Wykresy służą prezentacji wzorów i trendów, a także do wykazania odstępstw od nich. Główną ich zaletą jest to, że pozwalają ogarnąć większą porcję informacji. Dobry wykres to taki, który można odczytać i zrozumieć już  na pierwszy rzut oka. Zaprojektowanie go nie jest wbrew pozorom prostym zadaniem, ale tematem na niejedną książkę – zainteresowanych odsyłam do Stephena Fewa, Noah Iliinsky’ego oraz klasyka Edwarda Tufte.

Komputery nakładają na wykresy dodatkową warstwę: warstwę interakcji. Interaktywność wykresów zwiększa ich wartość jako narzędzia prezentacji danych, udostępniając użytkownikowi możliwości dostosowania wykresu do własnych potrzeb oraz pogłębienia informacji, które niesie.

Interaktywne wykresy dają duże możliwości, ale też są bardziej złożone. W większości przypadków, gdy chcemy tylko zaprezentować dane, nie ma sensu sięgać po interaktywne wykresy, bo to tylko niepotrzebnie skomplikuje interfejs. Interaktywne wykresy znajdą za to zastosowanie wszędzie tam, gdzie użytkownik będzie chciał na podstawie danych wnioskować, czyli między innymi w:

• dashboardach, czyli raportach zestawiających najważniejsze informacje, służących podejmowaniu decyzji,
• raportach online, np. serwisach korporacyjnych raportów rocznych,
• aplikacjach umożliwiających analizę danych, np. business intelligence.

Podstawowe interakcje w wykresach

1. Pokazanie/ukrycie szczegółowych danych

Aby zachować przejrzystość wykresu ograniczamy prezentację wartości liczbowych odpowiadających poszczególnym jego punktom. Nie oznacza to, że nie możemy ich wcale pokazać. Dane te można wyświetlić na życzenie użytkownika, np. po najechaniu kursorem myszki na punkt wykresu. Ważne jest, aby chmurka (tooltip) z detalami danych:

• pojawiała się w bezpośrednim sąsiedztwie odpowiadającego jej elementu wykresu,
• uwidoczniła się bezzwłocznie po najechaniu kursorem na punkt,
• nie zasłaniała ważnych danych wykresu,
• dała się łatwo i szybko zamknąć.

Ponadto, punkt wykresu odpowiadający chmurce powinien być:

• odpowiednio duży lub mieć dodatkową klikalną przestrzeń wokół siebie tak, aby użytkownik nie musiał celować kursorem w 1×1 px,
• oznaczony jako aktywny, gdy chmurka jest widoczna.

Szczegółowe wartości punktu wykresu widoczne po najechaniu na niego kursorem myszy (http://www.highcharts.com/demo/)

Szczegółowe wartości punktu wykresu widoczne po najechaniu na niego kursorem myszy (http://code.google.com/apis/chart/interactive/docs/gallery/bubblechart.html)

Szczegółowe wartości punktu wykresu widoczne po najechaniu na niego kursorem myszy (http://bimeanalytics.com/showcase/)

2. Porównanie

Jedną z podstawowych funkcji wykresu jest porównanie danych. W tym celu możemy, analogicznie jak w poprzednim punkcie,  pokazać użytkowikowi jednocześnie kilka powiązanych ze sobą wartości.

Jednoczesne pokazanie powiązanych na wykresie wartości (http://www.amcharts.com/javascript/line-chart-with-multiple-value-axes/)

Jednoczesne pokazanie powiązanych na wykresie wartości (https://www.google.com/analytics)

Jednoczesne pokazanie powiązanych na wykresie wartości (http://www.highcharts.com/demo/line-ajax)

3. Sortowanie

Uporządkowane, posortowane wartości pozwalają na rangowanie danych. To, z kolei, ułatwia porównywanie ich między sobą.

Można wyróżnić dwa sposoby sortowania wykresu:

1. Sortowanie odbywa się w tabeli powiązanej z wykresem, na wykresie bezpośrednio widać jego efekty.
2. Sortowanie aktywujemy bezpośrednio z wykresu.

Sortowanie danych w tabeli przekłada się na ich kolejność na wykresie (http://code.google.com/apis/chart/interactive/docs/gallery/controls.html)

Lista rozwijana przy osi wykresu pozwala na wybór kolejności sortowania danych (http://code.google.com/apis/ajax/playground/?type=visualization#motion_chart)

4. Dodawanie/usuwanie zmiennych

Użytkownik może chcieć włączać lub wyłączać pewne dane z analizy w zależności od tego, co w danym momencie jest dla niego ważne i interesujące. Wykres powinien dostosowywać się do tak zmienionego zakresu danych. Ważne jest, aby użytkownik widział lub mógł łatwo dotrzeć do dostępnych zmiennych, także tych w danym momencie nieaktywnych.

Dodawanie/usuwanie serii danych z wykresu za pomocą checkboxów poza jego obszarem (http://people.iola.dk/olau/flot/examples/turning-series.html)

Legenda wykresu służy do pokazywania/ukrywania serii danych (http://www.amcharts.com/javascript/stacked-bar-chart/)

5. Filtrowanie

Filtrowanie pozwala zawęzić dane do podzbioru, który interesuje użytkownika, poprzez usunięcie z widoku wszelkich, zbędnych w danej chwili, elementów. Przykładowym rozwiązaniem pozwalającym na szybkie i przejrzyste filtrowanie wg wartości liczbowych jest tzw. suwak (slider). W celu zawężenia zawartości wykresu do kategorii wykorzystuje się drop-down (rozwijaną listę) bądź radio buttony (checkboxy, gdy umożliwiamy filtrowanie do kilku kategorii jednocześnie).

Przykład suwaka jako filtra danych liczbowych na wykresie (http://code.google.com/apis/ajax/playground/?type=visualization#numberrangefilter_control)

Wykorzystanie drop-downa do filtrowania kategorii danych wykresu (http://code.google.com/apis/ajax/playground/?type=visualization#categoryfilter_control)

6. Wyróżnienie

W niektórych sytuacjach chcemy podkreślić część informacji, ale zachować przy tym jej kontekst. Wówczas, zamiast odfiltrowywać dane,  lepiej posłużyć się kontrastem między wyróżnianą informacją, a  resztą wykresu stanowiącą jej tło. Dzięki temu użytkownik może skupić się na fragmencie danych bez tracenia całości z oczu.

Wykres konkret + kontekst (http://mbostock.github.com/protovis/ex/zoom.html)

Wykres konkret + kontekst (http://www.highcharts.com/demo/dynamic-master-detail)

7. Pogłębienie

Pogłębienie umożliwia dotarcie do szczegółowych danych krok po kroku. Zazwyczaj taki proces składa się z hierarchicznie ułożonych, indywidualnych widoków wykresów i pod-wykresów. Charakterystyczną cechą tej interakcji jest fakt, że schodząc na coraz bardziej szczegółowy poziom danych tracimy z oczu kontekst – przestaje on być dla nas ważny w danym momencie analizy.

Kliknięcie w słupek MSIE na wykresie otwiera nowy wykres prezentujący szczegółowe dane z MSIE (http://www.highcharts.com/demo/column-drilldown)

Kliknięcie w obszar wykresu mapy drzewa (treemap) otwiera nowy wykres prezentujący szczegółowe dane elementu (http://code.google.com/apis/ajax/playground/?type=visualization#tree_map)

8. Nawigowanie

Gdy wykres zawiera wiele treści trudno jest ją ogarnąć jednym spojrzeniem, warto umożliwić użytkownikowi nawigowanie po tak dużym zbiorze danych. W tym celu wykres można wyposażyć w funkcję przybliżania/oddalania zawartości (zooming) oraz przesuwania się po jej płaszczyźnie (panning). Kluczową kwestią jest zapewnienie użytkownikowi nie tylko łatwego sposobu przybliżania widoku wykresu, ale także jego oddalania oraz powrotu do domyślnego widoku.

Przybliżenie widoku wykresu (http://people.iola.dk/olau/flot/examples/zooming.html)

Przybliżenie widoku wykresu (http://www.highcharts.com/demo/combo-dual-axes)

Przesuwanie płaszczyzny wykresu (http://people.iola.dk/olau/flot/examples/navigate.html)

9. Dynamiczny wykres

Do prezentacji świeżych, aktualnych i często zmieniających się danych można zastosować animację czasu rzeczywistego. Przykładem danych, dla których takie przedstawienie będzie korzystne, są kursy akcji na giełdzie.

Ilustracje wykresów dynamicznych w akcji:

http://www.highcharts.com/demo/dynamic-update

http://people.iola.dk/olau/flot/examples/realtime.html

Analogiczną interakcję można zastosować do odtworzenia animacji danych historycznych. Dzięki temu będzie można obserwować dynamikę i kształt zmian w czasie:

http://code.google.com/apis/ajax/playground/?type=visualization#motion_chart
 

10. Zmiana typu wykresu

Zazwyczaj jeden wykres nie wystarczy do ukazania wszystkich informacji skrywających się w danych, dlatego niekiedy usprawiedliwione jest udostępnienie użytkownikowi możliwości zmiany typu wykresu. Dzięki temu będzie mieć on większą wolność w analizie danych i nowe perspektywy wnioskowania z nich.

Zmiana typu wykresu poprzez zakładki (http://code.google.com/apis/ajax/playground/?type=visualization#motion_chart_time_formats)

Edytor wykresu od Google (http://code.google.com/apis/ajax/playground/?type=visualization#chart_editor)

Podsumowanie

Powyższa lista nie wyczerpuje tematu interaktywności wykresów, a jedynie zaznacza podstawowe rozwiązania, które umożliwiają nie tylko graficzne, ale też interaktywne przedstawienie danych. Zanim jednak sięgniemy po którykolwiek ze sposobów „ożywienia” wykresów, odpowiedzmy sobie szczerze na pytanie, czy rzeczywiście jest to w danej sytuacji konieczne, aby nie wpaść w pułapkę przerostu formy nad treścią.

18 kwietnia, w Warszawie, rozpocznie się trzecia edycja Polish IA Summit. Impreza organizowana jest przez agencję UseLab, CHI Polska oraz PJWSTK i jest jedną z największych imprez polskiej branży IA / UX. Oprócz długiej listy prelegentów z całego świata w tym roku uruchomiony został także Call for papers – zgłoszenia przyjmowane są do 14 lutego. O zbliżającej się konferencji zgodził się opowiedzieć mi jej współtwórca – Wiesław Kotecki.

Iga Mościchowska: Opowiedz proszę trochę o historii polskiej edycji IA Summit. Skąd ten pomysł i w jakich okolicznościach się narodził?

Wiesław Kotecki: Na pomysł konferencji wpadliśmy wspólnie z moim wspólnikiem Hubertem Anyżewskim, tuż po powrocie z EuroIA 2009 w Kopenhadze, gdzie poznaliśmy szerokie grono praktyków IA/UX z całej Europy. Słuchając prezentacji, a po nich pijąc piwo z Ericem Reissem, Jamesem Kalbachem czy Andreą Resminim stwierdziliśmy, że w Polsce brakuje takiego wydarzenia, gdzie moglibyśmy dzielić się wiedzą, a z drugiej strony uczyć się i podglądać doświadczonych konsultantów z Europy. W związku z tym wykonaliśmy kilka telefonów i już podczas pierwszej edycji Polish IA Summit gościliśmy mi.n Erica Reissa, Andreę Resminiego (szefa IA Institue), Jamesa Kalbacha (autora:  Designing web Navigation). W kolejnym roku m.in. Martina Belama (BBC), Petera Boersmę (Adaptive Path), Claire Rowland (Fjord), czy Marieane Sweeney (FATDUX/USA). Oczywiście swoje prezentacje mieli także polscy czołowi specjaliści UX/IA. To, co nas wyróżnia, i co sobie bardzo cenię, to że scena Polish IA Summit jest otwarta dla wszystkich – jeśli tylko mają coś ciekawego do powiedzenia :)

Do kogo skierowane jest Polish IA Summit? Kogo nie powinno zabraknąć na tej imprezie?

Chciałbym, aby na konferencji pojawiali się wszyscy zainteresowani user experience i architekturą informacji. Zarówno praktycy z obszaru biznesu (agencji interaktywnych, agencji UX, firm IT), jak i ludzie nauki, dzielący się swoimi dokonaniami i pokazujący nowe kierunki rozwoju branży. A także klienci – przedstawiciele nowych mediów, e-commerce, usług, którzy w praktyczny sposób będą mogli przekonać się, dlaczego UX jest ważne i w jaki sposób może wpłynąć na ich biznes.

Podsumowując, IA Summit to impreza dla: specjalistów UX, IA, usability, designerów (na wszystkie platformy!), project managerów, przedstawicieli nowych mediów, e-commerce i wszystkich biznesów chcących rozwijać się w sieci, ludzi nauki zainteresowanych obszarem HCI oraz startupów.

Od jakiegoś czasu modne jest słowo klucz – UX. Mamy UX LX, UX London i wiele innych imprez z user experience w tytule. Dlaczego postawiliście na termin nieco mniej trendy – IA – architektura informacji?

Jak wspomniałem, pomysł na Polish IA Summit jest efektem inspiracji EuroIA, czyli jednej z największych konferencji poświęconych tej tematyce w Europie i na świecie. Jest to konferencja ogólnoeuropejska, a równolegle prowadzone są regionalne edycje, takie jak Italian IA Summit czy właśnie Polish IA Summit.

Z drugiej strony tematy poruszane na konferencji generalnie wykraczają poza samą definicję architektury informacji i poruszają aspekty związane z UX, IxD… W tym roku połączyliśmy sie z Kansei, dokładając do tego jeszcze obszar HCI. Tak więc formuła stała się szersza – zastanawiamy się co z tym zrobić – nie wykluczam, że w 2013 r. (tak, planujemy już przyszły rok!) zmienimy nazwę na UX Poland, lub UX Warsaw :)

UseLab już po raz trzeci organizuje imprezę IA Summit w Polsce. W czym będzie to lepsza konferencja, od dwóch poprzednich? Czy czekają nas jakieś niespodzianki?

Przede wszystkim cieszy nas rosnące zainteresowanie tym wydarzeniem – to potwierdza, że idziemy dobrą drogą,  a konferencja jest naprawdę lepsza z roku na rok. W tym roku jestem pewien, że będzie absolutnie najlepsza z wszystkich edycji, i mam nadzieję najciekawsza konferencja w naszej branży w tej części Europy. Co czeka uczestników podczas Polish IA Summit 2012?

• Wspaniałe miejsce – konferencja odbędzie sie w samym centrum historycznej Warszawy – w Pałacu Staszica. Myślę, że dyskutowanie o nowych technologiach i UX w takim miejscu, to wyjątkowa sprawa. Bardzo mnie to cieszy, że Polish IA Sumit po raz kolejny odbywa sie w tak ciekawym miejscu (w zeszłych latach były to Instytut Wzornictwa Przemysłowego i Zachęta)
• Połączyliśmy sie z KANSEI, organizowanym od 7 lat przez PJWSTK. Przy współpracy z CHI Polska, chcemy zapewnić co najmniej klika wystąpień z obszaru nauki (ale zapewniam, że ciekawych i na najwyższym poziomie!).
• Pierwszy raz #IASW to 3 dni konferencji – pierwszy dzień będzie całkowicie darmowy!  Czekają Was dwie czterogodzinne sesje o UX w grach i medycynie (prezentujące możliwości wykorzystania Motion Capture – prezentacja projektu HML). Dodatkowo dla studentów i startupów przygotowaliśmy otwartą sesję plenarną poświęconą UX – zapraszamy 200 osób, aby przekonały się, że warto rozwijać się w tym kierunku.
• Pierwszego dnia po raz pierwszy w historii będzie możliwość uczestniczenia w jednym z sześciu warsztatów, gdzie praktycy będą dzielić się swoją wiedzą. Warsztaty będą prowadzone zarówno przez polskich, jak i zagranicznych praktyków UX – te 4 godzinne sesje będą płatne – szczegółowy program podamy już wkrótce – prawdopodobnie 1 marca.
• Kolejne dwa dni to ponad 30 prelekcji – zarówno z obszaru biznesu, jak i nauki. Jak zwykle zatroszczyliśmy się, aby sprowadzić do Polski uznanych konsultantów, których mieliśmy okazję poznać jeżdżąc po różnych konferencjach. Wydaje mi się, że tegoroczny line-up jest szczególnie atrakcyjny. Bedzie można posłuchać między innymi takich osób, jak:
  • Jeff Parks (Radio Johny Holland, Boxes and Arrows, Follow the UX leader, Kanada)
  • Peter Bogaards (a.ka BogieZero, Bogieland, Holandia)
  • Jason Hobbs (jh-01, RPA)
  • Anna Dahlstrom (BBC Sport, UK)
  • Michael Atherthon (Huddle, wcześniej m.in BCC, UK)
  • Brain Pagan (USA) i Wouter Suis (User Intelligence, Holandia)
  • Sylvia Calvet (Everis, Hiszpania)
  • Milan Gunher (Enterprise Design Assciation, Niemcy)
  • Petr Dousa (Keiro, Czechy)

Szykujemy jeszcze jedną niespodziankę wśród zagranicznych gości – ale jeszcze niepotwierdzoną, więc na razie cicho sza – trzymajcie kciuki! :)

• I w końcu ostatnia zmiana – tak jak obiecaliśmy, pierwszy raz w tym roku robimy otwarty nabór na prezentacje – mamy 20 wolnych miejsc. Czekamy do 14 lutego na zgłoszenia – szczegóły na stronie konferencji.

Po raz pierwszy zachęcacie wszystkich do zgłoszeń swoich tematów na konferencję. Czy rzeczywiście każdy ma szanse? Według jakiego klucza będziecie dobierać prelegentów?

Oczywiście, że nie każdy :) Każdy może się zgłosić, ale szukamy naprawdę dobrych i ciekawych prezentacji – oczekujemy albo case study, albo występów prezentujących nową wiedzę, nową perspektywę na takie obszary jak IA, UX, HCI. Zaplanowaliśmy dwa rodzaje sesji – biznesową i naukową. W obu sesjach można zgłaszać prezentację w takich obszarach tematycznych jak: Design, strategy, Interaction, Research.  Szczególnie atrakcyjnie są zgłoszenia dla ludzi nauki – dla najlepszych zaplanowano publikacje w naukowych wydawnictwach Axel Springer – dzięki współpracy CHI/ACM ogłoszenia o naszym Call for Papers zostały wysłane do wielu osób na całym świecie.

Jeżeli chodzi o ocenę, to dokona jej rada programowa, w skład której wchodzą przedstawiciele PJWSTK (prof. Marasek i prof. Sikorski), CHI Polska (Agnieszka Szóstek), EuroIA (Eric Reiss) , IA Institute (Andrea Resmini) i oczywiście UseLab (ja i Hubert Anyżewski). Bedziemy głównie brali pod uwagę takie aspekty jak: praktyczne podejście do tematu, nowe obszary jakie porusza prezentacja, jakość badań, na których bazuje. Nie bez znaczenia będzie także forma prezentacji i charyzma prezentera. Bardzo zależy nam, aby prezentacje miały zarówno wysoki poziom merytoryczny, jak i były po prostu atrakcyjne i ciekawe w odbiorze. :)

A tak szczerze, największym wyzwaniem w organizacji tej imprezy jest dla Was…?

Sprawianie, aby konferencja była lepsza z roku na rok – naprawdę nie wiem, jak uda nam się to w przyszłym roku :) Aby tak było, potrzebujemy najlepszych prezenterów i ciągle nowych pomysłów.

Oczywiście cały czas szukamy partnerów do pomocy w organizacji – jeżeli chcesz zostać sponsorem, patronem medialnym lub masz inny pomysł na współpracę, daj nam znać!

Jeśli użyteczność jest dla Ciebie sprawą honoru, lubisz zaglądać ludziom przez ramię, chętnie poprawił(a)byś interfejs parkomatów i chciał(a)byś zostawić świat lepiej zorganizowany i bardziej intuicyjny to koniecznie zgłoś się do INQUISIO.labs!

Do Twoich zadań będzie należało:

• projektowanie architektury informacji, funkcjonalności i nawigacji serwisów internetowych
• analiza wyników badań użyteczności oraz wskaźników efektywności serwisów internetowych
• tworzenie makiet i prototypów
• prowadzenie testów użyteczności z użytkownikami oraz realizacja audytów użyteczności
• współpraca z zespołem wdrożeniowym w metodyce UCD oraz zapewnienie możliwie najlepszych rozwiązań dla użytkownika końcowego

Od kandydatów oczekujemy:

• znajomości trendów internetowych w projektowaniu UX
• doświadczenie w tworzeniu makiet i prototypów (preferowane Axure)
• doświadczenia pracy w metodyce UCD
• dobrej znajomości j. angielskiego

Mile widziane:

• portfolio zrealizowanych projektów
• doświadczenie w realizowaniu badań z użytkownikami
• doświadczenie w pracy nad projektami e-commerce
• doświadczenie w projektowaniu na urządzenia mobilne

W zamian oferujemy:

• pracę na pełen etat
• pracę w młodym zespole
• udział w różnorodnych, innowacyjnych projektach z zakresu web usability, e-commerce, marketingu i analizy danych
• pracę w atrakcyjnej lokalizacji (Stare Miasto)

Jeśli jesteś zainteresowany powyższą ofertą, prześlij CV na adres rekrutacja@inquisio.pl

Prosimy o dopisanie w CV następującej klauzuli:
„Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych zawartych w mojej ofercie pracy dla potrzeb niezbędnych do realizacji procesu rekrutacji, zgodnie z Ustawą z dnia 29.08.97 roku o Ochronie Danych Osobowych, (Dz.U. z 2002r., Nr 101, poz. 926 z późn. zm.)”

Codzienna praca projektanta i badacza obfituje w zabawne (choć czasem to śmiech przez łzy) anegdotki, które umilają nam godziny spędzone na dłubaniu przy projekcie. Zabawne historie zdarzają się na testach z użytkownikami, a także we współpracy z klientem. Na jednym z pierwszych prowadzonych przeze mnie testów użyteczności – testowany był serwis kulinarny – użytkowniczka ze zdziwieniem skomentowała kategorię potraw „Na stypę” – co to znaczy, że jedzenie na stypę? czyli, że czarne? Ostatnio zaś uczestnik badań podzielił się z nami swoją życiową mądrością – serwisy można podzielić na dwa rodzaje: użyteczne i pierdołowate. Przy pracach projektowych wracamy zaś często do pewnego klienta, który zgłosił się do nas z zadaniem „rozrzucenia wszystkiego w myśl Usability”. Chciałabym zachęcić Was do podzielenia się swoimi anegdotami – warto, bo przy okazji można coś wygrać :)

Przyszedł czas na zapowiadany od dawna konkurs z fantastycznymi nagrodami książkowymi ufundowanymi przez serwis nakanapie.pl. Do wygrania jest:

• 100 Things Every Designer Needs to Know About People – Susan Weinschenk
• Designing Web Interfaces – Bill Scott i Theresa Neil
• Designing Social Interfaces – Christian Crumlish i Erin Malone
• Designing Interfaces – Jenifer Tidwell
• Designing Interactions – Bill Moggridge

Aby wziąć udział w konkursie wystarczy dodać w komentarzach na blogu (liczy się tylko blog) – pod tym wpisem – swoją anegdotkę z życia UX projektanta/badacza. Wśród nadesłanych historii wybierzemy trzy najciekawsze, najzabawniejsze lub najbardziej szokujące, które nagrodzimy książkami (po dwie książki dla pierwszego i drugiego miejsca, jedna książka dla miejsca trzeciego). Nie ma limitu zgłoszeń – jedna osoba może dodać tyle anegdot, ile posiada w zanadrzu – liczy się jakość. Na anegdoty czekamy do 17 lutego.

Ogłoszenie wyników – 20.02.2012

Spośród nadesłanych historii wybrałyśmy trzy, naszym zdaniem najlepsze. Niestety wybranie pierwszego, drugiego i trzeciego miejsca okazało się dla nas zbyt trudne (wszystkie mają swój urok!), więc dokonałyśmy losowania. Laureatami konkursu sponsorowanego przez nakanapie.pl są:

1. Dawid – za historię, którą znamy aż za dobrze – klienta, dla którego wszystko jest zawsze tak samo ważne:
   (…) odpowiedź klienta na jedno z ważniejszych pytań w briefie do sklepu internetowego:
   Pyt: Czy wszystkie produkty są równie ważne z biznesowego punktu widzenia? Czy jest kategoria lub kategorie, które należy specjalnie wyróżnić? (można posegregować wyżej wypisane kategorie od najważniejszych do najmniej ważnych lub nadać im wartość, przykładowo: 1- ważna, 0 – mniej ważna lub od 0-5)
   Odp: 
Szczególny nacisk [1] na oświetlenie LED, produkty dla zwierząt, trampoliny (w zależności od sezonu), zabawki, kosmetykę, ogólnie jednak każdy dział jest ważny.
2. Zbroja – za klienta, który dostrzega problem nie tam, gdzie należy:
   (projekt sklepu online) – „Prosimy usunąć moduł wyszukiwarki, ponieważ nasi klienci nie umieją wyszukiwać.”
3. Paulina Makuch – za zaradną użytkowniczkę:
   Respondentka, w wieku ok 60 lat, narzeka w pewnym momencie na wielkość czcionki. „Ojej, ale tutaj to ja nie mogę tego przeczytać, strasznie małe. Ale całe szczęście, że jestem przygotowana na takie sytuacje”. Sięga po torebkę, grzebie, grzebie i wyjmuje… lupę!

W sprawie nagród skontaktujemy się z laureatami mailowo :)

Obserwacja emocji respondentów, spontanicznych reakcji pozwala poznać użytkowników i wczuć się w ich rolę. Doświadczenia z obserwacji sesji badawczych mogą być równie wartościowe dla specjalistów użyteczności, jak i klientów, którzy (chcemy tego czy nie) podejmują ostateczne decyzje odnośnie swoich produktów.

Korzyści z zaangażowania klienta w testy

• Włączenie w ewaluację projektu
  Już samo zaproszenie klienta do udziału w testach może być fundamentem zawiązania nici porozumienia. Jest to szczególnie ważne, gdyż efektem sesji badawczej jest najczęściej mocno krytyczny raport z badań. Reakcje na krytyczną diagnozę produktu mogą się znacząco różnić. W zależności od tego czy otrzymuje się ją od prawie anonimowych badaczy, czy też spędziło się wspólnie kilka godzin na obserwacji sesji badawczych, wspólnie wysuwając pierwsze hipotezy i wnioski.

• Zwiększenie wiarygodności poprzez unaocznienie problemów
  Człowiek najbardziej wierzy w to, co zobaczył i przeżył bezpośrednio. Nie ma bardziej sugestywnej formy doświadczania. Czym innym jest zatem opisywanie lub opowiadanie o problemach z użytecznością, inny efekt wywołuje prezentacja fragmentów filmów z testów, najsilniej działa jednak przeżycie testu osobiście. Umożliwienie klientowi samodzielnego zaobserwowania pozytywnych i negatywnych emocji, zachowań i problemów może przynieść benefit w postaci zwiększenia wiarygodności wysuniętych przez badacza wniosków. Uczynienie klienta świadkiem korzystania z serwisu czy aplikacji sprawia, że zaczyna on wierzyć w słuszność wniosków i lepiej je rozumie.

• Możliwość odwołania się do wspólnie zaobserwowanych problemów
  Uczestnictwo decydentów w sesjach badawczych otwiera również nowe możliwości komunikacji.  W czasie budowania koncepcji, czy dyskusji przy projekcie funkcjonalnym, wnioski wyniesione ze wspólnej obserwacji testów są bazą, do której można się odnieść. Mogą być trudnym do obalenia argumentem, gdyż obie strony pamiętają, co zrobiło X użytkowników w sytuacji Z.

• Pokazanie wieloznaczności rozwiązań
  Często używanym i jednocześnie najbardziej znienawidzonym przez projektantów (i klientów!) wyrażeniem jest „To zależy”. Palmę pierwszeństwa może mu odebrać jedynie stwierdzenie „Nie jesteśmy w stanie przewidzieć wszystkich czynników wpływających na projekt”. Uczestnicy badań zawsze zaskakują. Testy pomagają pokazać klientowi, że  naprawdę „wszystko zależy”, a odbiorcy tworzonych projektów są często nieprzewidywalni w swoich zachowaniach i ocenach. Przykładowo dla niektórych użytkowników strona będzie „czarna i przygnębiająca”, dla innych „taka piękna… czarna”.

• Dystans do narzuconych rozwiązań
  Bywa że  zleceniodawca, z  racji np. niszowego rynku, uważa siebie za eksperta ds. zachowań użytkowników i intuicyjnych rozwiązań. Trudno zdystansować się do własnych preferencji i (często nawet nieświadomego, ale jednak) wywierania wpływu na projektowane rozwiązania (tzw. Prezes Centered Design;)). Równie cenne, co bolesne jest przekonanie się na własne oczy, że forsowana funkcjonalność nie sprawdza się w praktyce. Często takie doświadczenie pomaga odzyskać perspektywę, w której to użytkownik jest w centrum procesu projektowego i zaufać rozwiązaniom proponowanym przez specjalistów.

• Pokazanie profesjonalizmu zespołu badawczego
  Można spotkać się z przekonaniem, że badania usability to przysłowiowa bułka z masłem. Aby uświadomić klientowi jak wymagająca jest to sytuacja, warto pokazać badania od kuchni. Już samo laboratorium badawcze może być efektowne – kamery, urządzenia nagrywające dźwięk, oprogramowanie, scenariusze, formatki obserwacji, kody i legendy.  To wprawdzie powierzchowny przejaw zaawansowania testów, ale robiący wrażenie. Do tego opanowany moderator, który jest w stanie zapanować nad sytuacją testową i atmosfera, którą jeden z moich klientów nazwał „jak z filmu szpiegowskiego”.  To wszystko może przekonać, że ludzie odpowiedzialni za badania są profesjonalistami.

Słabe strony wspólnej obserwacji

Zagrożeń jest wiele, jednak potencjalne korzyści przewyższają możliwe straty. Warto znać słabe strony wspólnej obserwacji i starać się im zapobiec poprzez dyskusję i argumentowanie.

• Nadinterpretacja obserwacji
  Klient nie jest profesjonalnym badaczem, który wie, że najważniejsze w testach są obserwacje zachowań uczestników, a nie ich deklaracje. Istnieje zatem zagrożenie, że nieprofesjonalny obserwator zwróci uwagę jedynie na wybrane elementy.

• Większy nacisk na zaobserwowane problemy
  Jeśli klient nie uczestniczy we wszystkich sesjach (a tak najczęściej jest) może przykładać większą wagę do problemów, które zaobserwował osobiście. Dlatego tak ważne jest wprowadzenie w podstawy obserwacji oraz przygotowanie fragmentów pozostałych testów.

• Chęć zadowolenia każdego z uczestników testów
  W czasie badań użytkownicy często komunikują swoje preferencje – „chciałbym, żeby tu się rozwijało”, „tu się powinno zaznaczać”, „czemu tu nie ma porównania”? Wiele z takich uwag  może stać się inspiracją do ulepszenia lub rozwoju projektu. Jednak wiele z nich wynika z jednostkowych preferencji lub nie ma uzasadnienia do zastosowania. Może się zdarzyć, że przejęty testami klient, w imię dobra użytkowników, będzie chciał zaspokoić wszystkie żądania respondentów. Zapominając, że to badacze i projektanci na podstawie zachowań użytkowników, wiedzy oraz doświadczenia rekomendują najbardziej potrzebne i adekwatne rozwiązania.

• Uznanie użytkowników za niekompetentnych
  Odwrotnym do poprzedniego zachowaniem jest negacja wyników testów i uznanie, że to użytkownicy powinni nauczyć się obsługi produktu, a nie odwrotnie. Jest to wniosek podważający generalną ideę testowania i ulepszania produktów. W takich wypadkach najlepiej odnosić się do argumentów sprzedażowych -  każdy niezadowolony użytkownik to strata potencjalna biznesowa.

Pomimo istnienia pewnych zagrożeń zachęcam Was do włączania klientów w proces badawczy. Osobista obserwacja ma siłę zmiany punktu widzenia. Po ostatnich testach usłyszałam od klienta, że było to dla niego najbardziej wartościowe 80 minut od dobrych kilku miesięcy rozwijania produktu.

Chętnie poznam Wasze doświadczenia z angażowaniem klientów w obserwacje badań.

To jest druga porcja porad, jak poprawić organizację pracy – tym razem będzie mowa o zagadnieniach specyficznych dla pracy projektanta. O podstawowych, uniwersalnych zasadach możesz przeczytać w części 1.

Kontakt na bieżąco

Szanuj swój czas

Spotkania są niezbędne, ale niekiedy potrafią być prawdziwym marnotrawstwem czasu. Jeśli masz spotkanie, idź na nie z konkretną agendą i ze świadomością tego, co chcesz z niego wynieść. Na wstępne rozmowy z klientem przyda ci się brief user experience.

Informuj kogo trzeba

Stały kontakt z klientem jest szczególnie cenny dla UX. Regularnie informując o statusie prac pozwala zdobyć zaufanie i szacunek klienta, a jednocześnie zapewnia nam większy spokój, bo poinformowany klient nie będzie sam się dobijał do nas. Najlepiej ustalić sobie regularny system choćby pięciominutowych rozmów. Po pierwsze, łatwiej będzie w ten sposób utrzymać projekt na pożądanym kursie. Po drugie, będzie nas to motywować do pracy w regularnym tempie.

Dokumentację dostosuj do potrzeb

UX to nie tylko mapy, makiety i prototypy, ale szersza perspektywa. Oczywiście należy dokumentować to, co niezbędne, ale nie dajmy się złapać w pułapkę dopieszczania dokumentacji kosztem projektu. Jeśli tylko mamy taką możliwość, zamiast poprawiania pikseli na prototypie czy pisania esejów o interakcji na danej stronie, lepiej postawić na bezpośredni kontakt z odbiorcami (klientem, ale też szczególnie grafikami i developerami). Żywe rozmowy z osobami, które faktycznie będą wdrażać twój projekt, są nieocenione dla obu stron.

Projektowanie UX

Zacznij od zidentyfikowania celów i potrzeb

Przed przystąpieniem do pracy projektant powinien powtórzyć UX mantrę: Jaki cel stoi za tym projektem? Jakie rzeczywiste potrzeby ma on realizować?

Są to pytania, które zawsze trzeba wypowiedzieć, niezależnie od tego, czy ruszamy z dużym projektem aplikacji, czy myślimy o poprawce jakiejś funkcjonalności na własnej stronie.

Ustal kryteria

Zanim przystąpisz do pracy ustal kryteria, które musi spełniać projekt czy zadanie, aby można je było uznać za skończone. Po pierwsze, pozwoli to ustrzec się pułapki niekończących się poprawek. Po drugie, kryteria te pozwolą dokonać wyboru między różnymi pomysłami na realizację np. danej funkcjonalności.

Powstrzymaj się od siadania od razu do projektowania
Papier i ołówek najlepszym przyjacielem UX Designera. Większość naszej pracy koncepcyjnej rozwija się na etapie swobodnego szkicowania. Nigdy pierwszy pomysł nie będzie najlepszy. Zamiast uczepiać się pierwszej wersji i dopracowywać jej, lepiej naszkicować 5 czy 10 różnych, odłożyć je na chwilę, pójść na spacer, pokazać je koleżance i przemyśleć jeszcze raz.

Szkicowanie na samoprzylepnych karteczkach - http://www.flickr.com/photos/21218849@N03/3902240918 by Samuel Mann

Zapomnij o perfekcjonizmie

Projektowanie UX ma to do siebie, że trudno jednoznacznie określić, kiedy można je uznać za skończone. Daną funkcjonalność można zrealizować na wiele sposobów, a elementy na stronie rozmieścić inaczej. Każdy projektant zna to uczucie, że jeszcze coś można poprawić. Zamiast w nieskończoność się głowić, co można zmienić, lepiej przeznaczyć ten czas na badania z użytkownikami lub testowanie działającego produktu na żywo.

Używaj niewielkiej liczby narzędzi

Wiem, że co chwilę na rynku pojawiają się nowe aplikacje do prototypowania. Nie ma nic złego w ich poznawaniu i testowaniu, ale do swoich projektów radzę się trzymać jednego/dwóch (u mnie aktualnie Balsamiq do szybkich makiet + Fireworks do hi-fi w pracy, a w domu Axure). Dlaczego? Po pierwsze, dużym ułatwieniem pracy jest korzystanie z bibliotek, a poznanie ich i dobranie odpowiednich dla siebie na co dzień wymaga trochę praktyki. Po drugie, z czasem tworzymy coraz więcej własnych elementów, które możemy wykorzystywać w dalszych projektach. Po trzecie, praktyka czyni mistrza i po prostu szybciej pracujemy narzędziem, które znamy.

Dla Axure’owców dodatkowo polecam ściągę ze skrótów klawiszowych.

Pamiętaj, że to ma być przyjemność

Oczywiście nie zawsze tak będzie, czasem bywa ciężko i frustracja daje znać o sobie ;) Wówczas warto zrobić krok w tył w zastanowić się szerzej, po co to robisz. Trudno jest być efektywnym w pracy, która nie daje satysfakcji. Jeśli więc czujemy, że nie sprawia nam to już przyjemności, to zmieńmy coś w tej pracy albo zmieńmy pracę.

Obrazek tytułowy

http://www.sxc.hu/photo/1269793/

To jest cześć 1 artykułu skoncentrowana na podstawach produktywnej pracy, mających wiele szersze zastosowanie niż UX. Jeśli przeczytałeś(-aś) choć jeden artykuł o organizacji czasu i efektywności pracy, to przynajmniej część zasad jest ci znana. Te podstawy są jednak tak kluczowe, że nie sposób ich pominąć.

Cześć druga artykułu dostarczy porad specyficznych dla pracy projektanta. Nie chcesz jej przegapić? Subskrybuj RSS lub polub nas na Facebooku.

Absolutne podstawy

Ogranicz korzystanie z poczty w trakcie pracy

Większość aplikacji pocztowych automatycznie pobiera nowe wiadomości co kilka minut, a powiadomienia potrafią wyjątkowo skutecznie wybić z rytmu pracy. Naprawdę, nie ma potrzeby co chwilę zawracać sobie tym głowy. Przejrzyjcie swoją pocztę z paru ostatnich dni i odpowiedzcie sobie szczerze na pytanie, który z tych maili nie mógłby poczekać paru godzin. Sam nawyk wyłączenia poczty przez większość dnia już znacząco ułatwił mi pracę – polecam!

Jeśli absolutnie nieodzownie potrzebujesz na bieżąco pilnować skrzynki, AwayFind podobno skutecznie wychwyci ważne wiadomości i powiadomi cię o tym na przykład SMS-em.

Korzystaj z Internetu tylko w zakresie niezbędnym do aktualnego zadania

Jeśli samemu nie można się powstrzymać od wchodzenia na Facebooka czy Kwejka, z pomocą przychodzą narzędzia do blokowania niechcianych serwisów. Aktualnie korzystam z Nanny for Google Chrome, które pozwala na ograniczenie dostępu do wybranych stron wedle własnych potrzeb. Podobną funkcję pełnił LeechBlock na Firefoxie. Polecam chociaż z ciekawości – będziecie zaskoczeni jak często się złapiecie na wchodzeniu, gdzie nie trzeba ;)

Nanny blokuje dostęp do wybranych stron

Rób sobie przerwy

Kiedy już uda ci się ograniczyć to, co odrywa od pracy, nie zapomnij o przerwach: małe, 5 minutowe przynajmniej raz na godzinę i dłuższe co 2-3 godziny. Rytm najlepiej dopasować do siebie. Dobre przerwy mają służyć naszemu organizmowi, ważne więc jest, aby nie spędzać ich przy komputerze. Workrave to mała aplikacja, która nie tylko przypomni o regularnych przerwach, ale też zaproponuje szybkie ćwiczenia pozwalające odpocząć oczom, plecom i dłoniom w małych, kilkuminutowych porcjach.

Stwórz miejsce do pracy

Pracując w biurze, ma się zwykle swoje przypisane miejsce i niewielkie pole manewru. W naszej gestii pozostaje utrzymanie w nim takiego porządku, by dobrze się pracowało.

Dla osób pracujących w domu stworzenie sobie odpowiedniego miejsca do pracy jest większym wyzwaniem. Dobrze, aby było to stałe, osobne miejsce, które będzie nastrajać do pracy. Nieodzownie musi być wygodne.

Ergonomiczne miejsce pracy przy komputerze. (Źródło)

Rób backupy

Jak głosi mądrość ludowa: Ludzie dzielą się na tych, co robią backupy i tych, co będą je robić. Naprawdę. Regularne kopie zapasowe to jedyne ubezpieczenie na wypadek przypadkowego usunięcia pliku czy problemów z komputerem. Można znaleźć programy, które zrobią to za nas, ale szczerze mówiąc jak dotąd do żadnego się nie przekonałam (jeśli ktoś może polecić, to chętnie spróbuję). Natomiast zwykłe zapisywanie zmian do nowych plików, wysyłanie ich sobie raz na jakiś czas na pocztę i kopiowanie na serwer może w krytycznej sytuacji być jedynym ratunkiem.

Specyfika kreatywnej pracy

Ustal rutynę początku i końca dnia pracy

Jeśli nie chcemy, aby praca zlewała nam się w jedno z życiem osobistym, musimy sobie ustalić jej ramy czasowe . I nie musi to oznaczać 9-17 codziennie. Jeśli wystarczą Ci dwie godziny, pracuj dwie, ale niech ten czas będzie wydzielony z twojego regularnego życia. Nie muszą to być konkretne godziny, jeśli taki system komuś odpowiada, ale wtedy należy ustalić sobie rytuał początku i końca „szychty” – np. zaczynam od sprawdzenia maila, potem go wyłączam, wybieram zadania na teraz, pracuję nad nimi, a dzień kończę listą rzeczy do zrobienia jutro i po tym już w danym dniu do pracy nie wracam.

Nie pracuj po godzinach

O ile nie produkujesz makiet na akord, nie pracuj po godzinach. Kreatywność spada z czasem, a presja dodatkowo ją potrafi zabijać. Lepiej podzielić sobie zadania na mniejsze porcje i stopniowo, ale systematycznie je realizować. Dzięki temu ilość pracy nie będzie przytłaczająca, a każdy mały kroczek będzie dostarczał satysfakcji z jego wykonania.

Ustalaj realistyczne priorytety

Stawianie sobie wygórowanych wymagań prędzej czy później zwróci się przeciwko nam. Aby naprawdę efektywnie pracować trzeba być szczerym z samym sobą. Nie planuj 5 rzeczy dziennie, jeśli wiesz z doświadczenia, że nie zdołasz ich zrobić. Będziesz je przekładać z dnia na dzień i z każdym będzie ci spadać morale. Lepiej się skupić na jednej rzeczy, którą chcesz osiągnąć w danym dniu. Satysfakcja z niej da ci energię na następny dzień i de facto zrobisz więcej w perspektywie tygodnia.

Pamiętaj, że podjęcie decyzji o tym, co robisz, to tylko połowa sukcesu. Równie ważna jest decyzja, czego nie robisz, i trzymanie się tego – w przeciwnym razie wiszące nad tobą następne obowiązki będą cię rozpraszać.

Obrazek tytułowy: http://www.sxc.hu/photo/1269793/

Z okazji Nowego Roku publikujemy krótką serię najbardziej inspirujących naszym zdaniem wywiadów z ludźmi branży UX. Raz w miesiącu będziecie mogli poczytać, jakich odpowiedzi na 5 pytań udzielili nam rozmówcy, w ramach przygotowywania Raportu UXbite: Kariera w UX.

Na pierwszy ogień idzie wywiad z Markiem Kasperskim – filozofem, kognitywistą, projektantem i strategiem, obecnie właścicielem firmy ThinkLab i serwisu nakanapie.pl.

Iga Mościchowska: Jak zaczęła się Twoja przygoda z projektowaniem  interakcji?

(c) Marek Kasperski

Marek Kasperski: Tak naprawdę w moim przypadku należałoby chyba przywołać trzy takie etapy.

Pierwszy etap, to była fascynacja problematyką psychologii kognitywnej i neuropsychologii. A jako, że mam umysłowość raczej nastawioną na praktykę, poszło to w kierunku praktycznego wykorzystania wiedzy o aspektach poznawczych człowieka i w zainteresowanie ergonomią. Tu wpływ na mnie miały zarówno studia z zakresu kognitywistyki na UMK w Toruniu, jak i późniejsza praca w Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku i bezpośrednia bliskość osób zajmujących się na co dzień ergonomią i wzornictwem – oni mieli duża wiedzę nt. aspektów cielesnych, ja trochę wiedziałem o funkcjonowaniu percepcji ludzkiej i wpływu na design. W tym czasie redagowałem też dla Helionu -One Press polską edycję „Mind Hacks” (tłum.: „100 sposobów na zgłębienie tajemnic umysłu), która to książka w klarowny sposób opisuje nie tylko działanie ludzkiego umysłu, ale także sposoby by działanie to wykorzystać do życia codziennego, w tym projektowania.

Drugi bodziec to zajęcia z tworzenia stron WWW, które odbywałem w pracowni multimediów w Instytucie Pedagogiki, gdzie z racji swoich studiów kognitywistycznych uczęszczałem. Tam miałem pierwszą styczność z kodowaniem na potrzeby WWW (chociaż nie pierwszą styczność z kodowaniem, gdyż uczęszczałem także na ćwiczenia z metod Sztucznej Inteligencji, gdzie pisałem gry w Scheme).

W końcu trzeci element układanki to książki. Dużo czytam i różnych rzeczy. Z racji zainteresowań, o których mowa wyżej, trafiłem w końcu na Jakoba Nielsena czy Marka Pearow. Wtedy już było dla mnie jasne, czym się będę zajmował przez kolejne lata.

Potem już sprawy potoczyły się szybko – za sprawą Andrzeja Sienkiewicza trafiłem do zespołu projektowego grono.net. Potem, po około roku, dostałem propozycję objęcia stanowiska dyrektora w polskim oddziale MRM Worlwide. Każda z tych prac dała mi wiedzę pozwalającą poprowadzić ThinkLab.pl.

Komu Twoim zdaniem jest łatwiej w „branży użyteczności” – ścisłowcom czy humanistom?

Trudno powiedzieć. Sam jestem raczej taką hybrydą ścisło-humanistyczną. Wszak filozofia jest bardziej humanistyczna, acz moja specjalizacja (logiczno-ontologiczna) i 4 lata logiki matematycznej, praca magisterska z zakresu teorii sztucznej inteligencji – wyraźnie pokazują, że w moim przypadku nie ma jasnego podziału.

Tu raczej chodzi o pewne podejście do pracy, pewne cechy charakteru, niż wykształcenie. W pracy projektowej przydaje się wiedza i humanistyczna (trzeba interesować się ludźmi), i z zakresu nauk ścisłych (trzeba mieć jako taką wiedzę na temat technologii, które wyznaczają pewne granice w pracy).

Jaki kierunek studiów Twoim zdaniem będzie najbardziej korzystny dla młodych ludzi, którzy chcą rozpocząć karierę w UX?

Powiedziałbym, że filozofia – bo daje dobry warsztat z zakresu myślenia. A w głównej mierze praca projektowa polega na myśleniu – wcale nie na rysowaniu. By coś narysować, trzeba wiedzieć co, i trzeba mieć to o tyle przemyślane, by wiedzieć, że to ma sens, będzie łatwe w użyciu, da wymierne korzyści i… powali konkurencję na kolana. To się robi głową a nie Axure!

Jakich cech charakteru szukałbyś u kandydatów na stanowisko Junior Interaction Designer?

Dociekliwości i krytycznego myślenia. To są dwie podstawowe cechy, którymi – według mnie – powinien się charakteryzować dobry kandydat na projektanta.

Główny problem z projektantami polega na tym, że są zbyt mało krytyczni – również wobec siebie i swoich rozwiązań. Albo kopiują bez pamięci, albo wykonują coś, co im zlecono (bez zastanowienia co to daje serwisowi, i czy na pewno wdrożenie danego rozwiązania pomoże w uzyskaniu założonych celów, a nie pogorszy innych spraw).

Dobry projektant powinien myśleć. Jak będzie umiał to robić, to w każdej chwili będzie potrafił narysować projekt – wystarczy mu wtedy długopis i kartka by tworzył świetne rozwiązania, bez konieczności stosowania wyrafinowanych narzędzi.

Jest jeszcze inny problem – jest też taka część projektantów, którzy zamiast na projekcie skupiają się na byciu projektantem. Tych bym raczej omijał, chyba, że faktycznie są na tyle zdolni, że ich „bycie projektantem” nie byłoby na co dzień większym problemem.

Jak zachęciłbyś młodych ludzi do zainteresowania się tematyką user experience?

To trudne, bo ja przeważnie robię na odwrót. Mówię, jakie to fatalne, ile czasu na to trzeba poświęcić, wyrzeczeń. Że jak chce łatwo w życiu, to lepiej niech wybierze co innego, że projektowanie to raczej nie dla niego. Wtedy widzę komu naprawdę zależy na tym, by projektować, a kto chce się tym zajmować  ze względu na modę. Ci drudzy i tak pewnie nie zostaliby nigdy projektantami, bo w międzyczasie pojawiłyby się inne modne zawody, jak chociażby teraz specjalista ds. social media. Ci pierwsi przynajmniej nigdy nie powiedzą, że ich zwodziłem, że to prosty kawałek chleba. Po faktycznie ta praca jest wymagająca. Aczkolwiek zapewne dlatego kochamy to, co robimy. Bo na co dzień mamy sprawdzian naszej prawdziwej miłości ;)

Z okazji zbliżających się świąt opracowałam dla Was dwie świąteczne krzyżówki, jedna o tematyce projektowej, druga – badawczej. Mamy też przygotowany mały upominek dla jednej z osób, która podeśle rozwiązania krzyżówek na naszego maila. Czekamy na zgłoszenia do 20.12.2011, godz. 20.12 ;) Obie krzyżówki do pobrania i wydrukowania (w formie PDF), a poniżej opis haseł do krzyżówek.

Krzyżówka świąteczna – badania użyteczności

Krzyżówka świąteczna UXbite – badania (.pdf)

1. Sortowanie ……………. to technika badawcza pozwalająca na odkrycie sposobu kategoryzacji treści przez użytkowników.
2. Test 5 …………… pozwala sprawdzić, czy dana strona komunikuje to, co w założeniu powinna.
3. Wędrówka …………. to metoda ekspercka, w której badacz wykonuje typowe zadania użytkownika wcielając się w jego rolę.
4. Pierwsze, testowe badanie, mające na celu weryfikację narzędzi badawczych.
5. Osoba prowadząca test użyteczności.
6. Oprogramowanie służące do nagrywania przebiegu testu użyteczności, prostsze od Morae, wymagające systemu Mac.
7. Rodzaj zadania testowego, w którym użytkownik musi znaleźć szczegółowo określone informacje.
8. Metody badawcze, które kładą nacisk na zrozumienie procesów i odkrycie przyczyn zjawisk, np. wywiady indywidualne, fokusy, obserwacja.
9. Metoda badawcza, której wyniki są zobrazowane poprzez mapy cieplne fiksacji wzroku użytkowników.

Krzyżówka świąteczna – projektowanie

Krzyżówka świąteczna UXbite – projektowanie (.pdf)

1. Podejście do projektowania, które w centrum stawia użytkownika końcowego.
2. Archetyp użytkownika produktu w postaci perswazyjnego opisu cech.
3. Sposób uporządkowania i wzajemnego powiązania informacji w celu ułatwienia do niej dostępu użytkownikowi – ……………… informacji.
4. Autor „Nie każ mi myśleć”.
5. Autorami najpopularniejszych dziesięciu jest Nielsen i Molich.
6. Pułapka utopionych ……… określa ludzką awersję do rozważania alternatywnych rozwiązań, tym większą, im bardziej się w coś zaangażujemy.
7. Autor najpopularniejszej książki o projektowaniu formularzy.
8. Wykonanie przez użytkownika akcji, pożądanej przez właściciela strony (np. subskrypcja newslettera).
9. Teoria percepcji, zwana także psychologią postaci, której reguły mają zastosowanie w projektowaniu interfejsów.
10. Pierwsze słowo w łacińskim tekście, stosowanym jako zamiennik treści w makietach lub projektach graficznych.
11. Prawo ……………….… mówi o wpływie wielkości celu i jego odległości od użytkownika na szybkość wykonania ruchu.
12. Nazwa organizacji, która szkoli, egzaminuje i certyfikuje analityków użyteczności.
13. Postrzegana i rzeczywista właściwość rzeczy, która określa, w jaki sposób można ją użyć, np. podkreślenie hiperłącza.
14. Odruchowe ignorowanie bannerów przez użytkowników internetu to …………… bannerowa.
15. Klikalne makiety, czyli funkcjonalny projekt obrazujący rozłożenie elementów i działanie aplikacji.
16. ……………… rejestracja użytkownika pozwala na stopniowe zapisywanie danych niezalogowanego użytkownika w toku odwiedzin po to, aby w odpowiednim momencie umożliwić szybkie i łatwe założenie konta.

Urlop świąteczny UXbite

Ponieważ świąteczna pora nie sprzyja pisaniu artykułów, postanowiłyśmy także zrobić sobie krótką przerwę. Z tej okazji życzymy wszystkim ciepłych świąt w domowym zaciszu i szampańskiej zabawy na Sylwestra. A jeśli planujecie obdarować jakiegoś projektanta interakcji prezentem pod choinką, to zerknijcie na listę pożądanych przez nas upominków.

Do zobaczenia w nowym roku!

Zapraszamy na dwa szkolenia usability, organizowane przez WitFlow w styczniu, we Wrocławiu,  otwarte dla wszystkich chętnych. Spotkania prowadzone będą w Domu Edyty Stein, przez autorki bloga UXbite – Igę Mościchowską i Barbarę Rogoś – projektantki interakcji i badaczy użyteczności z kilkuletnim doświadczeniem. Szkolenia składają się głównie z części warsztatowej, teorię przekazujemy w oparciu o liczne przykłady z życia, zaś uczestniczy ćwiczą nabywaną wiedzę w praktycznych zadaniach.

Oferta szkoleń usability we Wrocławiu