Er leven immers nogal wat vragen op dit gebied, bijvoorbeeld over de wijze waarop onderwijs vorm kan krijgen.
De conferentie is ook bedoeld voor het middelbaar beroepsonderwijs. Opvallend is daarom dat de MBO Raad niet in het rijtje 'ondersteunende raden' staat.
Het arrangeren en ontwikkelen van digitaal leermateriaal in de opleiding, maakt daar deel van uit. Daarvoor is een studiepakket ‘Arrangeren en Ontwikkelen, hoe doe je dat?’ ontwikkeld (inclusief praktijkvoorbeelden). De resultaten worden volgens het persbericht, dat ik heb ontvangen, onder CC-BY licentie online gepubliceerd en zijn te gebruiken door lerarenopleidingen en pabo’s voor verdere uitwerking en mogelijke opname in het curriculum vanaf begin volgend jaar.
Een goede zaak dat lerarenopleidingen en pabo's hier aandacht aan besteden. Ik denk dat docenten zich steeds vaker zullen moeten gaan toeleggen op het arrangeren van digitale leermaterialen. Daarbij gaat het om materialen die bepaalde instructies kunnen gaan vervangen. Helaas kan ik het studiepakket zelf nergens online vinden.
En verdomd als het niet waar is: de Surffoundation en handicap + studie nemen het initiatief voor een Special Interest Group over digitale toegankelijkheid en ICT hulpmiddelen in het hoger onderwijs. Uit het persbericht:
Het doel van deze Special Interest Group (SIG) is om ICT-medewerkers, decanen, beleidsmedewerkers en experts uit het veld in contact te brengen met elkaar om gezamenlijk tot praktische oplossingen te komen op het gebied van digitale toegankelijkheid en ICT hulpmiddelen.Maar liefst 16,5% van de eerstejaars studenten in het hoger onderwijs heeft een functiebeperking. De helft ervan ervaart belemmeringen in het onderwijs. ICT kan helpen een aantal van deze belemmeringen weg te nemen. Aan de andere kant moet je er als onderwijsorganisatie ook voor waken dat ontoegankelijke ICT-middelen het aantal belemmeringen niet doen toenemen.
Op 14 december aanstaande wordt de SIG gelanceerd.
Hoe zou dit voor andere onderwijssoorten zijn?
Tom Davenport maakt zich om andere redenen niet druk om de massa's informatie. Hij denkt dat we eigenlijk niet zonder information-overload willen:
Every new communication offers the frisson of a possible life-changing information event, though it seldom delivers on the promise.We zijn dus geen "aandachtsjunkie", maar "informatie-junkie".
Wat wel tijd kost, is communicatie. Vragen beantwoorden, reageren op verzoeken. Dat soort werk. Ik kan slecht niet reageren. Maar aan de andere kant: sociale contacten leveren ook veel op (wederkerigheid is belangrijk).
The survey found higher levels of engagement among students who said they used social media multiple times a day for academic purposes, such as communicating with other students, instructors or college staff about coursework, than students who said they don't use such tools at all.Studenten die deze applicaties vooral gebruiken voor communicatie, die niets met leren te maken heeft, investeren juist minder in hun onderwijs.
Belangrijke conclusies als je je realiseert dat motivatie en inspanningen in schoolwork van invloed zijn op leerprestaties.
Het onderwijs zou daar volgens het artikel wat mee moeten, vooral ook omdat veel leerlingen e-mail als communicatiemedium niet meer gebruiken. Tegelijkertijd roept het gebruik van social networking sites door docenten ook vragen op: hoe kun je ze effectief gebruiken, hoe ga je om met het persoonlijke vs zakelijke, hoe leer je onderwijsgevenden omgaan met het scala aan communicatiemiddelen waar zij mee geconfronteerd worden.
Ik ben er zelf nog niet uit of Google Wave erg bruikbaar is voor het onderwijs. Als je met grote groepen in een wave werkt, wordt het m.i. snel onoverzichtelijk. Wel vind ik de integratie van foto's, video, etc. een pluspunt. Net als het feit dat je synchroon met anderen in een tekst kunt werken. De volgende toepassing vind ik daarentegen ronduit intrigerend:
Mijn medestudenten en ik hebben altijd grote moeite om de colleges bij te houden waar het gaat om het maken van notities. Na elk college mailden wij elkaars notities om zodoende de belangrijkste informatie samen te kunnen vatten. Met Google Wave, hebben we nu één centrale “master notebook”, waarin we zelf alle informatie controleren en markeren we vervolgens wat waarschijnlijk het meest belangrijk is de internationale examen. Een duidelijke verbetering van het proces van het leren en bestuderen.
Bron: Life Hacking
Ik zou dit wel eens willen uit testen tijdens een keynote op een congres, of tijdens een workshop. Daarbij vraag ik me vooral af of je je aandacht bij de spreker kunt houden en niet te zeer wordt afgeleid, als je ziet wat anderen schrijven (en jij de neiging krijgt dat te gaan verbeteren of aanvullen).Helaas is het congresseizoen voorlopig (voor mij althans) ten einde. Ik moet dus wachten tot het voorjaar.
Dat de VS niet het walhalla zijn als het gaat om ICT in het onderwijs, is mij al langer duidelijk. Survey suggests campus technology is underused onderstreept dit.
Het artikel is gebaseerd op een recent gepubliceerd onderzoek (voor Amerikaanse begrippen overigens niet heel grootschalig uitgevoerd). Enkele bevindingen:
"Many educators don't know what they don't know. They have no idea of the shift that is occurring to the way kids learn through the use of technology."Dit beeld komt overeen met het beeld dat de Berlijnse leerlingen tijdens de Online Educa schetsten. En het zou me niets verbazen als onderzoek in Nederland hetzelfde zou uitwijzen. Veel werknemers in het onderwijs houden het tempo waarin technologie zich ontwikkeld niet bij. E-mail gebruiken? Uiteraard. Een elektronische leeromgeving of interactieve whiteboards? Vooruit.
Maar wiki's, Twitter, Facebook, smartphones, netbooks, Augmented Reality, Google Wave, Google Apps, Live@Edu, Social Software, social computing, Cloud Computing, weblogs, Hyves, Ning, YouTube, TeacherTube, iTunes, Social Networking, Social Media, Virtual Worlds, podcasts, web lectures, mindmaptools, serious gaming, Prezi, Glogster, ereader, enzovoorts? Dat is voor menigeen een tikkeltje te wild, vrees ik.
Overigens zijn er natuurlijk ook genoeg jongeren die zich beperken tot het gebruik van enkele tools, en/of consumptief gebruik van ICT.
De Britse National Literay Trust heeft meer dan 3000 kinderen tussen de 9 en 16 jaar ondervraagd. 61% van de kinderen die veel sms-en, bloggen of chatten vindt zichzelf goed tot zeer goed schrijven. Tegen 47% van de kinderen die ICT amper gebruiken.
Je kunt dus niet concluderen dat kinderen daadwerkelijk beter schrijven als zij veel gebruik maken van ICT. Desalniettemin heeft het gebruik van technologie door kinderen volgens dit onderzoek grote voordelen. Het enthousiasme voor het schrijven van bijvoorbeeld korte verhalen neemt toe. De onderzoekers zijn ervan overtuigd dat de "core literary skills" van kinderen verbeteren als zij meerdere communicatievormen gebruiken. Wel moeten kinderen het verschil leren tussen een formele en informele schrijfstijl.
The UK e-learning market 2009 begint met een afbakening van het 'e-learning terrein'. Verder beschrijft men de status en de verwachte ontwikkeling van de markt. Het rapport gaat ook in op trends.
Ten aanzien van de marktontwikkeling concludeert het rapport
The principal finding is that the UK e-learning industry remains robustly positive in its view of the market and the prospect for continuing growth. (...) The market size estimates varying between £300 million to £450 million, and growth rates forecast of between 6.7% and 8%.Men stelt dat 12% van de opleidingstijd in Groot-Brittannië wordt besteed aan e-learning, terwijl dit percentage in de VS op 30% schijnt te liggen. Van alle uitgaven voor opleiden en trainen wordt ongeveer 13% aan e-learning besteed.
De auteurs doen ook een poging de Britse markt te vergelijken met andere markten. Zij stellen dat de e-learningmarkt in Scandinavië naar verhouding groter is. De Franse markt schatten zij daarentegen kleiner in. Over de Benelux durft men geen uitspraken te doen.
Wat betreft trends constateert men dat serious gaming, immersive learning scenarios, rapid e-learning, social computing en nieuwe manieren mobiel leren aan populariteit winnen. Hoge verwachtingen zijn er van de adoptie van open source oplossingen als Moodle en van Software as a Service.
Het rapport bevat ook tabellen met marktspelers. Interessant is de tabel op pagina 27 waarin de ontwikkeling van 34 bedrijven beschreven staan (tussen 2007 en nu). Een dynamische markt, kun je gerust concluderen.
Het rapport besteedt geen aandacht aan e-learning in het onderwijs. Fronter wordt bijvoorbeeld in het rapport niet genoemd, terwijl deze elektronische leeromgeving in het Verenigd Koninkrijk op grote schaal wordt gebruikt. Verder gaat de meeste aandacht -vooral wat betreft de cijfers- uit naar formele vormen van e-learning.
Al met al een handig rapport. Ik zou willen dat een vrij beschikbare versie van de Nederlandse markt te krijgen is.
In dit verband heb ik Technology First, Needs Last van Don Norman met interesse gelezen.
Volgens Norman worden conceptuele vernieuwingen vooral aangedreven door technologie. Ze komen tot stand omdat technologie hen eindelijk mogelijk maakten. Tegelijkertijd zijn de meeste vernieuwingen kleinschaliger en minder radicaal van aard.
Most innovations are small, relatively simple, and fit comfortably into the established rhythm and competencies of the existing product delivery cycle.Daar komt bij dat de meeste radicale innovaties mislukken. Zelfs de meest eenvoudige veranderingen kosten veel tijd voor ze zijn doorgevoerd.
De belangrijkste vernieuwingen zijn echter technologie-gedreven. Zij zijn tot standgekomen zonder dat eerst is gekeken naar behoeften. Dat zijn de veranderingen ons leven hebben veranderd. Dat zijn de vernieuwingen waarvan we echt opgeworden raken. Tegelijkertijd gaat het daarbij om veranderingen die niet passen bij de levensstijl of bij het werk van mensen. Ook zijn veel van die vernieuwingen hun tijd vaak vooruit.
Kortom: kleinschalige veranderingen zijn dus vaak succesvoller, radicale innovaties mislukken eerder. Maar als zijn slagen, dan gebeurt er ook wat. Norman schrijft:
The technology will come first, the products second, and then the needs will slowly appear, as new applications become luxuries, then "needs," and finally, essential.Als het gaat om leren kiezen onderwijsinstellingen en bedrijven volgens mij meestal niet voor radicale veranderingen, maar voor kleine stappen. Steeds wordt benadrukt dat ICT een middel is, en geen doel op zich. Technologie wordt vooral gebruikt om bestaande manieren van leren te ondersteunen, en niet om leren nu eens heel anders te gaan vormgeven.
Zijn onderwijs en opleiden te vergelijken met vervoer of communicatie? Gebieden, waar technologie wel gezorgd heeft voor transformatie? En zo ja: wie durft het risico op een mislukking aan?
Ik ben hier niet uit. Wat ik wel weet, is dat ik gedurende mijn werkzame leven nog geen radicale innovaties op het gebied van leren ben tegengekomen (wat betreft formeel leren, althans). Wat ik ook weet, is dat het onderwijs te maken heeft met een maatschappelijke context die nogal verschilt van de context van een bedrijf als Apple of Google (verantwoording afleggen moet, anti-veranderingsgezind politiek klimaat).
Verder is volgens mij sprake van een andere interactie tussen gebruikers, content en technologie. Een iphone is klaar om gebruikt te worden door een individu. Dat geldt niet voor een elektronische leeromgeving of voor social software die ten behoeve van leren kan worden gebruikt.
Via Punya Mishra