Gisteren ben ik veilig aangekomen in Nieuw Zeeland en deze douane was veel makkelijker dan in Australië. Mijn telefoonnummer hier is +64(0)221005073 dus als je een smsje wilt sturen kan dat weer. Mijn Australische nummer is weer te bereiken vanaf 20maart dan vlieg ik namelijk terug naar Australië.

Maar ik was gebleven bij Brisbane, we hebben daar rondgekeken voor een camper. We gingen verschillende reisbureaus af en speelden deze tegen elkaar uit om zo een mooie prijs te krijgen. Uiteindelijk was het 700 NZ dollar goedkoper dan als we het zelf zouden boeken dus dat is mooi meegenomen! Hierna ging ik naar de lagoon in Brisbane om daar een middagje te chillen. Op de weg terug zagen we een man die haaien aan het vangen was in de rivier. Blijkbaar zwemmen deze ook de rivier in en blijven niet alleen in de zee. Voor de duidelijkheid dit zijn reef sharks dus kleine haaien van maximaal 1 meter welke je ook wel eens in een aquarium ziet. Hij had er 3 gevangen en zou ze ‘s avonds opeten. ‘S avonds hebben we bij Michiel in het hostel gegeten omdat het gezellig is en ik en Serina de volgende dag gingen vliegen en al ons eten op moest. We aten net als de dag ervoor nasi met satesaus maar dit maal was er chillisaus in de free food bak wat het helemaal af maakte. Michiel had nog een bak met 2 liter vanille ijs gekocht voor 2 dollar. Iets teveel voor ons 3en maar erg lekker om weer eens ijs te eten, een backpacker is snel tevreden. Daarna terug naar het hostel waar ik nog geskyped heb met Mirjam en mijn moeder, had mij wel een uur vergist in de tijd sorry!

De volgende dag uitchecken in het hostel en ditmaal was de manager aanwezig. Omdat ik vast zat in Agnes Water had ik 2 nachten misgelopen die ik al betaald had en ik kreeg het voor elkaar om deze als voucher te krijgen. Dit was tegen de regels maar ik werd gelukkig gematst. Wel zo fijn anders zou ik 48 dollar kwijt zijn, nu kan ik deze nachten gebruiken als ik terug ben uit Nieuw Zeeland. Hierna liepen we naar de trein die ons naar het vliegveld zou brengen.

Het inchecken was zo gebeurd omdat we vroeg waren was er geen rij. Ditmaal net als van Alice Spring naar Cairns een klein tasje ingechecked met mijn toiletspullen en nagelschaartje, helaas niet meer met alleen carry-on bagage. Hierna ons water weggegooid en nog wat rozijnen opgegeten en daarna door de controle heen. We moesten nog 2 uur wachten tot de gate open ging, ik heb mijn eerste e-book gekocht op de e-reader de Lonely Planet van Nieuw Zeeland hiermee vermaakten wij ons. Erg handig trouwens, normaal is dit een dikke pil maar op de e-reader kan je dit zo in je binnenzak meenemen.

Tijdens de vlucht heb ik Tin-Tin gekeken een leuke film! Kreeg een Deja-Vu naar de heenreis nu ik met dezelfde maatschappij vloog. We kwamen om 19:00 uur plaatselijke tijd aan, de vlucht duurde 3 uur maar er is ook nog 3 uur tijdsverschil. Op de terugweg komen we een uur later aan dan we vertrekken. Het tijdsverschil met Nederland is hier trouwens 12 uur dus dat is makkelijk.

Op de airport belden we ons hostel om te reserveren en daarna gingen we met de airbus naar het centrum. We waren zo slim geweest om geen adres op te schrijven maar vonden het gelukkig vrij snel. Bij het inchecken bleken we in een dure kamer te zitten maar na een hoop moeite zitten we de andere 3 nachten gelukkig wel in een goedkope kamer. Dit is allemaal relatief trouwens, de dure kamer was 28 dollar en de goedkope 19 dollar maar omdat de Nieuw Zeelandse dollar een gunstige koers heeft is dit allebei goedkoper dan in Australië.

Ondertussen was het alweer na 21:00 uur dus geen supermarkt meer open. Op weg naar de Burger King kwamen we Simone en Elisa van de outback tour tegen dus uiteindelijk gingen we nadat ze ook ingechecked waren in het hostel met zijn 4en naar de BK. Hier mag je zelf je beker vullen, daar hebben wij dus goed misbruik van gemaakt. Hierna naar bed maar vanwege het tijdsverschil sliep in nog wat lastig.

Vandaag zijn we met zijn 4en de stad in geweest om boodschappen te doen, vanavond eten we pasta (we lijken wel backpackers). Daarna op een pleintje wezen chillen en ontbijten/lunchen. Hierna konden we terug naar het hostel om in te checken in de goedkope kamer waar we de komende 3 dagen zitten. Nu zitten we in de bibliotheek waar gratis internet is

Aangezien ik in een camper reis de komende tijd weet ik niet hoe vaak ik internet heb, waarschijnlijk wat minder berichten op mijn blog de komende tijd. Via sms ben ik bereikbaar dus als je contact wilt houden is dat mogelijk.

Groeten aan jullie allemaal en geniet van de sneeuw in Nederland!

De volgende dag vroeg op om alweer uit te checken bij het hostel, volgens mij ben ik nog nooit zo kort in een hostel gebleven kwam er alleen maar om te slapen. Eenmaal buiten ging ik op zoek naar de plek ik waar ik kon inchecken voor de Whitsunday cruise. Na deze gevonden te hebben werd ik doorverwezen naar een andere plek dus ik daar heen. Nadat deze geopend was was het tijd om wat papierwerk in te vullen, wat ik nu al heel wat keren gedaan heb. Soms is het alleen een handtekening maar vaak willen ze meer van je weten zoals bij het duiken de contactgegevens voor als er iets met je gebeurd. Bagage opslaan kostte 5 dollar extra maar mijn tas was klein genoeg en mocht mee op de boot De haven was 15min lopen en ik maakte alvast kennis met 3 van mijn mede passagiers. Bij de haven maakten we kennis met de schipper en de anderen, totaal zaten er 13 mensen op de boot waarvan 2 man personeel. Met opzet had ik gekozen voor een kleine boot en niet zo’n party boot met 60 man.

We begonnen met zeilen maar al snel ging de motor aan en het zeil omlaag wat helaas vanwege te weinig wind zo zou blijven. Een echte zeiltocht was het dus niet maar je kan niet alles hebben. Het was bewolkt dus we konden iig niet zo snel verbranden, in de volle zon wil je niet op de boot zitten. Dit betekende wel dat er bij het snorkelen minder kleuren waren, maar desondanks vond ik het prachtig onderwater. Erg mooi koraal en redelijk zicht. Niet zo goed als toen ik aan het duiken was op het reef maar een stuk beter dan om Magnetic Island. We zagen ook redelijk wat vissen, en omdat ze hier gevoerd worden zijn ze niet meer schuw. Leuk om ze te zien maar ik vond dat beter op het reef waar ze nog in hun natuurlijke omgeving leven.

Bij de tweede snorkel plek vertelde onze schipper dat er een grote kans op schildpadden was en wij hadden geluk want zagen er zelfs twee. Hij kwam heel dicht bij en bleef om mij heen zwemmen totdat die er genoeg van had en in de diepte verdween. We liepen hier ook nog over het strand en gingen vervolgens op weg naar de plek waar we de nacht voor anker zouden gaan. Ondertussen hadden we de lunch al gehad en stond het avondeten alweer bijna klaar. Het eten was heerlijk, altijd fijn om af te wisselen van mijn eigen simpele eten. ‘s avonds hoorden we nog een dolfijn en gingen we plakton vangen wat licht gaf als je het weer te water gooide. Erg rustgevend om zo midden op het water te zitten en na heel wat gesprekken was het bed tijd geworden. Omdat er 1 plek over was op de boot kreeg ik een twee persoonsbed was ik dus schuin op kon liggen. Dit was een van de eerste keren dat ik goed languit kon liggen de meeste bedden zijn niet berekend om Nederlanders en dan ben ik nog niet eens superlang. Wie had dat gedacht zoveel ruimte op een krappe boot.

De volgende dag gingen we naar White heaven beach, dit is een super wit strand met heel mooi blauw water. Van ons kreeg het een nieuwe naam, wet heaven beach / wet sunday islands aangezien het naast de bewolking van de dag ervoor nu ook regende. Desondanks was het prachtig, dit is waar je aan denkt bij een onbewoond tropisch eiland! We werden met een klein bootje afgezet op een strand en liepen door het tropisch regenwoud naar de top van de berg voor het uitzichtpunt. We hadden allemaal een gele regenjas aan die we op de boot gekregen hadden zag er volgens mij bijzonder uit zo gele groep. Het uitzicht op het strand was erg mooi, foto’s heb ik niet want met de regen wilde ik mijn camera niet meenemen. Google maar op whitsunday island en denk er dan wat regen bij dan weet je hoe het eruit ziet en kan zien met mooi weer. Daarna gingen we naar het strand toe en zagen haaien en roggen. Het stopte zelfs met regenen dus dat was super. Na een tijdje begon ik een dijk te bouwen van het zand en al snel deed de hele groep mee. Tsja mijn Nederlandse bloed kwam naar boven en ik wilde wat land van de zee redden. Zoals iedereen weet kan je niet winnen van de oceaan maar toch was dit een grappig tijdverdrijf.

Hierna gingen we weer terug naar de boot om onze terug tocht naar Airlie te maken. Onderweg zagen we een schildpad die niet meer kon duiken waarschijnlijk had deze plastic ipv een kwal gegeten en had nu lucht in zijn maag. We hielpen deze schildpad aan wal een belden het nationale park welke hem hopelijk hebben kunnen redden. Het was een enorm beest en ze hadden 3 man nodig om de schildpad op de rand van de speedboot te krijgen. Na onze heldendaad gingen we weer verder en de zon ging zelfs schijnen. Ik zocht een mooi plekje op onder het zeil waar nog wat schaduw was, ik zoek vaak de schaduw op en draag altijd een t-shirt en hoed. Zonnebrand heb ik pas 1 keer gebruikt toen het verplicht werd door de man waarmee ik ging kanoën. Toch ben ik nog nooit verbrand, mijn inziens kan je beter in de schaduw blijven dan uren liggen bakken met zonnebrand. En als je eenmaal een kleurtje hebt ben je goed beschermt tegen de zon zolang je er maar met mate inzit.

Eenmaal terug op de wal ging ik naar de mac om te internetten en als uitzondering daar ook maar eens te eten. Gelijk daarna had ik buikpijn en werd ik weer herinnerd waarom ik daar nooit eet en veel liever alles zelf klaar maak. Maar nu ik een nachtbus had en geen hostel dacht ik daar eens te eten, nooit meer dus. Volgende keer als ik wil internetten neem ik wel een gewoon een ijsje wat daar wel goed is. Daarna ging ik naar de laguna om te relaxen met 2 anderen mensen welke in op de boot had ontmoet. Ze nodigden mij uit voor avondeten, aangezien ze een verpakking van 6 worsten hadden en deze zelf niet zouden opmaken. Aangezien ik altijd trek heb kon ik dit natuurlijk niet weerstaan en een echte maaltijd na de mac ging er ook wel in. Een paar uur later gingen ze naar bed en had ik weer heel wat minder tijd te overbruggen tot dat mijn bus zou gaan.

Om 23:45 was de bus er en iedereen ging lekker slapen. Heb relatief goed geslapen en om 7 uur werd ik wakker met nog 2 uur te gaan. Aangekomen in Agnes water ging ik in het hostel toch nog even 2 uurtjes slapen in bed en daarna ging ik het dorp in. Na wat boodschappen liep ik een stuk over het strand om daarna weer terug te gaan naar het hostel. Dit dorp is heel klein maar iedereen komt hier omdat je hier surf lessen hebt van 17 dollar voor 3 uur. Een mooie deal dus en een goede kans om het surfen eens uit te proberen. De eerste dag had ik deze net aan gemist maar mijn 2e dag hier was ik uiteraard van de partij. Na de uitleg gingen we te water en was het oefenen, oefenen en oefenen. Het peddelen en golven pakken had ik al snel onder de knie maar het opstaan vind ik nog lastig. Ben non stop bezig geweest en heb erg veel lol gehad. Wil zeker vaker gaan surfen maar dan wel wat beter voorbereid want ik snap nu waarom surfers een lange zwembroek hebben (boardshorts of boardies op zijn Australisch). De voorkant van mijn bovenbenen en knieen zitten onder de schaafwonden en achterkant van mijn bovenbenen is verbrand. Vertelde ik net nog dat ik nog niet verbrand was hier het is mij nu toch gelukt. Stja mijn bovenbenen zien nooit zon en mijn zwembroek is iets korter dan mijn normale korte broek en daar ging het mis. Als ik vaker ga surfen maar eens kijken voor een boardshort wat wel prijzig is, gemiddeld zo’n 70 dollar. Wie weet dat ik wel een tijdje ga surfen als ik terug ben van Nieuw Zeeland.

Na de dag surfen ging ik de rest van de dag en de volgende dag chillen in het hostel. Met mijn benen zo beschadigd en verbrand skipte ik de 2e geplande surfdag maar even. Dan komen we bij vandaag, het plan was om de Greyhound bus te nemen om 9:45 maar gezien de hoeveelheid regen was de weg gesloten en zitten we hier ingeregend. Het regenseizoen is nu officieel van start en de laatste week was er al veel meer regen dan begin januari welke ongewoon mooi was. Nu dus afwachten wanneer ik kan vertrekken, en zodra dat kan ga ik meteen naar Brisbane. Vanaf daar vlieg ik namelijk 3 februari naar Nieuw Zeeland. Gelukkig nog een paar dagen de tijd dus no worries. Ben nog even naar het strand geweest om een surfwedstrijd te bekijken, zelf mochten we vandaag niet surfen omdat de condities te moeilijk waren. Dat was het tot zover ik ben benieuwd wanneer we kunnen vertrekken, hopelijk morgen!

Een paar dagen later, ik zit nu in Brisbane na 3 nachten extra in het hostel in Agnes Water. Erg veel was er niet te doen daar en het weer was overwegend slecht. Heb veel gelezen en internet en telefoonbereik was er niet dus behoorlijk afgezonderd daar gezeten. Gelukkig zat iedereen in hetzelfde schuitje en was het centrum wel te bereiken om boodschappen te doen. De winkel werd wel steeds leger trouwens vooral de verse dingen raakten op. Het had 2 dagen hard geregend en het duurde ook weer 2 dagen voor dit allemaal weg was en de wegen weer open. Was een lange reis en de tv stond hard aan dus vond het moeilijk om die te negeren en mijn eigen muziek kon ook niet hard genoeg. Heb dus redelijk veel films gekeken, en afwisselend ook nog wat uit het raam gekeken om het landschap te bewonderen. Vooral in het begin was te zien waar het water hoog had gestaan. Nu dus 2 dagen in Brisbane, naast de stad bekijken ook wat dingen uitzoeken voor Nieuw Zeeland want daar vlieg ik al over een paar dagen heen. Op 3 februari en de anderen komen aan op 5 februari. We gaan nu uiteindelijk rondreizen met 5 mensen er is nog iemand bijgekomen waardoor de kosten van de camper met 1 iemand extra kunnen delen.

Op 7:45 vertrok de bus die uiteindelijk naar Brisbane gaat. Onderweg kan je uitstappen waar je wilt, ik elk klein dorpje als je dit wilt maar veel is daar niet te doen. Dit kan je via internet allemaal regelen, dus je moet wel van te voren nadenken waar je heen wilt. Veel mensen stoppen bij Mission Beach, maar als je niet gaat skydiven of raften is daar verder niet veel te doen. Na een pauze in Cardwell waar ik even op het strand rondliep, kwamen we na 6 uur reizen aan in Townsville vanaf waar ik meteen weer zou doorreizen naar Magnetic Island (Maggie), klinkt als iets uit James Bond. De ferry vertrok vrijwel meteen en ik koos voor een plekje op het top dek. ‘S morgens toen ik naar de bus liep was het licht aan het regenen en onderweg hadden we grote regenbuien gehad op een gegeven moment kwam het zelfs door de nooduitgang naar binnen. Op de boot was het ook een beetje aan het spetteren en het waaide erg hard. Was niet erg aangenaam maar wel een vette ervaring om jezelf bloot te stellen aan de elementen. Na 20 was ik op Maggie aangekomen en ging ik met de bus naar de andere kant van het eiland waar mijn hostel was.

Na een mooie rit door een bergachtige omgeving vol met bos en mooie baaien kwam ik aan bij het Bungalow Bay YHA hostel. We gingen inchecken met wel 10 man tegelijk aangezien iedereen met dezelfde ferry en bus aankomt. Ze vroegen of ik voor 5 dollar extra een kamer met 6 bedden, airco en kluisjes wilde ipv een kamer met 8 bedden zonder al deze luxe. Als backpacker moet je een beetje op je centen zitten dus hoe goed dit ook klonk deed ik dit niet het is hier al duur genoeg en voor 5 dollar kan ik een dag eten. Vervolgens kreeg ik alsnog deze luxe kamer ik vermoed dat alle kamer met 8 bedden vol zaten. Op mijn kamer dumpte ik mijn spullen en raakte aan de praat met 2 Engelsen uit Bournemouth, dat ik hier ooit geweest ben met de pivoos en nog nooit in Londen verbaasde hun maar was wel erg grappig blijft een kleine wereld. Uiteindelijk heb ik alle drie de dagen opgetrokken met hun, ze waren ook net afgestudeerd en het klikte goed. Ik hou wel van wat niveau en sommige contacten zijn erg oppervlakkig dit was nu niet het geval.

We begonnen met een wandeling naar de baai en daarna door het bos naar de volgende baai, erg stond een waarschuwing dat je op bergschoenen moest lopen maar dit is meestal overdreven dus wij deden dit op flip flops (of thongs op zijn Australisch). Uiteindelijk bleef dit achteraf de moeilijkste wandeling van het eiland met allemaal losse stenen en veel hoogte verschil, die bergschoenen waren dit keer toch wel handig geweest. Daarnaast hoorden wij later dat dit ook vanwege de slangen was. De wandeling was erg mooi en op het strand hielden wij even pauze, het was namelijk erg warm. Het leek wel alsof we met onze kleding aan onder de douche waren geweest. Daarna liepen we weer terug en na een welverdiende douche gingen we eten. We hadden allemaal een pakket deal genomen 95 dollar voor 2 nachten, inclusief boot, snorkelhuur voor een halve dag, 2 uur internet en een 20 dollar bar voucher. ipv zelf te koken ging ik dus eens uit eten wat ik hier amper doe. Alleen met oud en nieuw ben ik uit eten geweest en soms zat er wat inbegrepen bij tours. Dankzij de tours eet ik af en toe nog wat luxe voedsel en bunker ik mezelf helemaal vol.

Maar terug naar waar ik was, we hadden de 20 dollar te besteden. Er was een aanbieding een pitcher en een pizza voor 20 dollar de Engelsman nam dit en ik en de andere Engelsman namen een pizza van 10 dollar. Het bier deelden we met zijn drieën, dit was veel goedkoper dan 1 biertje wat ons 7,5 dollar zou kosten. Nu haalden we er drie uit dus dat is 3,5 per stuk wat heel wat beter is. De rest van avond was er niet veel te doen dus gingen we uitrusten, lezen en een beetje computeren.

De volgende dag gingen de Engelsen naar een park waar je dieren kon vasthouden en ermee op de foto, ik sloeg dit over op de wombat na heb ik volgens mij alle dieren al gezien veel daarvan in het wild dus ik heb mijn portie wel gehad. Ik besloot een wandeling te maken naar een oud fort uit de 2e wereld oorlog. Dit kan je het beste in de ochtend of aan het eind van de middag doen maar zelfs nu ik de ochtend kwam ik weer terug met een doorweekt shirt en de 2 liter water die ik mee had genomen was helemaal op. De wandeling duurde totaal 2:15 inclusief uitzicht en foto pauzes welke je ook wel nodig had om niet oververhit te raken. Ik zag nog een slang maar zodra deze mij hoorde aankomen was die snel verdwenen, ditmaal was ik wel op goede schoenen btw. In het begin was er vooral veel natuur en uitzichten te zien aan het eind bovenop de berg was het meeste overgebleven van het fort, zoals de gun turret en de uitzichtsposten.

Terug bij het hostel was het tijd voor een douche en een duik in het zwembad. Na de lunch ging ik samen met 1 Engelsman snorkelen, de andere was bang voor de kwallen. Hier zat trouwens wel een catch, de stringersuit was niet inbegrepen bij de 95 dollar en hiervoor moesten we nog 5 dollar extra neerleggen, beetje jammer maar ik ga geen risico’s nemen met de dodelijke kwallen hier. De receptie vertelde ons dat er een mooie snorkelplek was, dit was weer een uur lopen maar op een plek waar ik nog niet was geweest. Bij het strand aangekomen gingen we ons omkleden en te water, waarschijnlijk ben ik verwend bij het great barrier reef maar erg bijzonder vond ik het hier niet. Toch was het leuk om een middagje te snorkelen. Teruggekomen bij onze tassen leek het alsof we beroofd waren, al onze spullen lagen overal verspreid maar na een controle misten we niks en we hadden allebei ook geen waardevolle spullen mee. Na goed nadenken bleek ik een appel te missen en de dader zat bovenop een tak naast de boom een grote vogel. Slimme beesten ze hadden van allebei onze tassen alle ritsen opgemaakt en alle spullen eruit gehaald. Mijn vermoeden is dat ze alle tassen open maken omdat veel mensen wel iets te eten mee hebben.

We liepen weer terug en en een gegeven sloeg mijn hart een slag over wel liepen namelijk op een smal paadje met veel gras erlangs en er schoot een relatief grote slang weg. Nadat we allebei bijgekomen waren van de schrik vervolgenden wij onze wandeling weer. De slang in de ochtend was op een veel breden pad en niet zo eng, deze wel maar gelukkig zijn slangen ook bang voor ons en kruipen ze altijd weg als ze mensen horen aankomen. Terug bij het hostel was het weer tijd voor een douche, pizza en een biertje. Nu was het mijn beurt om een biertje te halen, alleen had ik dit niet gedaan maar ach je bent toch op vakantie en af en toe een biertje moet kunnen. Vandaag was het niet in de aanbieding dus was ik 12 dollar lichter voor de pitcher. De pizza smaakte weer erg goed, heb dat nog helemaal niet gegeten hier en nu 2 dagen achter elkaar. In de avond was er coconut bowling en bij gebrek aan iets beters te doen hadden we ons alle drie ingeschreven. Wij kunnen allemaal niet goed bowlen dus verwachten niet te veel maar het ging erg goed. De enige regel was dat de kokosnoot 1 keer moest stuiteren, dus we gooiden de kokosnoot allemaal vlak bij de kegels tegen de grond. Als je namelijk de middelste pion omhad won je een gratis biertje. Dit was mij gelukt en 1 van de Engelsmannen gooide een strike wat een pitcher waard was. Wij hadden dus gratis bier en een hoop lol. Iedereen met een strike mocht naar de finale maar daar was het geluk van iedereen op, niemand kon meer iets raken. Het was ook best lastig omdat de kokosnoot alle kanten op stuiterd. De winnaar kreeg een tegoedbon van 30 dollar niet verkeerd dus. Hierna speelde we een potje monopoly, dit heb ik vroeger erg vaak gedaan en toen de bar ging sluiten had ik een ruime voorsprong en werd tot winnaar uitgeroepen. Nadat ons bier op was gingen we naar bed het was erg laat geworden en een vermoeiende dag.

De volgende dag was ik van plan om terug te lopen naar de bus, een mooie wandeling dwars over het eiland van ruim 2 uur. De regen gooide roet in het eten en ik besloot mij gratis internet te gebruiken en daarna op tijd terug te gaan naar Townsville. Daar nam ik afscheid van de Engelsen en ging even rondkijken in de stad. Was niet veel bijzonders en nadat ik de supermarkt had gevonden en een bak yoghury als lunch in een park had opgegeten ging ik met 2 rugtassen (de tweede daarin zaten mijn boodschappen voor in Ayr) terug naar de Greyhound terminal. Ditmaal een kort ritje van ruim een uur, naar een klein plaatste genaamd Ayr. Hier is niks te doen tenzij je van duiken houd, een van de top 10 wrakduiken ter wereld ligt hier, de S.S. Yongala. Veel mensen hebben mij hierover verteld dus had ik besloten de stop hier te maken en een dag te duiken. Aangezien ik mijn diepe duik al op het great barrief reef had gedaan mocht ik hier zo meedoen, maar aangezien ik minder van 15 duiken had wel onder begeleiding van een gids maar dat vond ik geen ramp.

Aan het eind van de middag kwam ik aan en werd ik opgehaald en naar de logde vlak bij zee gebracht. Hier overnachten alleen maar duikers, erg gezellig dus. De eerste avond kon ik voornamelijk luisteren aangezien de meesten veel meer ervaring hadden en dit allemaal aan het uitwisselen waren. Als je een ervaring duiker bent is dit vast een heel tof gezelschap, gelukkig ging het na een tijdje over van alles en kon ik ook aanhaken. We maakten nog een wandeling over het strand en kookten daarna een maaltijd, iedereen had wat mee en bij elkaar werd het een mooi diner.

De volgende ochtend stond het ontbijt klaar en daarna gingen we de duikspullen klaar zetten. Veel hadden eigen spullen mee maar ik huurde gewoon alles, wel zo makkelijk. Met onze wetsuit half aan wat erg warm was gingen we met een jeep naar het strand waar onze boot klaar stond. Was een boot met opblaasbare randen en 2 grote motoren achterop. Alle 12 passagiers moesten achterin op een bankje zitten lekker krap maar zo kon je niet verplaatsen. De bootrit was nogal ruim namelijk, we stuiterden over de golven en kregen regelmatig een golf water over ons heen. Na 30 min waren we aangekomen, 2 mensen waren al ziek geworden maar bij deze duik ging wel iedereen het water in. We zakten rustig af naar uiteindelijk 29 meter. Een iemand deed er erg lang over, waar wij op moesten wachten. Dat is het nadeel van in de beginners groep zitten. Maar uiteindelijk ging onze duik langs het wrak toch beginnner, erg bijzonder om zo’n schip onderwater te zien. Je kon de verschillende onderdelen zien, zoals de mast en de machinekamer. Terug gingen we langs de bovenkant van het wrak wat vroeger de zijkant van het schip was. Hier was erg mooi koraal en veel vissen. We zagen ook nog een slang, deze schijnen hier altijd rond te zwemmen maar voor mij was het de eerste keer erg tof dus.

Op de weg omhoog hadden we twee safety stops (10 meter en 5 meter) daarna gingen we weer naar de oppervlakte waar de zee nu nog ruiger was geworden. Er waren overal lijnen gespannen, voor het afdelen en aan de oppervlakte anders had je kans dat je het schip miste vanwege de stroming of moeite had om bij de boot terug te komen. Op de boot voelde ik mij niet helemaal geweldig, ik had een slok zeewater binnen gekregen en het ronddobberen in de wilde zee had mij ook geen goed gedaan. De lunch stond klaar maar op een beetje fruit en water na vond ik het wel goed. Na een tijdje voelde ik mij wat beter, maar ik moest samen met de andere zieken mensen wachten. De rest begon namelijk aan de 2e duik maar mijn gids ging eerst een adventure dive doen welke ik niet deed en daar moest ik op wachten. De ervaren duikers mochten nu zelf het water in. Tussen de zieke mensen in en wild heen en weer dobberend vond mijn maag het ook mooi geweest en heb ik mijn ontbijt en lunch aan de vissen gedoneerd. Hierna voelde ik mij weer prima en was ik klaar voor mijn tweede duik. Zodra je onder water bent voel je niks meer van de wilde zee en kon ik weer volop van de duik genieten. De tweede duik verliep ongeveer hetzelfde als de eerste maar nu gingen we niet naar de bodem maar meer over de bovenkant van het schip. Iedereen was ook snel beneden dus hadden we meer tijd voor de duik.

Daarna gingen we weer terug naar het strand, weer een wilde bootrit maar ik had nergens meer last van. Ik denk dat uiteindelijk 2/3 van de mensen zeeziek was zelfs mensen die er normaal nooit last van hadden. Tot nu toe heb ik er ook nooit last van gehad, we zullen dus zien in de toekomst. Al met al heb ik erg genoten en je moet er wat voor over hebben he. Terug op het strand gingen we terug naar de logde waar een bbq lunch voor ons klaar stond, ik had nu ondertussen erg honger en dorst met een lege maag dus heb mezelf helemaal volgebunkerd. In de avond was het erg gezellig, een iemand had zelfgemaakte rum mee. Snap het best met zulke prijzen dat ze hier zelf drank maken, hij maakte ook zij eigen bier. Dat kostte het 8 dollar voor 24 ipv 40 dollar dat scheelt een hoop dus. 10 dollar is momenteel 8 a 8,5 euro dus reken maar uit. (toen ik hier net kwam was dit nog 7,5 euro een flink verschil dus).

En terwijl ik dit schrijf zit ik hier in mijn eentje in de lodge. Alle andere mensen zijn ondertussen vertrokken, of zijn vandaag aan het duiken. Ik word om 3 uur afgezet bij de Greyhound bus en dan kom ik ‘s avonds aan in Airlie Beach waar ik 1 nacht blijf. De volgende dag ga ik op een 2 daagse cruise naar de Whitsunday Islands. Er is hier geen internet dus dit bericht zet ik later online.

Een paar dagen later …… Ik zit nu in de Mc Donalds, de eerste keer dat ik hier eet maar ik wilde graag gebruik maken van het internet. Ben net terug van mijn zeiltocht langs de Whitsunday Islands en moet nog tot 23:45 wachten op mijn bus die mij vannacht naar de Town of 1770 brengt. Het is nu 17:15 dus dan maar even gratis internetten bij de Mc. Bericht over Whitsunday volgt later nog.

Maar dan nu mijn belevenissen, zoals ik al vertelde in mijn laatste bericht en op facebook ben ik 3 dagen naar de tablelands geweest. Een nationaal park ten zuiden van Cairns, met afwisselend rain forest en graslanden en een hoop bergen. De hoogste berg is zo’n 1000 meter hier welke we met een slingerend weggetje met de bus opgingen. Erg mooi uitzicht en nog steeds mooi weer ondanks het regenseizoen, erg veel geluk gehad met het weer hier. De eerste dag gingen we naar een hoop watervallen toe en in totaal konden we drie keer zwemmen. Er was een waterdichte foto camera waarmee we foto’s konden maken welke later op facebook zijn gezet, ondertussen zijn deze door mij getagd dus enjoy. ‘s avonds gingen we op zoek naar een platypus (vogelbekdier) en we hebben er 1 gevonden, weer een dier wat alleen hier voorkomt wat ik in het wild gezien heb. ‘s avonds een heerlijke bbq in het on the wallaby lodge met een gratis biertje omdat ik de enige was samen met de staff. De staff was erg vriendelijk en aangezien het zo rustig was daar vooral mee opgetrokken en vrienden gemaakt wat zo zijn voordelen heeft.

De volgende dag ging ik mountainbiken, normaal gesproken rijden ze op de normale weg maar aangezien ik wel in was voor avontuur en de gids ook gingen we op een onverhard paadje in het bos rijden. De gids was blij aangezien hij dit ook veel leuker vond maar niet vaak kon doen. Lekker door de blubber over boomstronken heen en de jungle werd steeds dichter begroeid. Ben onderweg nog blijven hangen in een klimop met haakjes, mijn t-shirt en arm vonden dit beide niet zo leuk, dat is al t-shirt nummer twee die ik kan afschrijven deze reis De schade aan mijn arm valt gelukkig mee en nu heb ik weer een mooi verhaal. Daarna terug naar de lodge voor een eigen meegebrachte lunch. De middag bestond uit kanoen, wederom was ik de enige dus konden we met zijn tweeen in 1 kano en gingen naar een afgelegen plek om zo hopelijk wat dieren te spotten. We zagen een tree kangaroo die je niet snel ziet zeker niet overdag. Aan het eind van een riviertje nog door de modder gebaggerd tot mijn knieen diep, zonder de peddel waren we er niet doorheen gekomen. Hierna even zwemmen om schoon te worden en toen weer terug kanoen.

Bij de lodge aten we mango welke we even daarvoor hadden gehaald bij de buurman welke deze in eigen tuin verbouwd. De lodge kocht hier regelmatig fruit en vandaag was er weer een grote bestelling. We kregen gratis een hele kruiwagen vol omdat hij deze anders toch weg zou gooien en voor 2 dollar kocht ik ook nog twee watermeloenen. Zulke lekkere mango’s en watermeloenen heb ik nog nooit gegeten en nog super goedkoop ook. De rest van de avond heb ik gelezen in de tuin en mijn avondeten was heel simpel een zak pinda’s. Blijft lang goed en je hoeft niet te koken.

De volgende dag kreeg ik de mountainbike nog een dag gratis, handig als je bevriend bent met de staff. Heb ditmaal op de asfalt wegen rondgereden, totaal zo’n 35k berg op en af. Was al om 8 uur vertrokken om een beetje voor de warmte uit te gaan, wat maar gedeeltelijk gelukt was. Om 10:30 was ik terug bij de logde en vond ik het wel mooi geweest. Dit was inclusief wat toeristische pauzes onderweg dus volgens mij heb ik flink doorgereden. Je rijd hier gewoon op de weg, ook op de 100 kilometer wegen. Gelukkig was het rustig en gaan de meeste auto’s ruim om je heen, een uitzondering daar gelaten die vlak langs je komt als er al een tegenligger aankomt. Gelukkig zijn er in Nederland overal fietspaden, maar bang ben ik hier nooit geweest en in nood kan je altijd het gras inrijden. In de middag weer verder gelezen, heb hier in twee dagen een boek uitgelezen en ben weer heerlijk tot rust gekomen en heb lekker gesport, wat mij betreft helemaal perfect.

‘S avonds laat was ik weer terug in Cairns even inchecken in het hostel, meteen door voor de gratis maaltijd, boodschappen doen, spullen uitzoeken, douchen, slapen en de volgende dag weer op pad. Was een drukke avond maar de tour kwam ook later terug dan gepland. Heerlijk geslapen en om 6:45 stond ik de volgende dag alweer klaar om naar cape tribulation te gaan, een erg mooi stuk Australie waar het regenwoud tot aan de oceaan komt. Dit wilde ik altijd al een zien, je voelt je net op een onbewoond eiland. De eerste dag gingen we onderweg wat natuur bekijken en in een stadje heb ik een markt bekeken. Na de lunch bleef ik achter, de rest ging verder met de tour. Ik had namelijk een nachtje in het cape tribulation beach house een prachtig hostel in het regenwoud! Vanaf hier heb ik wandelingen gedaan over het strand en door het regenwoud. Iedereen die van een tropisch eiland droomt als je de loterij gewonnen hebt het is niet alleen maar leuk. Je verbrand je voeten aan het strand, er zitten veel muggen en grote vliegen die steken. Je kan niet in de zee omdat er kwallen en krokodillen zijn, beide erg dodelijk. Maar het wandelen en de natuur zijn er prachtig, het heeft alleen ook zijn nadelen. Heb hier ook weer veel gelezen en in het zwembad rondgehangen en mezelf getrakteerd op een magnum. Over het algemeen probeer ik zoveel mogelijk te besparen op eten, maar af en toe wat lekkers moet kunnen.

De volgende middag ging de tour weer verder, we deden nog een wandeling en een boottocht op de daintree river. We deden een poging om krokodillen te vinden en we hadden mazzel we zagen een 1 jaar oude krokodil. Leek meer op een hagedis en op deze leeftijd hebben ze ook nog veel vijanden. In deze tijd van het jaar is het lastig om ze te vinden vandaar dat we mazzel hadden. Voor grote krokodillen moet ik dus een andere keer terug komen. ‘s avonds in het hostel was de wekelijkse bbq, de week ervoor zat ik op het reef maar deze keer kon ik wel meedoen. Voor 12 dollar konden we onszelf volstouwen, niet goedkoop maar wel erg gezellig. Bijna het hele hostel doet mee en om dan met je eigen prakkie erbij te gaan zitten had ik geen zin in. Ook maar een biertje genomen dus de totale schade was 15,5 dollar, maar dat was het helemaal waard. Heb nu naast kangoeroe ook krokodil en emoe gegeten met daarnaast een hoop salades. Weer eens wat anders dan een zak pinda’s. Na afloop gingen we de stad in om een gratis biertje te drinken, daarna meteen weer terug gelukkig dacht mijn groepje er net zo over.

Nu zit ik dus in het hostel, heb vandaag nagedacht over de oostkust en ik ga proberen alles wat ik wil doen in 2 weken te proppen voordat ik naar Nieuw-Zeeland vlieg vanaf Brisbane. Ben er aardig van overtuigd dat het gaat lukken maar mogelijk dat ik nog iets schrap om wat geld te besparen en het iets rustiger aan te doen. Op de planning staan, Magnetic Island, SS Yongala wreck dive, Whitsunday island, surfen op 1770 beach en Fraser island. Erg veel voor 2 weken maar het moet net aan kunnen. En aangezien ik toch een hekel heb aan niks doen en ik de afgelopen 2 maanden altijd een vol programma heb gehad kijk ik hier erg naar uit. Alleen de portemonee vind het wat minder maar ik ben hier nu en ik doe gewoon alles wat ik graag wil doen (en uniek is voor dit land, dingen zoals skydiven en bungeejumpen enz bevries ik nog even, dit kan je overal doen). In Nieuw-Zeeland gaan we zo zuinig mogelijk leven en hebben we een meigen camper daar zal ik anderhalve maand wat zuiniger aan kunnen doen en dan moet het redelijk uitkomen. Waarschijnlijk kom ik wel iets eerder terug, hangt er vanaf hoeveel geld ik nog over heb als ik terug kom uit Nieuw-Zeeland. Maar dat is allemaal veel te ver vooruit kijken, eerst nog 2 weken in Australie!

De laatste tijd veel op internet gezeten omdat er hier gratis en snel wifi was, vanaf nu is het afwachten wat ik krijg. Uiterlijk over 2 weken wil ik iig een berichtje posten voordat ik naar Nieuw-Zeeland vertrek. Maar als jullie mijn regelmatige facebook en blog berichten missen weet je waarom.

btw dit is tot nu toe wel mijn favoriete stukje Australie, de combinatie van het regenwoud en reef zijn geweldig. Twee stukken hele mooie en bijzondere natuur zo dicht bij elkaar. Ben ook tot nu toe nergens zo lang geweest, als jullie hebben meegeteld zit ik hier alweer twee weken. Dit is mede te danken aan het goede hostel!

Maar first things first, ik vloog van Alice Springs naar Cairns. Met de shuttle bus werd ik naar het vliegveld gebracht en dit was een heel ander vliegveld dan Sydney. Veel kleiner, er was vrijwel niemand en binnen 5 min was ik van de ingang bij de gate, dat is weer eens wat anders dan schiphol. Aangezien het een binnenlandse vlucht was was de controle ook niet zo streng dus dat scheelt weer. Wel moest ik wat bagage inchecken een nagelschaartje en mijn toiletspullen mochten niet mee in de hangbagage. Zo was mijn ingecheckte bagage dus kleiner dan mijn handbagage, qua gewicht en afmeting mag alles mee als handbagage maar van de regels helaas niet.

Wie liepen via een trap het vliegtuig in, ook leuk om eens gedaan te hebben. Het bleek dat het eten en drinken inbegrepen was bij de vlucht dus ik had mij voor niks zorgen gemaakt om het avondeten. Ik vloog namelijk met Qantas, de enige maatschappij die vanaf Alice Springs vliegt, en daardoor is deze duurder en luxer. Ik was al blij met het zakje pinda’s maar daarna kregen we ook nog een maaltijd dus. De vlucht had wel wat vertraging dus ik had helaas de pick-up service van het hostel gemist, maar ze regelden wel wat anders voor mij wat wel 5 dollar kostte. Het alternatief was heel ver lopen in het donker dus dat was ook niet zo geschikt.

In het hostel zag ik Serina weer, op haar aanraden had ik dit hostel gekozen en ze had niets teveel gezegd. Er werken hier aardige mensen en alles is heel goed geregeld. Op mijn kamer slapen maar 2 andere mensen en er zijn geen stapelbedden erg fijn dus! De eerste avond was er wat regen maar en de volgende ochtend ook maar daarna heb ik geen regen meer gezien, perfect dus. Ook de hitte is goed te doen, nu ik gewend ben aan woestijn temperaturen. De stad vind ik erg leuk, het ligt aan zee en overal zijn heuvels met veel regenwoud. In de zee kan je hier niet zwemmen ivm krokodillen en kwallen. ipv is er een groot gratis openbaar zwembad, de lagoon. Mijn hostel heeft ook een klein zwembad, keuze genoeg dus.

De volgende dag was het even afwachten tot de regen ophield en daarna ben ik met Serina naar de botanical gardens en nog een wandeling door het regenwoud daar in de buurt geweest. Het was erg warm om die heuvels te beklimmen maar het uitzicht was het waard. Op de terugweg wat broodjes op een bankje gegeten en ‘s middags gingen we nadeken over wat we allemaal wilden doen aan de oostkust. Het personeel is hier heel behulpzaam en je kan ze alles vragen en ze helpen mee om alles te boeken, ideaal dus. Ik heb de middag besteed aan het uitzoeken van een duiktrip, erg veel keuze. We hebben ook nog een was gedaan, onze kleding was erg vies van de outback al dat rode zand komt overal en is erg hardnekkig. Op de handwas kregen we niet alles schoon en samen kregen we de machine redelijk vol. Uiteindelijk is nog niet alles schoon, mijn camouflage shirt word niet meer schoon en word dus afgedankt na heel wat jaren trouwe dienst. Het avondeten is inbegrepen bij dit hostel, en kan gehaald worden bij een cafe in de stad. Dus gingen Serina, ik en nog een andere Nederlander uit het hostel daar eten. Je kan kiezen uit pasta of chili met rijst. Als je luxer eten wilt kan je bijbetalen maar ik kom juist voor het gratis eten dus dat doe ik niet. Als je na 20:00 uur gaat hoef je geen drinken te nemen, daarvoor wel a 5,50 voor een drankje dus ga ik altijd na 20:00 uur. Het was niet erg veel en heel simpel voornamelijk pasta en saus met weinig vlees en zonder groente. Maar het is gratis dus daar ga ik nog wel vaker heen.

De volgende dag heb ik mijn duiktrip geboekt, ik koos uiteindelijk voor Pro Dive, een vriend uit het hostel in Melbourne had daar ook zijn duiklessen gedaan en was er erg over te spreken. Ze waren niet de goedkoopste maar het scheelde niet veel dus dan kies ik voor de beste. Samen met Serina ging ik naar de lagoon om daar een middagje te chillen. ‘S avonds aten we pannenkoeken aangezien we meel hadden gevonden in de free food bak, 2liter melk was maar 1 dollar en 12 eieren 2,80 dollar een goedkope maaltijd dus en de rest van de week eitjes bij het ontbijt . Was alweer een tijdje geleden dat ik pannenkoeken at dus dat beviel wel. ‘S avonds voor het eerst skype gebruikt om even met Mirjam en Agnes te bellen, erg handig om gratis te bellen. Het internet in dit hostel is snel genoeg en gratis wat niet overal zo is een mooie kans dus.

De volgende dag begonnen mijn duiklessen en Serina zou vertrekken richting Magnetic Island. De eerste dag begon met theorie lessen, we keken video’s en onze instructeur Sam legde wat dingen uit waarna we een toets deden over dat hoofdstuk. We deden 3 hoofdstukken de eerste dag de andere 2 zouden we de volgende dag doen evenals de laatste toets. Daarna gingen we naar de dokter voor onze medische test om te kijken of je lichamelijk in orde bent om te kunnen duiken. Je moet een hele vragenlijst invullen, je bloeddruk word gemeten je word gewogen en je lengte gemeten en als laatste moet je uitblazen in een apparaat. Hierna werder we een voor een bij de dokter geroepen en hij stelde wat vragen of de dingen die je had ingevuld. Mijn bronchitis een paar maanden geleden was gelukkig geen probleem. Na de betaling van 55 dollar kregen we een briefje mee wat je geschikt verklaarde om te duiken.

In de middag gingen we het zwembad in om ons materiaal te leren kennen en er vertrouwd mee te raken. Maar eerst deden we een zwemtest, je moest 200 meter zwemmen en 10min watertrappelen wat uiteraard een eitje was. Hierna gingen ons materiaal in elkaar zetten en aandoen. Vervolgens het zwembad weer in en de eerste keer onder water ademen. De eerste minuut is erg raar, je lichaam heeft een natuurlijke reactie om in paniek te raken omdat je onder water bent, erg raar om dan gewoon te kunnen ademen. Na een minuut was ik eraan gewend en begon ik wat rustiger te ademen, wat erg belangrijk is als je wat je wat langer met je zuurstof wilt doen. We oefenden vooral in het ondiepe gedeelte en deden dingen zoals je masker verwijderen en weer opdoen waarna je het water eruit moest halen door door je neus uit te ademen. Ook moest je je regulator uitdoen terwijl je bleef uitademen en daarna weer terug doen. Al deze oefeningen zijn zodat je weet moet je moet als er onderwater iets misgaat. Alles is op te lossen maar je moet rustig blijven en niet in paniek naar boven willen gaan. Aan het eind van de dag gingen we ook nog naar 4 meter diepte wat super vet is. Hier deden we een oefening om op hetzelfde punt te blijven en we gingen rondjes zwemmen. Waarschijnlijk vergeet ik nog een hele hoop of haal ik de twee dagen door elkaar maar jullie hebben nu een idee wat ik ongeveer gedaan heb.

De tweede dag begon in het zwembad, nu moesten we alles zelfstandig inelkaar zetten en herhaalden daarna oefeningen van de dag ervoor. We gingen ook andere soorten maskers en flippers testen om te zien wat het verschil is. Daarna aten we een lunch bij een chinees waar je zelf je bakje mocht volscheppen. Wel voor eigen rekening maar ik kon mijn Nederlands buffet skills hier goed toepassen. Er lag meer bovenop het bakje dan dat erin zat en de anderen noemden mij een expert. Ik was de enige die alles op kreeg waar ze wederom verbaasd over waren. Hierna reden we door naar de duikwinkel van Pro Dive waar ze ons van alles vertelde over de spullen en we kregen een masker aangemeten welke je eventueel kon kopen. De huur van alle spullen was inbegrepen dus ik kocht geen masker dit kan later wel als ik besluit vaker te gaan duiken en dan kan ik alles op mijn gemak in Nederland kopen. Want ik weet nu wel dat ik zowiezo een eigen masker wil, het huurmasker had wat ruzie met mijn grote neus en zat niet echt lekker. In de middag was er weer theorie en onze laatste toets, welke ik veruit als eerste klaar had met maar 2 fout. Wat gezien het niveau van de toetst nog erg veel is al zeg ik het zelf. Aan het eind werd iedereen zoals elke dag weer afgezet bij zijn/haar eigen hostel ideaal dus.

Nu de zwembad lessen voorbij waren was het tijd voor onze 3 daagse trip naar het reef. Om 6 uur werd ik al opgehaald iedereen zag en nog wat moe uit. We reden naar de boot en gingen aan boord. Iedereen sliep in 2 persoon cabines klein maar wel knus. Het bed had geen centimeter kleiner moeten zijn maar sliep toch erg goed. Na een hele dag duiken en in het water ben je erg moe. Na een boottocht van 3 uur waren we op onze eerste duikplek, we zouden vandaag 2 trainingsduiken doen. We deden weer ongeveer dezelfde dingen als in het zwembad maar dan op de bodem van de zee. Het afdalen gingen langs een kabel naar een rotsblok op de bodem zo kon je rustig aan afdalen wat erg belangrijk is.

Erg bijzonden om zo vrijwel gewichtsloos door het water te zweven en wat is het mooi daar. We zagen onder andere haaien, zeeschildpadden veel vissen en heel mooi koraal. We hadden een heel dun pak aan ivm de kwallen die hier zitten. Welke je ook kon zien rond zwemmen onder water. Na elke duik was er eten en wat voor, vers fruit, veel groente, vlees en je kon kiezen uit heleboel dingen. Tijdens mijn hele reis heb ik nog niet zo luxe gegeten en thuis doe ik dat eigenlijk ook niet. Als je ooit wilt duiken hier kies zeker voor Pro Dive. Na de twee trainingsduiken en het invullen van ons logboek hadden we tijdens de derde duik de gelegenheid om te snorkelen, er waren namelijk nog meer mensen op de boot welke geen les hadden en meer duiken deden. Er was een ondiep reef dus erg mooi om daar te snorkelen en bij de diepe stukjes kan je natuurlijk even naar beneden gaan om dat van dichtbij te bekijken. Hier zag ik mijn eerste zeeschildpad welke wij erg lang bekeken hebben. Degenen zonder les deden nog een nachtduik, wij zouden dat de volgende avond doen. Hierna een toetje en vrij snel gingen iedereen naar bed, had ik al gezegd dat een hele dag in het water zijn vermoeiend is. Als je beter word dan is het minder vermoeiend duiken is namelijk een luie sport.

De volgende dag vroeg op en weer verder met de 2 andere trainingsduiken. Nadat we deze ook voltooid hadden konden we onze formulieren invullen en waren we officeel PADI open water divers. Met je pasje kan je overal ter wereld duiken tot een diepte van 18 mtr. De derde duik was een fun dive, deze mochten we zelfstandig doen, erg tof om eindelijk een zelf de route te bepalen en geen oefeningen meer te hoeven doen. Er was nog een klein tunneltje waar we ook onderdoor gingen, tunnel is een groot woord het was meer een brug maar toch vet om te doen en die controle te hebben om er doorheen te sturen. Er bestond nog de mogelijkheid om je adventure training te doen, dit was 175 dollar extra maar nu ik toch bezig was en het goed beviel besloot ik als enige dit te doen. De adventure training bestond uit een nachtduik welke iedereen toch al deed, enige wat extra was was een stukje navigeren met je kompas. De nachtduik was erg bijzonder, het was volle maan en na een tijdje zonder zaklampen kon je ook redelijk wat zien.

De avond maakten een aantal van ons het erg laat met wat alcoholische versnaperingen, niet te veel natuurlijk de volgende dag moest er weer gedoken worden. In mijn geval was dit een diepe duik naar 26,8 meter en aangezien ik de enige was die de adventure training deed was dit een prive training. Op die diepte bekeken we een fles welke heel klein geworden was en keken we naar kleurverschillen onder water. Dit was uiteindelijk mijn langste duik van 46 minuten de meeste andere waren rond de 36min. Sommige blijven wel een uur onder water met dezelfde hoeveelheid zuurstof, ik heb nog een hoop te leren dus.

Hierna deed ik het naturalist onderdeel wat bestond uit het identificeren van vissen. Een mooie duik waarbij ik prive werd rondgeleid langs allemaal mooi plekken. In mijn boek moest ik ook nog vragen maken en wat theorie leren en daarna was ik een adventure diver wat inhoud dat ik nu naar 30 meter diepte mag. De laatste duik was weer een fun dive, welke we zelfstandig mochten doen. We hebben rondgekeken bij een koraalrif en gingen niet erg diep. Het was wat lastig om weer terug te komen bij de boot, met het navigeren onder water moet ik nog wat oefenen.

De 3 dagen zijn veel te snel voorbij gegaan maar waren echt super vet. Waarschijnlijk ga ik onderweg nog wel een keer duiken en in Nederland wil ik het ook blijven doen, ben benieuwd hoe het daar is. Bij het hostel ging ik relaxen in de hangmat ik was namelijk erg moe. Om 20:00 uur ging ik naar de stad voor mijn gratis maaltijd en daarna naar de Gilligans een groot hostel waar we een biertje gingen doen in hun cafe. Bijna de hele groep was aanwezig en het was erg gezellig. Ook nog wat andere mensen gesproken dan degenen uit mijn groep en weer wat mooie contacten gelegd. Uiteindelijk was ik pas om 2 uur thuis wat inclusief een half uur terug lopen was. Dat is het enige nadeel van dit hostel het ligt wat verder buiten het centrum maar overdag is er een shuttle bus dus dat is meestal geen probleem.

Vandaag heb ik de hele dag gelezen in de hangmat, had wel een dagje nodig om bij te komen. Weer een boek uitgelezen ben momenteel bezig in de Inheritance Cycle een 4 delige serie waarvan onlangs het laatste en 4de deel is uitgekomen. Een erg vet fantasy boek een aanrader voor de liefhebbers. Alleen deel 4 rest nu nog.

Morgen ga ik op een 2 daagse tour in de tablelands, regenwoud en watervallen bekijken, mountainbiken en kanoën. Een mooie combinatie van natuur en sport dus de twee dingen die mijn voorkeur hebben. Voor 20 dollar heb ik een extra nacht in het plaatselijke hostel bijgeboekt dus ik kan nog een dagje extra rondkijken daar. Als ik terugkom van die tour ga ik op een 1 daagse tour naar cape tribulation en daintree waar ik wederom een dag extra aan vast plak. Kost bijna niks extra en ik heb toch tijd genoeg dus waarom haasten. Met een nacht extra is het en stuk meer waar voor je geld en ik slaap daar op een hostel bij het strand daar kijk ik erg naar uit. De rest van de oostkust moet ik nog goed over nadenken, maar daar had ik nog geen zin in vandaag. Dit kom later nog wel, dus na afloop nog maar een extra nachtje in dit hostel bijboeken zodat ik daarvoor de tijd heb.

We waren gebleven in Coober Pedy op eerste kerstdag dus alles was dicht maar gelukkig was het hostel speciaal voor ons open gegaan. We zater hier dus tijdelijk vast totdat we weer boodschappen konden doen, reizen rond kerst is een uitdaging en je kan vers vlees en groente niet lang goedhouden in een Esky (australische term voor koelbox). Het was dus ook niet mogelijk om van te voren veel te kopen. Gelukkig maakte de plaatselijke pizzeria speciaal voor ons pizza’s die we rond 3 uur aten als late lunch vroeg diner. Deze was eigenlijk ook gesloten maar onze tourguide kent overal mensen die regelde dat. Die avond was er dus niet veel te doen en we gingen wat kaarten en omdat alle winkels dicht waren aten we wraps met wat kaas, salade en ham blokjes. De gids verontschuldigde zich maar aangezien we ‘s middags als pizza hadden gehad vond ik het prima. Wel een apart kerstdiner, maar toch wel speciaal om dat hier te vieren. Andy uit onze groep was een fanatieke salsa danser en een paar mensen wilden dit wel leren, ik ben totaal geen danser eigenlijk totaal het tegenovergestelde maar ik besloot toch mee te doen. Dit bleek een goede keuze, het ging beter dan ik dacht en ik had nog nooit eerder een stijldans gedaan en had er erg veel lol in ondanks dat het nog steeds niks voor mij is.

De volgende dag mochten we uitslapen omdat we toch nog moesten wachten tot de winkels open waren. Daarna gingen we nog noodlen, dat is het zoeken naar Opal op een plek waar dat gratis mag. Dit was het enige wat we wel konden doen en Geert uit onze groep was erg fanatiek! Hierna was de winkel eindelijk open en ik sloeg zelf ook maar wat snoep in omdat ik een grote eter ben en er niet altijd genoeg eten was. Uiteraard was het wel genoeg om van te leven en erg lekker en luxe allemaal maar ik eet toch graag een tweede bord avondeten wat niet elke dag kon. Onze tourguide kan erg lekker koken en knap om voor een grote groep op houtvuur te alles klaar te maken!

Na het inslaan van de boodschappen gingen we weer op pad, we hadden wat vertraging opgelopen maar dat zouden we later weer goed maken. Onderweg stopte de bus regelmatig en we wisten niet altijd of we moesten uitstappen, soms rookte de tourguide een sigaret en gingen we weer verder en soms moesten we uitstappen om iets te bekijken maar dit was niet altijd duidelijk. Hier bleken we een fata morgana te kunnen zien, net als de warmte boven asfalt maar dan echt duidelijke contouren zichtbaar. De dag bestond uit veel rijden om de achterstand in te halen en aan het eind van de dag waren we bij de painted desert hier waren witte bergen welke vroeger onder de zee waren. Na een wandeling en veel foto’s gingen we weer verder. We maakten nog een stop bij de pink roadhouse in Oodnadatta een dorp met een paar inwoners in the middle of nowhere. Al dit soort dorpen bestaan alleen maar voor en door de reizigers. Er is een tankstation, je kan boodschappen doen, water bijvullen en overnachten. Er wonen soms maar 2 mensen hier volgens mij 8.

Onze slaapplaats was een stuk verder rijden totdat de zon bijna onderging. We zochten (lees trek een dode boom omver) snel brandhout en maakten een kampvuur. Het hout hier brand erg snel en is kurkdroog in Nederland is het veel leuker om kampvuur te maken. Maar als het al laat is en je moet koken op je vuur is het toch wel fijn als je in 1min een groot kampvuur hebt. Je kan een boomstronk bijna met een lucifer aansteken. De zonsondergang was zoals elke avond prachtig, zoals jullie op mijn foto’s kunnen zien. Helemaal in de middle of nowhere is alles vlak en kan je dus de hele horizon zien zonder lichtvervuiling of hoge gebouwen in de weg. Echt heel bijzonder om dit mee te maken, dit vergeet ik nooit meer. Net als slapen onder de prachtige sterrenhemel, echt zoveel zijn er niet te geloven. Je kon duidelijk de melkweg zien en een soort wolk van sterren, veel meer dan je in Nederland ziet.

De volgende dag was weer veel rijden om de nogmaals de achterstand in te halen. We stopten op een kleivlakte waar we nog een paar foto’s maakten. De middagstop was bij een waterhole waar we lekker gingen zwemmen, het water was vies maar heerlijk verfrissend. ‘s middags nog een stop bij een roadhouse waar ik een magnum voor 5 dollar (4 euro) kocht, erg duur zo in de middle of nowhere maar erg lekker om een koud ijsje te eten. Het was ‘s avonds wat lastig om een overnachtingsplek te vinden, het moest vlak zijn, zonder stenen en weinig begroeiing ivm brandgevaar. Uiteindelijk hadden we een plaatstje voor onze swags en het kampvuur gevonden. Na een potje shithead gingen we op tijd naar bed. We gingen altijd rond 22:00 uur naar bed als de zon net onder was en stonden al rond 5 uur op als de zon opkwam. Heerlijk om in zo’n ritme te leven een stuk beter dan ons stadse leventje.

De next day was weer een hoop rijden met als einddoel de camping bij Uluru (Ayers Rock) om daar de avond de zonsondergang te zien. Op de camping lekker zwemmen, spullen opladen en en snel wat kleding wassen in de wasbak. Daarna nu Uluru om de zonsondergang te zien. Mijn verwachtingen waren iets te hoog wat meestal niks voor mij is, ik ga overal open in en zie wel wat er gebeurd. Maar hier had ik zo lang naar uitgekeken dan is het lastig om niet enthousiast te worden. Begrijp me niet verkeerd ik vond het super mooi en bijzonder om te zien maar de veranderende kleuren vielen tegen en de zon ging veel te snel onder. Heb denk ik ruim 100 foto’s gemaakt en daar kies ik binnenkort een bureaublad achtergrond uit. Deze had ik al heel lang maar dat was van het internet nu is het mijn eigen foto. Hierna terug naar de camping voor een late barbie (bbq) en na een heerlijke maaltijd nog even overlegt met de gids en de groep en we besloten de volgende dag heel vroeg op te staan en 2 dingen op 1 dag te doen aangezien iedereen alles wilde doen en niks overslaan. Er waren nog 3 mooie wandelingen en maar 2 dagen daarvoor. Dit was een goede oplossing dus iedereen was blij.

De wekker ging om 4:15 de eerste keer dat ik die echt nodig had, de andere dagen word je vanzelf wakker als het licht word. We pakten alles snel in en reden zonder ontbijt naar Kata Tjuta (Olga’s) om daar de zonsopgang te zien en tevens die bij Uluru alhoewel die van ver af was. Ik wist niet dat deze 2 rotsen maar 50km van elkaar af lagen en Kata Tjuta is eigenlijk veel mooier maar Uluru is bijzonder omdat het zo’n grote monoliet is. We waren als een van de eerste daar en de zonsopgang was mooi maar we waren alle andere dagen al verwend dus het speciale was er een beetje vanaf. Hierna een snel ontbijt op een klein weggetje en door naar Kata Tjuta voor een van de grote wandelingen. Deze sloot op dagen dat het boven de 35 graden was om 11 uur vandaar dat we deze eerst deden. Erg mooi om hier door heen te lopen, tussen en om de enorme rotsblokken met daartussen mooie begroeiing. Wel erg warm er werd veel water gedronken onderweg en ik snap wel waarom dit ‘s middags niet meer leuk is.

In de middag deden we 2 korte stukjes van de wandeling rondom Uluru, het was te warm om alles te doen maar dit was een mooi compromis om dit niet te hoeven overslaan. Uit respect voor de aboriginals word het gewaardeerd als je de berg niet beklimt en op een warme dag zoals onze is de beklimming zowiezo gesloten. Hoe graag ik de beklimming ook wil doen, dit kon niet en anders had ik het ook niet gedaan. Ik respecteer de regels van de aboriginals. De beklimming zag er veel steiler dan ik had gedacht, er was een hekje om aan vast houden maar het zag er wel gevaarlijk uit zonder gordel en ander beveiligingsmateriaal, er zijn dan ook mensen dood gegaan (bloody tourists). Op sommige plekken mocht je geen foto’s maken en uit respect voor de aboriginals deed ik dit ook niet en besloot helemaal geen foto’s te maken. De wandeling langs dit blok vond ik erg mooi, leuker dan de zonsondergang de avond ervoor. Er is veel meer begroeiing dan je verwacht en er is zelfs een waterhole. We waren weer blij dat we bij de bus waren maar de airco had het ook zwaar dus dat was even afzien. Het water was als zo vaak ook allemaal warm, je kan niet overal ijsblokjes halen. Voor deze tour moet je wel een beetje kunnen afzien, maar het is echt de moeite waard! Daarna gingen we terug naar de camping om te zwemmen en ijsblokjes te kopen, wat is een koud glas limonade dan lekker zeg! Die avond reden we weer terug richting terug om alvast een stuk richting Alice Springs te gaan. Langs de weg reden we een klein paadje in waar de truck net aan paste en we sliepen op een redelijk droog zoutmeer. Weer een hele bijzondere plek om de nacht door te brengen, dit mis ik wel nu ik weer in een hostel zit.

Na een heerlijke nachtrust reden we naar de plek voor onze derde grote wandeling, de Kings Canyon. Dit word soms wel eens de Australische Grand Canyon genoemd, die laatste ga ik nog een keer bezoeken dus daar ik kan ze nu niet vergelijken maar de Kings Canyon is prachtig! We liepen over de bovenkant en later ook een stukje beneden waar de garden of eden was en een watehole waar uiteraard weer gezwommen werd! Zonder een frisse duik overleef je de temperaturen hier niet. Klagen mogen wij ook niet nu was het ruim 40 en de tourguide zei dat het in januari 50 graden kan worden. Deze wandeling was naast Kata Tjuta wel mijn favoriet. ‘S avonds aten we als voorafje kangaroo staart, erg vet maar wel lekker. Dit zou onze laatste nacht in de swags worden ik heb dus extra genoten van de sterren en zag nog 3 vallende sterren.

De volgende dag konden we uitslapen en werd ik wakker onder de muggenbulten, het stikte er daar namelijk van. De hele nacht hoorde je zwermen om je heen zoemen, gelukkig was dit de enige nacht anders was het wel afzien geweest. Ik had geslapen met mijn vliegennet om om hoofd maar daar steken ze gewoon doorheen en waarschijnlijk zijn zo ook de slaapzak binnen gekomen. We reden naar de western Macdonnell ranges en maakten door nog een korte wandeling naar een uitzichtspunt en gingen daarna weer zwemmen in het mooiste waterhole tot nu toe. Er was ook een boomstam welke als kano werd gebruikt.

Die middag kwamen we aan bij ons eindpunt in Alice Springs, dit is de grootste stad in het midden van Australie. Veel is hier niet te beleven en het is veel te warm om hier wat te doen dus de komende dagen zouden in het teken staan van chillen bij het zwembad en uitrusten van de tour. Ook weer eens tijd om de blog bij te werken, foto’s te uploaden, op facebook te kijken enz. Maar eerst was het oud en nieuw onze tour eindigde namelijk op 31 december. We gingen uit eten met onze tourgroep en daarna samen stappen. Het was erg gezellig en ik heb veel te veel gedronken, maar dat mag af en toe wel eens en zeker na 2 nuchtere oud en nieuwe vieringen was dit weer eens wat anders. Er was geen vuurwerk daarvoor moet je in Sydney zijn of andere grote steden maar het aftellen en met confettibommen werkt het ook.

De kroeg ging om 2 uur dicht en we gingen naar het hostel waar de meesten van de groep zaten om nog een biertje te doen en even te chillen. Ik en Elisa namen nog een duik in het zwembad en daarna bleven we slapen in dat hostel omdat het hek al dicht was en we de beveiliging al eerder waren tegengekomen. Van wat dekbekken op de grond maakten we een extra bed en bleven daar slapen :p Een bijzondere avond dus. De volgende dag was het tijd om mijn haar weer te millimeteren het was in anderhalve maand alweer erg lang geworden namelijk en kort beviel wel.

Daarna ging ik met Serina terug naar ons hostel waar ze nog 1 nacht is en ik nog 2 nachten. Lekker samen de dag doorgebracht met zwemmen en chillen, erg gezellig. ‘S avonds eten we met nog 3 anderen die in het andere hostel zaten. Wij deden de boodschappen en uiteindelijk aten we heel veel pasta voor 2 dollar per persoon, inclusief tonijn en verse groente! Hierna afscheid van de 3 andere genomen. De volgende dag was vrijwel hetzelfde als de dag ervoor en ik nam ‘s middags afscheid van Serina maar ik zie haar weer in Cairns waar wij allebei heen gaan. Ik koos voor hetzelfde hostel daar, wel zo gezellig.

Vandaag al uitgechecked bij het hostel en de spullen zijn ingepakt nu maar wachten op de shuttle bus en mijn vlucht naar Cairns vanmiddag. Mooi de tijd om deze uitgebreide blog te maken Vanmiddag nog even lezen denk ik en ook alvast een grote maaltijd aangezien ik rond etenstijd vlieg en pas om 20:00 uur daar aankom. Dus op naar Cairns waar ik ga duiken en naar Cape Tribulation, moet alles nog uitzoeken waar dit kan en hoeveel het kost maar dat regel ik daar pas wie weet kan ik nog met anderen mee reizen dus ik boek pas dingen op het laatste moment. Daarna afzakken langs de oostkust met o.a Whitsunday Island en Fraser Island om dan op 3 februari vanaf Brisbane naar Nieuw-Zeeland te vliegen, hier ga ik samen met Serina en Michiel die ik ontmoet heb op de heading bush tour samen reizen. Genoeg te doen dus en ik kijk erg uit naar het volgende deel van mijn reis.

In Cairns is er volgens mij ook weer gratis internet in het hostel dus ik lees graag jullie reacties daar!

p.s. check ook de foto pagina ik heb er weer een heleboel foto’s opgezet.

p.s. bericht aangepast om duidelijk te maken dat ik Uluru niet beklommen heb, dit was niet 100% duidelijk op te maken uit het bericht.

De volgende dag om 5:30 opgestaan om op tijd klaar te zijn voor de tour. De tourguide heeft cowboylaarzen, een cowboyhoed en een lange baard die zal je niet snel over het hoofd zien dus. Ons vervoermiddel voor de komende 10 dagen was een Toyota landcruiser 4 wheel drive met 14 zitplaatsen met daarachter een aanhangwagen voor onze spullen en al het eten enz. In onze groep zaten nog 5 andere Nederlands en de 6 anders mensen kwamen uit verschillende landen. Erg veel dutchies dus, maar dat komt doordat we via Australian backpackers een behoorlijke korting kregen.

We reden eerst naar het kantoor van de heading bush tour om alle laatste dingen in orde te maken. Ik kocht nog een vliegennet en huurde een slaapzak, welke eruitzag alsof deze geschikt was voor de noordpool achteraf bleek deze ook veel te warm te zijn en ik sliep ik elke nacht bovenop de slaapzak. Het kan in de woestijn erg koud worden maar daar hebben wij niks van gemerkt. Iedereen moest ook nog wat formulieren tekenen en de gegevens doorgeven in het geval van een noodgeval, niet geheel onbelangrijk. Omdat onze tour tijdens de kerst was kreeg iedereen een kerstcowboyhoed.

Vervolgens gingen we op pad, onderweg werden er nog boodschappen gedaan en vervolgens gingen we de de bush bush in. De eerste stop was bij een oude pier van wel 1,6 km lang, het meeste water was verdampt maar aan het eind was dat nog wel maar we gingen er niet heen. Veel te warm om zo ver te lopen en dan viel het toen nog mee, later zou het veel warmer worden. Vervolgens gingen we de Flinders Ranges in een bergachtig gebied waar we de komende twee dagen doorheen zouden rijden. We hadden lunch op een hele mooie plek, waar we vervolgens ook een wandeling gingen maken. Altijd water meenemen, goede schoenen aan en je hoed op was het advies. Het is erg warm dus er moest veel gedronken worden en dan heb ik het niet over bier. De overnachting was in een aboriginal community, dit is een plek waar ze allemaal samen wonen een zoals wij bijvoorbeeld kampers hebben. Ze leven ook niet meer zoals vroeger en willen dit ook niet meer omdat ze nu aan het luxe leven gewend zijn. Een vrouw vertelde heel uitgebreid daarover erg interessant om te horen. We slapen elke avond in swags dit is een Australische uitvinding, een soort zak met daarin en matras en hierin slaap je in je slaapzak, vergelijkbaar met onze bivakzak maar dan van canvas en veel zwaarder. Onze gids gaf uitleg over hoe je deze moest in en uitpakken daarna gingen wij onze bedden klaarleggen en slapen. Het is echt verbazingwekkend hoeveel sterren je hier kan zien zonder al die steden met lichtvervuiling eromheen. In heb al een aantal keer een vallende ster gezien en veel andere uit de groep ook.

De volgende dag gingen we op kamelen rijden, erg hobbelig en maar leuk om eens te doen. Het is vooral leuk als je erop zit en ze gaan opstaan. Na een ritje van een half uur inclusief foto’s gingen we weer verder. Ik zat vandaag voorin dus ik had erg mooi uitzicht We wisselend altijd af wie er voorin zit zodat iedereen deze kans krijgt. We stopten nog bij een waterhole dat was een soort vies poeltje. We gingen ook kijken bij aboriginal paintings. De lunch was erg uitgebreid met sandwiches met vlees, kaas, tomaten en komkommer, beter dan mijn broodjes pindakaas. Hierna maakten we een wandeling naar een bergtop, erg mooi uitzicht bovenin. Onze gids regelde dat we bij het resort in het zwembad mochten wat wel erg fijn was gezien de hitte. Hierna gingen we echt offroad om naar onze kampeerplaats te gaan, midden in het bos. We kookten onze maaltijd op het kampvuur er gezellig dus!

Na een goede nachtrust gingen we de volgende dag weer vroeg op pad, we staan altijd op als de zon opkomt wat hier ongeveer om 5:30 is. We reden verder door het bos en de weg werd af en toe wel erg ruim aangezien alles recent is weggespoeld. We zagen een rock wallaby wat volgens de gids mazzel is aangezien je die niet altijd ziet. Onderweg stopten we in een stadje om ijs te halen voor in het water, wat desondanks vaak warm is maar ik heb daar niet zo’n problemen mee. Hierna vele uren door de outback gereden erg bijzonder dat je uren kan rijden zonder iemand tegen te komen en het landschap te zien wat bijna niet veranderd. We kwamen langs lake Eyre een het grootste meer van Australie wat vrijwel altijd droog staat en dus eigenlijk een zoutvlakte is. De laatste twee jaar heeft het veel geregend dus er was wel wat water maar dat was te ver om te zien, dit meer heeft de afmeting van Spanje! We keken ook nog bij een waterhole, ditmaal was het een soort bergje met bovenop een meertje waar water uit stroomde. Dit komt omhoog uit de grond omdat daar nog wel water is. Hierna reden we naar onze slaapplek een oud station wat nu helemaal verlaten was. We hadden overdag wat biertje gekocht dus onze kerstavond was erg gezellig! De maaltijd werd gekookt in een dutch oven op het kampvuur, groente en drumsticks. Het eten is erg goed bij deze trip maar niet altijd even veel.

Zoals elke dag weer op tijd eruit de volgende dag, op weg naar Coober Pedy. Ze zonsopgang was erg mooi, iedereen was foto’s aan het maken. We hebben deze dag veel gereden met weinig stops. De leukste stop was in Williams Creek een dorpje met 2 inwoners. In het cafe kan je een kaartje ophangen en er hangen er wel duizenden. Ik kocht een cola voor 4 dollar erg duur maar een koud drankje midden in de woestijn is dat wel waard! De eindbestemming was Coober Pedy de grootste Opal mijnstad ter wereld. Hier kregen we een rondleiding en we sliepen die nacht in uitgehakte huisjes in de rotsen. Hier is het het hele jaar 25 graden terwijl het buiten nu 43 graden is. De opals zijn erg mooi en erg interessant om zoveel erover te leren.

Dit was deel 1 van de tour, deel 2 volgt later nog.

Vrijdag ben ik een wezen shoppen, ik had nog wat dingen nodig voor in de outback, mijn hoed heeft namelijk een kleine rand en aangezien er nergens schaduw is daar en mijn neus de hele tijd verbrand heb ik een hoed gekocht met een grote rand. Deze word ook verplicht om mee te nemen en het kan daar 40 graden worden dus die zal ik vast nodig hebben. Daarnaast een vliegennet wat word aangeraden, de vliegen daar kruipen in je ogen, oren en neus dus wederom vertrouw ik op hun dat dat echt nodig is. Zoals jullie op facebook hebben kunnen zien heb ik ook nieuwe schoenen gekocht, ik was mijn sportschoenen zat en de kisten heb ik thuisgelaten vanwege het gewicht. Nu kwam ik een mooi alternatief tegen een soort laarzen op enkel hoogte met elastiek ipv veters dus makkelijk aan en uit te trekken. Aangezien ik nooit mijn veters strik in mijn kisten is dat dus perfect! Een heleboel aussies lopen hierop en ze zijn goedkoop en duurzaam. De verkopen liep er zelf ook op hij had ze al 4 jaar. In loop vrijwel elke dag op mijn teenslippers maar als ik veel ga lopen in de outback zijn goede schoenen wel fijn.

Zaterdag en zondag was ik met een tour naar Kangaroo Island. Dit is het derde grootste eiland van Australië met daarop heel veel flora en fauna. De eerste keer tijdens mijn reis dat ik mijn wekker nodig had, ik stond namelijk al om 5:30 op om om 6:30 klaar te kunnen staan. De meeste bagage ging in de opslag en een kleine tas ging mee. Van ons hostel waren er nog 5 anderen die mee gingen de totale groep was 15 man groot. Het was wat bewolkt en ik begreep van de anderen dat de voorspellingen niet al te goed waren. Ik hou het weer eigenlijk niet zo in de gaten, behalve wat ik toevallig opvang dus dat was een teleurstelling. Dit soort tours hebben mooi weer nodig maar vanwege vetrek data was dit de beste optie. De foto’s zijn dus allemaal wat donker geworden, maar het was evengoed erg mooi.

Na een een uurtje rijden kwamen we bij de boot, alle spullen werden uit de bus gehaald om na de overtocht te worden overgeladen. De boottocht duurde 45min en het zicht was ondanks de bewolking goed. Aan de andere kant ging de tourguide dus bus ophalen maar dit duurde erg lang. Het bleek dat de bus niet wilde starten (later bleek dit de startmotor te zijn en geen lege accu) dus de roadside accistence (anwb) werd gebeld. Wij konden ondertussen zelf rondkijken in de buurt en alvast bier halen voor de avond. Uiteraard kon de roadside accistence ons niet ter plekke helpen dus moest er een andere oplossing komen. Ze ging proberen een bus te lenen bij de concurrent maar als dat niet kon ging ze de bus ophalen aan de andere kant en dat zou erg lang gaan duren. Gelukkig kon de bus geleend worden maar we hadden toch 4 uur! vertraging opgelopen. We hadden maar 2 dagen en veel te zien dus ik zat wel te balen, sommige anderen waren erg boos, maar daar had ik mij wat van afgezonderd ik trok op met de mensen die er het beste van wilden maken je hebt ten slotte geen keus.

We begonnen met een ritje naar de prospect hill en mooi uitzichtpunt vanwaar je veel van het eiland kan zien. We reden ook nog naar een mooi strand voor een foto stop. Hierna barste de voorspelde bui los, en de rest van de middag was het aan het regenen (het is hier trouwens een erg slechte zomer voor Australische begrippen met veel regen en een stuk kouder dan normaal, voor mij waarschijnlijk wel fijn. Minder snel verbranden en aangenamere temperaturen maar die regen maar wel weg blijven van mij). Dubbel balen dus aangezien het ‘s ochtens droog was We hebben rondgereden en af en toe even snel uitgestapt maar we konden niet meer veel doen. Het geplande onderdeel bij seal bay kon ook niet doorgaan aangezien het toen ging stort regenen. De tourguide vroeg wie er wilde zwemmen en er gingen een stuk of 5 handen omhoog, waaronder uiteraard die van mij. We hadden nog niks kunnen doen en ik wilde de dag toch nog interessant maken. Bij het strand was het uur van de waarheid, wie ging er echt in en wie niet? Uiteindelijk waren we met zijn drieën, en aangezien we respectievelijk Engeland en Nederland gewend waren kon het koude water ons niet zo deren. Eigenlijk was het best lekker en er waren grote golven dus nog wat meegelift daarop. Een paar anderen waren foto’s aan het maken, maar de meesten bleven in de bus.

Daarna naar ons onderkomen voor de nacht, het was een soort schuurtje met daarin een simpele keuken en badkamer. Vroeger waren hier bedden maar omdat de groepen nu groter zijn slapen we nu in swaps, dit is een soort canvas zak waarin je in je slaapzak ligt. Hierin slaap ik de komende 10 dagen ook dus kon ik alvast oefenen. Degenen die hadden gezwommen mochten als eerste onder de douche, na 1 minuut was het warme water op dus ik was die enige die dat mazzeltje had. Hierna was ik hard nodig om het vuur aan te maken en hout te splijten, de tourguide kon wel vuur maken maar niet als het hout nat was en hakken had ze volgens mij nog nooit eerder gedaan. Ik was ook niet zo te spreken over haar, het leek alsof ze weinig ervaring had terwijl ze vertelde dit al 6 jaar te doen. (later hoorde ik dat ze deze tour nog nooit gedaan had maar wel anderen).

Toen het vuur aanstond gingen we wraps eten, erg lekker dat ging er wel in. Het weer klaarde ook op, dat was ook de reden dat we kampvuur konden maken Dus lekker een biertje bij het kampvuur en in de buurt kijken naar de kangoeroes. Ze waren elkaar aan het schoppen en erg actief dus dat was grappig en we konden ook erg dicht bij komen. Samen met 2 anderen ging ik buiten slapen, de anderen sliepen op de veranda. Ik was wel in voor avontuur als het ging regenen werd ik wel wakker en kon ik alsnog verplaatsen. Gelukkig voor ons heeft het niet geregend die nacht maar het was grotendeels bewolkt dus veel sterren hebben we niet gezien.

De volgende dag was het iets beter weer en gingen we proberen alles van de vorige dag in te halen, wat wonder boven wonder nog gelukt is ook. We gingen naar een plek met zeehonden en een soort grot, we hebben de remarkable rocks gezien en gingen alsnog naar seal bay, waar zeeleeuwen zitten dus de naam snap ik niet. Ook sandboarden stond vandaag op het programma er waren 2 soorten, een kon je op zitten de andere was een soort snowboard. Wederom was en een missend schakeltje tussen zeggen en doen bij de meesten die stonden dus beneden toe te kijken. Ik begon maar op de zittende board en ging over de kop, dus overal zand en geen douche of zee om dit weer weg te halen. Ik had al op het snowboard gestaan maar was een beetje bang, ik ben nog een beginnende snowboarden en er gebeuren veel ongelukken met sandboarden. Uiteindelijk had ik mezelf verplicht om naar beneden te gaan, nu ik deze kans had moest ik dit doen van mijzelf. Ging niet eens super slecht met 1 val, maar ik moet eerst maar eens beter leren snowboarden.

Toen we terug wilden gaan naar de boot hadden we een lekke band, ik weet niet wat we mis hebben gedaan maar op een of andere manier was deze tour vervloekt aangezien wij alle pech hadden die je kan hebben. We hadden een beetje speling maar niet veel om te boot te halen. Gelukkig waren er wat handige jongens aan boord dus die hebben de reserveband erop gezet en we konden alsnog op pad om net aan de boot te halen. Daarna een ritje terug en in het hostel een douche en eigenlijk wat avondeten om 9 uur Al met al een gemankeerde tour maar ik heb er het beste van gemaakt en toch een leuke tijd gehad. Waarschijnlijk hadden wij veel pech, maar toch raad ik Groovy Grape Getaways af. Ik ben ook blij dat mijn outback tour bij een ander bedrijf is.

De volgende dag rustig aan gedaan, gelezen in het park en nog even op internet geweest. ‘s avonds hadden we met onze tourgroep afgesproken in de stad om gezellig een biertje te drinken. Al om 19:30 hadden we afgesproken dus het was nog erg rustig en voor mij wel mooi aangezien ik niet lang wilde blijven. Als budget had ik 10 dollar voor mezelf gesteld, ik dacht hier wel 2 en misschien zelfs 3 biertjes van te kunnen halen. Ik had jullie al verteld dat alcohol duur is, dit biertje koste 5,90 wat omgerekend 4,5 is! Dus rustig aan drinken en de rest van de avond water, echt belachelijk die prijzen hier. Zoals Michiel al op facebook opmerkte, hoe kan dit lang nou bekend staan om het vele drinken met zulke prijzen? Met wat wilskracht heb ik het bij dat ene biertje gehouden, en ben maar op tijd weggegaan. Er trad nog een band op en we hebben gepoolt maar ik vind het het geld niet waard om hier veel te feesten hoe leuk het ook kan zijn.

Gisteren ben ik naar de Adelaide zoo geweest, in andere steden was genoeg te doen en heb ik de dierentuinen overgeslagen maar hier was er minder te doen en aangezien ik 6 dagen hier ben toch maar 1 dag wat duurs gedaan. Een andere reden voor deze dierentuin en niet de andere was omdat ze hier 2 panda’s hebben. Het is al bijzonder om 1 panda te hebben, laat staan twee! Het was wat bewolkt maar evengoed 25 graden droog perfecte dag dus om dit te doen. In de zon kan het erg warm worden en de dieren worden dan ook sloom. Vandaag waren ze erg actief en omdat het een doordeweekse dag was erg rustig op wat schoolgroepen na. Vrijwel meteen liep ik naar de panda’s, na een teleurstelling van een leeg hok kwam de grote verrassing bij het tweede hok, de panda’s waren bijelkaar! Ze worden regelmatig van hok gewisseld en mogen ook af en toe bij elkaar om te wennen aan elkaar en mogelijk ook een kleine panda te maken.

Ik had dus erg veel geluk dat ik precies op de juiste tijd daar was. Ik ben hier een uur wezen kijken echt geweldig, ze waren met elkaar een het spelen en bamboe aan het eten en erg actief. Heel wat anders dan de panda in Parijs of Berlijn die niet veel deed. Heb veel foto’s gemaakt voor Mirjam aangezien die er zelf niet bij kon zijn, zo kan ze toch nog wat van dit bijzondere moment mee krijgen. De rest van de dag rustig aan door de dierentuin gelopen en bij de voedertijden van de apen gekeken. De gibbons hadden en erg mooi verblijf en waren erg actief, hier ben ik denk ik wel anderhalf uur geweest. Had ik al gezegd dat het heerlijk is om alleen ergens te zijn, ik kon zo lang blijven als ik wilde Een van de gibbons had een kleintje erg schattig! Ik ging om 16:00 uur pas weg na 6 uur in de dierentuin te zijn geweest, het was het geld meer dan waard. Heb echt een super toffe dag gehad, de glimlach stond op mijn gezicht toen ik naar huis liep. Ja ik noem mijn hostel nu huis, ik begin mij al behoorlijk thuis te voelen in het reiswereldje. De eerste week vond ik het lastigste en in de tweede week maakte ik langzamerhand de omslag. Je word toch zomaar aan de andere kant van de wereld gedropt door het vliegtuig en je bent helemaal op jezelf aangewezen wat wel even lastig is in het begin. Nu wil ik niet meer anders en ik kan niet geloven dat er alweer een maand voorbij is.

Vind het wel jammer dat alle contacten zo vluchtig zijn, ik ben meer van de lange termijn vriendschappen. Als ik net moeite heb gedaan om vrienden te maken reis ik alweer weer verder en kan ik weer opnieuw beginnen. Anderen vinden het misschien juist leuk om veel mensen te ontmoeten, voor mij is dit wat minder. Maar erg goed om dit soort dingen te ontdekken, ondanks dat je jezelf wel kent kom je jezelf pas echt goed tegen als je ergens helemaal alleen bent.

Morgen vertrek ik voor een tour van 10 dagen in de outback en ben dus even onbereikbaar. Lekker 10 dagen kamperen en veel mooie dingen zien, zoals de flinders range, uluru, olga’s, lake eyre en nog veel meer. De groep is 12 man erg klein dus, 1 andere nederlander die ook op de tour mee gaat heb ik al ontmoet die zit in hetzelfde hostel en bij mij op de kamer. En er schijnen hier ook nog 2 duitsers te zitten die mee gaan maar die heb ik nog niet ontmoet. Allemaal hele fijne kerstdagen en een goede jaarwisseling gewenst en ik spreek jullie weer ergens begin januari.

Nadat het de vorige dag niet meer gelukt wat om het Grand Prix circuit te bekijken vandaag nogmaals op pad gegaan. Ditmaal met een plattegrond en het eerste stuk met de bus ipv lopend. Nu ik wat beter voorbereid was liep ik wel de goede kant op en was ik niet zo moe dus kon ik een heel rondje lopen om het meer en langs het circuit. De rest van het jaar is dit een openbare weg dus ik kon gewoon overal kijken of soms zelf even op de weg staan als het rustig was. Erg tof om hier eens in de buurt te staan, als ik thuis ben maar weer eens de GP van Melbourne kijken. Het rondje was best groot dus na afloop was ik best moe, de terugweg rustig aan gedaan. Onderweg kwam ik langs de shrine of remembrance het monument ter herdenking van alle gestorven strijders tijdens de oorlog. Erg indrukwekkend en ook een mooi uitzicht. In heel Australie zijn dit soort monumenten maar deze vond ik wel de mooiste.

Volgende dag rustig aan begonnen met een Imax film. In Sydney had ik ook een Imax theater gezien maar daar was genoeg te doen, hier in Melbourne was ik redelijk uitgekeken dus besloot ik hier wel te gaan. De film die ik koos Born to be Wild 3D is geen motor film maar gaat over 2 vrouwen die beide een diersoort helpen. De ene vrouw red olifantwezen en helpt deze weer terug te keren in de natuur en de andere vrouw helpt Orang Oetan wezen. Vooral voor de apen wilde ik de film zien, maar beide verhalen zijn erg bijzonder. Was al een tijd niet in de bioscoop geweest dus met een extra groot scherm was het extra speciaal. Daarna ging ik door naar het Melbourne museum, ik dacht even een rondje te lopen maar ik ging pas bij sluitingstijd om 17:00 uur weer naar buiten. Er waren verschillende onderdelen, botten van dino’s, de geschiedenis van Melbourne, onderdeel over het menselijke lichaam en een onderdeel over de hersenen.

Op facebook zij ik dat ik mijn laatste dag lekker zou chillen maar nadat ik van het Federation Square naar de botanica gardes liep om daar te chillen zag ik een bordje met Yarra river trial. Met daaronder de naar van een waterval die op 12km afstand lag. Ik had weinig eten bij me, liep op teenslippers en mijn laptop in de rugtas. Perfect voorbereid dus om een lange wandeling te maken, dus ik ging op pad ipv te chillen. Ik ben slecht in stilzitten dus zelf op de rustdag ging ik weer op wat doen Natuurlijk was ik niet in de veronderstelling dat ik het bij de waterval zou komen (en terug) maar ik had wel zin in avontuur en een mooie wandeling en beide heb ik gehad. Onderweg kwam ik onder een brug nog een boulderwandje tegen, maar zelfs als ik mijn klimspullen had gehad dan waren die toch in het hostel. Midden op de dag werd het erg warm en was er nergens meer schaduw dus besloot ik terug te gaan. Uiteindelijk toch 2 uur gelopen en zo’n 8km afgelegd. In de middag heb ik gelezen in de botanica gardens.

‘s Avonds kwam ik een vriend tegen in het hostel en op een gegeven moment vroeg hij of ik zin had om een film te kijken. Ik moest nog douchen, kleding wassen en mijn tas inpakken en de volgende morgen moest ik vroeg opstaan. Dus uiteraard ging ik die film kijken, we kozen Shutter Island op zijn aanraden. Het hostel had een bioscoop met beamen en goed geluid en de film was erg goed! In de lift afscheid genomen nadat deze klaar was met 10 keer op en neer te gaan zonder ergens te openen. Gelukkig kon iedereen erom lachen en opende de deur na een tijdje wel weer, heb ik dat ook eens meegemaakt. Op het dak kwam ik erachter dat het heel hard regende, die nacht heb ik niet goed geslapen door de regen en onweer. De volgende morgen stond ik op 6 uur op maar na de korte nacht was mijn kleding nog niet droog vanwege de koude natte nacht dus had ik een probleem. Ik was niet bikkel genoeg om het weer nat aan te trekken aangezien het erg koud was. De kleding maar in een plastic tas gestopt en maar hopen dat het niet naar natte hond zou ruiken als ik ‘s avonds in het hostel was.

Om 7 uur stond Peter mijn tourguide al klaar, dus ik heb nog snel een bak con flakes naar binnen gewerkt aangezien het ontbijt op 7 uur begon. Aangezien ik de eerste was kon ik voorin zitten dus had ik de beste plaats bij het voorruit. Het klikte meteen met Peter erg gezellig om met hem te praten. Hij was half Nederlands en half Iers en heeft ook een Nederlands paspoort. Toen iedereen op de bus zat gingen we de great oceaan road op. Onderweg af en toe een foto stop en af en toe een wat langere stop. Langzamerhand leerde ik iedereen kennen door bij elke stop andere aan te spreken. We hebben de hele great ocean road gedaan, die is ongeveer 260km. Teveel gezien om het hier allemaal te vertellen, die verhalen komen later wel. ‘s avonds aten we pasta gekookt door de tourguide, maar sommigen wilde zelf wat maken of uit eten.

De volgende dag ging we natuurpark de Grampians in, we gingen eerst wandelen in een vulkaan. Ook hebben we een museum over aboriginals gezien en het hoogtepunt van de dag was een hike naar een bergtop met erg mooi uitzicht. ‘s avonds in het hostel was er een bbq met oa kangoeroe vlees en mijn eerste Australische biertjes. Erg gezellig maar na afloop ging iedereen snel naar bed, we stonden elke dag vroeg op en deden veel.

De laatste dag nog meer gewandeld en uiteindelijk met 2 anderen op de bus gezet naar Adelaide. De meesten gingen weer terug naar Melbourne dus de bus waar we inzaten ging weer terug. De reden voor deze trip was om naar Adelaide te gaan en onderweg wat te zien maar de meesten wilden dus terug. Na een plaatsruil zat ik naast degene van mijn tour waar ik mee kon opschieten. In Adelaide was haar vriend al en ze zaten al in een ander hostel dus in Adelaide afscheid genomen. Maar wie weet zien we hier elkaar nog een keer voor een biertje.

Als je een idee wilt hebben wat ik gezien heb kijk even op de website http://www.wildlifetours.com.au/ bij de 3 daagse tour van Melbourne naar Adelaide via great oceaan road en natuurpark de grampians.

In Adelaide ben ik de eerste dag gaan rondlopen en wat informatie over de stad gaan inwinnen. Adelaide is een stuk kleiner dan Sydney en Melbourne maar qua de straten zijn even breed als in Melbourne. De gebouwen zijn lager en en vaak ouder veel gebouwen die op saloons uit een western lijken. Er zijn 5 groter pleiner waarvan de middelste het grootst is. Boven de stad loopt een rivier, hier ben ik in beide richtingen gaan lopen. Erg mooi maar te ver om alles te doen. In de Adelaide zoo waar ik langs kwam hebben we een panda dus wie weet dat ik daar volgende week een kijkje ga nemen.

De rest van de dag door de botanische tuinen gelopen, zoals ik in elke stad doe. Tot nu toe vond ik die in Melbourne het mooist vanwege de hoogte verschillen en omdat dit de grootste is. Er waren hier ook waterlelies, ooit de eerste buiten hun oorspronkelijke leefgebied. Erg tof om die grote bladeren te zien, en kind kan hier op staat stond erbij. ‘s avonds was er een gratis diner in het hostel, dit is elke woensdag dus op mijn laatste dag hier kan ik nog een keer eten. Een gezellige avond, het was opeens erg druk itt tot andere avonden waarbij er meer mensen weg zijn.

Vandaag heb ik een gratis fiets gehuurd en heb ik langs de rivier naar de Adelaide hills gefietst. Totaal +- 40km gefiets met wisselend uitzicht waarvan het eind het mooist was. De andere kant wil ik ook nog zien, maar vandaag vond ik het welletjes dus in de middag heb ik de hitte ontvlucht in het South Australian Museum. Erg leuk met een onderdeel over de Egyptenaren en de expedities naar Antartica en opgezette dieren gerangschikt naar werelddeel. Nadat het buiten iets was afgekoeld ‘s middags gelezen in de botanica gardens.

Morgen heb ik nog geen flauw idee wat ik ga doen, maar zaterdag en zondag ga ik naar Kangaroo Island. Een erg mooi natuurgebied en ik ga daar ook allemaal actieve dingen doen zoals sand boards en snorkelen. Hier kijk ik erg naar uit! Daarna nog 3 dagen in Adelaide, 1 daarvan besteed ik waarschijnlijk aan de Adelaide Zoo. Volgende week plaats ik nog een berichtje voordat ik 10 dagen onbereikbaar ben in de outback.

Maar jullie hebben eerst nog 2 dagen avonturen in Sydney te goed. Mijn plan voor de eerste dag was om naar Bondi beach te gaan en vanaf daar langs de kust te lopen. Nu was het bewolkt en koud dus nadat ik mijn kleding wat had aangepast besloot ik wat rond te struinen in Sydney.

Ik kwam o.a. langs het Hardrock cafe wat helaas nog niet open was. Daar kom ik een andere keer nog wel terug. Daar heb ik trouwens wel vaker last van dat dingen nog dicht zijn. Ik loop vaak al rond 8 a 9 uur in de stad rond en dan is alles nog dicht en loop ik tussen iedereen die naar zijn werk gaat. Om 9:30 ging het maritiem museum open welke gratis te bezichtigen was, dus daar heb ik zo’n 2 uur rondgebracht. Erg leuk museum met dingen over oa de aankomst in Sydney van de eerste vloot. Er was ook een schip gemaakt van bierblikjes, dit voor de race die hiermee elk jaar gehouden word. In de haven lagen wat historische schepen.

‘S middags werd het wat mooier weer en toen besloot ik naar Cackatoo Island te gaan. Dit is een eiland waar vroeger allerlei industrie was en toen niet toegankelijk was. Het eiland is zo gelaten en is nu een grotendeels openlucht museum. Je krijgt het idee dat je over verboden gebied loopt als je daar bent, zeker omdat ik op sommige plekken helemaal alleen liep. Erg indrukwekkend en zeker een aanrader als je in Sydney bent. De toegang is gratis je betaald alleen de kosten van de veerboot waar ik al een weekticket voor had. Toevallig was er ook een kunsttentoonstelling met kunst van jonge kunstenaars. Veel graffiti en ook een hal met een paar honderd t-shirts. Een erg vette tentoonstelling waarvan ik niet eens wist een leuke verrassing dus.

De volgende dag was weer bewolkt, maar aangezien dit mijn laatste dag in Sydney was besloten naar met bus naar bondi beach te gaan voor de Coastal walk. Deze wilde ik erg graag doen en dan maar wat minder mooi weer. Met minder mooi bedoel ik bewolkt, de temperatuur is meestal nog goed te doen, al kan het met wind wel wat fris worden. De Coastal walk loopt van Bondi beach naar Coogee beach (en nog verder). Erg mooi om langs al die rotskusten te lopen, waar mogelijk naast het pad om over de rotsen te klimmen. Er waren wel flink wat rosten afgebroken en overal stonden waarschuwingsborden, dus wel een beetje uitkijken. Het viel mij op wat overal een soort natuurlijke zwembaden waren. Een mooi alternatief voor de zee terwijl je toch mooi uitzicht hebt.

Op de terugweg wist ik weer waarom ik een hekel aan de bus heb, we zaten midden in het verkeer vast van Sydney. Bij de eerst volgende halte uitgestapt en verder gelopen, dat ging een stuk sneller. Lopen heb ik erg veel gedaan trouwens, heerlijk om de stad te voet te verkennen. ‘S middags ging ik naar een gratis museum over de historie van het Australische geld. Daarna ging ik naar de ander gratis museum met allemaal kust. Hier ben ik redelijk snel doorheen gelopen, de Picasso tentoonstelling was helaas niet gratis.

De volgende dag vertrok ik op tijd uit het hostel, te vroeg voor het gratis ontbijt dus dan maar aan de eigen bammetjes. Om 9 uur vertrok de Greyhounds bus naar Melbourne. Dat zou een hele rit worden van 14 uur. Toch heb ik mij geen moment verveeld, ik heb de hele reis uit het raam gekeken naar het landschap. Dit was ook de reden dat ik overdag ging. Je kan ook ‘s nachts gaan om de kosten van een overnachting te besparen maar dan zie je niks en slaap je slecht. In het begin reden we door een heuvelachtig landschap met veel begroeiing en rivieren. Daarna was er een grote grasvlakte en het grootste deel van de route was heuvelachtig droog grasland met hier een daar een boom. De kleine stadjes onderweg hadden wel wat weg van Amerikaanse steden (wat ik mij daar bij voorstel ik ben er nooit geweest). De hoofdstad Canberra vond ik niet boeiend, daarom ging ik er ook snel doorheen ipv daar ook te stoppen. Mijn avondeten was een zak pinda’s koken in de bus gaat niet en het restaurant onderweg was te duur. In Melbourne was het erg fris zo uit een warme bus, dus snel liep ik naar mijn hostel om daar meteen het bed in te duiken. Eerste indruk was al een stuk beter, de man vertelde mij dat er 600 mensen te gast waren!

Na een goede nachtrust in een schone kamer, ging ik voor het eerst sinds het hotel in Taipei weer onder een wammen douche. In de andere twee hostels had ik koud gedoucht dit was toch een stuk aangenamer. Mijn kleding was ik ook onder de douche en die hang ik dan over de rand van het bed te drogen. Ik spaar niks op gewoon meteen uitwassen. Er valt ook weinig op te sparen trouwen, want veel kleding heb ik niet mee. Het gratis ontbijt is hier ook beter, veel soorten corn flakes en genoeg voor iedereen. In het vorige hostel moest je zuinig doen omdat ze niet zo veel hadden. Al met al bevalt dit hostel wel en het is nog goedkoper ook.

Het was erg koud deze dag maar je bent hier maar 1 keer dus ik ging uiteraard op pad. Eerst maar in de gratis bus een rondje door de stad gemaakt, zo kan ik de stad leren kennen en was het niet zo koud. Daarna ging ik net als in Sydney naar de Botanical gardens. Ook al ben ik in een stad, ik zoek toch graag de natuur op. Hier ben ik de hele dag geweest erg mooi. Deze is denk ik iets groter en heeft wat meer hoogte verschil wat het leuker maakt.

Melbourne heeft sowieso wat meer hoogteverschil dan Sydney. De straten zijn ook breden dus je voelt je niet zo opgesloten tussen alle wolkenkrabbers en het verkeer heeft ook wat meer de ruimte. Er is hier ook nog een tram, de straten zijn breed genoeg dus hebben ze deze in ere gelaten. 1 tram is gratis en is voornamelijk voor toeristen bedoelt. Dit is ook een tram van vroeger. In Melbourne staan ook wat meer oude gebouwen, hierdoor lijkt het wat meer op Europa al haalt het het het bij lange na niet bij de mediterrane steden.

De volgende dag ging ik weer rondlopen in stad, uiteindelijk heb ik 1 gratis museum gevonden. Het ACMI (australian centre for omving image) dit is een museum over de historie van het bewegend beeld en er zijn ook allerlei tentoonstellingen waar je zelf aan de slag kan. Zeker een aanrader voor mijn vader (en alle andere lezers) als je ooit in Melbourne komt! ‘S middags een regel middagje, helaas moet ik toch wel dingen plannen omdat het hoogseizoen is. Niet helemaal 100% vrijheid die ik zo graag wil. Ik had nog 1 nacht in dit hostel gereserveerd. Toen ik wilde verlengen was mijn kamer al bezet. In de rest van het hostel was ook geen plek dus ik balen want het bevalt hier. Er was nog 1 optie, de kamers op de rooftop. Dit klonk er duur maar 24 dollar (18 euro) per nacht had ik daar wel voor over. Dat was een goede keuze, de bedden zijn beter, matig uitzicht (ipv geen), lekker in het zonnetje zitten en een badkamer met minder mensen delen. Ook slaap ik voor het eerst onderin het stapelbed wat toch wel fijn is.

Op mijn regeldag had ik ook een tour geboekt naar Philip Island. Hier komen elke nacht pinguïns aan land. Dit schijnt heel beroemd te zijn maar ik had er nog nooit van gehoord. De bus vertrok pas om 11 uur dus kon ik ‘s morgens rustig aan doen. Eerst moesten we erheen rijden, dit duurde een kleine 2 uur met een stop om te eten. Waar ik had geboekt was het goedkoper en was de de lunch inbegrepen, gunstig! Ik mocht wat lekkers uitzoeken bij de Charcoal chicken. Nadat ik mijn eten kreeg wist ik waarom het zo heet er zat namelijk een zwart laagje op de kip. Toch was het erg goed te eten en aangezien ik vegetarisch, ei of tonijn eet was een stukje vlees erg lekker. Ik had er een salade bijgenomen, maar die stelde niet veel voor.

De eerste stop was bij de Chocolade fabriek op het eiland, ik had de tour blind geboekt toen ik hoorde over de pinguïns wilde ik erheen dus dat was een verrassing. Nog nooit in een chocolade fabriek geweest dus dat was leuk. oa en blok van een ton en fontein en je eigen tekst van chocola maken. Aan het eind waar je je eigen tekst kon ophalen lagen nog veel stukjes zonder eigenaar daar wist ik wel een oplossing voor. De tour eindigde uiteraard door de winkel waar ik mij moest inhouden om niks te kopen gelukkig was het zo duur dus maar snel doorgelopen.

De volgende stop was bij een wijnboer. Daar gingen we wijn en kaas proeven, nogmaals een verrassing. Nu ben ik niet zo wijnliefhebber maar dit was toch wel eens leuk om te doen. Na afloop nog even langs alle tafels om de overgebleven kaas en stokbrood op te maken, je bent ten slotte een backpacker en nog eentje uit Nederland ook. De tourgids gaf mij groot gelijk hij deed dit zelf ook altijd als niemand uit de groep het deed

Hierna gingen we naar een Koala reservaat. Het gaat namelijk niet zo goed met deze dieren dus hebben ze een hek om hun laatste leefgebied gezet om ze tegen de mensen te beschermen. Soort van in het wild dus maar niet helemaal. Hier al snel weggelopen van de groep om zelf rond te kijken, ik zag een kangaroo van heel dicht bij! De koala die aan het eten was was ook erg schattig. Hierna een stop om te eten, ik liep lekker over het strand met mijn eigen broodje pindakaas.

Vervolgens gingen we naar het natuurgebied was ‘s avonds werd afgesloten, hier konden we wat pinguïns in het hol zien. Daarna door naar de pinguïn parade. Natuurlijk proberen ze je nog wat geld af te troggelen door betere plaatsen aan te bieden tegen betaling natuurlijk. Ik vond mijn plaatst prima en vanwege de kou gingen veel mensen snel weg en had ik alsnog een goede plaats. De pinguïn kwamen vlak na zonsondergang aan, eerst wat schichtig maar al snel komen er steeds meer. Echt geweldig om te zien. Daarna nog even bij de holen gekeken en daar was het pinguïn rush hour. Super om deze dieren in het wild te zien, al is het wel wat toeristisch.

Na een dagje weg te zijn geweest nu weer een rustig dagje in de stad. Ik ging naar de Fitzroy gardens waar oa Cooks cottage staat. Hier was toevallig vandaag een gratis rondleiding die 10min later zou beginnen. Dat kan geen toeval zijn dus daar ging ik mee. Veel gehoord over de historie van Melbourne, de reden van al die tuinen was omdat er zoveel water was. Ze konden niks met de grond. Hierna naar Cooks Cottage geweest, het huis van James Cook wat hier herbouwd is. Vervolgens wilde ik nog naar het Grand Prix circuit toe maar het was te warm en ik was moe en al de hele dag op de been.

Maar ik heb nog een aantal dagen dus dat komt helemaal goed. Ik vertrek hier zondag met een 3 daagse tour langs de Great Ocean Road en Grampians nationaal park naar Adelaide. Daar de stad bekijken en waarschijnlijk nog een tour naar Kangeroo Island en dan 22 december de Outback in.

Mijn telefoonnummer uit de vorige post doet het nog steeds, ik heb al 1 smsje ontvangen van Mirjam