36150/04 başvuru numarasıyla takip edilen Damayev ile Rusya Federasyonu arasındaki davanın mahkeme kayıtlarında yer alan bilgilere göre, işgalci Rus ordusuna ait bir askeri uçak, 8 Nisan 2004 tarihinde saat 13.30 sularında Çeçen Cumhuriyeti İçkerya’nın Shatoy bölgesindeki Rigakhoy Köyü’nü bombalamaya başladı. Yaklaşık 20-30 dakika devam eden saldırıyı, saat 14.30 sularında işgalci Rus güçlerine ait iki başka uçağın saldırısı takip etti. Bombardıman sırasında içlerinde Damayevlerin evinin de bulunduğu pek çok ev yerle bir oldu. Davacı Imar Ali Mutayevich Damayev’in 1975 doğumlu eşi Maydat Tsintsayeva ile beş çocuğu (4 yaşındaki Zharadat Damayeva ve Dzhaneta Damayeva, 2 yaşındaki Umar-Khadzhi Damayev, 1 yaşındaki Zura Damayeva ve Zara Damayeva) hayatını kaybetti. Saldırıda evde bulunmayan Imar Ali ile okuldaki 2000 doğumlu oğlu Umar Damayev hayatta kaldı.

Emperyalist Rus yönetimi, AİHM’ne sunduğu savunma dilekçesinde Bay M. isimli bir şahsın evi imar izni olmaksızın inşa ettiği ve 2000 yılında da İmar Ali Damayev’in bu eve yerleştiği ve 2004 yılında süregelen savaş nedeniyle köyde sivil nüfus olmadığı iddialarıyla hükümetlerinin bu katliamdan sorumlu tutulamayacağını ileri sürdü.

AİHM ise mevcut veriler, deliller ve tanık beyanları doğrultusunda yaptığı inceleme neticesinde, işgalci Rusya Federasyonu’nun Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 2.maddesini (Yaşam Hakkı) ihlal ettiğine kanaat getirdi. Mahkeme heyeti, AİHS’nin 41.maddesine göre, Rusya Federasyonu’nun davacı İmar Ali Damayev’e 300.000 Euro maddi tazminat ödemesine ve ayrıca 442 Euro tutarındaki yargılama masraflarını da karşılaması gerektiğine hükmetti.

 
дайижа дайижа,
маьнган йисти ма йижа,
т1ахкха б1абу дог1ар ду,
т1ахкха хьо дакхоллар ю.

Dayizha dayizha,
Mängan yisti ma yizha,
Thaxqa bjabu doghar du,
Thaxqa xho daqollar yu.

Uyu, uyu,
Yatağın kenarında yatma,
Büyük kötü gelecek,
Büyük kötü seni yutacak.

Yayın kurulumuza ulaştırılan çağrı metni şu şekilde:

20 Mayıs Pazar günü Taksim, İstiklal Caddesi’nde düzenlenecek olan “21 Mayıs Sürgün” günü eylem yürüyüşüne İstanbul’daki Waynakh’lar olarak katılmayı amaçlıyoruz. Çeçen Cumhuriyeti İçkerya ve İnguşetya bayraklarımızla katılım sağlayacağımız eyleme tüm Waynakh’ları bekliyoruz.

Eylem alanına sahip olduğunuz Çeçen Cumhuriyeti İçkerya ve İnguşetya bayraklarınızla gelmenizi rica ederiz. Toplanma yerimiz Taksim Meydanı’dır.

Bu etkinlik herhangi bir dini ya da siyasi örgütün bünyesi dahilinde değil, bağımsız Waynakh bireyler tarafından düzenlenmektedir. Bu eylem ile birlikte 23 Şubat 1944 Büyük Dağlı Halkları Sürgünü ile ilgili organizasyonlara başlanacaktır.

Toplanma Yeri ve Saati: Taksim Meydan, Heykel önü Saat 12:00 Pazar
Eylem Yeri ve Saati: İstiklal Caddesi Saat 13:00 Pazar

Etkinlik için Facebook’ta açılan iletişim sayfasına BURADAN ulaşabilirsiniz.

ABD Dışişleri Bakanlığı’na bağlı olarak çalışan, yurtdışındaki Amerikan vatandaşlarının çıkarları ve yaşamlarını korumaya yönelik çalışmalar yapan Konsolosluk İşlemleri Bürosu birimi, Rus işgali altındaki Çeçen Cumhuriyeti İçkerya ile Rusya’nın Kuzey Kafkasya bölgesini bir kez daha tehlikeli olarak nitelendirdi; ayrıca Amerikan vatandaşlarına Çeçenya’ya, Elbruz Dağı dahil olmak üzere Kuzey Kafkasya bölgesinin geri kalanına gitmemelerini tavsiye etti.

Birim tarafından şu bilgilere yer verildi: Rusya’nın Kuzey Kafkasya bölgesinin büyük bir kısmında devam eden sivil ve siyasi karışıklıklardan ötürü, Dışişleri Bakanlığı, Amerikan vatandaşlarının Çeçenya ile aralarında İnguşetya, Dağıstan, Kuzey Osetya, Stavropol, Karaçay-Çerkes ve Kabardey-Balkar’ın da yer aldığı Rusya’nın Kuzey Kafkasya bölgesine yapacakları seyahatlere karşı uyarmaktadır. Amerika Birleşik Devletleri hükümetinin, Kuzey Kafkasya bölgesine seyahat edecek vatandaşlarına herhangi bir aksaklık durumda yardım etme imkanı aşırı derecede sınırlıdır. Bölgenin tamamında faaliyet gösteren yerel suç grupları, aralarında Amerikan vatandaşlarının da bulunduğu yabancıları fidye için kaçırmaktadır. Çeçenya’da kaybolan Amerikan vatandaşlarından halen herhangi bir haber alınamamaktadır. Yerel halkla yakın ilişki içerisinde bulunulması da güvenlik garantisi vermemektedir. Bölgedeki sivil organizasyonlar ve medya için çalışan kimi Rus vatandaşları ile yabancıların kaçırıldığı bilinmektedir. Süregelen güvenlik endişelerinden ötürü, ABD hükümeti bölgeye yapılacak seyahatlerin sınırlandırılmasını ve halen bölgede yer alan vatandaşlarına da bir an önce bölgeyi terk etmelerini talep etmektedir.

İçinde bombalama ve rehin almanın da bulunduğu terörist saldırılar, Rusya’da ve özellikle Kuzey Kafkasya’da görülmeye devam etmektedir. Bunun yanı sıra, geçtiğimiz birkaç yıl içerisinde Moskova ve St Petersburg’da terörist saldırıların hedefinde olmuştur. Geçtiğimiz süre zarfında, Rus hükümet binalarında, havaalanlarında, otellerde, turist sitelerinde, marketlerde, eğlence alanlarında, okullarda, yerleşim alanlarında ve aralarında metro, otobüs, tren ve tarifeli ticari uçuşların da bulunduğu toplu taşıma araçlarında bombalama olayları yaşanmıştır. Aşırılıkçı gruplar sıklıkla, göçmen işçilerin çalıştığı büyük şehirlerin çarşılarına bomba bırakacakları tehdidinde bulunmaktadır.

ABD birimleri ya da vatandaşlarının hedefte olduğuna dair herhangi bir belirti olmamasına karşın, Amerikan vatandaşlarının gelişigüzel terörist saldırılar neticesinde kurban olma riski bulunmaktadır. Rusya’da bulunan Amerikan vatandaşları çevrenin farkında olmalı ve temel güvenlik önlemlerini elden bırakmamalıdır. Herhangi bir şekilde toplu taşıma araçlarını kullanacak Amerikan vatandaşlarının her an tetikte olmaları ve durumu iyi muhakeme etmeleri tavsiye edilmektedir.

Etkinlik, 12 Mayıs günü 13.00-18.00 saatleri arasında Belçika’nın Liege kentindeki Liege Üniversitesi’ne ait bir salonda gerçekleştirildi. Belçika’nın farklı şehirlerinden gelen yaklaşık 30 Çeçen gencin katıldığı atölyenin amacı, Çeçen ressamlar ve eserlerinin sunulması ile Belçika diasporasındaki yetenekli genç Çeçenlerin tanıtılmasıydı. Atölyeye katılan Çeçen gençler, Çeçen ressamların çalışmaları ve hayat hikayeleri hakkında bilgiler edindiler.

Belçika’da ikamet eden Seda Gubasheva ve Madina Khusikhanova isimli genç Çeçen ressamlar, kendi çalışmalarından örnekler sunarken, çalışmalarında kendilerini motive eden unsurları anlattılar. Etkinlik boyunca geleneksel Çeçen konukseverliğinin örnekleri de sergilendi ve konuklara yiyecek-içecek ikramında bulunuldu. Ayrıca bu etkinlik aracılığıyla Çeçen gençler birbirleriyle tanışma fırsatı elde etti.

Habere göre, Rus işgali altındaki Çeçen Cumhuriyeti İçkerya’da doktorlar alarm zillerini duyuyor: elverişsiz ortam ve savaş sonrası stres kanser vakalarında hızlı bir yükselişe neden oluyor. Kanser sadece yaşlılarda değil, yeni yetme gençlerde ve 25-30 yaş arası gençlerde de sıklıkla ortaya çıkıyor. Bugün Çeçenya’da değişik türlerden kansere yakalanmış 16 bin hastanın kayıtlı olduğu ve bu sayıya her yıl 3500 yeni hastanın eklendiği biliniyor. Ne var ki bu veriler tam olarak gerçek sayıya işaret etmiyor, zira Çeçenya’daki sağlık tesislerinin yetersizliği ve pek çok hastanın tedavi için Rusya ve diğer ülkeleri tercih etmesi net rakamı ortaya koymayı güçleştiriyor. Şu anda kayıtlı bulunan hasta sayına göre bile, Çeçenya’da tüm Rusya’da kanserden kaynaklı ölüm vakalarında lider durumda. Bu ölümlerin en büyük nedeni olarak ise hastalıkların geç teşhis ediliyor olması olarak gösteriliyor.

Doktorlar kanserin bu denli hızlı artışının ardında belli başlı bazı sebeplerin olduğu konusunda hemfikir. Değişik dönemlerde Amerikan Tetra Tech Inc şirketi tarafından toplanılan verilere göre, ülkenin üçte birlik bölümünden daha fazlası ekolojik yıkım içerisinde, ülke topraklarının %40′ından fazlası çevresel açıdan kullanışsız. Neredeyse ülkedeki tüm su kaynakları kirlenmiş durumda ve ülke geniş çaplı salgın hastalıkların eşiğinde. Eski Sovyet ülkelerinde rastlanılan belirli sorunların yanı sıra, Çeçenya’ya has çeşitli faktörlerde bu durumda önemli bir rol oynuyor.

Örneğin, ağır silahların ve hava saldırılarının kullanıldığı her iki savaşın etkileri aşikar. Rus resmi verileri her ne kadar kimyasal ya da biyolojik silahların Rus-Çeçen Savaşları sırasında Çeçenya’da kullanılmadığını iddia etse de, pek çok yerel sakin artan kanser vakalarını ve çocuklarda görülen doğumsal bozuklukları bu türden silahların Rus ordusu tarafından direk ya da dolaylı yollardan kullanılmış olmasıyla bağdaştırıyor. Onkologlar da ülkedeki petrol üretimindeki artışla kanser vakalarındaki artışı da birbirleriyle bağlantılı buluyor. Petrol çıkarımında ve buharlaştırma metotlarının son derece geniş alanları kirlettiği biliniyor. Buna ilaveten, Rus yönetimi tarafından yürütülen petrol çıkarma işlemlerinde sıklıkla çevreyi korumaya yönelik önlemlerin hiçbirisinin alınmadığı görülüyor. Rus hükümetinin bölgedeki kalkınma stratejisi için uyguladığı resmi politikanın, yani Çeçenya’da petrol üretimi ve depolanması ile bunların üretim alanlarında yarattığı kirliliğin, çevresel açıdan büyük bir risk ihtiva ettiği ve büyük bir salgına yol açabileceği tahmin ediliyor. Tüm bunların yanı sıra, uzun bir süredir Çeçenya’dan gelen hastalarla ilgilenen Rusya’nın Rostov-on-Don kentindeki Rostov Onkoloji Araştırma Enstitüsü profesörlerinden Ruslan Saladov, çevrenin sadece dolaylı bir faktör olduğunu ama Çeçenya’daki kanser vakalarında esas artış nedeninin stresle mücadele ve savaş sonrası hayat şartları olduğunu ifade ediyor.

Rostov-on-Don’dan göğsünü aldırarak henüz dönmüş 35 yaşındaki Roza’nın anlattıkları genel olarak Çeçenya’da karşılaşabileceğiniz sıradan bir hikaye. Roza, “Annem iki yıl kadar önce kanserden öldü, üç ay sonra da halam hayatını kaybetti. Ardından da bende göğüs kanseri olduğundan şüphelendiklerini söylediklerinde, bu benim için tam bir şoktu, tam bir kontrole gidecek gücü kendimde toplamam iki ayımı aldı” diyor.

Kocasını daha bir ay önce defnetmiş 27 yaşındaki Eliza, “Beyin kanserinden dolayı üç ay içerisinde hayatını kaybetti. Elbette stresin etkisi oldu. Savaş boyunca Grozny’de yaşadık ve aylarca bodrumlarda kaldık. Birkaç kez Rus askerleri tarafından kaçırıldı ve çeşitli süreler sonra serbest bırakıldı. Şimdi barışçıl bir ortama sahip olduğumuzu öne sürüyorlar ama çocuklarımızın eğitimi konusu ve işin olmadığı bir yerde ailenizi geçindirmek zorunda oluşunuz büyük stresler yüklüyor” dedi.

Rus işgali altındaki Çeçen Cumhuriyeti İçkerya’da iki yılı aşkın bir süredir “Ulusal Kanser Merkezi” adı verilen bir klinik faaliyet gösteriyor. Ne var ki, bu klinikte sürdürülen inşaatlar ve gerekli ekipmanların temini sorunları bir türlü sona ermiyor. Bu nedenle burada çalışan Çeçen onkologlar sadece kemoterapi yapabiliyor. Cerrahi müdahale ya da radyasyon tedavisine ise Çeçenya’da ulaşmak imkansız. Bu yüzdendir ki, bu şatafatlı merkez esasında bir nevi teşhis merkezi rolünü oynuyor ve hastaları Rusya’nın Rostov-on-Don kentine gönderiyor. Rostov Onkoloji Enstitüsü, Çeçenlerin Rusya’da tedavi görebildikleri tek yer olması bakımından son derece önemli, çünkü Moskova’ya gitmek sıradan Çeçenler için çok pahalı ve dahası yazılı olmayan kurallar “Çeçenlerin oraya kabul edilmeyeceklerini” söylüyor.

Her şeye rağmen, 34 yaşındaki Ayza, Rostov-on-Don’daki beş kemoterapi ve başarısız bir operasyondan sonra çocuğunun hayatını kurtarabileceği ümidiyle Moskova’ya gitmek için para biriktiriyor. Ayza, “Çeçenya’da tedavi olamıyoruz. Tedavi için yola çıktığımızda oğlumun durumu çok kötüleşti ve Rusya’nın Kostroma kentindeki bir hastaneye kaldırıldı. Buradaki doktorların tüm ısrarına rağmen, Moskova’daki hastaneler yerleri olmadığını ve masrafların çok tutacağı iddialarıyla oğlumu kabul etmediler. Biz de Rostov-on-Don’a geri döndük. Arabamızı sattık. Mayıs tatillerinden sonra Moskova’ya gitmek istiyoruz, en azından sadece bir kontrol için çünkü oğlumun durumu daha ileri tedavi ve operasyonlar gerektiriyor” diyor.

22 Nisan 2012 tarihinde, Rus işgali altındaki Çeçen Cumhuriyeti İçkerya’nın Gudermes bölgesinde yer alan Gerzel-Aul Köyü sırtlarında Rus destekli rejim tarafından gerçekleştirilen operasyonda iki Çeçen mücahit şehit oldu (inşaAllah). Hayatını kaybedenlerin isimleri aynı gün içerisinde açıklandı: Gudermes bölgesindeki Komsomolskoe Köyü’nde ikamet eden 1990 doğumlu Akhmed Bantaev ve Gudermes bölgesindeki Koshkeldy Köyü’nde ikamet eden Bislan Alkhazov. Operasyonda mücahitlerin kaybına rağmen, Gudermes ROVD’da görevli iki üst düzey silahlı haydutta öldürüldü: Yarbay Aslan Dzhamaldaev ve Suç Polisi Başkanı Üsteğmen Ahmad Adalaev.

Operasyondan iki gün sonra, askeri üniformalar içerisindeki bir grup silahlı adam Komsomolskoe Köyü’ne geldi ve köy merkezindeki okuldan çok ta uzak olmayan Bantaev’in akrabalarının evini ateşe verdi. Bantaevlere kimlikleri dahil olmak üzere evlerinden herhangi bir eşyalarını almalarına izin verilmedi. Olay yerinin yakınında bir yangın makinası vardı, ancak oraya nasıl getirildiğini gören olmadı. Yerel kaynaklara göre, Kadirovitsler, yangının diğer evlere yayılmasını önlemek üzere iftayeye haber verdi. Ne var ki, iftaye erlerine sadece yanan evin üzerine su sıkması ve yangını kontrol altında tutması emri verildi. Netice de Bantaevlerin evleri ve tüm eşyaları yangınla birlikte kül oldu. Evin sahipleri, öldürülen Çeçen mücahit Akhmed Bantaev’in dedesi ve babaannesi idi.

Akhmed’in ebeveynlerinin ikamet ettiği ve kentin doğu yakasındaki Olimpiiskaya Caddesi’nde bulunan evi de, aynı şekilde evden hiçbir şeyin çıkarılmasına izin verilmeden yakıldı. Ev tamamen kullanılamaz hale geldi.

Esasında bu olaylar Bantaevlerin karşı karşıya kaldığı ilk trajedi değil. Ailenin iki üyesi Abubakar ve Salman Bantaev, Birinci Rus-Çeçen Savaşı’na katılarak Rus işgal güçlerine karşı mücadele etti. Ancak ikinci savaşın başlamasıyla Rus federal makamlarına başvuruda bulunarak savaşçılara yönelik ilan edilen aftan yararlandılar ve ikinci savaşta yer almadılar. Ne var ki, kolluk gücü olarak adlandırılan Rus güçleri tarafından 2 Ocak 2003 tarihinde evlerinden kaçırıldılar. Akıbetleri ise halen bilinmiyor.

Bu olayın akabinde kaçırılan kardeşlerden büyük olanın Khozh-Akhmed ve Akhmed isimli iki oğlu Çeçen mücahitlere katıldı.

Silahlı Kadirovitsler, 16 Nisan 2004 tarihinde 1954 doğumlu Khozhi Bantaev’i evinden kaçırdı. Mayıs ayında Kadirovitsler ve mücahitler arasında yaşanan bir çatışmada Khozh-Akhmed hayatını kaybederek şehit oldu (inşaAllah). Tam olarak bir ay bir hafta esir olarak tutulan Khozhi, bu olaydan bir hafta sonra serbest bırakıldı. Khozhi, 2006 yılında geçirdiği bir kalp krizinde hayatını kaybetti.

Rus şehirlerindeki tacizci sürücülerin tiranlığına bir son vermeyi amaçlayan “Stop Xam” isimli Rus gençlik örgütü, trafik kurallarını ihlal eden sürülere karşı sıra dışı eylemler gerçekleştiriyor. Son eylemlerini ise Moskova’nın popüler alışveriş ve eğlence merkezi “Avrupalı”nın (Европейский ТРЦ) önünde kurallara riayet etmeyen araçların ön camlarına “Umrumda değil – İstediğim Yere Park Ederim” yazan çıkartmalar yapıştırarak gerçekleştirdiler. Ne var ki eylemciler Kadirovitslerin kendilerine nasıl tepki vereceğini tahmin edemediler.

Büyük ve lüks arabasını genel trafik kurallarına göre park etmeyi reddeden bir kadın, arabasını diğer araçların önünde bırakmakta ısrar edince, aktivistler de o araca çıkartmalarını yapıştırmak istedi, bunun üzerine ölüm tehditleri savuran kadınla aktivistler arasında şu konuşmalar geçti:

Aktivist: Lütfen arabanızı yeniden park edin. İçeri kısımda aracınızı park edebileceğiniz boş bir alan var.
Kadın: Seni ilgilendiriyor mu?
Aktivist: Evet…
Kadın: Evet mi?
Aktivist: Elbette!
Kadın: Prensip meselesi, arabamın yerini değiştirmeyeceğim.
Aktivist: Neden?
Kadın: O çıkartmayı senin alnına yapıştırırım!
Aktivist: İçeride boş park alanı var
Kadın: Kaydettiğin her şeyi hemen şimdi siliyorsun! Gözümün önünde kaydettiğin her şeyi sileceksin. YouTube’da ortaya çıkmasa iyi olur. Yemin ederim nerede olursan ol seni bulurum ve bacaklarını vücudundan ayırırım.
Aktivist: Arabanızı çekin…
Kadın: İki elinin üzerinde emekleyeceksin, anladın mı?

Olay sırasında kadın telefonla birileriyle konuştu ve kısa bir süre içerisinde de bir grup genç Porsche Cayenne marka araçlarıyla olay yerine geldi. Gençlerin gelmesiyle kavgaya başlamaları bir olurken, gençler bir yandan ölüm tehditleri savurdu bir yandan da video kaydı alanları döverek kayıtları sildirdi. Ne var ki, organizasyon kurtardığı video kayıtlarını YouTube’da yayınladı.

Şimdi de bu garip hikayenin kahramanlarına gelelim. Görüntülerdeki kadın, Madina Mingaeva. Ramzan Kadirov’un Moskova’daki üst düzey temsilcisi Tamerlan Mingaev’in eşi. Porsche’siyle gelip kavgaya tutuşan genç ise onun oğlu İslam Mingaev. İslam’da Rus destekli bir Çeçen organizasyonu olan, amaçlarını “Çeçen diasporası için pozitif bir imaj yaratmak” ve “Çeçen Cumhuriyeti Moskova Daimi Temsilciği ile işbirliği yapmak” olarak belirleyen “Moskova Devlet Enstitüsü Uluslararası İlişkiler Çeçen Kulübü“nün başkanı. Bu sözler oldukça tanıdık, zira Rus destekli rejimin tüm sözde “kültür merkezleri” aynı amaçlarla kuruluyor. Bu noktada şu soruyu gündeme taşımamız gerekiyor: “Kadirovitslerin aile bireyleri dahi Rusya’nın kalbi Moskova’da, bu şekilde kural tanımaz şekilde hareket edebiliyorsa, 16 binden fazla Rus askerinin ve binlerce silahlı Kadirovitsin bulunduğu Rus işgali altındaki Çeçen Cumhuriyeti İçkerya’da neler yapamazlar ki? Cevabını sizlerin hayal gücüne bırakıyoruz”.

Son beş yıl içerisinde, başkent Grozny ve çevre köylere giden yolların kenarlarına ve arka sokaklarına terk edilmiş veya ormanlara atılmış düzinelerce genç Çeçen kadının cesedi bulundu.

[Rus destekli] Çeçen lider Ramzan Kadirov, alenen bu ölü kadınların “ahlaksız” olduklarını ve haklı olarak erkek akrabalarınca öldürüldüklerini açıkladı. Konuşmasında, kadınların erkeklerin malı olduğunu ve asıl rollerinin çocuklarını yetiştirmek olduğunu ifade etti.

Sıklıkla gayesinin Çeçenya’yı “İslamistlerden daha İslami” bir yer yapmak olduğunu dile getiren Kadirov, “Eğer bir kadın ortalıklarda dolaşıyorsa ve onun etrafında da bir kez varsa, her ikisi de öldürülmelidir” diyor.

Bugünün [Rus işgali altındaki] Çeçenyası’nda alkol satılıyor ama yasaklanmış durumda, İslami giyim kuralları uygulanıyor ve çok eşli evlilikler [Rus destekli] Çeçen hükümetince destekleniyor.

Kimi gözlemciler Kadirov’un İslami kuralları empoze etme girişimlerini, kadınlar için eşit hakları garanti eden ve kilise ile devleti birbirinden ayıran Rus Anayasası’nı ihlal ettiğini dile getiriyor.

Grozny’deki kadınların haklarını savunmayı amaçlayan sivil toplum organizasyonu “Kadının Saygınlığı Merkezi”nin başkanı Lipkhan Bazaeva, “Geleneksel ve muhafazakar bir toplumuz ama hükümet aşırıya kaçıyor. Kadınlara yönelik kabul edilemez sınırlar koyuyorlar. Mesela kocası tarafından dövülse bile bir birey olarak bir kadının hiçbir hakkı bulunmuyor, Rus yasalarına rağmen bu böyle” diyor.

Gözlemcilere göre, [Rus işgali altındaki] Çeçenya’da namus cinayetlerinde görülen artışa rağmen, sorun yerel halk arasında büyük ölçüde bir tabu ki bu da resmi istatistiklerin yapılmasını zorlaştırıyor.

Can güvenliğinden endişe ettiği için isminin yazılmamasını isteyen yerel bir insan hakları savunucusu, “Neredeyse her gün bu olayları duyuyorsunuz. Bir süre [insan hakları savunucusu] Natalya [Estemirova] ile çalışmış olmama rağmen, benim açımdan dahi bu konuda bir araştırma yürütmek çok zor. Çünkü artık yapamıyorum. Şimdi çok korkuyorum. Neredeyse tamamen vazgeçtim, gerçekten” diyor.

İşkence, adam kaçırma ve yargısız infazlarla ilgili hazırladığı araştırmalarla [Rus destekli] Çeçen yöneticilerin öfkesini çeken Natalya Estemirova’nın cansız bedeni, başından ve göğsünden aldığı kurşun yaralarıyla 2009 yılında komşu İnguşetya’daki ormanlık bir alanda bulundu. Katil ya da katilleri bulunamadı.

Kadirov’un yönetimini açıkça eleştirmeye kimse cesaret edemiyor. Ancak aktivistler bazı genç Müslüman kadınların iki değer sistemi arasındaki süregelen mücadelede gizlice istediklerini yaptıklarını ifade ediyor.

Grozny’de bir dokuzuncu sınıf öğrencisi olan Milana, gözlerine siyah rimel çekiyor, dar mini etekler giyiyor, sigara içiyor ve erkeklerle çıkıyor: kısacası bir Müslüman kız için yapılması yasaklanan her ne varsa onu yapıyor.

Babasından sayısız defa: ‘Evlilik yapmadan önce bekaretini kaybeden bir Çeçen kızın fahişe olacağını ve Allah’ın onu cezalandıracağı’ sözlerini işittiğini söylüyor.

Kıkırdayarak, “Yaptıklarımın bazılarını bile ailem bir bilse…” diyor ve ekliyor: “Ebeveynlerim benimle çok katı ama burada herkes için aynı katılık var.”

Analistler, Milana gibi çifte yaşam süren yeni yetme gençler için flört etmenin bir kaçış olabileceğini söylüyorlar.

Bayan Bazaeva, “Ailelerinden uzak olduklarında, geleneklere uymamak fikri onları cezbediyor. Güzel vakit geçiriyorlar ama bu yaptıkları sonuçsuz kalmıyor, en azından Çeçenya’da…” diyor.

Bu küçük Çeçen köyünün (Serzhen-Yurt) sakinleri, erkek arkadaşının evinde bir gece kaldıktan sonra Şubat ayının sonlarında öldürülen genç kız hakkında konuşuyor.

16 yaşındaki kızcağızın bedeni geleneksel bir kilimin içerisine sarılarak annesinin evine getirildi. Akrabaları, ailelerinin şerefini korumak için cinayet işlemekten zan altında.

Kimi gençler sıkı adetlerden kaçmak için evliliği bir çıkış kapısı olarak görüyor ki bu kapıdan bağımsızlığa, cinsel hayata ve sosyal saygıya ulaşıyorlar. Bu durum Çeçen erkekler için de aynı.

20 yaşındaki Abu-Khadhz Idrisov, denemek için çok küçük yaşta bir evlilik yaptığından bahsediyor. 14 yaşında yaptığı ilk evliliği zar zor bir yıl kadar sürmüş. 18′inde ikinci evliliğini yapmış. Eşini Grozny’de bir parkta görmüş ve arkadaşlarının da yardımıyla onu kaçırmış.

Idrisov, “Dürüst olmam gerekirse, onunla evlendiğimde sadece iki şey biliyordum: adı ve gititği okul. Bir kere konuşmuştuk. Ama Çeçenya’da adetlerimiz ve çok sıkı kurallarımız var, bunları görmezden gelemezsiniz. Ailemin adını taşıyorum ve lekeleyecek olursam sorun yaşarım” diyor.

Diana Markosian
29.04.2012 – The Washington Times

Gataev çifti, Kadirov’un baskılarına dayanamayarak Litvanya’ya yerleşmişti. Ne var ki, çifti bu kez de Litvanya gizli servisinin bağımsızlık öncesi KGB ile işbirliği içerisinde olan üyelerince baskıya maruz kaldı. Gataev çifti de Finlandiya’ya kaçtı. Litvanya makamları, çıkarttıkları “Avrupa Tutuklama Müzekkeresi” ile çiftin iadesini talep etti. Çift her ne kadar çıkarılan yakalama emri üzerine Finlandiya’da tutuklandıysa da, Fin Yüksek Mahkemesi’nin kararı ile bir süre sonra serbest bırakıldı.

Bu arada, Rus işgali altındaki Çeçen Cumhuriyeti İçkerya’da kurulan Rus destekli rejimin yönetici Ramzan Kadirov’da Litvanya’daki yetim Çeçen çocukların Çeçenya’ya getirilmeleri için girişimlerde bulunmaya başladı.

Mart 2012′de ise, Fin Yüksek Mahkemesi, Litvanya’da çifte yönelik insan hakları ihlallerini gösteren belgelere atıfla Gataev çiftinin sığınma talebinin Fin makamlar tarafından ele alınması gerektiğine karar verdi. 29 Nisan 2012 tarihinde de çiftin Finlandiya’da mültecilik statüsü elde ettiğine dair karar Fin göç makamları tarafından Gataev çiftine ulaştırıldı.

Mahkeme tarafından verilen karar, Avrupa Birliği üyesi ülkelerden birisi olan Finlandiya’nın bir diğer birlik ülkesi Litvanya’daki insan hakları durumuna ilişkin şüpheleri dile getirmesinden dolayı büyük bir önem taşımaktadır. Zira normal şartlarda meşhur Dublin Sözleşmesi’ne göre Gataev çiftinin sığınma talebinin Finlandiya’da değil, Litvanya’da ele alınması gerekmekteydi.

Litvanya açısından ise bu karar, Sovyet sonrası devletin yargı sistemindeki rezalete işaret eden utanç verici bir hikaye. Büyük ihtimalle, Litvanyalı yetkililerin Gataev çiftine yönelik hukuk dışı uygulamaları ilerleyen günlerde Avrupa İnsan Hakları Mahkesi’ne de taşınacaktır.

Benzer hukuk dışı olayların daha önce de Litvanya’da yaşandığını okuyucularımıza hatırlatmalıyız. 2004 yılında, o dönem Litvanya merkezi sunucularda barındırılan Kavkaz Center isimli internet sitesinin yayınları Litvanya gizli polisi tarafından durdurulmuştu. Bu nedenle site Finlandiya merkezli sunuculara taşınmış ve bir süre sonra da Litvanya Yüksek Mahkemesi ülkesinin gizli polisini konuyla ilgili olarak suçlu bulmuştu.

Ayrıca Litvanyalı Müslüman kız Egle Kusaite‘nin de benzer gerçek dışı suçlamalarla Litvanyalı yetkililerin baskısı altında olduğunu da hatırlatalım.

Kampta dört çocuğuyla birlikte ikamet eden Malika Dzhikhaeva, “Karabulak kenti yöneticisi yardımcısı Akhmed Kolonkoev ve altı diğer yönetici, 25 Nisan günü sabah saat 10.00 civarında, Promzhilbaza’ya geldi. Bizden kampı üç gün içerisinde terk etmemizi talep ettiler. Yetkililerin açıklamalarının ardından herkes neye uğradığını şaşırdı, çünkü pek çoğumuzun gidecek hiçbir yeri yok. 1994 yılında Çeçenya’da başlayan Rus askeri saldırılarından beri burada ikamet ediyorum. Mültecilik statümü uzatmak istedim ve Yüksek Mahkeme’den bu yöndeki kararı aldım. Ne var ki, yerel yöneticiler, mahkeme kararlarını bir emir olarak görmüyorlar. Yerel makamlar mültecilik statümü yenilemediler. Bu da şu manaya geliyor ki, üç gün sonra çocuklarımla birlikte sokakta kalacağız” dedi.

Kamp sakinlerinden bir diğeri, üç çocuklu Larissa Gadzhiyeva ise, “Şehir yöneticilerinin ziyaretinden bu yana halen şoktayım. Bizlere, ‘Burada kalma hakkınız yok! Promzhilbaza’yı üç gün içerisinde terk edeceksiniz.’ dediler. Benim mülteci statüm yok. Muhtemelen üç günün sonunda, Bakü yolu üzerinde kuracağım çadırda çocuklarımla birlikte hayatta kalmaya çalışacağım” dedi.

Hasta anne ve babasına bakan Maret Yevloeva ise fiziksel şartlardaki kötüleşmeye değindi. Yevloeva, “Üç gün içerisinde buradan ayrılmalıyız. Anneme ya da babama herhangi bir şey olursa, yetkilileri dava edeceğim” dedi.

Protezlerinin yardımıyla hareket edebilen Elsa Dikaeva isimli Çeçen mülteci anne ise, “Şimdi 12 yaşında olan çocuğumu yetiştiriyorum. Mülteci statümüz var ama buradan başka gidecek bir yerimiz yok. Tek başıma 50 metre bile hareket edemezken, şimdi tüm eşyalarımla buradan ayrılmamı söylüyorlar” dedi.

Çeçen mülteciler defalarca kez İnguş ve Rus destekli Çeçen yetkililerin kendilerini Rus işgali altındaki Çeçen Cumhuriyeti’ne geri dönmeye zorladıklarını dile getirdi. Çeçenya’daki Rus destekli rejimin iddialarının aksine, Çeçen mülteciler, Rus işgali altındaki Çeçen Cumhuriyeti İçkerya’daki Rus destekli şehir, kasaba ve köy yöneticilerinin, geri dönüş yapan mültecilere hiçbir yardımda bulunmadığını belirtiyor. Dahası mülteciler, Rus işgali altındaki Çeçen Cumhuriyeti İçkerya’daki kronik güvenlik problemine de vurgu yapıyorlar. Bu nedenle, bir nebze de olsa daha iyi olduğunu düşündükleri İnguşetya’da kalmak istediklerini belirtiyorlar. Hatta öyle ki, daha önce Rus işgali altındaki Çeçen Cumhuriyeti İçkerya’ya geri dönüş yapan Çeçen ailelerden son olarak altı tanesinin, bir kez daha İnguşetya’ya mülteci olarak geldiği dile getirildi. Ne var ki, son gelişmelerin ardından mülteciler ne yapacaklarını bilemez haldeler.

Roman Goupil’in kaleme aldığı makale:

Natalya…

Natalya ESTEMIROVA cinayetinde kimin çıkarı var?

Maliyeti ne olursa olsun dokunulmazlıklarını sürdürmek isteyenler,
Çeçenya’da uzun süredir devam eden savaşlarda keyfi hareket etme özgürlüğü, barbarlık, hırs, cinayet ve yolsuzluk okulunda beslenenler,
Acımasız terör saltanatlarını uygulamaya koyanlar,
Şimdilerde makam, yetki ve para ile ödüllendirilenler için bu suçun sağladığı çıkar muazzam oldu.

Anna POLITKOVSKAYA’yı tanırdım.

Güzel ve kararlı birisiydi. Suç Üniversitesi’nden hepimize karşı yöneltilmiş tehlikeler hakkında bizleri defalarca kez uyardı: “Suçlular daha güçlü, bu sadece demokratların yeterli sayıda olmaması, tehlikenin farkında olmamaları ve talep etmeyi bilmemelerinden kaynaklanıyor…”

Çeçenya’da işlenip cezalandırılmamış tüm suçlar hakkında endişeleniyordu ve Natalya Estemirova’nın da yardımıyla sürekli bunlardan şikayet ediyordu:
Tecavüzler,
Çocukların öldürülmesi,
İnsanların kaçırılmaları,
İnsanların arkalarında hiçbir iz bırakmadan ortadan kaybolmaları,
Canlı ya da ölü insan bedeni ticaretleri,
Filtrasyon kampları,
Korkunç işkenceler…

Güzel ve yaşam doluydular. Anna’nın o zarif hareketlerini ve parmağındaki o güzel yüzüğü hatırlıyorum. Endişelerini ve tespitlerini anımsıyorum: “…Bu dokunulmazlık Rusya’nın geleceğinin kangreni…”

Mücadeleleri çok netti:
Biraz, ah, sadece biraz adalet istediler,
Terör kurbanları için,
Acımasız bir terör tarafından yok edilen köyler için,
“İnsan yığınlarında” diri diri yakılan siviller için,
“Kurt çukurlarında” ızdırap çeken herkes için…

SUİKASTE KURBAN GİTTİLER, çünkü rejime karşı birer tehdittiler ve asla adalet taleplerinden vazgeçmediler! Suikastçılar onları yanlışlıkla vurmadı, zira sorumluların adalet karşısına çıkartılmasını talep edenlerin kesinlikle susturulmalarını istiyorlardı.
Saltanatlarını sürdürmek istiyorlardı.
Terörün, işkencenin, belanın, adaletsizliğin efendileri olmaya devam etmek istiyorlardı ve bu şekilde saltanatları bundan çıkar sağlayan herkesin suç ortaklığı devam ediyor.

Anna öldürüldü, Natalya öldürüldü…

Zarema, Aslan, Samba, Anastasya, Stanislav, Alexander, Sergei… 2005, 2006, 2008, 2009…

İğrençlikler yapanların, sivillerin ve savaşçıların onurlarını görmezden gelenlerin, yine yeniden ve her zaman tüm suçlarından kendilerine çıkar sağlayanların yaptıklarını yazarak şahitlik yapabilecekleri, yardım edenleri, hakları savunanları ve gerçekleri haykıranları susturmak için bu suçlular mükerrer olarak öldürdüler ve suikastlar gerçekleştirdiler.

Anna’nın kendine ait bir yaşamı, bir ailesi, bir oğlu, tutkuları vardı… Natalya’nın etrafı dostlarıyla, çocuklarla ve akrabalarıyla çevriliydi… Okudular, gezdiler, tartıştılar, sevdiler ve sevildiler…

Onlar yüce gönüllüydüler…

Onlar insanlık, saygı ve onur için hayatlarını verdiler…

Onlar, bizim insanlığımız uğruna kendilerini feda ettiler…

Katillerinin kimler olduğunu biliyoruz!

Onların haklarına ve insan haklarına saygı için bu kişilerin yargılanmalarını talep ediyoruz.

Roman Goupil
23.04.2012

Çeçenya’daki büyük dramların ve Çeçenya’nın kurucu Devlet Başkanı Dzhoxar Dudaev’in kalleş bir saldırı ile şehit edilmesinin sebep ve sonuçlarının konuşulduğu gece ezgi ve slayt gösterileri ile Adanalılara Çeçenya dramını bir kez daha hatırlattı.

Adanalıların büyük ilgi gösterdiği ve sivil toplum kuruluşları ile çeşitli siyasi parti temsilcilerinin katılımı ve Bengisu Organizasyon Koordinatörü Hacı Ali Doğan’ın sunumu ile gerçekleştirilen etkinlik İbrahim Taşdöğen’in Kur’an-ı Kerim tilaveti ile başladı.

Kahramanmaraş Çeçen Kafkas Derneği’nden Murat Demirci, yaptığı selamlama konuşmasında Çeçen halkının daima yanında olan Türk milletine hasseden Adanalılara teşekkür ederek, Çeçenya’da yaşanmakta olan ve gizlene bir savaş olduğunu bu savaşın Çeçenleri derinden yaraladığından bahsetti.

Çeçen Cumhuriyeti İçkerya Milli Marşı’nın okunmasının ardından gece tarihçi öğretim görevlisi Davut Yaşar’ın Çeçenya dramını tarihi vesikaları ile ortaya koyduğu ve Çeçenistan işgallerini tarihi bir bakış açısı ile değerlendirdiği konuşmayla devam etti.

Yaşar, yaptığı konuşmada Çeçenlerin ve diğer Kafkas halklarının binlerce yıldır Kafkasya topraklarında olduğunu fakat işgalci Rus güçlerinin bu coğrafya üzerinde yıllardır bir zulüm ve işgal politikası güderek Çeçenleri ve diğer Kafkasya halklarını sindirmek istediğini anlattı.

Emperyalist işgal güçlerinin Kafkaslarda kirli bir savaş yürüttüğünün altını çizen Davut Yaşar, binlerce yıllık Çeçen yurdu olan toprakların öz çocukları Çeçenlerin, son birkaç yüzyıldır sürgün ve toplu katliamlarla bir soykırıma uğradıklarını ama bir avuç kahraman Çeçen halkının karşılarındaki devasa emperyalist güçlere rağmen direnişi elden bırakmadıklarını anlattı.

Davut Yaşar’ın konuşmasının ardından yapılan slayt gösterisi ile Dzhoxar Dudaev’in büyük mücadelesi ve Çeçenya destanı Adanalılara o kahraman halkı ve kahraman devlet başkanını tekrar hatırlattı.

Sonrasında sahneye çıkan sanatçı Erdoğan Akın birbirinden güzel ezgi ve marşlarını bir sohbet havasında sunumuyla Adanalılara güzel bir gece yaşattı.

Ardından Çeçen Cumhuriyeti İçkerya Fahri Konsolosu Medet Önlü, Çeçenya’da sahnelenen kirli savaşı tüm çıplaklığı ile Adanalılara anlattı. 150 milyonluk Rusya’ya karşı 1 milyonluk Çeçen halkının direniş mücadelesini hararetli bir dille anlatan Önlü, Rus savaş güçlerinin 2 saatte Çeçenistan’ı sileceğiz diyerek girdikleri topraklardan 20 yıldır ölülerini topladıklarını ve Çeçen istiklal savaşının karşı konulamaz zannedilen Rus kızıl ordusunu nasıl dize getirdiğini anlattı.

“Çeçenya, İslam ümmetinin en küçük üyesi, küfrün büyük gücüne karşı 20 yıldır direniyor” diyen Önlü, dünya siyaset sistemini eleştirerek Çeçen halkının yalnız bırakılmasına ve İslam devletlerinin duyarsızlığına tepki gösterdi.

Büyük insan Çeçen Cumhuriyeti İçkerya’nın kurucu Devlet Başkanı şehit (inşaAllah) Dzhoxar Dudaev’in davasını ve kahramanlık mücadelesini etkili bir dille anlatan Medet Önlü, Çeçenya davasının ilelebet süreceğini Çeçenya’daki kukla rejimin Rusya güdümünde gitmeye devam ettikçe direnişin artacağını ve Çeçenya’daki İslam ve istiklal savaşının devam edeceğini söyledi.

Konuşmalarının ardından sahneye çıkan Ömer Karaoğlu’nun yıllardır unutulmayan birbirinden güzel ezgileri ile geceye son verildi.

Kaynak: Adana Haber – 19.04.2012

Susanne Scholl, günlük yayınlanan Avusturya gazetesi “Salzburger Nachrichten“teki köşesinde yer verdiği makalesinde, Çeçenya’dan mültecilerin geri gönderilmeleri halinde ölümcül bir tehlike içerisinde olacaklarını vurguladı.

Scholl makalesinde şu sözlere yer verdi: “Görünen o ki, geçtiğimiz günlerde Çeçenya’yı ziyaret eden yarı resmi Avusturya heyeti sadece pozitif noktaları görüyor. Ancak daha olası görünen şu ki, Moskova’nın valisi Ramzan Kadirov, batılı misafirlerine neleri göstermesi gerektiğini çok iyi biliyor: yeni binalar, güzel yiyecekler ve halk dansları gösterileri. Silahlı güçleri ise bu ziyaretler sırasında ülkeyi güvenli bir yermiş gibi göstermek için arka planda gizlice ellerinden gelenin en iyisini yapıyor. Ne var ki Çeçen gerçeği bundan çok farklı.

Kadirov’un muhafızlarından birkaçı geçenlerde Moskova’da ağır silahlarıyla birlikte bir sivili kaçırdıkları şüphesiyle tutuklandı. Şaşırtıcı olan ise kısa bir süre içerisinde serbest bırakılmalarıydı. Çünkü Kadirovitsler sıklıkla Moskova’da da istedikleri gibi davranabiliyorlar. Öyleyse siz bir de Çeçenya’daki durumu tahmin edin. Tek bir kişi dahi Kadirov’un adamlarına karşı gelmeye ya da söylediklerine itiraz etmeye cesaret edemiyor. Ev, araba ya da bir kadın… Çeçenya’daki güce yakın olanlar, yapacaklarının sonuçlarından çekinmeden istedikleri her şeyi alabiliyorlar, çünkü kendilerini güvende hissediyorlar. Moskova’nın mevcut duruma müdahale etmemesi Çeçenya’yı orman kanunlarına mahkum ediyor. Kadirov’un klanından olanlar istedikleri her şeyi yapabiliyor. Ama Moskova’nın valisi Kadirov’a muhalif olanlar ya da onun düşmanları için kısa bir süre de olsa çalışmış olanların ise vay haline…”

Alev Korun, “Muhaliflere yönelik infaz ve baskı rejiminin halen Çeçenya’nın gündeminde olduğu bir gerçek. Daha bu hafta, Viyana’daki Bölgesel Yüksek Mahkeme, Çeçen diktatör Ramzan Kadirov’a yakın kişiler tarafından Avusturya’da öldürülen Çeçen mülteci Umar İsrailov davasında verilen cezaları onadı. Umar İsrailov, Kadirov’a karşı işkenceden ötürü Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nde dava açmıştı. Bu nedenle onu kaçırmaya ve zorla Çeçenya’ya geri götürmeye çalıştılar, başarılı olamayınca da sokak ortasında öldürdüler. Çeçenya’daki rejimin muhaliflerine karşı böylesi bir infaz ve şiddet Avusturya’nın ortasında dahi gerçekleştirilebiliyorsa, Çeçenya’da neler olabileceğini size soruyorum?” dedi.

Sözlerine devam eden Bayan Korun, “İnsan haklarında gelişmelerin yaşandığı ve hayatın normale döndüğü iddialarıyla savunmasız insanları Çeçenya’ya geri dönmeye zorlanmamaları çağrısında bulunuyorum. Bu hareket, bu masumların gayriinsani muameleye maruz kalmaları ve hatta ölümle karşı karşıya kalmaları demektir” ifadelerini kullandı.

Kadirov’un korumalarından birisi olan ve bizzat Kadirov tarafından işkence gören 27 yaşındaki Çeçen mülteci Umar İsrailov, Ocak 2009′da güpegündüz Viyana’da evinin yakınındaki bir marketten çıkarken vurularak öldürüldü. İsrailov öldürülmeden önce Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nde Rusya ve Rusya’nın kuklası Ramzan Kadirov aleyhinde bir dava da açmıştı. Türkiye’de işlenen benzer cinayetlerin aksine Avusturya güvenlik güçleri cinayetin ardından kısa bir süre içerisinde 31 yaşındaki Turpal Ali Yesherkayev, 36 yaşındaki Suleiman Dadayev ve operasyonu yöneten kişi olarak görülen 42 yaşındaki Otto Kaltenbrunner’i (Ramzan Edilov) yakaladı. Dosyayla ilgili ilk duruşma Haziran 2011 tarihinde Viyana Ceza Mahkemesi’nde (Landesgericht für Strafsachen) gerçekleştirildi ve yaklaşık 6,5 ay devam eden yargılama neticesinde mahkeme kararını açıkladı. Mahkeme, Otto Kaltenbrunner’e ömür boyu, Suleyman Dadayev’e 19 yıl ve Turpal Ali Yesherkayev’e de 16 yıl hapis cezasına hükmetti. Sanıklar ayrıca Umar İsrailov’un babasına, dul eşine ve çocuklarına adam başı 25’er bin Euro tazminat ödemeye de mahkum edildiler. Ancak Ceza Mahkemesi’nin kararı temyize açık olduğundan, sanıklar bir üst mahkemeye itirazda bulundu.

Nihayet, 17 Nisan tarihinde, Yüksek Mahkeme Heyetinin Başkanı Charlotte Habl dosyaya ilişkin kesinleşmiş kararı açıkladı. Yüksek mahkeme temyiz talebini reddetti ve sanıklara verilen cezaları aynen onadı.

Şimdi tek başına dört çocuğu büyütmekte olan bayan İsrailova da kararı mahkeme salonunda dinleyenler arasındaydı. Duruşmanın yoğun güvenlik önlemleri altında gerçekleştirildiğini belirtmeliyiz. Çok sayıda resmi üniformalı polisin yanı sıra, sivil kıyafetler içerisindeki polisler ve devlet muhafızları da dikkat çekti.

Cinayette tetiği çektiğine inanılan Lecha Bogatirov isimli Kadirovits ise halen kaçak olduğu hakkında herhangi bir karar verilmedi. Avusturyalı Savcı’nın elde ettiği bilgilere göre, Bogatirov, Rus işgali altındaki Çeçen Cumhuriyeti İçkerya’da yaşıyor ve cinayetin ardından Ramzan Kadirov tarafından ödüllendirilerek Rus destekli bir milis birliğinin başına komutan olarak atandı. Savcı, Umar İsrailov’un bizzat Ramzan Kadirov’un emri ile öldürüldüğünü belirtmekteydi, ancak her zaman olduğu gibi Kadirov bu iddiayı da reddetti. Nitekim bu iddiayı reddederken Rus işgali altındaki Çeçen topraklarındaki kanunsuz rejimini kendi sözleriyle Mart 2011’deki bir basın toplantısında şöyle itiraf etmişti: “Eğer Umar İsrailov’u öldürmek isteseydim, bunu o Çeçenya’dayken yapardım ve kimsenin de haberi olmazdı!”

Cuma namazından sonra camide bulunan cemaata seslenen [Rus destekli] Çeçenistan Devlet Başkanı Ramzan Kadirov, başlarından vurularak başkent Grozny’de yol kenarına atılan yedi kadının neden böyle bir ölümü hak ettiklerini anlatıyordu. Emrindeki güvenlik güçlerinin, bu ölümlerle bağlantısı olmadığını savunan Kadirov, “kötü yola düşmüş” bu kadınların, akrabaları tarafından öldürülmesinin normal olduğunu ve anlayışla karşıladığını söylüyordu. Kadirov bu cümleleriyle Çeçenistan’da “namus cinayetleri”ne onay veriyordu.

[Rusya Federasyonu'nun işgali altındaki Çeçenistan Cumhuriyeti'nin] Devlet Başkanı Ramzan Kadirov’un, ülkesini şeriat kurallarıyla yönetme isteğinin altında önemli bir politik gerçek yatıyor. Kadirov bu yolla siyasi rakipleri olan İslamcı ayrılıkçıları zayıflatmayı hedefliyor. Çeçenistan’da Müslüman halkı, kontrol altında tutmak için Kadirov’un uyguladığı politikaların gerçek mimarı ise Moskova’da oturuyor. Bu kişi önümüzdeki mayıs ayında yeniden devlet başkanlığı koltuğuna oturacak Vladimir Putin’den başkası değil. Zengin petrol yataklarına sahip Çeçenistan’ı Rusya Federasyonu’nun bir parçası olarak tutmak isteyen Putin, bu konuda çok ince bir siyaset uyguluyor.

PUTİN’İN ‘BÖL-YÖNET’ STRATEJİSİ

Halkının neredeyse tamamı Müslüman olan Çeçenistan’da bağımsızlık yanlıları ve İslamcılarla tek başına mücadele edemeyeceğini anlayan Putin, böl ve yönet politikası izledi. Rusya’nın tam göbeğinde bağımsız Müslüman bir ülke istemeyen Vladimir Putin, bağımsızlık yanlılarını bertaraf etmek için Kadirov ailesiyle ittifak yaptı. Putin’in Kafkasya bölgesini elinde tutmak amacıyla oynadığı satrancı iyi anlamak için 2004 yılında bombalı bir saldırıda öldürülen Ahmed Kadirov ve oğlu Ramzan Kadirov’un hayat hikayesine bakmak gerekiyor.

‘BİR ÇEÇEN 150 RUS ÖLDÜRSÜN’ FETVASI

Çeçenistan’ın 1994-1996 yıllarında Rusya’ya karşı mücadele verdiği Birinci Rus-Çeçen Savaşı’nda başmüftü görevini yürüten Ahmed Kadirov, aynı zamanda Moskova’ya karşı gerilla mücadelesi veren bir liderdi. Oğluyla birlikte Rusya’ya karşı savaşan Kadirov, her bir Çeçen’in 150 Rus’u öldürmesi yönünde bir fetva vermişti. Boris Yeltsin yönetimindeki Rusya, 1994–96 yılları arasında Çeçenistan’a yönelik yaptığı başarısız operasyonun ardından 31 Ağustos 1996 tarihinde Çeçenistan’la masaya oturmak zorunda kaldı. Çeçenistan adına Aslan Maskhadov ile Rusya adına Aleksandr Lebed arasında Çeçenistan’ın siyasi statüsünün 5 yıl içinde kararlaştırılacağına dair anlaşma imzalandı. Rus birliklerine ait savaş uçakları Çeçenistan’dan çekilme sürecinde başkent Grozny’yi ağır bombardımana tuttu ve bunun sonucunda binlerce sivil hayatını kaybetti.

BABA VE OĞUL HALKINA İHANET ETTİ

Rusya’daki siyasi istikrarsızlık ve ekonomik dar boğaza, Devlet Başkanı Boris Yeltsin’in hastalığı da eklenince ülke yönetilemez hale gelmişti. Söz konusu şartlar sıradan bir bürokrat olan Vladimir Putin’in yolunu açtı. Çeçenistan’ın Rusya’nın bir parçası olduğunu savunan Putin, 1999′de önce başbakan yardımcısı, kısa bir süre sonrada başbakan oldu. Dağıstan’da 1999 Ekim ayındaki direnişi Çeçen kökenlilerin başlattığını iddia eden Rusya, yeniden Çeçenistan’a girdi. Birinci Rus-Çeçen Savaşı’nda Rusya’ya karşı gerila mücadelesi veren Ahmed Kadirov ve oğlu Ramzan Kadirov, Çeçen davasına ihanet ederek Moskova’nın tarafına geçti.

STADYUMDA BOMBALI SALDIRI

Rusya ile birlikte ayrılıkçı Çeçenlere karşı savaşan Ahmed Kadirov, Rusya’da devlet başkanlığı koltuğuna oturan Vladimir Putin tarafından bu ülkedeki yönetimin başına getirildi. Baba Kadirov Çeçenistan’da siyasi boşluğu doldururken, henüz 24 yaşında olan oğlu Ramazan Kadirov, bin 500 kişiden oluşan bir paramiliter orduyla, Çeçen direnişçilere karşı savaşıyordu. Kadirov bir yandan direnişçilerle savaşırken aynı zamanda Rusya adına müzakereleri de yürüyordu. Baba Ahmed Kadirov 2004 Mayıs ayında Grozny’de bir stadyumda Zafer Günü etkinlikleri yapıldığı sırada bombalı bir saldırıda öldürüldü. Kadirov’un öldürülmesinden saatler sonra Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin, Ramzan Kadirov’u yanına alarak devlet televizyonuna çıktı. Ramazan Kadirov’a devlet madalyasını takdim eden Putin, onu Çeçenistan’ın yeni lideri olarak ilan etti.

OĞUL KADİROV LİDERLİĞE HAZIRLANDI

Ancak Çeçenistan’daki yasalara göre 30 yaşından küçük olanlar devlet başkanı olamıyordu. Kremlin bir yandan Ramzan Kadirov’u Çeçenistan’da geleceğin lideri olarak hazırlarken, diğer taraftan dönemin Çeçenya İçişleri Bakanı Alu Alkhanov’un devlet başkanı koltuğuna oturması için ortam hazırladı. Kadirov 30 yaşını doldurana kadar Alkhanov bu görevi yürüttü. “2006 Ocak ayında yapılan seçimlerde”!!!! [Waynakh Online: Makalenin yazarının iddiasının aksine Ramzan Kadirov seçimle işbaşına getirilmedi. Ramzan Kadirov'un kendisini öldüreceğinden şüphe eden Alu Alkhanov'un 5 Şubat 2007 tarihinde Moskova'ya kaçmasının ardından, Vladimir Putin 15 Şubat 2007 tarihinde Kadirov'u yeni devlet başkanı olarak atadığını açıkladı.] Ramzan Kadirov devlet başkanı koltuğuna otururken, Putin, Alkhanov’u Rusya’da adalet bakanı yardımcılığına getirdi.

KORKU İMPARATORLUĞU KURDU

Çeçenistan’da 2000 yılından sonra göreceli olarak bir istikrar ortamı sağlanırken, insan hakları alanında büyük ihlaller yaşanıyordu. Ramzan Kadirov 5 bin kişiden oluşan özel bir orduyla, ülkesinde adeta terör estiriyordu. Bazı muhaliflere bizzat kendisi işkence yapan Ramzan Kadirov, bir korku imparatorluğu oluşturarak ülkeyi yönetmeye başladı. Sadece Çeçenistan’daki muhalifleri öldürtmekle kalmayan Kadirov, kendisine rakip olarak gördüğü kişileri yurtdışında takip ettirerek katletti.

‘AYAKLARINI YALATIYORDU’

Çeçen imam Salih Masayev işkence hücrelerinde yaşadıklarını Rus gazetesi Novaya’ya şu sözlerle anlatmıştı: “Benden 10 yaş küçük olan bir müftü yaptığım konuşmayı fazla agresif bulmuştu. İki gün sonra paramiliter giysili kişiler bizi durdurdu ve bir otobüse binmemizi istedi. Bu otobüs işkence hücremiz olmuştu. Orada bir aydan fazla kaldık, her türlü işkenceden geçtik. Korumalar bazen bizi Ramzan Kadirov’a götürüyordu. Ramazan Kadirov kendisinden af dilememizi ve ayaklarını yalamamızı isterdi.”

MUHALİFLERİNİ TEK TEK ÖLDÜRTTÜ

Putin’in Çeçenistan politikasını ve Kadirov’un insan hakları ihlalleri ve işkencelerini çalıştığı Novaya gazetesinde sürekli gündemde tutan Rus gazeteci Anna Politkovskaya, bu çabalarının bedelini hayatıyla ödedi. Putin’in Kadirov vasıtasıyla Çeçenlere karşı “Kirli Savaş” yürüttüğünü savunan Anna Politkovskaya, 7 Ekim 2006 yılında evinin asansöründe ölü bulundu. İnsan hakları savunucusu gazeteci Politkovskaya’yı Ramzan Kadirov’un öldürttüğü iddia edildi. Kadirov bu iddialara her zaman şu yanıtı verdi: “Neden onu öldürteyim ki? Eğer öldürmüş olsaydım, babama yazılarıyla iftira attığı dönemlerde öldürtürdüm. O zaman yapmadım, şimdi niçin yapayım.” Oysa Kadirov bu konuda doğruyu söylemiyordu. Anna Politkovskaya, Beslan’daki okul baskınında gelişmeleri izlemek için bölgeye gittiğinde uçakta zehirlenmiş ve daha önce birkaç defa suikast girişimlerinden kıl payı kurtulmuştu.

BAHÇESİNDE KAPLAN BESLİYOR

Evcil hayvan olarak bahçesinde aslan ve kaplan besleyen Ramzan Kadirov geçtiğimiz yıl ekim ayında 35′inci yaşını kutladığı doğum partisiyle gündeme gelmişti. Kadirov, doğumundan bir hafta önce yayınladığı genelgeyle, kendisine doğumgünü vesilesiyle hediye gönderen kamu görevlilerini görevden alacağını açıkça ilan ediyordu. Kadirov bu açıklamasıyla Çeçen halkının gönlünü kazanmaya çalışsa da, kendisine muhteşem bir doğum günü partisi organize etmişti. İki savaşta harap olmuş Grozny’yi yeniden imar etmek için kent merkezine “Grozny City” adıyla 40 katlı gökdelenler inşa ettirdi. İstanbul’daki Sultanahmet Camii’nden esinlenerek, Rusya Federasyonu’nun en büyük camisini Grozny’de yaptırdı. Kadirov, Çeçenistan’da refahı temsil eden bu projelerin açılışını kendi doğum gününe denk getirdi.

HOLLYWOOD’A PARA YAĞDIRDI

Doğum günü partisine Oscar ödüllü Hollywood yıldızları Kevin Costner, Hillary Swank ve “dostum” diye hitap ettiği vurdulu kırdılı filmlerin aranan yıldızı Jean Claude Van Damme davet etti. Belçikalı Van Damme, sahneye çıktığında “Seni seviyorum Kadirov” derken, yüklü bir para karşılığında Çeçenistan’a gelen Hillary Swank, “İki gündür şehirdeyim. İnsanlar çok mutlu” açıklamasını yapıyordu. Kadirov’un doğum gününde bir konser veren ünlü kemancı Vanessa Mae’nin ise bu gece için 500 bin dolar aldığı ileri sürüldü. Doğum günü partisi öncesi yabancı gazetecilerle sohbet eden Ramzan Kadirov’a paranın kaynağı sorulduğunda, “Allah veriyor” dedikten sonra şu cümleyi eklemişti: “Paranın nereden geldiğini ben de bilmiyorum.”

‘KAFKASYA PUTİN’İN SONUNU GETİRECEK’

Oysa Rusya’da muhalefet Putin’i Kafkasya politikaları nedeniyle sert biçimde eleştiriyor. Hatta bazı uzmanlar, Çeçenistan’a karşı verdiği mücadele sayesinde devlet başkanı koltuğuna oturan Putin’in sonunu yine Kafkasya’daki çatışmaların hazırlayacağını iddia ediyor. Putin karşıtları, Kafkasya’ya aktarılan paralarla, Rusya’nın dünyanın öbür ucunda kendisine onlarca tatil cenneti satın alabileceğini savunuyor. Putin, Rusya’nın parasını Ramzan Kadirov gibi despot liderlere aktarmakla suçlanıyor. Yeniden devlet başkanı seçilen Putin’den Kadirov’un 17 milyar dolar mali destek istediği belirtiliyor. Çeçenistan’da yeni bir çatışma istemeyen Putin’in, bölgede istikrarı sağlamak için bu parayı vereceği de konuşulanlar arasında.

KADIN, ERKEĞİN ‘MÜLKÜ’

Ramzan Kadirov ise, Rusya’dan aldığı mali destekle bir yandan halkın gözünü boyamak için çeşitli projeleri hayata geçirirken, lüks hayata olan tutkusundan asla taviz vermiyor. Kadirov’un her biri milyon değerinde olan onlarca lüks arabası bulunuyor. Güvenlik nedeniyle sürekli 50 araçlık konvoylarla yola çıkan Kadirov, Çeçenistan’daki iktidarını pekiştirmek için halkın dini duygularını kullanmaktan çekinmiyor. “Hayat kadınlarıyla” görüntüleri ortaya çıkan Kadirov, “namus cinayetleri”ni işleyenlerden övgüyle bahsediyor ve Rusya’daki yasalara aykırı olmasına rağmen “çok eşliliği” savunuyor. Kadınları, erkeklerin “mülkü” olarak gördüğünü defalarca ifade eden Çeçen lider Kadirov, kadının asli görevinin “çocuk bakmak” olduğunu söylüyor. Çeçenistan’da devlet dairelerinde ve kamuya açık bir çok alanda türban takılmasını zorunlu hale getiren Kadirov, ilkokullardan başlayarak çocuklara, belirlediği ilkelerini öğretiyor.

GULLIT UMUTLARINI BOŞA ÇIKARDI

Ramzan Kadirov, Çeçen halkını yönetmek için “dini duyguların” yanı sıra futbola da büyük yatırım yaptı. Ancak futbolda umduğunu hala bulmuş değil. Kadirov, Rusya 1. Ligi’nde mücadele eden Terek Grozny’nin başına dünyaca ünlü futbol adamı Ruud Gullit’i getirdi. Grozny’de büyük kutlamalar yapılarak karşılanan Gullit, takımın başında başarılı olamayınca, Çeçen lider tarafından ağır suçlamalarla karşı karşıya kaldı. Başkanlığını yaptığı Terek Grozny kulübünün internet sitesinde bir mektup yayınlayan Ramzan Kadirov, Gullit’i gece hayatına düşkün olmakla suçladı. Gullit’in takımı çalıştırmak yerine zamanını diskolarda ve barlarda geçirdiğini iddia eden Kadirov, kısa bir süre sonra Hollandalı efsane futbolcuyla yollarını ayırdı.

Kaynak: NTVMSNBC – 17.04.2012

Devlete sığınma başvurusunda bulunmuş olan Çeçenler, 10 yıldır Fenerbahçe, Ümraniye ve Beykoz’daki kamplarda kalıyor. Kayıtsız olanlar Zeytinburnu ile Fikirtepe’de yaşıyor; sayıları 1000′i geçiyor. Kayıtlı Çeçen sayısı 450 civarında. İstanbul’da geçen yıl yaşanan infazlar dolayısıyla çok tedirginler. Genellikle satıcılık ve işportacılık yapıyorlar.

Kaynak: Radikal Gazetesi – 09.04.2012

Yerel kaynakların aktardığı bilgilere göre, Milli Savunma Bakanı İsmet Yılmaz, AK Parti Sivas milletvekili Hilmi Bilgin, Sivas Valisi Ali Kolat, milliyetçi Büyük Birlik Partisi’nden Sivas Belediye Başkanı Doğan Ürgüp ve Sivas Alay Komutanı Tuğgeneral Mustafa İlter, 8 Nisan günü “Sivas Çeçen Kültür ve Dayanışma Derneği“nin açılış törenine katıldı. Rus işgali altındaki Çeçen Cumhuriyeti İçkerya’da kurulan Rus destekli rejimin temsilcileri olan Rus destekli rejimin Devlet Başkanı Yardımcısı Emruddin Edilgiriyev, Rus destekli rejimin Kültür Bakanı Dikalu Muzakayev ve Rus destekli Grozny Belediye Başkanı Muslim Khuchiyev’de törende hazır bulundu. Açılış töreninin ardından ise diğer davetliler ile birlikte “Sivas-Grozny Kardeş Şehirler Vuslat Gecesi” isimli propaganda etkinliğini izlediler. Gecede Muslim Khuchiyev, Grozny şehrinin anahtarını simgeleyen bir anahtarı Sivas Belediye Başkanı Doğan Ürgüp’e verdi. Propaganda gecesinde konuşan Milli Savunma Bakanı İsmet Yilmaz, “Buraya gelip şehirlerinin anahtarlarını verdiler. Kapımız onlara her zaman açık. Şunu gördük ki, Türkiye’nin kültür coğrafyası Türkiye’nin sınırlarının çok ötesinde. Çeçenistan’ın kültür coğrafyasının Sivas’a ulaştığı gibi Türkiye’nin kültür coğrafyası da Orta Asya ve Pasifiklere kadar uzanır. Tek dileğimiz Grozny’nin bir daha yıkılmamasıdır” ifadelerini kullandı. Emruddin Edilgiriyev ise, “Burada bulunmaktan ve gösterdiğiniz misafirperverlikten ötürü çok memnunuz. Her şey için çok teşekkür ederiz” dedi. Gece de ayrıca Çeçen dans grubu “Vainakh”ta sahne aldı.

Rus destekli Çeçen delegasyonunun ve Sivas’ta kurdurdukları derneğin temsilcileri bir önceki gün ise Sivas Valisi ve Belediye Başkanı’nı makamlarında ziyaret ederek çeşitli hediyeler verdi ve Rus tarafının içeriği tam olarak bilinmeyen mesajlarını iletti. Sivas şehri’nin Rus destekli rejim için büyük bir önem arz ettiğini belirtmemiz gerekiyor, zira eski Çeçen diasporasının bazı köyleri bu şehirde yer alıyor. Rus destekli rejim kendisini eski Çeçen diasporasında meşrulaştırabilmek için burayı bir anahtar kent olarak nitelendiriyor.

Rus işgali altındaki Çeçen Cumhuriyeti İçkerya’da kurulan Rus destekli rejim bir süre önce diasporalarda sözde “Çeçen Kültür Merkezleri” açmaya yönelik niyetini ortaya koymuştu, ancak Çeçen mültecilere yönelik işlenilen cinayetlerin ve suikast girişimlerinin Çeçenya’daki Rus destekli rejimle ilişkilendirilmesi; insan hakları organizasyonları ve hak savunucularının eleştirileri nedeniyle Avrupa’da bu isteklerini tam olarak gerçekleştirmeye muvafık olamadılar. Tüm bu gerçekliğe ve hatta İstanbul’da işlenmiş halen çözülememiş ya da çözülmek istenmeyen altı cinayete rağmen Türk hükümeti topraklarını Rus destekli rejimin hizmetine açmakta herhangi bir mahsur görmüyor. Bu noktada, “Le Matin” isimli İsviçre gazetesinde Aralık 2011’de Çeçen işadamı Bulat Chagaev hakkında yayınlanan ve Türkiye’nin sık sık Rus destekli zalim rejim tarafından kirli işlerini gerçekleştirmekte bir üs olarak kullanıldığının ifade edildiği makaleye de vurgu yapmamız gerekiyor. Uzun bir süredir karşılıklı çıkarlar gereği Türkiye ve Rusya çok yakın partnerler haline geldi. Türkiye kendi çıkarları doğrultusunda insan haklarını bahane ederek İsrail’e karşı terörist örgüt Hamas’ı ve Filistin’i; Basher Hafez al-Assad yönetimine karşı Suriyeli isyancıları desteklemeyi sürdürürken Rus doğal gazı ve petrolüne duyduğu ihtiyaçtan ötürü ise Çeçen halkının insani dramına yüz çevirmeye devam ediyor.

Filmin Künyesi:

Orijinal adı : Weiße Raben – Albtraum Tschetschenien (White Ravens – Nightmare in Chechnya)
Türkçe adı : Beyaz Kuzgunlar – Çeçenya’da Kabus
Yönetmen : Johann Feindt ve Tamara Trampe
Yapımcı : Zero Film/ZDF/ARTE
Yapım Yılı : 2005
Süresi : 42 dakika
Dil : Rusça/Almanca (Türkçe altyazı)

Filmin Konusu:

“Beyaz Kuzgunlar – Çeçenya’da Kabus”, 90’lı yıllarda başlayan Rus-Çeçen Savaşı’nın Rusya’daki etkilerine detaylı bir bakış sunuyor. Bu kirli savaşla hayatları kabusa dönen gençlerin öyküsünü anlatan belgesel, savaşın kaybettirdiklerinin telafisi olmadığını vurguluyor.

Filmin ana karakterleri olan dört Rus gencinin para kazanmak uğruna gönüllü katıldıkları Rus-Çeçen Savaşı’yla birlikte hayatları değişir. Bir daha hatırlamak istemedikleri kötü hatıralar ve silemeyecekleri izlerle dönerler evlerine. Aileleri ise çaresizdir. Sakat kalan ya da savaştan psikolojik sorunlarla dönen çocuklarının aslında saçma, gereksiz ve para aklamak için Rus yöneticilerin uydurduğu bu savaşın mağduru olduklarını yüzleri kızararak haykırırlar. Çünkü vahşetin utancı üzerlerindedir…