Daha da acısı yine hadleri olmadan bize duyururcasına “Ben olsam şöyle yapardım, böyle yapardım” diye ahkâm keserler. Sorarım onlara: Hiç kafalarının üstünden mermi geçti mi? Merminin havayı yırtarken çıkardığı sesi vücutlarını yırtarken duydular mı? İki saniye önce konuştuğu arkadaşının ilginç fikirler üreten beynini topraka sıvanmış halde oördüler mi? Biraz evvel zekice bakan bir çift çözün sabitleşmiş bakışını gördüler mi? Cansız bedeninin refleksif çırpınışlarına tanık oldular mı? Hayat dolu gencecik bir bedenin ölürken ve ölüme direnirken çıkardığı hırıltıları duydular mı? Hayır, binlerce kez hayır… Silahlarla sadece duran hedeflere sırf hava olsun diye ateş ederler. Silahla tanışıklıkları bu kadarla sınırlıdır. O da büyük kentlerdeki son model kapalı atış alanlarında. Ya, hedeflere zevk için doğrulttukları silahlarından çıkan mermiler birgün onlara girerse ne yapacaklar? …

—————–

Kitabın başlığı biraz insanı şüpheye düşürse de, aslında okuduktan sonra altında yatan anlamın farkına varıyorsunuz. Öncelikle kitabın önsözü ve teşekkür kısmı, yazarın ne kadar katı bir imajı olduğunu anlamanıza yardımcı oluyor. Bu kötü mü ? Değil, elbette. Gazi olan birinden duymak insanı biraz daha farklı etkiliyor. Bunu söyleyebilirim. Yazarı tanıdığım birinin oğlu olduğu için de, özellikle belirtmem açısından faydalı olur diye düşündüm.  :)

Geceye damgasını vuran isim, şüpheye yer bırakmayacak şekilde, Beyonce oldu. Beyonce aday olduğu 10 dalın 6’sında ödül alarak gecenin en çok ödül alan sanatçısı oldu. Beyonce’yi ise Taylor Swift 4 ödülle takip ediyor.

Black Eyed Peas, Jay-Z ve Kings of Leon‘ın 3 ödül aldığı gecede, son dönemin yükselen sesi Lady Gaga ve yeni albümüyle müziğe geri dönen Eminem 2 ödül aldılar. Eminem aldığı bu iki ödülle Grammy ödüllerinin sayısını onbire çıkardı, böylece en fazla Grammy sahibi olan 2. hip hop sanatçısı oldu.

Gecede popun kralı Micheal Jackson da unutulmadı. Celine Dion, Jennifer Hudson, Smokey Robinson, Carrie Underwood, Usher‘dan oluşan topluluk Jackson’ı anmak için performanslarını sergilerken, sahnenin arka planında ise This Is It adlı film için hazırlanan 3D tanıtım filmi gösterimi yapıldı.

Gecenin diğer performansları ise şöyle:

1.Lady Gaga & Elton John – Poker Face – Speechless – Your Song
2.Green Day & American Idiot Müzikali oyuncuları – 21 Guns
3.Beyoncé & Alanis Morissette – If I Were a Boy – You Oughta Know
4.Pink – Glitter in the Air
5.Black Eyed Peas – Imma Be – I Gotta Feeling
6.Lady Antebellum – Need You Now
7.Jamie Foxx, T-Pain, Slash & Doug E. Fresh – Blame It
8.Zac Brown Band & Leon Russell – America the Beautiful – Dixie Lullaby – Chicken Fried
9.Taylor Swift & Stevie Nicks – Today Was a Fairytale – Rhiannon – You Belong with Me
10.Celine Dion, Jennifer Hudson, Smokey Robinson, Carrie Underwood & Usher – Earth Song
11.Bon Jovi & Jennifer Nettles – We Weren’t Born to Follow – Who Says You Can’t Go Home – Livin’ on a Prayer
12.David Foster, Mary J. Blige & Andrea Bocelli – Bridge over Troubled Water
13.Dave Matthews Band – You and Me
14.Maxwell & Roberta Flack – Pretty Wings – Where Is the Love
15.Jeff Beck & Imelda May – How High the Moon
16.Drake, Eminem, Lil Wayne & Travis Barker – Drop the World – Forever

Adayların ve kazananların tam listesi için Grammy‘nin resmi sitesine buyrun.

82. Oscar Ödülleri adayları açıklandı. Uzun yıllardır 5 filmin yarıştığı “En İyi Film” dalında bu sene sürpriz bir şekilde 10 aday yarışıyor. Avatar’ın 9 dalda aday olduğu tam liste şöyle:

En İyi film
The Hurt Locker/Ölümcül Tuzak
Avatar
An Education
District 9/ Yasak Bölge 9
The Blind Side
Inglourious Basterds/ Soysuzlar Çetesi
A Serious Man
Up/ Yukarı Bak
Up in the Air/ Aklı Havada
Precious: Based on the Novel Push by Sapphire

En İyi Yönetmen
James Cameron (Avatar)
Kathryn Bigelow (The Hurt Locker)
Quentin Tarantino (Inglourious Basterds)
Lee Daniels (Preciosus)
Jason Bateman (Up in the Air)

En İyi Erkek Oyuncu
Jeff Bridges (Crazy Heart)
George Clooney (Up in the Air)
Colin Firth (A Single Man)
Morgan Freeman (Invictus)
Jeremy Renner (The Hurt Locker)

En İyi Kadın Oyuncu
Sandra Bullock (The Blind Side)
Helen Mirren (The Last Station)
Carey Mulligan (An Education)
Gabourey Sidibe (Precious)
Meryl Streep (Julia & Julia)

En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu
Matt Damon (Invitus)
Woody Harrelson (The Messenger)
Christopher Plummer (The Last Station)
Stanley Tucci (The Lovely Bones)
Christopher Waltz (Inglourious Basterds)

En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu
Penelope Cruz (Nine)
Vera Farmiga (Up in the Air)
Maggie Gyllenhaal (Crazy Heart)
Anna Kendrick (Up in the Air)
Mo’Nique (Precious)

En İyi Animasyon
Coraline (Henry Selick)
Fantastic Mr. Fox (Wes Anderson)
The Princess and the Fog (John Musker and Ron Clements)
The Secret of Kelles (Tomm Moore)
Up (Pete Docter)

En İyi Orijinal Senaryo
The Hurt Locker (Mark Boal)
Inglourious Basterds (Quentin Tarantino)
The Messenger (Alessandro Camon ve Oren Moverman)
A Serious Man (Joel Coen ve Ethan Coen)
Up (Bob Petersan, Pete Docter)

En İyi Uyarlama Senaryo
District 9 (Neil Blomkamp and Teri Tatchell)
An Education (Nick Hornby)
In the Loop (Jesse Armstrong, Simon Blackwell)
Precious (Geoffrey Flesher)
Up in the Air (Jason Reitman, Sheldon Turner)

En İyi Yabancı Film
Ajami (İsrail)
El Secreto de sus Ojos (Arjantin)
The Milk of Sorrow (Peru)
Un Prophete (Fransa)
The White Ribbon (Almanya)

En İyi Görüntü Yönetmeni
Avatar
Harry Potter and the Half-Blood Prince
The Hurt Locker
Inglourious Basterds
The White Ribbon

En İyi Sanat Yönetmeni
Avatar
The Imaginarium Of Doctor Parnasus
Nine
Sherlock Holmes
The Young Victoria

En İyi Kostüm
Bright Star
Coco Before Chanel
The Imaginarium Of Doctor Parnasus
Nine
The Young Victoria

En İyi Belgesel (Uzun)
Burma VJ (Anders Østergaard)
The Cove (Louie Psihoyos)
Food Inc. (Robert Kenner and Elise Pearlstein)
The Most Dangerous Man in America: Danniel Ellsberg and the Pentagon Papers (Judith Ehrlich and Rick Goldsmith)
Which Way Home (Rebecca Cammisa)

En İyi Belgesel (Kısa)
China’s Unnatural Disaster: The Tears of Sichuan Province (Jon Alpert ve Matthew O’Neill)
The Last Campaign of Governor Booth Gardner (Daniel Junge ve Henry Ansbacher)
The Last Truck: Closing of a GM Plant (Steven Bognar ve Julia Reichert)
Music by Prudence (Roger Ross Williams ve Elinor Burkett)
Rabbit à la Berlin (Bartek Konopka ve Anna Wydra)

En İyi Montaj
Avatar
District 9
The Hurt Locker
Inglourious Basterds
Precious: Based on the Novel ‘Push’ by Sapphire

En İyi Makyaj
Il Divo
Star Trek
The Young Victoria

En İyi Müzik
Avatar
Fantastic Mr. Fox
The Hurt Locker
Sherlock Holmes
Up

En İyi Şarkı
Almost There – Randy Newman (The Princess and the Frog)
Down in New Orleans – Randy Newman (The Princess and the Frog)
Loin de Paname – Reinhardt Wagner, Frank Thomas (Paris 36)
Take It All – Maury Yeston (Nine)
The Weary Kind – Ryan Bingham ve Bone Burnett (Crazy Heart)

En İyi Ses
Avatar
The Hurt Locker
Inglourious Basterds
Star Trek
Up

En İyi Görsel Efekt
Avatar
District 9
Star Trek

En İyi Kısa Animasyon
French Roast (Fabrice O. Joubert)
Granny O’Grimm’s Sleeping Beauty (Nicky Phelan ve Darragh O’Connell)
The Lady and the Reaper (Javier Recio Gracia)
Logorama (Nicolas Schmerkin)
A Matter of Loaf and Death (Nick Park)

Alec Baldwin ile Steve Martin’in sunacağı Oscar Ödül Töreni, 7 Mart Pazar gecesi (Pazartesi sabahı) NTV ve CNBC-e’den canlı yayınlanacak.

Müziğe “Düş Sokağı Sakinleri” adlı müzik grubunun üyesi olarak değil bizzat kurucusu olarak başladı. Solo kariyerine “Su Düşleri” albümüyle başladı daha sonra Düş Sokağı Sakinleri’nden ayrılarak “Seyyah” isimli albümünü çıkardı. Kitap çalışmalarına başlayan Murat Çelik,Ekim 2004 yılında “Gülziya” isimli roman çalışmasını gerçekleştirdi. Roman ikinci baskısını 2005′in ekiminde yaptı. Ardından 2005 yılının sonlarına doğru “Aşkın Elif Hali” isimli şiir kitabını çıkarttı. Hissettiklerini ve yaşadıklarını: “Aklınızla kalbinizin kesiştiği yere dikkat edin, elimizde bir tek o kaldı” diyerek özetlemektedir.”http://www.muratcelik.com.tr/biyografi.html

———————-

Aşkın adamı Murat Çelik…

Düş Sokağı Sakinleri ile kendisine zaten bir hayranlığım vardı 93′ten bu yana ama solo albümleri ile bu hayranlığı ikiye üçe katladı kendisi, özellikle de Seyyah ile.

Geçirdiği değişim ile de nerden nereye sözünün de en önemli kanıtlarından biridir aynı zamanda. Yeni haliyle de kendisini kat kat sevdirdi tabii. =)

Bolu’da Ehli-Keyf’te sürkeli şarkıları çalınır, orayı çok sevmemin nedenlerinden biri de odur. Canlı konsere de gelmiş ama haberim yoktu, tekrarına inşallah diyorum.

Kitaplarını da henüz okuma fırsatım olmadı ama en kısa zamanda okuyacağım.

Ve favorim, her dinlediğimde beni benden alan, yıllardır en sevdiğim tek şarkı olan “Gönül”ün tahtını yerle bir ederek yerine geçen şarkı: Seyyah…

Bu şehirden bana acılar kaldı
Şarap sundum aya ben ayrılık tattım
Seyyah oldum şu alemde öyküler yazdım
Oturup anlattım kendi halimce
Seyyah oldum şu alemde türküler yaktım
Oturup söyledim kendi halimceGözlerinden mektup ellerinden su
Bekledim durdum ben ne zor yolmuş bu
Seyyah oldum sözüm bildim gizlendim içime
Çığlık oldu gözlerim kendimi vurdum
Seyyah oldum şu alemde niceler gördüm
Anladım ki insan kalbine yolcuBana aşk lazım
Aşkta ateş ararım
Kapanmış kapılardan geçtim
Yanmayan bedenlerden güzelim ben yolumu sildim
Dünyanın hali bu
Çeker giderim
Yalnızlık yolcusu gönlüm
Bir garip seyyahım ama kendime göçerim

Dinlemeyen, duymayan herkese kesinlikle tavsiye ederim.

Son söz olarak, Murat Çelik’in de dediği gibi, “Aşkla Kalın”…

Murat Yılmazyıldırım
Murat Yılmazyıldırım, (d. 9 Mayıs 1964) Türk müzisyen. Murat Çelik ile 1993 yılında Düş Sokağı Sakinleri adlı grubu kurdu ve ikili Türkiye’de birçok konser verdi. 2001 Yılında son verdikleri konserlerden sonra Murat Çelik’in müziği bırakma kararından dolayı Murat Yılmazyıldırım müzikal yolculuğuna Düşlerin Ressamı ismiyle, yalnız başına devam etme kararı aldı. Bugüne kadar 1000′in üzerinde söz yazıp, beste yapan ve 12 albüme imza atan Murat Yılmazyıldırım ayrıca Kent Ozanları adı altında çıkarılan karma albüme çeşitli sanatçılarla birlikte kendine ait olan Ağladıkça isimli parçayla ve Homegrown Istanbul Vol.2 albümüne de Mercan Dede’yle birlikte Bilinmezin Elçileri adlı parçayla konuk olmuştur.

Albümleri
Düş Sokağı Sakinleri* Düş Sokağı (1993 – Eylül – Piccatura)
* Yaşadıkça (1997 – Şubat – EMI)
* Üç (1999 – Kasım – EMI)Solo albümler* Yelkenin Gözyaşları (1998 – Ocak – Ada)
* Kırık Yelken (2000 – Ada)
* Cennet (2002 – Şubat – EMI-KENT)
* Büyü (2003 – Ekim – EMI-KENT)
* Kara Aşka Beyaz Göndermeler (2004 – EMI-KENT)
* Gözyaşı Ağacı Seni Çagırıyor (2005 – EMI-KENT)
* 0 Derecede Aşk Başkadır (16.05.2007 – Ada Müzik)
* Adsız (2008 – Seyhan Müzik)
* Üç Mevsim Bir Ölüm – Üç Ölüm Bir Mevsim ( 2009 – Sony Music )

Kitapları
Murat Yılmazyıldırım “Serbest Vezin Sembolik Şizofreni”, Beyaz Balina Yayınları, 2002

Tarih: 10 Şubat… Arkadaşlarla oturup gitar ve bağlama eşliğinde şarkılar, türküler söylerken bağlamayı çalan arkadaşımın bir anda kalkıp içeri gitmesi ve elinde kağıtlarla dönmesi ve gitarı çalan arkadaşa kağıtları vermesi, arkadaşın “Harikasın sen!” çığlığı atması ve çalmaya başlamaları…

Bak şu kalbimin işine,
Saldı sevdayı başıma,
Gece gündüz aşk ateşine,
Yanarım yanarım kimse bilmez

Sözlerin ve melodinin tam 12′den vurması ve anında arkadaşların tepesinde bitilerek, söyleyenin kim olduğunun öğrenilmesi ve internetten indirilmesi, dinlenilmesi tekrar tekrar…

Böyle olmuştı işte Yücel Arzen ile tanışmam. O zamana kadar ne besteler yapmış, piyanoda harikalar yaratmış olmasına rağmen ilk defa duymuştum adını. Bu eksikliği hemen telafi etmeliydim.

Kimseler Bilmez’in ardından Belki geldi, sonra Atilla İlhan’ın şiirlerine yaptığı besteler ve ardından 12′den vuran 2. şarkı: Yarim Yarim…

Ah bu çalan şarkımız yârim yârim
Eski bir anı şimdi
Ben gelinindim senin yarim yarim
Damadım nerde şimdi
Neyleyim baharımı hazanımı
Sevda çiçeğim solmuş
Bir yanan kalp vardı senin için
Gittiğin gün o durmuş.

O andan sonra süekli takip etmeye başladım, yaptığı her müziği. Duyduğum yerde ekrana, radyoya vs.ye yapıştığım bir isim haline geldi büyük üstad.

Bir gün yine televizyondan sesini duyup koşmamla harika bir şarkıyla karşılaştım yine.

Dünyalar yansada umrumda değilki
Kötü yerden vuruldum bu hazin gidişin
En ağır sözlerin bile inan kar etmiyor
Gülü soldurdu beni terk edişinSaatler ayrılık gösteriyordu
Elimden ellerini çektiğim zaman
Şarkılar hicazda ağlaşıyordu
Sazları susturdu beni terkedişin

Bu şarkının Devrim Gürenç’le birlikte çıkardığı BirAşk OnŞarkı albümünde olduğunu görünce hemen ilk iş olarak koşup albümü aldım ve ikinci harika sesle yani Devrim Gürenç’le de yeniden tanışmış oldum.

Albüme ise tek kelimeyle hayran oldum zaten. Şarkıların o nostaljik tınıları olsun, Yücel Arzen ile Devrim Gürenç’in birbirine tam uyan o harika sesleri olsun, dinlemeye doyulamayacak bir albüm olmuş.

Albümün şarkıları da şöyle;

İki Alyans
Yarim Yarim (Boşanmak İstemiyorum)
Dilim Varmıyor
Ağlama Kalbim
Tanıma Beni
Yalancı Bahar
Eyvallah
Ah
İstersen Dost Kalalım
Yıllar

Yarim Yarim zaten eskiden bilindik bir şarkı ama yeniden yorumlamışlar ve bu yorumuyla daha da muhteşem olmuş.

Son olarak diyeceğim, herkese tavsiye ederim bu harika müzisyeni. =)

Dilek Turan/Şubat 2008

Hızını alamadı. Büyüdü. O kadar büyüdü ki, artık bütün düşüncelere tepeden bakabiliyordu. Çok önemli görüyordu kendisini. Sahip, onu çok iyi beslemişti. Onu hep hayal ediyor olmalıydı ki, sürekli ilgi görüyordu. Bu hoşuna gitmişti.

Minicikti.. Ama bir o kadar büyüktü. Öyleydi ki, sahibine hiç durmadan güç veriyordu. Onun yapması gereken şeyleri, yapmasını sağlıyordu. Umuttu sadece o.. Ama bir o kadar da gerçek. Gerçek olamayacak kadar yalan.. Saf bir parıltıydı sanki.. Kendisini de hiç görmemişti ki.. Nereden bilirdi, nasıl bir şey olduğunu.. Nereden bilirdi, sahibine bu gücü veren kendisinin, nasıl bir şeye benzediğini..

Hayallerin verdiği rahatlıkla büyürken, bir kırılma sesi duydu. O kadar acı verici bir sesti ki, öleceğini sandı bir an. Neden sandı ki ? Ona bir şey olmamıştı. Evet, ona bir şey olmamıştı; fakat etrafındaki o güzel duvarlar bir bir yıkılmaya başladı. Nereye kaçacağını bilemedi. Sürekli güç verdiği sahibi onu aramaya çalışıyordu. Evet, biliyordu. Onu istiyordu; ama o üzerine yıkılan duvarlardan kalkamıyordu.

Evet, ölüyordu. Bitiyordu işte. Sona gelmişti. Bir umuttu o. Kim bilir, ne olmuştu da bir kırılmayla başlayan bu adaleti olmayan döngü, onu da vurmuştu. Nereden bilecekti ki, gerçeği.. Ama gerçek o değil miydi ? O zaman nasıl olurdu da, yalanlar gerçeğe bu kadar zarar verebilirdi ?

Bunları sormayı bıraktı. Artık düşünmeyi bıraktı. Ölüyordu. Evet..

Bunu hissedebiliyordu.

Hissediyordu.. Buna inanamadı. Kendisi gerçekti, evet öyleydi. Gerçek olduğuna inanmıştı. Ama sahip inanmayı reddettikten sonra, her şey yalan oldu. Gerçekliğinin içinde kaybolurken, hiçbir şey yapamadı.