REC (on)

από χθες, η Θεσσαλονίκη μοιάζει πιο γοητευτική

vrypan@gmail.com (vrypan (Panayotis Vryonis)) — Mon, 15 Nov 2010 12:39:00 +0000

Λίγες φορές έχω πάει στην Θεσσαλονίκη -κάτι ένας φίλος που σπούδαζε εκεί, κάτι μία έκθεση και πιο πρόσφατα, κάποιο πολιτικό γεγονός, όπως μία ομιλία. Δεν είχε τύχει ποτέ να μείνω πάνω από μερικές μέρες, να ζήσω την πόλη. Την γνωρίζω περισσότερο μέσα από τα στερεότυπα που την συνοδεύουν.

Στερεότυπα που ζηλεύω (την κοσμοπολίτικη ιστορία της, μία πόλη στην οποία συζούσαν αρμονικά Χριστιανοί, Εβραίοι και Μουσουλμάνοι, που ήταν μεγάλο εμπορικό κέντρο, ανοικτή στις επιρροές και τις προκλήσεις του κόσμου, όπως κάθε μεγάλο λιμάνι) και στερεότυπα που με απωθούσαν (τον συντηρητισμό, τον εθνικισμό, την ξενοφοβία, την διαφθορά, τον ραγιαδισμό).

Και είχα σχηματίσει την εικόνα ότι τα πρώτα ήταν παρελθόν, τα δεύτερα ήταν το παρόν της πόλης. Τις μέρες της ΔΕΘ, είπα σε μία συζήτηση με ένα καλό φίλο Θεσσαλονικιό, ότι η πόλη του μοιάζει να εκφράζει για εμένα τα χειρότερα χαρακτηριστικά της σύγχρονης Ελλάδας, ότι μου έμοιαζε να έχει πέσει σε τέλμα από όλες τις απόψεις.

Φαίνεται ότι έκανα λάθος. Με την εκλογή του Μπουτάρη, οι Θεσσαλονικείς έδειξαν χθες ότι στην πλειοψηφία τους αναζητούν τον κοσμοπολίτικο χαρακτήρα της πόλης τους, ότι δεν αποζητούν δήμαρχο υποταγμένο σε θρησκευτικούς ηγέτες, ότι είναι άνθρωποι προοδευτικοί και ανοικτόμυαλοι, με όρεξη για δημιουργία.

Και η Θεσσαλονίκη, μου μοιάζει από χθες πιο γοητευτική.

Γιατί όπως γράφει σήμερα η LIFO "Ο Γιάννης Μπουτάρης κανονικά έπρεπε να είχε χάσει":

Έκανε του κεφαλιού του σε μια Θεσσαλονίκη συντηρητική που βγάζει Δημάρχους που γλύφουν την Εκκλησία και το στράτευμα και είναι καλά παιδιά με κοστούμια και καλοχτενισμένα μαλλιά (κι ας τα θαλασσώνουν με τις Πολιτιστικές και τα λεφτά του Δήμου) απ’ το 1986. Στην πόλη του Άνθιμου, του Παπαγεωργόπουλου, του Ψωμιάδη, ο Μπουτάρης τα έκανε όλα λάθος:

1) Ήταν μεγάλος. [Θυμάται κανείς που τις πρώτες μέρες της υποψηφιότητάς του υπήρχε μια βρώμικη καμπάνια, και μέσα απ’ το βαθύ, κακό Πασόκ, που έλεγε ότι ο Μπουτάρης είναι 75 χρονών άρα ανήμπορος άρα άχρηστος, ενώ στην πραγματικότητα είναι 68 και όχι 75; Είχα προσπαθήσει να διαλύσω αυτή την παρανόηση, απ’ την πρώτη μέρα εδώ.]

2) Κι άλλα λάθη γι’ αυτή την πόλη: Είχε σκουλαρίκια και τατουάζ. Και «γκόμενες». Και τους νέους μαζί του, πράγμα ως γνωστόν άχρηστο γιατί οι νέοι δε νοιάζονται και κάνουν με περηφάνια «αποχή».

3) Όταν η γυναίκα του πέθανε από καρκίνο πριν από τέσσερα χρόνια (λίγο μετά την ήττα του στις προηγούμενες Δημοτικές εκλογές – πόσο θα χαιρόταν αν ήξερε πως ο αγαπημένος της τα κατάφερε χτες), ο Μπουτάρης εκπλήρωσε την τελευταία επιθυμία της να μην ταφεί σε θρησκευτική κηδεία αλλά να αποτεφρωθεί στη Βουλγαρία – μιας και οι παπάδες δεν επέτρεπαν την αποτέφρωση εδώ. Θρησκόληπτες κατίνες του το κρατούσαν από τότε: «Έκαψε τη γυναίκα του.»

4) Δεν είχε image maker. Τα viral με το «Μακάρι Μπουτάρη» είχαν πλάκα αλλά το φτηνό λογοπαιγνιακό τους χιούμορ δεν άγγιξε τόσους όσους θα άγγιζε, υποτίθεται, μια κανονική καμπάνια.

5) Είναι κανονικός άνθρωπος. Δε νιώθει άνετα στην τηλεόραση, δεν έχει φοβερό λέγειν στην οθόνη, μουρμουρίζει, σκύβει το βλέμμα του όταν δίνει συνεντεύξεις, σα να ντρέπεται. Δεν είχε τον αέρα του αντιπάλου του που ρητορεύει με πειστικότητα πείθοντας πως έχει όλες τις λύσεις.

6) Δεν είναι τοπικιστής, δεν είναι «πατριώτης», δεν έχει δεσμευτεί πως θα αντιπαρατεθεί με τους Σκοπιανούς και τους Τούρκους (αντίθετα έχει κατηγορηθεί ως Ρεπουσικός και εθνομηδενιστής, whatever that means), με την οργάνωσή του ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ έχει προωθήσει τη συνεργασία της χώρας με τους γείτονες. Και ξέρουμε τι σημαίνει στη Θεσσαλονίκη να μην κάνεις σημαία σου το Μακεδονικό και τα εθνικά θέματα.

7) Τα κάνει θάλασσα στα αθλητικά. Μέχρι και μια μέρα πριν τις εκλογές άνοιγε μέτωπα με τους οπαδούς του Ηρακλή, την ώρα που ακόμα και 100 ψήφοι θα του ήταν υπερχρήσιμοι.

8) Δεν έλεγε σε όλους τους ψηφοφόρους αυτά που ήθελαν να ακούσουν. Τον άκουγα στην τηλεόραση και ήθελα να μπω στο κουτί και να τον ταρακουνήσω, να του πω: «Σταμάτα να κάνεις εχθρούς, μην τα λες αυτά!»

9) Η σύνδεση με το Πασόκ: τώρα που όλοι μισούμε το Πασόκ και το μνημόνιο, δεν υπάρχει κάτι πιο ξενερωτικό απ’ το να ξέρεις πως το Πασόκ θα καπηλευτεί τυχόν νίκη ενός ανεξάρτητου υποψηφίου (και όντως αυτό έγινε.) Ποιος τρελός, ακόμα και Πασοκτζής θα ήθελε να δώσει το μήνυμα πως θέλει και νέα μέτρα;

10) Ως τελευταία προεκλογική συγκέντρωση έκανε μια αντιγραφή των ρεσώ των Atenistas στο Λευκό Πύργο – η κατάληξη μιας καμπάνιας τελείως ερασιτεχνικής και do-it-yourself με πολλά επικοινωνιακά κενά και λάθη, όπως διαπίστωσαν πολλοί.

11) Είπε σε εκδήλωση ότι η δημοτική τηλεόραση TV100 θα ήταν πιο χρήσιμη αν αντί για προπαγάνδα για τον κάθε δήμαρχο έπαιζε εκπομπές λόγου, τέχνης και, ναι, πορνό τα βράδια. Εκεί για όλους είχε πια τελειώσει. Το ότι τόλμησε να προκαλέσει στη συντηρητική Θεσσαλονίκη ήταν, πιστέψαμε, το μεγαλύτερό του λάθος. Βούτυρο στο ψωμί των συντηρητικών, που πλέον προηγούνταν στις δημοσκοπήσεις.

12) Θα ξεπερνούσε όμως τον εαυτό του, λέγοντας χωρίς διπλωματικές και δημοσιοσχεσίτικες περιστροφές την άποψή του για τον Μητροπολίτη Άνθιμο. Εκεί πια τον μίσησαν όλοι: οι θρησκευόμενοι επειδή τους έβρισε τον άγιο, οι άθεοι επειδή πήγε να τον ασπαστεί (τη μέρα που ο Άνθιμος αντέδρασε και, θα έλεγα, ξεσκεπάστηκε.) Τη στιγμή που ο Μητροπολίτης είπε: «Όσο ζω εγώ ο Μπουτάρης δε θα γίνει Δήμαρχος», οι περισσότεροι ξέραμε πως όλα είχαν τελειώσει.

13) Ήταν ευάλωτος. Επειδή δεν ήταν ψεύτικα ατσαλάκωτος και χαμογελαστός δεν έγινε μόνο αντικείμενο χλευασμού για την ηλικία του, αλλά και για το ότι είναι οινοπαραγωγός και είχε προβλήματα αλκοολισμού στη δεκαετία του ’80. Και παρ’ ό,τι είχε μιλήσει ανοιχτά για το πώς τα ξεπέρασε και βοήθησε κι άλλους ανθρώπους μέσω σχετικής οργάνωσης, η ρετσινιά του μπεκρή που δεν ξέρει τι λέει τον ακολούθησε μια χαρά ως ύπουλο χτύπημα όταν χρειαζόταν.

Ό,τι μπορούσε να πάει στραβά στην (έτσι κι αλλιώς πιθανότατα καταδικασμένη απ’ την αρχή καμπάνια του) πήγε. Ένας image maker θα τραβούσε τα μαλλιά του μ’ αυτόν τον άνθρωπο που έμοιαζε να ντρέπεται να μιλήσει δημοσίως, φαινόταν γέρος, θεωρούνταν για κάποιους μπεκρής, απογοήτευε τις ομάδες της πόλης, έβριζε τον αγαπημένο Μητροπολίτη της μεγαλύτερης μερίδας των ψηφοφόρων, υποστηριζόταν απ’ το πιο μισητό κόμμα της δεκαετίας, θεωρούνταν «εθνομηδενιστής» και προδότης στην πόλη που η πλειοψηφία έχει θετική γνώμη για τον Παπαθεμελή, μιλούσε για πορνό στο δημοτικό κανάλι.

Κι όμως, όταν ξαφνικά χτες το βράδυ, πέρα από κάθε προσδοκία -τα κουκιά δεν του έβγαιναν έτσι κι αλλιώς στη Δεύτερη Κυριακή- κατάλαβα πως βγαίνει, γίνεται Δήμαρχος της πόλης, παραδέχτηκα αυτόν τον άνθρωπο που πορεύτηκε στην προεκλογική του εκστρατεία με έναν τρόπο πρωτοφανή: δείχνοντας τον πραγματικό του εαυτό και λέγοντας τη γνώμη του – ακόμα κι αν αυτή ήταν αντιδημοφιλής. Τα έκανε όλα λάθος κι όμως ταυτόχρονα τα έκανε όλα σωστά. Εμπιστεύτηκε τους ψηφοφόρους, τους φέρθηκε σα μεγάλα παιδιά.

Και όλες τις γκάφες που έκανε; Απ’ ό,τι αποδείχτηκε, εμείς, όσοι τον συμπαθούσαμε, τις θεωρούσαμε γκάφες, απ’ το άγχος μας για το πώς θα τις πάρουν οι συντηρητικοί ψηφοφόροι. «Αμάν, δεν έπρεπε να τα βάλει με τον Μητροπολίτη, τώρα θα πάει εναντίον του ο Παπαθεμελής και το Λάος», «Ωχ δεν έπρεπε να πει αυτό για την TV100», «Πωπω… εκτός απ’ τους οπαδούς του Ηρακλή τώρα έχασε και τις ψήφους των Παοκτσήδων», «Μα γιατί δεν καταδικάζει πιο έντονα το Μνημόνιο; Θα χάσει ψήφους απ’ την αριστερά!». Τα σκεφτόμασταν όλα με όρους επικοινωνίας, και ο Μπουτάρης, απρόβλεπτος όπως είναι, έμοιαζε να κάνει ό,τι μπορεί για να χάσει το επικοινωνιακό παιχνίδι. [Δεν ξέραμε πως τα επικοινωνιακά τερτίπια ήταν τόσο υπερεκτιμημένα!]

Το άγχος του πώς θα τον δουν οι άλλοι έκανε πολλούς ανθρώπους να απογοητευτούν απ’ την καμπάνια του Μπουτάρη – η έγνοια για την προσέλκυση ψήφων, η ανάγκη για στρογγύλεμα των απόψεων, για λείανση των αντιθέσεων, για γλώσσα που θα έπειθε τους θρησκευόμενους και τους πατριώτες και τους συντηρητικούς και τους οπαδούς του Ψωμιάδη…

Όταν όμως απευθύνεσαι σε όλους τελικά δεν απευθύνεσαι σε κανέναν. Αυτό είναι τελικά το μήνυμα της εκλογικής νίκης του νέου, ανέλπιστου Δημάρχου. Και αυτή η ειλικρίνεια και η απόφασή του να πει αυτό που πιστεύει ακόμα κι αν αυτοκαταστραφεί, χάσει ψηφοφόρους, ή δεν εκλεγεί (σε συγκλονιστική αντίθεση πχ. με τον Ψωμιάδη) είναι ο λόγος που τελικά κέρδισε.

Κέρδισε χωρίς να στρογγυλέψει την ξεκάθαρή του καταδίκη του σκοταδισμού της πόλης, του απαράδεκτου Μητροπολίτη, της εικόνας που έχουν όλοι για την φοβική, εθνικιστική Θεσσαλονίκη. Δεν χρειάστηκε να στρογγυλέψει τίποτα.

Και αυτή η απρόβλεπτη διπλή του νίκη δεν είναι μόνο μια μεγάλη ανατροπή, αλλά και το πιο κουφό και ελπιδοφόρο success story που έζησε η αυτή η πόλη εδώ και πολλές πολλές δεκαετίες...

Το αντιμνημονιακό μήνυμα του Σαμαρά

vrypan@gmail.com (vrypan (Panayotis Vryonis)) — Sun, 14 Nov 2010 09:43:00 +0000

Αυτοί που πριν από 10 μέρες έλεγαν ότι ο Παπανδρέου θέτει εκβιαστικά διλήμματα είναι και αυτοί που επιμένουν να τα συντηρούν.

Αλλά το θέμα είναι απλό. Ο Σαμαράς προσπαθεί να εξάγει στην κοινωνία τα δικά του προβλήματα. Το βλέμμα του είναι στραμμένο στο νέο κόμμα της Ντόρας και τον ενδιαφέρουν οι όροι με τους οποίους θα βρεθεί απέναντί του σε μερικές μέρες.

Το αντιμνημονιακό μήνυμα

Tου Πασχου Mανδραβελη

Προχθές βράδυ παιζόταν στις τηλεοράσεις ένα διαφημιστικό σποτ. Ξεκινούσε με ένα απόσπασμα των δηλώσεων του πρωθυπουργού, της Κυριακής των εκλογών, που έλεγε «συνεχίζουμε τις μεταρρυθμίσεις», ακολουθούσαν κάποιες κατάρες κατά του Μνημονίου με φωτογραφίες κλειστών μαγαζιών και κατέληγε με το σύνθημα «Δεν έλαβαν το μήνυμα. Στείλτο πιο ηχηρό την Κυριακή. Ψήφισε Βασίλη Κικίλια». Ολα καλά κι όλα θεμιτά, αλλά γιατί μέχρι την περασμένη Κυριακή εκβιαζόμασταν από το πολιτικό δίλημμα των εκλογών, ενώ τώρα η Ν.Δ. μας καλεί και πάλι να ψηφίσουμε κατά του Μνημονίου;

Είναι σαφές ότι κανείς δεν είναι ευχαριστημένος από το Μνημόνιο, άσχετα αν αυτό δεν δημιουργεί την κρίση, αλλά αποτελεί μια προσπάθεια αναχαίτισής της. Αυτήν την παρεξήγηση και την οργή προσπαθεί να καρπωθεί ο κ. Σαμαράς για να εδραιώσει τη θέση του στη Νέα Δημοκρατία. Δεν θέλει εκλογές για να διορθώσει «αντιμνημονιακά» την πορεία του τόπου, θέλει να καταψηφιστούν οι υποστηριζόμενοι από το κυβερνών κόμμα για να αποδειχθεί η «ολική επαναφορά της Ν.Δ.». Δεν τον παρακινεί το κομματικό συμφέρον, αλλά το εσωκομματικό.

Κατανοητό για όσους ξέρουν πώς λειτουργούν τα κόμματα και οι δυναμικές που αναπτύσσονται σ’ αυτά. Μόνο που στην προσπάθειά του, ο κ. Σαμαράς εμπεδώνει την πεποίθηση στον λαό πως το πρόβλημα της χώρας δεν είναι η κρίση που προσπαθούμε διά του Μνημονίου να τιθασεύσουμε, αλλά το φάρμακο. Στην προσπάθειά του να χαλιναγωγήσει τις εσωκομματικές δυναμικές, δημιουργεί ευρύτερες δυναμικές, οι οποίες στρέφονται ενάντια στα συμφέροντα του τόπου και ίσως τελικά αποδειχθούν κατά της ίδιας της Νέας Δημοκρατίας. Διότι αν κάποιος θέλει να είναι κατά του Μνημονίου θα το κάνει με τον αυθεντικό τρόπο. Θα ψηφίσει ΚΚΕ, όπως κάποιοι έκαναν την περασμένη Κυριακή.

Είναι δύσκολο πράγμα η εσωκομματική εδραίωση όταν το κόμμα βρίσκεται στην αντιπολίτευση. Δημιουργείται άγχος επαναφοράς. Στην προσπάθεια αυτή πολλές φορές χάνονται σημαντικότερα πράγματα, όπως ο κ. Παπανδρέου έχασε την ευκαιρία να αναδιαρθρώσει το κόμμα του όταν από το 2005 βάλθηκε να παρουσιάσει κάποιες επιτυχίες για να κατασιγάσει την αυξανόμενη εσωκομματική και μιντιακή αμφισβήτηση. Την εγκατάλειψη εκείνης της προσπάθειας ακόμη την πληρώνει το ΠΑΣΟΚ.

Τι μήνυμα θέλω να στείλω....

vrypan@gmail.com (vrypan (Panayotis Vryonis)) — Sat, 06 Nov 2010 20:15:00 +0000

Αντιγράφω ένα post με το οποίο σε γενικές γραμμές συμφωνώ.

Τι μήνυμα θέλω να στείλω....
Μετά την διακαναλική συνέντευξη του Πρωθυπουργού κάποιοι θεώρησαν πως ετέθη ένα εκβιαστικό δίλημμα προς τους ψηφοφόρους, "ή ψηφίζετε τους υποψηφίους του Πασόκ ή πάμε σε εκλογές."

Υποψιάζομαι πως για όσο διαρκέσει η αρμένικη βίζιτα της τρόικας στην Ελλάδα όσες εκλογές και να γίνουν, μα αυτοδιοικητικές, μα ευρωεκλογες, μα εθνικές εκλογές, θα έχουν σαν κύριο δίλημμα το "μνημόνιο ή αντιμνημόνιο" και ως κεντρική πολιτική συζήτηση το πως φτάσαμε μέχρι το μνημόνιο και αν υπήρχε άλλος δρόμος, χωρίς φυσικά να αναλύεται αυτός ο άλλος δρόμος.

Είχα αποφασίσει πως σε αυτές τις εκλογές ειδικά στην περιφέρεια, θα πήγαινα για μία χαλαρή ψήφο συμπάθειας στον πρώτο γύρο... Αυτό όμως μέχρι τη στιγμή που άρχισε η αντιπολίτευση να μιλάει για αντιμνημονιακή ψήφο και για ψήφο - μήνυμα στην κυβέρνηση στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Δεν θα ήθελα ποτέ η δική μου ψήφος να εκληφθεί ως αντιμνημονιακή από τη στιγμή που έχω αποφασίσει πως δεν είμαι εναντίον του "κατοχικού" μνημονίου.

Το μνημόνιο το έβαλαν αρχικά στο κάδρο των εκλογών κάτι υποψήφιοι τύπου Μητρόπουλου και Δημαρά, των οποίων η μόνη πρόταση για την περιφέρεια, όλο τους το πρόγραμμα, συμπυκνώνεται στη φράση “Όχι στο μνημόνιο”. Να με συγχωρείτε πολύ αλλά αυτό δεν είναι πολιτική πρόταση σοβαρού συνδυασμού.

Στη συνέχεια όμως και η Νέα Δημοκρατία αφού είδε πως η αντιμνημονιακή ρητορική, πουλάει και στην αυτοδιοίκηση, επέλεξε να δώσει πιο έντονο πολιτικό χρώμα στις αυτοδιοικητικές εκλογές απ' όσο τους αρμόζει.
Και ποιος δεν είναι σίγουρος πως την Κυριακή 7 Νοέμβρη αν το ΠΑΣΟΚ είχε υποστεί συντριπτική ήττα σε δήμους και περιφέρειες δεν θα άρχιζαν οι γνωστοί άγνωστοι τις αηδίες περι απώλειας της λαϊκής εντολής και περι ανάγκης προσφυγής στις κάλπες, έχοντας στα χέρια τους την πιο αξιόπιστη δημοσκόπηση?

Ο Παπανδρέου δεν έθεσε κανένα εκβιαστικό δίλημμα, απλά μας επέστησε την προσοχή.

Αυτό που μας είπε λοιπόν είναι να μην ψηφίσουμε χαλαρά, αλλά με πολιτικά και αυτοδιοικητικά κριτήρια και αυτός θα ερμηνεύσει καταλλήλως το μήνυμα. Απλά μας προειδοποίησε γι' αυτό: "Προσέξτε πως ψηφίζετε γιατί το μήνυμα αυτών των εκλογών θα είναι εκκωφαντικό κι εγώ δεν θα μπορέσω να παραστήσω τον κουφό και να το παίξω τρελός. Αν μαυριστούν οι υποψήφιοι με το χρίσμα του Πασόκ θα θεωρήσω πως η ψήφος αυτή είναι όντως αντιμνημονιακή και πως έχω χάσει την λαϊκή εντολή."

Οι εκλογές αυτές είτε το θέλαμε είτε όχι, έχουν εξελιχθεί σε μία πολύ κρίσιμη πολιτική μάχη, με ευθύνη όλων και το μήνυμα που θα βγει από τις κάλπες θα είναι ηχηρό προς πάσα κατεύθυνση. Οπότε ψήφος συμπάθειας δεν χωράει, μόνο ψήφος ευθύνης. Ίσως είναι η πρώτη φορά στη ζωή μου που βασάνισα πολύ μέσα στο μυαλό μου το τι θα ψηφίσω και κατέληξα στο εξής:

Αν το δούμε από την μεριά της αυτοδιοίκησης ο Σγουρός είναι ένας πετυχημένος Νομάρχης, με πρόγραμμα και γνώση των προβλημάτων.
Αν το δούμε με πολιτικά κριτήρια με εκφράζει τόσο ο Σγουρός όσο και ο Ψαριανός.
Αν το δούμε με κριτήρια συμπάθειας, περισσότερο συμπαθής μου είναι ο Ψαριανός.
Αν το δούμε από τη σκοπιά του "τι μήνυμα θέλω να στείλω", το δικό μου μήνυμα θέλω να είναι μήνυμα στήριξης στον Γιώργο Παπανδρέου....

As simple as that.

αντι-Μνημονιακή ψήφος

vrypan@gmail.com (vrypan (Panayotis Vryonis)) — Tue, 02 Nov 2010 07:10:00 +0000

Δεν καταλαβαίνω όλους αυτούς που διαμαρτύρονται για το "δίλημμα" που έθεσε ο Πρωθυπουργός. Δεν το καταλαβαίνω, γιατί αυτοί ακριβώς είναι που το ανακάλυψαν, το πρόβαλλαν και το έθεσαν στον πολίτη. Του έδωσαν μάλιστα και όνομα: "αντι-Μνημονιακή ψήφος".

Η εναντίωση σε μία κεντρική πολιτική απόφαση της Κυβέρνησης δεν είναι μόνο σεβαστή, αλλά και επιβεβλημένη όταν κάποιος θεωρεί ότι πρέπει να εναντιωθεί. Και δεν υπάρχει πιο δημοκρατικός τρόπος, να το κάνει, από την κάλπη. Και ένας Πρωθυπουργός που έχει δημοκρατικές ευαισθησίες, πρέπει να την σέβεται.

Απλά πέρασαν οι εποχές που πολιτικοί μπορούσαν να λαϊκίζουν ανέξοδα και οι πολίτες να ψηφίζουν "χαλαρά". Περνάμε την μεγαλύτερη κρίση εδώ και δεκαετίες και όλοι μας έχουμε την ευθύνη των επιλογών που κάνουμε.

Η δική μου άποψη είναι ότι οι πολίτες δεν είναι ευχαριστημένοι με το Μνημόνιο. Ποιος θα ήταν; Αλλά αναγνωρίζουν ότι είναι η καλύτερη επιλογή που έχουμε. Και βλέπουν ότι μέσα από αυτή την επίπονη διαδικασία, δημιουργείται ένα καλύτερο κράτος, αλλάζουν παθογένειες που μας κρατούσαν πίσω επί δεκαετίες, μπαίνουν τα θεμέλια για κάτι πολύ καλύτερο από αυτό που είχαμε ως σήμερα.

Υπάρχουν άλλοι, οι θεωρούν ότι η σημερινή κυβέρνηση με την πολιτική της "κάνει κακό στον τόπο" και πρέπει να φύγει. Σεβαστό.

Το ποιος έχει δίκαιο θα το δείξει η "αντι-Μνημονιακή ψήφος" την Κυριακή. Δυστυχώς, εις βάρος της ελευθερίας να επιλέξουμε τους τοπικούς άρχοντες αποκλειστικά και μόνο με τοπικά κριτήρια.

από την συνάντηση του Πρωθυπουργού με νέους επιχειρηματίες

vrypan@gmail.com (vrypan (Panayotis Vryonis)) — Wed, 20 Oct 2010 23:15:00 +0000

παρουσίαση του "Ψηφιακού Σχολείου"

vrypan@gmail.com (vrypan (Panayotis Vryonis)) — Thu, 14 Oct 2010 21:10:00 +0000

Την περασμένη Παρασκευή, 8.10.2010, έγινε σε ένα Λύκειο της Λήμνου η παρουσίαση του "Ψηφιακού Σχολείου". [*]

Διάβασα διάφορα και έχω την εντύπωση ότι η εικόνα που δημιουργείται στους περισσότερους όταν λέμε "ψηφιακό σχολείο", είναι μία τάξη από την οποία λείπει ο δάσκαλος και το μάθημα γίνεται από ρομπότ ή ότι ο μαθητής δεν πηγαίνει στο σχολείο, αλλά κάνει όλα τους τα μαθήματα μέσω internet.

Η αλήθεια είναι διαφορετική βέβαια. Η προσέγγιση του Ψηφιακού Σχολείου βασίζεται στο ότι το σχολείο δεν περιορίζεται στους τοίχους στου σχολικού κτιρίου. Ότι στην διαδικασία της μάθησης συμμετέχουν πολλοί περισσότεροι από τους δασκάλους και τους μαθητές -συμμετέχουν πολλές φορές οι γονείς, οι φίλοι, τα αδέλφια, η τοπική κοινωνία. Και ότι πρέπει να αξιοποιήσουμε την σύγχρονη τεχνολογία για να δώσουμε σε όλους αυτούς που εμπλέκονται στην διαδικασία μάθησης τα εργαλεία ώστε να την κάνουν πιο ενδιαφέρουσα, πιο ευρεία, πιο πλούσια.

Με αυτή την λογική δημιουργήθηκε το digitalschool.ypaideias.gr, ένα site που συγκεντρώνει (και θα συγκεντρώσει πολύ περισσότερο) υλικό απαραίτητο ή χρήσιμο για το σχολείο.

Η πρώτη φάση ήταν να ψηφιοποιηθούν τα σχολικά βιβλία σε μορφή PDF, χωρισμένα σε ενότητες ώστε να είναι εύχρηστα. Παράλληλα, ξεκινώντας από το Γυμνάσιο, τα βιβλία μετατρέπονται και σε μορφή HTML που θα είναι ακόμη πιο χρήσιμη σε όποιον θέλει να αξιοποιήσει το υλικό αυτό.

Με την ψηφιοποίηση των βιβλίων, δημιουργήθηκε αυτόματα και μία ταξονομία, πάνω στην οποία μπορούν να προστεθεί σχετικό υλικό: διαδραστικές εφαρμογές ή σύνδεσμοι για σχετικό υλικό που βρίσκεται αλλού στο internet ή ακόμη και τα παλιότερα σχολικά βιβλία σε ψηφιακή μορφή. Όπως αναφέρει και ο Γενικός Γραμματέας του Υπ. Παιδείας στο video που ακολουθεί, αυτό είναι ένα έργο που δεν τελειώνει εύκολα: υπάρχει ατελείωτο υλικό και θα μπορούσε να δημιουργηθεί ακόμη περισσότερο που να συνδεθεί με το site και να είναι εύκολα προσβάσιμο.

Ήμουν πολύ σκεπτικός για τον "ψηφιακό πίνακα" που βλέπετε στην παρουσίαση. Η αλήθεια είναι όμως ότι είναι ένα πολύτιμο εργαλείο ώστε το πλούσιο αυτό υλικό να μπει εύκολα στην τάξη. Επίσης δίνει και επιπλέον δυνατότητες, όπως ότι ο καθηγητής μπορεί να έχει στον υπολογιστή του οτιδήποτε γράφτηκε στον πίνακα (π.χ. για να τα τυπώσει ή να τα στείλει με email στους μαθητές).

Πολλοί θα σταθούν στο ebook που παραδίδεται στον Παπανδρέου στο τέλος της παρουσίασης. Για εμένα αυτό είναι το λιγότερο -περισσότερο συμβολικό. Η ουσία είναι ότι ο δάσκαλος αποκτά πολύ καλύτερα εργαλεία για να κάνει το μάθημά του όπως θα ήθελε. Ότι ο μαθητής που αγαπάει ένα μάθημα μπορεί εύκολα από το σπίτι του να βρει περισσότερα πράγματα για αυτό. Ότι ο γονιός που θέλει να βοηθήσει το παιδί του να διαβάσει στο σπίτι, μπορεί και αυτός να το κάνει έχοντας περισσότερα εφόδια. (Να προσθέσω ότι στους στόχους του προγράμματος είναι μέσα από το παραπάνω site να μπορούν να συνεργάζονται μαθητές και καθηγητές και να ανεβάζουν και το δικό τους υλικό, αλλά αυτές οι λειτουργίες δεν είναι διαθέσιμες ακόμα).

Πιστεύω πραγματικά ότι αυτό το project μπορεί να αλλάξει βαθιά το σχολείο. [**] Μιλώντας με νέους εκπαιδευτικούς είδα πολλούς να ενθουσιάζονται με τις δυνατότητες που θα μπορούσαν να έχουν στην τάξη.

Αλλά δημιουργεί και νέα προβλήματα. Για παράδειγμα, πώς διασφαλίζουμε ότι οι νέες αυτές δυνατότητες είναι προσβάσιμες σε όλους, ανεξάρτητα από την οικονομική τους δυνατότητα ή την περιοχή που μένουν; Τί εξοπλισμό θα πρέπει να έχουν οι μαθητές στο σπίτι τους; Αν είχαν αντί για βιβλία, ηλεκτρονικά βιβλία, πώς θα άλλαζε η σχέση τους με το μάθημα, προς το καλύτερο ή το χειρότερο; Πώς θα προστατέψουμε τον ακριβό εξοπλισμό που θα εγκατασταθεί στα σχολεία, όπως ο ψηφιακός πίνακας; Δεν πειράζει: μάλλον είναι πρόοδος για την Παιδεία μας να μας απασχολούν αυτά τα προβλήματα.

Και δυστυχώς, το project αυτό δεν μπορεί να λύσει άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα σχολεία μας όπως κακές αίθουσες ή ελλείψεις σε υποδομές. Αλλά δεν συμφωνώ με την λογική ότι πρέπει να λυθούν πρώτα όλα τα άλλα, για να κάνουμε το επόμενο βήμα στην παιδεία. Τα χρόνια αυτά προβλήματα πρέπει να λυθούν έτσι κι αλλιώς -και ελπίζω το Υπ. Παιδείας και όσοι είναι αρμόδιοι να τα αντιμετωπίσουν. Παράλληλα όμως, μπορούμε να πηγαίνουμε και προς τα μπρος.

--
[*] disclosure: εδώ και μήνες, παρακολουθώ εκ μέρους του Γρ. Πρωθυπουργού το συγκεκριμένο έργο.
[**] Και ίσως δημιουργήσει και νέες αγορές: δεν θα με παραξενέψει για παράδειγμα να δούμε στην αρχή της επόμενης σχολικής χρονιάς να διαφημίζονται ebook readers "έτοιμοι, με όλα τα σχολικά βιβλία".

Δι@ύγεια, από 1.10.2010

vrypan@gmail.com (vrypan (Panayotis Vryonis)) — Tue, 12 Oct 2010 17:54:00 +0000

Η πρόταση ακούστηκε πριν από χρόνια, από τον Παπανδρέου: "όλες οι υπογραφές υπουργών στο Διαδίκτυο". Σε πολλούς φάνηκε αδιάφορο, σε άλλους μία ουτοπική δέσμευση που δεν θα μπορούσε ποτέ να υλοποιηθεί στην Ελλάδα, για μερικούς έγινε ακόμη και αντικείμενο χλευασμού. Και μείναμε όσοι το θεωρούσαμε βασική προϋπόθεση για την διαφάνεια, να προσπαθούμε να το υποστηρίξουμε, στην θεωρία: "ναι, είναι εφικτό, ναι, χρειάζεται, κ.λ."

Με την έναρξη εφαρμογής του νόμου γνωστού ως "Δι@ύγεια", εδώ και 12 μέρες, η συζήτηση έχει λήξει. Όλες οι υπογραφές υπουργών είναι στο διαδίκτυο στην διεύθυνση http://et.diavgeia.gov.gr/.

Από την 1 Οκτωβρίου του 2010 τα Υπουργεία και οι δεκατρείς περιφέρειες, υποχρεούνται να αναρτούν αποφάσεις και πράξεις τους στο διαδίκτυο, μέσω του προγράμματος «Δι@ύγεια», το οποίο συντονίζει το Υπουργείο Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης (ΥΕΣΑΗΔ) . Εφεξής οι πράξεις και αποφάσεις των φορέων δεν είναι εκτελέσιμες αν δεν αναρτηθούν στη Διαύγεια. (περισσότερα)

Μου κάνει μεγάλη εντύπωση (μάλλον δεν έχω γίνει αρκετά κυνικός ακόμη) που τα ΜΜΕ δεν έχουν δώσει μεγαλύτερη δημοσιότητα σε κάτι που θεωρώ μία από τις μεγαλύτερες τομές στην δημόσια διοίκηση και στον τρόπο που λειτουργεί το κράτος.

Και όμως πήγαμε από αυτό

σε αυτό

Εγώ είμαι περήφανος, γιατί κάτι σημαντικό, στο οποίο πίστεψα, κάτι που αλλάζει τον τρόπο που λειτουργεί το τόσο διεφθαρμένο κράτος μας, κάτι που δίνει την δυνατότητα στον πολίτη να ελέγχει καλύτερα, το βλέπω να έχει υλοποιηθεί και να είναι σε λειτουργία.

--
Σημείωση: να θυμίσω ότι και τα ΦΕΚ, για τα οποία τόσες φορές είχαμε διαμαρτυρηθεί παλιότερα, είναι προσβάσιμα στον καθένα, χωρίς χρέωση, στο Εθνικό Τυπογραφείο από τις 26.7.2010

21 εκατομμύρια για 3 sites; Όχι. (αλλά ποιος ασχολείται με την ουσία;)

vrypan@gmail.com (vrypan (Panayotis Vryonis)) — Fri, 27 Aug 2010 17:09:00 +0000

Είναι αποκαρδιωτικό να βλέπεις ακόμη και ανθρώπους που γνωρίζουν ένα χώρο, να προτιμούν την εύκολη γκρίνια και να αναπαράγουν την παραπληροφόρηση. Ειδικά όταν οι αρμόδιοι ανταποκρίνονται σε όποια κατηγορία και δίνουν απαντήσεις.

Καταλαβαίνω ότι είναι πολύ πιο "πιασάρικο" να αναπαράγει κάποιος ένα άρθρο με τίτλο "δίνουν 21 εκατομμύρια για 3 sites", ειδικά όταν παλιότερα είχαμε μάθει ότι παρόμοιες πρακτικές ήταν η νόρμα. Θα με συγχωρέσετε, αλλά εγώ θα αντιγράψω την πολύ πιο βαρετή ανακοίνωση της ΚτΠ ΑΕ. Δεν λέω ότι δεν μπορεί κάποιος να έχει διαφορετική άποψη για το αν πρέπει να γίνουν τα έργα αυτά ή όχι, αλλά τουλάχιστον ας σχολιάσει τα γεγονότα και όχι τί λέει ο κάθε άσχετος.

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΗΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ ΜΕ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΠΟ∆ΟΜΩΝ, ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ∆ΙΚΤΥΩΝ

27-8-2010

Τα πρόσφατα δημοσιεύματα σχετικά με την Υπουργική Απόφαση του Υπουργού Υποδομών, Μεταφορών και ∆ικτύων κ. ∆.Ρέππα, δημιουργούν την ανάγκη αποσαφήνισης ενός θέματος καθαρά διαδικαστικού χαρακτήρα.

Όσον αφορά γενικά την ΚτΠ ΑΕ επισημαίνονται τα εξής:

1. Η ΚτΠ ΑΕ (www.ktpae.gr) είναι δημόσιος οργανισμός που συστήθηκε με το ν. 2860/2000 («∆ιαχείριση, παρακολούθηση και έλεγχος του Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης και άλλες διατάξεις»). Σκοπός της είναι να αποτελέσει βασική δομή στήριξης και υποβοήθησης των δημόσιων φορέων, στον σχεδιασμό και υλοποίηση συγχρηματοδοτούμενων από τα κοινοτικά ταμεία έργων και δράσεων, στους τομείς της πληροφορικής και των τηλεπικοινωνιών για την επίτευξη της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης.

2. Σύμφωνα με το νόμο αυτό, ο φορέας που προτίθεται να συνεργαστεί με την ΚΤΠ ΑΕ συνάπτει Προγραμματική Συμφωνία κατά τα προβλεπόμενα στο θεσμικό πλαίσιο (2860/2000 και ν 3614/2007). Η συμφωνία αυτή αποτελεί το πρώτο βήμα μίας σειράς ενεργειών σχεδιασμού και υλοποίησης μιας ομάδας έργων και δράσεων. Η συμφωνία καθορίζει το γενικό πλαίσιο των δράσεων και έργων που αναλαμβάνει να σχεδιάσει, να υλοποιήσει και να υποστηρίξει η ΚτΠ ΑΕ για λογαριασμό του φορέα και αποτυπώνεται, κατά προσέγγιση, ανώτατος αρχικός ενδεικτικός προϋπολογισμός.

3. Η σχετική Υπουργική Απόφαση που για λόγους διαφάνειας δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης , αναφέρει τις δράσεις, τον ενδεικτικό ανώτατο προϋπολογισμό και εξουσιοδοτεί τον κατά περίπτωση αρμόδιο Γενικό Γραμματέα να υπογράψει την Προγραμματική Συμφωνία με την ΚτΠ ΑΕ.

4. Με την σύναψη της Προγραμματικής Συμφωνίας, ξεκινάει η διαδικασία εξειδίκευσης του σχεδιασμού και ωρίμανσης των έργων και δράσεων, η οποία γίνεται από κοινή ομάδα στελεχών του δημόσιου φορέα και της ΚτΠ ΑΕ. Αποτέλεσμα της προμελέτης αυτής είναι ο προσδιορισμός του εύρους και του περιεχομένου των απαραίτητων έργων και δράσεων καθώς και η αναλυτική τεκμηρίωση του κόστους των έργων αυτών. Επιπλέον βάση των στοιχείων αυτών και των αντίστοιχων προσκλήσεων των Επιχειρησιακών Προγραμμάτων, ∆ιοικητική Μεταρρύθμιση (www.epdm.gr) και Ψηφιακή Σύγκλισης (www.infosoc.gr), κατατίθενται προτάσεις χρηματοδότησης (Τεχνικά ∆ελτία Προτεινόμενης Πράξης – Τ∆ΠΠ) προκειμένου να διασφαλιστεί η χρηματοδότηση από τα αναπτυξιακά Επιχειρησιακά Προγράμματα του Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης (ΕΣΠΑ).

5. Μετά την ένταξη των έργων στο ΕΣΠΑ συντάσσονται τα προβλεπόμενα από τον κανονισμό προμηθειών, τεύχη αναλυτικών προδιαγραφών, ακολουθεί η δημόσια διαβούλευση και η διασφάλιση της προέγκρισης από τις αρμόδιες αρχές που έχουν την ευθύνη διαχείρισης των κοινοτικών κονδυλίων. Η ΚτΠ ΑΕ προκηρύσσει διεθνείς δημόσιους ανοικτούς διαγωνισμούς, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις και τις Κοινοτικές Οδηγίες περί ∆ημοσίων Συμβάσεων, διασφαλίζει τις απαραίτητες εγκρίσεις από το Ελεγκτικό Συνέδριο και τους εγκριτικούς μηχανισμούς των Κοινοτικών Προγραμμάτων και υπογράφει τις αντίστοιχες συμβάσεις.

Σχετικά με την Υπουργική Απόφαση και την Προγραμματική Συμφωνία με το Υπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και ∆ικτύων που είδαν το φως της δημοσιότητας, σημειώνονται τα εξής:

I. Η Υπουργική Απόφαση - Υ.Α (ΦΕΚ 1300Β, 17-8-2010), αποτελεί μια συνήθη εξουσιοδοτική
απόφαση (σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στο σημείο 3) για τη σύναψη Προγραμματικής Συμφωνίας μεταξύ ΚτΠ ΑΕ και της Γενικής Γραμματείας του Υπουργείου και εκδόθηκε σε αντικατάσταση προηγούμενης που είχε υπογραφεί από τον πρώην Υπουργό Μεταφορών και Επικοινωνιών στις 3-2-2009, με αρχικό προϋπολογισμό 28,77 εκατ. € (με ΦΠΑ 19%).

II. Η Προγραμματική Συμφωνία μεταξύ ΥΜΕ και ΚτΠ ΑΕ, υπεγράφη 27-3-2009 και περιελάμβανε τα εξής 3 έργα :
α. Ψηφιακή Βιβλιοθήκη & Knowledge Portal κανονιστικών υποθέσεων,
β. E-Drive Academy – ψηφιακή υπηρεσία εκπαίδευσης και ενημέρωσης νέων και παιδιών για θέματα οδικής ασφάλειας και
γ. Υπηρεσία και υποδομές ασύρματης πρόσβασης για την ενημέρωση επιβατών και κοινού σε εγκαταστάσεις Μέσων Μαζικής Μεταφοράς Πανελλαδικά (σταθμούς λεωφορείων, τρένων, αεροδρόμια, λιμάνια κλπ)

Ο συνολικός προϋπολογισμός της Προγραμματικής Συμφωνίας ήταν 22,75 εκατ. € , μειωμένος δηλαδή κατά 6 περίπου εκατ. € σε σχέση με την εξουσιοδοτική Υ.Α του Υπουργού εξαιτίας της εξειδίκευσης του σχεδιασμού που οδήγησε στην ενοποίηση των δύο αναφερόμενων στην ΥΑ έργων σε ένα (έργο γ).

III. Η κατάθεση και ένταξη των σχετικών Προτάσεων Χρηματοδότησης (Τ∆ΠΠ) στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Ψηφιακή Σύγκλιση» του ΕΣΠΑ έχει ως εξής:
α. Το έργο «Knowledge Portal» είχε υποβληθεί 23/12/2008 και εντάχθηκε στις 7/7/2009 με συνολικό προϋπολογισμό 539.000€.
β. Το έργο «Ε-Drive Αcademy» είχε υποβληθεί στις 31-3-2009 και εντάχθηκε στις 16/7/2010 με συνολικό προϋπολογισμό 830 χιλιάδες €
γ. Το έργο E-Public Transport είχε υποβληθεί στις 31-3-2009 και έχει απορριφθεί από την Ειδική Γραμματεία Ψηφιακού Σχεδιασμού λόγω υπερβολικού κόστους και μη ορθής στοιχειοθέτησης των προσφερόμενων υπηρεσιών.

Η ΚτΠ ΑΕ με τη Ειδική Γραμματεία Ψηφιακού Σχεδιασμού του ΥΠΟΙΑΝ αρμόδια αρχή για την έγκριση και χρηματοδότηση των έργων από το ΕΣΠΑ και με την Γενική Γραμματεία Μεταφορών, συνεργάζονται για τον επανασχεδιασμό του έργου «E-Public Transport» υπό τα πρίσμα των τεχνολογικών εξελίξεων στον τομέα αυτό. Βέβαια παραμένει δεδομένη η σκοπιμότητα και αναγκαιότητα του πληροφοριακού συστήματος ενημέρωσης επιβατών και κοινού για τα δρομολόγια όλων τωνμέσων μαζικής μεταφοράς σε όλη τη χώρα. Σημειώνεται ότι ένα τέτοιο σύστημα απουσιάζει από τις υποδομές της χώρας και θα ήταν φυσικά ιδιαίτερα χρήσιμο λόγω της σημαντικής δυνατότητας εξυπηρέτησης των χιλιάδων τουριστών που έρχονται κάθε χρόνο στην Ελλάδα. Ως εκ τούτου, κρίθηκε ότι απαιτείται επανασχεδιασμός και σύγχρονη τεχνολογική προσέγγιση για το έργο, προκειμένου να υποβληθεί εκ νέου πρόταση χρηματοδότησης με αναμορφωμένο φυσικό αντικείμενο και χαμηλότερο προϋπολογισμό.

Σημειώνεται τέλος, ότι η νέα διοίκηση της ΚτΠ ΑΕ που ανέλαβε στις 20-4-2010, σε συνεργασία με τις ηγεσίες των Υπουργείων και των λοιπών δημόσιων φορέων και με τις Ειδικές Γραμματείες Ηλεκτρονικής ∆ιακυβέρνησης και ∆ιοικητικής Μεταρρύθμισης του ΥΠΕΣΑΗ∆ και Ψηφιακού Σχεδιασμού του ΥΠΟΙΑΝ, επανεξετάζει όλα τα αρχικώς υποβληθέντα προς χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ έργα. Στόχος της νέας διοίκησης είναι η προσαρμογή των έργων αυτών στις νέες πολιτικές προτεραιότητες και ο επανασχεδιασμός τους σε νέα τεχνολογική και επιχειρησιακή βάση. Παράλληλα η ΚτΠ ΑΕ θα εστιάσει σε στρατηγικά κρίσιμους και καίριους τομείς του κράτους, για να σχεδιαστούν και να υλοποιηθούν νέα έργα που θα οδηγήσουν στην αναδιοργάνωση και ανασυγκρότηση της ∆ημόσιας ∆ιοίκησης και στην εξοικονόμηση πόρων, προς όφελος του πολίτη και των επιχειρήσεων.

Με λίγα λόγια:

1. Μιλάμε για τα ανώτατα ποσά που έχει περιλάβει στον προϋπολογισμό του το αρμόδιο υπουργείο για τα έργα αυτά, και είναι πιθανό, μέσα από τον σχετικό διαγωνισμό, τα κόστη τους να είναι μικρότερα. Όχι για ποσά που δόθηκαν.

2. Τα έργα δεν είναι "3 sites" αλλά έχουν ένα σημαντικό βαθμό πολυπλοκότητας. Αντιγράφω και από την σχετική ανακοίνωση του ΥΜΕ, ότι το έργο αφορά "την ανάπτυξη και λειτουργία μιας ολοκληρωμένης πλατφόρμας ψηφιακής πληροφόρησης των πολιτών για τη βέλτιστη συνδυασμένη μετακίνησή τους από άποψη χρόνου και κόστους, και έκδοση εισιτηρίων μέσω τερματικού, σε 1413 διαφορετικά σημεία σε ολόκληρη την χώρα κάτω από την ομπρέλα ασύρματης ευρυζωνικότητας."

Η σύναψη της συμφωνίας ανακοινώθηκε με τον πλέον επίσημο τρόπο (σε ΦΕΚ) και το Υπουργείο όπως και η ΚτΠ ΑΕ, φρόντισαν να απαντήσουν και να δώσουν διευκρινήσεις, για έργα που δεν έχουν καν προκηρυχθεί ακόμη.

Ακόμη και αν η διαφάνεια δίνει αφορμές για ύπουλα χτυπήματα, πιστεύω ότι έτσι πρέπει να γίνεται. Οι επαγγελματίες (ή εκ πεποιθήσεως) γκρινιάρηδες, έτσι κι αλλιώς, πάντα θα βρίσκουν κάτι να ασχολούνται.

Άρθρο του Πρωθυπουργού στο government.gov.gr

vrypan@gmail.com (vrypan (Panayotis Vryonis)) — Mon, 23 Aug 2010 13:05:00 +0000

Άρθρο του Πρωθυπουργού στο government.gov.gr: Κράτος και πολιτικό σύστημα στην υπηρεσία του πολίτη: Το αυτονόητο γίνεται πραγματικότητα.

disclosure! που είναι το disclosure;

vrypan@gmail.com (vrypan (Panayotis Vryonis)) — Tue, 13 Jul 2010 09:40:00 +0000

Όλο και πιο συχνά ακούγεται δημόσια αυτό που πολλοί ξέρουμε και ακόμη περισσότεροι υποψιαζόμαστε: ότι οι δημοσιογράφοι (πολλοί δημοσιογράφοι, αν θέλετε) δεν πληρώνονται μόνο από τις εφημερίδες και τα μέσα που τους φιλοξενούν, αλλά και από αλλού.

Θα ήθελα πραγματικά να δω οι έλληνες δημοσιογράφοι να ακολουθούν την πολιτική του "full disclosure". Να αναφέρουν δηλαδή οποιοδήποτε άλλο συμφέρον έχουν που σχετίζεται ή συγκρούεται με την αντικειμενικότητα της δημοσιογραφικής ιδιότητάς τους.

Και δεν μιλάω μόνο για χρήματα. Μιλάω για τα δώρα, τις σχέσεις, οτιδήποτε μπορεί να θεωρηθεί ότι επηρεάζει την αντικειμενικότητα.

Έχω διαβάσει άρθρο στα αγγλικά που αναφέρεται σε δημόσιο πρόσωπο, κρίνοντας την δουλειά του, να αναφέρει "full disclosure: με τον Χ ήμουν συμμαθητής/φίλος/συνεργάτης πριν από μερικά χρόνια". Έχω δει διαμάχες σε αγγλόφωνα blogs τεχνολογίας για το κατά πόσο είναι αντικειμενική η κριτική για μία συσκευή όταν αυτή δίνεται για επίδειξη, αλλά δεν επιστρέφεται ποτέ πίσω.

Έχετε δει καμία φορά να σημειώνεται κάτω από το άρθρο που καλύπτει μία έκθεση ή μία εκδήλωση ότι "τα έξοδα του ταξιδιού στο Χ μέρος καλύφθηκαν από την εταιρεία Ψ"; Έχετε διαβάσει ποτέ υποσημείωση σε μία πολιτική ανάλυση ότι "ο δημοσιογράφος Α είναι και συνδικαλιστής που πρόσκειται στο Β πολιτικό κόμμα"; Έχετε διαβάσει ότι "η εταιρεία για την οποία γράφω, είναι και πελάτης του γραφείου επικοινωνίας στο οποίο είμαι συνέταιρος;"

Και δεν είναι μόνο οι δημοσιογράφοι, αλλά και τα μέσα. Γνωρίζουμε π.χ. ότι η εφημερίδα Χ είναι "συμφερόντων Ψ". Αλήθεια, ποια είναι αυτά τα συμφέροντα; Ποια από τα θέματα που αναλύονται και παρουσιάζονται καθημερινά σε αυτή την εφημερίδα εμπίπτουν ή συγκρούονται με αυτά τα "συμφέροντα"; Και δεν αναφέρω τον όρο με την δαιμονοποιημένη έννοιά του, αλλά με την κυριολεξία του. Όταν μία εφημερίδα περιγράφει πόσο καλή ή κακή είναι π.χ. μία πολιτική, δεν θα ήταν τίμιο να αναφέρει ότι το μέτρο αυτό ευνοεί ή δημιουργεί προβλήματα και σε κάποια από αυτά τα "συμφέροντα"; Σε μία εταιρεία που είναι μέτοχος ένας από τους μεγαλομέτοχους της εφημερίδας, για παράδειγμα;

Το πρόβλημα είναι μεγάλο και σοβαρό. Όμως, το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι ενώ οι αναγνώστες και οι θεατές το γνωρίζουμε, ο δημοσιογραφικός κόσμος παραμένει εγκλωβισμένος στον μικρόκοσμό του, αδυνατώντας να κατανοήσει τί γίνεται και πολύ περισσότερο, να το αντιμετωπίσει -τί ειρωνεία...

update: ο Αντώνης μου επισήμανε πολύ εύστοχα την φράση του Dan Gillmor, "η διαφάνεια είναι πιο σημαντική από την (ουτοπική) αντικειμενικότητα". (The End of Objectivity (Version 0.91))

200 εκατ. ευρώ για άχρηστα sites (και να ήταν μόνο αυτά...)

vrypan@gmail.com (vrypan (Panayotis Vryonis)) — Sun, 11 Jul 2010 11:11:00 +0000

Διαβάζω σήμερα στην Καθημερινή για τις Ανενεργές διαδικτυακές πύλες που κόστισαν 200 εκατ. ευρώ (και αναλυτικότερα: Πώς το ελληνικό Δημόσιο «γέμισε»
από ανενεργές ηλεκτρονικές πύλες).

Υποψιάζομαι ότι το ποσό είναι σημαντικά μεγαλύτερο, διότι τα νούμερα αυτά αναφέρονται μόνο σε έργα που χρηματοδοτήθηκαν από την "Κοινωνία της Πληροφορίας".

Και μου θυμίζουν τα άρθρα αυτά το μεγάλο μου δίλημμα: αξίζουν οι επιχορηγήσεις ή μήπως, όχι μόνο δεν αξίζουν, αλλά κάνουν και κακό;

Στην Ελλάδα, όταν μιλάμε για "ανάπτυξη" και "αναπτυξιακές πολιτικές", έχουμε (σχεδόν) πάντα στο μυαλό μας δύο πράγματα: δημόσια έργα και επιδοτήσεις. Δεν είμαι ειδικός, δεν μπορώ να μιλήσω για όλους τους κλάδους της οικονομίας.

Έχω όμως μία αρκετά καλή εικόνα του τί γίνεται στην αγορά πληροφορικής, στην οποία βρέθηκα για πρώτη φορά στις αρχές/μέσα του '90. Και για αυτή την αγορά, η γνώμη μου είναι ότι καταστράφηκε λόγω των κοινοτικών και εθνικών επιχορηγήσεων.

Τί έχουμε να επιδείξουμε μετά από εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ (ή δίς;) που επενδύθηκαν από την ΕΕ και το Ελληνικό Δημόσιο σε έργα πληροφορικής; Ποια είναι τα προϊόντα που αναπτύξαμε; Που είναι οι υπηρεσίες που να δικαιολογούν τα ποσά αυτά; Μας αρέσει να λέμε ότι έχουμε πολλούς και ικανούς προγραμματιστές στην Ελλάδα. Πού είναι λοιπόν το αποτέλεσμα της δουλειάς όλων αυτών;

Η προσωπική μου εμπειρία είναι ότι τα χρήματα αυτά χρηματοδότησαν ένα σύστημα στο οποίο:
- βασιλεύει η υπερκοστολόγηση.
- πολλά ΑΕΙ και ΤΕΙ (και οι καθηγητές τους) έμαθαν να ζουν απλά πουλώντας την υπογραφή τους για κοινοτικά προγράμματα που απαιτούσαν την συνεργασία με ένα πανεπιστημιακό ίδρυμα.
- σχεδιάζαμε έργα για να πάρουμε την χρηματοδότηση και συχνά ήταν άχρηστα
- οι μόνοι που έβγαζαν σίγουρα χρήματα ήταν οι "σύμβουλοι" που φρόντιζαν να γίνει σωστά η πρόταση, να γραφτούν σωστά τα reports, να υποδείξουν την κατάλληλη μορφή και το πρόγραμμα χρηματοδότησης και κάποιοι γραφειοκράτες σε Ελλάδα και Βρυξέλλες.
- αναπτύχθηκαν ελάχιστα προϊόντα που να μπορούν να σταθούν πραγματικά στην αγορά.
- οι developers έμαθαν να δουλεύουν σε ένα περιβάλλον που η δουλειά τους έχει ελάχιστη αξία και το μόνο benchmark για αυτή ήταν αν θα παραληφθεί το έργο από κάποιο δημόσιο υπάλληλο (που συχνά όσο λίγες ήταν οι γνώσεις του για την πληροφορική, άλλο τόσο λίγο ήταν και το ενδιαφέρον του για το έργο) και αν τα "deliverables ήταν σύμφωνα με τα specs".
- γεμίσαμε άχρηστο εξοπλισμό, σε δημόσιο και ΟΤΑ -servers, routers και άδειες χρήσης.
- το κύριο προϊόν όλης αυτής της διαδικασίας ήταν ογκώδεις φάκελοι που σαπίζουν σε διπλά και τριπλά αντίτυπα σε εταιρείες, δημόσιο και ΕΕ.
- η καινοτομία δεν άξιζε το ρίσκο: γιατί να σκιστείς και να ρισκάρεις να αναπτύξεις ένα προϊόν, όταν με τον κατάλληλο σύμβουλο και την σωστή πρόταση μπορούσες να βγάλεις πολλά χρήματα κάνοντας κάτι τετριμμένο; γιατί να ψάξεις για τον καλύτερο developer και γιατί να τον πληρώσεις ανάλογα; Γιατί να προσλάβεις ένα ταλαντούχο designer; Γιατί να ψάξεις για την πιο efficient λύση όταν "οι προδιαγραφές" υπαγόρευαν την αγορά πανάκριβου εξοπλισμού;

Ίσως να είμαι υπερβολικός και να υπάρχουν λαμπρές εξαιρέσεις -μακάρι, αλλά υποψιάζομαι ότι ακόμη και αν υπάρχουν, είναι... εξαιρέσεις. Πιστεύω πραγματικά ότι το χειρότερο πράγμα που συνέβη στην ελληνική αγορά πληροφορικής ήταν οι επιδοτήσεις και οι χρηματοδοτήσεις έργων από την ΕΕ και το Ελληνικό Δημόσιο. Και αυτό με κάνει πολύ σκεπτικό όταν βλέπω πολλούς να πιέζουν για "αναπτυξιακά μέτρα", εννοώντας να ανοίξουν οι κάνουλες των επιδοτούμενων έργων -τουλάχιστον σε ότι αφορά την πληροφορική.

Πριν από περίπου δύο μήνες, ένας νέος developer, που έχει φτιάξει την δική του εταιρεία και που οι δουλειές τους (όσες έχω δει τουλάχιστον) είναι η μία καλύτερη από την άλλη, μου είπε "ευτυχώς, έχουν κολλήσει οι επιδοτήσεις και έχουμε δουλειά αυτό τον καιρό". Κατανοώ ότι δεν είναι αυτή η λύση, αλλά όταν το ακούς κάτι τέτοιο, δεν μπορείς να μην προβληματιστείς...

Μακάρι η διαφάνεια (και ο έλεγχος που αυτή επιτρέπει) και οι περισσότεροι κατάλληλοι άνθρωποι στις σχετικές θέσεις να οδηγήσουν σε καλύτερη αξιοποίηση των κοινοτικών κονδυλίων από αυτή που είχε γίνει τις τελευταίες δεκαετίες. Μακάρι τα χρήματα αυτά (που όντως έχει ανάγκη η αγορά σήμερα) να πάνε σε έργα και επενδύσεις που δεν θα δώσουν μία ακόμη περίοδο χάριτος σε ένα σαθρό σύστημα, αλλά θα δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για πραγματική ανάπτυξη της αγοράς πληροφορικής στην χώρα μας.

τα σενάρια για το Ασφαλιστικό

vrypan@gmail.com (vrypan (Panayotis Vryonis)) — Thu, 08 Jul 2010 17:51:00 +0000

Η ομιλία του Μίμη Ανδρουλάκη κατά την συζήτηση του ασφαλιστικού στην Βουλή. Από το mimisandroulakis.blogspot.com

με αφορμή το minedu.gov.gr

vrypan@gmail.com (vrypan (Panayotis Vryonis)) — Fri, 02 Jul 2010 00:14:00 +0000

Την Πέμπτη το πρωί, η παρακάτω ανακοίνωση από το twitter της Άννας Διαμαντοπούλου ξεκίνησε πολυάριθμες συζητήσεις.

Η νέα ιστοσελίδα του Υπ. Παιδείας: http://www.minedu.gov.gr/. Κόστος κατασκευής: 150 €less than a minute ago via webanna diamantopoulou
adiamantopoulou

Παραδόξως, οι συζητήσεις που είδα (στην πλειοψηφία τους) δεν αναφέρονταν στα συνηθισμένα: την αισθητική ή τις τεχνολογικές επιλογές -συζητήσεις είναι αναμενόμενες ανάμεσα σε λιγότερο ή περισσότερο ειδικούς, όταν αναφέρεται ένας πολιτικός στο αντικείμενό τους.

Οι συζητήσεις είχαν ως επίκεντρο το κόστος και... ήταν επικριτικές. Αυτό μου φάνηκε παράλογο, με δεδομένο ότι, όποιος ασχολείται με τον χώρο γνωρίζει πως εδώ και χρόνια το "αναμενόμενο" (εξωφρενικό!) κόστος μίας τυπικής σελίδας υπουργείου ήταν της τάξης του 1 εκατομμυρίου. Αν μάλιστα ψάξει κανείς καλύτερα, δεν αποκλείεται να βρει σε κάθε υπουργείο, ακόμη και δεκάδες sites με κόστος πάνω από εκατομμύριο το καθένα, για Γενικές Γραμματείες, εποπτευόμενους φορείς, φράσεις κ.λ. που πιθανότατα δεν έχει επισκεφθεί κανείς -αν έχουν παραδοθεί.

Και όμως! Διάβασα: "Δίνει κακό μήνυμα στην αγορά", "λαϊκίσμός", "είναι σαν να μας κοροϊδεύει στα μούτρα μας", "θα έπρεπε να αναφέρει και το κόστος των υπαλλήλων του Υπουργείου που εργάστηκαν" και άλλα παρόμοια.

Μετά από μερικές ώρες διαδικτυακής αψιμαχίας, καταλήξαμε να λέμε αυτό που περιγράφει ο Sykofantis_Bastoyni, "Πως μια ανόητη δήλωση καταστρέφει μια καλή προσπάθεια"[*]. (Η δική μου περίληψη είναι "δεν βρέθηκε κάτι άλλο και στο μόνο που μπορούμε να ασκήσουμε κριτική είναι ο επικοινωνιακός χειρισμός".)

Όχι, δεν έχω ασχοληθεί με το συγκεκριμένο site, αλλά έχω βρεθεί σε παρόμοια θέση και το πήρα λίγο προσωπικά -δικαιολογήστε μία δόση συναισθηματισμού στα παρακάτω. Εξηγώ.

Ένα project όπως είναι το συγκεκριμένο site, δεν γίνεται μόνο από τον ή την υπουργό. Αυτός, αυτό που κάνει είναι να λάβει την απόφαση για τον δρόμο που θα ακολουθηθεί. Και στην συγκεκριμένη περίπτωση, με δεδομένο ότι το Υπ. Παιδείας έχει περίπου 200.000 (δεν ξέρω ακριβώς το νούμερο, αυτή είναι η τάξη μεγέθους πάντως) επιστήμονες στο δυναμικό του, ανάμεσα στους οποίους σίγουρα υπάρχουν 2,3,4 που ξέρουν, μπορούν και έχουν διάθεση να στήσουν ένα απλό site, η Διαμαντοπούλου έκανε την σωστή επιλογή, να αναπτυχθεί το site εσωτερικά, με οικονομική επιβάρυνση σχεδόν μηδέν.

Από κει και πέρα, κάποιοι συνεργάτες της θα ασχολήθηκαν να βρουν αυτούς τους ανθρώπους, να φροντίσουν να λυθούν πιθανά διαδικαστικά προβλήματα ώστε να ασχοληθούν με αυτό το αντικείμενο. Θα μάζεψαν το περιεχόμενο, θα το επεξεργάστηκαν. Θα έκαναν αρκετές συναντήσεις, από ενδιαφέρουσες ώς κουραστικές με διάφορες υπηρεσίες του Υπουργείου, ώστε να διασφαλίσουν ότι θα υπάρχει η σωστή ροή πληροφορίας και στο μέλλον (το site ενός οργανισμού πρέπει να συνδεθεί οργανικά με τον τρόπο λειτουργίας του, αν θέλει όντως να τον αντικατοπρίζει).

Είμαι σίγουρος ότι σε όλη αυτή την προσπάθεια θα βρήκαν τα απίθανα εμπόδια που αντιμετωπίζει ο καθένας όταν προσπαθεί να κάνει κάτι στο δυσκίνητο Ελληνικό Δημόσιο -πιστέψτε με, ακόμη και οι υπουργοί βρίσκουν πολλές φορές προβλήματα αντίστοιχα με αυτά που βρίσκει ένας απλός πολίτης όταν έχουν απέναντί τους το Δημόσιο. Και πολλά από αυτά θα λύθηκαν με δουλειά και πρωτοβουλία της υπουργού ή των γενικών γραμματέων, κ.λ.

Και όλοι αυτοί, με πρώτους μάλλον τους developers, θα δούλεψαν πέρα από το ωράριό τους, θα κουράστηκαν πέρα από όσο έχουν τυπική υποχρέωση, θα έκαναν και λίγα ή περισσότερα ξενύχτια, για να υλοποιήσουν τελικά αυτό που θέλουμε: να αξιοποιήσουν με τον καλύτερο τρόπο τους πόρους (χρήματα, υποδομές, ανθρώπινο δυναμικό) που ως πολίτες πληρώνουμε, για να παρέχουν μία υπηρεσία (το site σε αυτή την περίπτωση) που να μας εξυπηρετεί σωστά.

Από το αποτέλεσμα, προκύπτει ότι ο καθένας από το πόστο του (πολιτικό, διοικητικό, τεχνοκρατικό) έκαναν το σωστό -μέσα σε ένα περιβάλλον που έχουμε συνηθίσει να είναι αναποτελεσματικό, σπάταλο και ιδιοτελές.

Μπορεί να ακούγεται περίεργο στα κυνικά αυτιά πολλών, αλλά όλοι αυτοί, πιθανότατα το μόνο που περίμεναν είναι να ακούσουν "μπράβο", να αισθανθούν ότι η προσπάθειά τους αναγνωρίστηκε -όχι οι ίδιοι, γιατί δεν φαίνονται, αλλά το "μπράβο" στην Διαμαντοπούλου ή στο υπουργείο, θα αντανακλούσε και σε αυτούς.

Ο καλύτερος τρόπος για να τους κόψουμε κάθε όρεξη είναι:
1) να μην ακούσουν αυτό το "μπράβο"
2) ακόμη χειρότερα, χωρίς να ακούσουν το μπράβο, να δέχονται γκρίνια για κάτι δευτερεύον.

Είναι η στιγμή που τους οδηγείτε να σκεφτούν "τελικά, μαλάκας είμαι που προσπαθώ, ας επιστρέψω στην θεσούλα μου". Είναι η στιγμή που τους επιβεβαιώνετε ότι τίποτα δεν αλλάζει, ότι καμία προσπάθεια δεν αναγνωρίζεται, ότι προσπαθούν μάταια.

Ο Γιάννης, το περιέγραψε καλύτερα, με πολύ λιγότερους χαρακτήρες:

@adiamantopoulou, άστο καλύτερα. Κάνε το επόμενο με ένα εκατομμύριο. Θα εισπράξεις τουλάχιστον ένα "Ευχαριστώ" από τον μιζαδόρο.less than a minute ago via webGiannis
arkoudos

Μέσα σε τόσα στραβά, έχουμε καταλήξει να θεωρούμε αποκλειστική ευθύνη του "ενεργού πολίτη" την ανάδειξή τους, την καταγγελία τους, την σκληρή κριτική. Πιο σημαντικό είναι όμως να ψάχνουμε και να αναγνωρίζουμε τις σωστές πρακτικές, να λέμε μπράβο σε αυτούς που προσπαθούν και να είμαστε ανεκτικοί στα λάθη τους. Γιατί χωρίς αυτούς, μπορούμε να βρούμε όλα τα στραβά, αλλά αποκλείεται να διορθώσουμε έστω και ένα.

Διαβάστε σχετικά:
- Μπράβο Αννούλα και Σία!
- Κάπου ένα εκατομμύριο λιγότερα..
- Δεν χωνεύω την Διαμαντοπούλου, αλλά...
- Διαύγεια, 150€ και προεκλογικές υποσχέσεις

--
[*] τον αδικώ, γιατί το post αυτό, δίνει περισσότερη έμφαση στην "καλή προσπάθεια" και λιγότερο στην "ανόητη δήλωση", αλλά περιορίζομαι στον τίτλο.

Συνένοχοι γινόμαστε όταν καλύπτουμε και προστατεύουμε τους διεφθαρμένους.

vrypan@gmail.com (vrypan (Panayotis Vryonis)) — Fri, 28 May 2010 07:21:00 +0000

Προσωπικά, με ενδιαφέρουν περισσότερο οι περιπτώσεις διαφθοράς στις οποίες συμμετέχουν στελέχη ή πρώην στελέχη του ΠΑΣΟΚ, παρά αυτές στις οποίες συμμετέχουν στελέχη άλλων κομμάτων. Διότι αυτές, πέρα από όλα τα άλλα αντανακλούν και σε εμένα προσωπικά.

Η σημερινή κυβέρνηση και η σημερινή κοινοβουλευτική πλειοψηφία πρέπει να είναι 10 φορές πιο επίμονη στο να διαλευκανθούν υποθέσεις στις οποίες συμμετείχαν στελέχη του ΠΑΣΟΚ από όλες τις άλλες.

Δεν υπάρχει περιθώριο για περιχαράκωση σε κομματικές γραμμές σε θέματα διαφάνειας. Οι επίορκοι και η χρηματισμένοι δεν μπορούν να θεωρούνται ούτε "δικοί μας", ούτε "δικοί τους".

Τα παραπάνω δεν είναι μόνο κριτική στην σημερινή στάση της ΝΔ, που προσπαθεί να κερδίσει πολιτικά από τις πρόσφατες αποκαλύψεις για τον Μαντέλη -είμαι περήφανος που η σημερινή πλειοψηφία της βουλής δεν δείχνει διάθεση να προστατέψει τους "δικούς της".

Είναι και μία παρότρυνση προς το ΠΑΣΟΚ, όταν οι ευθύνες αγγίζουν σημερινά ή πρώην στελέχη της ΝΔ, να μην τις γενικεύουν -ναι, ας βοηθήσουμε και την ΝΔ να απαλλαγεί από στοιχεία που αμαυρώνουν στο σύνολό της την πολιτική, ας την βοηθήσουμε να βγει από τα κομματικά χαρακώματα στα οποία βρίσκεται ταμπουρωμένη, όλοι κερδισμένοι θα είμαστε.

Δεν είναι όλοι όσοι βρίσκονται στον χώρο της πολιτικής ούτε διεφθαρμένοι, ούτε συνένοχοι. Συνένοχοι γινόμαστε όταν καλύπτουμε και προστατεύουμε τους διεφθαρμένους.

οργάνωση απεργιών διαρκείας

vrypan@gmail.com (vrypan (Panayotis Vryonis)) — Sun, 23 May 2010 10:00:00 +0000

[...] Αλλά τώρα δεν είναι μάχη. Είναι ο πόλεμος. Και όποιος δειλιάσει, θα κηρυχτεί λιποτάκτης. Όποιος σπείρει τη διχόνοια, θα στηθεί στον τοίχο. Το δίκιο μας, μας δίνει δικαιώματα έκτακτης ανάγκης. Ξηλώστε τις μηχανές όποιου τολμήσει να βάλει κλειδί στην πόρτα πρακτορείου. Κλείστε τους όπου ανοίξουν. Αυτή η μάχη δεν θα έχει ΚΑΝΕΝΑΝ ΟΙΚΤΟ. [...]

[...] Οι ομάδες περιφρούρησης που θα οργανώσουν τα Σωματεία έχουν εντολή να κλείσουν με κάθε τρόπο τους προδότες. Να μην ξανακαρπωθούν τους αγώνες μας. Δεσμευόμαστε πως σε όποιου Σωματείου η διοίκηση ανοίξει κερκόπορτες, την επόμενη μέρα θα μας βρουν μπροστά τους. Στάχτη να γίνουν. Καλύτερα να κλάψουν 100 παρά οι οικογένειες πέντε χιλιάδων. ΚΑΝΕΝΑ ΕΛΕΟΣ. [...]

Ολόκληρη η ανακοίνωση της Π.Ο.Ε.Π.Π.Π. εδώ

κάτι σαν πόθεν έσχες

vrypan@gmail.com (vrypan (Panayotis Vryonis)) — Tue, 18 May 2010 14:15:00 +0000

Η συζήτηση για το πόσα χρήματα βγάζει ο καθένας που ασχολείται με τον Α ή Β τρόπο με "τα δημόσια", είναι σίγουρα στην επικαιρότητα. Και θα έρχεται όλο και περισσότερο καθώς όλοι μας θα αναγκαζόμαστε να μειώσουμε τον οικογενειακό μας προϋπολογισμό το επόμενο διάστημα. Συζήτηση που συχνά γίνεται με μόνο στοιχείο φήμες και εντυπώσεις.

Και γενικά, στην Ελλάδα είναι ταμπού να λες πόσα είναι τα εισοδήματά σου με πολλούς και αντικρουόμενους τρόπους:
- από συμπλέγματα μήπως χαρακτηρισθείς αποτυχημένος (αν οι άλλοι βγάζουν περισσότερα)
- ή "λαμόγιο" (αν οι άλλοι βγάζουν λιγότερα),
- μέχρι την απόκρυψη κάποιου μικρού "ένοχου μυστικού" (π.χ. "ναι μεν ο μισθός είναι Χ και για αυτόν κλαίγομαι, αλλά υπάρχουν και κάτι επιδόματα και κάτι άλλα έξτρα, που δεν τα αναφέρω")
- όλα τα παραπάνω, βέβαια, στις περιπτώσεις που δεν μιλάμε για φοροδιαφυγή...

Προσωπικά, είχα υποσχεθεί ότι θα δημοσιεύσω τον μισθό μου, από την στιγμή που ανέλαβα θέσεις στο ΔΣ του ΟΠΑΠ και στο Πολιτικό Γραφείο Πρωθυπουργού.

Επειδή έχω δει ότι όσο μιλάμε για "μισθό", "επιδόματα", "υπερωρίες", "αποζημιώσεις" κ.λ. η συζήτηση γίνεται όλο και πιο θολή και τελικά και πάλι δεν βγάζει κανείς άκρη και αφού, έτσι κι αλλιώς, με την πρόσληψή μου στο Πολιτικό Γραφείο Πρωθυπουργού, χρειάστηκε να συμπληρώσω "πόθεν έσχες" με στοιχεία από το 2005 ως σήμερα και τα συγκέντρωσα, θεωρώ ότι το πιο καλό μέτρο σύγκρισης είναι το ετήσιο δηλωθέν εισόδημα στην εφορία.

Ορίστε λοιπόν τα δικά μου εισοδήματα. Είναι στο σύνολό τους από εργασία (δεν έχω ούτε μερίσματα, ούτε νοίκια, ούτε κάποια άλλη πηγή εσόδων).

έτος    εισόδημα
2005    33,705
2006    33,225
2007    34,662
2008    36,553
2009    36,795

Προφανώς, σκοπεύω του χρόνου τέτοια εποχή, να δώσω και τα στοιχεία για τα εισοδήματά μου κατά το τρέχον έτος (2010).

Διευκρινίσεις:
1. Τα παραπάνω ποσά είναι το συνολικό εισόδημα, *πριν* από φόρους. Από τα ποσά αυτά αφαιρέθηκαν κάθε φορά οι ανάλογοι φόροι, σύμφωνα με το ισχύον φορολογικό σύστημα. Σε κανένα έτος δεν περιλαμβάνουν εισοδήματα που φορολογούνται αυτοτελώς.
2. Το 2005 και το 2006 εργαζόμουν στον ιδιωτικό τομέα. Από τον Ιανουάριο 2007 ως και τον Δεκέμβριο 2009 στο ΠΑΣΟΚ.
3. Η σύγκριση, αν κάποιος θέλει να την κάνει, ευρώ-προς-ευρώ δεν είναι εύκολη, αφού π.χ. τον Δεκέμβριο του 2006 δεν εργαζόμουν και στα ποσά αυτά δεν αποτυπώνονται άλλες παροχές που είχα στον ιδιωτικό τομέα (π.χ. αυτοκίνητο από την εταιρεία, ιδιωτική ασφάλιση κ.λ.) ή ότι στα μέσα του 2009, μετά τον γάμο μου, άρχισα να λαμβάνω οικογενειακό επίδομα. Αλλά ως τάξη μεγέθους, δίνουν μία εικόνα.

Π. Μανδραβέλης: Η είδηση μιας χρεοκοπίας

vrypan@gmail.com (vrypan (Panayotis Vryonis)) — Wed, 12 May 2010 13:48:00 +0000

Η είδηση μιας χρεοκοπίας, του Πάσχου Μανδραβέλη. Δεν θα αδικήσω το κείμενο, απομονώνοντας ένα συγκεκριμένο απόσπασμα. Καλύτερα να το διαβάσετε ολόκληρο.

3 συνάνθρωποί μας δολοφονήθηκαν χθες

vrypan@gmail.com (vrypan (Panayotis Vryonis)) — Thu, 06 May 2010 06:33:00 +0000

Αν δεν μπορείς να βγεις από τα δικά σου προβλήματα και (να προσπαθήσεις) να μπεις στην τραγική θέση αυτού που μαθαίνει ότι ο δικός του άνθρωπος δολοφονήθηκε, αν ένα τέτοιο γεγονός δεν σε γεμίζει θλίψη, γιατί να σε ακούσω;

Θα ακούσω μόνο τις φωνές που ανεξάρτητα από ιδεολογίες ή κομματικές τοποθετήσεις, βάζουν την ζωή του συνανθρώπου τους πάνω από όλα. Υπάρχουν. Μία πρόχειρη σταχυολόγηση:

- Την ώρα του φονικού
- Επαναστάτες και θύματα
- #imfgr
- Μανδραβέλης: "Πρέπει να αναστοχαστούμε"
- Ρε αριστεροκεντροδεξιοφασιστοχάπατα…
- Δεν αντέχουμε κι άλλες παραβιάσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων
- Η αλητεία της επαναστατικής παραφιλολογίας
- Δεν θα με πείσετε ποτέ...
- 5/5 – έξω
- Πως να κρυφτείς απ’ τα παιδιά;

Θέλω να προσθέσω μόνο ένα σχόλιο: όποιος θεωρεί την πυρπόληση κτιρίων στο περιθώριο μίας διαδήλωσης κάτι σαν φυσικό φαινόμενο και επικεντρώνει την συζήτηση σε όλα τα άλλα (με άλλα λόγια, "αυτά συμβαίνουν, το θέμα είναι τί έκαναν σε μέρα απεργίας εκεί; είχε πυρασφάλεια το κτίριο; γιατί απέτρεψαν τους εργαζόμενους να φύγουν νωρίτερα όταν το ζήτησαν;"), δίνει, κατά την γνώμη μου, πολιτικό άλλοθι στους εμπρηστές.

Όπως και όποιος χρειάζεται "να μάθει πρώτα λεπτομέρειες" ή διακρίνει περιπτώσεις πριν καταδικάσει ως εγκληματίες αυτούς που πετάνε μολότοφ. Όπως και όποιος στέκεται στο γεγονός ότι οι νεκροί, μεταξύ τους μία έγκυος, ήταν εργαζόμενοι, λες και θα είχε διαφορά αν ήταν ήταν άνεργοι, φοιτητές, έμποροι, επιχειρηματίες, συνταξιούχοι, αστυνομικοί ή πελάτες.

Κλείνω με το σχόλιο του Γιώργου στο twitter:

Ήρθε νομίζω η ώρα να υπερβούμε φωνάσκουσες μειοψηφίες & συλλογικές ενοχές, η λογική & ο ρεαλισμός αρκούν για το παρόν & το μέλλον.less than a minute ago via TwitterrificGeorge Tziralis
gtzi

2.5.2010

vrypan@gmail.com (vrypan (Panayotis Vryonis)) — Sun, 02 May 2010 11:17:00 +0000

Η εισήγηση του Πρωθυπουργού, στο Υπουργικό Συμβούλιο, εν όψη των μέτρων που απαιτούνται για την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ.

ο Σαχινίδης για τον τον μηχανισμό στήριξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης

vrypan@gmail.com (vrypan (Panayotis Vryonis)) — Sat, 24 Apr 2010 08:23:00 +0000

(από τον Κρόγια)

ποια ήταν η εναλλακτική;

vrypan@gmail.com (vrypan (Panayotis Vryonis)) — Fri, 23 Apr 2010 17:10:00 +0000

Η πολιτική συζήτηση στην χώρα μας έχει συχνά ένα περίεργο χαρακτηριστικό: δεν αναφέρεται στην χώρα μας, αλλά σε μία άλλη, φανταστική χώρα, που βρίσκεται σε ένα φανταστικό σύμπαν.

Σε αυτό το πλαίσιο γίνεται και η κριτική στην (επιτέλους) ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης της οικονομίας μας από Ευρωπαϊκή Ένωση και ΔΝΤ. Κριτική που αγνοεί την μόνη βάση με την οποία μπορεί να κριθεί μία επιλογή: τις εναλλακτικές.

Η πραγματικότητα όμως είναι αμείλικτη. Μία χώρα που

- είχε εξαφανιστεί από την παγκόσμια πολιτική σκηνή επί χρόνια
- έδινε συστηματικά ψεύτικα στοιχεία για τα οικονομικά της
- έλεγε στο εξωτερικό και το εσωτερικό ότι το έλλειμμά της για το 2009, θα είναι 6%-8%, για να αποκαλυφθεί τελικά ότι ήταν 13.6-14%
- έχει αρνητικούς ρυθμούς ανάπτυξης
- ζει επί δεκαετίες με δανεικά
- χρειάζεται να δανειστεί άμεσα μερικές δεκάδες δις ευρώ για να καλύψει τις ανάγκες της

... δεν έχει πολλές επιλογές.

Ας μας πουν όσοι δεν θέλουν να δανειστούμε από ΕΕ και ΔΝΤ. Τί προτείνουν; Πτώχευση; Είναι κοινωνικά ευαίσθητη αυτή η εναλλακτική; Ή μήπως δανεισμό με κάθε κόστος από τις αγορές, για όσο θα αντέχαμε;

--
Υ.Γ.: Προφανώς δεν αναφέρομαι στην ΝΔ. Οι δηλώσεις του Σαμαρά, ότι η σημερινή κυβέρνηση φταίει για την έλλειψη αξιοπιστίας, δεν επιδέχονται κριτική... Αρκεί να θυμίσω την σοβαρότητα, το ήθος και την εικόνα του πρωθυπουργού των τελευταίων κυβερνήσεων ΝΔ.

"Ζητούμε επισήμως από τους εταίρους μας την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης, που από κοινού δημιουργήσαμε στην Ε.Ε.".

vrypan@gmail.com (vrypan (Panayotis Vryonis)) — Fri, 23 Apr 2010 11:33:00 +0000

Μ. Ανδρουλάκης για το φορολογικό

vrypan@gmail.com (vrypan (Panayotis Vryonis)) — Thu, 15 Apr 2010 15:46:00 +0000

Από το mimisandroulakis.blogspot.com: "Πάγκαλε, όταν ξεπεζέψεις την τίγρη, θα σε φάει" :-)

"Χωρίς παράνομες διαφημιστικές πινακίδες"

vrypan@gmail.com (vrypan (Panayotis Vryonis)) — Thu, 15 Apr 2010 15:42:00 +0000

Ξεκίνησε την λειτουργία του το site "Χωρίς παράνομες διαφημιστικές πινακίδες". Το site είναι μόνο η δικτυακή πλευρά μίας μεγάλης προσπάθειας να γίνει το προφανές: να απομακρυνθούν οι διαφημιστικές πινακίδες που και επικίνδυνες είναι και περιορίζουν τον ζωτικό χώρο του πολίτη της πόλης.

update: Ήταν σημαντική παράλειψή μου να μην αναφέρω σε αυτό το θέμα τον Μανώλη Ανδριωτάκη. Με τον Μανώλη έχουμε κατά καιρούς τις διαφωνίες μας. Αλλά είναι γεγονός ότι έχει κάνει για το συγκεκριμένο θέμα όσα λίγοι έχουν κάνει, αναδεικνύοντάς το επί χρόνια, όταν ελάχιστοι το θεωρούσαμε αρκετά σημαντικό. Διαβάστε το post του -η στιγμή της δικαίωσης έχει και την δική της αξία, ανεξάρτητα από το θέμα.

επιτέλους κάποιος κάνει κάτι

vrypan@gmail.com (vrypan (Panayotis Vryonis)) — Thu, 01 Apr 2010 09:12:00 +0000

Είναι γνωστό ότι αν δεν θέλεις να κάνεις κάτι για ένα πρόβλημα, μπορείς απλά να πεις ότι αναζητάς την ιδανική λύση, ότι το μελετάς, ότι δημιουργείς επιτροπές που θα υποβάλουν προτάσεις κ.λ.

Η βία στον χώρο του αθλητισμού σίγουρα δεν είναι Ελληνική ιδιαιτερότητα. Άλλα κράτη όμως έχουν για τον Α ή Β λόγο καταφέρει να την περιορίσουν σημαντικά. Στην χώρα μας κάθε τόσο έχουμε φαινόμενα που συμβαίνουν μέσα ή γύρω από τα γήπεδα που μας κάνουν όλους (ή θα έπρεπε να μας κάνουν) όχι μόνο να ντρεπόμαστε, αλλά και να απελπιζόμαστε.

Σε σοβαρούς τραυματισμούς, ακρωτηριασμούς και θανάτους απαντάμε με θεωρητικές συζητήσεις και μέτρα που ελάχιστα αποτελέσματα είχαν ως τώρα.

Μπορούμε να κάνουμε (και έχουμε κάνει) πολλές θεωρητικές συζητήσεις για τα "βαθύτερα αίτια" στης βίας στα γήπεδα, το νομικό πλαίσιο, το οργανωτικό πλαίσιο κ.λ. Καλά όλα αυτά, αλλά ΣΗΜΕΡΑ τί κάνουμε;

Ο ΟΠΑΠ συντάχθηκε με την απόφαση του Γ.Γ Αθλητισμού να ανασταλούν προσωρινά οι χορηγίες του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Η συγκεκριμένη απόφαση μπορεί να είναι από τις πιο δύσκολες που πήραμε ως ΔΣ, αλλά προσωπικά με κάνει περήφανο: επιτέλους κάποιος κάνει κάτι χειροπιαστό.

Είναι μία απόφαση σκληρή, αλλά και μία απόφαση που θα ασκήσει την μεγαλύτερη δυνατή πίεση σε όλους όσους εμπλέκονται να βρουν ουσιαστικές λύσεις.