मुलगी :- देवा, मी शिकलेली आहे, समजूतदार आहे, नोकरी करून कमावत आहे, मला हवं असलेलं सगळं मिळविण्याची माझ्यात ताकद आहे, मी जगातल्या सगळ्या गोष्टीत यशस्वी होऊ शकते…

पण, माझे आई बाबा म्हणताहेत की लग्न कर.
देवा मला नवरा नकोय..

देव :- मुली, तू हुशार आहेस, कर्ती आहेस, यशस्वी आहेस, यापुढेही तुला यश मिळतच राहील…

पण काही ठिकाणी तुझ्या हातून चूक होऊ शकते,
तुझा पराभव होऊ शकतो,
तुझ्या वाट्याला अपयश येऊ शकते..

अशावेळी तू कोणाला दोष देशील..?
कुणावर खापर फोडशील..?

त्यासाठी तुला ‘नवरा’ असलाच पाहिजे… नाही म्हणू नकोस

गण्या-दहा

मास्तर- कसे काय रे?

गण्या- नासलेले सुद्धा नारळच राहतील ना…
त्यांचे काय फणस होणार का…???

आणि एवढंच म्हणालो,

“खूप चांगली लस दिली नर्सने,

थोडा पण त्रास नाही झाला”!

लगेच आतून आवाज आला,

“बाहेरच्या स्त्रियांनी सुया टोचल्या तरी त्रास नाही होत ,

आणि आमचे शब्द टोचतात यांना “!

पुण्य लाभतं
म्हणे!!!!.

परीक्षेत जर का तुम्हाला माहीत नसलेले प्रश्न आले

तर तुम्ही परीक्षकांना माहित नसलेली उत्तरं द्या

आजकाल पाहुण्यांच्या “पाया पडालायच” हवं अस काही नाही …..

त्यांना पाहून…

“हातातला मोबाईल बाजूला”.. ठेवणं…

हा.. सुध्दा ,

एक प्रकारे “मान दिल्यासारखच” आहे….

मोकळा सुंदर रस्ता, सुर्यास्ताची वेळ, थंड हवा.

मग काय !

गाडी सुसाट !!

:

आणि अचानक वळणावर एक गाढव आडवं आलं.

गीतानी कर्ररररकचू्..न ब्रेक दाबला.

:

वाटलं आता जाऊन धडकतेकी काय .. !!

गीतानी डोळे घट्ट मिटून घेतले..

आणि…..

:

:

:

:

:

हुश्श…..!!!

:

:

:
:
:
:
:
:
:
:….
गाडी गाढवाच्या अगदी जवळ जाऊन, त्याच्या पुढचं थांबली. व अशाप्रकारे,

गाढवा पुढे….
…………,,,,,, वाचली गीता.

वऱ्हाडास निरोप दिल्यानंतर दोघे थोडं निवांत बसले असतांना

माधवराव म्हणाले “तुला आठवतं,

मुली लहान होत्या तेंव्हा तू भांडतांना म्हणायचीस

‘मुलींकडे पाहून इथं राहतेय,

नाहीतर केंव्हाच सोडून गेले असते…….

…….

तिने शिवी अशी दिली …

अरे ऐ………………

पेनड्राइव चं झाकण……

पैदाइशी Error……

VIRUSच्या कार्ट्या…..

Excelची Corrupt File……

जर 1 Click मारली ना तर ज़मीनी वरुन…….
Delete होउन…….म्हसनात
Install होशिल…….

रोज सकाळी दहा किलोमीटर वेगात पळणे आणि मग कमीत कमी तीस मिनिटं योगासनं करणं हे रूटीन झालं आहे….

ना चहा, ना कॉफी….

केवळ फळं आणि हिरव्या ताज्या भाज्या त्या पण ऑर्गेनिक….

दुपारी दोन पोळ्या आणि भाजी….

संध्याकाळी थोड़े ड्राय फ्रूट आणि फळं….

मटण तर पूर्ण बंद केलंय….

सगळ्या वाईट सवयी सोडल्यात….

आता फक्त….
थापा मारण्याची सवय गेली की झालं….

बायको म्हणाली —

मेघनादरिपु तात वधी ज्या नराला ।
ते नाम आहे द्वादशमहातील पाचव्याला।
त्याची संहिता जे पूजिती अस्तमानी।
तैसे तुम्ही दिसता मजला मनी।

नवर्‍याला याचा अर्थ काही कळेना म्हणून त्यांने एका विद्वान पंडिताला विचारलं तर त्यानी सांगितलेला अर्थ खाली देत आहे.

मेघनाद म्हणजे इंद्रजित, त्याचा अरि म्हणजे शत्रू कोण ?

तर लक्ष्मण (कारण लक्ष्मणाने इंद्रजिताला ठार केले होते)

अशा लक्ष्मणाचा तात म्हणजे पिता कोण ? तर दशरथ.

दशरथाच्या हातून अजाणता कोण मारल्या गेला ?
तर श्रावणबाळ ( मराठी बारा महिन्यातील क्रमांक पाचवा महिना आहे श्रावण )

श्रावण महिन्याच्या अमावस्येला ( संहिता म्हणजे अमावस्या ) कोणता सण असतो ?
तर पोळा .

पोळ्याला कोणाची पूजा करतात ? तर बैलाची .( त्या दिवशी बैलाला सजवतात )

त्या सजवलेल्या बैलासारखे तुम्ही दिसत आहात.

(नवरा मानसिक धक्क्यातून अद्यापही सावरलेला नाही)

मग ती शिव्या देण्यासाठी का असेना…

रेल्वे पुणेस्टेशनवरून मुंबईला सुटण्याच्या तयारीत होती.

बसायला जागा नव्हती.

हे पाहून मन्याने शिंकायला सुरवात केली.

सारे प्रवासी घाबरून आपापले सामान घेऊन आजूबाजूच्या बोगीत निघून गेले.

मन्या मनोमन खुश झाला

आणि त्याने एका रिकाम्या जागेवर आपला बिस्तरा पसरला आणि आडवा झाला.

दिवसभरात शिणल्यामुळे तो ताबडतोब झोपी गेला.
सकाळ झाली,

चायवाल्याच्या आवाजाने तो जागा झाला.

गाडी स्टेशनवर थांबली होती.

तो उठून गाडी बाहेर आला आणि चहावाल्याला विचारलं, कोणतं स्टेशन आलं आहे?

चहावाला: पुणे.

मन्या: अरे रात्री तर गाडी पुण्याहून सुटली होती.

चहावाला: रात्री कोणीतरी कोरोनाचा पेशंट गाडीत चढला होता. त्यामुळे ही बोगी बाजूला ठेवून बाकी गाडी निघून गेली!!!!!

पेशंट : हो, एकदाच.

डॉक्टर: कधी?

पेशंट : सरांनी त्याचे स्पेलिंग विचारले होते, तेव्हा.

रेल्वे पुणेस्टेशनवरून मुंबईला सुटण्याच्या तयारीत होती.

बसायला जागा नव्हती.

हे पाहून मन्याने शिंकायला सुरवात केली.

सारे प्रवासी घाबरून आपापले सामान घेऊन आजूबाजूच्या बोगीत निघून गेले.

मन्या मनोमन खुश झाला

आणि त्याने एका रिकाम्या जागेवर आपला बिस्तरा पसरला आणि आडवा झाला.

दिवसभरात शिणल्यामुळे तो ताबडतोब झोपी गेला.
सकाळ झाली,

चायवाल्याच्या आवाजाने तो जागा झाला.

गाडी स्टेशनवर थांबली होती.

तो उठून गाडी बाहेर आला आणि चहावाल्याला विचारलं, कोणतं स्टेशन आलं आहे?

चहावाला: पुणे.

मन्या: अरे रात्री तर गाडी पुण्याहून सुटली होती.

चहावाला: रात्री कोणीतरी कोरोनाचा पेशंट गाडीत चढला होता. त्यामुळे ही बोगी बाजूला ठेवून बाकी गाडी निघून गेली!!!!!