Statystycznie największe fale korekty (dni krachu) przypadają na październik. Jednak w tym czasie tendencje negatywne trwają już w najlepsze. Oznacza to, ze zostały ukształtowane wcześniej. Zwykle w na przełomie roku, czyli w lipcu-sierpniu, ale zdarza się, że baza wyjściowa to np. maj. Osobiście uważam, że skoro pod koniec roku przypadają okresy o większej zmienności to można antycypować, że teraz tworzy się pod nie baza¹. I właśnie tego będzie dotyczyła poniższa prognoza rynku euro do dolara. Pewne zjawiska mają nam odpowiedzieć na pytanie, czy nastąpią wzrosty, czy spadki w średnim terminie i kiedy oraz na jakim poziomie możemy się spodziewać ich zakończenia.

Rys. 1 Kilka linii i dobra interpretacja - jasno nakreślony scenariusz

Dobrze a teraz zajmijmy się konkretami. Konsolidacja, czyli okres ograniczonych zmian cen, powoli dobiega końca. Niestety nie ma jasnych sygnałów kierunku, co nie oznacza, że nie da się tego momentu wykorzystać. Sytuacja jest następująca: w strefie 1,4170-4340 występuje silna podaż, która jak na razie skutecznie utrudnia wybicie górą (rys. 1). Ostatnią świecę można uznać za doji². Natomiast świeca opisująca ostatni tydzień maja ma wymowę bardzo jednoznaczną i sądzę, że determinuje spadki do momentu jej zanegowania. Pierwszym ważnym wsparciem jest poziom 1,3730, a kolejne to 1,3180 i 1,2866. Prawdopodobieństwo osiągnięcia tego poziomu wynosi 0,51412, co uznaję za mały plusik na korzyść tego scenariusza³. Jednak podstawą naszych działań powinno być wybicie z konsolidacji na interwale dziennym. A więc wyjście ceny poza 1,3820-1,4230 powinno być sygnałem do działania. Stop-loss trzeba umieścić tuż nad liniami konsolidacji (rys. 2), aby zabezpieczyć się przed fałszywym wybiciem. Optymalnie jest kupić opcję sprzedaży lub zbudować strategię strip⁴. Zakładając, że wybicie nastąpi w następnym tygodniu, należy obrać termin wygaśnięcia równy 2 tygodniom. Koszt opcji sprzedaży to około 160 pips a koszt strategii to około 500 pips. To dyskwalifikuje strategię, gdyż zmienność po wybiciu będzie zbyt mała, by pozwoliła osiągnąć zysk przynajmniej równy ponoszonemu ryzyku. Oznacza to, że te działanie jest nieoptymalne. Natomiast opcja jest rozwiązaniem bardziej optymalnym niż pozycja na rynku spot.

Rys. 2 Zaznaczone linie konsolidacji

A alternatywny scenariusz? Wybycie górą? Po pokonaniu 1,44 to możliwe, w długim terminie można zastosować strategię strip, lecz nadal jest ona realizacją prospadkowego scenariusza. Niestety ceny opcji o tak długim terminie wygaśnięcia są zbyt wysokie⁵. Do realizacji scenariusza pro wzrostowego można zastosować strategię strap⁶. Niestety tak jak w wypadku poprzedniej strategii koszty są zbyt duże. Pozostaje tylko obliczenie prawdopodobieństw danych scenariuszy⁷ i zakup odpowiedniej opcji lub zajęcie odpowiednio zabezpieczonej pozycji na rynku spot.

1. Obojętnie czy będą to nowe szczyty czy dołki lub ich pochodne - szczyty/dołki niższego rzędu.
2. W sumie to nie można, ale świadczy ona o braku przewagi, którejkolwiek ze stron rynku.
3. Prawdopodobieństwo spadków to 0,79541. Niestety nie zdradzę modelu szacowania. Swoją drogą jest dość niedokładny.
4. Opcja kupna + 2 opcje sprzedaży o tym samym terminie wygaśnięcia i tej samej cenie wykonania.
5. Gdyby zastosować strategię średnioterminową to opcje powinny wygasać w listopadzie. Strategie nie jest wysoce efektywna przy obecnej zmienności liczonej średnim ważonym odchyleniem standardowym.
6. 2 opcje kupna i jedna sprzedaży, reszta analogicznie jak w strip.
7. Inaczej niż ja przedstawiłem to wcześniej.

Właściwie czym jest hiperdemokracja? Polega ona na tym, że każdą decyzję podejmuje ogół ludzi zaangażowanych w daną sprawę. Nie wybierają oni przedstawicieli, angażują się mocno w działalność społeczności i żądają by każda nawet najmniejsza decyzja była przegłosowana. Wydaje się sensowne, więc dlaczego nie jest to wyjście najbardziej optymalne? Otóż, dlatego, że niesie za sobą ogromne koszta organizacji głosowań¹, powoduje opóźnienia w podejmowaniu decyzji² a i tak znajdzie się ktoś, kto nie będzie zadowolony i zacznie lobbować an niekorzyść projektu. Co więcej taka forma demokracji budzi obawy przed manipulacją  na każdym kroku. Jak wiadomo tłumy idą za liderami i o ile raz na 3-4 lata można to znieść (kampania wyborcze) to codzienne zmaganie z takimi sytuacjami doprowadzi do granic absurdu.

Cieszę się, że demokracja polega jedynie na wybieraniu przedstawicieli, a nie na bezpośrednim podejmowaniu decyzji. Abstrahując od jakości przedstawicieli, zwykły człowiek nie jest w stanie zrozumieć wszystkich przepisów prawnych, wagi poszczególnych aktów prawnych itp. Nie rozumiejąc treści byłby podatny na manipulację różnych „liderów” i w konsekwencji byłoby gorzej niż jest. Dlatego mam nadzieję, że mój pomysł „Demokracji XXII wieku” zostanie zastosowany tylko do wyborów przedstawicieli i nie da możliwości podejmowania wyboru każdemu. Niestety rzeczywistość jest przygniatająca i łatwo udowodnić, że nie każdy nadaje się do podejmowania ważnych decyzji. I to właśnie dla mnie ważna lekcja o demokracji - dopóki zdecydowana większość nie będzie zdolna do zaangażowania społecznego i podejmowania trudnych decyzji, dopóty demokracja w rozszerzonej wersji nie ma racji bytu.

Dlaczego wspominam o tym temacie? Bo w Internecie coraz częściej można się natknąć na taką formę demokracji. Nie trzeba daleko szukać, choćby serwis Wykop.pl. Już pojawiają się zarzuty do pewnej grupy osób o manipulację tym, co znajduje się na stronie głównej. Mówi się też o tzw. „sztucznym kreowaniu poglądów”. Co więcej pojawiają się tam różne osoby (tzw. trolle), które z niewiadomych przyczyn „zakopują” dość wartościowe informacje. O ile powód „nie nadaje się” można zrozumieć, bo jest jasny, to oznaczanie jakiegoś artykułu jako „SPAM” moja się chyba z rozumieniem tego pojęcia. Na Wykopie można znaleźć ciekawe treści, nawet na stronie głównej, ale sporo z nich spoczywa gdzieś w martwych odmętach wykopaliska. Szkoda. Czasem powody tego stanu rzeczy są idiotyczne. I to ma być demokracja? Gdzie jest moderacja ja się pytam?

Nie wiem czy takie problemy ma digg.com - pierwowzór Wykopu, bo nie oglądam tego serwisu zbyt często, ale jeśli nie ma (albo ma ograniczone) to może oznaczać, że albo serwis ma lepszą moderację, albo polskie społeczeństwo jest „intelektualnymi karłami” (by Zyx). Nie nastraja to optymistyczne.

1. Nawet jeśli odbywają się w Internecie to trzeba przygotować pytania, informacje, podliczyć głosy - przy każdym „duperelu” to sporo pracy.
2. Ludzie kłócą się o każdy detal, aż do momentu zadowolenia wszystkich. Trwa to czasem tydzień albo dłużej. Zmiana koloru strony internetowej nie potrzebuje takich dyskusji.

Te wskazówki to kilka przymiotów, które powinny charakteryzować człowieka, który chce polepszyć stan swojego życia. Co ciekawe, części z tych przymiotów wydaje się ze sobą sprzeczna, co podwyższa poprzeczkę. Musimy wiedzieć, które i kiedy stosować, aby wybrać optymalne wyjście z danej sytuacji. A gdy uda się nam już je trwale zastosować, życie będzie już na tyle poukładane, bez większych zmartwień dnia powszedniego, by zrozumieć, co jest tak naprawdę ważne. A dla każdego człowieka będzie to zupełnie co innego. Bo każdy jest niepowtarzalny, wyjątkowy.

Poniższa lista przedstawia najważniejsze, moim zdaniem, cechy, które ułatwiają „ogarnięcie” sytuacji, relacji międzyludzkich, poznanie siebie. Oczywiście nie ma „obowiązku” stosowania się do wszystkich zaleceń, jak i musimy pamiętać, że nie ma „nic na siłę”. Wszystko to musi wynikać z naszej chęci lepszego życia. Nie jestem ekspertem w dziedzinie psychologii, ale mogę powiedzieć jedno - to co jest napisane niżej bardzo mi pomogło.

Ambicja. Ambicja w wyznaczaniu celów. Wszystko zaczyna się od tego. To w zasadzie „ona” decyduje jakie cele przed sobą postawimy. Czy będzie to np. znalezienie jakiejkolwiek pracy czy też np. dostęp do najbardziej elitarnych i najlepiej płatnych zawodów świata. Im ambitniejsze cele sobie wyznaczamy, tym większe mamy szanse na odniesienie sukcesu, gdyż za celami idzie motywacja, determinacja i planowanie. Co więcej, ambitne cele nie muszą być koniecznie realne. Tak, nie muszą być (sic!). Ważne, aby w jakimś momencie w przyszłości były realne. Dobrym przykładem jest turystyczny lot w kosmos. Obecnie nie jest on nierealny dla większości społeczeństwa, lecz można stwierdzić z dużym prawdopodobieństwem, że za jakieś 30-40 lat będzie on w zasięgu. Ktoś, kto jest teraz młody ma szansę dożyć tych czasów.

Chce się jeszcze odnieść do samej ambicji. Nie oznacza ona bycia najlepszym. To nie jest zdrowy objaw. Ambicja oznacza bycie jednym z najlepszych, a to duża różnica. To odróżnia ludzi szczęśliwych od tych, którzy osiągając sukces są atakowani z każdej strony i muszą usilenie bronić swojej dominującej pozycji. Pamiętać należy o jednym - trzeba kontrolować swoje zapędy, by chorobliwie nie gonić za byciem numerem jeden. Pozostała forma ambicji jest jak najbardziej pożądana.

Asertywność (stanowczość). Właściwie zarówno jedno jak i drugie. Oba pojęcia doskonale się uzupełniają. Można by do tego dodać jeszcze non-konformizm. Wszystko to ma na celu jedno - kreowanie własnych poglądów i umiejętności ich obrony. Mając wyrobione i w miarę niezmienne poglądy, możemy pozwolić sobie na konkretne działania. Nie damy się zwieść innym ludziom, nie damy się wmanewrować w różne sytuacje, nie zostaniemy wykorzystani. Życie stanie się bardziej przejrzyste, gdyż za każdym razem dokonujemy wyboru w zgodzie z samym sobą. Potrafimy podjąć szybką i właściwą z naszego punktu widzenia decyzję. Ułatwia to interakcję z innymi ludźmi jak i poprawia nasz komfort psychiczny, gdyż mamy poczucie kontroli sytuacji, kontroli tego, na co się decydujemy. Dzięki temu można na wszystko spojrzeć z innej perspektywy - swojej perspektywy. A to już prawie otwarta droga do poznania samego siebie.

Dystans. Do wszystkiego co nas otacza, do pracy, szkoły, ludzi i przede wszystkim do samego siebie. Oznacza to pohamowanie ekscytacji, euforii jaką sytuacją jak i ograniczenie apatii, depresji. Przyjęcie sytuacji na chłodno, z realnymi założeniami. Powstrzymanie się od nadmiernych, ale też i zbyt małych oczekiwań względem czegoś. Przez to będziemy mogli właściwie ocenić sytuację i być może unikniemy nie tylko nieprzemyślanych decyzji, ale i rozczarowań. A życie z mniejsza ilością rozczarowań jest życiem zdecydowanie lepszym.

Jednak najważniejszy jest dystans do siebie. Potrafimy przyjąć krytykę, przestajemy myśleć o swoich wadach. Słowem, nie mamy kompleksów. Wtedy żyjemy pełnią życia, nie przejmujemy się jak jesteśmy postrzegani, nie zwracamy uwagi na kolor włosów czy kilka kilo wagi więcej. Niestety nie jest to proste, ba, jest bardzo trudne. Szczególnie dla osób, których „ja” jest na pierwszym miejscu w ich hierarchii wartości. Nie ma dobrej recepty na nabranie dystansu do siebie, np. ja realizuję to cały czas za pomocą autoironii. Trudne, ale wykonalne.

Elastyczność. Trzeba umieć się dostosować do danej sytuacji, szczególnie jeśli nie mamy na nią wpływu i w konsekwencji nie możemy uniknąć zrobienia czegoś niezgodnego z własnymi poglądami. Często takie działanie upraszcza nam życie. Nie tracimy energii na oponowanie, tłumaczenia itp., a po prostu wykonujemy plan minimum i kończymy ten etap. Nie jest to może droga do stanu równowagi, lecz dzięki elastyczności oszczędzimy sobie czas i energię. Inną jej zaletą jest to, że gdy zmienią się nam jakieś założenia, plany, to jesteśmy w stanie szybko obrać drogę. Jeśli np. sklep jest zamknięty to żadnym problemem jest znalezienie innego. Ale już wybór innej uczelni, jeśli nie dostaniemy się na tą „wybraną” to już większy problem. Tak samo jest z pracą w zawodzie. Dzięki elastyczności jesteśmy w stanie znaleźć inną pracę zastępczą, która pozwoli nam przetrwać a i może rozwinąć w nas nowe zainteresowania.

Dzięki elastyczności unikamy kategoryzowania, ujmowania rzeczy w sfery „nigdy”, „zawsze”, „niemożliwe”. Pozostawiamy sobie otwartą „furtkę” do pewnej sytuacji, którą na początku odrzuciliśmy, ale możemy ją jeszcze później wypróbować, np. gdy ta wcześniejsza zawiedzie nasze oczekiwania. Niestety minusem takiego rozwiązania jest to, że nie da się takiej „furtki” utrzymać tak długo jakbyśmy chcieli.

Ustalmy fakty. Teoria fal Elliota jest nadal jedną z najlepszych metod opisania zachowań uczestników rynków, choć może nie wszystkich rynków i nie w każdym momencie. Dlatego uważam te metody za jedne z najbardziej odpowiadających rzeczywistości, lecz z pewnymi zastrzeżeniami i o tych zastrzeżeniach chcę właśnie porozmawiać. Być może niektórym czytelnikom wyda się, że przedstawione tu treści krytykują cała koncepcję - nic bardziej mylnego. Po prostu nie piszę zbyt dużo o pozytywnych stronach teorii. To wydaje mi się oczywiste, że skoro ją stosuję (i tysiące innych ludzi na świecie) to teoria fal jest wystarczająco skuteczna. Właśnie z tego powodu chcę porozmawiać o jej mankamentach i dowiedzieć się od bardziej doświadczonych ode mnie użytkowników tej teorii, jak sobie z tymi mankamentami radzić.

A teorii fal można zarzucić całkiem sporo:

1. Brak ciągłości. Rynek nie zawsze układa się tak jakbyśmy sobie tego życzyli, czyli 5-3-5-3-…, lecz między korektą a kolejną wzrostową (lub spadkową) piątką występują inne fale tego samego rzędu. Zostało do dobrze wytłumaczone za pomocą korekt połączonych. Pasuje to nawet do charakterystyki uczestników rynku, którzy potrzebują więcej czasu na wykonanie określonych działań. Korekty połączone też składają się z 3 fal, z tym, że ja bym te fale zakwalifikował do fal wyższego rzędu niż poprzedzająca je piątka. Nie zawsze tak się da. Nie zawsze można się poratować wyższym interwałem. Choć takie sytuacje występują stosunkowo rzadko, to jednak występują i istnieje spore prawdopodobieństwo, że kiedyś się z taką sytuacją spotkamy. Często można się spotkać z sytuacją, że widać ładną formację 5-3 i potem jakieś fale a potem znowu 5-3. I te fale pomiędzy psują wszystko, bo ciągłość wg teorii musi być zachowana.

2. Odpowiedniość dla rynku akcji. Nie ma się co oszukiwać - teoria fal powstała po to aby opisywać rynki akcji. I analiza indeksów rynków akcji z pomocą fal jest najbardziej efektywna. Dość często cena akcji także układa się zgodnie z opisem teorii fal. O ile jeszcze niektóre rodzaje aktywów, np. ropa czy miedź (a właściwie kontrakty futures na nie) dają się opisać za pomocą teorii to istnieją rynki, na których poprawne oznaczenie porządku fal wymaga sporej gimnastyki. Nie było by problemu, gdyby w założeniach teorii nie było wpisu o opisie obecnego supercyklu rozwoju gospodarczego. Skoro opisuje coś nadrzędnego to czemu nie wszystkie elementy składowe mogą być poprawnie opisane? Waluty pod tym względem wyglądają dość dobrze - na wyższych interwałach wychodzi ładny porządek fal.

3. Multiinterwał. Taki neologizm zastosowałem dlatego, że w założeniach teorię da się wykorzystać na każdym interwale, bo są różne stopnie cyklu, ale w praktyce niektóre interwały mogą przysporzyć problemów w wyznaczeniu porządku fal. Często trudno zakwalifikować jakiś ruch ceny, który tak naprawdę wydaje się szumem. 20 pips to nie jest wielka wartość dla średniego terminu i wyżej. Wykresy minutowe moim zdaniem nie nadają się do analizy za pomocą teorii fal, ale wykresy 144 tick już tak. Jeśli mam do dyspozycji swobodny wybór interwału i przeprowadzam analizę krótkoterminową to używam właśnie wykresów tickowych. Niestety takie możliwości rzadko występują. W standardowych warunkach nie schodzę z analizą poniżej wykresu o interwale H1. A czasem chcę zastosować teorię fal na niższych interwałach. Być może po prostu źle patrzę, ale biorąc pod uwagę czas, w którym trzeba wykonać analizę (krótki np. dla daytraderów), to teoria fal zostaje w tyle za innymi moimi strategiami na krótki termin. Czy ktoś może pomóc mi w rozwiązaniu tego problemu, tj. jak stosować teorię fal na niskich interwałach?

4. Wielowątkowość. Można przygotować nawet 5-6 scenariuszy dla danej sytuacji. Często się wykluczają. To dobrze. Mamy pełne obeznanie rynku. Tylko jak wyliczyć prawdopodobieństwa realizacji tych scenariuszy? Szczególnie na wczesnym etapie tworzenia się konkretnego porządku fal. Czasami sama reakcja na rynek to za mało. To mogą mi „powiedzieć” inne metody analizy. Nie, nie szukam szczytu lub dołka. Szukam przybliżonego punktu w czasie i w cenie, w którym uczestnicy rynku dokonają przegrupowania. Teoria fal to umożliwia. Tylko, że wskazywany punkt nie jest jednoznaczny. Staje się taki dopiero po zastosowaniu zgrupowań zniesień Fibo lub innych metod poszukiwania wsparcia/oporu. Wymowa, że uczestnicy rynku postąpią tak, bo jesteśmy w takiej fali to trochę za mało. Nawet jeśli taka fala powinna się kończyć w takim a takim miejscu innej fali to też trochę za mało.

Wniosek pozostaje tylko jeden. Wybrać to co najlepsze i to stosować. W momentach, gdy tworzy znajdziemy się w sytuacji niejasnej, trzeba szukać potwierdzenia w innych metodach. I zawsze należy mieć dystans do wskazań teorii fal jak do każdej innej metody. O Money Management już nie będę wspominał. Dlatego warto się zainteresować np. połączeniem formacji HT z teorią fal Elliota i uzupełnić to jeszcze o badanie korelacji cen instrumentów, czyli WAT (Wielowymiarowa Analiza Techniczna), która dotyczy nie tylko różnych interwałów, ale i różnych instrumentów a nawet rynków. A tak poza tym to zapraszam do dyskusji.

Oczywiście analiza nie jest przygotowywana dlatego, żeby sprawdzić warunki cenowe, lecz by wykorzystać możliwości spekulacji na parach złotówkowych. Ale motyw letni doskonale nadaje się jak wprowadzenie. A skoro już o letnich podróżach mowa to warto wspomnieć tez o rynku ropy. Prognoza jest raczej długoterminowa i ma za zadanie przedstawienie perspektyw w okresie letnim, tj. do września. Dlatego skupiam się głównie na wykresach w skali tygodniowej.

Rys. 1 Wyraźne sygnały spadkowe

Zacznę od rynku paliw, a konkretnie ropy naftowej. Jak widać na rys. 1 korekta fali spadkowej dobiega końca. Dlaczego tak sądzę? Otóż, ruch nie był w stanie osiągnąć nawet 38,2% zniesienia spadku. Udało się jedynie znieść około 33%. Druga sprawa to formacja świecowa uformowana dzisiaj. Wcześniejsza świeca to doji (nie idealna), co świadczy o braku zdecydowania uczestników rynku. Obecna świeca to spadająca gwiazda (też nie idealna). W tej kombinacji mają wystarczająco prospadkowy charakter. Po trzecie - MACD. Występuje tu dywergencja¹ niedźwiedzia, co oznacza, że czeka nas znaczący spadek cen. Co więcej histogram wykazuje tendencję do zbliżania się do linii 0, co powinno być traktowane jako potwierdzenie formacji świecowych.

Rys. 2 Potwierdzenie spadków

Na rys. 2 (skala dzienna) widać formację 3 czarnych kruków i po nich kolejną świecę spadkową. Co więcej, widać strefę silnego oporu na poziomie $72-3 za baryłkę, co oznacza, że podaż była tak silna, że nieprędko ceny tam powrócą (duża czarna świeca). Potencjalne punkty docelowe wskazują linie trendu². Wniosek jest dość prosty - ropa powinna stanieć. To oznacza powolny spadek cen paliwa na stacjach benzynowych i relatywnie tańsze podróże wakacyjne.

Rys. 3 Newralgiczny punkt

A teraz pora na złotego, który został ostatnio przeze mnie zaniedbany. Jak widać na wykresie USD/PLN, nasza waluta jest w newralgicznym momencie (rys. 3). Wszystko rozgrywa się na obszarze wsparcia wyznaczonym przez 78,6% zniesienia ostatniej fali wzrostowej, linii trendu oraz wcześniejszego obszaru wsparcia, a także połowy dużej białej świecy³. Kiedyś wyznaczyłem tu poziom docelowy i po dłuższych „przebojach” się sprawdza. Kwestią jest, czy wsparcie zostanie tylko naruszone, czy złamane. Ja tymczasowo nie widzę powodów, aby dolar kosztował około 2,8 zł. Raczej strefa 3 zł pokaże siłę wsparcia, co nie jest wiadomością korzystna dla chcących dokonać zakupu walut obcych.

Rys. 4 Brak konkretnych sygnałów

Tę prognozę potwierdza wykres EUR/PLN (rys. 4). Zaznaczyłem na nim silny obszar wsparcia, który zadziała na złotego w razie jego dalszego procesu umacniania. To będzie miało odniesienie do cen dolara w złotych. Nic nie przemawia tu za zakupem polskiej waluty, tym bardziej, że już w chwili obecnej cena natrafiła na wsparcie w postaci wcześniejszej linii trendu spadkowego. Mogę tylko powiedzieć, że nie powinniśmy wierzyć doniesieniom o „złapaniu oddechu” przez złotego, gdyż AT nie wskazuje an jego siłę w dłuższym terminie. Szkoda, ale przynajmniej na stacjach powinno być „nieco” taniej.

1. Nad nią można by dyskutować, ale fakty są takie: słupek histogramu opisujący tydzień 29 marzec - 3,476, słupek opisujący tydzień 7 czerwca - 3,093, czyli niżej, a cena w tym czasie osiągnęła nowy szczyt.
2. Są to odpowiednio $61 i ~$54. Można też dodać do puli punktów docelowych jeszcze poziom ~$56, gdzie występuje jeden z ważniejszych obszarów wsparcia.
3. Zamknięcie jest powyżej połowy, co oznacza, ze wsparcie pokazuje siłę. Być może to kolejny sygnał do osłabienia złotego.

Ja, do wykonywania kopii zapasowej na urządzeniach opartych o Windows Mobile, używam programu SPB Backup. Wiem, że istnieją inne równie dobre aplikacje i w dodatku są tańsze bądź nawet  darmowe, ale ja bardzo przywiązałem się do produktów SPB Software. Uważam, że tworzą oni najlepsze produkty dla użytkowników PDA opartych o WM. Dlatego w tej notce skupię się na ich rozwiązaniach dotyczących kopii zapasowych - jak zresztą sam tytuł wskazuje. Dodam jeszcze, że do tej pory przetestowałem sporo rozwiązań dot. WM zarówno na moim poprzednim PDA - Eten M600+ jak i na SE Xperia. Mam dzięki temu swój zestaw ulubionych aplikacji, o których już nieco wspominałem¹. SPB Backup jest wśród nich i zdeklasował on konkurencję. A teraz do rzeczy!

Zacznę od końca, czyli od ceny. Niektórzy mogą sądzić, że jest wysoka - $24,95². Owszem dla nas Polaków taka cena za mały programik, który robi „jakąś tam kopię zapasową” wydaje się absurdalna. Moim zdaniem nie jest jednak wygórowana, bo produkt, który otrzymujemy jest bardzo wysokiej jakości³. Abstrahując od sytuacji majątkowej użytkownika, można stwierdzić, że współczynnik cena/jakość prezentuje się dość dobrze, choć jest to nadal dość subiektywne odczucie. Być może taki program nie trafia w wymagania oszczędnego użytkownika, ale ktoś, kto wymaga najwyższej jakości, a koszty stawia niżej w hierarchii, będzie z pewnością zadowolony.

A sam program? Oprócz opcji wykonywania kopii zapasowej, ma wiele funkcji, które tworzą „otoczkę” tego procesu. I tak przede wszystkim jeśli chodzi o kopię zapasową to jest możliwość wykonania natychmiastowej pełnej kopii (kontakty, zadania etc., maile, dokumenty, dane systemowe i karta pamięci), kopii wg własnych ustawień (wybór, które z elementów kopii pełnej  mają być wykonane), kopii planowej (czyli własne ustawienia + konkretny czas jej wykonania). Pliki kopii są kompresowane i mogą być szyfrowane. O obsłudze kart pamięci nie muszę wspominać, bo to standard. Wracając do kopii - można zrobić backup praktycznie wszystkiego - od rejestru po pliki na kracie pamięci. Co więcej można dokładnie wybrać to co chcemy skopiować. Automatyczne kopie zaś mogą być wykonywane kiedy tylko chcemy (tj. dowolne dni tygodnia o dowolnej godzinie) i mają wbudowaną świetną opcję - usuwanie starych plików kopii - starszych niż N dni (N wybieramy sobie sami). Bez tego moim zdaniem, absolutnie nie da się utrzymać porządku, w trybie codziennej kopii⁴.

Odtwarzanie kopii zostało zaprojektowane bardzo dobrze. Możemy wybrać sobie, które elementy chcemy przywrócić. o bardzo ważne, gdy zaktualizowaliśmy ROM i nie chcemy przywracać wszystkich danych. Co więcej można to zrobić na zupełnie innym urządzeniu, np. w ten sposób przenosić między nimi kontakty lub pewne ustawienia⁵. Oprócz tego istnieje możliwość utworzenie pliku samorozpakowującego się  i pominięcie instalowania programu na urządzeniu tylko w celu odtworzenia kopii.

Ciekawym elementem jest synchronizacja kopii z komputerem PC, choć nie jest przeze mnie wykorzystywana, gdyż nie łączę często Xperii z laptopem. Jest to przydatne, gdy często synchronizujemy urządzenia. Do tego dochodzi wtyczka do ekranu „Today”, która informuje nas o ostatniej wykonanej kopii oraz o czasie, który pozostał do wykonania kolejnej kopii, o ile taka jest zaplanowana.

A jak to jest z szybkością działania i wielkością plików kopii. Otóż, kopia standardowa tj. bez kopii wszystkich dokumentów i plików z karty pamięci tworzy się maksymalnie w 20 sekund. Pełna kopia to 3 do 5 minut w zależności od ilości danych. Wielkość kopii też jest zależna od ilości danych, u mnie wynosi ok. 2,5 MB (kontakty, zadania, maile, cześć dokumentów). Pełna kopia (bez karty pamięci) na Xperii „ważyła” około 65 MB. Zawsze można też zwiększyć stopień kompresji - ja używam standardowej.

Podsumowując, uważam, że aplikacja jest jedną z najlepszych w swojej kategorii. Możliwość pełnego dostosowania sprawia, że każdy wykorzysta ten program wedle swoich możliwości i potrzeb. Można albo zastosować pełną automatykę, albo zagłębić się w każdy krok tworzenia kopii. Być może SPB Backup niską ceną nie grzeszy, to jest to dobry wybór dla ludzi lubiących prostotę i wysoką jakość, czyli takich jak ja.

1. A wspominałem w notkach pt. „Xperia - do wszystkiego. I jeszcze więcej. Część 4” I „Xperia - porady dla użytkowników“.
2. Czyli wg kursu średniego z dnia 1 lipca - 78,28 zł.
3. Może to dlatego, że nie mam problemów z kwotami tej wielkości. Wydaje mi się, że my spekulanci Forex, nie uważamy takiej kwoty za olbrzymi wydatek. To chyba spaczenie zawodowe?
4. Dlaczego to robię? 1. Mam pewność, że kopia zawiera najnowsze dane. 2. Po kopii następuje soft-reset, co oczyszcza pamięć urządzenia. Mam ustawioną kopię automatyczną codziennie na 4 rano.
5. W praktyce wszystko to da się zrobić w inny sposób, ale to bardzo ciekawa opcja.

Gdy tylko dowiedziałem jakie zmiany ma przynieść nowe oprogramowanie byłem wyraźnie podekscytowany. Producenci zapowiadali rewolucję, na którą nie byli jeszcze gotowi. Dlatego nowy ROM nie zawiera większości elementów planowanych na tę wersję. Być może nie były one jeszcze dobrze dopracowane. Niemniej jednak nowe oprogramowanie przynosi wiele zmian, które choć wydaja się nieznaczne, mogą zwiększyć komfort naszej pracy z uprzędzeniem. Na rewolucję musimy jeszcze poczekać do następnej generacji oprogramowania - miejmy nadzieję, że zostanie ono wydane w trzecim kwartale.

Jeszcze słowo dygresji - oprogramowanie aktualizowałem ze standardowego, z pominięciem wersji R2A. Nie miałem specjalnie ani czasu, ani ochoty na jej wcześniejszą aktualizację, ze względu na bark czasu i brak czasu na opisanie tego procesu. Teraz staram się nadrobić zaległości i dlatego mogłem nie wychwycić wszystkich zmian, a także wspomnieć o zmianach, które pojawiły się już wcześniej wraz z generacją R2A¹. Opisywany przeze mnie ROM to R3AA010 GENERIC_UK. Mogłem zainstalować polską wersję językową, ale przyzwyczaiłem się już do używania języka angielskiego, więc nie robi mi to różnicy².

A oto zmiany, które są najbardziej zauważalne:

• wszystko działa o wiele szybciej, ogólny wzrost prędkości, urządzenie uruchamia się wyraźnie szybciej
• wysuwając klawiaturę ekran obraca się szybciej (0,5 sek. zamiast około 1 sek.)
• wybieranie paneli działa płynniej, ale nadal widać spowolnienie przy obracaniu
• zmniejszone zużycie pamięci na starcie o około 2%
• aparat fotograficzny wydaje się stabilniejszy, nie ma już problemów ze stabilizacją obrazu³, działa szybciej
• dodano nowe opcje w zakładce Settings -> Connections
• poprawiono problem z dolnym paskiem w niektórych aplikacjach
• zasięg GSM się poprawił, WiFi też działa jakby sprawniej, szybciej wykrywa sieci
• Media Panel działa o wiele szybciej, ale nadal zmiana utworu powoduje sekundowy lag⁴

A oto funkcje, których zabrakło w tym oprogramowaniu:

• brak zapowiadanej rewolucji, gier 3D, nowego panelu Media, innych paneli, aparatu z geotaggingiem itp.
• nie poprawiono odbiornika GPS, ciągle długo „łapie fixa”⁵
• nie poprawiono ikonki baterii i innych ikonek z górnego paska⁶
• nie zaktualizowano Google Maps i prawdopodobnie Opery

Więcej ciekawostek nie pamiętam. Generalnie, nowe oprogramowanie niesie ze sobą tylko poprawę drobnych błędów i rosnącą stabilność. Poprawia też jakość rozmowy i zasięg urządzenia. Niestety nie wprowadzono wraz z nim rewolucyjnych zmian. Mimo to warto zaktualizować oprogramowanie i cieszyć się tym, czym można - stabilniejszym działaniem. Niestety na poważne zmiany trzeba będzie jeszcze poczekać. Niech te czekanie umila nam oprogramowanie R3A. A w tym czasie - chłopaki (i dziewczyny) z SE - postarajcie się!

1. Niestety nie używałem tej wersji oprogramowanie, więc lista zmian zaira zmiany, które zauważyłem od R1A.
2. A niektórzy tylko krzyczą o polską wersję, zamiast się uczyć języków.
3. Wcześniej naciskając spust migawki, gdy telefon lekko się poruszył zdjęcie było rozmazane, teraz nie jest. Nie wiem do końca czy jest to jednak zmiana zaaplikowana przez R3A.
4. Który bardzo denerwuje. Media Panel mimo usprawnień jest jednym z wolniejszych programów tego urządzenia.
5. To coraz poważniejszy minus tego urządzenia. Coraz częściej używam go do nawigacji, a przy prędkości powyżej 100 km/h pojawia się już spory lag.
6. Ikonki są ohydne, dobrze, że istnieje na to solucja.

I w tym momencie powinna się pojawić dalsza część artykułu, ale jak można sądzić po tym fragmencie jej po prostu nie ma. To co widać to tylko wstęp do artykułu, którego pełną wersję można znaleźć pod postaciami:

• artykuł online w serwisie EIOBA
• wersja PDF do pobrania

Powodów takiego postępowania jest kilka. Przede wszystkim artykuł lepiej czyta się jako niepodzielony na strony. Po drugie jest po prostu za długi, a czas niestety nie pozwala mi go opublikować w kilku częściach. Poza tym były już pewne narzekania, że za dużo pisze o życiu a za mało o spekulacji/inwestowaniu. Niestety, a może i „stety” - taki okres. Myślę, że ten artykuł czy poradnik jak kto woli, pomoże niezdecydowanym podjąć właściwą decyzję, a zdecydowanych utwierdzi w przekonaniu, ze podjęli słuszna decyzję. Nie martwcie się, jeszcze jest czas na przeprowadzenie dokładnej analizy przedstawionej w artykule. Od momentu opublikowania tego tekstu do zakończenia rekrutacji pozostał około tydzień (w zależności od uczelni). Czas potrzebny do dokonania analizy, znalezienia wszystkich danych i przemyślenia decyzji to nie więcej niż 2 dni (no, chyba, ze ktoś ma z tym problemy). Dlatego warto ten okres wykorzystać dobrze.

A dlaczego właściwie o tym mówię? Bo to dobry wstęp do akapitu o genezie tego „mini-poradnika”. Nie stało się to bynajmniej z powodu mojego niezdecydowania, co do uczelni i kierunku. Tu akurat mam precyzyjne plany, które potwierdza analiza przeprowadzona wg przedstawionego przeze mnie schematu. Po prostu w kilka dni po zakończeniu egzaminów maturalnych (jak również i w trakcie) zauważyłem, że cześć moich znajomych nie wie, jakie studia podjąć. Dla mnie to było trudne do pomyślenia, wszak nie mam problemów z decyzjami i to jeszcze takimi. Wtedy spróbowałem odtworzyć ścieżkę myślenia o wyborze i samego wyboru uczelni. Zrobiłem wywiad na temat kryteriów, którymi kierują się przyszli studenci. Te nie były mocno odmienne o kryteriów, które ja przyjąłem sam wybierając studia. Pomyślałem, że ten proces można jeszcze uprościć i sprowadzić lub zamknąć w metodach planowania strategicznego. I tak narodził się pomysł niestandardowego zinterpretowania metod analizy SWOT. Jako, że mi się to spodobało powstał wstęp, który można było tu przeczytać i szkielet artykułu. Sam proces tworzenia „od pomysłu do efektu” trwał ponad miesiąc. O ile założenia projektowe były szybko spisane to sama treść powstawała w wolnych chwilach, bo w czerwcu trochę zajęć się nazbierało. Ale udało się, a efekty tej pracy i moich wywiadów można zobaczyć oglądając artykuł ze źródeł podanych powyżej.

Jeśli komuś ten artykuł się spodobał a ma konto w serwisie EIOBA lub na Wykop.pl (linki prowadzą do artykułu) to proszę o głos - głos, który umożliwi innym dotarcie do źródła pomocy. I nie pozostaje mi nic innego, jak tylko życzyć miłej lektury.

To musiało tak się skończyć. Teoria często nie ma zbyt wiele wspólnego z praktyką, szczególnie w przypadku tworzenia modeli wzrostu zarówno cen akcji jak i PKB. To, że założenia były optymistyczne wiedział każdy. Mało kto zdawał sobie jednak sprawę, że zacznie szwankować redystrybucyjna działalność Państwa. Też mnie to zastanawia, jak można w pół roku wydać więcej niż się planowało i dodatkowo nie mieć na to pokrycia. W sumie to nie jest jeszcze zła wiadomość, bo często takie sytuacje mają miejsce. Tylko dlaczego nikt nic z tym nie zrobił? Nie da się z tym nic zrobić? Czyżbyśmy aż w „takiej dupie byli”¹?

Nie przekonują mnie argumenty ani Ministra Finansów ani Premiera. Po prostu nie robią na mnie żadnego wrażenia. Poza tym wydaja się bardzo naciągane, jeżeli nie są po prostu jakąkolwiek wymówką. Państwo wybaczą, ale nie mam ochoty ani więcej płacić² ani też spłacać długów nie zaciągniętych przeze mnie, ewentualnie przez przedstawicieli mojego pokolenia za moją zgodą. Nawet nie miałem okazji głosować na tą ekipę, wiec czemu musze ponosić konsekwencje ich działań? Aaa, zapominałem, na tym właśnie polega demokracja. Niestety argumenty obozów opozycyjnych też mnie nie przekonują. To tylko świadczy o niskiej kulturze ekonomicznej zarówno środowisk rządzących, opozycyjnych jak i w ogóle politycznych. Co więcej argumenty większości niezależnych organizacji także mnie nie przekonują. Wczoraj, gdy mijałem Ministerstwo Finansów zauważyłem grupkę młodzieży wykrzykującej hasła: „Czarna dziura Rostowskiego”. To wszystko potem znalazło się w ogólnopolskiej telewizji³.

Podniesienie stawni VAT, akcyzy, podatku dochodowego uderzy oczywiście w osoby najbiedniejsze, przeciętne i w biedniejszą klasę średnią. Reszta doskonale wie, co się dzieje i już dawno podatki płaci np. w Szwajcarii. Dlatego tak naprawdę zabierają biednym, aby ponownie rozdać biednym w formie opieki medycznej, zasiłków, płac w budżetówce. Wybitne. Też tak umiem. Wybierzecie mnie na premiera? No właśnie…

Czy Państwo upadnie? Nie, obywatele sobie poradzą, były już o wiele gorsze czasy. Szczególnie Ci, którzy pamiętają hiperinflację i wysokie bezrobocie, pewnie maja już odpowiednie sposoby na radzenie sobie z kryzysową sytuacją. Bo jakby Państwo nie mieszało się do obywateli to obywatele by sobie dobrze poradzili. A tak muszą oddać więcej by dostać to z powrotem, ale po potrąceniu kosztów redystrybucji. Gdzie tu sens, gdzie logika?

Podsumowując, albo zrobimy przewrót i rozluźnimy zakres „wtrącania się” Państwa, uwolnimy wolną przedsiębiorczość, umożliwimy łatwiejszą działalność niewielkich, lokalnych firm, albo po prostu akumulujemy kapitał i przenosimy się w zdecydowanie lepszą okolicę. Nie dość, ze skorzysta na tym nasz portfel, to skorzystamy na tym my, podnosząc jakość naszego życia. Tylko nie każdy chce zostawiać tą ziemię…

1. Jedyne określenie jakie przyszło mi do głowy. I chyba najlepiej oddaje obecną sytuację.
2. Zarówno teraz - VAT, jak i w przyszłości - podatek dochodowy.
3. Akcje kilku osób, krzyczących różne hasła tylko po to aby TV mogła zrobić reportaż są, w moim odczuciu, żałosne. Aaa, ale właśnie na tym polega demokracja.

Istnieją trzy sposoby wgrania aktualizacji oprogramowania do Xperii. Można to zrobić za pomocą dołączonego oprogramowania - SE Update Service albo za pomocą zwykłego instalatora konkretnego ROMu podłączając telefon kablem USB albo wykorzystując loader telefonu i wgrywając ROM z karty pamięci.

1. Wykorzystanie Sony Ericsson Update Service

• uruchamiamy aplikację
• akceptujemy umowę licencyjną
• wybieramy posiadany model telefonu -X1
• uruchamiamy telefon w trybie bootloadera¹
• podłączamy telefon do komputera
• po rozpoznaniu telefonu akceptujemy instalację oprogramowania
• czekamy aż oprogramowanie zostanie zainstalowane
• konfigurujemy oprogramowanie w telefonie²

2. Instalacja przy wykorzystaniu komputera i kabla USB

• należy ściągnąć odpowiednie pliki i rozpakować je, w katalogu powinniśmy mieć: ROM Update Utility (program) i RUU_signed.nbh (ROM)
• podłączamy urządzenie w trybie normalnym
• uruchamiamy ROMUU
• postępujemy zgodnie z instrukcją, program sprawdzi czy urządzenie jest dobrze podłączone i wyświetli informacje o instalowanym oprogramowaniu
• zgadzamy się na dostęp do SPL
• czekamy aż oprogramowanie zostanie zainstalowane
• konfigurujemy oprogramowanie w telefonie

3. Instalacja z karty pamięci telefonu

• kartę pamięci należy sformatować w FAT32
• pobieramy odpowiednie pliki, odnajdujemy plik RUU_signed.nbh i zmieniamy jego nazwę na Kovsimg.nbh
• ten plik kopiujemy do folderu głównego karty pamięci
• uruchamiamy telefon w trybie bootloadera
• urządzenie wykryje obraz, w celu załadowania (po monicie) naciskamy „Power”
• czekamy aż ROM zostanie zainstalowany, po monicie „Update complete” wyjmujemy i ponownie wkładamy baterię i uruchamiamy urządzenie
• czekamy aż system się uruchomi i konfigurujemy go

Najbezpieczniejszą i w pełni legalną metodą jest tylko pierwszy sposób³. Pozostałe należy stosować, gdy nie mamy możliwości zrobienia tego wg pierwszej metody lub gdy instalujemy specjalne oprogramowanie⁴. Należy pamiętać o kilku ważnych rzeczach:

• bateria powinna być w pełni naładowana (100%)
• telefon musi być cały czas podłączony do komputera (oprócz punktu 3)
• na komputerze nie powinniśmy używać programów, które mogą zakłócić aktualizację
• należy sprawdzić, czy zainstalowany firewall nie będzie zakłócał całego procesu

Muszę niestety wspomnieć, że zarówno WMDC i SEUS nie są przystosowane do systemów Windows Vista i Windows 7⁵. W większości przypadków nie są one w stanie poprawnie rozpoznać telefonu i nie zezwalają na przeprowadzenie aktualizacji. Jeśli nie jesteś zaawansowanym użytkownikiem komputerów to powinieneś sobie darować próby i albo skorzystać z innego sposobu aktualizacji ROM albo znaleźć komputer z Windows XP⁶. Miejmy nadzieję, że w przyszłości problem zostanie rozwiązany.

Pamiętaj!!! Wszystkie poniższe czynności wykonujesz na własną odpowiedzialność. Za szkody powstałe w wyniki nieumiejętnego wykonania poniższej instrukcji autor artykułu nie odpowiada.

1. Postępujemy zgodnie z instrukcjami podanymi przez program. Aby uruchomić telefon w trybie bootloadera trzeba wyłączyć telefon, wyjąć i włożyć ponownie baterię, nacisnąć przycisk zmniejszania głośności i trzymając go nacisnąć przycisk zasilania. Przyciski trzeba przytrzymać do momentu pojawienia się na ekranie kolorowych pasów.
2. Wymaga to między innymi kalibracji ekranu, zgodny na instalację dodatkowych programów producenta etc.
3. Aktualizuje on nie tylko ROM ale także SPL (program ładujący) i RADIO (pakiet odpowiedzialny za obsługę nadajnika GSM, GPS, WiFi etc.). Więcej informacji tutaj.
4. Są to specjalne przygotowane przez użytkowników niezależnych ROMy.
5. Ludzie, którzy projektowali WMDC i SEUS powinien zostać zlinczowany. Skoro ten drugi wymaga połączenia przez ten pierwszy, a ten pierwszy nie rozpozna telefonu w trybie bootloadera, to powinno to zostać już dawno wyeliminowane.
6. Ja tak zrobiłem i zamiast 5 godzin ślęczenia nad poprawnością połączenia, przeprowadziłem sprawnie całą operację.