<?xml version="1.0" encoding="UTF-8" standalone="no"?><rss xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/" xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/" xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/" xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/" version="2.0">

<channel>
	<title>para</title>
	<atom:link href="https://writerpara.com/feed" rel="self" type="application/rss+xml"/>
	<link>https://writerpara.com/</link>
	<description></description>
	<lastBuildDate>Sun, 08 Nov 2026 11:33:55 +0000</lastBuildDate>
	<language>en-US</language>
	<sy:updatePeriod>
	hourly	</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>
	1	</sy:updateFrequency>
	

<image>
	<url>https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2019/03/para1d.jpg?fit=32%2C32&amp;ssl=1</url>
	<title>Pa Raghavan</title>
	<link>https://writerpara.com/</link>
	<width>32</width>
	<height>32</height>
</image> 
<site xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">243426334</site>	<item>
		<title>உரியும் நன்றியும் – வளநாடு சேசு</title>
		<link>https://writerpara.com/archives/19553</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Para]]></dc:creator>
		<pubDate>Sun, 08 Nov 2026 11:33:55 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[உரி]]></category>
		<category><![CDATA[கடிதம்]]></category>
		<category><![CDATA[நாவல்]]></category>
		<category><![CDATA[வளநாடு சேசு]]></category>
		<category><![CDATA[வாசிப்பனுபவம்]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://writerpara.com/?p=19553</guid>

					<description><![CDATA[<p><a href="https://writerpara.com">Pa Raghavan</a></p>
<p>அன்பிற்கும் மதிப்பிற்கும் உரிய ஆசிரியர் அவர்களுக்கு, பணிவான வணக்கங்கள் சார். இந்த நல்ல நாளில், &#8216;உரி&#8217;யின் பொருட்டு, தங்களுக்கு எனது மனம் நிறைந்த நன்றிகளைச் சமர்ப்பிக்கிறேன். &#8216;உரி&#8217; நாவல் தொடங்குவதாகத் தாங்கள் அறிவித்தவுடன் மெட்ராஸ் பேப்பர் இணைய இதழுக்குச் சந்தா செலுத்தினேன். யதி, சலம் நாவல்கள் வரிசையில் உரி மூன்றாவது நாவல் என்னும் ஈர்ப்பே அதற்குக் காரணம். நாவல் பகுதி நாள்தோறும் இணைய இதழில் வெளிவரும் போதே, ஒவ்வொரு அத்தியாயத்திற்கும் எனது தனிப்பட்ட வாசிப்பு அனுபவத்தைத் தங்களுக்கு [&#8230;]</p>
<p>All rights reserved. © 2004-2025 Pa Raghavan .</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><a href="https://writerpara.com">Pa Raghavan</a></p>
<p>அன்பிற்கும் மதிப்பிற்கும் உரிய ஆசிரியர் அவர்களுக்கு,</p>
<p>பணிவான வணக்கங்கள் சார். இந்த நல்ல நாளில், &#8216;உரி&#8217;யின் பொருட்டு, தங்களுக்கு எனது மனம் நிறைந்த நன்றிகளைச் சமர்ப்பிக்கிறேன்.</p>
<p>&#8216;உரி&#8217; நாவல் தொடங்குவதாகத் தாங்கள் அறிவித்தவுடன் மெட்ராஸ் பேப்பர் இணைய இதழுக்குச் சந்தா செலுத்தினேன். யதி, சலம் நாவல்கள் வரிசையில் உரி மூன்றாவது நாவல் என்னும் ஈர்ப்பே அதற்குக் காரணம்.</p>
<p>நாவல் பகுதி நாள்தோறும் இணைய இதழில் வெளிவரும் போதே, ஒவ்வொரு அத்தியாயத்திற்கும் எனது தனிப்பட்ட வாசிப்பு அனுபவத்தைத் தங்களுக்கு எழுதி அனுப்பும் முயற்சியைத் தொடங்கினேன். நவம்பர் 6ஆம் தேதி வெளியான 190 வது அத்தியாயம் வரை நாள்தோறும் இடைவிடாது 190 கடிதங்கள் மின்னஞ்சல் வழியாக எழுதியதில், இப்போது பெரும் மன நிறைவயும், மகிழ்ச்சியையும் உணர்கிறேன். இது எப்படிச் சாத்தியமானது? காரணம், மிக எளிமையானது. &#8216;உரி&#8217; தன்னுள் மூழ்க வாசகர்களை அனுமதித்தது. எங்களுக்குள் அதுவே நுழைந்து சிந்தைக்குள் சிம்மாசனமிட்டு அமர்ந்து கொண்டது. ஏறக்குறைய இந்த ஆண்டு முழுவதும் உரி நாவலே மனத்தை ஆக்கிரமித்திருந்தது என்பேன்.<img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f64f-1f3fb.png" alt="🙏🏻" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" /></p>
<p>மூன்றாவது நாள் வாசிப்பு அனுபவத்தை எழுதும்போதே ஒன்று புரிந்தது. இது வெறும் கதை மட்டும் அல்ல, சிந்தையைச் செம்மையாக்கும் செறிவான கருத்துகளைக் கொண்ட செவ்வியல் நாவல். இதில் அகத்தை நிறைக்கும் நற்சொற்கள் நாள்தோறும் வெளிவருகின்றன. எனவே, அவற்றை எனது குறிப்பேட்டிலும் மனத்திலும் தொடர்ந்து பதிவு செய்திட உறுதி கொண்டேன். அதன்படியே செயல்பட்டேன்..</p>
<p>ஓரிரு நாள்களிலேயே, எனது உரி வாசிப்பு அனுபவக் கடிதங்கள் அதற்குரிய வடிவத்தைப் பெற்றுக் கொண்டன. ஒவ்வொரு நாளும் வாசிப்பு அனுபவக் கடிதங்கள் &#8211; மூன்று பகுதிகளைக் கொண்டதாக அமைந்திருந்தது.</p>
<p>முதல் பகுதி, என் அகத்தை நிறைத்த சொற்களின் வரிசையாக இருந்தன. இரண்டாம் பகுதியில், அன்றைய அத்தியாயத்தின் சுருக்கத்தை, மூன்றில் ஒரு பங்காக மாற்றி எனது சொற்களில் தொகுத்துக் கொண்டேன். மூன்றாவது பகுதியில், அந்த அத்தியாயத்தில் என்னைக் கவர்ந்த காட்சிகள், உரையாடல்கள், அவை ஏற்படுத்திய தாக்கங்கள், எனக்குள் தேடலை உருவாக்கிய புள்ளிகள், எனது சந்தேகங்கள் என அனைத்தையும் குறிப்பிட்டுப் பகிர்ந்து கொண்டேன்.</p>
<p>இதோ 190 அத்தியாயங்கள் நிறைவு. ஆசிரியருக்குத் தொடர்ச்சியாக 190 மின்னஞ்சல் கடிதங்கள். மனத்திற்குள் ஒரு சின்ன நிறைவு. நன்றி சார் <img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f64f-1f3fb.png" alt="🙏🏻" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" />.</p>
<p>இடையில் நிசும்பசூதனி ஆலயத்தையும், கருவூரார் சன்னதியையும் கண்டுவரச் சொல்லி &#8216;உரி&#8217; ஆணையிட்டதாகப் புரிந்து கொண்டேன். அதன் காரணமாக இரண்டு முறை தஞ்சைக்குச் சென்று வந்தேன். சார்வாகன் தியானத்தின் வழியாக அன்னையைக் கண்டடைந்த ஆலயத்திற்கும், கருவூரார் சன்னதிக்கும் சென்று வந்தது பெரும் மனத் திறப்பை உருவாக்கின. அதற்கும் நன்றி சார் <img src="https://s.w.org/images/core/emoji/17.0.2/72x72/1f64f-1f3fb.png" alt="🙏🏻" class="wp-smiley" style="height: 1em; max-height: 1em;" />.</p>
<p>&#8216;உரி&#8217; நாவல் என்ன செய்தது? எங்களது சிந்தனையின் மீட்சிக்கும், விரிவுக்கும் வழிகாட்டியது. எந்த இடத்திலும் தொய்வு இல்லாமல், தொடர்ந்து விரல் பிடித்து அழைத்துச் சென்றது. இன்னும் இன்னும் நிறையச் சொல்ல வேண்டும். அதற்கு முன்பாக, வாசகர்களின் சார்பாக நன்றியைத் தெரிவிப்பது இப்போதைய உடனடிக் கடமையாகும்.</p>
<p>தங்களுக்கு &#8216;உரி&#8217;யைக் காட்டிய குருவுக்கும், எங்களுக்கு &#8216;உரி&#8217;யைக் கொடுத்த தங்களுக்கும் மனம் நிறைந்த நன்றி சார்.</p>
<p>சொல் ஒன்று கதை சொல்ல, உண்மைச் சொற்களை மட்டுமே சிரம் மேல் கொண்ட கதை நாயகன், சொல்லையே குருவென ஏற்றுக்கொள்கிறான். அதன்வழி தக்கன பிழைக்கும் என்பதால், &#8216;உரி&#8217;யும் எந்நாளும் நிலைக்கும்.</p>
<p>நன்றியுடன்<br />
வளநாடு சேசு.</p>
<p>All rights reserved. © 2004-2025 Pa Raghavan .</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">19553</post-id>	</item>
		<item>
		<title>நன்றிக்குரியவர்கள்</title>
		<link>https://writerpara.com/archives/19546</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Para]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 07 Nov 2026 15:48:55 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[உரி]]></category>
		<category><![CDATA[அப்துல் காதர்]]></category>
		<category><![CDATA[சரவணன் பாலாஜி]]></category>
		<category><![CDATA[சுவாமி ஓம்கார்]]></category>
		<category><![CDATA[தர்ஷனா கார்த்திகேயன்]]></category>
		<category><![CDATA[நாவல்]]></category>
		<category><![CDATA[பாபநாசம் நடராஜன்]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://writerpara.com/?p=19546</guid>

					<description><![CDATA[<p><a href="https://writerpara.com">Pa Raghavan</a></p>
<p>பெரும்பணிகளில் தொடக்கம் முதல் இறுதி வரை உடனிருப்போர் ஏதோ ஒரு கட்டத்தில் இணைச் செயல்பாட்டாளர்களாக ஆகிவிடுவார்கள். ஆனால் அப்படி நீடித்து உடன் வருவது மிகவும் சிரமம். உரியில் அப்படி என்னோடு தொடக்கம் முதல் உடனிருந்தவர்கள் சிலர் உண்டு. தஞ்சாவூர் சரவணன் பாலாஜி. பாபநாசம் நடராஜன். வளநாடு சே. சுப்பிரமணியன், கும்பகோணம் அப்துல் காதர். தர்ஷனா கார்த்திகேயன். இவர்களுள் தஞ்சாவூர் சரவணனைத் தவிர மற்ற அனைவரும் நாள்தோறும் நான் எழுத எழுத உடனுக்குடன் படித்து, தமது கருத்துகளை மதிப்புரையாக [&#8230;]</p>
<p>All rights reserved. © 2004-2025 Pa Raghavan .</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><a href="https://writerpara.com">Pa Raghavan</a></p>
<p>பெரும்பணிகளில் தொடக்கம் முதல் இறுதி வரை உடனிருப்போர் ஏதோ ஒரு கட்டத்தில் இணைச் செயல்பாட்டாளர்களாக ஆகிவிடுவார்கள். ஆனால் அப்படி நீடித்து உடன் வருவது மிகவும் சிரமம்.</p>
<p>உரியில் அப்படி என்னோடு தொடக்கம் முதல் உடனிருந்தவர்கள் சிலர் உண்டு. தஞ்சாவூர் சரவணன் பாலாஜி. பாபநாசம் நடராஜன். வளநாடு சே. சுப்பிரமணியன், கும்பகோணம் அப்துல் காதர். தர்ஷனா கார்த்திகேயன்.</p>
<p>இவர்களுள் தஞ்சாவூர் சரவணனைத் தவிர மற்ற அனைவரும் நாள்தோறும் நான் எழுத எழுத உடனுக்குடன் படித்து, தமது கருத்துகளை மதிப்புரையாக எழுதி வந்தவர்கள். வேறு பலரும் மதிப்புரை எழுதத் தொடங்கினார்கள் என்றாலும் பாதியில் மூச்சிறைத்து நின்றுவிட்டார்கள். அது நிகழக் கூடியதுதான். அன்றாட வாழ்வின் நிர்ப்பந்தங்களைப் புறந்தள்ளி, எடுத்துக்கொண்ட பணியை நிறைவேற்றியே தீர்வது என்கிற வைராக்கியம் சிலருக்கே கூடும். செயலை யோகமாக்குவது அதுவே.</p>
<p>மேற்சொன்னவர்களுள் சரவணன் மதிப்புரை என்று ஏதும் எழுதவில்லையே தவிர, நாள்தோறும் படித்தார். அவ்வப்போது கருத்துச் சொன்னார். இந்நாவலுக்காக நான் மேற்கொண்ட ஆய்வின்போது, தஞ்சைப் பயணங்களின்போது உடனிருந்தார். நிழலாக என்னைத் தொடர்ந்துகொண்டே இருந்தவர் அவர்.</p>
<p>தர்ஷனா என்னுடைய மாணவி. நாள்தோறும் நான் எழுதுவதை ஒரு கணக்கு டீச்சர் போலப் படித்து வந்தவர் அவர். எங்கே இடறினாலும், எங்கெல்லாம் குழப்பம் ஏற்பட்டாலும், எங்கெல்லாம் விவரக் குறைபாடு தென்பட்டாலும் உடனுக்குடன் எடுத்துச் சொல்வார். அவரால் ஏற்கவியலாத கட்டங்கள் வரும்போதெல்லாம் உக்கிரமாகச் சண்டை போடுவார். எழுத்துப் பயிற்சி வகுப்புகளில் சிறிய சொற்றொடர்களின் முக்கியத்துவத்தை மிகவும் வலியுறுத்துவேன். ஆனால் இந்நாவலின் பல இடங்களில் நீண்ட, மிக நீண்ட சொற்றொடர்கள் இடம் பெற்றன. தர்ஷனாவால் ஏற்கவே முடியாதது அதுவாகத்தான் இருந்தது. நாமே உருவாக்கும் சட்டகங்களையும் நாமே மீறும்படிச் செய்வதே நாவல் எழுத்தின் வசீகரம். அதைத் தவிர்க்கவே முடியாது. இடையில் உடைபடாத நீண்ட சொற்றொடர்கள் நாவலின் அந்தக் குறிப்பிட்ட இடத்தில் உண்டாக்கி நிறைக்கும் இசையைக் கூர்ந்து கேட்க முடியுமானால் அத்தகைய சொற்றொடர்களின் இன்றியமையாமை பிடிபட்டுவிடும். தர்ஷனா நிச்சயமாக ஒருநாள் நாவல் எழுதுவார். அன்றைக்குத் தான் போட்ட சண்டைகளை எண்ணி நாணமுறுவார். அதைக் காண ஆவலாக இருக்கிறேன்.</p>
<p>இந்நாவலுக்கான ஆய்வின்போது நான் மிகவும் சிரமப்பட்டதும் மீளவே முடியாதோ என்று அஞ்சும்படியாகக் குழப்பமடைந்ததும் ஒரு கோயிலைக் கட்டியெழுப்பிக் குட முழுக்கு நடத்தும் நடைமுறைகள் சார்ந்தது. ஆகம-நிகம விவரங்கள் சார்ந்தது. பிரதிஷ்டை &#8211; பிராணப் பிரதிஷ்டைச் சடங்குகள் சார்ந்தது. மூல விக்கிரகங்களுக்கும் பரிவார தேவதைகளுக்கும் திசைக் காவல் கடவுள்களுக்குமான பிரத்தியேகச் சடங்குகள் சார்ந்தது. பழனி உள்பட அநேகமாக அனைத்துக் கோயில்களையுமே நிர்வாகக் காரணங்கள் கருதி இன்று ஆகம வட்டத்துக்குள் கொண்டுவந்துவிட்டார்கள். ஆனால் தஞ்சைப் பெரீய கோயில் உருவாக்கத்தின் பின்னணியில் கருவூர்ச் சித்தர்தான் இருந்திருக்கிறார் என்னும்பட்சத்தில் ஆகமத்துக்கு அங்கே இடமே கிடையாது. குட முழுக்கு என்ற ஒன்றன் தேவையும் கிடையாது. ஊருக்காகவும் உலகுக்காகவும் இராஜராஜன் அப்படியொரு சடங்கை நடத்தியிருக்கலாம் என்றாலும் கருவூராரே அதையும் நடத்தித் தந்திருக்கலாம் என்றாலும், அக்கோயில் நிகம முறைப்படி உருவாக்கப்பட்டதுதான். ஆயிரமாண்டுகளில் எவ்வளவோ மாறும். இதுவும் மாறிவிட்டது.</p>
<figure id="attachment_19550" aria-describedby="caption-attachment-19550" style="width: 700px" class="wp-caption aligncenter"><a class="typology-popup-img" href="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/11/omkar.jpeg?ssl=1"><img data-recalc-dims="1" fetchpriority="high" decoding="async" data-attachment-id="19550" data-permalink="https://writerpara.com/archives/19546/omkar" data-orig-file="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/11/omkar.jpeg?fit=700%2C720&amp;ssl=1" data-orig-size="700,720" data-comments-opened="0" data-image-title="omkar" data-image-description="" data-image-caption="&lt;p&gt;சுவாமி ஓம்காருடன் அவர் கட்டிய ஆலய முகப்பில்.&lt;/p&gt;
" data-large-file="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/11/omkar.jpeg?fit=700%2C700&amp;ssl=1" class="size-large wp-image-19550" src="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/11/omkar.jpeg?resize=700%2C700&#038;ssl=1" alt="" width="700" height="700" srcset="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/11/omkar.jpeg?resize=700%2C700&amp;ssl=1 700w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/11/omkar.jpeg?resize=300%2C300&amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/11/omkar.jpeg?resize=250%2C250&amp;ssl=1 250w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/11/omkar.jpeg?resize=65%2C65&amp;ssl=1 65w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/11/omkar.jpeg?resize=45%2C45&amp;ssl=1 45w" sizes="(max-width: 700px) 100vw, 700px" /></a><figcaption id="caption-attachment-19550" class="wp-caption-text">சுவாமி ஓம்காருடன் அவர் கட்டிய ஆலய முகப்பில்.</figcaption></figure>
<p>ஆனால் நாவலில் அந்தக் கட்டத்தை எழுதும்போது ஒரு சித்தரின் சிந்தை குவிந்து உருவான பேராலயத்தின் சிறப்பினைத் தற்கால நடைமுறையைக் கொண்டு விவரித்துவிடக் கூடாது என்பதில் தெளிவாக இருந்தேன். இவ்விஷயத்தில் என்னைப் பூரணமாகத் தெளிவித்தவர் சுவாமி ஓம்கார். ஆகம-நிகம முறைகளின் வேறுபாட்டினையும் இரண்டின் நடைமுறைகளையும் எனக்கு விளங்கச் செய்தவர் அவர்தாம். கோவையை அடுத்த ஆனைகட்டியில் உள்ள அவரது பிரணவ பீடத்தில் வேதகால முறைப்படி அவரே எழுப்பியுள்ள ஆலயத்துக்குச் சென்றபோது எனக்கேற்பட்ட உணர்வெழுச்சியை விவரிக்கவே இயலாது. வடக்குப் பொய்கை நல்லூருக்குச் செல்லும்போதெல்லாம் நான் பெறும் உணர்வெழுச்சிக்குச் சற்றும் குறையாதது அது.</p>
<p>தனித்தனி நறுக்குகளாக, நூற்றுக்கணக்கான டெக்ஸ்ட் கோப்புகளாகத்தான் இதனை எழுதினேன். என்னால் மைக்ரோசாஃப்ட் வேர்ட், கூகுள் டாக்ஸ் போன்ற செயலிகளில் எழுத முடியாது. அலங்காரங்களுக்குச் சிறிதும் இடமில்லாத டெக்ஸ்ட் கோப்புகளாக எழுதிச் சேமித்திருந்தவற்றை நொடிப் பொழுதில் ஒரே docx கோப்பாக, chapter break, தானியங்கிப் பொருளடக்கப் பக்கத்துடன் வடிவமைத்துத் தரும் மென்பொருள் ஒன்றை என் மகள் பாரதி எனக்காக எழுதித் தந்தாள். ஒவ்வொரு நாவலை எழுதி முடித்து, எடிட் செய்ததும் ஒவ்வோர் அத்தியாயக் கோப்பையும் திறந்து காப்பி செய்து, அதை ஒரு ரிச் டெக்ஸ்ட் எடிட்டரில் பேஸ்ட் செய்து, அத்தியாய பிரேக் விட்டு, தலைப்புகளை ஒழுங்கு செய்து பதிப்பகத்துக்கு அனுப்புவது ஒரு பெரும் வாதையாக இருக்கும். இம்முறை அது எனக்கு இல்லாமல் போகிறது.</p>
<p>இறுதியாக என் மனைவி. இந்நாவலின் முதல் வாசகி அவளே. நாள்தோறும் மெட்ராஸ் பேப்பரில் நேரம் தவறாமல் இது வெளியாகக் காரணமும் அவளே. எண்ணிப் பார்த்தால் அது ஒரு பெரிய விஷயமே அல்ல. இந்தப் பத்து மாத காலமும் கிட்டத்தட்ட பித்தனாகவே திரிந்த ஒருவனை வீட்டில் வைத்துச் சோறு போட்டுச் சமாளித்ததே அவளது பெரும் சாதனை. எப்போது நாவல் எழுதத் தொடங்கினாலும் சில பிரத்தியேகக் கிறுக்குத்தனங்கள் எங்கிருந்தோ வந்து இணைந்துகொள்வது வழக்கம்தான். இம்முறை அது சற்று அதிகம்.</p>
<p>அனைவருக்கும், அனைத்துக்கும் நன்றி.</p>
<p>All rights reserved. © 2004-2025 Pa Raghavan .</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">19546</post-id>	</item>
		<item>
		<title>உரி, கடிதம் 1</title>
		<link>https://writerpara.com/archives/19541</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Para]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 07 Nov 2026 00:26:51 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[உரி]]></category>
		<category><![CDATA[இடம்]]></category>
		<category><![CDATA[எழுத்து முறை]]></category>
		<category><![CDATA[நாவல்]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://writerpara.com/?p=19541</guid>

					<description><![CDATA[<p><a href="https://writerpara.com">Pa Raghavan</a></p>
<p>அன்பின் பாரா, வணக்கம். உரி எழுதி முடித்ததற்கு வாழ்த்துக்கள். உங்களுடைய அளவில் சிறிய நாவல்களான புவியிலோரிடம், பூனைக்கதை போன்றவற்றைப் படித்திருக்கிறேன். அவைகளை நீங்கள் நேரடி புத்தகமாகதான் எழுதியிருக்கிறீர்கள். ஆனால் ஏன் பெரிய நாவல்களான யதி, சலம், இப்போது உரி போன்றவைகளை தினசரி தொடர்களாக வெளியிடுகிறீர்கள்? பாஸ்கர் மாரிமுத்து, கத்தார் __ நாவல் என்று முடிவு செய்து எழுத அமரும்போது இது பெரிதாக வருமா, சிறிதாக முடியுமா என்று நிச்சயமாகத் தெரியாது. அடுத்தடுத்த அத்தியாயங்களே வேறு வேறு அளவுகளில் [&#8230;]</p>
<p>All rights reserved. © 2004-2025 Pa Raghavan .</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><a href="https://writerpara.com">Pa Raghavan</a></p>
<p>அன்பின் பாரா,</p>
<p>வணக்கம். உரி எழுதி முடித்ததற்கு வாழ்த்துக்கள். உங்களுடைய அளவில் சிறிய நாவல்களான புவியிலோரிடம், பூனைக்கதை போன்றவற்றைப் படித்திருக்கிறேன். அவைகளை நீங்கள் நேரடி புத்தகமாகதான் எழுதியிருக்கிறீர்கள். ஆனால் ஏன் பெரிய நாவல்களான யதி, சலம், இப்போது உரி போன்றவைகளை தினசரி தொடர்களாக வெளியிடுகிறீர்கள்?</p>
<p>பாஸ்கர் மாரிமுத்து, கத்தார்</p>
<p>__</p>
<p>நாவல் என்று முடிவு செய்து எழுத அமரும்போது இது பெரிதாக வருமா, சிறிதாக முடியுமா என்று நிச்சயமாகத் தெரியாது. அடுத்தடுத்த அத்தியாயங்களே வேறு வேறு அளவுகளில் வந்திருப்பதைக் கண்டிருப்பீர்கள். தொடர்கதைகளுக்கும் நாவலுக்கும் உள்ள அடிப்படை முரண் இதிலிருந்தே தொடங்குகிறது. கதைகளைத் திட்டமிட முடியும். ஆணி அடித்தாற்போல ஓரிடத்தில் நிலைபெறச் செய்ய முடியும்; செய்தும் இருக்கிறேன். நாவல்கள் எழுதும்போது அது சாத்தியமில்லை. அது இழுத்துச் செல்லும் வழியில் அடிமை போலப் பின்னால் செல்வதொன்றே எழுதுபவன் செய்யக் கூடியது. இதனால்தான் வாரப் பத்திரிகைகள் வாழ்ந்த காலத்தில் நாவல்களை வெளியிட்டதில்லை. அவற்றுக்கென எழுதப்படும் தொடர்கதைகளே வெளியாகும். நானறிந்து வாரப் பத்திரிகைத் தொடர்களாக வெற்றிகரமாக நாவல் எழுதியவர்கள் இருவர் மட்டுமே. அசோகமித்திரன் (சாவியில் மானசரோவர்), பிரபஞ்சன் (மானுடம் வெல்லும்). ஜானகிராமனின் நாவல்களுள் பல தொடர்களாக எழுதப்பட்டவையே. ஆனால் அவை மாதத் தொடர்கள். ஜெயமோகனின் இணையத்தளத்தை நீங்கள் ஒரு நாளிதழாகக் கருதிக்கொள்ள முடியுமென்றால் அவரும் இவ்வகையில் இணைபவர்தாம்.</p>
<p>ஜந்து, மிருது போன்ற நாவல்களை நான் தினமொரு அத்தியாயமாக வாட்சப் சேனலில்தான் எழுதினேன். அவை சிறிய நாவல்களே. ஆனால் உரி போன்ற நாவல்கள் மனத்தில் கருக்கொள்ளும்போதே அதன் நீள அகலங்கள் ஓரளவு புலப்பட்டுவிடும். எழுதும்போது பெரும்பாலும் நமக்குப் புலப்பட்டதினும் விரிந்துதான் செல்லுமே தவிர, சுருங்க வாய்ப்பில்லை. இது நாவல் என்னும் கலை வடிவத்துக்கே உரிய தனிக் குணம்.</p>
<p>தினசரித் தொடர்களாக இவற்றை வெளியிடுவது ஒரு பாதுகாப்புக் காரணத்துக்காகச் செய்வதுதான். அந்த ‘கமிட்மென்ட்டை’ எழுத்தொழுக்கம் என்று வரையறை செய்வேன். அவ்வொழுக்கம் கூடினாலொழிய ஒரு நாவல் எழுதி முடிக்கப்படாது. அப்படியே முடிந்தாலும் நன்றாயிராது. ஒவ்வொரு நாளும் எழுத வேண்டுமென்பது ஒரு கட்டாயமாக்கப்படும்போது, நாவலின் மொழி ஒரு சுருதியில் இழுத்துக் கட்டப்பட்டுத் தளர்வுறாமல் நிற்கும். இடைவெளி விட்டு விட்டும் எழுத முடியும்தான். சுருதி மாறிப் போக அதில் வாய்ப்புண்டு என்பதால் அதிலெல்லாம் நான் விஷப் பரீட்சை செய்வதில்லை.</p>
<p>ஒவ்வொரு நாளும் ஒரே இடத்தில், ஒரு குறிப்பிட்ட நேரத்தில் எழுத அமரும்போது என் சொற்கள் எனக்கெதிரே அணி வகுத்து நிற்கும். இடம் மாறியோ, நேரம் மாறியோ எழுதப் புகும்போதும் சிரமப்படுவேன். இதெல்லாம் பொருளற்ற கிறுக்குத்தனம் என்று அவ்வப்போது தோன்றும். ஆனால் எனக்கு வேறு வழியில்லை. என்னால் இப்படி இருந்தால்தான் எதையும் எண்ணிய விதமாகச் செய்து முடிக்க முடிகிறது.</p>
<p>கடந்த ஜனவரி மாதத் தொடக்கத்தில் உரியின் முதல் அத்தியாயத்தை எழுத ஆரம்பித்தேன். நவம்பர் 4 ஆம் தேதி எழுதிய அத்தியாயம் வரை வீட்டில் உள்ள என்னுடைய படிப்பறையில், என் மேசையில்தான் எழுதினேன். ஆனால் ஐந்தாம் தேதி இறுதி அத்தியாயத்தை எழுத வேண்டிய நேரத்தில் கோடம்பாக்கத்தில் உள்ள என் அலுவலகத்தில் இருந்தேன். வேறு வழியே இன்றி அங்கே அமர்ந்து எழுத ஆரம்பித்தேன். எப்படியும் பிசிறுகள் இருக்கும்; வீட்டுக்குப் போய் சரி செய்துகொள்ளலாம் என்று நினைத்துத்தான் எழுதினேன். எழுதி முடித்து என் மனைவிக்கு அனுப்பியபோது, சொல்லி வைத்தாற்போல இது சரியில்லை, அது சரியில்லை என்று நான்கைந்து குறைகளைச் சுட்டிக் காட்டித் திருப்பி எழுதச் சொன்னாள். அந்நொடியே அலுவலகத்தைப் பூட்டிக்கொண்டு கிளம்பி வீட்டுக்கு வந்துவிட்டேன். அங்குள்ள என் அறை, என் மேசை. அதில் அமர்ந்துதான் எழுதி நிறைவு செய்தேன்.</p>
<p>என்னுடைய அலுவலகம்தான். அங்குள்ளதும் என் மேசை நாற்காலிதான். தொந்தரவு செய்ய யாருமற்ற முழுத் தனிமை வசதி அங்கே எனக்குண்டு. ஆயினும் நாவலின் முதல் அத்தியாயத்தை எங்கே தொடங்கினேனோ, அங்கேயேதான் எழுதி முடிக்க வேண்டியிருந்தது.</p>
<p>தினசரித் தொடர் என்பது என்மீது நானே விரும்பித் திணித்துக்கொள்ளும் கட்டாயம். அது இருந்தால் நான் ஒழுங்காக வேலை செய்வேன். இல்லாவிட்டாலும் செய்வேன் என்றாலும் இந்தளவுக்கு ஒழுக்கம் கூடும் என்று சொல்ல முடியாது.</p>
<p>பெரும்பணிகள் பாதியில் தடைப்பட்டுவிடாதிருக்க இத்தகைய ஒழுக்கக் கட்டுப்பாடுகள் அவசியம். எழுத்துக்கு மிகவுமே அவசியம். என் கணினியில் பாதி வளர்ந்து நிற்கும் நாவல்கள் சில உள்ளன. அவை அனைத்துமே நாள்தோறும் எழுதவேண்டிய கட்டுப்பாட்டினை விதித்துக்கொள்ளாமல் ஆரம்பிக்கப்பட்டவை என்பதை நினைவுகூர்கிறேன். எனக்கு இப்படி இருப்பதுதான் வசதி.</p>
<p>All rights reserved. © 2004-2025 Pa Raghavan .</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">19541</post-id>	</item>
		<item>
		<title>உயிர்மை நேர்காணல்</title>
		<link>https://writerpara.com/archives/19535</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Para]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 06 Nov 2026 05:08:10 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[நேர்காணல்]]></category>
		<category><![CDATA[அனுபவங்கள்]]></category>
		<category><![CDATA[உயிர்மை]]></category>
		<category><![CDATA[உரி]]></category>
		<category><![CDATA[எழுத்து]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://writerpara.com/?p=19535</guid>

					<description><![CDATA[<p><a href="https://writerpara.com">Pa Raghavan</a></p>
<p>நவம்பர் 2026 உயிர்மை இதழில் என்னுடைய நேர்காணல் வெளியாகியுள்ளது. நீண்ட, விரிவான பேட்டி. வாசக நண்பர்கள் படித்துவிட்டுக் கருத்துச் சொல்ல வேண்டுகிறேன். நேற்றுத்தான் உரியை எழுதி முடித்தேன். பெருஞ்செயல் எதையேனும் நிறைவு செய்யும்போதெல்லாம் ஒரு சிறு பரிசுக்காக மனம் ஏங்கும். பொதுவாக நம் சமூகம் அதையெல்லாம் செய்வதில்லை என்பதால் நானே எனக்கு எதையாவது பரிசளித்துக்கொண்டு விடுவேன். பெரும்பாலான தருணங்களில் என் மனைவி ஏதாவது செய்வாள். இம்முறை ஒரு மாறுதலாக, நேற்று முடித்த நாவலுக்கு இன்று வெளிவந்துள்ள உயிர்மை [&#8230;]</p>
<p>All rights reserved. © 2004-2025 Pa Raghavan .</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><a href="https://writerpara.com">Pa Raghavan</a></p>
<p>நவம்பர் 2026 உயிர்மை இதழில் என்னுடைய நேர்காணல் வெளியாகியுள்ளது. நீண்ட, விரிவான பேட்டி. வாசக நண்பர்கள் படித்துவிட்டுக் கருத்துச் சொல்ல வேண்டுகிறேன்.</p>
<p>நேற்றுத்தான் உரியை எழுதி முடித்தேன். பெருஞ்செயல் எதையேனும் நிறைவு செய்யும்போதெல்லாம் ஒரு சிறு பரிசுக்காக மனம் ஏங்கும். பொதுவாக நம் சமூகம் அதையெல்லாம் செய்வதில்லை என்பதால் நானே எனக்கு எதையாவது பரிசளித்துக்கொண்டு விடுவேன். பெரும்பாலான தருணங்களில் என் மனைவி ஏதாவது செய்வாள்.</p>
<p>இம்முறை ஒரு மாறுதலாக, நேற்று முடித்த நாவலுக்கு இன்று வெளிவந்துள்ள உயிர்மை ஒரு பரிசாகிப் போனது. உரியைக் குறித்தும் இப்பேட்டியில் விரிவாகப் பேசியிருக்கிறேன். சலம் &#8211; உரி &#8211; யதி மூன்றன் கருப்பொருள் உருவானது தொடங்கி, அவை விரிவு கொண்டு, எழுதி முடிக்கப்பட்ட விதத்தைப் படிப்படியாக விவரித்திருக்கிறேன்.</p>
<p>அதனினும் முக்கியமானதொன்று உண்டு. முப்பத்தைந்தாண்டு காலமாக எழுதிக்கொண்டிருக்கிறேன். எங்கிருந்து எங்கே வந்து சேர்ந்திருக்கிறேன் என்று நானே மீள்பார்வை பார்த்துக்கொள்ள இந்த நேர்காணல் எனக்கு மிகவும் உதவியது. முன்னொரு காலத்தில் கோமல் ஆசிரியராக இருந்த சுபமங்களாவில் எழுத்தாளர்களின் விரிவான நேர்காணல்கள் வரும். (அவற்றைத் தொகுத்து இளையபாரதி ஒரு புத்தகமாகவே வெளியிட்டிருக்கிறார்.) பிறகு நான் குமுதம் ஜங்ஷன் ஆசிரியராக இருந்தபோது அதனைச் செய்தேன். தளவாய் சுந்தரம் அந்நாளில் ஜங்ஷனுக்காக எடுத்த பேட்டிகளெல்லாம் அவ்வளவு அருமையாக இருக்கும். ஆனால் தொடர்ந்து செய்ய முடியாமல் போனது. அதற்கும் பிறகு இத்தனை விரிவான, முழுமையான எழுத்தாளர் பேட்டிகள் தொடர்ச்சியாக வெளிவருவது உயிர்மையில்தான்.</p>
<p>தீவிரம் குன்றாத அக்கறையுடன் இதனைத் தொடர்ச்சியாகச் செய்து வரும் மனுஷ்யபுத்திரனுக்கு மனமார்ந்த நன்றி. இந்தக் குறிப்பிட்ட என்னுடைய நேர்காணல் சிறக்க அவருக்கு உறுதுணையாக இருந்த விஜயகுமாருக்கும் புகைப்படங்கள் எடுத்த பிரபு காளிதாஸுக்கும் நன்றி.</p>
<p>__</p>
<p>உயிர்மை மாத இதழைச் சந்தா செலுத்திப் படியுங்கள். ஆண்டுச் சந்தா ரூ. 600. சந்தாத் தொகையை uyirmmaibooks.com மூலம் செலுத்தலாம்.</p>
<p>All rights reserved. © 2004-2025 Pa Raghavan .</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">19535</post-id>	</item>
		<item>
		<title>உரி: சில குறிப்புகள் – 10</title>
		<link>https://writerpara.com/archives/19523</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Para]]></dc:creator>
		<pubDate>Thu, 05 Nov 2026 17:34:16 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[உரி]]></category>
		<category><![CDATA[இராஜராஜ சோழன்]]></category>
		<category><![CDATA[கற்றளி]]></category>
		<category><![CDATA[தஞ்சைப் பெரிய கோயில்]]></category>
		<category><![CDATA[நாவல்]]></category>
		<category><![CDATA[மதச்சார்பின்மை]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://writerpara.com/?p=19523</guid>

					<description><![CDATA[<p><a href="https://writerpara.com">Pa Raghavan</a></p>
<p>உரியின் இறுதி அத்தியாயத்தை இன்று மதியம் 1.58க்கு எழுதி நிறைவு செய்தேன். மிகச் சரியாகச் சென்ற ஆண்டு நவம்பரில் இந்நாவலுக்கான ஆய்வு &#8211; படிப்புப் பணிகளை முடித்துவிட்டு இதற்கெனச் சில மொழிப் பரிசோதனைகளைச் செய்யத் தொடங்கினேன். யதி சமகால நாவல். மொழி சார்ந்த சவால்கள் ஏதும் அதில் இல்லை. சலம் எழுதும்போது சிறிது சிரமப்பட்டேன். அது நூற்றுக்குத் தொண்ணூறு சதவீதம் சமக்கிருதம் &#8211; பாளி (பாலி அல்ல. பாளி என்பதைப் பிராகிருதம் என்றும் கூறுவர்.) &#8211; காஸ்கூரா [&#8230;]</p>
<p>All rights reserved. © 2004-2025 Pa Raghavan .</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><a href="https://writerpara.com">Pa Raghavan</a></p>
<p>உரியின் இறுதி அத்தியாயத்தை இன்று மதியம் 1.58க்கு எழுதி நிறைவு செய்தேன்.</p>
<p>மிகச் சரியாகச் சென்ற ஆண்டு நவம்பரில் இந்நாவலுக்கான ஆய்வு &#8211; படிப்புப் பணிகளை முடித்துவிட்டு இதற்கெனச் சில மொழிப் பரிசோதனைகளைச் செய்யத் தொடங்கினேன்.</p>
<p>யதி சமகால நாவல். மொழி சார்ந்த சவால்கள் ஏதும் அதில் இல்லை. சலம் எழுதும்போது சிறிது சிரமப்பட்டேன். அது நூற்றுக்குத் தொண்ணூறு சதவீதம் சமக்கிருதம் &#8211; பாளி (பாலி அல்ல. பாளி என்பதைப் பிராகிருதம் என்றும் கூறுவர்.) &#8211; காஸ்கூரா என்கிற பண்டைய நேபாளி மொழிச் சொற்களைக் கொண்டிருந்தது. நாவல் நடக்குமிடமும் இமயத்தின் அடிவாரம் என்பதால் அம்மக்களைத் தூய தமிழில் பேச வைக்க முடியாது. எனவே மூவாயிரத்தைந்நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் பேசப்பட்ட மொழிகளை அவற்றின் தொன்ம வாடையுடன் தமிழுக்குக் கொண்டுவரும் சவால் அதில் எனக்கு இருந்தது.</p>
<p>உரி இதற்கு முற்றிலும் மாறுபட்ட சவாலை முன்வைத்தது. இந்நாவல் இராஜராஜ சோழன் அரியணை ஏறும் காலத்தில் தொடங்கி, தஞ்சைப் பெரிய கோயில் கட்டி முடிக்கப்பட்டு குடமுழுக்கு நடந்ததற்கு முதல் நாளுடன் முடிவடைகிறது. எனவே, இன்னொரு மொழிக்கு இதில் இடமில்லை. ஆனால் ஒவ்வொன்றுக்கும் பத்து, பதினொன்றாம் நூற்றாண்டுகளில் புழக்கத்தில் இருந்த சொற்களைத் தேட வேண்டிய பெரும் பணி இதில் இருந்தது. இதற்காகவே சோழர் காலக் கல்வெட்டுகளைப் படித்தேன். பத்தாம் நூற்றாண்டில் எழுதப்பட்ட திருவிசைப்பா, பிங்கல நிகண்டு, குறளுக்கான மணக்குடவர் உரை போன்ற நூல்களை அநேகமாக ஒவ்வொரு நாளுமே திரும்பத் திரும்ப எடுத்துப் படிக்க நேர்ந்தது.</p>
<p>பத்தாம் நூற்றாண்டோ, வரலாற்றுக்கு முற்பட்ட காலமோ. நாவலைப் படிப்பவர்களுக்கு ஓரிடத்திலும் மொழி சார்ந்த குழப்பம் வரக்கூடாது என்பதில் எப்போதும் கவனமாக இருப்பேன். இதற்காகவே இந்நாவலுக்கென திட்டமிட்டு வைத்திருந்த சில மொழிக் கட்டமைப்பு மாதிரிகளைக் கொண்டு பரிசோதனையாகச் சில குறுங்கதைகளை எழுதிப் பார்த்தேன். (பேயுரு தொகுப்பு அதுதான்.) ஒப்பீட்டளவில் மற்ற நாவல்களுக்கு எடுத்துக்கொண்டதைக் காட்டிலும் இதற்குத் தயாரிப்புக் காலம் சற்று அதிகம். ஒருவாறாகக் கடந்த ஜனவரி இரண்டாம் தேதி முதல் அத்தியாயத்தின் முதல் வரைவை எழுதி முடித்தேன். ஒரு வாரம் இடைவெளி விட்டுப் படித்துப் பார்த்ததில் திருப்தி வரவில்லை. எனவே மீண்டும் இரண்டு முறை எழுதினேன். அதில் திருத்தங்கள் செய்து எட்டாம் தேதி இறுதி வடிவை எட்டித் தொட்டேன்.</p>
<figure id="attachment_19526" aria-describedby="caption-attachment-19526" style="width: 700px" class="wp-caption aligncenter"><a class="typology-popup-img" href="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/11/Screenshot-2026-11-05-at-10.01.49-PM.png?ssl=1"><img data-recalc-dims="1" decoding="async" data-attachment-id="19526" data-permalink="https://writerpara.com/archives/19523/screenshot-2026-11-05-at-10-01-49-pm" data-orig-file="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/11/Screenshot-2026-11-05-at-10.01.49-PM.png?fit=1524%2C600&amp;ssl=1" data-orig-size="1524,600" data-comments-opened="0" data-image-title="Screenshot 2026-11-05 at 10.01.49 PM" data-image-description="" data-image-caption="&lt;p&gt;முதல் அத்தியாயம் எழுதப்பட்டது &amp;#8211; ஜனவரி 8, 2026.&lt;/p&gt;
" data-large-file="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/11/Screenshot-2026-11-05-at-10.01.49-PM.png?fit=700%2C600&amp;ssl=1" class="size-large wp-image-19526" src="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/11/Screenshot-2026-11-05-at-10.01.49-PM.png?resize=700%2C600&#038;ssl=1" alt="" width="700" height="600" srcset="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/11/Screenshot-2026-11-05-at-10.01.49-PM.png?resize=700%2C600&amp;ssl=1 700w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/11/Screenshot-2026-11-05-at-10.01.49-PM.png?zoom=2&amp;resize=700%2C600&amp;ssl=1 1400w" sizes="(max-width: 700px) 100vw, 700px" /></a><figcaption id="caption-attachment-19526" class="wp-caption-text">முதல் அத்தியாயம் எழுதப்பட்டது &#8211; ஜனவரி 8, 2026.</figcaption></figure>
<p>அன்று தொடங்கி இன்றுவரை உரியைத் தவிர இன்னொன்றைச் சிந்திக்கவில்லை. சரியாகப் பத்து மாதங்கள். நாளொன்றுக்குப் பன்னிரண்டு முதல் பதினாறு மணி நேர வேலை. எப்படியோ இன்று நிறைந்தது. ஃபேஸ்புக் மெமரியில் கண்டேன். யதி, பூனைக்கதை போன்ற நாவல்களையும் நவம்பர் 5 ஆம் தேதியில்தான் எழுதி முடித்திருக்கிறேன். உரியும் நவம்பர் 5 இல் நிறைந்தது தற்செயல்தான்.</p>
<p>இந்நாவலின் புலப்படாத கதாநாயகன் இராஜராஜ சோழனே ஆவான். அம்மன்னனின் சிறப்புகளாக நமக்குச் சொல்லப்படுபவை அனைத்தைக் காட்டிலும் ஒரு பெருஞ்சிறப்பு அவனுக்குண்டு. இந்தியாவின் பிற நிலப்பகுதிகள் அனைத்தைக் காட்டிலும் மதச்சார்பின்மை என்னும் கருத்தாக்கத்தின் மீது வலுவான நம்பிக்கை வைத்து ஏற்றது தமிழ்நாடுதான். கொண்ட நம்பிக்கையை இன்றுவரை கைவிடாத மாநிலமும் இதுதான். அதற்கு அடித்தளமிட்டது இராஜராஜனே. ஆனால், அவனைச் சைவம் தழைக்க உழைத்தவனாகச் சித்திரித்துவிட்டார்கள். வள்ளலார் போட்டோவுக்கும் வள்ளுவர் போட்டோவுக்கும் விபூதி பூசுவது போன்றது இது. இராஜராஜன்தான் தேவாரப் பதிகங்கள் தொகுக்கப்படக் காரணம் என்பது மறுக்கவியலாத உண்மை. தஞ்சை மாவட்டத்தில் தடுக்கி விழுந்தால் ஒரு கோயில் வாசலில்தான் விழுந்தாக வேண்டும் என்னும் அளவுக்குக் கற்றளிகள் எழுப்பப்பட்டதற்கு அவனே காரணம். அதிலும் ஐயமில்லை. ஆனால் அது மட்டுமே அவன் இல்லை.</p>
<p>பிராணப் பிரதிட்டை செய்யப்பட்ட மூலச் சிலை வடிவங்களை அந்தணர்கள் மட்டுமே தொட்டு பூஜித்து வந்த காலத்தில் முதல் முதலாகப் பெரிய கோயிலின் தலைமை அர்ச்சகராக அந்தணரல்லாத ஒருவரை அவன் நியமித்திருக்கிறான். சமக்கிருத மொழியில் பூஜை செய்வோரினும் அதிக எண்ணிக்கையில் தேவாரம் பாடும் பிடாரர்களைக் கோயில் பணியில் அமர்த்தியிருக்கிறான். கோயில் நிர்வாகிகளை நியமிக்கும்போது ஒரு தமிழ் முஸ்லிமுக்கு முக்கியமான பதவி அளித்திருக்கிறான். நாகைப்பட்டணத்தில் பவுத்த விகாரம் கட்டுவதற்கு இடமும் பொருளும் அளித்து உதவியிருக்கிறான். பில்லி சூனியம் நரபலி என்று திரிந்துகொண்டிருந்த காளாமுக சைவர்களையும் அதர்வ வேதத்தின் மிகச் சொற்பமான பகுதிகளாக வரும் பேய் பிசாசுகளைக் காட்டி (அல்லது சொல்லி) அச்சுறுத்தி வாழ்ந்தவர்களையும் தமிழ் நிலத்தில் அறவே இல்லாது போகச் செய்தது இராஜராஜனின் தனிப்பெரும் சாதனை.</p>
<p>விசித்திரம் என்னவென்றால், இவற்றை அவன் அறிவிக்காமல் செய்து, அறிவிக்கப்படாமலே அது நிலைத்தும் விட்டது. என்னைப் பொறுத்தவரை, பெரிய கோயில் கட்டியதினும் பெருஞ்செயல் என்றால் இவற்றைத்தான் சொல்வேன். தமிழ் மக்கள் பெருமளவு அறியாத அம்மன்னனின் இம்முகத்தையே இந்நாவலின் முகமாக வைத்தேன். உரியின் 190 அத்தியாயங்களிலும் இராஜராஜன் இருக்கிறான். ஆனால் ஒரு காட்சியில்கூட நேரில் தோன்றவில்லை. செயலில் வாழ்ந்தவனைத் தோன்றாது துலங்கச் செய்வதே சரியென்று நினைத்தேன். நான் எண்ணிய விதமாக இன்று இது நிறைவு கொண்டது.</p>
<p><a class="typology-popup-img" href="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/11/Screenshot-2026-11-05-at-7.50.11-PM.png?ssl=1"><img data-recalc-dims="1" decoding="async" data-attachment-id="19528" data-permalink="https://writerpara.com/archives/19523/screenshot-2026-11-05-at-7-50-11-pm" data-orig-file="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/11/Screenshot-2026-11-05-at-7.50.11-PM.png?fit=2780%2C1486&amp;ssl=1" data-orig-size="2780,1486" data-comments-opened="0" data-image-title="Screenshot 2026-11-05 at 7.50.11 PM" data-image-description="" data-image-caption="" data-large-file="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/11/Screenshot-2026-11-05-at-7.50.11-PM.png?fit=700%2C700&amp;ssl=1" class="aligncenter size-large wp-image-19528" src="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/11/Screenshot-2026-11-05-at-7.50.11-PM.png?resize=700%2C700&#038;ssl=1" alt="" width="700" height="700" srcset="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/11/Screenshot-2026-11-05-at-7.50.11-PM.png?resize=700%2C700&amp;ssl=1 700w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/11/Screenshot-2026-11-05-at-7.50.11-PM.png?resize=300%2C300&amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/11/Screenshot-2026-11-05-at-7.50.11-PM.png?resize=250%2C250&amp;ssl=1 250w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/11/Screenshot-2026-11-05-at-7.50.11-PM.png?resize=768%2C768&amp;ssl=1 768w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/11/Screenshot-2026-11-05-at-7.50.11-PM.png?resize=65%2C65&amp;ssl=1 65w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/11/Screenshot-2026-11-05-at-7.50.11-PM.png?resize=45%2C45&amp;ssl=1 45w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/11/Screenshot-2026-11-05-at-7.50.11-PM.png?zoom=2&amp;resize=700%2C700&amp;ssl=1 1400w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/11/Screenshot-2026-11-05-at-7.50.11-PM.png?zoom=3&amp;resize=700%2C700&amp;ssl=1 2100w" sizes="(max-width: 700px) 100vw, 700px" /></a></p>
<p>ஒவ்வொரு நாவலை எழுதி முடிக்கும்போதும் நிகரற்ற பெரும் களைப்பொன்று தோன்றும். நாளை விடிந்தால் என்ன செய்வேன் என்று புலப்படாத வெற்றிடத்தை எண்ணி அச்சம் கொள்வேன். இம்முறை ஏனோ அப்படித் தோன்றவில்லை. இதுவரை நான் எழுதிய அனைத்தினும் அளவில் பெரியது இதுதான். ஒரு இலட்சத்து எண்பத்தெட்டாயிரம் சொற்கள். எடுத்துக்கொண்ட களம் என்று பார்த்தாலும் நிறை மிகுந்தது இந்நாவல்தான். அடுத்து செய்வது இதனினும் பெரிதாக இருக்க வேண்டும் என்று இதனை நிறைவு செய்த விநாடி தோன்றியது.</p>
<p>போதும். அதைப் பிடித்துக்கொண்டு நாளைய பொழுதைக் கடந்துவிடுவேன்.</p>
<p>All rights reserved. © 2004-2025 Pa Raghavan .</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">19523</post-id>	</item>
		<item>
		<title>லேபில்</title>
		<link>https://writerpara.com/archives/19448</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Para]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 16 Oct 2026 15:53:48 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[அப்பா]]></category>
		<category><![CDATA[ஆரணி சுதாகர்]]></category>
		<category><![CDATA[பட்டப்படிப்பு]]></category>
		<category><![CDATA[லேபில்]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://writerpara.com/?p=19448</guid>

					<description><![CDATA[<p><a href="https://writerpara.com">Pa Raghavan</a></p>
<p>ஆரணி சுதாகர் என்பவரை நானறியேன். ஒருமுறைகூட நேரில் கண்டதில்லை, பேசியதில்லை, பழகியதில்லை. ஆரணியில் அவர் ஆண்டுதோறும் புத்தகக் காட்சி நடத்துகிறார் என்பது தெரியும். ஃபேஸ்புக்கில் விவரம் பார்த்திருக்கிறேன். தவிர, அன்னதான முன்னெடுப்புகள், இதர சமூகச் செயல்பாடுகளைச் செய்தியாக மட்டுமே அறிவேன்.</p>
<p>All rights reserved. © 2004-2025 Pa Raghavan .</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><a href="https://writerpara.com">Pa Raghavan</a></p>
<p>ஆரணி சுதாகர் என்பவரை நானறியேன். ஒருமுறைகூட நேரில் கண்டதில்லை, பேசியதில்லை, பழகியதில்லை. ஆரணியில் அவர் ஆண்டுதோறும் புத்தகக் காட்சி நடத்துகிறார் என்பது தெரியும். ஃபேஸ்புக்கில் விவரம் பார்த்திருக்கிறேன். தவிர, அன்னதான முன்னெடுப்புகள், இதர சமூகச் செயல்பாடுகளைச் செய்தியாக மட்டுமே அறிவேன்.</p>
<p>பள்ளி மாணவர்கள் பயன்படுத்தும் புத்தக லேபில்களில் எழுத்தாளர்களின் புகைப்படங்களை அச்சடித்து இலவசமாகத் தரும் அவரது முயற்சியையும் ஃபேஸ்புக்கில்தான் முதலில் கண்டேன். பிறகொரு நாள் சொக்கன் என்னை அழைத்து, அந்த லேபில்களில் என்னுடைய புகைப்படமும் இடம்பெறுவதைச் சொல்லி, சுதாகர் அனுப்பியிருந்த செய்தியையும் படத்தையும் வாட்சப்பில் அனுப்பினான்.</p>
<p>சிறிய, எளிய, அழகிய தருணம்தான். இக்காலத்தில் இப்படியும் ஒரு மனிதர் இருக்கிறாரே என்று நினைத்துக்கொண்டேன். இன்று சுதாகர் அவர் அச்சடித்த லேபில்களில் சிலவற்றை அனுப்பியிருந்தார். திறந்து பார்த்தபோது பல பழைய நினைவுகள் திரண்டெழுந்து வந்தன.</p>
<p><img data-recalc-dims="1" loading="lazy" decoding="async" data-attachment-id="19450" data-permalink="https://writerpara.com/archives/19448/screenshot-2026-10-16-at-8-28-08-pm" data-orig-file="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/Screenshot-2026-10-16-at-8.28.08-PM.png?fit=1254%2C1340&amp;ssl=1" data-orig-size="1254,1340" data-comments-opened="0" data-image-title="Screenshot 2026-10-16 at 8.28.08 PM" data-image-description="" data-image-caption="" data-large-file="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/Screenshot-2026-10-16-at-8.28.08-PM.png?fit=700%2C700&amp;ssl=1" class="aligncenter size-large wp-image-19450" src="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/Screenshot-2026-10-16-at-8.28.08-PM.png?resize=700%2C700&#038;ssl=1" alt="" width="700" height="700" srcset="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/Screenshot-2026-10-16-at-8.28.08-PM.png?resize=700%2C700&amp;ssl=1 700w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/Screenshot-2026-10-16-at-8.28.08-PM.png?resize=300%2C300&amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/Screenshot-2026-10-16-at-8.28.08-PM.png?resize=250%2C250&amp;ssl=1 250w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/Screenshot-2026-10-16-at-8.28.08-PM.png?resize=768%2C768&amp;ssl=1 768w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/Screenshot-2026-10-16-at-8.28.08-PM.png?resize=65%2C65&amp;ssl=1 65w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/Screenshot-2026-10-16-at-8.28.08-PM.png?resize=45%2C45&amp;ssl=1 45w" sizes="(max-width: 700px) 100vw, 700px" /></p>
<p>அட்டை போட்டு லேபில் ஒட்டிய புத்தகங்களைச் சுமந்து திரிந்த நாள்களில் நான் ஒழுங்காகப் படிக்கவில்லை. என் பெற்றோருக்குத் தீராப் பெருங்கவலையாகவே எனது இருப்பும் செயல்பாடுகளும் இருந்தன. பிறகு எங்கெங்கோ அலைந்து திரிந்து, எதிலெதிலோ சிந்தையைச் செலுத்தி மீட்டு இறுதியாக எழுத்தொன்றே என் வழியெனக் கண்டு தெளிந்து அமர்ந்தது வரை பட்ட பாடுகளும் பெற்ற அவமானங்களும் கொஞ்சமல்ல.</p>
<p>எண்ணிப் பார்த்தால், சொற்களையன்றி வேறெதையும் நான் நம்பியதில்லை. நான் நம்பிய சொல் அன்றி வேறெதுவும் எனக்கு உதவியதும் இல்லை. நான் ஓர் எழுத்தாளன் மட்டுமே என்று என் தந்தையிடம் உறுதிபட அறிவித்த நாள் எனக்கு நன்றாக நினைவிருக்கிறது. அது, ஒரு கதைகூடப் பிரசுரமாகியிராத காலம். வெறும் நம்பிக்கையை மட்டும் முன்னிறுத்தி அவ்வாறு அறிவித்தேன். இன்னொரு தகப்பனென்றால் என்ன சொல்லியிருப்பார், பிறகு என்னவெல்லாம் நடந்திருக்கும் என்று சொல்லத் தேவையில்லை. ஆனால் என் தந்தை சொன்னது மூன்று சொற்கள் மட்டுமே.</p>
<p>சரி, பிடித்ததைச் செய்.</p>
<p>இன்றுவரை அதுதான். இனியும் அதுதான். எப்படியாவது நான் படித்துப் பட்டதாரியாகிவிட வேண்டுமென்று அவர் ஆசைப்பட்டார். எனக்குத் திருமணமான பிறகு என் மனைவி மூலமாகவும் அழுத்தம் கொடுத்து அதை மட்டும் எப்படியாவது நடத்திவிட நினைத்தார். எதனாலோ இறுதிவரை என்னால் அவருக்கு அம்மகிழ்ச்சியைத் தர இயலாமலே போய்விட்டது.</p>
<figure id="attachment_19457" aria-describedby="caption-attachment-19457" style="width: 700px" class="wp-caption aligncenter"><img data-recalc-dims="1" loading="lazy" decoding="async" data-attachment-id="19457" data-permalink="https://writerpara.com/archives/19448/sudakar" data-orig-file="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/sudakar.jpeg?fit=700%2C700&amp;ssl=1" data-orig-size="700,700" data-comments-opened="0" data-image-title="sudakar" data-image-description="" data-image-caption="&lt;p&gt;ஆரணி சுதாகர் &lt;/p&gt;
" data-large-file="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/sudakar.jpeg?fit=700%2C700&amp;ssl=1" class="size-full wp-image-19457" src="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/sudakar.jpeg?resize=700%2C700&#038;ssl=1" alt="" width="700" height="700" srcset="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/sudakar.jpeg?w=700&amp;ssl=1 700w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/sudakar.jpeg?resize=300%2C300&amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/sudakar.jpeg?resize=250%2C250&amp;ssl=1 250w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/sudakar.jpeg?resize=65%2C65&amp;ssl=1 65w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/sudakar.jpeg?resize=650%2C650&amp;ssl=1 650w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/sudakar.jpeg?resize=580%2C580&amp;ssl=1 580w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/sudakar.jpeg?resize=320%2C320&amp;ssl=1 320w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/sudakar.jpeg?resize=45%2C45&amp;ssl=1 45w" sizes="(max-width: 700px) 100vw, 700px" /><figcaption id="caption-attachment-19457" class="wp-caption-text">ஆரணி சுதாகர்</figcaption></figure>
<p>புத்தகங்கள், ஆட்டோகிராஃப்கள், போஸ்டர்கள், விருதுகள், என்னைப் படித்து ஆய்வு செய்து யாரோ முகம் தெரியாத மாணவர்கள் பெற்ற எம்.ஃபில் பட்டங்கள், முனைவர் பட்டம், ஒரு பல்கலைக் கழகத்தின் பாடத் திட்டத்தில் ஒருமுறை என் புத்தகமொன்று இணைந்த தருணம் &#8211; இதெல்லாம்தான் என் தந்தைக்கு நானளித்த மகிழ்ச்சிகள்.</p>
<p>மேற்சொன்ன அனைத்தோடும் ஒப்பிட, அவருக்கு இந்த லேபில் புகைப்படம்தான் மிகப் பெரிதாகத் தோன்றியிருக்கும். <a href="https://writerpara.com/?page_id=17861">வாழ்நாளெல்லாம் மாணவர்களோடு மட்டுமே வாழ்ந்து முடித்த ஆசிரியர் அவர்</a>. இதனினும் பெரும்பீடம் இன்னொன்றில்லை என்றுதான் நினைத்திருப்பார்.</p>
<p>எல்லா மகிழ்ச்சிகளின்போதும் என்னால் அவரை எண்ணாதிருக்க முடியாது. இப்போதும் அவரைத்தான் நினைத்துக்கொள்கிறேன்.</p>
<p>அவர் இருந்திருக்கலாம்.</p>
<p>All rights reserved. © 2004-2025 Pa Raghavan .</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">19448</post-id>	</item>
		<item>
		<title>உரி: சில குறிப்புகள் – 9</title>
		<link>https://writerpara.com/archives/19426</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Para]]></dc:creator>
		<pubDate>Sat, 10 Oct 2026 15:15:51 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[உரி]]></category>
		<category><![CDATA[இராஜராஜ சோழன்]]></category>
		<category><![CDATA[சமூக நீதி]]></category>
		<category><![CDATA[நாவல்]]></category>
		<category><![CDATA[மதச்சார்பின்மை]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://writerpara.com/?p=19426</guid>

					<description><![CDATA[<p><a href="https://writerpara.com">Pa Raghavan</a></p>
<p>தமிழ்நாட்டில் ஆன்மிகம் தழைத்ததினும் பக்தி இயக்கம் ஆழமாக வேரூன்றியதன் தோற்றுவாய் இராஜராஜ சோழனின் காலத்தில் உள்ளது. அதை ஏன் அவன் அவ்வளவு முக்கியத்துவம் அளித்து ஊக்குவித்தான் என்பதற்குப் பின்னால் இருந்த சமூகத் தேவையும் தொலைநோக்கும் படித்துப் பார்த்தால் யாரையும் திகைப்படைய வைக்கும். பெரும்பான்மைத் தமிழர்களின் இன்றைய மதச்சார்பற்ற மனப்பான்மைக்கு வித்திட்டதும் அக்காலமே.</p>
<p>All rights reserved. © 2004-2025 Pa Raghavan .</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><a href="https://writerpara.com">Pa Raghavan</a></p>
<p>பொதுவாக, எழுதுதல் என்னும் செயலுக்கு நான் அதிக நேரம் எடுக்க மாட்டேன். ஆனால் எழுதுவதற்கு முன் என்னைத் தயாரித்துக்கொள்ள மிக அதிக நேரமாகும். இதனாலேயே பெரும்பாலும் இரவுகளில் மட்டுமே எழுதுவது வழக்கமாக இருந்தது. இரவுணவுக்குப் பிறகு அமர்ந்தால் நள்ளிரவுவரை எழுதுவேன். பிறகு உறங்கி எழுந்தால், அப்போது தொடங்கி மீண்டும் இரவு எழுத அமரும்வரை தயாரிப்புப் பணிகளை மட்டுமே செய்வேன்.</p>
<p>இதில் ஓர் அற்ப மகிழ்ச்சி எனக்குண்டு. நாள் முழுதும் என்னைக் காண்பவர்கள் நான் எப்போதும் வெட்டியாக இருப்பதாகவே நினைப்பார்கள். போதாக் குறைக்குப் பகலில் இரண்டு மணி நேரம் தூங்கும் வழக்கமும் உண்டென்பதால் முழுச் சோம்பேறி, வெறும்பயல், வீணன் என்று கருதாதிருக்கவே முடியாது.</p>
<p>உண்மையில் நான் வேறு, என் சிந்தை வேறு. நான் என்று நீங்கள் காணும் நபர் ஒரு கல்லைப போல அசையாது கிடந்தாலும் உள்ளுக்குள் ஓயாத மின்னோட்டமொன்று எப்போதும் இருக்கும். அது அன்றன்றைக்கு எழுத வேண்டிய அத்தியாயத்தைச் சிந்திக்கும். அதற்குத் தேவைப்படும் ஆதாரங்களைத் தொகுக்கும். தரவுகளைப் புனைவினுள் பொதிக்கும் வழி தேடும். அப்பணி முடிந்த பிறகு மொழியை தியானம் செய்யும். அந்தந்த அத்தியாயத்தின் சுருதியும் முழு நாவலின் சுருதியும் எப்படியும் வேறு வேறாகத்தான் இருக்கும். அது படிப்பவர்க்குப் புலப்படாமல் ஒற்றைச் சுருதியில் ஒருங்கிணைக்கும் பணியை ஓயாது மேற்கொள்ளும்.</p>
<p>இவ்வளவையும் செய்து முடித்துவிட்டு எழுத அமர இரவாகிவிடும். இவ்வளவு தயாரிப்புக்குப் பிறகும் எண்ணி வைத்தது ஒன்றாகவும் எழுதுவது வேறொன்றாகவும் வரும். அது சிக்கலில்லை என்றாலும் அந்தத் தயாரிப்பில்லாமல் என்னால் ஒரு சொல்லைக் கூட எழுத இயலாது.</p>
<p>ஆனால் உரியை எழுதத் தொடங்கியதில் இருந்து என் நடவடிக்கைகள் தலைகீழ் மாற்றம் கண்டன. பெரும்பாலான அத்தியாயங்களை அதிகாலைகளில் மட்டுமே எழுதியிருக்கிறேன். ஆனால், அதுவே வழக்கமாகிவிடாமல் சில அத்தியாயங்களைப் பகலிலும் சிலவற்றைப் பழைய வழக்கப்படி இரவிலும் எழுதியிருக்கிறேன். ஆனால் இதனை எழுதிக்கொண்டிருந்த நாள்களில் (இன்று இருநூற்றைம்பதாவது நாள்.) இதைத் தவிர இன்னொரு பணி என ஒன்றைச் செய்யவில்லை. எனவே சுய இடையூறுகளுக்கு இடமே இல்லாது போய்விட்டது. இரவு என்றும் பகலென்றும் பிரித்துப் பார்க்கத் தோன்றாமல், விழித்திருக்கும் பொழுதெல்லாம் இதிலேயே வாழ்வதால் இது சாத்தியமானது.</p>
<p>மற்ற நாவல்களின்போது இல்லாத சிக்கலொன்று உரியில் இருந்தது. கல்வெட்டுகள் படிப்பது. நான் சரித்திர ஆய்வாளனோ கல்வெட்டு ஆய்வாளனோ, குறைந்தபட்சம் அவ்வியலில் விருப்பம் உள்ளவனோ அல்லன். சரித்திரமும் அரசியலும் சாமானியனுக்கு சாமானியனின் மொழியிலேயே சொல்லப்பட வேண்டுமென்ற எண்ணம் கொண்டவன். எனவே இன்றைய சாமானியனான எனக்கு அன்றைய சாமானியனின் மொழியிலேயே எழுதப்பட்டிருந்தாலும் கல்வெட்டு எழுத்துகள் அந்நியமானவையே. ஆய்வாளர்களின் விளக்கமெல்லாம் இன்றைக்கு எளிதாகக் கிடைக்கின்றன என்றபோதும் பெரும்பாலும் நான் மூலத்தையே நாடுவேன். அதுதான் சிக்கல் இல்லாதது. வாட்சப் சேனலில் எழுதும் குறளும் பொருளும் வரை இதைத்தான் கடைப்பிடிக்கிறேன். குறளைப் படித்துவிட்டு எனக்குத் தோன்றும் பொருளை எழுதி வைத்துவிடுவது. பிறகு மற்றவர்கள் என்ன எழுதியிருக்கிறார்கள் என்று ஒரு பார்வை பார்த்துவிட்டு நான் எழுதியதைச் சுருக்கிப் பொருள் விளங்கச் செய்துவிட்டுப் பிரசுரித்துவிடுவேன்.</p>
<p>கல்வெட்டுகள் என்பவை ஒரு காலகட்டத்தின் சரித்திரத்தைப் பேசுபவை. பெரும்பாலும் மன்னர்களால் நேரடியாக விவரிக்கப்பட்டு, ஓலை நாயகர்களால் மொழியாக்கம் பெற்று, கற்கலைஞர்களால் செதுக்கப்பட்டவை. செதுக்கிய பிறகு பிழை திருத்தத்துக்கு வழியில்லை என்பதால் ஓலையில் எழுதும்போதே மிகத் துல்லியமான தரவுகளைத் தந்துவிடுவார்கள். (அதில் நேர்ந்த சில பிசகுகளே சரித்திர ஆராய்ச்சியாளர்களின் பிற்கால மோதல்களுக்கு வழி வகுத்தன.)</p>
<p>உண்மையில் அது ஒரு சுவாரசியமான இயலாகத்தான் இருக்க வேண்டும். என்னவோ என் மன அமைப்புக்கு அது சரிப்பட்டு வந்ததேயில்லை. எனவே கல்வெட்டுகளைப் படிக்க அதிக நேரம் எடுக்கிறது. பிறகு படித்ததை என் மொழியில் எழுதி வைக்கும் பணி. எதை எதை எங்கே இணைக்க வேண்டுமென்கிற திட்டம். எல்லா திட்டங்களையும் தகர்ப்பதுதான் நாவல் கலையின் சாகசம் என்றபோதும் திட்டமின்றிச் செயலில்லை.</p>
<p>இன்றைக்குச் சில தன்னார்வலர்கள் செய்து வைத்திருக்கும் வசதியால் தமிழி வடிவங்களையும் வட்டெழுத்து வடிவங்களையும் <a href="https://tamiljinavani.appspot.com/#/editor">நொடிப் பொழுதில் இன்றைய தமிழுக்கு மாற்றிப் படித்துக்கொள்ள முடிவது</a> வரம்தான். இதுவும் இல்லாவிட்டால் மிகவும் சிரமப்பட்டிருப்பேன்.</p>
<p>இன்னொன்று, இந்நாவலுக்காகத்தான் மிக அதிகப் பயணங்களை மேற்கொள்ள நேர்ந்தது. எங்கெங்கு சென்றேன், எத்தனை முறை சென்றேன் என்பதெல்லாம் பொருட்டே அல்ல. மொத்த நேரத்தையும் இதற்கே அளித்ததால்தான் இவையெல்லாம் முடிந்தன.</p>
<p>தமிழ்நாட்டில் ஆன்மிகம் தழைத்ததினும் பக்தி இயக்கம் ஆழமாக வேரூன்றியதன் தோற்றுவாய் இராஜராஜ சோழனின் காலத்தில் உள்ளது. அதை ஏன் அவன் அவ்வளவு முக்கியத்துவம் அளித்து ஊக்குவித்தான் என்பதற்குப் பின்னால் இருந்த சமூகத் தேவையும் தொலைநோக்கும் படித்துப் பார்த்தால் யாரையும் திகைப்படைய வைக்கும். பெரும்பான்மைத் தமிழர்களின் இன்றைய மதச்சார்பற்ற மனப்பான்மைக்கு வித்திட்டதும் அக்காலமே. எல்லா சாதியினரும் அர்ச்சகராகலாமென்று இன்று பெரிதாகப் பேசப்படும் விஷயத்தை முதல் முதலில் நடைமுறைக்குக் கொண்டு வந்தவன் இராஜராஜன். தாந்திரிக வழியிலான நரபலிகள், அதனை நிகர்த்த பிற மூடச் செயல்கள் வட மாநிலங்களில் இன்றும் புழக்கத்தில் உள்ளதை அவ்வப்போது வருகிற செய்திகளின் மூலம் அறிகிறோம். தமிழ்நாட்டில் அவையெல்லாம் அறவே ஒழிந்தது அவனது காலத்தில்தான்.</p>
<p>இராஜராஜன் திட்டமிட்டுத்தான் இவற்றையெல்லாம் செய்திருக்கிறான். ஆனால் எந்தத் தரப்பின் விமரிசனத்துக்கும் அவதூறுக்கும் தூற்றலுக்கும் இலக்காகாமல், மிகவும் சாமர்த்தியமாக, ஏற்கெனவே இருந்த சட்டகங்களைக் கலைக்காமலேயே காணாமலாக்கியிருக்கிறான். தமிழ்நாடு என்றில்லை. இந்தியத் துணைக்கண்டத்திலேயே இத்தனை அறிவுச் செழுமை மிக்க இன்னொரு மன்னன் இருந்திருப்பானா என்பது சந்தேகமே.</p>
<p>என் வியப்பெல்லாம் இம்மன்னன் செய்துள்ள இத்தகைய உண்மையான சாகசங்களை எந்தச் சரித்திரக் கதாசிரியரும் எப்படி எழுதாமலே விட்டார்கள் என்பதுதான். எழுதலாம் என்று முடிவு செய்தபோது நான் வகுத்துக்கொண்ட விதி, இது நிச்சயமாகச் சரித்திர நாவலாகிவிடக் கூடாது என்பது.</p>
<p>இன்று 171 ஆவது அத்தியாயத்தை எழுதி முடித்தேன். இதுவரை ஒரு காட்சியிலும் இராஜராஜன் என்கிற மன்னன் நேரில் தோன்றவில்லை. ஆனால் அனைத்து அத்தியாயங்களிலும் அவனேதான் நிறைந்திருக்கிறான்.</p>
<p>All rights reserved. © 2004-2025 Pa Raghavan .</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">19426</post-id>	</item>
		<item>
		<title>உரி: சில குறிப்புகள் – 8</title>
		<link>https://writerpara.com/archives/19419</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Para]]></dc:creator>
		<pubDate>Fri, 09 Oct 2026 17:25:42 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[உரி]]></category>
		<category><![CDATA[சொல்]]></category>
		<category><![CDATA[தயானந்த சரஸ்வதி]]></category>
		<category><![CDATA[நாவல்]]></category>
		<category><![CDATA[பிரம்மம்]]></category>
		<category><![CDATA[லாசரா]]></category>
		<category><![CDATA[வள்ளலார்]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://writerpara.com/?p=19419</guid>

					<description><![CDATA[<p><a href="https://writerpara.com">Pa Raghavan</a></p>
<p>சலம் &#8211; உரி &#8211; யதி மூன்றும் வேறு வேறு களம், வேறு வேறு காலம், வேறு வேறு மனிதர்களின் வாழ்க்கை. எந்த விதத்திலும் ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்பற்றது என்று நிறுவிவிடுவது மிகவும் சுலபம். ஆனால் எனக்கு இம்மூன்று நாவல்களும் ஒரு நாவலின் மூன்று அங்கங்கள் மட்டுமே. உலகில் வேறெந்தப் பகுதியிலும் இல்லாத அளவுக்கு இந்தியத் துணைக் கண்டத்தில்தான் ஆன்மிகமும் பக்தி இயக்கமும் பல்வேறு வடிவங்களில் பல்கிப் பெருகித் தழைத்திருக்கின்றன. இவ்வரிசையில் தத்துவங்களையும் சேர்க்க முடியும். ஆனால் [&#8230;]</p>
<p>All rights reserved. © 2004-2025 Pa Raghavan .</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><a href="https://writerpara.com">Pa Raghavan</a></p>
<p>சலம் &#8211; உரி &#8211; யதி மூன்றும் வேறு வேறு களம், வேறு வேறு காலம், வேறு வேறு மனிதர்களின் வாழ்க்கை. எந்த விதத்திலும் ஒன்றுடன் ஒன்று தொடர்பற்றது என்று நிறுவிவிடுவது மிகவும் சுலபம். ஆனால் எனக்கு இம்மூன்று நாவல்களும் ஒரு நாவலின் மூன்று அங்கங்கள் மட்டுமே.</p>
<p>உலகில் வேறெந்தப் பகுதியிலும் இல்லாத அளவுக்கு இந்தியத் துணைக் கண்டத்தில்தான் ஆன்மிகமும் பக்தி இயக்கமும் பல்வேறு வடிவங்களில் பல்கிப் பெருகித் தழைத்திருக்கின்றன. இவ்வரிசையில் தத்துவங்களையும் சேர்க்க முடியும். ஆனால் மேற்கத்திய நாடுகளில் ஆன்மிகமோ பக்தி இயக்கமோ பெரிய அளவில் தழைக்காவிடினும் தத்துவங்கள் உண்டு. அவை சார்ந்த ஆய்வுகள் உண்டு. வாத-விவாதங்கள் உண்டு. மதம் என்கிற நிறுவனமயமாக்கப்பட்ட கட்டமைப்பின் உறுதித்தன்மை அல்லது நெகிழ்வுத்தன்மையின் அடிப்படையில் இம்மூன்றின் இருப்பும் இயக்கமும் அளவில் வேறுபாடு கொள்ளும்.</p>
<p>சிறு வயதில் நான் வளர்ந்த சூழல் நூறு சதம் பக்தி இயக்க வழி வந்த குடும்ப உறுப்பினர்களால் வடிவமைக்கப்பட்டது. புரட்டாசி சனிக்கிழமை பெருமாளுக்கு மாவிளக்கேற்றி, அது மலையேறும் வரை என் அம்மா சாப்பிடமாட்டார். முழுத் திரியும் எரிந்து அணைய நேரமானாலும் காத்திருந்து, மலையேறும் கட்டத்தில் தன்னை மறந்து நெக்குருகிக் கண்ணீர் சிந்துவார். கோவிந்தா, நீ போகும்போது நான் செய்த பாவங்களையெல்லாம் மறக்காமல் மூட்டை கட்டி எடுத்துக்கொண்டு போய்விடு என்று தவறாமல் வேண்டுவார். அதுவரை விளக்கு &#8211; திரி &#8211; தீபம் என்று பார்த்துக்கொண்டிருப்பவன், திடுக்கிட்டு கோவிந்தன் என்றொரு தெய்வம் அதில் வந்து உட்கார்ந்திருப்பதைக் கவனிக்காமல் இருந்துவிட்டது குறித்து அதிர்ச்சி கொள்வேன். முந்தைய வருடம் கிடைத்த இந்த அதிர்ச்சி அடுத்த வருடப் புரட்டாசிக்கு நினைவிருக்காது. மீண்டும் மலையேறும் தருணத்தில் அம்மா கண்ணீர் சிந்திப் பாவ மன்னிப்புக் கேட்பார். நான் மீண்டும் அதிர்ச்சி கொள்வேன். பதினைந்து வயது வரை இது தவறாமல் நடந்து வந்தது நினைவிருக்கிறது. பிறகு மலையேறும் தருணம் வரும்போது விளக்கைப் பார்ப்பதை நிறுத்திவிட்டு அம்மாவின் கண்ணில் நீர் எப்போது வரும் என்று உற்று நோக்க ஆரம்பித்தேன்.</p>
<p>என் குடும்பம் வைணவப் பின்னணியைக் கொண்டது. திருக்கண்ணபுரம் சௌரிராஜப் பெருமாள் கோயில், சைதாப்பேட்டை பெருமாள் கோயில்களில் ஆண்டுக்கொரு முறை நடக்கும் உற்சவங்களில் ஆர்வமுடன் பங்கெடுப்பார்கள். என் அப்பா வழிப் பாட்டியின் சகோதரரும் (அப்பாவின் மாமா) அவரது குடும்பத்தாரும் திருக்கண்ணபுரம் கோயிலில் ஊழியம் செய்தவர்கள். பிறகு அக்குடும்ப உறுப்பினர்கள் சிலர் இடம் பெயர்ந்து சென்னைக்கு வந்தபோது மயிலாப்பூரில் மாதவப் பெருமாள் (அல்லது கேசவப் பெருமாள். சரியாகத் தெரியாது.) கோயிலில் பணி புரிந்தார்கள்.</p>
<p>ஒருமுறை என் அப்பாவின் மாமா எங்கள் வீட்டுக்கு வந்தார். அவர் வந்த நேரம் வீட்டில் நான் மட்டுமே இருந்தேன். அப்பாவும் அம்மாவும் வெளியே சென்றிருந்தனர். வாயிற்கதவுக்கு வெளியே நின்றிருந்தவரை நான் உள்ளே அழைத்தபோது கோபித்துக்கொண்டு வர மறுத்துவிட்டார். பிறகு அப்பா வந்ததும் சமாதானமாகி உள்ளே வந்தவர், என் அழைப்பை ஏற்க மறுத்ததன் காரணத்தைச் சொன்னார். நான் அப்போது கைலி அணிந்திருந்தேன்!</p>
<p>அத்தனை படுபயங்கர ஆசாரவாதிகள்.</p>
<p>என் பெரியப்பா வைணவ இலக்கியங்களில் ஆர்வமும் தேர்ச்சியும் மிக்கவர். ஆத்திகர் &#8211; பக்திமான்தான் என்றாலும் வைணவத்தினும் அவருக்கு இலக்கியமே பெரிது. தினமணியில் உதவி ஆசிரியராகப் பணியாற்றிப் பிற்காலத்தில் திருப்பெரும்புதூர் ஜீயராக வாழ்ந்து மறைந்த சேரா என்கிற சே. ராமானுஜாச்சாரியார் அவரது நெருங்கிய நண்பர். அவர் அப்போது திருமால் அடியார் குழாம் என்றொரு அமைப்பினை நடத்தி வந்தார். அதன் சார்பாகத் திருமால் என்றொரு மாதப் பத்திரிகை அந்நாளில் வந்துகொண்டிருந்தது. என் பெரியப்பா அதன் முக்கிய எழுத்தாளர்களுள் ஒருவர். என் அப்பாவும் அதில் நிறைய எழுதியிருக்கிறார். எல்லா ஆழ்வார் பாசுரங்களின் நயம் சார்ந்த கட்டுரைகள்.</p>
<p>அதுவல்ல விஷயம். அந்தத் திருமால் அடியார் குழாத்தினர் ஒருமுறை பாத யாத்திரையாக எங்கிருந்தோ எங்கோ சென்றுகொண்டிருந்தனர். வழியில் நாங்கள் அப்போது வசித்து வந்த கேளம்பாக்கத்துக்கு வந்தார்கள். எனக்கு அந்தக் காட்சி என்றும் மறக்காது. கொளுத்தும் வெயிலில் அவர்கள் கோவளம் செல்லும் தார்ச் சாலையில் நடந்து வர, கால் சுடாதிருப்பதன் பொருட்டுச் சாலையெல்லாம் குடம் குடமாகத் தண்ணீர் ஊற்றிக்கொண்டே ஒரு கூட்டம் சென்றது. சாலையோரம் என் அப்பாவுடன் நாங்கள் அனைவரும் காத்திருந்தோம். யாத்திரைக் குழுவினர் நெருங்கியபோது அப்பா, நடுச்சாலையென்றும் பாராமல் விழுந்து வணங்கியதைக் கண்டேன். அவர் வணங்கிவிட்டதால் எங்களுக்கும் வேறு வழியில்லை என்றாகி, நாங்களும் விழுந்து வணங்க நேர்ந்தது.</p>
<p>பிறகு அப்பா சொன்னார், திருமாலினும் அடியார் பெரியவர். அடியாரை வணங்குவது ஆண்டவனை வணங்குவதினும் பெரிது.</p>
<p>எங்கள் குடும்பத்தின் வேறொரு உறுப்பினர் ஒருவரும் இதனை இதே வடிவில் ஆண்டுதோறும் செய்வார். ஆனால் அது திருமால் அடியார் குழுவினருக்கல்ல. ஞானானந்த கிரி அல்லது அவரைப் போன்ற வேறொரு பக்தி இயக்க சன்னியாசியின் அடியார் குழாத்துக்கு. மிகச் சிறு வயதில் கண்ட காட்சி என்பதால் இப்போது சரியாக நினைவில்லை. திருவல்லிக்கேணி வீதியில் அந்த பஜனைக் குழாத்தினர் வரும்போது வெறுமனே விழுந்து வணங்குவதோடல்லாமல், சாலையிலேயே உருண்டு சுற்றி வந்து வணங்கும் அளவுக்கு அவரது பக்தி தீவிரம் மிக்கதாக இருந்தது.</p>
<p>பக்தி செய்யும் நேரத்தில் பக்திமானாகவும் மற்ற நேரங்களில் சாதாரண மனிதர்களாகவும் இருந்துவிட்டுப் போவதில் இவர்கள் யார் ஒருவருக்கும் எந்த இருப்பியல் சிக்கலும் இருந்ததில்லை. இதை மிகக் கூர்ந்து கவனித்திருக்கிறேன். ஆனால் நானொரு பக்திமானாக உருவெடுக்கத் தொடங்கிய நாள்களில் குற்ற உணர்வு மட்டுமே மனத்தில் மேலோங்கியிருந்தது. அதாவது, ஒரு சாதாரண மனிதனாக எனது செயல்பாடுகளில் ‘குற்றம்’ என்று நான் கண்டவற்றின் எண்ணிக்கை அதிகரித்துக்கொண்டே சென்றன. மறுபுறம் செய்கிற குற்றங்கள் அனைத்தையும் மன்னிப்பதற்குத்தான் கடவுள் இருக்கிறான் என்கிற எண்ணம் வீறு கொண்டெழும். என் அம்மாவின் கண்ணீர் பக்தியெல்லாம் ஒன்றுமேயில்லை என்று நினைக்கும் அளவுக்கு என்னுடையது, மாபெரும் கதறல் பக்தியாகவே பெருக்கெடுக்கும். ஆனால் பக்தி செய்து முடிந்ததும் மறக்காமல் பாவங்களையும் செய்யத்தான் செய்தேன். இது தந்த குற்ற உணர்வின் கனம் என் பக்தியினும் அதிகமாகிக்கொண்டே சென்றது. எந்த அளவுக்கென்றால், என் பக்தியே ஒரு போலி என்று நானே தீர்ப்பெழுதும் அளவுக்கு.</p>
<p>பிறகு படிக்கத் தொடங்கி, உணர்ச்சித் தளத்தில் தோன்றும் எதுவும் அத்தனை முக்கியமானதல்ல &#8211; பக்தி உள்பட என்னும் தெளிவு ஏற்பட்ட பின்பு மெல்ல மீண்டேன். யதியில் காட்டப்படும் பக்தி இயக்க ஈடுபாடு கொண்ட குடும்பம் பெரும்பாலும் என் குடும்பத்தின் சாயலில் வடிவமைக்கப்பட்டதுதான். அந்நாவலில், திருவிடந்தை ஆதி வராகப் பெருமாள் கோயில் வாசலில் உயிரை விட்டு ஒரு முழுநாள் பெருமாளைப் பட்டினி போடுவேன் என்று சொல்லும் பாட்டி என் உறவுக்காரப் பாட்டி ஒருவரின் சாயலில் உருவானவர்தாம். அவர் திருக்கண்ணபுரத்தில் வசித்து வந்தவர்.</p>
<p>ஒரு சரியான சாதாரண மனிதனாக வாழ்வில் இதுவரை செய்த நல்லவை-கெட்டவையைப் பட்டியலிட்டுப் பார்த்தால் கெட்டவையின் சதவீதம் நிச்சயமாக அதிகமாகத்தான் இருக்கும் என்று தோன்றுகிறது. அது அப்படித்தான் இருக்க முடியுமென்கிற தெளிவைப் பெற நான் நெடுங்காலம் காத்திருக்க நேர்ந்தது. மனித வாழ்க்கை பெரும்பாலும் பிசிறுகளினால் ஆனது. வரையறுக்கப்பட்ட ஒழுக்க விதிகளை மீறுவதுதான் மனித குலத்தின் ஆதார இயல்பு. எனவே என் வரையறைகளை நானே வகுத்துக்கொள்வதுதான் சரி என்கிற முடிவுக்கு வந்தேன். லாசரா ஓரிடத்தில் எழுதுவார். வேலி என்பது வசதிக்கு நகர்த்தி வைத்துக்கொள்வதுதான். ஆனால் மனிதனுக்கு வேலி முக்கியம்.</p>
<p>ஒரு காலத்தில் உக்கிரமான கிருஷ்ண பக்தனாக இருந்தேன். என் மனத்துக்குள் ஒலிக்கும் குரல் கிருஷ்ணனுடையதுதான் என்று முடிவே செய்திருந்தேன். ஹரே கிருஷ்ணா அறிமுகமாகி, அங்கே சென்றுவரத் தொடங்கிய பின்பு இது இன்னும் தீவிரமானது.</p>
<p>பிறகு சில காலம் தீவிரமான திருப்பதி பெருமாள் பக்தனாக இருந்தேன். மாதமொரு முறை திருப்பதிக்குச் சென்றுகொண்டிருந்தேன். துறவியாகித் திருப்பதியில் நிரந்தரமாகத் தங்கிவிட வேண்டும் என்றெல்லாம் ஒரு காலத்தில் திட்டமிட்டிருக்கிறேன். பிறகு அங்கு கிடைக்கும் இலவசச் சாப்பாடு மட்டுமே அந்த இடத்தை என் மனம் தேர்ந்தெடுத்ததன் காரணம் என்பதை உணர்ந்ததும் அவ்வெண்ணம் விலகியது.</p>
<p>எதிர்பாராத விதமாகக் கிடைத்த சில துறவியர் தொடர்பு, மிகத் தீவிரமாக வள்ளலாரைப் படிக்கத் தொடங்கியது இரண்டும் கிட்டத்தட்ட சம காலத்தில் நடந்ததால் மெல்ல மெல்ல என் ஆவேசங்கள் தணியத் தொடங்கின. <a href="https://www.vallalar.org/Tamil/VORG000000045B">கோயில் கோயிலாகச் சுற்றித் தீவிர சைவ சமயத் துறவியாகப் பதிகம் பாடிக்கொண்டிருந்த வள்ளலார் எந்தப் புள்ளியில் ஆதிப் பெருந்தனிமமன்றி அறிவதற்கும் தொழுவதற்கும் இன்னொன்றில்லையெனக் கண்டார்</a> என்பதை அறிந்த கணத்தில் என் கொதிப்புகள் முற்றிலும் தணிந்து போயின.</p>
<p>பிறகொரு சமயம் <a href="https://en.wikipedia.org/wiki/Dayananda_Saraswati">சுவாமி தயானந்த சரஸ்வதியைப்</a> படிக்கத் தொடங்கியபோதுதான் கிருஷ்ணன் என்பவன் ஒரு மன்னனே (ஜீவாத்மா) அன்றிப் பரமாத்மா அல்ல; நல்ல மன்னர்களைத் தொழுவது உலகெங்கும் உள்ள வழக்கமே என்று தெளிந்தேன். இந்நாவல்களுக்காக வேதங்களைப் படிக்க ஆரம்பித்தபோது பிரம்மம் என்கிற ஆதித் தனிமத்துக்கு உருவமில்லை, அது அவதரிப்பதில்லை என்று அதில் தெளிவாகச் சொல்லப்பட்டிருப்பதைக் கண்டேன். அது இருப்பது. அவ்வளவுதான்.</p>
<p>வாழ்வில் நொடிப் பொழுதும் நான் நாத்திகனாக இருந்ததில்லை, உணர்ந்ததில்லை. தோல்வியுறும், விரக்தியடையும் பொழுதுகளில்கூடப் பரம்பொருளைப் பழித்ததில்லை. ஆனால் பரம்பொருள்தான். கடவுள் அல்ல. கடவுள்கள் அல்லர்.</p>
<p>ஒரு நம்பிக்கையாளனாக இருப்பதென்பது எனக்கு நான் கட்டிக்கொண்ட வேலியல்ல. என் குடும்பமோ, சுற்றமோ தந்ததல்ல. நிச்சயமாக அல்ல. அது, இயற்கை எனக்கென அமைத்தளித்ததென்றே கருதுகிறேன். என் வசதிக்கு அதை நகர்த்திக்கொள்ளவே செய்கிறேன். என் இறை அதை அனுமதிக்கிறது.</p>
<p>எண்ணிப் பார்த்தால், கடவுளைக் குறித்த குழப்பங்களே மனிதச் சிந்தையின் பெரும் பகுதியை ஆக்கிரமிக்கின்றன. இதற்கு நாத்திகர்களும் விலக்கல்ல என்றே நினைக்கிறேன். கடவுளர் அனைவரும் மனிதன் கட்டமைத்த மதங்களின் உருவாக்கமே அன்றி வேறல்ல. எனவே என் இறையை நானே வடிவமைத்துக்கொள்வதுதான் எனக்கு வசதியாக இருக்குமென நினைத்தேன்.</p>
<p>எழுதத் தொடங்கியதில் இருந்து சொல்லன்றி இன்னொன்று என் சிந்தையை முழுமையாக நிறைத்ததில்லை. இறையென்பது முழுமையன்றி வேறில்லை. இது துலங்கிவிட்டபோது நான் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் என் செயலில் என்னைக் கரைத்துக்கொண்டேன். எழுதும்போது கவலைகளற்றவனாகிவிடுகிறேன். கவலையற்ற மனம் தவறு செய்யாது. தவறு நிகழாத இடத்தில் குற்ற உணர்வுக்கு இடமின்றிப் போய்விடும்.</p>
<p>இந்தத் தெளிவை எட்டித் தொட இத்தனை காலம் வேண்டியிருந்திருக்கிறது. அதனாலென்ன? எனக்கு நானே கொண்டாடிக் கொள்ள ஒரு தருணம். உரியின் கதை சொல்லி ஒரு நபரல்ல. ஒரு சொல்தான்.</p>
<p>சொன்னேன் அல்லவா? சொல்லே என் இறை.</p>
<p>All rights reserved. © 2004-2025 Pa Raghavan .</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">19419</post-id>	</item>
		<item>
		<title>உரி: சில குறிப்புகள் – 7</title>
		<link>https://writerpara.com/archives/19403</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Para]]></dc:creator>
		<pubDate>Tue, 06 Oct 2026 08:39:32 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[உரி]]></category>
		<category><![CDATA[உபநிடத வகுப்பு]]></category>
		<category><![CDATA[சுவாமி குருபரானந்தர்]]></category>
		<category><![CDATA[நாவல்]]></category>
		<category><![CDATA[பூர்ணாலயம்]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://writerpara.com/?p=19403</guid>

					<description><![CDATA[<p><a href="https://writerpara.com">Pa Raghavan</a></p>
<p>நெருப்பை நீரினால்தான் அணைக்க முடியும். இருளை ஒளியினால்தான் நிரப்ப முடியும். தனித்திருப்பதே பெருங்கூட்டத்தை ஆள்வதற்கு வசதி. இந்த எதிர்நிலை ஏற்பாடு, இயற்கையின் சூக்குமங்களுள் முக்கியமானது. உரியை ஒரு சார்வாகனும் ஒரு சித்தரும் கட்டியிழுத்துச் செல்வார்கள். இருவேறு விதமான சிந்தனைப் பள்ளியின் முழுமைக்குள் வாழ்பவர்கள் அவர்கள். இருவருக்கும் பொதுவானவை என்றால் சாதி மதமின்மை, உருவ வழிபாடின்மை, சடங்குகள் இல்லாமை போன்ற சிலவற்றைச் சொல்லலாம். மற்றபடி ஒன்றோடொன்று இணையவே வாய்ப்பற்ற இரு புள்ளிகள். இவ்விரண்டு புள்ளிகளையும் ஒரு நேர்க்கோட்டில் பொருத்துவதற்கு [&#8230;]</p>
<p>All rights reserved. © 2004-2025 Pa Raghavan .</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><a href="https://writerpara.com">Pa Raghavan</a></p>
<p>நெருப்பை நீரினால்தான் அணைக்க முடியும். இருளை ஒளியினால்தான் நிரப்ப முடியும். தனித்திருப்பதே பெருங்கூட்டத்தை ஆள்வதற்கு வசதி. இந்த எதிர்நிலை ஏற்பாடு, இயற்கையின் சூக்குமங்களுள் முக்கியமானது.</p>
<p>உரியை ஒரு சார்வாகனும் ஒரு சித்தரும் கட்டியிழுத்துச் செல்வார்கள். இருவேறு விதமான சிந்தனைப் பள்ளியின் முழுமைக்குள் வாழ்பவர்கள் அவர்கள். இருவருக்கும் பொதுவானவை என்றால் சாதி மதமின்மை, உருவ வழிபாடின்மை, சடங்குகள் இல்லாமை போன்ற சிலவற்றைச் சொல்லலாம். மற்றபடி ஒன்றோடொன்று இணையவே வாய்ப்பற்ற இரு புள்ளிகள்.</p>
<p>இவ்விரண்டு புள்ளிகளையும் ஒரு நேர்க்கோட்டில் பொருத்துவதற்கு எனக்கொரு மூன்றாம் தரப்பு தேவைப்பட்டது. அது இவ்விரண்டு தரப்புளுக்கும் முற்றிலும் தொடர்பற்ற ஒன்றாக மட்டுமே இருக்க முடியுமென்று தோன்றியது. எனவே வேதாந்தக் கல்வியில் சேர முடிவு செய்தேன்.</p>
<p>சலம் எழுதிய நாள்களில் தேவைக்குச் சில உபநிடதங்களைப் படித்திருக்கிறேன். தேவைக்குத்தானே தவிர, முழுமையாக அல்ல. படித்ததனைத்தும் விளங்கியதென்றும் சொல்ல இயலாது. அவசியமென்று கருதிய சில பகுதிகளை மட்டும் (குறிப்பாக முண்டகம் மற்றும் மாண்டூக்கியம்.) கற்றறிந்தோரிடம் கேட்டுத் தெளிந்து பிறகு எழுத ஆரம்பித்தேன்.</p>
<p>உரிக்கு முந்தைய தயாரிப்புக் காலத்தில்தான் குரு முகமாகவே பயின்றாக வேண்டிய கட்டாயத்தை உணர்ந்தேன். எனவே எனது மீச்சிறு மூளையின் தரத்துக்கும் தகுதிக்கும் அப்பாற்பட்டவற்றையும் உணரத்தக்க வகையில் சிடுக்கின்றிச் செலுத்தி, நிதானமாகவும் நேர்த்தியாகவும் விளக்கம் சொல்லித் தெளிவிக்கவல்ல ஒரு குருவினைத் தேடிக் கண்டடைந்தேன்.</p>
<p>அவர் பெயர் <a href="https://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%9A%E0%AF%81%E0%AE%B5%E0%AE%BE%E0%AE%AE%E0%AE%BF_%E0%AE%95%E0%AF%81%E0%AE%B0%E0%AF%81%E0%AE%AA%E0%AE%B0%E0%AE%BE%E0%AE%A9%E0%AE%A8%E0%AF%8D%E0%AE%A4%E0%AE%B0%E0%AF%8D">சுவாமி குருபரானந்தர்.</a> சுவாமி பரமார்த்தானந்தரின் நேரடிச் சீடரும் தயானந்த சரஸ்வதியிடம் சன்னியாச தீட்சை பெற்றவருமான சுவாமிகள், தூய வேதாந்த மரபின் வழி வந்தவர். தனி மனிதனுக்கும் உலகுக்கும் பரம்பொருளுக்குமான முத்தரப்பு உறவை உபநிடதங்களின் அடியொற்றி இவரளவுக்கு எளிமையாக விளக்கிச் சொல்வோர் நானறிந்து யாருமில்லை. சென்னையை அடுத்த உத்தரமேரூருக்கு அருகே கட்டியாம்பந்தல் என்ற கிராமத்தில் இவரது குருகுலம் அமைந்துள்ளது. அதற்குப் <a href="https://www.poornalayam.org/home/">பூர்ணாலயம் என்று பெயர்.</a></p>
<p>பள்ளி நாள்களில் நான் ஒழுங்காகப் படித்தவனல்லன். கல்லூரிக் காலத்திலும் வீணே அலைந்து திரிந்து இழந்தவை பல. பள்ளிக் கல்வியில் எதனால் என் மனம் குவியவில்லை என்று இன்றைய ஐம்பத்தைந்து வயதில் எண்ணிப் பார்த்துக்கொண்டிருப்பது பயனற்ற செயல். ஆனால் இன்று ஒவ்வொரு நாளும் சுவாமிகளிடம் ஒரு மணிநேரம் முற்றிலுமாக என்னை ஒப்புக் கொடுத்துவிடுகிறேன். எத்தனை பெரிய சிடுக்குள்ள தத்துவத்தையும் வரி வரியாகப் பிரித்து, பிறகு பதம் பதமாகப் பிரித்துப் பொருள் சொல்லி, மீண்டும் கோத்துக் கட்டி, ஒவ்வொரு சுலோகத்தின் உயிர் உறையும் புள்ளியையும் தரிசனமாக்கிவிடுவார்.</p>
<p>எண்ணிப் பார்த்தால் வியப்பாகத்தான் இருக்கிறது. படிக்கத் தொடங்கியபோது ஓரடிகூட முன்னால் எடுத்து வைக்க முடியாத அளவுக்கு வலுவாகத் தடுத்து நிறுத்திவிட்ட <a href="https://www.poornalayam.org/classes-recorded/upanishads/brhadaranyaka-upanishad/">ப்ருஹத்-ஆரண்யக-உபநிடதத்தை</a> ஓரளவேனும் விளங்கிக்கொள்ள வழி தேடித்தான் சுவாமிகளிடம் சென்றடைந்தேன். கடந்த ஓராண்டில் ப்ருஹதாரண்யகம், முண்டகம், தைத்ரியம் என மூன்றை நிறைவு செய்துவிட்டு இப்போது கைவல்ய உபநிடதப் பாடங்களில் இருக்கிறேன்.</p>
<p>சுவாமிகளின் அனைத்து வகுப்புகளும் அவரது பூர்ணாலயம் இணையத் தளத்திலும் யூட்யூபிலும் பதிவு செய்யப்பட்டுக் கிடைக்கின்றன. ஒவ்வொரு நாளும் காலை எழுந்ததும் என் முதற்பணி அவரது ஒரு மணி நேர வகுப்பு. நடக்கும்போது கேட்டுக்கொண்டே நடப்பேன். முடித்துவிட்டு வீட்டுக்கு வந்ததும் அன்றன்றைய பாடத்தைச் சுருக்கமாக எழுதி வைத்துவிட்டு, எனக்குத் தோன்றும் ஐயங்களையும் குறித்துக்கொள்வேன்.</p>
<p>ஆனால் விளக்கத்தை நான் தேடிச் செல்லவே வேண்டாத வண்ணம் மறுநாள் வகுப்பில் ஐயமென நான் குறித்த அனைத்துக்கும் அவர் விடையளித்துவிடுவார்.</p>
<p>சுவாமி குருபரானந்தரை இதுவரை நான் நேரில் கண்டு வணங்கவில்லை. உரியை முடித்துவிட்டுப் பூர்ணாலயத்துக்குச் செல்ல வேண்டுமென எண்ணியிருக்கிறேன்.</p>
<p>அவரை நான் கண்டடையாமல் இருந்திருந்தால் உரி நிகழ்ந்திருக்காது. எது இல்லாவிடில் இன்னொன்றில்லையோ, அது இறை.</p>
<p>தாள் பணிந்து வணங்குகிறேன்.</p>
<p>All rights reserved. © 2004-2025 Pa Raghavan .</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">19403</post-id>	</item>
		<item>
		<title>உரி: சில குறிப்புகள் – 6</title>
		<link>https://writerpara.com/archives/19385</link>
		
		<dc:creator><![CDATA[Para]]></dc:creator>
		<pubDate>Mon, 05 Oct 2026 01:55:33 +0000</pubDate>
				<category><![CDATA[உரி]]></category>
		<category><![CDATA[இராஜராஜ சோழன்]]></category>
		<category><![CDATA[உடையாளூர் கல்வெட்டு]]></category>
		<category><![CDATA[நாவல்]]></category>
		<category><![CDATA[பள்ளிப்படை]]></category>
		<guid isPermaLink="false">https://writerpara.com/?p=19385</guid>

					<description><![CDATA[<p><a href="https://writerpara.com">Pa Raghavan</a></p>
<p>சரித்திரம் சில வினாக்களுக்குத் தெளிவான விடை தரும். சிலவற்றுக்கு எவ்வளவு தேடினாலும் அகப்படாது. கவனியுங்கள். அது அகப்படாததுதான். இல்லாததென்றோ, கிடையாதென்றோ ஒன்றில்லை. உரியின் பொருட்டு இராஜராஜ சோழனின் காலம் குறித்த ஆய்வறிஞர்களின் புத்தகங்கள் அனைத்தையும் வரிசையாகப் படித்துக்கொண்டிருந்த நாள்களில் அத்தகு விடையற்ற வினா ஒன்று அனைத்துக்கும் மேலாக எழுந்து சூழ்ந்து நின்றது. ஆட்சிக்கு வந்த நாள் முதல் இறுதிவரை ஒரு மன்னன் என்னவெல்லாம் செய்தான், எப்படியெல்லாம் நல்லாட்சி தந்தான் என்பதை நடந்த விதமாகவே கல்வெட்டுகளிலும் செப்பேடுகளிலும் பதிவு [&#8230;]</p>
<p>All rights reserved. © 2004-2025 Pa Raghavan .</p>
]]></description>
										<content:encoded><![CDATA[<p><a href="https://writerpara.com">Pa Raghavan</a></p>
<p>சரித்திரம் சில வினாக்களுக்குத் தெளிவான விடை தரும். சிலவற்றுக்கு எவ்வளவு தேடினாலும் அகப்படாது. கவனியுங்கள். அது அகப்படாததுதான். இல்லாததென்றோ, கிடையாதென்றோ ஒன்றில்லை.</p>
<p>உரியின் பொருட்டு இராஜராஜ சோழனின் காலம் குறித்த ஆய்வறிஞர்களின் புத்தகங்கள் அனைத்தையும் வரிசையாகப் படித்துக்கொண்டிருந்த நாள்களில் அத்தகு விடையற்ற வினா ஒன்று அனைத்துக்கும் மேலாக எழுந்து சூழ்ந்து நின்றது. ஆட்சிக்கு வந்த நாள் முதல் இறுதிவரை ஒரு மன்னன் என்னவெல்லாம் செய்தான், எப்படியெல்லாம் நல்லாட்சி தந்தான் என்பதை நடந்த விதமாகவே கல்வெட்டுகளிலும் செப்பேடுகளிலும் பதிவு செய்வதன் மூலம் ஒரு காலகட்டத்தின் சமூக அரசியல் வரலாற்றை மிகத் தெளிவாகச் சோழர்கள் ஆவணப்படுத்திவிடுகிறார்கள்.</p>
<p>ராஜராஜன் மட்டும்தான் என்றல்ல. அவனது மகனாகட்டும், அவனுக்கும் பிறகு பட்டமேற்றவனாகட்டும், அதற்கப்பாலும் ஆட்சி புரிந்த சாளுக்கிய சோழர்களாகட்டும். நடந்தவற்றை எடுத்துச் சொல்லித் தமது இருப்பின் நியாயத்தைக் காலத்தில் பதிவு செய்யாமல் போகவேயில்லை.</p>
<p>டைரி எழுதும் வழக்கம் உள்ள மனிதனால் எழுதவியலாமல் போகும் பக்கமென்பது ஒன்றுதான். அது அவனது மரணம். அதைப் பிறர்தாம் பதிவு செய்து வைத்தாக வேண்டும். இராஜராஜனின் அறப்பணிகளையும் ஆட்சி முறையையும் அடுத்தக் கட்டத்துக்கு உயர்த்திச் சென்ற அவனது மகன் இராஜேந்திரனும் தன் தந்தையைப் போலவே ஏராளமான கல்வெட்டுகளை விட்டுச் சென்றவன்தான். ஆனால் இராஜேந்திரனின் கல்வெட்டுகளிலும் இராஜராஜனின் மரணம் குறித்த விவரங்கள் இல்லை. இராஜேந்திரனின் மகன் காலத்துக் கல்வெட்டுகளில் இராஜேந்திரனின் மரணம் குறித்த விவரங்களும் இல்லை.</p>
<p>மாமன்னர்களின் மரணத்தை விவரித்து எழுதி வைப்பதில் பயனில்லை; வாழ்ந்த காலத்தில் அவர்கள் புரிந்த சாதனைகள் எதிர்காலத்துக்குத் தெரிந்தால் போதுமென்பது சோழர்களின் பொதுவான கருத்தாக இருந்திருக்கலாம் என்று வைத்துக்கொண்டாலும், அவர்கள் சுட்டிக்காட்டிய பள்ளிப் படைகளைப் பாதுகாப்பதில் பின்னால் வந்த அரசுகளுக்கு என்ன சிக்கல் என்று தெரியவில்லை.</p>
<figure id="attachment_19389" aria-describedby="caption-attachment-19389" style="width: 700px" class="wp-caption aligncenter"><img data-recalc-dims="1" loading="lazy" decoding="async" data-attachment-id="19389" data-permalink="https://writerpara.com/archives/19385/img_3331" data-orig-file="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/IMG_3331.jpg?fit=700%2C648&amp;ssl=1" data-orig-size="700,648" data-comments-opened="0" data-image-meta="{&quot;aperture&quot;:&quot;1.8&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;iPhone SE (3rd generation)&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;1755956760&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;3.99&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;32&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0.0027624309392265&quot;}" data-image-title="IMG_3331" data-image-description="" data-image-caption="&lt;p&gt;குலோத்துங்கன் கல்வெட்டுச் செய்தி &lt;/p&gt;
" data-large-file="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/IMG_3331.jpg?fit=700%2C648&amp;ssl=1" class="size-full wp-image-19389" src="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/IMG_3331.jpg?resize=700%2C648&#038;ssl=1" alt="" width="700" height="648" srcset="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/IMG_3331.jpg?w=700&amp;ssl=1 700w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/IMG_3331.jpg?resize=650%2C602&amp;ssl=1 650w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/IMG_3331.jpg?resize=580%2C537&amp;ssl=1 580w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/IMG_3331.jpg?resize=320%2C296&amp;ssl=1 320w" sizes="(max-width: 700px) 100vw, 700px" /><figcaption id="caption-attachment-19389" class="wp-caption-text">குலோத்துங்கன் கல்வெட்டுச் செய்தி</figcaption></figure>
<p>தஞ்சைக்கும் கும்பகோணத்துக்கும் இடையிலுள்ள சிரிகாங்கேயபுரம் என்கிற உடையாளூரில் இராஜராஜனின் பள்ளிப்படை அமைந்துள்ளது. அங்கு புதைக்கப்பட்டிருந்த ஒரு பாணலிங்கத்தினை அடையாளமாகக் கொண்டு (ஆவுடை இல்லாமல்) அது இராஜராஜன் புதைக்கப்பட்ட இடமாக இருக்கலாம் என்று பண்டைய ஆய்வாளர்கள் கருதினார்கள். அதே இடத்தில் குலோத்துங்க சோழனின் கல்வெட்டு ஒன்று கிடைக்க, அதில் இராஜராஜனின் பெயர் இருந்திருக்கிறது. இத்தனைக்குப் பிறகும் அவ்விடம் இன்றும் எப்படி உள்ளதென்பதை நேரில் சென்று யாரும் பார்க்கலாம்.</p>
<p>பெரிய கோயிலுக்கு யுனெஸ்கோ அங்கீகாரமெல்லாம் உண்டு. அதைக் கட்டியவன் துயிலும் இடத்தைக் கண்டுகொள்ள யாருமில்லை. மாமன்னன் என்பர். மும்முடிச் சோழன் என்பர் (சேர சோழ பாண்டிய நிலம் மொத்தத்தையும் சேர்த்து ஆண்டவன் என்ற பொருளில்). திரிபுவனச் சக்கரவர்த்தி என்று பரவசப்படுவர். ஆனால் அவனது சமாதி இருக்குமிடத்தைச் சென்றடைய ஒரு பேருந்துப் பாதைகூட இராது.</p>
<p>இராஜராஜனின் சமாதி என்று சொல்லப்படுகிற இடத்துக்கு ஆய்வாளர்கள் வராமல் இல்லை. இன்று மிகச் சிறிதாக ஒரு கூரை அமைக்கப்பட்டு, லிங்கமொன்று வைக்கப்பட்டு, மலர் அலங்காரங்கள் செய்யப்பட்டு, ஒரு பழைய தகர அறிவிப்புப் பலகையும் வைக்கப்படாமல் இல்லை. ஆனால் அந்த ஏற்பாடும் அரசினுடையதல்ல. கிராமமென்று சொல்லவும் யோசிக்க வேண்டிய நிலையில் உள்ள &#8211; எளிதில் சென்றடைய வழியில்லாத அவ்விடத்தில் ஒரு சிலர் வசிக்கிறார்கள். அவர்களுள் ஒரு முதியவர் இராஜராஜனின் சமாதியைப் பார்த்துக்கொள்கிறார். அவருக்கு முன்னால் அவரது தகப்பனார். அவருக்கும் முன்னால் அவரது தகப்பனார். இவருக்குப் பிறகு இவரது வாரிசுகள் அதைத் தொடர்வார்கள். அது அம்மாமன்னனுக்கு அக்குடும்பம் தலைமுறை தலைமுறையாகச் செய்து வரும் மரியாதை. அது பல நூற்றாண்டுகளாகத் தொடரும் உறவாக இருக்கலாம். யார் அறிவர்?</p>
<p>ஆய்வாளர்களாலும் அகழ்வுத் துறை நிபுணர்களாலும் அரசுகளாலும் தொடர்ச்சியாக இவ்விஷயம் புறக்கணிக்க அல்லது ஒத்திப்போடப்பட்டு வருவதில் உள்ளது எழுதப்படாத சரித்திரமா, மறைக்கப்படும் சரித்திரமா என்கிற வினா எழுவது இயல்பு. உலகெங்கிலும் இருந்து ஆண்டுதோறும் எத்தனையோ ஆயிரம் பேர் தஞ்சைப் பெரிய கோயிலுக்குச் சுற்றுலாவாக வருகிறார்கள். மூலைக்கு மூலை நின்று வியந்து படம் எடுத்துக்கொள்கிறார்கள். அப்படியொரு கட்டடக் கலை அதிசயம் மீண்டுமொரு முறை எங்குமே நிகழவில்லை என்று சொல்லிச் சொல்லிச் சிலிர்த்துப் போகிறார்கள். ஆனால் கட்டுவித்தவன் கடைசியாகத் துயில்கொண்ட இடம் கவனிப்பாரற்றுத்தான் கிடக்கிறது. ஏன் இப்படி என்று யார் கேட்டாலும் பதிலளிக்க யாருமில்லை.</p>
<figure id="attachment_19390" aria-describedby="caption-attachment-19390" style="width: 700px" class="wp-caption aligncenter"><img data-recalc-dims="1" loading="lazy" decoding="async" data-attachment-id="19390" data-permalink="https://writerpara.com/archives/19385/img_3339" data-orig-file="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/IMG_3339.jpg?fit=700%2C933&amp;ssl=1" data-orig-size="700,933" data-comments-opened="0" data-image-meta="{&quot;aperture&quot;:&quot;1.8&quot;,&quot;camera&quot;:&quot;iPhone SE (3rd generation)&quot;,&quot;created_timestamp&quot;:&quot;1755957225&quot;,&quot;focal_length&quot;:&quot;3.99&quot;,&quot;iso&quot;:&quot;32&quot;,&quot;shutter_speed&quot;:&quot;0.0025125628140704&quot;}" data-image-title="IMG_3339" data-image-description="" data-image-caption="&lt;p&gt;தகரத்தால் ஆன அறிவிப்புப் பலகை&lt;/p&gt;
" data-large-file="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/IMG_3339.jpg?fit=700%2C700&amp;ssl=1" class="size-large wp-image-19390" src="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/IMG_3339.jpg?resize=700%2C700&#038;ssl=1" alt="" width="700" height="700" srcset="https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/IMG_3339.jpg?resize=700%2C700&amp;ssl=1 700w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/IMG_3339.jpg?resize=300%2C300&amp;ssl=1 300w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/IMG_3339.jpg?resize=250%2C250&amp;ssl=1 250w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/IMG_3339.jpg?resize=65%2C65&amp;ssl=1 65w, https://i0.wp.com/writerpara.com/wp-content/uploads/2026/10/IMG_3339.jpg?resize=45%2C45&amp;ssl=1 45w" sizes="(max-width: 700px) 100vw, 700px" /><figcaption id="caption-attachment-19390" class="wp-caption-text">தகரத்தால் ஆன அறிவிப்புப் பலகை</figcaption></figure>
<p>ஆட்சியில் இருப்பவர்கள் தஞ்சைப் பெரிய கோயிலுக்குச் சென்றால் பதவி போய்விடும் என்றொரு மூட நம்பிக்கை தமிழ்நாட்டில் உண்டு. ஆள்வோரும் மக்களும் இதனை நன்கறிவார்கள். இராஜராஜனின் சமாதியில் கைவைத்தாலும் அப்படி ஏதாகிலும் ஆகிவிடுமென்று யாரேனும் சோதிடர் எதையேனும் சொல்லி வைத்திருக்கலாம்.</p>
<p>உரியில் ஓரிடத்தில் கருவூர்ச் சித்தர், சார்வாகனிடம் சொல்வார், புலப்படாதவை அனைத்தும் இல்லாதவை என்றாகிவிடாது.</p>
<p>கிடைக்காத கல்வெட்டுகள், நிகழாத ஆய்வுகள், தோண்டப்படாத நிலங்களின் அடியில் சொல்லப்படாத சரித்திரமொன்று எக்காலத்திலேனும் படிக்கப்படக் காத்துக்கொண்டிருக்கிறது.</p>
<p>All rights reserved. © 2004-2025 Pa Raghavan .</p>
]]></content:encoded>
					
		
		
		<post-id xmlns="com-wordpress:feed-additions:1">19385</post-id>	</item>
	</channel>
</rss>