Mijn iPhone (eerste generatie) doet het niet.

Gisteren had ik een probleem met het netwerk(bellen was onmogelijk), wat na een paar harde resets en veel geluk opgelost werd. EDGE-connectie is echter niet mogelijk. Ik blijf deze melding krijgen “EDGE activeren niet mogelijk: u hebt geen abonnement op EDGE.” Vreemd, ik ben nog steeds bij Mobistar (via de werkgever) en ik heb geen stoten uitgehaald of settings veranderd.

Instellingen werden nagekeken en gereset. Niets.
Het plan is dit weekend eens op het gemak te syncen (zeker om mijn contacts te back-uppen) en misschien te pushen naar 2.0. Ondertussen ga ik misschien mijn oude basic gsm vanonder het stof halen. Daar kan ik mee sms’en en bellen, wat net hetzelfde is als met de iPhone. *kuch*

Het toestel en de technologie zijn leuk (als ze werken), maar ik ben wat iPhone-beu merk ik. Even afkicken zal geen kwaad doen. Zoals Ine opmerkte op Twitter: eens om mij heen kijken en zien dat er geleefd wordt.

23 juli in de zalen. Woensdag. Morgen. Do want to see.

(Meer vetgeile affiches van Batman - The Dark Knight)

De Gentse Feesten duren 10 dagen lang. Ik kan niet iedere dag gaan wegens werkverplichtingen en toch nog wat liefde voor mijn lever en nachtrust. Een goed alternatief is zoveel mogelijk in 1 avond/nacht doen:  zo ben ik er zaterdag in geslaagd zowat 75% van mijn Gentse Feesten-activiteiten te vervullen. Volgt u even mee en pik onderweg wat do’s en don’ts mee.

Beginpunt was het Baudelopark, ideaal om op het gemak, bij een eerste waterachtig pintje, in de stemming te geraken. De zon had er af en te zin in. Beetje mensen kijken, beetje foto’s nemen, beetje babbelen met vrienden (oa een zekere Martine). “Zou ik niet eens moeten gaan kijken naar mijn dochter”, vroeg een vriendin zich af toen ze haar tienjarige dochter al een kwartier niet gezien had. Toen we 25 meter verder twee beentjes de lucht in zagen zwaaien, wisten we dat ze haar radslag met wisselend succes aan het oefenen was. Zalig dat er overal kinderen rondlopen die uitstekend in staat zijn elkaar en zichzelf te entertainen.

Op het podium had de eerste band ondertussen een halfuur lang gesoundcheckt met zowat 43 instrumenten. Tegen dat ze er “klaar voor waren” waren we het al beu.

Op naar een lekkere hap dan maar. De keuze is overweldigend: Vietnamees, boterhammen met hoofdvlees, pasta, pizza, hamburgers, pensen, mosselen, frieten, pannenkoeken,… Hoe vettiger, hoe prettiger. Gelukkig kan je er ook een veggieburger krijgen bij het GEC-kraampje. De bediening is er echter een ramp: slechte communicatie tussen de kassa en de bakgasten en de opdieners wat resulteert in een inertie die aan het ongelooflijke grenst. Benieuwd hoe ze het er van af brengen als het ook écht druk wordt.

We zijn even langs de Campo (Nieuwpoort 31-35
) gepasseerd om de metershoge vrouw te bewonderen, die de voorstelling “The Broken Circle Breakdown featuring The Cover Ups of Alabama” van Johan Heldenbergh aankondigde (meneer Joke Devinck die schitterde als John Massis in “Massis the Musical“). Misschien toch eens gaan kijken.

Aan de Vlasmarkt was het toen nog rustig. Jezus is er naar het schijnt even gepasseerd maar toen stond ik al aan het St-Jacobs te wachten op het Japans drumoptreden. Tot er een Jamaicaanse vlag achter de gordijnen verscheen en er een laidback baslijn van jewelste weerklonk. Bon, even het uur verkeerd gezien en wijle dus terug weg.

Tijd voor een cocktail. Place to be is dan natuurlijk Polé Polé. Iemand kennen aan de bar kan wonderen doen en dus smaakte de mojito niet naar soda maar naar rum en munt. Jochei! Barry - the Whale of Love- White mag dan onder de zoden liggen, de tributeband lokte enorm veel volk naar de Gras-en Korenlei. Iets te veel voor ons.

Op naar een andere bestemming wederom, en nu via de Serpentstraat. Daar heeft voor de Feesten een winkeltje tijdelijk zijn deuren opengedaan (waar vroeger stripwinkel De Schaar was) met een supercollectie aan platen. Madonna en Prince aan kleine prijsjes op de kop kunnen tikken. I was a happy puppy! Een vette aanrader.

En passant nog het Tokiodrumensemble gezien dat op het St-Jacobs van jetje aan het geven was. Vrij indrukwekkend. Niet in het minst omdat er een viertal vrouwen op het podium stonden. Van Taiko krijg je duidelijk mooie, stevige bovenarmen.

Destination Baudelo, waar er ondertussen volop werd gedanst op het Boombal. Nog iets te vroeg voor ons, dus eerst nog een terrasje gedaan bij Casa Rosa om dan af te zakken naar de Suite 16, aan de Beestenmarkt. Boomtown gaat daar niet meer door, wegens de werken aan de sluis, en het alternatief heet BoomBox, maar heeft plaats op een andere locatie. Veel volk was er dus niet in de Suite 16. Misschien ook omdat de muziek er niet echt vet was en de pintjes er 3 euro kosten! Als je weet dat de gemiddelde pint op de Gentse Feesten 1,80 euro kost is dat er toch wat over. Chris Dust (Appelogencrew) vond dat blijkbaar ook want die ging al snel op zoek naar andere oorden.

Op zoek naar wat booty shaking zijn we bij de Cocteau uitgekomen, in de Sint-Jacobsnieuwstraat, waar iedere avond een holebifuif mee te pikken is. Volgens de aloude traditie hielden de DJ’s totaal geen rekening met het thema van de avond (disco), en in dit geval was dat een uitstekende keuze. Heel veel bekend volk gezien, waardoor dat een van de hoogtepunten van de avond was. Voor de inkomstprijs moet je het niet laten: 5 euro (niet gratis na 3u, believe me, we tried).

De Vlasmarkt is de verplichte afsluiter voor ieder zichzelf respecterend Gentse Feestbeest. De Irish Coffees vlogen over de toonbank aan een sneltempo, er brak een vriendelijk gevechtje uit (de vechtjassen bleken iets te geïntoxiceerd om het echt te menen) en de toiletten waren overvol. Ook een deel van de traditie: wildplassen aan het Baudelo om vervolgens betrapt te worden door een Gentse Feesten-wachter die ons vriendelijk naar het dichtstbijzijnde toilet verwees. Hoe vroeg ook, mensen blijven ongelooflijk vriendelijk. Na een boeiend (of hoe boeiend een gesprek kan zijn om 8u ’s morgens) werd het tijd de bedstee in te kruipen.

In een woord: übervet. Het is niet voor herhaling vatbaar, want zo’n avonden maak je slechts occasioneel mee.

De enige dingen die ik nog wil doen zijn: 10 Days Off, bRaSs op het Comedyfestival, kussen in het Baudelopark (in mijn balboekje staat al een naam) en Bataclan zien (aan het Spaans Kasteel). Ik ben er vrij gerust in. Ik heb nog 8 dagen…

Meer info en Gentse Feesten related vertier:
Gentse Feestenfilmpjes
Gentse Feesten in de LamaZone
Gentse Feesten 2008 op Flickr

Arrongantie troef. Kleine oogjes die mij vanuit de hoogte aankijken.Mijn bewegingen nauwlettend volgen.

Volledig terecht ook. Deze fiere meeuw stond opgesteld naast het traditionele maatjeskraam ergens in Amsterdam.

Slimme rakker.

U bent 35ish? Getrouwd met kinderen (wat ik trouwens een vreemde uitdrukking vind, maar goed)? Wel gelukkig maar onvervuld? U mist spanning? U mist… dat jeugdige gevoel? U zit in, wat men zegt, een midlife crisis?

U knikt. Oké, wat nu?

• U neemt een minnaar/minnares (of beide)
• U koopt een blitse auto / zware brommer / iPhone in de US aan 199 dollar maar met een vierjarig abonnement ( maw een grote aankoop boven uw budget)
• U lift wat gezakt is, u behaart wat kaal is en strijkt plooien glad waar sprake van kreukels
• U verkoopt al uw bezittingen, verlaat uw gezin en gaat onder een nieuwe identiteit in een cocktailbar in Cancun werken

Hmmm. Niet mis, maar dit zijn acties met grote gevolgen.

Minder drastisch en véél leuker: u huurt een aartsvijand in. Iemand die u dwarsboomt, die u achtervolgt. Een zwarte schim in uw bureaustoel die, met een witte kat op zijn schoot, “Soooooo, ve meet again” mompelt. Een Lex Luthor voor uw Superman! Een Joker voor uw Batman!

Ziet u daar iets in?

Dan ben ik de perfecte lama voor uw wensen: ik kan sluipen, ben een meester der vermomming en zal u vanuit onverwachte hoeken aanvallen.

Of ik kan u ook gewoon in contact brengen met knappe babes…

Drop me a line!

Dat moment van de dag waar het licht overgaat in het donker en het goede niet meer van het kwade te onderscheiden valt. In de Nederlandsche Taele geeft het woord ’schemering’ de notie van tijd weer, ’schemerzone’ dat duistere deel tussen goed en kwaad.

Mooi he, Nederlands.

On the one hand:

Arguments are won intellectually; not love.
Love is won with a dash of trust, a smidge of fear, and a pinch of letting go.

On the other: