سردبیر مقیم در شماره بیست و دو

خدانگهدار

shojaeion@gmail.com (سردبیر) — Sat, 21 Jun 2014 11:34:26 +0000

آدم جايي تمام مي شود ، جايي ته مي كشد ، من هستم و انبوهي از نوشته هايي كه هرگز نوشته نمي شوند . بعضي دردها هميشه مي ماند و هيچ تسكيني برايشان نيست ، كلاهم را بر ميدارم ، توي آينه نگاه مي كنم ، تا زمان مرگ بايد با اين درد و چيزي كه هستم زندگي كنم ، ميترسم … كاش همين فردا تمام شود و راحت شوم ، بشوم يك اسم حكاكي شده و يك شماره … كاش اين روح سرگردانم برود جايي كه هيچ جا نباشد …كاش …
دور شده اي ، چقدر دور ….

اعتصاب

shojaeion@gmail.com (سردبیر) — Sat, 17 May 2014 09:35:17 +0000

بيست و هفتم ارديبهشت ٩٣ ، كل مجموعه كارگاه اعتصاب كرده اند ، احساس تنهايي شديدي ميكنم ، حس خوشايندي نيست تنها بودن و اينكه بفهمي تنها چيزي كه پشتت و كنارت باقي مانده است ديواري بتني بد قواره اي است ، در اتاق را روي خودم بسته ام ، بندهاي پوتينم را محكم مي بندم ، ريش تراش شارژ شده است و چراغش مرتب چشمك مي زند ، توي آينه نگاه ميكنم و صورتم را اصلاح مي كنم ، توي چشمهاي خودم در آينه نگاه ميكنم ، به خودم مي گويم از پسش بر مي آيم … هميشه از پسش بر آمده ام … به گوشي موبايل نگاه مي كنم ، خبري از تو نيست ، كسي نيست كه برايم آرزوي موفقيت كند ، راستش را بخواهي از پس همه چيز بر مي آيم بجز نبودنت ، بايد بيرون بروم ، نفسم را حبس مي كنم و در را باز مي كنم ….

يكساعت بعد …

كنار بخاري خاموش روي تنها مبل سايت نشسته ام و پاهايم را انداخته ام روي هم ، همه سركارشان هستند و ليوان چاي سياه لاهيجان كه هيچوقت از آن خوشت نمي آمد رو برويم است ، سيگاري روشن ميكنم ، سرم را به عقب تكيه مي دهم ، از پسش برآمده ام …. به گوشي نگاه ميكنم ، خبري از تو نيست … دود سيگار ابري ميشود در اطرافم … هيچوقت از پس نبودنت بر نمي آيم … هيچوقت …

تمام باران هاي دنيا

shojaeion@gmail.com (سردبیر) — Wed, 07 May 2014 18:38:21 +0000

هفدهم ارديبهشت سال ٩٣ ، كمي به نيمه شب مانده است ، خسته هستم و از كار صحبتي نمي كنم ، چه اهميتي دارد ؟ كل پروژه برود به درك ، چه اهميتي دارد وقتي تو خوشحال نباشي ، چه اهميتي دارد وقتي تو نباشي ، بدون لبخندت تمام باران هاي دنيا هم كه ببارد انگار نه انگار ، يك چيزي در من ريشه كرده است ، يك چيزي در رگ هايم جاريست از جنس تو ، تو شده اي مقياس زمان و مكان ، شروع ثانيه ها از لحظه ديدن توست و آغاز بودن دنباله گامهاي توست ، وزن و قافيه شعر تكرار نام توست …گم مي شوم در اين تكرار بي پژواك…

بهار…
از نامه های عاشقانه ی من و تو
شکل می گیرد…
*
«دوستت دارم»
و پایان سطر نقطه ای نمی گذارم

تولد

shojaeion@gmail.com (سردبیر) — Sat, 03 May 2014 15:37:16 +0000

سيزدهم ارديبهشت ، روز شلوغي بود ، گاهي فشار كار پدر آدم را در مياورد ، گاهي حس ميكنم در محاصره احمق ها هستم ، زبانشان را نمي فهمم ، نگاهي به محوطه مي اندازم ، جرثقيل سي و پنج تن مشغول كار است ، شانه هايم را بالا مي اندازم ، چه اهميتي دارد ؟ همه احمقها بروند به جهنم ! روز تولدم است و من خوشحال هستم

سي و هشت بهار را ديده ام ، و بارها خنديده ام و گاه نيز اندوه را در قلبم حس كرده ام ، شكايتي نيست ، دلخوشي ها كم نيستند ، مهم اينست كه هنوز مي شود جايي رفت كه فنجاني چاي باشد و پنجره اي باز و لبخندي بي انتها در روبرو …

ثانيه ها

shojaeion@gmail.com (سردبیر) — Thu, 01 May 2014 16:49:19 +0000

روزها بلند تر مي شوند ، روزهاي بلند را دوست دارم و تابش آفتاب را ، گاهي تكه ابري تنها از بالاي سرم مي گذرد مي ايستد و منتظر پيوستن تكه ابري ديگر مي ماند تا باران ببارد ، فكر مي كنم زمان معياري بي معناست وقتي منتظر كسي يا چيزي نباشيم ، گذر ثانيه ها بي معنيست وقتي همراه تپيدن قلبي نباشد ، ساعتها ، روزها ، ماه ها و فصل ها ، تمام بهارها و تابستانها خالي از معنا مي شوند … بدون انتظار زمان تنها عددي گنگ و بي مفهوم است …زمان همان شوق رسيدن از سر ثانيه هاست كه به انتظار مي گذرند