<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-8411586355260683463</id><updated>2024-08-31T06:05:21.973-07:00</updated><category term="fizyka"/><category term="magia"/><category term="matematyka"/><category term="wolna energia"/><title type='text'>Świat nauki</title><subtitle type='html'></subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://portalnaukowy.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8411586355260683463/posts/default?redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://portalnaukowy.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>Eternity</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01045766731423837384</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='20' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigYRLsbpHTxTopfMPEivKOoN8tf_woxJMlaGxCas6MFNxLMrPVstI35zCanQic8y2DrN_t9D_eWJBZlUti--hrHWGnhqFT2Lz56BgHQ-rFzCsjssnqho7mlpkycAz0cmo/s220/tajemnicza-blada-postac-w-czarnym-kapturze.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>7</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8411586355260683463.post-1438850877104828979</id><published>2015-07-26T06:04:00.001-07:00</published><updated>2015-07-27T02:32:37.918-07:00</updated><title type='text'>Rozważania o czasie</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: left;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh3xyz7McfYAavOrZKdAx5bIRQ4ot3BtwYIFpVoA_JXjs5Bpwe8HzS4DLpZ3rb1geQnCVnNUNiXGVwuGRKgfOURLmHcKVKsjBUplYA5yHinKdhIR4ytit29WTf2QTTF4tF2_Ik2oJ2-ZoPu/s1600/images.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh3xyz7McfYAavOrZKdAx5bIRQ4ot3BtwYIFpVoA_JXjs5Bpwe8HzS4DLpZ3rb1geQnCVnNUNiXGVwuGRKgfOURLmHcKVKsjBUplYA5yHinKdhIR4ytit29WTf2QTTF4tF2_Ik2oJ2-ZoPu/s200/images.jpg&quot; width=&quot;142&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;
 &lt;o:OfficeDocumentSettings&gt;
  &lt;o:AllowPNG/&gt;
 &lt;/o:OfficeDocumentSettings&gt;
&lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;br /&gt;
&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;
 &lt;w:WordDocument&gt;
  &lt;w:View&gt;Normal&lt;/w:View&gt;
  &lt;w:Zoom&gt;0&lt;/w:Zoom&gt;
  &lt;w:TrackMoves/&gt;
  &lt;w:TrackFormatting/&gt;
  &lt;w:HyphenationZone&gt;21&lt;/w:HyphenationZone&gt;
  &lt;w:PunctuationKerning/&gt;
  &lt;w:ValidateAgainstSchemas/&gt;
  &lt;w:SaveIfXMLInvalid&gt;false&lt;/w:SaveIfXMLInvalid&gt;
  &lt;w:IgnoreMixedContent&gt;false&lt;/w:IgnoreMixedContent&gt;
  &lt;w:AlwaysShowPlaceholderText&gt;false&lt;/w:AlwaysShowPlaceholderText&gt;
  &lt;w:DoNotPromoteQF/&gt;
  &lt;w:LidThemeOther&gt;PL&lt;/w:LidThemeOther&gt;
  &lt;w:LidThemeAsian&gt;X-NONE&lt;/w:LidThemeAsian&gt;
  &lt;w:LidThemeComplexScript&gt;X-NONE&lt;/w:LidThemeComplexScript&gt;
  &lt;w:Compatibility&gt;
   &lt;w:BreakWrappedTables/&gt;
   &lt;w:SnapToGridInCell/&gt;
   &lt;w:WrapTextWithPunct/&gt;
   &lt;w:UseAsianBreakRules/&gt;
   &lt;w:DontGrowAutofit/&gt;
   &lt;w:SplitPgBreakAndParaMark/&gt;
   &lt;w:EnableOpenTypeKerning/&gt;
   &lt;w:DontFlipMirrorIndents/&gt;
   &lt;w:OverrideTableStyleHps/&gt;
  &lt;/w:Compatibility&gt;
  &lt;m:mathPr&gt;
   &lt;m:mathFont m:val=&quot;Cambria Math&quot;/&gt;
   &lt;m:brkBin m:val=&quot;before&quot;/&gt;
   &lt;m:brkBinSub m:val=&quot;&amp;#45;-&quot;/&gt;
   &lt;m:smallFrac m:val=&quot;off&quot;/&gt;
   &lt;m:dispDef/&gt;
   &lt;m:lMargin m:val=&quot;0&quot;/&gt;
   &lt;m:rMargin m:val=&quot;0&quot;/&gt;
   &lt;m:defJc m:val=&quot;centerGroup&quot;/&gt;
   &lt;m:wrapIndent m:val=&quot;1440&quot;/&gt;
   &lt;m:intLim m:val=&quot;subSup&quot;/&gt;
   &lt;m:naryLim m:val=&quot;undOvr&quot;/&gt;
  &lt;/m:mathPr&gt;&lt;/w:WordDocument&gt;
&lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 9]&gt;&lt;xml&gt;
 &lt;w:LatentStyles DefLockedState=&quot;false&quot; DefUnhideWhenUsed=&quot;true&quot;
  DefSemiHidden=&quot;true&quot; DefQFormat=&quot;false&quot; DefPriority=&quot;99&quot;
  LatentStyleCount=&quot;267&quot;&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;0&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Normal&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 7&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 8&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;9&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;heading 9&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; Name=&quot;toc 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; Name=&quot;toc 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; Name=&quot;toc 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; Name=&quot;toc 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; Name=&quot;toc 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; Name=&quot;toc 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; Name=&quot;toc 7&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; Name=&quot;toc 8&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; Name=&quot;toc 9&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;35&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;caption&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;10&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Title&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;1&quot; Name=&quot;Default Paragraph Font&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;11&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Subtitle&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;22&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Strong&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;20&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Emphasis&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;59&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Table Grid&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Placeholder Text&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;1&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;No Spacing&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;60&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Shading&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;61&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light List&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;62&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Grid&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;63&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;64&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;65&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;66&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;67&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;68&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;69&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;70&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Dark List&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;71&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Shading&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;72&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful List&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;73&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Grid&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;60&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Shading Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;61&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light List Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;62&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Grid Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;63&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 1 Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;64&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 2 Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;65&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 1 Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Revision&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;34&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;List Paragraph&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;29&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Quote&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;30&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Intense Quote&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;66&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 2 Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;67&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 1 Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;68&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 2 Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;69&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 3 Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;70&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Dark List Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;71&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Shading Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;72&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful List Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;73&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Grid Accent 1&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;60&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Shading Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;61&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light List Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;62&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Grid Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;63&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 1 Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;64&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 2 Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;65&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 1 Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;66&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 2 Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;67&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 1 Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;68&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 2 Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;69&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 3 Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;70&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Dark List Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;71&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Shading Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;72&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful List Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;73&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Grid Accent 2&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;60&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Shading Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;61&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light List Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;62&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Grid Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;63&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 1 Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;64&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 2 Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;65&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 1 Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;66&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 2 Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;67&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 1 Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;68&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 2 Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;69&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 3 Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;70&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Dark List Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;71&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Shading Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;72&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful List Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;73&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Grid Accent 3&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;60&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Shading Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;61&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light List Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;62&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Grid Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;63&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 1 Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;64&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 2 Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;65&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 1 Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;66&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 2 Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;67&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 1 Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;68&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 2 Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;69&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 3 Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;70&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Dark List Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;71&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Shading Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;72&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful List Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;73&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Grid Accent 4&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;60&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Shading Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;61&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light List Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;62&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Grid Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;63&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 1 Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;64&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 2 Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;65&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 1 Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;66&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 2 Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;67&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 1 Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;68&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 2 Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;69&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 3 Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;70&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Dark List Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;71&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Shading Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;72&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful List Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;73&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Grid Accent 5&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;60&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Shading Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;61&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light List Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;62&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Light Grid Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;63&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 1 Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;64&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Shading 2 Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;65&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 1 Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;66&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium List 2 Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;67&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 1 Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;68&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 2 Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;69&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Medium Grid 3 Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;70&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Dark List Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;71&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Shading Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;72&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful List Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;73&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; Name=&quot;Colorful Grid Accent 6&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;19&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Subtle Emphasis&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;21&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Intense Emphasis&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;31&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Subtle Reference&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;32&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Intense Reference&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;33&quot; SemiHidden=&quot;false&quot;
   UnhideWhenUsed=&quot;false&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;Book Title&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;37&quot; Name=&quot;Bibliography&quot;/&gt;
  &lt;w:LsdException Locked=&quot;false&quot; Priority=&quot;39&quot; QFormat=&quot;true&quot; Name=&quot;TOC Heading&quot;/&gt;
 &lt;/w:LatentStyles&gt;
&lt;/xml&gt;&lt;![endif]--&gt;&lt;!--[if gte mso 10]&gt;
&lt;style&gt;
 /* Style Definitions */
 table.MsoNormalTable
 {mso-style-name:Standardowy;
 mso-tstyle-rowband-size:0;
 mso-tstyle-colband-size:0;
 mso-style-noshow:yes;
 mso-style-priority:99;
 mso-style-parent:&quot;&quot;;
 mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt;
 mso-para-margin-top:0cm;
 mso-para-margin-right:0cm;
 mso-para-margin-bottom:10.0pt;
 mso-para-margin-left:0cm;
 line-height:115%;
 mso-pagination:widow-orphan;
 font-size:11.0pt;
 font-family:&quot;Calibri&quot;,&quot;sans-serif&quot;;
 mso-ascii-font-family:Calibri;
 mso-ascii-theme-font:minor-latin;
 mso-hansi-font-family:Calibri;
 mso-hansi-theme-font:minor-latin;
 mso-fareast-language:EN-US;}
&lt;/style&gt;
&lt;![endif]--&gt;

&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
O względności czasu nie muszę
chyba nikogo przekonywać. Nieraz ucieka jak szalony, nieraz dłuży się w
nieskończoność. Niejaki Albert E. próbował nam to wyjaśnić w swojej teorii
względności, ale mu chyba nie wyszło, bo kazał się w niej poruszać z prędkościami
bliskimi prędkości światła, co mi osobiście zdarza się bardzo rzadko. &lt;/div&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;Przejęli
więc tę teorię szaleni fizycy, a zwykli ludzie zapominają o niej zaraz po
maturze. Współcześni naukowcy wymyślili inna teorię. Uważają, że za poczucie
czasu odpowiada pewien hormon, którego nazwy niestety nie przytoczę. Według tej
teorii gdy jesteśmy czymś podekscytowani to hormon ten się wydziela i czas nam
płynie wolniej np. podróż wydaje się nam dłuższa do nowych miejsc, a krótsza
gdy wracamy do domu. Wcale mnie to jednak nie przekonuje. Dla mnie podróż jest
krótsza gdy się np. zdrzemnę. Ogólnie przyznacie mi chyba rację, że dla
większości ludzi czas to wróg numer jeden. Narzekamy, a to że nie możemy się
czegoś doczekać , a to że się nudzimy, a to że musimy w końcu umrzeć. Niestety
nie możemy się od niego uwolnić w naszym doczesnym życiu. Ktoś lub coś wrzuciło
nas w te czterowymiarową przestrzeń i musimy znosić jej ograniczenia. Jedyną
ucieczką od tego stanu jest dla mnie sen. W sumie powiecie, że sen to zwykła
strata czasu. Kładę się, cyk, zamykam oczy, budzę się już po 7 godzinach mojego
życia. Faktycznie, na pierwszy rzut oka słabo to wygląda. Znowu mamy w plecy,
bo ktoś lub coś włożył nam w czaszkę, dwie półkule, które funkcjonują tylko gdy
się wyśpią. Ale robi się już znośniej, kiedy mamy zdolność pamiętania snów. Nie
każdy to ma. Ale kto ma powinien się z tego cieszyć. To co nam się śni można
traktować jako równoległą rzeczywistość, w której panują nieco inne zasady niż
w realnym świecie. Niestety z reguły nie mamy wpływu na to co nam się śni, ale
do tego że na nic prawie nie mamy wpływu powinniśmy się już przyzwyczaić. We
współczesnym świecie jesteśmy trzeba przyznać niewolnikami. Żyjemy w systemie
pełnym ograniczeń, nakazów i zakazów. Ograniczają nas finanse, obowiązki,
sumienie i oczywiście prawa fizyki. I tak ludzie, którzy pamiętają sny mają do
przodu. Kuszące, poza tym, wydają się głoszone przez wielu tzw. znawców tematu,
możliwości świadomego śnienia. W takim stanie sen staje się nowym światem do potencjalnej
eksploracji,&lt;span style=&quot;mso-spacerun: yes;&quot;&gt;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;w którym to świecie
przeżywasz dni, a może nawet miesiące, budzisz się, a w realnym świecie minęło
tylko 7 godzin. Jak dotąd najwspanialszym dla mnie snem jaki pamiętam jest ten
w którym latam. Niesamowite uczucie, którego w tym świecie najprawdopodobniej
nie doświadczę. Zastanówmy się czy nie szkoda czasu na narzekanie na czas. Gdy następnym razem się obudzisz spróbuj od razu sobie przypomnieć czy 
przypadkiem nie spotkało cie coś wspaniałego w twoim śnie.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://portalnaukowy.blogspot.com/feeds/1438850877104828979/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://portalnaukowy.blogspot.com/2015/07/rozwazania-o-czasie.html#comment-form' title='Komentarze (1)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8411586355260683463/posts/default/1438850877104828979'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8411586355260683463/posts/default/1438850877104828979'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://portalnaukowy.blogspot.com/2015/07/rozwazania-o-czasie.html' title='Rozważania o czasie'/><author><name>Eternity</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01045766731423837384</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='20' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigYRLsbpHTxTopfMPEivKOoN8tf_woxJMlaGxCas6MFNxLMrPVstI35zCanQic8y2DrN_t9D_eWJBZlUti--hrHWGnhqFT2Lz56BgHQ-rFzCsjssnqho7mlpkycAz0cmo/s220/tajemnicza-blada-postac-w-czarnym-kapturze.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh3xyz7McfYAavOrZKdAx5bIRQ4ot3BtwYIFpVoA_JXjs5Bpwe8HzS4DLpZ3rb1geQnCVnNUNiXGVwuGRKgfOURLmHcKVKsjBUplYA5yHinKdhIR4ytit29WTf2QTTF4tF2_Ik2oJ2-ZoPu/s72-c/images.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8411586355260683463.post-6349864132110091125</id><published>2013-03-01T08:03:00.001-08:00</published><updated>2013-03-01T08:03:29.996-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="matematyka"/><title type='text'>Kwadratowe kwadraty</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAo2FBwRQgXv6MKJ2ErfFc1QvvpiJk_Tyff1B3_a1OBjsb4hk-11PIQXaMpi-cMdIeGKWk_YHqfqFyWD-Dc1lsvozMDeqduuvScKpHaMJjjkZXDLCiDDGaM6vkqNRIA5n_6vEM9zSNA0cL/s1600/matematyka+pani.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAo2FBwRQgXv6MKJ2ErfFc1QvvpiJk_Tyff1B3_a1OBjsb4hk-11PIQXaMpi-cMdIeGKWk_YHqfqFyWD-Dc1lsvozMDeqduuvScKpHaMJjjkZXDLCiDDGaM6vkqNRIA5n_6vEM9zSNA0cL/s1600/matematyka+pani.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
Najmłodszym miłośnikom królowej 
nauk zdarza się dokonywać zaskakujących odkryć. Na przykład odejmując od
 siebie kolejne kwadraty liczb naturalnych (0, 1, 4, 9, 16, 25,…), 
otrzymujemy kolejne liczby nieparzyste (1, 3, 5, 7, 9,…). To może 
dziwić, bo wydaje się, że ciąg potęg powinien „przyspieszać” w jakiś 
bardziej wyszukany sposób niż numeracja domów po jednej stronie ulicy. 
Wystarczy jednak zapisać równanie na różnicę sąsiednich kwadratów:&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&amp;nbsp;n^2 – (n–1)^2 = 2n – 1&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&amp;nbsp;i
 wszystko staje się jasne – wynikiem jest wzór na liczby nieparzyste. 
Stąd wniosek: każda liczba nieparzysta jest różnicą dwóch kwadratów. Czy
 każda parzysta również? Nie, w tym przypadku różnicami są tylko 
wielokrotności czterech (4, 8, 12, 16, 20,…). A zatem różnica kwadratów 
może być każdą liczbą oprócz określonych wzorem 4k + 2 (2, 6, 10, 14, 
18,…). Albo inaczej: każdą, którą można przedstawić jako iloczyn dwu 
liczb nieparzystych lub dwu parzystych. Z tym sformułowaniem wiąże się 
prosta metoda znajdowania wszystkich sposobów przedstawienia danej 
liczby jako różnicy dwóch kwadratów.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;Weźmy
 liczbę 2013. Z jej rozkładu na czynniki pierwsze (3 × 11 × 61) wynika, 
że można ją zapisać jako iloczyn dwu liczb nieparzystych na cztery 
sposoby:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&amp;nbsp;61 × 33, 183 × 11, 671 × 3, 2013 × 1.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tyle samo będzie sposobów przedstawienia jej jako różnicy dwóch kwadratów, a do każdego bezpośrednio prowadzi wzór:&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
[(a + b)/2]^2 – [(a – b)/2]^2&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&amp;nbsp;gdzie a i b są parą czynników tworzących iloczyn. Tak więc dla liczb 61 i 33 otrzymamy:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
[(61 + 33)/2]^2 – [(61 – 33)/2]^2 = 47^2 – 14^2&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Trzy kolejne sposoby, uzyskane po podstawieniu do wzoru czynników, to:&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&amp;nbsp;97^2 – 86^2 , 337^2 – 334^2 i 1007^2 – 1006 ^2.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&amp;nbsp;Cztery
 sposoby dla tak dużej liczby to niewiele, skoro najmniejszą z 
„czworaczkami” jest 96. Wśród liczb mniejszych od 2013 trzy (1440, 1680,
 1920) dają się zapisać jako różnica kwadratów aż na tuzin sposobów.

Z powyższego wzoru wynika też interesująca własność liczb pierwszych: 
można je zapisywać jako różnicę kwadratów tylko w jeden sposób, a 
kwadraty te są zawsze dwoma kolejnymi.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Na przykład: 13 = 7^2 – 6^2 , 2011 = 1006^2 – 1005^2 .&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
W
 teorii liczb zagadnieniem znacznie bardziej obszernym i trudniejszym 
niż różnice kwadratów są ich sumy. Najbardziej ogólne pytanie brzmi: 
które liczby mogą być sumami n kwadratów? Ogólną odpowiedzią jest 
twierdzenie Lagrange’a: jeśli n = 4, to wszystkie. Każdą liczbę 
naturalną można zapisać w postaci sumy czterech kwadratów liczb 
całkowitych. Gdybyśmy jednak ograniczyli się do kwadratów liczb 
dodatnich, czyli pominęli zero, to w twierdzeniu zamiast n = 4 
pojawiłoby się n ≤ 4. Jest bowiem nieskończenie wiele liczb, których nie
 sposób przedstawić jako kwartetu kwadratów bez skorzystania z zer. 
Należą do nich, poza większością liczb jednocyfrowych – oprócz 4 (1^2 + 
1^2 + 1^2 + 1^2 ) i 7 (2^2 + 1^2 + 1^2 + 1^2 ) – na przykład 32 i 56; 32
 = 4^2 + 4^2 , a 56 = 6^2 + 4^2 + 2^2 – innych możliwości bez zer nie ma
 (dla n ≤ 4), a zatem jeśli n ma być równe 4, to zapisy trzeba uzupełnić
 zerami, czyli: 32 = 4^2 + 4^2 + 0^2 + 0^2 oraz 56 = 6^2 + 4^2 + 2^2 + 
0^2 . Poza tym, jeśli nie uwzględniać zer, to sumą n ≤ 4 kwadratów nie 
obsłuży się liczby 1.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&amp;nbsp;Składaniem
 liczb z kwadratów zajmowało się od starożytności wielu znanych 
matematyków. Ta pozornie prosta czynność przypomina realizowanie przez 
hurtownię zamówień na jakieś towary dostępne w paczkach, zawierających 
po 1^2 , 2^2 , 3^2 ,…, n^2 sztuk. Jeśli hurtownia jest „matematyczna”, 
czyli paczek różnej wielkości jest zawsze pod dostatkiem, a magazynier 
zna twierdzenie Lagrange’a, to w każdej wysyłce znajdą się co najwyżej 
cztery paczki. Kłopot polega tylko na ustaleniu, ile najmniej i jakie 
konkretnie. Temat okazał się wyzwaniem i przez wieki obrósł w wiele 
podtematów, bo zamówienia mogą być specyficzne. Gdyby na przykład klient
 zażyczył sobie z 2 sztuk towaru, to przy ograniczeniu przesyłki do 
dwóch paczek pojawiłby się najbardziej znany podtemat, czyli twierdzenie
 Pitagorasa, a ściślej tzw. trójki pitagorejskie określone równaniem&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&amp;nbsp;x^2 + y^2 = z^2 .&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Dla
 małych z nietrudno wybrać odpowiednie paczki z x^2 i y^2 towarami – 
zakładając, że dla dwóch paczek będzie to możliwe. Gdyby jednak 
zamówienie opiewało np. na 2013^2 = 4 052 169 sztuk, to należałoby 
skorzystać z podanych przez Euklidesa wzorów, które pozwalają generować 
trójki pitagorejskie (x, y, z) z pary liczb naturalnych m i n, 
spełniających trzy warunki (jedna z nich jest nieparzysta, a druga 
parzysta; obie są względnie pierwsze, czyli nie mają wspólnych 
dzielników; m&amp;amp;gt;n):&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&amp;nbsp;x = m^2 – n^2 , y = 2mn, z = m^2 + n^2&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Z
 trzeciego wzoru wynika, że problem z z^2 sztukami towaru sprowadza się 
do z sztuk, czyli trzeba się najpierw uporać z pozornie prostszym 
podziałem 2013 na dwa kwadraty.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Dzieląc
 dowolny kwadrat przez 4, otrzymamy resztę 1 dla kwadratu nieparzystego 
lub 0 – dla parzystego. Suma dwóch kwadratów powinna więc być albo 
wielokrotnością czterech, gdy oba kwadraty są parzyste, albo mieć postać
 4a + 1 (parzysty i nieparzysty) lub 4a + 2 (oba nieparzyste). Gdyby 
więc zamówiono 2011 lub 2015 sztuk, to dwie paczki z kwadratami na pewno
 by nie wystarczyły, bo obie te liczby są postaci 4a + 3. Czy w 
przypadku 2013 = 4a + 1 wystarczą? Okazuje się, że także nie. Żaden z 
kilku dowodów niemożności zapisania określonych liczb (innych niż 
postaci 4a + 3) jako sumy pary kwadratów nie jest na tyle krótki, ani 
prosty, aby go tu przedstawić, ale wszystkie sprowadzają się do łatwego,
 podanego w XVII wieku przez Girarda i Fermata, sposobu ustalenia, czy 
taki zapis jest możliwy. Należy rozłożyć daną liczbę na czynniki 
pierwsze i sprawdzić, czy liczba każdego z czynników, wyrażających się 
wzorem 4a + 3, jest parzysta –pamiętając, że parzyste jest także zero. W
 rozkładzie 2013 = 3 × 11 × 61 takimi czynnikami są 3 i 11, ale każdy 
występuje raz, czyli – niestety – dwie paczki nie wystarczą. A trzy?&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Już
 w III wieku Diofantos zauważył, że żadna liczba postaci 8m + 7 nie może
 być sumą trzech kwadratów. Fermat podał pełny warunek: tercet kwadratów
 jest wykluczony tylko w przypadku liczb 4 n (8m + 7) dla m i n ≥ 0. 
Łatwo sprawdzić, że taką liczbą jest 2012 (n = 1, m = 62), natomiast 
2013 nie, więc tercety są możliwe i to aż cztery:&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&amp;nbsp;2013 = 43^2 + 10^2 + 8^2 = 38^2 + 20^2 + 13^2 = 35^2 + 28^2 + 2^2 = 34^2 + 29^2 + 4^2 .&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Zapewne magazynier w hurtowni wybrałby ostatni, bo największa paczka jest w nim mniejsza niż w trzech pozostałych.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Różnych
 zagadnień i problemów dotyczących sum kwadratów jest wiele. 
Rozwiązywanie jednych rodzi kolejne pytania, a szukanie odpowiedzi 
stanowi jakby porządkowanie chaosu, czyli najczęściej powstają reguły 
lub wzory. Na przykład, dopiero w roku 1979 udowodniono, że każdą liczbę
 większą od 188 można przedstawić jako sumę co najwyżej pięciu różnych 
kwadratów, a 128 jest największą, która sumą różnych kwadratów być nie 
może.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Poniższe
 zadania dotyczą nie tylko składania liczb z kwadratów. Jedno z nich 
nawiązuje do jakby odwrotnego działania – partycji kwadratów.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
1.
 Do hurtowni puzzli przyszły trzy zamówienia – na 72, 73 i 74 sztuki. 
Puzzle pakowane są w „kwadratowe” paczki. Magazynier obliczył, że każde 
zamówienie może zrealizować, wysyłając dwie paczki, ponieważ: 72 = 6 2 +
 6 2 , 73 = 8 2 + 3 2 , 74 = 7 2 + 5 2 . Po tygodniu pojawił się inny 
tercet zamówień na n, n + 1 i n + 2 sztuki, z których każde także 
zostało obsłużone dwiema paczkami. Proszę znaleźć n, jeśli jego wartość 
była najmniejszą z możliwych, ale większą niż 72.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
2.
 Zgodnie z najprostszą, szkolną definicją liczba trójkątna równa jest 
liczbie okręgów o jednakowej średnicy, którymi można wypełnić trójkąt 
równoboczny. Ciąg takich liczb (0, 1, 3, 6, 10, 15, 21, 28, 36, 45, 55, 
…) jest blisko spokrewniony z kwadratami, ponieważ kwadratem jest suma 
każdych dwu kolejnych wyrazów tego ciągu. Proszę znaleźć inny ciąg 
rosnący o takiej samej własności, w którym kwadratem (najmniejszym 
możliwym) będzie także każdy wyraz. W rozwiązaniu wystarczy podać 
pierwsze sześć wyrazów tego ciągu.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&amp;nbsp;3.
 Wymieniona w Biblii i uchodząca za uosobienie szatana tzw. liczba 
Bestii, czyli 666, jest frapująca także z matematycznego punktu 
widzenia. Wiąże się z nią kilka arytmetycznych osobliwości. Na przykład,
 równa jest sumie kwadratów siedmiu pierwszych liczb pierwszych:&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
2^2 + 3^2 + 5^2 + 7^2 + 11^2 + 13^2 + 17^2 = 666&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
666
 można przedstawić także jako „szatański” tercet sum dwóch, trzech i 
czterech kwadratów liczb całkowitych dodatnich. Suma dwóch kwadratów 
może być tylko jedna: 225 + 441. Jakie siedem kwadratów składa się na 
szczególne sumy trzech i czterech kwadratów równe 666 – takie 
mianowicie, w których wszystkie kwadraty są różne i występuje w nich 
pięć szóstek?&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://portalnaukowy.blogspot.com/feeds/6349864132110091125/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://portalnaukowy.blogspot.com/2013/03/kwadratowe-kwadraty.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8411586355260683463/posts/default/6349864132110091125'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8411586355260683463/posts/default/6349864132110091125'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://portalnaukowy.blogspot.com/2013/03/kwadratowe-kwadraty.html' title='Kwadratowe kwadraty'/><author><name>Eternity</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01045766731423837384</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='20' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigYRLsbpHTxTopfMPEivKOoN8tf_woxJMlaGxCas6MFNxLMrPVstI35zCanQic8y2DrN_t9D_eWJBZlUti--hrHWGnhqFT2Lz56BgHQ-rFzCsjssnqho7mlpkycAz0cmo/s220/tajemnicza-blada-postac-w-czarnym-kapturze.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAo2FBwRQgXv6MKJ2ErfFc1QvvpiJk_Tyff1B3_a1OBjsb4hk-11PIQXaMpi-cMdIeGKWk_YHqfqFyWD-Dc1lsvozMDeqduuvScKpHaMJjjkZXDLCiDDGaM6vkqNRIA5n_6vEM9zSNA0cL/s72-c/matematyka+pani.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8411586355260683463.post-8759905791353581732</id><published>2012-08-09T00:59:00.002-07:00</published><updated>2012-08-09T00:59:56.087-07:00</updated><title type='text'>Lunatyzm - czy to choroba?</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVeWVMWHItlGFxdrtMAgUgnGLLfo2__kzyQW5RkwsViMS7siLMrvlWxZ-TbttuiIGQVk2l3oL8TgzLO15uCaR2CKafMKl3yfCASLhJUr-5OLw9wrDswUspL_1d9fFg2N79LdWJklkC487f/s1600/0001B43N06USEO6S-C303.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;145&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVeWVMWHItlGFxdrtMAgUgnGLLfo2__kzyQW5RkwsViMS7siLMrvlWxZ-TbttuiIGQVk2l3oL8TgzLO15uCaR2CKafMKl3yfCASLhJUr-5OLw9wrDswUspL_1d9fFg2N79LdWJklkC487f/s200/0001B43N06USEO6S-C303.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
Osoby przebywające w stanie 
lunatycznym nie czują strachu i związanego z nim paraliżu mięśni. 
Dlatego somnambulicy (popularnie - lunatycy) są zdolni do różnorodnych 
wyczynów, o których zupełnie nie pamiętają po przebudzeniu. Poruszają 
się sztywno, automatycznie, z szeroko otwartymi oczami, odpowiadają 
niewyraźnie, monosylabami. Następnego dnia czują się znużeni jak po źle 
przespanej nocy. Pogrążone w głębokim śnie dziecko nagle siada na łóżku,
 miętosi kołdrę i niewyraźnie mamrocze. Po mniej więcej 30 sekundach 
kładzie się i zasypia. Niewielu rodziców takie zachowanie kojarzy z 
lunatyzmem, zwanym niepełnym, który występuje u około 20% - 50% dzieci, 
zwłaszcza w wieku szkolnym. Objawami towarzyszącymi są nocne zmory i 
moczenie. Z upływem lat znikają bez śladu. U dorosłych mamy do czynienia
 z tzw. pełnym lunatyzmem: chory opuszcza łóżko i wędruje przez 30 minut
 lub dłużej. Ta przypadłość dotyczy 1-3 proc. osób. Objawom towarzysza 
nocne lęki oraz mówienie przez sen. &lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;Medycyna nie rozwiązała dotąd zagadki lunatyzmu. Przyjmuje się rozmaite 
wyjaśnienia, na przykład ze: - stanowi formę padaczki, bo wykresy EKG 
podczas lunatycznych epizodów są zbliżone do towarzyszących atakom tej 
choroby; - jest prawdopodobnie genetycznie uwarunkowany i powtarza się w
 wielu pokoleniach w rodzinie; - może być także, ale wyłącznie u dzieci,
 skutkiem wysokiej gorączki, zaburzającej sen; - jest rodzajem nerwicy, 
gdyż nasila się pod wpływem silnych stresów, zaburzeń emocjonalnych czy 
histerii; - stanowi specyficzna autohipnozę (lunatyzm można wywołać 
droga hipnozy). &lt;br /&gt;
Najnowsza teoria wyjaśnia lunatyzm zaburzeniami poszczególnych faz snu. 
Podczas fazy głębokiego snu mózg wypoczywa, aktywne są mięśnie, a 
podczas fazy marzeń jest odwrotnie: mózg aktywny, a mięśnie leniuchują. 
Fazy te zmieniają się co półtorej godziny. Przy normalnym śnie mózg i 
mięśnie nie są nigdy jednocześnie aktywne. W stanach lunatyzmu dochodzi 
równocześnie do aktywności mózgu i mięśni. Wystarczy mały bodziec, np. 
światło Księżyca, aby mózg uruchomił mięśnie. Śpiący zaczyna wędrówkę. &lt;br /&gt;
Nazwa lunatyzm wywodzi się z łacińskiego Luna - Księżyc. Władająca 
Księżycem rzymska bogini Luna swoim blaskiem miała przyciągać ludzi. 
Wielu lunatyków źle sypia w księżycowe noce, zwłaszcza podczas pełni. 
Nie pomagają szczelnie zasłonięte zasłony w oknach, wystarczy 
świadomość, ze właśnie świeci Księżyc. Prawdopodobnie zachodzi 
podobieństwo miedzy zachowaniem człowieka a przypływami i odpływami 
morza, nasilającymi się podczas pełni. Przecież składamy się w 70% z 
wody. &lt;br /&gt;
Lunatyzm bada się i próbuje łęczyc. Pacjenta śpiącego w wyciszonym i 
zaciemnionym pokoju podłącza się do specjalistycznej aparatury, która 
cala dobę bada aktywność mózgu (elektroencefalografia - EKG), napięcia 
mięśniowe (elektromiografia - EMG) oraz ruch gałek ocznych 
(elektrookulografia - EOG). Wykresy są potem szczegółowo badane. 
Leczenie lunatyzmu polega na psychoterapii, w cięższych przypadkach 
podaje się leki wpływające na fazy snu. Czasami pomaga akupunktura oraz 
uspokajające zioła. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
- Wybitny francuski bajkopisarz La Fontaine podobno jedna z 
najpiękniejszych swoich bajek napisał podczas lunatycznego snu. - 
Podczas snu mieszkaniec Paryża wyszedł z domu i kilkakrotnie przepłynął 
Sekwanę. - Lunatyczka z Kalifornii we śnie wyprowadziła auto z garażu, 
zabrała dwa psy i ruszyła w drogę. Ocknęła się po przejechani blisko 40 
kilometrów. - 22-letnia Angielka miała zwyczaj w lunatycznym śnie 
spacerować po otaczających jej dom ulicach w powabnym negliżu. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Morderstwa doskonale &lt;br /&gt;
Lunatycy zachowują się spokojnie, jednak czasami staja się agresywni, a 
nawet potrafią popełnić zbrodnie trudna do wykrycia. - Żołnierz lunatyk 
zastrzelił nocą kolegę wartownika. W lunatycznym śnie był przekonany, ze
 mierzy do wroga. - Inny lunatyk - aby dokonać zbrodni - tropiąc ofiarę 
przejechał autem kilkanaście kilometrów. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tajemnicze próby samobójcze &lt;br /&gt;
Przypuszcza się, ze wiele niewyjaśnionych samobójstw popełnianych 
zwłaszcza przez młodych ludzi to niezamierzony, tragiczny finał nocnych 
eskapad lunatyków. - W Sydney 25-letnia kobieta wypadła z okna własnego 
mieszkania. Obudziła się na bruku z połamanymi nogami i rękami. - 
Podczas lunatycznej wędrówki po domu kobieta poodkręcała kurki gazowe, 
powodując wybuch. - W Lodzi 16-letni chłopiec we śnie otworzył okno i 
wypadł z czwartego pietra, zabijając się na miejscu.&lt;br /&gt;
Życzę spokojnych snów.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://portalnaukowy.blogspot.com/feeds/8759905791353581732/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://portalnaukowy.blogspot.com/2012/08/lunatyzm-czy-to-choroba.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8411586355260683463/posts/default/8759905791353581732'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8411586355260683463/posts/default/8759905791353581732'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://portalnaukowy.blogspot.com/2012/08/lunatyzm-czy-to-choroba.html' title='Lunatyzm - czy to choroba?'/><author><name>Eternity</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01045766731423837384</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='20' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigYRLsbpHTxTopfMPEivKOoN8tf_woxJMlaGxCas6MFNxLMrPVstI35zCanQic8y2DrN_t9D_eWJBZlUti--hrHWGnhqFT2Lz56BgHQ-rFzCsjssnqho7mlpkycAz0cmo/s220/tajemnicza-blada-postac-w-czarnym-kapturze.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVeWVMWHItlGFxdrtMAgUgnGLLfo2__kzyQW5RkwsViMS7siLMrvlWxZ-TbttuiIGQVk2l3oL8TgzLO15uCaR2CKafMKl3yfCASLhJUr-5OLw9wrDswUspL_1d9fFg2N79LdWJklkC487f/s72-c/0001B43N06USEO6S-C303.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8411586355260683463.post-5374164629702373165</id><published>2012-08-02T05:41:00.001-07:00</published><updated>2012-08-02T05:41:37.932-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="fizyka"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="wolna energia"/><title type='text'>Perypetie Tesli</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVBZ41CST28TF3Q5yD4mPq9_MBAduOKmrjt9mXuUHhUWvBsgbYNonV5dc8p2eY5h9uuaBy0sYsgKAbcWhLDnPvwjb-f8gq_AqM-ORETrHiJvGoKzV8XT5p5lSRxmcYbbmrNiMtTpRRxAuo/s1600/tesla3.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;171&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVBZ41CST28TF3Q5yD4mPq9_MBAduOKmrjt9mXuUHhUWvBsgbYNonV5dc8p2eY5h9uuaBy0sYsgKAbcWhLDnPvwjb-f8gq_AqM-ORETrHiJvGoKzV8XT5p5lSRxmcYbbmrNiMtTpRRxAuo/s200/tesla3.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Nikola Tesla był jednym z najwybitniejszych i 
zagadkowych jednocześnie wynalazców żyjących na Ziemi. Urodził się 10 
lipca 1856 roku w Smiljan (Chorwacja). Przypisuje mu się setki 
rozmaitych wynalazków, które miały bezpośredni wpływ na postęp 
ówczesnego przemysłu, jak i mniej znanych bądź nawet utajnionych przez rząd USA.&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://www.blogger.com/blogger.g?blogID=8411586355260683463&quot; name=&quot;more&quot;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 130%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 130%; mso-bidi-font-size: 10.0pt;&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 130%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 130%; mso-bidi-font-size: 10.0pt;&quot;&gt;Wiele spośród marzeń Tesli doczekało
się realizacji, ale najambitniejsze wizje nie urzeczywistniły się za życia ich
autora. Można domyślać się, dlaczego Tesli, mimo wielu wspaniałych osiągnięć,
nie udało się wprowadzić w życie niektórych zamierzeń. Choć otaczano go
powszechnym szacunkiem jako wielkiego inżyniera i wynalazcę, wciąż znajdowali
się ludzie, którzy – jak niegdyś jego profesor – nie wierzyli, by te wszystkie
pomysły miały większy sens. Inni z kolei finansowo i technologicznie współzawodniczyli
z Tesla i Edisonem, więc starali się na przykład wyśmiewać i deprecjonować
odkrycia przeciwników. Wreszcie sponsorzy i finansiści wspierali Teslę lub nie,
by osiągnąć pożądany skutek. Zasoby pieniężne samego Tesli nigdy nie pozwoliły
mu na pełne sfinansowanie projektów, a że zazwyczaj wymagały one większych
pieniędzy, niż się spodziewał, zdawał się na łaskę i niełaskę różnego pokroju
inwestorów i dobroczyńców. Przez całe życie Tesla każdą otrzymaną pokaźną sumę
natychmiast przeznaczał na nowe urządzenia i wynalazki – by wkrótce popaść w
gigantyczne długi. Na początku 1899 roku Tesla uzyskał pieniądze od wielu
bogatych osób, w tym od pułkownika Johna Jacoba Astora, właściciela
nowojorskiego hotelu Waldorf Astoria. Dzięki tym sumom udało mu się stworzyć w
Colorado Springs dobrze wyposażone laboratorium, w którym emitował sztuczne błyskawice
wyładowań o napięciu kilku milionów woltów (czym spowodował wybuch w lokalnej
stacji prądotwórczej). Był przekonany, że sygnały radiowe można przesyłać na
odległość setek&#39;, a nawet tysięcy kilometrów po całej ziemi. W ostatniej
dekadzie XIX wieku opatentował wiele urządzeń do transmisji radiowej. W
pierwszych latach następnego stulecia potrzebował dużych sum do realizacji
projektu ogólnoświatowego bezprzewodowego przekaźnika telefonicznego. Po
nieudanych próbach współpracy z wieloma inwestorami Tesla trafił do J.
Pierponta Morgana, sponsora Edisona w czasach, gdy ten rozwijał technologię prądu
stałego. Zwyczajem Morgana było przejmowanie 51 % interesu, w który wchodził,
więc gdy zgłosił się do niego Tesla i przedstawił plany radia o zasięgu ogólnoświatowym,
z radością wypłacił mu 150 000 dolarów w zamian za prawa do 51 % udziałów w
patentach radiowych. Tesla nie zdradził Morganowi swych planów, którymi kiedyś
podzielił się z obecnie mało znaczącym Westinghouse&#39;em: Wiesz oczywiście, że
rozważam ten rodzaj komunikacji głównie jako pierwszy krok na drodze do pracy
bardziej zaawansowanej i ważniejszej, to znaczy do przekazywania mocy. Ale
ponieważ będzie to przedsięwzięcie na znacznie większą skalę, a zatem dużo droższe,
zmuszony jestem najpierw przedstawić obecne osiągnięcia, by mieć pewność
uzyskania kapitałów. W licznych eksperymentach Tesla przekonał się, że możliwy
jest przekaz nieograniczonych ilości energii elektrycznej do dowolnego miejsca
na ziemi bez wykorzystania konwencjonalnych nośników w rodzaju kabla
miedzianego. W liście z 1900 roku opisał, w jaki sposób wpadł na ten pomysł:
Przez długi czas byłem pewien, że ten rodzaj przekaźnictwa nie jest możliwy na
skalę przemysłową, lecz pewne odkrycie odwiodło mnie od tego przekonania. Zauważyłem,
że w pewnych warunkach atmosfera – zazwyczaj bardzo dobry izolator-wykazuje właściwości
przewodnika i nadaje się do przenoszenia dowolnych porcji energii
elektrycznej&#39;&#39;. Jednak żeby przeprowadzić wszystkie eksperymenty, należało
najpierw zbudować stację radiową o ogólnoświatowym zasięgu. Ku własnej
satysfakcji Tesli udało się dowieść, że możliwa jest emisja sygnałów i odbiór z
odległości ponad 1100 kilometrów. Zwrócił się więc do Morgana z propozycją
ustanowienia transoceanicznej komunikacji radiowej. Tesla kupił dwustuakrowy
obszar ziemi na Long Island, który ochrzcił mianem Wardenclyffe – Klifu
Wartownika. Wkrótce pojawiły się pierwsze wydatki związane z budową wieży
transmisyjnej – symbolu projektu życia Tesli. Wieża w Wardenclyffe była wysoka
na 57 metrów i zakończona przypominającą grzyb kopułą o masie 55 ton. Tam właśnie
mieścił się najistotniejszy element – przekaźnik wzmacniający, zdolny do generowania
sygnałów oscylacyjnych o napięciu dochodzącym do setek milionów woltów. W ciągu
mniej więcej dwóch lat, które Tesli pochłonęła budowa przekaźnika, pojawiły się
dwa zasadnicze problemy. Pierwszym była fatalna sytuacja finansowa wywołana
rosnącymi kosztami i opóźnieniem. Drugim był Marconi, któremu 12 grudnia 1901
roku udało się przesłać pierwszy sygnał radiowy z Kornwalii w Anglii do Nowej
Fundlandii w Kanadzie. Marconi wykorzystał patenty Tesli, o czym nie wiedział
ani Morgan, ani wielu innych ludzi, a co stało się przedmiotem sporu, zakończonego
w 1943 roku uznaniem pierwszeństwa Tesli. Morgan nie wiedział, jak Marconiemu
udało się znacząco obniżyć koszty i posłużyć się prostszym sprzętem. Nie odgadł
też, choć był tego bliski, prawdziwego celu, do którego zmierzał
Tesla-bezprzewodowej transmisji energii. Tesla uzyskał już jeden ze związanych
z tym patentów (Patent Stanów Zjednoczonych nr 787412 &quot;Sztuka transmisji
energii elektrycznej przez nośniki naturalne&quot;), a wkrótce miał rozpocząć
starania o drugi, ważniejszy – Patent Stanów Zjednoczonych nr 1119732
&quot;Aparat do transmisji energii elektrycznej&quot;, którego pomysł powstał w
czasie pracy w Wardenclyffe. Wyobrażał sobie, że wszyscy mieszkańcy planety
otrzymają odbiorniki, przez które –jak przez radio – będą mogli odbierać
nieograniczoną ilość energii. Wreszcie 3 lipca 1903 roku Tesla zwrócił się z
prośbą o pieniądze, całkowicie zdając się na miłosierdzie Morgana – miłosierdzie,
którego ten nie okazywał w żadnej sytuacji: &quot;Gdybym wcześniej poinformował
cię o tym, wylałbyś mnie z miejsca. (...) Pomożesz mi, czy też moja wielka
praca – niemal ukończona – pójdzie na marne?&quot; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 130%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: 130%; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: 12.0pt; line-height: 130%; mso-bidi-font-size: 10.0pt;&quot;&gt;Odpowiedź
 nadeszła 14 lipca:
&quot;Otrzymałem twój list (...) powiedziałbym, że nie czuję się obecnie 
zobowiązany
do dalszych dotacji&quot;. Niby wyraz gniewu bogów, w nocy niebo nad wieżą
Wardenclyffe rozjaśniły strumienie i kule sztucznych błyskawic 
zasilanych z
przekaźnika wzmacniającego. Był to jednak ostatni taki popis. Ani 
Morgan, ani
Westinghouse, ani żaden inny zamożny człowiek nie chciał rozpocząć 
kolejnej
rewolucji w elektryfikacji, ponieważ wciąż płynęły zyski z poprzedniej, w
której i Tesla miał swój udział. Wieża Wardenclyffe uległa w końcu 
doszczętnemu
zniszczeniu, a jej konstruktor zajął się bardziej akceptowalnymi 
projektami.
Nie opuściło go jednak marzenie o wyprodukowaniu energii dostępnej za 
darmo.
Generatory darmowej energii Tesli Bezprzewodowa transmisja energii to w 
gruncie
rzeczy technika jej dystrybucji. Jej założenia oparte były na 
konwencjonalnych
metodach produkcji energii – z wykorzystaniem węgla lub turbiny parowej –
 w ilości
zaspokajającej niezwykle duże zapotrzebowanie. Lecz wiele lat wcześniej 
Teslę
fascynował pomysł nowych, nieograniczonych źródeł energii. W trakcie 
jednego ze
słynnych odczytów w 1892 roku mówił zdumionej publiczności: Nim miną 
pokolenia,
maszyny zaopatrywane będą w moc, którą da się uzyskać z dowolnego 
miejsca
wszechświata (...). Przestrzeń wypełnia energia. Czy będzie to energia
statyczna, czy kinetyczna? Jeśli statyczna, na próżno żywimy nadzieję. 
Jeśli
kinetyczna – a wiemy z pewnością, że właśnie taka – kwestią czasu 
pozostaje, by
człowiek podłączył urządzenia do koła zamachowego przyrody. W czerwcu 
1900
roku w &quot;Century Illustrated Monthly Magazine&quot; Tesla opublikował
artykuł Problem rosnącej energii ludzi, który sam oceniał jako bardzo 
ważny.
Zawierał on opis radykalnych, wręcz sensacyjnych pomysłów i wywołał 
spory
zarówno wśród naukowców, jak i laików. Jakkolwiek obfite miałyby być 
źródła
energii potrzebnej w przyszłości, jeśli chcemy kierować się rozsądkiem, 
musimy
umieć uzyskać ją, nie zużywając żadnych materiałów – już dawno doszedłem
 do
tego wniosku. Możliwe są dwie drogi (...) wykorzystanie energii 
słonecznej
zgromadzonej w atmosferze lub spożytkowanie energii słonecznej i 
przekazywanie
jej z miejsc, w których się ją zgromadzi, do miejsc, w których jest 
potrzebna,
w taki sposób, by nie zużywać żadnych materiałów. Jeden z pomysłów na 
źródła
energii dla przyszłych pokoleń Tesla wyraził przez odważny eksperyment 
myślowy:
Jest możliwe, a nawet prawdopodobne, że za jakiś czas odkryjemy nieznane
 dziś źródła
energii. Być może uda nam się nawet posłużyć siłami w rodzaju 
oddziaływań
magnetycznych i grawitacyjnych jako jedynym napędem. Choć podobne 
rozwiązanie
wydaje się niewiarygodne, jest możliwe. Dla przykładu rozważmy, na jakie
 osiągnięcia
możemy mieć nadzieję, a czego nigdy uzyskać nam się nie uda. Wyobraźmy 
sobie
dysk z jednorodnego materiału, idealnie wytoczony i wprawiony w ruch na
poziomym wale, do którego umocowany jest za pomocą łożysk o pomijalnym 
tarciu.
Dysk ów, który w tych warunkach znajduje się w stanie doskonałej 
równowagi, mógłby
być umieszczony w dowolnej pozycji. Możliwe jest odkrycie sposobu na 
wprawienie
tego dysku w ciągły ruch i wykorzystanie siły grawitacji jako jedynego 
źródła
energii. Natomiast jest zupełnie niemożliwe, by dysk wirował i wykonywał
 pracę
bez istnienia siły zewnętrznej. Gdyby tak było, mielibyśmy do czynienia z
 czymś,
co nauka zwie perpetuum mobile, czyli z maszyną, która sama wytwarza 
potrzebną
energię napędową. By dysk wirował dzięki grawitacji, potrzeba ekranu 
zdolnego
przesłonić tę siłę. Ekran zasłaniałby połową dysku przed oddziaływaniem
grawitacyjnym, a to spowodowałoby ruch. Nie jesteśmy w stanie zaprzeczyć
 takiej
możliwości, dopóki w pełni nie poznamy natury siły grawitacyjnej. 
Załóżmy, że
sile tej właściwy jest ruch podobny do ruchu strumienia powietrza 
płynącego z
góry ku ziemi. Oddziaływanie takiego strumienia byłoby równe dla obu 
połówek
dysku – gdyby jednak przysłonić jego część, zacząłby on wirować. Ekran 
dla
grawitacji? Do dziś podobna idea zachwyca i kusi – tak jak inne 
spostrzeżenie
Tesli, zgodnie z którym wszystko, czego trzeba, by uzyskać darmową 
energię, to
magnes o jednym biegunie, czyli inaczej – sposób na zatrzymanie 
oddziaływań
magnetycznych. Stwierdzenie to stało się podstawą badań nad &quot;wiecznymi
silnikami magnetycznymi&quot; – silnikami, które nie miałyby innego napędu 
niż
ich własny magnetyzm. W latach 20. XX wieku Werner Heisenberg, jeden z 
ojców
mechaniki kwantowej i autor zasady nieoznaczoności, poparł myśl, że 
moglibyśmy
użyć magnesów jako źródła energii, wbrew konwencjonalnej teorii, że 
magnes nie
może wykonać pracy w znaczeniu fizycznym. Jeden z wielu patentów Tesli 
(nr
685957 zgłoszony 21 marca 1901 roku i przyjęty 5 listopada 1901 roku) 
zawierał
opis &quot;Aparatu do wykorzystywania energii promienistej&quot;, maszyny 
wyłapującej
promienie słoneczne i zmieniającej je w prąd elektryczny. Zasada 
działania była
względnie prosta – wysoko w powietrzu należy umieścić izolowany metalowy
talerz, a drugi wetknąć w ziemię. Od obu biegły przewody do 
kondensatora. Słońce,
tak jak inne źródła energii promienistej, wysyła cząstki dodatnio 
naładowanej
materii, które padają na [górny] talerz i przekazują mu tym samym 
ładunek.
Druga końcówka kondensatora biegnie do ziemi, czyli wielkiego zbiornika 
ładunku
ujemnego. Słabe napięcie płynie nieprzerwanie do kondensatora, w 
zależności od ładunku
cząstek (...) aż zostanie on naładowany tak bardzo, że – co zdarzyło mi 
się
obserwować – przepali się materiał izolacyjny&quot;. Prosty przepis na
gromadzenie dużego ładunku elektrycznego, a więc wzbudzanie prądu, mógł 
być
punktem wyjścia dla pracy T. Henry&#39;ego Moraya&amp;nbsp; i jego
następców, którzy próbowali zmienić energię promienistą w prąd 
elektryczny (w
rozdziale dziewiątym przyjrzymy się, jak idee energii promienistej czy 
eteru odżywają
we współczesnej fizyce). Inne bezpaliwowe źródło energii, jakie 
przedstawił
Tesla w zamieszczonym w piśmie &quot;Century Illustrated&quot; artykule Problem
rosnącej energii ludzi, to oscylator mechaniczny, którego prototyp
zaprezentowano na Wystawie Światowej w Chicago w 1893 roku. 
&quot;Przedstawiłem
wówczas zasady działania oscylatora, ale po raz pierwszy wyjaśniam 
właściwe
zastosowanie tej maszyny&quot;. Tesla wyliczył ilość ciepła, jaką można by
uzyskać z atmosfery dzięki oscylatorowi wysokoobrotowemu, maszynie 
napędzanej
parą i wytwarzającej prąd o wielkiej częstotliwości. Wnioski, do jakich 
doszedłem,
wskazują, że bardzo staranna konstrukcja maszyny określonego typu 
pozwoliłaby
na realizację mego planu, zdecydowałem więc kontynuować pracę nad takim 
jej
udoskonaleniem, by uzyskać optymalne wskaźniki oszczędności ciepła przy
przemianach termicznych. Tesla przewidywał, że oscylator mechaniczny 
stanie
się częścią techniki odzyskiwania dyferencjałów energetycznych – formą 
pompy
energetycznej, wycofał się jednak nie tyle z powodu złożoności 
wymaganych
elementów, ile ze względu na finansową stronę projektu: Długo pracowałem
 w
przekonaniu, że praktyczna metoda uzyskiwania energii z promieniowania 
słonecznego
miałaby niezmierzoną wartość przemysłową. Po dalszych badaniach stało 
się
jednak jasne, że choć potwierdzenie moich przypuszczeń wiązałoby się z 
dużymi
zyskami, to w przeciwnym wypadku straty byłyby niewyobrażalne. Tym, co 
między
innymi zachęciło Teslę do pracy nad &quot;pompami energii&quot;, było
stwierdzenie lorda Kelvina, że nie da się zbudować maszyny, która 
czerpałaby
energię z otoczenia i używała jej jako własnego napędu. W jednym z 
licznych
eksperymentów myślowych Tesla wyobraził sobie bardzo długą wiązkę 
metalowych prętów,
prowadzącą od Ziemi w przestrzeń kosmiczną. Skoro Ziemia jest cieplejsza
 niż
przestrzeń kosmiczna, ciepło powinno wędrować w górę po prętach, a wraz z
 nim ładunki
elektryczne. Jedyne, czego potrzeba by do przejęcia energii 
elektrycznej, to
kabel wystarczająco długi, by łączył oba końce wiązki z urządzeniem 
odbiorczym
w rodzaju baterii albo silnika. Tesla twierdził, że silnik pracowałby do
momentu, gdy Ziemia ochłodziłaby się do temperatury przestrzeni 
kosmicznej, co –
przy odpowiednim rozmiarze urządzenia –zapewne nigdy by nie nastąpiło. 
&quot;Byłaby
to nieruchoma maszyna, która stopniowo obniżałaby temperaturę nośnika 
poniżej
temperatury otoczenia i działała wyłącznie dzięki przemianom 
termicznym&quot;. W ten sposób, podsumowywał Tesla, urządzenie mogłoby być 
źródłem energii,
choć nie zachodziłoby zużycie żadnych materiałów – a o to wynalazcy 
chodziło.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://portalnaukowy.blogspot.com/feeds/5374164629702373165/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://portalnaukowy.blogspot.com/2012/08/perypetie-tesli.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8411586355260683463/posts/default/5374164629702373165'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8411586355260683463/posts/default/5374164629702373165'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://portalnaukowy.blogspot.com/2012/08/perypetie-tesli.html' title='Perypetie Tesli'/><author><name>Eternity</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01045766731423837384</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='20' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigYRLsbpHTxTopfMPEivKOoN8tf_woxJMlaGxCas6MFNxLMrPVstI35zCanQic8y2DrN_t9D_eWJBZlUti--hrHWGnhqFT2Lz56BgHQ-rFzCsjssnqho7mlpkycAz0cmo/s220/tajemnicza-blada-postac-w-czarnym-kapturze.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVBZ41CST28TF3Q5yD4mPq9_MBAduOKmrjt9mXuUHhUWvBsgbYNonV5dc8p2eY5h9uuaBy0sYsgKAbcWhLDnPvwjb-f8gq_AqM-ORETrHiJvGoKzV8XT5p5lSRxmcYbbmrNiMtTpRRxAuo/s72-c/tesla3.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8411586355260683463.post-1831926718366007401</id><published>2012-07-31T13:59:00.001-07:00</published><updated>2012-07-31T13:59:55.438-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="fizyka"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="magia"/><title type='text'>Prądy telluryczne.</title><content type='html'>&lt;a href=&quot;http://nowaatlantyda.com/wp-content/uploads/2011/11/Linie-energetyczne.jpg&quot; rel=&quot;lightbox&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;aligncenter size-full wp-image-9582&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;http://nowaatlantyda.com/wp-content/uploads/2011/11/Linie-energetyczne.jpg&quot; style=&quot;opacity: 1;&quot; title=&quot;Linie energetyczne&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;strong&gt;&lt;i&gt;Freddy Silva jest badaczem, którego interesują miejsca 
charakteryzujące się szczególną, naturalną energią. Zazwyczaj w takich 
miejscach budowano rozmaite miejsca kultu, doceniając w ten sposób ich 
ważność. Silva dostrzegł także związek pomiędzy tymi świętymi miejscami a
 np. kręgami zbożowymi, które często powstają w ich pobliżu. Istnienia 
takiej energii nie trzeba przyjmować na wiarę. Przeprowadzono setki 
doświadczeń z rozmaitymi instrumentami naukowymi, które mierzyły  zmiany
 energetyczne wewnątrz miejsc uznanych za święte lub magiczne. &lt;/i&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;W Anglii 
np. ustawiono magnetometry wewnątrz kamiennych kręgów, który wskazywały 
na coś w rodzaju lejka energetycznego, gdy pole magnetyczne rosło wraz 
ze zbliżaniem się do wnętrza takiego kręgu. Wyglądało to, jakby kamienny
 kromlech przejmował pole magnetyczne ze swojej okolicy i koncentrował 
je w swoim wnętrzu. To skoncentrowane pole magnetyczne nie było obojętne
 dla ludzi, którzy stawali w środku takiego kręgu. Niemalże wszystkie 
magiczne i święte miejsca na świecie są zbudowane w punktach aktywnych 
energetycznie.
&lt;br /&gt;
Takie miejsce powstają wówczas, gdy pole geomagnetyczne jest zachwiane 
przez prądy telluryczne, które w różnych punktach ziemi płyną blisko jej
 powierzchni. Niektóre  z nich uaktywniają się pod wpływem plam 
słonecznych. Towarzyszy temu specyficzne pole elektromagnetyczne, które 
wpływa na pole energetyczne człowieka co stymuluje jego świadomość. 
Naukowcy z Princeton dokonali szeregu pomiarów w takich miejscach, 
zwracając głównie uwagę na częstotliwość energii jaka przez nie 
przepływała. Szczególnie spektakularny wynik takich pomiarów osiągnięto w
 pobliżu egipskich piramid, które magazynują w sobie olbrzymią energię i
 wielu ludzi odwiedza piramidy szukając takiego duchowego doświadczenia.
 To magazynowanie energii jest naturalną funkcją tworzywa z którego 
budowano struktury czy świątynie w takich miejscach. Zazwyczaj stosowano
 do ich budowy kamień, który w sposób naturalny ma dużą zawartość 
kwarcu, przez co napełniał się on energią jak pamięć komputera dzięki 
maleńkiemu ziarenku kryształu jakie znajduje się w procesorze.&lt;br /&gt;

&lt;a href=&quot;http://nowaatlantyda.com/wp-content/uploads/2011/11/katedra-w-Leon.jpg&quot; rel=&quot;lightbox&quot;&gt;&lt;img alt=&quot;&quot; class=&quot;aligncenter size-full wp-image-9583&quot; height=&quot;378&quot; src=&quot;http://nowaatlantyda.com/wp-content/uploads/2011/11/katedra-w-Leon.jpg&quot; style=&quot;opacity: 1;&quot; title=&quot;katedra w Leon&quot; width=&quot;567&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
Świątynie budowano w ściśle określony sposób po to, aby osiągnąć dzięki 
nim określony cel. Pomagał w tym kształt budowli, który determinował jej
 przeznaczenie i sposób w jaki transportowała ona energię ziemi, 
wpływając na ludzkie stany świadomości. Tą zależność odkryli Rosjanie 
którzy zakładali uczestnikom eksperymentu elektroencefalografy w 
gotyckich katedrach Europy. Okazało się wówczas, że częstotliwość fal 
mózgowych rosła wówczas o 4000% ponad stan normalny. W jaki sposób 
znacznie  bardziej prymitywni od nas ludzie zdobyli taką wiedzę? Wciąż 
pozostaje to dla nas zagadką. W tekstach staroegipskich a także w 
indyjskich Puranach można znaleźć wzmianki o  legendarnych miastach 
wiedzy, które zostały zniszczone przez Potop. Jedno  z takich miast 
odkrył nawet Graham Hancock u wybrzeży Indii, na głębokości ponad 100 m 
pod wodą.&lt;br /&gt;

&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;http://nowaatlantyda.com/wp-content/uploads/2011/11/Linie-energetyczne.jpg&quot; rel=&quot;lightbox&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
Na ścianach indyjskich świątyń można odczytać, że są to miejsca w 
których człowiek zamienia się w boga. Oczywiście dotyczy to zmiany 
świadomości. I rzeczywiście  – do dziś  ludzie przeżywają w takich 
miejscach rodzaj szamańskiego doświadczenia, kiedy część ich świadomości
 ulega  transcendentalnej przemianie, opuszcza własne ciało by 
doświadczyć istnienia ciała astralnego. Wiele zależy od tego w jaki 
sposób przynosi się w takie miejsce swoje własne pytania, przez co 
doświadczenie  każdego z osobna będzie się diametralnie różnić od 
siebie. Generalnie chodzi o to, aby dotrzeć do informacji, które pomogą 
żyć pełniej i sensowniej. Takie doświadczenie pozwala mocniej schwycić w
 ręce swoje własne życie, by przestać w nim dryfować i wreszcie obrać 
właściwy kierunek. Jest to dążenie, które ludzie starają się zrealizować
 przez tysiące lat. Bez tego życie stacza się w chaos.&lt;br /&gt;

&lt;br /&gt;
Badając rozmaite święte miejsca na ziemi Freddy Silva zauważył ciekawą 
zależność. Zazwyczaj budowano je niezwykle intensywnie tuż przed jakimiś
 kataklizmami, z których zbliżania się nawet nie zdawano sobie sprawy. 
Budowa świątyń w takich miejscach była instynktowna, jako coś w rodzaju 
polisy ubezpieczeniowej na dalsze życie, które wkrótce miało poważnie 
się zmienić. Wygląda na to, że w dzisiejszych, chaotycznych czasach 
potrzebujemy wszystkich tych miejsc. Wg Silvy powstawanie kręgów 
zbożowych nie jest przypadkowe, bo ludzie przestali budować nowe 
świątynie. Nie wszyscy mają to samo dobroczynne doświadczenie 
metafizyczne wewnątrz takiego miejsca. Znana jest historia Napoleona, 
który po zdobyciu Egiptu kazał się zamknąć na noc w piramidzie. Nigdy 
nie wyjawił co tam zobaczył lub czego doznał, ale po otwarciu drzwi 
piramidy wybiegł z niej w panice jak szalony. Dlatego trzeba zwracać 
uwagę na to, co dzieje się w głowie, kiedy przebywa się w takich 
miejscach. Następuje w nich bowiem magiczne połączenie ze Wszechświatem 
możliwe dzięki imaginacji. Słowo imaginacja wywodzi się od magii jaka 
dzieje się w momencie, gdy stanie się w takim magiczno-energetycznym 
punkcie. Pomaga ona wyjść z więzienia lewej półkuli i zacząć korzystać z
 prawej, która opiera się na intuicji i uczuciach i pozwala lepiej 
zrozumieć świat jaki mamy dookoła siebie aby być gotowym na to, co ma 
nastąpić.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://portalnaukowy.blogspot.com/feeds/1831926718366007401/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://portalnaukowy.blogspot.com/2012/07/prady-telluryczne.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8411586355260683463/posts/default/1831926718366007401'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8411586355260683463/posts/default/1831926718366007401'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://portalnaukowy.blogspot.com/2012/07/prady-telluryczne.html' title='Prądy telluryczne.'/><author><name>Eternity</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01045766731423837384</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='20' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigYRLsbpHTxTopfMPEivKOoN8tf_woxJMlaGxCas6MFNxLMrPVstI35zCanQic8y2DrN_t9D_eWJBZlUti--hrHWGnhqFT2Lz56BgHQ-rFzCsjssnqho7mlpkycAz0cmo/s220/tajemnicza-blada-postac-w-czarnym-kapturze.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8411586355260683463.post-1171856392766575693</id><published>2012-07-31T03:30:00.000-07:00</published><updated>2012-07-31T14:01:48.124-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="magia"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="matematyka"/><title type='text'>Pentagram - moc geometrii.</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgb3UrLi0fwDGMYnnJCPOVC4W7ne4vXuFxGCPTow0VKtxBDoZ4hScv-j3q62gmVv64V4uzNm76LrsJs3DHKUp0CmGUJmlWA3MVpjFK7C6i6T_gXH8wEkYh4ia7osFDn0x0MqmALentviMtM/s1600/pentagram.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgb3UrLi0fwDGMYnnJCPOVC4W7ne4vXuFxGCPTow0VKtxBDoZ4hScv-j3q62gmVv64V4uzNm76LrsJs3DHKUp0CmGUJmlWA3MVpjFK7C6i6T_gXH8wEkYh4ia7osFDn0x0MqmALentviMtM/s200/pentagram.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;
Piękno figur geometrycznych od 
najdawniejszych czasów przykuwało uwagę nie tylko matematyków. Z ich 
piękna korzystali przede wszystkim artyści, malarze i rzemieślnicy. 
Zwłaszcza powszechnie jest znane piękno kwadratu, który ma 4 równe boki,
 4 równe kąty i 4 osie symetrii. Trójkąt równoboczny ma nie mniejsze 
zastosowanie zarówno w sztuce, jak i rzemiośle.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Wśród
 wielokątów szczególna rolę odegrały wielokąty gwieździste, a spośród 
nich dwa: pięciokąt gwieździsty czyli pentagram - tajemny znak 
pitagorejczyków ( w naszych czasach - godło wielu państw ) i gwiazda 
sześcioramienna, czyli tzw. tarcza króla Dawida. Tajemnice powodzenia 
pentagramu&amp;nbsp; matematycy wytłumaczyli tym, że wszystkie jego ramiona 
dzielą się wzajemnie podziałem złotym.&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Pentagram
 był symbolem znanym już w czasach neolitu. Pentagram był znany jako 
Gwiazda Isztar, a później jako Gwiazda Izydy. Mistycy Pitagorejscy 
widzieli w nim symbol&amp;nbsp; doskonałości, kojarzyli go z życiem i zdrowiem. W
 starożytności przekonanie o właściwościach ochronnych pentagramu było 
tak silne, że Babilończycy często rysowali go na pojemnikach z 
żywnością, co miało zapobiegać jej gniciu. Dla pierwszych chrześcijan 
pentagram odzwierciedlał pięć ran Jezusa ze względu na 5 wierzchołków. 
Od XIV wieku uważany za symbol szatana, ze względu na podobieństwo do 
głowy kozła (odwrócony dwoma wierzchołkami do góry).&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjYAoMmX9GvXpt8fQmSnjBhUk_GP4-a1VUz9k8Uk4qvtM_eLe6ubTPR8sFE7LNQEcPer5znVNApuD3t5k3Aa7w2GnahWxah4eumk86PvgVo87nmxLiHXQaxR4CAO7-oWLWzLzDSPU4KawdI/s1600/Pentagram_with_one_point_down_(de_Guaita).jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjYAoMmX9GvXpt8fQmSnjBhUk_GP4-a1VUz9k8Uk4qvtM_eLe6ubTPR8sFE7LNQEcPer5znVNApuD3t5k3Aa7w2GnahWxah4eumk86PvgVo87nmxLiHXQaxR4CAO7-oWLWzLzDSPU4KawdI/s320/Pentagram_with_one_point_down_(de_Guaita).jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
W
 XIX wieku Eliphas Levi&amp;nbsp; podzielił pentagramy na &quot;dobrą stronę&quot; i &quot;złą 
stronę&quot;. Za &quot;dobrą&quot; uznał ten odwrócony jednym wierzchołkiem do góry, za
 &quot;złą&quot; odwrócony — zwrócony dwoma wierzchołkami do góry. Pentagram 
zwrócony jednym wierzchołkiem do góry zwany jest Pentagramem Białym, 
jest on odzwierciedleniem sacrum — siły boskiej. Może również 
odzwierciedlać pięć zmysłów człowieka pięć żywiołów: powietrze, wodę, 
wiatr, ogień i światło, oraz pięć światów: fizyczny, eteryczny, 
astralny, mentalny i duchowy, ukazując wyższość umysłu człowieka nad 
wszelkimi innymi żywiołami i zmysłami.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Pentagram z imionami Lilith i Samael&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Pentagram
 zwrócony jednym wierzchołkiem ku dołowi zwany jest Pentagramem 
Odwróconym, Czarnym, lub Pentagramem Baphometha. Pentagram Baphometha 
przedstawia profanum - człowieczeństwo, odzwierciedla on wyższość żądz i
 emocji nad rozumem, jest powszechnie uważany za znak satanistyczny, 
chociaż często mylony z Pentagramem Białym.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Biały
 Pentagram w okręgu (inaczej Pentakl) uważany jest za amulet chroniący 
przed zgubnym wpływem magii oraz klątwami. Można go zauważyć na różnych 
talizmanach i amuletach oraz odnaleźć w wielu budowlach sakralnych, itp.
 Pentakl jest między innymi symbolem religii Wicca i innych tradycji 
pogańskich.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Według
 niektórych źródeł już w prehistorii zaobserwowano, że planeta Wenus 
wykonuje na nieboskłonie pentagram w ciągu 8 lat. Ruch planety na sferze
 niebieskiej odtwarza zmiany nachylenia ekliptyki względem horyzontu, a 
brak współmierności między długością roku ziemskiego i okresem obiegu 
Słońca przez Wenus nie umożliwia jednak uzyskania nawet toru o kształcie
 gwiazdy czteroramiennej. W bardzo długich okresach czasu kolejne 
efemerydy planety wyznaczają dwa wycinki koła o takich samych kątach 
wierzchołkowych. Tor gwiazdy pięcioramiennej jest również niemożliwy, 
gdyż planeta nigdy nie porusza się po sferze niebieskiej w kierunku 
zenitu, a wyłącznie w pobliżu ekliptyki. Tego szczegółu trajektorii nie 
odtworzyłoby także uwzględnienie nachylenia płaszczyzny orbity planety 
do płaszczyzny ekliptyki.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
W
 starożytnym Rzymie planeta Wenus była symbolem bogini o tym samym 
imieniu. Symbol ten odnalazł się też w XV wieku jako symbol żałoby, 
kiedy to matka jednego z rycerzy zakonnych zmarła. Jako, iż miała na 
imię Wenus, jej potomek wykonał naszyjnik zawierający w sobie pentagram.
 Obrócił go na znak śmierci jednym ramieniem do dołu i wpisał w okrąg 
tak aby wierzchołki ramion wystawały poza koło. Owo koło było znakiem 
bliskości jaka była między zakonnym żołnierzem, a matką.&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg-Z-JuEDDp7omNL2eeXvixgeB4ZHpxi5xRQx0nrY6WTPe_c2oCf06oct0E-lzdCS6I-PnrWCoqPfpqC6t10OBboiZnMmjjqp_2hW90nVabvwSB7Hw8kZ4uJJpWZhadiEat8Qfx4b8aYkTU/s1600/Pentagram-of-Solomon.gif&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;199&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg-Z-JuEDDp7omNL2eeXvixgeB4ZHpxi5xRQx0nrY6WTPe_c2oCf06oct0E-lzdCS6I-PnrWCoqPfpqC6t10OBboiZnMmjjqp_2hW90nVabvwSB7Hw8kZ4uJJpWZhadiEat8Qfx4b8aYkTU/s200/Pentagram-of-Solomon.gif&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&amp;nbsp;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;Gwiazda Dawida jest &lt;i&gt;heksagonem&lt;/i&gt;, na który składają się faktycznie &lt;i&gt;dwa symbole,&lt;/i&gt; nałożone na siebie tak, że stanowiąc &lt;i&gt;jedną całość&lt;/i&gt; zyskują znaczenie kabalistycznej &lt;i&gt;Jedni&lt;/i&gt; zawierającej w sobie nierozerwalną &lt;i&gt;Dwójnię.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;Górne
 i dolne trójkąty tej Gwiazdy są szczytami dwóch symbolicznych piramid 
nałożonych na siebie. Piramida skierowana wierzchołkiem ku niebu stanowi
 starożytny symbol boskiego pierwiastka władzy, jej podstawa wspiera się
 na ziemi, a wierzchołek wskazuje na boskie pochodzenie władzy 
królewskiej. Druga piramida, skierowana wierzchołkiem ku ziemi, 
symbolizuje spływ mocy niebiańskiej na świat podksiężycowy i można w 
niej upatrywać ustaloną w niebie i sięgającą ku ziemi moc kapłana. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;W
 tej formie, złożonej z zachodzących na siebie trójkątów, Magen Dawid 
czyli Gwiazda Dawida jest monoteistycznym znakiem Imienia Boga JHVH, a 
znak utwierdza święte Imię Jego na wieki.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&amp;nbsp;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh2Z5O1q4vM2Hi4Rp_OEuUVE0FUumS1mjNyMvQ_79UT0S8smrwekF7IpXhqK-5LBhA6yHlZJMx8L-fRQ9JccWU6zB2TnCIfkm9g0qq7HfakOSAE4LEQT-v7eKBlfAiP2h3pn0hh6Lv-9M87/s1600/Magen_Dawid.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;191&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh2Z5O1q4vM2Hi4Rp_OEuUVE0FUumS1mjNyMvQ_79UT0S8smrwekF7IpXhqK-5LBhA6yHlZJMx8L-fRQ9JccWU6zB2TnCIfkm9g0qq7HfakOSAE4LEQT-v7eKBlfAiP2h3pn0hh6Lv-9M87/s200/Magen_Dawid.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Gwiazda szeryfa to też rodzaj pentagramu, w którym ramiona utworzone są z trójkątów równoramiennych.&lt;br /&gt;
To daje do myślenia!&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://portalnaukowy.blogspot.com/feeds/1171856392766575693/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://portalnaukowy.blogspot.com/2012/07/piekno-figur-geometrycznych-od.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8411586355260683463/posts/default/1171856392766575693'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8411586355260683463/posts/default/1171856392766575693'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://portalnaukowy.blogspot.com/2012/07/piekno-figur-geometrycznych-od.html' title='Pentagram - moc geometrii.'/><author><name>Eternity</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01045766731423837384</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='20' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigYRLsbpHTxTopfMPEivKOoN8tf_woxJMlaGxCas6MFNxLMrPVstI35zCanQic8y2DrN_t9D_eWJBZlUti--hrHWGnhqFT2Lz56BgHQ-rFzCsjssnqho7mlpkycAz0cmo/s220/tajemnicza-blada-postac-w-czarnym-kapturze.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgb3UrLi0fwDGMYnnJCPOVC4W7ne4vXuFxGCPTow0VKtxBDoZ4hScv-j3q62gmVv64V4uzNm76LrsJs3DHKUp0CmGUJmlWA3MVpjFK7C6i6T_gXH8wEkYh4ia7osFDn0x0MqmALentviMtM/s72-c/pentagram.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8411586355260683463.post-3525463037672883310</id><published>2012-07-30T08:11:00.000-07:00</published><updated>2012-07-30T13:44:43.929-07:00</updated><title type='text'>Czym jest nauka?</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjhETRackeXzpdL-8VC9cjr_VfHrvzL9kq3eBTrXQMyXDu_Jv-0jAZnJZofSLc5HXQPCa-gXtG2W9F636QH6ECwr7Ho3SyhyW_x7sDY6BdHwrhvLjyvrR6dAduwqQ5LaDOPiusXzpfuNRis/s1600/mozg+112.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;124&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjhETRackeXzpdL-8VC9cjr_VfHrvzL9kq3eBTrXQMyXDu_Jv-0jAZnJZofSLc5HXQPCa-gXtG2W9F636QH6ECwr7Ho3SyhyW_x7sDY6BdHwrhvLjyvrR6dAduwqQ5LaDOPiusXzpfuNRis/s200/mozg+112.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;Nauka&lt;/b&gt; – autonomiczna część kultury służąca wyjaśnieniu funkcjonowania świata, w którym żyje człowiek. Nauka jest budowana i rozwijana wyłącznie za pomocą tzw. &lt;a href=&quot;http://pl.wikipedia.org/wiki/Metoda_naukowa&quot; title=&quot;Metoda naukowa&quot;&gt;metody naukowej&lt;/a&gt; lub metod naukowych nazywanych też &lt;a href=&quot;http://pl.wikipedia.org/wiki/Paradygmat&quot; title=&quot;Paradygmat&quot;&gt;paradygmatami nauki&lt;/a&gt; poprzez działalność badawczą prowadzącą do publikowania&lt;a href=&quot;http://pl.wikipedia.org/wiki/Publikacja_naukowa&quot; title=&quot;Publikacja naukowa&quot;&gt;&lt;/a&gt;
 wyników naukowych dociekań. Proces publikowania i wielokrotne 
powtarzanie badań w celu weryfikacji ich wyników, prowadzi do powstaniawiedzy&amp;nbsp; naukowej. Zarówno ta wiedza jak i sposoby jej gromadzenia określane są razem jako nauka.&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;Tyle&amp;nbsp; o nauce jeśli chodzi o definicję. A o czym będzie ten blog?&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Mówią, że &quot;Człowiek przez całe życie się uczy i umiera głupim&quot; - to absolutnie nieprawda. Fakt uczymy się całe życie i wiemy tyle ile jesteśmy w stanie się nauczyć. Mój blog będzie traktował o każdym aspekcie nauki z jakim może zetknąć się człowiek w ciągu swego życia. Będą to wątki zahaczające swoją tematyką o nauki ścisłe, ale także o nauki duchowe i wiedzę tajemną. Bo Świat jest pełen tajemnic i postaram się je czytelnikowi przybliżyć. zapraszam do lektury.&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://portalnaukowy.blogspot.com/feeds/3525463037672883310/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://portalnaukowy.blogspot.com/2012/07/czym-jest-nauka.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8411586355260683463/posts/default/3525463037672883310'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8411586355260683463/posts/default/3525463037672883310'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://portalnaukowy.blogspot.com/2012/07/czym-jest-nauka.html' title='Czym jest nauka?'/><author><name>Eternity</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01045766731423837384</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='20' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigYRLsbpHTxTopfMPEivKOoN8tf_woxJMlaGxCas6MFNxLMrPVstI35zCanQic8y2DrN_t9D_eWJBZlUti--hrHWGnhqFT2Lz56BgHQ-rFzCsjssnqho7mlpkycAz0cmo/s220/tajemnicza-blada-postac-w-czarnym-kapturze.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjhETRackeXzpdL-8VC9cjr_VfHrvzL9kq3eBTrXQMyXDu_Jv-0jAZnJZofSLc5HXQPCa-gXtG2W9F636QH6ECwr7Ho3SyhyW_x7sDY6BdHwrhvLjyvrR6dAduwqQ5LaDOPiusXzpfuNRis/s72-c/mozg+112.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry></feed>