एक आठवणीतली साठवणnoreply@blogger.com (प्रशांत पवार)Fri, 30 May 2025 23:11:53 +0530Blogger http://www.blogger.com318125http://vapurzaa.blogspot.com/en-usnoएक आठवणीतली साठवणnoreply@blogger.comhttp://vapurzaa.blogspot.com/2016/01/blog-post_74.htmlवपू विचारnoreply@blogger.com (Anonymous)Sat, 23 Jan 2016 16:20:00 +0530tag:blogger.com,1999:blog-2738724025342671403.post-4300786233025283035 आम्ही 'सहन करतो, सहन करतो' ,   हे इतका वेळ तुम्ही सांगीतलेत... ह्याचा अर्थ तुम्ही काहीच सहन करत नाही.  तुम्ही दु:ख वाटत सुटलात...  जो सहन करतो, तो बोलत नाही...... 0http://vapurzaa.blogspot.com/2016/01/blog-post_23.htmlवपुर्झावपू विचारnoreply@blogger.com (Anonymous)Sat, 23 Jan 2016 15:33:00 +0530tag:blogger.com,1999:blog-2738724025342671403.post-4788764415283607131 पुरुषाला केवळ प्रियसी देखणी हवी असते असे नाही...तर बहीणही देखणी हवी असते....वपुर्झा | २४९ वसंत पुरुषोत्तम काळे.  0http://vapurzaa.blogspot.com/2015/06/mp3.htmlश्रवणीय-MP3noreply@blogger.com (प्रशांत पवार)Sat, 13 Jun 2015 17:48:00 +0530tag:blogger.com,1999:blog-2738724025342671403.post-8718152801345381439 करंजी.MP3 - व पू काळे डाऊनलोड करण्यासाठी इथे क्लिक करा Music podcasts - Embed Audio Files - Karanji-VaPuKale 1http://vapurzaa.blogspot.com/2015/02/va-pu-kale_26.htmlवपू विचारnoreply@blogger.com (प्रशांत पवार)Mon, 16 Mar 2015 16:26:00 +0530tag:blogger.com,1999:blog-2738724025342671403.post-4156159750842818427 "नक्षत्रांचं देणं" नभांगणातल्या चांदण्या मोजायच्या नसतात .आपल्यावर त्याचं छात आहे ह्या आनंदात विहार करायचा असतो . आनंद ,समाधान, तृप्ती कृतज्ञ भाव ,स्नेह ह्या भावनांना तराजू असते तर एव्हाना हे सगळे  काळ्या बाजारात गेले असते . त्याचं स्मगलिंग झालं असतं,इतकंच कशाला ,त्याच्यावर इन्कम  š@क्स हि बसला  असता.मग एकही माणूस साध हसलाही नसता . आनंदाच्या उकळ्या दाबून 0http://vapurzaa.blogspot.com/2015/03/va-pu-kale_14.htmlवपू विचारnoreply@blogger.com (प्रशांत पवार)Sat, 14 Mar 2015 22:30:00 +0530tag:blogger.com,1999:blog-2738724025342671403.post-3070797550591365158 आकाशाकडे  सगळेच  बघतात  पण  त्रयस्थासारखे. म्हणूनच ते  जरा भरून  आलं  किंवा विजेचा  लोळ  कोसळताना  दिसला कि  माणस  पळत सुटतात. आकाशाकडे  पाहायचं ते आकाश  होवून  पाहावं  म्हणजे  ते जवळच वाटतं, ''विराट" ह्या  शब्दाचा तेंव्हा  समजतो. अमर्याद  शब्द  पारखायचा  असेल  तर  0http://vapurzaa.blogspot.com/2015/03/va-pu-kale_13.htmlवपू विचारnoreply@blogger.com (प्रशांत पवार)Fri, 13 Mar 2015 16:19:00 +0530tag:blogger.com,1999:blog-2738724025342671403.post-1946739930802010995 माझी  परमेश्वरावर अपार भक्ती आहे.  त्याने निर्माण केलेली सृष्टी पहा .तिथं सगळं अमाप आहे,विराट आहे,प्रचंड आहे.इथं लहान काहीच नाही. एक माणूस पहा ! केवढी विराट निर्मिती माणूस म्हणजे ! पर्वतराशी जेवढ्या प्रचंड,समुद्र जेवढा अमर्याद, वनश्री जेवढी गूढ तसाच माणूस -प्रत्येक माणूस -- प्रचंड , अमर्याद आणि गुढही. माणसाला बहाल केलेली पन्चेइन्द्रिय हीच त्याची साक्ष. नजरेची 0http://vapurzaa.blogspot.com/2015/03/va-pu-kale_11.htmlवपू विचारnoreply@blogger.com (प्रशांत पवार)Wed, 11 Mar 2015 16:17:00 +0530tag:blogger.com,1999:blog-2738724025342671403.post-3172837585875865557 माणसाला  काही  न  काही  छंद  हवा . स्वप्न  हवीत . पुरी  होणारी  किंवा कायम  अपुरी  राहणारी . त्यातून  तो  स्वताला हरवायला  शिकतो , सापडायला  शिकतो. हे  हरवणं  सापडणं  प्रत्येकाचं  निराळा  असतं .  पती पत्नीचं  एकंच  एक मत  असलं तर  संसारात  स्वर्ग  0http://vapurzaa.blogspot.com/2015/03/va-pu-kale_10.htmlवपुर्झावपू विचारnoreply@blogger.com (प्रशांत पवार)Tue, 10 Mar 2015 19:30:00 +0530tag:blogger.com,1999:blog-2738724025342671403.post-3375927727750526983 आम्ही इतके कुणाला विकले गेलो ? का गेलो ?   काही मोजकी घरं वगळली तर विवाहसोहळ्यानिमित्त दरवाज्यावर लावलेलं तोरण जीर्ण व्हायच्या आतच सगळ्या वास्तूला विसंवादाची वाळवी लागल्याचं चित्र सर्वत्र दिसतंय.इतक्या झपाट्याने अनेक ठिकाणी हेच चित्र का दिसावं ? एकीकडे वेगवेगळ्या आकारांच्या , रंगाच्या , माध्यमांच्या कलापूर्ण मंगल पत्रिका छापल्या जाताहेत . प्रत्येक मंगलपत्रिकेगणिक 0http://vapurzaa.blogspot.com/2015/03/va-pu-kale_9.htmlवपुर्झावपू विचारnoreply@blogger.com (प्रशांत पवार)Mon, 9 Mar 2015 16:13:00 +0530tag:blogger.com,1999:blog-2738724025342671403.post-4765041982281771119 तुम्हीच त्यांना काही न काही द्यायचं आहे. कारण त्यांचं लक्ष तुमच्यावर आहे तेही तुमचं घर उंचावर आहे म्हणून आयुष्य हे समूहगीतासारखं आहे. समूहगीत गायचं म्हणजे सर्वांना लावता येतील ते सूर आणि झेपेल ती पट्टी निवडावी लागते. एकट्याने गायचं तेंव्हा आपल्याला हवा तो सूर आपला आहेच. तो कोण हिरावून नेतोय ? मुळातच घर उंचावर बांधलं की गावातली घाण जास्त दिसणारच. पण इतरांपेक्षा आकाशही जास्त दिसतं. उगवणारा0http://vapurzaa.blogspot.com/2015/03/va-pu-kale_7.htmlवपुर्झावपू विचारnoreply@blogger.com (प्रशांत पवार)Sat, 7 Mar 2015 16:11:00 +0530tag:blogger.com,1999:blog-2738724025342671403.post-1618081714884853103 श्रोत्यांनी त्यांच्या ग्रंथातल्या लपवलेल्या पानांसमोर मी माझी लपवलेली पानं उघडतो. एकूण एक ग्रंथांना मागे सारील असा एक प्रचंड ग्रंथ प्रत्येक जण स्वत:बरोबर आणतो. तो ग्रंथ म्हणजे प्रत्येकाच्या आयुष्याचा ग्रंथ. पृष्ठसंख्या किती हे न सांगणारा ग्रंथ. ह्या ग्रंथातला मजकूर फक्त उलटलेल्या पानावरच उमटलेला असतो. श्वासाश्वासागणिक  एकेक शब्द इथं छापला जातो. इथे प्रत्येक शब्द हा फक्त प्रुफच. 0http://vapurzaa.blogspot.com/2015/03/va-pu-kale_6.htmlठिकरीnoreply@blogger.com (प्रशांत पवार)Fri, 6 Mar 2015 16:10:00 +0530tag:blogger.com,1999:blog-2738724025342671403.post-6233585146419595883 लहानपणी प्रत्येकजण ठिकरीचा खेळ खेळतो. " आयुष्य जवळपास तसं असतं. जवळच्या जवळच्या घरात तो ठिकरीचा चतकोर तुकडा अचूक पडतो. घरं लांब गेली की हातातला तुकडा नेमक्या घरात पडेल ह्याची शाश्वती नाही. त्याप्रमाणे आयुष्यात छोटे छोटे आनंद मिळतात. आपण खेळ खेळणारे असलो तर सरावाने सगळी घरं जिंकूही . पण ते झालं की नंतरचा टप्पा म्हणजे त्या आखलेल्या चौकोनांकडे पाठ करून ठिकरी टाकायची. ह्या टप्प्यात जवळच्या 0