verboden te lezen

sociaal wezen

2010-03-09T21:02:00.002+01:00

Na 500 jaar nog eens iets posten op mijn weblog, en dan nog wel om uw hulp te vragen. 't Is proper. Enfin, ge kunt er een Fnacbon mee verdienen, en het feit dat ge weblogs leest, zou moeten betekenen dat dit onderzoek uw interesse meedraagt.

En misschien wel het belangrijkste, 't is voor mijn teergeliefde haar eigenste onderzoekproject. Jawel.

Knip en plak alhier:

Op Hogeschool Gent, Departement Bedrijfsmanagement, loopt een onderzoek naar “Consumer insights in het gebruik van sociale media door Belgische jongeren”. We zijn op zoek naar 16- tot 34-jarigen die online boodschappen over producten of diensten creëren of verspreiden.

In deze fase van het onderzoek willen we graag met zulke gebruikers praten. U begrijpt dat het belangrijk is dat we de mening van veel gebruikers kennen. We zoeken zowel gebruikers die we individueel mogen interviewen als gebruikers die willen deelnemen aan een groepsgesprek. Bent u bereid om mee te werken?

In ruil voor uw medewerking ontvangt u een Fnacbon van 25 euro. Zowel de individuele interviews als de groepsgesprekken zullen online plaatsvinden. U hoeft zich dus niet te verplaatsen. Voor de interviews kunt u zelf het tijdstip en chatprogramma bepalen. De interviews zullen maximum anderhalf uur duren. Voor de groepsgesprekken leggen we samen een datum en uur vast.

Interesse? Meer info vindt u hier.

kleine pepertjes met tapenade

2009-04-22T22:41:00.002+02:00

Toeme, een foto vergeten trekken.

Enfin, ik heb dus een gerecht gemaakt met van die kleine paprika's die je soms ziet bij de Turkse groentenwinkels. Met de nadruk op soms. Ik geloof dat het zo'n 2 jaar geleden is dat mijn teergeliefde zei dat we dat eens moesten kopen. Gisteren passeerde ik langs één van de drie groentenwinkels aan het begin van de Antwerpse Steenweg (de tweede aan de linkerkant, de enigste die open was en absoluut niet onze favoriet. Die aan de rechterkant, dat is de goeie groentenwinkel. Mogelijks zelfs de beste van deze kant van Gent.)

Het recept is gebaseerd op iets dat Jamie Oliver gemaakt heeft in de eerste aflevering van de tweede reeks van The Naked Chef. Hij gebruikt een soort pikante pepers. Ook gestuikt als paprika's. Wat ik gekocht heb waren echter zoete paprika's, gewoon de miniversie van gewone paprika's dus.

De paprika's snij je in twee. De pitjes gaan eruit en met heel veel olijfolie gaat de hele zwik 30 minuten in een oven op 200°C. Neem gelijke delen kappertjes, ansjovis en zwarte olijven en snij dat fijn. Naar het schijnt is het het lekkerste als alles niet te fijn gesneden is, maar ik was lui en heb alles in de mixer gesmeten, waarop er een groenzwarte brij ontstond. Aangezien de pepertjes niet straf waren heb ik wat sambal bij de tapenade gedaan. Als de paprika's afgekoeld zijn op een bord schikken en met de tapenade vullen. Op een aantal heb ik nog een olijf gelegd want ik had de overschot niet allemaal opgekregen tussendoor.

Lekker als aperitiefhapje, maar wij hebben het gegeten met een gebakken witte vis en puree uit een zakske. 't kan niet allemaal haute cuisine zijn, meneer mevrouw.

Chocolademuffins

2009-04-06T13:04:00.004+02:00

Voor het verjaardagsfeestje hadden we een hoop taarten gebakken. Eén daarvan was een overheerlijke chocoladetaart, geïnspireerd door de hot chocolate fudge cake waar we veel te veel van gegeten hebben op onze trip naar London en gebaseerd op het recept van Nigella Lawson. Ik vond onze versie nog wat te stevig en ben op zoek gegaan naar een luchtigere versie. Vooral aangezien ik deze keer muffins wou maken. Dat was handiger om mijn collega's te trakteren. Dus heb ik maar wat geprutst met de hoeveelheden en een deel van het eiwit opgeklopt. Foto's ben ik vergeten trekken, het spijt mij zeer.

Wat?

250g bloem
4 eieren (waarvan 2 eiwitten opgeklopt)
150g boter
50 g cacaopoeder
300ml ijskoud water
2 tl bakpoeder
150g bruine suiker
100g rietsuiker

(of 250g doorsnee witte suiker als je het saai wil houden)

Hoe?

Smelt de boter en laat afkoelen. Voeg de suiker en de eieren toe en mix tot een luchtige massa. Voeg water, bakpoeder en cacaopoeder toe. Zeef de bloem en mix geleidelijk. Schep er voorzichtig de geklopte eiwitten door tot een homogene massa. Giet in ingevette muffinvormpjes en bak 20 minuten op 180°C.

Chocoladeglazuur

Wat?

125g pure chocolade (70% cacao)
250g boter, gesmolten
150g bloemsuiker

Smelt de boter. Voeg gezeefde bloemsuiker geleidelijk toe, goed roeren tot de bloemsuiker is opgelost. Smelt de chocolade (au bain marie, of 2 minuten op mediumstand in de microgolf) en meng ze door de boterbrij. Giet/smeer over de afgekoelde muffins.

Alternatief

Doe de ingrediënten maal twee, bak er twee cakes van in een springvorm en smeer tussen, op en langs de twee gestapelde cakes het chocoladeglazuur en je hebt een gi gan ti sche chocoladetaart.

uwged8

2009-01-18T20:18:00.002+01:00

Over een paar uur (om middernacht) gaan de stembussen dicht voor de uwged8 van volgende week en kunt ge geen ticket meer winnen voor het optreden van Gustaph, Barbie Bangkok en Lalalover in de Minnemeers.

Mijn top 3 gaat als volgt:

Gustaph - Try Something New omdat we dringend eens wat meer soulful elektropop in onze lijst mogen hebben en Stef een toffe gast is.
Lustrous Eve - I K(no)w om de vrienden een plezier te doen
Barbie Bangkok - New Delhi omdat dat een beestig wijs nummer is.

En u, op wie stemt u?

Luister nog eens naar de vorige uwged8 en stem stem stem.

hans doet radio

2009-01-16T08:27:00.002+01:00

Ik ben op stubru geweest om gentblogt en uwged8 aan te prijzen. Siska Schoeters moest een extra uur radio vullen omdat die van Mekka, het cultuurprogramma, ziek was. Daarom vroeg ze naar culturele tips, waarop ik natuurlijk wel moest bellen om trillend op mijn benen heel stubruluisterend Vlaanderen aan te spreken.

Ik zou dat meer moeten doen. Ik zou er misschien zelfs nog goed in worden.

Bij Michel kunt ge het fragment zo schoon in een player beluisteren. Allen daarheen dus, om daarna aan het stemmen te slaan.

Winkeldag

2009-01-10T12:44:00.002+01:00

Dan ga ik nu naar de Hubo om een nieuwe douchekop (want den ouwen is versleten), naar de bakker om brood en naar de winkels om schoenen en misschien een nieuwe broek en een toffe t-shirt.

Het interesseert u wellicht nog minder dan mezelf, maar daarmee heb ik toch maar weer eens iets op mijn weblog geschreven.

Verder gaat het goed. En met u?

Niet vergeten te stemmen.

ps: Ik heb trouwens nooit begrepen waarom vaders geld op roosters tellen. Dat valt daar toch door?

Fijne feesten en een 2009 om U tegen te zeggen!

2008-12-26T13:37:00.002+01:00

Long time no see

2008-12-20T21:28:00.003+01:00

Kijk, daar heb je het weer. Mijn blog ligt weer op zijn gat. Ik hoop dat u mij nog niet vergeten was. Even vlug bijbenen.

Mijn leven: Met mij alles goed. Werk is ongelooflijk boeiend. Voorheen bestond het zorgteam uit drie mensen, nu zijn dat er tien. Betekent dat heel de werking nog in zijn vorm aan het vallen is. Alles is nieuw en moet nog uitgevonden worden. Very cool.

Verder hebben wij juist onze kerstkaarten verstuurd. Eén dezer komt de digitale versie hier wel in een artikeltje te staan. Wij hebben ons alleszins heel kostelijk geamuseerd met het maken ervan, mijn teergeliefde en ik. Met dank aan L. voor het trekken van de foto's en aan I. en T. voor de slappe lach.

Den politiek: Ik snap er allemaal niets meer van. Dan had Leterme één ding waar hij goed mee bezig was, en dan loopt dat ook nog eens op een ongelooflijke ramp. Ge zou nog kunnen denken van: 'ach, het moest nu toch eens helemaal mislopen.' Maar stel u voor dat we al een jarenhalf met een stabiele regering zaten en dan gebeurde dit. We zouden nog veel harder van onze stoel gevallen zijn. Hoe kan een regering nu op zo korte tijd zoveel verkeerd doen? En moet ik nu Vandeurzen zijn maandelijkse nieuwsbrief in mijn just.fgov mailbox al missen na 1 maand? Snif.

De internets: Met uwged8 loopt het deze week als een trein. Er zijn zo'n 4 à 5 groepen echt hun best aan het doen om die eerste plaats te verkrijgen (of te behouden) en het is ongemeen spannend. U kan nog tot morgennacht uw duit in het zakje doen voor de eerstvolgende uwged8. Maak er maar een wekelijkse gewoonte van.

Over duiten in zakjes gesproken. Zo wijs wat er op Gentblogt aan het gebeuren is. Wij zetten geen reclame op Gentblogt omdat we dat een beetje vies vinden. Volledige onafhankelijkheid, daar streven wij naar. En dat lukt ook. Onze inkomsten komen allemaal door giften van onze goede vrienden. Maar nu, met Music For Life in Gent, was het moment gekomen om dat principe een stevige uppercut te geven. Daarmee staat het project deze dagen vol met banners, buttons en gesponsorde artikels, waarvan alle inkomsten doorgestort worden naar Music For Life. Gaat het zien.

Stem Gentblogt in Clickx Site van het jaar.

2008-11-27T22:02:00.003+01:00

Clickx doet weer zijn wedstrijd van beste sites. En Gentblogt staat bij de genomineerden. U moet dus stemmen.

Verder kan ik ook nog vi.be, Tales of Drudgery & Boredom en Cutting Edge aanraden.

Hier klikken en kiezen.

Garnaalcurry met kokosrijst en verse ananas

2008-11-19T08:27:00.002+01:00

Een echte, volledige maaltijd deze keer. Maandag op onze tafel verschenen. Eerste keer dat ik iets gemaakt heb dat zo dicht bij een echte curry is gekomen. Het relaas.

Wat?

Voor de garnaalcurry

400 g reuzegarnaalstaarten uit de diepvriescollectie van de Colruyt (is dat 400 g? Er waren er al wat uit, weet ik veel hoeveel gram dat nog was. Ge weet zelf wel het beste hoeveel scampi's ge wilt eten, nietwaar?)
1 kleine ui
1 tl sambal
1 tl korianderbolletjes
1 tl komijnzaadjes
1 lookteentje
kerriepoeder en kurkuma
een half blik kokosmelk (de andere helft komt later, wees gerust)

Voor de kokosrijst

1 glas rijst (ja, een glas, 20 cl zo ongeveer dus)
1 kleine ui
een half blik kokosmelk (kijk, daar is ie. De kokosmelk heb ik hier gewoon gebruikt omdat hij anders overbleef. 't maakt de rijst heel romig en smakelijk)
2 glazen water (een normaal mens neemt hiervoor het glas waar de rijst in zat)

Voor de verse ananas

Een verse ananas (een halve volstaat. Ge ziet dat op de foto. Ik heb een hele ananas opgesneden voor twee personen en dat is massa's teveel. Oh ja, ik had dat nog niet verteld. Dit recept is berekend op twee personen.)

Hoe?

Snij de twee uien fijn en fruit ze elk in een andere pot. In de ene pot doe je er de rijst, het water en kokosmelk bij. Zacht laten koken met gesloten deksel. Als alles goed gaat is de rijst klaar als al het vocht is opgenomen. Niet te veel in de pot piepen om geen stoom te verliezen. In de andere pot komt de curry. Smijt alle smaakmakers voor de curry in een vijzel en plet ze stevig. Laat even mee fruiten met de ui en doe er dan de andere helft kokosmelk bij. Laat dit 10 minuten pruttelen. Snij ondertussen de ananas.

Doe de scampi's, die u, in tegenstelling tot mij, op voorhand gepeld hebt, bij de curry en laat nog 12 minuten sudderen. Snij ondertussen verder aan de ananas. Smijt alles op een bord zoals op de foto en klaar.

eigeelkoekjes

2008-11-18T08:07:00.003+01:00

Ok, de naam klinkt misschien wel niet zo smakelijk, maar geeft wel de bedoeling van het recept weer.

Dit weekend heb ik witte chocolademousse gemaakt volgens het recept uit Homarus. Als u het ook wil maken, moet u dat boekje maar kopen. Hah! 't Stond in De Basis. En mijn uitvoering is niet helemaal honderd procent geslaagd, kun je wel zeggen. Iets met de gesmolten chocolade en de geweekte gelatinebladen die instant een harde koek werden, in plaats van schoon samen te smelten. Ach ja, volgende keer beter.

Koekjes dus. Want als ge chocolademousse maakt, dan hebt ge eigelen over. Veel eigelen. En dit koekjesrecept gebruikt veel eigelen, precies evenveel als ik er over had. Hoe handig.

Speciaal omdat het dinsdag is krijgt u er trouwens een foto bij. Het maken ervan deed er mij weer eens aan denken dat wij ons dringend eens moeten informeren om een goed toestel te kopen. Iemand tips?

Wat?

225 g boter
200 g suiker
6 eierdooiers
280 g bloem
2 tl bakpoeder (ik heb er gewoon een heel zakje in geknald. Het heeft zijn werk gedaan.)
1 tl vanille-extract
1 tl sinaas- of ander citrusvruchtextract (stond in het originele recept, maar heb ik er niet ingedaan wegens niet aanwezig in onze keukenkasten, geconcentreerd citroensap, dat was misschien nog een optie geweest. Ach, volgende keer.)

Hoe?

Zorg dat de boter goed zacht is en meng met de suiker tot een zachte brei. Klop de eigelen schuimig en doe er de extracten bij. Doe dit alles in een kom en roer stevig door elkaar. Dit gerecht is echt een afwasmaker want: Meng in een derde kom de andere ingrediënten. Dat zouden enkel nog bloem en bakpoeder mogen zijn. Giet dat bij de rest. Nu is het een eindje stevig roerwerk. Ik heb nog getwijfeld om de mixer boven te halen, maar dat was dan nog meer afwas. Het is me gelukt om dat boeltje goed te mengen, uiteindelijk nog wat met mijn handen, wat niet geeft, want je moet er toch platgedrukte bolletjes van maken. Die komen dan op bakpapier en gaan voor 10 minuten in de oven op 180°C. Zie eens, we zijn er al.

Gratin Dauphinois

2008-11-17T08:33:00.001+01:00

Het is nog altijd de week van de smaak. Die weken worden van tegenwoordig trouwens alleen maar langer. Deze week duurt bijvoorbeeld 11 dagen. Nu ja, hier komt nog een recept van iets dat we toch wel heel regelmatig maken, bij maigret of lamskoteletjes bijvoorbeeld. Ik vind het wel spijtig dat ik niet onze boeiendste recepten hier kan zetten. Die komen namelijk bijna allemaal uit kookboeken die we staan hebben. We hebben er nog niet veel aan gewijzigd en dan is het zonde van de tijd om dat uit te typen, nietwaar? Misschien tegen het einde van deze 'week'.

Wat?

800 g aardappelen
2 dl room
2 dl melk
1 lookteentje
zout, peper, nootmuskaat

Hoe?

Schil de aardappelen en spoel ze. Snij ze na het spoelen in fijne schijfjes. Hoe fijner hoe beter. Nooit de schijfjes spoelen want dan spoel je het zetmeel weg dat nodig is om de roomsaus wat te dikken. Verwarm de oven voor op 200°C.

Smeer een schaal in met een teentje look en leg de aardappelschijven er in. Kruid met zout, witte peper en nootmuskaat. Wij doen er soms wat gedroogde rozemarijn of tijm bij, zo voor de lol. Meng de room en de melk en warm op. Giet over de aardappels.

Zet de schaal voor 25 minuten in de oven op 180°C en dan nog eens 20 minuten op 200°C. Dit is het moment dat ge eventueel wat gemalen kaas over de aardappels kunt strooien, maar wij doend dat zelden. 't Valt zo al zwaar genoeg.

Varkenskoteletjes op z'n zuiders

2008-11-15T08:22:00.001+01:00

Ter gelegenheid van de week van de smaak een aantal recepten.

Dit recept hebben we zelf van La Cucina gehaald, maar is in onze handen natuurlijk al wat veranderd.

Wat?

4 varkenskoteletten
12 geschilde en in schijven gesneden aardappelen
1 grote ui
1 blik gepelde tomaten (of gewoon 4 echte tomaten natuurlijk, en die pellen zult ge opeten.)
1 blokje kippenbouillon
verse rozemarijn
4 teentjes knoflook
olijfolie

Hoe?

Smijt de rozemarijn en twee teentjes look in een vijzel en plet tot een prakje. (Het woord prakje doet een brij er toch echt viezer uitzien dan dat het is.) Meng met olijfolie en marineer er de koteletten mee, zo'n paar uur zullen volstaan. (Schat, dat nieuw receptje dat ik gevonden heb? Het zal voor morgen zijn hoor. ... Nee, geen koteletten vandaag. Dat moet marineren. Ik had dat niet gelezen. ... Zonder marineren? Ach ja, 't zal zo ook wel smaken.)

Snij de ui klein en bak ze glazig in een grote pot. Natuurlijk met olijfolie, er staat 'zuiders' in de titel. Voeg er twee ongeschilde teentjes knoflook bij. Ge kunt die dus opeten hé, op 't einde. Echt lekker. Look wordt helemaal zoet in de schil. Dat is hier altijd vechten aan tafel wie het derde lookteentje krijgt. Doe de bouillon in wat lauw water en giet die samen met de tomaten in de pot. Doe de aardappels erbij. Bak de koteletten bruin in een pan en leg ze in de pot met tomatensaus. Zorg dat ze onder het vocht zitten. Voeg desnoods nog wat water toe. Laat alles pruttelen tot de aardappelen gaar zijn. Hou het vochtniveau in het oog. De saus moet inkoken, zonder uit te drogen. Kwestie van het deksel niet helemaal sluitend op de pot te zetten.

Euhm, dat was het. Meer is er niet aan. Ach ja, nog wat peper en zout naar smaak natuurlijk. Smakelijk.

Cake

2008-11-14T08:11:00.001+01:00

Het is nog steeds week van de smaak. Gisteren hadden we nog de pizzadeeg. Vandaag is het tijd voor iets bijzonder simpel. Cake. Ik heb gemerkt dat, wat we ook in onze cake smijten, het basisrecept hetzelfde blijft: een quatre quarts, vier kwart kilo's in feite, met daar dan nog eens vier stukken fruit bij. Ik denk dat het geen kwaad kan om wat meer bloem te nemen, als dat fruit veel vocht afgeeft. Morgen neem ik een indrukwekkender recept. Beloofd. Straks denken de mensen nog echt dat we niet kunnen koken.

Wat?

250 g boter (voorzichtig gesmolten)
250 g zelfrijzend bakmeel
250 g suiker
4 eieren
4 appels en kaneel of 4 bananen en 150 g chocolade of ...

Hoe?

Doe de helft van de suiker bij de eigelen en de andere helft bij de eiwitten. Klop de eiwitten op en zet opzij. Als Piet Huysentruyt in uw keuken staat, dan draait ge de kom opgeklopt eiwit om boven zijn hoofd om te kijken of het wel stijf genoeg is. Er zijn mensen die eiwit met de klopper kunnen opkloppen, maar als het enigszins mogelijk is, gebruik alstublieft gewoon een mixer. Ge kunt uw best doen om die eigelen op te kloppen maar dat blijft toch gewoon vloeibare drek met schuim erop. Doe alleszins door tot er schuim opstaat. Gooi daar de bloem en de boter bij. Ik heb bij die boter geschreven dat ze voorzichtig gesmolten moest worden. Wij doen dat in de microgolf. Altijd veel te lang en op een veel te hoge stand, waardoor die boter er niet meer uitziet en dat eigeel al gauw kleine bolletjes omelet worden bij het samengooien. Opletten dus.

Alles goed roeren, de extra's erbij gooien (appels, bananen of wat u maar wil) en voorzichtig het eiwit onder de deeg mengen. Ik doe dat met een klopper en met trage op- en neerbewegingen, ook ergens gezien op tv wellicht.

Giet de hele drek in een ingevette vorm en zet dat 45 minuten in een oven op 180°C. Presto.

Pizzadeeg

2008-11-13T08:32:00.003+01:00

Het is week van de smaak, dus haal ik eens onze verzameling recepten boven. Ze moesten dringend toch eens herschreven worden. Op sommige bladen zijn de ingrediënten eerder in geuren en smaken te observeren dan dat ze leesbaar zijn. Volgende dagen volgen meer recepten. Niet akkoord met een werkwijze of extra tips? Ga uw gang in de commentaren.

Wat?

500 g bloem
half blokje gist
1 tl suiker
1 tl zout
scheutje olijfolie

Hoe?

De gist en de suiker lost ge op in een glas lauw water . Doe de bloem in een kom en maak er een kuiltje in. Het water met de gist en het scheutje olijfolie gaan in dat kuiltje. Tijd om uw handen vuil te maken. Of toch niet, wij nemen gewoon het kneedding op onze mixer. Dat reduceert uw uur kneedwerk toch tot 15 minuten kneden in de kom en dan nog een eindje met de handen, op een werkblad dat rijkelijk met bloem bestrooid is. Tot het deeg een gladde, elastische massa is, gelijk ze zeggen.

Doe de deeg op een bolleke en laat in een warme, vochtige plaats 45 minuten rijzen. (Nee, viezerik, niet daar.) Wij verwarmen onze oven voor op 60°C, zetten hem af en zetten dan de deeg, overdekt door een natte handdoek, in de oven.

Na die drie kwartier zou de deeg dubbel zo groot moeten zijn. Dat is veel te snel. Dat mag niet. Platdrukken die handel, nog eens 45 minuten laten rijzen en kijken of hij het nog eens aandurft. Waarschijnlijk wel, pizzadegen zijn koppig van aard. Maar niet met ons. 8 minuten kneden wij elk bubbeltje lucht uit het deeg tot het zo plat is als een pizza. Hah, komt dat goed uit, nog een beetje met de deegrol er tegen aan, op de ovenplaat, saus en ander eten erop en het boeltje kan de oven in, die wij daarjuist bij het uithalen van de deeg al hebben laten voorverwarmen op 200°C -was ik dat vergeten zeggen?

Aldi's Advocaat

2008-11-09T20:45:00.005+01:00

Kijk wat mijn teergeliefde in den aldi vond en op smoelboek smeet. (ja, helemaal hip met de nieuwe termen, dat ben ik.)

Hét bewijs: advocaat wordt wel degelijk gemaakt van avocado's, en niet van geblenderde advocaten. Ook de combinatie van een halve avocado met een geut advocaat erop is voortreffelijk!

uwged8

2008-11-03T17:04:00.004+01:00

Uw ge wat?

uwged8, dat is het nieuwe project van Gentblogt, waar ik mij al een tijd serieus heb mee beziggehouden. 't is fijn als een simpel idee plots heel concreet wordt. En zonder pretentieus te willen worden, ik denk dat het behoorlijk groot gaat worden. Maar dat zullen we wel zien binnen een paar maanden. Het kan evengoed helemaal niet inslaan.

Ik realiseer mij net dat ik nog niet verteld heb waarover het gaat. Ik heb de laatste tijd al zoveel versies geschreven van wat uwged8 nu precies is, dat ik het al wat beu ben. Dan maar gewoon uit het artikel op gentblogt:

Morgen, op 4 november 2008, starten wij met uwged8, de allereerste en uiterst originele top acht van Gentse muziek. Alle hedendaagse muziek en klassiekers uit het Gentse muzikale archief komen in aanmerking om in onze lijst plaats te nemen. Elke week zullen wij u vragen uw drie favorieten aan te duiden, waarop wij in aller ijl het redactielokaal bezetten om de stapels stemmen te tellen en in een schone lijst te zetten.

Enkel Gentse muziek, wij zien dat heel ruim. Wij verwachten dat minstens één van de groepsleden woont of studeert in Gent. Verder zijn er geen restricties. Taal, genre, bezetting maakt niet uit. Zolang van het lied een opname bestaat en wij die kunnen gebruiken, is het voor ons al allemaal goed.

Wij hopen op deze manier veel nieuwe, Gentse muziek te leren kennen en wij hopen voor u hetzelfde. Geen enkel Gents groepke dat dus niet in deze lijst wil staan. In deze harde tijden van illegale downloads en platenmaatschappijen zonder geld, kan deze top acht enkel maar een duwtje zijn in de goede richting.

U kan uwged8 ook eenvoudig beluisteren door te klikken op de speler onder elk liedje. Zo hoort u ook eens waar iedereen voor gestemd heeft en krijgen de Gentse groepen wat meer ‘airplay’. Kortom, Geert Bourgois mag content zijn.

Om meteen goed van start te gaan hebben de redactie en vrienden van Gentblogt de eerste uwged8 zelf geselecteerd. ‘Stay tuned!’ zou ik zo zeggen.

Doen hé, morgen op Gentblogt, luisteren en zelf stemmen. En als u ook zo web2.0 bent mag u gerust vriendjes worden op facebook, vi.be, myspace en last.fm

In 't gevang

2008-10-27T19:36:00.003+01:00

Ah ja, daar moest ik dringend eens over schrijven. Meestal schrijf ik heel weinig over mijn eigen leven, alhoewel dat de laatste artikels niet echt opvalt. Dezer dagen vormt zich echter een nieuwe mijlpaal in mijn leven, kun je wel zeggen.

Tot vrijdag werkte ik in het onderwijs. Ik was Godsdienstleerkracht op een Gentse stadsschool. Er is een groot tekort aan Godsdienstleerkrachten blijkbaar, dat ze mij daar al voor opriepen. Nu ja, dat was wel eens fijn. Daarvoor was ik anderhalf jaar onderwijzer in een vrije basisschool in Gent. Ik moet toegeven dat mij dat niet echt beviel, leerkracht zijn. Ik kom nogal veel mensen tegen die zeggen dat onderwijs een roeping is, dat je 'het' moet hebben. Wel, dat 'het', ik moest daar heel hard mijn best voor doen. Ik moest, om er helemaal te staan voor een klas, veel alsof doen. Ik was geen onderwijzer, ik deed alsof. Dat lukte behoorlijk goed, maar dat weegt wel zwaar, in een job zitten waarvan ge het gevoel hebt dat het uw ding niet is.

Daarom besloot ik op zoek te gaan naar ander en beter. Dat ander is een job in de gevangenis geworden. Ja, trek nu ook maar grote ogen, zoals iedereen als ik nog maar dit vertel. Het vervolg is geruststellender (denk ik). Mijn job zal iets zijn als opvoeder bij psychiatrische patiënten die in de gevangenis zitten. Educatie, observeren, zorg uitstippelen met het team, enzovoort. Ik veronderstel dat de gevaarlijke situaties zich vrij ver van mij zullen bevinden, maar ik weet zelf begod nog niet eens zeker wat de job precies inhoudt.

Eigenlijk ben ik ook nog wat voorbarig want het contract moet nog getekend worden. Dan pas krijg ik alle nodige info en zal ik een opleiding ter plaatse krijgen.

Ik ben heel erg benieuwd. Het zijn spannende tijden hier. Het zou wel eens kunnen dat ik vrijdag mijn laatste dag in het onderwijs heb gewerkt. En is die komende job niet de job van mijn leven, ik zal er alleszins een hoop ervaring opdoen.

Vreemde voorwerpen

2008-10-27T07:20:00.000+01:00

Eergisteren zijn wij door verschillende gebeurtenissen de eigenaar geworden van een stuk van een echte zeppelin, een cursiefje, een roos knuffelbeertje en een gesigneerde poster.

Geef maar toe, u heeft absoluut niet op al die links geklikt. Ik zal er dan maar gewoon over vertellen.

Wij hadden mijn grootmoeder al tijden niet meer met een bezoek vereerd. Gisteren kwam het er dan toch van. En zoals grootmoeders na verloop van tijd beginnen te doen, deelde ze kwistig wat dingen uit. Wij zijn dus een prachtige zwarte smeedijzeren kandelaar in de vorm van een rozentak rijker. Op de kandelaar is een stuk metaal bevestigd met een boeiende geschiedenis. In 1915 vloog er al eens nen Duits met een zeppelin over Sint-Amandsberg, komende van een bombardement op Calais, Londen of andere vijandige stad. Er vloog in die tijd ook al eens een Engelse piloot op verkenningsvlucht over. Moest het toch lukken dat die twee elkaar, daar boven Sint-Amandsberg, tegenkwamen. Warneford heette de Engelse piloot. Hij vloog over de zeppelin heen en liet een paar bommetjes vallen op de met waterstofgas gevulde ballon. Het ding vloog in lichterlaaie en liet een spoor van brokstukken na. Uiteindelijk zijn het grootste deel van de zeppelin en een overlevende Duitser neergekomen op het dak van het klooster van de Visitatie. Een stukje van die zeppelin hebben wij nu in ons bezit. Schoon toch?

Mijn grootmoe had ook nog een bladzijde uit een krantje van het jaar 1982 liggen. Daarop staat een cursiefje, geschreven door mijn grootvader zaliger, over de periode rond mijn geboorte. Aangrijpend om te lezen nu, moet ik eerlijk toegeven. Leest u ook maar eens. Ik kreeg ook nog een 'volksalmanak van Vlaanderen - 't manneke uit de mane' van 1983 met mijn naam in potlood in een hoek. Waarom dat boekje voor mij bestemd was, ik heb er het raden naar.

Later die avond moesten wij nog enkele prijzen afhalen. Op Het Project liep er tot voor kort namelijk een reeks wedstrijden in verband met de kringloopwinkel. Een zekere Koen Vromman, zijn Oezbekistaans filmfonds en vroemvroem zaten daar achter en in het kader van Open Ateliers konden wij hetzijne bezoeken. Koen is een joviaal man met een oneindig vreemd en hilarisch absurd gevoel voor humor. Zo kregen wij uitleg over racespelletjes met kruisdragende Jezussen, herten van alle slag, pinguins met diarree, kerstmisballenkleurenveranderaars en Guido Gezelles, waarvan de beruchte buste trouwens de laatste opnames niet overleefd heeft - het stemt ons droevig. Op het einde van de boeiende rondleiding door de wereld van vroemvroem kregen wij niets minder dan een klein roos knuffelbeest dat door Isabelle A eigenmondig gekust was én een door Eddy Wally gesigneerde poster, aangezien de te kleine sokjes spoorloos waren.

't Was een boeiende dag gisteren, laat dat duidelijk zijn.

Hans

2008-10-26T20:01:00.003+01:00

Disclaimer: De volgende tekst werd geschreven door Joris Decrock en gepubliceerd in Het Gezin van december 1982.

Op een van die dagen, dat de natuur bloost om de weelde van haar vruchtbaarheid, kwamen zoon en schoondochter met de vraag of ik peter wou worden.

Zoiets overvalt je als een onverwacht geschenk, je ademt plots heel diep, je glimlacht breed en met een stem die je vruchteloos probeert gewoon te houden, zeg je: graag!

Naarmate de tijd verstreek, steeg ook de blijde verwachting in de ganse familie. "Het wordt een mooi verjaardagsgeschenk voor mijn paps" hoopte de toekomstige moeder. Mijn vrouw, die dat geluk ook eens kende, stemde overtuigd in. Maar die verjaardag kwam en ging voorbij. Toen vatte mijn vrouw hoop voor haar eigen verjaardag, over een week. Vier, vijf dagen schoven traag en eentonig voorbij.

Die namiddag was ik in de kelder aan het rommelen toen de telefoon opgewekt rinkelde. Ik wipte naar boven, mijn voet schoot door de haast van een trede en ik bonsde met mijn knie tegen het hout. Toch lette ik niet op de pijn want wie durft er kleinzerig zijn op zulke verheven ogenblikken.

Reeds was ik te laat. "'t Is toch geen aprilvis? Echt? Een flinke zoon!" Wij, die natuurlijk slechts de helft van het gesprek hoorden, vernamen toch voldoende over voorspoedig verloop, tijd, gewicht en alles wat moeders en grootmoeders bij zulke feestelijke gelegenheden terecht interesseert.

We stonden er ontroerd bij, zoals nieuwe grootouders past. Ja, we zijn nu grootouders al is het woord erger dan het feit. Mijn vrouw is nog even kwiek als toen onze kinderen klein waren. En in het diepste geheim heb ik, bij gebrek aan een sportraam, mezelf eens opgetrokken aan een stevige boomtak. 't Was wel geen Olympisch record, maar het ging.

Na die verheugende tijding heeft de R.T.T. aan ons gouden zaakjes gedaan. In de krant heet het dan dat de telefoon roodgloeiend staat. Bij ons bleef het toestel koppig grijs. Wat een allerdaagse kleur voor zo een grootse omstandigheden. En gloeiend was hij ook niet. Hoogstens wat warmer door vriendschappelijk contact met handen en oorschelpen.

De opgeroepenen reageerden enthousiast. Toen ze - voor de eerste maal - als tante aangesproken werd, gilde een zo hard "joepie" dat ik het ook hoorde.

Op het internaat hadden de tweelingzussen waarschijnlijk de klas mee in de telefooncel geperst want alle inlichtingen werden luidop herhaald en beantwoord door een bewonderend en geestdriftig koor. Concerto voor telefoon met volle klas.

Eindelijk waren allen verwittigd. En dat betekent heel wat in een groot gezin.

Wij waren nog net voor het sluiten in de kliniek, en dat voor een bezoek van hooguit een paar minuten. De stralende moeder lag er zielsgelukkig te kijken naar de slapende oorzaak van die algemene vreugde, naar dat nieuwe wonder, naar die nieuwe mens.

Een vluchteling is nergens zonder jouw hulp

2008-10-22T20:58:00.002+02:00

In de wereld zijn meer dan 36 miljoen mensen op de vlucht. 80% van hen zijn vrouwen en kinderen. Door oorlog en geweld moeten vele gezinnen hun huis verlaten, zonder tijd om zich voor te bereiden. Met weinig hulpmiddelen doorstaan ze veel ontberingen om te merken dat ze maar op weinig plaatsen welkom zijn. Uiteindelijk komen de meesten terecht in vluchtelingenkampen die ook weer mikpunten van geweld worden. In conflicten overal ter wereld wordt seksueel geweld tegen vrouwen meer en meer als wapen gebruikt. Vaak maakt dit het hen onmogelijk om nog terug te keren naar hun woonplaats, waar ze zelf de schuld krijgen van wat gebeurt is.

Waarom meld ik u deze vreselijke gebeurtenissen? Na de vergeten rampen van de landmijnen en het tekort aan drinkbaar water brengt de actie Music for Life van Studio Brussel en het Rode Kruis dit jaar de vluchtelingenproblematiek in de schijnwerpers. Van 19 tot 24 december kruipen alweer drie presentatoren in een glazen huis om al uw giften in ontvangst te nemen en de verzoekplaatjes waar u voor betaalt aan elkaar te praten. Zij zullen dit doen zonder vast voedsel te eten en wel 24 uur per dag. Onderhand zou u het concept wel al moeten kennen.

En het grootste nieuws is uiteraard: Het Glazen Huis staat dit jaar in Gent, meer bepaald op het Woodrow Wilsonplein.

Daniel Termont en Lieven Decaluwe waren heel enthousiast om met de Stad in dit project te stappen, wist Jan Van Biesen, nethoofd van Studio Brussel ons te melden op de persconferentie. Ze zaten daar dan ook allemaal rijkelijk te glunderen. Door het Glazen Huis in Gent te plaatsen hopen de organisatoren meer aansluiting te vinden bij de mensen uit West- en Oost-Vlaanderen. Dat Gent de grootste studentenstad van België is, doet de zaak natuurlijk ook veel goed.

Op de persconferentie wisten Filip Rylant van het Rode Kruis, Hilde Crevits als Vlaams minister van Leefmilieu en Karel Meesters als woordvoerder van het federaal ministerie van buitenlandse zaken ons te overtuigen dat de giften van vorige jaren goed besteed werden. Zo zijn 500.000 mensen overal ter wereld structureel of in nood geholpen met drinkbaar water. Een hele stap dichter bij de 6 miljoen die de Vlaamse overheid zich als doelstelling heeft gesteld tegen 2015. Ook het probleem van de landmijnen blijft op de agenda staan van onze overheden. Dat is namelijk de bedoeling van Music for Life. Zij kiezen voor de vergeten ellende, de rampen waar niemand naar omkijkt, en brengen die onder de aandacht van publiek, media en politiek.

De actie loopt tegelijk ook in Nederland, waar 3FM het concept uitgevonden heeft, en in Zweden, die dit jaar voor het eerst meedoen.

Ook net verschenen op Gentblogt.

Mozart op rolschaatsen

2008-10-12T19:52:00.003+02:00

Een Franse Canadees, of omgekeerd, brengt op uiterst originele manier een stuk van Mozart

En hij houdt zich wel meer met zo'n dingen bezig blijkbaar.

Met dank aan mijn mama voor de tip.

Dronken mails

2008-10-09T21:54:00.004+02:00

Hah, ik doe dat nooit. Nee, eerlijk waar, nog nooit gebeurd. Dronken zijn en beschamende mails versturen. Google heeft een nieuw speeltje in zijn mailprogramma: rekensommen om te vermijden dat je mails verstuurt waarvan je later spijt krijgt. Ik ken er een paar die dat beter op hun weblogaccount zouden hebben, maar goed.

Ik vraag mij wel af waarom De Morgen daar zo, zonder meer uitleg, over schrijft. Het speeltje is namelijk enkel te vinden als je Gmail in het Engels zet en staat dan tussen een hele hoop andere prutserijen van Snake tot Email Addict (Lets you take a break from email and chat by blocking the screen for fifteen minutes and making you invisible in chat.)

En verdorie, heb ik die laatste toch wel per ongeluk aangezet zeker?

Ik krijg het ding trouwens niet in gang, stomme vervroegde 1-aprilgrap.

Update: Hah, gelukt. Kijk zie, een printscreen. Hoe snel dat ik dat niet opgelost heb. Op het moeilijkste niveau dan nog wel.

Zoeken op De Morgen

2008-10-08T12:05:00.003+02:00

Lees ik een blogbericht over een artikel in De Morgen. Ben ik geïnteresseerd in de inhoud van dat artikel. Denk ik, dat artikel stond wel in de weekendkrant, maar misschien is dat nog wel te vinden op de site. Ga ik naar demorgen.be. Vind ik op de startpagina een zoekschermpje van Google. Nu goed, Googlezoekschermen, die zijn redelijk goed af te stemmen op de eigen site, dus dat werkt wel. Typ ik daar mijn zoekterm in.

Volgt u mee. Eerste resultaat: artikeltje op de site van Radio 1, over het onderwerp waar ik naar zoek. Tweede resultaat: artikel in De Standaard over het onderwerp. Ik zit nog altijd op de site van De Morgen en de zoekresultaten verwijzen naar De Standaard. Ik ben vier pagina's ver gaan kijken in de zoekresultaten: geen De Morgenartikel te bespeuren.

Dat kan de bedoeling toch niet zijn.

fascisten

2008-10-08T08:23:00.003+02:00

Als linksdenkend persoon met een aantal zeer linkse vrienden zeg ik:

GULDER ACHTERLIJKE KIEKENS

Allé, wat is dat nu? Hebt ge mij nu echt zo ver gekregen dat ik Filip Dewinter gelijk moet geven in iets dat hij zegt?

De zogenaamde anti-fascisten hebben hier fascistische middelen gebruikt om ons proberen de mond te snoeren. Dit kan niet in een democratie.

Compleet contraproductief. Aargh, daar kan ik nu eens echt nijdig van worden.