We zitten dus nog steeds in Queenstown, er is hier een heleboel te doen als je genoeg geld hebt. De eerste activiteit waar we voor kozen was mountainbiken, er is hier namelijk een heel vet mountainbike park met een heleboel downhill parcoursen. Wij gingen alle verhuurbedrijven af om de goedkoopste uit te zoeken. Er is de mogelijkheid een gondola omhoog te nemen maar om geld te besparen besloten wij dit niet te doen. We werden wel uitgelachen dus blijkbaar zou het erg zwaar worden. Maar de gondola was 45 dollar voor een halve dag en dan kreeg je ook een andere mountainbike welke weer 30 dollar duurder was. Nu waren wij klaar voor 45 dollar inclusief 5 dollar korting met onze coupon. Hiervoor mochten we ons 5 uurtjes uitleven.

Bij de voet van de berg aangekomen bleek dit wel erg stijl te zijn. Totaal was het 500mtr klimmen en sommige stukken waren heel stijl. Drie van ons besloten het toch te proberen, maar er werd meer gelopen dan gefietst. Zelf ging ik wel stukjes fietsen en wachtte regelmatig op de anderen. Onderweg hadden we al uitzicht op het parkours en dit bleek de ene makkelijkste te zijn en die zag er al moeilijk uit dus besloten we met de makkelijkste te beginnen.

Echt geniaal was het, alleen maar afdalen zo hard als je durft. Zelf ben ik meer en klimmer dan een daler dus deed rustig aan, ik lig niet liever niet in de afgrond en sinds ik een keer over de kop ben gegaan ben ik een stuk voorzichtiger geworden. Na de afdeling kwam het onvermijdelijke, we moesten nog een keer omhoog fietsen. Ditmaal besloot ik helemaal omhoog te fietsen. Uiteindelijk heb ik er 40min over gedaan en dat was 500mtr klimmen. Was erg moe en bezweet maar wel trotst op mezelf. Bovenaan nog met wat andere backpackers gesproken en na een tijdje kwamen Serina en Michiel ook lopend boven en konden we nogmaals van de afdaling genieten.

Aangezien de track ons wel beviel deden we nogmaals dezelfde maar dit keer durfde ik al een stukje sneller. Lijkt me echt super om hier regelmatig te komen en steeds beter te worden en sneller en van moelijkere tracks af te gaan. Benenden aangekomen hadden we nog een uurtje over en besloten maar terug te fietsen om deze in te leveren. De schade, waren onder andere wat schrammen, spierpijn, twee gescheurde broeken maar het was de moeite waard!

Daarna gingen waren we wel toe aan een douche dus zijn we een hostel binnen gelopen en hebben daar lekker een douche genomen. Weer fris en fruitig gingen we op weg naar de Fergburger, een hele beroemde hamburger tent in Queenstown. De hele dag is de tent vol en worden er af en aan hamburgers gemaakt. Alles is vers en echt superlekker. We besloten allemaal voor de Normale fergberger te gaan en dit was een goede keuze, als je ooit in Queenstown komt zeker eentje nemen! Wie weet dat ik later nog andere burger ga proberen ze hebben ook nog grotere.

Hierna wilden we wel een ijsje maar dit doen we natuurlijk wel op backpacker stijl: Ga naar een supermarkt en word het eens over een smaak ijs. Dit is meestal de goedkoopste wat vanille is maar ditmaal werd het chocolade. Ze zijn met zijn 5en dus 2 liter krijgen we wel op, lepen in de aanslag en aanvallen maar! We hebben het ook wel eens met zijn 3en geprobereerd maar dit ging net niet op. Kan liggen aan de enorme hoeveelheid nasi met satesaus die we die avond aten maar dat is weer een heel ander verhaal. Vandaag bij mijn bungeejump ben ik gewogen en er is niks veranderd, Michiel was zelfs afgevallen terwijl we echt superveel eten.

‘S avonds was het plan om eens uit te gaan, er was een tent met 3 dollar bier tot 22:00 uur maar we zaten wel lekker in de camper en het ging regenen dus besloten we daar te blijven. We hadden in de supermarkt al bier in de aanbieding gekocht, 1,80 per flesje (ongeveer 1,20 in euro’s) en zaten ook corana’s bij! Allemaal 1 biertje en daar kan je dan echt van genieten als je bijna nooit wat drinkt. Het is hier gelukkig iets goedkoper dan in Australie maar toch bezuinigen we op alcohol.

Voor de derde nacht stonden we op ons standaard plekje met de camper ongeveer 1km buiten het centrum. Ideaal zo’n camper overal gratis staan Vandaag gingen ik en Michiel op tijd op en reden de camper naar de dag parkeerplaatst waar de de anderen lekker lieten uitslapen. Voor ons was het tijd om in te checken voor onze bungeejump. Dit was iets wat ik altijd al wilde doen en waar beter dan hier? Als je het dan doet meteen goed dus koos ik voor de hoogste van 134 mtr. Michiel besloot 1 dag later ook mee te gaan, gezellig!

Het regende nog steeds wat het al de hele nacht gedaan had maar dat mocht de pret niet drukken. Het uitzicht overal is een stuk minder maar dat hebben we de andere dagen al gezien. Ik ging die hard nog steeds in korte broek, ben er ondertussen wel aan gewend. We reden met een bus ongeveer 30min naar de bungeejump plek en toen we vlakbij waren was het toch wel even slikken. Op de foto en film is het toch anders dan van dichtbij.

Binnen kregen we onze gordel om en stapten we in een karretje wat via een kabel naar het midden ging. Daar stapten we uit en kwamen we op een platform wat in het luchtledige hangt midden boven de vallei. Je ziet dus om je heen niks anders dan lucht waaronder 134mtr naar beneden. Toen wist ik al zodra er word afgeteld gewoon meteen springen bij 0 ook al gaat het tegen je gevoel in om de diepte in te springen.

We kregen de kabel om onze benen en je schuifelde voorzichtig naar de rand van het platform en daar sta je dan, geen weg meer terug. Na het aftellen dook ik meteen, niet nadenken gewoon doen. Daar ga je dan head first naar benenden, de eerste seconde heb je nog niks door en de volgende 7,5 seconde zei ik 1 lange wooooooooooow. Echt superraar om zo op afgrond af te vallen. Voor je het weet veer je terug omhoog en de tweede keer dat je naar boven veert moet je je benen losmaken waardoor je hoofd boven komt en je in je gordel hangt. Hierna kan je rustig van het uitzicht genieten en word je rustig omhoog getakeld. De glimlach ging volgens mij niet meer van mijn gezicht af wat was dat supervet!

Daarna mocht Michiel ook springen en maakte ik foto’s van hem wat hij ook voor mij had gedaan. Hierna weer terug met het kabelkarretje om onze film te bekijken. Erg grappig om dat moment her te beleven maar vond de film te duur om te kopen dus de rest blijft gewoon in mijn herrinering bestaan. Hierna ging ik weer terug met de bus naar de stad om in te checken voor het raften. Vanwege de langdurige regenval bleek dit niet door te gaan en nu wacht ik tot morgen. Hopelijk kan het dan wel, als het nog steeds niet kan kies ik voor een minder ruig alternatief.

Zo jullie zijn weer helemaal up-to-date!

De volgende dag zijn we doorgereden naar Wellington, waar we op zoek zijn geweest naar een supermarkt om nog een keer groot in te slaan en onze e-tickets voor de ferry hebben uitgeprint. Bovenop de Mt Victoria hebben we overdag van het uitzicht op Wellington genoten en daarna gingen we kaarten en avondeten. Toen het donker was zijn we nog een keer naar boven gegaan om Wellington bij nacht te zien. De volgende dag zijn we op de ferry naar het zuidereiland gegaan, een tocht van 3 uur welke aan het begin en eind erg mooi was. Het begin ging door de haven van Wellington en het eind door de fjorden van het zuidereiland (Marlborough Sounds). Na de lunch met mooi uitzicht op het fjord zijn we via een mooi bergachtig weggetje naar de Queens Charlotte track gereden waar we 2 uur gelopen hebben en nog hebben gezwommen in het fjord. Fris maar wel super vet.

‘s avonds stonden we op een parkeerplaats te eten en kwam er een rangeer langs die iedereen kwam vertellen dat we daar niet mochten staan. Hij zei dat als we een wc hadden het wel mocht en deze hebben wij ook dus mochten we een keertje legaal ergens kamperen terwijl alle andere campers weg moesten. Een iets luxere camper betaald zich dus uit! Vanmorgen regende het en dus zitten we nu in de bieb, vanmiddag gaan we naar het Abel Tasman National Park om daar een stukje van de coastal track te lopen. Morgen daar na het Nelson Lakes National Park om daar te hiken.

Bij de nelson lakes aangekomen was het erg bewolkt en de hike die we van plan waren om te doen ging naar een bergtop dus dat ging niet door. Uiteindelijk besloten we de groep op te delen en ging ik samen met Serina een rondje om het meer lopen. Dit bleek totaal 26km te zijn terwijl we 21 verwachten dus de grootste hike tot nu toe. We liepen door bos met af en toe en open stuk met uitzicht op het meer. Regelmatig lag het pad onder water of moesten we een riviertje via stenen oversteken. We lunchden in een berghut, zag er erg gezellig uit om daar een nachtje te blijven. Dit was niet ons plan wij gingen na de lunch weer door. We kwamen bij erg hoog gras uit dus onze broek werd helemaal nat en daarna moesten de schoenen uit om een rivier over te steken. Was echt superkoud maar wel tof. Het tweede deel van de hike was nog mooier en afwisselender, en de bomen hielden de regen tegen. Desondanks waren we aan het eind redelijk verregend maar het was de moeite waard!

Bij de auto een banaan en een zak chips weggewerkt dat ging er wel in na de hike. Vervolgens gingen we vlak daarna koken we eten elke avond erg veel, 1 kilo pasta met 5 man. De pannetjes zijn wel wat klein dus wel wat behelpen maar na een paar dagen hebben we een werkbaar systeem bedacht. Na de boodschappen eten we altijd verse groente en de dagen daarna meer uit blik. We hebben een koelkast in de camper dus dat scheelt een hele hoop maar groente hou je niet lang vers. Daarnaast zijn de meeste supermarkten duur dus slaan we groot in als er een goedkope is.

‘S avonds zitten we meestal te kaarten in de camper en op de meesten plaatsen moet de camper dicht blijven ivm met sand flies. We zijn allemaal helemaal lek gestoken en zodra de deur dicht is gaan we op jacht tot ze allemaal dood zijn. Vervolgens wil je de deur ook niet meer open anders komt er een hele zwerm binnen. The joys of camping

De volgende dag reden we naar het strand, waar we relaxed op het strand een broodje hamburger gingen maken. De locals rijden hier allemaal met hun auto op het strand dus wij vonden dat dat met een camper van 2,5 en halve ton ook wel kon. Was een erg mooi plekje en de hamburger was erg lekker. Daarna ben ik gaan zwemmen en nog een stukje wezen hardlopen over het strand. Bij vertrek bleek de camper niet meer van het strand te komen. Dat werd dus graven en stokken eronder. Met de hulp van een paar anderen kregen we de camper weer uit het zand geduwd en hadden we dat avontuur ook weer overleeft.

We reden verder langs de kust en op een heel mooi plekje gingen we lekker eten. Dan is de camper echt een voordeel, je kan overal stoppen en slapen, koken van het uitzicht genieten enz. Er liep nog een vogel rond zonder vleugels welke wat zat te schooien en we dachten dat dit een kiwi was maar dit bleek niet zo te zijn. Vervolgens is dit de nep kiwi gedoopt. Na het eten reden we door en kwamen we langs de pancake rocks, een hele mooie rotsformatie welke allemaal laagjes heeft vandaar de naam. Er waren hier ook blowholes waar het zee water erg hoog uit kwam spuiten. Ergens langs de weg de camper gedropt om op tijd te slapen, we liggen er meestal rond 10 uur in en stoppen met rijden rond 20:30 aangezien het rond 21:00 uur donker word.

De Franz Jozef Glacier stond als volgens op de planning. Hier was het plan om alleen beneden te kijken en de volgende dag bij de naburige Fox Glacier ook echt het ijs op te gaan. Erg mooi om deze gletsjer te zien, helaas mocht je vanwege de veiligheid niet erg ver. De rest van de dag gingen we naar de glacier hot pools en kuuroord met 3 zwembaden tussen het tropische bos. De temperaturen waren 36, 38 of 40 graden dat was dus erg vervelend om te doen. Na 3 uurtjes waren we wel weer schoongeweekd en helemaal gerimpeld dus tijd voor een douche en we gingen weer op pad. We reden alvast naar de Fox Glacier en aten daar na een tip een zak patat. Deze was maar 3,50 en echt supergroot. Het was meer een familie zak en iedereen had wel moeite om deze op te krijgen.

De volgende dag vroeg op om naar het startpunt van de Fox Glacier Hike te gaan. We kregen allemaal bergschoenen, regenjassen en broeken, stijgijzers, mutsen, handschoenen, rugtassen enz. Aangezien het toch inbegrepen was huurde ik mooi alles dan werden mijn eigen spullen niet nat en of vies. Hierna reden we een stukje met de bus en begonnen we met een hike door het regenwoud naar de gletsjer. Vlak voor de gletsjer gingen de stijgijzers aan en begon het stuk over het ijs. Er waren in het begin steden uitgehakt maar de rest van nog helemaal ongeschonden. We moesten af en toe een grote stap over een afgrond doen dus best avontuurlijk. Bovenaan was een ijsval super mooi om te zien!

We aten onze broodjes op het ijs, weer een hele vervelende plaats om te eten. Hierna zagen we nog ijsklimmers was ook mogelijk is hier. Daarna daalden we weer af en gingen we nog in een klein ijsgrotje, was niet vaak voorkwam dus we hadden weer eens geluk. Het weer zat ook erg mee, het scheen aan het eind van de dag vaak te regenen bij ons was het alleen een beetje bewolkt.

De volgende dag reden we naar Haast en een stukje door een heel mooi regenwoud. In haast gingen we relaxen, beetje lezen en kleding wassen het zonnetje was namelijk doorgebroken. Daarna reden we weer verder en gingen we stoppen bij de blue pools. De naam zegt het al, heel mooi blauw water. Michiel en ik vonden het wel een goed idee om hierin te zwemmen. Water wat zo uit de bergen komt is erg koud kan ik je vertellen, we gingen ook even opwarmen op een rots en daarna pas weer terug zwemmen. We hadden erg veel bekijks en staan vast op heel wat vakantie kiekjes Hierna namen we onze eerste lifter mee, we vonden 5 man in de camper nog niet genoeg. Erg gezellig om nieuwe mensen te ontmoeten en uiteindelijk kregen we nog 5 dollar voor de benzine mooi meegenomen als je de tank weer voor 100 dollar moet volgooien. We eindigden onze dag in Wanaka een dorpje bij een heel mooi meer omringt door bergen. Er was een gratis bbq dus maakten we voor de uitzondering worstjes klaar ipv elke dag past of rijst.

In Wanaka bleven we nog een ochtendje om te zwemmen, lezen en relaxen en ‘s middags reden we door naar Queenstown. Onderweg pikten we weer een lifter op, het beviel wel vorige keer. In Queenstown vonden we een mooi plekje om te overnachten en toen we later een auto bij kwam nodigden we hun ook uit. Gezellig met zijn 7enen in de camper maar we kregen wel weer gratis bier en het is leuk om anderen te ontmoeten!

Vandaag hebbben we dingen geregeld, morgen gaan we namelijk mountainbiken in een erg vet mountainbike park en de dag daarna ga ik bungeejumpen van 134meter en vervolgens raften!

We stopten die dag bij het strand waar buiten een gratis koude douche was, na een paar dagen niet douchen en een dag hikken was dit erg fijn. We hebben nog wat rondgekeken op het strand en zoals meestal gaan we ‘s avonds op tijd naar bed er is ‘s avonds toch niet meer veel te doen en dan kunnen we ook weer vroeg opstaan.

De volgende dag zijn we doorgereden naar Wellington, waar we op zoek zijn geweest naar een supermarkt om nog een keer groot in te slaan en onze e-tickets voor de ferry hebben uitgeprint. Bovenop de Mt Victoria hebben we overdag van het uitzicht op Wellington genoten en daarna gingen we kaarten en avondeten. Toen het donker was zijn we nog een keer naar boven gegaan om Wellington bij nacht te zien. De volgende dag zijn we op de ferry naar het zuidereiland gegaan, een tocht van 3 uur welke aan het begin en eind erg mooi was. Het begin ging door de haven van Wellington en het eind door de fjorden van het zuidereiland (Marlborough Sounds). Na de lunch met mooi uitzicht op het fjord zijn we via een mooi bergachtig weggetje naar de Queens Charlotte track gereden waar we 2 uur gelopen hebben en nog hebben gezwommen in het fjord. Fris maar wel super vet.

‘s avonds stonden we op een parkeerplaats te eten en kwam er een rangeer langs die iedereen kwam vertellen dat we daar niet mochten staan. Hij zei dat als we een wc hadden het wel mocht en deze hebben wij ook dus mochten we een keertje legaal ergens kamperen terwijl alle andere campers weg moesten. Een iets luxere camper betaald zich dus uit! Vanmorgen regende het en dus zitten we nu in de bieb, vanmiddag gaan we naar het Abel Tasman National Park om daar een stukje van de coastal track te lopen. Morgen daar na het Nelson Lakes National Park om daar te hiken.

Ik besloot ook nog wat te shoppen in Auckland, uiteindelijk een fleecevest, slaapzak en twee shirts gekocht. In nederland had ik al 1 icebreaker shirt gekocht, dit is een t-shirt van schapenwol wat niet zo snel stinkt en snel droog is. Deze komen uit Nieuw Zeeland en die kon ik hier mooi in de aanbieding kopen. Ze blijven duur maar zijn hun geld dubbel en dwars waard. Het fleecevest toch maar gekocht omdat het hier koud kan worden waar ik achteraf erg blij mee ben. De slaapzak is wel lekker voor in de camper, er zitten twee dekbekken bij maar we slapen er met 5 man in dus dat is niet helemaal genoeg. Heb een hele kleine lichte dons slaapzak gekocht, die ook in mijn backpack past, ik denk alleen niet dat ik nu qua gewicht nog met handbagage het vliegtuig in kom, maar aangezien mijn nagelschaar toch niet mee mag is dat geen probleem omdat ik zowiezo spullen moet inchecken.

De eerste dag begonnen met boodschappen voor 4 dagen, veel pasta, rijst en brood. Nadat dit binnen was zijn we Auckland uitgereden met nog een omweg via de harbour bridge ter plaatste, wel mooi om daar zelf met de camper overheen te rijden. De camper is een automaat, rijd dus erg makkelijk maar wel een groot ding dat is even wennen dus. De bochten moeten iets rustiger genomen worden kwam ik achter maar ondertussen gaat het prima. We aten overdag langs een heel mooi meer waarna we weer verder zuidelijker reden. Uiteindelijk gingen we ergens langs de kant van de weg koken en eten, heel voorspelbaar pasta. Uiteindelijk zijn we hier ook blijven slapen omdat er in het donker niks beters meer te vinden was.

De volgende dag reden we naar de Waitimo Caves waar we met de Legendary Blackwater Rafting Co een avonturen tocht in een de glowworm caves gingen doen. Deze hele mooie naam houd in dat je in het donker met een autoband door een grot drijft. We hadden een lampje op onze helm en een wetsuit aan vanwege het koude water. Na een training buiten voor het springen van de waterval gingen we na een mooie wandeling de grot in. Nadat onze ogen gewend waren aan het donker gingen we op weg. Dat was erg koud maar wel super vet. Hoe verder we kwamen hoe meer glowworms we zagen. Sommige stukken dreven we op de band en 2 keer sprongen we achteruit van een waterval af waarna je land op je autoband. Na afloop een warme douche en bagels en een kopje soep, dat konden we wel gebruiken.

Hierna reden we door en stopten we onderweg nog bij de kust. Het zand is hier zwart erg raar maar wel weer bijzonder om dat te zien. We vonden uiteindelijk een mooie plekje langs de kust waar we gingen koken en overnachten. Onder het genot van een biertje keken we naar de zonsondergang en daarna met zijn 8en in de camper naar Lord of the Rings (Er zit een tv in de camper en LoTR moet je in Nieuw Zeeland nog een keer zien natuurlijk). Dat was erg knus maar ging prima.

De volgende dag reden we weer langs de kust en een hoge berg (mt Egmont). Vervolgens reden we door een heel mooie national park dat leek zo uit LoTR te komen. Echt ongelofelijk hoe mooi het hier is. Ons doel voor de avond was zo dicht mogelijk bij de start van de Tongariro Alpine Crossing (Een hike van 20km met een paar 100mtr hoogteverschil, hoogste punt is 1900mtr.) te komen welke we de volgende ochtend vroeg zouden doen. Nadat wij uit de camper waren gedropt op een verdekt opgesteld plekje reden de camper en de auto naar het eindpunt van de hike. Daar lieten ze de auto achter om weer naar ons te komen met de camper. Dit duurde wel erg lang en het was koud maar met een pakje kaarten en een hoofdlamp vermaakten we ons wel. De volgende ochtend stond er nog een camper bij ons gelukkig waren we niet ontdekt want hun stonden vol in het zicht. We reden met 8 man in de camper naar het begin van de hike, lekker gezellig en toen konden we even doorwarmen het was erg fris namenlijk.

We begonnen de hike om 8 uur. De eerste paar km was makkelijk met uitzicht Mt Ngauruhoe (Mt Doom uit Lord of the Rings) welke ik later nog gedeeltelijk heb beklommen, er was niet genoeg tijd om daar tot de top te komen.
Daarna kwam er een flinke klim ik liep samen met Michiel voorop, niet eens bewust maar als man wil je je blijkbaar toch bewijzen Daarna liepen we door een vlak stuk tussen de twee toppen in en daarna kwam er een klim naar het hoogste punt van de hike. Heel mooi uitzicht maar erg koud bovenop. Mijn fleecevest, windstopper en muts kwamen goed van pas en als ik handschoenen had gehad dan was dat ook geen overbodige luxe geweest. Hierna een steile afdaling en langs de blue lakes waar we nog een omweg omheen maakten.

Op een beschut plekje hebben we gelunched en daar kwam ik Astrid tegen van die ik ontmoet heb tijdens mijn tour langs de great ocean road, super toevallig dus wij hebben weer even bijgepraat. Hierna kwam een langs afdaling die niet erg fijn was voor je knieën maar het uitzicht was het waar. Het laatste stuk liep door het bos en echt de hele tocht was anders, geen km is hetzelfde. Het word ook aangeschreven als de mooiste daghike van NZ. Bij de parkeerplaats stond de auto en konden we toen iedereen er was heen en weer gaan pendelen om weer bij het beginpunt te komen met iedereen en de camper en auto. Dit puzzelstukje heeft ons mooi wat geld bespaart er handig als je twee voertuigen hebt.

We aten op bij een rest area in het national park waar we een wc hadden en ons water konden vullen. Rond 20:30 kwam een man ons vertellen dat we daar niet mochten slapen wat wij natuurlijk wel wisten en we sliepen ook nog niet. Het plan was om op dezelfde plaats als de dag ervoor te staan zodra het donker werd maar uiteindelijk zijn we doorgereden om buiten het park langs de kant van de weg te overnachten. Een boete voor wilkamperen in het national park in namelijk 200 dollar persoon daar hadden we geen zin in.

Vandaag afscheid genomen van Simone, Elise en Evelien die verder reizen op het noorder eiland wij gaan nu naar het zuidereiland toe. Vandaag de helft van de rit gedaan morgen de andere helft naar Wellington en dan de dag daarna met de ferry naar het zuidereiland.

Gisteren ben ik veilig aangekomen in Nieuw Zeeland en deze douane was veel makkelijker dan in Australië. Mijn telefoonnummer hier is +64(0)221005073 dus als je een smsje wilt sturen kan dat weer. Mijn Australische nummer is weer te bereiken vanaf 20maart dan vlieg ik namelijk terug naar Australië.

Maar ik was gebleven bij Brisbane, we hebben daar rondgekeken voor een camper. We gingen verschillende reisbureaus af en speelden deze tegen elkaar uit om zo een mooie prijs te krijgen. Uiteindelijk was het 700 NZ dollar goedkoper dan als we het zelf zouden boeken dus dat is mooi meegenomen! Hierna ging ik naar de lagoon in Brisbane om daar een middagje te chillen. Op de weg terug zagen we een man die haaien aan het vangen was in de rivier. Blijkbaar zwemmen deze ook de rivier in en blijven niet alleen in de zee. Voor de duidelijkheid dit zijn reef sharks dus kleine haaien van maximaal 1 meter welke je ook wel eens in een aquarium ziet. Hij had er 3 gevangen en zou ze ‘s avonds opeten. ‘S avonds hebben we bij Michiel in het hostel gegeten omdat het gezellig is en ik en Serina de volgende dag gingen vliegen en al ons eten op moest. We aten net als de dag ervoor nasi met satesaus maar dit maal was er chillisaus in de free food bak wat het helemaal af maakte. Michiel had nog een bak met 2 liter vanille ijs gekocht voor 2 dollar. Iets teveel voor ons 3en maar erg lekker om weer eens ijs te eten, een backpacker is snel tevreden. Daarna terug naar het hostel waar ik nog geskyped heb met Mirjam en mijn moeder, had mij wel een uur vergist in de tijd sorry!

De volgende dag uitchecken in het hostel en ditmaal was de manager aanwezig. Omdat ik vast zat in Agnes Water had ik 2 nachten misgelopen die ik al betaald had en ik kreeg het voor elkaar om deze als voucher te krijgen. Dit was tegen de regels maar ik werd gelukkig gematst. Wel zo fijn anders zou ik 48 dollar kwijt zijn, nu kan ik deze nachten gebruiken als ik terug ben uit Nieuw Zeeland. Hierna liepen we naar de trein die ons naar het vliegveld zou brengen.

Het inchecken was zo gebeurd omdat we vroeg waren was er geen rij. Ditmaal net als van Alice Spring naar Cairns een klein tasje ingechecked met mijn toiletspullen en nagelschaartje, helaas niet meer met alleen carry-on bagage. Hierna ons water weggegooid en nog wat rozijnen opgegeten en daarna door de controle heen. We moesten nog 2 uur wachten tot de gate open ging, ik heb mijn eerste e-book gekocht op de e-reader de Lonely Planet van Nieuw Zeeland hiermee vermaakten wij ons. Erg handig trouwens, normaal is dit een dikke pil maar op de e-reader kan je dit zo in je binnenzak meenemen.

Tijdens de vlucht heb ik Tin-Tin gekeken een leuke film! Kreeg een Deja-Vu naar de heenreis nu ik met dezelfde maatschappij vloog. We kwamen om 19:00 uur plaatselijke tijd aan, de vlucht duurde 3 uur maar er is ook nog 3 uur tijdsverschil. Op de terugweg komen we een uur later aan dan we vertrekken. Het tijdsverschil met Nederland is hier trouwens 12 uur dus dat is makkelijk.

Op de airport belden we ons hostel om te reserveren en daarna gingen we met de airbus naar het centrum. We waren zo slim geweest om geen adres op te schrijven maar vonden het gelukkig vrij snel. Bij het inchecken bleken we in een dure kamer te zitten maar na een hoop moeite zitten we de andere 3 nachten gelukkig wel in een goedkope kamer. Dit is allemaal relatief trouwens, de dure kamer was 28 dollar en de goedkope 19 dollar maar omdat de Nieuw Zeelandse dollar een gunstige koers heeft is dit allebei goedkoper dan in Australië.

Ondertussen was het alweer na 21:00 uur dus geen supermarkt meer open. Op weg naar de Burger King kwamen we Simone en Elisa van de outback tour tegen dus uiteindelijk gingen we nadat ze ook ingechecked waren in het hostel met zijn 4en naar de BK. Hier mag je zelf je beker vullen, daar hebben wij dus goed misbruik van gemaakt. Hierna naar bed maar vanwege het tijdsverschil sliep in nog wat lastig.

Vandaag zijn we met zijn 4en de stad in geweest om boodschappen te doen, vanavond eten we pasta (we lijken wel backpackers). Daarna op een pleintje wezen chillen en ontbijten/lunchen. Hierna konden we terug naar het hostel om in te checken in de goedkope kamer waar we de komende 3 dagen zitten. Nu zitten we in de bibliotheek waar gratis internet is

Aangezien ik in een camper reis de komende tijd weet ik niet hoe vaak ik internet heb, waarschijnlijk wat minder berichten op mijn blog de komende tijd. Via sms ben ik bereikbaar dus als je contact wilt houden is dat mogelijk.

Groeten aan jullie allemaal en geniet van de sneeuw in Nederland!

De volgende dag vroeg op om alweer uit te checken bij het hostel, volgens mij ben ik nog nooit zo kort in een hostel gebleven kwam er alleen maar om te slapen. Eenmaal buiten ging ik op zoek naar de plek ik waar ik kon inchecken voor de Whitsunday cruise. Na deze gevonden te hebben werd ik doorverwezen naar een andere plek dus ik daar heen. Nadat deze geopend was was het tijd om wat papierwerk in te vullen, wat ik nu al heel wat keren gedaan heb. Soms is het alleen een handtekening maar vaak willen ze meer van je weten zoals bij het duiken de contactgegevens voor als er iets met je gebeurd. Bagage opslaan kostte 5 dollar extra maar mijn tas was klein genoeg en mocht mee op de boot De haven was 15min lopen en ik maakte alvast kennis met 3 van mijn mede passagiers. Bij de haven maakten we kennis met de schipper en de anderen, totaal zaten er 13 mensen op de boot waarvan 2 man personeel. Met opzet had ik gekozen voor een kleine boot en niet zo’n party boot met 60 man.

We begonnen met zeilen maar al snel ging de motor aan en het zeil omlaag wat helaas vanwege te weinig wind zo zou blijven. Een echte zeiltocht was het dus niet maar je kan niet alles hebben. Het was bewolkt dus we konden iig niet zo snel verbranden, in de volle zon wil je niet op de boot zitten. Dit betekende wel dat er bij het snorkelen minder kleuren waren, maar desondanks vond ik het prachtig onderwater. Erg mooi koraal en redelijk zicht. Niet zo goed als toen ik aan het duiken was op het reef maar een stuk beter dan om Magnetic Island. We zagen ook redelijk wat vissen, en omdat ze hier gevoerd worden zijn ze niet meer schuw. Leuk om ze te zien maar ik vond dat beter op het reef waar ze nog in hun natuurlijke omgeving leven.

Bij de tweede snorkel plek vertelde onze schipper dat er een grote kans op schildpadden was en wij hadden geluk want zagen er zelfs twee. Hij kwam heel dicht bij en bleef om mij heen zwemmen totdat die er genoeg van had en in de diepte verdween. We liepen hier ook nog over het strand en gingen vervolgens op weg naar de plek waar we de nacht voor anker zouden gaan. Ondertussen hadden we de lunch al gehad en stond het avondeten alweer bijna klaar. Het eten was heerlijk, altijd fijn om af te wisselen van mijn eigen simpele eten. ‘s avonds hoorden we nog een dolfijn en gingen we plakton vangen wat licht gaf als je het weer te water gooide. Erg rustgevend om zo midden op het water te zitten en na heel wat gesprekken was het bed tijd geworden. Omdat er 1 plek over was op de boot kreeg ik een twee persoonsbed was ik dus schuin op kon liggen. Dit was een van de eerste keren dat ik goed languit kon liggen de meeste bedden zijn niet berekend om Nederlanders en dan ben ik nog niet eens superlang. Wie had dat gedacht zoveel ruimte op een krappe boot.

De volgende dag gingen we naar White heaven beach, dit is een super wit strand met heel mooi blauw water. Van ons kreeg het een nieuwe naam, wet heaven beach / wet sunday islands aangezien het naast de bewolking van de dag ervoor nu ook regende. Desondanks was het prachtig, dit is waar je aan denkt bij een onbewoond tropisch eiland! We werden met een klein bootje afgezet op een strand en liepen door het tropisch regenwoud naar de top van de berg voor het uitzichtpunt. We hadden allemaal een gele regenjas aan die we op de boot gekregen hadden zag er volgens mij bijzonder uit zo gele groep. Het uitzicht op het strand was erg mooi, foto’s heb ik niet want met de regen wilde ik mijn camera niet meenemen. Google maar op whitsunday island en denk er dan wat regen bij dan weet je hoe het eruit ziet en kan zien met mooi weer. Daarna gingen we naar het strand toe en zagen haaien en roggen. Het stopte zelfs met regenen dus dat was super. Na een tijdje begon ik een dijk te bouwen van het zand en al snel deed de hele groep mee. Tsja mijn Nederlandse bloed kwam naar boven en ik wilde wat land van de zee redden. Zoals iedereen weet kan je niet winnen van de oceaan maar toch was dit een grappig tijdverdrijf.

Hierna gingen we weer terug naar de boot om onze terug tocht naar Airlie te maken. Onderweg zagen we een schildpad die niet meer kon duiken waarschijnlijk had deze plastic ipv een kwal gegeten en had nu lucht in zijn maag. We hielpen deze schildpad aan wal een belden het nationale park welke hem hopelijk hebben kunnen redden. Het was een enorm beest en ze hadden 3 man nodig om de schildpad op de rand van de speedboot te krijgen. Na onze heldendaad gingen we weer verder en de zon ging zelfs schijnen. Ik zocht een mooi plekje op onder het zeil waar nog wat schaduw was, ik zoek vaak de schaduw op en draag altijd een t-shirt en hoed. Zonnebrand heb ik pas 1 keer gebruikt toen het verplicht werd door de man waarmee ik ging kanoën. Toch ben ik nog nooit verbrand, mijn inziens kan je beter in de schaduw blijven dan uren liggen bakken met zonnebrand. En als je eenmaal een kleurtje hebt ben je goed beschermt tegen de zon zolang je er maar met mate inzit.

Eenmaal terug op de wal ging ik naar de mac om te internetten en als uitzondering daar ook maar eens te eten. Gelijk daarna had ik buikpijn en werd ik weer herinnerd waarom ik daar nooit eet en veel liever alles zelf klaar maak. Maar nu ik een nachtbus had en geen hostel dacht ik daar eens te eten, nooit meer dus. Volgende keer als ik wil internetten neem ik wel een gewoon een ijsje wat daar wel goed is. Daarna ging ik naar de laguna om te relaxen met 2 anderen mensen welke in op de boot had ontmoet. Ze nodigden mij uit voor avondeten, aangezien ze een verpakking van 6 worsten hadden en deze zelf niet zouden opmaken. Aangezien ik altijd trek heb kon ik dit natuurlijk niet weerstaan en een echte maaltijd na de mac ging er ook wel in. Een paar uur later gingen ze naar bed en had ik weer heel wat minder tijd te overbruggen tot dat mijn bus zou gaan.

Om 23:45 was de bus er en iedereen ging lekker slapen. Heb relatief goed geslapen en om 7 uur werd ik wakker met nog 2 uur te gaan. Aangekomen in Agnes water ging ik in het hostel toch nog even 2 uurtjes slapen in bed en daarna ging ik het dorp in. Na wat boodschappen liep ik een stuk over het strand om daarna weer terug te gaan naar het hostel. Dit dorp is heel klein maar iedereen komt hier omdat je hier surf lessen hebt van 17 dollar voor 3 uur. Een mooie deal dus en een goede kans om het surfen eens uit te proberen. De eerste dag had ik deze net aan gemist maar mijn 2e dag hier was ik uiteraard van de partij. Na de uitleg gingen we te water en was het oefenen, oefenen en oefenen. Het peddelen en golven pakken had ik al snel onder de knie maar het opstaan vind ik nog lastig. Ben non stop bezig geweest en heb erg veel lol gehad. Wil zeker vaker gaan surfen maar dan wel wat beter voorbereid want ik snap nu waarom surfers een lange zwembroek hebben (boardshorts of boardies op zijn Australisch). De voorkant van mijn bovenbenen en knieen zitten onder de schaafwonden en achterkant van mijn bovenbenen is verbrand. Vertelde ik net nog dat ik nog niet verbrand was hier het is mij nu toch gelukt. Stja mijn bovenbenen zien nooit zon en mijn zwembroek is iets korter dan mijn normale korte broek en daar ging het mis. Als ik vaker ga surfen maar eens kijken voor een boardshort wat wel prijzig is, gemiddeld zo’n 70 dollar. Wie weet dat ik wel een tijdje ga surfen als ik terug ben van Nieuw Zeeland.

Na de dag surfen ging ik de rest van de dag en de volgende dag chillen in het hostel. Met mijn benen zo beschadigd en verbrand skipte ik de 2e geplande surfdag maar even. Dan komen we bij vandaag, het plan was om de Greyhound bus te nemen om 9:45 maar gezien de hoeveelheid regen was de weg gesloten en zitten we hier ingeregend. Het regenseizoen is nu officieel van start en de laatste week was er al veel meer regen dan begin januari welke ongewoon mooi was. Nu dus afwachten wanneer ik kan vertrekken, en zodra dat kan ga ik meteen naar Brisbane. Vanaf daar vlieg ik namelijk 3 februari naar Nieuw Zeeland. Gelukkig nog een paar dagen de tijd dus no worries. Ben nog even naar het strand geweest om een surfwedstrijd te bekijken, zelf mochten we vandaag niet surfen omdat de condities te moeilijk waren. Dat was het tot zover ik ben benieuwd wanneer we kunnen vertrekken, hopelijk morgen!

Een paar dagen later, ik zit nu in Brisbane na 3 nachten extra in het hostel in Agnes Water. Erg veel was er niet te doen daar en het weer was overwegend slecht. Heb veel gelezen en internet en telefoonbereik was er niet dus behoorlijk afgezonderd daar gezeten. Gelukkig zat iedereen in hetzelfde schuitje en was het centrum wel te bereiken om boodschappen te doen. De winkel werd wel steeds leger trouwens vooral de verse dingen raakten op. Het had 2 dagen hard geregend en het duurde ook weer 2 dagen voor dit allemaal weg was en de wegen weer open. Was een lange reis en de tv stond hard aan dus vond het moeilijk om die te negeren en mijn eigen muziek kon ook niet hard genoeg. Heb dus redelijk veel films gekeken, en afwisselend ook nog wat uit het raam gekeken om het landschap te bewonderen. Vooral in het begin was te zien waar het water hoog had gestaan. Nu dus 2 dagen in Brisbane, naast de stad bekijken ook wat dingen uitzoeken voor Nieuw Zeeland want daar vlieg ik al over een paar dagen heen. Op 3 februari en de anderen komen aan op 5 februari. We gaan nu uiteindelijk rondreizen met 5 mensen er is nog iemand bijgekomen waardoor de kosten van de camper met 1 iemand extra kunnen delen.

Op 7:45 vertrok de bus die uiteindelijk naar Brisbane gaat. Onderweg kan je uitstappen waar je wilt, ik elk klein dorpje als je dit wilt maar veel is daar niet te doen. Dit kan je via internet allemaal regelen, dus je moet wel van te voren nadenken waar je heen wilt. Veel mensen stoppen bij Mission Beach, maar als je niet gaat skydiven of raften is daar verder niet veel te doen. Na een pauze in Cardwell waar ik even op het strand rondliep, kwamen we na 6 uur reizen aan in Townsville vanaf waar ik meteen weer zou doorreizen naar Magnetic Island (Maggie), klinkt als iets uit James Bond. De ferry vertrok vrijwel meteen en ik koos voor een plekje op het top dek. ‘S morgens toen ik naar de bus liep was het licht aan het regenen en onderweg hadden we grote regenbuien gehad op een gegeven moment kwam het zelfs door de nooduitgang naar binnen. Op de boot was het ook een beetje aan het spetteren en het waaide erg hard. Was niet erg aangenaam maar wel een vette ervaring om jezelf bloot te stellen aan de elementen. Na 20 was ik op Maggie aangekomen en ging ik met de bus naar de andere kant van het eiland waar mijn hostel was.

Na een mooie rit door een bergachtige omgeving vol met bos en mooie baaien kwam ik aan bij het Bungalow Bay YHA hostel. We gingen inchecken met wel 10 man tegelijk aangezien iedereen met dezelfde ferry en bus aankomt. Ze vroegen of ik voor 5 dollar extra een kamer met 6 bedden, airco en kluisjes wilde ipv een kamer met 8 bedden zonder al deze luxe. Als backpacker moet je een beetje op je centen zitten dus hoe goed dit ook klonk deed ik dit niet het is hier al duur genoeg en voor 5 dollar kan ik een dag eten. Vervolgens kreeg ik alsnog deze luxe kamer ik vermoed dat alle kamer met 8 bedden vol zaten. Op mijn kamer dumpte ik mijn spullen en raakte aan de praat met 2 Engelsen uit Bournemouth, dat ik hier ooit geweest ben met de pivoos en nog nooit in Londen verbaasde hun maar was wel erg grappig blijft een kleine wereld. Uiteindelijk heb ik alle drie de dagen opgetrokken met hun, ze waren ook net afgestudeerd en het klikte goed. Ik hou wel van wat niveau en sommige contacten zijn erg oppervlakkig dit was nu niet het geval.

We begonnen met een wandeling naar de baai en daarna door het bos naar de volgende baai, erg stond een waarschuwing dat je op bergschoenen moest lopen maar dit is meestal overdreven dus wij deden dit op flip flops (of thongs op zijn Australisch). Uiteindelijk bleef dit achteraf de moeilijkste wandeling van het eiland met allemaal losse stenen en veel hoogte verschil, die bergschoenen waren dit keer toch wel handig geweest. Daarnaast hoorden wij later dat dit ook vanwege de slangen was. De wandeling was erg mooi en op het strand hielden wij even pauze, het was namelijk erg warm. Het leek wel alsof we met onze kleding aan onder de douche waren geweest. Daarna liepen we weer terug en na een welverdiende douche gingen we eten. We hadden allemaal een pakket deal genomen 95 dollar voor 2 nachten, inclusief boot, snorkelhuur voor een halve dag, 2 uur internet en een 20 dollar bar voucher. ipv zelf te koken ging ik dus eens uit eten wat ik hier amper doe. Alleen met oud en nieuw ben ik uit eten geweest en soms zat er wat inbegrepen bij tours. Dankzij de tours eet ik af en toe nog wat luxe voedsel en bunker ik mezelf helemaal vol.

Maar terug naar waar ik was, we hadden de 20 dollar te besteden. Er was een aanbieding een pitcher en een pizza voor 20 dollar de Engelsman nam dit en ik en de andere Engelsman namen een pizza van 10 dollar. Het bier deelden we met zijn drieën, dit was veel goedkoper dan 1 biertje wat ons 7,5 dollar zou kosten. Nu haalden we er drie uit dus dat is 3,5 per stuk wat heel wat beter is. De rest van avond was er niet veel te doen dus gingen we uitrusten, lezen en een beetje computeren.

De volgende dag gingen de Engelsen naar een park waar je dieren kon vasthouden en ermee op de foto, ik sloeg dit over op de wombat na heb ik volgens mij alle dieren al gezien veel daarvan in het wild dus ik heb mijn portie wel gehad. Ik besloot een wandeling te maken naar een oud fort uit de 2e wereld oorlog. Dit kan je het beste in de ochtend of aan het eind van de middag doen maar zelfs nu ik de ochtend kwam ik weer terug met een doorweekt shirt en de 2 liter water die ik mee had genomen was helemaal op. De wandeling duurde totaal 2:15 inclusief uitzicht en foto pauzes welke je ook wel nodig had om niet oververhit te raken. Ik zag nog een slang maar zodra deze mij hoorde aankomen was die snel verdwenen, ditmaal was ik wel op goede schoenen btw. In het begin was er vooral veel natuur en uitzichten te zien aan het eind bovenop de berg was het meeste overgebleven van het fort, zoals de gun turret en de uitzichtsposten.

Terug bij het hostel was het tijd voor een douche en een duik in het zwembad. Na de lunch ging ik samen met 1 Engelsman snorkelen, de andere was bang voor de kwallen. Hier zat trouwens wel een catch, de stringersuit was niet inbegrepen bij de 95 dollar en hiervoor moesten we nog 5 dollar extra neerleggen, beetje jammer maar ik ga geen risico’s nemen met de dodelijke kwallen hier. De receptie vertelde ons dat er een mooie snorkelplek was, dit was weer een uur lopen maar op een plek waar ik nog niet was geweest. Bij het strand aangekomen gingen we ons omkleden en te water, waarschijnlijk ben ik verwend bij het great barrier reef maar erg bijzonder vond ik het hier niet. Toch was het leuk om een middagje te snorkelen. Teruggekomen bij onze tassen leek het alsof we beroofd waren, al onze spullen lagen overal verspreid maar na een controle misten we niks en we hadden allebei ook geen waardevolle spullen mee. Na goed nadenken bleek ik een appel te missen en de dader zat bovenop een tak naast de boom een grote vogel. Slimme beesten ze hadden van allebei onze tassen alle ritsen opgemaakt en alle spullen eruit gehaald. Mijn vermoeden is dat ze alle tassen open maken omdat veel mensen wel iets te eten mee hebben.

We liepen weer terug en en een gegeven sloeg mijn hart een slag over wel liepen namelijk op een smal paadje met veel gras erlangs en er schoot een relatief grote slang weg. Nadat we allebei bijgekomen waren van de schrik vervolgenden wij onze wandeling weer. De slang in de ochtend was op een veel breden pad en niet zo eng, deze wel maar gelukkig zijn slangen ook bang voor ons en kruipen ze altijd weg als ze mensen horen aankomen. Terug bij het hostel was het weer tijd voor een douche, pizza en een biertje. Nu was het mijn beurt om een biertje te halen, alleen had ik dit niet gedaan maar ach je bent toch op vakantie en af en toe een biertje moet kunnen. Vandaag was het niet in de aanbieding dus was ik 12 dollar lichter voor de pitcher. De pizza smaakte weer erg goed, heb dat nog helemaal niet gegeten hier en nu 2 dagen achter elkaar. In de avond was er coconut bowling en bij gebrek aan iets beters te doen hadden we ons alle drie ingeschreven. Wij kunnen allemaal niet goed bowlen dus verwachten niet te veel maar het ging erg goed. De enige regel was dat de kokosnoot 1 keer moest stuiteren, dus we gooiden de kokosnoot allemaal vlak bij de kegels tegen de grond. Als je namelijk de middelste pion omhad won je een gratis biertje. Dit was mij gelukt en 1 van de Engelsmannen gooide een strike wat een pitcher waard was. Wij hadden dus gratis bier en een hoop lol. Iedereen met een strike mocht naar de finale maar daar was het geluk van iedereen op, niemand kon meer iets raken. Het was ook best lastig omdat de kokosnoot alle kanten op stuiterd. De winnaar kreeg een tegoedbon van 30 dollar niet verkeerd dus. Hierna speelde we een potje monopoly, dit heb ik vroeger erg vaak gedaan en toen de bar ging sluiten had ik een ruime voorsprong en werd tot winnaar uitgeroepen. Nadat ons bier op was gingen we naar bed het was erg laat geworden en een vermoeiende dag.

De volgende dag was ik van plan om terug te lopen naar de bus, een mooie wandeling dwars over het eiland van ruim 2 uur. De regen gooide roet in het eten en ik besloot mij gratis internet te gebruiken en daarna op tijd terug te gaan naar Townsville. Daar nam ik afscheid van de Engelsen en ging even rondkijken in de stad. Was niet veel bijzonders en nadat ik de supermarkt had gevonden en een bak yoghury als lunch in een park had opgegeten ging ik met 2 rugtassen (de tweede daarin zaten mijn boodschappen voor in Ayr) terug naar de Greyhound terminal. Ditmaal een kort ritje van ruim een uur, naar een klein plaatste genaamd Ayr. Hier is niks te doen tenzij je van duiken houd, een van de top 10 wrakduiken ter wereld ligt hier, de S.S. Yongala. Veel mensen hebben mij hierover verteld dus had ik besloten de stop hier te maken en een dag te duiken. Aangezien ik mijn diepe duik al op het great barrief reef had gedaan mocht ik hier zo meedoen, maar aangezien ik minder van 15 duiken had wel onder begeleiding van een gids maar dat vond ik geen ramp.

Aan het eind van de middag kwam ik aan en werd ik opgehaald en naar de logde vlak bij zee gebracht. Hier overnachten alleen maar duikers, erg gezellig dus. De eerste avond kon ik voornamelijk luisteren aangezien de meesten veel meer ervaring hadden en dit allemaal aan het uitwisselen waren. Als je een ervaring duiker bent is dit vast een heel tof gezelschap, gelukkig ging het na een tijdje over van alles en kon ik ook aanhaken. We maakten nog een wandeling over het strand en kookten daarna een maaltijd, iedereen had wat mee en bij elkaar werd het een mooi diner.

De volgende ochtend stond het ontbijt klaar en daarna gingen we de duikspullen klaar zetten. Veel hadden eigen spullen mee maar ik huurde gewoon alles, wel zo makkelijk. Met onze wetsuit half aan wat erg warm was gingen we met een jeep naar het strand waar onze boot klaar stond. Was een boot met opblaasbare randen en 2 grote motoren achterop. Alle 12 passagiers moesten achterin op een bankje zitten lekker krap maar zo kon je niet verplaatsen. De bootrit was nogal ruim namelijk, we stuiterden over de golven en kregen regelmatig een golf water over ons heen. Na 30 min waren we aangekomen, 2 mensen waren al ziek geworden maar bij deze duik ging wel iedereen het water in. We zakten rustig af naar uiteindelijk 29 meter. Een iemand deed er erg lang over, waar wij op moesten wachten. Dat is het nadeel van in de beginners groep zitten. Maar uiteindelijk ging onze duik langs het wrak toch beginnner, erg bijzonder om zo’n schip onderwater te zien. Je kon de verschillende onderdelen zien, zoals de mast en de machinekamer. Terug gingen we langs de bovenkant van het wrak wat vroeger de zijkant van het schip was. Hier was erg mooi koraal en veel vissen. We zagen ook nog een slang, deze schijnen hier altijd rond te zwemmen maar voor mij was het de eerste keer erg tof dus.

Op de weg omhoog hadden we twee safety stops (10 meter en 5 meter) daarna gingen we weer naar de oppervlakte waar de zee nu nog ruiger was geworden. Er waren overal lijnen gespannen, voor het afdelen en aan de oppervlakte anders had je kans dat je het schip miste vanwege de stroming of moeite had om bij de boot terug te komen. Op de boot voelde ik mij niet helemaal geweldig, ik had een slok zeewater binnen gekregen en het ronddobberen in de wilde zee had mij ook geen goed gedaan. De lunch stond klaar maar op een beetje fruit en water na vond ik het wel goed. Na een tijdje voelde ik mij wat beter, maar ik moest samen met de andere zieken mensen wachten. De rest begon namelijk aan de 2e duik maar mijn gids ging eerst een adventure dive doen welke ik niet deed en daar moest ik op wachten. De ervaren duikers mochten nu zelf het water in. Tussen de zieke mensen in en wild heen en weer dobberend vond mijn maag het ook mooi geweest en heb ik mijn ontbijt en lunch aan de vissen gedoneerd. Hierna voelde ik mij weer prima en was ik klaar voor mijn tweede duik. Zodra je onder water bent voel je niks meer van de wilde zee en kon ik weer volop van de duik genieten. De tweede duik verliep ongeveer hetzelfde als de eerste maar nu gingen we niet naar de bodem maar meer over de bovenkant van het schip. Iedereen was ook snel beneden dus hadden we meer tijd voor de duik.

Daarna gingen we weer terug naar het strand, weer een wilde bootrit maar ik had nergens meer last van. Ik denk dat uiteindelijk 2/3 van de mensen zeeziek was zelfs mensen die er normaal nooit last van hadden. Tot nu toe heb ik er ook nooit last van gehad, we zullen dus zien in de toekomst. Al met al heb ik erg genoten en je moet er wat voor over hebben he. Terug op het strand gingen we terug naar de logde waar een bbq lunch voor ons klaar stond, ik had nu ondertussen erg honger en dorst met een lege maag dus heb mezelf helemaal volgebunkerd. In de avond was het erg gezellig, een iemand had zelfgemaakte rum mee. Snap het best met zulke prijzen dat ze hier zelf drank maken, hij maakte ook zij eigen bier. Dat kostte het 8 dollar voor 24 ipv 40 dollar dat scheelt een hoop dus. 10 dollar is momenteel 8 a 8,5 euro dus reken maar uit. (toen ik hier net kwam was dit nog 7,5 euro een flink verschil dus).

En terwijl ik dit schrijf zit ik hier in mijn eentje in de lodge. Alle andere mensen zijn ondertussen vertrokken, of zijn vandaag aan het duiken. Ik word om 3 uur afgezet bij de Greyhound bus en dan kom ik ‘s avonds aan in Airlie Beach waar ik 1 nacht blijf. De volgende dag ga ik op een 2 daagse cruise naar de Whitsunday Islands. Er is hier geen internet dus dit bericht zet ik later online.

Een paar dagen later …… Ik zit nu in de Mc Donalds, de eerste keer dat ik hier eet maar ik wilde graag gebruik maken van het internet. Ben net terug van mijn zeiltocht langs de Whitsunday Islands en moet nog tot 23:45 wachten op mijn bus die mij vannacht naar de Town of 1770 brengt. Het is nu 17:15 dus dan maar even gratis internetten bij de Mc. Bericht over Whitsunday volgt later nog.

Maar dan nu mijn belevenissen, zoals ik al vertelde in mijn laatste bericht en op facebook ben ik 3 dagen naar de tablelands geweest. Een nationaal park ten zuiden van Cairns, met afwisselend rain forest en graslanden en een hoop bergen. De hoogste berg is zo’n 1000 meter hier welke we met een slingerend weggetje met de bus opgingen. Erg mooi uitzicht en nog steeds mooi weer ondanks het regenseizoen, erg veel geluk gehad met het weer hier. De eerste dag gingen we naar een hoop watervallen toe en in totaal konden we drie keer zwemmen. Er was een waterdichte foto camera waarmee we foto’s konden maken welke later op facebook zijn gezet, ondertussen zijn deze door mij getagd dus enjoy. ‘s avonds gingen we op zoek naar een platypus (vogelbekdier) en we hebben er 1 gevonden, weer een dier wat alleen hier voorkomt wat ik in het wild gezien heb. ‘s avonds een heerlijke bbq in het on the wallaby lodge met een gratis biertje omdat ik de enige was samen met de staff. De staff was erg vriendelijk en aangezien het zo rustig was daar vooral mee opgetrokken en vrienden gemaakt wat zo zijn voordelen heeft.

De volgende dag ging ik mountainbiken, normaal gesproken rijden ze op de normale weg maar aangezien ik wel in was voor avontuur en de gids ook gingen we op een onverhard paadje in het bos rijden. De gids was blij aangezien hij dit ook veel leuker vond maar niet vaak kon doen. Lekker door de blubber over boomstronken heen en de jungle werd steeds dichter begroeid. Ben onderweg nog blijven hangen in een klimop met haakjes, mijn t-shirt en arm vonden dit beide niet zo leuk, dat is al t-shirt nummer twee die ik kan afschrijven deze reis De schade aan mijn arm valt gelukkig mee en nu heb ik weer een mooi verhaal. Daarna terug naar de lodge voor een eigen meegebrachte lunch. De middag bestond uit kanoen, wederom was ik de enige dus konden we met zijn tweeen in 1 kano en gingen naar een afgelegen plek om zo hopelijk wat dieren te spotten. We zagen een tree kangaroo die je niet snel ziet zeker niet overdag. Aan het eind van een riviertje nog door de modder gebaggerd tot mijn knieen diep, zonder de peddel waren we er niet doorheen gekomen. Hierna even zwemmen om schoon te worden en toen weer terug kanoen.

Bij de lodge aten we mango welke we even daarvoor hadden gehaald bij de buurman welke deze in eigen tuin verbouwd. De lodge kocht hier regelmatig fruit en vandaag was er weer een grote bestelling. We kregen gratis een hele kruiwagen vol omdat hij deze anders toch weg zou gooien en voor 2 dollar kocht ik ook nog twee watermeloenen. Zulke lekkere mango’s en watermeloenen heb ik nog nooit gegeten en nog super goedkoop ook. De rest van de avond heb ik gelezen in de tuin en mijn avondeten was heel simpel een zak pinda’s. Blijft lang goed en je hoeft niet te koken.

De volgende dag kreeg ik de mountainbike nog een dag gratis, handig als je bevriend bent met de staff. Heb ditmaal op de asfalt wegen rondgereden, totaal zo’n 35k berg op en af. Was al om 8 uur vertrokken om een beetje voor de warmte uit te gaan, wat maar gedeeltelijk gelukt was. Om 10:30 was ik terug bij de logde en vond ik het wel mooi geweest. Dit was inclusief wat toeristische pauzes onderweg dus volgens mij heb ik flink doorgereden. Je rijd hier gewoon op de weg, ook op de 100 kilometer wegen. Gelukkig was het rustig en gaan de meeste auto’s ruim om je heen, een uitzondering daar gelaten die vlak langs je komt als er al een tegenligger aankomt. Gelukkig zijn er in Nederland overal fietspaden, maar bang ben ik hier nooit geweest en in nood kan je altijd het gras inrijden. In de middag weer verder gelezen, heb hier in twee dagen een boek uitgelezen en ben weer heerlijk tot rust gekomen en heb lekker gesport, wat mij betreft helemaal perfect.

‘S avonds laat was ik weer terug in Cairns even inchecken in het hostel, meteen door voor de gratis maaltijd, boodschappen doen, spullen uitzoeken, douchen, slapen en de volgende dag weer op pad. Was een drukke avond maar de tour kwam ook later terug dan gepland. Heerlijk geslapen en om 6:45 stond ik de volgende dag alweer klaar om naar cape tribulation te gaan, een erg mooi stuk Australie waar het regenwoud tot aan de oceaan komt. Dit wilde ik altijd al een zien, je voelt je net op een onbewoond eiland. De eerste dag gingen we onderweg wat natuur bekijken en in een stadje heb ik een markt bekeken. Na de lunch bleef ik achter, de rest ging verder met de tour. Ik had namelijk een nachtje in het cape tribulation beach house een prachtig hostel in het regenwoud! Vanaf hier heb ik wandelingen gedaan over het strand en door het regenwoud. Iedereen die van een tropisch eiland droomt als je de loterij gewonnen hebt het is niet alleen maar leuk. Je verbrand je voeten aan het strand, er zitten veel muggen en grote vliegen die steken. Je kan niet in de zee omdat er kwallen en krokodillen zijn, beide erg dodelijk. Maar het wandelen en de natuur zijn er prachtig, het heeft alleen ook zijn nadelen. Heb hier ook weer veel gelezen en in het zwembad rondgehangen en mezelf getrakteerd op een magnum. Over het algemeen probeer ik zoveel mogelijk te besparen op eten, maar af en toe wat lekkers moet kunnen.

De volgende middag ging de tour weer verder, we deden nog een wandeling en een boottocht op de daintree river. We deden een poging om krokodillen te vinden en we hadden mazzel we zagen een 1 jaar oude krokodil. Leek meer op een hagedis en op deze leeftijd hebben ze ook nog veel vijanden. In deze tijd van het jaar is het lastig om ze te vinden vandaar dat we mazzel hadden. Voor grote krokodillen moet ik dus een andere keer terug komen. ‘s avonds in het hostel was de wekelijkse bbq, de week ervoor zat ik op het reef maar deze keer kon ik wel meedoen. Voor 12 dollar konden we onszelf volstouwen, niet goedkoop maar wel erg gezellig. Bijna het hele hostel doet mee en om dan met je eigen prakkie erbij te gaan zitten had ik geen zin in. Ook maar een biertje genomen dus de totale schade was 15,5 dollar, maar dat was het helemaal waard. Heb nu naast kangoeroe ook krokodil en emoe gegeten met daarnaast een hoop salades. Weer eens wat anders dan een zak pinda’s. Na afloop gingen we de stad in om een gratis biertje te drinken, daarna meteen weer terug gelukkig dacht mijn groepje er net zo over.

Nu zit ik dus in het hostel, heb vandaag nagedacht over de oostkust en ik ga proberen alles wat ik wil doen in 2 weken te proppen voordat ik naar Nieuw-Zeeland vlieg vanaf Brisbane. Ben er aardig van overtuigd dat het gaat lukken maar mogelijk dat ik nog iets schrap om wat geld te besparen en het iets rustiger aan te doen. Op de planning staan, Magnetic Island, SS Yongala wreck dive, Whitsunday island, surfen op 1770 beach en Fraser island. Erg veel voor 2 weken maar het moet net aan kunnen. En aangezien ik toch een hekel heb aan niks doen en ik de afgelopen 2 maanden altijd een vol programma heb gehad kijk ik hier erg naar uit. Alleen de portemonee vind het wat minder maar ik ben hier nu en ik doe gewoon alles wat ik graag wil doen (en uniek is voor dit land, dingen zoals skydiven en bungeejumpen enz bevries ik nog even, dit kan je overal doen). In Nieuw-Zeeland gaan we zo zuinig mogelijk leven en hebben we een meigen camper daar zal ik anderhalve maand wat zuiniger aan kunnen doen en dan moet het redelijk uitkomen. Waarschijnlijk kom ik wel iets eerder terug, hangt er vanaf hoeveel geld ik nog over heb als ik terug kom uit Nieuw-Zeeland. Maar dat is allemaal veel te ver vooruit kijken, eerst nog 2 weken in Australie!

De laatste tijd veel op internet gezeten omdat er hier gratis en snel wifi was, vanaf nu is het afwachten wat ik krijg. Uiterlijk over 2 weken wil ik iig een berichtje posten voordat ik naar Nieuw-Zeeland vertrek. Maar als jullie mijn regelmatige facebook en blog berichten missen weet je waarom.

btw dit is tot nu toe wel mijn favoriete stukje Australie, de combinatie van het regenwoud en reef zijn geweldig. Twee stukken hele mooie en bijzondere natuur zo dicht bij elkaar. Ben ook tot nu toe nergens zo lang geweest, als jullie hebben meegeteld zit ik hier alweer twee weken. Dit is mede te danken aan het goede hostel!

Maar first things first, ik vloog van Alice Springs naar Cairns. Met de shuttle bus werd ik naar het vliegveld gebracht en dit was een heel ander vliegveld dan Sydney. Veel kleiner, er was vrijwel niemand en binnen 5 min was ik van de ingang bij de gate, dat is weer eens wat anders dan schiphol. Aangezien het een binnenlandse vlucht was was de controle ook niet zo streng dus dat scheelt weer. Wel moest ik wat bagage inchecken een nagelschaartje en mijn toiletspullen mochten niet mee in de hangbagage. Zo was mijn ingecheckte bagage dus kleiner dan mijn handbagage, qua gewicht en afmeting mag alles mee als handbagage maar van de regels helaas niet.

Wie liepen via een trap het vliegtuig in, ook leuk om eens gedaan te hebben. Het bleek dat het eten en drinken inbegrepen was bij de vlucht dus ik had mij voor niks zorgen gemaakt om het avondeten. Ik vloog namelijk met Qantas, de enige maatschappij die vanaf Alice Springs vliegt, en daardoor is deze duurder en luxer. Ik was al blij met het zakje pinda’s maar daarna kregen we ook nog een maaltijd dus. De vlucht had wel wat vertraging dus ik had helaas de pick-up service van het hostel gemist, maar ze regelden wel wat anders voor mij wat wel 5 dollar kostte. Het alternatief was heel ver lopen in het donker dus dat was ook niet zo geschikt.

In het hostel zag ik Serina weer, op haar aanraden had ik dit hostel gekozen en ze had niets teveel gezegd. Er werken hier aardige mensen en alles is heel goed geregeld. Op mijn kamer slapen maar 2 andere mensen en er zijn geen stapelbedden erg fijn dus! De eerste avond was er wat regen maar en de volgende ochtend ook maar daarna heb ik geen regen meer gezien, perfect dus. Ook de hitte is goed te doen, nu ik gewend ben aan woestijn temperaturen. De stad vind ik erg leuk, het ligt aan zee en overal zijn heuvels met veel regenwoud. In de zee kan je hier niet zwemmen ivm krokodillen en kwallen. ipv is er een groot gratis openbaar zwembad, de lagoon. Mijn hostel heeft ook een klein zwembad, keuze genoeg dus.

De volgende dag was het even afwachten tot de regen ophield en daarna ben ik met Serina naar de botanical gardens en nog een wandeling door het regenwoud daar in de buurt geweest. Het was erg warm om die heuvels te beklimmen maar het uitzicht was het waard. Op de terugweg wat broodjes op een bankje gegeten en ‘s middags gingen we nadeken over wat we allemaal wilden doen aan de oostkust. Het personeel is hier heel behulpzaam en je kan ze alles vragen en ze helpen mee om alles te boeken, ideaal dus. Ik heb de middag besteed aan het uitzoeken van een duiktrip, erg veel keuze. We hebben ook nog een was gedaan, onze kleding was erg vies van de outback al dat rode zand komt overal en is erg hardnekkig. Op de handwas kregen we niet alles schoon en samen kregen we de machine redelijk vol. Uiteindelijk is nog niet alles schoon, mijn camouflage shirt word niet meer schoon en word dus afgedankt na heel wat jaren trouwe dienst. Het avondeten is inbegrepen bij dit hostel, en kan gehaald worden bij een cafe in de stad. Dus gingen Serina, ik en nog een andere Nederlander uit het hostel daar eten. Je kan kiezen uit pasta of chili met rijst. Als je luxer eten wilt kan je bijbetalen maar ik kom juist voor het gratis eten dus dat doe ik niet. Als je na 20:00 uur gaat hoef je geen drinken te nemen, daarvoor wel a 5,50 voor een drankje dus ga ik altijd na 20:00 uur. Het was niet erg veel en heel simpel voornamelijk pasta en saus met weinig vlees en zonder groente. Maar het is gratis dus daar ga ik nog wel vaker heen.

De volgende dag heb ik mijn duiktrip geboekt, ik koos uiteindelijk voor Pro Dive, een vriend uit het hostel in Melbourne had daar ook zijn duiklessen gedaan en was er erg over te spreken. Ze waren niet de goedkoopste maar het scheelde niet veel dus dan kies ik voor de beste. Samen met Serina ging ik naar de lagoon om daar een middagje te chillen. ‘S avonds aten we pannenkoeken aangezien we meel hadden gevonden in de free food bak, 2liter melk was maar 1 dollar en 12 eieren 2,80 dollar een goedkope maaltijd dus en de rest van de week eitjes bij het ontbijt . Was alweer een tijdje geleden dat ik pannenkoeken at dus dat beviel wel. ‘S avonds voor het eerst skype gebruikt om even met Mirjam en Agnes te bellen, erg handig om gratis te bellen. Het internet in dit hostel is snel genoeg en gratis wat niet overal zo is een mooie kans dus.

De volgende dag begonnen mijn duiklessen en Serina zou vertrekken richting Magnetic Island. De eerste dag begon met theorie lessen, we keken video’s en onze instructeur Sam legde wat dingen uit waarna we een toets deden over dat hoofdstuk. We deden 3 hoofdstukken de eerste dag de andere 2 zouden we de volgende dag doen evenals de laatste toets. Daarna gingen we naar de dokter voor onze medische test om te kijken of je lichamelijk in orde bent om te kunnen duiken. Je moet een hele vragenlijst invullen, je bloeddruk word gemeten je word gewogen en je lengte gemeten en als laatste moet je uitblazen in een apparaat. Hierna werder we een voor een bij de dokter geroepen en hij stelde wat vragen of de dingen die je had ingevuld. Mijn bronchitis een paar maanden geleden was gelukkig geen probleem. Na de betaling van 55 dollar kregen we een briefje mee wat je geschikt verklaarde om te duiken.

In de middag gingen we het zwembad in om ons materiaal te leren kennen en er vertrouwd mee te raken. Maar eerst deden we een zwemtest, je moest 200 meter zwemmen en 10min watertrappelen wat uiteraard een eitje was. Hierna gingen ons materiaal in elkaar zetten en aandoen. Vervolgens het zwembad weer in en de eerste keer onder water ademen. De eerste minuut is erg raar, je lichaam heeft een natuurlijke reactie om in paniek te raken omdat je onder water bent, erg raar om dan gewoon te kunnen ademen. Na een minuut was ik eraan gewend en begon ik wat rustiger te ademen, wat erg belangrijk is als je wat je wat langer met je zuurstof wilt doen. We oefenden vooral in het ondiepe gedeelte en deden dingen zoals je masker verwijderen en weer opdoen waarna je het water eruit moest halen door door je neus uit te ademen. Ook moest je je regulator uitdoen terwijl je bleef uitademen en daarna weer terug doen. Al deze oefeningen zijn zodat je weet moet je moet als er onderwater iets misgaat. Alles is op te lossen maar je moet rustig blijven en niet in paniek naar boven willen gaan. Aan het eind van de dag gingen we ook nog naar 4 meter diepte wat super vet is. Hier deden we een oefening om op hetzelfde punt te blijven en we gingen rondjes zwemmen. Waarschijnlijk vergeet ik nog een hele hoop of haal ik de twee dagen door elkaar maar jullie hebben nu een idee wat ik ongeveer gedaan heb.

De tweede dag begon in het zwembad, nu moesten we alles zelfstandig inelkaar zetten en herhaalden daarna oefeningen van de dag ervoor. We gingen ook andere soorten maskers en flippers testen om te zien wat het verschil is. Daarna aten we een lunch bij een chinees waar je zelf je bakje mocht volscheppen. Wel voor eigen rekening maar ik kon mijn Nederlands buffet skills hier goed toepassen. Er lag meer bovenop het bakje dan dat erin zat en de anderen noemden mij een expert. Ik was de enige die alles op kreeg waar ze wederom verbaasd over waren. Hierna reden we door naar de duikwinkel van Pro Dive waar ze ons van alles vertelde over de spullen en we kregen een masker aangemeten welke je eventueel kon kopen. De huur van alle spullen was inbegrepen dus ik kocht geen masker dit kan later wel als ik besluit vaker te gaan duiken en dan kan ik alles op mijn gemak in Nederland kopen. Want ik weet nu wel dat ik zowiezo een eigen masker wil, het huurmasker had wat ruzie met mijn grote neus en zat niet echt lekker. In de middag was er weer theorie en onze laatste toets, welke ik veruit als eerste klaar had met maar 2 fout. Wat gezien het niveau van de toetst nog erg veel is al zeg ik het zelf. Aan het eind werd iedereen zoals elke dag weer afgezet bij zijn/haar eigen hostel ideaal dus.

Nu de zwembad lessen voorbij waren was het tijd voor onze 3 daagse trip naar het reef. Om 6 uur werd ik al opgehaald iedereen zag en nog wat moe uit. We reden naar de boot en gingen aan boord. Iedereen sliep in 2 persoon cabines klein maar wel knus. Het bed had geen centimeter kleiner moeten zijn maar sliep toch erg goed. Na een hele dag duiken en in het water ben je erg moe. Na een boottocht van 3 uur waren we op onze eerste duikplek, we zouden vandaag 2 trainingsduiken doen. We deden weer ongeveer dezelfde dingen als in het zwembad maar dan op de bodem van de zee. Het afdalen gingen langs een kabel naar een rotsblok op de bodem zo kon je rustig aan afdalen wat erg belangrijk is.

Erg bijzonden om zo vrijwel gewichtsloos door het water te zweven en wat is het mooi daar. We zagen onder andere haaien, zeeschildpadden veel vissen en heel mooi koraal. We hadden een heel dun pak aan ivm de kwallen die hier zitten. Welke je ook kon zien rond zwemmen onder water. Na elke duik was er eten en wat voor, vers fruit, veel groente, vlees en je kon kiezen uit heleboel dingen. Tijdens mijn hele reis heb ik nog niet zo luxe gegeten en thuis doe ik dat eigenlijk ook niet. Als je ooit wilt duiken hier kies zeker voor Pro Dive. Na de twee trainingsduiken en het invullen van ons logboek hadden we tijdens de derde duik de gelegenheid om te snorkelen, er waren namelijk nog meer mensen op de boot welke geen les hadden en meer duiken deden. Er was een ondiep reef dus erg mooi om daar te snorkelen en bij de diepe stukjes kan je natuurlijk even naar beneden gaan om dat van dichtbij te bekijken. Hier zag ik mijn eerste zeeschildpad welke wij erg lang bekeken hebben. Degenen zonder les deden nog een nachtduik, wij zouden dat de volgende avond doen. Hierna een toetje en vrij snel gingen iedereen naar bed, had ik al gezegd dat een hele dag in het water zijn vermoeiend is. Als je beter word dan is het minder vermoeiend duiken is namelijk een luie sport.

De volgende dag vroeg op en weer verder met de 2 andere trainingsduiken. Nadat we deze ook voltooid hadden konden we onze formulieren invullen en waren we officeel PADI open water divers. Met je pasje kan je overal ter wereld duiken tot een diepte van 18 mtr. De derde duik was een fun dive, deze mochten we zelfstandig doen, erg tof om eindelijk een zelf de route te bepalen en geen oefeningen meer te hoeven doen. Er was nog een klein tunneltje waar we ook onderdoor gingen, tunnel is een groot woord het was meer een brug maar toch vet om te doen en die controle te hebben om er doorheen te sturen. Er bestond nog de mogelijkheid om je adventure training te doen, dit was 175 dollar extra maar nu ik toch bezig was en het goed beviel besloot ik als enige dit te doen. De adventure training bestond uit een nachtduik welke iedereen toch al deed, enige wat extra was was een stukje navigeren met je kompas. De nachtduik was erg bijzonder, het was volle maan en na een tijdje zonder zaklampen kon je ook redelijk wat zien.

De avond maakten een aantal van ons het erg laat met wat alcoholische versnaperingen, niet te veel natuurlijk de volgende dag moest er weer gedoken worden. In mijn geval was dit een diepe duik naar 26,8 meter en aangezien ik de enige was die de adventure training deed was dit een prive training. Op die diepte bekeken we een fles welke heel klein geworden was en keken we naar kleurverschillen onder water. Dit was uiteindelijk mijn langste duik van 46 minuten de meeste andere waren rond de 36min. Sommige blijven wel een uur onder water met dezelfde hoeveelheid zuurstof, ik heb nog een hoop te leren dus.

Hierna deed ik het naturalist onderdeel wat bestond uit het identificeren van vissen. Een mooie duik waarbij ik prive werd rondgeleid langs allemaal mooi plekken. In mijn boek moest ik ook nog vragen maken en wat theorie leren en daarna was ik een adventure diver wat inhoud dat ik nu naar 30 meter diepte mag. De laatste duik was weer een fun dive, welke we zelfstandig mochten doen. We hebben rondgekeken bij een koraalrif en gingen niet erg diep. Het was wat lastig om weer terug te komen bij de boot, met het navigeren onder water moet ik nog wat oefenen.

De 3 dagen zijn veel te snel voorbij gegaan maar waren echt super vet. Waarschijnlijk ga ik onderweg nog wel een keer duiken en in Nederland wil ik het ook blijven doen, ben benieuwd hoe het daar is. Bij het hostel ging ik relaxen in de hangmat ik was namelijk erg moe. Om 20:00 uur ging ik naar de stad voor mijn gratis maaltijd en daarna naar de Gilligans een groot hostel waar we een biertje gingen doen in hun cafe. Bijna de hele groep was aanwezig en het was erg gezellig. Ook nog wat andere mensen gesproken dan degenen uit mijn groep en weer wat mooie contacten gelegd. Uiteindelijk was ik pas om 2 uur thuis wat inclusief een half uur terug lopen was. Dat is het enige nadeel van dit hostel het ligt wat verder buiten het centrum maar overdag is er een shuttle bus dus dat is meestal geen probleem.

Vandaag heb ik de hele dag gelezen in de hangmat, had wel een dagje nodig om bij te komen. Weer een boek uitgelezen ben momenteel bezig in de Inheritance Cycle een 4 delige serie waarvan onlangs het laatste en 4de deel is uitgekomen. Een erg vet fantasy boek een aanrader voor de liefhebbers. Alleen deel 4 rest nu nog.

Morgen ga ik op een 2 daagse tour in de tablelands, regenwoud en watervallen bekijken, mountainbiken en kanoën. Een mooie combinatie van natuur en sport dus de twee dingen die mijn voorkeur hebben. Voor 20 dollar heb ik een extra nacht in het plaatselijke hostel bijgeboekt dus ik kan nog een dagje extra rondkijken daar. Als ik terugkom van die tour ga ik op een 1 daagse tour naar cape tribulation en daintree waar ik wederom een dag extra aan vast plak. Kost bijna niks extra en ik heb toch tijd genoeg dus waarom haasten. Met een nacht extra is het en stuk meer waar voor je geld en ik slaap daar op een hostel bij het strand daar kijk ik erg naar uit. De rest van de oostkust moet ik nog goed over nadenken, maar daar had ik nog geen zin in vandaag. Dit kom later nog wel, dus na afloop nog maar een extra nachtje in dit hostel bijboeken zodat ik daarvoor de tijd heb.

We waren gebleven in Coober Pedy op eerste kerstdag dus alles was dicht maar gelukkig was het hostel speciaal voor ons open gegaan. We zater hier dus tijdelijk vast totdat we weer boodschappen konden doen, reizen rond kerst is een uitdaging en je kan vers vlees en groente niet lang goedhouden in een Esky (australische term voor koelbox). Het was dus ook niet mogelijk om van te voren veel te kopen. Gelukkig maakte de plaatselijke pizzeria speciaal voor ons pizza’s die we rond 3 uur aten als late lunch vroeg diner. Deze was eigenlijk ook gesloten maar onze tourguide kent overal mensen die regelde dat. Die avond was er dus niet veel te doen en we gingen wat kaarten en omdat alle winkels dicht waren aten we wraps met wat kaas, salade en ham blokjes. De gids verontschuldigde zich maar aangezien we ‘s middags als pizza hadden gehad vond ik het prima. Wel een apart kerstdiner, maar toch wel speciaal om dat hier te vieren. Andy uit onze groep was een fanatieke salsa danser en een paar mensen wilden dit wel leren, ik ben totaal geen danser eigenlijk totaal het tegenovergestelde maar ik besloot toch mee te doen. Dit bleek een goede keuze, het ging beter dan ik dacht en ik had nog nooit eerder een stijldans gedaan en had er erg veel lol in ondanks dat het nog steeds niks voor mij is.

De volgende dag mochten we uitslapen omdat we toch nog moesten wachten tot de winkels open waren. Daarna gingen we nog noodlen, dat is het zoeken naar Opal op een plek waar dat gratis mag. Dit was het enige wat we wel konden doen en Geert uit onze groep was erg fanatiek! Hierna was de winkel eindelijk open en ik sloeg zelf ook maar wat snoep in omdat ik een grote eter ben en er niet altijd genoeg eten was. Uiteraard was het wel genoeg om van te leven en erg lekker en luxe allemaal maar ik eet toch graag een tweede bord avondeten wat niet elke dag kon. Onze tourguide kan erg lekker koken en knap om voor een grote groep op houtvuur te alles klaar te maken!

Na het inslaan van de boodschappen gingen we weer op pad, we hadden wat vertraging opgelopen maar dat zouden we later weer goed maken. Onderweg stopte de bus regelmatig en we wisten niet altijd of we moesten uitstappen, soms rookte de tourguide een sigaret en gingen we weer verder en soms moesten we uitstappen om iets te bekijken maar dit was niet altijd duidelijk. Hier bleken we een fata morgana te kunnen zien, net als de warmte boven asfalt maar dan echt duidelijke contouren zichtbaar. De dag bestond uit veel rijden om de achterstand in te halen en aan het eind van de dag waren we bij de painted desert hier waren witte bergen welke vroeger onder de zee waren. Na een wandeling en veel foto’s gingen we weer verder. We maakten nog een stop bij de pink roadhouse in Oodnadatta een dorp met een paar inwoners in the middle of nowhere. Al dit soort dorpen bestaan alleen maar voor en door de reizigers. Er is een tankstation, je kan boodschappen doen, water bijvullen en overnachten. Er wonen soms maar 2 mensen hier volgens mij 8.

Onze slaapplaats was een stuk verder rijden totdat de zon bijna onderging. We zochten (lees trek een dode boom omver) snel brandhout en maakten een kampvuur. Het hout hier brand erg snel en is kurkdroog in Nederland is het veel leuker om kampvuur te maken. Maar als het al laat is en je moet koken op je vuur is het toch wel fijn als je in 1min een groot kampvuur hebt. Je kan een boomstronk bijna met een lucifer aansteken. De zonsondergang was zoals elke avond prachtig, zoals jullie op mijn foto’s kunnen zien. Helemaal in de middle of nowhere is alles vlak en kan je dus de hele horizon zien zonder lichtvervuiling of hoge gebouwen in de weg. Echt heel bijzonder om dit mee te maken, dit vergeet ik nooit meer. Net als slapen onder de prachtige sterrenhemel, echt zoveel zijn er niet te geloven. Je kon duidelijk de melkweg zien en een soort wolk van sterren, veel meer dan je in Nederland ziet.

De volgende dag was weer veel rijden om de nogmaals de achterstand in te halen. We stopten op een kleivlakte waar we nog een paar foto’s maakten. De middagstop was bij een waterhole waar we lekker gingen zwemmen, het water was vies maar heerlijk verfrissend. ‘s middags nog een stop bij een roadhouse waar ik een magnum voor 5 dollar (4 euro) kocht, erg duur zo in de middle of nowhere maar erg lekker om een koud ijsje te eten. Het was ‘s avonds wat lastig om een overnachtingsplek te vinden, het moest vlak zijn, zonder stenen en weinig begroeiing ivm brandgevaar. Uiteindelijk hadden we een plaatstje voor onze swags en het kampvuur gevonden. Na een potje shithead gingen we op tijd naar bed. We gingen altijd rond 22:00 uur naar bed als de zon net onder was en stonden al rond 5 uur op als de zon opkwam. Heerlijk om in zo’n ritme te leven een stuk beter dan ons stadse leventje.

De next day was weer een hoop rijden met als einddoel de camping bij Uluru (Ayers Rock) om daar de avond de zonsondergang te zien. Op de camping lekker zwemmen, spullen opladen en en snel wat kleding wassen in de wasbak. Daarna nu Uluru om de zonsondergang te zien. Mijn verwachtingen waren iets te hoog wat meestal niks voor mij is, ik ga overal open in en zie wel wat er gebeurd. Maar hier had ik zo lang naar uitgekeken dan is het lastig om niet enthousiast te worden. Begrijp me niet verkeerd ik vond het super mooi en bijzonder om te zien maar de veranderende kleuren vielen tegen en de zon ging veel te snel onder. Heb denk ik ruim 100 foto’s gemaakt en daar kies ik binnenkort een bureaublad achtergrond uit. Deze had ik al heel lang maar dat was van het internet nu is het mijn eigen foto. Hierna terug naar de camping voor een late barbie (bbq) en na een heerlijke maaltijd nog even overlegt met de gids en de groep en we besloten de volgende dag heel vroeg op te staan en 2 dingen op 1 dag te doen aangezien iedereen alles wilde doen en niks overslaan. Er waren nog 3 mooie wandelingen en maar 2 dagen daarvoor. Dit was een goede oplossing dus iedereen was blij.

De wekker ging om 4:15 de eerste keer dat ik die echt nodig had, de andere dagen word je vanzelf wakker als het licht word. We pakten alles snel in en reden zonder ontbijt naar Kata Tjuta (Olga’s) om daar de zonsopgang te zien en tevens die bij Uluru alhoewel die van ver af was. Ik wist niet dat deze 2 rotsen maar 50km van elkaar af lagen en Kata Tjuta is eigenlijk veel mooier maar Uluru is bijzonder omdat het zo’n grote monoliet is. We waren als een van de eerste daar en de zonsopgang was mooi maar we waren alle andere dagen al verwend dus het speciale was er een beetje vanaf. Hierna een snel ontbijt op een klein weggetje en door naar Kata Tjuta voor een van de grote wandelingen. Deze sloot op dagen dat het boven de 35 graden was om 11 uur vandaar dat we deze eerst deden. Erg mooi om hier door heen te lopen, tussen en om de enorme rotsblokken met daartussen mooie begroeiing. Wel erg warm er werd veel water gedronken onderweg en ik snap wel waarom dit ‘s middags niet meer leuk is.

In de middag deden we 2 korte stukjes van de wandeling rondom Uluru, het was te warm om alles te doen maar dit was een mooi compromis om dit niet te hoeven overslaan. Uit respect voor de aboriginals word het gewaardeerd als je de berg niet beklimt en op een warme dag zoals onze is de beklimming zowiezo gesloten. Hoe graag ik de beklimming ook wil doen, dit kon niet en anders had ik het ook niet gedaan. Ik respecteer de regels van de aboriginals. De beklimming zag er veel steiler dan ik had gedacht, er was een hekje om aan vast houden maar het zag er wel gevaarlijk uit zonder gordel en ander beveiligingsmateriaal, er zijn dan ook mensen dood gegaan (bloody tourists). Op sommige plekken mocht je geen foto’s maken en uit respect voor de aboriginals deed ik dit ook niet en besloot helemaal geen foto’s te maken. De wandeling langs dit blok vond ik erg mooi, leuker dan de zonsondergang de avond ervoor. Er is veel meer begroeiing dan je verwacht en er is zelfs een waterhole. We waren weer blij dat we bij de bus waren maar de airco had het ook zwaar dus dat was even afzien. Het water was als zo vaak ook allemaal warm, je kan niet overal ijsblokjes halen. Voor deze tour moet je wel een beetje kunnen afzien, maar het is echt de moeite waard! Daarna gingen we terug naar de camping om te zwemmen en ijsblokjes te kopen, wat is een koud glas limonade dan lekker zeg! Die avond reden we weer terug richting terug om alvast een stuk richting Alice Springs te gaan. Langs de weg reden we een klein paadje in waar de truck net aan paste en we sliepen op een redelijk droog zoutmeer. Weer een hele bijzondere plek om de nacht door te brengen, dit mis ik wel nu ik weer in een hostel zit.

Na een heerlijke nachtrust reden we naar de plek voor onze derde grote wandeling, de Kings Canyon. Dit word soms wel eens de Australische Grand Canyon genoemd, die laatste ga ik nog een keer bezoeken dus daar ik kan ze nu niet vergelijken maar de Kings Canyon is prachtig! We liepen over de bovenkant en later ook een stukje beneden waar de garden of eden was en een watehole waar uiteraard weer gezwommen werd! Zonder een frisse duik overleef je de temperaturen hier niet. Klagen mogen wij ook niet nu was het ruim 40 en de tourguide zei dat het in januari 50 graden kan worden. Deze wandeling was naast Kata Tjuta wel mijn favoriet. ‘S avonds aten we als voorafje kangaroo staart, erg vet maar wel lekker. Dit zou onze laatste nacht in de swags worden ik heb dus extra genoten van de sterren en zag nog 3 vallende sterren.

De volgende dag konden we uitslapen en werd ik wakker onder de muggenbulten, het stikte er daar namelijk van. De hele nacht hoorde je zwermen om je heen zoemen, gelukkig was dit de enige nacht anders was het wel afzien geweest. Ik had geslapen met mijn vliegennet om om hoofd maar daar steken ze gewoon doorheen en waarschijnlijk zijn zo ook de slaapzak binnen gekomen. We reden naar de western Macdonnell ranges en maakten door nog een korte wandeling naar een uitzichtspunt en gingen daarna weer zwemmen in het mooiste waterhole tot nu toe. Er was ook een boomstam welke als kano werd gebruikt.

Die middag kwamen we aan bij ons eindpunt in Alice Springs, dit is de grootste stad in het midden van Australie. Veel is hier niet te beleven en het is veel te warm om hier wat te doen dus de komende dagen zouden in het teken staan van chillen bij het zwembad en uitrusten van de tour. Ook weer eens tijd om de blog bij te werken, foto’s te uploaden, op facebook te kijken enz. Maar eerst was het oud en nieuw onze tour eindigde namelijk op 31 december. We gingen uit eten met onze tourgroep en daarna samen stappen. Het was erg gezellig en ik heb veel te veel gedronken, maar dat mag af en toe wel eens en zeker na 2 nuchtere oud en nieuwe vieringen was dit weer eens wat anders. Er was geen vuurwerk daarvoor moet je in Sydney zijn of andere grote steden maar het aftellen en met confettibommen werkt het ook.

De kroeg ging om 2 uur dicht en we gingen naar het hostel waar de meesten van de groep zaten om nog een biertje te doen en even te chillen. Ik en Elisa namen nog een duik in het zwembad en daarna bleven we slapen in dat hostel omdat het hek al dicht was en we de beveiliging al eerder waren tegengekomen. Van wat dekbekken op de grond maakten we een extra bed en bleven daar slapen :p Een bijzondere avond dus. De volgende dag was het tijd om mijn haar weer te millimeteren het was in anderhalve maand alweer erg lang geworden namelijk en kort beviel wel.

Daarna ging ik met Serina terug naar ons hostel waar ze nog 1 nacht is en ik nog 2 nachten. Lekker samen de dag doorgebracht met zwemmen en chillen, erg gezellig. ‘S avonds eten we met nog 3 anderen die in het andere hostel zaten. Wij deden de boodschappen en uiteindelijk aten we heel veel pasta voor 2 dollar per persoon, inclusief tonijn en verse groente! Hierna afscheid van de 3 andere genomen. De volgende dag was vrijwel hetzelfde als de dag ervoor en ik nam ‘s middags afscheid van Serina maar ik zie haar weer in Cairns waar wij allebei heen gaan. Ik koos voor hetzelfde hostel daar, wel zo gezellig.

Vandaag al uitgechecked bij het hostel en de spullen zijn ingepakt nu maar wachten op de shuttle bus en mijn vlucht naar Cairns vanmiddag. Mooi de tijd om deze uitgebreide blog te maken Vanmiddag nog even lezen denk ik en ook alvast een grote maaltijd aangezien ik rond etenstijd vlieg en pas om 20:00 uur daar aankom. Dus op naar Cairns waar ik ga duiken en naar Cape Tribulation, moet alles nog uitzoeken waar dit kan en hoeveel het kost maar dat regel ik daar pas wie weet kan ik nog met anderen mee reizen dus ik boek pas dingen op het laatste moment. Daarna afzakken langs de oostkust met o.a Whitsunday Island en Fraser Island om dan op 3 februari vanaf Brisbane naar Nieuw-Zeeland te vliegen, hier ga ik samen met Serina en Michiel die ik ontmoet heb op de heading bush tour samen reizen. Genoeg te doen dus en ik kijk erg uit naar het volgende deel van mijn reis.

In Cairns is er volgens mij ook weer gratis internet in het hostel dus ik lees graag jullie reacties daar!

p.s. check ook de foto pagina ik heb er weer een heleboel foto’s opgezet.

p.s. bericht aangepast om duidelijk te maken dat ik Uluru niet beklommen heb, dit was niet 100% duidelijk op te maken uit het bericht.