tag:blogger.com,1999:blog-61165376173394624282012-02-07T18:12:02.203+05:30તુ ગુજરાત, હુ ગુજરાત, દરેકના મનમા વસે છે ગુજરાત.... હુ તો બસ માન્ગુ અનન્તકાળ સુધેી ગુજરાત... આગળ સદા વધે છે...આપણુ આ ગુજરાત... જય જય ગરવી ગુજરાત...Parth Barothttp://www.blogger.com/profile/12842456592664178430noreply@blogger.comBlogger263125tag:blogger.com,1999:blog-6116537617339462428.post-25814602507736331282011-03-14T23:41:00.000+05:302011-03-14T23:41:00.288+05:302011-03-14T23:41:00.288+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">જેમ ટોચ પર બેઠેલો કાગડો કડી ગરુડ બનતો નથી...<div style="text-align: justify;">તેમ યોગ્યતા વગરનો માણસ સ્થાન નિભાવી શકતો નથી...</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">વાતોના વડા કરનારા લોકો અહીં બહુ છે આસપાસ...એમને આવડે છે .. બસ આજ ખાસ!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">દિમાગનું દહીં... અને મગજના ભજીયા...</div><div style="text-align: justify;">જરૂર પડી ત્યારે જ પ્રભુને ભજયા?</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">गुनाह वो नहीं ...जो कायदा और क़ानून तोड़ दे...</div><div style="text-align: justify;">गुनाह वो है .. जो ...</div><div style="text-align: justify;">दिल, रिश्ते और प्यार की लडियां तोड़ दे...</div><div style="text-align: justify;">ज़मीर और ईमान की कड़ियाँ तोड़ दे...</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ઈચ્છા એ દુખની માં છે...અને અપેક્ષા એ દુખની માસી! બંને સરખી જ છે...ફરક માત્ર એ છે... કે ઈચ્છા અંદરથી આવે છે.. અને અપેક્ષા બદલામાં!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">દુખ અને સુખ જેવું કઈ કદાચ હોતું નથી...</div><div style="text-align: justify;">માણસ પરિસ્થિતિને એમાં પરિવર્તિત કરે છે પોતાની માનસિક અવસ્થાને કારણે!</div><div style="text-align: justify;">કઠીન પરિસ્થિતિમાં સહન કરનારા લોકો જીતે છે પોતાની ધીરજને કારણે!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">કાલની ચિંતા કરવી જોઈએ... પણ એટલી બધી નહિ કે તમારી 'આજ' નો કાઈ મતલબ ના રહે! અને એમ તો ચિંતા ચિતા સમાન...અને ચિંતામાંથી બાર આવવાના રસ્તા છે....પણ...ચિતામાંથી...?</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6116537617339462428-2581460250773633128?l=wegujarati.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/wegujarati/~4/VSyZ_rNfFMM" height="1" width="1"/>Parth Barothttp://www.blogger.com/profile/12842456592664178430noreply@blogger.com0http://wegujarati.blogspot.com/2011/03/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-6116537617339462428.post-38403292757060305892010-12-24T12:05:00.000+05:302010-12-24T12:06:14.692+05:302010-12-24T12:06:14.692+05:30હુ હાથ ને મારા ફેલાવુ, તો તારી ખુદ્દાઈ દુર નથી,<br /><br />હુ માગુ ને તુ આપી દે, એ વાત મને મજુર નથી,<br /><br />નાઝીર દેખઇયા<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6116537617339462428-3840329275706030589?l=wegujarati.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/wegujarati/~4/K-ME5CH-P-Y" height="1" width="1"/>Asite Solutions Pvt Ltdhttp://www.blogger.com/profile/02462224714790034451noreply@blogger.com0http://wegujarati.blogspot.com/2010/12/blog-post_2331.htmltag:blogger.com,1999:blog-6116537617339462428.post-62669328846872155702010-12-24T11:52:00.001+05:302010-12-24T12:01:48.558+05:302010-12-24T12:01:48.558+05:30કાઇ પણ નથી લખાણ છ્તા ભુલ નિક્ળી,<br /><br />કેવી વિચીત્ર પ્રેમ ની કોરી કીતાબ છે.<br /><br />Mariz<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6116537617339462428-6266932884687215570?l=wegujarati.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/wegujarati/~4/TB4nx2EGeqk" height="1" width="1"/>Asite Solutions Pvt Ltdhttp://www.blogger.com/profile/02462224714790034451noreply@blogger.com0http://wegujarati.blogspot.com/2010/12/blog-post_24.htmltag:blogger.com,1999:blog-6116537617339462428.post-30973380019895240742010-12-11T10:40:00.000+05:302010-12-11T10:40:26.429+05:302010-12-11T10:40:26.429+05:30<div style="text-align: justify;">સિંગાપોરમાં આવે વખત થયો...ઓક્ટોબરથી અહી આવેલો.. અને હવે પાછો જઈશ, ત્યારે બે મહિના પૂરા થશે. લખવાની ઈચ્છા તો ઘણા સમયથી હતી, પણ કામના ભારણને લીધે એ શક્ય ન બન્યું...<br /> <br /> અહીની પ્રવાસની વાતો તો બહુ મળશે તમને, અને અહી વિષે જાણવું પણ સરળ છે. આજે Internet નાં માધ્યમને લીધે તમે પ્રવાસ શરુ કરતા પહેલા જ બધું જાણી શકો છો...અહી આપણે એની વાત નથી કરવાના... :)<br /> <br /> અહી આવીને શરૂમાં તો બધું ખૂબ અજાણ્યું લાગ્યું. નવા લોકો, નવો દેશ, નવી રીતો... અને નવું નવું જોવાનું અને જાણવાનું. અરે, પહેલા અઠવાડિયે તો સૌથી મોટો ત્રાસ જમવાનો નડ્યો..કારણકે અહી સાત્વિક શાકાહારી હોટેલ શોધવી પડે એમ હતું... પણ ધીરે ધીરે બધું થાળે પડી ગયું. વાતાવરણ તો ગરમી અને હૂંફાળું, એટલે એમાં આપણને લોકોને તકલીફ ઓછી પડે.આ દેશ હશે મુંબઈથી પણ નાનો કદાચ, પણ બધું ખૂબ જ વ્યવસ્થિત.<br /> <br /> પણ પેલું કે છે એમ,<b>"નવી વહુ નવ દા'ડા"</b>. બધું દૂરથી જોઇને સારું સારું લાગે, ફરવાની પણ મજા આવે, પણ વધારે સમય ઘરથી દૂર રહેવાનું આવે ત્યારે જ ખબર પડે.એક તો અહીના લોકોની રીતભાત જ અલગ! અહી કોઈ બસ કે ટ્રેઈનમાં પણ બાજુમાં બેઠેલા જોડે વાત ના કરે કે ન તો કોઈ પ્રતિભાવ આપે! અરે ઉપરથી બધા પોત-પોતાના iPod/iPhoe/iPad/Games એમાં જ વ્યસ્ત રહે. અરે ટ્રેઈન માં જઈએ તો લાગે કે આપણે એકલા જ મુસાફરી કરીએ છીએ!કોઈ અવાજ નહિ, ભલે ચિક્કાર ભરેલી ટ્રેઈનમાં પગ મૂકવાની એ જગ્યા ન હોય...!અને સાલું આપણા&nbsp; જેવા લોકો, કે જે માણસોથી જ ટેવાયેલા હોય, વાતો કરવાની આદત હોય, મિત્રો વગર સવાર જ ન પડતી હોય, એની તો જે હાલત થાય? એ તો જયારે થાય ત્યારે જ ખ્યાલ આવે ને :).<br /> <br /> જેમ જેમ કામમાં વ્યસ્તતા થતી ગઈ, એમ સમય પણ નીકળતો ગયો. અને આજે હવે પાછા&nbsp; જવાનો વખત આવ્યો ત્યારે નક્કી કર્યું કે આ બે મહિનાનું સરવૈયું શું કાઢવું? એ જ, કે<b> "ધરતીનો છેડો એટલે ઘર"</b>. આમાં હું કાઈ નવી વાર્તા માંડતો નથી યાર, આપણે બધા આ વાત જાણીએ અને સમજીએ છીએ..છતાં અવગણતા તો નથી ને, એ આપણે જોવાનું છે. ગમે તેમ કાંદા કાઢો, તો એ છેલ્લે તો ઘરે જ જવાનું છે એ વાત યાદ આવતા એક અનેરી "હાશ!" અનુભવાય છે... <br /> <br /> અહી આવીને મેં બીજા દેશોમાં જઈને ત્યાં પ્રમાણે પોતાની રીતભાતો (એટલે નહિ કે કપડા, પણ સંસ્કાર, નીતિ-નિયમો અને ખાધાખોરાકી વગેરે) બદલીને Foreigner થઇ ગયેલા દેશીઓ જોયા છે... અને અહીના લોકો કરતા પણ વધુ અહીના હોય એવો દેખાડો કરતા હોય છે.અને પોતાના દેશનું નામ આવતા જાત જાતના બહાના કાઢે, કે <b>"અહી તો બધું સરસ છે.. public transport સારું છે.. બધે AC છે... બહુ જ safe છે...લીલોતરી કેટલી છે?.."</b> અને કૈક કેટલાયે બાના...મે યાદ ય નથી બોલો શું કહું હવે :) <br /> <br /> પણ એને કહીએ ભાઈ, મુદ્દાની વાત કર કે તું અહી ડોલર ભેગા કરવામાં મજૂરી કરે છે...અને તને ત્યાં દેશમાં કદાચ જવાબદારી નહિ લેવી હોય ઘરની?કે કાંતો તને ત્યાની હરીફાઈમાં મજા નથી આવતી? તને દેશની ઠંડી, ગરમી અને ચોમાસું યાદ નથી આવતા...તને નવરાત્રી, દિવાળી, હોળી, ઉતરાણ, રમજાન, ઈદ... અરે ગણ્યા ગણાય નહિ એટલા તહેવારો છે, જે છાશવારે આપણને નવી ઉમંગ અને નવું જોમ આપે છે.. એ નથી ગમતું...કે તને તારા મહોલ્લા/સોસાયટીના ગલ્લે ગપ્પા મારવા નથી ગમતા? કે ત્યાની બજારમાં મળતી ચટપટી વાનગીઓ નથી ભાવતી? તારા મિત્રો નો સાથ કરતા તને એકલવાયું જીવન સારું લાગે છે? કે તને તારી માં-બાપે લાવેલી બાયડી નથી ગમતી?કે પછી ખુદ એ માં-બાપ જ બોજો લાગે છે જેના લીધે તું આજે આ જગ્યાએ છે? ઘણું બધું હોઈ શકે છે મિત્રો...અને એવું મને તો કઈ નથી લાગ્યું, કે જેના લીધે આટલું બધું છોડીને એકદમ સરળતાથી કોઈ ઘરથી દૂર આવી જાય!<br /> <br /> </div>હોય, કોઈ કોઈને પૈસાની સમસ્યા મારે આવવું પણ પડે. પણ થોડાક વર્ષોમાં&nbsp; (મારો મતલબ ૨ થી 5 વર્ષ જ) ત્યાં જતા કેમ નથી રહેતા તો? પણ અહી આવીને ધીરે ધીરે માયા વધતી જાય...અને ખુદ ભગવાને કહ્યું છે એમ, માયા કોઈને મૂકતી નથી.. અહી વસાવેલું બધું મૂકીને તો કેવી રીતે ઉડે પાછા? એટલે બસ, પછી NRI થઇ જવાનું.. અને ખરેખર તો ધોબીના.......... નહિ કહું તો એ સમજી જ ગયા હશો :) અને પછી વર્ષે દા'ડે દેશમાં આવીને નાટકો કરવાના... કે મને તો આ ના ચાલે,, તીખું નાં ચાલે... પાણી સાદું તો નાં જ પીવાય...અરે એ તો બધા જાણે જ છે કે કેવા કેવા નાટકો થતા હોય છે :)<br /> <br /> છેલ્લે એક જ વાત કહીશ...કે ઘરે ન રહી શકો તો કઈ નહિ, પણ જ્યાં જશો ત્યાં જ ઘર બનાવી દેશો, તો પછી પોતાના ઘરે ક્યારે જશો? અહી ઘરનો મતલબ તમે સમજી જ ગયા હશો... ઘરનો મતલબ એટલે ખાલી પોતાના ઘરના જ નહિ, પણ સગા-સંબંધી, મિત્રો, પાડોશી અને એવી કેટલીયે વાતો જે તમને ખરેખર ઘર શું છે અને ક્યાં છે તે યાદ અપાવ્યા કરશે...મળશે તમને અહી તમારા બાળપણના મિત્રોની કે ગામડાની માટીની સુગંધની યાદો? અરે તમે દેશમાં રહીને પણ વતનના ગામડે ઓછા જતા હોવ, તો વિદેશી થઈને તો... જરૂર છે મારે કઈ કહેવાની? <br /> <br /> જિંદગી એક જ છે... નક્કી આપણે કરવાનું છે... કે શું જોઈએ છે....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6116537617339462428-3097338001989524074?l=wegujarati.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/wegujarati/~4/Zh1xN1QZpZ8" height="1" width="1"/>Parth Barothttp://www.blogger.com/profile/12842456592664178430noreply@blogger.com3http://wegujarati.blogspot.com/2010/12/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-6116537617339462428.post-6104906064416011312010-11-30T20:12:00.000+05:302010-11-30T20:12:25.538+05:302010-11-30T20:12:25.538+05:30<div><div>મિત્રો... નવરાત્રી તો સિંગાપોરમાં ગઈ...એટલે ગરબાની રમઝટ હું માની શક્યો નથી... પણ આ એક સનેડો અહી રજૂ કરું છુ. એમાં તમારા વિચારો અને પંક્તિઓ પણ આવશે એવી હું આશા રાખું છુ... :) </div><div>&nbsp;</div><blockquote><div>એ.... સિંગાપોરમાં વરસાદ અને ગરમી પડે.... ઠંડીનું નહિ નામોનિશાન.....</div><div>લોકો બધા iPhone/iPod વાપરે....વ્યક્તિમાં નહિ કોઈ ભાન/ધ્યાન...<br /> કોઈ કોઈની પરવા નો કરે.... બધા પોતાનું તરભાણું ભારે લાલ સનેડો...<br /> સનેડો સનેડો... સનેડો સનેડો.. સનેડો સનેડો સનેડો લાલ સનેડો... <br /> ગુજરાતની વાર્તા માંડે લાલ સનેડો...ગુર્જર ધરાને યાદ કરાવે લાલ સનેડો...</div><div>એ.. <span id="6_TRN_26">internet <span id="6_TRN_27">જ છે સઘળું અહી...બાકી કઈ રાખ્યું નથી...</span></span></div><div>અહી બધું નકલી નકલી લાગે...એ મારો..ભારત દેશ મહાન લાલ સનેડો.... <br /> સનેડો સનેડો... સનેડો સનેડો.. સનેડો સનેડો સનેડો લાલ સનેડો... </div></blockquote></div><blockquote>ગુજરાતની વાર્તા માંડે લાલ સનેડો...ગુર્જર ધરાને યાદ કરાવે લાલ સનેડો...</blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6116537617339462428-610490606441601131?l=wegujarati.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/wegujarati/~4/JWcitnd4C60" height="1" width="1"/>Parth Barothttp://www.blogger.com/profile/12842456592664178430noreply@blogger.com0http://wegujarati.blogspot.com/2010/11/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-6116537617339462428.post-83841991258181554002010-08-19T06:26:00.010+05:302010-08-19T07:27:07.238+05:302010-08-19T07:27:07.238+05:30<span style="font-size: small;"></span><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">મિત્રો, હમણાં જ ૧૫ ઓગસ્ટ ગઈ. હિન્દુસ્તાનનો જન્મદિવસ તો ના કે’વાય... પણ હા... નવું જીવતદાન જરૂર મળ્યું હતું એ દિવસે... કઈ કેટલાયે લોકોએ પોતાની આખી જીન્દગી (અને કેટલાકે જીન્દગી, કારણ કે આખી જીન્દગી સુધી તો એ જીવ્યા પણ નથી!).. એની પાછળ ખર્ચી હતી ત્યારે આપણને આજે એ મહામૂલી આઝાદી માણવા મળે છે...</span><br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_szsM-EakoOE/TGwEXQGI_2I/AAAAAAAAFTg/0kbvW01wrV8/s1600/1.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/_szsM-EakoOE/TGwEXQGI_2I/AAAAAAAAFTg/0kbvW01wrV8/s320/1.png" width="240" /></a></div></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">પણ અહી હું આઝાદીની કથા કહેવા માટે નથી બેઠો. એ આપણને બધાને ખબર છે. એ દિવસે બધાને યાદ આવે છે કે <b>"ઓહો... અરે... આજે તો આપનો સ્વતંત્રતા દિવસ છે...આપણે તો ભૂલી જ ગયા હતા સાલું...સારું થયું યાદ આવ્યું"</b>. અને ઘણા એવું જ વિચારે કે, <b>"હાશ! ઓફીસ તો નહિ જવું પડે એ દિવસે..ખોટો ધક્કો બચી ગયો...એક રજા મળી ગઈ..."</b> એમાં કોઈ બાકાત નથી.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">આપના જેવા સામાન્ય લોકો તો ચાલો ઠીક છે કે એવું વિચારે, કેમ કે એની જોડે કરવા માટે ઘણા કામો હોય. નોકરી-ધંધામાં ઓતપ્રોત રહેતો હોય તો એવું બની શકે. આજના જમાના મુજબ એ બહાનું વાજબી ગણો તો વાંધો નથી. પહેલાં જેવું થોડું છે, જ્યારે લોકોને ખરેખર એ દિવસ યાદ હોય અને દિલથી...માત્ર રજા ખાતર નહિ! પણ આપણા નેતાઓ, એમને શું થાય છે?</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">કેટલીયે તૈયારીઓ કરશે, કઈક ભાષણો તૈયાર કરશે... જનમેદની ભેગી કરીને લોકોની વાહ-વાહ મેળવવા ક્રાંતિકારીઓ અને સ્વતંત્રતા સેનાનીઓ ને નામે મોટી મોટી વાતો કરશે...અને આપણે લોકો તો છીએ જ બાપુ ઉલ્લુ, ઉલટાની તાળીઓ મારવાની ચાલુ! બધાને જાણે શૂરાતન ચડી જાય, જે સ્મશાન વૈરાગથી કમ નથી. </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">હા, એ જ.. સ્મશાન વૈરાગ. કોઈના મરણ પ્રસંગે સ્મશાનમાં જનારા લોકો એ સમય પૂરતા દુનિયાથી વિમુખ થઇ જાય અને એવું વિચારે કે <b>"જીન્દગીમાં કઈ છે જ નહી, છેલ્લે તો અહી જ આવવાનું છે."</b> અને ત્યાંથી બહાર નીકળીને? ફરી એ જ રોજબરોજ શરૂ. આઝાદીનો પવન પણ એવો જ છે, એ આગળ પાછળના બે ચાર દિવસ હોય, પછી પાછુ ભૂલી જવાનું.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">આઝાદીનો મતલબ એ છે કે જે તક આપણને આટલાં મોટા બલિદાનો આપી અને સંકટો સામે ઝઝૂમી અપાવી છે એ લોકોનું માન-મલાજો જળવાય એવાં કામ કરવા, નહિ કે એનાં નામની બૂમ-બરાડા પાડી રેલી-સરઘસો કાઢવા. કદી ભગતસિંહ, ચંદ્રશેખર, સુભાષચંદ્ર અને કઈ કેટલાયે એવાં લોકો જે ખ્યાતી નથી પામ્યા...જો આપણી જેમ વિચારતા હોત તો? તો હજુ અંગ્રેજોની નીચે જ હોત આપણે. અને જો તેઓ આ દશા જુએ તો સામે ચાલીને અંગ્રેજોને વિનંતી કરીને પાછા બોલાવે એની ખાતરી હું આપું છું!</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">હાસ્તો, એનાથી મોટી ભૂલ એમને કઈ કરી છે તે એમને સમજાય તો એવું જ કરે ને?એમનાં બલીદાનની તો કોઈ કીમત જ નથી રાખી આજે. દેશ પ્રત્યે જો સાચો પ્રેમ હોય તો તે કર્મથી બતાવવો જોઈએ, નહિ કે વાણી-વિલાસથી. ખાલી ધ્વજ-વંદન કરવાથી કાઈ થશે નહી.દરેકે પોતાની જવાબદારી સમજીને ચાલવું પડશે.નાની-મોટી વાતોમાં જો એવું થાય તો જ દેશને ફાયદો થાય.</span><br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_szsM-EakoOE/TGwEcMMuBCI/AAAAAAAAFTk/A0JeZbA-R8o/s1600/2.png" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/_szsM-EakoOE/TGwEcMMuBCI/AAAAAAAAFTk/A0JeZbA-R8o/s320/2.png" width="240" /></a></div></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">શું ગાંધીજીએ હડતાળ એટલે શીખવાડી હતી કે ગમે ત્યારે, ગમે ત્યાં લોકો કોઈ પણ કારણસર અસ્ત-વ્યસ્તતા ફેલાવે? ના, એ હથિયાર સત્યનો માર્ગ છે, કામચોરીનું બહાનું બનાવવા માટે નથી. ગાંધીનગરમાં કોઈ પણ સમયે કોઈ ને કોઈ હડતાળ ચાલુ જ હોય છે, એનું શું કારણ છે? કર્મચારીઓ અને ધારાસભ્યોની વેતન માટે હડતાળ,શા માટે? વેતન વધારો માંગતા પહેલાં તમે વિચાર્યું કે આપણે એટલું કામ કરીએ છીએ જેટલું માંગીએ છીએ? સરકાર કાઈ પોતાનાં ખિસ્સામાંથી નથી આપતી, એ સામાન્ય પ્રજાના ખિસ્સામાંથી આવે છે. જે લોકો મહેનત કરીને કમાય છે અને કર ભારે છે એમાંથી આવે છે. જો સરકાર એમાં વધુ ખર્ચો કરે તો વિકાસ કઈ રીતે થાય? આ એક ઉદાહરણ છે, આવું તો કઈ કેટલુંયે ચાલે છે.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">પોતાનાં હકો માંગવા માટે આટલાં તૈયાર લોકો કદી પોતાની ફરજો પૂરી કરી કે નહિ એ વિચારે છે?ના, બસ મારો હક છે...એક જ વાત.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">બીજું એ, કે નેતાઓ,ધારાસભ્યો, સાંસદોને દોષ આપવાથી કઈ નહિ વળે. એ પણ આપણામાંથી જ છે ને? જ્યાં સુધી દરેક જન પોતાની જવાબદારી નહી સ્વીકારે ત્યાં લગી આમ જ ચાલતું રહેશે. કટાક્ષમાં લોકો કહે છે કે <b>"ભારત રામભરોસે ચાલે છે"</b> પણ હવે તો રામ ને કૃષ્ણ બધા થાકે એટલો ત્રાસ મચ્યો છે. તેઓ પણ નાસી જશે કંટાળીને, પછી કોણ ચલાવશે? <b>लोक-परलोक</b> ફિલ્મમાં <b>देवेन वर्मा</b> કહે છે તેમ,<b>"संसद वो अखाड़ा है, जहां भारतवर्ष के विभ्भिन क्षेत्रो के लोगो द्वारा चुने गए ५०० जन-प्रतिनिधि देशके सारे लोगोंका भविष्य तय करते हैं!"</b>. મતલબ સાફ છે, આપણે જ એવા લોકોને પસંદ કરીએ છીએ જેઓ ગંદકી ફેલાવી રહ્યાં છે.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">હમણાં ૧૫ ઓગસ્ટના આગલા દિવસે રાજકોટના ક્રિકેટ મેદાન પર ટ્રકોની ટ્રકો કપચી ઠાલવી દેવાઈ,કારણ? કદાચ મુખ્યમંત્રી જવાના હતા...આવા સમાચાર અખબારમાં વાંચ્યા. આને શું કહેવાનું? એમ થોડું કોઈ પણ સરકાર કે સરકારી અમલદાર જાહેર સંપત્તિનો દુરુપયોગ કરી શકે? જાહે</span><span style="font-size: small;">ર</span><span style="font-size: small;"> ભલે ના હોય, તો પણ સાવ આ હદે ઉપયોગ? અને એનો ખર્ચ ક્યાંથી આવે છે?મારા-તમારા જેવાના ખિસ્સામાંથી જ ને?</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">આવું જ થયું અમદાવાદના રસ્તાઓનું. કેટલીયે જગ્યાઓએ ખાડા પડી ગયાં... BRTS ની બસોનું પોટલું પણ ખૂલ્યું છે. એમાં પણ ભલીવાર નથી એવા અહેવાલો આપણે વાંચ્યા. આને શું કહેવાનું? કોણ મંજૂરી આપે છે આવા લોકોને? કોણ આવા રસ્તા બનાવવા માટે રાજી થાય છે? એનો જવાબ કોણ આપે? RTI લાગુ પાડવાથી કાઈ થાય નહિ, જ્યાં સુધી એવા લોકોને સજા ના થાય જે પ્રજાના પૈસાનો ધૂમાડો કરે છે.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">દેશભક્તિ એ તહેવાર નથી.. એ લાગણી છે... એક ખુમારી છે... એક એવું તીજોરમાં મૂકેલું ઘરેણું જેની કીમત ખૂદ આપણી જ નીતિઓ અને કર્મો રૂપી કાટથી સતત ઘટતી રહે છે...આવું ઘરેણું રોજ પહેરો તો જ એનો મતલબ છે... ખાલી sms કે email કરવાથી કાઈ ન થાય. કોઈ કહે છે કે અમેરિકાને વિકાસ પામતા ૨૦૦ વર્ષ થયા અને આપણે ૬૦ વર્ષ જ! પણ હું કહું છું છે આપણામાં કાઈ વિકાસ? ઘરડાઓ તો એમ કહે છે કે આના કરતા અંગ્રેજો સારા હતા, સોટી મારીને વાત પ</span><span style="font-size: small;">તી</span><span style="font-size: small;"> તો જતી હતી! સાવ આવી રીતે તો લોકોને રંજાડાતા નહોતા.</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">આ વાતોનો કોઈ અંત જ નથી મિત્રો, એટલે અહીં જ અટકું છું. ફરી કંઈક યાદ આવશે તો આમાં ઉમેર કરીશ જ...પણ તમારી મદદ જોઈશે... આગળ વધવા માટે મદદ તો જોઈએ જ ને, એકલાથી કાઈ ન થાય... </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">સાથે સાથે, આઝાદીના દિન નિમિતે બનાવેલી તસ્વીર અહી રજૂ કરી છે...</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6116537617339462428-8384199125818155400?l=wegujarati.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/wegujarati/~4/A0IDdfMgCTk" height="1" width="1"/>Parth Barothttp://www.blogger.com/profile/12842456592664178430noreply@blogger.com0http://wegujarati.blogspot.com/2010/08/blog-post_19.htmltag:blogger.com,1999:blog-6116537617339462428.post-55196579826601425852010-08-18T21:26:00.000+05:302010-08-18T21:26:54.749+05:302010-08-18T21:26:54.749+05:30<span style="font-size: small;"></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">આજે ધર્મેન્દ્રની ફિલ્મ <b>ક્રોધી </b>જોઈ.આ ફિલ્મની વાર્તા ખૂબ મજબૂત છે અને ધર્મેન્દ્રનો અભિનય તો ધારદાર...એમાં એક એવા ગુસ્સા વાળા માણસની વાત છે જે ક્રોધ આવતા જ પોતાનું ભાન ભૂલીને કઈ પણ કરી બેસે છે. કેવી રીતે ક્રોધ એણે અવળા રસ્તે લઇ જઈ એક મોટો ગુનેગાર બનાવી દે છે જેનાથી આખા શહેરના લોકો ડરે છે..અને છેવટે નસીબ એણે ફરી સારા રસ્તે લઇ જાય છે... ત્યારે એ પોતાની હિમ્મત અને સચ્ચાઈથી લોકોનું ભલું કરે છે...અને અંતે એનું પોત એની જિંદગીથી પણ સારું બને છે...લોકો એણે પ્રેમ કરતા થઇ જાય છે, એનાં માટે જીવ દેવા તૈયાર થઇ જાય છે...</span></div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ડોન અને સ્મગલરના રોલમાં ધર્મેન્દ્ર અમિતાભ કરતા પણ ચડી જાય છે આ ફિલ્મમાં. એનો ઘેરો અને પહાડી અવાજ જાણે એમાં મદદરૂપ છે...અને એની અભિનય ક્ષમતા છાતી થાય છે... ખરેખર, આ ફિલ્મ જોઈએ તમે કદાચ અમિતાભની ડોન પણ ભૂલી જશો... અને પછી જયારે એનું હૃદય પરિવર્તન થાય અને એ સાધુ બને છે ત્યારે તો જે વ્યક્તિત્વ અને ચહેરાના ભાવો જોવા મળે છે તે ખરેખર આપણે ચકિત કરી દે તેવા છે...</span></div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><b>દોસ્ત </b>ફિલ્મ પણ ખૂબ સરસ છે.. એમાં એક એવા અનાથ માણસની વાત છે જે એક પાદરી જોડે ઉછરે છે અને ખૂબ સંસ્કારી બને છે...એણે લોકોનું ભલું કરવા સિવાય કઈ દેખાતું જ નથી...પછી એનો ભેટો એક ચોર (શત્રુઘ્ન સિંહા) જોડે થાય છે... તે એવું વિચારે છે કે ચોરને હું પોલીસમાં પકડાવવાને બદલે સુધારી દઉં...અને ચોર એવું વિચારે છે કે આ માણસને હું મારા ધંધામાં મેળવી દઉં તો મારો ફાયદો છે! અને છેવટે તેની જીત થાય છે ... ચોર સુધરીને જીદંગીને સમજતો એક સારો માણસ બની જાય છે...</span></div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">એમાં પણ ધર્મેન્દ્ર એક સરળ માણસના વેશમાં અનોખી આભા ઉભી કરે છે...અને ધારદાર અભિનયથી આપણને મુગ્ધ કરી દે છે...શત્રુઘ્ન એની સામે એવો જ વિપરીત, ચોરનો અભિનય કરે છે... બંને સારા મીઉત્રો બની જાય છે અને અંતે ચોર સુધરી જાય છે... કેવો સરસ મજાનો સંદેશ આપે છે અહી...&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">આ બંને ફિલ્મો ખૂબ સરસ કથાનક અને પાત્રો ધરાવે છે.. અને દર્શકોને ખરા અર્થમાં સારી ફિલ્મની મજા આપે છે..આજે ક્યા બને છે આવી ફિલ્મો, જેમાં અશ્લીલતા રહિત અને કુટુંબ સાથે જોઈ શકાય એવી સારી વાત હોય! આના સિવાય પણ ઘણી જૂની ફિલ્મો ખૂબ સારી હોય છે... યાદ આવશે તેમ અહી રજૂ કરતો રહીશ...</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6116537617339462428-5519657982660142585?l=wegujarati.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/wegujarati/~4/2dFhq5758rQ" height="1" width="1"/>Parth Barothttp://www.blogger.com/profile/12842456592664178430noreply@blogger.com0http://wegujarati.blogspot.com/2010/08/blog-post_18.htmltag:blogger.com,1999:blog-6116537617339462428.post-90962722044662881012010-08-02T22:33:00.000+05:302010-08-02T22:33:20.227+05:302010-08-02T22:33:20.227+05:30<span style="font-family: Verdana,sans-serif; font-size: small;"></span><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">દુખ..ખામી...સમસ્યા.., એ શબ્દ જેને સાંભળીને ભલભલા હલી જાય...મનમાં સો વિચારો આવી જાય... આ દુનિયામાં દરેકને કંઈક ને કંઈક સમસ્યા તો હોય જ, ભલે એ પરની હોય કે માનવી. અને એ જ જીવનની સચ્ચાઈ છે.જો જગતમાં બધું યોગ્ય જ હોય, બધું જેમ આપણે ઈચ્છીએ તેમ હોય તો પછી આ દુનિયા જાણે યંત્રયુગમાં થઇ ગઈ કે’વાય! અરે, ખરેખર તો યંત્રોમાં પણ ખામીઓ હોય છે, એટલે આપણે એને યંત્રયુગ કહેવું પણ અયોગ્ય ગણાશે. તો એણે શું કહેવું? કારણકે આજ દિન સુધી દુનિયામાં સુયોગ્ય તો કોઈ વસ્તુ છે જ નહિ!</span></div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">જુદાજુદા લોકો માટે સમસ્યાનો મતલબ અલગ હોય. ઘણી વાર એકની સમસ્યા બીજાને દેખાય પણ નહિ... અને ઘણી વાર નાની વાત પર ભારે સમસ્યા જેવડી લાગે...</span></div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">સોળ આને સાચી વાત કહું તો, સમસ્યાઓ આપણે જાતે જ ઉભી કરીએ છીએ! હા, ભલે તમે આ સત્ય સ્વીકારશો નહિ અને કદાચ એણે ગાંડપણ કે જુઠું કહેશો. એ આપણે જ છીએ જે વાતનું વતેસર કરી નાખીએ છીએ..</span></div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ખાલી એક વાત... એ પરિસ્થિતિ .. એ સંજોગો...એ વાતાવરણ અને આસપાસનો વિચાર કરો..જયારે તમે કોઈ સમસ્યા કે દુખનો સામનો કર્યો હોય. અને પછી જરા તમારા દિમાગ પર થોડી યાદો ફંફોળવાની મહેનત કરો...કે એ કયા કારણથી સર્જાઈ હતી?કે પછી... તમે જ એનું કારણ તો નહોતા?એવી તો કઈ વાત થઇ હતી કે આખી વાત બગડી ગઈ હતી...&nbsp;</span></div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">માણસ માત્ર ભૂલને પાત્ર, પણ એ પાત્ર પણ કોઈ દિવસ તો છલકાઈ જ જાય ને...એમાં માણસનો સ્વભાવ જ કામ કરે છે...અને આપણને એનો જવાબ મળી જ જશે કે આપણે આપણા સ્વભાવ, અનુભવ અને સમજદારીથી ઘણી સમસ્યાઓને ટાળી શકીએ છીએ..વાતનું વતેસર અટકાવી શકીએ...</span></div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">પહેલી વાત...જે યાદ રાખવી... કે માનવી એ કુદરતનું સૌથી શ્રેષ્ઠ અને સૌથી ખરાબ નિર્માણ છે...એટલે માણસ બનીને કઈ નહિ થાય... સારા માનવી બનવાનું ધ્યેય હોવું ઘટે... તો જ કુદરતે આપેલા જન્મનો કઈ તો બદલો આપ્યો ગણાય!</span></div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">બીજું એ...કે ભલે જીવનમાં આપણે કંઈક કરતા હોઈએ એવું લાગે..પણ એની દોર આપણા હાથમાં નથી...સંજોગો આપણા હાથમાં નથી, પણ એ ટાણે શું કરવું એ તો આપણી ઉપર છે ને? એટલે નકામી નાની બાબતો પર ચિંતા કર્યાં કરતા શાંત મનથી જીવવું જોઈએ. દરેક પળે કંઈકને કંઈક ચિંતા કરી અને વિચારી વિચારીને મગજની કડી કરી નાખવાથી પણ કાઈ ફરક પડવાનો નથી..</span></div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">જે ચિંતા કર્યાં વગર... કોઈ જાતના ભયથી વ્યતીત નથી થતો...અને દરેક ઘડીને મનથી અને શાંતિથી માણે છે એ આ જગતમાં સૌથી સુખી વ્યક્તિ છે...કોઈ પણ દુખ કે સમસ્યા.. આવવા દો.. થઇ પડશે ભઈલા! એનો સામનો કરવાનો જુસ્સો રાખવો જોઈએ..પણ એનાં વિચારોથી મન વ્યથિત કરવાનો શું અર્થ? આપણે કહીએ છીએ ને..કે ઘોડા વેચીને ઉંઘી શકે ને... એ જ જીન્દગી!</span></div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">જેવા છો તેવા જ રહી..સાચા અને આનંદિત રહો...અને પછી આપણને ખ્યાલ આવશે કે જે તમને સમસ્યા લાગતી હતી તે ખરેખર એટલી મોટી બાબત હતી જ નહિ! પણ એની માટે મન, તન અને દિમાગ.. ત્રણેય શાંત અને સક્ષમ રાખવું પડે.</span></div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">હું પણ.. જો એવું કરી શકું તો સારું થાય...પણ મિત્રો, આ જ રીતે...કદાચ... આપણે જિંદગીની રીત બદલી શકીએ...અને તો પછી... શા માટે આ દુનિયા નહિ...? કોણ જાણે... થઇ પણ જાય... </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6116537617339462428-9096272204466288101?l=wegujarati.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/wegujarati/~4/R1_kC-4HMDA" height="1" width="1"/>Parth Barothttp://www.blogger.com/profile/12842456592664178430noreply@blogger.com2http://wegujarati.blogspot.com/2010/08/blog-post.htmltag:blogger.com,1999:blog-6116537617339462428.post-87994197984909381952010-07-30T18:47:00.002+05:302010-08-02T21:50:52.307+05:302010-08-02T21:50:52.307+05:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_T4yWPpK9vsE/TFLR_YkejwI/AAAAAAAAABg/aScAXDWGq7s/s1600/shoraabuddin.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" height="400" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5499688981830209282" src="http://4.bp.blogspot.com/_T4yWPpK9vsE/TFLR_YkejwI/AAAAAAAAABg/aScAXDWGq7s/s400/shoraabuddin.jpg" style="height: 320px; width: 199px;" width="248" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6116537617339462428-8799419798490938195?l=wegujarati.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/wegujarati/~4/3gSOl_Wl-cg" height="1" width="1"/>Asite Solutions Pvt Ltdhttp://www.blogger.com/profile/02462224714790034451noreply@blogger.com0http://wegujarati.blogspot.com/2010/07/do-you-know-who-is-shorabuddin.htmltag:blogger.com,1999:blog-6116537617339462428.post-84116787848286662292010-07-30T14:24:00.000+05:302010-07-30T14:24:17.158+05:302010-07-30T14:24:17.158+05:30જે બીજાની ભલાઈ કરે છે તે પોતાની ભલાઈ સ્વયં કરી લે છે,<br /> કારણ કે ભલાઈ કાર્યમાં હોય છે, પરિણામમાં નહી.<br /> <br /> જ્યાં ધન(પૈસો) જ પરમેશ્વર છે ત્યાં સાચા પરમેશ્વરને કોઈ પૂજતું નથી<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6116537617339462428-8411678784828666229?l=wegujarati.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/wegujarati/~4/BqQPng4f84M" height="1" width="1"/>Parth Barothttp://www.blogger.com/profile/12842456592664178430noreply@blogger.com1http://wegujarati.blogspot.com/2010/07/blog-post_9488.htmltag:blogger.com,1999:blog-6116537617339462428.post-61322753465640718062010-07-30T14:22:00.000+05:302010-07-30T14:22:59.640+05:302010-07-30T14:22:59.640+05:30<div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">કેટલાકના મનમાં વિચારોને બદલે ત્રાજવાં જ રમતાં હોય છે. </span></div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">કોઈપણ વાતને બસ, ત્રાજવે તોળવા જ બેસી જાય. </span></div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">પછી આંગળીઓના વેઢ ગણવા લાગી જાય.</span></div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">'આમાં લાભ કેટલો થાય ? શું મળે ? </span></div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">મોટા ભાગના માણસોની ભીતરમાં એક વેપારી પેસી ગયો છે. </span></div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">ને અંદર બેઠેલો આ વેપારી એક જ કામ કરે છે</span></div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">'શું મળે ? એનો જવાબ મેળવવાનું ! </span></div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">લાભનાં ત્રાજવાં લઈને જે બેઠો હોય છે...</span></div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">પછી 'આમાં તો ઓછા મળે' 'આમાં તો કંઈ જ ન મળે' એવી બૂમરાણો લગાવવા બેસી જાય છે ! નફો</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6116537617339462428-6132275346564071806?l=wegujarati.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/wegujarati/~4/0l8zmyrnV94" height="1" width="1"/>Parth Barothttp://www.blogger.com/profile/12842456592664178430noreply@blogger.com0http://wegujarati.blogspot.com/2010/07/blog-post_3053.htmltag:blogger.com,1999:blog-6116537617339462428.post-40509561836308708652010-07-30T14:20:00.000+05:302010-07-30T14:20:43.596+05:302010-07-30T14:20:43.596+05:30<div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">હેતને ન હોય કોઈ હેતુ</span></div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">સંબંધના બાંધવાના હોય સદા સેતુ</span></div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">મનની મહોલાત બધી છલકાવી દઈએ</span></div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><br /> </div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">થાય પછી લાગણીની લહાણ</span></div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">મબલખ આ માનવીના મેળામાં</span></div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;"><br /> </span></div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"><span style="font-size: small;">કોઈ રહે, કોઈથી ન છેટું – સુન્દરમ</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6116537617339462428-4050956183630870865?l=wegujarati.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/wegujarati/~4/VLwt34AWtlA" height="1" width="1"/>Parth Barothttp://www.blogger.com/profile/12842456592664178430noreply@blogger.com0http://wegujarati.blogspot.com/2010/07/blog-post_609.htmltag:blogger.com,1999:blog-6116537617339462428.post-19495757669433263992010-07-30T14:17:00.000+05:302010-07-30T14:17:40.312+05:302010-07-30T14:17:40.312+05:30<span style="font-size: small;"></span><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">રાબડીદેવી ગુજરી ગયા અને યમલોકમાં ગયા. યમલોક્માં એક દિવાલ પર અસંખ્ય ઘડિયાળો ટીંગાયેલી જોઈને રાબડીદેવીએ યમરાજને પુછ્યુ કે આ ઘડિયાળો શેના છે?</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">યમરાજે કહ્યું આ ઘડિયાળો ખોટુ બોલ માપનાર યંત્ર છે. આ ઘડિયાળ ગાંધીજીની છે. તેનો કાટોં જરાય આગળ વધ્યો નથી.... આ ઘડિયાળ જવાહરલાલની છે જેનો કાટો ચાર પાંચ વાર જ ચાલ્યો છે. આ સાંભળી રાબડીદેવીએ પુછયું કે મારા લાલુપ્રસાદનું ઘડિયાળ ક્યાં છે?</span></div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;"><span style="font-size: small;">યમરાજે જવાબ આપ્યો કે તેને તો અમારા ખંડમાં પંખા તરીકે વાપરીએ છીએ.:)</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6116537617339462428-1949575766943326399?l=wegujarati.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/wegujarati/~4/Ib5NYufZEYo" height="1" width="1"/>Parth Barothttp://www.blogger.com/profile/12842456592664178430noreply@blogger.com0http://wegujarati.blogspot.com/2010/07/blog-post_3681.htmltag:blogger.com,1999:blog-6116537617339462428.post-24424194697243276582010-07-30T14:16:00.000+05:302010-07-30T14:16:02.432+05:302010-07-30T14:16:02.432+05:30માણસ ગમે તેટલો સમર્થ હોય,પણ ઉકળતા પાણીમાં એ કદી પોતાનું પ્રતિબિંબ નિહાળી શકતો નથી.<br /> ક્રોધ પણ ઊકળતા પાણી જેવો છે. માણસ ક્રોધે ભરાય ત્યારે પોતાનું હિત શેમાં છે તે જોઇ શકતો નથી.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6116537617339462428-2442419469724327658?l=wegujarati.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/wegujarati/~4/ONOrlyaPYs0" height="1" width="1"/>Parth Barothttp://www.blogger.com/profile/12842456592664178430noreply@blogger.com0http://wegujarati.blogspot.com/2010/07/blog-post_5582.htmltag:blogger.com,1999:blog-6116537617339462428.post-69226219200343554402010-07-30T14:11:00.000+05:302010-07-30T14:11:09.664+05:302010-07-30T14:11:09.664+05:30<div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;">મતલબ વિનાની લાગણી મળતી નથી અહી,</div><div style="font-family: Verdana,sans-serif; text-align: justify;"> દિલ માં એ લોકોના દિમાગ છે અહી તો...</div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: Verdana,sans-serif; font-size: x-small;">આભાર, કૃણાલ સોની </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6116537617339462428-6922621920034355440?l=wegujarati.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/wegujarati/~4/9FEf4lxspuo" height="1" width="1"/>Parth Barothttp://www.blogger.com/profile/12842456592664178430noreply@blogger.com0http://wegujarati.blogspot.com/2010/07/blog-post_30.htmltag:blogger.com,1999:blog-6116537617339462428.post-27415489456904531612010-07-25T07:00:00.000+05:302010-07-25T07:00:17.305+05:302010-07-25T07:00:17.305+05:30<div style="text-align: justify;">ડાયરાનાં મોઢે સાંભળેલી આ વાત, સૌરાષ્ટ્રની સત્ય ઘટના છે મારા દોસ્તો...</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">કે એક માણસ હતો, ખૂબ તાકાતવાળો મર્દ મૂછાળો..તલવારની ધારનો ઉપયોગ કરતા પાછો નો પડે કદી. ચોરી લૂંટફાટ કે પોતાની આન-આબરૂ કે પછી મોભા માટે થઈને કોઈ કારણસર તેનાથી નવાણું ખૂન થઇ ગયા. ત્યાં સુધી તેને ભાન નો’તું કે શું બની ર’યું છે..</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">અચાનક તેને થયું કે આટઆટલાં પાપ શા માટે કર્યાં? એવું તે શું કારણ કે મારે આટલી બધી હત્યાઓ કરવી પડી? તેને પોતાની જાત પ્રત્યે ધૃણા પેદા થઇ ગઈ અને તે સત્યની ખોજમાં, પોતાના પાપોનું પ્રાયશ્ચિત કરવા માટે નીકળી પડ્યો.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">તેની તલવાર હવે મ્યાન થઇ ચુકી હતી. તેના મોઢા પર કોઈ ભાવ નો’તા. તેને ભૂખ-તરસનું ભાન નો’તું.મનમાં હતું તો બસ એક જ ધ્યાન, કે બસ હવે બહુ થયું. બસ તેના પગ હાલી રહ્યાં હતા, એ આશાએ કે કોઈ મળશે એને જે સત્યનો માર્ગ બતાવશે અને તેને જીવનના મૂળ હેતુથી પરિચિત કરાવશે.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">હાલતો હાલતો એક દરગાહ આગળ પહોંચ્યો. ત્યાં એક ફકીર બેઠો હતો અને ખુદાની બંદગી કરી રહ્યો હતો. ફકીરના મોઢા પર બસ એક જ ભાવ હતો, દયાનો...! એનું સઘળું યે ધ્યાન બસ અલ્લાહ-ખુદા-ઉપરવાળાની સામે જ હતું. એની ભક્તિમાં એ લીન હતો. એના મેલાં કપડાં, વધેલી અને ગંદી દાઢી અને ચીંથરા જેવા વાળ.. પણ એને ક્યાં કોઈની પડી હતી! એ તો બસ પોતાના ભગવાનમાં મગ્ન હતો.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ફકીરે એને જોયો, અને એના ભાવહીન ચેહરાને જોઈને એની માનસિક સ્થિતિનો તાગ એને આવી ગયો.&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ફકીરને એણે પૂછ્યું કે,<span style="color: blue;">”મારાથી નવાણું ખૂન થઇ ગયાં છે અને હું એને ધોવા ચાહું છું. એનું પ્રાયશ્ચિત કરીને કબૂલ કરવા માંગુ છું.”&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ફકીરે એને કહ્યું,<span style="color: #cc0000;">”અહી રોકાઈ જા, સેવા-બંદગી કર. સાફસૂફી કરજે અને નજીકમાંથી જરૂર પૂરતી ભિક્ષા માંગી લાવજે. એમાંથી આપણે બંને નિર્વાહ કરી લેશું.તારા પાપ ધોવાની જવાબદારી મારી.ઉપરવાળો બધાની સાંભળે છે. એ તો સૌથી મોટો યે છે અને સૌથી નાનો યે. એ તો બસ તમારી પરીક્ષા લીધે રાખે. હું કહું એમ કરતો જા, એક દી બધું હારું થઇ જાશે!”</span></div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">રોજ સવારે એ માણસ ઉઠે અને સૌથી પહેલા ફકીરને એક જ સવાલ પૂછે રાખે, <span style="color: blue;">“મારા નવાણું પાપ ધોવાઈ ગયાં?”</span> રોજ ફકીર એને જવાબ દે,<span style="color: #cc0000;">” બેટા હજુ વાર છે,બધું સારું થઇ જાશે”</span>. આ જ ક્રમ નિત્ય ચાલતો રહે. ના તે થાકે અને ના એના એ જ પ્રશ્નનો જવાબ આપતા ફકીર! આવું તો વર્ષો સુધી ચાલ્યું.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">એક દિવસ ફકીરને એને એ જ સવાલ પૂછ્યો, ત્યારે ફકીરે એને કહ્યું,</div><div style="color: #cc0000; text-align: justify;">“બેટા, હવે તું તારે ગામ જા. તે મારી બહુ સેવા કરી છે. પણ એક કામ કરજે. તારે ગામ જઈને આ વડની ડાળી એવી જગ્યાએ વાવજે જ્યાં લોકોની અવરજવર બહુ જ ઓછી હોય.”</div><div style="color: #666666; text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">એણે પૂછ્યું,<span style="color: blue;">”મારા બાપલીયા, એવી તો કઈ જગા હોય? ગામમાં તો એવી જગા ગોતવી અઘરી છે.”</span></div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ફકીરે કહ્યું,<span style="color: #cc0000;">”કોઈ જગા ના મળે તો એણે સ્મશાનમાં વાવી દેજે.”</span></div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">એણે કહ્યું,<span style="color: blue;">”સ્મશાન? એ તો અપવિત્ર ના કહેવાય? એવી જગાએ આ વૃક્ષ વાવીને શું ફાયદો?”</span></div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ફકીરે કહ્યું,<span style="color: #cc0000;">”બેટા, એ તો સૌથી પવિત્ર જગા છે. સ્મશાનમાં અવરજવર પણ ઓછી હોય. અને ત્યાં કદી માણસને ખરાબ વિચારો ના આવે.ત્યાં એનું મન હમેશાં પવિત્ર જ હોય.ત્યાં જ નાના મોટાનો ભેદ નથી અને ત્યાં જ એનું અંતિમધામ. ત્યાં જઈને જ માણસ સત્યને પામે છે અને ખુદાને જાણે છે.માટે તું આ વૃક્ષને સ્મશાનમાં જ વાવજે. અને રોજ રાત્રે બાર વાગે તું ઘડો ભરીને પાણી પીવડાવવા જાજે.”</span></div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">એણે ફકીરની વાતને માથે ચડાવી અને પોતાને ગામ ભણી ચાલ્યો. ત્યાં આવીને એણે નિત્યક્રમ શરૂ કરી દીધો.રોજ રાત પડે અને એ પાણીનો ઘડો ભરીને પોતાની જોટાણી તલવારને કે’ડે ટાંગી સ્મશાન તરફ પગ માંડે. તેને કોઈની બી’ક નો’તી. સ્મશાનમાં અડધી રાતે જતાં ભલભલાના હાંજા ઘઘડી જાય. પણ આ તો એવો મર્દ કે જો ત્રાડ નાંખે તો સામેવાળાના છાતીના પાટીયા બેહી જાય.અને તલવાર ચલાવવામાં તો એવો પાવરધો કે એકલે હાથે બધાનો ઘાણ વાળી દે.એનાં મનમાં બસ એક ભગવાનનું નામ અને ફકીરની વાત, કે રોજ આ ક્રમ ચાલુ રાખવાનો અને ભગવાનનું ધ્યાન ધરવાનું.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">એક દી થયું એવું, કે ગામમાં એક નાની સોળ-સત્તર વર્ષની દીકરીનું અવસાન થયું.નાની ઉમર, ગામમાં શોક ફેલાયો. એ દીકરીને એ જ સ્મશાનમાં દફનાવી.ગામમાં એક પાપી નરાધમ માણસ રહે, એની નજર આ દીકરી પર હતી. અરે એનાં પાપની હદ તો એ કે’વાય, કે મૃત્યુ બાદ પણ એનો બદ-ઈરાદો એ જ રહ્યો. એક દિવસ એણે રાત્રે સ્મશાનમાં જઈ એ નાની બાળાની લાશ બહાર કાઢવાનું નક્કી કર્યું. અને એવા ઈરાદાથી એ સ્મશાનમાં આવી કબર ખોદવા લાગ્યો. એણે ઉપરવાળાનો યે ડર નો’તો કે નો’તી એનાંમાં કોઈ દયા!</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">અને ઉપરવાળાનું કરવું, કે એ જ સમયે પેલો ભગત પાણીનો ઘડો ભરીને પોતાના રોજીંદા નિયમ મુજબ વડને પાણી પીવડાવવા આવી રહ્યો હતો. લાંબી વધેલી દાઢી અને શાંત એવી આંખો. મો માં રામનામ અને અંતરમાં ખુદાનું ધામ જાણે એને દુનિયાનું કોઈ ભાન, કોઈ ચિંતા નો’તી.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">પણ અચાનક, તેણે એ દ્રશ્ય જોયું. તે ઓળખી ગયો કે આ પાપીને પોતાનો આવો ઈરાદો પૂરો કરવામાં એટલી પણ શરમ નહિ આવે કે એક લાશનો મલાજો રાખશે. એનાં દિલ-દિમાગમાં ખુમારી આવી ગઈ, એને સઘળી ઘટના જોતાં પોતાનું બધું ભાન ભૂલી અને નિર્ણય કરી લીધો કે આ નહિ થવા દઉં. પછી ભલે જે થવું હોય તે થાય.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">એણે પોતાની મ્યાન કરેલી તલવાર બા’ર કાઢી અને ઉપરવાળાને ત્રાડ નાખીને કહ્યું,<span style="color: blue;">”કે હે બાપા, હે ધરતીના સ્વામી, ભલે મારા નવાણું પાપ ધોવાય કે નો ધોવાય. તારાથી જે થાય એ કરી લેજે પણ આજે હું તલવાર ઉપાડ્યા સિવાય રહું તો મારી મર્દાનગી લાજે, મારો ધર્મ લાજે.”</span></div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">એક જ તલવારનો ઘા... અને પેલા પાપીના બે કટકા કરી નાખ્યા. તેના મનમાં એ વાતનો જરાયે અફસોસ નો થયો. ઉપરથી એણે ખુશી થઇ કે એનાં હાથે એની નજર સામે એક પાપ થતું અટક્યું.</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">તરત જ બધું ભૂલીને ઘડો ઉપાડી એ વડને પાણી પાવા ગયો. ફકીરે કહ્યું હતું કે વડને ત્યાં લગી પાણી પાજે જ્યાં લગી એણે વેઢા-વેઢાની કુંપળો ના ફૂટે. અને એક અચરજ...જ્યાં કાલે નાની નાની પાંદડીઓ માંડ-માંડ દેખાતી હતી, ત્યાં આજે હાથ- હાથ જેટલા પાન ફૂટી નીકળેલા!&nbsp;</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">એનાં સઘળાં યે પાપ ધોવાઈ ગયાં એક માત્ર સારા કર્મથી.. એક માત્ર મનના સારા વિચારથી...એનાં પ્રાયશ્ચિતથી... એણે વર્ષો સુધી કરેલી સેવા અને પશ્ચાતાપના આંસુઓથી...</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">ભક્તિ પણ મર્દનું જ કામ છે. એમ જ ભક્તિને ખાંડાની ધાર નથી કહી. કોઈ શૂરવીર જ ભક્તિ મક્કમતાથી કરી શકે. ઢીલા પોચા લોકોનું એ કામ નથી. એની માટે તલવાર ઉપાડવાની પણ તાકાત જોઈએ. એક હાથમાં તલવાર અને બીજામાં માળા રાખી શકે એ જ ખરો ભગત. નિર્બળ તો બીજાને વધ થઇ જાય અને પછી એની ભક્તિનો કોઈ સાર નથી રહેતો. શૂરવીર ભક્તિની સાથે પાપને પણ કાબુમાં રાખી શકે છે...અને ધર્મની રક્ષા કાજે શસ્ત્ર ઉપાડવાની પ્રેરણા દરેક સંસ્કૃતિમાં આપવામાં આવી છે. જે ભક્ત ધર્મની રક્ષા ન કરી શકે એની ભક્તિ નિરર્થક છે...</div><div style="text-align: justify;"><br /> </div><div style="text-align: justify;">માટે જ તો રાવણને પણ રામે કહ્યું હતું કે,<b>” હે રાવણ, ભલે તે મારી સામે તલવાર ઉપાડી..મને સામી છાતીએ ઘા કર્યો... પણ હું તને પ્રણામ કરું છું... તારી ભક્તિની કીમત અમૂલ્ય છે... માળા લઈને મારું નામ રટનારા તો ઘણા પડ્યા છે.. પણ તારા જેવા શૂરવીર બહુ ઓછા છે<span style="color: black;">...</span>”</b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6116537617339462428-2741548945690453161?l=wegujarati.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/wegujarati/~4/aa1y_v_wvvs" height="1" width="1"/>Parth Barothttp://www.blogger.com/profile/12842456592664178430noreply@blogger.com1http://wegujarati.blogspot.com/2010/07/blog-post_25.htmltag:blogger.com,1999:blog-6116537617339462428.post-52213472313497673642010-07-22T18:05:00.000+05:302010-07-22T18:06:00.145+05:302010-07-22T18:06:00.145+05:30ઢમ ઢમ બાજે ઢોલ નગારાં, યારો રમવા આવો;<br />શેર,ગઝલ સરવાણી મીઠી શબ્દે શબ્દે વહાવો.. ( પ્રો.સુમન અજમેરી )<br /><br />વતનની ધૂળથી માથું ભરી લઉં આદિલ<br />અરે આ ધૂળ પછી ઉમ્રભર મળે ન મળે. ( આદિલ મનસુરી )<br /><br />લાખ વર્ષો બાદ લાગી બદદૂઆ ડૂબનારની,<br />સાગરો સુકાઇ જઇને રણ બિચારા થઇ ગયાં.. ( બેફામ )<br /><br />યા પ્યારથી એને પંપાળો, યા ક્રુર થઇને ધૂત્કારો,<br />આ લોકે રહે કે પરલોકે,સાગર તો તમારો કહેવાશે. ( સાગર કુતિયાનવી )<br /><br />શૂન્ય,મારી જીંદગીને તો જ લેખું ધન્ય હું,<br />મૃત્યુ ટાણે પણ મળે જો ગોદ આ ગુજરાતની. (શૂન્ય પાલનપુરી )<br /><br />ન ધરા સુધી ન ગગન સુધી ,નહીં ઉન્નતિ ન પતન સુધી,<br />પણ આપણે તો જવું હતું,બસ એકમેકના મન સુધી. ( ગની દહીંવાલા )<br /><br />ધરમનું નામ દઇ શાને પીવાડો પ્રેમની પડીકી ?<br />જશે રહેંસાઇ માસુમો,નરાધમ હિંસ્રની ધરતી. ( પ્રો.સુમન અજમેરી )<br /><br />તને કોણે કીધું કે હું રંક છું,નથી રંક રાયનો રાય છું.<br />મને તોળ સત્યને છાબડે કે હું સત્યલોકનો ન્યાય છું. ( અમૃત ઘાયલ )<br /><br />છૂટી લટ ,ગુલાબી ચહેરો,આંખમાં શરમ,<br />પ્રિયે,છબીમાં યે તું કેવી શરમાયા કરે ? ( નઝીર શાયર )<br /><br />રસમ અહીંની જુદી,નિયમ સાવ જુદા,<br />અમારે તો શબ્દો જ કંકુ ને ચોખા. ( મનોજ ખંડેરિયા )<br /><br />ખુદને ખરાબ કહેવાની હિંમત નથી રહી,<br />તેથી બધા કહે છે કે જમાનો ખરાબ છે. ( મરીઝ )<br /><br />છે ભીડ અહીં એકલતાની ને શહેર છે આ સન્નાટાનું,<br />ને નામ વગરના સ્ટેશનનો સંભાવ લઇને દોડું છું. ( પ્રફુલ્લા વોરા )<br /><br />છે આબરુનો પ્રશ્ન,ખબરદાર પાંપણો,<br />જાણી ન જાય કોઇ કે આંખો સજલ હતી.. ( અમૃત ઘાયલ )<br /><br />તું ઢાળ ઢોળિયો ને હું ગઝલનો દીવો કરું,<br />અંધારું ઘરને ઘેરી વળે એમ પણ બને. ( મનોજ ખંડેરિયા )<br /><br />ન ધર્મભેદ છે એમાં, ન એની જાત મરીઝ,<br />આ અલ્લાહ અલ્લાહ ગઝલ છે કે રામ રામ ગઝલ ? ( મરીઝ )<br /><br />લઇને હવે સાતેય અશ્વોને પલાણો આપણે<br />કે નપુંસક નીકળ્યો છે,શ્વાસ નામે સારથી. (હરીશ ધોળી )<br /><br />થાકી જવાનું કાયમ તલવાર તાણી તાણી,<br />ઇર્શાદ આપણે તો ઇશ્વરના નામે વાણી. ( ડો.ચીનુ મોદી )<br /><br />નવાઇ તો છે કે ઉંડાણો ય છીછરા નીકળે,<br />કોઇ મનુષ્યની અંદર ડૂબી શકાતું નથી. ( રમેશ પારેખ )<br /><br />થાકીને સાંજને ટાણે ‘રસિક’ બેસવું પડ્યું,<br />નહીંતર વિરાટ રણ મહીં રસ્તા ઘણાં હતા. ( રસિક મેઘાણી )<br /><br />તારી પાસે પહોંચવાની વાત કોરાણે રહી,<br />હું જ મારાથી હજું કેટલો યે દૂર છું. ( કિસ્મત કુરેશી )<br /><br />છે હ્ર્દય ને આંખની ભાષા અલગ,<br />કોણ કોની આપશે ઓળખ હવે. ( અહમદ ગુલ )<br /><br />વેશ બદલી રોજ તું આવે રઇશ એની સમીપ,<br />જિંદગી ચાલાક છે,હરદમ પિછાણી જાય છે. ( ડો.રઇશ મણિયાર )<br /><br />છે દિશાઓ ધુંધળી ને મંઝિલો નથી,<br />શ્વાસના બળતા ધખારે ક્યાં લગી જાશું ? ( આહમદ મકરાણી )<br /><br />શ્રધ્ધા જ મારી લઇ ગઇ મંઝિલ સુધી મને,<br />રસ્તો ભૂલી ગયો ને દિશા ફરી ગઇ. ( ગની દહીંવાલા )<br /><br />ઇશ્વરની મૂઠ્ઠીમાંથી જે છટકી ગઇ કદી,<br />તે તો માણસ નામની જણસ હતી. ( ભગવતીકુમાર શર્મા )<br /><br />તું મને એક ઝાંઝવું સમજે કે સમજે વાદળું,<br />આંગણે તારે વરસવા આ જનમ લીધો હતો. ( ડો.અશરફ ડબ્બાવાલા )<br /><br />તોય હું ભરવા મથું આખી નદી,<br />જીંદગી છે સાવ કાણી બાલદી. ( અશોકપુરી ગોસ્વામી )<br /><br />દીધો’તો સ્વર્ગમાંથી જાકારો હે પ્રભુ,<br />બીજે ક્યાં જાય,નર્ક ભણી આદમી ગયાં. ( મરીઝ )<br /><br />યાદના જલતા દીવાઓથી વધ્યું અંધારું,<br />હું નર્યા મીણનો માણસ છું,ઓગળી જઇશ. ( હરીન્દ્ર દવે )<br /><br />શમાની વાત કરશો ના, દીવાની લૌને રોકે ફો’ ?<br />ભરી પરવાનને પાંખે જલીને રાખ થાવું છે. ( પ્રો. સુમન અજમેરી )<br /><br />છે હરણની ફાળ જેવા ઓરતા,<br />ને અરણમાં કચબો પાળ્યો તમે. ( કરસનદાસ લુહાર )<br /><br />મૃત્યુની ઠેસ વાગશે તો શું થશે ‘જલન’,<br />જીવનની ઠેસથી તો હજે કળ વળી નથી. ( જલન માતરી )<br /><br />થાકી ગયો તો હું કે ચાલી શકત ન હું,<br />સારુ થયું કે લોક તો ઉંચકી ગયા મને. ( કૈલાસ પંડિત )<br /><br />નજર લાગી હજારો વાર હળવા ફૂલ હૈયાને,<br />કહો પાષાણ દિલને કોઇની ક્યારે નજર લાગી? ( વિશ્વરથ )<br /><br />ગળેથી જરા ઉતરી કે તોફાની થઇ ગઇ,<br />હતી જામમાં સાવ સાદી મદિરા ! ( મરીઝ )<br /><br />રંગબેરંગી જીવનના રંગ છે,<br />જાઉં છું ખીલવા ને ખરતો જાઉં છું. ( અમૃત ઘાયલ )<br /><br />છાંય મળતી જાય પડછાયા વગર,<br />ગીતમાં સરતો રહું ગાયા વગર. ( મનોજ ખંડેરિયા )<br /><br />રોજ એના એજ સાલા ફેફસાં વેંઢારવા,<br />રોજ એનું એ જ જીવ પર આવવું,શું ચીજ છે ? ( રમેશ પારેખ )<br /><br />છેક પરપોટા સમી છે જીંદગી પણ,<br />નિત ઝરણાંની ગતિ છલછલ છલકવું. ( ગુણવંત ઉપાધ્યાય )<br /><br />વિરાટ પંથમાં થાકી વિરામ કરવા પણ,<br />પરાઇ ભીંતના છાંયે કદી નથી બેઠા. ( રસિક મેઘાણી )<br /><br />ઠાઠ ભપકા એ જ ઇર્શાદના હવે<br />ઘર બળે તો તાપી લેવું જોઇએ. ( ડો. ચિનુ મોદી )<br /><br />એ જ મુસાફિર જગમાં સાચો જેની પાછળ મંઝિલ ભટકે,<br />દીપ પતંગને કોઇ ન રોકે,પ્રીત અમારી સૌને ખટકે. ( આસિમ રાંદેરી )<br /><br />કેવા શુકનમાં પર્વતે આપી હશે વિદાય ?<br />નિજ ઘરથી નીકળી નદી પાછી વળી નથી. ( જલન માતરી )<br /><br />થઇ જાય પાંચે આંગળીઓ તુર્ત કાગડો,<br />મુઠ્ઠી તમે એ શહેરમાં ખોલીને શું કરો ? ( રમેશ પારેખ )<br /><br />રડ્યું નથી છતાં ઓછપે ઘવાયું છે,<br />સવારનું આભ આમ ઝંખવાયુ છે. ( ડો. હેમંત દેસાઇ )<br /><br />છું સતત અચરજ સ્વયં અસ્તિત્વ પર,<br />તું તપાવે તોયે હું તું જ પર ઠરું. ( અગમ પાલનપુરી )<br /><br />રમું છું રંગીન મોસમની સાથે,તો ક્યારેક સંગીન જોખમની સાથે,<br />સરળતાથી ચાલું છું મુશ્કેલ પંથે,મને એવી આ જીંદગાની ગમે છે. ( શેખાદમ આબુવાલા )<br /><br />છો હતી દુ:ખના સંકજામાં અમારી જીંદગાની,<br />તોય કો’ દિ હામ ખોઇ,ન કો’ દિ’ હાર માની. ( રિન્દ ગુજરાતી )<br /><br />ન ગગન ફરેબ આપે, ન ધરા ફરેબ આપે,<br />જો હ્ર્દય ફરેબ આપે,તો બધા ફરેબ આપે. ( અબ્દુલ રઝાક ‘રશ્ક’ )<br /><br />પરિચય છે મંદિરમાં દેવોને મારો,અને મસ્જિદોમાં ખુદા ઓળખે છે;<br />નથી મારું વ્યક્તિત્વ છાનું કોઇનાથી,તમારા પ્રતાપે બધા ઓળખે છે. (શૂન્ય પાલનપુરી )<br /><br />છે ગજું કોનું કે સીમા-કદ કશું માપી શકે ?<br />ધરતીના પેટાળથી આભે ચઢી છે જીંદગી. ( અંબાલાલ ડાયર )<br /><br />ગુનામાં ભાર હોતે તો દબાઇ રે’તે તળિયામાં,<br />અભાગી લાશ છે,તરતી રહી દરિયાના સીના પર. ( શવકીન જેતપુરી )<br /><br />રડ્યા બેફામ સૌ મારા મરણ પર એ જ કારણથી,<br />હતો મારો જ એ અવસર, ને મારી હાજરી ન્હોતી. ( બેફામ )<br /><br />તમારા આ નાજુક પગોની ફિકર છે,<br />અમારા નગરની છે પથરાળ સડકો. (દીપક બારડોલીકર )<br /><br />કંકુ પગલે થઇ કસુંબલ કોરે આ કાળજાની કાંચળી સરકી પડી,<br />ઉગતું એકાંત મારું પાંપણે આપને જોયા પછી થથરી ગયુ (બાબુ દિલજલા )<br /><br />યૌવનના ઘોડાપુરમાં સમજાય ક્યાં કશું ?<br />ત્યારે તો રોમે રોમમાં ઉન્માદ હોય છે. (આદિલ મનસુરી )<br /><br />છે અકળ બધી એની હિલચાલો બધી,<br />મન સમું છે કોણ બીજું મુત્સદ્દી ? (અશોકપુરી ગોસ્વામી )<br /><br />દર્દ ઘૂંટાયું જિગરમાં એટલું,ઠેઠ લગ એ ઝેર થઇ વકરી ગયું,<br />મોત પણ મારી દશાને જોઇએ શોકમાં ડૂબી મને વિસરી ગયું. ( બાબુ દિલજલા )<br /><br />યુગયુગથી પીએ સરિતા,સાગર તોયે પ્યાસો છે,<br />નહીંતર મેઘો ઉમટે ના કેકારવ છલકાયો છે. (દીપક બારડોલીકર )<br /><br />છે સલામત સ્વપ્ન કોનું વિશ્વમાં ?<br />ક્યાં સિકંદરની કશી છાયા મળે ? ( ચંદુ મહેસાનવી )<br /><br />લાખ સૃષ્ટિની સુરાહી છલકાયા કરે,<br />જીંદગી પીનારની તળિયા વિનાનું જામ છે. ( શૂન્ય પાલનપુરી )<br /><br />છે હયાતી ચીજ એવી અજનબી,<br />ચીંથરામાં હોય જાણે કો’ નવાબ ! ( આહમદ મકરાણી )<br /><br />બને તો એમને કહેજો ખુશ્બૂ મ્યાનમાં રાખે,<br />બગીચામાં હમણાં બધા ફૂલોની ઘાત ચાલે છે. ( મનહર મોદી )<br /><br />છણકો કરીને ઠેક લો તો ચાલમાં ગઝલ,<br />ને ઝાંઝરી રણકી ઉઠે તો પાયમાં ગઝલ. ( યોસેફ મેકવાન )<br /><br />લાગણીઓની સુલતાની પર રાજ કહો કોનું ચાલ્યું?<br />રચનારની એક કળી જીતી ગઇ ઝાંઝરના ઝણકારથી. ( ગોપાળ શાસ્ત્રી )<br /><br />થઇ ધાડપાડુ ત્રાટકે સાહિલ ભલે સમય,<br />ટહૂકા ઉછેરવાનો અમારો સ્વભાવ છે. ( સાહિલ )<br /><br />છે કાળ તો કાલીય નાગ જેવો,<br />થતું ઝેર સૌ જે હવે એ અડે છે. ( ઉશનસ )<br /><br />છું શાંત અને ગંભીર ભલે, શરમાળ છે મારાં તીર ભલે,<br />ઓ પૂનમ, ઘૂંઘટ જરા ખોલ, હું એ જ છલકતો સાગર છું. ( શેખાદમ આબુવાલા )<br /><br />છોડી રહ્યો છું આજ હું આ બંધિયાર વિશ્વને,<br />કાયમના માટે કોણ રહે આ કારાવાસમાં ? ( ઘાયલ કુતિયાનવી )<br /><br />મત્સ્ય ક્યાં જળવટું લઇને જશે ?<br />કાંઠે રેતીના પારાવાર ઉભા. ( ડો. રશીદ મીર )<br /><br />ભલે ભપકા ભરેલો છું,છતાં અંગાર વેચું છું,<br />તને નીચો નમાવે એ બધો આભાર વેચું છું. ( મનહર મોદી )<br /><br />છેક તળિયેથી ઉલેચાવું પડે,<br />શબ્દને સમજાવવો સહેલો નથી. ( નટવર વ્યાસ )<br /><br />થઇ ગયો એક જ ચમત્કારે તું ઇશ્વર,<br />મને માનવ થતાં બહું વાર લાગી. ( જિગર ટંકારવી )<br /><br />ગુલાબી શીત પાલવને પ્રસારો તો ઘણું સારું,<br />ગરમ કિરણોને ગાળીને હજી હમણાં જ આવ્યો છું. ( ડો. એસ. એસ. રાહી )<br /><br />છતાં મુજ પૂર્ણતામાં ‘શૈલ’ ઓછી થાય છે કૈં પણ<br />સનાતન શૂન્યમાં અસ્તિત્વ મારું નિત્ય ખોઉં છું. ( શૈલ પાલનપુરી )<br /><br />છણા થાપું,નાણા થાપું,થાપું આંખે અંધારાં,<br />તોય તને ક્યાં પામું ?ભૂંડા આયખાને ડંગોળી લૌ. ( પ્રો.સુમન અજમેરી )<br /><br />લેશ પણ ભય ના સૂકાવાનો રહે,<br />માંયલો જેનો સમંદર સાત છે. ( ડો.ઉષા ઉપાધ્યાય )<br /><br />છો હોય તે દૂર ગગન પર,ને હોય સર્વવ્યાપી,<br />અદભૂત સ્પર્શવાનું સૂરજ સમું તમારું. ( સંધ્યા ભટ્ટ )<br /><br />રાત-દિ ઝૂલે વસંતી લ્હેર મધુવનમાં ભલે,<br />મ્હેંક મબલખ માણવાને શ્વાસ જેવું જોઇએ. ( સુશીલ પાલનપુરી )<br /><br />એ જ તું ને એ જ હું,એ જ ઓશીકે આજ તો સૂતાં ફેરવી મોંઢાં<br />તણખા ઝરે,બરડા અડે,અણજાણે ટકરાય દો લોઢાં. ( જગદીશ વ્યાસ )<br /><br />ઢબૂક્યાં ઢોલ ચોરે અમે ગુલમ્હોર પીધો.<br />ખુશીથી ખોબે ખોબે અમે ગુલમ્હોરે પીધો. ( દીપક બારડોલીકર )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6116537617339462428-5221347231349767364?l=wegujarati.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/wegujarati/~4/KrTrD3wTb5c" height="1" width="1"/>Asite Solutions Pvt Ltdhttp://www.blogger.com/profile/02462224714790034451noreply@blogger.com0http://wegujarati.blogspot.com/2010/07/blog-post_43.htmltag:blogger.com,1999:blog-6116537617339462428.post-5309972535082427922010-07-22T18:01:00.001+05:302010-07-22T18:04:25.633+05:302010-07-22T18:04:25.633+05:30પ્રસ્વેદમાં પૈસાની ચમક શોધે છે<br />હર ચીજમાં એ લાભની તક શોધે છે<br />આ દુષ્ટ જમાનામાં રુદન શું કરીએ<br />આંસુમાં ગરીબોના નમક શોધે છે<br /><br />- મરીઝ<br />____________________________________<br /><br />પાંખનું કૌવત કે હું ધીમો કદી પડતો નથી<br />ઉડ્ડયન કરતો રહું છું પાછળ કદી હટતો નથી<br />મારા જીવનમાં ખામી શોધનારા સાંભળો<br />બહુ ઊંચી વસ્તુઓનો પડછાયો કદી પડતો નથી<br /><br />- નાદાન<br />____________________________________<br /><br />જે મસ્તી હોય આંખોમાં સુરાલયમાં નથી હોતી<br />અમીરી કોઈ અંતરની મહાલયમાં નથી હોતી<br />શીતળતા પામવાને માનવી તું દોટ કાં મૂકે<br />જે માની ગોદમાં છે એ હિમાલયમાં નથી હોતી<br /><br />- સુરેન ઠાકર ‘મેહુલ’<br /><br />——————————————<br /><br />દર્દને ગાયા વિના રોયા કરો<br />જિંદગી માણ્યા વિના ખોયા કરો<br />બીક લાગે કંટકોની જો સતત<br />ફૂલને ચૂંથો નહીં, જોયા કરો<br /><br />- કૈલાસ પંડિત<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6116537617339462428-530997253508242792?l=wegujarati.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/wegujarati/~4/JFNqJIAUr6s" height="1" width="1"/>Asite Solutions Pvt Ltdhttp://www.blogger.com/profile/02462224714790034451noreply@blogger.com0http://wegujarati.blogspot.com/2010/07/blog-post_2090.htmltag:blogger.com,1999:blog-6116537617339462428.post-56665220400566760662010-07-22T17:58:00.000+05:302010-07-22T17:59:14.120+05:302010-07-22T17:59:14.120+05:30જીવન માં જો દુઃખો હોય તો જીવન મદીરાધામ થઇ જાય;<br />આ દિલ સુરાહીને નયન જામ થઇ જાય.<br />તુજ નયનમાં નિહાળું છું સઘળી રાસલીલા હું;<br />જો કીકી રાધા થઇ જાય તો કાજળ શ્યામ થઇ જાય.<br />-અમૃત “ઘાયલ”.<br />________________________________________________<br />આ મહોબ્બત છે કે છે એની દયા કહેતા નથી,<br />એક મુદ્દત થઇ કે તેઓ હા કે ના કહેતા નથી.<br />બે જણાં દિલથી મળે તો એક મજલીસ છે “મરીઝ”,<br />દિલ વિનાં લાખો મળે એને સભા કહેતા નથી.<br />-મરીઝ.<br />________________________________________________<br />દર્દની લાગણીના ઘણા રૂપ છે;<br />માત્ર આંસુજ હોવાં જરુરી નથી.<br />સ્મિત થઇને ફરકતા હશે હોઠ પર,<br />વ્યક્ત થઈના શકે એવાં ગમ કેટલાં.<br />-”શૂન્ય” પાલનપૂરી.<br />________________________________________________<br />“પ્રેમનું આસન શ્રદ્ધા છે, પણ એ શ્રદ્ધાનું સ્થાન શંકા લે ત્યારે પ્રેમ ફુલ કરતાં પણ વહેલો કરમાઈ જાય છે.”<br />- શ્રી સુરેશ દલાલ.<br />________________________________________________<br />દિલવાળા સાથે દૂનિયાને કોઈ યોગ નથી સંયોગ નથી,<br />આસુંને વહાવી શું કરવું રડવાનો કંઈ ઉપયોગ નથી.<br />મજબુર થઈને હસવું એ કંઈ શોખ નથી ઉપભોગ નથી,<br />જીવવુ તો પડે છે કારણકે મૃત્યુના કોઇ સંજોગ નથી.<br />- કૈલાસ પંડીત.<br />________________________________________________<br />કેવી રીતે વીતે છે વખત શું ખબર તને?<br />તે તો કોઇ’દી કોઇની પ્રતિક્ષા નથી કરી.<br />- બરકત વિરાણી “બેફામ”.<br />________________________________________________<br />ગઝલ સર્જાયના કૈલાસ દિલમાં દાહ લાગ્યા વિણ,<br />પ્રથમ ઘેરાય છે વાદળ પછી વરસાદ આવે છે.<br />- કૈલાસ પંડીત.<br />________________________________________________<br />“જિંદગીનો સાર જો પાણી મહીં<br />એક પરપોટો થઈ ફુટી ગયો.”<br />- શયદા.<br />________________________________________________<br />શક્ય નથી કે ઉતરી પડીએ અધવચાળે,<br />જીવવું બીજું શું છે? કેવળ વાઘસવારી.<br />- ભગવતીકુમાર શર્મા.<br />________________________________________________<br />જિંદગીનુ નામ બીજુ કંઈ નથી,<br />મેં ઉપાડી છે અપેક્ષા લાશની.<br />- અહમદ મકરાણી.<br />________________________________________________<br />તમામ ઉમ્ર મને જિંદગીએ લુંટ્યો છે,<br />મરણનાં હાથમાં પ્હૉંચી હવે સુરક્ષીત છું.<br />- આદીલ મન્સુરી.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6116537617339462428-5666522040056676066?l=wegujarati.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/wegujarati/~4/z9HRHTxDznU" height="1" width="1"/>Asite Solutions Pvt Ltdhttp://www.blogger.com/profile/02462224714790034451noreply@blogger.com0http://wegujarati.blogspot.com/2010/07/blog-post_3188.htmltag:blogger.com,1999:blog-6116537617339462428.post-47565180234972131792010-07-22T17:55:00.000+05:302010-07-22T17:56:18.303+05:302010-07-22T17:56:18.303+05:30બસ ઓ નિરાશ દિલ, આ હતાશા ખરાબ છે.<br />લાગે મને કે જગમાં બધા કામયાબ છે.<br /><br />એમાં જો કોઈ ભાગ ન લે મારી શી કસૂર?<br />જે પી રહ્યો છું હું તે બધાની શરાબ છે.<br /><br />કંઇ પણ નથી લખાણ છતાં ભૂલ નીકળી,<br />કેવી વિચિત્ર પ્રેમની કોરી કિતાબ છે.<br /><br />બે ચાર ખાસ ચીજ છે જેની જ છે અછત,<br />બાકી અહીં જગતમાં બધું બેહિસાબ છે.<br /><br />ખુદને ખરાબ કહેવાની હિંમત નથી રહી,<br />તેથી બધા કહે છે, જમાનો ખરાબ છે.<br /><br />- મરીઝ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6116537617339462428-4756518023497213179?l=wegujarati.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/wegujarati/~4/0Sg1TYcXTbY" height="1" width="1"/>Asite Solutions Pvt Ltdhttp://www.blogger.com/profile/02462224714790034451noreply@blogger.com0http://wegujarati.blogspot.com/2010/07/blog-post_9406.htmltag:blogger.com,1999:blog-6116537617339462428.post-23460708302529535482010-07-22T17:49:00.000+05:302010-07-22T17:50:16.222+05:302010-07-22T17:50:16.222+05:30મોટા નગર ના માણસો<br />ચહેરા વગરના માણસો<br /><br />હેતુ વગરની ભીડમાં<br />કારણ વગર ના માણાસો<br /><br />જાણે ન ઓળખતા મને<br />મારા જ ઘરના માણસો<br /><br />અખબાર આખુ વાચતા<br />વાસી ખબર ના માણસો<br /><br />રણ-રેત માં ડુબી ગયા<br />પાણીવગર ના માણસો<br /><br />પાકી સડકની શોધ મા<br />કાચી કબરના માણસો<br /><br />- આદિલ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6116537617339462428-2346070830252953548?l=wegujarati.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/wegujarati/~4/ORefT7yaiB8" height="1" width="1"/>Asite Solutions Pvt Ltdhttp://www.blogger.com/profile/02462224714790034451noreply@blogger.com0http://wegujarati.blogspot.com/2010/07/blog-post_3244.htmltag:blogger.com,1999:blog-6116537617339462428.post-53366900484773317942010-07-22T17:45:00.000+05:302010-07-22T17:46:07.495+05:302010-07-22T17:46:07.495+05:30આશ એની ઉમ્રભર બાંધો નહીં,<br />રેતના રણ માંહે ઘર બાંધો નહી.<br /><br />આપ શણગારો અમારી જિંદગાની,<br />નિત નોખાં નગર બાંધો નહીં.<br /><br />લાજ લૂટો મા! તમે એકાંતની.<br />મુજ ક્બર પાસે કબર બાંધો નહીં.<br /><br />ત્યાંય સળગાવી છે એણે એ દોઝકો,<br />આપ મરવા પર કમર બાંધો નહીં.<br /><br />અમને છોડી દો અમારા હાલ પર,<br />આપ આવીને નજર બાંધો નહીં.<br /><br />ક્યાંક સૂરજને કમોતે મારશો,<br />ઓ ‘જલન’ છોડો સહર બાંધો નહી.<br /><br />-જલન માતરી<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6116537617339462428-5336690048477331794?l=wegujarati.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/wegujarati/~4/Z2KaILx1oKc" height="1" width="1"/>Asite Solutions Pvt Ltdhttp://www.blogger.com/profile/02462224714790034451noreply@blogger.com0http://wegujarati.blogspot.com/2010/07/blog-post_1911.htmltag:blogger.com,1999:blog-6116537617339462428.post-44814779182011688142010-07-22T17:41:00.001+05:302010-07-22T17:41:40.898+05:302010-07-22T17:41:40.898+05:30ભુલી જવાનો હું જ, એ કહેતા હતા મને,<br />એવું કહીને એજ તો ભુલી ગયા મને.<br /><br />પૂછ્યું નથી શું કોઇએ, મારા વિશે કશું?<br />તારા વિશે તો કેટલું પૂછે બધા મને!<br /><br />ખોબો ભરીને ક્યાંયથી, પીવા મળ્યું નહિ,<br />દરિયો મળ્યો છે આમ તો, ડૂબી જવા મને.<br /><br />થાકી ગયો તો ખૂબ કે ચાલી શકત ન હું,<br />સારું થયું કે લોક સહુ ઊંચકી ગયા મને.<br /><br />- કૈલાસ પંડિત<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6116537617339462428-4481477918201168814?l=wegujarati.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/wegujarati/~4/b_O0ZK2p_wE" height="1" width="1"/>Asite Solutions Pvt Ltdhttp://www.blogger.com/profile/02462224714790034451noreply@blogger.com0http://wegujarati.blogspot.com/2010/07/blog-post_3925.htmltag:blogger.com,1999:blog-6116537617339462428.post-45628900441563650982010-07-22T17:38:00.000+05:302010-07-22T17:39:16.537+05:302010-07-22T17:39:16.537+05:30ન આવ્યું આંખમાં આંસું, વ્યથાએ લાજ રાખી છે.<br />દવાની ગઇ અસર ત્યારે, દુવાએ લાજ રાખી છે.<br /><br />તરસનું માન જળવાઇ ગયું, તારા વચન લીધે,<br />સમયસર આભથી વિખરી, ઘટાએ લાજ રાખી છે.<br /><br />ઘણું સારું થયું આવ્યા નહિ, મિત્રો મને મળવા,<br />અજાણે મારી હાલતની, ઘણાંએ લાજ રાખી છે.<br /><br />પડી ‘કૈલાસ’ ના શબ પર, ઊડીને ધૂળ ધરતીની,<br />કફન ઓઢાડીને મારી, ખુદાએ લાજ રાખી છે.<br /><br />- કૈલાસ પંડિત<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6116537617339462428-4562890044156365098?l=wegujarati.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/wegujarati/~4/r-sZHak_108" height="1" width="1"/>Asite Solutions Pvt Ltdhttp://www.blogger.com/profile/02462224714790034451noreply@blogger.com0http://wegujarati.blogspot.com/2010/07/blog-post_9265.htmltag:blogger.com,1999:blog-6116537617339462428.post-16567918496485884042010-07-22T17:34:00.000+05:302010-07-22T17:36:07.126+05:302010-07-22T17:36:07.126+05:30સૂતાં હશો તો ખ્વાબમાં આવી જઇશ હું.<br />સારા બદનમાં ફૂલ થઇ મહેંકી જઇશ હું.<br /><br />એકાંત જ્યારે સાલશે મારા અભાવનું,<br />કાગળ થઇને ક્યાંકથી પહોંચી જઇશ હું.<br /><br />આકાશ તારી આંખનું ખૂલતું જતું હશે,<br />સૂરજની જેમ એ મહીં ઊગી જઇશ હું.<br /><br />તારી ઘણી ય ‘હા’ હતી ‘ના’ના લિબાસમાં,<br />કહેવા હવે જો ‘ના’ હશે, જીરવી જઇશ હું.<br /> <br /><br />- કૈલાસ પંડિત<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6116537617339462428-1656791849648588404?l=wegujarati.blogspot.com' alt='' /></div><img src="http://feeds.feedburner.com/~r/wegujarati/~4/sUHAj0PXBJo" height="1" width="1"/>Asite Solutions Pvt Ltdhttp://www.blogger.com/profile/02462224714790034451noreply@blogger.com0http://wegujarati.blogspot.com/2010/07/blog-post_3096.html