Vişne & Vanilya.. Mutfak günlüğüm.

Canlandırıcı Ananaslı Yeşil Smoothie

noreply@blogger.com (Anonymous) — Sun, 4 Oct 2015 17:26:00 +0300

Mutfakta uzuun uzuun vakit geçirmeye alıştığımdan mıdır nedir, bir yemeği çabuk hazırlayınca bir tuhaf hissediyorum kendimi. İyi anlamda tabii. Hızlı yapılan leziz yemek kadar zevk veren bir şey olamaz sanırım. Çünkü kısa zamanda daha fazla çeşit yapabiliyoruz bu durumda değil mi? :) Ama artık sağlıklı beslenmek adına, küçük porsiyonda doyurucu tariflere odaklandım.

Uzmanların da dediği gibi ufak bir tek öğünde vücudun ihtiyacı olan tüm vitamin, protein, mineral vesaireyi aldığınızda saatlerce acıkmıyorsunuz. Gerçekten herkesin bas bas bağırdığı üzere, işlenmiş gıdalar ve şeker vücudumuzun başlıca düşmanı. Şeker çıkınca hayatımdan, açlık da yorgunluk da kalmadı bünyede vallahi. Tabi dengeli beslenip tüm temel ihtiyaçları almak çok önemli. Bu haftasonu yaptığım smoothie de aynen bu amaca hizmet ediyor. :) Hele spordan önce veya sonra inanılmaz iyi geliyor.Dahası, yalnızca 5 dk.da hazır!

Canlandırıcı Ananaslı Yeşil Smoothie
(1 kişilik)

Malzemeler:

1 dilim ananas
1/2 muz (yaz mevsiminde dondurulmuşu daha makbul olur:))
5 çiğ badem
2 yemek kaşığı yulaf ezmesi
1 büyük yaprak karalahana (sapın etrafından yaprakları ayırıp elinizle gelişigüzel koparmanız yeterli)
1 çay bardağı süt (laktozsuz benim tercihim)
1/2 çay bardağı su
1 çay kaşığı tarçın

Tüm malzemeleri blenderda çekip kahvaltı niyetine tüketin. İşte bu kadar!

İskoçya'nın İncisi: Isle of Skye

noreply@blogger.com (Anonymous) — Fri, 18 Sep 2015 21:02:00 +0300

Türkiye'ye döneli yaklaşık 1 ay oldu... İskoçya'da yaşadıklarım şimdiden hayal gibi gelmeye başladı bile. Sanki bir masaldı, ben o yaşadıklarımı kitapta okudum veya bir filmdi izledim ve ardından aklımda sadece etkileyici sahneler, nefes kesici manzaralar kaldı…

Mayıs ayında 3 günlük unutulmaz bir Highlands turuna katıldım. Aradan kaç ay geçse de, bu süreçte Birleşik Krallık'taki bilimum şehirleri azimle gezmiş olsam da, aklımda en çok kalan bu 3 günlük Isle of Skye gezisi oldu nedense.

Portree

Edinburgh’dan Skye’a otobüs veya tren gibi toplu taşıma araçlarıyla gitmek neredeyse imkansıza yakın. Araba kiralayıp gidenler oldu ama adada hiçbir şekilde telefon sinyali alınmadığından, eski usul haritayla dağlar ormanlar akarsular arasında kaybolmak olası. Bu yüzden en güzeli küçük 15-16 kişilik arabalarla her hafta en az iki defa adaya tur düzenleyen yerel tur firmalarıyla gitmek.

Bizim katıldığımız tur şirketi Heart of Scotland’dı. Rehberden de turdan da baya memnun kaldık. Bir de güzel diye duyduğum Rabbies şirketi var. Bu iki firmanın da Isle of Skye rotası aynı zaten. Ehh tabi bir de rehberleri genellikle İskoç. Aksanlarına alışmak biraz zor oluyor ama cidden komik elemanlar. :) Enteresandır hangi tura katıldıysam mutlaka Mel Gibson’ın Cesur Yürek filminin ne kadar yanlış çekildiğinden bahsetmiştir tur rehberi. İskoç halkı, kahramanları William Wallace’ı yanlış tanıtan bu filme çok içerlemiş. Tabi bir de Sean Connery aksan taklidi var. Hepsi adamın İskoç aksanıyla dalga geçiyor, kendileri çok farklıymış gibi. :) Neyse gezinin detaylarına geçeyim en iyisi. Yazarken bile heyecanlandım bak..

Gezimizin ilk durağı bir mimari harikası diye nitelendirilen Forth Bridge. Edinburgh’un tanıtım fotoğraflarında yer alan güzel bir köprü. Ama köprü etrafında pek yapacak bir şey yok. Zaten biz de 5-10 dklık bir foto molası verip yola devam ettik.

Forth Bridge

Diğer durağımız Dunkeld. Burası küçük sevimli bir İskoç kasabası. Tay nehrinin kenarında, birkaç yerli sakini, birkaç cafesi ve katedraliyle inanılmaz şirin bir belde. Manzarası, yeşilliği, oksijeni insana huzur depolayan yerlerden. Robert Menzies isminde bir kafeden kahve ve “Scone” aldık. Scone, tereyağı, süt ve unla yapılan geleneksel bir İngiliz hamurişi. Burada yediğim sade scone oldukça lezzetliydi.

Dunkeld

Dunkeld’den ayrıldıktan sonra, yol üzerinde Pitlochry yakınlarında bir yerde durduk. “Queen’s view” denilen bu manzara noktasının manzarası cidden etkileyiciydi. Babamın yapmaya bayıldığı yağlı boya kartpostal tablolarına benzer yerler gördüğümde hala çok etkileniyorum. Burada da birkaç foto çekildikten sonra, öğle yemeği için Spean Bridge bölgesinde mola verdik.

Queen's View

Sonrasında İskoçya’nın en önemli simgelerinden Eilean Donan Castle ziyareti. Şansımıza hava inanılmaz kapalı ve yağmurluydu burada. Ama kalenin müthiş manzarası yine de oldukça etkileyiciydi. “Eilean” Gaelic dilinde “ada” demekmiş. İskoç ingilizcesi versiyonunda ise adaya “isle” diyorlar. Sanırım eski Gaelic dillerinden kolay okunur versiyonlar üretmişler. Özellikle Highland bölgelerinde yerel halkın bir kısmı hala Gaelic konuşuyormuş. Zaten kasabaların, mekanların isimleri de hem Gaelic hem İngilizce yer alıyor tabelalarda.

Eilean Donan Kalesi

Eilean Donan’dan çıktıktan sonra kısa sürede anakarayı adaya bağlayan köprüden geçtik ve Isle of Skye’a vardık. Ada o kadar tenha o kadar köy gibi ki, tek kalabalık merkez yeri Portree diyebiliriz. Portree’ye hayran kaldığımı saklayamıycam yalnız. Yine minicik bir kasaba ama rengarenk evleri, süper manzaralı limanı, harika butik otelleriyle kalbimizi çaldı. :) Kaldığımız otelin adı “Coolin view”. Adı üstünde, süper bir manzarası vardı otel odamızın.

Coolin View Manzara ;) (Portree Limanı)

Akşam yemeği içinse, Portree limanındaki güzel balıkçılardan birine gittik. Bu yörede yakalanan taze Atlantik balıklarının lezzetini anlatmama gerek yok sanırım. Şu basit tabak nasıl bir etki bıraktı bünyemde bilemezsinizzz. Zaten iki akşam üst üste Pier Hotel Restoran’da yedik. Yalnızca deniz ürünleri değil, mekanın tatlıları da inanılmazdı.

Hotel Pier Restoran

Ertesi gün sabahtan akşama kadar Skye adasının öne çıkan yerlerini dolaştık. Artık ben değil fotoğraflar konuşşun :)

Old man of Storr:

Kilt Rock: (İskoç erkeklerinin giydiği kilt eteklerine benzediği için kayaya bu isim verilmiş)

Cuillins Dağları (Star Wars 7’nin bir kısmı burada çekilmiş)

Fairyglen (Nam-ı diğer Peri Vadisi. Burada da foto çekmelere doyamadım :))

Killin Evleri:

Neistpoint Lighthouse:

Akşam yemeği yine efsane Portree limanında Pier Hotel’de.Bir de belirtmem gerek, en ünlü single malt viski markalarından Talisker’ın üretim tesisleri de Isle of Skye’da yer alıyor. Hava çok yağmurlu olunca buraya götürüyormuş bazı turlar. Bizim şansımıza hava açtığından, daha doğa odaklı bir program yaptı rehberimiz. Yine de Talisker’a gitsek şikayet etmezdim ama.. Skye’a doyamadım sanırım. :)

Pier Hotel Restoran

Ertesi sabah adayı terk etmek üzere yola çıktık. İlk molamız Plockton Village denilen bir köy. İskoçyadaki tek palmiye buradaki miniminnacık adada yer alıyor. Her yer inanılmaz fotografik! Plockton’dan çıkıp Eilean Donan’ı bir de kuşbakışı gördük dönüş yolunda. Öğle yemeği için herhalde en bilinen yer olan Loch Ness dolaylarında mola verdik. Rehberimizin şu dediğini hatırlıyorum: “Nereye gidersem gideyim hava hiç belli olmaz burada her an yağmur bastırabilir, ama Loch Ness’e her gittiğimde hava günlük güneşlik olur.” Gerçekten de öyle oldu. Kapalı hava kendini birden mavi gökyüzüne ve güneşe bırakıverdi. (Bkz. Aşağıdaki iki fotoğraf arasındaki inanılmaz fark:))

Plockton Köyü

Loch Ness/Fort Augustus

Fort Augustus’taki öğle yemeğinden sonra, İskoçya’nın en yüksek dağı Ben Nevis’in müthiş manzarasını ve Commando Memorial’ı görmek için ufak bir mola verdik.

Ben Nevis

Birkaç saat sonra ise, Harry Potter dahil birçok film sahnesine fon olmuş Glen Coe’da bir kahve molası verdik. (Bu arada “Glen” İskoç İngilizcesinde vadi demek. O tüm glen ile başlayan viski markaları hep kuruldukları yerdeki vadinin isminden geliyor.) Hava yine kara kara bulutlandı tabi. Glen Coe’nun hemen yanında “3 Sisters” adı verilen yanyana 3 devasa dağ manzarasına da bayıldım ne yalan söyleyeyim.

Glencoe

3 Sisters Dagları

Hairy Coo Inekleri

Molalar, manzaralar bitmedi. İskoç ineklerini görmeden olur mu? Kırmızı tüylü bu devasa sevimli inekleri besledik yine ekmeklerle. :) Edinburgh’dan önce son durağımız ise Doune Kalesi oldu. Bu kale birçok filme fon olmuş ünlü yerlerden biri. En bilindik film ise 1975 yapımı “Monty Python and the Holy Grail”. En güncel bilgi ise “Game of Thrones” dizisindeki Winterfell şehri. Favori dizim olmasından mütevellit baya ilgimi çekti yalan yok. :)

Doune Kalesi

Bu 3 günlük kompakt turda İskoç doğasına da tarihine de iyice doyduk. Ama söylemem gerek, buraları böyle deli deli gezdikten ve bayıldıktan sonra dedim ki ben neden Karadeniz’e hala hiç gitmedim? Kendimden utandım vallahi. Bundan sonra inşallah yurdumdaki ilk uzun tatillerimden biri Karadeniz olacak.

Sevgiyle ve huzurla kalın.. :)

Nohutlu Patlıcan Köfte - Pesto Soslu

noreply@blogger.com (Anonymous) — Wed, 16 Sep 2015 22:12:00 +0300

Hayatımdan işlenmiş gıdaları çıkarttığımdan ve sebze-meyve ağırlıklı beslenmeye başladığımdan beri kilo derdine pek düşmez oldum. Türkiye’ye döndüğümde tartıda gördüğüm rakama da şaşırmadım desem yalan olur. İngiltere’den bana kalan en önemli alışkanlıklarımdan olan aromalı sular ve her sabah ilk iş içtiğim ılık limonlu suyun büyük ölçüde etkili olduğunu düşünüyorum bu konuda ama. Bir de canım artık ağır, yağlı, karbonhidratlı şeylerden hatta ve hatta çikolatalı tatlılardan bile çekmiyor. Türkiye’ye iner inmez ilk aradığım şey dolma, baklava veya kebap değil, incirdi. Evet gerçekten geldiğim ilk iki hafta 2-3 kilo inciri bitirdim. Tam da mevsimiydi gerçi Ege incirlerinin :) Sonra sonra 1 yıldır mahrum kaldığım; dolmaydı, kısırdı, gevrekti, boyozdu, beyaz peynirdi tulum peyniriydi, özlediğim her geleneksel lezzetten yedim ama kilo almak yerine kilo verdim.

Fark ettim ki, gerçekten de yalnızca vücudu dinleyip, onun ihtiyaçlarına kulak verip beslenmek yeterli. Vücudum da kaliteli besinlere alıştıkça çöpleri istemez oldu. (Çöpten kastım; şerbetli tatlı, cips gibi yüksek kalori değerine sahip ama hiç enerji vermeyen besinler tabii.) Son 5 aydır kendimce uyguladığım yeni beslenme tarzımda et ve hayvansal gıdaları olabildiğince minimuma indirdim ve bu bende ciddi alışkanlık oldu. Haftada 1-2 gün et tüketimi (özellikle somon gibi omega 3 zengini balıklar) şart yine de ama canım mütemadiyen sebze/meyve çekiyor. Ne tuhaf değil mi? :)

Bu haftasonu mutfağıma kavuşmam şerefine harika bir sebze köftesi yaptım ben de. Böyle uğraşıp sağlıklı ve cezbedici yemekler çıkarınca, yemesi de ayrı bir keyifli oluyor vallahi :)

The First Mess’ten uyarlandı.

Pesto Soslu Nohutlu Patlıcan Köfte

(Yaklaşık 10 adet)

Malzemeler:

1 tatlı kaşığı zeytinyağı

1 orta boy patlıcan ( yemeklik küp doğranmış )

Tuz, karabiber

1/2 su bardağı haşlanmış nohut

1/4 su bardağı yulaf kepeği

1 yemek kaşığı kadar taze kekik (veya 1 tatlı kaşığı kuru kekik)

1 tatlı kaşığı sumak

1 tatlı kaşığı kavrulmuş susam (opsiyonel)

2 diş sarımsak (soyulmuş, doğranmış)

Yarım demet maydanoz (doğranmış)

1 yemek kaşığı limon suyu+2 çay kaşığı limon kabuğu rendesi

1/4 su bardağı su (haşladığınız nohutun suyu daha iyi olur)

2 dilim bayat ekmek (tercihen tam buğday veya çavdar ekmeği)

Pesto Sos için malzemeler:

1/2 su bardağı iç ceviz

3 diş sarımsak (soyulmuş, doğranmış)

3 su bardağı kadar taze fesleğen yaprağı

1 yemek kaşığı limon suyu

Tuz, karabiber

¼ su bardağı zeytinyağı

Yapılışı:

Önce pesto sosu hazırlayalım.Tüm malzemeleri blenderda homojen bir kıvam alana dek çekin ve buzdolabına atın.Sostan artan kısım olursa buzdolabında 5 güne kadar dayanıyor.

Köfte için, öncelikle fırını 180 dereceye ayarlayın. Düz bir fırın tepsisinin tabanını hafifçe yağlayın ve kenara kaldırın.

Orta ateşte zeytinyağını ısıtın ve yemeklik doğranmış patlıcanı yumuşayıncaya kadar pişirip (yaklaşık 10 dk kadar sürüyor), bir tutam tuzu karabiberi de ekleyin ve soğumaya bırakın. Öte yandan; nohut, yulaf kepeği, kekik, sumak, isteğe göre susam, sarımsak, limon suyu ve rendesi, maydanoz, ve su/nohut suyunu homojen bir kıvam alana dek robotta çekin. Yumuşattığınız patlıcanı ve ekmek kırıntılarını da karışıma ekleyerek köfte hamuru kıvamında bir karışım elde edene dek robotta çekmeye devam edin.

Köfte hamurundan ceviz büyüklüğünde yuvarlaklar yapıp yağlamış olduğunuz fırın tepsisine koyup önceden ısıttığınız fırına verin ve üzerleri kızarana dek pişirin. Yaklaşık 30 dakika kadar pişme süresi oluyor. Pişme sürecinin yarısında (yani yaklaşık 15 dk sonra) üzeri kızaran köftelerin diğer tarafını çevirmeyi unutmayın.

Fırından taze çıkmış köftelerinizi pesto sos ve domatesle süsleyerek servis edin.

Süper Enerji Topları

noreply@blogger.com (Anonymous) — Sat, 12 Sep 2015 22:44:00 +0300

İstanbul'a yuvama, evime, mutfağıma döndüm nihayet! İnsan sahip olduklarının değerini kaybetmeden anlayamıyormuş gerçekten. Ben de küçücük dahi olsa yalnızca bana özel olan mutfağımın değerini baya iyi anladım bu sayede. Bir daha minikliğinden şikayetlenmiycem mutfağımın. :) Hele blenderım, kahve makinam, tencerelerim tavalarım hatta ve hatta bardaklarım; hepsini nasıl da özlemişim! Evimde mutfağımla başbaşa kaldığım ilk haftasonu şerefine bayağı bir deneme yaptım bugün. Ama ondan önce haftaiçi bir akşam, iş yerinde ara öğünüm olsun diye hazırladığım enerji toplarının tarifini yazsam fena olmaz.

Master yaparken son 1 yıldır hiç hissetmediğim "yemek sonrası uyku gelme sendromu"nu işe ilk başladığım günden beri yaşıyorum. Bu durum kan şekerinin yükselmesiyle alakalı oluyor genelde ama, yediklerimde pek bir farklılık olmadı normale göre. Psikolojik midir, çalıştığım ofisin havasızlığından mıdır, bilmiyorum. Ama bu toplar cidden işe yaradı. Her gün işe giderken 2 tanesini yanıma alıyorum ve öğleden sonra ara öğün niyetine kahve ile tüketiyorum.. Sağlıklı, doyurucu ve enerjik daha ne olsun! :)

Deliciously Ella'dan uyarlandı.

Süper Enerji Topları

(10-12 adet)

Malzemeler:

4 adet Medjul hurma

Yarım su bardağı dolusu çiğ badem

Yarım su bardağı dolusu çiğ kaju (ceviz ya da fındıkda olur)

1 yemek kaşığı chia tohumu (opsiyonel)

1 yemek kaşığı öğütülmüş keten tohumu

Yarım yemek kaşığı hindistan cevizi yağı veya eritilmiş tereyağ

Yarım yemek kaşığı toz kakao

Yapılışı:

Önce badem, kaju, keten tohumu ve varsa chia tohumunu blenderda un formuna gelene dek çekin. Biraz dişe gelmesinde de sorun yok ama. Diğer malzemeleri ve çekirdeklerini çıkarıp gelişigüzel doğradığınız hurmaları da blendera ekleyip 1 dk kadar tekrar çekin. Yumuşak yapışkan bir hamur kıvamına gelmesi gerekiyor. Karışımdan ceviz büyüklüğünde toplar yapıp buzdolabında 1 hafta kadar saklayabilirsiniz.

Edinburgh: Yeme İçme Mekanları

noreply@blogger.com (Anonymous) — Sat, 15 Aug 2015 16:56:00 +0300

Fark ettim ki son zamanlarda yemek tarifinden çok gezi yazıları yazar oldum. Ahh bu yurt hayatı! Mutfak maceralarım geçici olarak raflarda maalesef. Ama yemek tutkum bitmedi, bitmeyecek. Edinburgh'daki güzel yemek yediğim tüm farklı mekanları not alıyorum aylardır. Her keseye, her damak tadına uygun bir sürü güzel restoran,cafe,bar var bu müthiş şehirde. Ehh oyleyse ilk olarak en yaygın olan muhtelif dünya mutfaklarından başlayalım.

Thai Mutfağı

Ting Thai Caravan
En favori öğrenci mekanı desem abartmış olmam. Öğle yemekleri akşam yemeklerinden 3-4 pound daha ucuz. Restoranda otursanız bile genelde kartonda servis ediyorlar ve özgün thai yemekleri var. Uygun ve salaş restoran deneyimi yaşamak isterseniz, tavsiyedir.

Ting Thai Caravan- Pad Thai

Thai Orchid
Ting Thai'ye nazaran daha şık bir restoran tarzında döşenmiş, ziyadesiyle daha pahalı bir mekan. Ama burada denediğim yemekler de fena değildi. Denenebilir.

Hint Mutfağı

Mother India's Cafe
Bu şehirde yaşadığım en kötü restoran deneyimlerimden biriydi. Aslında düşünce şekilleri çok iyi. Meze formatında 5-6 pound civarı küçük porsiyon bir çok çeşit Hint yemeği var menude. Biz 4 tane seçip paylaşalım dedik. İki tanesi aşırı acıydı zaten tadlarını anlamadık bir de midemizi yaktı. Diğerleri de bayağı yağlıydı sanırım. Yemeklerin bitimi sonrasında midemiz çok fena oldu. Ama burayı da beğenenler baya fazla. İkinci bir şans versem mi diye çok düşündüm ama o kötü deneyimi uzun bir süre unutamadım.

Red Fort
Ortalama Hint restoranlarından biri ama fiyatlar daha uygun. Ha bir de unutmadan söyleyeyim, bu restoranda olduğu gibi alkol satılmayan bazı mekanlarda BYOB (kendi içkini kendin getir) konsepti var. İnanılmaz mantıklı bir konsept bence. Restoranda yemeklerin yanında market fiyatına içki içiyorsunuz daha ne olsun. Keşke bizim ülkemizde de böyle birşey uygulanabiliyor olsa...:) Hatta bu formatta bir Türk restoranı bile var Edinburgh'da.

Kismot
Ah geldiğimden beri aklımda ama bir türlü gidemedim bu mekana. Şehirde yaşadığım birkaç Hint deneyiminden sonra Hint yemeklerine bir antipatim oluştu maalesef. Zorunda kalmadıkça tercih edemiyorum.

Namaste-Katmandu (Nepal/Hint)
Bu mekana 2 defa gittim ikisi de iyiydi. İyi derken, süper lezzetli mutlaka gidin baabında değil de, sonrasında midemi bozmaması baabında diyorum. Yalnız Nepalli bir arkadaş bu mekanın çok iyi yemek yaptığını söyledi. Demek ki standartların üzerinde.:)

Kore/Japon/Çin Mutfağı

Andamiro
Burada denediğim Kore yemekleri: Bulgogi, okonomiyaki, Bibimbap, Green tea tiramisu, Yuzu tea. Hepsi güzeldi, damak tadıma uygundu. Ama 3 bina yukarısındaki Kim's i daha çok beğeniyor herkes. Bence ikisinin çok ayırt edici farkı yok. Gelmişken hakkıyla Kore yemeği deneyeyim diyorsanız Bulgogi veya Bibimbap'tan birini öneririm. Çok acı koymamaları için uyarmayı unutmayın. Koreliler için Asya kıtasının Adanalıları diyeyim siz anlayın. :)

Andamiro- Green Tea Latte

Kim's Mini Meals
Yukarıdaki yazdıklarımın aynısına ek olarak, kredi kartı ve rezervasyon kabul etmeyen 5-6 masalı bir mekan burası. Genelde akşam saatlerinde önünde kuyruk olur. Ama sıkıntı yok, yer bulamazsanız 100 metre aşağıdaki Andamiro'ya gidersiniz. :)

Kanpai Sushi
İşte Edinburgh'un en iyi suşi mekanı. Buraya 2 defa gittim. 2.sinde bir Japon arkadaş da vardı yanımda. Japonyadaki restoranlar seviyesinde dedi. Tabi seviyeye paralel olarak fiyatlar da biraz ortalamanın üzerinde benden söylemesi...

Red Box Noodle Bar
En öğrenci dostu mekanlardan biri. Birçok malzeme ve noodle seçeneğinden istediğiniz karışımı seçip 5 pounda tıka basa doyabilirsiniz. Birçok kez yedim buradan, her seferinde tamamını bitiremeyecek kadar doydum ama tamamını bitirmek isteyecek kadar da lezzet aldım. Sonuç olarak, elbette her seferinde tamamını bitirdim. :)

Güney Amerika Mutfağı

Miro's Cantina
Meksika mutfağı. Minik ve atmosferi de buram buram Meksika kokan bir mekan. Yemekleri leziz. Bir de gitmeden rezervasyon yaptırılması tavsiye edilir. :)

Tupiniqium
Sokak lezzetlerinden bir yıldız. Minicik büfede glutensiz incecik leziz krepler yapıp bol ve taze malzemelerle 5 pound civarına satıyorlar. Bir kreple iki kişi doyar. Ayrıca hem tuzlu hem de tatlı çeşitleri var. En az 3-4 defa gittim. Her lezzet muazzam.

İtalyan Mutfağı

Lucano's Kitchen
Okuldaki birkaç arkadaşın favori İtalyan restoranı. Risottosunu çok seviyorlar. Ben bir makarna yemiştim burda, açıkçası pek beğenmemiştim. Ama burası favori kahvaltı mekanlarımdan. Detaylar kahvaltı kategorisinde aşağıda.

Vittoria on the Bridge
Vasat denilebilecek bir İtalyan restoran. Canınız çok pizza, makarna çekmediyse Edinburgh'da ilk tercihiniz İtalyan olmasın zaten.

La Favorita
Buradan da beklentilerim bayağı fazlaydı. Mekanın en çok begendiğim şeyi ekmeği oldu. Pizzası da şehirde herkes tarafından seviliyor ama benim pizza zevkimin çıtası biraz yüksek sanırım. Londradaki pizzacıyı buradakilerin hiçbiri geçemedi.

Pizza Express
Franchise, Londrada da her yerde var ama lezzeti bir franchise'a göre baya baya iyi. Yine de ilk tercihim olmaz.

İspanyol Mutfağı

Cafe Andaluz
Müthiş tapaslar, sangria süper. Paellası çok büyük, 2 kişilik ve pahalımsı. Bizim yaptığımız hatayı yapmayın tapasların üzerine paella söylemeyin. Ya paella ya tapas yiyin, hem doyun, hem lezzetlere bayılın hem de ucuza çıkın.:) Benim bir sonraki gidişimde tercihim yalnızca tapas oldu.

Andaluz-Paella

Lasal
Çok bayıldığım aklımda kalan bir mekan olamadı maalesef. Andaluz açık ara önde. Ama fena bir yer de değildi.

Orta Doğu Mutfakları

Beirut- Lubnan mutfağı
İçimdeki zeytinyağlı sebze yemeği özlemini gideren yerdir. Yeri bende ayrıdır. Kuzu döneri de bayağı iyi. Fiyatlar öğle saatlerinde baya uygun. Akşam gitmedim ama sanırım burası da biraz ortalama üstü pahalılıkta.

Hanams-Kurdish
Nargile içmek için Victoria street'e bakan üsk sokakta açık yeri var. Yemekler güzel. Zaten bu Orta doğu mekanlarına hep sınıf arkadaşlarımla gidiyorum. Bizim mutfağımıza çok çok yakın lezzetler ve ne yeseler bayılıyorlar. Ahh yurdumun yemekleri gibisi yok vallahi. Buraya gelince değerini daha çok anladım! :)

Meze Meze-Turk mutfağı
İsminden de anlaşılacağı üzere Türk meze restoranı. Buradaki ilk Türk restoran deneyimimdi burası ve 10-15 kadar sınıf arkadaşımı organize etmiştim Türk mutfağını denesinler diye. Sonuç mu, hüsran ötesi hüsran! Sırf fix meze tabağından söylemedik diye 1 saat (evet abartısız, hatta belki bir saatten de fazla!) siparişlerin gelmesini bekledik. Fix menu söylemedik çünkü öğrenciydik ve kişi başı 10 çeşit mezeye verecek 25 poundumuz yoktu! Nasıl utandım, nasıl üzüldüm anlatamam. O kadar yabancı öğrenci benim ayarladığım mekanda mağdur oldu. Mekanın sahibi Türk beyfendiyle defalarca konuşmam da hiçbir işe yaramadı. Üstüne gelen yemekler de hiç güzel değildi. Zaten sinirden yediklerimden de bir tad alamadım. O kadar üzüldüm ki, zavallı sınıf arkadaşlarım da beni teselli etmeye çalışmaktan yediklerinden bişey anlamadılar zaten. Bu mekanın sokağından bile geçmiyorum, siz de geçmeyin hiç tavsiye etmiyorum. Olabilecek her yerde de burasıyla ilgili kötü tecrübelerimi paylaşıcam.

Cafe Turquaz
Kabus gibi "Meze Meze" deneyiminden sonra, her gün önünden geçtiğim ama içine bakmayı bile düşünmediğim bu Türk mekanı beklentilerimi kat kat aşan bir yer oldu. İşin ilginci de çok spontane bir şekilde Filistinli bir arkadaşın hadi sizi bir meze mekanına götüreyim demesiyle girdim buraya bir gün. Off son 5 aydır hiç içememiş olduğum siyah Türk çayı öyle güzel geldi ki... Tadı hala damağımda. (Tam gurbetçi modundayım farkındayım :)) Tavşan kanından kat kat açık demlenmiş olmasına rağmen bu mekanda bir 7-8 bardak içmişimdir o çaydan, o kadar özlemişim. Neyse bir de meze tabağı söyledik çayın yanında. Baya baya iyiydi mezeler, hem de ucuzdu.

Tatlı/Dondurma İçin

Lovecrumbs
Ortamı çok güzel tam bir tatlı-kahve konseptinde olan şirin bir cafe. Her gün farklı aromalı kekler pastalar tartlar çıkıyor. Birkaç defa tatlı yedim burada. Güllü çikolatalı tartın tadı hala damağımda. Gün içinde sabah saatlerinde giderseniz en güzellerini kaparsınız. Öğleden sonra alacak bir şey kalmıyor resmen. Mekanı hiç bir zaman boş görmedim.

Mary's Milk Bar
Bu bu bu! Fazla söze gerek yok. Dondurmanın adı Marys milk bar! Gidin, birer külah alın, Edinburgh kalesi manzarası eşliğinde yeyin, sonra gelip bana teşekkür edin.(Şaka şaka teşekküre gerek yok:))

Ben's Cookies
Kurabiyenin adı da Bens cookies. Londrada da şubeleri var. Görünce dayanamayıp orada da almıştım ama Edinburghdakiler vallahi daha güzel. Tavsiye :)

Takılmalık Cafeler/Kahve ve Kahvaltı

Brew Lab
Olumlu mu olumsuz mu yazsam diye baya bir düşündüm burası için. Sanırım olumsuz görüşüm daha ağır basıyor. Bir kere kahve çok pahalı. Her yerde 2 pound olan americano burada 3 pound. Öğrenciler arasında bayağı popüler bir mekan burası da. Gerçi içerisi tam ders çalışma ortamında olduğu için daha çok sanırım. Kahveyi her gün değiştiriyorlar. Bir gün çok beğendiğim kahveyi bir diğer ziyaretimde aşırı acı ve kötü bulmuştum...

Elephants & Bagels
Favori ders çalışma mekanlarımdan biri. Bagelları taze ve lezzetli, kahvesi de öyle. Tatlı, tuzlu birçok farklı malzeme opsiyonu var bagelların içi için.

Black Medicine Coffee
Bu cafenin ahşap dekoruna bayılıyorum. Onun dışında pek bir numarası yok. Çaylarını hiç tavsiye etmiyorum. Kahvesi de pek iyi değil ama ortalama sayılır. Ortam için gidilebilir.

Eteaket
Özellilke çayları herbiyerde meşhur olan markanın cafe versiyonu. British Cream Tea'si meşhurmuş. Sandviçler, scone'lar, kekler, tartlar ve çay içeren 17-20 pound civarına alabilirsiniz. Bize pahalı geldi tabii ki, o yüzden birer kek ve çay denemesi yaptık, çok efsane diyemem ama geniş yelpazedeki çay çeşitleri için denemeye değer.

Kilimanjaro
Favori kahvaltı ve çalışma mekanım. Ne zaman bu cafeye tek başıma gitsem baya verimli çalışıyorum. Kahvesi çok özgün olmasa da çayları, taze kahvaltılık sandviçleri hatta ve hatta kekleri baya güzel.

Loudons
İstanbuldaki en favori aktivitelerinden biri haftasonu boğaza nazır kahvaltı yapmak olan beni bu İngilizlerin zevksiz kahvaltı seçimleri nasıl sarstı bilemezsiniz. Bir haftasonu çıkıp kahvaltı yapayım dediğim her mekanda iğrenç İngiliz kahvaltı tabağı haricinde yalnızca kruvasan ve sandviç çeşitleri bulduğumdan bunalıma girdim. Ama bir gün bir arkadaşımla gittiğim bu mekanda her şey değişti. Artık kahvaltıda Eggs benedict obsesyonu oluştu bende bu şehirde. Sonrasında en az 6-7 farklı yerde denemişimdir. Denemek isterseniz en iyisi birkaç cafe aşağıda :) Ama Loudonstaki de baya baya iyiydi.

Eggs Royale

Edinburgh Larder Cafe
İşte en çok arayıp bulunamayan sağlıklı cafelerden biri. Her bir malzemesi çok taze. Vejeteryan, vegan kahvaltı ve öğle yemeği opsiyonları var. Akşamları açık mı bilmiyorum inanın. Ama bir tık daha sağlıklı kahvaltı veya brunch için biçilmiş kaftan.

Union of Genius
Sırf çorba üzerinde özelleşmiş minik bir cafe. Her gün farklı çeşit çorba bulabilirsiniz menüde. Ve öğleden sonra 4 gibi kapanıyor. Dayanamayıp sormuştum bir çorbanın tarifini. 400e yakın çorba tarifleri varmış ellerinin altında. Tarifi getiririm deyip getirmediydi, benim de vaktim yoktu zaten tarifi alamadan çıktım. (Böyle de bir anım var :p)

Union of Genius

Lucano's Kitchen
Kahvaltı zamanları en kalabalık oldugu anlar sanırım. Kahvesi enteresan şekilde güzel. Eggs royalini de seviyorum ben. Lokal insanlar da sabahları gazetelerini alıp kahve eşliğinde klasik kahvaltı moduna giriyorlar burada. Müzikler de pek hoş. Sabah pozitivizmi için birebir.

Circle Cafe
Bu cafeyi de internette en iyi Eggs benedict mekanını ararken keşfettim. Royal Botanic Gardens'a baya yakın. Yolunuz düşerse uğrayabilirsiniz. Ortamı müzikleri hoş bir cafe. Vee, evet aramaya inandım, gittim denedim ve başardım. Edinburgh'un en iyi eggs benedicti burada.
Not: Eggs benedict domuz salamlı olanına deniyor aslında genel olarak. Ben onu hiç denemedim yalnızca füme somonlusunu yiyorum. Somonlusu bazı cafelerde eggs royale olarak geçiyor bilginize... Bir de ıspanaklı versiyonu var. Ama favorim füme somon:)

Caffeine Drip
Güney Afrika konseptinde, duvarları çuval dekorlu olan bir mekan. Kahvesi aşırı iyi. Tatlıları ortalama. Ama o çuval dekoru ve düşük tavanda biraz daral gelmişti bana. Uzuun uzun takılmak için pek uygun değil.

İskoç Restoranlar

The Doric
19. yüzyıldan kalma bir mekanmış. Atmosferi otantik ve haggisi de lezzetli olan yerlerden biri. Menudeki diğer yemekler de güzel. Romantik yemekler için güzel bir tercih olabilir.

The Doric- Haggis

Wildfire
Steak sevenlerin kaçırmaması gereken bir mekan. Bir steak 20£ dan başlıyor haliyle pahalı bir mekan ama burda steak yiyenlerin hepsi ben böyle steak yemedim diyorsa vardır bir bildikleri. Ben mi? Ben pek kırmızı et insanı olmadığımdan buraya gelip balıklı pay yiyen tek insanım herhalde. Ama o da lezzetliydi :)

Wildfire- Balıklı pay

The Potting Shed
Okulun hemen karşısında yer alan kaliteli bir pub. Yemekleri de takılmalık ortamı da güzel. İskoç mutfağının bilimum et türevi yemeklerinden ve tatlılarından denemek isterseniz aklınızda bulunsun. Turistik mekanlara nazaran biraz sapa bir yerde kaldığı için yemekler de kokteyller de birçok yere göre daha ucuz.

Potting Shed

Mums Comfort Food
İlk haggis denediğim restoran. Yeri bende ayrıdır:) Yine İskoç konseptli menude haggis ve sosisli tabaklar ağırlıkta. Ama burası da ortalama fiyatlarda arkadaşlarla karın doyurmak için gidilecek mekanlardan. Romantik bir ortam beklemeyin:)

Deniz Ürünleri

Teucher's Landing
Edinburgh'da en sevdiğim yerlerden. Leith bölgesinde hemen denize yakın bir yerde yer alıyor. Kocaman bir arka bahçesi var Leith akarsuyunu gören. İskoçyada bulabileceğiniz tüm viski ve bira çeşitlerini burda bulabilirsiniz. Yemekleri de "mug" konsepti ile servis ediyorlar. Birçok yemek kupanın içinde geliyor. Deniz ürünü ağırlıklı menudeki tüm yemekler de lezzetli. Bu mekanda kupada içtiğim geleneksel "cullen skink" çorbasını baya baya beğenmiştim. Güneşli bir günde arka bahçesinde oturup takılmak oldukça keyifli. Leith'e uğrarsanız gündüz vakti bu mekana gidin. :)

Teucher's Landing-Cullen Skink

Mussel Inn
Belçikalıların midyesini solda sıfır bırakan kuzey denizi midyeleri Edinburgh'da bolca tüketiliyor. Bu mekan da midyeyi en iyi pişirenlerden. Başka taze deniz ürünü alternatifleri de var tabii ki menüde. Ama akşamları oldukça kalabalık oluyormuş, önceden rezervasyon yaptırmayı unutmayın.

Barlar

Dragonfly (Kokteyl)
Nispeten küçük sayılabilecek güzel ortamı olan hoş bir kokteyl mekanı. Tabi ki her bar gibi bir sürü içki, viski, likör, bira vs. bulabilirsiniz bu mekanda ama, barmeni kokteyller üzerine uzmanlaşmış, benden söylemesi.
Bow Bar (Viski)
Neredeyse tüm herkesin viski içtiği bir mekan. Viski menüsü bir 30-40 sayfa vardır. Hayatında hiç viski denememiş bir arkadaşımla gittik bir gün. Denemek istiyorum en basitinden dedi. Ben de zaten pek viski tecrübesi olan biri değilim ama ilk denediklerimden ve hafif olanlardan Glenfiddich 12 yıllık aklıma geldi onu söyledim. Barmen de tüm marketlerde satılan viskiden mi denemeye geldiniz buraya başka bir şey alın dedi. Ben de tamam o zaman 14 yıllığından ver dedim. Ve o minicik bir dram viskiyi iki kişi beraber içtik. Barmen arkamızdan baya gülmüştür ne işleri var bunların burada diye. :))

Brewdog (Bira)
İskoçya'dan çıkıp popülerleşmiş bir bira markası Brewdog. Kendi biralarını üretiyorlar, hatta marketlerde de brewdog markası biralar satılıyor. Mekanın ortamı çok güzel. Ama tabi her iyi mekan gibi sürekli kalabalık. Kendi markalarında değişik cipsleri, atıştırmalıkları hatta mekanın özel yemek menüleri de var. Yemeklerinden denemedim ama pizzası baya iyi diyorlar.

Holyrood 9A
Bu mekan da geniş bira menüsüyle ünlenmiş, bir de kocaman hamburgerleriyle. Haftanın her günü kalabalık oluyor genelde. Hamburgerleri cidden başarılı ve cidden "büyük". Bir de hamburger menusunde normal patatese alternatif tatlı patates kızartması da var. Ki, o zamandan beri tatlı patates müptelasıyım. İskoçya'da bar yemeği konsepti çok yaygın. Özellikle bira yanında kocaman etli karbonhidratlı şeyleri yemeye bayılıyorlar. 4 mevsim kış yaşadıklarından olsa gerek, hafif zeytinyağlı yemek kültürü pek gelişmemiş :)

Holyrood 9A

Karalahanalı Pancarlı Detox Salata

noreply@blogger.com (Anonymous) — Sat, 4 Jul 2015 02:08:00 +0300

Temmuz ayının ilk haftasında bile olduğunca kuzeyde hala kış yaşıyor olduğumuzu söylememe gerek yok sanırım. Buraya geldim geleli de kış sebze-meyveleri tüketiyorum. Sanırım gerçek anlamda baymaya başladım buranın havasından. Gerçi daha çok kütüphane-yurt-kütüphane arasında gidip gelen tez yazma sürecindeki hayatımdan baydım ya, havaya çamur atıyorum. Neyse nava güzel olsa daha çok moralim bozulurdu herhalde. Böyle iyi diyelim... :)

Bu yazımı, ilk vegan tarifim şerefine kısa tutuyorum. Zaten gün içinde saatlerce sofistike ingilizce cümleler kurmaya çalışmaktan parmaklarım ağladı. :) Kısa ve öz iyidir, candır. (Demiş büyük bir düşünür..)

Burada değerini yeni yeni farkettiğim bir diğer besinden bahsetmek istiyorum: karalahana. Karalahanayı dolma veya çorbada görmeye alışkınım ben. Ama İngilizler peynir ekmek gibi tüketiyor vallahi bizim Karadeniz sebzesini. Hatta azıcık yağlayıp tuzlayıp fırına atıp, sonrasında "sağlıklı cips" niyetine tüketenler de çok. Onu da deniycem bir gün inşallah :) Karalahana diğer yeşil sebzelerden daha çok vitamin, antioksidan ve beta karoten kaynağıymış. Detox diyetlerde de sıklıkla öneriliyor. Buna ek olarak çeşitli mineraller, demir, çinko, magnezyum vs, ne ararsanız var. Bir de diyet mi diyet lezzetli mi lezzetli. Aşırı yüksek lif oranından dolayı da gerçekten tokluk hissi yaratıyor bünyede. Şimdi tarifi vereceğim detox salatanın yarısını tek başına akşam yemeği niyetine tükettim ve gerçekten doydum. Buradaki marketlerde yalnızca kıvırcık versiyonu olduğu için ondan kullandım ama bizim düz karalahanalarımız da oldukça iş görür, hatta bence daha iyi iş görür.:) (Yurdumu mu özledim ne?) Bu arada tarifteki kabak çekirdeği detayını da es geçmeyin derim, benden söylemesi. :)

Malzemeler:

(2 kişilik)

3 adet pancar (Çiğ de olur pişmiş de. Çiğse ince yuvarlak, pişmişse iri doğranmış olsun:))
150 gr iri doğranmış karalahana ( büyük bir salata kasesinin yarısını dolduracak kadar düşünebilirsiniz)
3 minik veya 1 büyük turp (ince yuvarlak doğranmış)
1 su bardağı kadar ince doğranmış kırmızı lahana
1 avuç dolusu iç kabak çekirdeği (kızgın tavada patlayıp çıtırlaşana kadar kavrulmuş)
1 orta boy avokado (opsiyonel)

Sos için:
1 yemek kaşığı limon
1 yemek kaşığı zeytinyağı
1 tatlı kaşığı taneli hardal
1 tatlı kaşığı bal
1 tatlı kaşığı balsamik sirke
Bir tutam taze çekilmiş karabiber ve deniz tuzu

Yapılışı

Diğer malzemeleri hazırlamadan önce sos için tüm malzemeleri iyice karıştırın. Sosun yarısını kara lahana yapraklarının üzerine döküp "masaj yaparak" sosu iyice yedirip bir kenara kaldırın. Bu süreç karalahana yapraklarının marine olup yumuşamasını sağlayacak. 1-2 saat beklemesi ideal olanı ama aceleniz varsa 10-15 dk da iş görür. Marine sürecinden sonra diğer tüm malzemeleri de karalahananın üzerine ekleyip kalan sosu dökün ve iyice karıştırın. Üzerine çıtır kabak içi çekirdeği ile servis edin.

Not: Detox diyetinde değilseniz veya proteine ihtiyaç duyuyorsanız beyaz peynir ya da yumuşak keçi peyniri de ekleyebilirsiniz bu salataya. Kabak çekirdeğinin çıtırlığı ve peynirin yumuşaklığı salataya güzel bir lezzet katıyor.

En sağlıklı kahvaltı alternatifi: Yulaf Lapası (Porridge)

noreply@blogger.com (Anonymous) — Fri, 26 Jun 2015 02:11:00 +0300

Edinburgh'daki ilk aylarım çevremdeki herkese, her şeye, tüm farklılıklara, benzerliklere dikkat etmekle geçti. O zamanlarda en çok ilgimi çeken karakterlerden biri ise eski yurdumda aynı katta kaldığım Avusturalyalı bir kızdı. Daha doğrusu kadın, hatta ayıp olacak ama teyze de diyebilirim. Neyse ismi ile hitap edeyim en iyisi, Harriet. Yaşını hiçbir zaman söylemedi ama en az 45-50 yaşlarında olduğunu tahmin ediyorum kendisinin. Gerçi bir 60 rahat gösteriyor. Yok yok 60 değildir ya?! Buraya doktora değişim programıyla bir yıllığına gelmiş Harriet. Doktora konusu Kaptan James Cook'un maceraları ile ilgili sofistike bir şeydi ama detayını unuttum yalan söylemeyeyim şimdi. Özet olarak sanat tarihi diyelim.

Harriet'in karakteri ile ilgili bir destan yazabilirim buraya inanın. Ben böyle ilginç bir insan görmemiştim daha önce. Yurtta sohbeti en keyifli insanlardan biriydi ama. Hatta itiraf edeyim odada canım sıkıldığında mutfağa gitsem Harriet'i görsem de ilginç muhabbetler yapsam diye düşündüğüm anlar da oldu bazı bazı. Zaten o da sürekli mutfakta takılırdı sosyalleşmek için. Hiç unutmuyorum bir gün örgü örerken gördüm onu mutfakta. 20li yaşlarının başındaki bebe Çinliler etrafa yağları sıçrata sıçrata chili kızartırken Harriet sakince koltukların birine oturmuş örgü örüyordu. Hatta daha çok dantelimsi bir şey. Dayanamayıp sordum. "Hayırdır yeni hobi mi edindin?" Evet örgü topluluğuna üye oldum dedi. Okulda bir de örgü topluluğu varmış! Baya şaşırmıştım duyduğumda. :) Topluluktaki insanlar her hafta bir gün bir kafede toplanıp beraber sanatlarını icra ediyorlarmış. Harriet de bir dantel modelini bir türlü beceremeyip 3-4 defa bozup bozup yeniden denemiş, bana onu anlattı. O akşam da kafe organizasyonundan geliyormuş zaten. Baya sakinleştiriyormuş onu cafede oturup örgü örmek. Daha sonra Viski topluluğunun bir organizasyonunda, çok çok daha sonra ise bir okul gezisinde gördüm onu.

Harriet tüm ilginçliklerinin yanında, beni yulaf lapası ile tanıştıran insan. Her sabah aynı saatlerde mutfakta karşılaşırdık onunla. Ben burda bulabildiğim tek çeşit beyaz peynir ile Türk usulu kahvaltımı hazırlarken o sadece yulaf ve sütten oluşan porridge'ini yer ve sade kahve içerdi. Ne zevksiz bir kahvaltı şekli diye düşündüm itiraf edeyim. Daha sonra fark ettim ki neredeyse İskoçya'da herkes kahvaltıda porridge yiyormuş. Ne zevksiz millet diye düşündüm. Güzelim beyaz peynir, zeytin, domates üçlüsü varken hangi kahvaltı daha cazip gelir ki insana?

Aradan birkaç ay geçti, yurt değiştirdim; Harriet'i sonraları pek görmedim ve artık dayanamayıp şu yulaf lapasından bir sabah denemeye karar verdim. Tabi sadesi hiç ilgimi çekmediğinden hazır satılan aromalı küçük poşetlerden aldım bir tane. Su veya süt ekleyip mikrodalgada 2 dakika ısıtıyorsunuz, porridge hazır! Aromalısı fena değildi ama benim kahvaltı zevkim için hiç uygun değildi.

Çok olmadı, daha 1 ay önce hayatımda ilk defa 5 günlük bir detoks programı uyguladım ve her sabah kahvaltıda porridge yemem gerekiyordu.Üzerine 3-4 tane kuruyemiş, 1 porsiyon meyve, tarçın, kakao gibi tat vericilerden koymak gerekiyordu sadece. Önce elmalı-tarçınlı-cevizlisini denedim baya güzel geldi. Sonra çeşitlendirdim malzemelerimi. Badem, çilek, hindistan cevizi, ananas, mango, fındık vs. ile süsleyip değişik tatlar yarattım. VE artık ekmek tüketimini de haftada 1e indirmeye karar verdiğimden porridge'in müptelası oldum! Bu duruma kendim de inanamıyorum gerçekten. Son 1 aydır kahvaltıda yalnızca porridge yiyorum. Bu sabah uzun zamandan sonra ekmek yedim ve porridge'i özledim! Tuhaf insanları gözlemleye gözlemleye kendim de enteresan bir tip olup çıktım sonunda sanırım.

Ama şu da bir gerçek ki... Yulaf lapası görüp görebileceğiniz en sağlıklı kahvaltı biçimi. Çoğu diyetisyen ve sağlık danışmanı sabahları porridge yemeyi öneriyor. Herkesin damak zevki farklı ama ben kendimce rutine bağladığım yulaf lapası tarifini vereyim:

Yulaf Lapası (Porridge) Tarifi

Malzemeler:

3 yemek kaşığı yulaf ezmesi
Yarım su bardağı laktozsuz süt (vegan opsiyon için badem veya soya sütü)
Yarım su bardağı su

Üzerine:
1 porsiyon taze veya kuru meyve (ananas, elma, muz, çilek, yabanmersini, frambuaz, mango, hurma.. vb)
Yarım avuç kadar çiğ kuruyemiş (ceviz, badem, fındık, kabak çekirdeği içi vb.- sıcak tavada yağsız kavrulmuş olursa çıtır olur tadından yenmez :))
Tarçın, kakao, hindistan cevizi, muskat gibi lezzet veren alternatiflerden biri veya birkaçı
Yarım tatlı kaşığı fıstık ezmesi veya badem ezmesi veya hindistan cevizi yağı

Yapılışı:

Yulaf ezmesi, su ve sütü orta ateşte karışım lapalaşana kadar pişirin. Eğer yağ veya ezme alternatiflerden birini ekleyecekseniz pişmeye yakın içine karıştırın ve 1 dk sonra ateşten alın. Üzerine doğranmış meyve, yağsız kavrulmuş veya çiğ kuruyemişlerden, tarçından kakaodan zevkinize göre ekleyin. Bu malzemeleri içine de karıştırabilirsiniz pişirirken. Ama ben üzerinde daha çok seviyorum. Karışım çok katı gelirse piştikten sonra üzerine1-2 yemek kaşığı süt gezdirebilirsiniz.

Süslemek için: kakao çekirdekleri, chia tohumu, keten tohumu, hindistan cevizi kurusu koyulabilir.
Tatlandırmak isterseniz: 1 tatlı kaşığı bal/agave şurubu/akçaağaç şurubu/hurma şurubu/toz şeker (son tercihiniz olsun bu:)) *Tatlandırıcı kullanırsanız aşırı tatlı tadı kesmek için 1 tutam deniz tuzu da eklenebilir.

Sevdiğim karışım örnekleri:
Elma-tarçın-ceviz (Elmayla tarçını karıştırıp yağsız tavada yumuşayıncaya kadar pişirmeyi de deneyin. Nefiss oluyor. )
muz-tarçın-fındık
Mango-hindistan cevizi yağı-fındık
Ananas- kavrulmuş hindistan cevizi-chia tohumu
Yabanmersini-badem-badem ezmesi-tarçın
Çilek-kakao-akçaağaç şurubu-chia tohumu
Hurma-kakao-tarçın-hurma şurubu-ceviz

Not: Bazen chia tohumunu üzerine serpiştirmek yerine yulafla beraber de pişiriyorum. Sıvı içinde bulununca şişip jelleşen bir tohum bu. Sağlığa faydaları da say say bitmez. Ama Türkiye'de oldukça pahalı. Yurtdışından bir yerden ucuza temin etme şansınız varsa aklınızda bulunsun.

Çatallar Bıçaklara Karşı

noreply@blogger.com (Anonymous) — Tue, 23 Jun 2015 13:13:00 +0300

Bir belgesel izledim hayatım değişti... Desem yalan olmaz, ama tam doğru da değil. Geçen hafta izlemiş olduğum 2 farklı belgeselden bahsedicem kısaca. Biri "Hungry for Change" diğeri de "Forks over Knives". Bu belgeselleri nasıl buldum, nerden çıktı bu merak kısaca anlatayım.

Özellikle son 3 aydır projeler, finaller, stres, Edinburgh'da son 3 ayım, aman görmek istediğim yerleri görmeden dönmeyeyim, sonrasında gezmeceler derken aşırı yeme olayının son noktasına geldiğimi hissettim. Hatta son nokta dediğim an Isle of Skye'da ( söylemeden geçemiycem, muhteşem ötesi bir yer, yakında gezinin detaylarını da yazacağım buraya, inşallah maaşallah:)) bir akşam yediğim taze deniz ürünlü makarnanın üzerine, yatmadan önce kocaman bir "sticky toffee pudding"i mideye indirmem dolayısıyla gece karın ağrısı eşliğinde terleyerek, kabuslar görerek uyanmamla başladı. Sonrasında hemen moda giremedim tabi, tatil devam etti. Tatilin de anlamı değişik yerel lezzetler denemek benim için tahmin edersiniz.

Sticky Toffee Pudding

Tatil bitiminde hemen 5 günlük bir detoks diyetine başladım. 5 gün boyunca hiçbir şekilde tuz, un, şeker hatta et de olmadan yalnızca çiğ sebze-meyve ve baklagillerle beslendim. O 5 günde hissettiğim mutluluğu, enerjiyi ve huzuru gerçekten anlatamam. Öyle ki, tatil sonrası sendromu bile yaşamadım. :) İlk önce düşük kalorili beslenmenin getirdiği vicdan rahatlığı diye düşündüm ama sonrasında farkettim ki yediklerim gerçek anlamda psikolojik olarak beni çok etkiliyordu. Bu ani değişim fizyolojik hatta kimyasal bir şey olmalı diye düşündüm ve biraz araştırdım. Bu konuda yazılmış binlerce makale, blog, kitap var. Özellikle şekerin, hatta işlenmiş gıdaların vücudumuza ne şekilde zarar verdiğini, sürekli acıkmayı nasıl tetiklediğini, hızlı yaşam biçimimizin bizi bunlara nasıl bağımlı yaptığını, biz kadınların çikolata krizleri neden oluyor, fast food zaafı nasıl oluşuyor vs gibi durumların bilimsel açıklamalarını okudum. İlk adım olarak da kola, fanta, kutuda şişede satılan meyve suları gibi tamamı şekerden ibaret içecekleri hayatımdan çıkardım.

İşte yazımın başında bahsetmiş olduğum bu iki belgesel de özet olarak bunları ele alıyor. Biri tamamıyla vegan beslenme biçimi öneriyor uzun süreli sağlık için, hatta özellikle diyabet, kalp ve kanser hastaları için. Diğeri de şekeri ve işlenmiş gıdaları hayatımızdan çıkarmadan kalıcı kilo veremeyeceğimizi açıklıyor nedenleriyle birlikte. Diyet yapıp yapıp zayıflayamayan kadın sorunsalının baş kaynağı bu "diyet" etiketi altında satılan düşük kalorili ama bol şekerli yiyecek ve içecekler. Biliyordum aslında ama pek uygulamıyordum; bu belgeseli izleyince ciddi anlamda ikna oldum.

Özellikle vegan beslenmek Türkiye'de imkansız gibi bir şey. En basitinden normal süt yerine soya veya badem sütü almaya kalksanız fiyatı 2 katı. Toplum olarak yeme alışkanlıklarımız da börekler, baklavalar, kıymalı pideler ve tabii ki yoğurt çevresinde şekilleniyor genelde. Börekten baklavadan tamamıyla vazgeçemem elbette, hele yoğurtsuz,peynirsiz bir hayat düşünemiyorum ama vejetaryen ağırlıklı ve işlenmiş gıdalardan uzak bir yaşam biçimi benimsemek için önümde bir engel yok. Ve bu değişim sağlıklı ve enerjik bir hayat için en önemli adımlardan biri olacak bence.

Bu sebeple, artık blogda çoğunluk vegan-vejetaryen tariflere yer vermeye karar verdim. Bloga yazma motivasyonu olduğunda ben de daha hevesli oluyorum o yemekleri yapmak için. Bir de İngiltere'de, özellikle Londra'da inanılmaz bir vegan akımı var vee çok başarılı tarifler üreten blog yazarları var. Kitaplarından da aldım birinin. Tüm süpermarketlerde restoranlarda glutensiz, vegan, dairy-free birçok ürün ve yemek çeşitleri de var. Ama bizim ülkemizde henüz bu kadar popüler ve yaygın değil, ucuz da değil haliyle. Döndüğümde daha zor olacak benim için bunu uygulamak ama vazgeçmeyeceğim.

Tariflerim çok yakında gelecek, denemelere başladım bile. Ama şu tez yazış süreci tüm yazma enerjimi de sömürmüyor değil! Neyse gerekli enerjiyi meyve-sebzeden alacağız artık.. :)

Edinburgh'da 3 gün turist olmanın püf noktaları

noreply@blogger.com (Anonymous) — Fri, 8 May 2015 13:12:00 +0300

Birleşik Krallık'ta herhangi bir şehirde havanın nasıl olacağını gün içinde bir saat öncesinden tahmin etmek bile çetrefilli bir konu. Bunun için uzun yürüşlü gezi programlarını çok da hayal etmemek gerekiyor. Edinburgh'da gün boyunca güneşli olacağını umuduğumuz bir günümüz vardı ve o kıymetli günü, görebileceğimiz tüm yürünesi alanları görelim, hatta ve hatta Water of Leith'in kıyısında yürüyüş yaparak değerlendirelim dedik.

Water of Leith Walkway

Önce favori mekanımdan bahsedeyim: Calton Hill. Bu minik, 360 derece süper ötesi manzaralı yere sevgiliyle gelinmeli, peşinen söyleyeyim. :) Calton Hill'e çıkmadan önce Palace of Holyroodhouse ve hemen yanındaki yeni yapı İskoç Parlamentosunu da görelim dedik. Holyroodhouse için Kraliçe'nin İskoçya mekanı diyorlar, doğru mu değil mi bilemem. Tek bildiğim 15 £ giriş ücreti olması ve saraydan daha çok bahçelerinin ilgi çekici olduğu. Girdik mi? Hayır. Bir saraya giriş ücreti olarak 60 TL verme lüksünü o an kendimizde bulamadık.

Calton Hill- Burns Monument

Calton Hill tüm "oldtown" ve "newtown" bölgelerini kuşbakışı görebileceğiniz güzel bir park alanından oluşuyor. Bu parkın içinde birkaç tarihi yapı da mevcut. Mesela "National Monument" denilen şey, Napolyon'u alt ettikten sonra İskoçların diktiği bir anıt. Atina'daki Parthenon'un kopyası olarak inşa etmişler bunu, savaşta ölenlerin anısına...

Bu tepede bir de Nelson's Monument isminde güzel bir anıt daha var. Ben ilk gördüğümde Rapunzel'in hapsedildiği kuleye benzetmiştim burayı. Hala da benzetiyorum gerçi.. :) Bir de İskoçların halk kahramanı olarak benimsediği ünlü şair Robert Burns anısına dikilmiş olan Burns Monument bulunuyor tepede. Robert Burns şerefine "Burns gecesi" adı altında her sene ülkenin dört bir yanında geleneksel dansları ile kutlama bile yapıyor İskoçlar. Kendisi Sir Walter Scott ile birlikte 18. yüzyılda ülkenin en zor dönemlerinden birinde edebiyat dünyasında adını duyurarak ülkenin kültürel değerlerinin korunmasını sağlamış bir yerde.Walter Scott için dikilen anıt da şehrin merkezi caddesi Princess Street üzerinde yer alıyor. Zaten şehrin her yanından görürsünüz Scott Monument'i.

Calton Hill

Calton Hill'de birkaç tur atıp, bu anıtlara bakan çimlerde oturup ciderımızı yudumladıktan sonra Leith suyu kenarından yürüyebileceğimiz bölgeye doğru indik. Zaten "Water of Leith walkway" tabelalarını takip ederek kaybolma ihtimaliniz de pek yok şehirde. :) Bu suyu takip ettiğinizde Edinburgh'un Kuzey Denizine bakan bir diğer popüler bölgesi Leith'e iniyorsunuz.

Water of Leith

Ama asıl Leith nesiyle ünlü biliyor musunuz? Michelin yıldızlı restoranlarıyla!! İşin içine bir de 4'ü vurmuş olan pound TL paritesi girince bu restoranların yanına yaklaşmak imkansız oluyor takdir edersiniz ki. Ama Leith'de bütçeye uygun müthiş bir pub keşfettik biz: Teuchter's Landing. Hem dışarıda oturmalık, akarsu manzaralı terası var hem envayi çeşit viski bira çeşitleri, hem de bayağı lezzetli yemekleri var. Daha ne olsun! Sizi bu mekanda tükettiğimiz lezzetlerle başbaşa bırakıyorum. Bir de İskoç geleneksel çorbası Cullen Skink'i denemeden İskoçya gezinizi bitirmeyin. Benden söylemesi.

Teuchters Landing

Uzuun Leith yürüyüşümüzden sonra Old Town yani merkez bölgeye geri döndük. Akşam yemeği için seçtiğimiz tam anlamıyla Scottish restoranı olan "The Doric" atmosferi ve yemekleriyle bize eski İskoçya zamanlarını yaşattı. Eski İskoçya zamanlarını da pek iyi bilirim ya! Neyse... :) Yine de restoranın bulunduğu binanın 18. yüzyıldan kalma olduğunu ve içerinin ortaçağ ambiyansı yaşattığını inkar edemeyiz.:) Bir de buranın Haggis'i meşhurmuş. İskoçya'ya gelip haggis yemeden dönülmezz!

Haggis Neeps and Tatties

Cullen Skink Çorbası- The Doric

Yemekten sonra Edinburgh gece hayatının aktığı Royal Mile-Cowgate-Grassmarket üçlüsünün sokaklarını arşınlayıp güzel bir kokteyl bara girdik. Dragonfly cocktail bar Grassmarket bölgesinde yer alıyor. Mekanı da kokteylleri de bayağı beğendik. Frambuazlı değişik bir pembiş kokteyl denedim burada, kendisi de tadı da çok şirindi. :)

Ertesi sabah Greyfriars Kilisesi'ne gittik. Büyükçe bir mezarlıktan oluşan bahçesi var bu kilisenin. Bir de şehrin sembollerinden biri haline gelmiş Greyfriars Bobby diye anılan köpeği ile ünlü. Yıllar önce Bobby'nin sahibi öldükten sonra bu mezarlığa gömülmüş ve hayattaki son 14 yılını onun mezarının başında geçirmiş Bobby. Sadakati örnek teşkil etsin diye Bobby'nin anıtını dikmişler kilisenin girişine yakın bir sokak başına. Tam National Museum of Scotland'ın karşı sokağının başında görebilirsiniz minik Bobby'i. Burnunu ellemek de şans getiriyormuş, şehir efsaneleri işte... Ovuşturulmaktan heykelin burnu parlamış! :)

Greyfriars Kirkyard

Oldtown bölgesinin en işlek caddesine geldi sıra: Royal Mile. Bu caddenin sonu ihtişamlı Edinburgh Kalesine çıkıyor, cadde boyunca ise envayi çeşit İskoç ürünleri satan dükkanlar ve Gayda çalan geleneksel giyimli amcalarla karşılaşabilirsiniz. Bir de tam ortada St. Giles Kathedrali yer alıyor. Dış görünümü çok ilgi çekici olsa da içinde pek bir sanat eseri yok bu katedralin. Royal Mile'nın bir alt paralel caddesi ise Princes Street. Princes Street Gardens'ta da Edinburgh Kalesinin cezbedici manzaralarıyla karşılaşabilirsiniz.

Princes Street Gardens

Edinburgh Castle

Gardens'ın tam ortasında National Gallery yer alıyor. Princes Street'i kesen ara sokaklar da oldukça canlı cafelerle dükkanlarla alışveriş mekanları ile dolu. Bu ara sokaklardan birinden yeterince aşağı indiğinizde saklı bir köy çıkıyor karşınıza: Dean Village. Şehrin gürültüsünden uzak, sessiz sakin, ağaçlar ve akarsu manzaralı evleriyle huzurlu minik bir yer. Edinburgh'daki en fotojenik mekanlardan biri burası bence. :)

Dean Village

George Street üzerinde yer alan Standing Order Pub'da birer bira içtik akşam yemeğinden önce. İnanılmaz büyük ve yer bulamadığımız nadir yerlerden biri olarak aklımda kaldı bu pub. Bayağı bir içki çeşidi vardı ve Pub ortamı da güzeldi. Hava güzelse dışarıda oturma opsiyonu da var. Bu akşam yemeğinde Thailand mutfağını deneyelim dedik. Royal Mile üzerinde yer alan Thai Orchid'e gittik akşam. Yemekler güzeldi.

Ertesi günün havanın azizliğine uğradığımızdan mütevellit merkezden çok uzaklara gidemedik yine. Hava bozduğunda University of Edinburgh çevresindeki cafelerde veya Princes Street tarafındaki mekanlarda takılabilirsiniz.

University of Edinburgh

Biz bir de akşamüstü Brewdog'a bira içmeye gittik. Geceleri sürekli kalabalık olan bu mekan gün boyunca da açık ve İngiltere'de kendi biralarını üreten yaygın bir marka Brewdog. Bu mekanda denediğimiz 2 bira da bayağı iyiydi. Bir de müze opsiyonları var tabii ki. Yağmurlu havalarda müzelere bir göz atabilirsiniz. Havanın güzelleştiği zamanlarda gideceğim doğa turlarını ayrıca yazacağım.

Rüya şehir Venedik

noreply@blogger.com (Anonymous) — Sat, 18 Apr 2015 13:11:00 +0300

Bu minicik kanallar üzerine kurulu şehire yalnızca 2 gün ayırmıştık, aslında 2 gün yetti de arttı bile. Ama biz o daracık sokaklarda gezmeye doyamadık. Her sokak dönüşü ayrı bir fotografik, ayrı bir romantik görüntüydü.

Venedik'te kaldığımız otel (Ca' San Polo) San Polo bölgesinde 15. yüzyıldan kalma bir binada yer alıyordu. Gelir gelmez otele de atmosfere de bayıldık. Gelir gelmez eşyalarımızı odaya atıp, kanallar arasından yürüyüp, Venedik'in merkezi sayılan San Marco Kilisesi'ne indik.

San Marco Meydan

Kiliseye giderken ara sokaklardan birinde, Tripadvisor'da değerlendirmeleri oldukça iyi olan taze makarnalarıyla ünlü bir mekanda ayaküstü makarna atıştırdık. Mekanın adı, Dal Moro's- fresh pasta to go. Burada yediğim pesto soslu sıcacık taze makarnanın tadı hala damağımda.

Dal Moro's pesto pasta

Akşam yemeği olarak seçtiğimiz mekanın yemekleri çok iyi değildi, o yüzden o mekanı yazmıyorum. Onun yerine San Marco bölgesinin manzaralarıyla donatayım burayı biraz. :)

Ertesi sabah erkenden Dorsoduro adası ve San Polo adasının sokaklarını ve kanallarını arşınladık yine.

Venedik'ten en aklımda kalan şey ise cicchetti kültürü oldu. Bizim mezenin bir versiyonu, küçük atıştırmalıklar. Kanala karşı şarapla birlikte tüketildiğinde unutulmaz olan atıştırmalıklar... Cicchetti'yi Venedik'te 3 farklı yerde denedik. Birincisi Bacareto da Lele. Bu mekanda minik bir şarap kadehi 60 centti ve minik paniniler de bayağı taze ve lezzetliydi. Diğer mekanlar ise Travaso bölgesindeki Osteria al Squero ve Cantinone Gia' Schiavi. Tam kanalın yanında yer alan bu iki mekanın da cicchettileri inanılmazdı.

Bacareto da Lele

Öğle yemeği niyetine karnımızı doyurduktan sonra Cannaregio bölgesine doğru yürüdük. Yahudi bölgesi de burada yer alıyormuş ve bu bölge bilinen en eski Yahudi yerleşim yeriymiş. Evler, sokaklar kanallar burada da aşırı fotografikti.

Bu bölgeye yakın meşhur bi kahveciye de gittik: Torrefazione Cannaregio. İtalyanların kahve içme usulu ayakta tek shot espresso çakmak şeklinde. Sevgilim klasik bir espresso adamı bense tam bir latte kadını olduğum için ayakta kahvelerimizi yudumlarken, mekanın süper tiramisusunu da denemeden gitmedik.

Torrefazione Cannaregio

Buradan taze çekilmiş kahve bile aldık. Kahvecinin olduğu sokak da bayağı canlı ve dükkanlarında Murano glass çeşitleri olan dükkanlarla doluydu.

Akşam yemeğinde Trattoria Casa Mia'da deniz ürünlü makarna ve lazanya yedik. Bir de başlangıç olarak peynir tabağı eşliğinde... Buranın yemekleri güzeldi. Ama güneş altında, kanal manzarası ile tüketilen şarap+cicchetti ikilisini hiçbir şeye değişmem. Tıpkı boğaza karşı içilen rakı+meze ikilisi gibi...

Osteria al Squero

Venedik'e yakın ve cam ustalıklarıyla bilinen adacıklar da var ziyaret edilebilecek: Burano ve Murano. Biz yakındaki adalara bakmak yerine Venedik'in tadını doyasıya çıkarmayı tercih ettik ama, vaktiniz varsa gidin derim ben.

Londra'ya 5 gün yetmez dediler geldik.

noreply@blogger.com (Anonymous) — Fri, 17 Apr 2015 15:19:00 +0300

7 aydır Birleşik Krallık'ta yaşıyor olmam dolayısıyla, bahara da yaza da öyle bir hasretim ki sormayın. Nisan ayına girer girmez soluğu Londra'da aldık biz de. Ne şanslıyız ki Londra'da geçirdiğimiz 5 gün de güneş yüzümüze güldü.. :)

London Tower & Bridge

İtiraf etmeliyim, Edinburgh'un sakin, huzurlu ve her yere yürüyerek ulaşılabilen yapısına alıştığımdan, Londra bana biraz İstanbul'u çağrıştırdı. Sıkış tepiş metro hatları, yolda yürürken bile sürekli itişen insanlar, herhangi bir kaldırımda yürürken birileriyle çarpışmamak için ekstra çaba sarf etmek... Ama yine de bu ufak rahatsız edici detaylar dışında yaşanılası güzel şehirlerden biri Londra. Evet efendim haydi başlayalım.

1. Gün

Öğleden sonra gelir gelmez London Tower ve Tower Bridge bölgesi ile başladık turumuza. Bir çok atraksiyonun bulunduğu merkez bölgeden biraz uzakta zira. Borough market da bu bölgede. Biz akşam üstü yakalayamadığımız için gidemedik, bu markete başka bir sabah kahvaltıya geldik ama, es geçmeyin derim.

Tower Bridge

Güzel ve önemli detay: Londra'da neredeyse tüm müzelerin girişi ücretsiz! London Tower'ın girişinde ise 17-18 pound civarı bir şey ödemeniz gerekiyor. Biz kulenin içine girmeyerek, etrafındaki manzaranın daha güzel olduğuna kanaat getirdik sonra. :)

Akşam yemeği içinse bir Hint restoranı seçtik: Chettinad Indian Restaurant. Burada küçük ve çeşitli birçok yemekten oluşan Thalies tabaklarından Chettinad Thali'yi seçtik. Thali'nin içinde 3-4 çeşit etli 2 çeşit sebzeli yemek, çorba, hatta minik bir tatlı bile bulunuyor. Bir de Güney Hindistan yöresine özel yapılan bir krep çeşidi "dosa"dan denedik. Bu krep bir gece önceden suda bekletilen ve fermente edilen mercimek ve pirinç lapasından yapılıyormuş. Başlangıç olarak getirdikleri pappadam ve yanındaki ev yapımı chutney sosları da inanılmazdı. Hepsi abartısız şimdiye dek yediğim en leziz Hint yemekleriydi. En güzel yanı ise, sonrasında mideyi bozmaması :) Gönül rahatlığıyla tavsiye ediyorum bu mekanı.

Chettinad Indian Restaurant

2. Gün

Sabah erkenden olmazsa olmaz British Museum'un yolunu tuttuk. Dünyanın en çok ziyaret edilen, en büyük müzelerinden olduğu için kompakt bir programla 3-4 saatte yalnızca önemli yerlerini dolaştık müzenin. Tarihi değiştiren, dönemlere damgasını vuran çok ilginç buluntular sergileniyor bu müzede. Eski Mısır hiyerogliflerinin okunmasını sağlayan Rosetta Stone ise en çok ilgimi çeken şey oldu nedense. Bir de eski astrolojik buluntular bayağı enteresandı.

British Museum

Müzeden çıktıktan sonra biraz takılmak için Camden Town bölgesine indik. Burada daha çok rockçı punkçı gençliğin ilgisini çekebilecek enteresan dükkanlar var sıra sıra dizili. Bir de dünya mutfaklarından çeşit çeşit küçük yemek tezgahlarının sergilendiği açık bir pazarı da var. 1 pounda buharda pişmiş çin mantısı yedik öğle yemeği niyetine :) Bu bölgeyi bayağı sevdim ben. Daha sonra burada, Amy Winehouse'un da eskiden sıklıkla takılmış olduğu bir barda birer bira içtik. Barın adı: the Hawley Arms. Biralar sulu gibiydi bence, ama pubda takılma ortamı iyiydi.

Camden Town Street Market

Camden Town'dan çıkıp Regents Park'a gittik. Parkta biraz turlayıp, Baker Street (Sherlock Holmes Müzesi de burada :)), Bond Street ve ara sokaklarında dolaştık. Akşam yemeği yine enternasyonel bir mutfaktan: Tokyo Diner. Soho, nam-ı diğer Chinatown bölgesinde yer alıyor. Bu Japon restoranında yemekler süper ötesi olmasa da lezzetliydi ve fiyatlar oldukça uygundu.

3. Gün

Bu sabahki kültürel müze aktivitemiz National Gallery ile başladı. Trafalgar Square'de bulunuyor galeri. Mecidiyeköy meydan bizim neyse, Trafalgar da Londralılar için o sanırım. Londra'nın en kalabalık alanı burasıydı herhalde. Fazla insan görünce bi buhran geliyor bana. :) Galerideki bazı ünlü eserleri gördükten sonra (Mesela Vah Gogh'un günebakan tablosu veya Michelangelo'nun bazı eşsiz tabloları vs buradaydı.) çıkıp bu bölgede takıldık birazcık. Londra'nın en ünlü yapıları da bu bölgede yer alıyor. Big Ben, Houses of Parliament ve Westminister Abbey'i görüp, Thames nehri boyunca Southbank'e kadar yürüdük.

Big Ben&Houses of Parliament

Meşhur London Eye da Southbank'te yer alıyor. Nehirle beraber bir fotosunu koymazsak olmaz.

Akşam yemeği için Covent Garden bölgesinde bir fransız restoran seçtik bu sefer: Boulevard Brasserie. Buradaki yemekler de bayağı güzeldi; fiyat-performans dengesini yine güzel tutturduk, valla bravo bize. :) Mekandaki ışık yetersiz olduğu için yediklerimizin fotoğrafları pek iyi çıkmadı o yüzden foto koyamıyorum maalesef.

Covent garden

4. Gün

Sabah erkenden, aklımızda kalan Borough market'i görmek ve kahvaltı yapmak için yine Tower Bridge tarafına gittik metroyla. Bu pazar sanırım en işlek zamanını cumartesi sabahları görüyormuş. Biz bir Salı sabahı gittiğimizde pek fazla tezgah açık değildi, ama birbirinden lezzetli görünen kahvaltılık hamur işlerinden alıp, pazarın hemen yanında turistleri düşünerek yapılan banklarda oturup kahvaltımızı yaptık.

Borough Market

Marketin hemen karşısında, Londra'daki her sokağın köşesinde rastlayabileceğiniz Pret a Manger zincirlerinden vardı yine. Oradan 1 pounda kahvelerimizi de aldıktan sonra Natural History Museum'un yolunu tuttuk. Bu müze adı üstünde gerçekten dünyadaki tüm doğal ve tarihi olayları bünyesinde toplamış. İnanılmaz bir dinazor fosili koleksiyonu vardı, ve hayatım boyunca dinozorların bir fanteziden ibaret olduğunu düşünen ben, onların bir zamanlar bu dünyada yaşamış olduğuna gerçekten inandım. Çocuklar için de bazı bölümler vardı müzede. O kısımları hızlı hızlı geçip, ilgimizi çeken enteresan bölümleri birkaç saatte hızlandırılmış programla bitirdik.

Natural History Museum

Müzeden çıktıktan sonra Notting Hill bölgesine gittik. Burası sakin, huzurlu ve biraz kalburüstü kesimin yaşadığı bir bölge. Portobello market de burada yer alıyor. Ara sokaklarda ve market boyunca yürüdük. Huzurlu hava ve çiçek açan ağaçlar ile beraber bir mutluluk doldu içime burada benim.

Portobello Road Market

Gün batarken, akşam yemeği için Covent Garden/Soho civarlarına gittik yine. Bu akşamın süper seçimi ise müthiş bir pizzacı oldu: Franco Manca. İtalya'nın muhtelif şehirlerinde bir çok pizzayı denemiş kişiler olarak bu pizzaya gerçekten bayıldık. Burada pizzanın hamurunu "sourdough" yani bizim ekşi hamur mayası dediğimiz mayadan yapıyorlarmış. Hamur fırından çıktığında bile yumuşacık ve inanılmaz lezzetliydi. Hatta bunu yerken sevgilim dedi ki, şimdi neden evde pizza yapmayı beceremediğini daha iyi anlıyorum :) O kömür fırınlarından evde olsa ben bundan daha iyisini yapardım ama, neyse.. :) Yine de itiraf etmeliyim yediğim en iyi pizzalardan biriydi.

Franco Manca

5.Gün

Artık dolaşmayı hedeflediğimiz müzeler bittiği için görmediğimiz Brick Lane bölgesine gidelim dedik bu sabah. Burada da minik bir pazar vardı. Bu hudutta daha çok Bangladeşliler yaşıyormuş, biraz eski, biraz da karanlık bir bölge gibi geldi bana nedense. Ama Brick Lane marketi de görmeden dönmeyelim dedik. Markette biraz dolaştıktan sonra merkez bölgeye geri dönüp Buckhingham Palace'taki asker değişimi ceremonisini izlemeye gittik. Aman allahım, nasıl bir kalabalık! Millet birbirinin üzerine çıkıyor 2 saray askeri görücem diye. Biz burada çok durmayıp, Hyde Park'ta çimler üzerinde yatarak güneşin tadını çıkarmayı tercih ettik tabii ki.

Hyde Park

Zaten akşamüstü Edinburgh'a gidecek trenimiz vardı. Londra'nın havasını Hyde Park ve Knightsbridge bölgesinde tadını çıkara çıkara dolaşarak soluduk. Akşamüstü trene binmek için gittiğimiz Kings Cross St. Pancras istasyonunda ise Harry Potter'da Hogwarts'a giden platformu görücem diye heyecanlanmıştım. Ta ki, platformun önünde fotoğraf çekilmek için bekleyen kuyruğu görene kadar. Uzaktan bir fotosunu çektim ama :)

Falkirk, Linlithgow, Loch Katrine. Ve... Iskoçya'nın inekleri :)

noreply@blogger.com (Anonymous) — Fri, 13 Feb 2015 20:43:00 +0200

Geçen haftasonu İskoçya'nın kırsal bölgelerinde değişik mi değişik iki gün geçirdim. Bir de, evet yanlış okumadınız, gerçekten İskoçya'nın inekleri bir başka! :)

Birleşik Krallık'ta okuyan yabancı öğrencilere yönelik gönüllü bir oluşum kurulmuş vakt-i zamanında: HostUK. Bu organizasyon kapsamında yabancı öğrenciler, Birleşik Krallık'ta yerleşik olan bir ailenin yanında bir haftasonu geçirip hem farklı bir deneyim yaşama hem de İngiliz kültürünü yakından tanıma şansına sahip oluyorlar. Ben de bu program sayesinde geçtiğimiz haftasonu Bo'ness kasabasında oturan 60lı yaşlarında akademisyen bir çifti ziyarete gittim.

Dr. Austin Reid aslen Kuzey İrlandalı. Amsterdam, Hong Kong, Zambia, Berlin gibi şehirlerde yıllarca akademisyenlik yaptıktan sonra emekli olup kendini kilise, hayır işleri, kasaba hayatı vs. gibi gündelik olaylara vermiş. Eşi Virginia ise aslen Meksikalı. Benim okulum da dahil olmak üzere birkaç okuldan doktora derecesini almış. O da yıllarca akademisyen olarak çalışıp emekli olduktan sonra, 2 yıl psikolojik danışmanlık eğitimi almış. Şu anda, psikolojik desteğe ihtiyacı olan kişilere danışmanlık sağlıyormuş.

Bo'ness Edinburgh ve Glasgow'un arasında bir yerlerde kalan, aslen Falkirk'e bağlı küçük bir kasaba. Ben de Bo'ness'e en yakın tren istasyonu olan Linlithgow'a iniyorum ve beni araba ile alıp Falkirk Müzesine götürüyorlar önce. Falkirk'ün tarihini şöyle bir öğrendikten sonra, yemek yemek üzere eve dönüyoruz.

Dr. Virginia ve Austin Türkiye'yi defalarca ziyaret etmişler, hatta Marmaris'te de bir daireleri varmış. Emekli olduktan sonra o eve temelli yerleşmeyi uzunca bir süre düşünüp, Türkiye'nin gidişatının kendileri için çok parlak olmayacağını düşünerek vazgeçmişler. Burada itiraf etmem gereken bir şey var: Dr. Austin Türkiye tarihini benden daha iyi biliyor! Sorduğu bazı detay tarihi sorulara cevap veremediğimde kendimi nasıl hissettiğimi tahmin edersiniz...

Linlithgow Palace

Bu muhabbeti keyifli çiftle, öğle yemeğinden sonra Linlithgow Palace'ı görmeye gittik. Burası da İskoçya'daki birçok kale gibi geniş yeşil bir vadinin ortasında ve göl manzaralı bir konumda bulunuyor. Göl etrafında, Linlithgow Palace manzarası eşliğinde oksijeni ve huzuru içime çeke çeke bir tur atıp kendime geldim. :)

Linlithgow Palace

Linlithgow Gölü

Ertesi sabah da kendi başıma trenle gelemeyeceğim doğal güzellikleri göstermek için arabayla gezintiye çıkardılar beni. Bu yolculukta en çok hafızamda kalanlardan biri, aylardır görmek istediğim ama bir türlü görme şansını yakalayamadığım kızıl ve tüylü iskoç ineklerini doğal ortamlarında görmem oldu. İskoçlar bu ineklere "coo" diyorlarmış. Hatta daha sevimli olsun diye genel olarak "hairy coo" (kıllı inek olarak çevirebiliriz:)) diye hitap ediyorlar. Benim inekleri gördüğümde verdiğim tepkiyi duyduğunda Dr. Austin arabayı bir kenara çekti ve onların fotoğrafını çekebildim böylece. Baksanıza, nasıl şirinler değil mi?? :)

Hairy Coo

Callander kasabasına çok yakında bulunan göl Loch Lubnaig'in eşsiz manzarası da unutulmazlardan biriydi. Burayı görür görmez aklıma yağlı boya tablolarını andıran kartpostal manzaraları geldi. Babam o kartpostalları yağlı tabloya dönüştürmeye bayılır. Onun yapması için de birkaç poz çektim. Dr. Virginia da buraya en son babası ile gelmiş, babası daha sonra rahmetli olmuş. O da babasını hatırladığını ve buraya tekrar gelmenin kendisini nasıl iyi hissettirdiğini söyledi.

Loch Lubnaig

Son durağımız Loch Katrine'di. Lubnaig'den sonra burasının efsane olacağını bekliyordum aslında, biraz hayal kırıklığına uğramış olabilirim. Ama bunda, Katrine devasa bir göl olduğu için çevresinde tur atma şansımın olmamasının da büyük payı var sanırım. Buradaki hediye dükkanından sevimli mi sevimli bir Hairy Coo anahtarlığı aldım ama, belirteyim de. :)

Loch Katrine

Kelpies, Falkirk

Dönüş yolunda beni Edinburgh'a dönmek üzere Linlithgow tren istasyonuna geri bırakacaklardı. Yol üstünde, Falkirk kasabasını son 1-2 yılda oldukça meşhur yapan "Kelpies"heykellerini de görmek istediğim için oraya da uğradık. Heykel sayılmaz aslında modern sanat diyebileceğimiz aşırı devasa 2 adet at. Dr. Austin bunlara gereksiz para harcamanın ne kadar saçma olduğunu söylese de ben oldukça fotografik buldum. Bir de tam gün batımınına denk geldiği için metal atlar bayağı görkemli göründü gözüme. Ama düşününce hakikatten böyle küçük ve alakasız bir kasabada, sırf turist çekmek için bu denli masraf biraz saçma bence de. :)

The Kelpies

Bir başka İskoçya macerasında görüşmek üzere...

Limonlu tarhun soslu balık ve fırında tatlı patates

noreply@blogger.com (Anonymous) — Thu, 5 Feb 2015 23:25:00 +0200

Sanırım bir süredir neden pek fazla tarif yazamadığım, hatta ve hatta neden hiç "yazı" yazamadığım konularına açıklık getirme vakti geldi. Cevap veriyorum: Öğrencilik hayatı!

Öncelikle kendime ait bir mutfağım, mutfak robotu ve benzeri mutfak aletlerim de olmadığı için, ikeadan aldığım 2 tava bir tencere ile karnımı doyurmaya çalışıyorum genellikle... Bir de öğrenciliğin getirdiği malumunuz para kazanamama durumundan mütevellit marketteki en ucuz sebzeyi (nam-ı diğer pırasa!) alıp zeytinyağlı salçalı ev yemeği usulü pişirip 2-3 gün idare ediyorum. Zaman zaman, konserve ton balığı, bazen de hazır çorbalarla geçiştiriyorum günü. Peki bu durumdan şikayetçi miyim? Eh işte..:)

Neyse, gelelim konumuza. Edinburgh'a gelmeden önce nedense hafızamda yerleşmiş olan, kuzey denizinin balıkları kocaman ve lezzetli olur algısından kaynaklı olarak, buralarda da deniz ürünlerinin yaygın olduğunu düşünmüştüm. Yiyecek hiçbir şey bulamasam bile sağlıklı sağlıklı balık yer karnımı doyururum diye umuyordum açıkçası.. Ama markette yalnızca somon ve mezgit çeşitlerine rastlayınca biraz bozuldum ne yalan söyleyeyim. Ha bir de unutmadan, İskoçya'nın midyeleri de pek meşhur! Biz Türkler evde midye pişirme alışkanlığına pek sahip olmadığımızdan, midyelerden alıp pişirsem mi diye hiç düşünmedim şimdiye kadar. Ama düşündüm de, bir ara denesem fena olmaz sanki... Aklımda bulunsun.

Kaldığım yurda bayağı yakın bir mesafede, yalnızca taze balık satan bir balıkçı var. Bazen oraya gidip taze kuzey denizi balıklarından denemek için alıyorum. Bu hafta tercihimi İngilizlerin coley diye adlandırdığı bir balıktan yana kullandım. Eti diğer balıklara nazaran biraz daha koyu renkte ama, morina balığına benzeyen bir balık çeşidi bu da.

İtiraf etmeliyim, gurbet ellerde sevgilimden uzakta yalnız başıma pek yemek pişiresim gelmiyor! Ama zaman zaman böyle gaza gelebiliyorum işte. Fırsat bu fırsat, hemen tarifi yazayım. :)

Limonlu Tarhun Soslu Balık ve Fırında Tatlı Patates

1 kişilik :((üzgün surat):)

Malzemeler:

1 avuç büyüklüğünde coley fileto (Levrek, mezgit gibi beyaz etli balıkları tercih edebilirsiniz)
1 iri diş sarımsak (ince ince doğranmış)
4-5 adet cherry domates (kabukları soyulup, ufak yemeklik doğranmış)
1 tatlı kaşığı kadar doğranmış taze tarhun yaprakları
Yarım limonun suyu
1 yemek kaşığı zeytinyağı
karabiber, tuz

Tatlı patates için:
1 adet tatlı patates (yıkanmış, kabukları soyulmadan parmak büyüklüğünde doğranmış)
1 tatlı kaşığı zeytinyağı
1 dal taze biberiye (yaprakları sapından ayrılıp ince ince doğranmış)
1 diş sarımsak (ince ince doğranmış)
tuz, karabiber

NOT: Türkiye'de tatlı patates ve tarhunun zor bulunduğunu gayet iyi biliyorum. Bu malzemeleri bulamazsanız normal patates ve maydanoz, fesleğen gibi yeşillikler de aynı derecede iş görecektir.

Yapılışı:

Balık ve sos hazırlamanız nispeten daha çabuk süreceğinden önce patatesleri fırına verelim. Patatesleri zeytinyağı, biberiye, sarımsak, birazcık tuz ve karabiberle karıştırıp fırın tepsisine birbirinin üzerine gelmeyecek şekilde dizin. Önceden ısıtılmış 180 derecelik fırında kızarıncaya kadar pişirin (kararmamasına dikkat etmeniz gerekli-pişmesi yaklaşık 20-30 dakika sürüyor).

Patatesler pişedururken, balığın sosunu hazırlıyoruz. Zeytinyağı, 1 diş sarımsak, domates, limon suyu, birer tutam karabiber ve tuzu bir sos tenceresinde karıştırıp kısık ateşte pişirin. Domatesler erimeye balşadığında tarhunları ekleyin 1-2 dakika daha tarhun birazcık ölene kadar tutun ve ocağın altını kapatın. Balığı pişirmek için ise, önce çok hafifçe yağladığınız tavayı orta-yüksek ateşte kızdırın. Tavanın iyice kızmış olması çok önemli. Önce balığın derili kısmı alt tarafa gelecek şekilde pişirin ve alt taraf iyice kızardıktan sonra ters çevirip etli tarafı da pişirin. Balığın pembemsi rengini ve sulu halini kaybetmesi yeterli, çok da kurumamasına özen gösterin.

Servis ederken sıcak balığın üzerine ılık veya sıcak sosunuzu döküp, yanında tatlı fırın patates ile servis edin.

St Andrews'ta güneşli bir gün

noreply@blogger.com (Anonymous) — Sun, 18 Jan 2015 00:23:00 +0200

Popüler Cambridge Düşesi Kate Middleton ve Prens William'ın medyayı sallayan düğünlerinden sonra İskoçya deyince akla gelen ilk yerlerden biri de St Andrews oldu kuşkusuz. Bu ikili St Andrews Üniversitesinde okurken tanışmışlar. Hatta ve hatta bugün öğrendiğim bir bilgiye göre ise, bu okul, dünya üzerindeki diğer okullara kıyasla en çok çift çıkaran okulmuş. Ne istatistik ama! :)

St Andrews Castle

St Andrews muhteşem doğası ve manzarası ile beni gerçek anlamda büyüledi desem yanlış olmaz. Gerçi şaşırtıcı şekilde sakin ve güneşli olan havanın büyük etkisi var bu durumda bence. Bugün hava -genelde olduğu gibi- yağmurlu ve rüzgarlı olsa aynı cümleyi kurar mıydım bilemedim.

St Andrews Cathedral

Kasaba adını İsa'nın 12 havarisinden biri olan Saint Andrew'dan almış ve Katedrali ise yüzyıllar boyunca İskoçya'nın en büyük ve en önemli kilisesi olmuş. Tabii bu kasabayı meşhur yapan bir diğer şey ise, 18. yüzyılda temeli atılan golf kulüpleri, kursları ve oldukça gelişmiş golf sahası. Hatta St Andrews "golfun merkezi" olarak da adlandırılıyor.

Golf Sahası

Kale

Aslında turistik açıdan baktığımızda bir kalesi bir katedrali ve bir kumsalı olan küçücük bir kasaba burası. 3-4 saatte tüm önemli yerleri gezebilirsiniz. Biz de günübirlik gezimizin 4-5 saatinde St Andrews Kalesi, St Andrews Katedrali, St Andrews Müzesi, golf sahasının tam ortasında yer alan kendi aramızda "Hobbit Köprüsü" diye adlandırdığımız "Swilcan Burn" Köprüsü ve Market Street'i görüp kasaba turumuzu tamamladık.

St Andrews Castle

Bir de belirtmeden geçemiycem; ısınmak ve sıcak bişeyler içmek için oturduğumuz Market Street'in ara sokaklarından birinde yer alan şirin bir cafedeki tatlılar ve kahveler muhteşemdi. Buralara kadar gelip yine Starbucksa oturmayalım diye sokakları arşınladık azimle ama değdi. Cafenin adı The Cottage Kitchen. Unutmayayım da buraya yazabileyim diye telefonuma adını bile not aldım :) Zaten merkezde gördüğümüz tek franchise olmayan cafe burasıydı sanırım.:)

Son olarak itiraf etmeliyim, burada fotoğraf çekmelere doyamadım. Her perspektif ayrı bir sanat eseri... Fotoğraf çekerken bu kadar zevk aldığım yerler nadir oluyor. O yüzden İskoçya'ya uğrayacak olursanız, Edinburgh'a yalnızca 1.5 saatlik bir sürüş mesafesinde bulunan St Andrews'u es geçmeyin derim ben.

Swilcan Burn Bridge

Not: Görüldüğü üzere, bir paragraf üstte belirttiğim sanat eserlerine dahil olmayan bir fotoğraf bu ama şu minik sevimli hobbit köprüsünü paylaşmadan da duramadım.

Bol güneşli günler! :)

Yeni yıl, yeni umutlar... Bir de Cevizli Ekmek

noreply@blogger.com (Anonymous) — Thu, 8 Jan 2015 22:54:00 +0200

İtiraf etmeliyim, blogu son zamanlarda istemsizce 2. plana atmış durumdayım. Neden mi? Çünkü hayatımın dönüm noktası olacağını hissettiğim 30. yaşıma adım adım yaklaştığım şu günlerde, yıllar sonra daha sorumluluk sahibi ve daha kendinden emin bir şekilde ne istediğini bilen bir öğrenci oldum. Kolay mı sandınız? Kolay değil, inanın.

10lu, 20li yaşlarda öğrenciyken her şey kolay geliyor, aslında hayat çok çok daha kolay geliyor insana. Ne zaman ki iş hayatına atılıyoruz, ailemizden uzaklaşıp bambaşka hayatların parçası oluyoruz, işte o zaman anlıyoruz ki Hayat; peşinde koştukça, onu ciddiye aldıkça ödüllendiriyor bizi. Yani en azından bende böyle oldu. Maalesef hiçbir zaman dört ayak üstüne düşen şanslı insanlardan olamadım. :) Şimdilik bu durumdan şikayetçi de değilim. Tabi bir milli piyango filan çıksaydı fena mı olurdu? Maalesef bu sene amorti bile göremedik :)

2014 benim için inanılmaz bir yıldı. Aslında hala bile düşündükçe hayallerimin birkaçının gerçekleşmesinin bu yıla denk gelmesine inanamıyorum. Umarım 2015 de aynı şekilde güzel sürprizlerle dolu bir yıl olur, hem benim hem de sevdiklerim için... Bu yıl da her yılbaşında olduğu gibi tabii ki kendime bir "to-do-list" yaptım. Tahmin edebileceğiniz üzere bu listenin yıllar içinde değişmeyen tek bir maddesi var: kilo vermek:P Diğer maddelerse şimdilik bana kalsın. Zamanı geldiğinde onları da yazıcam inşallah buraya... :)

Aylar aylar önce yapmış olduğum cevizli ekmek tarifini bir türlü yazma fırsatı bulamamıştım, kısmet bugüneymiş. Yani 2015'in ilk tarif yazısına. :)

Yoğurmadan Kolay Cevizli Ekmek

Malzemeler:

2 su bardağı un
1 su bardağı tam buğday unu
1 paket aktif kuru hamur mayası (10 gr)
1,5 çay kaşığı tuz
1 yemek kaşığı bal
4 yemek kaşığı zeytinyağı
1 su bardağı su (ılık su, yaklaşık 45-50 derece sıcaklıkta)
100 gr iri çekilmiş ceviz (1/2 su bardağı kadar)

Yapılışı:

Unları ve tuzu bir kapta karıştırın ve bir kenara koyun. Başka bir kaba ılık suyu (yaklaşık 45 derece, elinizi yakmayacak ılıklıkta-ne sıcak ne de soğuk olmaması gerekiyor-) ekleyip mayayı içine dökün. Maya aktifleşinceye kadar bir 3-5 dk bekleyin; daha sonra içine bal ve zeytinyağını da ekledikten sonra un karışımının yarısını bu sıvı karışıma yedirin ve tel çırpıcı ile çırpın. Unun geri kalan yarısını da ekleyerek bu sefer tahta kaşıkla, karışımın içine iyice yedirene kadar karıştırın. Karışımın bu aşamada homojen bir hamur kıvamına gelmesi gerekiyor. Cevizleri de yavaşça hamur karışımına tahta kaşık yardımı ile ekledikten sonra hamurun üzerini bir bezle kapatıp oda sıcaklığında mayalanması için bekletin. 30-40 dk içinde hamurun iki katına çıkması gerekli.

Standart boy baton ekmek kalıbının kenarlarını zeytinyağı ile hafifçe yağlayın. Mayalanmış hamuru yaklaşık 25 yumruk darbesi ile dövün ve kalıbın içine dökün. Hamur kalın ve yapışkan bir formatta olduğu için kalıba rahatlıkla yayılacaktır. Bu aşamada bir süre daha hamurun kabarması için oda sıcaklığında bekletmemiz gerekiyor. (Bir yarım saaat kadar.)

Bu sırada fırınınızı 190 dereceye ayarlayın. Hamur kalıpta da güzelce mayalanıp kabardıktan sonra önceden 190 dereceye ayarlamış olduğunuz fırının orta kademesinde pişirin. Yaklaşık 45 dakikada üzeri kızarıncaya kadar pişmesi gerekiyor. Ekmeğimiz piştikten sonra bir 10 dk kadar soğumasını bekleyin ve kalıptan çıkarır çıkarmaz bir beze sararak sıcak sıcak servis edin. Ekmeği bezin içinde sakladığınız sürece tazeliğini 2-3 gün daha koruyacaktır.

Roma'ya Sevgilerimle!

noreply@blogger.com (Anonymous) — Mon, 5 Jan 2015 23:51:00 +0200

Kış aylarında İtalya'ya bayılıyorum. Farklı havası garip bir romantizm etkisi uyandırıyor bende. Geçen kış gittiğimiz Floransa-Bolonya ikilisini hala unutamamışken bu kış da İtalya'dan vazgeçemeyip Roma'nın yolunu tuttuk.

Gezilesi-Görülesi Yerler:

Colosseum-Roman Forum- Palatine Hill

Kuşkusuz Roma'yı Roma yapan yer elbette Roman forumdur! Rome ve Spartacus dizilerini yakinen takip etmiş biri olarak Colosseum'a da inanılmaz bir ilgi duyduğumu söylemeliyim. Özellikle çevrede gezerken gladyatörlerin neler yaşamış olduğunu hayal edip tarihin eşsiz yaşanmışlıklarına dalıyorsunuz burada..

Bu üçlüye en az yarım gününüzü ayırın derim ben. Her metrekaresi ayrı bir tarih. Hatta abartarak insanlığın eğlence anlayışının da buradan orijine ettiğini söyleyebilirim. En çok da Sezar hayatın tadını sonuna dek çıkararak yönetmiş koskoca imparatorluğu. Kendisine bir kez daha hayran kaldım:)

Fontana di Trevi- Aşk Çeşmesi

Şanssızlığımızın en büyük kanıtı! Renovasyona girmiş koca çeşme. Hiçbir şey göremedik! Yıllardır atılan bozuk paraları da toplamışlar vallahi, kaç milyon insanın umutları yatıyordur orada kim bilir...

Pantheon

Yarım saatten fazla sürmez. Görmeye değer olan Rafael'in mezarı var, başka bir yer aklımda kalmadı pek. Ama çevresi hareketli ve takılmalık güzel mekanlar var. Hatta çok yakınında güzel bir kahveci var, orada birer shot çakıp dolaşmaya devam.. :)

Piazza Navona

En sevdiğim piazzalardan. Burada Bernini'nin Fountain of the Four Rivers çeşmesi yer alıyor.

Vatican City

Yazın ziyaret edecek turistlere önemli not: Online bilet mutlaka alınmalı! Herkesin bildiği üzere 3 ana mekan var burada gezilecek: Vatikan Müzesi, Sistine Chapel ve Papa'nın halka sesleniş mekanı St Peter's Basilica. Michelangelo'nun ünlü Sistine Chapeli tavan resimlerini dünya gözüyle görmek lazım. Gerçi ben "Adem'in Yaratılışı" tablosunu daha büyük göreceğimi hayal etmiştim nedense.. Halbuki tavandaki onlarca küçük tablodan yalnızca biriymiş. Ama yine de buram buram sanat akıyor bu şapelden.

Popoli Bölgesi
Santa Maria del Popoli kilisesinde Caravaccio ve Rafael'in çalışmaları var. Görülesi :)

Piazza Spagna
İspanyol Merdivenleri'nin yer aldığı bölge. Yani burada da pek bir numara yok açıkçası, merdivenler var işte. Her zaman gördüğümüz tırmanılan taş yapılar :p Muhitteki evler ve yapılar eski İspanyol kasabalarını andırıyor birazcık. Onun dışında bu denli meşhur olma sebebi nedir pek anlayamadım ben.

Santa Maria Maggiore Kilisesi

Bayağı ihtişamlı ve meşhur bir kilise burası da. Zaten Roma'nın tarihi yapılarının hepsini gezmeye kalksanız bir hafta yetmez.. Her birinde de ünlü artistlerin sanat eserleri var, şaka gibi :)

Trastevere

Roma'da en sevdiğim bölgelerden biri daha... Eski evler, dar ve çiçeklerle bezeli sokaklar... Burada de tabii ki ihtişamlı bir kilise mevcut. Santa Maria de Trastevere. Biz bu bölgeye 2 defa geldik sırf sokaklarında yürüyüp şirin cafe-barlarında takılmak için. Foto çekmelere de doyamadım:)

Castel San Angelo

Kaleye çıkmadık ama Roma'dan aklımda kalan en romantik bölge burasıydı sanırım. Tam köprünün ağzında, tiber nehri manzarasına nazır görkemli bir kale. Köprüden karşıya geçince de yine Centro Storico bölgesine çıkıyorsunuz. Bolca yürüyün buralarda. Şehrin havasını tarihini, gizemini içinize çekin.

Hadrian's Temple

Basilica di san Clemente a Laterano

San Giovanni Bölgesi

Basilica di San Giovanni a Laterano

Yeme İçme Notları:

ParmaRoma

Parmesan üzerine yoğunlaşmış bir gurme restoran. Başlangıc olarak 2 yıllık parmesan aldık şaraplarımızın yanında... Ana yemek olarak ise adaçayı soslu ıspanaklı ricottalı tortellini söyledik. Garsonun parmesanın yanında getirdiği balsamik sosunu (fotoğrafta en soldaki koyu kıvamlı sos) pekmeze benzettiğimiz için bozulmasından mütevellit, gönlünü almak için tatlı olarak ise balsamik soslu panna cotta söyledik. Garson bizim balsamiği tanımamamıza o kadar bozuldu ki gerçek balsamik sos nasıl yapılır anlattı bize dakikalarca. Ama cidden güzel ve farklı bir deneyimdi. Panna cottayı tavsiye ederim. Alışageldiğiniz balsamik sosları unutun. Gerçek balsamik burada! :P

Forno Ricioli

Roma'daki en ucuz ve lezzetli atıştırmalık mekanlar kesinlikle fornolar! Bunlardan en ünlü ve en eskilerinden Ricioli'de patatesli pizza ve ıspanaklı tart yedik. İkisi de nefisti. Daha sonra Vatikana yakın başka bir bölgede daha denedik forno pizzalarından, onu pek beğenemedik.

Cantina e Cucina

Sevimli canayakın garsonlar kapıda bekliyorlar müşteri kapmak için. Ama ne yalan söyleyeyim pizzası gayet başarılıydı! Başlangıç olarak biberiyeli foccacia, roman usulü kızarmış enginar; pizza olarak da baharatlı salamlı domatesli pizza söyledik. Roma'daki güzel akşam yemeği deneyimlerimizden biriydi bu da!

Est Artigliani Del Gusto

İşte geldik Roma'daki en favori restoranıma! Kendimi Vedat Milor gibi hissetmeye başlıycam zaten yakında. Bu restoranın tüm ürünlerine bayıldık! Fiyatları da diğer mekanlara nazaran daha uygundu. E daha ne olsun! Başlangıçımız, patlıcanlı parmesan mozzarella, ana yemek spagetti carbonara, tatlımız ise, günlerce sayıklayıp sonunda kavuştuğum tiramisu! Tatlımızın yanında da eşine nadir rastlanan kırmızı üzümden yapma grappa ikram ettiler. Unutulmaz bir deneyimdi...

The Scholars Irish Pub

Yolda yürürken yağmur bastırdığında canhıraş kendimizi attığımız bir bar burası. Ama ben atmosferini çok beğendim. Birer bira içmelik takılmalık gidilebilir, aklınızda bulunsun. Gece takılmalık mekan bulamadık biz pek, o yüzden yazacağım tek bar burası oldu, çok üzgünüm.:)

Roma'da en çok ayakta takılmalık kahve mekanlarını ve fornoları öneriyorum. Pahalı restoranlarda bir makarnaya 15 eur vermek çok koyuyor bana nedense.. Ama tabii ki İtalya'ya gitmişken pizza ve makarna dışında bir şey yersek de ayıp olur :) Fornolarda bol bol pizza ve hamur işi çeşitleri var. Bir de süper tatlıları, peynirleri şarapları... Of Allahım İtalyan olarak doğmalıydım ben sanırım ya! Herneyse. Güzel bir Tiber nehri manzarası ile yazımı bitiriyorum. Son olarak da Roma için en ideal mevsimin sonbahar-kış olduğunu belirtmem gerekli. Eh tabi bir de yanınızda sevgili olursa on numara olur :)

2015 hepimize mutluluk, sağlık, aşk ve huzur getirsin.

Sevgiler :)

Remember remember the 5th of November...

noreply@blogger.com (Anonymous) — Wed, 5 Nov 2014 23:58:00 +0200

V for Vandetta filmini izleyenler bilir. 17. yüzyılda İngiltere Parlamentosunu uçurmak için düzenlenen barut komplosunda Guy Fawkes adlı bir asker görevlendirilmişti ve tam binayı havaya uçuracağı gün yani 5 Kasım günü, yakalanmıştı. İngilizler o günden beri her sene İngiltere'nin bu komplodan kurtuluşunu kutluyormuş havai fişeklerle ve yakılan barut fıçılarıyla.. Bugün yeni bir şey daha öğrendim! :)

Akşam da Calton Hill'e şu kutlamalar nasılmış bakalım diye izlemeye gittik. Aman ne kalabalık! Çoğu bizim gibi meraklı öğrencilerdi tabii ki, İskoç yerlilerden bir tanesinin bile orada olduğunu zannetmiyorum. Calton Hill'in manzarasına bayılıyorum ama, bir de gece manzarasını da görmek için gittim biraz da. Biraz uzaktan ardı ardına atılan havai fişekten başka bir coşkusu olmadı bu gecenin benim için, bir de Calton Hill'in eşsiz gece manzarası tabii ki...

Bugünü ben de gerçekten unutmayacağım çünkü Edinburgh'un gerçek soğuğuyla ilk kez bugün tanıştım. Bere taktığım halde saçlarımın açıkta kalan kısmını ellediğimde ellerimin üşümesi gibi garip durumlarla karşılaştım odaya geldiğimde. Bu kış çok fazla çorba tarifi yazacağım gibi duruyor. Sanırım tatilde eve gittiğimde de ilk işim tarhana getirmek olacak! :)

Dün akşam elde kalan malzemelerimle yapmış olduğum müthiş çorbanın tarifini yazmaya pek niyetim yoktu aslında, ama o kadar lezzetli olunca herkesle paylaşmam gerekmeli diye düşündüm. Bizim yurttaki Avustralyalı kız da biraz tadına baktı ve çok beğendi. Eh bana da tarifi yazmak kaldı işte...

Tarhunlu Mantarlı Kara Lahana Çorbası

Malzemeler:

(2 kişilik)

2 yemek kaşığı zeytinyağı
1 adet orta boy kuru soğan (yemeklik doğranmış)
2 diş sarımsak (ince doğranmış)
4-5 adet kültür mantarı (ince boylamasına doğranmış)
250 gr kara lahana (2-3 cm. lik şeritler halinde kesilmiş)
1 avuç kadar taze tarhun yaprağı
tuz, karabiber

Yapılışı

Zeytinyağını orta boy bir tencerede ısıtın. Soğan ve sarımsakları ekleyip yumuşayıncaya kadar pişirin. Daha sonra mantarları ekleyip mantarlar da iyice yumuşayıcaya kadar çevirin. Mantarlar piştikten sonra karalahanayı ekleyip 1-2 dakika daha çevirip, üzerine 2 parmak üzerini geçecek kadar su ekleyin ve karışımı kaynatın. Kaynadıktan sonra ocağın altını kısıp, 2-3 parçaya böldüğünüz tarhun yapraklarını da ekleyip çorbanızı pişmeye bırakın. 20 dk kadar pişme süresi oluyor. Karalahana ve mantar yenilecek kıvama geldiğinde pişmiş demektir.

Soğuk kış gecelerinde içinizin ısınması dileğiyle..

Sütte Balık ve kuzey ayazında cadılar bayramı

noreply@blogger.com (Anonymous) — Sun, 2 Nov 2014 15:06:00 +0200

Gelmeden önce Edinburgh'un ayazı da rüzgarı da insanı çarpar dedilerdi de pek umursamadıydım. Son 2 haftadır sürekli bir halsizlik, kırgınlık, baş ağrısı, boğaz ağrısı, mide bulantısı vs. şeklinde devam eden muhtelif üşütme sonrası semptomlarının hepsini gördü şu biçare bedenim. Gurbette hasta olmak bayağı zormuş!

Avrupalı ve Amerikalı gençlere ilişkin en ufak bilgisi olan herkesin tahmin edebileceği üzere, her özel günü bahane edip sürekli "Let's party guyss!!" modunda dolaşan genç ve dinamik sınıf arkadaşlarım dün akşamki çılgın Cadılar Bayramı eğlencelerinde pek tabii garip kostümler giyip partilerden partilere koştular. Bense, boğazıma şalımı güzelce dolayıp, bardaklarca ılık limonlu-ballı su yudumladıktan sonra müzik filan dinledim odada. Bir daha hayatımda Cadılar Bayramı partisi görür müyüm? Pek sanmıyorum. Bu "çılgın!" deneyimi kaçırmak pahasına da olsa sonunda zihnimi ve bedenimi dinlendirmeyi başardığım için bugün iyileşerek ödüllendirildim ama:) Çok şükür!

Şimdi de kendimi ödüllendirme zamanı. :) Sabah sporumu yaptıktan sonra odaya dönerken 2 adet motivasyon vardı elimde. Biri favori fırınımdan aldığım kahvaltılık leziz İskoç ekmeği, diğeri ise Kuzey denizinde balık avına çıkan balıkçıların günlük getirdiği tazecik morina balığı.

Şimdiyse bugünkü ikinci motivasyonumu pişirme vakti geldi.
Hepimize afiyet olsun :)

Sütte Balık Tarifi

(2 kişilik)

Malzemeler:

400 gr morina balığı filetosu- irice dilimlenmiş
(Yumuşak beyaz etli herhangi bir balığın filetosu da olur; levrek, mezgit gibi..)
2 yemek kaşığı zeytinyağı
2 orta boy kuru soğan (Piyazlık doğranmış)
200 gr kestane mantarı (ince ince doğranmış)
1 su bardağı süt
1 yemek kaşığı mısır nişastası
birer tutam tuz,karabiber, kuru kekik, toz zencefil
isteğe göre, toz zerdeçal (ben koymadım, ama olsa koyardım. otantik bir renk ve lezzet katıyor)

Yapılışı:

Fırını önceden 180 dereceye ayarlayın.

1 yemek kaşığı zeytinyağını genişçe bir tavada kızdırın. Piyazlık doğradığınız soğanları tavaya ekleyip yumuşayıncaya kadar pişirin. Daha sonra mantarları da tavaya ekleyip mantarlarla soğanların güzelce pişmesini sağlayın. Bu aşamada malzemeleri birer tutam tuz,karabiber, kekik baharatlarla tatlandırabilirsiniz. Pişirdiğiniz mantar soğan karışımını fırın tepsisine dökün ve aynı tavada kalan 1 yemek kaşığı zeytinyağını birazcık kızdırdıktan sonra geniş parçalara böldüğünüz balığı ekleyin. Balık zaten 3-4 dakikada kızarıp pişecektir, yakmamaya dikkat edin.:)

Bu sırada bir kasede süt, mısır nişastası, birer tutam, tuz, karabiber, kekik, zencefil ve kullanıyorsanız zerdeçalı karıştırın. Mantar ve soğanları döktüğünüz fırın tepsisine balıkları ve süt karışımını da ekleyip karıştırdıktan sonra fırına verin. Yine çok uzun sürmeden 10-15 dakika arasında balığın pişmesi gerekiyor. Fırından çıkar çıkmaz sıcak sıcak yanında salata veya haşlanmış patates ile tüketin.

Tatlı şeyler ve diyet.İki azılı düşman. Bir de...Muzlu Müsli Kurabiye

noreply@blogger.com (Anonymous) — Mon, 27 Oct 2014 21:51:00 +0200

Yeni lezzetler denemeyi mi daha çok seviyorsun pişirmeyi mi diye sorsanız; cevap veremem herhalde. Edinburgh'a geldiğimden beri de yolda yürürken pastahanelerin camlarında gördüğüm birbirinden lezzetli görünen kurabiyeler,pastalar, hamur işleri ile beraber; marketlerde yer alan envayi çeşit değişik çikolatayı denememek için kendimi zor tutuyorum. Çok tutabildim mi peki? Şimdiye dek hayır. Ama ne yapayım ya! Kaldığım yurdun 2 sokak ötesinde öyle bir yer var ki, tüm tatlıları özellikle de Ekler'i inanılmaz lezzetli yapıyor. Adını da yazayım, Edinburgh Baking House. Çok orjinal bir isim değil zira. Ama küçük esnaf sevdam burda da tam gaz devam. :)

Hele bir de süpermarketlerdeki Cadbury marka çikolatalar yok mu! Cadbury çikolatalar Türkiye'de satılmıyor artık sanırım. Burada ise en çok satılan çikolata markası. Çocukluğumdan hatırlıyorum ben bu markayı. Hatta ilk hafta çocukluğumun favori çikolatalarından "CRUNCHIE"yi markette gördüğümde çığlık atıyordum neredeyse. Bir ürün Türkiye'de raflarda yer almamaya başladığında onu artık üretmiyorlar sanıyoruz ama çok yanılıyoruz. Deli deli üretiyorlar işte! Hem de çok yakınımda!! Offf crunchie!! Bunca yıl neredeydin?

Ama burada zayıflayıp forma gireceğime dair söz verdim kendime. Bu sebeple içimdeki bu tatlı isteğini bastırmak için, light mı light diyet mi diyet bir tatlı pişirip, gönül rahatlığıyla mideye indirmeyi tercih ediyorum. Aferin kızım Vişne böyle devam.. (Umarım!)

Bugün pişirdiğim kurabiye inanılmaz lezzetli ve masum minik bir ara öğün formatında. Yanına da güzel sütlü bir kahve... Alın size motivasyon! Çocukluk aşkım Crunchie'me şimdlik veda ediyorum; Türkiye'ye dönerken bavula birkaç kilo sıkıştırmak üzere. Şaka şaka... O kadar da değil! Çocukken bayılıyordum ama şimdi çok değil, az bayılıyorum. :)

Muzlu Müsli Kurabiye

(18-20 adet)

Malzemeler

2 su bardağı karışık müsli
1,5 muz
1 yemek kaşığı bal
1-2 yemek kaşığı damla çikolata (opsiyonel)

Yapılışı

Muzu çatalla püre haline gelene kadar ezin. Müsli, bal ve kullanacaksanız damla çikolatayı da ekleyerek bir kaşık yardımıyla karıştırın. fırını önceden 180 dereceye ayarlayın. Bir fırın tepsisine yağlı pişirme kağıdı serin ve üzerine, elinizle sıkıştırıp yuvarlak yaptığınız müsli kurabiyeleri dizip, tepsiyi fırına verin. Kurabiyeler kızarmaya başladığında pişmiş demektir. Yaptığınız topun büyüklüğüne göre 15-20 dakika arasında pişecektir.

Bulgurlu Taze Soğanlı Yeşil Mercimek

noreply@blogger.com (Anonymous) — Thu, 23 Oct 2014 22:12:00 +0300

Edinburgh'a gelişimin 5. haftasındayım. Zaman ne kadar da hızlı geçiyor!

Bir o kadar da yavaş aslında... Çünkü sürekli sevdiklerimi ve Türkiye'de geçirdiğim güzel zamanları özlüyorum. Döndüğümde sevdiklerimle yapacağım aktiviteleri düşlerken buluyorum kendimi çoğu zaman. (Özellikle de ders sırasında :P) Böyle hüzünlü anlara düştüğümde tabii ki geleneksel bir yemek yapıp özlemi hafifletmek en kolay çözüm oluyor :)

Ne tuhaf değil mi? İstanbul'da da Avrupai ve Amerikanvari mutfaklara merak salmıştım. Burada ise sürekli mercimek köftesiydi, kısırdı, sarmaydı, normalde aklıma gelmeyecek hangi geleneksel Türk yemeği varsa canım çekiyor. Geçenlerde Türk malları satan bir market keşfedip bilindik Türk markalarından bir çay gördüğümde nasıl mutlu oldum anlatamam :) Aman Allah'ım! İyiden iyiye gurbetçi moduna mı giriyorum ne? Tehlikeli! Neyse bu fırsatı değerlendirip sevgili blogumu birazcık geleneksel lezzetlerle donatırım ben de dimi ama?

Bulgurlu, Taze Soğanlı Yeşil Mercimek

(4 kişilik)

Malzemeler:

1 su bardağı yeşil mercimek
1 büyük boy kuru soğan (yemeklik doğranmış)
2 diş sarımsak (ince doğranmış)
3-4 adet taze soğan (ufak ufak doğranmış)
2 yemek kaşığı zeytinyağı
Yarım su bardağı bulgur
tuz, karabiber,kimyon,kuru nane
1 adet lime

Yapılışı:

Mercimeği iyice yıkadıktan sonra büyükçe bir tencerede, üzerine 2 parmak geçecek kadar su koyup pişirin. Mercimek hafiften pişmeye başladığında(tamamen yumuşamadan) doğranmış kuru soğan, taze soğan, sarımsak ve zeytinyağını ekleyin. Bu esnada tencerede en az 1 parmak kadar daha su kalması gerekiyor, kalmadıysa üzerine ekleyebilirsiniz.

Bu tarif geleneksel tariflerden biraz farklı çünkü soğanlar ve sarımsak mercimekle beraber pişiyor. Hem daha sağlıklı hem daha kolay hem de daha lezzetli bana göre.

Soğanlar hafiften öldüğünde yıkamış olduğunuz bulguru ekleyin, birer tutam, tuz, karabiber, nane ve kimyon ile tatlandırın. Kimyonunu bol koymanızı tavsiye ederim. Yeşil mercimekle inanılmaz yakışıyor. Bulgular da 5 dakikada yumuşayacaktır. Tencerenin altını kapatıp, sıcakken yemeğe bir adet lime'ın suyunu sıkın. Lime yoksa limon da olur, ya da bu kısmı atlayabilirsiniz damak zevkinize göre. Kimyon, mercimek ve lime otantik bir hava katıyor bu yemeğe. Yanında yoğurt ve salata ile bolca ve gönül rahatlığıyla tüketebilirsiniz.

Afiyet olsun! :)

Inverness, Loch Ness Gölü ve Urquhart Kalesi

noreply@blogger.com (Anonymous) — Mon, 13 Oct 2014 16:53:00 +0300

İskoçya'ya gelip de Highlands'e gitmemek olur mu? İşte ilk öğrenci işi gezim.

Geçtiğimiz haftasonu günürbirlik yapmış olduğum ufak Highlands gezisi ile ilgili azıcık yazı, birazcık fazla fotoğraf koymaya karar verdim. Uzuuun uzun yazdıklarımı kimse okumuyor zaten, biliyorum :)

Inverness-Edinburgh arası otobüsle 3-3,5 saat arası sürüyor. Inverness'e direkt giden tren de var. Hatta tren istasyonu Inverness'in en merkezi yerinde bulunuyor. Bir daha gidecek olursam treni tercih edebilirim. Gidiş-dönüş toplam 7 saati otobüste geçirmiş olmama rağmen fena bir tur değildi, ama daha iyi olabilirdi tabii ki. En azından sabahtan deli gibi kapalı ve yağmurlu olan hava, 3-4 saat sonra kendini tertemiz ve güneşli bir gökyüzüne bıraktı. Buna da şükür! :)

Inverness Kalesi

Inverness

Inverness Kalesi ve Ness Nehri

Ness Nehri

Inverness ile Urquhart arası otobüsle yarım saat kadar sürüyor. Yıllardır efsanevi canavarıyla ünlenmiş meşhur Loch Ness'e nazır muhteşem manazarası olan bir kale Urquhart. İstisnasız herkes sevimli efsanevi canavar Nessie'yi görebilecek miyiz acaba diye düşünerek izliyor bu güzel manzarayı. Ama şu da aşikar tabii ki, Nessie diye bir şey yok! Hiç olmadı :) İskoçlar neredeyse 100 yıl önce bu göl turist çeksin diye uydurdular kesin. Ama hala da çekiyorlar vallahi turistleri. :) Görmeye de değer bir yer ama, orası kesin.

Loch Ness Gölü

Urquhart Kalesi


Urquhart ve Loch Ness

Dönüş yolunda Inverness'te akşam yemeği yemek üzere 1 saatlik bir mola verdik. Araştırmacı ve Tripadvisor bağımlısı kişiliğim hemen en yakın en yüksek değerlendirme puanı olan mekanı tespit etti ve Joy of Taste adlı restoranın yolunu tuttum. Restoranda bir adet başlangıç bir adet de ana yemek yedim; ikisi de inanılmaz lezzetliydi! Başlangıç olarak yediğim "Avokado püre kreması"nı kızarmış ekmeklerin üzerinde, chili sosla servis ettiler. Ana yemek olan "Steamed Pudding" adını verdikleri şey ise hayatımda yediğim en güzel sebze yemekleri listesine girdi! Burada içinde birçok malzeme olan karışımlara genelde Pudding diyorlar. Bizim bildiğimiz pudingden baya farklı yani :)

Steamed Pudding yemeğinde, muhtelif yeşil sebzeleri buharda pişirip hafif kremalı bir sosla harmanlayıp üzerine incecik hamurdan bir şapka yapmışlar. Hamur da buharda pişirilmiş çok büyük ihtimalle, çünkü hiçbir şekilde yağ ve kızarma tadı almadım. Bu yemeği evde deniycem kararlıyım. Ama ancak seneye Sonbahardan sonra olabilir :( Fotoğrafa bakınca yine canım çekti vallahi. Inverness'e yeniden mi gitsem acaba? :)

Neyse. Daha görmem gereken çok yer var.

Bisiklet Günlüğü: İstanbul'dan indim Edinburgh'a..

noreply@blogger.com (Anonymous) — Fri, 3 Oct 2014 22:10:00 +0300

Öğrenci moduna girer girmez yıllardır hayalini kurduğum "Avrupa ülkesinde bisikletle dolaşma" olgusunu gerçekleştirmek için kolları sıvayıp Edinburgh'da nasıl bisiklet kiralanır, öğrencilere ne gibi kolaylıklar sağlanır iyice araştırdım. En temiz ve ucuz yolun 2. el bisiklet almak olduğunu ve kaldığım yurdun hemen 100 metre ötesinde 2. el bisiklet satan büyük bir bisikletçi olduğunu öğrendiğimde yaşadığım şaşkınlığı anlatamam! Hayat uzun zamandır ilk defa bana istediğim şeyleri çok çabalamadan vermeye kaldığı yerden devam ediyordu... Bu durum daha ne kadar sürer bilmiyorum ama ne olursa olsun tadını çıkarmalıyım. Umarım derslerde de çok uğraştırmazsın beni hayat! Zaten sevdiklerimden uzakta, bir yanım hep buruk... Bisikletti, gezmeydi, yeni lezzetlerdi, kendimi avutmaya çalışıyorum işte. (Peki ya dersler? )

Türk kültüründe yetişmiş birinin Avrupa'da bisiklet sürmesi oldukça zormuş sevgili okuyucular. Hele ki trafik ışıklarında bekleme alışkanlığı olmayan bizleri Avrupa'da caddelerde karşıdan karşıya geçmek bile zorlarken, direksiyonları sağ tarafta olan arabalarla dolu, trafiğin soldan aktığı canım İngiltere'de kendimi bisikletle yollara nasıl attım, sormayın.

Yine de elim ayağım oldu şu bisiklet. Onun varlığı her yere anında gidebileceğimin rahatlığını veriyor bana. Yıllardır hayalini kurduğum dağda kırda bayırda bisikletle dolaşma durumu yerini bisikletin ana ulaşım aracım olmasına bıraktı. İyi ki de bıraktı! Okulun astronomik bir rakamla üye olunan spor salonuna haftada en az 3 defa gitme gibi ciddi bir karar aldım ve tabii ki spor salonuna da bisikletle gidip geliyorum. Türkiye'ye döndüğümde minik yağ parçacıklarımın hepsini kasa dönüşmüş olacak evelallah, inşallah, maaşallah...

University of Edinburgh Old College

Gelelim asıl derdim olan Edinburgh ulaşımına. Yollar oldukça geniş ve genelde boş olmasına rağmen, otomobil sürücüleri de bisiklet sürücüleri de oldukça bilinçli! Aslında ben de öyleydim. Her köşe başında yol bomboş olsa bile yeşil ışık yanmadan geçmiyordum. Zaten uzun zaman sonra ilk defa bisikletle trafiğe çıkıyorum. Biraz tırsıklık da var tabi. Ama inanın yollarda 50 metrede bir trafik lambası var ve toplam 6 arabanın geçebileceği genişlikte. Çok değil 2 gün önce dedim ki zaten araba yok doğru dürüst, kimse de beklemiyor, ben beklesem ne olacak? Kalabalık yerlerde bekliyorum zaten sürekli!

North Bridge

Bugün okuldan dönerken trafik ışığının tam sarıdan kırmızıya döndüğü saniyede zaten hiçbir yönde araba olmayan ve yalnızca bir yayanın beklediği yoldan geçeyim dedim; yayadan azar işittim. "Kırmızı yandı beklesene!" diye bağırdı bana bakarak kızgın gözlerle. Geçen gün ise dönüşüm karanlığa kalmıştı biraz ve yanımdan geçen bir bisikletli, "Işığın hiç belli olmuyor, ben bile zor görüyorum seni" diye azarladı. Uyum sağlamam biraz zaman alacak anlaşılan. Bu süreçte de daha ne azarlar işiteceğim kimbilir...

Ama tabii ki önce güvenlik! Yarın ilk işim bisiklet için kask ve gece lambası almak olacak. :)

Kremalı Mantarlı Tavuk Sote (İskoç usulü:))

noreply@blogger.com (Anonymous) — Mon, 22 Sep 2014 00:59:00 +0300

Çinlilerle yaşamaya alışmam biraz zaman alacak sanırım...

Birkaç tanesine kanım ısınmaya başladı ama. :) Zaten ortak mutfakta sürekli yemek yapan bir ben bir de Çinliler olduğu için yakında kanka çıkarsak şaşırmam. İlk haftamda buranın meyve-sebzelerini yadırgadım birazcık, bir de markette satılış şeklini... Taze meyve sebzelerin çoğu tek tek satılıyor, kilo ile alışveriş yapan pek görmedim. Bir de zaten çoğu hormonlu :( Akdeniz-Ege iklimlerimizin değerini şimdi çok daha iyi anlıyorum! Ama yavaş yavaş market kurdu da olmaya başlıyorum.. Farkettim ki, hipermarketlerde satılan her şey, süpermarketlerde satılanlardan çok daha ucuz. %50'ye kadar fark ediyor hatta. Bu sabah oldukça ucuza bir sürü meyve-sebze aldım ve kendimle guru duydum! :) Gelelim ilk İskoç malzemeli yemek denememe...

Calton Hill, Edinburgh

Bizim ülkemizde GDO'lu beslenen tavuklar meşhur oldugu için ne zamandır tavuk yemeyi tercih etmiyordum. Buraya geldiğimde ilk aklıma gelenlerden biri de haliyle İskoç tavuklarını denemek oldu. Bir de her çeşidi bol bol bulunan mantarı da ekleyip güzel bir akşam yemeği hazırladım kendime. İskoçya'nın da cheddar peyniri meşhurmuş; tıpkı İtalya'nın parmesanı gibi.. Her yerde yıllanmış-yoğun-hafif-kırmızı-turuncu varyasyonlarıyla cheddar peyniri satıyorlar. Cheddarlı tariflerim ilerleyen zamanlarda kendine yer bulacak buralarda, merak etmeyin :)

İlk yazacağım tarif ise kolay ve herkesin annesinin en az bir defa yapmış olduğu bir yemektir. Ama ben hafiften İskoç ve Vişnevanilya dokunuşu ekledim... Yemeğimi yaptıktan sonra afiyetle mideye indirirken yanında yoğurt yediğimi gören Güney Koreli bir kızın "Yemek harika görünüyor ama gerçekten yoğurtla beraber mi yiyorsun?" diye sormasının akabinde neredeyse her yemeğin yanında yoğurt yediğimi söylediğimde şaşkınlığı daha da bir arttı. Yemeğin tadına bakmayı baya istedi ama söyleyemedi, ben de bile bile teklif etmedim. Napayım, yoğurdumuza laf etmeseydi o da! :) Kimbilir, Kore mutfağından esintiler de serpiştiririm belki buraya. Mutfak maceralarım yoğun geçecek gibi görünüyor ama; bakalım şimdilik tavuklu mantar sote ile idare ediyoruz... :)

Kremalı Mantarlı Tavuk Sote

(2 kişilik)

Malzemeler:

2 yemek kaşığı zeytinyağı
1 orta boy kuru soğan (piyazlık doğranmış)
200 gr tavuk göğsü (1/3 parmak boyutunda olacak şekilde doğranmış)
100 ml cider (elma şarabı)
200 gr mantar (her çeşidi olur-1 cm kalınlığında ince doğranmış)
100 ml sıvı krema
tuz, karabiber, kekik

Yapılışı:

1 yemek kaşığı zeytinyağını büyükçe bir tavada ısıtıp soğanları yumuşayıncaya kadar kavurun. Daha sonra tavukları ekleyip tavuklar yumuşayıncaya kadar(yani kaşığın ucuyla kolayca kopacak kıvama gelecek) soğanla beraber kavurun. Bu sırada başka bir tavada kalan 1 yemek kaşığı zeytinyağını ısıtıp mantarları pişirmeye başlayın. Tavuklar yumuşadıktan sonra, kavurduğunuz tavuk ve soğanın üzerine cider'ı döküp cider suyunun çoğu buharlaşıncaya kadar pişirin.(Tamamı da gitmesin ama:)) Daha sonra bu karışıma kremayı ekleyerek biraz daha pişirin. Biraz karabiber, tuz ve kekikle tatlandırın. Diğer tarafta mantarlar suyunu önce salıp, sonra çekip iyice piştikten sonra birazcık tuz, karabiber,kekik de mantarlara ekleyin 2 dk daha karıştırın ve mantarları kremalı tavuk karışımının içine dökün.Tüm malzemeleri de 1-2 dk daha pişirdikten sonra ocaktan alıp sıcak sıcak yiyin.

Önemli Not!!: Bu yemeğe eşsiz tadını veren cider ve kekiktir. Cider Türkiye^'de zor bulunuyor, onu atlayabilirsiniz, ama kekiği atlamayın, benden söylemesi.

Üzerine taze yeşillikler serpiştirerek servis edin. İşte böyle...

Edinburgh diye yazılır Edinbrah diye okunur

noreply@blogger.com (Anonymous) — Wed, 17 Sep 2014 01:19:00 +0300

Son 1,5 aydır belge toplama, kayıt işleri, vizeydi, burstu, yurttu derken; Edinburgh'da kendimi yepyeni bir hayatın içinde buluverdim. Geçici bir hayat tabii ki bu. 1 yıllık eğitim için taşındım İskoçya'nın bu gri başkentine. Gri şehir diyorum, geldiğimden beri 3-4 kişiden duyduğum bir tabir de ondan. Şimdilik pek gri gelmedi bana. Havalar soğuyup, güneş kendini bulutların ardına sakladığında gelecek sanırım...

Oldtown

Önümüzdeki 1 yıl boyunca topu topu 14 m2'lik yurt odamda, çoğunluğu Çinli olan 13 adet Edinburgh Üniversitesi master öğrencisi ile paylaştığım 2 katlı binanın tek mutfağında pişirdiklerimi yazacağım buraya. Ehh bir de Edinburgh maceralarımı tabi ki! :) İngiltere mi demeliyim yoksa?

Şimdilik ekonomik açıdan ne kadar gezebilirim bilmiyorum, vallahi karın doyurmak bile pahalı buralarda. Ama kimse merak etmesin öğrenci moduna hemencecik alıştığımdan, Edinburgh'da en ucuz nasıl karın doyurulur nerelere gidilir, neler yapılır tek tek bulup, çıkarıp, yazacağım! :)

İskoç midyeleri ve İskoç birası/ Cafe Cassis

Geleli 5 gün oldu ve ben 5 gündür temel ihtiyaçlar, tabak çanak, yastık yorgan gibi alışveriş koşuşturmacalarından çıkıp doğru dürüst göremedim şehri. Dün derslerin başladığı okulumda ilk etapta pek yoğun gözükmeyen ders programım derslere girdikçe ne kadar yoğun olacağının sinyalini vermeye de başladı ama, haydi hayırlısı!

Cowgate

Havaalanına ilk indiğimde kocaman simsiyah taxilerden birine binmiştim. Taksici amca burada yeni olduğumu duyunca, harika bir yıl geçireceksin, buranın insanları çok sıcakkanlı ve yardımseverdir demişti. Şimdiye dek gözlemlediğim kadarıyla, gerçekten de öyle! Yoldan geçen herhangi birini durdurup saçma sapan bir soru sorduğunuzda bile sabırla yardımcı olmaya çalışıyorlar ve siz ikna olana dek bırakmıyorlar. İnsanlar huzurlu, mutlu ve güleryüzlü. Sanırım, bu durumun tek kelimelik karşılığı: Medeniyet.

Fazla alışmasam iyi olur :)

Arthur's Seat-Evet o uzaktaki en yüksek tepeye yalnızca yürüyerek çıkılıyor :)

Arthur's Seat- Yol üzerindeki kilise harabesi

Arthur's Seat- Zirve

İskoçya'dan sevgiler.

Balkabaklı Muzlu Ekmek

noreply@blogger.com (Anonymous) — Sat, 23 Aug 2014 14:05:00 +0300

Son zamanlarda mucizelere inanır oldum. Bir de hayatlarımızın hiçbir zaman planladığımız gibi gitmeyeceğine...

Nasıl mı? Anlatayım.

2 hafta önce amcamların ciddi bir trafik kazası geçirdiği haberiyle ailecek sarsıldık. Direksiyonda yengemin olduğu ve aracın takla attığı kazayı amcam ve kuzenim çok ufak yaralarla atlatırken yengemin durumu bir hayli ciddiydi. Şans eseri başka bir araca veya insana çarpmamışlardı...

Yengemin kafatasının kırıldığını, beyin kanaması geçirdiğini, vücudundaki birçok yerin zarar gördüğünü söylüyordu doktorlar. Yapılan ilk müdahalenin ardından beyin kanaması durdurulup, ameliyatı yapılıp birkaç gün uyumaya bırakılmıştı yengem. Yüreğimiz ağzımızda geçen birkaç günün ardından gözlerini açıp, beyninde hiçbir hasar oluşmamış gibi konuşmaya başladı. Mucize gibiydi... Yine de emin olamadı doktorlar ve diğer tüm tetkikleri yaptılar. Sonuç: yengem gerçekten tamamen iyileşecekti! İnsan doğası gereği kendisini en kötüsüne hazırladığı için muhteşem haberlere ilk etapta inanamıyor. Ama inanın bu haber bizim için adeta bir mucizeydi!

Diğer şaşkınlığı ise, kaza anını öğrendiğimde yaşadım. Kazanın sebebi yengemin direksiyonda uyuyakalmasıymış. Tam araba takla atarken karşıdan gelen bir araçta doktor varmış ve yengeme olay anında ilk müdahaleyi yapmış; hemen acili arayıp ambulansta bir beyin cerrahı da gönderin demiş. Düşünüyorum da, eğer o doktor 3 dakika geç geçseydi o otoyoldan, yengemi belki de kan kaybından kaybedecektik.. Veya o kişi doktor değil de mühendis olsaydı mesela, şu an yengemde çok farklı bir durum söz konusu olabilirdi. Hayat ne tuhaf değil mi? Kelebek etkisi dedikleri şey bu olsa gerek. Yengem bu hafta taburcu oldu çok şükür, iyileşmesi birazcık zaman alacak ama eninde sonunda eski haline dönecek inşallah :) Artık mucizelere gerçekten inanıyorum.

Kadere de inanır oldum son zamanlarda.. O hikaye ise başka bir yazının konusu. Şimdi pek yazla alakası olmayan bir tarif paylaşıcam. Kıştan stokladığım balkabağı pürelerini değerlendirme çabası aslında. Kışa yaklaşıyoruz nitekim:) Nemden bunalmadığmız yazlar geçirsek hiçbirimiz özlemeyeceğiz bu meret kışı ama; bunaltıcı havalarda evde oturunca; yeteeeer yağmur yağsın diye haykırasım geliyor bazen :)

Herkese bol güneşli serin günler diliyorum =)

The Kitchen Snob'dan uyarlandı.

Balkabaklı Muzlu Ekmek

Malzemeler:

1 + 3/4 su bardağı un
1 çay kaşığı karbonat
3/4 çay kaşığı tuz
1 yemek kaşığı tarçın
1,5 çay kaşığı toz zencefil
1 çay kaşığı rendelenmiş muskat
1/2 çay kaşığı yenibahar
1/2 çay kaşığı dövülmüş karanfil
2 adet yumurta (oda sıcaklığında)
1 su bardağı balkabağı püresi
1,5 su bardağı esmer şeker
1/2 çay kaşığı vanilya özütü
1 veya 1/2 çay bardağı zeytinyağı
1/3 su bardağı su
1 büyük olgun muz (çatalla ezilmiş)

Tarçın Glazür için:
1/2 su bardağı pudra şekeri
3/4 çay kaşığı toz tarçın
1 çay kaşığı vanilya özütü
2 yemek kaşığı süt

Yapılışı:

Klasik bir baton ekmek kalıbının içini hafifçe yağlayın ve fırını 180 dereceye ayarlayın. Orta boy bir karıştırma kabına un, karbonat ve tuzu eleyin. Un karışımına tarçın, zencefil, karanfil, muskat ve yenibaharı da ekleyerek karıştırın. Daha büyük bir kapta yumurtaları, balkabağı püresini ve muzu homojen bir kıvam alıncaya dek karıştırın daha sonra şekeri ekleyip iyice çırpın. Vanilya, yağ ve suyu da ekleyip biraz daha karıştırın. Sıvı karışıma unlu karışımı ekleyerek iyice birleşmesini sağlayın ve baton kalıba dökün. Önceden ısıtılmış fırında yaklaşık 1 saat pişecek.

Bu sırada üzerine dökeceğimiz tarçın glazürü de tüm malzemeleri karıştırarak hazırlayalım. Tarçın glazürü pişirmeye gerek yok, aman dikkat. Pudra şekeri sütte bir güzel çözünüyor ve kıvamlı parlak bir hal alıyorlar:)

Ekmek fırından çıktıktan sonra oda sıcaklığına gelerek soğumasını bekleyin ve tarçın sosu üzerine dökün.