Over de reisdocumenten valt niet veel te zeggen: IJsland valt onder de Schengenlanden en dus is een identiteitskaart uit een Schengenland voldoende.  Mogelijk wordt deze aan de grens niet eens gecontroleerd.  Qua invoerbepalingen is IJsland strenger dan de meeste andere Europese landen, een overzicht van wat je al dan niet mag meebrengen vind je hier.  De praktijk leert echter dat er niet zo streng gecontroleerd wordt, maar als je gecontroleerd wordt heb je het natuurlijk wel zitten.  Alcohol is zéér duur en breng je dus best mee.  Vergeet indien nodig ook je rijbewijs niet!

Geld

Als je een kredietkaart hebt heb je zeer weinig cash geld nodig in IJsland.  Vrijwel alles kan met kredietkaart betaald worden, ook de locals doen het zo.  Gezien de zware crisis die momenteel heerst in IJsland is het het meest interessantst om zo laat mogelijk cash geld bij je bank te bestellen of lokaal geld af te halen, bij voorkeur met Maestro gezien de hoge tarieven voor het afhalen van geld met kredietkaart.

Veiligheid

IJsland is één van de,  zoniet het veiligste land ter wereld.  Criminaliteit komt er nauwelijks voor.  Als er al iets gestolen wordt uit bijvoorbeeld je tent, gaat het dan nog meestal om toeristen die elkaar beroven.  Met de huidige crisis en hoge werkloosheid valt het te zien hoe eerlijk de IJslanders dit hoogseizoen zullen blijken maar tot nu toe blijkt dit absoluut geen probleem te zijn.

Dagelijkse omgang

IJslanders gaan informeel met elkaar om.  Buiten in bepaalde exclusieve restaurants kan je overal in vrijetijdskledij rondlopen.  IJslanders komen heel koel en afstandelijk over, en zijn het ook vaak, maar dit moet je niet als ‘onbeleefd’ zien, ze zijn gewoon zo.  Meestal zeggen ze niet meer dan het hoogst noodzakelijke.  Wie naar IJsland trekt om te verbroederen met de locals komt meestal, maar zeker niet altijd, teleurgesteld terug.

Het weer

Het zomerseizoen loopt van midden juni tot midden september.  Het IJslandse weer is zeer wisselvallig maar zeker in juli en augustus is het voldoende warm voor dagdagelijkse activiteiten(15 à 20°C overdag), mits je de correcte kleding meeneemt.  In het binnenland is het overdag iets warmer, ‘s nachts is het dan weer kouder.  Het weer kan zeer snel en onverwachts omslaan, voorzie dus het één en ander als je op een lange wandeltocht vertrekt.  Midden september begint het terug af te koelen en kan het al terug gaan sneeuwen.

Zwembaden

Vrijwel elke plaats heeft een zwembad, handig voor wie op basic campings kampeert.  Veel zwembaden hebben een hotpot met heet water, lekker om eens goed op te warmen.  Voor elke zwembeurd is het verplicht zonder zwemkledij te douchen.  In grote toeristische zwembaden (bvb. Blue Lagoon) zijn er aparte douchecabines voorzien.

Eten

Uit eten is duur, al is dit door de crisis een pak goedkoper geworden.  Wanneer je dan nog eens wijn bij je maaltijd besteld heb je gegarandeerd een gepeperde rekening.  Reken in de supermarkten op prijzen die anderhalf tot dubbel zo hoog zijn als bij ons, zeker qua groenten die dan ook nog eens zeer beperkt zijn in aanbod.  Alleen vis is goedkoop.  Een aanrader voor wie goedkoper wil winkelen zijn de Bonus-winkels (“het roze varkentje”), de IJslandse Aldi.

Rijden

De maximumsnelheid in IJsland is 90km/h buiten de bebouwde kom, 80 op niet-geasfalteerde wegen en 50 in de beboude kom.  Deze snelheden haal je zelden, reken in je reisplanning op een gemiddelde van 50km/h.  Het is verplicht overdag met lichten aan te rijden en verder mag je absoluut niks gedronken hebben.  Op verkeersovertredingen staan zeer hoge boetes.  Opletten ook voor schapen langs de weg, deze steken vaak onverwachts de weg over.  Wanneer je een schaap aanrijdt is de bestuurder automatisch in fout.

Fotografie

Neem drie keer zoveel geheugenkaartjes of film mee als wat je op een “gewone” reis meebrengt, je zal wellicht nog te weinig meehebben.  Zorg ook voor voldoende batterijen.

Elektriciteit

Elektriciteit in IJsland is net als in België 230V, de stekkers zijn dezelfde, je hebt dus geen adapters nodig.

Tanken

Er zijn, behalve in het binnenland, overal tankstations te vinden.  Alle “grote” plaatsen hebben tankstations, sommige hotels hebben ook een tankstation.  De afstand tussen twee tankstations kan vaak meer dan 100km bedragen, op voorhand plannen en je tank niet volledig leegrijden vooraleer terug te tanken zorgt dat je met een gerust hart kan rijden (toen ik in IJsland was heb ik bijna elke dag getankt, onze Jeep Wrangler verbruikte ook wel enorm veel).  Er kan overal Diesel en Benzine 95 getankt worden.  LPG is nergens te verkrijgen, waterstof alleen in Reykjavik.  Wanneer je een lange binnenlandroute (bvb. Sprengisandur) doet heb je extra brandstof nodig.  Voor de Kjölur (F35) is dit normaalgezien niet nodig tenzij je auto enorm veel verbruikt: je hebt voor de Kjölur tanksations in Geysir (zuiden), Blönduos (noorden) en Varmahlid (Noorden).  Daarnaast zijn op de Kjölur een aantal hutten waar in noodgevallen brandstof te krijgen is.

Een kredietkaart is aan te raden en kan overal gebruikt worden.  De betaalinstructies zijn meestal in het IJslands maar met een beetje fantasie of hulp van de lokale bevolking wel begrijpbaar.  Als je met een buitenlandse kredietkaart bij N1 tankt krijg je Engelstalige instructies.  Je moet op de betaalterminal altijd een bedrag opgeven waarvoor je gaat tanken, wanneer je echter voor minder dan het opgegeven bedrag tankt moet enkel het getankte bedrag betaald worden.  Dit bedrag wordt gevraagd omdat het in IJsland blijkbaar vaak de gewoonte is “voor een bepaald bedrag te tanken”, de tankbeurt stopt dan wanneer het bedrag bereikt is.

Tijd

IJsland volgt de GMT-tijd, dit betekent dat het in de winter 1 uur en in de zomer 2 uur vroeger is dan in België.  In de zomer heb je door de middernachtzon meestal veel minder besef van tijd.

Als je met een eigen of huurauto door IJsland trekt is het binnenland taboe als je geen 4×4-voertuig hebt.  Een 4×4 is er niet verzekerd en de ‘wegen’ laten het gewoon niet toe.  Enkel de Kjölur (F35) en Kaldidalur (F550) zijn doenbaar als je auto niet te laag hangt en je bereid bent het risico te nemen.  Zorg dat je sowieso een reserveband meehebt, verzeker je ervan dat hij niet lek is en dat je je wielen eraf krijgt, ook bij een huurauto.

Het binnenland heeft een ander klimaat dan de kust: de dagen zijn er iets warmer maar de nachten veel kouder.  Daarnaast kunnen er in hoger gelegen gebied, ook in de zomer, onverwacht sneeuwstormen opsteken.  Op dergelijke zaken moet je voorbereid zijn.  Het binnenland is enkel in de zomermaanden geopend, in alle tankstations is een kaartje te vinden welke wegen geopend zijn.  Raadpleeg dit altijd voor je door het binnenland trekt, samen met het weerbericht.  Het binnenland doorsteken als er zware regenbuien worden verwacht is geen goed idee.

Wil je het binnenland doortrekken maar heb je geen ervaring met rijden in een 4×4 en hiermee rivieren doorwaden, steek het binnenland dan in konvooi door.  Op de gekende routes is er meestal wel wat verkeer, zeker op de Kjölur en de Sprengisandur kan het ‘druk’ zijn, sta je voor een rivierdoorsteek en vertrouw je het niet 100%, wacht dan tot er iemand anders aankomt die je bij problemen uit de nood kan helpen.

Het binnenland kan ook te voet doorgetrokken worden.  Zeer gekend is de Laugavegur van Landmannalaugar naar Thorsmork.  Er zijn berghutten onderweg maar je kan ook kamperen, degelijk kampeermateriaal is ten zeerste aangeraden gezien het ‘s nachts kan vriezen en je mogelijk op ijsvelden moet kamperen.  Ook kaart, kompas en eventueel gps zijn onontbeerlijk, door de mist zie je soms maar enkele meters voor u.  Vergeet ook niet dat in het IJslandse binnenland de sneeuwgrens al op enkele honderden meters ligt, je hebt al alpiene omstandigheden op lage hoogte, hou hier rekening mee in uw voorbereiding.  Zolang je niet op gletsjers gaat lopen, wat je sowieso niet zonder gids moet doen, heb je echter geen klimmateriaal nodig.

Rivierdoorsteken zijn in het binnenland onvermijdelijk (met uitzondering van Kjölur en Kaldidalur), het ideale is dan ook een paar sandalen mee te nemen.  Een afritsbare broek is ook handig, en een nordic- of wandelstok voor wie makkelijk zijn evenwicht verliest.  Vergeet niet dat het smalste stuk van een rivier meestal het moeilijkst te doorwaden is omdat de stroming daar sterker is, onthoud dit ook wanneer je met een 4×4 een rivier doorsteekt.  Wanneer je dit doet verken je de rivier trouwens best eerst te voet.

Hou er verder rekening mee dat er weinig tot geen gsm-ontvangst is in het binnenland (in de rest van IJsland is dit trouwens ook niet om naar huis te schrijven).  Wanneer je een riskante route volgt of te voet gaat verwittig je best iemand waar je wanneer verwacht aan te komen.  Verder is vooral een portie gezond verstand en een goeie voorbereiding het belangrijkste voor een binnenlandtrip.

Na Asbyrgi kan je terug naar de ringweg, of je gaat naar Husavik via de 85.  Husavik is bekend om zijn walvissafari’s, je gaat er enkele uren met een boot de zee op om walvissen te spotten.  Verder is er ook een walvismuseum, wat toeristische winkeltjes en een (basic) camping.

Na Husavik kan je via de 87 of de 85 naar Myvatn, op Reykjavik en de ‘golden circle’ na wellicht de meest toeristische plaats in IJsland.  Myvatn ligt in een geologisch actief gebied en dit is te zien aan het zeer wisselende landschap.  Je hebt er onderandere Hverarönd, vlak naast de ringweg, een solfatarenveld waar stoom zo uit de grond spuit en met putten vol kokende modder.  Verder kan je er een wandeling op de zwavelbergen maken.
Aan de oostkant van Myvatn kan je Dimmuborgir bezoeken, niet de black metal groep, wel een reeks grillig gevormde lavabergen.  Iets verderop ligt de Namafjall, een vulkaan waar je een rondje rond de krater kan wandelen.  Meer naar het zuiden van Myvatn liggen ook nog een aantal psoedokraters.  Wie wil kan ook nog de berg naast Myvatn beklimmen (de naam ontglipt mij), aan de oostkant van het meer langs weg 848 ligt een (slecht aangeduid) wandelpad naar de top van de berg.
Iets naar het oosten van Myvatn aan weg 863 ligt het Krafla-systeem waar je op een lavaveld van een uitbarsting van de jaren 70 kan wandelen, de lava is nog steeds warm!  De warmtekrachtcentrale van Krafla kan je onder begeleiding bezoeken.  Tussen Krafla en Myvatn ligt de ‘blue lagoon’ van Noord-IJsland, een absolute aanrader voor wie de IJslandse ‘ontberingen’ eventjes wil vergeten, een stuk rustiger en goedkoper dan de echte blue lagoon.

Na Myvatn trekken we verder richting Akureyri.  Onderweg passeren we de Godafoss of ‘waterval van de goden’, een waterval die vaak gebruikt wordt in reclamespotjes en andere filmpjes.  In Akureyri zelf kan je de botanische tuin bezoeken waar door het bijzondere klimaat planten groeien die je normaal in zulke noordelijke streken niet terugvindt.  Verder is Bautinn, een restaurant niet ver van de haven, een aanrader als je ‘betaalbaar’ en lekker wil eten.

Na Akureyri worden het terug lange autoritten.  Wie een 4×4 heeft kan via de F35 een doorsteek naar het zuiden maken.  Het noordelijke gedeelte van de weg is goed te doen, het zuidelijke is echter een stuk slechter.  Onderweg kom je geen rivierdoorsteken tegen, je moet enkel een klein beekje over.
Anderen kunnen de ringweg verder volgen.  Meer naar westen hebben we nog Hvitserkur (weg 711), een rots in de zee in de vorm van een dinosaurus of een draak.  Wie veel tijd heeft kan de westelijke fjorden bezoeken, hier wonen nog minder mensen dan in de rest van IJsland.  Een aanrader voor wandelaars is Hornstrandir, hier is werklijk ‘niks’ meer, je kan er alleen per boot vanuit Isafjordur komen.  Vanuit de westfjorden vertrekt een autoferry naar Stykkisholmur aan de rand van Snaefelsness.

Wie de ringweg verder volgt kan een omweg maken naar Snaefelsness, dit noemt men ‘IJsland in het mini’ omdat hier veel verschijnselen die je overal op IJsland tegenkomt te vinden zijn.  De Snaefellsjokull is bekend als vertrekpunt in het verhaal ‘reis naar het midden van de aarde’ van Jules Verne.

Wie de F35 (Kjölur) doorsteekt vindt ongeveer op het midden van deze route Hveravellir waar er terug stoom uit de grond spuit en je een natuurlijk warmwaterbad kan nemen met uitzicht op de Hofsjökull gletsjer.  Als je verder de F35 volgt, kom je uit op de Gullfoss, één van IJslands meest bekende watervallen (vanuit het zuiden ook bereikbaar met de gewone wagen, het asfalt loopt tot aan de Gullfoss).  Meer naar het zuiden vinden we de bekende Geysir, die helaas nog maar enkele keren per dag een paar meters hoog spuit, en zijn broer de Strokkur die om de 10 minuten een straal van zo’n 20 meter hoog spuit.  Een aanrader is de camping vlak naast de geisers, je kan deze dan ‘s nachts wanneer alle toeristen weg zijn bezoeken.

Tussen Geysir en Reykjavik kan je nog Thingvellir bezoeken, hier zie je duidelijk de breuklijn tussen de Europese en de Amerikaanse plaat en kan je in ‘niemandsland’ wandelen.  Verder is hier het IJslandse parlement ontstaan.  Als afsluiter kan je Reykjavik bezoeken en als afsluiter gaan zwemmen in de Blue Lagoon.

Wanneer je met het vliegtuig landt passeer je op weg naar Reykjavik de meest bekende toeristische attactie van IJsland: The Blue Lagoon, een kuuroord met melkblauw water met -naar men zegt- helende eigenschappen.  Die Blue Lagoon doe je echter beter aan op je laatste dag IJsland, als afsluitertje en om eens te genieten na een wellicht vaak lastige reis.

Over Reykjavik zelf heb ik niet zoveel te vertellen, mij kwam het eerder als een nogal saaie en onsympathieke stad over.  Het ‘beruchte’ uitgaansleven op vrijdag- en zaterdagavond moet je wel zeker eens meegemaakt hebben, maar zorg dat je geen massa’s uitgeeft, alcohol is verschrikkelijk duur op IJsland.  Wanneer je Reykjavik buitenrijdt richting zuidoosten passeer je onderandere de geothermische centrales waar men het warme water voor Reykjavik uit de grond haalt.  Verder passeer je ook, als ik mij niet vergis, enkele geothermisch verwarmde serres waar men o.a. tomaten kweekt, die overigens nog steeds duurder zijn dan de al dure geïmporteerde tomaten.

Wie Landmannalaugar wil aandoen kan vanop de ringweg weg 26 nemen en daarna de F208 (voor gewone auto’s) of de kortere F225 (voor 4×4 vanwege de rivierdoorsteken maar een zéér mooie weg).  Het is een heel eind rijden (en je kan het ook op het einde van je reis aandoen, bvb. na een bezoek aan Thingsvellir) maar absoluut de moeite waard,  Landmannalaugar is voor mij één van de mooiste plaatsen ter wereld, en de plek waar de Laugavegur, IJslands beroemdste trektocht, vertrekt.  Onderweg naar Lanmannalaugar heb je zicht op de Hekla, een (actieve?) vulkaan en volgens oude verhalen de poort naar de hel.  Verder naar Landmannalaugar wordt het landschap, zeker als je de F225 neemt, steeds hallucinanter, tot je in Landmannalaugar aankomt waar je bergen in werkelijk alle mogelijke kleuren hebt.  Je hebt er ook een heetwaterriviertje waar je in kan gaan zwemmen.  In Landmannalaugar zelf is er een berghut en een camping.  Wie met een gewone auto komt moet echter nog een stukje (0,5 km) te voet doen omdat er vlak voor Landmannalaugar een rivierdoorsteek is.
Vanuit Landmannalaugar vertrekt de Laugavegur trektocht richting Thorsmork (en Skogar voor de waaghalzen zonder hoogtevrees), het mooiste stuk is echter de eerste etappe tot de Hraftinusker-hut.  Je kan bijvoorbeeld in één dag naar de hut trekken en de volgende dag terugkeren (ongeveer 15km heen), als het weer echter meezit en je vroeg genoeg vertrekt kan je in één dag heen en terug, of je kan een deel van de tocht doen.  Onderweg kom je een aantal mini-geisertjes tegen.  Heel belangrijk is dat je een goeie kaart of gps hebt, er kan snel mist opzetten waardoor je nog maar amper enkele meters voor u ziet, daarom dat er op de hoger gelegen stukken om de paar meter een stok staat.

Als je verder de ringweg richting zuidoosten volgt passeer je enkele mooie watervallen.  Het meest interessant is om er een ‘watervallendag’ van te maken.  De interessantste zijn de Sejlandsfoss waar je ook achter de waterval kan lopen.  Minder bekend is zijn buur Glufrafoss, iets meer naar het noorden, die verborgen ligt achter enkele rotsen.  Je moet door het ijskoude water om de waterval te zien maar ‘t is wel een hele mooie.

Als je verderrijdt heb je de bekende Skogafoss, een zeer mooie waterval.  Je kan enkel voor de Skogafoss gaan, of je neemt het pad naar omhoog en passeert nog tientallen andere mooie watervallen.  Dit pad is in omgekeerde richting trouwens het verlengde van de Laugavegur trektocht, de kans zit er dus dik in dat je enkel backpackers kruist.

Verder naar het oosten kan je nog stoppen bij Dyrholaey (vlakbij Vik), het meest zuidelijke punt van IJsland.  Hier heb je een vogelrots waar je papegaaiduikers tot op enkele meters kan naderen en je ze in de zee naar vis ziet duiken.

Wanneer je vanuit Vik verderrijdt verandert het landschap volledig in lavavelden (Eldhraun) en later een kale zwarte spoelzandvlakte, een zeer bijzonder uitzicht.  Om de zoveel jaar overstroomt deze vlakte door water dat door de Vatnajokull gletsjer breekt.  Die Vatnajokull zie je trouwens stilletjesaan opdoemen, tot de ringweg quasi aan de rand van de gletsjer komt.  Hier ben je in Skaftafell Nationaal Park, waar je onderandere de Svartifoss waterval hebt (eentje die je in veel boekjes over IJsland tegenkomt).  Verder kan je hier mooie wandelingen met zicht op de gletsjer maken of onder begeleiding van een gids een tocht(je) op de gletsjer maken.  Vanuit Skaftafell vertrekken zelfs tochten naar de hoogste berg van IJsland.

De volgende stop is één van IJslands meest bekende en mooiste plekjes: Jokulsarlon, het beroemde gletsjermeer waar honderden enorme ijsblokken op ronddrijven.  Het is mogelijk met een soort amfibievoertuig op het meer rond te varen, al vind ik dat zijn geld niet waard, het uitzicht is minstens even mooi langs de rand van het meer.  Vergeet ook niet naar de kust te gaan waar soms hele ijsklompen aanspoelen.  In het gletsjermeer zijn ook vaak zeehonden te spotten én hier heeft men een James Bond film (Die another Day) verfilmd.

Eenmaal voorbij Jokulsarlon is het meest interessante van zuid en oost IJsland voorbij, de meeste mensen rijden dan ook door tot noord IJsland.  Meer daarover in het volgende stuk.

De grootste vijand op IJsland is niet de koude, noch de regen, maar de wind.  Zelfs op een mooie zomerdag kan een stevige wind je doen rillen van de kou, winddichte kledij is dus nodig.  Je draagt best een goeie regen- en winddichte jas.  Eentje die niet “zompig” wordt na een regenbui en je mooi winddicht “afsluit”.  Het nadeel van dergelijke jassen is dat ze dan weer slecht ademen waardoor je makkelijker zweet en klef wordt, met de duurdere jassen heb je dat veel minder.  Zorg dat je jas een regenkap heeft en als je het extra comfortabel wil houden een soort elastieksysteem dat ervoor zorgt dat er ook geen wind langs de onderkant van je jas binnenwaait.  Extra aandachtspunt voor de regenkap zijn de touwtjes waarmee je ze aantrekt: kijk of je jas ‘opbergzakjes’ voor die touwtjes heeft zodat ze niet in je gezicht slaan als het hard waait.

Jeansbroeken zijn uit den boze op IJsland, ze houden misschien wel wat wind tegen maar worden kletsnat, zwaar en oncomfortabel na een regenbui.  Daarnaast zijn ze sowieso al redelijk zwaar.  Handiger is een lichte winddichte broek die zeer snel droogt.  Wil je wat meer comfort dan kan je voor een dikkere broek gaan, zolang je er maar op let dat ze winddicht is en snel droogt.  Als extraatje kan je een simpele regenbroek meenemen voor als het echt hard gaat regenen, die regenbroeken houden ook nog eens de wind tegen.  Bij voorkeur draag je lange broeken, makkelijk zijn de afritsbare broeken voor als je een rivier moet doorwaden of het gewoon mooi weer is.  Verder zijn een muts en handschoenen onontbeerlijk.  Je zal ze zeker niet altijd nodig hebben maar het houdt je wel warm tijdens de koudere dagen en ‘s avonds als het begint af te koelen.

Onder je jas draag je uiteraard een trui.  Neem geen 10 exemplaren mee naar IJsland, in principe is één à twee genoeg.  Fleece is ideaal.  Als het wat warmer wordt en je je jas kan uittrekken isoleert fleece nog steeds voldoende om geen kou te lijden.  De typische IJslandse wollen truien zijn duur en kunnen wat ‘prikken’ maar zijn wel zeer warm, ook als ze nat zijn.  In tegenstelling tot veel landen waar de ‘lokale kledij die aan toeristen verkocht wordt’ al tientallen of honderden jaren niet meer gedragen wordt, lopen veel IJslanders nog steeds rond in die truien, dit zegt ook wat over de kwaliteit en bruikbaarheid van deze truien.  Heb je niet voldoende aan één trui, draag er dan twee over elkaar maar let op dat je het “lagensysteem” niet verstoort.  Onder je trui draag je ademende kledij die het vocht afvoert naar de buitenste lagen dus zeker geen t-shirts die makkelijk nat en klef worden.  Als je kledij nat wordt en je stopt met bewegen, krijg je het snel zeer koud.  Wie “kouwelijk” is draagt onder dat alles thermisch ondergoed zodat het lekker warm blijft, voor de meeste mensen is dit echter niet nodig.

Qua schoenen zijn trekkingschoenen onontbeerlijk.  Zorg dat ze voldoende waterdicht zijn, een harde zool hebben (eentje die je niet zomaar kan plooien), een goeie grip hebben en vooral zeer goed zitten (blaren!).  Op schoenen mag je nooit besparen, ga dus geen trekschoenen van 50 € in de Decathlon gaan kopen.  Ook je kousen zijn belangrijk, wie veel wandelt gebruikt best trekkingkousen.  Elke dag een vers paar is nodig, eventueel onderweg wassen.  Neem vooral dikke kousen mee, de dunne zijn waardeloos.  Daarnaast neem je best schoeisel mee dat in het water mag mee, da’s handig als je rivieren moet doorwaden.  Een paar waterdichte sandalen of crocs zijn hiervoor ideaal.  Schoenen loop je best op voorhand in, en dat doe je niet met éen wandeling van 2km.  Wie makkelijk blaren kweekt neemt hiervoor best materiaal mee.  Volgende methode zorgt ervoor dat ik geen blaren krijg:

Eerst met een anti-respirant spuitbus op uw voeten spuiten, vooral tussen de tenen (Hansaplast, verkrijgbaar bij de Colruyt).  Daarna tussen de tenen en de ‘hotspots’ waar je makkelijk blaren krijgt uw voeten insmeren met zalf tegen blaren (verkrijgbaar bij Decathlon) en daarna op de ‘hotspots’ (bij mij voorste zijkant van de voeten, grote en kleine teen en het vetkussen voor mijn tenen) anti-blarentape plakken.  Het is wat werk, en na een rivier doorwaad te hebben mag je herbeginnen, maar het heeft mij al heel wat misérie bespaard.

Het is, behalve eventueel voor je schoenen en jas, niet nodig duur gespecialiseerd ‘ademend’ trekkingmateriaal te kopen.  Je trekt nog altijd ‘maar’ naar IJsland en niet naar Groenland of Antarctica, met een beetje gezond verstand geraak je er ook wel.  Vooral als je kampeert moet je echter extra aandacht besteden aan de kledij die je meeneemt omdat je deze niet zomaar ergens kan drogen en ‘s avonds niet in een warme kamer terecht kunt.  Een extra tip voor wie kampeert: Op de camping in Asbyrgi zijn er een soort kasten met warme lucht beschikbaar waarin je je kleding kan hangen om te drogen.  Op andere campings ben ik dit nog niet tegengekomen.
Hoeveel kledij je meeneemt is afhankelijk van hoe je naar en door IJsland trekt, maar het is zeker niet nodig pakken mee te nemen.  Eventueel kan je ze onderweg wassen, bijvoorbeeld hebben veel campings een wasmachine waar je voor een prikje je kleren kan wassen.

Ten laatste: Zorg dat je altijd voldoende (regen)kledij meehebt als je op tocht vertrekt.  Het weer kan snel en onverwacht omslaan van een mooie zomerdag naar een winderige regenbui.  Wie cameramateriaal meeneemt moet zeker voor een waterdichte tas zorgen om zijn materiaal droog te houden.

Het IJslandse weer is zeer wisselvallig, dus, zoals ze daar zeggen, staat het weer je niet aan, wacht dan tien minuten.

De tent is zeer belangrijk.  Op IJsland heb je, ook in de zomer, alle mogelijke weercondities en dus heb je ook een tent nodig die deze kan weerstaan.  Met een Decathlontent van 50 € moet je niet naar IJsland gaan, bij stevige wind knappen de stokken gewoon en dan spreken we nog niet over de waterdichtheid.  Je koopt beter een duurdere en vooral stormvaste tent.  Ook de haringen zijn belangrijk, de kleine haringen die bij de meeste tenten zijn bijgeleverd zijn onvoldoende voor IJsland, waar je vaak op rotsachtige bodem zal kamperen.  Je koopt beter grote dikke haringen die weliswaar een stuk meer wegen maar je tent tenminste stevig verankeren in de grond, een must met de IJslandse wind.  Vergeet ook geen hamer.  Een punt waar je ook op moet letten, is dat je tent opgespannen kan opstaan zonder verankering (d.w.z. dat de stokken de tent opgespannen houden en niet de haringen, dit is met de meeste tenten, zeker de goedkopere, niet het geval!).  Dit maakt het opzetten een stuk eenvoudiger en geeft je meer flexibiliteit in het plaatsen van je haringen in rotsachtige ondergrond.

Qua slaapzak neem je best een slaapzak die tot 0°C isoleert mee.  Ga je kamperen in het binnenlandof of op de Laugavegur, heb je een slaapzak nodig die nog lager kan gaan.  Wie niet kouwelijk houdt het meestal ook wel in een slaapzak tot 5°C.  Heb je een slaapzak die niet tot zo’n lage temperaturen isoleert hoef je geen nieuwe slaapzak te kopen, er bestaan een soort fleecen ‘zakken’ die je als extra laag in je slaapzak kan leggen.  Wat ook helpt bij koude nachten is wat kleren op je slaapzak leggen.  Als ondergrond zijn de zelfopblazende matjes ideaal.  Ook hier ga je best niet voor het goedkoop materiaal, koop eentje dat goed isoleert, de grond kan namelijk ijskoud zijn.  De therm-a-rest matjes zouden hiervoor ideaal zijn, maar wel duur.  Een zaklamp of andere verlichting heb je tijdens de IJslandse zomermaanden in principe niet nodig, het wordt er toch nooit echt donker.  Wie niet kan slapen in het licht neemt best zo’n ooglapje mee.

Wie kampeert kookt meestal zelf zijn potje.  De Campingaz-cartridges die meestal bij ons gebruikt worden zijn, met uitzondering van de doorprikcartridges, zeer moeilijk te krijgen op IJsland.  De Primus-cartridges zouden beter verkrijgbaar zijn maar je informeert je best op voorhand.  De meeste tankstations in de buurt van Keflavik en Reykjavik (Olis) verkopen het één en ander van gascartridges en eventueel ook bijhorende branders, deze worden ook op de camping in Reykjavik verkocht. Deze camping verkoopt (in 2009) CampinGaz cartridges (CV470plus) en Coleman (C250).  Op campings in Reykjavik en Keflavik is meestal ook een bak met halfvolle cartridges achtergelaten door mensen die deze niet mogen meenemen op het vliegtuig.  In noodgevallen kan je iets bij een outdoorshop kopen, een lijst vind je hier.  Wil je 100% zeker zijn, koop dan een multifuel-brander, dan kan je zelfs op benzine of diesel koken (is wel luidruchtig en stinkt).  Dit zijn echter dure kookstelletjes en thuis oefenen is een must!  Een windschermpje voor rond je kooktoestel is gezien het IJslandse weer onontbeerlijk.  De grotere campings hebben vaak een aparte kookruimte of -tent, vaak met kookvuur en wat kookmateriaal.  Uiteraard neem je ook zelf het één en ander van kookgerief mee.

Er zijn een 200-tal campings op IJsland, de meeste grotere plaatsen hebben er wel eentje.  In veel plaatsen liggen de campings in het centrum, meestal in de buurt van het sportcentrum of zwembad.  De campings zijn meestal bewegwijzerd, je kan ze niet missen.  Kamperen op IJsland is redelijk goedkoop, reken zo’n 10 € per persoon per nacht.  Behalve in de grotere of de meer toeristische plaatsen zijn de campings echter zeer basic, vaak heb je niet meer dan een wc en een (af)wasbak.  Sommige campings liggen naast een hotel of zwembad en in de overnachtingsprijs is dan ook een douche- of zwembeurt inbegrepen.  Op de meeste campings zijn de douches betalend met muntjes, wat eigenlijk vreemd is gezien ze het warm water daar zo uit de grond halen.  Het warme water stinkt vaak naar zwavel maar dat word je snel gewoon.  Niet alle campings hebben een receptie, soms moet je je in het nabijgelegen hotel of berghut aanmelden, meestal komt er iemand rond om af te rekenen.

Op heel IJsland, met uitzondering van de nationale parken, is het toegelaten wild te kamperen.  Uiteraard moet je wel toestemming vragen aan de landeigenaar om op zijn grond te mogen slapen, IJsland is echter uitgestrekt genoeg om ook op ‘niemandsland’ te kunnen kamperen.  Hou je aan de ‘leave nothing but footprints, take nothing buth pictures’-regel.  Al het (koude) rivierwater op IJsland is drinkbaar én lekker, m.u.v. smeltwater (grijze of grijsblauwe kleur).  Op de meeste toeristische plaatsen is er een gratis publieke wc (wcpapier meenemen!).  Wie het ‘in de natuur’ doet doet dit op minstens 10m van rivieren of beekjes en stroomafwaarts tenopzichte van je kampeerplek.  U verbergen achter een boom of struik lukt meestal niet want die zijn er gewoonweg niet.  (Af)wassen doe je ook altijd stroomafwaarts van je kampeerplek en gebruik altijd biologisch afbreekbaar afwasmiddel (Ecover en consoorten), gooi uw afwaswater niet in de rivier of beek weg.

Naast kamperen zijn zomerhuisjes een populaire overnachtingsmogelijkheid in IJsland.  Zeker wie het niet ziet zitten na een koude, winderige dag nog eens zijn tent op te zetten en zijn potje te koken vindt zijn gading in één van de vele IJslandse zomerhuisjes.  Sommige zomerhuisjes hebben zelfs een ‘hotpot’.  De beste en goedkoopste manier is een rondreis boeken via een touroperator inclusief zomerhuisjes en autoverhuur, dit komt een pak goedkoper uit dan wanneer je het allemaal zelf regelt (dit geldt ook voor de andere overnachtingsmogelijkheden, m.u.v. jeugdherbergen en kamperen).  De touroperators gespecialiseerd in IJsland zoals ijslandspecialst.nl zijn hier het meest geschikt voor, de grote operators vallen een stuk duurder uit en zijn verre van beter.

Typisch aan IJsland zijn de Hotel Edda’s.  Dit zijn scholen die tijdens de zomermaanden omgevormd worden tot ‘hotel’.  Naast zomerhuisjes is dit een relatief goedkope overnachtingsmogelijkheid.  Meestal is het sanitair ‘op de gang’, vergelijkbaar met jeugdherbergen dus, waarvan je trouwens ook een aantal hebt.  Daarnaast zijn er een beperkt aantal berghutten, vooral langs de bekende wandelroutes zoals de Laugavegur.  De IJslandse berghutten zijn een stuk goedkoper dan pakweg deze in de Alpen maar ook minder luxueus, meestal moet je zelf je potje koken.

Wie wil verbroederen met de lokale bevolking kan overnachten op een boerderij.  Veel IJslandse boeren hebben gastenkamers voor toeristen.  Op de meeste boerderijen kan je ‘s avonds je potje koken in de keuken van je gastheer of -vrouw of soms in een aparte keuken.  Meer info op farmolidays.is.

Op hotel gaan is mogelijk in IJsland, ze zijn echter schaars en buiten Reykjavik moet je geen grote luxe verwachten.  Hotels zijn, zoals de meeste dingen op IJsland, duurder in vergelijking met de rest van Europa.  Voor je bij ons betaalt voor een vijfsterrenkamer krijg je in IJsland soms niet meer dan een eenvoudige kamer.  Meer info op hotel.is.

Net zoals het vervoer naar IJsland is de keuze van het vervoer op IJsland vrij beperkt.  Wie het low-budget wil houden kan met het openbaar vervoer rondtrekken.  Met de bus rij je in 3 dagen rond de ringweg, als je tenminste nergens stopt.  In de zomermaanden rijden er enkele bussen per dag, buiten het seizoen is dit beperkt tot één bus per dag tot op sommige trajecten geen enkele.  Het is doenbaar, met het openbaar vervoer, maar kost veel tijd en de mogelijkheden zijn beperkt tot de bezienswaardigheden langs de ringweg en enkele uitzonderingen die met een aparte bus bezocht kunnen worden.  Extra spectaculair zijn de highland-bussen, een soort 4×4 bussen die door het binnenland rijden.  Op de Kjölurroute rijdt er eentje, in het seizoen is er ook een dagelijkse dienst naar Landmannalaugar en in de streek rond Myvatn heb je ook een aantal toeristische busdiensten.  Meer info over diverse busdiensten vind je op bsi.is.

Dé ideale manier om IJsland te verkennen is met de auto.  Je kan als je met de ferry komt met je eigen wagen naar IJsland trekken maar dit is enkel aan te raden als je auto genoeg bodemvrijheid heeft.  Wie een 4×4 heeft kan die zeker tot zijn recht laten komen in het IJslandse binnenland.  Hou er rekening mee dat, door de toestand van de IJslandse wegen, je auto schade kan oplopen aan de carosserie of je een lekke band kan rijden.

Wie met het vliegtuig komt, geen geschikte wagen heeft of het niet wil riskeren zijn auto ‘kapot’ te rijden op IJsland, kan een auto huren.  Er zijn diverse verhuurbedrijven op IJsland waaronder Berg, Holdur en Geysir.  Vooral die laatste is vrij goedkoop, al is dat relatief want een auto huren op IJsland is sowieso een dure aangelegenheid.  Dat valt ook te begrijpen, het seizoen is kort en de wegen zijn slecht.  Je kan goedkoper een auto huren wanneer je die combineert in een pakketreis.

De ringweg is grotendeels geasfalteerd maar de meeste andere wegen, en die doe je zeker als je IJsland écht wil bezoeken, zijn gravelwegen tot door het binnenland soms niet meer dan een vaag jeepspoor.  Voor een eerste bezoek aan IJsland kan een gewone wagen voldoende zijn, mits je uit het binnenland blijft (de F-routes).  Sommige waaghalzen proberen de het binnenland door te steken met een gewone wagen via de Kjolur-route (F35) maar dat raad ik absoluut af.  Het noordelijke stuk is perfect te doen, het zuidelijke stuk ligt er echter een stuk slechter bij en zorgt gegarandeerd voor beschadigingen of lekke banden.  Niet-4×4′s zijn nooit verzekerd in het binnenland.

Duur, maar absoluut aan te raden als je IJsland écht wil zien, is het huren van een 4×4.  Met een 4×4 geraak je ‘overal’ in IJsland, maar overschat jezelf en je auto niet!  Veel rivieren in het binnenland zijn niet overbrugd waardoor je met je 4×4 rivieren zal moeten doorsteken (met uitzondering van de Kjolur-route waar je enkel een mini-beekje moet doorsteken).  Hou er rekening mee dat rivierdoorsteken nooit verzekerd zijn.  Uitleg over rivierdoorsteken vind je hier.  Off-road rijden overal verboden en er staan enorm hoge boetes op; dat valt ook te begrijpen als je weet dat de sporen die je met offroadrijden achterlaat makkelijk 30 jaar zichtbaar kunnen blijven.

Vanaf juli zijn de meeste binnenlandwegen geopend, tegen midden september sluiten alweer een aantal binnenlandroutes.  De ringweg en omgeving blijven het hele jaar door geopend, al kan het in de winter spekglad worden.  Een kaartje met de huidige wegcondities vind je hier.  Zéér duur, maar de ultieme IJslandervaring, is het huren van een camper.  Op IJsland is dit een pickup met aan de laadbak een ‘verblijfsruimte’ verankerd waarin je kan koken, eten en slapen.

Als je een auto huurt op IJsland bevat de standaardverzekering een vrij hoog ‘eigen risico’, m.a.w., bij een ongeval moet je nog een serieus bedrag zelf op tafel leggen.  Dat eigen risico kan je voor een groot deel ‘afkopen’ door een super CDW-verzekering te nemen.  Gezien de IJslandse wegcondities is dat alleen maar aan te raden.  Sommige verhuurbedrijven bieden ook een ‘gravel protection’ aan voor beschadiging aan de onderkant van de wagen ten gevolge van de gravelwegen.  Als je de langere binnenlandroutes volgt zorg je best voor een jerrycan met extra brandstof, bij de meeste verhuurbedrijven kan je dit bijhuren.  Wie gaat rijden op IJsland bekijkt best eens het filmpje How to drive on Iceland waarin je uitleg krijgt over hoe te rijden op IJslandse gravelwegen.

Zorg dat je een goeie wegenkaart van IJsland hebt, zoals die van Freytag & Berndt.  Er zijn geen officiële GPS-kaarten van IJsland, maar wie een Garmin outdoor GPS heeft, kan een gratis topokaart van IJsland op zijn GPS plaatsen, de kaart is echter niet routeerbaar.  Naast ‘alle’ autowegen staan op deze topokaart ook een hele hoop wandelroutes.  Sommige autoverhuurbedrijven verhuren in optie een GPS met kaart van IJsland.  Een kaart blijft echter onontbeerlijk, zeker als je door het binnenland trekt.  De wegbewijzering in IJsland is goed, zelfs in het binenland.  Alle wegen zijn genummerd (binnenlandwegen beginnen met F).

Een laatste mogelijkheid qua vervoer op IJsland zijn de binnenlandse vluchten.  De binnenlandse vluchten vertrekken in de luchthaven van Reykjavik, niet op Keflavik.  Wie landt op Keflavik en daarna nog een binnenlandse vlucht moet nemen, moet dus eerst met de Flybus in Reykjavik geraken.

Vliegtuig

Vanuit België vertrekken geen vluchten richting IJsland.  Bij onze noorder- en zuiderburen vertrekken echter wel rechtstreekse vluchten.  De keuze is beperkt tot Icelandair en Iceland Express.  Icelandair vliegt rechtstreeks vanuit Parijs en Amsterdam (update 07/2010: Icelandair vliegt nu ook vanuit Brussel).  Iceland Express is een lowcost-maatschappij (al is dat relatief) die wekelijks vliegt vanuit Eindhoven.  Wie thuis met het openbaar vervoer moet vertrekken vliegt best via Icelandair en gaat met de Thalys naar Parijs of Schiphol (of die laatste met de beneluxtrein, al is die verre van betrouwbaar).  De interessantste optie is echter Iceland Express omdat die wat goedkoper zijn, maar dan moet je wel in Eindhoven geraken (hou rekening met grote wegenwerken op de ‘ring rond Eindhoven’!) én kan je enkel op maandag vertrekken en aankomen (update 07/2010: Iceland Express vliegt niet meer vanuit Eindhoven, wel vanuit Parijs, Rotterdam en Luxemburg).

Als je met het vliegtuig naar IJsland trekt, land je in Keflavik op zo’n 50km van de hoofdstad Reykjavik.  Wie een auto huurt kan die onmiddellijk ophalen op de luchthaven, anderen geraken in Reykjavik met de Flybus die na elke vlucht vertrekt vanuit de luchthaven en stopt aan de camping/jeugdherberg, het BSI busstation en diverse hotels.  Wie zelf rijdt raad ik aan van de weg te genieten, letterlijk dan, want het is het beste en breedste stuk weg dat je op IJsland zal tegenkomen en het enige dat enigzins in de buurt komt van ‘autostrade’, maar vergeet niet dat je in IJsland niet sneller mag dan 80km/h, er is controle en de boetes zijn zeer hoog.

Tussen Keflavik en Reykjavik ligt The Blue lagoon, zo ongeveer de bekendste toeristische attractie van IJsland.  Er is een mogelijkheid om eerst The Blue lagoon aan te doen en daarna verder te trekken naar Reykjavik, of omgekeerd bij het terugkeren.  Wie laat aankomt of ‘s morgens vroeg moet vertrekken kan eventueel overwegen te overnachten in Alex’ travelcenter.  Je kan er kamperen, er is een eenvoudig motel en slaapzakaccomodatie.  Reserveren is wel aan te raden als je zeker wil zijn van plaats.  In Reykjavik zijn er zeker voldoende overnachtingsmogelijkheden, wie het goedkoop wil houden kan overnachten in de jeugdherberg of de vlakbijgelegen camping.

Boot

Wie met de eigen wagen gaat of tijd over heeft, eventueel de Faroer eilanden ook eens wil zien of IJsland op de échte manier wil bezoeken, gaat met de boot.  Ik ben zo naar IJsland getrokken en kan het alleen maar aanraden.  Er zijn mogelijkheden om via vrachtboten naar IJsland te gaan maar het meest interessant is de Smyril Line die met de ferry Norrona naar IJsland vaart, al dan niet met een 3-daagse tussenstop op de Faroer-eilanden.

De aankomst op IJsland, dat vanop volle zee plots mysterieus en vaak in verscholen achter mist begint op te doemen, is magnifiek.  Je komt in the middle of nowhere, Seydisfjordur, aan, een stadje dat door de omliggende bergen 8 maanden geen zon ziet.  The middle of nowhere heeft zo ook zijn nadelen: De mogelijkheden voor autoverhuur en overnachtingen zijn zeer beperkt.  Er is wel een jeugdherberg en een camping.  Deze optie is dan ook vooral interessant voor wie met de eigen wagen gaat.  Vanuit Seydisfjordur is het een 4-tal uur rijden naar Myvatn of een klein uur naar Egilstadir, de belangrijkste plaats van Oost-IJsland (zie het al een groot uitgevallen dorp).  Hou er echter rekening mee dat de boot door het slechte weer vaak een vertraging van enkele uren tot in extreme gevallen een hele dag kan hebben (zoals wij meemaakten), en vergeet je pillen tegen zeeziekte niet!  De zee tussen de Faroer-eilanden en IJsland kan vaak zeer wild zijn.

De Norrona is vrij luxueus met een (mini-)zwembad en sauna, cinema en enkele restaurants.  Je kan je hier voor een laatste keer ‘goedkoop’ volstouwen voor je op IJsland arriveert.  De goedkoopste optie op de boot is slapen in couchettes, dit is een soort slaapzakaccomodatie waar je met 9 in één kleine ruimte slaapt (3 op 3 bedden, gemengd, sanitair op de gang).  Wie wat meer comfort wil kan ook een cabine huren.  Betalen op de boot kan in Euro’s, IJslandse kronen of Deense kronen maar je krijgt altijd wisselgeld met de laatste (Smyril Line is een Faroese maatschappij en da’s van Denemarken).  Het interessantst is betalen met een kredietkaart, net zoals op IJsland kan je er de meest onnozele dingen mee kopen, maar hou je budget in de gaten.

De boot vertrekt in het noordwesten van Denemarken in Hanstholm, reken dus op minstens een dag heen en een dag terug extra reistijd.  Je zorgt best dat je de dag voor de boot vertrekt al in de buurt van Hanstholm bent, de boot wacht nl. niet en de volgende komt pas een week later.  Je hebt dan nog een dagje Denemarken, de stranden zijn er prachtig.  Wie met de wagen gaat tankt best in Hanstholm, brandstof is in IJsland een stuk duurder.  Opvallend bij het inschepen is het aantal vreemde vehikels: omgebouwde legertrucks, jeeps en zelfs hele vrachtwagens omgebouwd tot 4×4 motorhome trekken naar IJsland om het woeste binnenland te overwinnen.  De meeste mensen trekken in een 2-tal weken IJsland rond om dan terug in te schepen, je zal onderweg in IJsland dan ook vaak dezelfde mensen van op de boot, inclusief hun vehikels, terugzien.

Je kan de boot rechtstreeks op de site van Smyril Line boeken, meestal is het echter interessanter om via een tussenpersoon zoals ijslandspecialist.nl of het Zuiderhuis te boeken, eventueel in combinatie met een huurauto of accomodatie.  In tegenstelling tot andere reisbestemmingen is het voor IJsland vaak goedkoper om een pakketreis te kopen, maar je verliest een stuk van je reisvrijheid.

• Hoe trek je naar IJsland?
• Vervoer
• Overnachtingsmogelijkheden
• Kamperen op IJsland
• Kledij
• Mooie plekjes
• Het binnenland
• Praktische zaken