Washim Khabar

स्व. अजितदादांच्या विकासाचा वारसा पुढे नेणाऱ्या सुनेत्रावहिनी पवार यांना ज्योतीताई ठाकरे यांच्या शुभेच्छा!

Sun, 18 Oct 2026 08:20:30 +0000

महाराष्ट्राच्या प्रगतीला नवी दिशा मिळो; महिला सक्षमीकरण आणि जनकल्याणाच्या कार्याला अधिक बळ लाभो, अशी सदिच्छा

वाशिम | प्रतिनिधी

महाराष्ट्राच्या राजकीय आणि सामाजिक क्षेत्रातील महत्त्वपूर्ण नेतृत्व म्हणून ओळख असलेल्या श्रीमती सुनेत्रावहिनी अजितदादा पवार यांना वाढदिवसानिमित्त राष्ट्रवादी काँग्रेस पार्टीच्या महिला कार्याध्यक्ष, वाशिम जिल्हा ज्योतीताई मनोज ठाकरे यांनी हार्दिक शुभेच्छा दिल्या आहेत. स्व. अजितदादा पवार यांच्या विकासाभिमुख विचारांचा वारसा पुढे नेत महाराष्ट्राच्या सर्वांगीण प्रगतीसाठी कार्य करण्याच्या वाटचालीत सुनेत्रावहिनी पवार यांना उत्तम आरोग्य, दीर्घायुष्य आणि यश लाभो, अशी सदिच्छा त्यांनी व्यक्त केली.

स्व. अजितदादा पवार यांनी महाराष्ट्राच्या विकासासाठी दिलेले योगदान, प्रशासनातील कार्यतत्परता आणि जनतेच्या प्रश्नांप्रती असलेली बांधिलकी ही त्यांच्या कार्याची महत्त्वपूर्ण ओळख आहे. विकासाची हीच सकारात्मक परंपरा पुढे नेत राज्यातील शेतकरी, महिला, युवक आणि सर्वसामान्य नागरिकांच्या अपेक्षांना न्याय मिळावा, अशी आशा ज्योतीताई ठाकरे यांनी व्यक्त केली.

महिला सक्षमीकरण, सामाजिक विकास आणि जनकल्याणाच्या उपक्रमांना अधिक गती मिळणे ही काळाची गरज आहे. महिलांना स्वावलंबनाच्या संधी उपलब्ध व्हाव्यात, युवकांना रोजगाराच्या नव्या संधी मिळाव्यात, शेतकरी बांधवांच्या प्रश्नांना प्राधान्य मिळावे आणि सर्वसामान्य नागरिकांच्या जीवनात सकारात्मक परिवर्तन घडावे, अशी अपेक्षाही त्यांनी व्यक्त केली.

वाढदिवस हा नव्या संकल्पांचा आणि नव्या वाटचालीचा प्रारंभ असतो. सुनेत्रावहिनी पवार यांच्या पुढील वाटचालीत जनसेवेचे कार्य अधिक व्यापक होवो, महाराष्ट्राच्या विकासाला नवी दिशा मिळो आणि समाजहिताच्या कार्याला अधिक बळ लाभो, अशा शब्दांत ज्योतीताई मनोज ठाकरे, महिला कार्याध्यक्ष, राष्ट्रवादी काँग्रेस पार्टी, वाशिम जिल्हा यांनी त्यांना वाढदिवसाच्या मनःपूर्वक शुभेच्छा दिल्या.

टॅगलाइन : विकासाचा वारसा, जनसेवेचा ध्यास; सुनेत्रावहिनी पवार यांच्या पुढील वाटचालीसाठी शुभेच्छांचा वर्षाव!

बायकांच्या घड्याळात आरामाचा अलार्म कधीच वाजत नाही!

Sun, 18 Oct 2026 07:31:15 +0000

ती आदिशक्ती आहे… पण आदिशक्ती होण्याचा अर्थ केवळ स्वतःचा सन्मान मिळवणे नव्हे, तर दुसऱ्यांच्या आई-वडिलांचा सन्मान राखणे, नाती जपणे आणि घरातील ज्येष्ठांना मायेची सावली देणेही आहे!

नवरात्री विशेष लेख

शब्दसंकलन : सुधाकर चौधरी

नवरात्र आले की घराघरांत आदिशक्तीचा जागर होतो. मंदिरांमध्ये घंटानाद होतो, देवीच्या आरत्या होतात, नऊ दिवस उपवास केले जातात, देवीच्या चरणी फुलं वाहिली जातात आणि तिच्याकडे सुख, शांती, समृद्धीची प्रार्थना केली जाते.

स्त्रीला आपण आदिशक्ती म्हणतो. तिच्यात आईची माया आहे, बहिणीचा जिव्हाळा आहे, पत्नीची साथ आहे, मुलीचं निरागस प्रेम आहे. ती घराला घरपण देते, नात्यांना ऊब देते आणि संसाराला आधार देते.

पण या नवरात्रीत एक प्रश्न प्रत्येकाने स्वतःला विचारायला हवा…

आदिशक्ती होणं म्हणजे केवळ आपला सन्मान करून घेणं आहे का? की दुसऱ्यांचा सन्मान राखणं, नात्यांची जबाबदारी स्वीकारणं आणि माणुसकी जपणंही आहे?

कारण सन्मान हा मागून मिळत नाही; तो आपल्या वागण्यातून निर्माण होतो. प्रेमाची अपेक्षा ठेवताना प्रेम द्यावंही लागतं. आपल्यासाठी आदराची अपेक्षा करताना दुसऱ्यांच्या भावनांचाही आदर करावा लागतो.

आणि याच वास्तवावर आज बोलण्याची गरज आहे.

बायकांच्या घड्याळात आरामाचा अलार्म कधीच वाजत नाही!

घरातील स्त्री पहाटे उठते. घर झाडते, स्वयंपाक करते, मुलांचे डबे तयार करते, नवऱ्याची काळजी घेते, सासू-सासऱ्यांची विचारपूस करते, मुलांना शाळेसाठी तयार करते. दिवसभर घरासाठी राबते आणि रात्री सगळे झोपल्यानंतरच तिला स्वतःकडे पाहायला वेळ मिळतो.

कधी तिचा चहा थंड होतो, कधी तिचं जेवण उशिरा होतं, कधी स्वतःची तब्येत बरी नसतानाही ती घरातल्या प्रत्येकाची काळजी घेते.

तिच्या हाताला चटके बसतात, पाय दुखतात, कंबर ठणकते; पण तरीही ती म्हणते, “काही नाही, होईल सगळं!”

तिच्या या एका वाक्यात किती त्याग दडलेला असतो!

म्हणूनच स्त्रीच्या श्रमांचा आदर झाला पाहिजे. तिच्या भावनांना समजून घेतलं पाहिजे. तिलाही विश्रांती, प्रेम, स्वातंत्र्य आणि सन्मान मिळाला पाहिजे.

पण या सत्याची दुसरी बाजूही तितकीच महत्त्वाची आहे.

जशी एका स्त्रीच्या कष्टांची जाणीव ठेवणं गरजेचं आहे, तसंच तिच्याकडून इतरांच्या कष्टांची आणि भावनांची जाणीव ठेवली जाणंही गरजेचं आहे.

कारण संसार एका व्यक्तीच्या त्यागाने नव्हे, तर एकमेकांच्या त्यागाची कदर केल्याने टिकतो.

स्वतःच्या आई-वडिलांवर प्रेम… मग सासू-सासऱ्यांबाबत दुजाभाव का?

प्रत्येक मुलगी आपल्या आई-वडिलांच्या घरात लाडात वाढलेली असते. तिच्या सुखासाठी आई-वडील स्वतःच्या इच्छा बाजूला ठेवतात. तिच्या डोळ्यांत अश्रू आले की त्यांचं काळीज तुटतं. तिच्या भविष्याची चिंता करताना त्यांची रात्र जागून जाते.

लग्नानंतर ती दुसऱ्या घरात जाते. तिच्या आयुष्यात नवी नाती जोडली जातात. नवरा, सासू, सासरे, दीर, नणंद आणि इतर नातेवाईक तिच्या आयुष्याचा भाग बनतात.

या नव्या नात्यांमध्ये तिला प्रेम मिळावं, सन्मान मिळावा, तिच्या मताला किंमत मिळावी, ही अपेक्षा योग्यच आहे.

पण एक प्रश्न इथेही विचारायला हवा…

ज्या आई-वडिलांनी आपल्या नवऱ्याला जन्म दिला, त्याला वाढवलं, त्याच्या भविष्याकरिता आयुष्यभर कष्ट केले, त्या आई-वडिलांना प्रेमाने दोन शब्द बोलणं, त्यांची विचारपूस करणं आणि त्यांचा सन्मान राखणं हीसुद्धा नात्याची जबाबदारी नाही का?

आपल्या आई-वडिलांसाठी मन भरून येत असेल, तर नवऱ्याच्या आई-वडिलांच्या डोळ्यांतले अश्रूही समजून घ्यायला हवेत.

आपल्या आईला औषध वेळेवर मिळावं असं वाटत असेल, तर सासू-सासऱ्यांच्या औषधांचीही काळजी घ्यावी.

आपल्या वडिलांना आदराने बोलावं असं वाटत असेल, तर सासऱ्यांशी बोलतानाही शब्दांचा सन्मान राखावा.

अर्थात, ही जबाबदारी केवळ सुनेचीच नाही. जावयानेही पत्नीच्या आई-वडिलांना तितकाच मान द्यावा. दोन्ही कुटुंबांतील ज्येष्ठांची काळजी घेणे ही पती-पत्नीची सामायिक जबाबदारी आहे.

सासू-सासरे चुकीचे असतील, अन्याय करत असतील किंवा अपमानकारक वागणूक देत असतील, तर स्त्रीने ते सहनच करावे, असा या लेखाचा अर्थ नाही. सन्मान हा परस्परांचा असतो आणि अन्यायाविरुद्ध आवाज उठवण्याचा अधिकार प्रत्येकाला आहे.

मात्र, केवळ ते नवऱ्याचे आई-वडील आहेत म्हणून त्यांना कमी लेखणे, त्यांच्या भावनांना किंमत न देणे किंवा त्यांना जाणीवपूर्वक परकेपणाची वागणूक देणे, हे नात्यांमध्ये कटुता निर्माण करणारे ठरते.

आपल्या आई-वडिलांना देव मानायचं आणि दुसऱ्यांच्या आई-वडिलांना ओझं समजायचं, ही नात्यांची कसली शिकवण?

“घरचा देव उपाशी, बाई मंदिरापाशी!”

ही म्हण ऐकताना मनाला टोचते; पण तिच्यामागे दडलेला संदेश समजून घेण्याची गरज आहे.

देवदर्शनासाठी मंदिरात जाणं, उपवास करणं, पूजा-अर्चा करणं, भजन-कीर्तनात सहभागी होणं यात काहीच गैर नाही. श्रद्धा माणसाला आधार देते, मनाला शांतता देते.

पण मंदिरात जाऊन देवीसमोर हात जोडताना आपल्या घरातील वृद्ध आई-वडील एकटे, उपेक्षित किंवा उपाशी आहेत का, हेही पाहायला हवं.

देवीला नैवेद्य दाखवताना घरातील ज्येष्ठांनी जेवण केलं आहे का, याची विचारपूस करायला हवी.

मंदिरात फुलं वाहताना घरातल्या वृद्ध आईच्या औषधांची आठवण ठेवायला हवी.

देवीच्या चरणी डोकं ठेवताना घरातील वडिलांच्या थकलेल्या चेहऱ्याकडेही प्रेमाने पाहायला हवं.

कारण देव केवळ मंदिरात नसतो; तो आपल्या घरातील वृद्ध आई-वडिलांच्या थरथरणाऱ्या हातांत, त्यांच्या वाट पाहणाऱ्या नजरेत आणि त्यांच्या आशीर्वादातही असतो.

घरातील ज्येष्ठांना वेळेवर जेवण, औषध, प्रेम आणि सुरक्षितता मिळत नसेल, तर केवळ धार्मिक विधींनी कर्तव्य पूर्ण होत नाही.

ही जबाबदारी सुनेचीच नाही, तर मुलाची, मुलीची, जावयाची आणि घरातील प्रत्येक सदस्याची आहे.

घरातल्या माणसांना दुःख देऊन बाहेरच्या जगात पुण्य कमावण्याचा प्रयत्न करण्यापेक्षा, आपल्या जवळच्या माणसांच्या चेहऱ्यावर समाधान फुलवणं अधिक महत्त्वाचं आहे.

आदिशक्ती आहेस, तर तुझ्या वागण्यातही आदिशक्तीचे गुण दिसू देत!

स्त्री म्हणजे शक्ती. पण शक्तीचा अर्थ केवळ स्वतःच्या हक्कांसाठी उभं राहणं नाही; तर योग्य वेळी दुसऱ्यांच्या हक्कांचं रक्षण करणंही आहे.

स्त्रीला सन्मान हवा, तर तिनेही दुसऱ्यांचा सन्मान राखावा.

तिला प्रेम हवं, तर तिनेही प्रेम द्यावं.

तिला आपुलकी हवी, तर तिनेही आपुलकी जपावी.

तिला आपल्या आई-वडिलांची काळजी वाटत असेल, तर नवऱ्याच्या आई-वडिलांच्या वृद्धत्वाची वेदनाही समजून घ्यावी.

आणि हेच पुरुषांनाही लागू होतं. पत्नीच्या माहेरच्या माणसांना कमी लेखणारा नवरा संसारात समतेचा दावा करू शकत नाही.

काही कुटुंबांमध्ये मात्र अहंकार, हट्ट, अपमानास्पद भाषा आणि नात्यांमधील दुजाभाव इतका वाढतो की, घरातील वृद्ध माणसांना स्वतःच्याच घरात परकेपणा जाणवू लागतो.

काही वेळा त्यांची चूक नसतानाही त्यांना दुर्लक्षित केलं जातं. त्यांच्याशी बोलणं टाळलं जातं. त्यांच्या गरजा ओझं वाटू लागतात. त्यांच्या अनुभवांची थट्टा होते. त्यांना आपल्या मुलाशी किंवा नातवंडांशी मनमोकळेपणाने बोलण्याची संधीही मिळत नाही.

अशा वागणुकीकडे दुर्लक्ष करून चालणार नाही.

मात्र, यासाठी सर्व स्त्रियांना किंवा सर्व सुनांना दोष देणंही चुकीचं आहे. अनेक सुना आपल्या सासू-सासऱ्यांची मुलीप्रमाणे काळजी घेतात; अनेक घरांमध्ये सासू-सासरे आणि सून यांचं नातं रक्ताच्या नात्यांपेक्षाही अधिक घट्ट असतं. त्याचप्रमाणे अनेक स्त्रियांना अन्याय, अपमान आणि मानसिक त्रासाचाही सामना करावा लागतो.

म्हणून प्रश्न स्त्री किंवा पुरुष असा नाही.

प्रश्न आहे तो माणुसकीचा, कर्तव्याचा आणि नात्यांतील न्यायाचा!

जिथे चुकीचं वर्तन दिसेल, तिथे ते चुकीचं म्हणण्याचं धैर्य हवं. आणि जिथे स्वतःकडून चूक होत असेल, तिथे ती स्वीकारण्याचं मोठेपणही हवं.

काही माऊलींनो, आत्मपरीक्षणाची वेळ आली आहे!

हा लेख कुणाची टीका करण्यासाठी नाही. कुणाचं नाव घेऊन बदनामी करण्यासाठी नाही. कोणत्याही स्त्रीच्या स्वाभिमानाला ठेच पोहोचवण्याचाही उद्देश नाही.

पण समाजात घडणाऱ्या वास्तवाकडे डोळेझाक करूनही चालणार नाही.

स्त्रीच्या सन्मानासाठी आपण आवाज उठवतो, ही चांगली गोष्ट आहे. पण त्याच वेळी घरातील वृद्धांच्या सन्मानासाठीही आवाज उठवला पाहिजे.

काही घरांमध्ये वृद्ध सासू-सासऱ्यांना जाणीवपूर्वक त्रास दिला जातो, त्यांच्या गरजांकडे दुर्लक्ष केलं जातं, त्यांच्या मुलाशी असलेल्या नात्यात कटुता निर्माण केली जाते, अशा तक्रारी समोर येतात. अशा घटनांमध्ये वस्तुस्थिती समजून घेऊन, दोन्ही बाजू ऐकून योग्य भूमिका घेणं गरजेचं आहे.

कोणाच्याही बाबतीत अन्याय होऊ नये. ना सुनेवर, ना सासूवर; ना पत्नीवर, ना नवऱ्यावर; ना मुलांवर, ना वृद्ध आई-वडिलांवर.

सन्मान मागताना दुसऱ्याचा सन्मान हिरावून घेऊ नका. हक्क सांगताना दुसऱ्याच्या हक्कांची पायमल्ली करू नका. आणि स्वतःच्या वेदना मांडताना दुसऱ्यांच्या वेदना विसरू नका.

हीच या लेखामागची भावना आहे.

या जन्मी केलेल्या कर्माची जाणीव ठेवावी!

आपण आपल्या आयुष्यात जे वागतो, जशी माणसं जोडतो, ज्या भावना दुसऱ्यांच्या मनात निर्माण करतो, त्याचे परिणाम आपल्या नात्यांवर निश्चितच उमटतात.

आज आपण वृद्ध आई-वडिलांशी कसं वागतो, उद्या आपली मुलं आपल्याला पाहून नात्यांची शिकवण घेत असतात. आपण घरातील ज्येष्ठांना प्रेम देतो की अपमान, त्यांचं म्हणणं ऐकतो की त्यांना गप्प बसवतो, यावर पुढच्या पिढीची संस्कारांची दिशा ठरते.

कर्माचं फळ नेमकं कधी आणि कसं मिळेल, हे कुणालाही निश्चितपणे सांगता येत नाही. पण आपल्या वागण्याचे परिणाम नात्यांत आणि समाजात दिसतात, हे मात्र नाकारता येत नाही.

आज आपण आई-वडिलांना वेळ देत नाही, तर उद्या आपल्या मुलांकडून वेळेची अपेक्षा करताना त्यांना आपल्या वागण्याची आठवण होऊ शकते.

आज आपण एखाद्या वृद्ध माणसाला अपमानित करतो, तर आपल्या मुलांच्या मनातही वृद्धत्वाबद्दल चुकीची भावना निर्माण होऊ शकते.

म्हणून कर्माची भीती दाखवण्यापेक्षा कर्माची जाणीव ठेवूया.

दुसऱ्यांच्या डोळ्यांत अश्रू आणून आपल्या आयुष्यात आनंद शोधता येत नाही. माणसांना दुःख देण्यापेक्षा त्यांना आधार देण्यातच आयुष्याचं खरं समाधान आहे.

जिवंतपणी सेवा करा… मेल्यावर काय फायदा?

एखाद्या आई-वडिलांच्या निधनानंतर मोठा कार्यक्रम आयोजित केला जातो. फोटोला हार घातला जातो. त्यांच्या आठवणी सांगितल्या जातात. सोशल मीडियावर भावनिक संदेश लिहिले जातात. त्यांच्या प्रेमाची, त्यागाची आणि संस्कारांची स्तुती केली जाते.

हे सगळं चुकीचं नाही. गेलेल्या व्यक्तीच्या स्मृती जपणं ही चांगली गोष्ट आहे.

पण मनाला एक प्रश्न विचारावासा वाटतो…

ज्या आई-वडिलांनी आयुष्यभर आपल्यासाठी कष्ट केले, त्यांना जिवंतपणी दोन प्रेमाचे शब्द दिले होते का?

त्यांच्या औषधांची वेळ सांभाळली होती का?

त्यांच्या मनातल्या भीती, एकटेपणा आणि वेदना ऐकून घेतल्या होत्या का?

त्यांना कधीतरी आपल्या जवळ बसवून म्हटलं होतं का, “तुम्ही काळजी करू नका. आम्ही आहोत तुमच्यासोबत!”

जिवंत असताना त्यांना वेळ नाही, पण निधनानंतर श्रद्धांजलीसाठी वेळ आहे; जिवंत असताना त्यांच्या गरजा ओझं वाटतात, पण गेल्यानंतर त्यांच्या त्यागाची आठवण येते—असं आपल्या आयुष्यात होऊ नये.

कारण गेलेल्या माणसाला आपण पुन्हा जेवण वाढू शकत नाही. त्याच्या डोक्यावरून प्रेमाने हात फिरवू शकत नाही. त्याच्या थकलेल्या पायांना आराम देऊ शकत नाही. त्याच्या डोळ्यांत पाहून “तुम्ही आहात म्हणून आमचं घर आहे,” असं सांगू शकत नाही.

म्हणून जिवंतपणी सेवा करा. जिवंतपणी प्रेम द्या. जिवंतपणी सन्मान द्या. कारण मृत्यूनंतर वाहिलेल्या फुलांपेक्षा जिवंतपणी दिलेल्या प्रेमाचा सुगंध अधिक मौल्यवान असतो.

या नवरात्रीत देवीकडे एकच प्रार्थना करूया…

हे आदिशक्ती माते,

प्रत्येक स्त्रीला स्वाभिमान दे. तिच्या कष्टांची जाणीव समाजाला होऊ दे. अन्यायाविरुद्ध उभं राहण्याचं धैर्य तिला दे. पण त्याचबरोबर प्रत्येकाच्या मनात दुसऱ्यांचा सन्मान करण्याची बुद्धीही दे.

सुनेला सासू-सासऱ्यांच्या वेदना समजण्याची संवेदना दे. सासू-सासऱ्यांना सुनेला मुलीसारखं प्रेम देण्याचं मोठेपण दे. नवऱ्याला पत्नीच्या भावनांची जाणीव दे. पत्नीला नवऱ्याच्या जबाबदाऱ्या समजण्याची समज दे. मुलांना आई-वडिलांच्या त्यागाची किंमत ओळखण्याचे संस्कार दे.

प्रत्येक घरातील मतभेद संवादातून मिटू दे. कुणावर अन्याय होऊ नये. वृद्धत्व कुणासाठी ओझं बनू नये. नात्यांमध्ये अहंकारापेक्षा प्रेम मोठं ठरू दे.

प्रत्येक घरात सन्मान असू दे, प्रत्येक नात्यात आपुलकी असू दे आणि प्रत्येक मनात माणुसकी जिवंत राहू दे.

शेवटचा संदेश…

प्रिय मायमाऊलींनो, तुम्ही आदिशक्ती आहात. तुमच्या कष्टांना सलाम, तुमच्या त्यागाला वंदन आणि तुमच्या मायेपुढे जगातील प्रत्येक संपत्ती छोटी आहे.

पण या शक्तीची खरी ओळख तुमच्या वागण्यातूनही दिसू द्या.

तुमच्या आई-वडिलांना जसा मान देता, तसाच नवऱ्याच्या आई-वडिलांनाही सन्मान द्या. त्यांच्या चुका असतील तर संवादातून प्रश्न सोडवा; अन्याय होत असेल तर योग्य मार्गाने त्याविरुद्ध उभे राहा. पण नात्यांचा अपमान, जाणीवपूर्वक दुर्लक्ष आणि माणुसकीचा विसर यांना संसाराचा भाग बनू देऊ नका.

आणि पुरुषांनो, ही जबाबदारी केवळ स्त्रियांची आहे, असं समजू नका. आपल्या पत्नीचा सन्मान राखा, तिच्या माहेरच्या माणसांना आपलेपणाने वागवा आणि आपल्या आई-वडिलांची सेवा करण्याची जबाबदारीही स्वतः स्वीकारा.

कारण संसारात एकाच व्यक्तीने झुकत राहायचं नसतं; दोघांनीही एकमेकांना समजून घ्यायचं असतं.

नवरात्र म्हणजे केवळ देवीची आराधना नव्हे; तर आपल्या वागण्यात शक्ती, विचारांत विवेक आणि नात्यांत माणुसकी जागवण्याचा उत्सव आहे.

घरातील स्त्रीला विश्रांती द्या, वृद्धांना सन्मान द्या, नात्यांना प्रेम द्या आणि आपल्या कर्तव्याची जाणीव ठेवा.

देवीच्या मंदिरात दिवा लावण्यापूर्वी घरातील माणसांच्या मनातला अंधार दूर करा.

आरतीच्या ताटात फुलं ठेवण्यापूर्वी आपल्या वागण्यात प्रेमाची फुलं फुलवा.

आणि श्रद्धांजली वाहण्याची वेळ येण्यापूर्वी आपल्या आई-वडिलांना प्रेमाने जवळ घ्या.

कारण आयुष्य संपल्यानंतर केलेली सेवा आठवण बनते; पण जिवंतपणी केलेली सेवा आशीर्वाद बनून आयुष्यभर सोबत राहते!

हीच खरी आदिशक्तीची उपासना… हीच नात्यांची खरी पूजा… आणि हाच नवरात्रीचा खरा संदेश!

— शब्दसंकलन : सुधाकर चौधरी

“नानांच्या मित्रांनी तरी यायला हवं होतं!” प्रवीण तरडेंची भावूक खंत; बॉलिवूडच्या अनुपस्थितीवर उपस्थित केला प्रश्न!

Sun, 18 Oct 2026 06:45:12 +0000

नाना पाटेकर यांच्या आठवणी सांगताना प्रवीण तरडे भावुक; अंत्यसंस्काराला आलेल्या शेतकऱ्यांच्या प्रेमाने वेधले लक्ष

मुंबई | अनुप गोरे

ज्येष्ठ अभिनेते नाना पाटेकर यांच्या अंत्यसंस्काराला बॉलिवूडमधील कलाकारांची अपेक्षित उपस्थिती दिसली नाही, या मुद्द्यावर मराठी अभिनेते आणि दिग्दर्शक प्रवीण तरडे यांनी आपली खंत व्यक्त केली आहे. नानांसारख्या मोठ्या कलाकाराच्या अखेरच्या प्रवासात त्यांच्या जवळच्या मित्रांनी तरी उपस्थित राहायला हवे होते, अशी भावना त्यांनी व्यक्त केली. त्यांच्या या वक्तव्यामुळे चित्रपटसृष्टीतील मैत्री, नातेसंबंध आणि नानांनी सामान्य माणसांच्या मनात निर्माण केलेले स्थान यांची चर्चा पुन्हा सुरू झाली आहे.

प्रवीण तरडे स्पष्टच बोलले; नानांच्या मित्रांच्या अनुपस्थितीची खंत!

‘कॉफी विथ कौशिक’ या कार्यक्रमात नाना पाटेकर यांच्याविषयीच्या आठवणी सांगताना प्रवीण तरडे यांनी हा विषय मांडला. नानांचे मोठेपण हे बॉलिवूडमधील कलाकारांच्या उपस्थितीवर अवलंबून नव्हते; मात्र, ज्यांना नानांनी आपले मित्र मानले, त्यांनी त्यांच्या अंत्यसंस्काराला उपस्थित राहायला हवे होते, अशी भावना तरडे यांच्या वक्तव्यातून व्यक्त झाली.

चित्रपटसृष्टीत अनेक कलाकार एकमेकांशी मैत्रीचे आणि जिव्हाळ्याचे संबंध जपतात. अशा परिस्थितीत नानांसारख्या ज्येष्ठ कलाकाराच्या अंतिम निरोपाच्या वेळी त्यांच्या जवळच्या मित्रांची उपस्थिती अपेक्षित असणे स्वाभाविक आहे. याच भावनेतून प्रवीण तरडे यांनी आपली नाराजी व्यक्त केली. त्यांच्या बोलण्यातून नानांविषयीचा आदर आणि त्यांच्या नात्यांबद्दलची अपेक्षा स्पष्टपणे जाणवली.

“बॉलिवूडपेक्षा शेतकरी मोठा!” तरडेंच्या भूमिकेचा भावनिक अर्थ

प्रवीण तरडे यांनी नानांच्या अंत्यसंस्काराला उपस्थित राहिलेल्या शेतकऱ्यांचाही विशेष उल्लेख केला. दूरवरून आलेल्या शेतकऱ्यांनी नानांना अखेरचा निरोप दिला, ही बाब त्यांच्या सामाजिक कार्याची आणि सामान्य जनतेशी असलेल्या नात्याची जाणीव करून देणारी ठरली.

एका बाजूला चित्रपटसृष्टीतील प्रसिद्धी आणि झगमगाट, तर दुसऱ्या बाजूला नानांविषयी कृतज्ञता व्यक्त करण्यासाठी आलेले शेतकरी—या दोन गोष्टींमधून प्रवीण तरडे यांनी मांडलेल्या भावनेचे महत्त्व अधोरेखित होते. नानांनी शेतकऱ्यांसाठी केलेल्या कामामुळे त्यांच्या मनात निर्माण झालेला आदर हा त्यांच्या आयुष्यभराच्या कार्याची मोठी पावती असल्याचे या संदर्भातून दिसून येते.

‘नाम फाउंडेशन’मधून जपले शेतकऱ्यांशी नाते

नाना पाटेकर आणि अभिनेते मकरंद अनासपुरे यांनी ‘नाम फाउंडेशन’च्या माध्यमातून दुष्काळग्रस्त भागांतील शेतकरी आणि गरजू लोकांसाठी विविध उपक्रम राबवले. शेतकऱ्यांच्या अडचणींकडे समाजाचे लक्ष वेधणे आणि संकटग्रस्तांना मदतीचा हात देण्याच्या प्रयत्नांमुळे नानांविषयी शेतकरी वर्गात विशेष आपुलकी निर्माण झाली.

त्यामुळे नानांच्या अखेरच्या प्रवासात शेतकऱ्यांची उपस्थिती ही केवळ औपचारिक बाब नव्हती; तर त्यांच्या सामाजिक कार्याशी जोडलेल्या भावनिक नात्याचे प्रतीक म्हणून तिच्याकडे पाहिले जात आहे.

प्रवीण तरडेंच्या वक्तव्याने चर्चेला नवा विषय

प्रवीण तरडे यांनी व्यक्त केलेली खंत ही केवळ बॉलिवूडमधील कलाकारांच्या उपस्थितीपुरती मर्यादित नाही. एखाद्या व्यक्तीने आपल्या आयुष्यात किती माणसे जोडली, त्यांच्या दुःखात किती सहभागी झाले आणि समाजाच्या मनात किती विश्वास निर्माण केला, यावरही त्याचे मोठेपण ठरते, हा विचार त्यांच्या वक्तव्यातून पुढे येतो.

नाना पाटेकर यांनी मराठी आणि हिंदी चित्रपटसृष्टीत आपल्या अभिनयाचा ठसा उमटवला. त्याचबरोबर सामाजिक कार्यातून सामान्य माणसांशी असलेले नातेही जपले. प्रवीण तरडे यांनी त्यांच्या आठवणी सांगताना उपस्थित केलेला मुद्दा याच नात्यांच्या महत्त्वाकडे लक्ष वेधणारा ठरला आहे.

कलाकारांच्या गर्दीपेक्षा माणसांच्या मनातील प्रेम मोठे असते; प्रसिद्धीपेक्षा नात्यांतील जिव्हाळा महत्त्वाचा असतो. प्रवीण तरडे यांच्या वक्तव्यातून व्यक्त झालेली खंत आणि नानांविषयी शेतकऱ्यांनी दाखवलेली आपुलकी यामुळे हा विषय चर्चेत आला आहे.

जगदंबा इंजिनिअरिंग कॉलेजमध्ये २४ ऑक्टोबरला विशेष पालक सभा; शैक्षणिक प्रगतीपासून करिअरपर्यंत होणार थेट संवाद!

Sun, 18 Oct 2026 06:17:45 +0000

पालकांनो, आपल्या पाल्याच्या चार वर्षांच्या भविष्याचा ‘रोडमॅप’ ठरणार!

उपस्थितीपासून करिअरपर्यंत प्रत्येक टप्प्याची माहिती पालकांना मिळणार; जगदंबा इंजिनिअरिंग कॉलेजचा पुढाकार

२४ ऑक्टोबरला B.Tech प्रथम वर्षाच्या पालकांची विशेष सभा; ERP, मोबाईल अॅप, शैक्षणिक प्रगती अहवाल आणि व्यक्तिमत्त्व विकासावर होणार सविस्तर मार्गदर्शन

यवतमाळ | प्रतिनिधी : प्रीती चौधरी

महाविद्यालयात प्रवेश मिळणे ही विद्यार्थ्याच्या भविष्याची सुरुवात असते; मात्र त्या भविष्याला यशाची जोड देण्यासाठी नियमित उपस्थिती, अभ्यासातील सातत्य, तांत्रिक ज्ञान, व्यक्तिमत्त्व विकास आणि योग्य करिअर नियोजन आवश्यक असते. पालकांच्या मनातील याच प्रश्नांना उत्तर देण्यासाठी यवतमाळ येथील NAAC A+ मानांकनप्राप्त जगदंबा कॉलेज ऑफ इंजिनिअरिंग अँड टेक्नॉलॉजी यांच्या वतीने B.Tech प्रथम वर्षात प्रवेश घेतलेल्या विद्यार्थ्यांच्या पालकांसाठी शनिवार, दि. २४ ऑक्टोबर २०२६ रोजी विशेष पालक सभेचे आयोजन करण्यात आले आहे.

आर्णी रोड, यवतमाळ येथील बलवंत मंगल कार्यालयात आयोजित या सभेत विद्यार्थ्यांच्या शैक्षणिक प्रगतीपासून ते त्यांच्या भविष्यातील करिअरपर्यंतच्या विविध महत्त्वपूर्ण विषयांवर पालकांशी थेट संवाद साधण्यात येणार आहे. अभियांत्रिकीच्या चार वर्षांच्या शैक्षणिक प्रवासात विद्यार्थ्यांना केवळ पदवीधर न बनवता तांत्रिकदृष्ट्या सक्षम, आत्मविश्वासपूर्ण आणि रोजगारक्षम बनविण्यासाठी पालक, शिक्षक आणि महाविद्यालय यांच्यात समन्वय साधण्यावर या उपक्रमात भर राहणार आहे.

‘पाल्य कॉलेजमध्ये नेमकी किती प्रगती करतोय?’ पालकांना मिळणार उत्तर!

विद्यार्थ्यांची नियमित उपस्थिती, प्रात्यक्षिकांमधील सहभाग, अभ्यासातील सातत्य आणि शैक्षणिक कामगिरी या बाबी त्यांच्या यशस्वी वाटचालीसाठी महत्त्वपूर्ण असतात. मात्र, पाल्याच्या महाविद्यालयीन जीवनातील प्रगतीची माहिती पालकांना वेळेवर मिळणेही तितकेच आवश्यक आहे. ही गरज लक्षात घेऊन या सभेत विद्यार्थ्यांच्या शैक्षणिक प्रगतीविषयी माहिती देण्यात येणार असून, वर्गशिक्षकांशी प्रत्यक्ष संवाद साधण्याची संधी पालकांना उपलब्ध होणार आहे.

विद्यार्थ्यांच्या अभ्यासातील जमेच्या बाजू, सुधारणेची आवश्यकता असलेली क्षेत्रे आणि पुढील शैक्षणिक नियोजन याविषयी चर्चा करता येणार असल्याने पालकांना आपल्या पाल्याच्या शिक्षणप्रवासाचे अधिक स्पष्ट चित्र समजण्यास मदत होणार आहे.

ERP सॉफ्टवेअर आणि मोबाईल अॅप; पालकांसाठी डिजिटल माहितीचा मार्ग!

आधुनिक तंत्रज्ञानाच्या माध्यमातून शिक्षणप्रक्रियेत पालकांचा सहभाग वाढविण्याच्या दृष्टीने ERP सॉफ्टवेअर आणि महाविद्यालयाच्या मोबाईल अॅपविषयी मार्गदर्शन करण्यात येणार आहे. या सुविधांच्या माध्यमातून विद्यार्थ्यांच्या उपस्थितीची माहिती, शैक्षणिक नोंदी आणि प्रगती याबाबत पालकांना कशा प्रकारे माहिती मिळू शकते, याचे स्पष्टीकरण सभेत करण्यात येणार आहे.

डिजिटल माध्यमातून पालक आणि महाविद्यालय यांच्यातील संवाद अधिक सुलभ व्हावा, विद्यार्थ्यांच्या शैक्षणिक अडचणी वेळेत समजाव्यात आणि त्यांच्या प्रगतीसाठी आवश्यक पावले उचलता यावीत, हा या उपक्रमामागील महत्त्वपूर्ण उद्देश आहे.

केवळ इंजिनिअर नव्हे; सक्षम व्यक्तिमत्त्व घडविण्यावर भर!

आजच्या स्पर्धात्मक युगात अभियांत्रिकीची पदवी मिळविण्यासोबतच संवादकौशल्य, आत्मविश्वास, तर्कशक्ती आणि रोजगारक्षम क्षमता विकसित करणे अत्यावश्यक झाले आहे. ही बाब लक्षात घेऊन Personality Development, Aptitude Test आणि English Communication यांसारख्या उपक्रमांवर भर देण्यात येणार आहे.

विद्यार्थ्यांना तांत्रिक ज्ञानासोबत व्यावसायिक क्षेत्रात आवश्यक असलेली कौशल्ये आत्मसात करता यावीत, मुलाखती आणि रोजगाराच्या संधींसाठी त्यांची तयारी व्हावी आणि बदलत्या तंत्रज्ञानाच्या युगात ते सक्षमपणे पुढे जावेत, या दृष्टीने महाविद्यालयाच्या शैक्षणिक उपक्रमांची माहिती पालकांसमोर मांडण्यात येणार आहे.

अध्यक्षस्थानी डॉ. शितल अजाबराव वातिले; प्राचार्यांसह मान्यवरांची उपस्थिती

या विशेष पालक सभेच्या अध्यक्षस्थानी जगदंबा बहुउद्देशीय ग्रामीण विकास संस्थेचे सचिव डॉ. शितल अजाबराव वातिले राहणार आहेत. तसेच महाविद्यालयाचे प्राचार्य डॉ. पी. के. डाखोळे, उपप्राचार्य डॉ. व्ही. एल. भांबेरे, विभागप्रमुख प्रा. पी. एच. राठोड आणि उपविभागप्रमुख प्रा. एम. ए. खान यांची मंचावर प्रमुख उपस्थिती राहणार आहे.

मान्यवरांच्या उपस्थितीत दीपप्रज्वलन आणि राष्ट्रगीताने कार्यक्रमाची सुरुवात होईल. त्यानंतर पालकांचे मनोगत, मार्गदर्शनपर सत्रे आणि महाविद्यालयाच्या शैक्षणिक उपक्रमांचे विशेष सादरीकरण होणार आहे. विद्यार्थ्यांच्या सर्वांगीण विकासासाठी महाविद्यालयाच्या माध्यमातून राबविण्यात येणाऱ्या विविध उपक्रमांची माहिती या वेळी पालकांना मिळणार आहे.

प्रगती अहवालाचे वितरण; वर्गशिक्षकांशी थेट संवादाची संधी

सभेतील महत्त्वाचा भाग म्हणजे वर्गशिक्षक आणि पालक यांची प्रत्यक्ष भेट. यावेळी विद्यार्थ्यांच्या शैक्षणिक प्रगती अहवालाचे वितरण करण्यात येणार आहे. पालकांना आपल्या पाल्याच्या अभ्यासातील कामगिरीविषयी शिक्षकांशी चर्चा करता येणार असून, शैक्षणिक प्रगती अधिक चांगली करण्यासाठी आवश्यक मार्गदर्शनही मिळणार आहे.

विद्यार्थ्यांच्या अडचणी समजून घेणे, त्यांच्या अभ्यासातील सुधारणांसाठी योग्य नियोजन करणे आणि पालक-शिक्षक समन्वय अधिक मजबूत करणे, या दृष्टीने हा संवाद महत्त्वपूर्ण ठरणार आहे.

सकाळी १०.४५ वाजल्यापासून कार्यक्रमाचे नियोजन

शनिवार, दि. २४ ऑक्टोबर २०२६ रोजी सकाळी १०.४५ ते ११ वाजेदरम्यान पालकांचे आगमन होईल. सकाळी ११.१५ वाजता दीपप्रज्वलन व राष्ट्रगीताने कार्यक्रमाला प्रारंभ होणार आहे. त्यानंतर पालकांचे मनोगत, मान्यवरांचे मार्गदर्शन, शैक्षणिक उपक्रमांचे सादरीकरण, वर्गशिक्षक-पालक संवाद आणि विद्यार्थ्यांच्या प्रगती अहवालाचे वितरण करण्यात येईल. दुपारी २.१५ ते ३ या वेळेत भोजन अवकाश व समारोपाचे नियोजन आहे.

पालक-शिक्षक समन्वयातून उज्ज्वल भविष्याची पायाभरणी!

विद्यार्थ्यांचे भविष्य घडविण्यात पालक, शिक्षक आणि महाविद्यालय यांची भूमिका अत्यंत महत्त्वाची असते. विद्यार्थ्यांच्या शैक्षणिक प्रगतीवर लक्ष ठेवणे, त्यांच्या अडचणी वेळेत ओळखणे आणि योग्य मार्गदर्शनासाठी परस्पर समन्वय साधणे ही काळाची गरज आहे.

‘प्रवेशापासून पदवीपर्यंत, शिक्षणापासून रोजगारक्षमतेपर्यंत आणि ज्ञानापासून व्यक्तिमत्त्व विकासापर्यंत’ विद्यार्थ्यांच्या सर्वांगीण प्रगतीचा विचार करणारी ही विशेष पालक सभा अभियांत्रिकीच्या चार वर्षांच्या प्रवासाला नवी दिशा देणारी ठरण्याची अपेक्षा आहे.

डोंगरखेडच्या मातीत शिवरायांच्या पाऊलखुणा; जगदंबा मातेच्या चरणी श्रद्धेचा महासागर!

Sun, 18 Oct 2026 05:19:03 +0000

डोंगरखेडच्या कुशीत जागृत जगदंबा!

छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या ऐतिहासिक मुक्कामाच्या स्मृतीने पावन झालेले तीर्थक्षेत्र; डोंगररांगा, धरण, भव्य दीपमाळ आणि पिढ्यान्‌पिढ्यांच्या श्रद्धेचा अद्भुत संगम

शारदीय नवरात्रोत्सवाला भक्तिसागर; १९ ऑक्टोबरला होमहवन व महाप्रसाद — वाशिम जिल्ह्यासह परजिल्ह्यातील भाविकांची मांदियाळी

मंगरूळपीर | सुधाकर चौधरी

वाशिम जिल्ह्यातील मंगरूळपीर तालुक्यातील निसर्गरम्य परिसरात वसलेले श्री जगदंबा देवी संस्थान, डोंगरखेड (गिंभा), ता. मंगरूळनाथ, जि. वाशिम हे पंचक्रोशीतील श्रद्धेचे महत्त्वाचे केंद्र आहे. धरणाच्या जलाशयाच्या सान्निध्यात वसलेल्या या पुरातन देवस्थानाला धार्मिक परंपरेसोबतच ऐतिहासिक महत्त्व लाभले आहे. नवरात्रोत्सवाच्या काळात येथे जिल्ह्यासह परिसरातील भाविक मोठ्या श्रद्धेने दर्शनासाठी येतात. पिढ्यान्‌पिढ्या जपली गेलेली देवीची सेवा, भव्य दीपमाळ, निसर्गरम्य परिसर आणि छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या मुक्कामाशी जोडली गेलेली स्थानिक इतिहासपरंपरा यामुळे डोंगरखेडचे श्री जगदंबा देवी संस्थान हे श्रद्धा, इतिहास, संस्कृती आणि निसर्ग यांचा अनोखा संगम ठरले आहे.

मंगरूळपीर तालुक्यातील डोंगरखेड हे नाव उच्चारले की समोर उभे राहते ते निसर्गाच्या कुशीत वसलेले, श्रद्धेने जागृत असलेले आणि इतिहासाच्या पाऊलखुणा जपणारे श्री जगदंबा देवी संस्थान. महाराष्ट्र शासनाचा ‘ब’ वर्ग तीर्थक्षेत्राचा दर्जा प्राप्त असलेल्या या देवस्थानात शारदीय नवरात्रोत्सव मोठ्या भक्तिभावाने आणि उत्साहात साजरा होत आहे.

डोंगराळ भाग, सभोवताली पसरलेल्या निसर्गरम्य डोंगररांगा, धरणाच्या जलाशयाचे सौंदर्य आणि या सर्व निसर्गरम्य वातावरणाच्या सान्निध्यात वसलेले जगदंबा मातेचे मंदिर, अशी डोंगरखेडची आगळीवेगळी ओळख आहे. श्रद्धा, इतिहास, निसर्ग, संस्कृती आणि पिढ्यान्‌पिढ्यांची धार्मिक परंपरा या सर्वांचा सुंदर संगम या ठिकाणी अनुभवायला मिळतो.

पिढ्यान्‌पिढ्या जपली जगदंबा मातेची सेवा!

डोंगरखेडच्या श्री जगदंबा देवी संस्थानची सर्वांत मोठी ओळख म्हणजे मातेवरील अखंड श्रद्धा आणि पिढ्यान्‌पिढ्या जपली गेलेली धार्मिक परंपरा.

आज संस्थानचे अध्यक्ष श्रीरंग पाटील आणि विश्वस्त मंडळाच्या वतीने देवीची सेवा, नवरात्रोत्सवातील धार्मिक कार्यक्रम आणि भक्तांसाठी विविध उपक्रम सातत्याने पुढे नेले जात आहेत. मात्र ही परंपरा केवळ आजच्या पिढीपुरती मर्यादित नाही. श्रीरंग पाटील यांच्या पूर्वजांनीही श्री जगदंबा मातेची सेवा आणि धार्मिक परंपरा श्रद्धेने जपली, अशी स्थानिक परंपरा आहे.

पूर्वजांनी जपलेली ही भक्तीची ज्योत आजच्या पिढीनेही तेवत ठेवली असून, पुढील पिढीकडेही हा धार्मिक वारसा पोहोचविण्याचा प्रयत्न सुरू आहे.

म्हणूनच डोंगरखेडचा नवरात्रोत्सव हा केवळ नऊ दिवसांचा धार्मिक कार्यक्रम नसून पूर्वजांनी जपलेल्या श्रद्धेचा वारसा पुढे नेणारा उत्सव आहे.

छत्रपती शिवाजी महाराजांचा ऐतिहासिक मुक्काम!

डोंगरखेडच्या श्री जगदंबा देवी मंदिराच्या इतिहासाशी जोडला गेलेला सर्वांत महत्त्वाचा आणि भावनिक संदर्भ म्हणजे छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या मुक्कामाची ऐतिहासिक परंपरा.

स्थानिक ऐतिहासिक उल्लेखानुसार माहूरगड ते डोंगरखेड, भुयारघर आणि कारंजा या मार्गावरील प्रवासाच्या संदर्भात छत्रपती शिवाजी महाराजांनी डोंगरखेड येथे श्री जगदंबा देवीच्या मंदिरात मुक्काम केला होता, असा स्पष्ट उल्लेख या परिसरातील इतिहासपरंपरेत सांगितला जातो.

आई भवानीच्या चरणी असलेली छत्रपती शिवाजी महाराजांची अपार श्रद्धा सर्वश्रुत आहे. स्वराज्याच्या निर्मितीचा संकल्प मनात घेऊन महाराष्ट्राच्या कानाकोपऱ्यातून प्रवास करणाऱ्या छत्रपतींच्या पावलांचा स्पर्श डोंगरखेडच्या भूमीलाही लाभल्याची ही परंपरा या देवस्थानाचे महत्त्व अधिक अधोरेखित करते.

डोळ्यांसमोर उभा राहतो तो ऐतिहासिक प्रसंग!

कल्पना करा...

डोंगररांगांमधून घोडदळाचा प्रवास सुरू आहे. सभोवताली निसर्गाची शांतता आहे. दूरवर डोंगरांच्या कुशीत मंदिराचा परिसर दिसतो. स्वराज्याच्या ध्येयाने प्रेरित झालेले छत्रपती शिवाजी महाराज डोंगरखेड येथे पोहोचतात.

आई जगदंबेच्या मंदिरात प्रवेश करून महाराज मातेच्या चरणी नतमस्तक होतात. स्वराज्याच्या कार्यासाठी मातृशक्तीचे आशीर्वाद घेतात. त्यानंतर याच पवित्र भूमीत मुक्काम करून पुढील प्रवासाला निघतात...

इतिहासाच्या या स्मृतीची कल्पना केली तरी अंगावर रोमांच उभे राहतात.

आज ज्या मंदिरात हजारो भाविक श्रद्धेने मस्तक टेकवतात, त्याच मंदिरात छत्रपती शिवाजी महाराजांनीही मातेच्या चरणी नतमस्तक झाल्याची परंपरा डोंगरखेडच्या धार्मिक महत्त्वाला विलक्षण उंची देते.

आई भवानी आणि जगदंबा—महाराष्ट्राच्या मातृशक्तीची परंपरा

छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या जीवनात आई भवानीला अत्यंत महत्त्वाचे स्थान होते. महाराष्ट्राच्या लोकपरंपरेत भवानी, जगदंबा आणि आदिशक्ती ही मातृशक्तीची विविध रूपे मानली जातात.

म्हणूनच डोंगरखेडच्या जगदंबा मातेचे स्थान भाविकांसाठी केवळ मंदिरापुरते मर्यादित नसून शक्ती, श्रद्धा आणि संरक्षणाची अनुभूती देणारे पवित्र स्थान आहे.

देवीच्या उपासनेतील प्रसिद्ध श्लोक—

“या देवी सर्वभूतेषु शक्तिरूपेण संस्थिता।
नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमस्तस्यै नमो नमः॥”

अर्थात—सर्व प्राणिमात्रांमध्ये शक्तीच्या रूपाने विद्यमान असलेल्या त्या देवीला वारंवार नमस्कार.

तसेच—

“सर्वमङ्गलमाङ्गल्ये शिवे सर्वार्थसाधिके।
शरण्ये त्र्यम्बके गौरि नारायणि नमोऽस्तु ते॥”

या प्रार्थनेत देवीला मंगलस्वरूप, सर्वार्थ साधणारी आणि शरणागतांचे रक्षण करणारी माता म्हणून वंदन केले जाते.

पुरातन काळापासून श्रद्धेचे केंद्र

डोंगरखेडचे श्री जगदंबा देवी मंदिर पुरातन काळापासून पंचक्रोशीतील श्रद्धास्थान म्हणून ओळखले जाते, अशी स्थानिक धार्मिक परंपरा आहे.

मंदिराचे स्थानही विलक्षण आहे. डोंगराळ प्रदेशाच्या कुशीत आणि धरणाच्या जलाशयाच्या सान्निध्यात असलेले हे देवस्थान निसर्ग आणि अध्यात्म यांची सांगड घालते.

मंदिराकडे जाणाऱ्या भाविकाला एका बाजूला डोंगरांचे भव्य रूप दिसते, तर दुसऱ्या बाजूला धरणाचा विस्तीर्ण जलसाठा नजरेत भरतो. या निसर्गरम्य वातावरणाच्या मध्यभागी जगदंबा मातेचे पवित्र मंदिर भक्तीची अनुभूती अधिक गडद करते.

भव्य दीपमाळ—शतकांच्या श्रद्धेचा प्रकाश!

मंदिर परिसरातील भव्य दीपमाळ ही डोंगरखेडच्या धार्मिक वैभवाची विशेष ओळख आहे.

नवरात्रोत्सवात दीपमाळेवर प्रज्वलित होणाऱ्या दिव्यांचा प्रकाश संपूर्ण परिसराला भक्तिमय करून टाकतो. या दीपमाळेकडे पाहताना एक पिढी दुसऱ्या पिढीकडे श्रद्धेची ज्योत सोपवत आहे, अशी भावनिक अनुभूती येते.

एक दिवा दुसऱ्या दिव्याला प्रकाश देतो आणि प्रकाशाची ही परंपरा अखंड सुरू राहते. अगदी त्याचप्रमाणे पूर्वजांनी जपलेली जगदंबा मातेची भक्ती आजची पिढी पुढे नेत आहे.

डोंगररांगा आणि धरणाच्या मधोमध निसर्गाचे अनुपम लेणे

डोंगरखेडच्या जगदंबा देवी मंदिराचे आणखी एक वैशिष्ट्य म्हणजे त्याचे निसर्गरम्य भौगोलिक स्थान.

डोंगररांगांनी वेढलेला परिसर आणि धरणाच्या निर्मितीमुळे तयार झालेले जलवैभव यामुळे या ठिकाणाला एक आगळेच सौंदर्य प्राप्त झाले आहे.

डोंगर आणि पाणी यांच्या सान्निध्यात जगदंबा मातेचे मंदिर असल्याने भाविकांना दर्शनासोबतच निसर्गाचा आनंदही अनुभवता येतो.

भविष्यात या परिसराचा योग्य विकास झाल्यास धार्मिक पर्यटन, निसर्ग पर्यटन आणि ऐतिहासिक पर्यटनाचे महत्त्वाचे केंद्र म्हणून डोंगरखेडची ओळख अधिक व्यापक होऊ शकते.

नवरात्र म्हणजे शक्तीचा जागर!

भारतीय संस्कृतीत नवरात्राला अत्यंत महत्त्व आहे. नऊ दिवस आदिशक्तीची आराधना, उपासना, जप, तप, पूजा, आरती आणि होमहवन केले जाते.

धार्मिक श्रद्धेनुसार नवरात्र म्हणजे वाईटावर चांगल्याचा, अंधारावर प्रकाशाचा आणि नकारात्मकतेवर सकारात्मकतेचा विजय साजरा करण्याचा काळ.

डोंगरखेडमध्येही नवरात्रोत्सवाच्या निमित्ताने दररोज धार्मिक कार्यक्रमांची रेलचेल सुरू आहे.

दररोजचे धार्मिक कार्यक्रम

पहाटे ५.३० वाजता — काकड आरती
सकाळी ७.१५ वाजता — आरती
सायंकाळी ५.३० वाजता — हरिपाठ
रात्री ७ वाजता — आरती

याशिवाय विविध महिला भजनी मंडळांच्या सहभागामुळे मंदिर परिसरात दिवसभर भक्तिरसाचे वातावरण निर्माण झाले आहे.

भजनी मंडळांच्या सहभागाने नवरात्रोत्सवाला सांस्कृतिक रंग

नवरात्रोत्सवात विविध महिला भजनी मंडळांकडून धार्मिक कार्यक्रम सादर केले जात आहेत.

यामध्ये मंगरूळपीर येथील जिजाऊ महिला भजनी मंडळ, कारंजा येथील संतोषी माता महिला भजनी मंडळ, मूर्तिजापूर येथील श्रीकृष्णाजी मृदंग व संच, कारंजा येथील ओम महिला भजनी मंडळ, मंगरूळपीर येथील संत झोलेबाबा महिला भजनी मंडळ तसेच कारंजा येथील यशवंत महिला भजनी मंडळ यांचा सहभाग असल्याने नवरात्रोत्सवाला धार्मिकतेसोबत सांस्कृतिक रंगही प्राप्त झाला आहे.

१९ ऑक्टोबरला होमहवन; दुपारी महाप्रसाद

नवरात्रोत्सवातील प्रमुख धार्मिक सोहळा १९ ऑक्टोबर रोजी पार पडणार आहे.

पहाटे ५ वाजता होमहवन होणार असून, त्यानंतर दुपारी १२.३० वाजल्यापासून महाप्रसादाचे वितरण करण्यात येणार आहे.

या धार्मिक सोहळ्यासाठी मोठ्या संख्येने भाविक उपस्थित राहण्याची अपेक्षा आहे.

श्री जगदंबा देवी संस्थानचे अध्यक्ष श्रीरंग पाटील व विश्वस्त मंडळाच्या वतीने भाविकांनी मोठ्या संख्येने उपस्थित राहून मातेचे दर्शन घ्यावे, होमहवनाचा लाभ घ्यावा आणि महाप्रसाद ग्रहण करावा, असे आवाहन करण्यात आले आहे.

पुरातन देवस्थानात दर्शनाचे धार्मिक महत्त्व

हिंदू धार्मिक परंपरेनुसार प्राचीन आणि जागृत देवस्थानात श्रद्धेने दर्शन घेणे, देवीचे नामस्मरण करणे, दीपदान, पूजा-अर्चना, होमहवन आणि अन्नदान करणे याला विशेष महत्त्व आहे.

नवरात्रात देवीचे दर्शन घेणे, तिच्यासमोर प्रार्थना करणे आणि भक्तिभावाने पूजा करणे यामुळे मनाला शांती, श्रद्धेला बळ आणि जीवनाकडे सकारात्मक दृष्टी मिळते, अशी भाविकांची श्रद्धा आहे.

देवदर्शनाचे खरे पुण्य केवळ मनोकामना पूर्ण होण्यात नसून आपल्या संस्कृतीशी, आपल्या आध्यात्मिक परंपरेशी आणि आपल्या मातीशी असलेले नाते अधिक दृढ होण्यात आहे.

डोंगरखेडची माती सांगते—इथे इतिहासही आहे आणि भक्तीही!

डोंगरखेडच्या श्री जगदंबा देवी मंदिराकडे पाहताना एकाच वेळी अनेक इतिहासरेषा जाणवतात.

पिढ्यान्‌पिढ्यांची श्रद्धा आहे...
पूर्वजांची सेवा आहे...
श्रीरंग पाटील आणि विश्वस्त मंडळाची परंपरा पुढे नेण्याची जबाबदारी आहे...
छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या मुक्कामाची ऐतिहासिक परंपरा आहे...
आई भवानीच्या उपासनेची प्रेरणा आहे...
पुरातन देवस्थानाची धार्मिक ओळख आहे...
भव्य दीपमाळ आहे...
डोंगररांगांचे निसर्गवैभव आहे...
धरणाचे जलसौंदर्य आहे...
आणि नवरात्रोत्सवातील हजारो भाविकांची श्रद्धा आहे!

ही सर्व वैशिष्ट्ये एकत्र आल्याने डोंगरखेडचे श्री जगदंबा देवी संस्थान हे श्रद्धा, इतिहास, निसर्ग आणि संस्कृतीचा अनोखा संगम ठरते.

इतिहास जपण्याची आणि पुढच्या पिढीला सांगण्याची गरज

डोंगरखेडच्या श्री जगदंबा देवी संस्थानशी संबंधित छत्रपती शिवाजी महाराजांच्या मुक्कामाची परंपरा, मंदिराची प्राचीनता, पूर्वजांनी केलेली सेवा, भव्य दीपमाळ, निसर्गरम्य परिसर आणि नवरात्रोत्सवाची धार्मिक परंपरा यांचे दस्तऐवजीकरण होणे ही काळाची गरज आहे.

जुने दस्तऐवज, स्थानिक इतिहास, मंदिराशी संबंधित नोंदी, शिलालेख, जुने साहित्य आणि ज्येष्ठ नागरिकांच्या आठवणी यांचे संकलन करून हा वारसा जतन केला तर पुढील पिढ्यांना डोंगरखेडच्या जगदंबा मातेचा इतिहास अधिक प्रमाणबद्ध पद्धतीने समजेल.

इतिहास केवळ ऐकायचा नसतो; तो जतन करायचा असतो आणि पुढच्या पिढीपर्यंत पोहोचवायचा असतो.

जगदंबा मातेच्या चरणी एकच प्रार्थना!

नवरात्राच्या या पवित्र पर्वावर डोंगरखेडच्या जगदंबा मातेच्या मंदिरात घुमणारा “आई जगदंबेचा जयजयकार” हा केवळ धार्मिक घोष नाही.

तो आहे—

पूर्वजांच्या श्रद्धेचा आवाज!
मातृशक्तीच्या उपासनेचा आवाज!
छत्रपती शिवरायांच्या स्मृतींचा आवाज!
डोंगरखेडच्या मातीचा आवाज!
आणि पिढ्यान्‌पिढ्या चालत आलेल्या परंपरेचा आवाज!

आई जगदंबेच्या चरणी नतमस्तक होताना प्रत्येक भाविकाच्या मनात एकच भावना उमटते—

“आई जगदंबे, तुझ्या भक्तीची ही ज्योत अशीच अखंड तेवत राहू दे; तुझ्या चरणी येणाऱ्या प्रत्येक भक्ताला शक्ती, श्रद्धा, समाधान आणि सद्मार्गाची प्रेरणा दे!”

मातीशी जोडलेली श्रद्धा...

पिढ्यांनी जपलेली परंपरा...

छत्रपतींच्या स्मृतींनी पावन झालेली भूमी...

आणि निसर्गाच्या कुशीत विराजमान जगदंबा!

डोंगरखेडची श्री जगदंबा देवी—भक्तीचा इतिहास, इतिहासाची श्रद्धा!

लेखक : सुधाकर चौधरी

संपादक — वाशिम खबर आवाज महाराष्ट्र
मंगरूळपीर, जि. वाशिम

मंगरूळपीर न्यायालयीन कर्मचाऱ्यांचे काळी फीत लावून आंदोलन!

Fri, 16 Oct 2026 09:08:35 +0000

समान वेतनश्रेणी व भत्त्यांसाठी एल्गार; २० महिन्यांपासून प्रस्ताव प्रलंबित, मागण्या मान्य न झाल्यास १७ नोव्हेंबरपासून बेमुदत संपाचा इशारा

मंगरूळपीर | सुधाकर चौधरी

मंगरूळपीर : दुय्यम न्यायालयांतील कर्मचाऱ्यांना उच्च न्यायालयातील कर्मचाऱ्यांप्रमाणे समान वेतनश्रेणी व भत्ते लागू करण्यात यावेत, या प्रमुख मागणीसाठी मंगरूळपीर येथील दिवाणी न्यायालयातील कर्मचाऱ्यांनी शुक्रवार, दि. १६ ऑक्टोबर रोजी काळी फीत लावून शांततापूर्ण आंदोलन केले. प्रलंबित मागण्यांकडे शासनाचे लक्ष वेधण्यासाठी सुरू करण्यात आलेल्या या आंदोलनामुळे न्यायालयीन कर्मचाऱ्यांमधील असंतोष पुन्हा एकदा समोर आला आहे.

उच्च न्यायालयातील कर्मचाऱ्यांप्रमाणेच दुय्यम न्यायालयातील कर्मचाऱ्यांनाही समान वेतनश्रेणी व भत्ते मिळावेत, यासाठीचा प्रस्ताव माननीय उच्च न्यायालयाकडून महाराष्ट्र शासनाच्या विधी व न्याय विभागाकडे पाठविण्यात आला आहे. मात्र, या प्रस्तावाला तब्बल २० महिने उलटूनही अद्याप निर्णय झालेला नसल्याचा कर्मचाऱ्यांचा दावा आहे. त्यामुळे समान कामासाठी समान वेतनाचा प्रश्न अद्याप अनिर्णित राहिल्याने कर्मचाऱ्यांमध्ये नाराजी व्यक्त होत आहे.

टप्प्याटप्प्याने आंदोलन; बेमुदत संपाचा इशारा

न्यायालयीन कर्मचाऱ्यांच्या संघटनेने मागण्यांच्या पूर्ततेसाठी टप्प्याटप्प्याने आंदोलन करण्याचे नियोजन केले आहे. दि. १६ व १७ ऑक्टोबर रोजी काळी फीत लावून कामकाज करण्यात येणार असून, दि. ५ नोव्हेंबर रोजी वसुबारसेच्या दिवशी सामूहिक रजा घेऊन कामकाज बंद ठेवण्याचे नियोजन आहे. तसेच, दि. ६ व ७ नोव्हेंबर रोजी दिवाळीच्या कालावधीत अन्नत्याग आंदोलन करण्यात येणार आहे.

या आंदोलनानंतरही शासनाने मागण्यांबाबत सकारात्मक निर्णय घेतला नाही, तर दि. १७ नोव्हेंबर २०२६ पासून राज्यातील सर्व दुय्यम न्यायालयांतील कर्मचारी बेमुदत संपावर जाणार असल्याचा इशारा संघटनेने दिला आहे.

शासनाने प्रलंबित प्रस्तावावर तातडीने निर्णय घ्यावा

न्यायालयीन कर्मचाऱ्यांचे आंदोलन शांततापूर्ण, शिस्तबद्ध आणि नियमबद्ध पद्धतीने सुरू आहे. कर्मचाऱ्यांना समान कामासाठी समान वेतनश्रेणी व योग्य भत्ते मिळणे हा त्यांच्या न्याय्य हक्काचा प्रश्न असल्याचे आंदोलनकर्त्यांचे म्हणणे आहे. त्यामुळे शासनाने या मागणीची गांभीर्याने दखल घेऊन प्रलंबित प्रस्तावावर तातडीने निर्णय घ्यावा आणि कर्मचाऱ्यांना न्याय द्यावा, अशी मागणी करण्यात येत आहे.

“समान काम, समान वेतन” या मागणीसाठी न्यायालयीन कर्मचाऱ्यांची एकजूट अधिक मजबूत होत असून, आता शासन या प्रश्नावर कोणती भूमिका घेते, याकडे सर्वांचे लक्ष लागले आहे.

सामाजिक कार्याचा प्रत्यक्ष अनुभव घेत विद्यार्थ्यांनी जाणल्या समाजपरिवर्तनाच्या वाटा!

Fri, 16 Oct 2026 08:31:11 +0000

ज्येष्ठ समाजसेवक गजानन हरणे यांच्याशी विद्यार्थ्यांचा संवाद; सामाजिक चळवळी, जनजागृती आणि लोकसहभागाच्या कार्यपद्धतीचा घेतला अभ्यास

अकोला | प्रतिनिधी :

सामाजिक परिवर्तन घडविण्यासाठी जनजागृती, लोकसहभाग आणि संघटित प्रयत्नांची भूमिका अत्यंत महत्त्वाची असते. समाजातील प्रश्न केवळ मांडून न थांबता, त्यावर कृतीशील भूमिका घेऊन न्यायासाठी संघर्ष कसा उभा केला जातो, याचा प्रत्यक्ष अनुभव डॉ. बाबासाहेब आंबेडकर कॉलेज ऑफ जर्नालिझम अँड सोशल वर्क, खडकी, अकोला येथील बी.ए.एस.डब्ल्यू. (BASW) तृतीय वर्षाच्या विद्यार्थ्यांनी घेतला. अभ्यासभेटीच्या निमित्ताने विद्यार्थ्यांनी ज्येष्ठ समाजसेवक गजानन हरणे यांची मुलाखत घेतली आणि प्रश्नोत्तरांच्या माध्यमातून त्यांच्या सामाजिक कार्याचा प्रवास जाणून घेतला.

सामाजिक चळवळींच्या कार्यपद्धतीचा घेतला आढावा

समाजकार्याच्या क्षेत्रातील प्रत्यक्ष अनुभव विद्यार्थ्यांना मिळावा, सामाजिक समस्या समजून घेता याव्यात आणि समाजपरिवर्तनासाठी राबविण्यात येणाऱ्या विविध उपक्रमांचा अभ्यास करता यावा, हा या अभ्यासभेटीचा मुख्य उद्देश होता. यावेळी विद्यार्थ्यांनी गजानन हरणे यांनी आजवर केलेल्या तसेच सध्या सुरू असलेल्या सामाजिक कार्याची माहिती घेतली. विविध सामाजिक संस्था-संघटना आणि सेवाश्री बहुउद्देशीय संस्थेच्या माध्यमातून राबविण्यात आलेल्या उपक्रमांचाही त्यांनी अभ्यास केला.

समाजातील अन्यायाविरुद्ध आवाज उठविणे, नागरिकांना त्यांच्या हक्कांची जाणीव करून देणे, सामाजिक प्रश्नांवर जनजागृती करणे आणि लोकांना संघटित करून प्रशासनाकडे प्रभावी पाठपुरावा करणे, या विविध पैलूंवर विद्यार्थ्यांनी प्रश्न विचारले. सामाजिक चळवळी उभारण्याची प्रक्रिया, आंदोलनांची भूमिका आणि लोकसहभागातून प्रश्न सोडविण्याचे महत्त्व याविषयी हरणे यांनी विद्यार्थ्यांशी संवाद साधला.

पुस्तकी ज्ञानाला मिळाली प्रत्यक्ष अनुभवाची जोड

समाजकार्याचे शिक्षण घेत असलेल्या विद्यार्थ्यांसाठी क्षेत्रभेटी आणि अनुभवी सामाजिक कार्यकर्त्यांशी संवाद हे शिक्षणाचे महत्त्वाचे माध्यम आहे. अशा उपक्रमांमुळे वर्गात शिकलेल्या संकल्पना प्रत्यक्ष समाजजीवनाशी जोडता येतात. सामाजिक कार्य करताना येणाऱ्या अडचणी, लोकांचा विश्वास संपादन करण्याचे महत्त्व आणि सामाजिक परिवर्तनासाठी आवश्यक असलेले सातत्य यांची जाणीव विद्यार्थ्यांना या भेटीतून झाली.

सामाजिक प्रश्न सोडविण्यासाठी केवळ चर्चा पुरेशी नसून जनजागृती, लोकशिक्षण, संघटन आणि लोकशाही मार्गाने सातत्यपूर्ण प्रयत्न आवश्यक असतात, हा महत्त्वपूर्ण संदेश या संवादातून विद्यार्थ्यांना मिळाला.

सामाजिक जाणीव आणि संवेदनशीलता वृद्धिंगत

या अभ्यासभेटीमुळे विद्यार्थ्यांच्या सामाजिक जाणिवेत भर पडण्यासोबतच समाजाप्रती असलेली जबाबदारी अधिक दृढ होण्यास मदत झाली. सामाजिक कार्याच्या विविध पैलूंची माहिती घेत विद्यार्थ्यांनी प्रत्यक्ष क्षेत्रातील अनुभव समजून घेतला. हा शैक्षणिक उपक्रम यशस्वी करण्यासाठी महाविद्यालयाचे प्राचार्य व प्राध्यापक यांचे सहकार्य लाभले. यावेळी बी.ए.एस.डब्ल्यू. तृतीय वर्षाचे विद्यार्थी उपस्थित होते.

अंतरिक्ष संशोधनाचा प्रत्यक्ष अनुभव! रायसोनी विद्यापीठाच्या विद्यार्थ्यांची बंगळुरूला शैक्षणिक भरारी

Fri, 16 Oct 2026 08:22:00 +0000

आयआयएससीमधील प्रयोगशाळा आणि इस्रोच्या तांत्रिक सुविधांची घेतली माहिती; ज्येष्ठ शास्त्रज्ञांशी साधला संवाद

अमरावती | प्रतिनिधी अनिता यादव :

अभियांत्रिकीचे सैद्धांतिक ज्ञान प्रत्यक्ष संशोधनाशी जोडत अंतरिक्ष तंत्रज्ञान, उपग्रह संदेशवहन आणि वैज्ञानिक संशोधनाचा अनुभव घेण्याची संधी जी. एच. रायसोनी विद्यापीठ, अमरावती येथील विद्यार्थ्यांना मिळाली. विद्यापीठातील विद्यार्थ्यांनी आणि एका अध्यापकाने बंगळुरूचा शैक्षणिक व तांत्रिक दौरा करून भारतीय विज्ञान संस्था (आयआयएससी) आणि इस्रोच्या इस्ट्रॅक (ISTRAC) केंद्राला भेट दिली. या दौऱ्यामुळे विद्यार्थ्यांना भारताच्या अंतराळ संशोधनाची कार्यपद्धती जवळून समजून घेता आली.

या दौऱ्यात विद्युत अभियांत्रिकी विभागाचे सहाय्यक प्राध्यापक डॉ. भुमैया जुला, तृतीय वर्षाचा विद्यार्थी सागर सुनीलराव सखरावडे, तसेच इलेक्ट्रॉनिक्स व दूरसंचार विभागाचे द्वितीय वर्षाचे विद्यार्थी जीत धोरे आणि प्रज्वल काले सहभागी झाले होते. विद्यार्थ्यांना प्रगत संशोधन, उपग्रह प्रणाली आणि अभियांत्रिकीच्या प्रत्यक्ष उपयोगांची माहिती देणे, हा या उपक्रमाचा मुख्य उद्देश होता.

आयआयएससीमध्ये उच्च व्होल्टेज प्रयोगांचे प्रात्यक्षिक

बंगळुरू येथील भारतीय विज्ञान संस्था (आयआयएससी) येथे विद्यार्थ्यांनी वैज्ञानिक संशोधनाची प्रक्रिया अनुभवली. विद्युत अभियांत्रिकी विभागाचे प्राध्यापक बी. एस. रजनीकांत यांनी मार्गदर्शन केले. यावेळी विद्यार्थ्यांनी उच्च व्होल्टेज भौतिकशास्त्र आणि प्लाझ्मा निर्मितीशी संबंधित प्रयोगशाळेतील प्रात्यक्षिक पाहिले. उच्च विद्युतदाबामुळे इलेक्ट्रॉनचे त्वरण आणि आयनीकरण होऊन प्लाझ्मा कसा तयार होतो, याची माहिती त्यांना देण्यात आली. या अनुभवातून विद्युत अभियांत्रिकी आणि विद्युतचुंबकत्वाच्या सैद्धांतिक संकल्पनांचा प्रत्यक्ष संशोधनातील वापर विद्यार्थ्यांना समजला.

इस्रोच्या अंतराळ मोहिमांची कार्यपद्धती उलगडली

दौऱ्यातील महत्त्वाचा टप्पा म्हणजे इस्रोच्या टेलिमेट्री, ट्रॅकिंग अँड कमांड नेटवर्क (ISTRAC) केंद्राला दिलेली भेट. एमएमजीईआयएस शैक्षणिक उपक्रमांतर्गत आयोजित कार्यक्रमात देशभरातील अभियांत्रिकी विद्यार्थ्यांनी सहभाग घेतला. ज्येष्ठ शास्त्रज्ञ शंकर मदस्वामी यांनी उपग्रह संदेशवहन प्रणाली आणि अंतराळ मोहिमांसाठी आवश्यक असलेल्या मनुष्यबळ विकासाबाबत मार्गदर्शन केले.

यावेळी इस्रोचे माजी अध्यक्ष ए. एस. किरण कुमार यांच्याशीही विद्यार्थ्यांना संवाद साधण्याची संधी मिळाली. भारताच्या अंतराळ संशोधनातील प्रगती, चांद्रयान-१ आणि मंगळयान मोहिमांमधील ऑप्टिकल व इमेजिंग पेलोडचे महत्त्व, तसेच भविष्यातील वैज्ञानिक संशोधनाच्या संधी याबाबत त्यांनी माहिती दिली. तरुण अभियंत्यांनी सातत्याने नवे ज्ञान आत्मसात करावे आणि संशोधन व नवोपक्रमांकडे सकारात्मक दृष्टिकोन ठेवावा, असा प्रेरणादायी संदेशही या संवादातून मिळाला.

उपग्रह नियंत्रण आणि संदेशवहनाचे प्रत्यक्ष ज्ञान

इस्ट्रॅक केंद्रातील तांत्रिक सुविधांची पाहणी करताना विद्यार्थ्यांनी ग्राउंड स्टेशनच्या कार्यपद्धतीची माहिती घेतली. अंतराळयानाकडून टेलिमेट्री डेटा प्राप्त करणे, उपग्रहांचा मागोवा घेणे आणि त्यांच्याकडे आवश्यक कमांड पाठविणे, या प्रक्रिया कशा पार पडतात, हे त्यांनी समजून घेतले. मोठ्या अँटेना प्रणाली, सिग्नलच्या सामर्थ्यात होणारे बदल, उपग्रहाच्या गतीमुळे निर्माण होणारे फ्रिक्वेन्सी शिफ्ट आणि उपग्रहाच्या संपर्ककाळात अँटेनाचे अचूक संरेखन यांसारख्या तांत्रिक बाबींचीही माहिती देण्यात आली.

याशिवाय उपग्रहांच्या कक्षा, अंतराळयानाचे पृथक्करण आणि चंद्र मोहिमांमधील संदेशवहन दुवे यांवरही चर्चा झाली. या सर्व प्रक्रियांमुळे मायक्रोवेव्ह अभियांत्रिकी, अँटेना, संदेशवहन आणि नियंत्रण प्रणाली यांसारख्या विषयांचा प्रत्यक्ष उपयोग विद्यार्थ्यांना समजून घेता आला.

विद्यार्थ्यांच्या संशोधनवृत्तीला मिळणार नवी दिशा

बंगळुरूच्या या दौऱ्यात सांस्कृतिक, शैक्षणिक आणि तांत्रिक अनुभवांचा संगम साधण्यात आला. इस्कॉन मंदिराच्या भेटीमुळे विद्यार्थ्यांना भारतीय सांस्कृतिक वारशाची ओळख झाली, तर आयआयएससी आणि इस्ट्रॅक येथील अनुभवांमुळे वैज्ञानिक संशोधनाच्या क्षेत्रातील संधींची जाणीव झाली.

एकूणच, या शैक्षणिक दौऱ्यामुळे विद्यार्थ्यांचा आत्मविश्वास वाढण्यास, संशोधनाबद्दल उत्सुकता निर्माण होण्यास आणि भविष्यातील तांत्रिक आव्हानांसाठी स्वतःला तयार करण्यास मदत होणार आहे. अभियांत्रिकी शिक्षणाला प्रत्यक्ष अनुभवाची जोड देणारा हा उपक्रम विद्यार्थ्यांच्या ज्ञानवृद्धीसाठी महत्त्वपूर्ण ठरला.

जनसेवेचा वसा, विकासाची धडपड; गावंडे पिता-पुत्रांची वार्ड क्र. १ मध्ये दमदार वाटचाल!

Fri, 16 Oct 2026 04:26:54 +0000

अनिल गावंडेंच्या चार दशकांच्या समाजसेवेचा वारसा प्रशांत गावंडे पुढे नेताना; पाणी, वीज, स्वच्छता ते धार्मिक उपक्रमांपर्यंत नागरिकांच्या प्रश्नांसाठी सातत्याने धावपळ

मंगरूळपीर : सुधाकर चौधरी
नगरातील वार्ड क्रमांक १ म्हटले की जनसेवा, नागरिकांच्या अडचणी आणि विकासकामांसाठी सातत्याने धावपळ करणारे नाव म्हणून अनिल विठ्ठलराव गावंडे यांची ओळख अधोरेखित होते. समाजसेवेची केवळ भाषा न करता प्रत्यक्ष कृतीतून नागरिकांच्या प्रश्नांना भिडण्याचा ध्यास त्यांनी अनेक वर्षांपासून जोपासला. नगरपरिषदेच्या राजकारणातून जनसेवेला अधिक व्यापक व्यासपीठ मिळावे, या उद्देशाने त्यांनी राजकीय क्षेत्रात प्रवेश केला आणि नागरिकांनीही त्यांच्यावर वेळोवेळी विश्वास व्यक्त केला.

नगरसेवक, नगराध्यक्ष, उपनगराध्यक्ष तसेच आरोग्य सभापती अशा विविध जबाबदाऱ्या सांभाळताना शहरातील मूलभूत सुविधांना प्राधान्य देत काम करण्याची त्यांची कार्यपद्धती नागरिकांच्या चर्चेचा विषय ठरली आहे. पद हे प्रतिष्ठेसाठी नव्हे, तर जनतेची कामे मार्गी लावण्यासाठी असते, हा संदेश त्यांनी आपल्या कार्यातून दिल्याचे त्यांच्या समर्थकांचे म्हणणे आहे.

पाण्याच्या प्रश्नापासून स्वच्छतेपर्यंत जनतेच्या अडचणींना प्राधान्य

वार्डातील नागरिकांसमोर असलेल्या पाणी, वीज, नाल्या, स्वच्छता आणि आरोग्य यांसारख्या मूलभूत प्रश्नांसाठी गावंडे यांनी सातत्याने पाठपुरावा केला. विशेषतः पाण्यासाठी महिलांना करावी लागणारी भटकंती कमी व्हावी, नागरिकांना पुरेसे व शुद्ध पाणी मिळावे, यासाठी त्यांनी प्रयत्न केले. त्यामुळे नागरिकांच्या दैनंदिन जीवनाशी निगडित प्रश्नांवर प्रत्यक्ष काम करणारा लोकप्रतिनिधी अशी त्यांची प्रतिमा निर्माण झाल्याचे बोलले जाते.

आरोग्य सभापती म्हणून शहराच्या स्वच्छतेकडेही त्यांनी विशेष लक्ष दिले. ज्या भागांमध्ये पूर्वी घंटागाडी पोहोचत नव्हती, त्या ठिकाणी घरोघरी ओला व सुका कचरा संकलन करण्याची व्यवस्था अधिक प्रभावी करण्यासाठी प्रयत्न करण्यात आले. कचऱ्याचे योग्य व्यवस्थापन करून त्यापासून खतनिर्मिती करण्याच्या संकल्पनेलाही त्यांनी प्रोत्साहन दिले.

अकोला चौकात शिवरायांच्या स्मारकातून इतिहासाला अभिवादन

सामाजिक आणि नागरी कामांसोबतच शहराच्या सांस्कृतिक व ऐतिहासिक जडणघडणीतही गावंडे कुटुंबाचा सहभाग राहिला आहे. अकोला चौक परिसरात छत्रपती शिवाजी महाराजांचे तैलचित्र आणि शिवजयंतीचे आयोजन करण्यापासून सुरू झालेल्या उपक्रमाला पुढे भव्य स्वरूप देण्यात आले. शहराच्या मध्यवर्ती भागात गड-किल्ल्याच्या धर्तीवर छत्रपती शिवरायांच्या स्मारकाची उभारणी करण्याचा उपक्रमही पुढे आला असून, त्यामध्ये छत्रपती शिवाजी महाराजांचा पुतळा उभारण्याचा मानस असल्याचे सांगितले जाते.

यामुळे जनसेवेबरोबरच शहरातील नव्या पिढीमध्ये इतिहास आणि संस्कृतीची जाणीव निर्माण करण्याचा प्रयत्न होत असल्याचे चित्र आहे.

वडिलांचा वारसा पुढे नेण्यासाठी प्रशांत गावंडे मैदानात

अनिल गावंडे यांच्या समाजसेवेचा वारसा आता त्यांचे चिरंजीव प्रशांत अनिल गावंडे पुढे नेताना दिसत आहेत. युवकांना सोबत घेत शहरातील नागरिकांच्या समस्या समजून घेणे, त्या सोडविण्यासाठी संबंधित यंत्रणेकडे पाठपुरावा करणे आणि विविध सामाजिक व धार्मिक उपक्रमांमध्ये सक्रिय सहभाग घेणे, असा त्यांचा नित्यक्रम असल्याचे समर्थक सांगतात.

पाणी असो, वीज असो, स्वच्छतेचा प्रश्न असो किंवा नागरिकांच्या दैनंदिन अडचणी—प्रशांत गावंडे युवकांची फळी उभी करून प्रश्नांच्या मुळाशी जाण्याचा प्रयत्न करताना दिसतात. त्यामुळे वार्ड क्रमांक १ मध्ये नव्या पिढीतील नेतृत्व म्हणून त्यांच्याकडे पाहिले जात असल्याची चर्चा सुरू आहे.

प्रभाग क्रमांक १ मध्ये माणुसकीचा सुंदर उपक्रम; अंतिम प्रवासासाठीही सन्मानाची साथ!

मंगरूळपीर शहरातील प्रभाग क्रमांक १ मध्ये नागरिकांना जीवनाच्या अंतिम प्रवासातही सन्मान आणि आवश्यक सुविधा मिळाव्यात, या उदात्त भावनेतून अनिल गावंडे यांच्या पुढाकारातून सुसज्ज, स्वच्छ आणि देखणी स्मशानभूमी उभारण्यात आली आहे. अंत्यविधीसाठी आवश्यक सोयी-सुविधा, स्वच्छता, परिसराचे सुशोभीकरण तसेच नागरिकांना शांततापूर्ण वातावरण मिळावे, यासाठी त्यांच्या सहकार्यातून सातत्याने प्रयत्न केले जात आहेत. दुःखाच्या प्रसंगी अंत्यसंस्कारासाठी येणाऱ्या कुटुंबीयांना दिलासा मिळावा, दिवंगत व्यक्तीला सन्मानपूर्वक अखेरचा निरोप देता यावा आणि स्मशानभूमीची स्वच्छता व सुव्यवस्था कायम राहावी, या दृष्टीने हे कार्य महत्त्वपूर्ण ठरत आहे. शहराच्या विकासासोबतच सामाजिक संवेदनशीलता आणि माणुसकीची जपणूक करणारा हा पुढाकार विशेष उल्लेखनीय असून, “नागरिकांच्या सुख-दुःखात साथ देणे आणि अंतिम प्रवासातही सन्मान मिळवून देणे, हीच खरी जनसेवा,” या भावनेचे दर्शन अनिल गावंडे यांच्या कार्यातून घडत आहे.

‘स्वार्थापेक्षा जनतेचे काम’—गावंडे कुटुंबाची कार्यपद्धती

अनिल गावंडे यांच्या प्रदीर्घ सार्वजनिक जीवनाकडे पाहताना नागरिकांचे काम प्रथम आणि वैयक्तिक स्वार्थ नंतर, अशी भूमिका त्यांच्या समर्थकांकडून अधोरेखित केली जाते. विविध पदांवर काम करताना नागरिकांच्या प्रश्नांना प्राधान्य देण्याची त्यांची कार्यशैलीच त्यांच्या राजकीय प्रवासाची ओळख ठरल्याचे मानले जाते.

याच विचारांचा वारसा प्रशांत गावंडे पुढे नेत असल्याने वार्ड क्रमांक १ मध्ये त्यांच्याबाबत उत्सुकता निर्माण झाली आहे. घरातील ज्येष्ठांचे मार्गदर्शन, वडिलांची शिकवण आणि युवकांचा वाढता संपर्क या जोरावर ते जनसेवेच्या क्षेत्रात आपली स्वतंत्र ओळख निर्माण करण्याचा प्रयत्न करत आहेत.

वार्ड क्रमांक १ मध्ये नव्या नेतृत्वाची चाहूल?

आगामी काळात वार्ड क्रमांक १ मध्ये राजकीय समीकरणे कोणत्या दिशेने जातील, हे येणारा काळच ठरवेल. मात्र, चार दशकांचा सार्वजनिक जीवनाचा अनुभव असलेल्या अनिल गावंडे यांच्या कार्याचा वारसा आणि त्याला मिळणारी प्रशांत गावंडे यांच्या नव्या पिढीची जोड यामुळे गावंडे कुटुंबाची जनसेवेतील वाटचाल पुन्हा एकदा चर्चेत आली आहे.

नागरिकांच्या प्रश्नांशी जोडलेले राहणे, युवकांना सोबत घेणे आणि शहराच्या विकासासाठी सातत्याने प्रयत्नशील राहणे—या त्रिसूत्रीवर गावंडे पिता-पुत्रांची वाटचाल सुरू असल्याचे चित्र सध्या वार्ड क्रमांक १ मध्ये दिसत आहे.

नवरात्र विशेष : कारंजा लाडच्या आदिशक्ती श्री कामाक्षा मातेचा जागर!

Thu, 15 Oct 2026 15:45:24 +0000

७०० ते ८०० वर्षांच्या परंपरेचा वारसा लाभलेले श्रद्धास्थान; नवरात्रात दर्शनासाठी भाविकांची मांदियाळी

कारंजा लाड : विदर्भाची काशी, धार्मिक आणि ऐतिहासिक परंपरेचे अनोखे वैभव

कारंजा लाड, जि. वाशिम | प्रतिनिधी

विदर्भाची काशी म्हणून ओळखल्या जाणाऱ्या कारंजा लाड नगरीला धार्मिक, ऐतिहासिक आणि आध्यात्मिक परंपरेचा समृद्ध वारसा लाभला आहे. श्री नृसिंह सरस्वती महाराजांचे जन्मस्थान म्हणून देशभरात प्रसिद्ध असलेल्या या नगरीत आदिशक्ती श्री कामाक्षा मातेचे श्रद्धास्थानही भाविकांच्या श्रद्धेचे केंद्र बनले आहे. नवरात्रोत्सवाच्या पर्वावर या देवीच्या मंदिरात भक्तिभावाने पूजा-अर्चा, महाआरती, भजन आणि विविध धार्मिक विधी पार पडत असून, ‘जय कामाक्षा माता’च्या जयघोषाने परिसर भक्तिमय होत आहे.

प्राचीन परंपरा आणि आदिशक्तीचे माहेरघर

स्कंद पुराण आणि श्रीकरंज माहात्म्य या प्राचीन ग्रंथांमध्ये कारंजा क्षेत्राचा उल्लेख असल्याचे सांगितले जाते. करंज ऋषींनी या परिसरात तपश्चर्या केल्यामुळे या नगरीला कारंजा हे नाव प्राप्त झाल्याची धार्मिक मान्यता आहे. कामाक्षा, एकविरा, चंद्रावती, यक्षिणी, गौरी आणि पद्मावती अशा विविध स्वरूपांत आदिशक्तीचे वास्तव्य या क्षेत्रात असल्याची श्रद्धा भाविकांमध्ये आहे. त्यापैकी श्री कामाक्षा माता हे जागृत देवस्थान म्हणून ओळखले जाते.

‘कामाक्षा’ या नावाचा संबंध भक्तांच्या मनोकामना पूर्ण करणाऱ्या देवीशी जोडला जातो. आसाममधील नीलांचल पर्वतावरील प्रसिद्ध कामाख्या शक्तिपीठाप्रमाणेच कारंजा येथील कामाक्षा मातेला आदिशक्तीचे स्वरूप मानले जाते. स्थानिक धार्मिक परंपरेनुसार, करंज ऋषींच्या तपश्चर्येने प्रसन्न झालेल्या देवीची काळ्या पाषाणातील स्वयंभू प्रतिमा या परिसरात प्रकट झाल्याची आख्यायिका प्रचलित आहे.

ऋषी तलाव परिसराशी जोडला गेलेला इतिहास

स्थानिक ज्येष्ठांच्या कथनानुसार, सुमारे ७०० ते ८०० वर्षांपूर्वी कारंजा शहरातील ऋषी तलावाच्या काठावर, खोलेश्वर महादेव मंदिराच्या उत्तरेकडे, मंगरूळ वेशीच्या आत आणि नगरपालिकेच्या परिसरातील गोंधळीनगर येथे श्री कामाक्षा मातेचे मोठे मंदिर होते. कारंजा नगरीच्या चारही बाजूंना असलेले तलाव आणि परिसरातील जलस्रोत या क्षेत्राच्या प्राचीन वैभवाची आठवण करून देतात.

चंद्रदेवाने शापमुक्तीसाठी कारंजा क्षेत्रात तपश्चर्या केली आणि त्यानंतर आदिशक्तीने त्याला दर्शन दिले, अशी धार्मिक आख्यायिकाही या देवस्थानाशी जोडली जाते. या परंपरांमुळे कामाक्षा मातेच्या श्रद्धास्थानाला पौराणिक आणि सांस्कृतिक महत्त्व प्राप्त झाले आहे.

छत्रपती शिवरायांच्या आशीर्वादाची आख्यायिका

हिंदवी स्वराज्याचे संस्थापक छत्रपती शिवाजी महाराज यांनी श्री कामाक्षा मातेचे दर्शन घेतल्याची आणि देवीने त्यांना स्वराज्य स्थापनेच्या कार्यासाठी आशीर्वाद दिल्याची स्थानिक धार्मिक आख्यायिका सांगितली जाते. या कथनामुळे कारंजा नगरीच्या सांस्कृतिक स्मृतींमध्ये कामाक्षा मातेच्या स्थानाला विशेष महत्त्व प्राप्त झाले आहे.

नवरात्रात पूजा, महाआरती आणि होमहवन

शारदीय नवरात्र हा कारंजेकरांसाठी कामाक्षा मातेच्या भक्तीचा आणि जागराचा उत्सव मानला जातो. नवरात्राच्या पहिल्या दिवशी घटस्थापना करून नऊ दिवस देवीची विशेष पूजा-अर्चा केली जाते. भजन, आरती आणि विविध धार्मिक कार्यक्रमांमुळे मंदिर परिसरात भक्तिमय वातावरण निर्माण होते.

अष्टमीच्या दिवशी होमहवन, दीपप्रज्वलन आणि कन्यापूजन यांसारखे धार्मिक विधी करण्याची परंपरा आहे. अनेक सुवासिनी देवीला ओटी भरून आपली श्रद्धा व्यक्त करतात. नारळ, चुनरी आणि कुंकुमार्चन अर्पण करून देवीचे दर्शन घेण्यासाठी भाविक येतात.

महाजन कुटुंबीयांकडे मंदिर व्यवस्थापनाची जबाबदारी

सद्यस्थितीत मंदिराचा कारभार महाजन कुटुंबीयांकडे असून, दिगंबर पंत निळकंठ महाजन महाराज मंदिराची व्यवस्था पाहतात. रोहित दिगंबरपंत महाजन हे पुजारी म्हणून सेवा बजावतात. गोंधळ, जागरण आणि आरतीचा मान कडोळे कुटुंबीयांकडे आहे. मानकरी गोंधळी ज्ञानेश्वर विठ्ठलराव कडोळे असून, मातृशक्ती उपासक संजय मधुकरराव कडोळे यांनी ‘श्री कामाक्षा माहात्म्य’, ‘श्री कामाक्षा चालीसा’ आणि देवीच्या आरत्या यांसारख्या साहित्यनिर्मितीतून या भक्तिपरंपरेला हातभार लावला आहे.

सर्वधर्मीयांच्या श्रद्धेचे एकात्मतेचे प्रतीक

कारंजा लाड हे जैन धर्मीयांच्या प्राचीन मंदिरांसाठीही प्रसिद्ध आहे. चंद्रनाथ स्वामी दिगंबर जैन मंदिर परिसरातील पद्मावती देवीचे मंदिर या धार्मिक वैभवात भर घालते. विविध धर्मांच्या परंपरा जपणाऱ्या कारंजा नगरीत नवरात्राच्या काळात श्री कामाक्षा मातेच्या दर्शनासाठी विविध समाजांतील भाविक एकत्र येतात. श्रद्धा, भक्ती आणि सामाजिक सलोखा यांचा सुंदर संगम येथे अनुभवायला मिळतो.

मनोकामना पूर्ण होण्याच्या श्रद्धेतून भाविकांची मांदियाळी

संततीप्राप्ती, विवाह, व्यवसायातील अडचणी आणि जीवनातील विविध संकटांमधून मार्ग मिळावा, यासाठी भाविक कामाक्षा मातेच्या चरणी प्रार्थना करतात. देवी नवसाला पावते, अशी भाविकांची श्रद्धा आहे. नारळ, चुनरी आणि कुंकुमार्चन अर्पण करून भक्त आपली मनोकामना देवीसमोर व्यक्त करतात.

आधुनिकतेच्या वाटेवरही श्रद्धेचा अखंड दीप

कारंजा लाड शहराचा झपाट्याने विकास होत असतानाही श्री कामाक्षा मातेच्या देवस्थानाशी जोडलेली श्रद्धा आणि परंपरा आजही कायम आहे. हे मंदिर केवळ धार्मिक स्थळ नसून कारंजेकरांच्या सांस्कृतिक अस्मितेचा आणि भावविश्वाचा अविभाज्य भाग आहे. पिढ्यान्‌पिढ्या जपली गेलेली ही भक्तिपरंपरा नव्या पिढीपर्यंत पोहोचविणे, तसेच या प्राचीन वारशाचे संवर्धन करणे ही काळाची गरज आहे.

नवरात्रोत्सवाच्या पावन पर्वावर श्री कामाक्षा मातेच्या चरणी प्रार्थना करताना भाविकांकडून सुख, समृद्धी, आरोग्य आणि सर्वांच्या कल्याणाची कामना व्यक्त केली जात आहे.

॥ जय आदिशक्ती श्री कामाक्षा माता ॥

लेखक : संजय मधुकरराव कडोळे
महाराष्ट्र शासन पुरस्कारप्राप्त, दिव्यांग जनसेवक, ज्येष्ठ साहित्यिक, लोककलावंत व पत्रकार
गोंधळीनगर, कारंजा (लाड), ता. कारंजा, जि. वाशिम.

न्यायदेवतेच्या मंदिरातील कर्मचाऱ्यांची दिवाळी आंदोलनाच्या छायेत!

Thu, 15 Oct 2026 10:55:42 +0000

समान वेतन’ तत्त्वानुसार सुधारित वेतनश्रेणीची मागणी प्रलंबित; राज्यातील न्यायालयीन कर्मचाऱ्यांचा शांततामय आंदोलनाचा इशारा

मंगरूळपीर | सुधाकर चौधरी

न्यायदेवतेच्या मंदिरात कार्यरत राहून न्यायव्यवस्थेचा गाडा सुरळीत चालविण्यात महत्त्वाची भूमिका बजावणाऱ्या राज्यातील न्यायालयीन कर्मचाऱ्यांनी आपल्या प्रलंबित मागण्यांसाठी आता आंदोलनाचा मार्ग स्वीकारण्याचा निर्णय घेतला आहे. ‘समान वेतन’ या तत्त्वानुसार सुधारित वेतनश्रेणी लागू करावी, या मागणीसाठी यंदाची दिवाळी साजरी न करण्याची भूमिका राज्यातील सर्व दुय्यम न्यायालयांतील कार्यरत कर्मचाऱ्यांनी घेतली आहे.

केवळ स्वतःच्या मागण्यांसाठी नव्हे, तर न्यायालयीन प्रशासनातील कर्मचाऱ्यांच्या वेतनविषयक न्याय्य अपेक्षांकडे शासनाचे लक्ष वेधण्यासाठी शांततामय आणि कायदेशीर मार्गाने आंदोलन करण्याचा निर्धार कर्मचाऱ्यांनी व्यक्त केला आहे.

उच्च न्यायालयाचा प्रस्ताव; शासनाच्या निर्णयाची प्रतीक्षा

कर्मचाऱ्यांनी प्रसिद्धीस दिलेल्या माहितीनुसार, मुंबई उच्च न्यायालयाने ३० जानेवारी २०२५ रोजी सुधारित वेतनश्रेणीचा प्रस्ताव मंजूर करून राज्य शासनाकडे पाठविला होता. मात्र, प्रस्ताव पाठवून सुमारे २० महिने उलटूनही त्यावर शासनस्तरावर अंतिम निर्णय झालेला नसल्याने कर्मचाऱ्यांमध्ये नाराजी वाढत आहे.

याच पार्श्वभूमीवर १६ ऑगस्ट २०२६ रोजी झालेल्या राज्य कार्यकारिणीच्या सर्वसाधारण सभेत आंदोलनाचा विशेष ठराव एकमताने मंजूर करण्यात आल्याचे कर्मचाऱ्यांनी सांगितले.

१६ ऑक्टोबरपासून आंदोलनाची पहिली पायरी

आंदोलनाच्या पहिल्या टप्प्यात १६ व १७ ऑक्टोबर रोजी न्यायालयीन कर्मचारी काळ्या फिती लावून कामकाज करणार आहेत. त्यानंतर दिवाळीच्या सणासुदीच्या काळातही आंदोलन अधिक तीव्र करण्याचा निर्णय घेण्यात आला आहे.

६ व ७ नोव्हेंबर रोजी अन्नत्याग करून शांततेच्या मार्गाने आंदोलन करण्याचे नियोजन करण्यात आले आहे. तसेच ७ नोव्हेंबर रोजी सामूहिक रजा घेऊन कामकाज बंद ठेवण्याचा निर्णय घेण्यात आला आहे.

दिवाळीऐवजी आंदोलन; सेवानिवृत्त कर्मचाऱ्यांचाही सहभाग

आपल्या मागण्यांकडे शासनाचे गांभीर्याने लक्ष वेधले जावे, यासाठी सेवानिवृत्त न्यायिक कर्मचाऱ्यांमार्फत दिवाळीच्या पहिल्या दिवसापासून आमरण व साखळी उपोषण करण्याचा निर्णय घेण्यात आल्याचे प्रसिद्धीपत्रकात नमूद करण्यात आले आहे.

त्यामुळे यंदाची दिवाळी न्यायालयीन कर्मचाऱ्यांसाठी केवळ सणाचा उत्सव न राहता, प्रलंबित वेतनश्रेणीच्या मागणीसाठी लोकशाही मार्गाने आवाज उठविण्याचा प्रसंग ठरण्याची शक्यता आहे.

‘पक्षकारांना त्रास नको, पण मागणीकडे दुर्लक्षही नको’

न्यायालयीन कामकाजावर आंदोलनाचा अनावश्यक परिणाम होऊ नये, याचीही कर्मचाऱ्यांनी काळजी घेतल्याचे स्पष्ट केले आहे. न्यायालयात येणारे पक्षकार, वकील, पोलीस अधिकारी तसेच विविध शासकीय कार्यालयांतील अधिकारी-कर्मचारी यांना त्रास होऊ नये, यासाठी सुरुवातीला शांततेच्या आणि लोकशाही मार्गाने आंदोलन करण्याची भूमिका घेण्यात आली आहे.

मात्र, मागण्यांकडे शासनाने सातत्याने दुर्लक्ष केल्यास आंदोलनाची पुढील दिशा अधिक कठोर होऊ शकते, असा इशारा कर्मचाऱ्यांनी दिला आहे.

२६ नोव्हेंबरपर्यंत निर्णयाची मुदत; अन्यथा बेमुदत संपाचा इशारा

कर्मचाऱ्यांनी शासनाला २६ नोव्हेंबर २०२६ पर्यंत मागण्या मान्य करण्याची मुदत दिली आहे. या कालावधीत शासनाकडून सकारात्मक निर्णय न झाल्यास राज्यातील सर्व दुय्यम न्यायालयांतील न्यायिक कर्मचारी बेमुदत संपावर जाण्याचा इशारा देण्यात आला आहे.

आता या मागणीवर शासन कोणती भूमिका घेते, सुधारित वेतनश्रेणीच्या प्रस्तावावर निर्णय कधी होतो आणि न्यायालयीन कर्मचाऱ्यांची दिवाळी आंदोलनाच्या सावटातून बाहेर पडते का, याकडे राज्यातील न्यायालयीन वर्तुळाचे लक्ष लागले आहे.

न्यायव्यवस्थेचे कामकाज सुरळीत ठेवणाऱ्या कर्मचाऱ्यांच्या मागण्यांकडे शासनानेही संवेदनशीलतेने आणि कायदेशीर प्रक्रियेच्या चौकटीत सकारात्मक निर्णय घ्यावा, अशी अपेक्षा व्यक्त होत आहे.

जनतेला रेशन हवे, निवेदनांचे फोटो नाही! ५,२९८ शिधापत्रिकांचा संताप

Wed, 14 Oct 2026 08:36:01 +0000

५,२९८ शिधापत्रिकांचा प्रश्न ऐरणीवर; सत्ताधाऱ्यांनी निवेदनांच्या राजकारणाऐवजी थेट निर्णय घ्यावा!

मंगरूळपीर : तालुक्यात KPI अंतर्गत पात्र शिधापत्रिकांची संख्या तब्बल ५,२९८ ने कमी करण्यात आल्याचा गंभीर मुद्दा राष्ट्रवादी काँग्रेस पार्टीच्या स्थानिक पदाधिकाऱ्यांनी उपस्थित केला असून, याबाबत उपविभागीय अधिकारी, मंगरूळपीर यांना निवेदन देण्यात आले आहे. या कार्यवाहीमुळे गोरगरीब आणि आर्थिकदृष्ट्या दुर्बल कुटुंबांच्या शिधापत्रिका शुभ्र (APL) श्रेणीत वर्ग होण्याची शक्यता असून, परिणामी पात्र लाभार्थ्यांना शासकीय अन्नधान्याच्या लाभापासून वंचित राहण्याची भीती व्यक्त करण्यात आली आहे.

बंद करण्यात आलेल्या शिधापत्रिका तातडीने पूर्ववत कराव्यात, अन्यथा मोर्चा काढण्यासह उपोषण करण्याचा इशारा निवेदनातून देण्यात आला आहे.

मात्र, या निवेदनाच्या निमित्ताने आता जनतेतूनच एक बोचरा सवाल उपस्थित होत आहे—हा प्रश्न निवेदन देऊनच सोडवायचा असेल, तर सत्तेचा उपयोग नेमका कशासाठी?

सत्ता तुमची... पालकमंत्री तुमचा... पुरवठा मंत्रीही तुमचाच; मग जनतेसाठी पुन्हा निवेदन का?

जिल्ह्यात राष्ट्रवादी काँग्रेस सत्तेत सहभागी आहे. पालकमंत्री राष्ट्रवादी काँग्रेसचे आहेत. नागरी पुरवठा विभागाची जबाबदारीही राष्ट्रवादी काँग्रेसकडे आहे. स्थानिक पातळीवरही पक्षाचे जिल्हा आणि तालुका पदाधिकारी सक्रिय आहेत.

अशा परिस्थितीत जनतेच्या ५,२९८ शिधापत्रिकांचा प्रश्न सोडवण्यासाठी पुन्हा प्रशासनाला निवेदन देणे आणि त्यानंतर मोर्चा-उपोषणाचा इशारा देणे, यामागील राजकीय गणित काय? असा सवाल आता उपस्थित होत आहे.

विरोधी पक्षाने सरकारला निवेदन देणे, आंदोलनाचा इशारा देणे आणि सरकारला धारेवर धरणे ही लोकशाहीतील स्वाभाविक प्रक्रिया आहे. मात्र सत्तेत सहभागी असलेल्या पक्षाच्याच पदाधिकाऱ्यांना आपल्या सरकारच्या यंत्रणेविरोधात आंदोलनाची भाषा का करावी लागत आहे?

जर प्रश्न खरोखरच गंभीर असेल, तर स्थानिक पदाधिकाऱ्यांनी आपल्या पक्षातील वरिष्ठ नेतृत्व आणि संबंधित मंत्र्यांसोबत तातडीने बैठक घेऊन प्रश्न मार्गी लावणे अपेक्षित नाही का?

निवेदन नको, मंत्र्यांसोबत बैठक घ्या!

५,२९८ शिधापत्रिकांचा प्रश्न हा राजकीय प्रसिद्धीचा विषय नसून हजारो गरीब कुटुंबांच्या अन्नसुरक्षेशी संबंधित प्रश्न आहे.

त्यामुळे या प्रश्नावर निवेदन देऊन फोटो काढणे, प्रसिद्धी मिळवणे आणि त्यानंतर मोर्चा-उपोषणाच्या घोषणा करणे यापेक्षा थेट संबंधित मंत्र्यांची बैठक घेऊन प्रशासनाला स्पष्ट निर्देश देणे, हीच सत्ताधारी पक्षाच्या पदाधिकाऱ्यांची खरी जबाबदारी आहे.

तुमचाच पक्ष सत्तेत आहे, तुमचाच पालकमंत्री आहे, तुमच्याच पक्षाकडे पुरवठा विभाग आहे; मग मध्यस्थ म्हणून जनतेसमोर निवेदन घेऊन उभे राहण्याची वेळ का आली?

हा प्रश्न आता जनतेला पडला आहे.

प्रश्न सोडवायचा की प्रश्नावर राजकारण करायचे?

रेशन कार्ड हा केवळ कागदाचा तुकडा नाही. गरीब कुटुंबाच्या चुलीशी, त्यांच्या अन्नाच्या हक्काशी आणि त्यांच्या जगण्याशी जोडलेला तो दस्तऐवज आहे.

त्यामुळे ५,२९८ शिधापत्रिकांची कपात नेमकी कोणत्या निकषांवर झाली? कोणती पडताळणी करण्यात आली? किती कुटुंबे प्रत्यक्षात अपात्र ठरली? किती पात्र कुटुंबांची नावे चुकीने वगळली गेली? या सर्व बाबींची पारदर्शक आणि सखोल पडताळणी होणे आवश्यक आहे.

पात्र लाभार्थ्यांना धान्यापासून वंचित ठेवले जात असेल, तर तो गंभीर प्रशासकीय प्रश्न आहे. मात्र हा प्रश्न सोडवण्यासाठी सत्ताधाऱ्यांनीच पुन्हा निवेदन देणे आणि आंदोलनाची भाषा करणे, यामुळे सत्तेतील समन्वय नेमका कुठे आहे? हा प्रश्न अधिक तीव्र होतो.

मोर्चा काढण्याआधी मंत्र्यांची बैठक का नाही?

खरंच जनतेच्या प्रश्नांची चिंता असेल, तर स्थानिक पदाधिकाऱ्यांनी आपल्या वरिष्ठ नेतृत्वाशी चर्चा करावी. संबंधित पुरवठामंत्र्यांसोबत बैठक घ्यावी. जिल्हा प्रशासन, तहसील प्रशासन आणि अन्न व नागरी पुरवठा विभागाच्या अधिकाऱ्यांना समोर बसवावे.

५,२९८ शिधापत्रिकांची संपूर्ण यादी तपासावी आणि पात्र लाभार्थ्यांना तातडीने न्याय मिळवून द्यावा.

ही झाली सत्ताधारी पक्षाच्या नेतृत्वाची प्रत्यक्ष कामाची पद्धत!

त्याऐवजी निवेदन... प्रसिद्धी... आंदोलनाचा इशारा... आणि पुन्हा निवेदन—असा सिलसिला सुरू राहिला, तर जनतेने प्रश्न विचारणे स्वाभाविक आहे की, प्रश्न सोडवण्याचा प्रयत्न सुरू आहे की केवळ प्रश्नावर राजकीय श्रेय घेण्याचा?

राष्ट्रीय लोक आंदोलन न्यासचे जिल्हाध्यक्ष सुधाकर चौधरी यांचा सवाल

या संपूर्ण प्रकरणावर सामाजिक दृष्टिकोनातून भाष्य करताना राष्ट्रीय लोक आंदोलन न्यासचे जिल्हाध्यक्ष सुधाकर चौधरी यांनी सत्ताधाऱ्यांनी जनतेच्या मूलभूत प्रश्नांकडे केवळ निवेदनांच्या माध्यमातून न पाहता, आपल्या सत्तेचा आणि राजकीय प्रभावाचा उपयोग करून प्रश्न तातडीने मार्गी लावण्याची गरज व्यक्त केली.

“५,२९८ शिधापत्रिकांचा प्रश्न हा हजारो गरीब कुटुंबांच्या अन्नसुरक्षेशी निगडित आहे. सत्तेत असलेल्या पक्षाच्या पदाधिकाऱ्यांनी प्रशासनाला निवेदन देण्याबरोबरच आपल्या वरिष्ठ नेतृत्वाशी आणि संबंधित मंत्र्यांशी थेट चर्चा करून प्रश्न निकाली काढला पाहिजे. जनतेला केवळ निवेदन नको, तर प्रत्यक्ष निर्णय आणि त्याची अंमलबजावणी हवी,” अशी भूमिका सुधाकर चौधरी यांनी मांडली.

जनतेला आता निवेदनांचे फोटो नकोत; हक्काचे रेशन हवे!

आज मंगरूळपीर तालुक्यातील जनतेला मोठमोठी आश्वासने नकोत. आंदोलनाच्या घोषणा नकोत. निवेदनांचे फोटो नकोत.

जनतेला हवे आहे—हक्काचे रेशन, पात्र कुटुंबांच्या शिधापत्रिका पूर्ववत आणि ५,२९८ प्रकरणांवर तातडीचा ठोस निर्णय!

सत्तेत असलेल्या पक्षाच्या पदाधिकाऱ्यांनी हे काम करून दाखवले, तर त्याचे श्रेय जनताही नक्की देईल. मात्र सत्तेत राहूनही प्रत्येक प्रश्नासाठी प्रशासनाच्या दारात निवेदन घेऊन उभे राहावे लागत असेल, तर सत्तेचा आणि जबाबदारीचा अर्थच काय?

सत्ता तुमची, पालकमंत्री तुमचा; मग निवेदनांचा देखावा कशासाठी?

जनतेच्या प्रश्नांवर केवळ निवेदन देऊन जबाबदारी संपत नाही. उलट, सत्ताधारी पक्षातील नेत्यांवर प्रश्न सोडवण्याची जबाबदारी अधिक असते.

त्यामुळे ५,२९८ शिधापत्रिकांचा प्रश्न निवेदनांच्या फेऱ्यात अडकवण्याऐवजी थेट मंत्रिस्तरीय बैठकीत नेऊन निकाली काढावा, अशी अपेक्षा आता मंगरूळपीर तालुक्यातील नागरिक व्यक्त करीत आहेत.

जनाची नाही, तर मनाची तरी वाटू द्या!

कारण जनतेला आता आश्वासनांचा, निवेदनांचा आणि आंदोलनाच्या इशाऱ्यांचा फार्स नको आहे; जनतेला प्रत्यक्ष कामाचा हिशेब हवा आहे!

५,२९८ शिधापत्रिकांचा प्रश्न सोडवून दाखवा—मगच जनतेला सांगा की सत्ता नेमकी जनतेसाठी आहे!

मंगरूळपीर तालुक्यात ५,२९८ शिधापत्रिकांच्या पुनर्वर्गीकरणावर प्रश्नचिन्ह!

Tue, 13 Oct 2026 04:21:48 +0000

KPI अंतर्गत झालेल्या कार्यवाहीची सखोल चौकशी करा; दुष्काळाच्या काळात गरीब कुटुंबांच्या अन्नसुरक्षेचा गंभीर प्रश्न — राष्ट्रवादी काँग्रेसचे तालुकाध्यक्ष आर. के. राठोड यांची मागणी

मंगरूळपीर : मंगरूळपीर तालुक्यात KPI अंतर्गत तब्बल ५ हजार २९८ शिधापत्रिकांचे पुनर्वर्गीकरण झाल्याच्या प्रकरणाने आता गंभीर स्वरूप धारण केले आहे. या पुनर्वर्गीकरणामुळे पात्र लाभार्थ्यांच्या शिधापत्रिका शुभ्र (APL) श्रेणीत वर्ग करण्यात आल्याचा

मंगरूळपीर तालुक्यात ५,२९८ शिधापत्रिकांच्या पुनर्वर्गीकरणावर प्रश्नचिन्ह!

करण्यात आला असून, त्यामुळे गरीब, शेतकरी, शेतमजूर व आर्थिकदृष्ट्या दुर्बल कुटुंबांच्या शासकीय अन्नधान्याच्या हक्कावर गदा येण्याची शक्यता व्यक्त होत आहे.

तालुक्यात दुष्काळी परिस्थिती निर्माण झालेली असताना अन्नधान्याच्या लाभाशी संबंधित एवढ्या मोठ्या प्रमाणातील शिधापत्रिकांचे पुनर्वर्गीकरण नेमके कोणत्या निकषांवर झाले? पात्र लाभार्थ्यांची पडताळणी योग्य पद्धतीने झाली का? या प्रक्रियेत नियमांचे पालन झाले का? यांसह अनेक प्रश्न आता उपस्थित झाले आहेत.

या संपूर्ण प्रकरणाची स्वतंत्र, निष्पक्ष व सखोल चौकशी करून दोषींवर नियमानुसार कारवाई करावी आणि पात्र लाभार्थ्यांना त्यांचा अन्नधान्याचा लाभ पूर्ववत मिळवून द्यावा, अशी मागणी राष्ट्रवादी काँग्रेस पार्टीचे मंगरूळपीर तालुकाध्यक्ष आर. के. राठोड यांनी उपविभागीय अधिकारी, मंगरूळपीर यांच्याकडे निवेदनाद्वारे केली आहे.

पात्र शिधापत्रिका शुभ्र श्रेणीत कशाच्या आधारे?

शिधापत्रिकांचे पुनर्वर्गीकरण करताना लाभार्थ्याचे उत्पन्न, कुटुंबातील सदस्यसंख्या, उपलब्ध कागदपत्रे, आर्थिक परिस्थिती तसेच शासनाने निश्चित केलेले पात्रतेचे निकष यांची योग्य पडताळणी होणे अपेक्षित आहे. मात्र, मंगरूळपीर तालुक्यात झालेल्या प्रक्रियेत ही पडताळणी नेमकी कितपत पारदर्शकपणे झाली, याबाबत प्रश्न उपस्थित करण्यात आले आहेत.

पात्र लाभार्थ्यांची नावे कोणत्या निकषांवर वगळण्यात आली? शिधापत्रिका शुभ्र श्रेणीत वर्ग करण्यापूर्वी संबंधित कुटुंबांना पूर्वसूचना देण्यात आली होती का? त्यांना आपली बाजू मांडण्याची व हरकत नोंदविण्याची संधी देण्यात आली होती का? या सर्व बाबींची तपासणी करण्याची मागणी राठोड यांनी केली आहे.

वरिष्ठ कार्यालयाकडून याद्यांची पुनर्तपासणी करून आवश्यक कागदपत्रे व प्रत्यक्ष पडताळणीनंतर अंतिम कार्यवाही करण्याच्या सूचना देण्यात आल्याचे निवेदनात नमूद करण्यात आले आहे. त्यामुळे या सूचनांचे स्थानिक पातळीवर कितपत पालन झाले, याचीही चौकशी करण्याची मागणी करण्यात आली आहे.

गावनिहाय शिधापत्रिकांची संख्या कमी; नेमके कारण काय?

तालुक्यातील विविध गावांमध्ये शिधापत्रिकांची संख्या कमी होण्याचे प्रमाण समान नसल्याचे निवेदनात नमूद करण्यात आले आहे. काही गावांमध्ये अत्यल्प तर काही गावांमध्ये मोठ्या प्रमाणात शिधापत्रिकांमध्ये बदल झाल्याचे सांगण्यात आले आहे.

त्यामुळे प्रत्येक गावातील पूर्वीच्या व सध्याच्या शिधापत्रिकांची संख्या, पुनर्वर्गीकृत शिधापत्रिकांची श्रेणी, लाभार्थ्यांची आर्थिक स्थिती आणि पुनर्वर्गीकरणासाठी वापरण्यात आलेली माहिती यांची तुलनात्मक तपासणी करण्याची मागणी करण्यात आली आहे.

पुनर्वर्गीकरणाची प्रक्रिया कोणाच्या निर्देशानुसार झाली? संबंधित अधिकाऱ्यांनी कोणती कागदपत्रे तपासली? प्रत्यक्ष क्षेत्रपडताळणी झाली का? यादी तयार करण्याची जबाबदारी कोणाकडे होती? ती वरिष्ठ कार्यालयात कधी व कोणी सादर केली? या प्रश्नांची उत्तरे चौकशीतून समोर आणावीत, अशी मागणी आहे.

खाजगी संगणक चालकाच्या कामकाजावरही प्रश्न

निवेदनात खाजगी संगणक चालक नीलेश राठोड यांच्या कामकाजाबाबतही प्रश्न उपस्थित करण्यात आले आहेत. त्यांची नियुक्ती, मानधन, कामकाजाची व्याप्ती तसेच कार्यालयीन संगणकीय प्रणालीवर काम करण्यासंदर्भातील अधिकृत आदेश यांची चौकशी करण्याची मागणी करण्यात आली आहे.

DEO लॉगिन कोणाच्या परवानगीने देण्यात आले? त्याचा वापर कोणाच्या देखरेखीखाली झाला? लॉगिनद्वारे कोणत्या नोंदींमध्ये बदल करण्यात आले? त्या बदलांची अधिकृत नोंद आहे का? संबंधित व्यक्तीकडे लॉगिन वापरण्याचे आवश्यक अधिकार व प्रशिक्षण होते का? या सर्व बाबींची तपासणी करण्याची मागणी निवेदनात करण्यात आली आहे.

मात्र, या आरोपांबाबत संबंधित व्यक्तींची बाजू अथवा अधिकृत चौकशीचा निष्कर्ष अद्याप समोर आलेला नसल्याने, कोणालाही दोषी ठरविण्यापूर्वी स्वतंत्र व निष्पक्ष चौकशी होणे आवश्यक असल्याचेही निवेदनात स्पष्ट करण्यात आले आहे.

आधारवर शिधापत्रिका; अर्जनिहाय तपासणीची मागणी

आधार कार्डच्या आधारे आवश्यक कागदपत्रांची पूर्ण पडताळणी न करता नवीन शिधापत्रिका तयार करण्यात आल्याचा आरोपही निवेदनात करण्यात आला आहे.

काही अर्जदारांना कागदपत्रांच्या कमतरतेमुळे प्रक्रिया रखडल्याचे सांगण्यात आले, तर काही प्रकरणांमध्ये तुलनेने कमी कालावधीत शिधापत्रिका तयार झाल्याचा दावा करण्यात आला आहे.

त्यामुळे प्रत्येक अर्जाची अर्ज प्राप्तीची तारीख, जोडलेली कागदपत्रे, पडताळणीची तारीख, मंजुरी देणाऱ्या अधिकाऱ्याचे नाव आणि शिधापत्रिका तयार झाल्याची तारीख यांची अर्जनिहाय तपासणी करण्याची मागणी करण्यात आली आहे.

दुष्काळाच्या काळात अन्नसुरक्षेचा प्रश्न ऐरणीवर!

मंगरूळपीर तालुक्यात दुष्काळी परिस्थिती असताना शिधापत्रिकांच्या पुनर्वर्गीकरणामुळे पात्र गरीब कुटुंबांना शासकीय अन्नधान्यापासून वंचित राहावे लागले तर त्याचे गंभीर सामाजिक परिणाम होऊ शकतात.

शेतकरी, शेतमजूर, भूमिहीन कामगार आणि आर्थिकदृष्ट्या दुर्बल कुटुंबांसमोर आधीच आर्थिक संकट उभे असताना त्यांच्या अन्नधान्याच्या हक्कावर परिणाम होणे ही गंभीर बाब आहे.

त्यामुळे पुनर्वर्गीकरणाच्या प्रक्रियेत संबंधित निरीक्षण अधिकाऱ्यांकडून निष्काळजीपणा किंवा नियमबाह्य कार्यवाही झाली आहे का, याची तातडीने चौकशी करून जबाबदारी निश्चित करावी आणि दोष आढळल्यास संबंधितांवर नियमानुसार कठोर कारवाई करावी, अशी मागणी आर. के. राठोड यांनी केली आहे.

पात्र लाभार्थ्यांचा धान्यपुरवठा पूर्ववत करा

शुभ्र श्रेणीत वर्ग झालेल्या शिधापत्रिकांमुळे संबंधित कुटुंबांना नियमित धान्य मिळण्यात अडचणी निर्माण होण्याची शक्यता आहे. त्यामुळे पुनर्वर्गीकरणामुळे प्रभावित झालेल्या प्रत्येक शिधापत्रिकेची तातडीने पुनर्तपासणी करावी.

पात्रता सिद्ध करणाऱ्या लाभार्थ्यांच्या शिधापत्रिका त्यांच्या मूळ पात्र श्रेणीत पूर्ववत कराव्यात, तसेच चौकशी पूर्ण होईपर्यंत पात्र कुटुंबांचा अन्नधान्याचा लाभ खंडित होणार नाही, यासाठी लागू नियमांनुसार आवश्यक उपाययोजना कराव्यात, अशी मागणी करण्यात आली आहे.

चुकीच्या पुनर्वर्गीकरणामुळे मागील कालावधीत ज्या पात्र लाभार्थ्यांना धान्य मिळाले नाही, त्यांच्या प्रलंबित लाभाबाबतही प्रशासनाने नियमानुसार निर्णय घ्यावा, असे निवेदनात म्हटले आहे.

चौकशी समिती नेमून अहवाल सार्वजनिक करा

संपूर्ण प्रकरणाची स्वतंत्र चौकशी समितीमार्फत तपासणी करावी. कार्यालयीन नोंदी, डिजिटल लॉग, अर्जांच्या प्रती, लाभार्थ्यांचे जबाब आणि संबंधित अधिकाऱ्यांचे स्पष्टीकरण यांचा आधार घेऊन वस्तुस्थिती स्पष्ट करावी, अशी मागणी करण्यात आली आहे.

लाभार्थी, रास्त भाव दुकानदार अथवा तक्रारदारांवर कोणताही दबाव येऊ नये, याची प्रशासनाने दक्षता घ्यावी. तक्रारदारांना धमकावणे, अर्ज स्वीकारण्यास टाळाटाळ करणे अथवा चौकशीवर प्रभाव टाकण्याचा प्रयत्न झाल्यास त्याची स्वतंत्र नोंद घेऊन कारवाई करावी, अशी मागणीही करण्यात आली आहे.

चौकशीत हलगर्जीपणा, अधिकाराचा गैरवापर, नियमबाह्य कार्यवाही किंवा नोंदींमध्ये अनधिकृत बदल झाल्याचे सिद्ध झाल्यास संबंधित अधिकारी व कर्मचाऱ्यांवर नियमानुसार शिस्तभंगाची कारवाई करावी. तसेच चौकशीचा निष्कर्ष व अहवाल सार्वजनिक करून प्रक्रियेत पारदर्शकता ठेवावी, अशी मागणी राठोड यांनी केली आहे.

चौकशी न झाल्यास उपोषणाचा इशारा

या संपूर्ण प्रकरणाची सखोल चौकशी करून पात्र लाभार्थ्यांना न्याय मिळवून द्यावा. प्रशासनाने ठोस व वेळबद्ध कार्यवाही केली नाही, तर पात्र शिधापत्रिकाधारक, लाभार्थी व नागरिकांना सोबत घेऊन उपोषण करण्यात येईल, असा इशारा राष्ट्रवादी काँग्रेस पार्टीचे तालुकाध्यक्ष आर. के. राठोड यांनी निवेदनातून दिला आहे.

राष्ट्रवादी काँग्रेसचे पदाधिकारी उपस्थित

निवेदन देताना राष्ट्रवादी काँग्रेस पार्टीचे वाशिम जिल्हा उपाध्यक्ष रवी पाटील राऊत, राष्ट्रवादी युवक काँग्रेस पार्टीचे मंगरूळपीर कार्याध्यक्ष मुकेश मुंजे, तालुका उपाध्यक्ष राहुल जाधव, तसेच साबिर फकीरावाले (कोळंबी), फिरोज परसूवाले (लावणा), रोहिदास चव्हाण (शेगी), पांडुरंग खंडारे (दाभा), कपिल राठोड (शेगी), मोहम्मद कलरवाले, इमरान फकीरावाले आणि आसिफ कलरवाले यांच्यासह राष्ट्रवादी काँग्रेसचे पदाधिकारी व कार्यकर्ते उपस्थित होते.

या निवेदनाच्या प्रती अन्न व नागरी पुरवठा मंत्री, जिल्हा पुरवठा अधिकारी, वाशिम तसेच संबंधित कार्यालयांना पाठविण्यात आल्याचे निवेदनात नमूद आहे.

आता प्रशासनाच्या भूमिकेकडे लक्ष!

५,२९८ शिधापत्रिकांच्या पुनर्वर्गीकरणामागील नेमकी प्रक्रिया काय होती? कोणत्या निकषांवर हा निर्णय घेण्यात आला? पात्र लाभार्थ्यांची पुन्हा पडताळणी कधी होणार? प्रभावित कुटुंबांचा अन्नधान्याचा लाभ कधी पूर्ववत होणार? आणि चौकशीत दोष आढळल्यास जबाबदारांवर कोणती कारवाई होणार?

या प्रश्नांची उत्तरे आता प्रशासनाला द्यावी लागणार असून, मंगरूळपीर तालुक्यातील हजारो लाभार्थ्यांचे लक्ष या चौकशीकडे लागले आहे.

गुरुजींच्या निवडणुकीत विद्यार्थ्यांचा प्रश्न कुठे हरवला?

Mon, 12 Oct 2026 08:54:28 +0000

अमरावती विभाग शिक्षक पदवीधर मतदारसंघात प्रचाराचा धुरळा; रोडशो मोठे, पण विद्यार्थ्यांच्या प्रश्नांवर ठोस कृती कधी?

“मत मागण्यापूर्वी पाच वर्षांचा हिशेब द्या!” — राष्ट्रीय लोक आंदोलन न्यासचे जिल्हाध्यक्ष सुधाकर चौधरी यांचा सवाल

वाशिम : प्रतिनिधी

“गुरुर्ब्रह्मा गुरुर्विष्णु गुरुर्देवो महेश्वरा, गुरु साक्षात् परब्रह्म, तस्मै श्री गुरवे नमः!” भारतीय संस्कृतीने शिक्षकाला देवाचे स्थान दिले. शिक्षक हा केवळ विद्यार्थ्यांना पुस्तकातील धडे शिकवणारा नसून, समाजाचे आणि राष्ट्राचे भविष्य घडविणारा शिल्पकार आहे. मात्र अमरावती विभाग शिक्षक पदवीधर मतदारसंघाच्या निवडणुकीच्या रणधुमाळीत विद्यार्थ्यांच्या भवितव्याचा मूळ प्रश्नच कुठेतरी मागे पडत असल्याचे चित्र दिसत आहे, अशी तीव्र प्रतिक्रिया राष्ट्रीय लोक आंदोलन न्यासचे जिल्हाध्यक्ष सुधाकर चौधरी यांनी व्यक्त केली.

निवडणुकीचे बिगुल वाजताच अनेक इच्छुक आणि दिग्गज उमेदवार मैदानात उतरले आहेत. मतदारांच्या गाठीभेटी, बैठका, मेळावे, सत्कार, शक्तिप्रदर्शन आणि रोडशोला वेग आला आहे. ‘आपणच विजयी होणार’ असा आत्मविश्वास प्रत्येकाच्या भाषणातून व्यक्त होत असताना ‘विद्यार्थ्यांचे प्रश्न कोण सोडवणार?’ हा मूलभूत प्रश्न मात्र चर्चेच्या केंद्रस्थानी दिसत नाही, अशी खंत चौधरी यांनी व्यक्त केली.

प्रचाराचा आवाज मोठा; विद्यार्थ्यांच्या प्रश्नांचा आवाज कुठे?

शिक्षकांच्या सेवाशर्ती, वेतनविषयक प्रश्न, निवृत्तिवेतन, पदोन्नती, रिक्त पदे, अनुदान, शाळांमधील मूलभूत सुविधा, शैक्षणिक साधनसामग्री, शिक्षकांवरील अशैक्षणिक कामांचा वाढता बोजा आणि बदलत्या शैक्षणिक धोरणांमुळे निर्माण झालेल्या अडचणी हे प्रश्न आजही गंभीर आहेत.

हे प्रश्न वर्षानुवर्षे कायम असतील, तर निवडणूक आली की पुन्हा त्याच प्रश्नांवर आश्वासने देण्याचा नैतिक अधिकार किती? असा थेट सवाल सुधाकर चौधरी यांनी उपस्थित केला.

शिक्षकांच्या प्रश्नांसोबतच विद्यार्थ्यांच्या गुणवत्तापूर्ण शिक्षणाचा प्रश्नही तितकाच महत्त्वाचा आहे. ग्रामीण आणि दुर्गम भागातील शाळांची परिस्थिती, रिक्त शिक्षक पदे, अपुरी शैक्षणिक साधने, डिजिटल शिक्षणातील तफावत, प्रयोगशाळा व ग्रंथालयांची कमतरता याकडे निवडणुकीतील उमेदवार कितपत गांभीर्याने पाहतात, याचे उत्तर मतदारांनी मागितले पाहिजे, असेही त्यांनी नमूद केले.

निवडणुकीपुरती हजेरी की पाच वर्षांची जबाबदारी?

निवडणूक आली की मतदारांच्या दारात जाणे, बैठका घेणे आणि आपुलकीने संवाद साधणे सुरू होते. मात्र निवडून आल्यानंतर याच मतदारांना भेटण्यासाठी वेळ मिळतो का, हा प्रश्न आता शिक्षकांनी स्वतःला विचारण्याची गरज आहे.

निवडणुकीपूर्वी ‘आपला माणूस’ आणि निवडून आल्यानंतर ‘साहेब’ अशी परिस्थिती निर्माण होऊ नये.

शिक्षकांनी आपले मत केवळ एखाद्या व्यक्तीला निवडून देण्यासाठी दिलेले नसते; तर आपल्या प्रश्नांचा आवाज शासन आणि विधानमंडळापर्यंत पोहोचविण्यासाठी प्रतिनिधी निवडलेला असतो. त्यामुळे निवडून आलेल्या प्रतिनिधीने मतदारांशी सतत संपर्कात राहणे आणि आपल्या कामाचा हिशेब देणे आवश्यक असल्याचे चौधरी यांनी सांगितले.

रोडशो मोठे; पण शाळेतील प्रश्न दिसतात का?

आज प्रचारासाठी मोठ्या प्रमाणात रोडशो आणि शक्तिप्रदर्शन होत आहे. मात्र या शक्तिप्रदर्शनाचा काही भाग विद्यार्थ्यांच्या प्रश्नांसाठी वापरला जातोय का, असा सवालही उपस्थित करण्यात आला आहे.

किती शाळांमध्ये पुरेशा वर्गखोल्या आहेत?
किती शाळांमध्ये स्वच्छतागृहांची पुरेशी व्यवस्था आहे?
किती शाळांमध्ये प्रयोगशाळा व ग्रंथालये सक्षम आहेत?
किती शाळांमध्ये शिक्षकांची पदे रिक्त आहेत?
किती विद्यार्थ्यांना डिजिटल शिक्षणाची समान संधी मिळते?
ग्रामीण विद्यार्थ्यांच्या शैक्षणिक अडचणी कोण मांडणार?

या प्रश्नांची उत्तरे केवळ निवडणूक प्रचाराच्या व्यासपीठावर मिळणार नाहीत. त्यासाठी प्रत्यक्ष शाळांमध्ये जाऊन परिस्थिती पाहावी लागेल आणि शासनाकडे सातत्याने पाठपुरावा करावा लागेल, असे सुधाकर चौधरी यांनी स्पष्ट केले.

शिक्षणाचा बाजार वाढतोय; ठोस भूमिका कुठे?

शिक्षण हे समाज परिवर्तनाचे सर्वात प्रभावी माध्यम असताना शिक्षणाच्या वाढत्या व्यापारीकरणाबाबतही गंभीर चर्चा होणे आवश्यक आहे. शिक्षण महाग होत असताना सर्वसामान्य आणि ग्रामीण कुटुंबातील विद्यार्थ्यांचे भवितव्य काय, याचा विचार कोण करणार?

शिक्षकांच्या मतांसाठी घोषणा करणे सोपे आहे; मात्र विद्यार्थ्यांच्या भवितव्यासाठी ठोस भूमिका घेणे हीच खरी कसोटी आहे, असे चौधरी यांनी म्हटले.

‘गुरु’ राजकारणात हरवू नये!

शिक्षक विद्यार्थ्यांना लोकशाही, संविधान, मूल्ये आणि प्रश्न विचारण्याची ताकद शिकवतो. त्यामुळे शिक्षकांच्या निवडणुकीतही गटबाजी, पदाची स्पर्धा, राजकीय समीकरणे आणि व्यक्तिगत प्रतिष्ठेपेक्षा शिक्षणाचा प्रश्न केंद्रस्थानी असणे गरजेचे आहे.

राजकारणात सहभागी होणे हा प्रत्येकाचा लोकशाही अधिकार आहे. मात्र राजकारण हे साधन असावे; शिक्षण आणि विद्यार्थीहित हे अंतिम ध्येय असावे, असे मत राष्ट्रीय लोक आंदोलन न्यासचे जिल्हाध्यक्ष सुधाकर चौधरी यांनी व्यक्त केले.

मत मागण्यापूर्वी पाच वर्षांचा हिशेब द्या!

निवडणुकीत उभ्या असलेल्या प्रत्येक उमेदवाराने मतदारांसमोर केवळ भविष्यातील आश्वासने न ठेवता मागील कामाचा लेखाजोखा मांडावा.

किती प्रश्न शासनदरबारी मांडले?
किती प्रश्न मार्गी लावले?
किती प्रश्न अद्याप प्रलंबित आहेत?
शिक्षकांसाठी किती वेळा आवाज उठवला?
विद्यार्थ्यांसाठी कोणते ठोस उपक्रम केले?
आणि निवडून आल्यानंतर पहिल्या १०० दिवसांत नेमके काय करणार?

या प्रश्नांची उत्तरे मतदारांना मिळाली पाहिजेत.

आता प्रश्न ‘कोण जिंकणार?’चा नाही; ‘कोण काम करणार?’चा!

अमरावती विभाग शिक्षक पदवीधर मतदारसंघाची निवडणूक ही केवळ एका व्यक्तीच्या विजयाची निवडणूक नाही. ही शिक्षणव्यवस्थेची दिशा ठरविणारी निवडणूक आहे.

त्यामुळे शिक्षक आणि पदवीधर मतदारांनी चेहरा, गट, पक्ष, शक्तिप्रदर्शन किंवा आश्वासनांपेक्षा विचार, कामाचा इतिहास, उपलब्धता, प्रामाणिकपणा आणि विद्यार्थ्यांच्या हितासाठीची बांधिलकी तपासावी, असे आवाहन सुधाकर चौधरी यांनी केले.

रोडशो किती मोठा आहे यापेक्षा शाळेतील समस्या किती समजतात,
सभा किती मोठ्या आहेत यापेक्षा प्रश्न विधानमंडळात किती ताकदीने मांडले जातात,
आश्वासने किती आहेत यापेक्षा प्रत्यक्ष काम किती झाले आहे,
आणि ‘मी जिंकणार’ म्हणणाऱ्यांपेक्षा ‘विद्यार्थी जिंकला पाहिजे’ असे म्हणणारा कोण आहे—
याचा निर्णय आता शिक्षक मतदारांनी घ्यायचा आहे.

“गुरु हा केवळ मतदार नाही; तो राष्ट्राच्या भविष्याचा शिल्पकार आहे. त्यामुळे राजकारणाच्या गर्दीत गुरुची ओळख हरवू नये आणि विद्यार्थ्यांचे भविष्य निवडणुकीच्या घोषणांमध्ये अडकू नये!”

— सुधाकर चौधरी, जिल्हाध्यक्ष, राष्ट्रीय लोक आंदोलन न्यास 9421151173

संघटन मजबूत करण्यासाठी माहेश्वरी महिला संघटनेचा ‘नींव’ उपक्रम

Mon, 12 Oct 2026 05:15:00 +0000

‘नींव’ प्रशिक्षण शिबिरातून संघटन सक्षमीकरणाचा संदेश

वाशिम जिल्हा माहेश्वरी महिला संघटनेची प्रथम कार्यकारिणी सभा व कार्यकर्ता प्रशिक्षण शिबिर मंगरूळपीर येथे उत्साहात

मंगरूळपीर प्रतिनिधी : संजय राठे : वाशिम जिल्हा माहेश्वरी महिला संघटनेच्या वतीने आणि माहेश्वरी महिला संघटना, मंगरूळपीर यांच्या आतिथ्यात ‘नींव’ प्रथम कार्यकारिणी सभा व कार्यकर्ता प्रशिक्षण शिबिराचे आयोजन ८ ऑक्टोबर रोजी देवकी भवन, चारभुजानाथ मंदिर, मंगरूळपीर येथे उत्साहपूर्ण वातावरणात करण्यात आले. महिला कार्यकर्त्यांना संघटनात्मक कार्याची शिस्त, कार्यपद्धती व प्रोटोकॉलचे प्रशिक्षण देतानाच परस्परांतील स्नेह, सहभाग आणि एकजूट वाढविण्याचा संदेश या शिबिरातून देण्यात आला.

कार्यक्रमाला विदर्भ प्रदेश अध्यक्षा तथा प्रमुख मार्गदर्शक नीलिमा मंत्री (यवतमाळ), प्रमुख अतिथी कल्पना चांडक (कारंजा), प्रशिक्षण संयोजिका संगीता राठी (अमरावती), ट्रस्ट संयोजिका प्रेमा बंग (कारंजा), जिल्हाध्यक्षा रेणुका हुरकट, जिल्हा सचिव माधुरी राठी, जिल्हा प्रतिनिधी मीनाक्षी बाहेती, जिल्हा संघटन मंत्री स्मिता बियाणी, जिल्हा प्रचारमंत्री कीर्ती सोनी, मंगरूळपीर तहसील अध्यक्षा सुरेखा बाहेती, तहसील सचिव भूमिका बियाणी तसेच ज्येष्ठ महिला सदस्या प्रभा बजाज यांची प्रमुख उपस्थिती होती.

कार्यक्रमाची सुरुवात अतिथींचे स्वागत, दीपपूजन, महेश वंदना आणि स्वागतगीताने झाली. मंगरूळपीर तहसीलच्या कार्यकर्त्यांनी कार्यक्रमाचे सुंदर व शिस्तबद्ध नियोजन केले. तहसील अध्यक्षा सुरेखा बाहेती यांनी स्वागतपर मनोगत व्यक्त केले. जिल्हाध्यक्षा रेणुका हुरकट यांनी संघटनेतील एकता, समन्वय आणि प्रत्येक कार्यकर्त्याच्या सक्रिय सहभागाचे महत्त्व अधोरेखित केले.

खेळातून संघटनात्मक कार्याचे प्रशिक्षण

शिबिराच्या प्रमुख मार्गदर्शक व प्रशिक्षिका नीलिमा मंत्री यांनी संघटनेची कार्यपद्धती, शिस्त, नियम आणि संघटनात्मक प्रोटोकॉलबाबत मार्गदर्शन केले. प्रशिक्षण संयोजिका संगीता राठी यांनीही प्रभावी प्रशिक्षण दिले. विविध रंजक, कृतीशील आणि मनोरंजक उपक्रमांच्या माध्यमातून कार्यकर्त्यांना खेळता-खेळता संघटनात्मक नियम, मर्यादा व प्रोटोकॉलचे पालन करून प्रभावीपणे कार्य कसे करावे, याचे प्रशिक्षण देण्यात आले.

या प्रशिक्षणाला जिल्ह्यातील विविध तहसीलमधून आलेल्या महिला कार्यकर्त्यांनी उत्स्फूर्त प्रतिसाद दिला. प्रमुख अतिथी कल्पना चांडक यांनी मार्गदर्शनातून कार्यकर्त्यांचा उत्साह वाढविला.

पहिल्या सत्रात जिल्हा सचिव माधुरी राठी यांनी सचिवीय अहवाल सादर केला. माजी जिल्हाध्यक्षा तथा जिल्हा प्रतिनिधी मीनाक्षी बाहेती यांनी आपल्या कार्यकाळातील अनुभव कथन केले. ट्रस्ट संयोजिका प्रेमा बंग यांनी ट्रस्टच्या विविध सामाजिक उपक्रमांची माहिती दिली.

सामाजिक विषयांवर विविध स्पर्धांचे आयोजन

कार्यक्रमांतर्गत मंगरूळपीर तहसीलच्या वतीने ‘माता की चौकी’ स्पर्धेचे आयोजन करण्यात आले. तसेच जिल्हा संघटनेच्या वतीने ‘एकल परिवार, सिमटते रिश्ते आणि लुप्त होत असलेले संस्कार’ या सामाजिक विषयावर आकर्षक स्पर्धा घेण्यात आली. विविध तहसीलमधील महिला सदस्यांनी या स्पर्धांमध्ये उत्स्फूर्त सहभाग नोंदवून आपल्या कलागुणांचे दर्शन घडविले.

महेश नवमीच्या निमित्ताने आयोजित विविध स्पर्धांतील विजेत्यांना महेश नवमी संयोजिका पूजा छापरवाल यांच्या हस्ते पुरस्कार देऊन गौरविण्यात आले.

महेश वंदना व स्वागतगीताने वेधले लक्ष

कार्यक्रमात निशिका बाहेती आणि कोमल बाहेती यांनी सादर केलेल्या महेश वंदनेने वातावरण भक्तिमय केले. वैष्णवी शर्मा, रश्मी भुतडा, श्रुती मेहता, पूजा जाखोटिया, कृष्णा आसावा आणि अंबिका भुतडा यांनी सादर केलेल्या सुंदर स्वागतगीताने उपस्थितांची मने जिंकली.

घूमर नृत्य प्रशिक्षण ठरले आकर्षण

प्रशिक्षण शिबिरादरम्यान घेण्यात आलेले घूमर नृत्य प्रशिक्षण विशेष आकर्षण ठरले. या उपक्रमामुळे महिला कार्यकर्त्यांमध्ये उत्साहाचे आणि आनंदाचे वातावरण निर्माण झाले. मंगरूळपीर तहसीलच्या वतीने सर्व अतिथी व सहभागी महिलांसाठी स्वादिष्ट भोजनासह आत्मीय आतिथ्याची उत्तम व्यवस्था करण्यात आली.

विविध तहसीलच्या अध्यक्षा, त्यांच्या कार्यकारिणीतील पदाधिकारी तसेच महिला कार्यकर्त्यांनी मोठ्या संख्येने उपस्थित राहून शिबिराला उत्स्फूर्त प्रतिसाद दिला. संघटनेच्या माजी अध्यक्षांनीही उपस्थित राहून संघटनेप्रती असलेली आपली बांधिलकी व्यक्त केली.

हो, या मुद्द्याला बातमीत स्वतंत्र विशेष परिच्छेद दिल्यास कार्यक्रमाच्या नियोजनबद्धतेला आणि सूत्रसंचालनाला अधिक उठाव मिळेल.

सूत्रसंचालनातून कार्यक्रमाला लाभली रंगत

कार्यक्रमाचे सूत्रसंचालन अत्यंत प्रभावी आणि उत्साहपूर्ण पद्धतीने करण्यात आले. जिल्हा सचिव माधुरी राठी यांनी कार्यक्रमाच्या संचालनात महत्त्वाची भूमिका बजावत संपूर्ण कार्यक्रमाची सांगड सुरेखपणे घातली. तर वर्षा आसावा यांनीही सूत्रसंचालनाची जबाबदारी समर्थपणे पार पाडत कार्यक्रमातील विविध सत्रे, उपक्रम आणि मान्यवरांचे मार्गदर्शन यांचा सुंदर समन्वय साधला. त्यांच्या ओघवत्या निवेदनामुळे कार्यक्रमाला शिस्तबद्धता, उत्साह आणि प्रसन्न वातावरण लाभले. उपस्थित महिला कार्यकर्त्यांनीही त्यांच्या प्रभावी सूत्रसंचालनाला उत्स्फूर्त दाद दिली.

आयोजनासाठी पदाधिकारी व कार्यकर्त्यांचे परिश्रम

शिबिराच्या यशस्वितेसाठी जिल्हा सचिव माधुरी राठी, मंगरूळपीर तहसील अध्यक्षा सुरेखा बाहेती, तहसील सचिव भूमिका बियाणी आणि त्यांच्या संपूर्ण कार्यसंघाने विशेष परिश्रम घेतले. जिल्हा संघटन मंत्री स्मिता बियाणी व जिल्हा प्रचारमंत्री कीर्ती सोनी यांनीही आपापल्या जबाबदाऱ्या प्रभावीपणे पार पाडल्या.

प्रियंका लोहिया, शीतल भन्साळी, निशा धूत, ज्योती बंग, कविता मालपाणी, लता बजाज, संगीता बाहेती, ज्योती भुतडा, शिला बाहेती, संगीता काबरा, सुरभी मूंदडा, लता बंग, रीता बाहेती, सरिता करवा, सुनीता बाहेती आणि कविता बाहेती, विद्या असावा, वर्षा बाहेती, शारदा भुतडा, सीमा बाहेती, नम्रता बंग, मीना राठी, दीपा वर्मा, रीता बाहेती यांनी कार्यक्रमाच्या यशस्वितेसाठी विशेष सहकार्य केले.

‘नींव’ प्रशिक्षण शिबिराच्या माध्यमातून महिला कार्यकर्त्यांमध्ये नवी ऊर्जा, संघटनात्मक समज, परस्पर सहकार्य आणि एकजुटीची भावना अधिक दृढ झाली. माहेश्वरी महिला संघटनेच्या आगामी सामाजिक व संघटनात्मक वाटचालीसाठी हे शिबिर प्रेरणादायी ठरले.

चिंताजनक! वाशिम जिल्ह्यात भूजल पातळीत १.११ मीटरची घट; पाणीटंचाईचे संकट गडद!

Sat, 10 Oct 2026 00:36:19 +0000

कारंजा तालुक्यात सर्वाधिक २.०७ मीटरची घसरण; मंगरूळपीर तालुक्यातही भूजल पातळी खालावली

वाशिम | प्रतिनिधी

वाशिम जिल्ह्यात यंदा पावसाचे प्रमाण सरासरीपेक्षा कमी राहिल्याने भूजल पातळीत मोठी घट झाल्याचे समोर आले आहे. भूजल सर्वेक्षण व विकास यंत्रणेच्या अहवालानुसार, सप्टेंबर २०२६ अखेर जिल्ह्यातील भूजल पातळीत मागील पाच वर्षांच्या सरासरीच्या तुलनेत तब्बल १.११ मीटरची घट नोंदविण्यात आली आहे. जिल्ह्यातील सहाही तालुक्यांमध्ये पाणीपातळी खालावल्याने आगामी रब्बी हंगाम आणि उन्हाळ्यात पाणीटंचाईची भीती व्यक्त होत आहे.

जिल्ह्यातील ७९ निरीक्षण विहिरींच्या नोंदींच्या आधारे ही स्थिती समोर आली आहे. मागील पाच वर्षांतील ऑक्टोबर महिन्याची सरासरी भूजल पातळी ०.९७ मीटर होती. मात्र, यंदा सप्टेंबरअखेर ती २.०८ मीटरपर्यंत खोल गेली आहे. त्यामुळे शेतीच्या सिंचनासह ग्रामीण भागातील पिण्याच्या पाण्याचा प्रश्न गंभीर होण्याची शक्यता आहे.

कारंजा तालुक्यात सर्वाधिक घसरण

तालुकानिहाय आकडेवारीनुसार, कारंजा तालुक्यात सर्वाधिक २.०७ मीटरची घट नोंदविण्यात आली आहे. त्यापाठोपाठ मंगरूळपीर तालुक्यात १.३६ मीटर, मानोरा तालुक्यात १.१५ मीटर, मालेगाव तालुक्यात ०.८१ मीटर, रिसोड तालुक्यात ०.७० मीटर, तर वाशिम तालुक्यात ०.५८ मीटरने भूजल पातळी खालावली आहे.

शेतकऱ्यांसमोर सिंचनाचे आव्हान

भूजल पातळीतील घसरणीमुळे रब्बी पिकांना पाणी देणे शेतकऱ्यांसाठी आव्हानात्मक ठरू शकते. विहिरी आणि बोअरवेलच्या पाण्यावर अवलंबून असलेल्या शेतकऱ्यांची चिंता वाढली आहे. आगामी उन्हाळ्यात पिण्याच्या पाण्याची टंचाई निर्माण होऊ नये, यासाठी आतापासूनच नियोजन करण्याची गरज आहे.

जलपुनर्भरण आणि पाणी बचतीची गरज

पाण्याचा अपव्यय टाळणे, ठिबक व तुषार सिंचनाचा वापर वाढवणे, तसेच जलसंधारण आणि भूजल पुनर्भरणाच्या उपाययोजना राबवणे आवश्यक आहे. प्रशासनाने पाणी बचतीबाबत जनजागृती करण्यासोबतच पाणीटंचाईची शक्यता असलेल्या भागांत ठोस उपाययोजना करण्याची गरज व्यक्त होत आहे.

भूजल सर्वेक्षण व विकास यंत्रणेचे वरिष्ठ भूवैज्ञानिक वैभव श्रीरामे यांनीही कमी पावसामुळे भूजल पातळीत लक्षणीय घट झाल्याचे सांगितले असून, आगामी काळात जलपुनर्भरणाच्या उपाययोजनांवर भर देण्याची आवश्यकता अधोरेखित केली आहे.

कमी पाऊस, खालावलेली भूजल पातळी आणि आगामी उन्हाळा या पार्श्वभूमीवर वाशिम जिल्ह्यातील पाणी व्यवस्थापनाचा प्रश्न ऐरणीवर आला आहे. आता प्रशासनाकडून कोणत्या उपाययोजना केल्या जातात, याकडे जिल्हावासीयांचे लक्ष लागले आहे.

श्री धानोरकर आदर्श विद्यालयात स्काऊट्स-गाईड्सचे एकदिवसीय संघनायक प्रशिक्षण शिबिर उत्साहात

Thu, 08 Oct 2026 12:53:27 +0000

विद्यार्थ्यांमध्ये नेतृत्वगुण, शिस्त व सामाजिक बांधिलकी रुजविण्यावर मार्गदर्शन

धानोरा खुर्द : विद्यार्थ्यांमध्ये नेतृत्वगुण, शिस्त, स्वावलंबन, संघभावना आणि सामाजिक बांधिलकीची भावना विकसित करण्याच्या उद्देशाने श्री धानोरकर आदर्श विद्यालय, धानोरा खुर्द येथे ८ ऑक्टोबर रोजी स्काऊट्स व गाईड्सचे एकदिवसीय संघनायक प्रशिक्षण शिबिर उत्साहपूर्ण वातावरणात संपन्न झाले.

या प्रशिक्षण शिबिरात श्री धानोरकर आदर्श विद्यालय, श्री मो.च. ठाकरे विद्यालय कासोळा, जय किसान हायस्कूल फाळेगाव, जिल्हा परिषद शाळा कळंबा तसेच जिल्हा परिषद शाळा शिवनी आदी शाळांमधील स्काऊट्स व गाईड्स यांनी उत्स्फूर्त सहभाग नोंदविला.

शिबिराच्या उद्घाटनप्रसंगी कार्यक्रमाच्या अध्यक्षस्थानी विद्यालयाच्या ज्येष्ठ शिक्षिका सौ. ए. एम. धानोरकर मॅडम होत्या. प्रमुख अतिथी म्हणून जिल्हा संघटक स्काऊट्स श्री. के. एल. पवार सर आणि जिल्हा संघटक गाईड्स कु. मनीषा ढोके मॅडम उपस्थित होत्या.

यावेळी गाईडर पदमवार मॅडम, गाईडर होले मॅडम, स्काऊटर घोरसडे सर, इंगोले सर, उचित सर, ढेंगळे सर यांच्यासह विविध शाळांतील स्काऊट्स व गाईड्स मोठ्या संख्येने उपस्थित होते.

एकदिवसीय प्रशिक्षणाच्या माध्यमातून विद्यार्थ्यांना संघनायकाची भूमिका, नेतृत्वाची जबाबदारी, शिस्तबद्ध वर्तन, संघभावना तसेच विविध उपक्रमांमध्ये प्रभावीपणे सहभागी होण्याबाबत मार्गदर्शन करण्यात आले. स्काऊट्स-गाईड्स चळवळ ही विद्यार्थ्यांच्या सर्वांगीण व्यक्तिमत्त्व विकासासाठी महत्त्वपूर्ण असून, अशा प्रशिक्षणातून विद्यार्थ्यांमध्ये 'स्वतःसाठी नव्हे, तर समाजासाठी' कार्य करण्याची प्रेरणा निर्माण होते.

कार्यक्रमाचे सूत्रसंचालन स्काऊटर श्री. उचित सर यांनी केले, तर आभार प्रदर्शन स्काऊटर श्री. ढेंगळे सर यांनी केले. शिबिराच्या यशस्वी आयोजनासाठी विद्यालयातील शिक्षक व संबंधित स्काऊट्स-गाईड्स पदाधिकाऱ्यांनी परिश्रम घेतले.

“नाना पाटेकर पुन्हा कोणी होणार नाही!”

Thu, 08 Oct 2026 08:17:42 +0000

अण्णा हजारे भावुक; राळेगण सिद्धीतून नाना पाटेकरांच्या स्मृतींना भावपूर्ण श्रद्धांजली

नाना पाटेकरांच्या सामाजिक कार्याच्या आठवणींनी अण्णांचे मन गहिवरले; “त्यांचे कार्य आणि माणुसकी सदैव स्मरणात राहील”

राळेगण सिद्धी : ज्येष्ठ समाजसेवक पद्मभूषण अण्णा हजारे यांनी ज्येष्ठ अभिनेते नाना पाटेकर यांच्या निधनाबद्दल तीव्र दुःख व्यक्त करत त्यांना भावपूर्ण श्रद्धांजली अर्पण केली. नाना पाटेकर यांच्या सामाजिक कार्याचा, सेवाभावाचा आणि समाजातील गरजू घटकांसाठी त्यांनी केलेल्या कार्याचा उल्लेख करताना अण्णा हजारे यांचे मन अक्षरशः गहिवरून आले.

नाना पाटेकर यांच्या निधनाने केवळ चित्रपटसृष्टीने नव्हे, तर सामाजिक बांधिलकी जपणाऱ्या एका संवेदनशील व्यक्तिमत्त्वाला गमावल्याची भावना अण्णांनी व्यक्त केली. विविध वृत्तवाहिन्यांशी संवाद साधताना नाना पाटेकर यांच्या कार्याच्या आठवणी सांगताना अण्णांच्या आवाजातील भावुकता स्पष्टपणे जाणवत होती.

“नाना पाटेकर पुन्हा कोणी होणार नाही...”

नाना पाटेकर यांच्या व्यक्तिमत्त्वाचा आणि कार्याचा गौरव करताना अण्णा हजारे यांनी “नाना पाटेकर पुन्हा कोणी होणार नाही”, अशा भावपूर्ण शब्दांत आपल्या भावना व्यक्त केल्या. नाना पाटेकर यांनी आपल्या अभिनयाच्या माध्यमातून रसिकांच्या मनावर अधिराज्य गाजविले; मात्र पडद्यापलीकडे त्यांनी समाजासाठी केलेले कार्य त्यांच्या व्यक्तिमत्त्वाची खरी उंची अधोरेखित करणारे असल्याचे अण्णांनी सांगितले.

गरजू आणि संकटग्रस्तांच्या मदतीसाठी पुढे येणे, सामाजिक प्रश्नांबाबत संवेदनशील भूमिका घेणे तसेच आपल्या सामाजिक संस्थेच्या माध्यमातून विविध क्षेत्रांत केलेले काम या त्यांच्या कार्याच्या आठवणी अण्णांनी सांगितल्या. नाना पाटेकर यांचे सामाजिक कार्य आणि माणुसकीचा वारसा कधीही विसरता येणार नाही, अशी भावना यावेळी व्यक्त करण्यात आली.

कलावंतापेक्षा ‘माणूस’ म्हणून नाना मोठे

नाना पाटेकर हे केवळ एक प्रभावी अभिनेते नव्हते, तर समाजाच्या वेदना जाणणारे संवेदनशील व्यक्तिमत्त्व होते. अभिनय क्षेत्रात मोठे नाव कमावल्यानंतरही सामाजिक बांधिलकीची जाणीव त्यांनी कायम जपली. त्यांच्या सामाजिक संस्थेच्या माध्यमातून त्यांनी केलेल्या कार्याचा विशेष उल्लेख अण्णा हजारे यांनी केला.

“नाना गेले, पण त्यांनी केलेले काम, त्यांनी दिलेली प्रेरणा आणि माणुसकीचा विचार कायम जिवंत राहील,” या भावनेतून अण्णांनी नाना पाटेकर यांना श्रद्धांजली वाहिली.

राळेगण सिद्धीतून वाहिली आदरांजली

राळेगण सिद्धी येथे नाना पाटेकर यांच्या स्मृतींना श्रद्धांजली अर्पण करण्यात आली. यावेळी राष्ट्रीय लोक आंदोलन न्यासाचे खजिनदार दत्ता आवारी, कार्यालयीन व्यवस्थापक अन्सार शेख, प्रिंट मीडियातील पत्रकार, इलेक्ट्रॉनिक मीडियातील पत्रकार तसेच राष्ट्रीय लोक आंदोलनाचे पदाधिकारी मोठ्या संख्येने उपस्थित होते.

यावेळी उपस्थितांनी नाना पाटेकर यांच्या सामाजिक कार्याला आणि माणुसकीच्या भावनेला आदरांजली अर्पण केली. त्यांच्या कार्यातून समाजासाठी काम करण्याची प्रेरणा मिळत राहील, अशी भावना उपस्थितांनी व्यक्त केली.

माणुसकीचा चेहरा काळाच्या पडद्याआड

नाना पाटेकर यांच्या अभिनयाने अनेक दशके रसिकांच्या मनावर अधिराज्य गाजवले; मात्र त्यांची खरी ओळख त्यांच्या संवेदनशील मनाची आणि सामाजिक बांधिलकीची होती. समाजातील गरजूंसाठी त्यांनी केलेले कार्य, संकटग्रस्तांच्या मदतीसाठी त्यांनी उचललेली पावले आणि माणुसकीला केंद्रस्थानी ठेवून केलेली सेवा ही त्यांच्या जीवनाची अविस्मरणीय ठेवा आहे.

अण्णा हजारे यांच्या भावुक श्रद्धांजलीतून नाना पाटेकर यांच्या व्यक्तिमत्त्वातील ‘कलावंत’ नव्हे, तर ‘माणूस’ पुन्हा एकदा समाजासमोर आला.

— प्रतिनिधी, राळेगण सिद्धी

रांगोळीतून उमटला वन्यजीव संवर्धनाचा संदेश!

Thu, 08 Oct 2026 07:39:37 +0000

यशवंतराव चव्हाण महाविद्यालयाच्या विद्यार्थिनींचा उत्स्फूर्त सहभाग; ‘मी आणि माझी जबाबदारी’तून पर्यावरण रक्षणाची जनजागृती

मंगरूळपीर सुधाकर चौधरी : वन्यजीवांचे संरक्षण, पर्यावरण संवर्धन आणि निसर्गाप्रती असलेली सामाजिक जबाबदारी यांचा प्रभावी संदेश जनमानसापर्यंत पोहोचविण्याच्या उद्देशाने वन्यजीव सप्ताहानिमित्त काटेपूर्णा वन्यजीव अभयारण्यात भव्य रांगोळी स्पर्धेचे आयोजन करण्यात आले. विविध रंगांच्या माध्यमातून विद्यार्थिनींनी वन्यजीव संरक्षण आणि पर्यावरण रक्षणाचे बोलके चित्र साकारत उपस्थितांचे लक्ष वेधून घेतले.

श्री मोतीरामजी ठाकरे शिक्षण प्रसारक मंडळ, कासोळा अंतर्गत यशवंतराव चव्हाण कला व विज्ञान महाविद्यालय, मंगरूळपीर, जि. वाशिम तसेच वन्यजीव विभाग, अकोला आणि निसर्ग कट्टा यांच्या संयुक्त विद्यमाने ५ ऑक्टोबर २०२६ रोजी काटेपूर्णा वन्यजीव अभयारण्य, महान, ता. बार्शी टाकळी, जि. अकोला येथे या रांगोळी स्पर्धेचे आयोजन करण्यात आले होते.

‘मी आणि माझी जबाबदारी’तून संवर्धनाचा जागर

स्पर्धेत महाविद्यालयातील एकूण १५ विद्यार्थिनींनी उत्स्फूर्त सहभाग नोंदविला. ‘वन्यजीव व पर्यावरण संरक्षणासाठी मी आणि माझी जबाबदारी’ या विषयावर विद्यार्थिनींनी आकर्षक व आशयपूर्ण रांगोळ्या साकारल्या. जंगल, वन्यप्राणी, जैवविविधता, वृक्षसंवर्धन तसेच पर्यावरण रक्षणाचे महत्त्व विविध कलाकृतींतून प्रभावीपणे मांडण्यात आले.

रांगोळीतील प्रत्येक रंगातून निसर्गाशी असलेले मानवाचे नाते, वन्यजीवांचे अस्तित्व आणि त्यांच्या संवर्धनाची गरज अधोरेखित करण्यात आली. ‘वन्यजीव वाचवा, पर्यावरण वाचवा’ असा संदेश देणाऱ्या या उपक्रमातून विद्यार्थिनींनी केवळ कलागुणांचे प्रदर्शन केले नाही, तर सामाजिक व पर्यावरणीय बांधिलकीही अधोरेखित केली.

नबीला शेरमेन प्रथम; सानिका भगत द्वितीय

या स्पर्धेत कुमारी नबीला शेरमेन हिने प्रथम क्रमांक पटकावला. कुमारी सानिका भगत हिने द्वितीय, तर कुमारी ज्ञानेश्वरी दोडके हिने तृतीय क्रमांक मिळविला. उत्कृष्ट कलाकृती आणि पर्यावरण संवर्धनाचा प्रभावी संदेश यामुळे विजेत्या विद्यार्थिनींचे कौतुक करण्यात आले.

मान्यवरांचे मार्गदर्शन

या उपक्रमासाठी संस्थेचे सचिव मा. चंद्रकांत ठाकरे, महाविद्यालयाचे प्राचार्य डॉ. राहुल सुर्वे तसेच आर.एफ.ओ. अमित शिंदे यांचे मार्गदर्शन लाभले.

कार्यक्रमाच्या यशस्वीतेसाठी प्रा. डॉ. संजीव इंगळे, वनरक्षक प्रवीण कांबळे, श्री. पोटे, नागसेन आकोडे, ज्ञानेश्वर चूरणे आणि प्रथमेश शिंकटवार यांनी विशेष परिश्रम घेतले.

वन्यजीव सप्ताहाच्या निमित्ताने आयोजित करण्यात आलेल्या या रांगोळी स्पर्धेमुळे विद्यार्थ्यांमध्ये वन्यजीव आणि पर्यावरण संवर्धनाची जाणीव अधिक दृढ झाली असून, निसर्गाचे संरक्षण ही केवळ शासनाची नव्हे तर प्रत्येक नागरिकाची जबाबदारी आहे, हा प्रभावी संदेश या उपक्रमातून देण्यात आला.

नाना पाटेकर : पडद्यावर भूमिका जगणारा आणि वास्तवात माणसासाठी धडपडणारा कलावंत काळाच्या पडद्याआड!

Thu, 08 Oct 2026 04:21:10 +0000

“चौधरी, लिहिताना कंजूशी करू नये…” — नानांनी खांद्यावर हात ठेवून दिलेला तो सल्ला आज आयुष्यभरासाठी शब्दांची शिदोरी ठरला!

मुंबई आमचे स्नेही मित्र तथा दिग्दर्शक अनुप गोरे यांच्याशी गेल्या अनेक वर्षांपासून बंधुत्वाचे जिव्हाळ्याचे संबंध आहेत. चित्रपटसृष्टीतील विविध कलाकारांशी त्यांचा असलेला स्नेह आणि सातत्याने होणारे संवाद-भेटी यामुळे अनेक नामवंत कलावंतांच्या सान्निध्यात येण्याचे योग मला लाभले. अण्णा हजारे यांच्या विचारांचा कार्यकर्ता म्हणून सामाजिक क्षेत्रात कार्यरत असताना एनजीओच्या माध्यमातून आदरणीय नाना पाटेकर यांच्याशीही मनमोकळा आणि अविस्मरणीय संवाद साधण्याची संधी मिळाली. त्या भेटीच्या आठवणी आज नानांच्या निधनानंतर अधिकच हृदयस्पर्शी वाटत आहेत.

मराठी आणि हिंदी चित्रपटसृष्टीतील अभिनयाचा एक स्वतंत्र अध्याय आज काळाच्या पडद्याआड गेला. ज्येष्ठ अभिनेते नाना पाटेकर यांचे वयाच्या ७५व्या वर्षी निधन झाले. गोव्यातील त्यांच्या निवासस्थानी त्यांना हृदयविकाराचा तीव्र झटका आला. त्यानंतर त्यांना मणिपाल रुग्णालयात दाखल करण्यात आले. डॉक्टरांनी सुमारे ४५ मिनिटे सीपीआर देऊनही त्यांना वाचवता आले नाही. त्यांच्या निधनाची पुष्टी त्यांचे पुत्र मल्हार पाटेकर यांनी केली.

नाना पाटेकर म्हणजे केवळ एक अभिनेता नव्हता.

तो एक आवाज होता.
तो एक विचार होता.
तो एक अस्वस्थ करणारा प्रश्न होता.
तो अन्यायाविरुद्ध उभा राहणारा चेहरा होता.
आणि सर्वांत महत्त्वाचे म्हणजे—तो माणूस होता!

पडद्यावर त्यांनी असंख्य भूमिका केल्या; पण त्या भूमिका केवळ साकारल्या नाहीत, त्या जगल्या.

‘नटसम्राट’मधील गणपतराव बेलवलकर असो, ‘क्रांतिवीर’मधील प्रतिकाराची ज्वाला असो, ‘परिंदा’मधील तीव्रता असो किंवा ‘वेलकम’मधील उदय शेट्टी—नाना पडद्यावर आले की भूमिका संपत नसे; नाना स्वतः त्या भूमिकेत परिवर्तित होत.

त्यांच्या अभिनयातील ती तीव्रता आणि संवादातील धार ही भारतीय चित्रपटसृष्टीतील त्यांची स्वतंत्र ओळख बनली.

पण माझ्यासाठी नाना केवळ पडद्यावरचे नाना नव्हते...

नानांच्या अभिनयाचे चाहते लाखो आहेत. त्यांच्या संवादांवर टाळ्या वाजवणारे असंख्य आहेत. पण माझ्यासाठी नाना पाटेकर यांची आठवण केवळ चित्रपटातील दृश्यांपुरती मर्यादित नाही.

एनजीओच्या माध्यमातून आणि पत्रकार परिषदांच्या निमित्ताने नानांच्या सानिध्यात आलेले ते क्षण आज मनाच्या पडद्यावर पुन्हा पुन्हा उभे राहत आहेत.

नाना बोलायचे तेव्हा समोरचा माणूस केवळ ऐकत नसे; तो विचार करू लागायचा.

त्यांच्या बोलण्यात दिखावा नव्हता. शब्दांना मुलामा नव्हता. कोणाला खूश करण्यासाठी ते बोलत नसत.

जे मनात असेल ते थेट बोलायचे.
जे चुकीचे वाटेल त्यावर प्रश्न उपस्थित करायचे.
आणि जे योग्य वाटेल त्यासाठी ठामपणे उभे राहायचे.

“चौधरी, लिहिताना कंजूशी करू नये…”

आज त्यांच्या निधनाची बातमी ऐकल्यानंतर त्यांच्या सोबतचा तो एक प्रसंग वारंवार आठवतो.

नानांनी अक्षरशः खांद्यावर हात ठेवून मला सांगितले होते—

“लिहिताना कंजूशी करू नये… आणि स्वार्थ साधू नये. तुम्ही अण्णांचे कार्यकर्ते ना? मग त्याच पद्धतीने लिखाण करावं… समजलं का चौधरी?”

तो संवाद माझ्यासाठी केवळ एका मोठ्या अभिनेत्याचा सल्ला नव्हता.

तो पत्रकारितेचा धडा होता.

शब्द विकू नका.
शब्दांना वाकवू नका.
स्वार्थासाठी लेखणीची दिशा बदलू नका.
आणि ज्यासाठी लिहिता, त्यामागे प्रामाणिकपणा असू द्या.

नानांच्या त्या शब्दांनी माझ्या लेखणीला मिळालेली दिशा आजही कायम आहे.

आज नाना नाहीत; पण त्यांचा तो आवाज कानात घुमतोय—
“चौधरी, लिहिताना कंजूशी करू नये…”

“मी राळेगणला आल्यावर निश्चितच तुला भेटेल…”

नानांशी झालेल्या संवादातील आणखी एक वाक्य आज मनाला चटका लावून जाते.

अण्णा हजारे यांच्या कार्याबद्दल बोलताना त्यांनी सहज म्हटले होते—

“मी राळेगणला आल्यावर निश्चितच तुला भेटेल… अण्णांशी माझा अधूनमधून संवाद होतो रे…”

त्या वाक्यात प्रसिद्धीचा आव नव्हता.

अण्णांबद्दल आदर होता. सामाजिक प्रश्नांबद्दल अस्वस्थता होती. आणि सर्वसामान्य माणसाच्या वेदनेशी जोडलेली एक प्रामाणिक भावना होती.

नाना पाटेकर यांनी सामाजिक कार्यातही सक्रिय सहभाग घेतला. शेतकरी आणि ग्रामीण प्रश्नांबाबत त्यांनी सातत्याने भूमिका घेतली; सामाजिक बांधिलकी त्यांच्या सार्वजनिक व्यक्तिमत्त्वाचा महत्त्वाचा भाग राहिला.

नानांचा रोखठोकपणा हीच त्यांची ओळख

नाना मंचावर आले की वातावरण बदलायचे.

ते बोलायचे तेव्हा टाळ्यांसाठी नव्हे, जागृतीसाठी बोलायचे.

राजकारण असो, समाजव्यवस्था असो, शेतकऱ्यांचे प्रश्न असोत किंवा सामान्य माणसाचे दुःख—नाना प्रश्न विचारायला घाबरले नाहीत.

त्यांच्या स्पष्टवक्तेपणामुळे कधी कौतुक झाले, कधी टीकाही झाली; पण आपले म्हणणे लपवून ठेवणे हा नानांचा स्वभावच नव्हता.

“कुणी घर देता का घर?” — आता हा प्रश्न आणखी अस्वस्थ करेल

‘नटसम्राट’मधील गणपतराव बेलवलकर म्हणतो—

“कुणी घर देता का घर?”

हा संवाद नानांच्या आवाजात ऐकताना तो केवळ चित्रपटातील संवाद वाटत नाही.

आज नाना गेले आहेत आणि तोच आवाज आठवतोय.

“कुणी घर देता का घर?”

पण यावेळी घर शोधणारा गणपतराव नाही.

आज आपल्या आठवणींमध्ये नानांसाठी घर शोधावं लागतंय.

त्यांच्या असंख्य भूमिका, त्यांचा आवाज, त्यांचे संवाद, त्यांचा रोखठोक स्वभाव आणि त्यांच्या माणुसकीच्या आठवणी—याच आता त्यांच्या चाहत्यांच्या मनातील कायमचे घर ठरणार आहेत.

कलावंत गेला; पण त्याचा आवाज थांबणार नाही

नाना पाटेकर यांची कारकीर्द चार दशकांहून अधिक काळाची होती. मराठी आणि हिंदी चित्रपट, रंगभूमी तसेच दिग्दर्शन अशा विविध क्षेत्रांत त्यांनी स्वतःची अमिट छाप उमटवली. ‘प्रहार’सारख्या चित्रपटातून त्यांनी दिग्दर्शक म्हणूनही आपली क्षमता सिद्ध केली. त्यांच्या योगदानाला पद्मश्रीसह राष्ट्रीय पातळीवरील अनेक सन्मान लाभले.

पण पुरस्कारांची यादी कितीही मोठी असली तरी नानांची खरी ओळख एका वाक्यात सांगायची झाली तर—

“तो भूमिका करणारा अभिनेता नव्हता; तो भूमिका जगणारा कलावंत होता!”

आज रंगमंच शांत आहे...

आज नानांच्या निधनाने रंगमंच शांत झाला आहे.

कॅमेऱ्यांसमोरचा एक ताकदीचा चेहरा कायमचा थांबला आहे.

एक आवाज शांत झाला आहे.

पण—

नानांचे संवाद शांत होणार नाहीत.
नानांचे विचार शांत होणार नाहीत.
नानांचा रोखठोकपणा शांत होणार नाही.
आणि माणसासाठी काहीतरी करण्याची त्यांची अस्वस्थता कधीच शांत होणार नाही.

आज त्यांच्या आठवणींसमोर नतमस्तक होताना मनात एकच भावना आहे—

नाना, तुम्ही पडद्याआड गेला आहात;
पण आमच्या स्मरणातून कधीच नाही.

तुम्ही मला दिलेला तो सल्ला—

“चौधरी, लिहिताना कंजूशी करू नये…”

आज तुमच्या श्रद्धांजलीतही मी कंजूशी करणार नाही.

कारण तुम्ही शिकवून गेला आहात—

शब्द प्रामाणिक असावेत, लेखणी निडर असावी आणि माणुसकी जिवंत असावी.

आज त्या निडर कलावंताला, त्या संवेदनशील माणसाला आणि त्या अस्सल नानांना मनःपूर्वक श्रद्धांजली.

भावपूर्ण श्रद्धांजली!

— सुधाकर चौधरी
संपादक, वाशिम खबर आवाज महाराष्ट्र

कार्यक्षेत्र बदलले; पण माणुसकीची ओळख कायम!

Thu, 08 Oct 2026 03:36:23 +0000

अमरावती ग्रामीणचे कर्तव्यदक्ष पोलीस अधिकारी सुनील होळ — मंगरूळपीरच्या जनमानसात आजही जपली जाते आपुलकीची आठवण

अमरावती प्रशांत चौधरी,पोलीस प्रशासनात कार्यरत असताना अनेक अधिकारी आपल्या कर्तव्याने ओळख निर्माण करतात; मात्र काही अधिकारी असे असतात की, त्यांची बदली होते, कार्यक्षेत्र बदलते, पदाची जबाबदारी बदलते; पण त्यांनी जिंकलेली माणसांची मने मात्र त्यांच्यासोबतच राहतात.

अशाच माणुसकी जपणाऱ्या, कर्तव्याला प्राधान्य देणाऱ्या आणि आपल्या कार्यशैलीतून सामान्य नागरिकांचा विश्वास संपादन करणाऱ्या व्यक्तिमत्त्वाचे नाव म्हणजे सुनील हुळ.

आज अमरावती ग्रामीण पोलीस प्रशासनात आपली कर्तव्याची जबाबदारी पार पाडताना ते आपल्या कार्याची वेगळी ओळख निर्माण करत आहेत. मात्र मंगरूळपीर शहरात ठाणेदार म्हणून त्यांनी बजावलेल्या कर्तव्याची आणि जनसामान्यांशी जपलेल्या आपुलकीची आठवण आजही अनेकांच्या मनात ताजी आहे.

मंगरूळपीरच्या आठवणी आजही कायम

मंगरूळपीरमध्ये ठाणेदार म्हणून कार्यरत असताना सुनील हुळ यांनी केवळ कायदा व सुव्यवस्था राखण्याची जबाबदारी पार पाडली नाही, तर सामान्य नागरिकांशी संवाद, गरजूंच्या अडचणी समजून घेणे आणि शक्य त्या पातळीवर मदतीचा हात पुढे करणे, यालाही महत्त्व दिले.

त्यामुळे पोलीस अधिकारी म्हणून असलेला दरारा आणि माणूस म्हणून असलेली आपुलकी, या दोन्ही गोष्टींचा सुंदर समतोल त्यांच्या कार्यशैलीत दिसून आला.

गरिबांच्या अडचणींना संवेदनशीलतेने समजून घेणारा अधिकारी

वर्दी म्हणजे अधिकार; पण त्या अधिकारासोबत जबाबदारी आणि संवेदनशीलता असणेही तितकेच महत्त्वाचे.

गरजू व्यक्तीसमोर उभी असलेली अडचण केवळ कागदोपत्री तक्रार म्हणून न पाहता, एक माणूस अडचणीत आहे, या भावनेने परिस्थितीकडे पाहण्याची वृत्ती सुनील होळ यांच्या व्यक्तिमत्त्वात दिसून आली.

याच कारणामुळे समाजातील विविध घटकांमध्ये त्यांच्याविषयी आदराची भावना निर्माण झाली.

पोलीस अधिकारी म्हणून कर्तव्यनिष्ठ; माणूस म्हणून आपला

कायद्याची अंमलबजावणी करताना आवश्यक असलेली कठोरता आणि नागरिकांशी वागताना आवश्यक असलेली माणुसकी—या दोन्हींचा योग्य समन्वय साधणे हीच एका सक्षम पोलीस अधिकाऱ्याची खरी कसोटी.

सुनील हुळ यांनी आपल्या कार्यातून ही कसोटी पार करण्याचा सातत्याने प्रयत्न केला.

कायद्यापुढे कोणताही भेदभाव नाही आणि माणुसकीसमोर कोणतीही भिंत नाही, ही त्यांच्या कार्याची भावना त्यांच्या परिचयातील अनेकांना आजही जाणवते.

बदली झाली, पण नातं तुटलं नाही

अधिकाऱ्यांची बदली हा प्रशासकीय सेवेचा एक भाग आहे. परंतु एखाद्या अधिकाऱ्याची बदली झाल्यानंतरही नागरिकांच्या मनात त्याच्याविषयी आदर आणि आपुलकी कायम राहणे, ही त्या अधिकाऱ्याच्या कामाची खरी पावती असते.

सुनील हुळ यांच्या बाबतीतही हेच चित्र पाहायला मिळते.

मंगरूळपीर सोडले, पण मंगरूळपीरकरांच्या मनातील स्थान सोडले नाही.

हीच त्यांच्या कार्याची खरी कमाई आहे.

आज अमरावती ग्रामीणची जबाबदारी

आज अमरावती ग्रामीणच्या पोलीस प्रशासनात कर्तव्य बजावताना त्यांच्यासमोर निश्चितच नवी आव्हाने, नवी जबाबदारी आणि नवे कार्यक्षेत्र आहे.

मात्र ठिकाण बदलले तरी कर्तव्यनिष्ठा, शिस्त, संवेदनशीलता आणि माणुसकीची मूल्ये बदलत नाहीत.

म्हणूनच अमरावती ग्रामीणमध्येही त्यांच्या कार्याची सकारात्मक छाप अधिक व्यापकपणे उमटावी, अशीच अपेक्षा.

मित्र म्हणून अभिमान, अधिकारी म्हणून आदर

सुनील हुळ यांच्याशी स्नेहाचे नाते असल्याने त्यांच्या वाढदिवसानिमित्त काही शब्द लिहिताना केवळ एका पोलीस अधिकाऱ्याचे कौतुक करण्याचा हा प्रयत्न नाही.

हा त्या व्यक्तिमत्त्वाला सलाम आहे, ज्यांनी वर्दीच्या पलीकडे जाऊन माणुसकीचे नाते जपले.

मंगरूळपीरमध्ये त्यांनी मिळवलेला मान-सन्मान आजही कायम आहे आणि अमरावती ग्रामीणमध्ये त्यांची पुढील वाटचाल आणखी यशस्वी व्हावी, हीच मनापासून सदिच्छा.

वाढदिवसाच्या मनःपूर्वक हार्दिक शुभेच्छा! 🎂💐

आमचे स्नेही सुनील हुळ साहेब,
आपल्याला उत्तम आरोग्य, दीर्घायुष्य, सुख-समृद्धी आणि आपल्या प्रत्येक कार्यात यश लाभो. पोलीस सेवेत आपल्या कर्तव्यनिष्ठ कार्याला अधिकाधिक उंची मिळो.

मंगरूळपीरच्या जनमानसात जपलेला विश्वास आणि अमरावती ग्रामीणमध्ये उभारली जाणारी नवी कार्यकर्तृत्वाची ओळख—या दोन्हींचा सुंदर संगम आपल्या व्यक्तिमत्त्वात सदैव कायम राहो.

आपली सामाजिक संवेदनशीलता, कर्तव्यनिष्ठा आणि माणुसकी अशीच अखंड राहो, हीच मनःपूर्वक शुभेच्छा!

वाढदिवसाच्या हार्दिक शुभेच्छा! 💐🎂

शुभेच्छुक :
सुधाकर चौधरी
संपादक, वाशिम खबर आवाज महाराष्ट्राचे

वाशिम पोलिसांची अंमली पदार्थ तस्करांविरुद्ध धडक कारवाई!

Wed, 07 Oct 2026 15:09:47 +0000

समृद्धी महामार्गावर ४६९ किलो गांजा जप्त; दोन वाहनांसह तब्बल २ कोटी ६४ लाख ५० हजारांचा मुद्देमाल ताब्यात

वाशिम सुधाकर चौधरी : अंमली पदार्थांच्या वाढत्या तस्करीला आळा घालण्यासाठी वाशिम पोलीस दलाने मोठी धडक कारवाई केली आहे. समृद्धी महामार्गावर मालेगाव व कारंजा शहर पोलीस ठाण्याच्या हद्दीत करण्यात आलेल्या दोन स्वतंत्र कारवायांमध्ये तब्बल ४६९ किलो गांजा जप्त करण्यात आला असून, गांजाच्या वाहतुकीसाठी वापरण्यात आलेली दोन वाहनेही पोलिसांनी ताब्यात घेतली आहेत. या कारवाईत एकूण २ कोटी ६४ लाख ५० हजार रुपये किमतीचा मुद्देमाल जप्त करण्यात आला आहे.

पोलीस अधीक्षक निकेश खाटमोडे पाटील यांनी अंमली पदार्थविरोधी मोहिमेला विशेष प्राधान्य दिले असून, त्यांच्या पूर्वीच्या अंमली पदार्थविरोधी टास्क फोर्समधील अनुभवाचा फायदा वाशिम जिल्ह्यातील कारवाईला होत आहे. जिल्ह्यात विविध ठिकाणी अंमली पदार्थांविरोधात सातत्याने धडक कारवाया सुरू आहेत.

मालेगाव हद्दीत १२६ किलो गांजा; वाहन सोडून चालक पसार

दि. ६ ऑक्टोबर २०२६ रोजी पहाटे सुमारे ५ ते ५.१५ वाजताच्या दरम्यान समृद्धी महामार्गावर मालेगाव पोलीस ठाण्याच्या हद्दीत रात्रीच्या गस्तीवर असलेल्या पोलिसांना महिंद्रा मॅक्स पिकअप क्रमांक एमएच १२ वाय क्यू २०८५ हे मालवाहू वाहन संशयास्पद स्थितीत उभे आढळले.

पोलिसांनी वाहन चालकाची चौकशी करण्याचा प्रयत्न केला असता चालक वाहन सोडून पसार झाला. त्यानंतर वाहनाची झडती घेतली असता त्यामध्ये तब्बल १२६ किलो गांजा आढळून आला. गांजा व वाहतुकीसाठी वापरण्यात आलेले वाहन असा एकूण ७३ लाख २७ हजार रुपयांचा मुद्देमाल जप्त करण्यात आला.

याप्रकरणी मालेगाव पोलीस ठाण्यात गुन्हा दाखल करण्यात आला असून, पुढील तपास स्थानिक गुन्हे शाखा, वाशिम यांच्याकडे सोपविण्यात आला आहे.

कारंज्यात ३४३ किलो गांजा; ट्रकच्या कॅबिनमध्ये गुप्तपणे लपविला होता

त्याच दिवशी सकाळी सुमारे १० वाजताच्या दरम्यान मिळालेल्या गोपनीय माहितीच्या आधारे स्थानिक गुन्हे शाखा, वाशिम व कारंजा शहर पोलिसांनी समृद्धी महामार्गावर संशयित वाहनांची तपासणी मोहीम राबविली.

यावेळी आयशर ट्रक क्रमांक एमएच ०४ जेके २४४६ संशयास्पद वाटल्याने पोलिसांनी तो थांबवून चालकाची चौकशी केली. चालकाने आपले नाव सुनिल गणपतराव सूर्यवंशी, रा. लातूर असे सांगितले. वाहनातील मालाबाबत त्याने समाधानकारक माहिती न दिल्याने पोलिसांचा संशय बळावला.

पोलिसांनी ट्रकची झडती घेतली असता चालकाच्या कॅबिनमध्ये गुप्तपणे लपवून ठेवलेला तब्बल ३४३ किलो गांजा, अंदाजे १ कोटी ७१ लाख ५० हजार रुपये किमतीचा, आढळून आला. या गुन्ह्यात वापरण्यात आलेला आयशर ट्रक, अंदाजे ३० लाख रुपये किमतीचा, असा एकूण २ कोटी १ लाख ५० हजार रुपयांचा मुद्देमाल जप्त करण्यात आला.

दोन कारवायांत ४६९ किलो गांजा जप्त

मालेगाव आणि कारंजा शहर पोलिसांच्या या दोन स्वतंत्र कारवायांमध्ये एकूण ४६९ किलो गांजा आणि दोन वाहने असा २ कोटी ६४ लाख ५० हजार रुपयांचा मुद्देमाल जप्त करण्यात आला आहे.

दोन्ही प्रकरणांमध्ये स्वतंत्र गुन्हे दाखल करण्यात आले असून, मालेगाव येथील गुन्ह्याचा तपास स्थानिक गुन्हे शाखा, वाशिमकडे तर कारंजा येथील गुन्ह्याचा तपास कारंजा शहर पोलीस ठाण्याच्या अधिकाऱ्यांकडे सोपविण्यात आला आहे.

समृद्धी महामार्गावर पोलिसांची करडी नजर

समृद्धी महामार्गावरील सुरक्षिततेच्या दृष्टीने पोलीस अधीक्षक निकेश खाटमोडे पाटील यांच्या मार्गदर्शनाखाली महामार्गाच्या दोन्ही दिशांना सातत्याने पेट्रोलिंग करण्यात येत आहे. या गस्तीमुळे संशयास्पद वाहनांवर पोलिसांची नजर असून, अंमली पदार्थांची वाहतूक करणाऱ्यांवरही कारवाईचा फास आवळला जात आहे.

या कारवाईमुळे अंमली पदार्थांची तस्करी करणाऱ्या टोळ्यांमध्ये खळबळ उडाली असून, वाशिम पोलिसांनी तस्करांना स्पष्ट इशारा दिला आहे.

कारवाईत सहभागी अधिकारी व कर्मचारी : पोलीस अधीक्षक निकेश खाटमोडे पाटील यांच्या मार्गदर्शनाखाली अपर पोलीस अधीक्षक श्रीमती लता फड, उपविभागीय पोलीस अधिकारी मनिष ठाकरे, उपविभागीय पोलीस अधिकारी रामकृष्ण पवार, स्थानिक गुन्हे शाखेचे पोलीस निरीक्षक सुधाकर आडे, कारंजा शहरचे पोलीस निरीक्षक अमर चोरे, मालेगावचे पोलीस निरीक्षक राजेश खेरडे, जिल्हा वाहतूक शाखेचे सपोनि गोकुळसिंग राठोड तसेच पोउपनि निलेश जाधव, सचिन गोखले, विशाल बोरकर यांच्यासह पोलीस अंमलदारांनी या कारवाईत सहभाग घेतला.

पीएच.डी. संशोधनाला मिळणार शास्त्रीय दिशा!

Wed, 07 Oct 2026 12:35:03 +0000

जी.एच. रायसोनी विद्यापीठात नवोदित शोधार्थ्यांसाठी पाच दिवसीय संशोधन पद्धती कार्यशाळा

अमरावती : प्रतिनिधी – अनिता यादव

पीएच.डी. संशोधन अधिक शिस्तबद्ध, शास्त्रीय आणि परिणामकारक करण्याच्या उद्देशाने जी.एच. रायसोनी विद्यापीठ, अमरावती (जीएचआरयूए) येथील पीएच.डी. सेलच्या वतीने शैक्षणिक वर्ष २०२६-२७ मधील नव्याने प्रवेशित बॅच-सातच्या पीएच.डी. शोधार्थ्यांसाठी पाच दिवसीय संशोधन पद्धती कार्यशाळेचे यशस्वी आयोजन करण्यात आले. या कार्यशाळेत तब्बल ५७ शोधार्थ्यांनी सहभाग घेतला.

संशोधनाची मूलभूत तत्त्वे, संशोधन समस्या निश्चित करण्यापासून ते शोधनिबंध लेखन, आकडेवारीचे विश्लेषण, संशोधन नैतिकता आणि शैक्षणिक प्रकाशनापर्यंतच्या विविध टप्प्यांचे सखोल मार्गदर्शन या कार्यशाळेत करण्यात आले. पीएच.डी. संशोधनासाठी आवश्यक ज्ञान, कौशल्ये, चिकित्सक विचारसरणी आणि नैतिक दृष्टिकोन विकसित करणे हा कार्यशाळेचा प्रमुख उद्देश होता.

व्हीएनआयटीच्या तज्ज्ञांकडून मार्गदर्शन

कार्यशाळेचे उद्घाटन व्हीएनआयटी नागपूरचे प्राध्यापक डॉ. राहुल रालेगांवकर यांच्या प्रमुख उपस्थितीत झाले. यावेळी विद्यापीठाचे कुलगुरू प्रा. डॉ. विनायक देशपांडे आणि कुलसचिव डॉ. स्नेहिल जायसवाल उपस्थित होते.

पाच दिवसांच्या विविध सत्रांमध्ये राज्यातील नामांकित शैक्षणिक संस्थांमधील तज्ज्ञांनी शोधार्थ्यांना संशोधनाच्या विविध पैलूंवर मार्गदर्शन केले. यामध्ये संशोधनाची मूलभूत तत्त्वे, संशोधन समस्या व प्रक्रिया, साहित्य समीक्षा, संशोधन लेखन, शास्त्रीय संवाद, नमुना निवड, अनुमान, मापन व आकडेवारी संकलन, संशोधन नैतिकता, शैक्षणिक प्रकाशन तसेच कृत्रिम बुद्धिमत्ता (एआय) साधनांचा जबाबदार वापर यांसारख्या विषयांचा समावेश होता.

यासोबतच संशोधन समस्येची अचूक ओळख, पीएच.डी.च्या प्रवासातील बौद्धिक व मानसिक आव्हाने, संशोधनातून मिळालेले ज्ञान प्रत्यक्ष व्यवहारात आणणे तसेच पाठ्य आणि दुय्यम आकडेवारीवर आधारित डेटा-ड्रिव्हन व्यवस्थापन संशोधनाच्या संधींवरही मार्गदर्शन करण्यात आले.

मान्यवर तज्ज्ञांचा सहभाग

कार्यशाळेत व्हीएनआयटी नागपूरचे डॉ. राहुल रालेगांवकर व डॉ. प्रांतिक बनर्जी, सी.पी. अँड बेरार ई.एस. कॉलेज, नागपूरचे डॉ. आशीष लिंगे, संत गाडगे बाबा अमरावती विद्यापीठाचे प्रा. डॉ. मोहम्मद अतीक, आयआयएम नागपूरचे डॉ. कपिल कौशिक तसेच जीएचआरयूएचे कुलगुरू व प्राध्यापक डॉ. श्रीकांत चवाटे, डॉ. सचिन पडोळे, डॉ. विनायक देशपांडे, डॉ. विश्राम बापट आणि डॉ. स्नेहिल जायसवाल यांनी विविध विषयांवर शोधार्थ्यांना मार्गदर्शन केले.

चिकित्सक विचार आणि संशोधन नैतिकतेवर भर

कार्यशाळेतील सत्रांमध्ये केवळ संशोधनाच्या तांत्रिक पद्धतींवर भर न देता चिकित्सक व विश्लेषणात्मक विचार, बौद्धिक जिज्ञासा, संशोधनातील सातत्य, नैतिक जबाबदारी, लवचिकता आणि मिळविलेले ज्ञान समाजोपयोगी योगदानात रूपांतरित करण्याची क्षमता यावर विशेष भर देण्यात आला.

या कार्यशाळेमुळे संशोधनाचा दृष्टिकोन अधिक व्यापक झाला असून पीएच.डी.चा शैक्षणिक प्रवास अधिक स्पष्टता, आत्मविश्वास आणि शास्त्रीय दृष्टिकोनातून करण्यास मदत होईल, अशी भावना सहभागी शोधार्थ्यांनी व्यक्त केली.

पीएच.डी. सेलचे विशेष नियोजन

कुलगुरू प्रा. डॉ. विनायक देशपांडे, कुलसचिव डॉ. स्नेहिल जायसवाल आणि विद्यार्थी कल्याण अधिष्ठाता डॉ. प्रशांत अवचट यांच्या मार्गदर्शनाखाली ही कार्यशाळा आयोजित करण्यात आली. पीएच.डी. सेल प्रभारी डॉ. श्रीकांत चवाटे यांनी कार्यशाळेचे नियोजन व आयोजन केले.

कार्यशाळा यशस्वी करण्यासाठी डॉ. सचिन पडोळे, डॉ. स्नेहा बोहरा तसेच पीएच.डी. सेलच्या संपूर्ण टीमने विशेष परिश्रम घेतले.

दुष्काळात हजारो लिटर पिण्याचे पाणी वाया!

Tue, 06 Oct 2026 04:26:52 +0000

शहापूर जहागीरदार लेआउटमध्ये महिनाभरापासून फुटलेली जलवाहिनी; नळ योजना प्रशासनाचा भोंगळ कारभार चव्हाट्यावर

नागरिक पाण्यासाठी वणवण फिरतात, अन् हजारो लिटर पाणी रस्त्यावर! जिल्हाधिकाऱ्यांनी संबंधितांवर कारवाई करणार का?

मंगरूळपीर : एकीकडे दुष्काळाच्या झळांनी नागरिक आणि शेतकरी हैराण झाले असताना दुसरीकडे पिण्याच्या पाण्याचा अक्षरशः अपव्यय सुरू असल्याचा धक्कादायक प्रकार मंगरूळपीर शहरातील शहापूर येथील जहागीरदार लेआउट, अकोला रोड परिसरात समोर आला आहे. गेल्या एक महिन्यापासून नळ योजनेची पिण्याच्या पाण्याची जलवाहिनी फुटलेली असतानाही संबंधित प्रशासनाकडून अद्याप दुरुस्ती करण्यात आलेली नाही.

नळ योजनेतून पाणी सोडले जाते, त्यावेळी या फुटलेल्या पाईपमधून मोठ्या प्रमाणात पाणी बाहेर पडून हजारो लिटर पिण्याचे पाणी वाया जात असल्याचा आरोप नागरिकांनी केला आहे. एवढेच नव्हे तर पाण्याचा सतत होणारा प्रवाह परिसरात तलावासारखी परिस्थिती निर्माण करत आहे.

नागरिकांनी सांगितले; कर्मचारी पाहून गेले... दुरुस्ती मात्र अद्याप नाही!

या गंभीर प्रकाराची माहिती परिसरातील नागरिकांनी ग्रामपंचायत सरपंच तसेच संबंधित वार्ड प्रतिनिधींना दिली. त्यानंतर नळ योजनेच्या कर्मचाऱ्यांनाही याबाबत कळविण्यात आले. संबंधित कर्मचारी घटनास्थळी येऊन फुटलेली जलवाहिनी पाहून गेल्याचे नागरिकांचे म्हणणे आहे.

मात्र, पाहणी होऊनही महिनाभरात प्रत्यक्ष दुरुस्ती झाली नाही, त्यामुळे प्रशासनाच्या कार्यपद्धतीवर नागरिकांनी संताप व्यक्त केला आहे.

संबंधित नळ योजनेच्या ठेकेदाराशीही भ्रमणध्वनीवरून संपर्क साधण्यात आला. मात्र, त्यांच्याकडूनही समाधानकारक प्रतिसाद मिळाला नसल्याची नागरिकांची तक्रार आहे.

एकीकडे पाण्यासाठी भटकंती; दुसरीकडे पिण्याचे पाणी रस्त्यावर!

सध्याच्या दुष्काळी परिस्थितीत पाण्याचा प्रत्येक थेंब महत्त्वाचा आहे. नागरिकांना पिण्याच्या पाण्यासाठी भटकंती करावी लागत असताना नळ योजनेच्या निष्काळजीपणामुळे हजारो लिटर पिण्याचे पाणी वाया जाणे ही बाब अत्यंत गंभीर असल्याची भावना परिसरातील नागरिकांनी व्यक्त केली आहे.

पाणी बचतीचे आवाहन करणाऱ्या प्रशासनानेच जर स्वतःच्या यंत्रणेतील गळतीकडे दुर्लक्ष केले, तर नागरिकांनी पाणी वाचवायचे कसे? असा संतप्त सवाल आता उपस्थित होत आहे.

जिल्हाधिकारी महोदय, जबाबदार कोण?

महिनाभरापासून जलवाहिनी फुटलेली आहे. संबंधित विभागाला माहिती आहे. कर्मचारी पाहणी करून गेले आहेत. ठेकेदाराशी संपर्क साधण्यात आला आहे. तरीही दुरुस्ती होत नसेल तर या विलंबाला जबाबदार कोण?

दुष्काळी परिस्थितीत पिण्याच्या पाण्याची नासाडी होत असताना संबंधित विभागाच्या अधिकारी-कर्मचाऱ्यांवर जबाबदारी निश्चित करून जिल्हाधिकारी, वाशिम यांनी संबंधितांवर कारवाई करावी, अशी मागणी नागरिकांकडून होत आहे.

तसेच फुटलेली जलवाहिनी तातडीने दुरुस्त करून पाण्याची गळती थांबवावी, परिसरातील पाणीपुरवठा सुरळीत करावा आणि भविष्यात अशा प्रकारे पाण्याचा अपव्यय होणार नाही यासाठी संबंधित यंत्रणेला स्पष्ट निर्देश द्यावेत, अशी मागणीही नागरिकांनी केली आहे.

प्रशासनाच्या दुर्लक्षामुळे पाण्याचा प्रत्येक वाया जाणारा थेंब आता नागरिकांच्या संतापाचा विषय बनला आहे. जिल्हाधिकारी या प्रकरणाची दखल घेऊन संबंधितांवर जबाबदारी निश्चित करणार का, याकडे शहापूर परिसराचे लक्ष लागले आहे.

दिवाळीपूर्वी FDA अॅक्शन मोडवर!अकोल्यात 1900 किलो मिठाईचा साठा जप्त; व्यापाऱ्यांचे परवाने निलंबित

Tue, 06 Oct 2026 04:11:39 +0000

तुकाराम मुंढे यांच्या धडाकेबाज कार्यशैलीला जनतेचा सलाम; आता कारंजाकडेही FDAच्या नजरा वळणार का?

अकोला/गजानन हरणे : दिवाळी सणाच्या पार्श्वभूमीवर अन्न व औषध प्रशासनाने राज्यभरात कारवाईचा वेग वाढवला असून, अकोल्यातील मोठ्या कारवाईने खाद्यपदार्थ विक्रेत्यांमध्ये खळबळ उडाली आहे. अहमदाबाद, गुजरात येथून अकोल्यात आणण्यात आलेला तब्बल 1,900 किलो मिठाईचा साठा जप्त करण्यात आला असून, या मालाची किंमत सुमारे 5 लाख 72 हजार रुपये असल्याची माहिती आहे.

गोपनीय माहितीच्या आधारे अन्न सुरक्षा अधिकाऱ्यांनी अकोल्यातील रायलीजिन परिसरातील Arco Transport येथे सकाळी तपासणी केली. यावेळी गुजरातमधून दोन ट्रकमधून आणण्यात आलेला विविध ब्रँडच्या मिठाईचा मोठा साठा आढळून आला. तपासणीदरम्यान हा खाद्यसाठा अस्वच्छ व आरोग्यास घातक परिस्थितीत वाहतूक करण्यात आल्याचे प्रशासनाच्या निदर्शनास आले.

या साठ्यामध्ये अंबिका स्वीट हलवा, Gwal Traditional Sweet, श्री ग्वाल हलवा, अंबिका रिच स्वीट, ब्रजनिधी स्वीट आणि मुरलीधर स्वीट आदी मिठाईचा समावेश असल्याची माहिती समोर आली आहे.

अन्न सुरक्षा अधिकाऱ्यांनी खाद्यपदार्थांचे नमुने तपासणीसाठी घेतले असून, उर्वरित सुमारे 1,900 किलो साठा जप्त करण्यात आला. जप्त केलेला माल अकोला महापालिकेच्या भोड येथील बायोगॅस प्रकल्पातील SWM Processing Plant येथे नष्ट करण्यात येणार असल्याचे सांगण्यात आले आहे.

दरम्यान, हा खाद्यसाठा मागविणाऱ्या कमल शर्मा, वैभव पाटील आणि अशोक अहुजा यांचे परवाने निलंबित करण्यात आल्याची माहिती आहे. दिवाळीच्या काळात नागरिकांच्या आरोग्याशी कोणताही खेळ होऊ नये, यासाठी प्रशासनाची करडी नजर असल्याचे या कारवाईतून स्पष्ट झाले आहे.

तुकाराम मुंढे यांच्या कार्यशैलीला मानाचा मुजरा!

अन्न व औषध प्रशासन विभागाच्या आयुक्तपदाची धुरा तुकाराम मुंढे यांनी स्वीकारल्यानंतर FDAच्या कारवाईला राज्यभरात वेग आल्याचे चित्र आहे. मोठ्या आस्थापनांपासून पंचतारांकित हॉटेल्सपर्यंत तपासणीचा धडाका सुरू झाल्याने खाद्यपदार्थांच्या गुणवत्तेबाबत प्रशासन गंभीर असल्याचा संदेश गेला आहे.

“कायदा सर्वांसाठी समान आणि नागरिकांच्या आरोग्याशी तडजोड नाही,” या भूमिकेतून कारवाई होत असल्याचे जनतेला जाणवत असून, तुकाराम मुंढे साहेबांच्या कार्याला मानाचा मुजरा, अशी भावना नागरिकांमधून व्यक्त होत आहे.

आता कारंजा शहराकडेही FDAचे लक्ष जाण्याची गरज!

अकोल्यातील कारवाईनंतर कारंजा शहरातही अशाच प्रकारची तपासणी झाली तर अनेक बाबी स्पष्ट होऊ शकतात, अशी चर्चा नागरिकांमध्ये दबक्या आवाजात सुरू आहे.

दिवाळीच्या पार्श्वभूमीवर शहरात मोठ्या प्रमाणावर मिठाई, खवा, दूध व दुग्धजन्य पदार्थांची विक्री होते. त्यामुळे या पदार्थांची गुणवत्ता, स्वच्छता, साठवणूक, वाहतूक आणि अन्न सुरक्षा निकषांचे पालन याची काटेकोर तपासणी होणे काळाची गरज असल्याची नागरिकांची अपेक्षा आहे.

कारंजा शहरातील काही व्यापाऱ्यांकडे निकृष्ट दर्जाचा किंवा गुणवत्ता संशयास्पद असलेला खवा व इतर खाद्यपदार्थ उपलब्ध असल्याची चर्चा नागरिकांमध्ये होत आहे. मात्र, या चर्चेची सत्यता तपासण्यासाठी प्रशासनाकडून अधिकृत नमुना तपासणी आणि प्रयोगशाळा अहवाल आवश्यक आहेत.

त्यामुळे FDAने कारंजा शहरातही अचानक तपासणी मोहीम राबवून मिठाई, खवा, दूध व इतर दुग्धजन्य पदार्थांचे नमुने घ्यावेत आणि दोष आढळल्यास संबंधितांवर कठोर कारवाई करावी, अशी नागरिकांची मागणी पुढे येत आहे.

दिवाळीच्या आनंदात नागरिकांच्या आरोग्याशी खेळ करणाऱ्यांना पाठीशी घालण्याऐवजी गुणवत्तेच्या नावाखाली चालणाऱ्या कोणत्याही गैरप्रकाराला लगाम घालण्याची गरज आहे. अकोल्याप्रमाणे कारंज्यातही FDAची धडक कारवाई झाली तर नेमके काय समोर येते, याकडे आता नागरिकांचे लक्ष लागले आहे.