ชมรมศึกษาผลงานวิทยากร เชียงกูล

ฉันจึงมาหาความหมาย พิมพ์ครั้งที่ 18

ชมรมศึกษาผลงานวิทยากร เชียงกูล — Wed, 18 Apr 2012 21:48:18 PDT

ฉันจึงมาหาความหมาย พิมพ์ครั้งที่18 (ปรับปรุงใหม่) กุมภาพันธ์ 2555 ซึ่งรศ.วิทยากร เชียงกูล ส่งมาให้ด้วยตัวท่านเอง “ฉันจึงมาหาความหมาย”หนังสือซึ่งเป็นที่มาของการพานพบกับท่าน รศ.วิทยากร เชียงกูล ตัวเป็นๆ และหนังสือซึ่งเป็นที่มาของ “ชมรมศึกษาผลงานวิทยากร เชียงกูล” เริ่มเขียน blog และโพสต์เกี่ยวกับงานหนังสือที่ชื่นชอบ…จนกระทั่ง..ได้เจอกับท่าน รศ.วิทยากร เชียงกูล ตัวจริง…และได้มีชมรมศึกษาผลงานวิทยากร เชียงกูล..ซึ่งท่าน รศ.วิทยากร เชียงกูล ได้ให้เกียรติกรุณาตั้งชื่อของชมรมฯให้แก่ดิฉัีน,เพื่อน และน้องๆ ในชมรมฯ ที่ชืนชอบผลงานของท่าน…หนังสือเล่มนี้ และหนังสือทุกประเภทให้คุณค่าแก่ชีวิตมากมายเพียงใด…ถ้าท่านสมาชิกสงสัย รึอยากอ่านและศึกษางานเขียนเล่มนี้อย่าลืมหาซื้ออ่านได้ที่แผงหนังสือใกล้บ้านท่านนะค่ะ …และท่านจะรู้ทำไม…ฉันจึงมาหาความหมาย.. http://www.gotoknow.org/blogs/posts/82598 http://witayakornclub.wordpress.com/ http://www.gotoknow.org/blogs/posts/82598

อย่าตามทุกประเด็น จนลืมปัญหาใหญ่ของประชาชน โดย : รศ.วิทยากร เชียงกูล

ชมรมศึกษาผลงานวิทยากร เชียงกูล — Mon, 09 Apr 2012 23:37:01 PDT

อย่าตามทุกประเด็น จนลืมปัญหาใหญ่ของประชาชน โดย : รศ.วิทยากร เชียงกูล ทั้งสื่อมวลชนและบุคคลทั่วไปจะถูกดึงให้สนใจเรื่องขัดแย้งเฉพาะหน้า ที่เร้าอารมณ์ได้ง่ายกว่าที่จะคิดถึงปัญหาใหญ่ของประชาชนทั้งประเทศ การที่นักการเมืองและแนวร่วมพรรคเพื่อไทยเล่นเกมรุกหลายด้าน เช่น แก้ไขกฎหมายอาญาที่เกี่ยวข้องกับกรณีหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ (มาตรา 112) แก้ไขรัฐธรรมนูญ จ่ายเงินชดเชยให้ผู้เสียหายจากความรุนแรงทางการเมือง ขึ้นราคาก๊าซเอ็นจีวี ฯลฯ ทำให้ประชาชนกลุ่มที่เห็นแตกต่างถูกดึงให้ต้องไปใช้เวลาและพลังงานในการวิพากษ์วิจารณ์คัดค้านประเด็นต่างๆ มาก เสียจนหลงลืมหรือลดความสนใจปัญหาใหญ่ที่สุดของฝ่ายประชาชนได้ ปัญหาหลักสำคัญที่สุด คือ ปัญหาความขัดแย้งทางชนชั้นหรือโครงสร้างเศรษฐกิจที่นายทุนส่วนน้อยเป็นเจ้าของผู้ควบคุมปัจจัยการผลิตและการจัดจำหน่าย ประชาชนไทยส่วนใหญ่เป็นเพียงผู้ขายแรงงานที่ยากจน ได้รับการศึกษาและการรับรู้ข้อมูลข่าวสารที่มีคุณภาพต่ำ และมีการจัดตั้งองค์กรน้อย ขาดอำนาจต่อรองในการแก้ไขปัญหา พัฒนาตนเองให้เข้มแข็งอย่างแท้จริง ถ้าไม่มีการปฏิรูปโครงสร้างเศรษฐกิจการเมือง ไม่มีการปฏิรูประบบการศึกษา และสื่อมวลชน ถึงเลือกตั้งกี่ครั้ง รัฐประหารกี่ครั้ง ประเทศไทยก็จะได้รัฐบาลคุณภาพต่ำ ประชาชนต้องทำลายวัฏจักรความด้อยพัฒนาเพื่อแก้ไขปัญหานี้ให้ได้ จึงจะแก้ปัญหาเรื่องอื่นๆ ได้ สิทธิเสรีภาพของประชาชนที่สำคัญที่สุด คือ สิทธิเสรีภาพในการได้รับการศึกษาที่มีคุณภาพ และสิทธิที่จะมีงานที่ได้รับผลตอบแทนอย่างเป็นธรรม เรื่องอื่นๆ สำคัญรองลงมา รวมทั้งจะเป็นไปได้ต่อเมื่อได้สิทธิเสรีภาพใน 2 เรื่องนี้ก่อน ฝ่ายรัฐบาลมีคนมาก มีแนวร่วมที่อยากผลักดันเรื่องต่างๆ มาก พวกเขาสามารถเสนอเกมรุกได้มากมายแบบเหวี่ยงแห เรื่องไหนได้ผลก็ดีสำหรับพวกเขา ถ้ายังไม่ได้ผลก็แล้วไป รัฐบาลยังเดินหน้าเขมือบเรื่องใหญ่ เช่น การใช้งบประมาณกู้เพิ่มอย่างมหาศาล …

ประชาสัมพันธ์งานสัมมนาวันที่ 8 เมษายน 55

ชมรมศึกษาผลงานวิทยากร เชียงกูล — Mon, 02 Apr 2012 06:36:08 PDT

บทที่ 6 เป้าหมายและแนวทางการปฏิรูปการศึกษาให้ได้ผล:รายงานสภาวะการศึกษาฯปี 52-53

ชมรมศึกษาผลงานวิทยากร เชียงกูล — Sat, 17 Mar 2012 02:18:57 PDT

บทที่ 6 เป้าหมายและแนวทางการปฏิรูปการศึกษาให้ได้ผล การปฏิรูปการศึกษา หมายถึงการเปลี่ยนแปลงการจัดการศึกษาหรือกระบวนการเรียนการสอนให้มีคุณภาพและให้มีความเป็นธรรมอย่างก้าวกระโดด นั่นก็คือ ผู้นำต้องกล้าผ่าตัดเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้างการบริหารจัดการ เพื่อบรรลุเป้าหมายอย่างแท้จริง การเปลี่ยนแปลงเฉพาะรูปแบบโดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงเนื้อหาสาระสำคัญ และการมองเรื่องการปฏิรูปการศึกษาเป็นแค่การมีโครงการเพิ่มเติมจากการจัดการศึกษาปกติ ทำให้ประเทศไทยไม่ได้เข้าใจและไม่ได้ปฏิรูปการศึกษาให้ได้ผลอย่างแท้จริง แม้ว่านโยบายปฏิรูปการศึกษาในทศวรรษที่สอง จะสรุปประสบการณ์และพยายามเขียนโครงการให้ครอบคลุม มีการใช้งบประมาณมากขึ้น แก้ปัญหาเรื่องการเพิ่มครู อาจารย์ และการให้เรียนฟรี 6 ปี การเพิ่มเงินกู้เพื่อการศึกษาเพิ่มขึ้น แต่ก็ยังเป็นการคิดแบบเพิ่มโครงการเป็นส่วนๆมากกว่าจะปฏิรูปเชิงโครงสร้างอย่างเป็นระบบองค์รวม การจะปฏิรูปการศึกษาให้เกิดผลได้อย่างแท้จริงจะต้องพยายามทำให้ผู้มีส่วนร่วมได้เสีย (STAKFHOLDERS) ทำความเข้าใจเป้าหมายให้ชัดเจนและปฏิรูปที่เนื้อหาสาระสำคัญอย่างถึงราก แม้การศึกษาจะเป็นเรื่องที่ต้องใช้เวลาพอสมควร แต่หลายประเทศที่มีผู้นำที่วิสัยทัศน์ที่ดี เอาจริงกับการศึกษาอย่าง โปแลนด์ ชิลีฯลฯ สามารถทำให้การศึกษามีคุณภาพดีขึ้นได้ภายในช่วง 6-7 ปี วัดได้จากการประเมินผลโดยโครงการ PISA ของกลุ่มประเทศ OECD16[1] ดังนั้นหากเข้าศึกษาทำความเข้าใจเรื่องนี้อย่างจริงจัง ลงมือปฏิรูปอย่างจริงจังอย่างที่ต่างประเทศเขาทำกันสามารถทำให้เกิดผลเร็วขึ้นได้ โดยไม่ต้องรออีก 10-20 ปี อย่างที่ผู้นำไทยบางคนกล่าวไว้ 6.1 เป้าหมายของการศึกษาที่ดีควรจะเป็นอย่างไร การปฏิรูปการศึกษาเป็นเพียงวิธีการ เป้าหมายคือ การจัดการศึกษาที่ดี ให้ผู้รับการศึกษาได้พัฒนาทักษะทางวิชาการและวิชาชีพ เป็นคนมีทั้งมีความรู้ที่ใช้งานได้ในการแก้ปัญหาและพัฒนาตนเอง มีความสามารถในการนำความรู้ที่ได้เรียนมาแก้ไขปัญหาและพัฒนาทั้งชีวิตตนเอง ชุมชน และสังคม …

บทที่ 5 กรณีศึกษา – การปฏิรูปการศึกษาในสถานศึกษาของไทย : รายงานสภาวะการศึกษาฯปี 52-53

ชมรมศึกษาผลงานวิทยากร เชียงกูล — Fri, 16 Mar 2012 01:55:01 PDT

บทที่ 5 กรณีศึกษา – การปฏิรูปการศึกษาในสถานศึกษาของไทย การปฏิรูปการศึกษาของไทยในรอบทศวรรษแรก ตั้งแต่มีพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542ฯ มาถึงปัจจุบันเน้นในเรื่องการแก้ไขกฎหมาย การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างการบริหารงานของกระทรวงศึกษาธิการ การแต่งตั้งคณะกรรมการ และการกำหนดนโยบายคำสั่งโครงการจากสำนักงานส่วนกลางใน(กระทรวงศึกษาฯ)ไปยังสถานศึกษาต่างๆ วิธีการปฏิรูปภายใต้ระบบราชการรวมศูนย์ดังกล่าวที่ใช้มาแล้วกว่า 10 ปี ไม่ปรากฏผลสำเร็จโดยรวมอย่างเด่นชัด นอกจากมีความก้าวหน้าเกิดขึ้นเป็นจุดๆ เช่นในบางสถาบัน หรือในกลุ่มนักเรียนที่เก่งที่สุดในสถาบันนั้นๆ แต่ไม่ได้เกิดขึ้นกับนักเรียนทั่วทั้งประเทศ ปัญหาที่สำคัญ 2 เรื่องที่การศึกษาไทยแก้ไขได้ไม่ดีพอ คือเรื่องคุณภาพการศึกษาโดยเฉลี่ยทั้งประเทศต่ำ และรัฐจัดให้บริการทางการศึกษาได้อย่างไม่ทั่วถึงและไม่เป็นธรรม ปัจจุบันสถาบันการศึกษามีคุณภาพแตกต่างกันมาก คนจน คนด้อยโอกาส คนมีปัญหาต้องหลุดออกจากระบบการศึกษาอันเนื่องจากสภาพชีวิตและสังคมที่อัตคัดขาดแคลนทำให้เด็กวัยเยาวชนไม่ได้เรียนจบชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายกันมาก อย่างไรก็ดี แม้โดยภาพรวมเรายังปฏิรูปการศึกษาไม่ได้ผลเห็นชัด แต่ในภาพย่อยก็มีโรงเรียนอยู่จำนวนหนึ่ง ที่พยายามจะปฏิรูปการสอนและการเรียนรู้แนวใหม่ ให้นักเรียนมีความสุข เป็นคนเก่ง คนดีเพิ่มขึ้น ผู้วิจัยเห็นว่าควรนำกิจกรรมของโรงเรียนเหล่านี้มาเป็นกรณีศึกษาตัวอย่างเพื่อที่ผู้ที่สนใจเรื่องการปฏิรูปศึกษา จะได้เกิดแนวคิดในทางบวกที่เป็นรูปธรรมว่าการปฏิรูปการศึกษาในประเทศไทยมีความเป็นไปได้ ถ้ามีนักการศึกษาที่กล้าคิดกล้าทำอะไรใหม่ๆ มากขึ้น บทนี้จะเป็นการเสนอในแง่จุลภาค หรือภาพย่อยที่เป็นเรื่องของแต่ละสถาบัน ในบทที่ 6 ซึ่งเป็นบทสุดท้าย จะเสนอในมุมมองด้านมหภาคหรือภาพใหญ่ว่าเราควรจะมีเป้าหมายและแนวทางการปฏิรูปการศึกษาอย่างไรจึงจะทำให้เกิดผลได้จริงในระดับทั่วทั้งประเทศ 5.1 การจัดการเรียนภาษาแบบธรรมชาติ (WHOLE LANGUAGE) ของโรงเรียนสาธิต บางนา …

บทที่ 4 บทเรียนจากการปฏิรูปการศึกษาในประเทศอื่น : รายงานสภาวะการศึกษาปี 52-53

ชมรมศึกษาผลงานวิทยากร เชียงกูล — Wed, 14 Mar 2012 16:45:33 PDT

บทที่ 4 บทเรียนจากการปฏิรูปการศึกษาในประเทศอื่น บทนี้เสนอการวิเคราะห์และสรุปบทเรียนจากการปฏิรูปการศึกษาในประเทศอื่น เปรียบเทียบกับสภาพปัญหาของไทย เพื่อนำเสนอข้อมูลและแง่มุมที่คนไทยจะได้นำบทเรียนของประเทศอื่นมาประยุกต์ใช้ในประเทศไทยให้ได้ผลเพิ่มขึ้น โดยจะพิจารณาทั้งในประเด็นเรื่อง สภาพแวดล้อมทางเศรษฐกิจ การเมืองและการบริหารจัดการทางการศึกษา การจัดหลักสูตร และสาระการเรียนรู้ การจัดการเรียนการสอนและคุณภาพการศึกษา,การบริหารจัดการ,การผลิตและการพัฒนาครูและผู้บริหาร,เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการศึกษาฯลฯ 4.1 สภาพแวดล้อมทางเศรษฐกิจการเมืองและการบริหารจัดการทางการศึกษา ประเทศพัฒนาอุตสาหกรรม เช่นสหรัฐอเมริกา, อังกฤษ, ฟินแลนด์, นิวซีแลนด์ รวมทั้งเกาหลีใต้ มีการพัฒนาทางเศรษฐกิจและการเมืองแบบทุนนิยมเสรีได้ค่อนข้างก้าวหน้า มีระบบบริหารราชการและการกระจายอำนาจการบริหารและการพัฒนาประเทศไปสู่ท้องถิ่นที่ค่อนข้างมีประสิทธิภาพ ชุมชนในท้องถิ่นมีความเข้มแข็ง บริบทเช่นนี้ทำให้นโยบายการปฏิรูปการศึกษาที่เพิ่มกระจายอำนาจการจัดการศึกษาไปสู่ท้องถิ่นเพิ่มขึ้นได้ผลที่ดีขึ้นค่อนข้างชัดเจน ประชาชนและชุมชนท้องถิ่น เช่น เทศบาลมีขีดความสามารถที่จะมีส่วนร่วมในการบริหารจัดการศึกษาได้ค่อนข้างดี ประเทศที่ใหญ่และแต่ละมลรัฐ แต่ละเมืองบริหารกันเองมีความแตกต่างกัน เช่น สหรัฐฯ และอังกฤษแม้จะมีสถาบันการศึกษา มีนักวิชาการ นักวิทยาศาสตร์ นักวิจัยที่มีคุณภาพสูงระดับโลกอยู่จำนวนหนึ่ง แต่การที่แต่ละท้องถิ่นมีทรัพยากรและกำลังคนที่มีความรู้มีคุณภาพแตกต่างกันก็ส่งผลให้คุณภาพการจัดการศึกษาในแต่ละท้องถิ่นแตกต่างกัน คือ ในหลายท้องถิ่นโดยเฉพาะในสหรัฐฯ ยังมีปัญหาด้านคุณภาพอยู่พอสมควร การเมืองท้องถิ่น และการเมืองโดยสหภาพแรงงานครูอาจารย์ในสหรัฐฯ ที่มุ่งปกป้องผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจของตนเองทำให้การปฏิรูปคุณภาพการศึกษาในสหรัฐประสบความสำเร็จน้อยกว่าประเทศพัฒนาอุตสาหกรรมอื่นๆ ขณะที่จีน และเวียดนาม ซึ่งมาจากรัฐสังคมนิยม รัฐบาลกลางยังมีบทบาทที่สูงกว่ารัฐบาลท้องถิ่น และประเทศยังมีทรัพยากร, งบประมาณจำกัด ทำให้การจัดการศึกษาใน 2 ประเทศนี้จะมีความเข้มแข็งในแถบเมืองหลวงและเมืองใหญ่ …

บทที่ 3 ปัญหาการจัดการศึกษาของไทยเปรียบเทียบกับประเทศอื่น :รายงานสภาวะการศึกษาปี 52-53

ชมรมศึกษาผลงานวิทยากร เชียงกูล — Tue, 13 Mar 2012 12:30:53 PDT

บทที่ 3 ปัญหาการจัดการศึกษาของไทยเปรียบเทียบกับประเทศอื่น ปัญหาการจัดการจัดการศึกษาของไทยมีหลายด้าน ทั้งที่เป็นปัญหาเห็นได้ชัดในตัวเองและโดยการเปรียบเทียบกับประเทศอื่น บทนี้เป็นการเสนอสถิติข้อมูลในเชิงวิเคราะห์เชิงเปรียบเทียบกับประเทศอื่นเพื่อช่วยให้ผู้อ่านได้มุมมองที่กว้างขวางขึ้น 3.1 สภาวะเศรษฐกิจและสังคมของประเทศไทย[1] ไทยมีประชากรราว 63 ล้านคน มากเป็นอันดับที่ 21 ของโลก ใกล้เคียงกับฝรั่งเศส อังกฤษ และมียอดผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศ (GDP) ที่คิดแบบถ่วงน้ำหนักด้วยค่าครองชีพ (PPP) อยู่ลำดับที่ 24 (สถิติของธนาคารโลก) แต่ GDP ต่อหัวของประชากรอยู่อันดับที่ 89 (สถิติ IMF) ประชากร ผู้สูงอายุที่เพิ่มขึ้นในอัตราที่สูงกว่าวัยแรงงาน ทำให้ประชากรวัยแรงงานของไทยมีสัดส่วนการรับภาระประชากรวัยเด็กและผู้สูงอายุที่ไม่ได้ทำงานสูงขึ้น และสูงกว่าประเทศส่วนใหญ่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งเป็นข้อเสียเปรียบในเรื่องการแข่งขันทางเศรษฐกิจข้อหนึ่ง แรงงานมีแรงงานไทยอายุ 25-64 ปีกว่าร้อยละ 66.2 มีการศึกษาโดยเฉลี่ยเพียงแค่ประถมศึกษาและต่ำกว่า ขณะที่ประเทศ เช่นมาเลเซียและฟิลิปินส์ แรงงานส่วนใหญ่จบการศึกษาระดับประถมศึกษาและมัธยมศึกษาทำให้ผลิตภาพแรงงานไทยค่อนข้างต่ำ อัตราการว่างงานของไทยอยู่ในระดับปานกลาง กลุ่มแรงงานที่สำเร็จระดับอุดมศึกษามีอัตราการว่างงานมากที่สุด เนื่องจากคนนิยมเรียนอุดมศึกษามากกว่าเรียนสายอาชีวะ(เทคนิค) และมีผู้สำเร็จด้านสังคมศาสตร์มนุษยศาสตร์มากกว่าสายวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี คุณภาพชีวิต เด็กไทย อายุต่ำกว่า 5 ปีที่มีน้ำหนักต่ำกว่าเกณฑ์มีร้อยละ 18 สูงกว่าประเทศมาเลเซีย (ร้อยละ …

บทที่ 2 การจัดการศึกษาของไทยในช่วงปี 2552–2553 :รายงานสภาวะการศึกษาฯปี 52-53

ชมรมศึกษาผลงานวิทยากร เชียงกูล — Sun, 11 Mar 2012 16:47:10 PDT

บทที่ 2 การจัดการศึกษาของไทยในช่วงปี 2552–2553 บทนี้ผู้วิจัยได้คัดจากรายงานสถิติการศึกษาที่สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา ( สกศ.) เป็นผู้รวบรวมเบื้องต้นมานำเสนอพร้อมกับการ วิเคราะห์เชิงตั้งข้อสังเกตของผู้วิจัยต่อท้ายสถิติแต่ละตารางตามที่ผู้วิจัยเห็นว่าเป็นประเด็นสำคัญ เพื่อช่วยให้ผู้อ่านที่ไม่ถนัดหรือไม่มีเวลาจะศึกษาสถิติการศึกษาอย่างละเอียดได้เห็นประเด็นที่น่าสนใจ สถิติในบทนี้ประกอบไปด้วยจำนวนนักเรียน นักศึกษา ระดับประเภทต่างๆ อัตราการคงอยู่ของนักเรียนในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐาน จำนวนผู้สำเร็จการศึกษา งบประมาณการศึกษา ปีการศึกษาเฉลี่ยของไทย ร้อยละครูอาจารย์จำแนกตามวุฒิการศึกษา นอกจากนี้ผู้วิจัยได้รวบรวมเพิ่มเติม สถิติผู้มีงานทำจำแนกตามระดับการศึกษา และสถิติคะแนนเฉลี่ยนักเรียนทั่วประเทศ จากผลการทดสอบ ONET ม.3 และม.6 2.1 การศึกษาขั้นพื้นฐานสภาพการได้รับการศึกษาของเด็กวัยเรียน พบว่า เด็กไทยอายุ 3–17 ปี มีโอกาสได้เรียนการศึกษาขั้นพื้นฐานเพิ่มขึ้นเล็กน้อยจากร้อยละ 88.90 ในปีการศึกษา 2552 เป็นร้อยละ 89.99 ในปีการศึกษา 2553 แต่ก็ยังมีเด็กวัยเรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานถึงร้อยละ 10 หรือราว 1.3 ล้านคน ที่ไม่ได้เรียน ส่วนใหญ่คือระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย ทั้งสายสามัญศึกษาและอาชีวศึกษา ดังตารางที่1 ตารางที่ 1 จำนวนนักเรียนระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานในระบบโรงเรียนปีการศึกษา 2551-2553 ระดับการศึกษา …

ประชาสัมพันธ์งานประชุมวิชาการ ว่าด้วยนวัตกรรมผู้นำระดับชาติ ครั้งที่ 3

ชมรมศึกษาผลงานวิทยากร เชียงกูล — Sat, 10 Mar 2012 20:54:53 PST

ประชาสัมพันธ์งานประชุมวิชาการ ว่าด้วยนวัตกรรมผู้นำระดับชาติ ครั้งที่ 3 สร้างนักคิด ผลิตผู้นำ วิทยาลัยนวัตกรรมสังคม มหาวิทยาลัยรังสิต ขอเชิญเข้าร่วมประชุมวิชาการ ว่าด้วยนวัตกรรมผู้นำระดับชาติ ครั้งที่ 3 “ผู้นำกับวิกฤต และ อนาคตประเทศไทย” วันพฤหัสบดีที่ 22 มีนาคม 2555 เวลา 12.00 – 16.30 น. ณ ห้องแกรนด์ฮอลล์ 1 โรงแรมพลาซ่า แอทธินี ถนนวิทยุ แขวงลุมพินี เขตปทุมวัน ———————————— กล่าวเปิดงาน โดย ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์ อธิการบดี มหาวิทยาลัยรังสิต ปาฐกถาพิเศษ เรื่อง “ผู้นำการเมืองกับอนาคตของประเทศไทย” โดย พลตรีสนั่น ขจรประศาสน์ อดีตรองนายกรัฐมนตรี ปาฐกถาพิเศษ เรื่อง “ปฏิรูปท้องถิ่นเท่ากับปฏิรูปประเทศไทย” โดย ศ.ดร.เอนก เหล่าธรรมทัศน์ คณบดี วิทยาลัยบริหารรัฐกิจและรัฐศาสตร์ แถลงผลรังสิตโพลล์ …

บทที่ 1 บริบททางการเมือง เศรษฐกิจ สังคมไทย ในช่วงปี 2552–2553 “รายงานสภาวะการศึกษาปี 52-53″

ชมรมศึกษาผลงานวิทยากร เชียงกูล — Sat, 10 Mar 2012 15:32:55 PST

บทที่ 1 บริบททางการเมือง เศรษฐกิจ สังคมไทย ในช่วงปี 2552–2553 สภาวะทางการเมือง เศรษฐกิจ สังคม มีอิทธิพลแบบปฏิสัมพันธ์ต่อกันและกันกับการจัดการศึกษาอย่างเชื่อมโยงกันเป็นระบบองค์รวม การจะทำความเข้าใจและหาทางปฏิรูปการศึกษาไทยให้ได้ผลจริงจำเป็นที่จะต้องตระหนักและหาทางปฏิรูปทางด้านการเมืองเศรษฐกิจสังคมของประเทศไทยควบคู่ไปด้วย 1.1 การเมืองไทย ในปี 2552–2553 คงเป็นการเมืองเรื่องการแย่งผลประโยชน์ของกลุ่มคนที่มีฐานะทางเศรษฐกิจสังคมสูงกลุ่มน้อยที่ต่างฝ่ายต่างพยายามดึงประชาชนมาเป็นพรรคพวกของตน ปัญหาที่เด่นชัดที่สุดคือความขัดแย้งแบบ 2 ขั้วสุดโต่งระหว่างฝ่ายนิยมและฝ่ายต่อต้านอดีตนายกฯ ดร.ทักษิณ ชินวัตร การเมืองในสภาตั้งแต่ต้นปี 2552 มีการเปลี่ยนขั้วการจัดตั้งรัฐบาล เมื่อพรรคขนาดกลาง 2–3พรรคที่เคยร่วมมือจัดตั้งรัฐบาลร่วมกับพรรคเพื่อไทยถูกสถานการณ์ผลักดันให้เปลี่ยนไปยกมือสนับสนุนนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ หัวหน้าพรรคประชาธิปัตย์ให้ขึ้นดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีแทนนายกรัฐมนตรีจากพรรคเพื่อไทยที่พ้นสภาพไปตามคำตัดสินของศาลรัฐธรรมนูญ และจัดตั้งรัฐบาลผสมชุดใหม่ที่มีพรรคประชาธิปัตย์เป็นแกนนำ และพรรคเพื่อไทยเป็นฝ่ายค้าน การเมืองในช่วงปี 2552-2553 มีการชุมนุมประท้วงรัฐบาล โดยกลุ่มนปช. (แนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ) หรือที่นิยมเรียกกันว่ากลุ่มเสื้อแดง เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง ไปจนถึงขั้นเกิดเหตุการณ์จลาจลในช่วงเดือนเมษายน-พฤษภาคม 2553 ฝ่ายรัฐบาลได้ใช้กำลังทหารตำรวจเข้าปราบปราม ทำให้เกิดการเสียชีวิตและบาดเจ็บของทั้งพลเรือน ทหาร และตำรวจ และการจับกุมดำเนินคดีกับแกนนำนปช. จำนวนหนึ่ง ตลอดปี 2553 จนถึงต้นปี 2554 มีการชุมนุมคัดค้านวิจารณ์รัฐบาลนายอภิสิทธิ์เกิดขึ้นเป็นระยะๆ มาโดยตลอด ทั้งโดยกลุ่มเสื้อแดง กลุ่มเสื้อเหลือง …

คำนำ-สารบัญ “รายงานสภาวะการศึกษาปี 52-53″

ชมรมศึกษาผลงานวิทยากร เชียงกูล — Fri, 09 Mar 2012 23:27:20 PST

คำนำ รายงานสภาวะการศึกษาไทย ปี 2552 – 2553 “จะปฏิรูปการศึกษาให้เกิดผลจริงได้อย่างไร” การนำเสนอรายงานฉบับนี้ นับเป็นนวัตกรรมทางการศึกษาที่สำคัญ และเป็นรายงานประจำปีที่สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษาได้ดำเนินการจัดทำโดยมีวัตถุประสงค์เพื่อรายงานสภาพปัจจุบัน ปัญหา และสภาวะการเปลี่ยนแปลงที่มีผลกระทบต่อการพัฒนาการศึกษาของประเทศ ดังนั้น สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา ในฐานะหน่วยงานหลักด้านการกำหนดนโยบายการศึกษา การวางแผนการศึกษา และแผนพัฒนาการศึกษา รวมทั้งการติดตามประเมินผลการปฏิรูปการศึกษาในระดับชาติ จึงเห็นสมควรให้ดำเนินการศึกษาวิเคราะห์/สังเคราะห์ข้อมูลและจัดทำรายงานสภาวะการศึกษาไทย ปี 2552 – 2553 ขึ้น โดยได้รับความร่วมมือจาก รองศาสตราจารย์วิทยากร เชียงกูล คณบดีวิทยาลัยนวัตกรรมสังคม มหาวิทยารังสิต เป็นผู้ดำเนินการศึกษาวิเคราะห์และเรียบเรียงรายงาน เพื่อนำเสนอข้อมูลข่าวสารที่สะท้อนให้เห็นภาพสภาวะการศึกษาที่เป็นจริง และภาพใหญ่ของสภาพการพัฒนาการศึกษาของไทยในรอบปีที่ผ่านมาและปีปัจจุบัน เพื่อเป็นข้อมูลสนับสนุนการกำหนดนโยบาย การวางแผนการศึกษา และการดำเนินงานติดตามประเมินผลการจัดการศึกษาของประเทศ โอกาสนี้ สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา ขอขอบคุณรองศาสตราจารย์วิทยากร เชียงกูล ที่ได้ดำเนินการศึกษา วิเคราะห์จนสำเร็จลุล่วงด้วยดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งต้องขอขอบคุณผู้ทรงคุณวุฒิที่ร่วมพิจารณารายงานฉบับนี้ คือ ดร.สิริพร บุญญานันต์ ดร.นงราม เศรษฐพานิช ดร.รุ่งเรือง สุขาภิรมย์ และขอขอบคุณทุกฝ่ายที่ให้ความร่วมมืออย่างดียิ่งในการจัดทำรายงานมา ณ โอกาสนี้ และหวังเป็นอย่างยิ่งว่ารายงานสภาวะการศึกษาไทยฉบับนี้ จะเป็นประโยชน์ต่อผู้บริหารการศึกษา …

รายงาน เรื่อง สภาวะการศึกษาไทย ปี 2552–2553 “จะปฏิรูปการศึกษาให้เกิดผลจริงได้อย่างไร”

ชมรมศึกษาผลงานวิทยากร เชียงกูล — Fri, 09 Mar 2012 23:24:23 PST

รายงาน เรื่อง สภาวะการศึกษาไทย ปี 2552–2553 “จะปฏิรูปการศึกษาให้เกิดผลจริงได้อย่างไร” สำนักวิจัยและพัฒนาการศึกษา สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ