Zaterdag 31 juli wordt de Clásica de San Sebastián in Baskenland verreden. Nog geen week na het huldigen van Alberto Contador als winnaar van de Tour de France 2010 staat deze wedstrijd op de wielerkalender. Een zware opgave voor velen want een aantal renners uit die TDF heeft ook nog aan de onvermijdelijke plaatselijke criteriums in diverse landen deelgenomen. Vooral om zich aan de fans te laten zien en om de beurs nog wat te spekken, er moet veel voer op tafel komen voor wielrenners. Een echte klassieker mag het volgens mij niet genoemd worden omdat deze wedstrijd pas sinds 1981 op de kalender staat. De koers is ondertussen wel uitgegroeid tot een wedstrijd van formaat waar de groten in het peloton hun neus niet voor op trekken. De wedstrijd is dit jaar zwaarder gemaakt met een dubbele passage van de laatste twee bergen in het parcours. De Jaizkibel, van eerste categorie en de Arkale, van tweede categorie, worden in de laatste 80 kilometer twee keer aangedaan waardoor een selectief en zwaar parcours ontstaat. Een select groepje zal voor de overwinning gaan is de verwachting van o.a. Samuel Sanchez en Joaquím Rodríguez die positief zijn over de veranderingen. We zullen veel renners terug zien die zich ook al in de Tour de France in de kijker hebben gewurmd. De algemene verwachting is dat de grote namen overblijven omdat de Jaizkibel als scherprechter gaat fungeren, zeker nu hij twee keer beklommen moet worden.

Wie kunnen er genoemd worden voor de bloemen? Andy Schleck (Saxo-Bank), Damiano Cunego (Lampre – Farnese Vini), Robert Gesink (Rabobank) Vincenzo Nibali (Liquigas – Doimo), Joaquim Rodriguez ( Team Katusha), Luis Leon Sanchez (Caisse d’Epargne) en Samuel Sanchez (Euskaltel-Euskadi) zijn een aantal grote namen en allen kansrijk voor een goede klassering in deze Clásica. Carlos Barredo (Quick Step) zal zijn zege van vorig jaar willen herhalen maar willen is natuurlijk niet altijd kunnen. Ik denk niet dat hij dit jaar wederom kan verrassen. De weersomstandigheden vorig jaar, veel regen, waren er mede oorzaak van dat Barredo samen met Roman Kreuziger (Liquigas – Doimo) uit de groep met favorieten weg kon sluipen waarna Barredo in een sprint a deux Kreuziger makkelijk aan de kant zette. Kreuziger is er weer bij en Barredo zal deze editie de kopman van de Quick-Step formatie zijn. Samuel Sanchez heeft, bij zijn val  in de etappe naar de Col du Tourmalet, in de TDF een klein scheurtje in het spaakbeen van de rechter onderarm opgelopen. Sammy is ondanks de blessure van mening dat hij goed kan presteren in deze Clásica de San Sebastián. Hij zal daarbij ondersteund worden door Igor Antón en het zal van het koersverloop en de vorm afhangen welke troef  Euskaltel- Euskadi gaat uitspelen. Nog iemand die volgens eigen zeggen in goede doen verkeert is Joaquím Rodríguez en die is dan ook vol vertrouwen na zijn goede TDF waarin hij op de achtste stek eindigde. Vincenzo Nibali is ook een coureur die hier goed kan scoren. Na zijn derde plaats in de Giro ‘d Italia en de overwinning in de Tour De Slovénie heeft Nibali anderhalve maand niet meer gekoerst maar zal zijn conditie goed op peil hebben gehouden. Nibali heeft het voordeel dat hij bijzonder goed kan dalen, evenals Samuel Sanchez, waardoor zeker rekening gehouden zal moeten worden met deze jonge Italiaan. De twee afdalingen zijn niet erg lastig maar kunnen er toch voor zorgen dat zowel Sanchez als Nibali voorin mee zullen strijden. Ik verwacht deze twee zeker bij de eerste vijf in de uitslag. Volgens Diario Vasco is Philippe Gilbert (Omega Pharma-Lotto) de favoriet bij de bookmakers gevolgd door Damiano Cunego, Joaquím Rodríguez en Alexandr Kolobnev ( Team Katusha). Een indicatie, voor wat het waard is.

Omdat de koers in Spanje, nog preciezer Baskenland, wordt verreden zal er ook rekening moeten worden gehouden met regionale renners die zich in deze koers willen laten zien. Buiten de beide heren  Sanchez en Joaquim Rodríguez, die tot de favorieten behoren, komen er vandaag Spanjaarden om de hoek kijken die nog geen naam hebben gemaakt of net niet tot de top behoren. Haimar Zubeldia (Team Radioshack) gebruikt deze koers om weer wedstrijdritme op te doen na zijn blessure opgelopen in de Dauphiné Libéré. Heeft goed getraind en Zubeldia gelooft in een goed resultaat. Naast alle grote ploegen die in deze Clasica acte de presence geven zien we ook twee kleinere Spaanse ploegen uit de Pro-Continental-Tour.  Xacobeo-Galicia heeft o.a. Ezequiel Mosquera Miguez in de gelederen. Een renner die in zijn thuisland goed scoort in de wat kleinere koersen. Zal zich nu willen laten zien in de enige zomer klassieker die op de kalender staat voor de Pro-Tour klasse. Ook van Andalucia-Caja Sur zal ik een renner noemen, je weet nooit waar het goed voor is. Ángel Vicioso Arcos heeft dit jaar al goede uitslagen gereden waaronder drie maal een eerste plaats. Weliswaar ook in wat kleinere koersen maar ook deze coureur zal zich in de kijker willen rijden voor eigen publiek.

Weetjes…

Laurens ten Dam zal hier ook aan de start verschijnen, na het criterium in Wateringen een eerste echte test hoe het met de vorm gesteld is na zijn zware blessures aan zijn rugwervels en pols. Logischerwijze zal ten Dam dan ook geen grote rol kunnen spelen in deze koers, uitrijden en kilometers bergop maken is de stalorder voor Laurens. Denis Menchov komt, in tegenstelling tot eerdere berichten in de media, niet naar Baskenland. Hem wordt wat extra rust gegeven om straks fit aan de Ronde van Spanje, zijn deelname aan de Vuelta is definitief, te kunnen beginnen.

Mijn rijtje voor deze koers:

• Vincenzo Nibali, Damiano Cunego,
• Joaquím Rodríguez, Samuel Sanchez, Philippe Gilbert,
• Luis Leon Sanchez, Carlos Barredo en Igor Antón

Achteraf…

De beide beklimmingen van de Jaizkibel hebben dat gebracht wat er van verwacht werd. Drie renners konden zich losmaken en daarachter probeerde een groep van acht, met Robert Gesink in de hoofdrol, nog terug te komen maar dit bleek een kansloze missie. Luis Leon Sanchez, Alexandre Vinokourov en Carlos Sastre reden in deze volgorde het podium op. De Italianen waren schimmen die zich niet konden ontwikkelen tot schijnwerpers en vielen dus tegen. Nibali en Gilbert reden roemloos mee en werden op vele minuten gereden. Cunego deed het nog aardig, eindigde op de 25e stek met iets meer dan drie minuten achterstand. De koers was levendig, spannend en een genot om naar te kijken, vooral Robert Gesink liet zich van zijn beste kant zien. Iedere keer dat de Achterhoeker zich op kop van de achtervolgende groep zette vlogen de seconden van de voorsprong af die de eerste drie hadden opgebouwd. Het bleek niet voldoende de kopgroep te achterhalen…

Uitslag:

1. Luis Leon Sanchez
2. Alexandre Vinokourov
3. Carlos Sastre
4. Haimar Zubeldia
5. Joaquim Rodriguez
6. Ryder Hesjedal
7. Robert Gesink
8. Nicolas Roche
9. Samuel Sanchez
10. Richie Porte

Zolkel 2010

In de zeventiende etappe van de Tour de France 2010 hebben we kunnen genieten van een onvervalste chasse patate! Terwijl Alberto Contador probeerde de koers te neutraliseren in verband met de zware valpartij van Samuel Sanchez piepte Carlos Sastre er tussenuit om de achtervolging in te zetten op de kopgroep. Nadat Sastre zijn ploeggenoot Ignatas Konovalovas, die iets eerder de achtervolging had ingezet, ingelopen en achtergelaten had kwam Sastre alleen tussen het peloton en de kopgroep te hangen. Ondanks dat hij alles deed wat in zijn mogelijkheden lag, kwam hij niet dichter bij de koplopers maar wist ook uit de greep van het peloton te blijven. Meer dan 100 kilometer bungelde Sastre tussen de kopgroep en het peloton, moederziel alleen een niet te winnen strijd voerend. Zo’n situatie wordt in wielertermen dus een chasse patate genoemd, ik leer iedere wielerkoers weer meer van het commentaar wat de verslaggevers leveren.

Volgens het Wielersport-woordenboek dat uitgeverij van Dale (ISBN 978 90 6648 921 9) op de markt heeft gebracht is een chasse patate:

chasse patate (de; chasses patate) –uitzichtloze achtervolging van één of meer renners over tientallen kilometers, waarbij een te grote voorsprong is opgebouwd op het peloton om zich terug te laten zakken en een te grote achterstand is ontstaan op de vluchter(s) om hen nog in te kunnen halen, syn. patattenjacht, (spreektaal) sjaspatat, van het Fr. chasse (jacht) + patate (aardappel, (inform.) rund, stomkop, sufferd)

Eerder besproken wielertermen:

• De derde bal (in dit geval van Oscar Freire)…
• Hongerklop…
• Mongolenwaaier…

Zolkel 2010

Etappe 20 – Longjumeau – Paris Champs-Élysées. 102.5 km

De laatste voorbeschouwing van deze Tour de France 2010 betreft natuurlijk de rit naar Parijs. Op de Champs-Élysées zal nog een spektakel opgevoerd worden voor de honderdduizenden die daar samengedromd zijn om de renners te verwelkomen en te eren. De laatste truien worden om de schouders van respectievelijke klassementen gehangen. De gele trui gaat zoals bijna iedereen verwachtte naar Alberto Contador die gisteren in de tijdrit nog een beetje speelde met Andy Schleck. Vandaag de strijd om de laatste etappewinst en die zal bijna niet anders dan door een sprint van het peloton beslist worden. Natuurlijk zullen er ontsnappingen zijn in de ronden die nog over het plaatselijke parcours Parijs gereden zullen worden maar die zijn bijna gedoemd te mislukken. Er zijn pas vier keer ontsnappingen geweest die slaagden op de Champs-Élysées. Overigens pas sinds 1975 is de Champs-Élysées de plek waar de verfstreep op de stenen gekalkt wordt. In 1979 bijvoorbeeld ontsnapten Bernard Hinault en Joop Zoetemelk uit het peloton en kwamen in die volgorde over de streep. Ook nog eens toevallig de nummers één en twee in het algemeen klassement toentertijd. In 2005 was het Alexandre Vinokourov die voor het peloton uit alleen over de streep wist te komen. Hij schijnt gezegd te hebben, na zijn etappewinst, dat hij dit kunstje dit jaar wil herhalen. Het moet statistisch gezien toch raar lopen wil nu een ontsnapping slagen maar niets is onmogelijk, de ontsnappingen blijven traditioneel spannend omdat je altijd hoopt dat het iemand lukt om het peloton te verrassen.

De sprinters zijn dus bijna automatisch de favorieten voor de etappe op de Champs-Élysées. De sprint in Bordeaux heeft laten zien dat er geen maat staat op Mark Cavendish die het zonder eigen treintje presteerde om zijn concurrenten op ongeveer vier fietslengtes te rijden en al omkijkend over de meet kwam. Een staaltje van grote sprintersklasse. Maar op de sprint in Parijs staat ook geen maat, het is de sprint der sprinten voor de beroepsrenners en de zenuwen kunnen voor chaos en verassingen zorgen, we krijgen weer een mooi spektakel voorgeschoteld, dat is wel zeker. De strijd om de groene puntentrui zal ook nog een rol spelen, Cavendish heeft al aangegeven dat hij alleen voor de etappeoverwinning gaat en zich niet zal bemoeien met de sprint van de tweede en vijfde passage, waar nog extra punten zijn te verdienen voor de groene trui. Die trui zal dan een prooi worden voor Alessandro Petacchi of Thor Hushovd die nog kort genoeg bij elkaar staan om het spannend te maken. De laatste sprint in Bordeaux heeft laten zien dat Hushovd wat inhoud te kort komt op het vlak van het pure sprinten. Maar de Noor is een tacticus ten top en kan het daardoor Petacchi nog moeilijk maken door iets uit zijn hoge hoed te toveren.

Kapers op de kust zijn er zeker ook, mannen als Oscar Freire, Robbie McEwen, Gerald Ciolek, Edvald Boasson Hagen, Sébastien Turgot, Jürgen Roelandts, Julian Dean, Joaquim Jose Rojas, Grega Bole en Ruben Perez Moreno zullen het Cavendish, Petacchi en Hushovd moeilijk willen maken. Allen dromen van etappewinst en eeuwige roem in de laatste etappe. Zoiets blijft heel lang hangen en de startprijs van een winnaar op de Champs-Élysées zal voor de criteriums, die onmiddellijk na de Tour aanvangen, met duizenden euro’s omhoog gaan.

Avonturiers die toch gaan proberen om te ontsnappen aan de greep van het peloton zijn misschien, ik noem er willekeurig een paar, Yukiya Arashiro, Thomas Voeckler, Alessandro Ballan, LInus Gerdeman, Juan Antonio Flecha, Marcus Burghardt, Daniel Oss, Serguei Ivanov, en voor de Nederlandse en Belgische fans, Lars Boom, Martijn Maaskant, Johan van Summeren en Michael Aerts.

Mijn laatste rijtje voor dit jaar:

• Mark Cavendish,
• Alessandro Petacchi, Robbie McEwen,
• Gerald Ciolek, Edvald Boasson Hagen, Julian Dean,
• Sébastien Turgot, Jürgen Roelandts, Joaquim Jose Rojas,
• Thor Hushovd, Grega Bole, Sébastien Turgot, Oscar Freire.

Zolkel 2010

Etappe 18, Vrijdag 23 Juli – Salies-de-Béarn – Bordeaux. 198 km.

De Alpen en de Pyreneeën zijn achter de rug en dat betekend dat de sprinters weer een kans gaan krijgen om in beeld te verschijnen. Vandaag zullen zij de strijdbijl weer ter hand nemen om zich al wurmend, scheldend, slaand en kopstoten uitdelend naar de streep te knokken waarna als het stof is opgetrokken de winnaar gehuldigd zal worden. Overigens zien we die sprinters alleen maar in de laatste kilometers van de etappe. Tot die tijd worden zij vertroeteld, uit de wind gehouden, verzorgd en van eten en drinken voorzien door de helpers in de ploegen waar zich maar een sprinter van enig formaat zou kunnen ophouden. Vandaag ligt de streep voor de mannen met de turbodijen in Bordeaux, na Parijs de stad met de meeste etappe aankomsten.  De start van de tijdrit komende zaterdag is de tachtigste maal dat Bordeaux als start of finishplaats bij de Tour betrokken is, vandaag is dus de 79e maal.

Wie van de sprinters is het beste de bergen overgekomen om hier te kunnen zegevieren? Moeilijk te zeggen want er zijn nogal wat mannen niet meer in goeden doen. Denk aan Alessandro Petacchi die in de rit voor de rustdag aan het elastiek hing achter het peloton terwijl zijn concurrent voor het puntenklassement Thor Hushovd zich goed liet zien door de eindsprint van het peloton op zijn naam te schrijven. Met die tiende plek, de kopgroep van negen met winnaar Fedrigo was al over de meet, sprokkelde Hushovd nog een zestal punten bijeen waarmee hij de groene trui weer overnam van Petacchi. Gisteren moest Petacchi alweer vroeg in “il grupetto” plaats nemen. Il Grupetto is een andere benaming geworden voor de alom bekende bus. Het is de groep met renners die tijdens bergetappes elkaar opzoekt achter het peloton om elkaar te helpen in ieder geval binnen de tijdslimiet binnen te komen. Robbie McEwen sleept zich ook over de bergen, meer met de bedoeling om Parijs te halen dan een etappe te winnen. Robbie heeft nog veel last van zijn eerder opgelopen blessures maar zal zich wel in de sprint gaan mengen. Mark Cavendish echter gaat gemakkelijk over de bergen en heeft zijn krachten schijnbaar goed verdeeld dus deze jongeman zal weer mijn topfavoriet voor de winst zijn vandaag. Gerald Ciolek heeft zich ook gedeisd gehouden en een paar keer de in de laatste bus plaatsgenomen om op tijd binnen te komen, die meldt zich ook vooraan in Bordeaux. Overige sprinters die vandaag de eerste tien in de uitslag kunnen kleuren zijn: Edvald Boasson Hagen, Julian Dean, Sebastian Turgot, Jose Rojas Gil, Jurgen Roelandts, Anthony Geslin en dan zijn er nog wel een paar die zich ertussen kunnen wurmen. Iemand die ik bijna niet heb gezien in de bergen is onze vriend Oscar Freire, onzichtbaar meegelift met wie maar zijn pad kruiste en daardoor zou ik hem bijna vergeten. Zo sluipt hij ook vaak mee tussen de “treintjes” van de gerenommeerde sprintploegen, zijn eigen weg zoekend. De etappe naar Bordeaux zou weleens een kolfje naar de hand van Oscarito kunnen zijn!

Mijn rijtje met sprinters voor vandaag:

• Mark Cavendish, Oscar Freire,
• Gerald Ciolek, Sebastian Turgot, Jose Rojas Gil,
• Jurgen Roelandts, Robbie McEwen, Thor Hushovd,
• Alessandro Petacchi, Edvald Boasson Hagen, Julian Dean, Sebastian Turgot.

Zolkel 2010

Ik ben gek op foto’s, gek op foto’s van wielrenners in het heetst van de strijd en daarbuiten. Luc Claessen is een man die foto’s van wielrenners maakt, sportfotograaf van beroep en voor mij eentje die tot de top van deze categorie professionals behoort. Nu met de Tour de France zo prominent in het nieuws, ook op dit blog, wil ik een stukje wijden aan deze fotograaf. In de vorm van een klein interview komt u iets meer te weten over deze sympathieke sportfotograaf en zijn werkzaamheden. Tijdens de huidige Tour de France heeft hij foto’s gemaakt van de eerste twee etappes en de proloog waarvan u hier op deze pagina een kleine selectie in een slideshow aantreft. Als u een kijkje neemt op zijn website, waar al zijn foto’s verschijnen, zult u zien wat ik bedoel met topfoto’s. Oordeelt u vooral zelf. De foto’s op de website zijn ook als print of print op canvas te verkrijgen. Meer informatie en contact via de tab op  http://www.ispaphoto.be/

Hieronder mijn vragen en de antwoorden van Luc, veel plezier ermee!

Sinds wanneer ben je professioneel fotograaf en heb je een opleiding hiervoor gevolgd?

- Ik ben professioneel met fotografie bezig sinds een jaar of 5, voordien enkele jaren gecombineerd met een eigen zaak als drukker, maar door de steeds wederkerende opdrachten in t buitenland niet meer combineerbaar.

- Een opleiding heb ik niet gevolgd, laat ons zeggen dat ik van nature uit een beetje “self-made-man” ben.

Welke sporten volg je en fotografeer je alleen sporten die je zelf leuk vindt?

- Ik volg dus vooral het wielrennen maar sinds een jaar of twee fotografeer ik ook andere sporten… voetbal, basket… ook vooral in de winter veldrijden. Ook sporten die ikzelf minder leuk vind worden dus gecoverd, als de vraag daar is van één of ander agentschap uit, het is zoals met elke job dat je af en toe wel eens dingen moet doen die je minder graag doet.

Ik houd evenwel van afwisseling… steeds na enkele drukke wielerweken ben ik blij eens wat anders te kunnen doen.

Welke klassieker en/of ronde in het wielrennen doe je het liefst, niet op sportief gebied maar in welke kun je de mooiste plaatjes schieten?

- Over deze vraag moet ik niet lang nadenken… zonder meer Parijs-Roubaix, de meest spectaculaire wedstrijd! Op de moto door het stof en de mensenmassa over de kasseien dokkeren geeft een gewéldig gevoel!

Op persconferenties staan vaak de fotografen te dringen om de mooiste plaatjes te maken, hoe pak jij het aan dat je daar je foto’s kan schieten?

- Belangrijk is vroeg ter plaatse te zijn indien het een belangrijk gebeuren betreft, waar dus enorm veel pers verwacht wordt, én vechten voor je plaatsje. Als we ons in een hoekje laten drummen hebben we geen beelden dus soms moeten we ons tegen wil en dank al eens “onbeleefd” gedragen, maar laat ons zeggen dat het doel de middelen heiligt

Hierop aansluitend rijst bij mij de vraag of er competitie tussen de persmensen en fotografen is. Wat merk jij daarvan en hoe ga je daar mee om?

- Competitie is er zonder meer, vroeger was dit leuke en gezonde competitie, zodat het steeds nodig was alert te blijven. De laatste tijd is het echter steeds grimmiger, ook al door de krappe budgetten… sommige fotografen gaan over lijken om de beste plaatjes te maken.

Op de motor tijdens een koers vlieg je van achter naar voren en weer terug, we zien op tv immers de motoren aan alle kanten voorbij vliegen, zit hier een plan of gedachte achter?

- Neen… elke wedstrijd is anders en steeds moeilijk te voorspellen vooraf, dus een plan uitzetten is zeer moeilijk. Ons snel aanpassen aan elke situatie of ontwikkeling in de wedstrijd is dus de boodschap.

Zelf pak je soms ook de fiets lees ik regelmatig op twitter, heb je ook actief aan de wielrensport meegedaan of doe je dat nog?

- Jazeker, ik heb in België de jeugdreeksen doorlopen tot het eerste jaar amateur (19 jaar). Momenteel gaat het wat op en af met het fietsen, maar eens de wielermicrobe je heeft gebeten, moét je af en toe die fiets op… nog steeds een geweldig gevoel, na al die jaren!

Heb je misschien nog een leuke anekdote toe te voegen van iets wat je tijdens je werk hebt meegemaakt?

- Er zijn ongetwijfeld een hoop anekdotes, maar één specifieke schiet me nu niet te binnen. Wat het meest indruk op me heeft gemaakt, is mijn trip naar Qatar een jaar of drie geleden. Ik werd daar gedropt in het Ritz Carlton, in een suite waar ik makkelijk met heel mijn familie kon logeren, dus dat zijn ongetwijfeld dingen die je bijblijven.

Verder één van de meest leuke dingen aan de job is het feit dat je op de moto je echt tussen de renners begeeft. Ik ben al gek van de wielersport vanaf mijn vijfde denk ik, en in één of andere klassieker op de eerste rij zitten in de finale, geeft nog steeds een geweldige kick!

Waarvan akte, bedankt Luc en succes met je werk…

Zolkel 2010

Klik hier om slideshow te bekijken.