Yakin arkadaslarimdan birinin ikinci donem icin Amerika’ya gidecegini ogrendigimde icimden bir gram sevinmedim onun adina, sevinmeyi denedim olmadi. Iste o sirada ne kadar bencil oldugumu farkettim, sadece dort ay etrafimda olmayacak diye kendisi adina harika firsat olmasina ragmen uzun sure sevinememistim. Hayir bencil biri oldugumun farkindaydim ama bu derece bencil oldugumu bilmiyordum.

Iki aydir tek basima yememi kendimle bugun ogle yemeginde kutlarken, bicak kullanma oranimin %80 dustugunu, bununla birlikte yemege elimle mudahale etme oranimda %40 arttigini gormus oldum.

Dilini bilmediginiz bir ulkede yasiyorsaniz eger, hayat suprizlerle dolu olabiliyor. Mesela su aldiginizi zannederek geliyorsunuz eve, 5 litre soda almissiniz megersem. 5 litrelik soda mi olurmus? Var burda. Ha benim “supriz” anlayisim biraz kıt o ayrı mesele.

Internetin olmayisi insani dusunmeye itiyor, dusenecek bir seyinin olmayisi ise can sikintisina neden oluyor. Kus civiltilari ve kelebeklerin etrafta ucusmasi da insana sinirlenecek neden veriyor. Gordunuz uzere dusunmeye baslayincada cok mantikli bir insan oldugum soylenemez. “Insan” kelimesini kac defa daha kullanabilirim art-arda bilmiyorum, oyle iste.

Kendinizi “Okul Oncesi Egitim” konferansinda t-shirt giyen, kravat takmayan ve bir haftalik sakalli bir sekilde bulursaniz, oyle bir yerde oyle bulundugunuz icin “Okul Oncesi Egitim” almamis gibi gozuken tek insan-evladi gibi hissetmeniz kacinilmaz oluyor.

Kosu bandinda 10 dakikadan fazla kosamam, canim sıkılır. Gozum surekli kalori ve zaman kismindadir. Saniyeleri izlerim kosarken. Yaktigim kaloriyi daha hizli arttirmak icin yukari ok tusuna basarak hizimi arttirim hizli hizli, sonra zamani hizlandirmak icin bir tus ararim, bulamam sinirlenirim, canim sıkılır. Gecen gun evde yapacak bir seyin olmamasindan hemde can sıkıntısından kosu bandina ciktim. Ve 40 dakika kostum, saniyelerin gecisini izleyerek. Cunku her kosu bandindan inecegim vakit, yapacak bir seyimin olmadigi aklima geldi. Peki bu sıkılmama engel oldu mu kosarken, hayir. Her zaman insanin secenekleri olmayabiliyor.

Pazar gunu 8 ogun yiyebilirken ertesi gun olan cumartesiyi 1 ogun ile gecistirebilirim. Boyle olunca tuvalet duzenimin de olmadigini anlamak zor olmaz(gereksiz bilgilendirme, silinecek). Hayatimdaki basit ihtiyaclarimin bile duzensizlik icinde oldugunu goz onune alirsak, hic bir konuda “duzen” beklememek gerekir benden. Nitekim, evet 3 ay gibi bir sey gecti son yazimin ardindan..

Bazı şeylerin yanlış gittiğini anlamak için çokta zeki olmaya gerek yoktur, mesela uzun zamandır su içememiş olmamım bir sorun teşkil ettiğini anlamam gibi.. Hayatımda birazcık daha az tembel olsaydım eminim çok şey değişirdi, en basitinden odamda susuz kalmazdım yada duş alma ortalamam artabilirdi. Ki aslında son söylediğim tam olarak benim suçum değil. Bir arkadaş “Duş alırken sıkılmıyor musun?” sorusunu bana yönelttikten sonra eskisi gibi olmadı bir daha. Inception’da Cobb’un dediği gibi “Dreams feel real while we’re in them. It’s only when we wake up that we realize something was actually strange.”*. Rüyadan uyandırılmıştım, kesinlikle sıkıcı ve üstüne üstlük zaman kaybıydı onun yerine daha fazla uyuyabilirdim yada tuvalette daha fazla zaman geçirebilirdim.. Insan tecrübelendikce sorumluluklar artıyor, hayat karmaşık hale geliyor!..

* Böylede araya alakasız örnekler sokarım..

Gun-1
Niye kizlar kirmizi odalarda oyle? Kulturel farkliliklari anlamak zor.

Gun-2
Daha once kizlar tarafindan bu kadar ilgi alaka gormemistim bikinili(ki bikini mi acaba onlar?!) olmalari cabasi. Anlasilan Amsterdam ortalamasina gore cok yakisikliyim ki baya dikkat cekiyorum, cok sevincliyim.

Gun-3
Kizlara hemen yuz vermiyim, degerimi bilsinler.

Gun-4
Yuz vermeme iyi bir stratejiydi dun daha fazla ilgi gordum. Bugun yavastan yanlarina gidip konusayim.

Gun-5
Dun cok yakin sevecen davrandi cesaret edip konusabildigim kizlar. Bugun birisine cikma teklifi ederim artik.

Gun-6
50 euro diyorlar baska birsey demiyorlar. Gunahlarini almiyim ama hayat kadini olma ihtimallerinden supheleniyorum.

Ucaklarda cam kenari gibisi yoktur mantigi bana uymuyor ozellikle mesanemin kucuk oldugunu goz onunde bulundurursak. Fakat bunu bile bile cam kenarinda oturayim diye kirk taklalar atiyorum, check-in’i ilk siralarda yapamazsam diye sinir stres oluyorum, ha bu zeka iste. 

Her zaman oldugu gibi gene cam kenarinda morarmis bir sekilde, oturma sirasindan birisininde tuvalet ihtiyacinin gelmesini bekliyorum (tuvalete gidicem diye butun oturan sahsiyetleri kaldirmaya cekiniyorum, eger herkesi kaldirip tuvalate gidersem arkamdan dedikodu yapicaklarmis gibi geliyor.).Ortadaki arkadas uyuyor ondan umidi kesmis durumdayim zaten. Ne hikmetse koridordaki arkadasin icinde de i$eme istegi bi gram yok, yuzunden anlayabiliyorum. Ulan o kadar suyu nereye bosaltti bu herif? Ellerim titriyor, kahvesini gazete ile birlikle yavas yavas icmesini izlemek mesanemi burustuyor sinirden.

Klm Dutch havayollarida 3 Saat icinde ne verebiliyorsalar veriyorlar, ekonomide bu kadar comert davranani gormemistim.