web4democracy

Μη μιλάς! Σώπα!

noreply@blogger.com (Panagiotis Peteinatos) — Wed, 19 Jun 2013 15:49:00 +0000

"Σώπα μη μιλάς" του Τούρκου συγγραφέα και πολιτικού ακτιβιστή, Αζίζ Νεσίν (1915 - 1995) σε απαγγελία της Μαριέτας Ριάλδη.

The poem "ÇOK KONUŞMA" from the collection "NUTUK MAKINESI" (1958), written by the turkish writer and politicam activist, Aziz Nesin, narrated in greek by Marietta Realde.

Στρατηγός προς διαδηλωτές: παρακαλώ να μην μαλώσουμε, είναι τα γενέθλιά μου!

noreply@blogger.com (Panagiotis Peteinatos) — Thu, 06 Dec 2012 16:23:00 +0000

Μέσω διαδικτύου κυκλοφορεί μια αναπάντεχη ιστορία ανθρωπιάς . Το περιστατικό λέγεται ότι συνέβη στη Βραζιλία (δεν το έχω διασταυρώσει). Σύμφωνα με την ιστορία, ένας στρατηγός απευθυνόμενος προς τους διαδηλωτές τους είπε : Παρακαλώ σήμερα να μην μαλώσουμε, είναι τα γενέθλιά μου! Κατόπιν, τον πλησίασε μια ομάδα διαδηλωτών και ακολούθησαν οι παρακάτω εικόνες...

Ο Μάνος Χατζιδάκις για τη Χρυσή Αυγή - ένα κείμενο προφητικό

noreply@blogger.com (Panagiotis Peteinatos) — Thu, 14 Jun 2012 00:20:00 +0000

Η Χιτλερική Αυγή (ένας όρος πιο δόκιμος από το "Χρυσή Αυγή" ) δεν γεννήθηκε το 2012. Ο Μιχαλολιάκος και οι συνεργάτες του εργάζονται συστηματικά από το 1980. Η συζήτηση στην Ελληνική κοινωνία γύρω από το φαινόμενο του νεοναζισμού ξεκίνησε το 1991-92 κατόπιν εκτεταμένων επιθέσεων της ΧΑ με αφορμή το θέμα του ονόματος της Μακεδονίας (περισσότερα στη Wikipedia και ντοκουμέντα στο Jungle-Report).

Ως κόμμα, η ΧΑ ιδρύεται για πρώτη φορά το 1993. Τον Φεβρουάριο της ίδιας χρονιάς ο Μάνος Χατζιδάκις μας προειδοποιεί. Δημοσιεύει στην Ελευθεροτυπία κείμενο που είχε γράψει στα πλαίσια αντιναζιστικής συναυλίας. Εκεί σκιαγραφεί τις βαθύτερες αιτίες και τις προεκτάσεις στο φαινόμενο του νεοναζισμού.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Χατζιδάκις - προφητικά- χρησιμοποιεί ως ένδειξη φασισμού την ευκολία με την οποία διαπομπεύονται οι φορείς του AIDS μέσα στην κοινωνία. Τι ειρωνεία της τύχης! Το 2012 ήταν η χρονιά που ζήσαμε μια πρωτοφανή δημόσια διαπόμπευση φορέων AIDS, και μάλιστα από το Υπουργείο Υγείας. Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο όπως αναδημοσιεύτηκε στο MusicPaper από τον Μιχάλη Γελασάκη.

“Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι”
Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενυσχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του.

Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία. Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής. Κι αποτελεί πολιτική «παράδοση» η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται, τιθασεύονται.

Ενώ τα πουλιά… Για τα πουλιά, μόνον οι δολοφόνοι, οι άθλιοι κυνηγοί αρμόζουν, με τις «ευγενικές παντός έθνους παραδόσεις». Κι είναι φορές που το κτήνος πολλαπλασιαζόμενο κάτω από συγκυρίες και με τη μορφή «λαϊκών αιτημάτων και διεκδικήσεων» σχηματίζει φαινόμενα λοιμώδους νόσου που προσβάλλει μεγάλες ανθρώπινες μάζες και επιβάλλει θανατηφόρες επιδημίες.

Πρόσφατη περίπτωση ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Μόνο που ο πόλεμος αυτός μας δημιούργησε για ένα διάστημα μιαν αρκετά μεγάλη πλάνη, μιαν ψευδαίσθηση. Πιστέψαμε όλοι μας πως σ’ αυτό τον πόλεμο η Δημοκρατία πολέμησε το φασισμό και τον νίκησε. Σκεφθείτε: η «Δημοκρατία», εμείς με τον Μεταξά κυβερνήτη και σύμμαχο τον Στάλιν, πολεμήσαμε το ναζισμό, σαν ιδεολογία άσχετη από μας τους ίδιους. Και τον… νικήσαμε. Τι ουτοπία και τι θράσος. Αγνοώντας πως απαλλασσόμενοι από την ευθύνη του κτηνώδους μέρους του εαυτού μας και τοποθετώντας το σε μια άλλη εθνότητα υποταγμένη ολοκληρωτικά σ’ αυτό, δεν νικούσαμε κανένα φασισμό αλλά απλώς μιαν άλλη εθνότητα επικίνδυνη που επιθυμούσε να μας υποτάξει.

Ένας πόλεμος σαν τόσους άλλους από επικίνδυνους ανόητους σε άλλους ανόητους, περιστασιακά ακίνδυνους. Και φυσικά όλα τα περί «Ελευθερίας», «Δημοκρατίας», και «λίκνων πνευματικών και μη», για τις απαίδευτες στήλες των εφημερίδων και τους αφελείς αναγνώστες. Ποτέ δεν θα νικήσει η Ελευθερία, αφού τη στηρίζουν και τη μεταφέρουν άνθρωποι, που εννοούν να μεταβιβάζουν τις δικές τους ευθύνες στους άλλους.

(Κάτι σαν την ηθική των γερόντων χριστιανών. Το καλό και το κακό έξω από μας. Στον Χριστό και τον διάβολο. Κι ένας Θεός που συγχωρεί τις αδυναμίες μας εφόσον κι όταν τον θυμηθούμε μες στην ανευθυνότητα του βίου μας. Επιδιώκοντας πάντα να εξασφαλίσουμε τη μετά θάνατον εξακολουθητική παρουσία μας. Αδυνατώντας να συλλάβουμε την έννοια της απουσίας μας. Το ότι μπορεί να υπάρχει ο κόσμος δίχως εμάς και δίχως τον Καντιώτη τον Φλωρίνης).

Δεν θέλω να επεκταθώ. Φοβάμαι πως δεν έχω τα εφόδια για μια θεωρητική ανάπτυξη, ούτε την κατάλληλη γλώσσα για τις απαιτήσεις του όλου θέματος. Όμως το θέμα με καίει. Και πριν πολλά χρόνια επιχείρησα να το αποσαφηνίσω μέσα μου. Σήμερα ξέρω πως διέβλεπα με την ευαισθησία μου τις εξελίξεις και την επανεμφάνιση του τέρατος. Και δεν εννοούσα να συνηθίσω την ολοένα αυξανόμενη παρουσία του. Πάντα εννοώ να τρομάζω.

Ο νεοναζισμός δεν είναι οι άλλοι. Οι μισητοί δολοφόνοι, που βρίσκουν όμως κατανόηση από τις διωκτικές αρχές λόγω μιας περίεργης αλλά όχι και ανεξήγητης συγγενικής ομοιότητος. Που τους έχουν συνηθίσει οι αρχές και οι κυβερνήσεις σαν μια πολιτική προέκτασή τους ή σαν μια επιτρεπτή αντίθεση, δίχως ιδιαίτερη σημασία που να προκαλεί ανησυχία. (Τελευταία διάβασα πως στην Πάτρα, απέναντι στο αστυνομικό τμήμα άνοιξε τα γραφεία του ένα νεοναζιστικό κόμμα. Καμιά ανησυχία ούτε για τους φασίστες, ούτε για τους αστυνομικούς. Ούτε φυσικά για τους περιοίκους).

Ο εθνικισμός είναι κι αυτός νεοναζισμός. Τα κουρεμένα κεφάλια των στρατιωτών, έστω και παρά τη θέλησή τους, ευνοούν την έξοδο της σκέψης και της κρίσης, ώστε να υποτάσσονται και να γίνονται κατάλληλοι για την αποδοχή διαταγών και κατευθύνσεων προς κάποιο θάνατο. Δικόν τους ή των άλλων. Η εμπειρία μου διδάσκει πως η αληθινή σκέψη, ο προβληματισμός οφείλει κάπου να σταματά. Δεν συμφέρει. Γι’ αυτό και σταματώ. Ο ερασιτεχνισμός μου στην επικέντρωση κι ανάπτυξη του θέματος κινδυνεύει να γίνει ευάλωτος από τους εχθρούς. Όμως οφείλω να διακηρύξω το πάθος μου για μια πραγματική κι απρόσκοπτη ανθρώπινη ελευθερία.

Ο φασισμός στις μέρες μας φανερώνεται με δυο μορφές. Ή προκλητικός, με το πρόσχημα αντιδράσεως σε πολιτικά ή κοινωνικά γεγονότα που δεν ευνοούν την περίπτωσή τους ή παθητικός μες στον οποίο κυριαρχεί ο φόβος για ό,τι συμβαίνει γύρω μας. Ανοχή και παθητικότητα λοιπόν. Κι έτσι εδραιώνεται η πρόκληση. Με την ανοχή των πολλών. Προτιμότερο αργός και σιωπηλός θάνατος από την αντίδραση του ζωντανού και ευαίσθητου οργανισμού που περιέχουμε.

Το φάντασμα του κτήνους παρουσιάζεται ιδιαιτέρως έντονα στους νέους. Εκεί επιδρά και το marketing. Η επιρροή από τα Μ.Μ.Ε. ενός τρόπου ζωής που ευνοεί το εμπόριο. Κι όπως η εμπορία ναρκωτικών ευνοεί τη διάδοσή τους στους νέους, έτσι και η μουσική, οι ιδέες, ο χορός και όσα σχετίζονται με τον τρόπο ζωής τους έχουν δημιουργήσει βιομηχανία και τεράστια κι αφάνταστα οικονομικά ενδιαφέρονται.

Και μη βρίσκοντας αντίσταση από μια στέρεη παιδεία όλα αυτά δημιουργούν ένα κατάλληλο έδαφος για να ανθίσει ο εγωκεντρισμός η εγωπάθεια, η κενότητα και φυσικά κάθε κτηνώδες ένστιχτο στο εσωτερικό τους. Προσέξτε το χορό τους με τις ομοιόμορφες στρατιωτικές κινήσεις, μακρά από κάθε διάθεση επαφής και επικοινωνίας. Το τραγούδι τους με τις συνθηματικές επαναλαμβανόμενες λέξεις, η απουσία του βιβλίου και της σκέψης από τη συμπεριφορά τους και ο στόχος για μια άνετη σταδιοδρομία κέρδους και εύκολης επιτυχίας.

Βιώνουμε μέρα με τη μέρα περισσότερο το τμήμα του εαυτού μας – που ή φοβάται ή δεν σκέφτεται, επιδιώκοντας όσο γίνεται περισσότερα οφέλη. Ώσπου να βρεθεί ο κατάλληλος «αρχηγός» που θα ηγηθεί αυτό το κατάπτυστο περιεχόμενό μας. Και τότε θα ‘ναι αργά για ν’ αντιδράσουμε. Ο νεοναζισμός είμαστε εσείς κι εμείς – όπως στη γνωστή παράσταση του Πιραντέλο. Είμαστε εσείς, εμείς και τα παιδιά μας. Δεχόμαστε να ‘μαστε απάνθρωποι μπρος στους φορείς του AIDS, από άγνοια αλλά και τόσο «ανθρώπινοι» και συγκαταβατικοί μπροστά στα ανθρωποειδή ερπετά του φασισμού, πάλι από άγνοια, αλλά κι από φόβο κι από συνήθεια.

Και το Κακό ελλοχεύει χωρίς προφύλαξη, χωρίς ντροπή. Ο νεοναζισμός δεν είναι θεωρία, σκέψη και αναρχία. Είναι μια παράσταση. Εσείς κι εμείς. Και πρωταγωνιστεί ο Θάνατος.

Παραβολή του Ιησού: το χρέος

noreply@blogger.com (Panagiotis Peteinatos) — Sun, 27 May 2012 12:47:00 +0000

Στα λόγια του Ιησού βρίσκουμε μια παραβολή, ειδικά για το χρέος.

Γι’ αυτό ομοιώθηκε η βασιλεία των ουρανών με έναν άνθρωπο βασιλιά, ο οποίος θέλησε να λογαριαστεί με τους δούλους του. Και όταν αυτός άρχισε να το κάνει, έφεραν προς αυτόν έναν οφειλέτη δέκα χιλιάδων ταλάντων. Μην έχοντας όμως αυτός να τα αποδώσει, διέταξε ο κύριος να πουληθεί αυτός και η γυναίκα του και τα παιδιά του και όλα όσα έχει, και να αποδοθούν τα χρήματα. Έπεσε λοιπόν ο δούλος και τον προσκυνούσε λέγοντας: “Μακροθύμησε προς εμένα, και όλα θα σου τα αποδώσω”. Τον σπλαχνίστηκε τότε ο κύριος εκείνου του δούλου και τον απόλυσε και του άφησε το δάνειο.

Όταν όμως εξήλθε εκείνος ο δούλος, βρήκε έναν από
τους σύνδουλούς του που του όφειλε εκατό δηνάρια και, αφού τον κράτησε, τον έπνιγε λέγοντας: “Απόδωσε ό,τι μου οφείλεις”. Έπεσε, λοιπόν, στα πόδια του ο σύνδουλός του και τον παρακαλούσε λέγοντας: “Μακροθύμησε προς εμένα, και θα σου τα αποδώσω”. Εκείνος δεν ήθελε, αλλά πήγε και τον έριξε στη φυλακή, ωσότου αποδώσει το οφειλόμενο. Όταν είδαν λοιπόν οι σύνδουλοί του αυτά που έγιναν, λυπήθηκαν πάρα πολύ και ήρθαν και εξήγησαν λεπτομερώς στον κύριό τους όλα όσα έγιναν.
Τότε, τον προσκάλεσε ο κύριός του και του λέει: “Δούλε κακέ, όλη την οφειλή εκείνη σου άφησα, επειδή με παρακάλεσες. Δεν έπρεπε κι εσύ να ελεήσεις το σύνδουλό σου όπως κι εγώ σε ελέησα”; Και οργίστηκε ο κύριός του και τον παράδωσε στους βασανιστές, ωσότου αποδώσει όλο το οφειλόμενο χρέος. Έτσι και ο Πατέρας μου ο ουράνιος θα κάνει σ’ εσάς, αν δεν αφήσετε [συγχωρήσετε] τις αμαρτίες καθένας σας στον αδελφό του μέσα από τις καρδιές σας». (Ματθ. ιη΄ 23-35)

Πηγή μετάφρασης από το πρωτότυπο

To Newsweek χαρακτήρησε το Grand Rapids "πεθαμένη πόλη". 5000 κάτοικοι έδωσαν την απάντησή τους!

noreply@blogger.com (Panagiotis Peteinatos) — Mon, 21 May 2012 10:56:00 +0000

Το βίντεο Grand Rapids LipDub γυρίστηκε στις 22 Μαΐου, 2011 ως μια επίσημη απάντηση σε άρθρο του Newsweek που χαρακτήρισε το Grand Rapids ως "πόλη που πεθαίνει". Συμμετείχαν συνολικά 5.000 άτομα στο κέντρο της πόλης με συγκροτήματα, παρελάσεις, γάμους, αυτοκινητοπομπές, πυροτεχνήματα κλπ.

Θέλησαν να δημιουργήσουν ένα βίντεο που
περιλαμβάνει το πάθος και την ενέργεια που αισθάνονται όλοι για ζωή σε αυτή τη μεγάλη πόλη. Επέλεξαν το τραγούδι «American Pie» του Don McLean , ένα τραγούδι που μιλά για το θάνατο και στο τέλος θριαμβεύει η δίψα για τη ζωή και την ελπίδα.

Ποιο είναι το μέλλον της Ευρώπης: περισσότερος διαφωτισμός (Ελληνισμός) ή περισσότερος σκοταδισμός;

noreply@blogger.com (Panagiotis Peteinatos) — Thu, 26 Apr 2012 12:13:00 +0000

"Hellenism is still a process and will be till the end of time"
K Moutsatsou - I am Hellene

"Ο Ελληνισμός εξακολουθεί να είναι μια διαδικασία, μια εξέλιξη, και θα είναι ως το τέλος των καιρών"

Σήμερα είμαστε στην αυγή μιας νέας σκληρής παγκόσμιας οικονομικής πραγματικότητας, και, κατά σύμπτωση, στο μάτι του κυκλώνα. Στην Ευρώπη τα δημοψηφίσματα αρχίζουν να θεωρούνται ταμπού, επανέρχονται κεφαλικοί φόροι (χαράτσια) και στις ντιρεκτίβες της ΕΕ για το eGov αντικατέστησαν τη λέξη "πολίτες" (citizens) με τη λέξη "πελάτες" (clients). Αν το δεις από ψηλά, η εικόνα που πλησιάζει φαίνεται τρομακτική. Σε τέτοιες κομβικές εποχές, οφείλουμε να επιλέξουμε: περισσότερο διαφωτισμό ή περισσότερο σκοταδισμό. Και δεν υπάρχει διαφωτισμός χωρίς το φως, χωρίς δηλαδή τον Ελληνισμό. (Υπάρχει βέβαια και μια άλλη πηγή φωτός, που είναι πιο ατομική και πιο διεισδυτική).

Όπως πολύ σωστά απάντησε η Κατερίνα Μουτσάτσου, σχολιάζοντας το περιβόητο -πλέον - βίντεο, είπε πως δεν εστιάζει στο παρελθόν της Ελλάδος, αλλά στο μέλλον της ανθρωπότητας, που ελπίζει (όπως οι περισσότεροι από εμάς θέλω να πιστεύω) σε περισσότερο Ελληνισμό και όχι σε λιγότερο. Βέβαια, το βίντεο προφανώς εστιάζει
στα θετικά, και δεν απευθύνεται σε όλους, αλλά σε όσους το αισθάνονται έτσι.

Η απαθής (ως αρνητική) στάση των ΜΜΕ δεν με εξέπληξε. Ούτε η απάντηση των συστημικών δημοσιογράφων στο διαδίκτυο. Με λύπη μου όμως βλέπω τέτοια άρθρα από σπουδαγμένους ανθρώπους, όπως αυτό εδώ The nothingness of the "I am Hellene" που βέβαια παίρνουν και την απάντηση που τους αξίζει, όπως αυτή εδώ “The nothingness of missing the point” (because now we are talking).

ΕΛΛΗΝΑΣ
Το έγραψα και στην προηγούμενη δημοσίευση, θα το γράψω και τώρα. Όλοι ξέρουμε ότι η Παιδεία που μας διδάσκουν στα σχολεία είναι για τα σκουπίδια. Το διαπιστώνει κανείς εύκολα κάνοντας μια γύρα στα blogs και διαβάζοντας τις άστοχες προσδοκίες και τις ερμηνείες γύρω από τη λέξη "Έλληνας". Πρέπει, λένε μερικοί, να ντρεπόμαστε γι'αυτό που είμαστε, να δουλέψουμε περισσότερο και να μην ντροπιάζουμε την Ευρώπη με τη διαφθορά και τη μειωμένη μας ανταγωνιστικότητα.
Αγαπητοί, τι ακριβώς σημαίνει "Έλληνας" στον ρου της Ιστορίας, το έχουμε καταλάβει;

1. Έλληνας στην ιστορία σημαίνει "παραγωγικός εργάτης";
Και ρωτώ, αφελώς, μήπως η παραγωγικότητα τους προηγούμενους 20 αιώνες ήταν λυμένο ζήτημα; Μήπως τώρα προέκυψε ξαφνικά; Και μην μου πείτε ότι τότε είχαν δούλους, γιατί σήμερα έχουμε το "αυτόματον" που είχε προβλέψει ο Αριστοτέλης, μηχανήματα που αντικαθιστούν χιλιάδες χέρια εργασίας.
Αν η σημερινή Γερμανίδα καγκελάριος ήταν στη θέση του Περικλή, η παρακαταθήκη του Ελληνισμού θα ήταν κείμενα για τα μουλάρια (ποια είναι πιο αποδοτικά) και για τους δούλους (ποιες φυλές είναι εργατικότερες και γιατί). Οι Έλληνες όμως, μπροστά σε παρόμοια προβλήματα, αποφάσισαν να δώσουν απαντήσεις θέτοντας διαφορετικές προτεραιότητες.

2. Έλληνας στην ιστορία σημαίνει "άγιος" ή "αδιάφθορος";
Και τότε ποιοι σκότωσαν τον Σωκράτη; Βρείτε την ευκαιρία να διαβάσετε αντικειμενική κριτική για τον Περικλή, και τη δημοκρατία του "ενός ανδρός"; Μήπως ήταν "ανοιχτός" ο τρόπος που αποκτούσε κάποιος την ιδιότητα του πολίτη; Τότε δεν εμφανίστηκαν πολιτικά παιχνίδια, αδικίες και εκμετάλλευση;

ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ
Και ρωτώ: τελικά τι σημαίνει Ελληνισμός;
Μήπως όλα αυτά τα αρνητικά αναιρούν το μεγαλείο του;
Προτείνω και πάλι να προσγειωθούμε στα ιστορικά ντοκουμέντα. Ξεχνάμε, φίλοι μου, πως ο Ελληνισμός ως σχολή σκέψης ΠΟΛΥ ΠΡΟΣΦΑΤΑ αποτυπώθηκε στα συντάγματα των σύγχρονων δυτικών κοινωνιών. Τα συντάγματα που όπως γνωρίζουμε δεν περιγράφουν ένα οικονομικό μοντέλο ανάπτυξης, αλλά αναγνωρίζουν την ΙΣΟΝΟΜΙΑ και την ΙΣΟΠΟΛΙΤΕΙΑ.

Ο Ελληνισμός, ως φιλοσοφία, χτίστηκε γύρω από το ερώτημα: ποια είναι η διαφορά του ελεύθερου πολίτη από τον δούλο. Η σύγχρονη δύση απέκτησε κάποιες ελευθερίες, στον βαθμό που ενσωμάτωσε την ψυχή του πανανθρώπινου Ελληνισμού. Βέβαια αν σε έβλεπε ο Σωκράτης να δουλεύεις 8-10 ώρες κάθε μέρα και να ψηφίζεις "εκπρόσωπο" 1 φορά στα 4 χρόνια, θα σε έβλεπε περισσότερο ως δούλο, παρά ως ελεύθερο πολίτη.

Συμπέρασμα: η δύση σήμερα χρειάζεται περισσότερο Ελληνισμό, όχι λιγότερο. Μια πανανθρώπινη αφύπνιση χωρίς μισαλλόδοξες εθνικιστικές κορώνες! Και ας γίνει σαφές πως η ακροδεξιά θα μείνει στην ιστορία για τις Ναζιστικές καταβολές της, όχι τις Ελληνιστικές. Διότι ο Ελληνισμός σε οδηγεί στην αυτοθυσία, δηλαδή να γίνεις εσύ θυσία, και όχι να θυσιάσεις τους άλλους, για τα ιδανικά σου.

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΩΣ ΣΗΝΗΘΕΙΑ: ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΚΑΙ ΕΙΡΩΝΕΙΑ
Το ουράνιο τόξο που διαρκεί πάνω από 15 λεπτά, δεν το προσέχει πια κανείς. Βόλφγκανγκ Γκαίτε 1749-1832

"Ειρωνίνη, εξαίρετο ναρκωτικό"
‏ @MSkoyot (Twitter)

Σε όσους συνήθισαν να υποτιμούν και να ειρωνεύονται χαρακτηρίζοντας "προγονοπληξία" την επιστροφή στις ρίζες του δυτικού πολιτισμού, θέτω 2 ερωτήματα:

Μήπως υποτιμάς την Ελλάδα ή τη Δύση;
Μήπως τη θεωρείς διεφθαρμένη, ξεπερασμένη ή αυτονόητη; Κάνε μια βόλτα σε Ιράν, Κίνα ή Σαουδική Αραβία και προσπάθησε να υψώσεις τη φωνή σου, και μετά ξαναπέρασε μια βόλτα από εδώ να διαπιστώσεις ποια ήταν η επιρροή του Ελληνισμού στη δύση.

Μήπως σοκάρεσαι με το μέγεθος της διαφθοράς;
Κάποιοι υποστηρίζουν ότι η διαφθορά και η αυτοκαταστροφή των σύγχρονων Ελλήνων είναι κάτι πρωτόγνωρο. Όλοι αυτοί απλώς δεν έτυχε να διαβάσουν τα Ομηρικά Έπη, ή τα διάβασαν και δεν κατάλαβαν τίποτα (κάτι γράψαμε παραπάνω για την Παιδεία στα σχολεία). Ξεχνούν πως ο Πάρις "λάδώθηκε" για να ψηφίσει την Αφροδίτη (εφήμερη απόλαυση) και όχι την Αθηνά (σοφία). Από εκεί ξεκινούν όλα. Όλοι αυτοί οι κύκλοι δεν είναι κάτι καινούριο, είναι στοιχεία που συνυπάρχουν στον όρο Έλληνας, δεν τον αναιρούν. Ήταν λάθος του Ελευθέριου Βενιζέλου να πει "Η νίκη είναι σίγουρη και ο θρίαμβος δεδομένος" μετά τον διπλασιασμό της Ελλάδος, αλλά πριν τη μικρασιατική καταστροφή. Η Νίκη δεν είναι ποτέ σίγουρη, ούτε ο θρίαμβος δεδομένος. Όταν κατά καιρούς υπάρχει και κάποιος Θεμιστοκλής που συγκυριακά "πειθαναγκάζει" το πλήθος να ψηφίσει μια σωστή απόφαση (κατασκευή πλοίων) και πολίτες έτοιμοι να θυσιάσουν τη ζωή τους για την ελευθερία τους, ακολουθούν και λαμπρές δόξες (συντριβή Περσών). Αρκεί να υπάρχουν οι σωστοί θεσμοί. Ο κύκλος αυτός εναλλάσσεται με δόξες και φθορές, πρώτα σε επίπεδο ηθικής, και μετά σε επίπεδο υλικό.

Αυτοκαταστροφή και Αφύπνιση
Καλά και κακά συνυπάρχουν, και δεν αναιρούν το γεγονός ότι ο Ελληνισμός είναι μια σχολή σκέψης αλώβητη στην διάρκεια των αιώνων. Ο Ελληνισμός όμως έχει την τάση της αυτοκαταστροφής (αυτό που ζούμε σήμερα στη Ελλάδα και στη Δύση) αλλά και της αφύπνισης. Περισσότερος Ελληνισμός στη Δύση, σημαίνει στροφή στην αυθεντική πηγή, σημαίνει περισσότερος διαφωτισμός και ανάδειξη των θεμελιακών ζητημάτων της κοινωνίας: τι δημοκρατία θέλουμε, τι θεσμούς θέλουμε, ποια ανθρώπινα δικαιώματα θα προστατέψουμε κλπ.

Έλληνες ή Γραικοί;
Υπάρχουν βέβαια Γραικοί, αλλά υπάρχουν και Έλληνες. Εξαρτάται που εστιάζεις. Και επειδή κατά τον Αριστοτέλη οι Γραικοί (γηραιοί) ήταν οι αρχαιότεροι των Ελλήνων, και όχι οι γραικύλοι, ας κάνουμε δίλημμα πιο ορθό: Έλληνας ή Ραγιάς; [1] Και προκύπτει έτσι αυθόρμητα το επόμενο ερώτημα: ο Καραϊσκάκης και ο Κολοκοτρώνης ήταν αφελείς ή φανατικοί; Διότι αν και αγράμματοι τελικά εστίασαν στην ουσία, στην αφύπνιση του Έλληνα που κρύβει μέσα του κάθε Ραγιάς. Και μην ξεχνάς, πως και οι δυο ως το τέλος ταλαιπωρήθηκαν πολύ από την σκοτεινή όψη του Ελληνισμού.

Σημειώσεις:
[1] Ραγιάς: η λέξη ράγι στα Αραβικά σημαίνει κοπάδι. Ραγιάς ήταν ο περιφρονητικός όρος που χρησιμοποιούσαν οι Τούρκοι για τους μη μουσουλμάνους κατοίκους της Τουρκίας. Είχαν ελάχιστα δικαιώματα και ήταν υποχρεωμένοι να προσκυνούν τους Τούρκους και να καταβάλλουν κεφαλικό φόρο, το λεγόμενο "χαράτσι".
Ραγιαδισμός: το πνεύμα της υποταγής και της εξάρτησης, η τάση του ανθρώπου να υποχωρεί και να υποδουλώνεται χωρίς αγώνα.

Διάβασε επίσης

Κατερίνα μην ακούς κανένα! Έστρεψες τον καθρέφτη προς τον Έλληνα, κάποιοι χάρηκαν κι άλλοι ...φοβήθηκαν.

Τελευταία ενημέρωση: 1/5/12

Κατερίνα μην ακούς κανένα! Έστρεψες τον καθρέφτη προς τον Έλληνα, κάποιοι χάρηκαν κι άλλοι ...φοβήθηκαν.

noreply@blogger.com (Panagiotis Peteinatos) — Wed, 25 Apr 2012 10:45:00 +0000

Με αφορμή ένα πολύ ενδιαφέρον βίντεο της Κατερίνας Μουτσάτσου, (I am Hellene!) ακολούθησε βροχή από σχόλια σε Twitter και Youtube, ορισμένα μάλιστα με έκδηλη πικρία και ειρωνεία. Θα προσπεράσω την κριτική για την αισθητική διότι τη βρίσκω αβάσιμη. Αντικειμενικά το 95% των viewers βαθμολόγησε θετικά το τελικό αποτέλεσμα. Θα προσπεράσω και τα άστοχα σχόλια περί λογοκλοπής διότι στην περιγραφή του βίντεο αναφέρεται σαφώς η πηγή έμπνευσης.

Ο διάλογος που ξετυλίγεται γύρω από το συγκεκριμένο βίντεο μας οδηγεί σε ένα θεμελιώδες ερώτημα: τι σημαίνει να είσαι Έλληνας;

Θα πιάσω το κουβάρι από την απάντηση της Γεωργίας Λινάρδου "My name is Georgia and I’m not Hellene" και θα ξεκινήσω με παρόμοια ερωτήματα:

Ο Μπάτσος που βαράει όποιον βρει και όπου σταθεί είναι Έλληνας;
Ο κομματάρχης που διορίζει στο δημόσιο είναι Έλληνας;
ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ;

Εδώ υπάρχει μια μεγάλη παρεξήγηση. Ελληνισμός ΔΕΝ είναι συνώνυμο της εργατικότητας ή της ιδανικής δημοκρατίας. Ο Ελληνισμός, ως φιλοσοφία που κατέρριψε αυτοκρατορίες, είναι κάτι άλλο.

Ας προσγειωθούμε λοιπόν στην πραγματικότητα, και ας έρθουμε στα ιστορικά ντοκουμέντα. Εκεί θα βρούμε τι είναι Έλληνας, και τι δεν είναι. Μετέφρασα αποσπάσματα από αυθεντικό ντοκουμέντο του 1830, άρθρο που περιγράφει τους Έλληνες που υμνήθηκαν στην Επανάσταση του 21.

Διαβάστε προσεκτικά, και συγκρίνετε το χθες με το σήμερα.

From the Foreign Quaterly Review
De L'empire grec et du jeune Napoleon. Paris. 1830
Sovereignty and final settlement of Greece
Pdf με το σκαναρισμένο κείμενο εδώ: Google Book (σελίδα βιβλίου 510, σελίδα Pdf 542)

//ΑΘΕΡΑΠΕΥΤΗ ΑΝΑΡΧΙΑ KAI ΒΑΡΒΑΡΗ ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ

"[...]Όσοι προτείνουν την εγκαθίδρυση δημοκρατικών θεσμών στην Ελλάδα, δεν γνωρίζουν την άγνοια, τον εκφυλισμό και την ανηθικότητα των κατοίκων. Η όποια προσπάθεια για δημιουργία κράτους, απλώς θα αντικαταστήσει την Μουσουλμανική καταστολή με
μια αθεράπευτη αναρχία, ή μια βάρβαρη ολιγαρχία από ληστές και παράνομους. Κάθε μικροπρεπής αρχηγός, που επίσημα ζούσε λεηλατώντας στα βουνά, περικυκλωμένος από μια συμμορία, θα αποκαταστήσει τον εαυτό του και θα ζει με ατέρμονο πόλεμο προς τους γείτονές του. Οι Κοτζαμπάσηδες του Μορέα, οι πιο διεφθαρμένοι και τυραννικοί άνθρωποι στην Ελλάδα, αν αποκτήσουν εξουσία θα διοικήσουν τις πόλεις και τα χωριά για δικό τους εγωιστικό όφελος[...].

//ΖΗΛΕΟΥΝ ΤΟΥΣ ΣΥΜΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΑΛΕΝΤΟ ΚΑΙ ΑΞΙΑ
"Ορισμένοι Έλληνες του εξωτερικού που έλαβαν κατάλληλη μόρφωση και ταξίδεψαν στη δυτική Ευρώπη, και έχουν ταλέντο στη διοίκηση, αντιμετωπίζονται με ζήλια από τους τοπικούς αρχηγούς οι οποίοι αντιστέκονται σε κάθε σχέδιο για βελτίωση[...]."

//ΚΛΕΦΤΕΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ
"Με κάθε τρόπο" λέει ο M. Fontanier, "μπορούσαν οι Κλέφτες και τα Παλικάρια να αποκτήσουν χρήματα. Τα πυρομαχικά του πολέμου ήταν εκτεθειμένα στην δημόσια αγορά. Τα άρματα που προορίζονταν για την άμυνα της χώρας ήταν αντικείμενο πώλησης, το ίδιο με τα ρούχα και το ψωμί που προορίζονταν για τους στρατιώτες. Είδα ναύτες που πολεμούσαν τον εχθρό, στον κόλπο του Lepanto, να σταματούν και να απειλούν να τα πουλήσουν στον Ιμπραήμ, αν δεν τους δώσουν τον μισθό τους"

//ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΙΜΩΣ ΔΙΧΑΣΜΕΝΟΙ
"Οι Έλληνες ποτέ δεν μπορούσαν να συμφωνήσουν μεταξύ τους για μεγάλο χρονικό διάστημα για ένα ζήτημα, ούτε στην πιο δοξασμένη εποχή της ιστορίας τους."

Το δημοσίευμα καταλήγει σε συμπέρασμα, επικαλούμενο τον Όμηρο:

"Ουκ αγαθόν πολυκοιρανίη. Εις κοίρανος έστω, εις βασιλεύς». (Δεν είναι καλό πράγμα η πολυαρχία. Ένας ας είναι ο αρχηγός, ένας βασιλιάς. Ιλιάδα, Β 204)

Και κάπως έτσι μας φόρτωσαν τον ξενόφερτο Βασιλιά.

Συμπέρασμα: Ήταν αφελείς ή φανατικοί;

Μάθε λοιπόν πως πολλοί κλέφτες και αρματολοί (από αυτούς που έχυσαν το αίμα τους που υμνήθηκαν από όλο τον πλανήτη) είχαν μια προκλητική σχέση με τα χρήματα.
Στην Ελλάδα την εποχή εκείνη δεν είχαν Μπάτσους αλλά κάτι χειρότερο, τους Κοτσα-Μπάτσους ή Κοτζαμπάσηδες, τοπικούς τύρρανους.
Όλα τα παραπάνω, καλώς ή κακώς έχουν τις ρίζες τους στην αρχαία Ελλάδα και συνδιαμορφώνουν τον όρο Έλληνας, δεν τον αναιρούν.
Και αν απορρίπτεις το "Έλληνας" επειδή απογοητεύτηκες από τη λαίλαπα της κομματοκρατίας, σκέψου αυτό: πόση απογοήτευση θα έπρεπε να έχει ο Καραϊσκάκης (που σκοτώθηκε από αδελφικό βόλι) και ο Κολοκοτρώνης (που τον έστειλαν φυλακή) ή παλιότερα ο Σωκράτης (που τον καταδίκασαν σε θάνατο). Ρωτώ λοιπόν: γιατί όλοι αυτοί αφυπνίστηκαν ως υπερήφανοι Έλληνες; Ήταν αφελείς και δεν έβλεπαν γύρω τους ή είχαν φανατική έξαρση;

ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ Ο ΟΡΟΣ ΕΛΛΗΝ (Hellene);

Από εδώ λοιπόν, ξεκινά η μεγάλη παρεξήγηση. Όλοι συμφωνούμε πως η Παιδεία μας είναι για τα σκουπίδια, αλλά εξακολουθούμε την καταπίνουμε αμάσητη.
Ας γίνει σαφές ότι:

Έλληνας ΔΕΝ σημαίνει 'άγιος', 'αδιάφθορος´ (διάβασε αντικειμενική κριτική εναντίον του ίδιου του Περικλή και θα καταλάβεις)
Έλληνας ΔΕΝ σημαίνει 'εθνικόφρων´, 'μισαλλόδοξος' και 'ρατσιστής' (βλέπε σημερινή ακροδεξιά)
Έλληνας ΔΕΝ σημαίνει 'παραγωγικότητα' και 'ανταγωνιστικότητα´ (βλέπε καπιταλισμός)
Έλληνας ΔΕΝ σημαίνει απλά 'δημοκράτης', σημαίνει κάτι ΠΟΛΥ διαφορετικό και παραπάνω από αυτό. (γνωστές οι προβλέψεις Σωκράτη, Πλάτωνα, Αριστοτέλη για τον εκφυλισμό της δημοκρατίας)

ΣΥΝΕΠΩΣ, ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ;
Ο Ελληνισμός είναι μια σχολή σκέψης, που κατά καλή μας τύχη, είναι η ιστορία μας. Αυτή η σχολή σκέψης ΠΟΛΥ ΠΡΟΣΦΑΤΑ αποτυπώθηκε στα συντάγματα των σύγχρονων δυτικών κοινωνιών. Τα συντάγματα που όπως γνωρίζουμε, δεν περιγράφουν ένα οικονομικό μοντέλο ανάπτυξης, αλλά αναγνωρίζουν θεωρητικά την ΙΣΟΝΟΜΙΑ και την ΙΣΟΠΟΛΙΤΕΙΑ. Μήπως υποτιμάς τη δύση; Μήπως θεωρείς ότι το Σύνταγμα κάτι ξεπερασμένο ή αυτονόητο; Κάνε σήμερα μια βόλτα στο Ιράν, την Κίνα ή την Σαουδική Αραβία, προσπάθησε να υψώσεις τη φωνή σου στο καθεστώς, και θα με θυμηθείς.

Ελληνισμός όμως είναι ο εκφυλισμός και η αυτοκαταστροφή. Η διχόνοια των Ελλήνων που υμνήθηκε από τα Ομηρικά Έπη σε επίπεδο Θεών (μήλο της έριδος που έδωσε ο Πάρης στην Αφροδίτη κατόπιν "λαδώματος" και όχι αξιοκρατικά) και διχόνοια σε επίπεδο θνητών, αφού και οι Τρώες ήταν Έλληνες. Το έπος όμως υμνεί τη συγκυρία μιας κρίσης που οδήγησε στη συνένωση όλων των Ελληνικών δυνάμεων.

Ο Ελληνισμός, υπηρετήθηκε με συνέπεια με το αίμα των Ελλήνων, στα καλά του, και στα κακά του, μέχρι σήμερα. Επέδρασε στην ΑΦΥΠΝΙΣΗ και την ΑΝΑΤΡΟΠΗ τυραννικών καθεστώτων και σκοταδιστικών ιδεών διότι αυτή ήταν η αποστολή του.

ΠΟΙΟΝ ΦΟΒΙΖΕΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ;
Ακούγεται κλισέ αλλά είναι αλήθεια. Οι πολύ προσεκτικοί διαβάζουν ιστορία. Ο Ελληνισμός φοβίζει και "τρομοκρατεί" διαχρονικά το οικονομικό στερέωμα (και σήμερα τα ΜΜΕ που το εκπροσωπούν), ειδικά τώρα στην αυγή μιας νέας παγκόσμιας οικονομικής αυτοκρατορίας. Διαχρονικά ο Ελληνισμός έχει τη δυναμική για αφύπνιση και ανατροπή, βλέπε πτώση Περσικής Αυτοκρατορίας, Αμερικ. ανεξαρτησία στον κόλπο της Βρετανικής Αυτοκρατορίας, Γαλλική Επανάσταση στην καρδιά της Ευρωπαϊκής μοναρχίας κλπ.

Η υπονόμευση της Ελλάδος δεν γίνεται μόνο για λόγους γεωστρατηγικής αλλά και για λόγους οικειοποίησης και καταστολής των συμβόλων της. Πολύ χαρακτηριστικό το άρθρο του G. Eliot το 1898 που προβλέπει την "Ενωμένη Ευρώπη" και τις "Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης" να ξεκινούν συμβολικά, μέσα από την στοχευμένη εξόντωση της χώρας που γέννησε τον πολιτισμό.

Διάβασε περισσότερα
Τι έγραφε το North American Review (1898) : ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ μέσα από την οικονομική εξόντωση της ΕΛΛΑΔΑΣ

Update: ο προηγούμενος τίτλος του άρθρου ήταν "Η απάντηση στο Είμαι Έλληνας!". Ξένο άρθρο: οι Έλληνες είναι ανήθικοι, παράνομοι και αθεράπευτα αναρχικοί. Είναι;"

Τι έγραφε το North American Review (1898) : ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ μέσα από την οικονομική εξόντωση της ΕΛΛΑΔΑΣ

noreply@blogger.com (Panagiotis Peteinatos) — Sat, 21 Apr 2012 16:03:00 +0000

ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Είναι ίσως ένα από τα πιο ενδιαφέροντα κείμενα που έχω ανεβάσει ως τώρα στο web4democracy.

Πρώτον, το ντοκουμέντο είναι αυθεντικό. Πρόκειται για άρθρο του Αμερικανού συγγραφέα Gregory Eliot, που δημοσιεύτηκε τον Απρίλιο του 1898 με τίτλο "Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης". Το μετέφρασα από την πηγή του, το περιοδικό North American Review, το αρχαιότερο περιοδικό λογοτεχνίας και πολιτισμού στις ΗΠΑ. Για του λόγου το αληθές, μπορείτε να δείτε τις σκαναρισμένες τις σελίδες του αγγλικού κειμένου και τα περιεχόμενα του συγκεκριμένου Τεύχους. Με πρωτοβουλία του Cornell University ψηφιοποιήθηκαν όλα τα τεύχη από το 1815 ως το 1900.

Δεύτερον, μέχρι στιγμής διεθνώς καμία ιστοσελίδα δεν έχει ανεβάσει το πλήρες κείμενο της πηγής. Ούτε το πρωτότυπο ούτε μεταφρασμένο. Συνεπώς, θα είστε οι πρώτοι τυχεροί που μπορείτε να το μελετήσετε.

Περιληπτικά

Ας ξεκινήσουμε με την 1η μεγάλη αποκάλυψη του άρθρου. Σήμερα ζούμε με την ψευδαίσθηση ότι οι ιστορικές ρίζες της Ευρωπαϊκής Ένωσης βρίσκονται μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Σωστά; Και ότι - δήθεν - δημιουργήθηκε για να ενώσει τους λαούς. Ο Gregory Eliot, συγγραφέας του άρθρου, όμως δεν πρόφτασε ούτε τον 1ο ούτε τον 2ο Παγκόσμιο, ούτε καν το κραχ του 1929! Κράτα το λοιπόν αυτό στο νου σου την ώρα που διαβάζεις το άρθρο. Τώρα σκέψου, πότε ήταν η πρώτη φορά που εμφανίστηκε το "πνεύμα" της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Πότε ήταν πρώτη φορά που Άγγλοι, Γάλλοι, Ιταλοί και Γερμανοί ξεπέρασαν τις εθνικές τους διαφορές και πειραματίστηκαν σε μια κοινή υπερεθνική οικονομική συνεργασία; Ήταν κατά την προσπάθεια καπελώματος της Ελληνικής ανεξαρτησίας! Αρχικά, στη ναυμαχία του Ναυαρίνου συμμαχούν οι αιώνιοι αντίπαλοι (Βρετανοί και Γάλλοι) και αργότερα στην επικυριαρχία της Κρήτης συμμαχούν όλοι (Ιταλία, Γαλλία, Αυστρία, Γερμανία, Αγγλία και Ρωσία) για να πάρουν το φιλέτο της ανεξαρτησίας μέσα από το στόμα των επαναστατημένων Ελλήνων.

Στα μάτια του αρθρογράφου, η στυγνή εκμετάλλευση της Ελλάδας αποκαλύπτει το ιδεολογικό στίγμα μιας ανερχόμενης "Ενωμένης Ευρώπης" (United Europe). Μακροπρόθεσμα θα ενώσει και πολιτικά όλα τα Έθνη-Κράτη σχηματίζοντας τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης. Η στοχοποίηση της Ελλάδος θα είναι και ουσιαστική, και συμβολική.

Προφητικός ο Gregory Eliot, γράφει πως αρχικά θα διαφημίσουν την Οικονομική Ευρωπαϊκή Ένωση ως μια όμορφη ουτοπία με "δικαιώματα", "δημόσια παιδεία", "ειρήνη" ώσπου να δημιουργηθεί ευημερία. Οι κινούντες τα νήματα της αγοράς θα σιωπούν. Θα περιμένουν τη στιγμή που μια κρίσιμη μάζα ανθρώπων μέσα σε όλα τα έθνη-κράτη να έχουν αποκτήσει κεφάλαια, και ως εκ τούτου δεν θα σκέφτονται με τα κλασσικά πατριωτικά κίνητρα. Και τότε, τα πράγματα θα πάρουν άλλη τροπή...

Σημείωση: οι τίτλοι των παραγράφων στο κείμενο είναι δικοί μου, για την ευκολότερη πλοήγηση. Τα σημεία στίξης όμως (ερωτηματικά, θαυμαστικά) είναι του συγγραφέα.

ΟΙ ΗΝΩΜΕΝΕΣ ΠΟΛΙΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ
Του Eliot Gregory
Η Βοριοατλαντική Ανασκόπηση - The North American Review
Τεύχος Απριλίου 1898 ( Volume 0166, Issue 497 σελ. 510-512)

// ΜΙΑ ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΑΡΜΟΝΙΑ (ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ) ΤΩΝ ΕΥΡ. ΧΩΡΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

Ήμουν ξαπλωμένος πάνω από το παραπέτασμα των Κανών, παρατηρώντας τον γαλλικό στόλο των "ανδρών του πολέμου",
μερικά πλοία μάλιστα τη στιγμή που έφευγαν για την Κρήτη, και είδα τα μεγάλα αγγλικά ιστιοφόρα δεμένα προς την ίδια κατεύθυνση. Τότε έπιασα τον εαυτό μου να προβληματίζεται σχετικά την παράξενη ανάπτυξη αυτού του αιώνιου ευρωπαϊκού ερωτήματος.

Γενναιόδωρα μυαλά έχουν μείνει έκπληκτα και ενοχλημένα στην Αμερική όσο και στην Ευρώπη από τη στάση των κυβερνήσεών τους προς την Κρήτη! [1]

Μπορείτε να θέσετε το ζήτημα όπως σας αρέσει, μπροστά σε αυτή τη γοητευτική (?) αρμονία (συνεργασία) των Μεγάλων Δυνάμεων να προστατεύουν τον καταπιεστή σε βάρος των καταπιεσμένων.

Οι λόγοι όμως για τους οποίους η Ευρώπη πολέμησε στο Ναυαρίνο [2] δεν χρειάζονται καμία εξήγηση!

Μήπως κάποιος τολμούσε να μας πει γιατί ο στόλος των Ελλήνων χτυπήθηκε στα Χανιά πέρυσι; (σ.μ. Το 1897, ένα χρόνο πριν δημοσιευτεί το άρθρο, οι Μεγάλες Δυνάμεις Ιταλία, Γαλλία, Αυστρία, Γερμανία, Αγγλία και Ρωσία δεν αποδέχτηκαν το ψήφισμα των Ελλήνων επαναστατών για ανεξαρτησία και αποφάσισαν την κοινή δράση και διεθνή κατοχή των πόλεων Χανίων, Ρεθύμνου και Ηρακλείου. Ο Eliot εδώ το βλέπει ως την πρώτη πράξη της "Ενωμένης Ευρώπης".)

Τα γενναιόδωρα μυαλά έχουν δίκιο! Θα ήταν αδύνατο να αναγνωριστεί η πραγματική αιτία αυτής της υπέροχης αρμονίας (συνεργασίας) στην Ευρώπη. Τουλάχιστον, δεν μπορούν να το ομολογήσουν οι διπλωμάτες. Για έναν εξωτερικό παρατηρητή αυτό είναι το πιο σημαντικό γεγονός από το 1871!

Ο De Beust είπε εκείνη την εποχή: "Δεν υπάρχει περισσότερη Ευρώπη!"
Έκανε λάθος. Μια «Ευρώπη» τελείωνε, αλλά μια άλλη γεννήθηκε.

// ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ ΕΝΩΜΕΝΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΥΠΑΡΧΕΙ
Για δικούς της λόγους η νέα Ευρώπη επιθυμεί η Γαλλία να μην επιδιώξει την εκδίκηση μετά το 1871. Όχι μόνο τα Γραφεία της Ευρώπης, αλλά οι πολίτες ήταν ενάντιοι σε κάτι τέτοιο. Μέχρι σήμερα υπάρχει μια καθολική ευχή ότι η Αγγλία θα πρέπει να παραμείνει η ερωμένη της Αιγύπτου. Υπάρχει επίσης και μια τέλεια ομοφωνία στο να προστατέψουν την αγωνία των Τούρκων από τις αντιδράσεις όλων εκείνων των λαών που καταπιέζουν. Και με αυτόν τον τρόπο μπορεί κάποιος να παρατηρήσει τα κορυφαία ζητήματα ενός ευρωπαϊκού πνεύματος που υπάρχει και κάνει κάθε χρόνο πιο έντονες τις εκδηλώσεις του.

Αυτό το πνεύμα δεν είναι ευγενές, ούτε είναι γενναιόδωρο. Θα ωθήσει προς τη δουλικότητα μπροστά στους ισχυρούς, παρά τους επίσημους όρκους, και θα οδηγήσει στη συντριβή των ταπεινών. Πρόκειται για ένα χαμηλό πνεύμα, αλλά υπάρχει!

Αυτό δεν είναι ένα ιστορικό φαινόμενο χωρίς προηγούμενο. Αν καταμετρήσει κάποιος τις ψήφους της Ευρώπης επί του Κρητικού ζητήματος, η Ευρώπη θα ψηφίσει με συντριπτική πλειοψηφία να συντρίψει τους Έλληνες!

Η μειοψηφία, υπέρ των Ελλήνων, αποτελείται κυρίως από φοιτητές, καλλιτέχνες, και, στοχαστές- δηλαδή, από ανθρώπους που έχουν λίγα χρήματα. Το καλώδιο όμως που συνδέει την Ευρωπαϊκή πλειοψηφία μαζί είναι χρυσό, ένα καλώδιο πολύ ισχυρό και πολύ ευέλικτο, που διασχίζει εύκολα τα σύνορα και ενώνει έναν Άγγλο, έναν Γερμανό και έναν Γάλλο για τον ίδιο σκοπό, την ίδια στιγμή, όταν ο καθένας τους παίρνει την πρωινή εφημερίδα του για να δει σε τι τιμή πωλείται το τούρκικο χρέος!

Οι πολιτικοί προφήτες πριν από πενήντα χρόνια δεν το είχαν προβλέψει αυτό. Έφερναν βόλτες το πρόβλημα των εθνικοτήτων, προσπαθώντας να οργανώσουν και να ανασυντάξουν τα έθνη του παλιού κόσμου. Υπολόγισαν πάνω στη δωρεάν παιδεία, τη χειραφέτηση της σκέψης για να σχηματίσουν μια πιθανή συμφωνία μεταξύ των λαών αυτών. Ψιθύριζαν μεταξύ τους «οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης», και χαμογελούσαν στη δική τους ουτοπία.

Δεν ήταν τόσο μακριά από την "Ενωμένη Ευρώπη" όπως την φαντάστηκαν, απλώς συνέβη για λόγους απολύτως αντίθετους από τις ιδέες για τις οποίες ότι αυτή η ένωση σχηματίστηκε.

Η Ευρώπη αντιλαμβάνεται ότι έχει ορισμένα κοινά οικονομικά συμφέροντα, σταθερά σε όλη την ήπειρο, παρά τις διαφορές της γλώσσας και του καθεστώτος. Ταυτόχρονα για θέματα τοπικά ή με λιγότερο γενικό συμφέρον η Ευρώπη διχάζεται.

// ΜΙΑ ΝΕΑ ΙΘΑΓΕΝΙΑ ΓΕΝΙΕΤΑΙ: Η ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΧΩΝ ΟΜΟΛΟΓΩΝ
Ένας Άγγλος πολιτικός πρόσφατα επιβεβαίωσε ότι η πλειοψηφία των Γάλλων επιθυμεί την διατήρηση της αγγλικής κατοχής της Αιγύπτου! Αυτό είναι λάθος, ως προς απόλυτη πλειοψηφία, αλλά είναι αλήθεια όσον αφορά την πλειοψηφία των ατόμων με εισοδήματα. Και για τις τύχες της χώρας ασκούν επιρροή μόνο όσοι έχουν εισοδήματα (υπό κανονικές συνθήκες). Συνεπώς, ο άγγλος πολιτικός είχε δίκιο! Καθώς οι Γάλλοι είναι εναντίον των Ελλήνων, οι οποίοι έχουν αποδειχθεί κακοπληρωτές των τοκομεριδίων, και υπέρ των Τούρκων, στον βαθμό που εκδηλώνουν οικονομική αναγέννηση. Το ίδιο ισχύει και για έναν Άγγλο, ένα Ρώσο, ή Γερμανό, και έτσι αποτελεί ένα είδος διεθνούς συμμαχίας, ή μάλλον μια νέα ιθαγένεια, την εθνικότητα των κατόχων ομολόγων.

Οι κάτοχοι ομολόγων δεν θα σηκώσουν τη σημαία τους αμέσως. Προτρέπουν σε ομιλίες για την "Ειρήνη της Ευρώπης", τα "Διεθνή Δικαιώματα" και μια σειρά άλλα πράγματα που ουσιαστικά δεν τους ενδιαφέρουν, αλλά θα πάρουν θάρρος όταν θα συνειδητοποιήσουν ότι είναι η πλειοψηφία. Και είναι! Ο αριθμός των ανθρώπων που αποκτούν εισοδήματα, και για το λόγο αυτό ενδιαφέρονται για τις διεθνείς υποθέσεις, αυξάνεται καθημερινά. Η Κοινωνική εξέλιξη δεν θα βοηθήσει σε αυτά τα θέματα. Αντίθετα, θα επιταχύνει την ανάπτυξη του φαινομένου, γιατί πίσω από κάθε Αναρχική κραυγή κρύβεται το ζήτημα για τα χρήματα.

Είναι ανώφελο να πούμε ότι το αντιπαλότητες στο εμπόριο θα εκνευρίσουν τη διεθνή αίσθηση. Τελικά, οι συναλλαγές θα έρθουν σε κάποια συμφωνία, όπου τα οικονομικά τους συμφέροντα θα είναι η ίδια.

Για παράδειγμα, ζητήστε από ένα γαλλικό λιμάνι να απαρνηθεί τον πατριωτισμό του ώστε να επιτρέψει μια γερμανική διατλαντική γραμμή και να γίνει η πόλη τους διεθνές εμπορικό κέντρο!

// ΠΡΩΤΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΝΩΣΗ, ΜΕΤΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Όλο και περισσότερο κάθε μέρα τα οικονομικά ζητήματα θα είναι κοινά από χώρα σε χώρα. Όταν διπλασιάζετε την επικοινωνία μεταξύ δύο σημείων (οικονομικώς), έχετε μειώσει κατά το ήμισυ την απόσταση μεταξύ τους. Έτσι, σιγά-σιγά, οι πρωτεύουσες της Ευρώπης έρχονται πιο κοντά μεταξύ τους, οι επαρχίες πλησιάζουν τα κέντρα και σχηματίζουν εμπορικό ισοζύγιο καθώς αυξάνονται οι οικονομικές συναλλαγές τους.

Το "Zoliverein" (σ.μ. τελωνειακή ένωση των κρατιδίων) προηγήθηκε της πολιτικής ένωσης της Γερμανίας. Μόλις αποδειχθεί ότι τα έθνη του κόσμου κάνουν μεταξύ τους ένα καταστροφικό οικονομικό πόλεμο, μόλις οι φορολογούμενοι είναι κουρασμένοι από την καταβολή «πριμοδοτήσεων» για τις τοπικές βιομηχανίες, μπορούν να είναι σίγουροι ότι οι χρηματοδότες θα κάνουν ένα βήμα προς τα εμπρός και να κανονίσουν μεταξύ τους μια διεθνή συμφωνία. Το οικονομικό κέντρο άπαξ και δουλέψει ως ένωση, οι κυβερνήσεις θα ακολουθήσουν, και μετά οι άνθρωποι.

Δεν ήταν οι "καπιταλιστές" της χώρας μας, που υποκίνησαν την εξέγερση στην Κούβα; (σ.μ Αναφέρεται στην επανάσταση των Πάλμα και Μαρτί. Την ίδια χρονιά το 1898, λίγους μήνες αφού δημοσιεύτηκε αυτό το άρθρο, κατάληξε στην εικοσαετή κηδεμονία των ΗΠΑ)

Θα δούμε τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης, ενωμένες οικονομικά, και πολλά πολιτικά ζητήματα που σήμερα φαίνονται χωρίς λύση (γιατί επιμένουμε υποστηρίζοντας αφηρημένες ιδέες - πατριωτισμός, ρεπουμπλικανισμός, σωβινισμός) θα κληθούν να ρυθμιστούν από τις χρηματοπιστωτικές ανάγκες νομοτελειακά, όπως ακριβώς το χιόνι λιώνει στο βουνό από τον ήλιο και ακολουθώντας τους νόμους της φύσης, το νερό ρέει στα ρέματα και τα ποτάμια προς τη θάλασσα.

// ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΓΡΙΟΤΗΤΑ
Αυτή η νέα «ένωση κρατών» θα έχει όλα τα χαρακτηριστικά της δικής μας (ΗΠΑ). Όπου υπάρχει μια ακόμη μεγαλύτερη ανάμειξη των λαών, με την Ασία και την Ευρώπη να συμβάλλουν, θα αναπτυχθεί μια κοινή οικονομική αγριότητα και η πολιτική τους θα είναι μια πολιτική οικονομική. Οι μάχες θα πρέπει να κερδιθούν στο Χρηματιστήριο.

Όταν το πολεμικό μήνυμα του Κλίβελαντ οδήγησε σε πτώση αμερικανικών τίτλων στις αγορές του Λονδίνου, είδατε πώς γίναμε ξαφνικά ειρηνικοί στο έπακρον! (σ.μ. Το 1895, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Κλιβελαντ πιέζοντας για κάποιες γεωστρατηγικές διευθετήσεις την Βρετανία, έκανε ανοιχτή απειλή πολέμου. Εντός των ΗΠΑ επικρατούσε λαϊκή πατριωτική φρενίτιδα με τις εφημερίδες να πιέζουν για την απελευθέρωση τους από τις τράπεζες της Βρετανίας. Αυτό οδήγησε σε πανικό τις αγορές οι οποίες πίεσαν και κατάφεραν να "τα μαζέψει" το κονγκρέσο. Περισσότερα εδώ)

// ΟΙ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΑΓΟΡΕΣ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΥ
Η κοινωνική σύνθεση του μέλλοντος θα είναι η πικρή προστασία των οικονομικών συμφερόντων και ο τοπικός πατριωτισμός θα αντικατασταθεί από ένα άγριο ατομικισμό.

Σε αυτή την τεράστια «αγορά», τι θα απογίνουν οι καλλιτέχνες, οι στοχαστές, αυτοί που ζουν από το "όνειρο" και για τους οποίους τα χρήματα δεν έχουν καμία εγγενή αξία, και καμία σχέση με την εργασία τους ή τη φήμη τους; Ο χρόνος θα είναι δύσκολος γι 'αυτούς!

Λίγοι φωτισμένοι και πλούσιοι πατρίκιοι [3] θα κάνουν περισσότερα για τον πολιτισμό σε μια παγκόσμια δημοκρατία ανθρώπων που ζουν σε συνθήκες ευημερίας. Γιατί στην περίπτωσή μας, παρά τα μεγάλα ποσά που δαπανώνται με απληστία για τα έργα τέχνης και μια ειλικρινή επιθυμία να καλλιεργηθούν τα καλλιτεχνικά θέματα, έχουμε παραμείνει παράξενα αποστειρωμένοι σε θέματα τέχνης.

Ο λόγος είναι αρκετά απλός. Σε έναν πολιτισμό όπου τα πάντα προέρχονται από τα χρήματα και τα πάντα αποκτώνται μέσω των χρημάτων τα προικισμένα μυαλά νοθεύονται. Το αιώνιο άκουσμα "Πόσο αξίζει αυτός ο άνθρωπος;" τείνει να ωθεί τον καλλιτέχνη να αξιολογεί τον εαυτό του μόνο από την τιμή πώλησης του έργου.

Ο πολιτισμός εξορίστηκε από τα μεγάλα χρηματοοικονομικά κέντρα θα και βρίσκει καταφύγιο σε κάποιους μικρούς ανθρώπους που προστατεύονται από την απομόνωσή τους από τον μεγάλο κόσμο.

// ΠΡΟΣΕΞΕ ΠΟΙΑ ΧΩΡΑ ΣΤΟΧΕΥΟΥΝ ΠΡΩΤΑ!
Όνειρα, όλα αυτά; Πρόσεξε! Η πρώτη πράξη αυτής της Ενωμένης Ευρώπης ήταν να στρέψει το κανόνι του εναντίον ενός έθνους υπαίτιου του ηρωισμού και της δυστυχίας! Ενάντια στην γενέτειρα του πολιτισμού! [5]

Μετάφραση και σχόλια: Π. Πετεινάτος - web4democracy

Σημειώσεις

[1] Ανεξαρτησία της Κρήτης: Το 1897 μετά τη δολοφονία του Βρετανού πρόξενου από τις τουρκικές αρχές, στόλοι της Βρετανίας, της Γαλλίας, της Ρωσίας και της Ιταλίας κατέπλευσαν στην Κρήτη θέτοντας τέλος στην Οθωμανική κυριαρχία. Σκοπός όμως ήταν η επικυριαρχία των Μ. Δυνάμεων στο νησί.

[2] Η Ναυμαχία του Ναυαρίνου (1827): σήμανε την ελευθερία της Ελλάδας, παρά τη συνεχιζόμενη σφοδρή άρνηση του Σουλτάνου. Στον κόλπο Ναυαρίνο, (Πελοπόννησος) συνδυασμένη οθωμανική και αιγυπτιακή αρμάδα καταστράφηκε από συμμαχική βρετανική, γαλλική και ρωσική ναυτική δύναμη. Και πάλι όμως σκοπός δεν ήταν η ουσιαστική ανεξαρτησία της Ελλάδος, αλλά την υποταγή στα σχέδια των Μ. Δυνάμεων.

[4] Πατρίκιοι: Στην αρχαία Ρώμη Πατρίκιοι (Patricii) καλούνταν κυρίως οι λεγόμενοι οι ευγενείς που κατάγονταν από επιφανείς οίκους (patres) και κατείχαν όλα τα στρατιωτικά, πολιτικά και θρησκευτικά αξιώματα της Ρωμαϊκής Πολιτείας, σε αντιδιαστολή με τους πληβείους. Mε τον όρο πληβείοι ή πλέμπα αποκαλούνταν τα φτωχότερα μέλη της κοινωνίας γενικά.

[5] Η μετάφραση παλιών κειμένων έχει μια ιδιαιτερότητα καθώς οι λέξεις έχουν διαφορετική βαρύτητα. Στο κείμενο επαναλαμβάνεται η λέξη "arts" την οποία απόδωσα στα ελληνικά άλλωστε ως "τέχνη/τέχνες" και άλλοτε ως "πολιτισμό". Ομοίως η λέξη "harmony" χρησιμοποιείται εννοώντας την "αρμονική συνεργασία".

ΒΙΝΤΕΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ για τους δωσίλογους της κατοχής! ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ

noreply@blogger.com (Panagiotis Peteinatos) — Sat, 17 Mar 2012 20:49:00 +0000

ΒΙΝΤΕΟ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ για τους δωσίλογους της κατοχής!
Επειδή τη γλίτωσαν μια φορά, νομίζουν ότι θα τη γλιτώσουν ξανά… Η βεβαιότητα της ατιμωρησίας τους δίνει το θράσος να ξεπουλάνε την πατρίδα! Επίσης, δείτε και ακούστε μαρτυρίες για το ρόλο του παππού Πάγκαλου στην ίδρυση των Ταγμάτων Ασφαλείας, στην κατοχή, τα οποία συνεργάστηκαν με τους κατακτητές. Μας κυβερνούν οι απόγονοι των δωσίλογων!

πηγή: tsantiri.gr

Το "φαινόμενο" Έλληνες

noreply@blogger.com (Panagiotis Peteinatos) — Fri, 16 Mar 2012 23:24:00 +0000

Το παρακάτω άρθρο είναι του Παναγιώτη Τραϊανού. Δίνει μια πρωτότυπη ιστορική και κοινωνική ερμηνεία των Ελλήνων ως ένα φυσικό φαινόμενο που λειτουργεί ανεξέλεγκτα, όπως η φωτιά.

Καθώς το κείμενο είναι πολύ μεγάλο μπορείτε να το μεταφέρετε (copy-paste) για να το διαβάσετε σε μια online υπηρεσία Speed Reading, όπως πχ. το Eyercize

Το "φαινόμενο" Έλληνες

Οι Έλληνες είναι μια μοναδική περίπτωση ανάμεσα στους λαούς. Ως λαός μοιάζουν με ένα φυσικό φαινόμενο, το οποίο έχει φάσεις ύφεσης και έξαρσης. Ένα φαινόμενο, που μοιάζει με τη φωτιά. Με τη φωτιά, που είναι απόλυτα ελεγχόμενη μέσα σε ένα λυχνάρι και απόλυτα ανεξέλεγκτη, όταν αρχίζει και καίει τα πάντα στο διάβα της. Αυτό το φαινόμενο, αν δεν ελεγχθεί από το σύστημα εξουσίας εγκαίρως, μπορεί να το καταστρέψει ολοσχερώς.
Mιλάμε για την ιστορική πορεία του φαινομένου μέχρι τις ημέρες μας. Δεν μιλάμε μόνον για τους αρχαίους Έλληνες, τους οποίους οι υπόλοιποι λαοί τους γνωρίζουν. Μιλάμε και για τους σύγχρονους Έλληνες. Μιλάμε και για την "άγνωστη" ιστορία των σύγχρονων Ελλήνων. Μιλάμε για μια ιστορία "ολέθρου" για τις σύγχρονες αυτοκρατορίες. Για μια ιστορία, που με μεγάλη προσοχή προσπαθούν οι σημερινοί ισχυροί να κρύψουν, γιατί δεν τους συμφέρουν οι αποκαλύψεις. Δεν τους συμφέρουν τα "κακά" πρότυπα.
Ούτε οι ίδιοι οι Έλληνες γνωρίζουν τι ακριβώς έχουν κάνει. Δεν γνωρίζουν ότι η συμμετοχή τους στο σημερινό παγκόσμιο κοινωνικό γίγνεσθαι ήταν καθοριστική. Συμμετοχή απολύτως δυσανάλογη του μεγέθους της Ελλάδας. Συμμετοχή μεγαλύτερη από κράτη-γίγαντες, όπως η Γαλλία, η Γερμανία ή η Ρωσία. Συμμετοχή, που αποτελεί το κρυμμένο "μυστικό" του συστήματος, γιατί, αν αποκαλυφθεί, θα έχουμε ακόμα χειρότερες εξελίξεις. Μόνον στον εικοστό αιώνα οι Έλληνες έχουν νικήσει δύο αυτοκρατορίες και έχουν γίνει η αιτία να καταστραφεί η μεγαλύτερη αυτοκρατορία της σύγχρονης ιστορίας.
Θα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά για να καταλάβει ο αναγνώστης τι ακριβώς λέμε. Η μεγαλύτερη αυτοκρατορία του αρχαίου κόσμου ήταν η Περσική. Μια αυτοκρατορία απίστευτης ισχύος σε σχέση μ' αυτούς που πιθανόν να είχε αντιπάλους. Μια αυτοκρατορία, που η οργάνωσή της ήταν αιώνες μπροστά από οτιδήποτε εκείνη τη στιγμή μπορούσε να την ανταγωνιστεί. Η αυτοκρατορία αυτή είχε τη "φαεινή" ιδέα να επιτεθεί στους Έλληνες. Προκλήθηκε από αυτούς και θεώρησε ότι ήταν ασφαλές να ανταποδώσει την πρόκληση. Από τη στιγμή που το έκανε αυτό, ήταν θέμα χρόνου να "πεθάνει". Γιατί; Γιατί συνδέθηκε εχθρικά με ένα "φαινόμενο". Γιατί "προσανατόλισε" το "φαινόμενο" προς τη μεριά της. Έγινε ένα "βουνό" λαχταριστών "ξύλων" για μια "φωτιά".
Αυτό ακριβώς είναι ο ελληνικός λαός. Μια "φωτιά". Μια αιώνια "φωτιά". Μια "φωτιά" κολλώδης. Μια "φωτιά", που μοιάζει με τα "κριθαράκια" της εμπρηστικής βόμβας Ναπάλμ. "Κολλάει" στο σώμα αυτού που την αγγίζει και δεν ξεκολλάει. Δεν μπορείς ν' απαλλαγείς από αυτήν, παρά μόνον με τον ακρωτηριασμό. Αυτή η μικρή φωτιά σιγοκαίει, μέχρι να κάψει ολόκληρο το σώμα. Αυτό δεν το γνώριζε η περσική αυτοκρατορία και έβαλε χωρίς πολύ σκέψη το "χέρι" της στο ελληνικό "καμίνι".
Η καταδίκη της ήταν δεδομένη, γιατί το "φαινόμενο" έχει μια συγκεκριμένη φύση. Η φύση τού δίνει μόνιμα χαρακτηριστικά και αυτά τα χαρακτηριστικά —όταν υπάρχει εχθρικότητα απέναντι σε ένα άλλο σύστημα— έχουν μια ανάλογη μονιμότητα. Η "υπομονή" δηλαδή του "φαινομένου" είναι τεράστια, γιατί απλά δεν του κοστίζει τίποτε. Η διάθεση "αντεκδίκησης" είναι τεράστια, γιατί απλά η "φύση" του φαινομένου είναι τέτοια. Για όσο διάστημα υπάρχει "φωτιά" που δεν σβήνει, θα πρέπει να την προσέχει αυτός ο οποίος είναι κοντά της, αν δεν είναι "πυρίμαχος". Η "φωτιά" δεν τον περιμένει, αλλά θα τον κάψει την οποιαδήποτε ώρα κάνει το λάθος, σαν να τον περίμενε. Σαν να "ζούσε" επί αιώνες μόνον γι' αυτό.
Αυτό έγινε με την Περσική Αυτοκρατορία. Επιτέθηκε στους Έλληνες και άνοιξε "παρτίδες" μ' αυτούς. Αυτό όμως τους έδωσε έναν "στόχο". Για έναν λαό, που διαπαιδαγωγείται με τα Ομηρικά Έπη, αυτό είναι κίνητρο. Για έναν λαό, που η παιδεία τού θέτει στόχους απίστευτους, αυτό είναι κίνητρο. Κίνητρο επιβίωσης. Ακόμα κι αν οι Έλληνες ως λαός δεν είχαν τον καιρό εκείνον προοπτικές επιβίωσης, η εχθρότητά τους απέναντι στους Πέρσες θα μπορούσε να τους συντηρεί αιώνες. Το "φαινόμενο" δηλαδή είχε ενεργοποιηθεί και απλά ήταν θέμα χρόνου η αντίδρασή του. Κάποιοι με ένα "ξύλο" σκάλισαν μια "φωτιά" και αυτή "κόλλησε" πάνω σ' αυτό. Ήταν θέμα χρόνου αυτή η "φωτιά" να εκμεταλλευτεί το δικό τους "ξύλο" και τη δική τους απερισκεψία.
Οι γενιές περνούσαν και το "φαινόμενο" απλά βρισκόταν σε ύφεση. Όλα φαινόταν ελεγχόμενα, αλλά δεν ήταν. Γιατί; Διότι ήταν θέμα χρόνου στην πρώτη χαλαρή περίοδο του συστήματος το "φαινόμενο" ν' αντιδράσει, σαν να είχε στήσει "ενέδρα". Όταν λοιπόν εμφανίστηκε ο Αλέξανδρος, τα πράγματα έγιναν επικίνδυνα για τους Πέρσες. Όταν υπάρχει κοινή παιδεία, το όραμα του ενός εύκολα γίνεται όραμα του λαού. Αυτό όμως, όταν υπάρχει "προσανατολισμός", είναι επικίνδυνο. Οι Πέρσες ούτε κατάλαβαν τι έγινε. Δεν μπορούσαν να καταλάβουν.
Το "φαινόμενο" τους επιτέθηκε και αυτοί νόμισαν ότι μπορούν να αμυνθούν, ενώ δεν υπήρχε τέτοια πιθανότητα. Γιατί; Διότι το "φαινόμενο" τρέχει. "Καίει" τα πάντα στο πέρασμά του. Δεν το αντιμετωπίζεις ως συμβατικό εχθρικό φαινόμενο. Δεν αντιμετωπίζεις τη φωτιά που σου καίει το δάσος σαν μια ομάδα υλοτόμων, που σου αρπάζει κεφάλαιο. Οι υλοτόμοι "καθυστερούν". Δέντρο δένδρο προχωρούν και αυτό τους κάνει "αργούς". Οι υλοτόμοι δημιουργούν σύστημα, για να εκμεταλλεύονται τον κόπο τους και αυτό τους κάνει "στατικούς". Η φωτιά δεν κάνει το ίδιο. Η φωτιά δεν δημιουργεί φράχτες κι ούτε σέβεται φράχτες. Η φωτιά "τρέχει". Δεν καθυστερεί. Καταπίνει ό,τι βρίσκει μπροστά της. Δεν την ενδιαφέρει να εκμεταλλευτεί αυτά τα οποία "κατακτά".
Οι Πέρσες αυτό δεν κατάλαβαν. Όταν τους επιτέθηκε ο Αλέξανδρος, αδράνησαν. Αυτός τους "έκαιγε" το δάσος και αυτοί τον περίμεναν. Τους "κατάπινε" πληθυσμούς, γιατί απλά τους ευνοούσε εις βάρος των δικών τους συμφερόντων και όχι εις βάρος κάποιων δικών του. Αυτό του έδινε τρομακτική "ταχύτητα". Δεν καθυστερούσε με γραφειοκρατικές δραστηριότητες πάνω στα κατακτημένα. Ο "πύρινος" στρατός του απλά έτρεχε. "Πυρπολούσε" τα πάντα στο πέρασμά του. Ο έλεγχος είχε χαθεί. Ακόμα και να νικούσαν τον στρατό του και να σκότωναν τον ίδιο, η ζημιά είχε γίνει. Αυτοί οι οποίοι ευνοήθηκαν από αυτόν δεν θα δέχονταν να επιστρέψουν στην προηγούμενη κατάσταση. Δεν τους συνέφερε να το κάνουν. Δεν μπορούσαν να ξαναδούν τον κόσμο όπως τον έβλεπαν παλιά και συνέφερε τους Πέρσες. Είχαν εξελληνιστεί και γίνονταν και οι ίδιοι φωτιά, που έδινε δύναμη στο πύρινο μέτωπο.
Η φωτιά είχε κάνει τη ζημιά της. Απ' όπου είχε περάσει, τα πράγματα δεν θα ήταν ποτέ ξανά τα ίδια. Από τη στιγμή που υπήρχε αυτό το δεδομένο και ταυτόχρονα ο Αλέξανδρος ήταν ζωντανός και ο στρατός του αήττητος, τα πράγματα ήταν ακόμα πιο δύσκολα. Το "πύρινο" μέτωπο ήταν ενεργό. Ήταν θέμα χρόνου να πλησιάσει την πρωτεύουσά τους. Το λάθος το είχαν κάνει. Υπερεκτίμησαν τις δυνατότητές τους και υποτίμησαν αυτές του "φαινομένου".
Τι έπρεπε να κάνουν; Αυτό το οποίο δεν καταδέχονταν. Να σβήσουν τη "φωτιά" στη γέννησή της, πριν αποκτήσει διαστάσεις. Να αμυνθούν πριν περάσει ο Αλέξανδρος στην Ασία. Να διαλύσουν τον στρατό του μέσα στην Ελλάδα. Να υποστηρίξουν τους αντιπάλους του. Να τρομάξουν τους συμμάχους του. Εκεί φάνηκε η άγνοιά τους. Γελούσαν με την απερισκεψία του νεαρού βασιλιά της Μακεδονίας. Ξαπλωμένοι και εν μέσω πορνών αξιολογούσαν τις ειδήσεις που τους μετέφεραν οι κατάσκοποί τους.
Στην κυριολεξία δεν καταδέχθηκαν ως αυτοκράτορες να αμυνθούν στην απειλή. Δεν καταδέχθηκαν να εμποδίσουν το πέρασμα του Αλεξάνδρου στην Ασία. Δεν έστειλαν ούτε ένα μικρό στρατιωτικό σώμα να σταματήσει την απόβασή του στην Ασία. Δεν διανοούνταν ότι έπρεπε να αμυνθούν άμεσα και με όλες τους τις δυνάμεις απέναντι σε έναν τόσο μικρό αντίπαλο. Νόμισαν πως όταν θα συναντιόντουσαν μ' αυτόν, απλά θα τον νικούσαν. Αυτό ήταν το λάθος. Το "φαινόμενο" το σέβεσαι και το πολεμάς πριν αρχίσει και μεγαλώνει. Το προλαβαίνεις στην εστία του. Αν μεγαλώσει, απλά περιμένεις το τέλος. Μια ολόκληρη ήπειρος μπορεί να καεί από ένα κουτάκι σπίρτα.
Αυτό ακριβώς έγινε τότε. Οι Έλληνες στην κυριολεξία "έκαψαν" την Περσική αυτοκρατορία. Από την επόμενη της κατάκτησής της αυτή έπαψε να υπάρχει. Σαν να μην υπήρξε ποτέ. "Έσβησε" από τη μνήμη ακόμα και του ίδιου του χώρου που τη γέννησε. Όταν το "φαινόμενο" έπαψε να έχει μπροστά του πρόκληση και άρα χώρο για να "κάψει", σταμάτησε την πορεία του. Σταμάτησε στον Ινδό. Σταμάτησε εκεί όπου ξεκινούσε ένας άλλος κόσμος με άλλα χαρακτηριστικά, τα οποία δεν αφορούσαν τους Έλληνες. Ένας άλλος κόσμος, που απλά δεν είχε "παρτίδες" με τη "φωτιά".
Από τον Ινδό όμως και πίσω τα πάντα είχαν "καεί". Από εκείνη τη στιγμή και πέρα θα έπρεπε απλά να ξαναχτιστούν τα "καμένα" με τη λογική και την ιδεολογία όμως του "φαινομένου". Από εκεί και πέρα ξεκινά η ιστορία των σύγχρονων αυτοκρατοριών. Των ελληνιστικού τύπου αυτοκρατοριών, οι οποίες φτάνουν στις μέρες μας. Η "φωτιά" πλέον ήταν ελεγχόμενη. Ήταν ο "λύχνος" των αυτοκρατοριών. Οι Έλληνες εντάχθηκαν στις αυτοκρατορίες ως "προνομιούχοι" και χωρίς να έχουν αντίπαλο να τους προκαλεί.
Προνομιούχοι στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, στη Βυζαντινή αυτοκρατορία, στην Οθωμανική αυτοκρατορία κλπ.. Το σύστημα το είχαν χτίσει οι Έλληνες και αυτοί γνώριζαν τις ιδιομορφίες του. Το σύστημα ήταν "πυρίμαχο", γιατί η "φωτιά" ήταν μέσα του. Οι αυτοκράτορες γνώριζαν την επικινδυνότητα του "φαινομένου" και το σέβονταν. Ποτέ δεν άφηναν τους Έλληνες απ' έξω στις μοιρασιές και στα προνόμια και το σημαντικότερο... ποτέ δεν θα τους άφηναν να δημιουργήσουν ξεχωριστό κράτος. Οι Έλληνες, ως ξεχωριστή κοινωνική τάξη της αυτοκρατορίας, δεν ήταν ποτέ επικίνδυνοι. Οι Έλληνες μόνον ως ξεχωριστή κοινωνία ήταν επικίνδυνοι.
Οι αιώνες "κυλούσαν" και οι Έλληνες εξυπηρετούσαν το σύστημα, όπως κι αν αυτό τους ονόμαζε. Όμως, στους αιώνες αυτούς οι εξελίξεις ήταν μεγάλες. Ο Δυτικός Κόσμος άρχισε ν' αναπτύσσεται με ρυθμούς μεγαλύτερους απ' ό,τι ο υπόλοιπος κόσμος. Ανακαλύφθηκε η Αμερική και αυτοί οι οποίοι την ανακάλυψαν τη μοιράστηκαν μεταξύ τους. Η εποχή της αποικιοκρατίας όλους αυτούς τους ισχυροποίησε σε απίστευτο βαθμό. Λαοί, χωρίς μεγάλο πολιτισμικό "βάθος", απέκτησαν μέγεθος αυτοκρατοριών. Η Αγγλία, που δεν έδωσε στον κόσμο ούτε μια συνταγή μαγειρικής, φιλοδοξούσε να "κυβερνά" τα κύματα. Είχε μέγεθος ασύλληπτο για προηγούμενες αυτοκρατορίες, οι οποίες επεκτείνονταν με "προσηλυτιστές" και όχι με κοινούς λοχίες "οικοπεδοφάγους".
Ο παραδοσιακός χώρος, που φιλοξενούσε τους Έλληνες, είχε σε μεγάλο βαθμό υποβαθμιστεί. Νέοι λαοί κυριαρχούσαν στον κόσμο. Νέοι λαοί όμως σημαίνει και νέες φιλοδοξίες. Για όσο διάστημα αυτές οι φιλοδοξίες δεν "ακουμπούσαν" το "φαινόμενο", κανένας δεν κινδύνευε. Για όσο διάστημα αυτές οι "αυτοκρατορίες" εχθρεύονταν τους Μάγιας, τους Ίνκας, τους Αβοριγίνες ή τους Πυγμαίους, κανένας δεν απειλούνταν. Ο "πυρίμαχος" χριστιανισμός κατακτούσε τον κόσμο, χωρίς να βρίσκει πουθενά αντίπαλο. Χωρίς να βρίσκει πουθενά κίνδυνο. Μπορούσε να κατακτά και να απειλεί ο ίδιος με "πυρπόληση".
Αυτός όμως ο χριστιανικός κόσμος ήταν αήττητος ως σύνολο. Αυτός ήταν η αυτοκρατορία. Αυτός έλεγχε τους Έλληνες. Για όσο διάστημα δεν υπήρχε κίνδυνος, δεν είχε πρόβλημα με τις φιλοδοξίες των φιλόδοξων νεόπλουτων μελών του. Αυτοκρατορίες "ονειρεύονταν" όλοι υπό τη "σκιά" του αυτοκράτορα της Ρώμης. Υπό τη σκιά του Πάπα. Αυτοκρατορίες ονειρεύονταν οι Γερμανοί, οι Γάλλοι και οι Βρετανοί. Όλοι αυτοί άλλοτε εκ του πονηρού και άλλοτε από άγνοια είχαν αρχίσει να "μιμούνται" την αυτοκρατορική λειτουργία. Ο πλούτος και η έλλειψη αντιπάλου τους το επέτρεπαν.
Έτσι σταδιακά άρχισαν υπό τη σκιά του χριστιανισμού ν' αναπτύσσουν τους δικούς τους αφελείς --ισμούς. Άρχισαν δηλαδή ν' αναπτύσσουν αυτοκρατορική συμπεριφορά και να προσπαθούν να "δέσουν" στα άρματά τους όσες χώρες δεν μπορούσαν να κατακτήσουν. Κοντά στον αυτοκρατορικό ελληνισμό, τον χριστιανισμό, τον ισλαμισμό, τον βουδισμό κλπ. άρχισαν δειλά-δειλά να εμφανίζονται ο "βρετανισμός", ο "γαλλισμός", ο "γερμανισμός" κλπ. Όλες αυτές όμως οι ψευδοαυτοκρατορίες ήταν "ξύλινες". Το "πυρίμαχό" τους ανήκε στη σφαίρα ιδιοκτησίας της "μαμάς" αυτοκρατορίας, που ήταν ο χριστιανισμός. Απλά κάποιοι μπερδεύονταν.
Μπερδεύονταν, γιατί δεν καταλάβαιναν ότι οι αυτοκρατορίες στηρίζονται σε γνώση και όχι σε οικόπεδα. Το γεγονός ότι η βρετανική αυτοκρατορία είχε μεγαλύτερο μέγεθος από την αυτοκρατορία του Αλεξάνδρου, δεν την καθιστούσε αυτοκρατορία. Του Αλέξανδρου η αυτοκρατορία ήταν αυτοκρατορία από τότε που ο ίδιος και η παρέα του ανέλαβε τη διαχείριση της ελληνικής γνώσης. Ήταν αυτοκρατορία από τότε που χωρούσε σε ένα παλάτι της Μακεδονίας. Του Χριστού η αυτοκρατορία ήταν αυτοκρατορία από τότε που Αυτός και η παρέα Του ανέλαβε τη διαχείριση της Γνώσης του Θεού. Από τότε που χωρούσε σε ένα δωμάτιο, όπου δειπνούσαν Δάσκαλος και μαθητές.
Εκεί μπερδεύτηκαν οι Δυτικοί χριστιανοί, συγκρίνοντας τα μεγέθη. Την "πάτησαν" όπως την πατάει ένας στρατηγός, που νομίζει ότι είναι Αλέξανδρος, επειδή έχει μεγαλύτερο στράτευμα από εκείνον. Την "πάτησαν" όπως την πατάει ένας λαοφιλής πολιτικός, που νομίζει ότι είναι Ιησούς, επειδή έχει πιο πολλούς προσωπικούς οπαδούς από δώδεκα. Αυτό είναι λάθος, γιατί την αυτοκρατορία τη χαρακτηρίζει η γνώση και όχι το μέγεθος. Η αυτοκρατορία δεν κατακτά χώρους, συνυπάρχοντας με διαφορετικούς. Η αυτοκρατορία "καταπίνει" λαούς, γιατί τους κάνει όμοιους με τα μέλη της. Η αυτοκρατορία είναι μια πύρινη λαίλαπα και ο ηγέτης της μια καθαρή και άσβεστη "φλόγα".
Η αυτοκρατορία του Αλεξάνδρου επεκτεινόταν, γιατί "εξελλήνιζε" τους λαούς και άρα τους υπέτασσε στη εξουσία των Ελλήνων και άρα τη δική του. Η αυτοκρατορία του Ιησού επεκτεινόταν, γιατί "εκχριστιάνιζε" τους λαούς και άρα τους υπέτασσε στην εξουσία των Χριστιανών και άρα τη δική Του. Οι αυτοκρατορίες του Μωάμεθ, του Βούδα κλπ. έκαναν το ίδιο. Όλες αυτές οι αυτοκρατορίες ξεκινούσαν από το "μυαλό" του ιδρυτή τους και έφταναν μέχρι εκείνο το σημείο που το επέτρεπε η δυνατότητα της γνώσης της κάθε μιας. Αν αυτή η γνώση έχανε την αξία της, ακολουθούσε αυτόματα η κατάρρευση. Αν "έσβηναν" οι γνώσεις των ηγετών τους, "έσβηναν" και οι ίδιες. Δεν μπορούσαν ν' αναπαράγουν τα "κύτταρά" τους και πέθαιναν.
Οι νεόκοποι αυτοκράτορες αυτά όλα δεν τα γνώριζαν. Νόμιζαν ότι αρκούσε η δύναμη και το κεφάλαιό τους, για να καλύψει το κενό της γνώσης. Νόμιζαν ότι η απλή κατάκτηση είναι αρκετή. Δεν έβλεπαν για παράδειγμα οι Βρετανοί ότι η παραμονή τους στην Ινδία δεν "κατάπινε" τους Ινδούς. Δεν τους αποσπούσε από την αυτοκρατορία του Βούδα. Δεν έβλεπαν οι Γάλλοι ότι η παραμονή τους στην Αλγερία δεν "κατάπινε" τους Αλγερινούς. Δεν τους αποσπούσε από την αυτοκρατορία του Μωάμεθ. Δεν έβλεπαν ότι κατακτούσαν χωράφια και όχι ανθρώπους και άρα λαούς, όπως οι αυτοκρατορίες.
Έχοντας ελέγξει όλοι αυτοί τη Γαλλική Επανάσταση, νόμισαν ότι μπορούν να ελέγχουν τα πάντα. Είχαν εφεύρει το εθνικό κράτος και νόμισαν ότι είχαν βρει την τέλεια λύση. Η λύση, που θα μπορούσε να δώσει αιωνιότητα στο σύστημά τους. Η λύση, που θα μπορούσε σε μικροκλίμακες κρατών να διατηρεί τη "φωτιά" ζωντανή, χωρίς να απειλεί το σύστημα. Αυτό ήταν το εθνικό κράτος. Ένα σύστημα, που αντέγραφε την αυτοκρατορική λειτουργία και μπορούσε να διατηρεί "φωτιά" μέσα του. Όλοι αυτοί νόμιζαν ότι με ελεγχόμενο εξελληνισμό των πληθυσμών τους, θα μπορούσαν να δώσουν μόνιμα χαρακτηριστικά στα συστήματά τους. Θεώρησαν ότι μπορούσαν να υποτάξουν την ελληνική γνώση στις δικές τους φιλοδοξίες.
Νόμισαν ότι καμία γνώση δεν μπορεί να απειλήσει την ισχύ τους. Θεώρησαν ότι, από τη στιγμή που ελέγχουν την ελληνική γνώση, δεν κινδύνευαν από κανέναν. Από τη στιγμή λοιπόν που πρόβλημα με τη γνώση δεν είχαν και το κεφάλαιο στην κυριολεξία τους "περίσσευε", αισθάνονταν όλοι αυτοκράτορες. Όλοι με φιλοδοξίες να κατακτήσουν τον κόσμο, άσχετα αν δεν γνώριζαν τι θα κάνουν, αν θα το κατάφερναν. Η Ρώμη δεν ανησυχούσε, γιατί η ισχύς του χριστιανισμού ήταν τέτοια, που επέτρεπε τα "καπρίτσια" των ισχυρότερων μελών της.
Τα προβλήματα ξεκίνησαν, όταν άρχισε να "ανατέλλει" η βιομηχανική εποχή. Εκεί η Ρώμη "κοιμήθηκε". Γιατί; Γιατί ο ανταγωνισμός στη βιομηχανική εποχή θα έφερνε τους "αυτοκράτορες" στον παραδοσιακό χώρο, όπου υπήρχαν μεγάλες συγκεντρώσεις Ελλήνων. Αυθεντικών Ελλήνων και όχι εξελληνισμένων χριστιανών μέσα από τα ελεγχόμενα συστήματα εκπαίδευσης. Ο πόλεμος στη βιομηχανική εποχή θα γινόταν για το πετρέλαιο και τα κοντινότερα πετρελαϊκά κοιτάσματα για τους Ευρωπαίους ήταν στη Μέση Ανατολή. Άρα έπρεπε να ελεγχθεί η Οθωμανική αυτοκρατορία. Η αυτοκρατορία αυτή ήταν "χαλαρή", αλλά πολύ χρήσιμη για την παγκόσμια λειτουργία του συστήματος. Γιατί; Γιατί διατηρούσε το "φαινόμενο" σε ύφεση. Ούτε απειλούσε τον χριστιανισμό ούτε απειλούνταν από αυτόν. Είχε βρεθεί μια ισορροπία και αυτό δημιουργούσε συνθήκες ασφάλειας.
Οι Έλληνες ήταν από τους ευνοημένους της αυτοκρατορίας και δεν δημιουργούσαν προβλήματα. Στο μεταξύ όμως οι άλλοι σκοτώνονταν μεταξύ τους. Οι πανίσχυροι Άγγλοι έβλεπαν τον κίνδυνο από τη Γαλλία και τη Γερμανία. Φοβούνταν την επιρροή τους στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Ταυτόχρονα φοβούνταν και τους ίδιους τους Οθωμανούς. Η εποχή άλλαζε και η "χαλαρή" αυτοκρατορία ίσως να μην ήταν πλέον τόσο ακίνδυνη. Το βιομηχανικό κεφάλαιο είχε ιδιομορφίες, που μπορούσε να ξαναβάλει την Οθωμανική αυτοκρατορία στο "παιχνίδι" της κοσμοκρατορίας. Ήταν πλούσια, είχε αρκετά μορφωμένους πληθυσμούς —μεταξύ των οποίων και Έλληνες— και το χειρότερο απ' όλα… "καθόταν" επάνω στα πετρέλαια. Δεν ήταν δηλαδή δύσκολο να μετατραπεί σε μηδενικό χρόνο σε βιομηχανική δύναμη και να τινάξει τις ισορροπίες στον αέρα. Ήταν λοιπόν θέμα χρόνου το λάθος.
Το λάθος το έκαναν από κοινού οι μεγάλοι της Δύσης. Τι έκαναν; Αυτό το οποίο απαγορευόταν επί αιώνες. Επέτρεψαν στους Έλληνες να ιδρύσουν ανεξάρτητο κράτος και ό,τι αυτό συνεπάγεται. Θεωρούσαν ότι ήταν ακίνδυνη η ίδρυση αυτή και επιπλέον την έβλεπαν σαν ευκαιρία να διαλύσουν την Οθωμανική αυτοκρατορία που τους απειλούσε. Γιατί θεωρούσαν ότι ήταν ακίνδυνο; Τι άλλαξε και θεωρούσαν ακίνδυνο αυτό το οποίο επί αιώνες απαγορευόταν; Νόμιζαν ότι μπορούσαν με τη λογική του εθνικού κράτους να περιορίσουν το "φαινόμενο" εντός πολύ μικρών συνόρων και να το ελέγχουν. Θεώρησαν ότι όχι μόνον μπορούν να το ελέγχουν, αλλά και ότι μπορούν να εκμεταλλεύονται τις ιδιότητές του εις βάρος του.
Τι σημαίνει πρακτικά αυτό; Θεωρητικά η Ελλάδα, ως ένα φτωχό κράτος, δεν μπορούσε να έχει δυνατότητες ανάπτυξης και άρα ο εξελληνισμός του να πάρει "βάθος" επικίνδυνο. Θεωρούσαν ότι η υπανάπτυξη θα το καθήλωνε στο σημείο που τους βόλευε. Η κοινωνική βάση του κράτους θα παρέμενε αναγκαστικά σε ένα χαμηλό επίπεδο "εξελληνισμού". Θα παρέμενε αγράμματη και με μια απλή "ανάμνηση" της ελληνικότητάς της. Η αδυναμία του κράτους ν' αναπτυχθεί σ' έναν κόσμο γιγάντων θα το έκανε απόλυτα εξαρτημένο και άρα ελεγχόμενο. Αυτοί θα διόριζαν τις ηγεσίες του και σαν "προστάτες" της ανεξαρτησίας του θα είχαν λόγο σε όλες του τις υποθέσεις. Ένα ακόμα προτεκτοράτο ανάμεσα στα πολλά άλλα, απλά με ένα πιο διάσημο όνομα.
Αυτό ήταν το βασικό πλαίσιο στο οποίο θα λειτουργούσε το ελληνικό κράτος. Το "φαινόμενο" θα βρισκόταν υπό πλήρη έλεγχο. Πριν εκδηλώσει την οποιαδήποτε αντιδραστική τάση, θα προλάβαιναν να το ελέγξουν. Γνωρίζοντας τη λειτουργία του, προσπάθησαν και κατάφεραν να του δώσουν "προσανατολισμό". Εχθρός μόνιμος των Ελλήνων θα γινόταν οι Τούρκοι. Εθνικό "όνειρο" θα γινόταν η κατάκτηση της Πόλης. Ό,τι ήταν οι Πέρσες για τους αρχαίους Έλληνες, θα γίνονταν οι Τούρκοι για τους σύγχρονους. Ό,τι ήταν η Περσέπολη για τους αρχαίους Έλληνες, έγινε η Πόλη για τους σύγχρονους. Το "φαινόμενο" κόλλησε μόνιμα στους Τούρκους. Οι Άγγλοι "αρχιτέκτονες" και οι υπόλοιποι μεγάλοι της Ευρώπης ήταν σε ασφαλή "περιοχή", εφόσον αυτοί παρουσιάζονταν σαν απελευθερωτές των Ελλήνων. Αυτοί ήταν οι επαγγελματίες "φίλοι" τους. Βρίσκονταν κοντά στο "φαινόμενο", αλλά δεν είχαν "δοσοληψίες" μ' αυτό. Το έλεγχαν, αλλά δεν το προκαλούσαν.
Όμως, το πρόβλημα δεν ήταν μόνον αυτό. Πρόβλημα είχαν και με τους διάσπαρτους ελληνικούς πληθυσμούς σε χώρους όπου μπορούσαν να δημιουργήσουν πρόβλημα στη βιομηχανική εποχή. Σε πλούσιους χώρους με προοπτικές ταχείας εκβιομηχάνισης δίπλα σε πετρέλαια. Χώρους όπως η Μικρά Ασία ή τα παράλια τους Εύξεινου Πόντου. Χώρους, οι οποίοι θα μπορούσαν ν' αναπτυχθούν βιομηχανικά και λόγω εθνικής συγγένειας να "αποσπάσουν" τον έλεγχο της μικρής και υπανάπτυκτης Ελλάδας από τους Δυτικούς. Τι έκαναν; Εκμεταλλεύτηκαν τα χαρακτηριστικά των Ελλήνων, που τους στρέφουν εναντίον αυτοκρατοριών.
Δεν θα περίμεναν οι γενιές των Ελλήνων να "γεννήσουν" Μεγαλέξανδρο, για να κυνηγήσουν τον εθνικό τους στόχο. Οι Άγγλοι μόνοι τους "διόρισαν" Μεγαλέξανδρο έναν θλιβερό χαφιέ τους. Τον άθλιο Βενιζέλο. Τι έκανε αυτός; Κατέστρεψε τον ελληνισμό τόσο στον Εύξεινο Πόντο όσο και στη Μικρά Ασία. Έβαλε τη μικρή Ελλάδα να προκαλέσει αντίποινα, τα οποία εφαρμόστηκαν εις βάρος των γηγενών πληθυσμών. Έβαλε το ελληνικό κράτος να στείλει στη Σοβιετική Ένωση στρατό για την αντεπανάσταση και αυτό εξόργισε τους κομμουνιστές. Το αποτέλεσμα; Οι κραταιοί ελληνικοί πληθυσμοί της Μαύρης Θάλασσας να βρεθούν στην έρημο του Καζακστάν και να εξουδετερωθούν ως απειλή.
Ο ένας κίνδυνος είχε εξουδετερωθεί. Ο άλλος ήταν στη Μικρά Ασία. Οι Άγγλοι έβαλαν τον Βενιζέλο να κηρύξει τον πόλεμο στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Η Ελλάδα εισέβαλε στη Μικρά Ασία. Γιατί; Θεωρητικά, για να επανακτήσει το χαμένο της μεγαλείο, πρακτικά, για να προκαλέσει μόνη της την ανταλλαγή πληθυσμών. Την οργή των κομμουνιστών εις βάρος των Ελλήνων του Εύξεινου Πόντου τη συμπλήρωσε η οργή των μουσουλμάνων της Μικράς Ασίας εις βάρος των Ελλήνων.
Σ' έναν πόλεμο εξ’ αρχής στημένο και χαμένο, οι Έλληνες "παγιδεύτηκαν" από τα ίδια τους τα χαρακτηριστικά. Αυτά τα χαρακτηριστικά έγιναν η αιτία να δοθεί το άλλοθι στους Κεμαλιστές να διώξουν τους Έλληνες από τη Μικρά Ασία. Τα αυτοκρατορικά "όνειρα" των Ελλήνων —εξαιτίας ενός χαφιέ των Άγγλων— έγιναν ο απόλυτος "εφιάλτης" τους. Ό,τι είχαν καταφέρει μέσα σε χιλιάδες χρόνια, χάθηκαν από έναν χαφιέ μέσα σε μια πενταετία. Το "τέλος" του αυτοκρατορικού ελληνισμού φαινόταν οριστικό. Ο κόσμος είχε αλλάξει πλέον και δεν υπήρχε πιθανότητα να επιτρέψει στους Έλληνες να επανακάμψουν. Όλος ο ελληνισμός του κόσμου ήταν πλέον σε μια εθνική "κονσέρβα" υπό τον έλεγχο των Άγγλων. Ο άλλοτε κραταιός και πανίσχυρος ελληνισμός έγινε ένας φτωχός και υπανάπτυκτος λαός.
Το σχέδιο ήταν τέλειο… ή "μάλλον" τέλειο. Γιατί το λέμε αυτό; Γιατί όλα αυτά προϋποθέτουν μόνιμο έλεγχο. Το "φαινόμενο" ήταν κολλημένο στους Τούρκους, αλλά εκεί έπρεπε να παραμένει. Όταν η Ευρώπη παίρνει κάθε λίγο και λιγάκι "φωτιά" με τους εθνικούς πολέμους, επηρεάζει το "φαινόμενο". Αργά ή γρήγορα κάποιος από τους "μεγάλους" θα βάλει το "χέρι" του στη "φωτιά". Ο δρόμος για τα πετρέλαια περνάει από την Ελλάδα και είναι θέμα χρόνου κάποιος να της ζητήσει να κάνει πράγματα, τα οποία δεν θα της αρέσουν. Κάποιος θ' ανοίξει "παρτίδες" μαζί της.
Δεν πέρασαν μερικά χρόνια από την οριστική "κονσερβοποίηση" του ελληνισμού και η Ευρώπη ξαναπαίρνει φωτιά. Νέοι φιλόδοξοι "αυτοκράτορες" θέλουν να κατακτήσουν τον κόσμο. Ο δρόμος όμως για την κατάκτηση "περνάει" και πάλι μέσα από την Ελλάδα. Ο "άξονας" πρέπει να περάσει από την Ελλάδα, για να φτάσει στα πετρέλαια. Πρέπει, με βάση την ελληνική λογική, να τους νικήσει και άρα να τους "ταπεινώσει". Πώς θα δεχθούν όμως την "ταπείνωση" αυτοί οι οποίοι κοιμούνται με τον Αχιλλέα και τον Μέγα Αλέξανδρο στο μυαλό τους; Πώς θα νικηθούν αυτοί οι οποίοι ντρέπονται για τη φτώχεια τους και γνωρίζουν ότι το μόνο που τους απομένει, για ν' "αποδείξουν" κάτι σημαντικό στην παγκόσμια κοινωνία, είναι ο ηρωισμός τους και η συγγένεια αίματος με τους διάσημους αρχαίους προγόνους τους;
Ο "άξονας" επιτίθεται και το "φαινόμενο" ενεργοποιείται. Μετά από αιώνες αλλάζει ο εχθρός του. Η "φωτιά" κολλάει στο "ξύλινο" σύστημα του φασισμού. Ο "άξονας" γίνεται εχθρός του ελληνικού λαού και όχι απλά εχθρός του υπό αγγλικό έλεγχο ελληνικού κράτους. Ο "άξονας" αποκτά εχθρό το "φαινόμενο" και όχι τη βαλκανική "Μπανανία" με το όνομα "Ελλάδα". Ο "άξονας" μπορεί να νικήσει εύκολα τον στρατό της "Μπανανίας", αλλά πλέον θα πρέπει να νικήσει και τον ελληνικό λαό. Αυτό είναι το πρόβλημα και είναι μεγάλο.
Ο ελληνικός λαός είπε "ΟΧΙ" και αυτό δεν άλλαζε. Είναι αιώνιο "ΟΧΙ". Συμφέρει δεν συμφέρει, δεν τους νοιάζει. Σωστό ή λάθος, δεν τους απασχολεί. Το είπαν και από εκεί και πέρα είναι θέμα υπερηφάνειας. Θα το υπερασπιστούν όσο και να τους κοστίσει. Θα "εκτεθούν" στα μάτια της παγκόσμιας κοινωνίας; Τι θα πουν οι ξένοι; Ότι οι σύγχρονοι Έλληνες είναι "μπάσταρδοι", που δεν έχουν σχέση με τους αρχαίους ήρωες προγόνους τους; Το "φαινόμενο" αρχίζει πλέον κι ανεβάζει "θερμοκρασία". Τα μάτια "λάμπουν" και ένας λαός ολόκληρος βλέπει τον πόλεμο σαν "ευκαιρία" ανάδειξης και επανασύνδεσης με το "λαμπρό" παρελθόν.
Ο ελληνικός λαός είναι ο ΜΟΝΟΣ ΛΑΟΣ στον κόσμο που μέσα σε διάρκεια πέντε χρόνων ΝΙΚΗΣΕ με τον πιο απόλυτο τρόπο δύο "αυτοκρατορίες" και έγινε η αιτία της απόλυτης καταστροφής μιας τρίτης ακόμα μεγαλύτερης. Την ίδια στιγμή το αγγλοκρατούμενο ελληνικό κράτος των χαφιέδων έχασε καί τους δύο αυτούς πολέμους. Τι σημαίνει αυτό το φαινομενικά αντιφατικό; Πώς είναι δυνατόν ένας λαός να κερδίσει δύο πολέμους τη στιγμή που το κράτος του έχασε καί στους δύο;
Τον πόλεμο με τους Ιταλούς τον κέρδισε ο ελληνικός λαός μόνος του. Αυτός στήριξε τις λίγες μονάδες του τακτικού στρατού, που βρίσκονταν στα σύνορα. Ο λαός ήταν αυτός ο οποίος ανέλαβε τη διοικητική του μέριμνα. Έπλεκε, επιδιόρθωνε, μαγείρευε και κουβαλούσε ό,τι χρειαζόταν, για να πολεμάνε οι στρατιώτες. Ο λαός ανέλαβε τον εφοδιασμό του. Ο λαός ανέλαβε την περίθαλψή του. Ανήλικοι και γυναίκες κουβαλούσαν όπλα και πυρομαχικά εκεί όπου υπήρχε ανάγκη. Δεν σταμάτησε όμως μόνον σ' αυτά. Ο λαός μπήκε και στην ίδια τη μάχη. Αυτός ανέλαβε τις ειδικές "δυνάμεις" του. Υλοτόμοι έγιναν οι ιχνηλάτες του στρατού. Τσομπάνηδες έγιναν οι ‘καταδρομείς" του.
Ο λαός νίκησε τους Ιταλούς. Αυτός τους απώθησε από την Ελλάδα. Το ελληνικό κράτος εκείνον τον πόλεμο τον είχε χαμένο. Αυτό είναι κάτι το πρωτοφανές για τη σύγχρονη στρατιωτική ιστορία. Ηττήθηκε ένας πανίσχυρος στρατός από μεμονωμένες στρατιωτικές μονάδες και από έναν λαό. Δεν υπήρχε καν κεντρική διοίκηση. Δεν υπήρχε κεντρικό στρατηγείο. Οι αγγλόδουλοι της Αθήνας θεωρούσαν τον πόλεμο τόσο χαμένο, που δεν είχαν μπει στον κόπο οι στρατηγοί να πάνε στο μέτωπο για να ρίξουν έναν πυροβολισμό ή να δώσουν μια εντολή επίθεσης.
Το αρχιτρωκτικό, που παρίστανε τον αρχιστράτηγο του ελληνικού στρατού, δεν είχε μετακινήσει καν το επιτελείο του από την Αθήνα. Ο αρχιστράτηγος Παπάγος ήταν μόνον για "ταρατατζούμ και παράτες". Να φιλάει χέρια βασιλέων και πρέσβεων. "Ήρωας" σε καιρό ειρήνης να φοράει παράσημα, να κυνηγάει "κομμουνιστοσυμμορίτες" και να μοιράζει οικόπεδα σε στρατιωτικούς. Στον πόλεμο, που διεξήχθη επί των ημερών της αρχιστρατηγίας του, απλά δεν συμμετείχε. Από τις εφημερίδες έμαθε ο "αρχιστράτηγος" ότι ο στρατός του νίκησε τους Ιταλούς. Δεν είχε το ζώον ούτε την ευθιξία ν' αυτοκτονήσει για το μοναδικό και παγκόσμιο ρεκόρ στην παγκόσμια στρατιωτική ιστορία. Αρχιστράτηγος, που η νίκη του στρατού του να τον βρήκε με τις πιτζάμες μακριά από το μέτωπο της μάχης, δεν έχει ξαναϋπάρξει κι ούτε πρόκειται να υπάρξει. Ούτε ως απλός περίεργος παρατηρητής δεν είχε δει το πεδίο της μάχης. Ό,τι θυμόταν από την εποχή που ήταν ανθυπολοχαγός.
Η νίκη των Ελλήνων έκανε αίσθηση παγκοσμίως, εφόσον την ίδια εκείνη εποχή μια τεράστια Γαλλία έπεφτε στα χέρια του "άξονα" χωρίς καμία αντίσταση. Ο Χίτλερ γελούσε με τον Μουσολίνι. Γελούσε, γιατί δεν γνώριζε τι συμβαίνει. Επιτέθηκε κι αυτός στην Ελλάδα. Απέναντί του βρήκε κι αυτός δύο διαφορετικές καταστάσεις. Το κράτος της Αθήνας ήθελε να παραδοθεί και ο λαός αρνούνταν. Αξιωματικοί του ελληνικού στρατού αρνούνταν να πολεμήσουν και οι φαντάροι δεν εγκατέλειπαν τις θέσεις τους. Έδιναν άδειες στους στρατιώτες να επιστρέψουν στα σπίτια τους και δεν έφευγε κανένας.
Ο Χίτλερ είδε πώς είναι να πολεμάς έναν λαό χωρίς στρατιωτική ηγεσία. Από το πουθενά είχε απώλειες. Ο στρατός ήταν διαλυμένος και τα φυλάκια αντιστέκονταν χωρίς κανέναν απώτερο σκοπό. Απλά αυτοί οι οποίοι ήταν μέσα δεν ήθελαν να νικηθούν. Δεν τους ένοιαζε τίποτε άλλο. Δεν το έκαναν βάση κάποιου εναλλακτικού σχεδίου. Απλά δεν ήθελαν να γυρίσουν στα σπίτια τους νικημένοι. Δεν ήθελαν να τους πουν οι συντοπίτες τους ότι, στη μία και μοναδική φορά που τους δόθηκε η ευκαιρία να γίνουν ήρωες, αυτοί εγκατέλειψαν "Θερμοπύλες". Το αποτέλεσμα; Χωρίς επίσημο αντίπαλο ο γερμανικός στρατός καθυστερούσε επικίνδυνα και είχε μεγάλες απώλειες. Όταν έφτασε η ώρα της Κρήτης, τα πράγματα έγιναν ακόμα χειρότερα. Το τίμημα σε χρόνο και σε έμψυχο υλικό ήταν ακόμα πιο μεγάλο. Ο πιο ισχυρός στρατός του κόσμου "μάτωνε" από τον "στρατό" της "τσουγκράνας" και του "δρεπανιού". Ο Χίτλερ είχε μάθει αυτό το οποίο δεν ήξερε κι ο Ξέρξης.
Όπως ήταν φυσικό η μάχη των Ελλήνων χάθηκε. Οι Γερμανοί μπήκαν ως κατακτητές στην Ελλάδα. Ο αρχιστράτηγος των Ελλήνων αυτήν τη φορά δεν έμαθε για νίκη του από τις εφημερίδες. Τουλάχιστον είχε γλιτώσει και το "ταξίδι" στον Βορά. Τώρα ετοίμαζε τις βαλίτσες του, για να φύγει εκτός Ελλάδας. Τον ελληνικό λαό θα τον παρατούσε η ηγεσία του στο έλεος των κατακτητών, για να τον "σώσει" μακροπρόθεσμα. Όταν οι Έλληνες ετοιμάζονταν να υπομείνουν το αβάστακτο, οι ηγέτες τους έκλειναν δωμάτια σε ξενοδοχεία του εξωτερικού.
Ανάμεσα σ' αυτούς και η στρατιωτική ηγεσία. Ο αρχιστράτηγος ήταν έτοιμος και με τις βαλίτσες στο χέρι. Ξαφνικά οι πολιτικοί "ηγέτες" τού χρεώνουν τις ήττες και δεν τον παίρνουν μαζί τους. Κλάμα ο αρχιστράτηγος. Και πάλι δεν είχε τη στοιχειώδη ντροπή ν' αυτοκτονήσει. Και πάλι κάνει το κορόιδο, όταν ο λαός θρηνεί χιλιάδες θύματα, τα οποία έπεσαν ηρωικά για έναν εθνικό σκοπό, για τον οποίο ο αρχιστράτηγος πληρωνόταν να τον δει από απόσταση και δεν έκανε ούτε αυτό.
Η γερμανική "μπότα" πατάει την Ελλάδα. Το "φαινόμενο" όμως δεν νικιέται. Η "μπότα" που το πατάει είναι θέμα χρόνου να πάθει ζημιά. Η "φωτιά" κόλλησε πάνω της. Ο ελληνικός λαός δεν τα παρατάει. Δεν τον ενδιαφέρει αν έχασε τον πόλεμο στο στρατιωτικό επίπεδο. Βγαίνει στο βουνό. Δημιουργεί εκ του μηδενός το τερατώδες ΕΑΜ. Το οπλίζει μέσα από τις πολεμικές του πράξεις. Ο εκφραστής του ελληνικού λαού είναι πανίσχυρος και οπλισμένος. Μέσα σε τρία χρόνια σε μια απόλυτα γερμανοκρατούμενη Ευρώπη τα δύο τρίτα τής θεωρητικά κατακτημένης Ελλάδας είναι ελεύθερα.
Όμως, το ΕΑΜ ήταν εφιάλτης για τους πάντες. Δεν τρόμαζε μόνον τους Γερμανούς. Τρόμαζε και όσους φιλοδοξούσαν να τους διαδεχθούν στη μεταπολεμική περίοδο. Εξέφραζε τον ελληνικό λαό και όποιος κι αν είναι ο νικητής του πολέμου, θα το έβρισκε μπροστά του. Στους Γερμανούς έκανε τεράστια ζημιά, γιατί τους καθυστερούσε. Τους καθυστερούσε σε έναν πόλεμο όπου η ταχύτητα ήταν το ζητούμενο. Τους δημιουργούσε προβλήματα στα μετόπισθεν και δεν τους επέτρεψε να κάνουν περίπατο στη Μέση Ανατολή, όπως ήταν μέσα στις δυνατότητές τους. Αυτή η καθυστέρηση ήταν το αίτιο της ήττας του "άξονα". Δεν πρόλαβε να ελέγξει το πετρέλαιο και έμεινε από "καύσιμα". Οι Έλληνες, που με τον αγώνα τους συνέβαλαν σ' αυτήν την καθυστέρηση συνετέλεσαν στην ήττα αυτήν.
Όταν ηττήθηκαν οι Γερμανοί, η Ελλάδα ήταν η μόνη κατακτημένη χώρα που δεν είδε "απελευθερωτές". Δεν παρηλάσαν απελευθερωτές στις πλατείες της, όπως συνέβη στη Γαλλία, στην Ολλανδία, στη Δανία κλπ.. Η Ελλάδα είχε απελευθερωθεί από μόνη της πολύ καιρό πριν. Η Ελλάδα είχε απελευθερωθεί από το ΕΑΜ. Ένα ΕΑΜ-ΕΛΑΣ που είχε φτάσει στο σημείο να είναι πιο ισχυρό και πιο καλά εξοπλισμένο από τον προπολεμικό της τακτικό στρατό. Χάρη έκανε η Ελλάδα στον γερμανικό κατακτητικό στρατό, που του επέτρεψε να φύγει από τη χώρα. Αν άφηναν το ΕΑΜ ελεύθερο να δράσει, δεν θα επέστρεφε κανένας Γερμανός στρατιώτης ζωντανός στην πατρίδα του.
Οι Έλληνες είχαν νικήσει τις αυτοκρατορίες του άξονα. Τώρα όμως είχαν άλλα προβλήματα. Ο πόλεμος αποκάλυψε πράγματα, τα οποία ήταν καλά κρυμμένα. Διαχωρίστηκε ο λαός από την ηγεσία του. Ο λαός είχε δημιουργήσει με το αίμα του τη δική του ηγεσία. Το ΕΑΜ ήταν έτοιμο να σκοτώσει τους δοσίλογους των Γερμανών και ν' αφήσει στο απόλυτο περιθώριο τους αγγλόδουλους "παραθεριστές" του Νείλου. Είχε μάθει να ζει ελεύθερος και δεν θα ήθελε να επιστρέψει ξανά στους λακέδες των ιμπεριαλιστών. Αυτό όμως ήταν μια τρομακτική προοπτική για τους Άγγλους. Γιατί; Γιατί, χάνοντας τον έλεγχο της Ελλάδας, κινδύνευαν να χάσουν έναν πόλεμο στον οποίο είχαν νικήσει.
Η ανεξάρτητη Ελλάδα ήταν απειλή για τα αγγλικά συμφέροντα στην περιοχή. Η ανεξάρτητη Ελλάδα θα μπορούσε να χειριστεί τα εθνικά της συμφέροντα με τρόπο που αυτά να απειλούσαν την αγγλική πολιτική. Μπορούσε να γίνει σύμμαχος με τους Σοβιετικούς και να καταστρέψει έναν μεγάλο σχεδιασμό. Ταυτόχρονα οι Άγγλοι στον καιρό του πολέμου είχαν χάσει το μεγάλο τους "πλεονέκτημα" στην Ελλάδα. Μέχρι τον πόλεμο εμφανίζονταν σαν οι προστάτες της ελευθερίας του ελληνικού λαού. Στον πόλεμο, εξαιτίας λαθών και πανικού, έχασαν τη συμπάθειά του. Οι Έλληνες, εξαιτίας του αγγλικού αποκλεισμού και λόγω της πείνας που ακολούθησε, έχασαν εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες. Δεν τους συμπαθούσαν πλέον.
Για λόγους που δεν είναι του παρόντος να εξηγήσουμε, οι Αγγλοσάξονες αποφάσισαν την αλλαγή του παγκόσμιου σχεδιασμού. Σε συνεννόηση με τους Σοβιετικούς χώρισαν τον κόσμο σε Ανατολή και Δύση. Αυτό το έκαναν υποτίθεται για να εκμεταλλευτούν τη νίκη τους εις βάρος όλων των υπολοίπων. Για να λειτουργήσει όμως ένας τέτοιος σχεδιασμός, πρέπει να έχει μια ισορροπία. Το "οξυγόνο" της Δύσης ήταν τα πετρέλαια. Άρα έπρεπε η Ελλάδα, που βρισκόταν σ' εκείνον τον "δρόμο", να πάει με το μέρος του ισχυρού, ο οποίος προβλεπόταν να πάρει τα πετρέλαια της Μέσης Ανατολής. Στην προκειμένη περίπτωση με τους Αγγλοσάξονες. Οι Αγγλοσάξονες "καίγονταν" για τα πετρέλαια, γιατί χωρίς αυτά δεν είχε νόημα η νίκη τους. Ταυτόχρονα αυτά δεν ενδιέφεραν τη Σοβιετική Ένωση, γιατί είχε δικά της κοιτάσματα.
Άρα το πρόβλημα για τον νέο σχεδιασμό ήταν να πάει η Ελλάδα εκεί όπου προβλεπόταν. Να μην αφεθεί να "παίζει" με τα συμφέροντα των ισχυρών, προκειμένου να ισχυροποιηθεί η ίδια. Το πρόβλημα ήταν να επιβληθούν εκ νέου στην Ελλάδα οι προδοτικές και "απούσες" ηγεσίες, που την "έδεναν" στο άρμα των Αγγλοσαξόνων. Πώς όμως θα γινόταν αυτό; Την Ελλάδα δεν την έλεγχαν πλέον αυτοί οι λακέδες. Αυτοί βρίσκονταν στις όχθες του Νείλου και δεν γνώριζαν καν αν μπορούν να επιστρέψουν με ασφάλεια στα σπίτια τους. Την Ελλάδα την έλεγχε το ΕΑΜ. Την έλεγχαν άνθρωποι, που τους "αγαπημένους" των Δυτικών τούς προόριζαν για εκτελέσεις.
Τότε οι ισχυροί αποφάσισαν το χειρότερο δυνατό για τους Έλληνες. Τους έμπλεξαν σε έναν τρομερό εμφύλιο. Αυτοί οι οποίοι ελέγχονταν πλήρως από τον Στάλιν και τους Εγγλέζους δίχασαν τον ελληνικό λαό και τον έβαλαν να αλληλοεξοντωθεί. Κομμουνιστές και φασίστες έκαναν ό,τι τους διέταξαν τα' αφεντικά τους. Τα συμφέροντα ήταν μεγάλα και η κατάσταση επείγουσα για να υπάρξει καθυστέρηση. Οι Άγγλοι βιάζονταν πολύ, για να έχουν την πολυτέλεια να προστατεύσουν την εικόνα τους. Στα Δεκεμβριανά πυροβόλησαν Έλληνες. Βομβάρδισαν την Αθήνα. Γλίτωσαν τους δοσίλογους. Δολοφόνησαν εν ψυχρώ ήρωες της εθνικής αντίστασης. Επέβαλαν μισητούς βασιλείς. Μεθόδευσαν έναν τρομερό εμφύλιο. Εξόπλισαν εχθρούς, για να αλληλοεξοντωθούν πιο εύκολα. Έδωσαν εκ νέου την εξουσία στους αρχιστράτηγους με τις πιτζάμες.
Ποτέ και κανένας ισχυρός στην ιστορία των ανθρώπινων πολέμων δεν φέρθηκε τόσο αχάριστα, τόσο άσχημα και τόσο ύπουλα στους συμμάχους του όσο φέρθηκαν οι Εγγλέζοι στους Έλληνες. Ακόμα και ο Ταμερλάνος σεβόταν τους συμμάχους του. Οι Άγγλοι δεν είχαν ούτε καν τον πολιτισμό του Ταμερλάνου. Αιματοκύλισαν έναν σύμμαχο, ο οποίος τους βοήθησε καθοριστικά στη μεγάλη μάχη. Έναν σύμμαχο, ο οποίος νικούσε τον εχθρό τους, όταν αυτός βομβάρδιζε το ίδιο το Λονδίνο. Έναν σύμμαχο, που έβαλε "πλάτη" για τη δική τους νίκη-αναρρίχηση στην κορυφή του Κόσμου. Έναν σύμμαχο, που δεν τους κόστισε τίποτε. Δεν τον βοήθησαν με στρατεύματα. Δεν τον βοήθησαν με εξοπλισμό. Οι Εγγλέζοι μόνον χαφιέδες έστελναν στην Ελλάδα. Αυτόν τον σύμμαχο στη συνέχεια τον ξέσκισαν. Όταν όλοι οι λαοί πανηγύριζαν τη νίκη σ' έναν πόλεμο που τον είχαν χάσει, οι Έλληνες έκλαιγαν για έναν πόλεμο που είχαν κερδίσει.
Αυτά όλα ήταν αθλιότητες των Άγγλων. Αθλιότητες όμως, που τις "έβλεπαν" οι Έλληνες. Οι Άγγλοι είχαν περάσει πλέον τον Ρουβίκωνα. Ο κόσμος των Ελλήνων ήταν πλέον διαφορετικός. Το "φαινόμενο" πλέον είχε "κολλήσει" στους Αγγλοσάξονες. Του ήταν αδιάφοροι πλέον οι Τούρκοι. Του ήταν αδιάφοροι οι Γερμανοί, που ήταν νικημένοι. Οι Αγγλοσάξονες όχι μόνον τους σκότωσαν, αλλά και τους αδίκησαν στην ιστορική τους πορεία. Τους στέρησαν δόξα. Οι σύγχρονοι Έλληνες νίκησαν αυτοκρατορίες και αυτό αποκρύφτηκε από τους λαούς. Υποβαθμίσθηκε ακόμα και στους ίδιους τους Έλληνες από τις ίδιες της ελληνικές ηγεσίες. Μισούσαν οι ελληνικές ηγεσίες των λακέδων και των δοσίλογων τα επιτεύγματα των Ελλήνων, γιατί δεν συνέφεραν στα αφεντικά τους και δεν συμμετείχαν οι ίδιες πουθενά.
Γι' αυτόν τον λόγο είπαμε στην αρχή του κειμένου ότι οι σύγχρονοι Έλληνες ούτε στο περίπου δεν γνωρίζουν τι έκαναν τον τελευταίο αιώνα. Ούτε στο περίπου δεν γνωρίζουν πόσο "κοντά" είναι στη δόξα των προγόνων τους. Το κατόρθωμα του ιταλικού μετώπου —με δεδομένη τη διαφορά των τεχνολογιών των εποχών— ήταν μεγαλύτερο από τις ιστορικές Θερμοπύλες. Το κατόρθωμα του ΕΑΜ —με βάση το ίδιο δεδομένο και με μια ναζιστική Γερμανία σε πλήρη ισχύ και υπό στρατιωτικό συναγερμό— ήταν μεγαλύτερο από την Επανάσταση του 1821. Το "φαινόμενο" είχε αποδείξει τη διαχρονική του συνέχεια και κάποιοι του στέρησαν τη δόξα. Αυτοί οι κάποιοι ήταν οι Αγγλοσάξονες.
Τώρα πλέον οι Έλληνες θα είχαν απέναντί τους μόνον τους Αγγλοσάξονες. Τους Αγγλοσάξονες, που, για να τα καταφέρουν όλα αυτά, είχαν κάνει λάθη. Λάθη, πολλά λάθη. Οι Άγγλοι, προκειμένου να επιβάλλουν τον σχεδιασμό τους —με δεδομένο εκείνη την εποχή την ανυπότακτη Ελλάδα του ΕΑΜ—, "αυτοκτόνησαν". Μπήκαν σε ένα κοινό σύστημα με τους Αμερικανούς και "έχασαν" τη μάχη μέσα σε λίγα χρόνια. Μέσα σε λίγα χρόνια καταστράφηκε η μεγαλύτερη αυτοκρατορία που είχε υπάρξει ποτέ στον κόσμο.
Υπό την ηγεσία ενός ηλίθιου Τσόρτσιλ κατάφεραν το απίθανο. Προκάλεσαν τους χειρότερους εχθρούς του χριστιανικού συστήματος και ταυτόχρονα διέλυσαν την αυτοκρατορία τους. Αυτούς "κληρονόμησαν" οι Αμερικανοί. Το "φαινόμενο" είναι πλέον σταθερά "κολλημένο" στον Αγγλοσαξονισμό. Στον Αγγλοσαξονισμό, που εκφράζεται με τον ίδιο τρόπο, είτε ως Βρετανία είτε ως ΗΠΑ. Στον Αγγλοσαξονισμό, που επένδυσε την κυριαρχία του στο δίπολο με τη Σοβιετική Ένωση. Για όσο διάστημα υπήρχε Σοβιετική Ένωση, κανένας δεν κινδύνευε. Ακίνδυνο είναι το "φαινόμενο" σε τέτοιες συνθήκες. Μπορεί να "περιμένει", αλλά είναι ακίνδυνο. Οι γενιές μπορεί ν' αλλάζουν και να μην "ξεχνούν", αλλά δεν μπορούν να κάνουν και τίποτε.
Η Σοβιετική Ένωση όμως δεν ανταποκρίθηκε στις προσδοκίες των εμπνευστών της. Καταρρέει σαν χάρτινος πύργος τη δεκαετία του ενενήντα. Αυτό όμως αλλάζει τον γενικότερο σχεδιασμό ενός συστήματος, που είχε στηριχθεί πάνω σ' αυτήν. Άρα και πάλι θα πρέπει να δράσουν αυτοί οι οποίοι πρέπει να ελέγχουν τους λαούς και άρα και το "φαινόμενο". Οι Αγγλοσάξονες και πάλι ως ηγέτες και εκφραστές της Νέας Τάξης έπρεπε να έρθουν στην Ελλάδα, για να την "ευθυγραμμίσουν" με τα υπόλοιπα κράτη. Αυτό όμως προϋποθέτει νέες επεμβάσεις και άρα νέες προκλήσεις. Επεμβάσεις όμως και προκλήσεις στο "φαινόμενο" σε μια εποχή δύσκολη δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το "φαινόμενο" δεν ξεχνά. Το "φαινόμενο", αν σε βρει σε αδυναμία, θα σου επιτεθεί.
Αυτό περιμένουμε τώρα. Οι Αγγλοσάξονες ακόμα δεν έχουν καταλάβει τι γίνεται. Παίζουν παιχνίδια εις βάρος του "φαινομένου". Παίζουν παιχνίδια στην Κύπρο με το Σχέδιο Ανάν. Παίζουν στη Θράκη με τη μειονότητα. Παίζουν στη Μακεδονία με το όνομα. Παίζουν στην Ήπειρο με τους Αλβανούς. Παίζουν στο Αιγαίο με την υφαλοκρηπίδα. Διορίζουν πρωθυπουργούς ανάμεσα στους υπαλλήλους τους. Ελέγχουν τις υπηρεσίες ασφαλείας. Φακελώνουν πολίτες, χωρίς να δίνουν λογαριασμό σε κανέναν.
Παίζουν με τη "φωτιά" και δεν το καταλαβαίνουν. Στο απόγειο της δύναμής τους στην πραγματικότητα είναι πιο αδύναμοι από ποτέ. Ταυτόχρονα το "φαινόμενο" είναι πιο ισχυρό από ποτέ. Το αγγλοσαξονικό "δάσος" είναι θεόστεγνο και χωρίς άμυνες και το "φαινόμενο" σε υψηλές θερμοκρασίες. Ο ελληνικός πληθυσμός είναι στην καλύτερη δυνατή κατάσταση από πλευράς γνώσης και νοοτροπίας. Είναι καθαρά ελληνικός στο επίπεδο της παιδείας και όχι μόνον στο επίπεδο των τύπων.
Το "φαινόμενο" περιμένει. Το "φαινόμενο" δεν ξεχνά. Δεν ξεχνά ποιος το βύθισε στον εμφύλιο. Δεν ξεχνά ποιος του διχοτόμησε την Κύπρο. Δεν ξεχνά ποιος το έβαλε στη Χούντα. Δεν ξεχνά ποιος του λεηλάτησε την πατρίδα. Δεν ξεχνά και περιμένει. Περιμένει σαν να μην είχε να κάνει τίποτε άλλο όλους αυτούς τους αιώνες. Ένα "αεράκι" περιμένει και φτάνει εύκολα στην υπερατλαντική "Περσέπολη". Σύντομα θα πάρει "φωτιά" ο κόσμος. Την πιο λυτρωτική "φωτιά" που έχει δει στην ιστορία του. Μέσα σε λίγες μέρες κανένας δεν θα θυμάται τους Αγγλοσάξονες. Σαν να μην υπήρξαν ποτέ.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΪΑΝΟΥ
http://eamb-ydrohoos.blogspot.com

Σαμαράκης - "η τέχνη του κυβερνάν παρήγαγε μόνο τέρατα"

noreply@blogger.com (Panagiotis Peteinatos) — Sat, 10 Mar 2012 23:54:00 +0000

UPDATE Το άρθρο αυτό συντάχθηκε στις 11 Μαρ 2012 και γίνεται λόγος για τον πολιτισμό απέναντι στην πολιτική/κυβερνητική αυθαιρεσία. Ειρωνικά, ένα χρόνο μετά, από την Τετάρτη 12 Ιουν 2013, λόγω αυθαιρεσίας της Κυβέρνησης δεν υπάρχει πλέον ελεύθερη πρόσβαση στο αρχείο της ΕΡΤ, ούτε φυσικά το link με τη φωνή του Α. Σαμαράκη.

Αν δεν έτυχε ποτέ να διαβάσεις το διήγημα "Ζητείται Ελπίς" του Α. Σαμαράκη που άφησε ιστορία, το παραθέτω ολόκληρο. Καλό είναι όταν όλα γύρω σκοτεινιάζουν, να ανάβουμε και λίγο το λυχνάρι που λέγεται "πολιτισμός". Φωτισμένοι άνθρωποι μας τα είπαν όλα... σε μια εποχή που δεν ακούγαμε.

Επιπλέον, αν είσαι ανήσυχο πνεύμα, προτείνω να δεις ένα video με μια παλιότερη συνέντευξη του Α. Σαμαράκη στην ΕΡΤ. Δίνει τη δική του ερμηνεία για το "μη μιλάς, μη γελάς κινδυνεύει η Ελλάς", την πολιτική, τον Θεό, την ανεργία και τελικά την ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ όταν το πολιτικό σύστημα εξαπατήσει την κοινωνία. "Ποιος θα σώσει την Ελλάδα από τους σωτήρες της;" λέει στο 22ο λεπτό με ένα ύφος που είναι.. όλα τα λεφτά. Η εξουσία, κατά τον Σαμαράκη, διαχρονικά ακολουθεί τη μεθοδολογία "Μόκο ρε", ή αλλιώς "και βούλωστο και σκάσε". Για το εκπ. σύστημα είναι λιτός: "οι σφαγείς της ανθρωπότητας είχαν καλά πτυχία". Στο ίδιο βίντεο θα μάθεις την περιπέτεια που έζησε με τους Γερμανούς, όταν τον συνέλαβαν τα SS και τον καταδίκασαν σε θάνατο.

Λίγο πριν το τέλος της συνέντευξης αναφέρει τη φράση ενός ξένου στοχαστή "όλες οι τέχνες παρήγαγαν τα θαύματά τους, όμως η τέχνη του κυβερνάν δεν παρήγαγε παρά μόνο τέρατα". Ναι, ο Σαμαράκης είχε στο νου του και τους κυρίους Βενιζέλο, Παπανδρέου και Σαμαρά - που ήταν στο πολιτικό προσκήνιο το 94 όταν έδινε τη συνέντευξη. Σωστά άκουσες, η λέξη που έψαχνες τόσο καιρό είναι "τέρατα"!

Πόσο ωραίο θα ήταν ΑΥΤΟΣ ο Σαμαράκης να διδάσκονταν στα σχολεία!

Παναγιώτης Πετεινάτος

ΥΓ1. Αν μπορούσες να δεις όλη τη συνέντευξη, θα άξιζε να προσέξεις τα 2 τελευταία λεπτά, κατά την έναρξη της ομιλίας του στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Θα έβλεπες με ποια λέξη-κλειδί περιγράφει τους ακαδημαϊκούς.

ΥΓ2. Ο αρχικός τίτλος του άρθρου ήταν " Σαμαράκης για Παπανδρέου-Βενιζέλο-Σαμαρά - η τέχνη του κυβερνάν παρήγαγε μόνο τέρατα"

-------

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΛΠΙΣ
του Αντώνη Σαμαράκη

Όταν μπήκε στο καφενείο, κείνο το απόγεμα, ήτανε νωρίς ακόμα. Κάθισε σ' ένα τραπέζι, πίσω από το μεγάλο τζάμι που έβλεπε στη λεωφόρο. Παράγγειλε καφέ.

Σε άλλα τραπέζια, παίζανε χαρτιά ή συζητούσανε.

Ήρθε ο καφές. Άναψε τσιγάρο, ήπιε
δυο γουλιές, κι άνοιξε την απογευματινή εφημερίδα.
Καινούριες μάχες είχαν αρχίσει στην Ινδοκίνα. «Αι απώλειαι εκατέρωθεν υπήρξαν βαρύταται,», έλεγε το τηλεγράφημα.

Ένα ακόμα ιαπωνικό αλιευτικό που γύρισε με ραδιενέργεια.

«Η σκιά του νέου παγκοσμίου πολέμου απλούται εις τον κόσμον μας», ήταν ο τίτλος μιας άλλης είδησης.

Ύστερα διάβασε άλλα πράγματα: το έλλειμμα του προϋπολογισμού, προαγωγές εκπαιδευτικών, μια απαγωγή, ένα βιασμό, τρεις αυτοκτονίες. Οι δυο, για οικονομικούς λόγους. Δυο νέοι, 30 και 32 χρονώ. Ο πρώτος άνοιξε το γκάζι, ο δεύτερος χτυπήθηκε με πιστόλι.

Αλλού είδε κριτική για ένα ρεσιτάλ πιάνου, έπειτα κάτι για τη μόδα, τέλος την «Κοσμική Κίνηση»: «Κοκταίηλ προχθές παρά τω κυρίω και τη κυρία Μ. Τ. Χάρμα ευμορφίας και κομψότητος η κυρία Β. Χ. με φόρεμα κομψότατο εμπριμέ και τοκ πολύ σικ. Ελεγκάντικη εμφάνισις η δεσποινίς Ο. Ν.»

Άναψε κι άλλο τσιγάρο. Έριξε μια ματιά στις «Μικρές Αγγελίες»:

ΠΩΛΕΙΤΑΙ νεόδμητος μονοκατοικία, κατασκευή αρίστη, εκ 4 δωματίων, χολ, κουζίνας, λουτρού πλήρους, W.C.
ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ εις σοβαρόν κύριον δωμάτιον εις β' όροφον, ευάερον, ευήλιον . . .
ΖΗΤΕΙΤΑΙ πιάνο προς αγοράν ...

Σκέψεις γυρίζανε στο νου του.

Από τότε που τέλειωσε δ δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, η σκια του τρίτου δεν είχε πάψει να βαραίνει πάνω στον κόσμο μας. Και στο μεταξύ, το αίμα χυνότανε, στην Κορέα χτες, στην Ινδοκίνα σήμερα, αύριο . . .

Πέρασε το χέρι του στα μαλλιά του. Σκούπισε τον ιδρώτα στο μέτωπο του · είχε ιδρώσει, κι όμως δεν έκανε ζέστη.

Ο πόλεμος, η βόμβα υδρογόνου, οι αυτοκτονίες για οικονομικούς λόγους, η «Κοσμική Κίνησις» . . . Το πανόραμα της ζωής!

Δεν είχε αλλάξει διόλου προς το καλύτερο η ζωή μας ύστερ' από τον πόλεμο. Όλα είναι, τα ίδια σαν και πριν. Κι όμως είχε ελπίσει κι αυτός, όπως είχαν ελπίσει εκατομμύρια άνθρωποι σ' όλη τη γη, πως ύστερ' από τον πόλεμο, ύστερ' από τόσο αίμα που χύθηκε, κάτι θ' άλλαζε. Πως θαρχόταν η ειρήνη, πως ο εφιάλτης του πολέμου δε θα ίσκιωνε πια τη γη μας, πως δε θα γίνονταν τώρα αυτοκτονίες για οικονομικούς λόγους, πως . . .

Σουρούπωνε. Μερικά φώτα είχαν ανάψει κιόλας στα μαγαζιά αντίκρυ. Στο καφενείο δεν είχανε ανάψει ακόμα τα φώτα. Του άρεσε έτσι το ημίφως.

Σκέφτηκε τη σύγχυση που επικρατεί στον κόσμο μας σήμερα. Σύγχυση στον τομέα των ιδεών, σύγχυση στον κοινωνικό τομέα, σύγχυση . . .

Δεν έφταιγε η εφημερίδα που έκανε τώρα αυτές τις σκέψεις. Τα σκεφτότανε όλα αυτά τον τελευταίο καιρό, πότε με λιγότερη, πότε με περισσότερη ένταση. Σκεφτότανε το σκοτεινό πρόσωπο της ζωής. Την ειρήνη, τη βαθιά τούτη λαχτάρα, που κρέμεται από μια κλωστή. Σκεφτότανε τη φτώχεια, την αθλιότητα. Σκεφτότανε το φόβο που έχει μπει στις καρδιές.
Στον καθρέφτη, δίπλα του, είδε το πρόσωπο του. Ένα πολύ συνηθισμένο πρόσωπο. Τίποτα δε μαρτυρούσε την ταραχή που είχε μέσα του.

Είχε πολεμήσει κι αυτός στον τελευταίο πόλεμο. Και είχε ελπίσει. Μα τώρα ήτανε πια χωρίς ελπίδα. Ναι, δε φοβότανε να το ομολογήσει στον εαυτό του πως ήτανε χωρίς ελπίδα.
Μια σειρά από διαψεύσεις ελπίδων ήταν η ζωή του. Είχε ελπίσει τότε , . .
Είχε ελπίσει υστέρα . . .

Κάποτε, πριν από χρόνια, είχε ελπίσει στον κομμουνισμό. Μα είχε διαψευσθεί κι εκεί. Τώρα δεν είχε ελπίδα σε καμιά ιδεολογία!

Ζήτησε ένα ποτήρι νερό ακόμα. Αυτή η διάψευση από τις λογής λογής ιδεολογίες ήτανε βέβαια γενικό φαινόμενο. Και παραπάνω από τη διάψευση, η κούραση, η αδιαφορία, που οι πιο πολλοί, η μεγάλη πλειοψηφία νιώθει μπροστά στις διάφορες ιδεολογίες.

Κοίταζε τα τρόλεϋ που περνάγανε ολοένα στη λεωφόρο, το πλήθος . . . Μπροστά του, η εφημερίδα ανοιχτή. Όλα αυτά που είχε δει και πρωτύτερα: η σκιά του καινούριου πολέμου, η Ινδοκίνα, οι δυο αυτοκτονίες για οικονομικούς λόγους, η «Κοσμική Κίνησις» . . .
Τσιγάρα! ένας πλανόδιος μπήκε.
Πήρε ένα πακέτο.
Στις έξι σελίδες της εφημερίδας: η ζωή. Κι αυτός, ήτανε τώρα ένας άνθρωπος που δεν έχει ελπίδα.
Θυμήθηκε, πριν από χρόνια, ήτανε παιδί ακόμα, είχε αρρωστήσει βαριά μια θεία του, ξαδέρφη της μητέρας του. Την είχανε σπίτι τους. Ήρθε ο γιατρός · βγαίνοντας από το δωμάτιο της άρρωστης, είπε με επίσημο ύφος:
Δεν υπάρχει πλέον ελπίς !

Έτσι κι αυτός, τώρα, είχε φτάσει στο σημείο να λέει:
— Δεν υπάρχει πλέον έλπίς !

Του φάνηκε φοβερό που ήτανε χωρίς ελπίδα. Είχε την αίσθηση πως οι άλλοι στο καφενείο τον κοιτάζανε κι άλλοι από το δρόμο σκέφτονταν και ψιθυρίζανε μεταξύ τους: «Αυτός εκεί δεν έχει ελπίδα!» Σα να ήταν έγκλημα αυτό. Σα να είχε ένα σημάδι πάνω του που το μαρτυρούσε. Σα να ήτανε γυμνός ανάμεσα σε ντυμένους.

Σκέφτηκε τα διηγήματα που είχε γράψει, δίνοντας έτσι μια διέξοδο στην αγωνία του. Άγγιζε θέματα του καιρού μας: τον πόλεμο, την κοινωνική δυστυχία. . . . Ωστόσο, δεν το αποφάσιζε να τα εκδώσει. Φοβότανε! Φοβότανε την ετικέτα που θα του δίνανε σίγουρα οι μεν και οι δε. Όχι, έπρεπε να τα βγάλει. Στο διάολο η ετικέτα! Αυτός ήταν ένας άνθρωπος, τίποτε άλλο. Ούτε αριστερός ούτε δεξιός. Ένας άνθρωπος που είχε ελπίσει άλλοτε, και τώρα δεν έχει ελπίδα, και που νιώθει χρέος του να το πει αυτό. Βέβαια, άλλοι θάχουν ελπίδα, σκέφτηκε. Δεν μπορεί παρά νάχουν.

Ξανάριξε μια ματιά στην εφημερίδα: η Ινδοκίνα, η «Κοσμική Κίνησις», το ρεσιτάλ πιάνου, οι δυο αυτοκτονίες για οικονομικούς λόγους, οι «Μικρές Αγγελίες» . . .
ΖΗΤΕΙΤΑΙ γραφομηχανή . . .
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ραδιογραμμόφωνον . . .
ΖΗΤΕΙΤΑΙ τζιπ εν καλή καταστάσει . . .
ΖΗΤΕΙΤΑΙ τάπης γνήσεος περσικός . . .
Έβγαλε την ατζέντα του, έκοψε ένα φύλλο κι έγραψε με το μολύβι, του :
ΖΗΤΕΙΤΑΙ ελπις

Ύστερα πρόσθεσε το όνομά του και τη διεύθυνση του. Φώναξε το γκαρσόνι. Ήθελε να πληρώσει, να πάει κατευθείαν στην εφημερίδα, να δώσει την αγγελία του, να παρακαλέσει, να επιμείνει να μπει οπωσδήποτε στο αυριανό φύλλο.

Άννα Βαγενά - κανείς δεν θα μπορέσει να κρυφτεί

noreply@blogger.com (Panagiotis Peteinatos) — Sat, 03 Mar 2012 15:17:00 +0000

Η Άννα Βαγενά, λιτή και περιεκτική, περιγράφει το παρόν και το μέλλον για όσους προσπαθήσουν να κρυφτούν από την ιστορία.

Στολίστηκαν οι ξένοι τραπεζίτες, ξυρίστηκαν οι Έλληνες μεσίτες - Ξυλούρης - Καρέζη

noreply@blogger.com (Panagiotis Peteinatos) — Mon, 13 Feb 2012 01:11:00 +0000

Δεν θα γράψω κάποιο σχόλιο για τη σημερινή ψηφοφορία στη Βουλή. Τα έχουν πει όλα ο Ξυλούρης με την Καρέζη . Παραθέτω τους στίχους του Ι.Καμπανέλη, με υπογραμμισμένες κάποιες φράσεις. Δεν έχω να προσθέσω τίποτα άλλο.

Παρηγοριά μας, 8 λεπτά υπέροχης μελωδίας από τη θρυλική Θεατρική παράσταση ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΤΣΙΡΚΟ κατά τη διάρκεια της Χούντας.

[...]

Καθώς τα μαγειρέψαν και τα φτιάξαν
από ξαρχής το λάκκο τους εσκάψαν
κι από κοντά οι μεγάλοι μας προστάτες,
αγάλι-αγάλι εγίναν νεκροθάφτες
και ποιος πληρώνει πάλι τα σπασμένα
και πώς να ξαναρχίσω πάλι απ' την αρχή
κι ας ήξερα τουλάχιστον γιατί.

[..]
Το σύνταγμα βαστούν χωροφυλάκοι
και στο παλάτι (=βλ. Βουλή) μέσα οι παλατιανοί
προσμένουν κάτι νέο να φανεί.

Στολίστηκαν οι ξένοι τραπεζίτες,
ξυρίστηκαν οι Έλληνες μεσίτες.
Εφτά ο τόκος πέντε το φτιασίδι,
σαράντα με το λάδι και το ξύδι
κι αυτός που πίστευε και καρτερούσε,
βουβός φαρμακωμένος στέκει και θωρεί
τη λευτεριά που βγαίνει στο σφυρί.

Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
μην έχεις πια την πείνα για καμάρι.
Οι αγώνες πούχεις κάνει δεν φελάνε
το αίμα το χυμένο αν δεν ξοφλάνε.
Λαέ μη σφίξεις άλλο το ζωνάρι,
η πείνα το καμάρι είναι του κιοτή,
του σκλάβου που του μέλλει να θαφτεί.

Δ.Καρκαβίτσας "Ο Ζητιάνος" 1896: Πως αντιδρούν οι πολιτικάντηδες στην οργή του κόσμου;

noreply@blogger.com (Panagiotis Peteinatos) — Sat, 22 Oct 2011 21:02:00 +0000

"Ο ζητιάνος" είναι το καλύτερο ίσως διήγημα του Ανδρέα Καρκαβίτσα. Δημοσιεύτηκε (σε συνέχειες) στην εφημερίδα Εστία το 1896 (μετά την πτώχευση του 1893).

Στο διήγημα ξετυλίγεται ο τρόπος σκέψης ενός πολιτικάντη (Βαλαχάς) και ενός οικονομικού απατεώνα (Ζητιάνου). Μέσα από "αντιήρωες" ο Καρκαβίτσας μας εξηγεί πως μεθοδεύεται συχνά η εκμετάλλευση και η εξαπάτηση. Οι ομοιότητες διηγήματος του 1896 (!) με την κρίση του 2011 είναι συγκλονιστικές!

Ο ΠΟΛΙΤΙΚΑΝΤΗΣ
Χώρισα το κείμενο σε μια διαδικασία 5 βημάτων, με 5 ενδεικτικά αποσπάσματα. Οι τίτλοι είναι δικοί μου. Δώστε ιδιαίτερη σημασία στο βήμα 5, στο πως αντιδρούν οι πολιτικάντηδες ή τα "παπαγαλάκια" μπροστά στην οργή του κόσμου.

Βήμα 1ον) από μικρός μαθαίνει να αναζητά την πιο "εύκολη" δουλειά.

Tην εύρισκε τέχνη χαμάλικη και περιωρισμένη. Kαλύτερα ήθελε να πάη στην αλυκή να βγάζη αλάτι. Tο αλάτι δεν θέλει και πολύν κόπο. Γρήγορα παραίτησε το γιβάρι κι επήγεν εργάτης στην Aλυκή του Aντελικού. Kι εκεί όμως δεν έμεινεν ευχαριστημένος ο Bαλαχάς. Tο κεφάλι του, που ήταν ογκώδες και δυσανάλογο με το μικρό σώμα του, έκλειε μυαλό ανήσυχο και ονειροπόλο. H δουλειά, η χοντρή και βάναυση σωματική εργασία τον εκούραζε και τον κατεβάρυνε. [...]

Βήμα 2ον) αναζητά εξουσία + "τυχερά" (διαφθορά)

[...] Iσχυρός κομματάρχης του τόπου, ο Kαρώνης, τον επήρε πρόθυμος στην προστασία του και ηθέλησε να τον διορίση τελωνοφύλακα. Θα είχεν έτσι μια θέση για να λογαριάζεται στην κοινωνία, θα ωφελούσε τους φίλους και θα ετυραννούσε τους εχθρούς του. O Bαλαχάς δεν εφάνηκε ούτε σ’ αυτό πρόθυμος. Δουλειά πολλή και ψωμί λίγο. Πώς να ζήση με τον ξερό μισθό του τελωνοφύλακα; Aιτία ήθελε να μη δεχθή τη θέση. Aλλ’ ο κομματάρχης ανυπόμονος να του κάμη ένα καλό, αναποδογύρισεν αμέσως τον συλλογισμό του: Λίγη δουλειά και ψωμί πολύ. Θα έχη μισθό, θα έχη και τυχερά. Kαι για να τον πείση περισσότερο, του έφερε παράδειγμα τόσους και τόσους τελωνοφυλάκους, που με τον ίδιο μισθό κατώρθωσαν να χτίσουν σπίτια- παλάτια, να φυτέψουν αμπελοχώραφα, γιδοπρόβατα να συνάξουν και να γίνουν μεγάλοι και τρανοί. Πώς αλλοιώς τα έκαμαν όλ’ αυτά παρά με τα τυχερά τους! Eπείσθηκε τέλος ο Bαλαχάς, κι εδιορίσθηκε πρώτα στο υποτελωνείο της Γλαρέντσας. Έτσι έκανε χίλιες καλές δουλειές.[...]

Βήμα 3ον) κυνηγά ψήφους απ'τους διορισμένους

Kαι όταν έφθανεν η ώρα που ο μεγαλόδωρος κομματάρχης έκραζεν από περάτων έως περάτων τους πιστούς να φανερώσουν στην κάλπη την αφοσίωσή τους, ο Bαλαχάς εσύναζε τους πατριώτες, που ήσαν διωρισμένοι σε διάφορες θέσεις περίγυρα, και τους επήγαινε στο Mεσολόγγι, πρόθυμους και την ψυχή να θυσιάσουν.[...]

Βήμα 4ον) ΩΡΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ! Οργή των ψηφοφόρων σαν "θάλασσα που βράζει"

Ήρθεν όμως εποχή που όσα και αν έκαμαν οι ψηφοφόροι, όσα τερτίπια εκλογικά και αν εμεταχειρίσθηκαν, όσες υποσχέσεις ρουσφετιών και αν έδωκαν, ο αγαθός κομματάρχης εκαταμαυρίσθηκεν. Aλλοί και αλλοίμονο τώρα στ’ ασκέρι!... Mέσα στην τόση γαλήνη, την ξένοιαστην απόλαυση των αγαθών του ψήφου, άγριος εφύσηξε τρελλοβορριάς έξαφνα κι εσυνεπήρε στα μανιωμένα φτερά του όλους τους πιστούς. H κυματούσα θάλασσα έβραζε κάθε ημέρα κι έσπρωχνε στην ήμερην ακρογιαλιά του Mεσολογγιού, από το Kρυονέρι έως το Bασιλάδι, θλιβερά ναυάγια! O Bαλαχάς μόλις εκατόρθωσε να σωθή μέσα σ’ αυτή την κοσμοχαλασιά. Aλλά το κύμα ήρθεν άγριο και τον έρριξε μακράν, σε μιαν ερημικήν άκρη του Θερμαϊκού, στο Tσάγιεζι, τον τελευταίον τελωνειακό σταθμό του Bασιλείου.[...]

Βήμα 5ον) πως αντιδρά το παπαγαλάκι/πολιτικάντης μπροστά στην ΟΡΓΗ του κόσμου;

Ο Kαρώνης [=ο πολιτκός προστάτης του ήρωα της ιστορίας] δεν απλώνει πλέον την προστατευτικήν αιγίδα του να σώση από τον νευροκαταλύτη κάματο τους πιστούς του τεμπελχανάδες. Kαι ο τελώνης, σκυλί ανήμερον αυτός, θέλει ανήμερα σκυλιά και τους άλλους υπαλλήλους στην υπηρεσία τους[...] έβραζεν από τον θυμόν του. Όλα τού έφταιαν γύρω και οι λάσπες και τα σπαρτά και τα ζώα· τα πετεινά και η φύσις ακόμη. Όλα τα έβριζε και τα εμισούσεν. Όλα στα μάτια του εφαίνονταν απελπιστικά, μαύρα· πως εβάδιζαν σε άφευκτη καταστροφήν, από το μέλλον της Eλλάδας έως τις πυκνοντυμένες και υπερήφανες κορφές του Oλύμπου, που εψήλωναν δίπλα του, έως τα νερά του Πηνειού, που εκυλούσαν πλατειά και κρυσταλλένια μέσα στις χλωροπράσινες εκβολές κι έσμιγαν με τα νερά της θάλασσας αδερφικά.

Σκεφτείτε τώρα τις ομοιότητες με τους σημερινούς πολιτικάντιδες (και τα παπαγαλάκια τους) που ορύονται για την επερχόμενη καταστροφή της Ελλάδος! Μπείτε στη θέση τους! Δείτε τι είχαν, και τι χάνουν. Όλους εκείνους τους πολιτικούς που με εκβιαστικά διλλήματα επιμένουν πως ΔΕΝ υπάρχουν εναλλακτικές. Τους πολιτικάντιδες που τα βλέπουν όλα απελπιστικά μαύρα και ηθελημένα ξεχνούν τις διεξόδους που δίνει η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ , η ΔΗΜΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΔΙΚΑΙΟΛΟΓΗΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ και ο ΔΙΚΑΙΟΣ ΚΑΤΑΜΕΡΙΣΜΟΣ των βαρών, ακόμα και σε συνθήκες φτώχειας.

Η ιστορία δεν τελειώνει εδώ. Ο Καρκαβίτσας συνεχίζει. Μας περιγράφει με πολύ ζωντανές εικόνες μια άλλη μορφή, εκείνη του οικονομικού απατεώνα. Εκείνου προσφέρεται ως "σωτήρας" να δώσει "γιατρικό".

ΠΩΣ ΟΙ "ΣΩΤΗΡΕΣ" ΔΙΝΟΥΝ "ΓΙΑΤΡΙΚΑ"

Ο ζητιάνος (Τζιριτόκωστας) έχει κάνει επιστήμη να εξαπατά τους απλούς χωρικούς προτείνοντας ένα "γιατρικό" για κάθε πρόβλημα. Ήταν ευρηματικός στο να εντοπίζει προβλήματα! Απότερος στόχος του να οικιοποιηθεί την περιουσία των άλλων.

Χαρακτηριστική η περίπτωση της Κρουστάλλω. Μια έγγυος που εκ πρώτης όψεως, δεν είχε κανένα πρόβλημα για να λύσει ο ζητιάνος, ούτε βρήκε κάποιο ενδιαφέρον αντάλλαγμα στο σπίτι της για να απαιτήσει. Ώσπου ακούστηκε... το βέλασμα ενός αρνιού. Ήταν πολύτιμο γιατί κρέας έτρωγαν μόνο 2 φορές το χρόνο. Με βάση το αντάλλαγαγμα, ο ζητιάνος σκαρφίστικε και το ... πρόβλημα!

Ο πανπόνηρος ζητιάνος ΔΕΝ ζήτησε το αρνί, αλλά μονάχα ένα νεφρό, για να προβλέψει-δήθεν-το φύλο του παιδιού. Μετά από 4 ολόκληρες σελίδες του διηγήματος ο ζητιάνος έπεισε την γυναίκα πόσο ωφέλιμο θα ήταν να σφάξει το μοναδικό αρνί της οικογένειας, για εκείνο το νεφρό. Πλέον, μπροστά στο άψυχο σώμα του αρνιού η γυναίκα έκλαιγε με λυγμούς. Και ο "σωτήρας" ζητιάνος:
– Kαλέ, μην κάνης έτσι, χριστιανή μου! [...] Mην κάνης έτσι και διορθώνεται το κακό. Σου δίνω γιατρικό· μην κάνης έτσι!...

Αυτά γράφτηκαν το 1896! Βλέποντας το κείμενο αλληγορικά, στην πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα αναρωτιέμαι: Σε ποιες προβλέψεις έπεσαν μέσα οι "σωτήρες" που με βεβαιότητα εξακολουθούν να δίνουν "γιατρικά" στο όνομα της Ελλάδος; Πόσα "νεφρά" πρέπει να μας ζητήσουν οι πολιτικάντηδες για να καταλάβουμε ότι ψεύδονται, και εποφθαλμιούν το μοναδικό μας "αρνί";

Η ΡΙΖΑ ΤΟΥ ΚΑΚΟΥ
Στις πρώτες κιόλας σελίδες του διηγήματος, ο συγγραφέας μας προϊδεάζει για την αιτία του κακού.

Απελπισμένοι τότε και απαιδαγώγητοι στις πολιτικές ελευθερίες, έκαμαν ό,τι και οι ομόφυλοί τους των παλαιών επαρχιών. Άφησαν τις κοινοτικές υποθέσεις στου πεπρωμένου τη διάκριση κι εκοίταξαν τ’ ατομικά τους. Καθένας έκαμε πολιτικό του φίλο εκείνον που κι επί τουρκοκρατίας ήξευρε πως είχεν δύναμιν αναγνωρισμένη.

ΡΑΓΙΑΔΕΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ
Ο Καρκαβίτσας, ρίχνει μεγάλο μέρος του φταιξίματος στους πολίτες και στη νοοτροπία του ραγιαδισμού τους. Είναι χαρακτηριστική περιγραφή των χωρικών που μιλούν για "πρόστυχους φόρους" και κάνουν τους Πατριώτες... μόνο πίσω από την πλάτη του Αγά (παρόλο που η Ελλάδα είχε μόλις απελευθερωθεί απ'τους Τούρκους).

Όταν εφανερωνόταν εμπρός τους [ ο Αγάς ], ασυνειδήτως, σαν να εκινούνταν από κανένα εσωτερικόν ελατήριον, εσηκώνονταν και του έκαναν τον ταπεινό χαιρετισμό. Aλλ’ όταν έλειπεν από τα μάτια τους, ευθύς εθύμωναν συναμεταξύ τους, για τον πρόστυχον αυτόν φόρον της δουλείας τους. Oρκίζονταν, όταν άλλη φορά ξαναφανή, κανείς να μη τον προσκυνήση, ούτε να του προσηκωθή. Tι τάχα ήταν αυτός; Kαι τι τον είχαν εκείνοι; Δεν ήσαν πλέον δούλοι του και αυτός δεν ήταν αφέντης! Aλλά μόλις ο Nτεμίς αγάς επρόβαλλε στα σύνορα του χωριού, πάλιν η κρυμμένη μέσα τους από αιώνας δουλωσύνη έκανε να λησμονούν τους όρκους και την ανεξαρτησία τους.

Τελικά τι παιζόταν στην Κερατέα;

noreply@blogger.com (Panagiotis Peteinatos) — Sat, 15 Oct 2011 18:54:00 +0000

Έχετε καταλάβει τι παιζόταν στα επεισόδια της Κερατέας; Ποια ήταν ακριβώς η πρεμούρα της κυβέρνησης; Στο κείμενο της προσφυγής που έγινε εναντίον του Γ. Παπανδρέου στο Διεθνές Ποιν Δικαστήριο της Χάγης, εξηγούνται αρκετά παραδείγματα κατάλυσης του Συντάγματος, στον τρόπο που ασκεί η Κυβέρνηση την εξουσία. Μεταφέρω το απόσπασμα που αφορά την Κερατέα.

[...]Άλλη μία τέτοια περίπτωση είναι η συμπεριφορά των ΜΑΤ στην Κερατέα Αττικής, μία προαστιακή περιοχή όπου οι κάτοικοι εναντιώθηκαν στην καταστευή ΧΥΤΑ στον αρχαιολογικό χώρο του Οβριοκάστρου. Όχι μόνο η κατασκευή τέτοιου ΧΥΤΑ θα καταστεί παράνομη ως το 2012 σύμφωνα με κανονισμούς της Ε.Ε. αλλά η περιοχή είναι αρχαιολογικός χώρος που έχει επίσης χαρακτηριστεί ως απείρου κάλλους. Οι Πόλίτες της Κερατέας συνεπώς αντιτάθηκαν στην κατασκευή αυτή και πρότειναν εναλλακτικές λύσεις επισήμως στην κυβέρνηση. Αντί άλλης απάντησης, τα μηχανήματα ιδιώτη εργολάβου που είχε αναλάβει το έργο εισέβαλλαν στην περιοχή συνοδευόμενα με άφθονα ΜΑΤ τα οποία, στην διαδήλωση και διαμαρτυρία των κατοίκων άρχισαν όχι μόνο να τους χτυπούν και να τους τρομοκρατούν αλλά και να καταστρέφουν την περιουσία των Πολιτών και να εισβάλλουν στα σπίτια όσο πιο βίαια γινόταν. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να αποβάλλει μία έγκυος γυναίκα και πολλοί άλλοι Πολίτες να υποστούν τραυματισμούς, από ελαφρύς έως σοβαρούς. Πρέπει να τονίσουμε ότι οι Πολίτες είχαν καταθέσει ασφαλιστικά μέτρα ενάντια στην κατασκευή αναφέροντας τους λόγους τους, τα οποία και κέρδισαν, αλλά αγνοήθηκαν και παραβιάστηκαν κατ' εντολή της κυβερνήσεως η οποία έστειλε τα ΜΑΤ για να επιβάλλουν την έναρξη των εργασιών ούτως ή άλλως. Η εντολή τους εισαγγελέα να απομακρυνθούν τα μηχανήματα του εργολάβου τελείως όχι μόνο δεν εισακούσθηκε ποτέ αλλά τα ΜΑΤ έμειναν εκεί να τα φρουρούν και ταυτόχρονα συνέχιζαν να τρομοκρατούν, να επιτίθενται και να καταστρέφουν.

Στο τέλος οι Πολίτες της Κερατέας κέρδισαν στο δικαστήριο αλλά τα ΜΑΤ απεχώρησαν μόνο όταν η όλη ιστορία και τα ρεπορτάζ από την Κερατέα έσπασαν το φράγμα της σιωπής των ΜΜΕ και οι υπόλοιποι Έλληνες κατάλαβαν ότι για όχι λιγότερο από πέντε μήνες οι συμπολίτες τους ζούσαν σε κατάσταση πολέμου. Ακόμα και τώρα οι Πόλίτες της Κερατέας είναι αναγκασμένοι να είναι σε συναγερμό για τυχόν παράνομη δραστηριότητα από τον εργολάβο με την υποστήριξη των ΜΑΤ και της κυβέρνησης στην περιοχή. Ο λόγος για όλα αυτά είναι ότι το συμβόλαιο για τον ΧΥΤΑ αξίζει κάποια εκατομμύρια ευρώ και θα είναι μη πραγματοποιήσιμο από το 2012, εξ ου και η βιασύνη της κυβέρνησης να επιβάλλει αυτή την παρανομία, μαζί με άλλους παρόμοιους, συναφείς λόγους. Για να ρίξουμε περαιτέρω φως στο θέμα, μέλη του ΔΣ την εταιρίας του εργολάβου λέγεται ότι είναι από τους κοντινότερους συνεργάτες του Γ. Παπακωνσταντίνου ο οποίος ήταν πριν Υπουργός Οικονομικών και τώρα είναι Υπουργός Περιβάλλοντος στις κυβερνήσεις Παπανδρέου.

Σήμερα ιστορική μέρα! Γιατί;

noreply@blogger.com (Panagiotis Peteinatos) — Wed, 07 Sep 2011 11:49:00 +0000

Με έκπληξη σήμερα διαβάζουμε με πόσο χαρά και ενθουσιασμό εξαγγέλλει η κυβέρνηση τα νέα μέτρα."ΗΜΕΡΑ ΟΡΟΣΗΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΙΣΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ". Τον ίδιο ενθουσιασμό φαίνεται να μοιράζονται και δημοσιογράφοι όπως στο άρθρο Αλλάζει η Ελλάδα σε ένα βράδυ χωρίς εκλογές; του Πορτοσάλτε.

Γιατί σήμερα είναι ημέρα χαράς και ενθουσιασμού;

1ον) Να χαρούμε για το ξεπούλημα; Τι δεδομένα έχουμε από Ολλανδία, Νορβηγία, Σουηδία κλπ; Ας κάνουμε ανάλυση με τις χώρες που έχουν θετικό πρόσημο εσόδων για να διαπιστώσουμε κατά πόσο συνυπάρχουν κερδοφόρες δημόσιες επιχειρήσεις. Ξέρουμε κανέναν χρεωμένο ταξιτζή να πουλάει το ταξί του να να ξεπληρώσει την επόμενη δόση του δανείου; Και μετά πως θα ζήσει; Τι κέρδος θα έχουμε αν πουλήσουμε τώρα τον ΟΠΑΠ και τι κέρδος αν γινόταν σωστή αξιοποίηση;

2ον) Γιατί να χαρούμε για τις απολύσεις; Μήπως οργανώθηκε κάποιο σοβαρό σύστημα αξιολόγησης των υπηρεσιών του δημοσίου για να πάρουν πόδι οι άχρηστοι; Ειλικρινά, βλέπει κάποιος τέτοια αξιολόγηση στον ορίζοντα; Θέλουμε χειρουργείο και μας βρήκαν καλό χασάπη με συνταγές πονάει κεφάλι-κόβει κεφάλι. Κυριολεκτικά όμως. Τώρα πονάει χέρι, άρα κόβει χέρι.. αύριο πόδι κλπ.

3ον) Μήπως με αυτές τις εξαγγελίες χτυπήθηκε ο συνδικαλισμός στη ρίζα του; Και η Βουλή τι είναι; Δεν είναι ένα τεράστιο κομματικό θερμοκήπιο συνδικαλισμού; Και τα ΜΜΕ ποιους προβάλουν απ'το πρωί ως το βράδυ; Δεν προβάλουν τους ίδιους και τους ίδιους; Και οι νέοι υποψήφιοι, δεν εξακολουθούν να είναι τα εκλεκτά παιδιά των κομμάτων;

4ον) Το μόνο που αλλάζει είναι ότι γινόμαστε φτωχότεροι. Η ιστορία, η οικολογία και η εξελικτική βιολογία μας διδάσκουν ένα πράγμα: σε συνθήκες έλλειψης πόρων κάποιοι κάποιοι θα επιζήσουν και κάποιοι θα εξαφανιστούν. Το ποιοι θα επιζήσουν, εξαρτάται από τους κανόνες του παιχνιδιού. Σε ένα σύστημα ατιμωρησίας οι κανόνες είναι τέτοιοι όπου οι πιο διεφθαρμένοι διατηρούν το κομπόδεμα που τους επιτρέπει και να συνεχίζουν να αυθαιρετούν και να πληρώνουν ενίοτε και πρόστιμα. Βέβαια, όσο το οικοσύστημα σαπίζει, θυμίζει περισσότερο το δέλτα του ποταμού, στην φάση που αρχίζει να μετατρέπεται σε βάλτο.

Ανοιχτή επιστολή παραίτησης 20χρονου από το ΠΑΣΟΚ

noreply@blogger.com (Panagiotis Peteinatos) — Tue, 06 Sep 2011 20:57:00 +0000

Ένα 20χρονο παιδί από την Χαλκίδα έστειλε την δικιά του απάντηση στον Μιχάλη Καρχιμάκη και στην επιστολή που έστειλε ζητώντας χρήματα για την κάρτα μέλους του ΠΑΣΟΚ. Εδώ και αρκετές μέρες έχει ξεκινήσει η διαδικασία για την ανανέωση της Κάρτας. Η διαδικασία αυτή δεν είναι απλά μια οικονομική ενέργεια αλλά μια ενέργεια πολιτική σύμφωνα με τον Μιχάλη Καρχιμάκη με αντίτιμο τα 12 ευρώ! Ο Σπύρος Παπαδάς όμως δεν του έστειλε χρήματα αλλά ένα email που καταγράφει πως βλέπει ένα νέο παιδί την όλη πολιτική κατάσταση της χώρα μας. Παράλληλα του ζήτησε και την διαγραφή του. (Πηγή της είδησης: apneagr από evianews.com )

Οι υπογραμμίσεις στο κείμενο έγιναν από το web4democracy.

"Αγαπητέ κύριε Καρχιμάκη, κύριε Παπανδρέου, Αγαπητό ΠΑΣΟΚ,

παίρνω την πρωτοβουλία, αντί να σας στείλω τα 12 ευρώ που μου ζητάτε, ώς ετήσια συνδρομή, για να ανανεώσω "τον άρρηκτο δεσμό με το Κίνημά σας", να σας στείλω κάτι πιο χρήσιμο.Δράττομαι της ευκαιρίας που παρουσιάζεται με την ιστορική ημερομηνία να σας στείλω μια επιστολή. Επιλέγω αυτήν την ημερομηνία γιατί έχει έναν έντονο συμβολισμό. Γιατι για πρώτη φορά η τρίτη Σεπτεμβρίου δε θα είναι γενέθλια του ΠαΣοΚ, αλλά μνημόσυνο... Καθώς το κίνημα πλέον είναι νεκρό....
Μια επιστολή, για τους λόγους που δέν προτίθεμαι να ανανεώσω τη συνδρομή με το Κίνημά σας. Θα συμφωνήσω με τον κ. Καρχιμάκη. Η δύναμη του ΠΑΣΟΚ ήταν η βάση του. Όμως ταυτόχρονα θα διαφωνήσω. Τώρα πια δέν είναι, δεν παραμένει όπως λέτε. Γιατί πολύ απλά δεν έχει δύναμη. Γιατι οι πολιτικές της κυβέρνησης ήρθαν σε τόσο ευθεία σύγκρουση με τη βάση του ΠΑΣΟΚ, και με τον ελληνικό λαό, που το ΠΑΣΟΚ, δικαίως, άν δέν αλλάξει ρότα, δε θα ξαναδεί θεού πρόσωπο. Οι"εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες που στηρίζουν το όραμα της Αλλαγής" όπως το οραματίζεται ο Πρωθυπουργός, δέν είναι τίποτα άλλο, απο ένα θλιβερό αποκύημα της φαντασίας σας. Οι εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες όντως υπάρχουν, αλλα πιά δέν είναι με το μέρος σας. Είναι αυτοί που συγκεντρώθηκαν στο Σύνταγμα και σας μούντζωναν χειροπόδαρα, είναι αυτοί που τους ωθήσατε στο σημείο να σας βρίζουν, να σας προπηλακίζουν και να σας γιαουρτώνουν. Είναι θλιβερά φαινόμενα, είναι αποδοκιμαστέα, όμως η εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης που τόσο πρόθυμα στηρίζει , αυτό το διαστρεβλωμένο απολειφάδι του ΠΑΣΟΚ, που εσείς θέλετε να αποκαλείτε κίνημα, είναι αυτή που προκαλεί και συνάμα δικαιολογεί τέτοια φαινόμενα.

Ποίος σας πιστεύει πιά; Λέτε στην επιστολή σας οτι θα σωθεί η χώρα απ'τη χρεωκοπία.Λυπάμαι που θα σας απογοητεύσω αλλά για άλλη μια φορά τρέφετε αυταπάτες. Το μόνο που καταφέραμε με αυτό το επονείδιστο κείμενο υποτέλειας του μεσοπρόθεσμου, ήταν να επιβραδύνουμε τη χρεωκοπία, τόσο ώστε οι πιστωτές μας, να ξεφορτωθούν τα ομόλογά μας. Αυτό που καταφέραμε ήταν να κάνουμε την Ελλάδα προτεκτοράτο, και να ξεπουλήσουμε τον όποιο εναπομείναντα δημόσιο πλούτο. Για να χρησιμοποιήσω και την ορολογία σας, αυτό που καταφέρατε ήταν να στερήσετε"ένα δίκαιο και αξιοπρεπές αύριο". Γιατί οι έννοιες δικαιοσύνη και αξιοπρέπεια είναι προκλητικά απούσες απο το μεσοπρόθεσμο και απο την όλη πολιτική που ακολουθεί το ΠΑΣΟΚ.

Λέτε επίσης οτι "το οργανωμένο ΠΑΣΟΚ έχει πάρει θέση στην πρώτη γραμμή". Άν εννοείτε ώς ΠΑΣΟΚ, μια χούφτα ανθρώπους που συνεδριάζει ιγκόγκνιτο με κλειστές πόρτες για να μήν τους πάρουν πρέφα και τους γιαουρτώσουν, τότε ναί! Αυτό το ΠΑΣΟΚ είναι στην πρώτη γραμμή και στηρίζει την κυβέρνηση. Αυτό που όμως έπρεπε να είναι και ήταν κάποτε το ΠΑΣΟΚ, είναι ο λαός, ο φτωχός κοσμάκης, που είναι απ'εξω απ'τις συνέδριάσεις των "ηρώων" της πρώτης γραμμής, και φωνάζει για την προδοσία. Γιατί είναι προδοσία, αυτό που διαπράττετε. Αφενός γιατί ώς κυβέρνηση το ΠΑΣΟΚ πρόδωσε και ξεπούλησε το λαό και τη χώρα κι αφετέρου το ΠΑΣΟΚ ώς κίνημα, που αντί να αντιδράσει σε αυτήν την άκρως αντίθετη με την ιδεολογία του κινήματος πολιτική, θεωρεί τον Πρωθυπουργό ώς άλλο Λεωνίδα, και τους 154 του ώς άλλους 300.
Δεν είναι έτσι! Οι ήρωες πεθαίνουν για το καλό των επόμενων γενεών. Και εσείς όχι μόνο δεν το κάνατε, αλλα φροντίσατε να μην μπορέσουμε ποτέ να σηκώσουμε κεφάλι. Και γι'αυτό κύριε Καρχιμάκη, δεν αισθάνομαι "απογοήτευση και πικρία". Αισθάνομαι οργή, αισθάνομαι αγανάκτηση που στερείτε το δικαίωμα απ'τη γενιά μου να μπορέσει να ζήσει η ίδια με αξιοπρέπεια και να είναι σε θέση να παράσχει ένα κόσμο βιώσιμο στα παιδιά της.

Τώρα πιά είστε ένα κόμμα απομονωμένο απ'την κοινωνία,αποδοκιμασμένο απ'το λαό και τον κόσμο της δουλειάς,ένα κόμμα που φοβάται να καλέσει τους αντιφρονούντες συντρόφους στις συνελεύσεις μήπως και χαλάσει το κλίμα που έχουν στήσει οι "ήρωες". Όσο το ΠΑΣΟΚ και η νεολαία ΠΑΣΟΚ δε διαχωρίζουν τη θέση τους απ' το έγκλημα που διαπράττεται, τόσο επιταχύνεται ο πολιτικός θάνατος του κινήματος. Γιατί ο ρόλος των οργάνων, των νομαρχιακών και των νεολαιών, είναι όταν το κόμμα ξεστρατίζει απ'αυτό που έπρεπε να είναι, να το επαναφέρουν στην τάξη. Το ΠΑΣΟΚ αυτή τη στιγμή δέν υπακούει στη λαϊκή του εντολή. Σκύβει πειθήνια το κεφάλι στις τράπεζες, στη Μέρκελ και στους οίκους αξιολόγησης.

Σε αυτό το ΠΑΣΟΚ , αρνούμαι να δώσω 12 Ευρώ, αλλα κυρίως αρνούμαι να δώσω την πίστη μου, την ψήφο μου και την ψυχή μου. Κύριε Καρχιμάκη λυπάμαι, αλλά δεν προτίθεμαι να ανανεώσω τη συνδρομή μου, και σας δηλώνω ρητά ότι αποδέχομαι τις όποιες επακόλουθες συνέπειες. Το ΠαΣοΚ έχω πάψει προ πολλού να το θεωρώ σοσιαλιστικό κίνημα. Αρνούμαι να συμφωνήσω με ένα κόμμα που λογοδοτεί στις τράπεζες,με ένα κόμμα που κυνηγά τον εργαζόμενο, που καταργεί το άσυλο και ξεπουλάει τα πανεπιστήμια,που επιβάλλει χουντική καταστολη, και διαλύει κάθε σχέση εμπιστοσύνης με το λαό. Η μή-ανανέωση της συνδρομής μου "είναι πρωτίστως μια ενέργεια πολιτική" .Είναι μια ενέργεια πατριωτική και συνάμα σκληρή, γιατί αποδέχομαι πώς όλα αυτά στα οποία πίστεψα, ήταν ένα ψέμα, γιατί αποδέχομαι οτι το ΠΑΣΟΚ σαν φορέας αλλαγής, προόδου και αναδιανομής, όπως διακηρύττεται στην διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη είναι πια μια ουτοπία.

Η φοιτητές και οι εργαζόμενοι πρέπει να πολεμήσουν με νύχια και με δόντια κόντρα σε αυτήν την τυχοδιωκτική φριντμανιστική πολιτική που εφαρμόζετε. Είστε άξιοι συνεχιστές του Καραμανλή, της ζαρντινιέρας και της ασύμμετρης απειλής.

Κλείνοντας, θα ήθελα να διαπιστώσω και να χαιρετήσω την δήλωση του πρωθυπουργού μετά τις Βρυξέλλες που είπε πως κινηθήκαμε βάσει σχεδίου. Το σχέδιο το είχε καταστρώσει ο Παπακωνσταντίνου, λέγοντας ότι η Ελλάδα είναι ένας Τιτανικός. Αυτό ήταν το σχέδιο. Χώσαμε τους πλούσιους στις σωσίβιες λέμβους, αφήσαμε τους φτωχούς να πνιγούν, και το καράβι να βυθιστεί.. Μόνο που ο καπετάνιος είχε τοτε το θάρρος να πάει μαζί με το καράβι.

Ντροπή σας πρώην σύντροφοι που ξεπουλήσατε το όραμα της 3ης του Σεπτέμβρη.

Είστε υπόλογοι απέναντι στην κοινωνία, αλλά κυρίως είστε υπόλογοι απέναντι στα παιδιά σας. Δεν μπορώ να πώ κάτι περισσότερο, παρα μόνο οτι θα σας κρίνει η ιστορία... Και οτι δέν θα είναι όσο απαλή μαζί σας όσο η αργυρώνητη ζώνη των ειδήσεων των 8.

Με οργή και αγανάκτιση,

Σπύρος Παπαδάς

Υ.Γ Θεωρώ εμαυτόν προ πολλού διαγεγραμμένο. Παρ'ολα αυτά θα σας ήμουν υπόχρεος άν με διαγράφατε, γιατί πλέον το να είσαι ΠΑΣΟΚος είναι ρετσινιά έτσι όπως καταντήσατε το κόμμα."

Σημαντικό! Διαβούλευση για τις νομοπαρασκευαστικές επιτροπές

noreply@blogger.com (Panagiotis Peteinatos) — Fri, 26 Aug 2011 17:43:00 +0000

Με πρωτοβουλία του Υπ. Διοικ. Μεταρ. και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης ξεκίνησε εδώ στο opengov διαβούλευση για το σχέδιο νόμου που αφορά την βελτίωση της "ρυθμιστικής διακυβέρνησης". Είναι σημαντικό γιατί καλούμαστε ως πολίτες να ανεβάσουμε τη γνώμη μας για τις επιτροπές, την πολυνομία, τα "παραθυράκια" κλπ.

Το σχόλιο που κατέθεσα αφορά το άρθρο 14 και τις νομοπαρασκευαστικές επιτροπές (και όχι μόνο). Το παραθέτω και εδώ.

Το άρθρο έχει ως εξής:

Άρθρο 14 Νομοπαρασκευαστικές επιτροπές
Στις νομοπαρασκευαστικές επιτροπές των Υπουργείων συμμετέχουν με απόφαση του Υπουργού ένας υπάλληλος του Γραφείου Νομοθετικής Πρωτοβουλίας καθώς και επιστήμονες εγνωσμένου κύρους και εμπειρίας με ειδικότητα αντίστοιχη του αντικειμένου της νομοθετικής ρύθμισης, ιδίως οικονομολόγοι και κοινωνιολόγοι.

Το σχόλιο:

Η πρωτοβουλία του Υπουργείου έχει ενδιαφέρον. Θα ήθελα όμως να καταγράψω ότι:

1ον) Δυστυχώς, όλες οι σημαντικές αποφάσεις των Υπουργείων σχεδιάζονται από ανώνυμες ομάδες έργου και επιτροπές «φαντάσματα». Όχι μόνο
σχεδιάζονται αλλά και υλοποιούνται από τέτοιες ανώνυμες ομάδες και επιτροπές. Στο όνομα της διαφάνειας και της ανοιχτής διακυβέρνησης οφείλουν όλες οι επιτροπές (νομοπαρασκευαστικές και μη) να είναι επώνυμες και τα στοιχεία των μελών να αναρτώνται σε συγκεκριμένη τοποθεσία στο διαδίκτυο (με σύντομο βιογραφικό και στοιχεία επικοινωνίας).

2ον) Κουλτούρα διαφάνειας και συμμετοχής. Η επωνυμία χρειάζεται ως κουλτούρα όχι για να συγκρίνουμε τους τίτλους σπουδών, άλλωστε τα πτυχία από μόνα τους δεν λένε τίποτα. Στόχος είναι να έχουμε όλοι μια εικόνα για τη διαδρομή του καθενός μέσα σε ένα υπουργείο. Η κοινωνική λογοδοσία (και η κοινωνική αναγνώριση αντίστοιχα) δημιουργεί μια «πίεση» για ταχύτερο και ποιοτικότερο έργο μέσα σε κάθε επιτροπή.

3ον) Ανοίγματα στο Ανθρώπινο Δυναμικό. Στην Ελλάδα, που ακόμα λειτουργεί με όρους «πρώην σοσιαλιστικού καθεστώτος», πιστεύουμε πως ένα πτυχίο ή μεταπτυχιακό πχ. στην Κοινωνιολογία σε κάνει αυτόματα περισσότερο «ειδικό» να προτείνεις λύσεις για κοινωνικά ζητήματα. Έτσι διαιωνίζονται όλα τα μακροχρόνια προβλήματα του τόπου.

Αν σταματήσετε να στελεχώνετε όλες τις επιτροπές με φίλους και γνωστούς σας, και αν δώσετε περισσότερη έμφαση στις δραστηριότητες και τα προσόντα του βιογραφικών που σας στέλνουν (και όχι μόνο στους τίτλους σπουδών) θα εκπλαγείτε. Θα εκπλαγείτε για το ανθρώπινο δυναμικό που υπάρχει στην Ελλάδα και αξιοποιείται μόνο όταν μεταναστεύσει στο εξωτερικό.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Ένας Υπουργός δεν μπορεί να έχει τα μάτια του παντού. Ούτε μπορούμε να μιλάμε για διαφάνεια και αποτελεσματικότητα όταν επικρατεί σκοτάδι στις νευραλγικές θέσεις των μεσαίων στελεχών που στηρίζουν εν τη γενέση τους όλες τις σημαντικές αποφάσεις. Με την ανωνυμία , οι χαρισματικοί είναι αδύνατον να διακριθούν, ενώ αντίθετα, σε αυτές τις ανώνυμες ομάδες «φαντάσματα» οι μέτριοι έχουν τον τρόπο τους να διαιωνίζουν την παρουσία τους. Η επωνυμία θα δώσει κίνητρο σε ανθρώπους με μεράκι να μπουν μπροστά. Αξιόλογα άτομα θα δεχθούν να συμμετάσχουν ακόμα και εθελοντικά, προκειμένου να στηρίξουν μια εθνική προσπάθεια.
Δυστυχώς, αυτό που φοβόμαστε είναι πως η ανωνυμία δεν είναι τυχαία αλλά προϊόν σκοπιμότητας. Βλέπουμε συνεχώς νομοθετικά «παραθυράκια» και πρόσωπα που καταλαμβάνουν θέσεις τις οποίες ουδέποτε θα αξίωναν σε κάποια ιδιωτική επιχείρηση. Ένας λόγος που οι πλατείες της χώρας θα ξαναγεμίσουν με αγανακτισμένους είναι η γενικευμένη πεποίθηση της «παρεοκρατίας» στη δημόσια διοίκηση. Ακόμα και με αυτή την Κυβέρνηση, το κράτος αποτελεί ένα «λάφυρο». Λάφυρο όχι απαραίτητα για τους πιο διεφθαρμένους, αλλά σίγουρα για τους πιο «φίλους», ανεξαρτήτως μετριότητας προσόντων.

Παναγιώτης Πετεινάτος
Ομάδα Γενικών Πολιτικών Προτάσεων για τη Διαφάνεια και την Ανοιχτή Διακυβέρνηση
Εθελοντές Διαδικτύου, ΠΑΣΟΚ
ethelontes.pasok.gr/diafaneia

Το ιντερνετ «Σκαλοπάτι» για αλκοόλ, τσιγάρο και ναρκωτικά?

noreply@blogger.com (Panagiotis Peteinatos) — Fri, 26 Aug 2011 14:56:00 +0000

«Σκαλοπάτι» για αλκοόλ, τσιγάρο και ναρκωτικά τα κοινωνικά δίκτυα:

Δεν έχω πεισθεί από την αξιοπιστία της "μελέτης". Όσοι έχουν καρκίνο του πνεύμονα, συχνά έχουν κίτρινα νύχια, όμως τα κίτρινα νύχια δεν προκαλούν τον καρκίνο του πνεύμονα. Ομοίως, όσοι νέοι δεν έχουν κατάλληλη υποστήριξη από το περιβάλλον τους καταλήγουν μόνοι στο internet, στο αλκοόλ κλπ. Το internet όμως...
έχει αιτιολογική σχέση; Αυτό είναι το ερώτημα! Θα είχε ενδιαφέρον να μάθουμε αν, ειδικά το internet αυξάνει ή μειώνει την επίδραση των άλλων παραγόντων. Η απλή λογική διδάσκει πως άλλο πράγμα είναι να βλέπεις τους άλλους μέσω του internet να καπνίζουν, και άλλο μέσα στην παρέα να απλώνει ο διπλανός το χέρι του να σου δίνει τσιγάρο.

Επιμέλεια: Γιάννης Δεβετζόγλου, gdevetzoglou@dolnet.gr
Οι έφηβοι που χρησιμοποιούν τα κοινωνικά δίκτυα στο Internet, όπως το είναι το facebook, καταλήγουν πιο συχνά να εθίζονται με ποτό και ναρκωτικά, σε σχέση με όσους δεν έχουν εικονική ζωή. Επιστήμονες του Εθνικού Κέντρου Εθισμού και Κατάχρησης Ουσιών του Πανεπιστημίου της Κολούμπια (CASA), διερεύνησαν μέσω Διαδικτύου τη συμπεριφορά περισσότερων από 1.000 παιδιά ηλικίας από 12 έως 17 ετών και ακόμη 1.000 μέσω τηλεφωνικής συνέντευξης. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της μελέτης, όσοι διαθέτουν καθημερινά αρκετό χρόνο στα κοινωνικά δίκτυα, έχουν πέντε φορές περισσότερες πιθανότητες να καπνίσουν, τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να πίνουν συστηματικά αλκοόλ και διπλάσιες πιθανότητες να καπνίσουν κάνναβη.
Οι ειδικοί διευκρινίζουν πως οι φωτογραφίες που βλέπουν στα συγκεκριμένα site με συνομήλικους τους να πίνουν ποτά και να διασκεδάσουν, αποτελούν ισχυρό μέσο ψυχολογικής πίεσης που δέχεται υποσυνείδητα ο ένας συνομήλικο από τον άλλον. Μάλιστα, το 40% των φωτογραφικών που βλέπουν οι έφηβοι, είναι από διασκέδαση με αλκοόλ και τσιγάρο. «Η σχέση μεταξύ των φωτογραφιών στα site κοινωνικής δικτύωσης διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη δομή του χαρακτήρα, καθώς αισθάνεται ότι εάν κάνει ότι βλέπει στη φωτογραφία θα είναι για πάντα ευτυχισμένος», σχολιάζει ο Τζόσεφ Καλιφάνο, διευθυντής του CASA. Ο ίδιος εξηγεί πως ούτε οι γονείς δεν έχουν τη γνώση και τα αντανακλαστικά για να αντιληφθούν πως επιδρούν οι φωτογραφίες στην ψυχολογία των εφήβων. Μάλιστα σε μελέτη που έγινε σε γονείς το 86% πιστεύει πως τα κοινωνικά δίκτυα στο Internet δεν επηρεάζουν καθόλου την ψυχολογική ωρίμανση του παιδιού τους. http://ygeia.tanea.gr/ Το εντόπισα από εδώ http://blogs.sch.gr/stratilio/archives/1445

Αλλαγές στην ιστοσελίδα

noreply@blogger.com (Panagiotis Peteinatos) — Fri, 26 Aug 2011 13:46:00 +0000

Το WEB4DEMOCRACY (W4D) άλλαξε design! Αυτή τη φορά χρησιμοποίησα ένα αυθεντικό template του Blogger και του τροποποίησα ριζικά τον κώδικα του html/css. Εξακολουθεί να έχει προβληματάκια που με τον καιρό θα τροποποιήσω.

Η δεύτερη είδηση είναι ότι το W4D, απέκτησε ένα νέο αδερφάκι, το WEB4EDUCATION (W4E). Το περιεχόμενό του θα είναι έκπληξη! Δεν έχει σε τίποτα να κάνει με την επικαιρότητα στην Παιδεία, μια επικαιρότητα που αγνοεί την ουσία του προβλήματος.

Έχοντας φάει τα νιάτα μου στα θρανία, με εξετάσεις επί εξετάσεων σε σχολεία, φροντιστήρια, πανεπιστήμια κλπ. σκέφτηκα να προσπαθήσω να φτιάξω ένα blog που θα αναζητήσει πιο μεθοδικά που ακριβώς είναι η ρίζα το προβλήματος στην σύγχρονη εκπαίδευση; Υπάρχουν θεωρίες, εφαρμογές και προεκτάσεις που - οι περισσότεροι - αγνοούμε;

Ελληνική παγκόσμια πρωτοτυπία: να και μια ευχάριστη είδηση

noreply@blogger.com (Panagiotis Peteinatos) — Mon, 22 Aug 2011 20:00:00 +0000

Ελληνική παγκόσμια πρωτοτυπία: ΔΩΡΕΑΝ περίθαλψη σε 6.000 λαθρομετανάστες
Με αφορμή την παραπάνω εμπρηστική είδηση (και τη σχετική αφίσα!) θα ήθελα να υπογραμμίσω ότι, κατά τη γνώμη μου, αυτή αποτελεί τη μοναδική ευχάριστη είδηση που διάβασα τον τελευταίο καιρό. ΜΑΚΑΡΙ τα 300 δισεκατομμύρια του ελλείμματος να είχανε πάει στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη των φτωχών ανθρώπων που έχουν ανάγκη. ΜΑΚΑΡΙ το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό έλλειμμα να προέρχονταν από εκεί, από τον αλτρουισμό μας.

Μη γελιόμαστε όμως γιατί το έλλειμμα βρίσκεται είναι αλλού. Είναι το έλλειμμα ανθρωπισμού εκείνων των "έξυπνων" που τα έφαγαν (πιθανόν και από μίζες στα συγκεκριμένα φάρμακα), και το έλλειμμα νοημοσύνης εκείνων που με τον έναν ή τον τρόπο καταφεύγουν πάλι να μετατοπίζουν την ευθύνη στους πιο αδύναμους: τους μετανάστες.

Ο τάφος του Μ. Αλεξάνδρου - απίστευτο σκάνδαλο ΠΑΣΟΚ & ΝΔ!

noreply@blogger.com (Panagiotis Peteinatos) — Thu, 18 Aug 2011 19:52:00 +0000

Απίστευτο και όμως αληθινό! Ο τάφος του Μ. Αλέξανδρου έχει ανακαλυφθεί στην Αίγυπτο, από μια ανεξάρτητη ελληνική αρχαιολογική ομάδα, αλλά η ανασκαφή διακόπηκε με πολιτική παρέμβαση της Ελληνικής Κυβέρνησης (!)

Κυκλοφορεί ένα απίστευτο Video (το εντόπισα από το ιστολόγιο της Αριδαίας) στο οποίο η αρχαιολόγος που ανακάλυψε τον τάφο του Μ. Αλεξάνδρου μιλά για την περιπέτειά της.

Βλέποντας το παραπάνω βίντεο μένω άναυδος και δεν ξέρω από που να ξεκινήσω. Ας τα πάρουμε από την αρχή. Ας μιλήσουμε πρώτα για το ιστορικό κομμάτι.

α) Η όαση Σίουα [1] - που έγιναν οι ανασκαφές- δεν αποτελεί έκπληξη. Οι πηγές αναφέρουν την επιθυμία του Αλεξάνδρου να ταφεί εκεί, και είναι λογικό, αφού το μαντείο του Άμμωνα Δία στην όαση αυτή έπαιξε ξεχωριστό ρόλο στη ζωή του. Η τοποθεσία αυτή είναι η νούμερο 1 υποψήφια.

β) Έτσι λοιπόν υπό την καθοδήγηση της αρχαιολόγου κ. Λιάνα Σουβαλτζή - χωρίς κρατική χρηματοδότηση - πριν 15 χρόνια, ξεκίνησαν οι ανασκαφές στο σημείο αυτό.

Στη μέση του πουθενά - ω του θαύματος! - εντόπισαν έναν τεράστιο Μακεδονικό τάφο 523 τετραγωνικά μέτρα, το μακεδονικό σύμβολο της Δυναστείας, το άστρο, που περιβάλλεται από ρόμβο. Εντοπίστηκαν ολόγλυφα αγάλματα των λεόντων και άλλα σύμβολα βασιλικής εξουσίας. Και φυσικά βρέθηκαν επιγραφές που πιστοποιούν το γεγονός. Όλα τα ιστορικά στοιχεία "φωνάζουν" από μακριά τις λέξεις Μακεδονία + Αλέξανδρος. Το μόνο που έλειπε ήταν να αλοκληρωθούν ανασκαφές στο υπόγειο, το κύριο σώμα του τάφου, που δεν αποκλείεται να βρεθούν συνταρακτικά στοιχεία, όπως πχ. το ταριχευμένο σώμα του Αλεξάνδρου!

γ) Εδώ και 15 χρόνια, με αδικαιολόγητη παρέμβαση του ελληνικού κράτους, έχουν σταματήσει οι ανασκαφές και έχουν εγκαταληφθεί οι εργασίες! Οι παρεμβάσεις ξεκίνησαν επί ΠΑΣΟΚ (Σημίτη) και εξακολούθησαν επί ΝΔ Καραμανλή (ναι, επί ημερών του "Μακεδόνα" πρωθυπουργού μας!).

δ) Η υπεύθυνη των ανασκαφών (κα Σουβαλτζή) μίλησε προσωπικά με πολλά κυβερνητικά στελέχη προσπαθώντας να βγάλει άκρη. Μας μεταφέρει ένα εξαιρετικό ανθολόγιο με απαντήσεις που έχει λάβει. Διαβάστε και θαυμάστε τους πολιτικούς μας!

ΠΑΓΚΑΛΟΣ (Υπ. Εξωτ - ΠΑΣΟΚ): καλύτερα να "μη μιλάμε για τάφο Μ. Αλεξάνδρου γιατί δημιουργεί εθνισμό"!!! "να ρίξουμε τους τόνους" για τη σημασία του ευρήματος.
ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ (Υπ. Πολιτισμού - ΠΑΣΟΚ): ένας εκ των δύο εκτελεστικών οργάνων στην εντολή διακοπής των ανασκαφών
ΤΑΤΟΥΛΗΣ (Υφυπ. Πολιτισμού - ΝΔ): "εγώ το προχώρησα μέχρι που έπεσα σε τοίχο, κάποιοι το σταματούν"
Ξένοι αρχαιολόγοι και δημοσιογράφοι: "δυστυχώς είστε άτυχη που είστε Ελληνίδα, αν ήσασταν από Αμερική ή Ισραήλ θα μπορούσατε να συνεχίσετε το έργο σας"

Τα συμπεράσματα δικά σας!

[1] Γιατί στην όαση Σίουα (ή Σίβα); Siwa Oasis (Arabic: واحة سيوة‎ Wāḥat Sīwah, Siwi: Isiwan)

Πρώτον, επειδή ο ίδιος ο Αλέξανδρος είχε εκδηλώσει την επιθυμία να ταφεί εκεί.
Δεύτερον, οι ιστορικές πηγές αναφέρουν το "περίεργο" γεγονός κατά το οποίο ο Αλέξανδρος αντί να στραφεί ανατολικά να κατακτήσει την Περσία, οδεύει πρώτα νότια προς στην Αίγυπτο επισκεπτόμενος με ιδιαίτερη αγωνία (!) το περιβόητο Μαντείο του 'Αμμωνα Δία στην όαση Σίουα. Είναι γνωστό πως η μητέρα του Αλεξάνδρου Ολυμπία ήταν Ιέρεια αποκρυφιστικών τελετών (έτσι γνωρίστηκε με τον Φίλιππο). Είχε πείσει τον γιο της Αλέξανδρο από μικρό παιδί να πιστεύει πέρα για πέρα πως ήταν γιος του Δία. Μάλιστα, ως τα 14 του χρόνια, ο Αλέξανδρος εκπαιδευόταν ως μαθητευόμενος ιερέας (ώσπου τον ανέλαβε ο Αριστοτέλης). Στην όαση Σίουα εντοπίζονταν το πιο σημαντικό μαντείο του Άμμωνα-Δία της αρχαιότητας. Για τον Αλέξανδρο η όαση αυτή είχε την ίδια σημασία που θα είχε για έναν Χριστιανό να επισκεφτεί τα Ιεροσόλυμα.

Update 18/8/11: πρόσθεσα και τη θέση του Βενιζέλου για το ζήτημα.

Δυο απορίες προς το Υπουργείο Παιδείας

noreply@blogger.com (Panagiotis Peteinatos) — Wed, 13 Jul 2011 22:22:00 +0000

Το νομοσχέδιο γενικά έχει εξαιρετικά σημεία, αλλά και πολλές ασάφειες. Φοβάμαι συχνά, λύνουμε ένα πρόβλημα δημιουργώντας νέα.

Κατέθεσα λοιπόν 2 απορίες στο Blog του Υπουργείου Παιδείας ευελπιστώντας για πειστικές απαντήσεις. (το σχόλιο ακόμα αναμένει έγκριση από τον διαχειριστή)

Απορία 1η: όταν λέμε ποιοτικά συγγράμματα εννοούμε συνήθως τα διεθνούς κύρους αναγνωρισμένα Textbooks, των οποίων τα πνευματικά δικαιώματα δεν είναι Ελλήνων μελών ΔΕΠ. Η απορία λοιπόν είναι, πως τέτοιες μεταφράσεις θα μπορούν θα αναρτηθούν στο διαδίκτυο;

Παράδειγμα: η ανατομία του Netter ή του Gray θεωρούνται ΜΟΝΑΔΙΚΑ βιβλία στο είδος τους λόγω της εικονογράφησης. Μετά το 2014 θα μπορεί να έχει πρόσβαση σε αυτά τα βιβλία ο Έλληνας φοιτητής ή θα κληθούν τα μέλη ΔΕΠ να αρχίζουν να ζωγραφίζουν!

Απορία 2η: η ρίζα του προβλήματος της μονοκαλλιέργειας του «ενός συγγράμματος» ποια είναι; Είναι η διανομή των συγγραμμάτων που πρέπει να αλλάξει ή τα θέματα εξετάσεων/αξιολόγησης τα οποία ωθούν στην αποστήθιση από ένα και μόνο βιβλίο;

Φοβάμαι, γυρνάμε στις εποχές που ο καθηγητής βάζει έτσι και αλλιώς θέματα από ένα βιβλίο, αλλά ο φοιτητής δεν θα έχει τη δυνατότητα να το προμηθευτεί δωρεάν (χωρίς να του βγουν τα μάτια στην οθόνη του υπολογιστή).

Ανώνυμες Επιτροπές και Ομάδες Έργου "Φαντάσματα" στα Υπουργεία

noreply@blogger.com (Panagiotis Peteinatos) — Thu, 23 Jun 2011 13:50:00 +0000

Στα πλαίσια της δημόσιας διαβούλευσης του Υπ. Παιδείας διεξάγεται ένας ανοιχτός διάλογος για το Τεχνολογικό Λύκειο. Με αφορμή την εύστοχη παρατήρηση του κου Παράσχου, είναι νομίζω καιρός να επικεντρώσουμε στην ουσία ενός σημαντικού προβλήματος αδιαφάνειας στον τρόπο που λειτουργούν τα Υπουργεία. Μεταφέρω το σχόλιο που ανάρτησα στο OpenGov, (και αναμένει έγκριση από τον διαχειριστή).

Δυστυχώς, όλες οι σημαντικές αποφάσεις των Υπουργείων σχεδιάζονται και υλοποιούνται από ανώνυμες επιτροπές και ομάδες έργου. Στο όνομα της διαφάνειας και της ανοιχτής διακυβέρνησης θα έπρεπε να αναφέρεται και η επιτροπή / επιτροπές που δούλεψαν για την προετοιμασία όλων των νομοσχεδίων. Αναφορά με ονόματα και κυρίως την προέλευση / αντικείμενό τους.

Μια Κυβέρνηση που επικαλείται θεσμούς διαφάνειας & ανοιχτής διακυβέρνησης θα έπρεπε να δημοσιεύει με λεπτομέρειες ονόματα και τα βιογραφικά όλων των ατόμων που συμμετέχουν σε επίπεδο συμβούλων, επιτροπών και ομάδων έργου. Η επωνυμία χρειάζεται ως κουλτούρα όχι για να συγκρίνουμε τους τίτλους σπουδών (τα πτυχία από μόνα τους δεν λένε τίποτα) αλλά να κρίνουμε διαχρονικά τη διαδρομή του καθενός σε ένα υπουργείο.

Από το αποτέλεσμα του έργου τους θα ξεχωρίσουν οι άξιοι από τους μέτριους.

Ένας Υπουργός δεν μπορεί να έχει τα μάτια του παντού. Ούτε μπορούμε να μιλάμε για διαφάνεια και αποτελεσματικότητα όταν επικρατεί σκοτάδι στις νευραλγικές θέσεις των μεσαίων στελεχών που στηρίζουν εν τη γενέση τους όλες τις σημαντικές αποφάσεις. Με την ανωνυμία , οι χαρισματικοί είναι αδύνατον να διακριθούν, ενώ αντίθετα, σε αυτές τις ανώνυμες ομάδες «φαντάσματα» οι μέτριοι έχουν τον τρόπο τους να διαιωνίζουν την παρουσία τους. Η επωνυμία θα δώσει κίνητρο σε ανθρώπους με μεράκι να μπουν μπροστά. Αξιόλογα άτομα θα δεχθούν να συμμετάσχουν με χαμηλότερες αποδοχές (από ότι στην αγορά εργασίας) ή ακόμα και εθελοντικά αν χρειαστεί, προκειμένου να στηρίξουν μια εθνική προσπάθεια.

Δυστυχώς, αυτό που φοβόμαστε όλοι είναι πως η ανωνυμία δεν είναι τυχαία αλλά προϊόν σκοπιμότητας. Βλέπουμε και ακούμε για πρόσωπα που καταλαβάνουν θέσεις τις οποίες ουδέποτε θα αξίωναν σε κάποια ιδιωτική επιχείρηση. Ένας λόγος που οι πλατείες της χώρας γέμισαν με αγανακτισμένους είναι η γενικευμένη πεποίθηση της «παρεοκρατίας» στη δημόσια διοίκηση. Ακόμα και με αυτή την Κυβέρνηση, το κράτος αποτελεί ένα «λάφυρο». Λάφυρο όχι απαραίτητα για τους πιο διεφθαρμένους, αλλά σίγουρα για τους πιο μέτριους.

Στα θέματα της Παιδείας, της Υγείας, της Ανάπτυξης, πως θα βρεθούν λύσεις με φαντασία και μεράκι χωρίς τους πιο χαρισματικούς να μπουν επώνυμα μπροστά σε όλα τα πόστα; Πως θα υπάρξει σοβαρός σχεδιασμός και λογοδοσίας μέσα από ανώνυμες επιτροπές και ομάδες έργου;

CloseGov.gr - ο μύθος του OpenGov

noreply@blogger.com (Panagiotis Peteinatos) — Wed, 15 Jun 2011 11:09:00 +0000

Από τις πρώτες ημέρες διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ είχαμε εγκαίρως προειδοποιήσει και δημοσίως και "εκ των έσω". Το OpenGov με τον ανεύθυνο τρόπο σχεδιασμού & υλοποίησης θα γίνει boomerang! Δεν μπορείς να υποτιμάς τη νοημοσύνη του κόσμου με επικοινωνιακά "τερτίπια". Η ανοιχτή διακυβέρνηση έπρεπε να είναι μια επιλογή ουσίας, όχι επικοινωνιακή στρατηγική.

Το OpenGov στον αρχικό σχεδιασμό είχε δυο εξαιρετικούς στόχους, πρώτον την επιλογή των ικανότερων με αξιοκρατικές διαδικασίες, και δεύτερον την αξιοποίηση των σχολίων των πολιτών σε συγκεκριμένα νομοσχέδια. Και τα δυο είναι μύθος.

Πλην μεμονωμένων εξαιρέσεων, κατά πλειοψηφία επικράτησαν οι μέτριοι! Η "παρεοκρατεία" σε όλο της το μεγαλείο. Δεν αναζητήθηκε το ποιοτικότερο ανθρώπινο δυναμικό από την Ελλάδα και την ομογένεια. Ο σχολιασμός των νομοσχεδίων στο διαδίκτυο γίνεται - κατά κανόνα- για λόγους "εκτόνωσης" του πλήθους για να μπει η ταμπέλα της "διαβούλευσης". Επανειλημμένως, προσωπικά είχα καταγγείλει την πρακτική υλοποίησης των κυβερνητικών σχεδίων από ανώνυμες ομάδες έργου, από ομάδες "φαντάσματα" που δεν λογοδοτούν σε κανένα.

Τα οικονομικά μέτρα απλώς επιταχύνουν τις εξελίξεις. Αργά ή γρήγορα θα φτάναμε στο ίδιο σημείο με τρόπο προβλεπόμενο και νομοτελειακό. Αυτή είναι η αλήθεια. Σε όσους φέρουν θεσμικά την ευθύνη αυτής της κατάντιας, αφιερώνεται το παρακάτω βίντεο. Ας το δουν ως μια ύστατη έκκληση να "λάβουν το μήνυμα" και να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων.

( Video πηγή: http://desfaxto.blogspot.com/, μέσω του http://krogias.blogspot.com/ )