Świat czarnych płyt

Analogowo czy cyfrowo ?

2016-03-03T13:40:00.000-08:00

W tym artykule przedstawię wam podstawowe różnice pomiędzy analogowym i cyfrowym zapisem dźwięku. Na początku zajmiemy się podstawowym zagadnieniem czyli definicjami sygnału analogowego oraz cyfrowego.

Sygnał analogowy – sygnał, który może przyjmować dowolną wartość z ciągłego przedziału (nieskończonego lub ograniczonego zakresem zmienności). Jego wartości mogą zostać określone w każdej chwili czasu, dzięki funkcji matematycznej opisującej dany sygnał. Przeciwieństwem sygnału analogowego jest sygnał skwantowany, nazywany również dyskretnym (w szczególności: cyfrowym).
Sygnał cyfrowy – sygnał, którego dziedzina i zbiór wartości są dyskretne. Jego odpowiednikiem o ciągłej dziedzinie i ciągłym zbiorze wartości jest sygnał analogowy. Znaczenie tego terminu może odnosić się do:
wielkości fizycznej, która z natury jest dyskretna (np. liczba błysków lampy w ciągu godziny)
wielkości pierwotnie ciągłej i analogowej, która została spróbkowana i skwantowana (np. sygnał na wyjściu komparatora napięcia kontrolującego pewien proces w określonych chwilach)
każdej reprezentacji jednego z powyższych, w tym (najczęściej) w postaci ciągu liczb zapisanych w pamięci maszyny cyfrowej (np. plik komputerowy typu WAV).

Brzmi to trochę groźnie ale już wyjaśniam o co w tym chodzi. Współcześnie telekomunikacja i elektronika powszechnego użytku prawie całkowicie zostały zdominowane przez cyfrowe przetwarzanie sygnałów, które jest powtarzalne, bardziej niezawodne i tańsze od przetwarzania analogowego. Przyjrzycie się wykresowi. Szara linia pokazuje sygnał analogowy a czerwona cyfrowy. Wartość "f(t)" oznacza częstotliwość a "t" czas. Jak zauważacie sygał analogowy jest "płynny" a sygnał cyfrowy "kanciasty". "Kanciastość" sygnału cyfrowego spowodowana jest tym że działa on na zasadzie stanu wysokiego badź niskiego(włączony wyłączony) sygnał ten nazywamy kodem binarnym lub dwójkowym systemem liczbowym. Za pomocą 0 i 1 można zapisać dowolną wartość. Standartem który jest obecnie używany przy nagrywaniu płyt CD jest PCM (ang. Pulse Code Modulation). Częstotliwość próbkowania płyty kompaktowej 44,1 kHz przy 16 bitach co daje na wartość 2¹⁶ = 65 536 możliwych wartości amplitudy fali dźwiękowej na próbkę. Wartość jest uważana za bardzo wierną swemu oryginałowi, ponieważ pokrywa cały zakres pasma częstotliwości słyszalnych przez człowieka oraz prawie cały zakres rozpiętości dynamicznej słyszalnych dźwięków. Przy w częstotliwości próbkowania 44.1 kHz można zarejestrować dźwięk o częstotliwości maksymalne 22.05 kHz ponieważ sygnał ma część dodatnią oraz ujemną. Granica ludzkiego słuchu wynosi około 20 kHz więc zakres odtwarzanej częstotliwości pokrywa zakres ludzkiego słuchu. W przypadku sygnału cyfrowego każda częstotliwość powyżej 22 kHz nie zostaje zapisana w pliku. Rozdzielczość bitowa odpowiedzialna jest za poziom dynamiki. Każdy bit reprezentuje wartość 6 dB czyli przy 16 bitach nasza dynamika sygnału będzie miała maksymalnie 96 dB(o decybelach będzie oddzielny temat gdyż jest kilka rodzai decybeli). W technice cyfrowej występują również wyższe częstotliwości próbkowania (studyjne 48 kHz, 96 kHz i 192 kHz i mniejsze od 44,1 kHz używane głównie w telekomunikacji) oraz rozdzielczości 24 bit oraz 8 bit.

Sygnał analogowy ma charakter ciągły. W przypadku sygnałów audio jest ciągłym zapisem wartości napięcia przemiennego. Jeżeli chodzi o zakres częstotliwości to w teorii jest on niczym nie ograniczony a w praktyce jednak ograniczenia pojawiają się względu zdolności przełączające elementów wzmacniających, dla lamp elektronowych zwykle około 100 kHz, dla tranzystorów wartość ta może być dużo wyższa. Drugim kryterium które znacząco ogranicza naszą maksymalną częstotliwość są mikrofony. Z racji tego, że istnieję kilka rodzai mikrofonów oraz różne techniki wzmacniania sygnałów analogowych rozwinięcie tego tematu będzie w oddzielnym artykule. Jeżeli chodzi o poziom dynamiki to dyktuję nam to zwykle odstęp sygnału od szumu. Kolejny temat rzeka także do następnego.

Wykres przedstawiający różnice pomiędzy sygnałem analogowym a modulacją PCM.

START II

2016-02-28T03:35:00.001-08:00

Po pomniejszej przerwie (raptem 3 lata :P ) postanowiłem wziąć się porządnie za tego bloga. Nie mam jeszcze jako tako koncepcji jak to zrealizować, ale myślę że odrobina spontaniczności na początku pomoże wykreować właściwy "smak" tego bloga.

Zacznę może od przedstawienia swojej osoby. Urodziłem się kilka lat przed przekształceniami ustrojowymi w naszym kraju w stołecznym mieście Warszawa. Tam się wychowywałem i chodziłem do szkoły. Jako że swoją młodość przeżywałem w latach 90 ubiegłego wieku duży wpływ wywarła na mnie rockowa będąca na topie w tamtych latach. Wielkie zespoły sceny trashmetalowej, grunge, klasyka rocka lat 70 i 80 były moimi pierwszymi wyborami muzycznymi z racji tego, że mój starszy brat był wielkim słuchaczem tego gatunku. Jak dobrze wiecie w latach 90 się nie przelewało w naszym kraju także kupowanie kaset i płyt raczej należało do luksusów. Styrane kasety i podrapany winyle z tym kojarzę swoje pierwsze doświadczenia muzyczne. Ważnym elementem tej historii jest również fakt odziedziczenia gitary akustycznej po bracie w momencie jego wyprowadzki z domu. Chwile spędzone na nauce "Nothing else matters" i "Starway to heaven" bezcenne, były lata 90 także internet i tabulatury nie istniały, trzeba było ze słuchu wyłapywać, wymieniać wiedzą ze znajomymi aż w końcu miało się całość. W połowie lat 90 na scenie polskiej muzyki zaczął pojawiać się hip-hop. Z początku sceptycznie nastawiony do całego gatunku ze względu na prostotę podkładów muzycznych raczej omijałem scene hiphopu ale wszystko się zmieniło jak usłyszałem pierwszy scratch. Z czasem na satelicie (tak nie było kablówek wtedy) obejrzałem transmisję z jakiejś amerykańskiej imprezy na której odbywała się bitwa DJ'i. Z podziwu nie mogłem wyjść przez długi okres czasu. Gwoździem do mojej winylowej trumny był zespól Limp Bizkit. Połączenie rockowych riffów gitary elektrycznej oraz sampli oraz scratchy to było coś czego nigdy nie słyszałem. Zespół może sam z siebie nie był tak zaawansowany technicznie jak kapele rockowe i metalowe których słuchałem, ale całościowy efekt tej kapeli był dla mnie ponadczasowy. Zaowocowało to oczywiście eksperymentami na gramofonie znalezionym w piwnicy i bajce Winetou, efekt - porwany pasek i porysowana płyta ale pierwsze "ała ała" i "tufu tufu" było. Myślę, że na początek wystarczy, z czasem będę opisywał swoją całą przygodę z muzyką (jako słuchacz, DJ i muzyk - gitrara i bas)

Kończąc ten "drugi" pierwszy post chciałbym dodać, że blog będzie się skupiał na aspektach technicznych nie tylko sprzętu winylowego ale również całej techniki analogowej. Na pewno będą pojawiać się sporadycznie wątki o gitarze elektrycznej i syntezie analogowej oraz FM. Oczywiście testy sprzętu i recenzje muzyczne oraz ciekawostki ze świata czarnych płyt powinny być tutaj codziennością.

Warszawska giełda płytowa - relacja

2012-09-30T12:05:00.001-07:00

Siemacie!

Wejście do klubu Hybrydy

Dzisiaj tak jak obiecywaliśmy mini-relacja z Warszawskiej Giełdy Płytowej. Na ogłoszenie o giełdzie wpadliśmy całkiem niedawno w jednym z antykwariatów w BUWie. Zapowiadało się obiecująco - comiesięczny event w warszawskim klubie Hybrydy, wjazd za darmo i do kupienia mnóstwo muzyki pod różnymi postaciami.
Chwile po 14stej nasza rezprezentacja zameldowała się przy ulicy Złotej 7/9. Tak jak przypuszczaliśmy wszystko było zorganizowane na zasadzie pchlego targu na parkiecie klubu. Niestety od razu naszą uwagę przykuło słabe oświetlenie oraz duchota co zapowiadało znaczne utrudnienia w kopaniu.

Ale do rzeczy - z wystawców głównie płyty winylowe, troche sprzętu m.in. legendarne już technicsy z serii sl-1200, trochę płyt kompaktowych. Nasze zainteresowanie wzbudziło stoisko "galerii sztuki rowerowej" która docelowo ma być połączeniem klimatycznego sklepu rowerowego oraz antykwariatu płytowego.
Jeżeli chodzi o zawartość krążków to królują polskie tłoczenia z lat 70. i 80. Bardzo dużo polskiej muzyki (bez rewelacji) oraz starego rocka jak również muzyki popularnej oraz disco z tamtych lat. Oczywiście dużo hip-hopu. Duży zasób płyt 7". Znalezliśmy w nich singiel LL Cool J'a za 7 pln :]. Wypatrzony rarytas 12" Singiel MC Solar'a "La la la la" aczkolwiek był podniszczony i dosyć drogi(30pln) wiec sobie odpuściliśmy. A propo cen... No cóż uważamy, że ludzie troszeczke powariowali :P Ogólnie patrząc za podobne tytuły w internecie płaci się mniej. Wydawnictwa polskie w cenie od 10 PLN. Zagraniczne płyty od 25 pln. Nawet za rodzynki, które stały powyżej 100zł chciano relatywnie więcej niż w internecie
Stosunkowo mało muzyki klubowej tylko jedno stoisko z używanymi płytami po DJach wiec dzięki(sami gramy więc wiemy coś o płytach od DJ). Na mizernym tle wymienionych gatunków bardzo dobrze wypadał rock. Dużo albumów Pink Floydów oraz Rolling Stone'sów w wydaniach głównie z polski oraz niemiec. Pojawiła się nawet plotka o krążącym na giełdzie niemieckim wydanie Metalliki (żółty picture disc) Osoby z zasobnym portfelem naprawdę miały by tam w czym przebierać! Bo my nastawieni na płyty z budżetu <30PLN mogliśmy sobie tylko pooglądać i pomarzyć;)
Udało nam się jednak wykopać album z serii Earth, Wind & Fire The Greatest Hits vol.1 do których mamy po prostu słabość (kawał dobrej muzyki za niewygurowaną cenę), a także czwarty album Dire Straits z 82 roku w czeskim tłoczeniu z płytą w stanie MINT. Po 30 latach od wydania płyta brzmi świetnie, cena nie wygórowana bo tylko 25 pln. Gitary witają nas pięknym dźwięcznym drutowym dźwiękiem, bas gra czysto i dynamicznie. Cała dynamika płyty bardzo dobra.W utworze "Private investigations" czujemy się jak na kameralnym koncercie, partie gitary klasycznej mają idealnie odwzorowaną artykulacje a gitara elektryczna atakuje nas potężnym dźwiękiem przesterowania w dalszej części utworu. Fortepian bez zarzutu. Dlatego jest to nasz dzisiejszy najlepszy zakup. Jako że jest to czeskie wydanie nie ma może wielkiej wartości kolekcjonerskiej aczkolwiek perfekcyjny dźwięk za małą kasę zawsze cieszy.
Podsumowując - fajna inicjatywa, widać że nabiera popularności i niedługo może przerodzić się w jakiś większy event. Sporo dobrej muzy, troche wygórowane ceny ale do zniesienia. Jak wspomniałem wcześniej, sporą wadą miejscówki jest słabe oświetlenie, myślę że organizatorzy powinni postarać się rowiązać ten problem. Poza utrudnionymi poszukiwaniami apowodowało to także słabą jakość naszych zdjęć robionych, a jakże, telefonem:)
Na kolejną giełdę wybieramy się już z prawdziwym aparatem fotograficznym, konkretną listą płyt i kto wie może także z własnym stoiskiem. Ale to dopiero za miesiąc. Tymczasem pod koniec przyszłego tygodnia zapraszamy na relacje z uruchomienia naszego STUDIA (!), a po testach rozruchowych porównanie wkładek SHURE oraz ORTOFON na naszym blogu.

Niech winyl będzie z wami...

Jak podłączyć gramofon ?

2012-09-16T07:33:00.000-07:00

Witam !!! W dzisiejszym artykule zajmiemy sie podstawową sprawą mianowicie podłączeniem gramofonu. Sygnał z wkładki gramofonowej musi zostać wzmocniony napięciowo oraz prądowo do poziomu który wystarczy do napędzenia głośnika. Wartość napięcia na wyjściu wkładki gramofonowej wynosi zwykle 0.25mV-2mV dla wkładek MC(moving coil-wkładka z ruchomą cewką oraz 1mV-10mV(mV-miliVolt=1V/100)dla wkładek MM(moving magnet-wkładka z ruchomym magnesem). Opis wkładek MC i MM oraz różnice między nimi opiszemy w odzielnym artykule. Sygnał z wkładki musi zostać poddany wstępnemu wzmocnieniu ponieważ współczesne wzmacniacze nie oferują zwykle wejścia gramofonowego stosujemy urządzenie zwane przedwzmacniaczem.

Preamp bez regulacji

Zadaniem przedwzmacniacza jest wzmocnienie wartości napięcia do wartości od 0.7 do 2 Voltów (w technice scenicznej nawet do 4V). Przedwzmacniacze występują w wersjach bez regulacji(urządzenie posiada tylko wejście i wyjście nie ma możliwości ingerencji w wartość sygnału) oraz z regulacją(możemy ustawić głośność EQ poziom wyjścia sygnału dla wyjścia rekord, głośność na słuchawkach, itp..

Regulacja głośności i prosty EQ w preampie

Wtyk RCA

Po wzmocnieniu sygnału w przedwzmacniaczu podajemy go na wejście końcówki mocy(wzmacniacz). Zadaniem końcówki mocy jest nadaniu sygnałowi odpowiedniej wartości napięcia i zapewnienie wydajności prądowej do napędzenia głośnika. Zasada działania końcówki mocy jest podobna do przedwzmacniacza.Sygnał jest dalej wzmacniany do wartości dochodzących do 70 V. Różnice w działaniu obu urządzeń będą szczegółowo opisane w osobnym artykule. Do podłączenia wszystkich sygnałów stosuje się obecnie wtyki typu RCA(chinch). W starszych aplikacjach spotykane są złącza DIN które można spokojnie przerobić na złącza RCA. Dodatkowo gramofon należy uziemić do przedwzmacniacza. Przy każdym gramofonie znajduje się przewód ekranujący który należy podłączyć do zacisku GND w przedwzmacniaczu. Ze względu na niską wartość sygnału wkładki gramofonowej podatny on jest na zakłócenia np. bez podłączonego przewodu ekranującego będziemy słyszeć tzw. przydźwięk sieciowy składający sie z składowej podstawowej 50 Hz(częstotliwość napięcia w sieci elektrycznej) oraz jego wyższych harmonicznych. Prosty schemat podłączenia gramofonu zamieszczam na obrazku. W prawym górnym rogu odtwarzacz CD który podłączamy bezpośrednio do końcówki (wyjście sygnału zwykle 2V dla odtwarzaczy CD). W lewym górnym aplikacja gramofon=>preamp>wzmacniacz(końcówka mocy)

Posiadając przedwzmacniacz gramofonowy jako końcówkę mocy możemy wykorzystać np. wierzę STEREO(poprzez wejście AUX), amplituner kina domowego a nawet głośniki do od komputera(pod warunkiem że są podłączane do sieci 230V, takie głośniki nazywamy "aktywnymi" - posiadają wzmacniacz wbudowany w jedną z kolumn). Dzięki przedwzmacniaczowi możemy również zgrać naszą płytę na komputer. Z wyjść preampu podłączamy kabel do wejścia LINE IN w naszej karcie dźwiękowej i poprzez rejestrator dźwięku (np. Sound Forge) możemy zgrać płytę winylową na komputer.

Są to dosyć podstawowe informacje ale mam nadzieję że zrozumieliście zasadę. Dla bardziej zaawansowanych instalacji komponenty (wkładka, przedwzmacniacz, końcówka mocy) dobiera się do siebie tak aby uzyskać optymalne parametry pracy każdego urządzenia. Szerszy opis doboru urządzeń już niedługo na naszym blogu. Zostańcie z nami

Kto wynalazł gramofon ?

2012-09-15T11:20:00.001-07:00

Gramofon potocznie adapter. Urządzenie do odtwarzania płyt gramofonowych wykonanych z polichlorku winylu dawniej również z ebonitu bądź szelaku. Gramofon nie był jednak pierwszym urządzeniem które było wstanie odtwarzać dźwięk. 19 lutego 1878 Thomas Alva Edison opatentował wynalazek zwany fonografem.

Thomas Edisson z fonografem

Fonograf był urządzeniem w pełni mechanicznym. Napęd płyty stanowił wałek z korbą lub napęd sprężynowy. Wzmocnienie dźwięku odbywało się w specjalnej tubie rezonansowej lub słuchanie odbywało się przez słuchawki działające na zasadzie stetoskopu. Fonograf miał dosyć istotną wadę ponieważ wałki musiały być wykonane z bardzo miękkiego materiału np. folii cynowej bądź wosku. Jednak równocześnie z Edisonem prace nad zapisywaniem dźwięku prowadził Emil Berliner. W 1877 opatentował mikrofon węglowy. Patent sprzedał firme Bell Telephone Company i dzięki temu wynalazkowi rozpoczęła się era telekomunikacji masowej w Stanach Zjednoczonych. Zarobione pieniądze wynalazca przeznaczył na udoskonalenie wynalazku Edissona. W 1878 złożył wniosek patentowy na aparat do odtwarzania dźwięku z wirującej płyty. Przez 9 lat udoskonalał swój produkt i 1887 roku opatentował nazwę gramofon (niem. Grammophon). Eksperymentował z płytami z twardej gumy ebonitu aż w końcu najlepszym surowcem okazał się polichlorek winylu który jest używany do dziś.

1897 pierwsza płyta wykonana z PCW

Współczesne płyty wytwarzane są niemal tak samo winylowe płyty spod ręki Berlinera. Aczkolwiek gramofon Berlinera nie był do końca tym co nazywamy współcześnie gramofonem. Zasada odtwarzania płyty w fonografie Edisona polegała na pionowych drganiach igły.W wynalazku Berlinera drgania generowane były poziomo.Napęd również był mechaniczny. W obecnych czasach takie urządzenie nazywa się patefonem. Sprzęt który znamy współcześnie przenosi dźwięk z płyty poprzez igłę na magnes umieszczony w cewce. Zgodnie z zasadą indukcji magnetycznej w cewce indukuje się prąd elektryczny wywołany drganiami magnesu umieszczonego na igle. Prąd ten odpowiada częstotliwości dźwięku i może być dalej wzmacniany. W 1904 John Ambrose Fleming skonstruował pierwszą lampę elektronową zwaną diodą. W 1907 roku Lee De Forest udoskonalił wynalazek Fleming'a poprzez dodanie siatki sterującej do diody otrzymując dzięki temu pierwszy element wzmacniający zwany triodą. Napięcie indukowane w cewce igły jest wzmacniane we wzmacniaczu i podawane na głośnik który drgają generuje dźwięk. Głośnik działa na zasadzie odwrotnej do igły czyli magnes umieszczony jest w cewce. Gdy przez cewkę przepływa prąd elektryczny cewka wytwarza pole magnetyczne o częstotliwości odpowiadającej drganią igły i przenosi je poprzez magnes na mębranę głośnika. Po upowszechnieniu się techniki lampowej w 1925 zaczęto produkować pierwsze gramofony elektryczne. Prawdziwy rozkwit jednak rozpoczął się w 1947 roku w momencie wynalezienia tranzystora który był znacznie tańszy w produkcji od lamp elektronowych.Jednakże we współczesnych aplikacjach typu HI-END następuję renesans gramofonów oraz lamp elektronowych. Dlaczego świadomie chcemy używać 100 letniej technologii? Jakie są różnice pomiędzy dźwiękiem analogowym i cyfrowym. Odpowiedzi na te pytania oraz szczegółowy opis działania wkładki gramofonowej, wzmacniaczy lampowych i tranzystorowych oraz głośników znajdziecie w późniejszych artykułach.

Dźwięk

2012-09-15T03:36:00.006-07:00

Fragment fali akustycznej

Na początku chciałbym wam przybliżyć podstawy. Mianowicie ciekawostką na dziś będzie dźwięk. Czym jest jak powstaje jak sie porusza Na początek troszeczkę suchej teorii. Dźwięk - wrażenie słuchowe wywołane falą akustyczną w ośrodku sprężystym. Ośrodkiem sprężystym może być ciecz, gaz jak i ciało stałe. Jednakże dla każdego stanu skupienia prędkość rozchodzenia dźwieku jest różna oparta na gęstości danej substancji. Fala akustyczna – rozchodzące się w ośrodku zaburzenie gęstości (i ciśnienia) w postaci fali podłużnej, któremu towarzyszą drgania cząsteczek ośrodka. Falą akustyczną nazywa się zarówno falę, która powoduje wrażenie słuchowe (dźwięk), jak i fale o częstotliwościach i amplitudach przekraczających zakres ludzkich zmysłów, ponieważ właściwości fizyczne tych fal są bardzo podobne. Źródłem dźwięków słyszalnych są ciała wprawione w drgania, których energia jest dostateczna, aby wywołać w naszym organie słuchu (uchu), najsłabsze wrażenia słuchowe.

Oznacza to, że natężenie dźwięków słyszalnych musi przekraczać próg słyszalności. Wysokość dźwięku zależy od częstotliwości; (im większa częstotliwość fali, tym wyższy dźwięk) Głośność dźwięku zależy od natężenia; (jeśli rośnie natężenie fali, dźwięk jest głośniejszy, choć zależność między natężeniem a głośnością nie jest liniowa) Barwa zależy od składu widmowego fali akustycznej. Pozwala np. odróżniać dźwięki wytwarzane przez różne źródła. Prędkość dźwięku w określonym ośrodku – prędkość rozchodzenia się w nim podłużnego zaburzenia mechanicznego. W powietrzu, w temperaturze 15 °C, prędkość rozchodzenia się dźwięku jest równa 340,3 m/s ≈ 1225 km/h. Jest to wartość optymalna używania podczas badań sprzętu itp. Wzór na obliczenie prędkości dźwięku v=(331.5+0.6T)*m/s gdzie T oznacza temperaturę w stopniach Celcjusza. Korzystając z tego wzoru możemy np. obliczyć jak daleko od nas uderzył piorun. W momencie błysku zaczynamy liczyć sekundy aż do momentu usłyszenia grzmotu po czym na każdą sekundę przyjmujemy 340 metrów.Światło porusza się z prędkością 299 792 458 m/s dlatego widzimy je od razu. Dźwięk musi do nas "dolecieć"(prędkość światła jest 881 742 razy większa od prędkości dźwięku) Innym sposobem na wykorzystanie tego wzoru jest obliczenie drogi pozostałej do wejścia do lasu. Idąc łąką i widząc skraj lasu głośno i krótko krzyczymy i zaczynamy liczyć sekundy. W momencie usłyszenia "echa" przestajemy liczyć i dzielimy sekundy przez 2 (dźwięk musi dolecieć do lasu i odbić się od drzew) i przyjmujemy również 340 metrów na każdą sekundę. Bardziej dociekliwi mogą wykonać doświadczenie ze stoperem oraz GPS żeby sprawdzić odległość. Margines błędu wyniesie około +- 150 metrów (łąka jest płaska i również wpływa dźwiek). Kolejną ciekawostką jest hel. Hel jest lżejszy od powietrza więc ma również mniejszą gęstość dlatego stawia mniejszy opór aerodynamiczny strunom głosowym. Struny głosowe wykorzystując tą samą ilość energii drgają szybciej(szybsze drgania=wyższy dźwięk) co powoduje mówienie "kreskówkowym głosem", po ulotnieniu się helu z płuc wszystko wraca do normy ponieważ oddychamy powietrzem.
Prędkość rozchodzenia się dźwięku dla różnych ośrodków: guma - 17 do 30 m/s chlоr - 206 m/s styropian - 230 m/s dwutlenek węgla - 259 m/s powietrze – 340 m/s korek – 500 m/s hеl - 965 m/s etanol - 1180 m/s wodór - 1284 m/s rtęć – 1500 m/s woda – 1500 m/s ołów – 2100 m/s ebonit – 2400 m/s lód – 3300 m/s beton – 3800 m/s sosna - 4760 m/s jodła - 4890 m/s stal – 5100 m/s–6000 m/s szkło – 6000 m/s aluminium – 6300 m/s diament - 18000 m/s Im niższa prędkość dźwieku dla danej substancji tym lepiej tłumi ona dźwięk(np.wygłuszanie styropianem) Im wyźsza prędkość tym lepiej dźwiek sie w niej rozchodzi (przykład z życia beton + dobry subwoofer = szklanki u sąsiadki na 3 piętrze skaczą w rytm stopy ps. mieszkam na parterze :P) Podział fal akustycznych ze względu na częstotliwość infradźwięki (f < 16 Hz) dźwięki słyszalne (16 Hz < f < 20 kHz) ultradźwięki (f > 20 kHz) hiperdźwięki (f > 1 GHz) Herc (Hz) – jednostka miary częstotliwości w układzie SI 1 Hz = 1 / (1 s) Podział ze względu na widmo fali proste – dźwięki, których częstotliwość, a zatem i wysokość, jest ściśle określona harmoniczne – składające się z wielu tonów prostych, przy czym widmo to ma charakter okresowy (np. mowa, śpiew, muzyka); ich wysokość jest również ściśle określona i zgodna z wysokością tonu podstawowego o widmie ciągłym – szum, hałas W odniesieniu do muzyki będziemy interesowali się częstotliwościami od 16 Hz do 20000 Hz (20 kHz) oraz widmem harmonicznym ale o tym już następnym artykule.

Witamy !!!

2012-09-14T13:47:00.000-07:00

Witamy wszystkich miłośników czarnych nośników!:) Na blogu 33 1/3 będziemy na bieżąco poruszać sprawy związane z winylami i techniką gramofonową. Kto wymyślił czarne dyski? Jak działa gramofon? Jaki sprzęt audiofilski jest dopasowany do twoich potrzeb? Na te i inne pytanie znajdziecie tutaj dopowiedź!:) Równolegle ruszamy z działem outdoor. Odsłuch naszych kolekcji, relacje z winylowych poszukiwań po miejskich zakamarkach czy wreszcie restaurowanie starych gramofonów! To wszystko i jeszcze więcej tylko u nas!:)