Dziś będzie bardzo symbolicznie i wzruszająco, wiec zaczynajmy:

TOP LISTA KSIĄŻEK KTÓRA ZMIENIŁA MOJE ŻYCIE:

1# Przesunąć Horyzont

Co tu dużo mówić? Kto śledzi bloga, lub mnie zna wie, że ta książka jest dla mnie wyjątkowa. Powiem Wam teraz to co chciałam powiedzieć Martynie Wojciechowskiej na Targach Książki, a wydukałam tylko: Dla Kamili (co to w ogóle było?!). „Ta książka jest dla mnie mocno symboliczna. Kiedy byłam w dołku emocjonalnym i życie mi się sypało, wpadła mi do rąk właśnie Ta książka. Zaczęłam czytać od niechcenia, ale z każdym zdaniem coś zaczynało pękać. Ta skorupa zaczęła się sypać, i otępienie zaczęło zamieniać się w wole życia”

Nie muszę mówić o czym jest ta książka, bo po samej okładce będziecie wiedzieć. Wszyscy wiedzą , że Martyna zdobyła Mount Everest i o tym jest właśnie książka. O przesunięciu horyzontu i że niemożliwe nie istnieje!

Książka nie jest tylko o zdobyciu Dachu Świata, to książka która pokazuje wewnętrzną zmianę bohaterki. Na pewno ta wyprawa nauczyła ją pokory do życia i cierpliwości. Gdyby nie ta książka, nie byłoby bloga, nie było by postanowienia o zdobyciu Mont Blanc

Polecam osobą, które myślą, że są do niczego, że mają przerąbane życie, że nic nie potrafią. Pamiętajcie: NIEMOŻLIWE NIE ISTNIEJE!

2# Himalaistki

Nie zabijajcie mnie za tematykę górską. Wiem, że może nie wszyscy się interesują wspinaczkami i górami, ale może zaciekawi was motyw Kobiety silnej. Tak, Himalaistki pokazane w książce to naprawdę kobiety z jajami. Rutkiewicz, Kruger-Syrokomska, Panejko-Pankiewicz i wiele innych kobiet zrobiły to co w tamtych czasach było uznawane po pierwsze za niemożliwe, po drugie kobiecie nie wypada, po trzecie, baba nie da se rady w górach bo jest słaba…

To kobiety które przełamały stereotypy i pokonały granice. Kobiety takie jak my teraz. Matki, studentki, kobiety pracujące w firmach na etacie. Myślicie, że były bogate? Że nic nie robiły tylko się wspinały? albo się im udało? Nie, musiały pogodzić swoje obowiązki z pasją, musiały wywalczyć swoje.

Czego nauczyła mnie ta książka? Kobiety są silne, że można robić wszystko niezależnie od wieku, płci, stereotypów, pochodzenia, religii  i nie wiem jeszcze czego. Nauczyła mnie że marzenia są dla każdego, a po za tym każdy żyje swoim życiem i niech tak pozostanie

3# Duma i uprzedzenie

W szoku? Celowo wybrałam tą książkę. W wielkim skrócie książka opowiada o losach Elisabeth Bennet i Pana Darcy którzy nie chcą być ze sobą przez własnie dumę i uprzedzenia. Mamy XXI wiek, a Jane Austen przeskoczyła epokę. Czy dalej nie jesteśmy uprzedzeni i dumni? Dajmy za przykład głupią szkołę. Nie jest tak, że zawsze w klasie znajdzie się jakaś czarna owca, bo np jest gruba, głupia, albo no nie wiem ma brzydki uśmiech, albo nic się nie odzywa bo jest nieśmiała? Dla mnie to uprzedzenie, bo ta osoba może być super inteligentna, lub byłaby najlepszym przyjacielem, bo lubicie to samo ale nigdy sie nie dowiecie bo jesteście UPRZEDZENI. To naprawdę straszne, że patrzymy się na innych przez pryzmat wyglądu, czy fajnych ciuchów. Wtedy to jesteśmy Dumni. Dumni, że my mamy a wy nie. Duma nas rozpiera że mamy ciuch i komórę za hajs rodziców. Inny przykład, uważamy że jesteśmy najfajniejsi najlepsi i wiemy wszystko i jak ktoś ma inne zdanie to jest głupi.

Duma i Uprzedzenie nauczyły mnie, że przez tak głupie różnice możemy przeoczyć coś naprawdę pięknego. Naprawdę nie warto być ani Dumnym ani Uprzedzonym

To są dla mnie trzy najważniejsze książki i gdybym miała trafić na bezludną wyspę to właśnie z tymi książkami. Czytaliście którąś? Jakie książki Wy polecacie?

A teraz tak po za tymi książkami mam przygotowane w zanadrzu jeszcze dwie książki które chce przeczytać, ale tym razem uwaga uwaga stawiam na: rozwój.

Z racji, że chcę być dobrym blogerem i pisać dla was jak najlepsze i interesujące treści postanowiłam się podszkolić i nabyć poradniki Żeby być w czymś dobrym to trzeba cały czas się uczyć

Jeszcze jedno, jak podoba się wam zmiana szablonu? Wydaję mi się, że jest czytelniejszy, ale to Wy oceńcie

Żeby wyjaśnić sprawę na początku, nie jest tak, że codziennie ciesze się życiem i uśmiecham się jak małpa do banana. Mam też gorszy dzień, tydzień, czy miesiąc. Wydaje się, że to żaden wstyd się do tego przyznać. Przecież jestem człowiekiem.

To w takim razie co zrobić, kiedy nic nie wychodzi? Na siłę próbujemy, ale wszystko się sypie niczym Jenga. Co prawda nie mam skutecznego sposobu na to, ale mam kilka swoich patentów jak załagodzić kryzys.

1. Robię sobie dzień wolny

Gdy czuje, że jest masakrycznie i nie mogę się zmobilizować do niczego i wszystko czego się dotknę to psuję, po prostu odpuszczam.

Robię dzień na regenerację organizmu i odmóżdżam się totalnie. Oglądam jakieś filmy, seriale, stand up, gram w simsy, czytam książki itd…

2. Sprzątam.

Poważnie. Gdy mam kryzys po prostu sprzątam. To mi zawsze wychodzi najlepiej. Nie wiem czy mnie to odpręża, ale wizja czystego mieszkania mnie pociesza. Po za tym w czystym pomieszczeniu lepiej mi jest się skupić i spokojnie planować działania.

3. Jestem typową kobietą (nie boję się używać tego określenia) więc robię sobie spa. Peeling, maseczkę na twarz, maluje paznokcie i wiele wiele innych relaksujących rzeczy. Jak jestem taka pachnąca, to od razu poprawia mi się nastrój.

4. Wyrzucam emocje. Dobrze jest się komuś zwierzyć i wygadać. Jak powiesz na głos co się dzieje, to może pomóc odkryć problem. Stres, zmęczenie, choroba. Wiele czynników składa się na niepowodzenia. Ważne żeby w ogóle znaleźć problem i spróbować go rozwiązać. Dobrym sposobem jest też zapisywanie swoich emocji. Kiedyś to praktykowałam, teraz wolę jednak zadzwonić do przyjaciół i się wygadać.

5. Robię sobie ulubioną potrawę, albo kupuje ulubione słodycze O matko, wiem, że to złe itd, ale jak mi źle to potrzebuje taki jeden dzień gdzie mogę się totalnie zrelaksować i pozwolić na wszystko. Nie powinnam tak pisać, bo jest wielkie bum na bycie fit itd… ale nie dajmy się zwariować. Raz na jakiś czas zjedzenie czekolady, czy kawałka szarlotki nie zaszkodzi, a poprawi nastrój Nie katujmy się niepotrzebnie i cieszmy się tym kawałkiem czekolady, czy kilkoma żelkami

to musiał być cięższy dzień, bo w ruch poszły żelki, czekolada i czipsy

Moje nowe ulubione danie. Zupa z papryki, pomidorów, szpinaku i z makaronem tortellini nadziewany szpinakiem i serkiem mozzarella

To wszystkie moje patenty na chwilowy kryzys. Staram się wtedy niczym nie przejmować, i wykorzystać dzień tylko dla siebie. W spełnianiu marzeń nie zawsze jest wszystko proste. Czasem po prostu nie wychodzi. Musimy to przeczekać i zamiast się zamartwiać, cieszyć się wolnym dniem

U mnie jest taki właśnie dziki tydzień. Od zeszłego piątku jestem chora i nic kompletnie mi nie wychodziło. Byłam zła na siebie, że początek nowego miesiąca zaczął się tak źle. Nic na to nie poradzę. Zamiast pytać się głupio „Dlaczego?”, zapytałam „Po co?”. Odpowiedz przyszła szybko. Mój organizm jest wykończony i musi odpocząć.

Robię chwilową przerwę od projektów. Wolę odpocząć i za tydzień ruszyć pełną parą do pracy, niż cały czas się męczyć i nic nie zrobić.

Jakie Wy macie sposoby na takie dni?

Witam Was w ten piękny, nie­dzielny, listo­padowy pora­nek: )
Długo zasta­na­wia­łam się nad tym wpi­sem i nie mia­łam poję­cia jak się do tego zabrać. Jesienna chandra zaczyna powoli pukać do drzwi i moja moty­wa­cja zaczyna spa­dać. Brak pogody za oknem i coraz krót­sze dni nie pomagają Mia­łam przez to duży pro­blem z okre­śle­niem celów na listo­pad, ale jakoś się to udało.
Zanim jed­nak zaczniemy o nowych pla­nach na listo­pad, zro­bimy krótkie podsumowanie października
# Nauka Angielskiego

Angiel­skiego skru­pu­lat­nie uczy­łam się z apli­ka­cji Duolingo. Apka dobra, ale nie naj­lep­sza. Tak naprawdę można dużo odpo­wie­dzi zaznaczac intuicyjne, przez co mało się w sumie nauczy­łam. Muszę zna­leźć inny spo­sób na angiel­ski. Macie jakieś fajne pomy­sły na naukę języków obcych?
#Bieganie

Z bie­ga­niem było tak, że przez pierw­sze dwa tygo­dnie biegałam dwa razy w tygodniu. Głu­pio się przy­znać, ale potem poko­nała mnie pogoda i prze­zię­bie­nie. Wiem że nie ma złej pogody, tylko złe ubra­nie. Bar­dziej to sie­dzi w gło­wie, więc potrze­buję chwili na    zła­pa­nie jesien­nego rytmu.
#Poranki

Moje poranki są dużo lep­sze, tylko zmie­ni­ła­bym w nim czas na śnia­da­nie. Mam wszystko przygotowane dzień wcze­śniej. Nie muszę biegać po całym domu jak dziki szalony zwierz, bo nigdzie nie ma kluczy, a skarpetki są nie do pary. Od listo­pada zaczy­nam zja­dać rano śnia­da­nia, co wiąże się ze wsta­wa­niem 15 min wcze­śniej, ale co to dla mnie: D
#Blog

Wpisy jak widzi­cie, są raz w tygo­dniu w nie­dziele, więc regu­lar­ność mam zała­twioną. Cie­szy mnie fakt, że naprawdę przy­kła­dam się do pro­wa­dze­nia bloga. Zastanawiam się nad zmianą szablonu jeszcze ale to na razie tylko plany.

Sam październik mogę uznać za naprawdę dobry miesiąc: ) Cho­dziłam na ściankę      wpi­nacz­kową, byłam w górach na Słowacji, jadłam obiad w restauracji Magdy Ges­sler i widzia­łam się z Mar­tyną Woj­cie­chow­ską. Wygrałam życie Mam nadzieję, że listopad okaże się również łaskawy.

LISTOPAD Prio­ry­tety

Z racji jesien­nej chan­dry, chcę zła­pać jesienny rytm. Nie będę stawiać sobie trudnych celów. Byłoby mi przy­kro, że nie udało mi się cze­goś zro­bić.  Dla­tego listo­pad będzie    luź­nym mie­sią­cem i wyzna­czam sobie mak­sy­mal­nie dwa realne cele.
1) Plan na listo­pad zakłada wej­ście na jeden szczyt w Tatrach, chyba to będzie 25.11. Mam wolny week­end, nie mam uczelni to mogę śmiało pró­bo­wać. Nie mam poję­cia gdzie się będę jeszcze wspinać. Muszę sprawdzić najlepsze miejsca na wycieczki górskie w okresie jesiennym.
2) Osz­czę­dza­nie. Myśla­łam, że jestem mistrzem oszczę­dza­nia, ale myli­łam się. Bar­dzo dużo wyda­je na pier­doły i cierpi na tym moje konto oszczęd­no­ściowe. Pasuje zacząć zbierać na Mont Blanc,bo trochę kasy pochłonie ta impreza. Muszę zrobić jeszcze dokładny kosztorys, więc pewnie za jakiś czas Wam go przedstawię.
Mam jeszcze taki jeden malutki priorytet. Odpoczynek i wsłuchanie się we wła­sny    organizm. Czuję, że jestem trochę zmęczona i w przeciągu dwóch miesięcy byłam chora trzy razy. Teraz nawet piszę, leżąc w łóżku z katarem i kaszlem. Mam nadzieję, że szybko uporam się z przeziębieniem i uda mi się wypocząć. Mam milion różnych pomysłów i chciałabym powoli zacząć je realizować.

Jak wam minął październik? Udało się spełnić jakieś marzenie?

Moi Kochani, mam tyle emocji, że przepraszam za taki chaotyczny wpis. Zaraz zrozumiecie dlaczego. Dam wam za to dużo zdjęć, żeby wam to wynagrodzić

Na targach była w sobotę i niedzielę. Dwa dni ekscytujących momentów

Wczoraj błądząc między boksami natrafiłam na wspaniałego człowieka. Łukasz Kocewiak, autor Aconcagua w cieniu śnieżnego strażnika. Udało mi się porozmawiać z nim chwilkę nawet Naprawdę człowiek z pasją i widać, że kocha to co robi. Dostałam nawet wspaniałą dedykację, za którą bardzo Mu dziękuję Książkę mam zamiar przeczytać w tym tygodniu, może uda mi się nawet ją zrecenzować

Ogólnie na targach było dużo znanych autorów. Wojciech Cejrowski, Magdalena Różczka, Beata Pawlikowska, Nela Mała Reporterka, wiele, wiele innych i moja bohaterka: Martyna Wojciechowska!

Stałam 3h w kolejce do sali. Było zimno i przemarzłam do szpiku kości. Kręgosłup zaczął odmawiać posłuszeństwa, nogi mi sie zastały, ale to nic. Doczekałam się. Zobaczyłam Ją, mam podpisaną książkę z dedykacją i zdjęcie! Moja radość jest silniejsza niż ten okropny deszcz i wiatr w który szłam, jest silniejsze niż ból kręgosłupa i zamarzanie na korytarzu. Wszystko to było nie ważne kiedy wpuścili nas do sali. Chyba nigdy tyle emocji nie targało mną jednocześnie.

Taka krótka refleksja mi się nasunęła. Ile człowiek może znieść niewygód, żeby osiągnąć cel. W szczególności gdy jest już tak blisko. Nic wtedy nie jest ważne. Wtedy liczy się tylko, żeby osiągnąć sukces. W myśl Martyny Wojciechowskiej niemożliwe nie istnieje ma dla mnie teraz naprawdę głębokie przesłanie.

Dobra wrzucam wam jeszcze fotorelacje,  mam tyle emocji w sobie, że nie umiem pisać. Nie wiem co mi się stało

Podsumowując, to był kolejny super ekstra weekend w moim wykonaniu. Ostatnio same takie mi się trafiają i mam nadzieje, że takie już będą

A jak wasz weekend? Kto był na targach? Chwalić się!

Ten weekend był zwariowany. Wczoraj odwiedziłam Słowację, a dziś znowu byłam na ściance wspinaczkowej i zahaczyłam o księgarnie. Mogłam sobie co prawda dziś tą ściankę odpuścić, ale czułam, że zmarnowałabym dzień w łóżku. Lepiej było po prostu się spakować i wyjść na cały dzień z domu.

Dobra, pewnie się zastanawiacie co to ta Ścieżka nad Koronami Drzew i czy jest to warte zwiedzenia. No i tu spotykamy się z dwiema różnymi opiniami. Najpierw przedstawię moją, a potem resztę uczestników wycieczki.

Do Ždiar jedzie się mniej więcej dwie godziny od Krakowa. Około 15-20 min od granicy Polski. Dość mało uczęszczana trasa, nie było ruchu na drodze i fajnie się jechało. Sam dojazd do miejscowości był prosty i wszystko było dobrze oznakowane. Gdy dojedziemy na miejsce, trzeba podejść do okienka i kupić wejściówkę na Ścieżkę. Dogadać się spokojnie można po polsku, cennik również po naszemu. Taka wejściówka kosztuje 8 euro i ma formę karty. Po skończeniu zwiedzania, można oddać kartę i zwracają nam wtedy 2 euro. Ja swoją wejściówkę zostawiłam. Jest jeszcze opcja zakupu wjazdu kolejką na górę, ale stwierdziliśmy, że nie ma sensu płacić, gdy można się przejść.

Podejście do głównej atrakcji to około dwa kilometry marszu. Przy słabszej kondycji może być problem, bo teren mocno nachylony, ale powolutku z przystankami można spokojnie wejść. Na szczycie czeka nas piękne drewniane wejście. Cała atrakcja zrobiona jest z jasnego drewna, co pięknie kontrastowało z zielenią na dole. Na całej trasie były porozrzucane kawałki różnych przekrojów drzew i opis do danego pniaka. Na każdym były również opisy po polsku. Ze ścieżki był widok na panoramę Tatr, na prawdę robiło wrażenie. Trasa była na około 20-30 min. Były też atrakcje dla dzieci, różne tory przeszkód na kładce. Ja oczywiście też musiałam tam wleźć, bo jakby nie inaczej

Gdy się schodziło ze ścieżki można było pójść jeszcze na wieżę widokową, która wyglądem przypominała trochę Koloseum (Boże co za porównanie, wybaczcie). Na samym szczycie można było poskakać po siatce rozpiętej pośrodku wieży. Fajny pomysł, ale ja się bałam tam wejść. Koniec końców jakoś tam wlazłam i strasznie trzęsły mi się nogi. Denerwowałam się, że wpadnie mi noga między oczka siatki. Trochę wstyd, bo dzieci tam biegały po niej.

Moja opinia o Ścieżce jest taka, że to fajny pomysł na jednodniową wycieczkę. Dobra, przejezdna trasa bez korków, mało ludzi bo miejsce mało jeszcze znane, dopiero się rozreklamowują, a jeśli chodzi o podejście pod Bachledkę to problemu nie miałam z nią. Tylko, że nie mogę porównywać swojej kondycji do innych. Troszkę się zmęczyłam, ale płuc nie wypluwałam. Jeśli miałabym dać ocenę 1 na 10, to z czystym sumieniem daje 8. Czegoś takiego przecież się nie widzi na co dzień. Jedyny minus, że na szczycie, była tylko taka malutka kawiarenka i wchodziło tam z 10 osób. Ja nawet nie miałam jak się dopchać do kasy i zamówić sobie gorącą czekoladę. Opinie osób z którymi jechałam były takie, że przereklamowana jest ta atrakcja, że za krótka trasa i bardziej nadaje się dla rodzin z dziećmi.

Jedziemy dalej. Po spacerze wybraliśmy się jeszcze na Slodičovský vrch, 1167m. Trasa przyjemna, człowiek się tak nie męczy. Wejście jest z Bachledki i idzie się zielonym szlakiem.Gdy wracaliśmy inną trasą, zobaczyłam najpiękniejszy widok na świecie. Aparat niestety tego nie oddaje. Wyszliśmy na polanę z której było widać potęgę gór. Piękna panorama Tatr, a u podnóża były pola i domki z czerwonymi dachami. Nie dużo brakło a popłakałam się ze wzruszenia.

Cała wycieczka podobała mi się bardzo, pomimo zimna i deszczu. Pogoda nie dopisała, ale nie ma nic lepszego niż wypicie ciepłej herbaty w taką pogodę w górach

Jeśli chodzi o dzisiaj to oprócz ścianki, kupiłam sobie książkę „Himalaistki” Mariusza Sepioło. Ja chyba za bardzo się wkręciłam w temat wspinaczek górskich i o niczym innym ostatnio nie mówię jak o wejściu na Mount Blanc. Pochłaniam dosłownie wszystko co jakkolwiek jest powiązane z górami i wspinaczką. Cieszę się, bo przecież po to są marzenia, żeby nas nakręcały

Czeka mnie dziś ciekawy wieczór z lekturami, dobrze mieć jednak spokojne wieczory.

Mam nadzieje, że zdjęcia i opis wam się podobają i będziecie chcieli odwiedzić Ścieżkę nad Koronami Drzew

A jak wam minął weekend? Spełniliście swoje marzenia?

Godzina 17:00, wychodzisz z biurowca i dochodzi do Ciebie ta myśl: Rozpoczął się weekend.

Planujesz odpocząć, posprzątać, odwiedzić znajomych, rodzinę i Bóg wie co sobie jeszcze obiecujesz. Kończy się to tak, że kompletnie nic nie zrobiłeś. Nadchodzi niedziela wieczór i załamujesz ręce. Jak to się stało?

Zanim jednak przedstawię wam pomysły, podzielę się z wami jednym patentem, który mi pomaga się zorganizować.

Mianowicie, w czwartki, lub piątki planuje sobie bardzo dokładnie co chcę zrobić w te dwa wolne dni. Wyciągam zeszyt i planuje. Wtedy mam wszystko czarno na białym, a przy dobrze zorganizowanym czasie naprawdę można wiele zrobić. I znajdzie się czas na sprzątanie rano mieszkania, na popołudniowe lenistwo z kubkiem herbaty  i spotkanie wieczorem z przyjaciółmi. Da się? Oczywiście, tylko trzeba chcieć

A teraz, co zrobić, żeby mieć udany weekend? Przedstawiam wam 10 pomysłów:

# 1 Wstań wcześniej

Nie oszalałam. Po pierwsze wstając wcześniej mam wydłużoną dobę i więcej czasu na ogarnięcie wszystkiego. Po drugie spanie do 12 wcale nie jest zdrowe. Powinno się wstawać zawsze o tej samej porze, niezależnie od dnia tygodnia. Organizm się przyzwyczaja do takich godzin, przez co nie chodzimy zmęczeni i nie wyspani w ciągu dnia.

# 2 Zaplanuj aktywność fizyczną

Aktywność fizyczną nie koniecznie bieganie, czy siłownia. Jest tyle różnych pomysłów. Spacery, pływanie, gry zespołowe, ścianka wspinaczkowa i wiele wiele innych Ja dzisiaj wybrałam się właśnie z przyjaciółką na ściankę wspinaczkową i powiem wam, że było świetnie. Dużo ruchu, adrenaliny i śmiechów gdy utknęłam w połowie drogi na szczyt

w oczekiwaniu na szkolenie (nie jestem przypięta jeszcze)

Ogólnie możliwości jest dużo, fajnie wciągnąć w to rodzinę, czy znajomych, a satysfakcja pozostaje

# 3 Spotkaj się z przyjaciółmi

Nic tak nie zrobi udanego weekendu jak spotkanie się w miłym gronie i spędzenie razem czasu. Czy to w kawiarni, czy kinie, czy na spacerze. Czas spędzony w dobrym towarzystwie na pewno umili wam dzień.

# 4 nadrób zaległości 

Stosy talerzy i kubków na waszym biurku zaczynają żyć własnym życiem? Ubrania same uciekają z kosza na pranie? A może najzwyczajniej w świecie odkładasz coś co miałeś zrobić od kilku tygodni? To dobry moment. Nie wiem jak Wy, ale ja lubię w soboty sprzątać i do południa zrobić wszystko co miałam zaplanowane. Potem popołudniu mogę robić wszystko na co mam ochotę bez wyrzutów sumienia. Warto sobie poświecić jeden dzień, czy nawet to przedpołudnie na ogarniecie wszystko.

# 5 spróbuj coś upiec

Nic nie jest lepsze w weekend jak wypicie swojej ulubionej kawy z kawałkiem jeszcze ciepłego ciasta. Mamy jesień teraz więc można próbować piec szarlotki, czy ciasta ze śliwkami. A zapach cynamonu i jabłek w mieszkaniu bezcenny.

# 6 obejrzyj film/serial, lub poczytaj książkę

Ile masz filmów które chciałeś obejrzeć? Ile nie przeczytanych książek zalega ci na półce i się kurzy? W bardziej deszczowe dni, czy wtedy kiedy jesteś wyczerpany i nie marzysz o niczym innym jak zostaniu w domu to zamiast marność czas i przeglądać słodkie kotki w internecie, warto poczytać coś ciekawego, czy nadrobić filmowe braki.

# 7 Spróbuj czegoś nowego.

Masz dwa dni wolne w tygodniu, można jakąś część tego weekendu przeznaczyć np na naukę jakiegoś, języka, czy wypróbować nowy przepis kulinarny podpatrzony w Master Chef. Chciałbyś spróbować pisania? W czym problem, otwierasz odpowiedni program na komputerze i jedziesz Chcesz zacząć malować? Proszę bardzo.

# 8 małe podróże

Całe dwa dni wolnego, a w zasadzie dwa i pół dnia. Może gdzieś wyjechać? Chciałbyś podróżować po Europie ale nie masz wolnego? Oświecę Cię i powiem, że MASZ WOLNE. Mam przyjaciółkę, która wpada na szalone pomysły i wyciąga mnie czasem w weekendy do różnych stolic w Europie. Jak tanio podróżować i co warto zobaczyć, dowiecie się niebawem, bo mam zamiar utworzyć cykl wpisów podróżniczych.

# 9 imprezy/eventy w mieście

Nie wiem czemu, ale mało kto o tym myśli. W Krakowie prawie co weekend są jakieś targi, imprezy, eventy i podejrzewam, że w każdy większym mieście jest coś takiego. Trzeba tylko dobrze szukać, albo w ogóle chcieć poszukać. Może akurat coś Cię zainteresuje. Za dwa tygodnie w Krakowie są Targi Książki na które się wybieram, bo tam będzie wspaniała kobieta- Martyna Wojciechowska.  Napiszę w niedziele 29.10 relacje z imprezy

macie tu linka do oficjalnej strony Targów Książek

# 10 Planuj, marz, inspiruj

To dobry czas na planowanie. Masz marzenia ale nie masz czasu bo pracujesz? Masz dwa wolne dni w tygodniu. Rozpisz sobie na kartce o czym marzysz, co musisz zrobić, żeby osiągnąć cel, próbuj spełniać marzenia w weekend. Wszystko zaczyna się od małego kroku. Tylko ten krok musisz zrobić.

No to już wszystkie moje patenty na udany weekend. Staram się, żeby był jak najbardziej aktywny i żeby te wolne dni się nie marnowały. A jaka satysfakcja w poniedziałek w pracy, gdy opowiadamy kolegą jaki mieliśmy wspaniały weekend

Jak wy spędzacie wolny dzień? Macie swoje patenty na udane weekendy? Podzielcie się

Tyle, że z tym spełnianiem marzeń jest różnie. Jednym się udaje, a inni po prostu siedzą na kanapie z paczką chipsów i oglądają jak innym się udaje. Siedzą i narzekają, że nie mają czasu, pieniędzy, wykształcenia i w ogóle urodzili się w złym czasie, kraju itd… Jak jest naprawdę? Czy my naprawdę chcemy spełniać te nasze marzenia? Jeśli tak, to czemu chociaż nie spróbujemy? Czego się boimy? Że się nie uda? Trudno, spróbowaliśmy przynajmniej. Że będą się z nas śmiali? Poważnie obchodzi nas zdanie innych?

Ze mnie się śmieją, że chce zdobyć Mount Blanc. Ja mam przynajmniej odwagę spróbować. I nie wstydzę się tego, że mam marzenia i chce próbować. Jasne mogę usiąść przed komputerem i narzekać, że nie mam kasy na podróż i sprzęt, że mój angielski jest beznadziejny, a problemy z kręgosłupem w ogóle mnie dyskwalifikują. Mogę, ale wole spróbować chociaż uzbierać pieniądze, codziennie uczyć się te 30 min angielskiego, a mięśnie pleców wzmocnić.

Wiem też jak jest z motywacją. Raz jest, raz jej nie ma. Ja znalazłam kilka patentów na to, żeby ta motywacja mnie nie opuszczała i żebym codziennie myślała o moich marzeniach:

Po pierwsze…

poszukaj kogoś kto ma podobne plany. Razem zawsze raźniej. Jak jednej osobie się odechce, to ta druga zawsze będzie dopingować. Czy to do biegania, czy do nauki języków. Możesz kogoś poszukać kto ma podobne marzenia, albo można zawsze kogoś zarazić swoimi planami

Inspiracja

Co Cię inspiruje? Mnie inspirują kobiety którym się udało pokonać stereotypy i zdobyć to o czym marzyły. Dla mnie takim guru jest Martyna Wojciechowska. Ona jest moją inspiracją. Zawsze powtarza, że niemożliwe nie istnieje. I ja w to ślepo wierze. Kobieta, która złamała kręgosłup i po 1,5 roku stanęła na Mount Everest jest dla mnie najlepszą motywacją. Ona nigdy się nie poddaje i tez chciałabym być taka jak ona.

Dodatkowo inspiruje mnie oglądanie innych jak się im udaje. Mam wtedy ukłucie zazdrości i dostaje kopa do działania. Innym się udało? To czemu mi miałoby się nie udać

Powiedz innym

Powiedz rodzinie, przyjaciołom, kolegom z pracy. Jak się będą śmiać to się nie przejmuj. Mi się osobiście włącza tryb: „Ja nie dam rady?” Pewnie większości z was coś takiego się uruchamia. Dobrze, bo to motywuje. Nie powinnam niby tak pisać, ale pokazanie komuś na samym końcu, że jednak się dało radę jest chyba najpiękniejsze. To uczucie, kiedy wszyscy w Ciebie wątpili i Ty na przekór wszystkim to zrobiłeś… Coś wspaniałego

Wyobraź sobie

Uruchom mózgownice i wyobraź sobie moment, gdy Ci się uda. Wyobraź sobie to uczucie i dumę. Dumę która Cię rozpiera od środka. To uczucie, że gdzie chcesz wykrzyczeć na cały świat, że to zrobiłeś. Najlepsze uczucie na świecie. I ja wiem, że Ci się uda. Wierzę w Ciebie.

Nigdy nie jest tak, że droga do celu jest łatwa. O to chodzi właśnie. Nie może być za łatwa bo niczego się nie nauczysz. Wiem, że gdy przychodzą chwile słabości to łatwiej się poddać i porzucić marzenia. Gdy nadejdzie taka chwila w Twoim życiu, że będziesz chciał to rzucić, bo wszystko zaczyna się sypać…zastanów się czy warto? Motywacja wtedy najszybciej ucieka, ale to siedzi w naszej głowie. Zawsze jest inne wyjście, zawsze jest inna droga, tylko trzeba próbować i cały czas się motywować. Przecież niemożliwe nie istnieje. Pamiętaj

Zostawiam wam też tu linki z filmikami, które mnie motywują. Zawsze w chwili słabości odpalam je i od razu dostaje kopa do działania.

A Wy jakie macie metody? Podzielcie się swoimi sposobami z innymi. Może uda Ci się kogoś zainspirować, albo sam zaczerpniesz inspiracji od innych

Postanowiłam robić taką serię postów na początek miesiąca, gdzie będę pisać o tym, co bym chciała zrobić w danym miesiącu. Zwiększy to u mnie motywację, jeśli będę się dzielić z wami moimi planami. Trochę głupio będzie potem przyznać się przed wszystkimi że kompletnie nic nie zrobiłam

Pewnie jak większość z nas lubi zaczynać wszystko od nowego miesiąca. Ja też jestem taką osobą. Wtedy siedzę i snuje plany podboju kolejnego miesiąca. I na ten miesiąc też mam kilka planów

Nauka angielskiego

Wiem, że strzelam sobie w kolano publicznie się do tego przyznając, ale mój angielski jest naprawdę, bardzo, bardzo, bardzo, bardzo kiepski. Jak bym miała go porównać na jakim etapie jestem to wyobraźcie sobie Mount Everest. Ja jestem na samym dole tej góry. Dlatego postanowiłam, że codziennie będę oglądać jeden odcinek serialu, bądź filmu po angielsku. Wyczytałam, że ten sposób jest dużo lepszy niż kucie czasów i słówek na pamięć. Może sobie strzele w kolano po raz drugi, ale łatwiej mi będzie oglądać seriale disney channel. Znam prawie każde seriale na pamięć, więc łatwiej mi będzie zrozumieć kontekst wypowiedzi. Nie oceniajcie, sami pewnie macie coś czego się wstydzicie a to robicie

link do filmów i seriali z których ja korzystam: https://gostream.is/

Zacznę biegać

Znaczy się ja już biegam, ale bardzo nieregularnie. Chciałabym przynajmniej dwa razy w tygodniu iść pobiegać. Muszę zacząć się ruszać, bo nie chciałabym powtórki z poprzedniego roku ( tu się dowiesz o co chodzi ), w szczególności że już się wyleczyłam. Po za tym, bieganie jesienią i zimą jest dla mnie lepsze. Nie lubię biegać latem, bo zwyczajnie w świecie jest dla mnie za gorąco. Wolę wtedy wybrać się nad jezioro i popływać, albo wybrać inną formę ruchu.

Poprawić poranki

Moje poranki wyglądają bardzo chaotycznie. Robię wszystko na raz i biegam po całym domu, a za mną dwa głodne koty i pies chcący wyjść już na spacer. I tak zawsze kończy się, że nie zjadam śniadania, łóżko zostaje niepościelone, a po przyjściu do domu leżą na nim dwa sierściuchy i cała pościel potem jest w kłaczkach. Musze to zmienić, dlatego dziś siądę i zrobię plan na idealne poranki. Swoją drogą w ogóle chciałabym wrócić do plannerów. Kiedyś miałam i sprawdzały się. Tyle, że jak to Ja, mam słomiany zapał do wszystkiego. To też sobie wpisze do listy planów.

Regularne wpisy

No to coś co chciałabym robić dość regularnie. Jestem osobą roztrzepana i niby nigdy na nic nie mam czasu, ale zawsze znajdę czas na oglądanie śmiesznych kotów w internecie i czytanie innych blogów. Tak, że plan wstępnie taki, że będą 4 wpisy w miesiącu. Jeśli macie pomysły o czym mają być notki, to piszcie w komentarzach

Czas dla siebie

Nie mówię tu o tych śmiesznych kotach, i ogólnie marnowaniu czasu. Chciałabym wieczory mieć dla siebie, gdzie robiłabym coś pożytecznego i jednocześnie odprężającego. Może być jakaś książka samo rozwojowa, albo jakieś filmy dokumentalne. Żeby nie marnować znowu czasu przed komputerem, ale usiąść z dobrą książką, maseczką na twarzy i kubkiem gorącej herbaty z cytryną i miodem. Oczywiście do „czasu dla siebie”dochodzą też spotkania z koleżankami. Nic tak nie poprawia humoru jak koleżanki i grzaniec w jesiennie wieczory. Musze zacząć sobie organizować lepiej czas, żeby mieć potem więcej chwil dla siebie. Każdy powinien w ciągu dnia znaleźć tą godzinkę dla siebie, od razu człowiek czuje się lepiej i ma więcej motywacji i chęci do życia.

To chyba tyle, jeśli chodzi o październik. Niby nic ambitnego, ale dla mnie to ważne rzeczy. Pomogą mi z dyscypliną i organizacją. A wy jakie macie plany na październik?

Musiał powstać taki wpis. Każdy kto mnie zna wie, że jesień dla mnie to najgorsza pora roku…ale nie tym razem. Od kilku lat cierpię na tak zwaną chorobę afektywną sezonową, potocznie zwaną depresją jesienną, czy chandrą. Objawia się tak, że cała energia ulatuje wraz z zanikiem letnich promieni słonecznych. Nie dosypiasz, nie chce Ci się robić kompletnie nic oprócz leżenia w łóżku, zajadania czekolady i oglądania filmów. Zaniedbujesz obowiązki domowe, masz problemy z koncentracja, samopoczuciem i w ogóle wszystko jest beznadziejne.

Tak czułam się całą poprzednią jesień, zimę i wiosnę. Doszłam do wniosku, że cholera nie może być tak, że ja mam energie do życia tylko trzy miesiące w roku. Nie mam złotego środka, ale znalazłam sama sposoby na poprawę samopoczucia. Może działa tylko na mnie,a może podziała i na was.

Zmień myślenie

I teraz wiem, że połowa z was  czytający ten akapit pomyślała, że zwariowałam. Zaraz się wytłumaczę. Ja czuje gdy nadchodzi ten stan. To wtedy, kiedy mam myśli że wszystko jest beznadziejne, że nic mi się nie układa w życiu, że nic nie dam rady zrobić i mogę zwinąć się w naleśnika i biadolić jak mi to źle nie jest. Wtedy właśnie zaczynam działać. Staram się znaleźć 5-10 rzeczy z których jestem dziś zadowolona, a jak to nie pomaga to w ogóle wyłączyć myślenie. Wtedy sprzątam i śpiewam jednocześnie, albo gram w Simsy, albo dzwonie do przyjaciółek i gadamy o pierdołach, albo się spotykamy. Staram się robić wszystko tylko nie myśleć o tym, że to zaraz mnie trafi.

Zwolnij.

Jesień to taka pora roku gdzie misie i inne zwierzątka szykują się do zapadnięcia w sen zimowy. Gdy czujesz, że nie dajesz sobie rady z obowiązkami, że Cię wszystko przytłoczyło, to po prostu zwolnij. Weź sobie 1-2 dni urlopu, zorganizuj sobie popołudnia, lub wieczory i staraj się uspokoić. Nerwówka chyba jest najgorsza przy tej porze roku. Poproś kogoś, żeby Ci pomógł. Nie bądź Zosia samosią i daj komuś innemu trochę swoich obowiązków. Włącz ulubiony serial, zjedź jakieś ulubione danie, przygotuj kąpiel, zapal świece. Upiecz ciasto, niech aromat roznosi się po mieszkaniu. Zrób coś dla siebie, pomoże.

Przygotuj dom na jesień

Mi pomogło to chyba najbardziej. Poleciałam do Ikei i kupiłam bardzo dużo rzeczy, żeby jak najlepiej przygotować pokój na zimne wieczory. Kupiłam nową pościel, ciepły koc (żeby pod nim siedzieć i czytać ulubiona książkę ), duuuużo świeczek. Miękkie światło pomaga na depresje. Kupiłam nowe ozdobne poszewki na poduszki i dodatkowo kupiłam sobie dywanik ze sztucznej skóry, wiecie taki baranek czy miś, czy co to to tam jest. Starałam się jak najbardziej ocieplić pokój. Wystrój mi się bardzo podoba i od razu pokój zrobił się ciepły i przytulny. Teraz nie przeszkadza mi deszcz za oknem i mogę spokojnie planować jak zrealizować swoje marzenia w moim kochanym pokoiku

mój pokoik po przeróbkach i śpiąca Pusia na fotelu

Trochę ruchu

Ja wiem, że to się powtarza na chyba każdym blogu, każdych poradach i w całym internecie, ale jak tyle osób mówi, że to działa-może warto? Spróbuj wyjść na spacer, nie każe Ci biegać. Weź przyjaciółkę, rodzinę, chłopaka, kogokolwiek i rusz tyłek na spacer. Sam spacer dobrze działa, a pomyśl teraz, jakie to przyjemnie uczucie wrócić po takim spacerze do ciepłego mieszkania, zrobić kubek herbaty i wleźć pod koc

Garderoba

Za oknem deszcz, zimno i ciemno? Pora na przegrzebanie szafy. Wyrzuć wszystko na łóżko i zrób porządek. Powyrzucaj to co stare, niemodne, nie przyda się, i nie ma szans, że w ogóle to kiedyś ubierzesz, ale i tak trzymasz na „może się kiedyś przydać”. Jak zrobisz porządek, to z czystym sumieniem możesz udać się na zakupy. Ja się przyznam, że nie lubię chodzić po sieciówkach, wolę iść do dyskontu, czy do sklepu z odzieżą używaną. Na takie zakupy chodzę dwa razy do roku. Jesienią i wiosną. Jesienią poluje na super swetry. Ciężko mi szczerze mówiąc wydać 200zł za sweter, gdzie mogę podobny kupić za grosze. Akurat jestem przed takimi zakupami, to może następny wpis zrobię jak szukać super ciuchów i co kupiłam W Krakowie mam bardzo dużo takich sklepów, więc nie mam na co narzekać na szczęście, zawsze cos mi się trafi.

Planuj

Jesień to taka pora, że coraz mniej wychodzimy z domu. Może to dobra okazja na zaplanowanie sobie czasu. Od razu poczujesz się lepiej gdy zaczniesz sobie snuć marzenia i plany. Taki energetyczny kop. Może akurat tej jesieni uda Ci się zrealizować jakieś marzenie. Tylko spróbuj, nie masz nic do stracenia. Lepsze to niż użalanie się, jak to źle się czujemy i odkładamy wszystko na potem tłumacząc sobie, że to przez pogodę nic nam się nie chce.

Suplementuj

Oklepane, ale jesienią i zimą ciężko o witaminę D. Dzięki słońcu ta witamina jest produkowana, a w okresie jesiennym mamy jej bardzo mało. Ja zażywam tran, i profilaktycznie zażywam cały kompleks witamin. Wiem, że powinnam suplementować to w warzywach i owocach ale ja nie lubię warzyw a owoce zimą ciężko dostać.

Tak po dłuższych przemyśleniach, jesień wcale zła nie jest. Sami się niepotrzebnie nakręcamy, a to w większości siedzi w naszej głowie.

To moje wszystkie sposoby, a wy jakie macie sposoby na jesienne smutki? Podzielcie cię waszymi patentami, może i mi się przydadzą

PS. Gdy czujecie, że nic wam nie pomaga, to warto udać się do lekarza pierwszego kontaktu na podstawowe badania. Może to nie jesienna chandra a jakaś poważniejsza choroba. Warto pójść się przebadać

Moi Drodzy,

Wracam z pełną energią i nowymi planami na życie!

Otóż wróciłam właśnie z wakacji. Z Majorki!

Najpiękniejsza wyspa na świecie (nie mam porównania, ale dla mnie już jest najpiękniejsza!). Będąc tam snułam nowe plany i marzenia. I pewno usłyszę teksty typu: I tak to się nie spełni, nie napalaj się, po co Ci to? itd…

Może być tak że i się nie spełni, ale sam etap tego dreszczyku, podniecenia, marzenia jak by to było już jest super. Lubie ten stan gdzie mam wrażenie, że mogę góry przenosić i cały świat stoi przede mną otworem. Zastanawiałam się długo jak się zabrać za realizację planów. Wymyśliłam, że postawie sobie graniczne daty. Np: zdobędę szczyt Rysów w kwietniu 2018 r. Muszę się przygotować, bo to marzenie pośrednie. Takie przygotowanie przed najfajniejszym marzeniem: Zdobyć szczyt Dachu Europy. Mount Blanc. Na razie się tym nie chwale znajomym i rodzinie, bo pomyślą że oszalałam. Tak tez może być, ale wole powoli wdrażać się w temat i kiedy będę pewna, że jestem gotowa-wtedy mam zamiar się ogłosić

Nie lubię gdy ludzie mnie na starcie zniechęcają. Co prawda działa to na mnie jak na typowego Polaka: Ja nie zrobię? Potrzymaj mi piwo.

Tak więc wracając do tych marzeń i jak z nimi jest?

Mogą być proste i trudne a nawet niewykonalne. Przy tych ostatnich warto podjąć jakąkolwiek próbę. Ja marze o Mount Everest, wiem że nie ma u mnie takiej opcji, ale na Rysy i Mount Blanc wejdę. Może akurat coś się stanie i zdobędę Czomolungmę. Mam wiele tych marzeń i chciałabym chociaż spróbować, żeby na koniec niczego nie żałować. Leżeć na starość i zastanawiać się jakby to było gdybym jednak spróbowała.

Więc próbujcie, nic was to nie kosztuje. Jak was rażą komentarze to nie chwalcie się nieodpowiednim osobą. Szukajcie wszystkich sposobów. Sprawdzajcie jak innym się udało i kombinujcie tym sposobem.

A Wy jakie macie marzenia? Co robicie, żeby je spełniać? Może mnie zainspirujecie

PS. Piszę trochę chaotycznie i nieskładnie, bo wszystkie słowa to wypływające emocje. Pewno wszystkie posty będą u mnie emocjonalne. Taka jestem Nie miejcie mi tego za złe. Postaram się poprawić swój warsztat i zapanować nad emocjami, żeby się wam lepiej czytało.