A Wy, wolicie papierowy ręcznik, czy dobrze działający nadmuch do suszenia rąk? Osobiście tylko raz byłem zadowolony z tego ostatniego – w Wiedniu, w azjatyckiej knajpie. Zastosowano tam suszarkę bardzo dużej mocy, w dodatku estetycznie zaprojektowaną. Osuszenie rąk nie zabierało tam dziesięciu minut, nawet zarekomendowałem wizytę w toalecie koledze – projektantowi UX ;-)

Beyond the web experience – www.nickfinck.com

Mamy więc:

• Give it a Try – nie wymagamy wiele,
• Sign-Up – krótkie, żołnierskie Call-2-Action,
• Let Me In – przygarnijcie mnie ;)
• Get started now – niemal nie ma rejestracji,
• Join Today – podkreślenie aspektu społecznego.

Twitter A/B testing sign-up button (at least 5 versions) – DIY Marketing Blog – blog.performable.com

Wśród problemów między innymi kwestia autoryzacji – w tradycyjnych bankomatach wykonanie operacji wymaga podania kodów PIN – trudnych do zapamiętania dla użytkowników zaawansowanych wiekiem. Ponadto, powszechny w tej grupie jest problem dostępności bankowości elektronicznej. W przeciwieństwie do następnych pokoleń, dzisiejsi osiemdziesięciolatkowie nie byli zmuszeni nauczyć się obsługi komputera w miejscu pracy, co w praktyce oznacza brak odpowiednich umiejętności do korzystania z internetu i e-bankowości.

Modern banking for older people | News Analysis | The Engineer – www.theengineer.co.uk

Przyznać trzeba, że sporo w tym racji. Banki nie potrafią także korzystać z informacji gromadzonych na temat klienta w inny sposób niż – w najlepszym razie – zaoferowanie mu kolejnego produktu. Jak dotąd żadna instytucja tego typu w Polsce nie pokusiła się o udostępnienie danych z transakcji na rachunkach w formie narzędzia wspomagającego zarządzanie finansami. Banki nie wspierają także drobnej przedsiębiorczości poprzez produkty umożliwiające tworzenie i zarządzanie programami lojalnościowymi czy rabatowymi.

Kto będzie pierwszy? Na naszym rynku rozstrzygnęło się (albo właśnie rozstrzyga) kilka przetargów…

How Banks Can Do Better – BusinessWeek – www.businessweek.com

Polecam lekturę choćby z uwagi na genialny (choć nienowy) przykład opisywanego przez autora wcześniej „ręcznika Cialdiniego”. Zastosowano w tym przypadku w praktyce cały szereg metod wywierania wpływu w sytuacji zbiórki pieniędzy na plaży.

(http://architectures.danlockton.co.uk/2009/07/10/cialdini-on-the-beach/)

Po pierwsze, w opisywanym przypadku potencjalny donator staje przed pewnym wyzwaniem, polegającym na sprawdzeniu umiejętności trafiania do celu. Przechodzień może na bieżąco śledzić swoje postępy (self-monitoring), a niepowodzenie motywuje do podejmowania kolejnych prób.

Zastosowano w tym przypadku kilka innych zasad – użytkownik jest angażowany emocjonalnie komunikatem „just plain hungry”, zaś „make a wish” to realizacja zasady wdzięczności. Celowe jest użycie czerwonego na białym tle, by przykuć uwagę przechodzących. Działać ma w tym przypadku także warunkowanie instrumentalne – nagrodą za pożądane zachowanie jest „spełnienie życzenia” bądź po prostu satysfakcja z trafienia do celu. Wreszcie, możemy mieć do czynienia z dowodem społecznym w sytuacji, kiedy zachowanie innych rzucających do pudełka nakłania nas do podejmowania próby sił.

Learning from game design: 11 gambits for influencing user behaviour – architectures.danlockton.co.uk

Czym kierują się zainteresowani? Oto lista uszeregowana zgodnie z ważnością wpływu na decyzję:

1. znajomość i dostępność narzędzia,
2. czas i wysiłek niezbędny do utworzenia działającego prototypu,
3. możliwość utworzenia prototypu na potrzeby testów,
4. cena,
5. krzywa uczenia,
6. możliwość tworzenia własnych kontrolek GUI,
7. dostępność dla platformy użytkownika,
8. funkcje pracy zdalnej i współpracy,
9. rozwiązania typu AJAX,
10. wbudowane kontrolki GUI,
11. generowanie produkcyjnego kodu źródłowego.

Wśród wykorzystywanych narzędzi królują – papier, Ms Visio i Power Point, natomiast interesująca jest bardzo wysoka pozycja tworzonego ręcznie kodu HTML – druga najczęściej wykorzystywana po papierowej forma prototypu. Osobiście jestem ciekaw, czy spopularyzuje się wykorzystywanie środowisk produkcyjnych typu Ruby on Rails bądź Django do tworzenia prototypów (obecnie 9% ankietowanych). Biorąc pod uwagę potencjalną możliwość wykorzystywania kodu na dalszych etapach, a także stosunkową łatwość wygenerowania prorotypu w krótkim czasie, jest to zapewne naturalny wybór dla zespołów posługujących się metodykami typu agile.

Zobacz także: http://offline.pl/blog/przeglad-narzedzi-do-prototypowania/

Prototyping: Picking the Right Tool – www.uie.com