แปลกแต่จริง

ความกตัญญูของนก

2025-06-14T04:56:00.000-07:00

ท่านผู้อ่านคงจะสงสัยนะคะว่าทำไมผู้เขียนถึงนำภาพนกแม่ลูก 2 ตัวนี้มาลง มันเป็นเรื่องแปลกแต่จริงที่ผู้เขียนคิดว่า น่าจะนำมาเล่าสู่กันฟัง ถึงจะเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นมานานแล้วก็ตาม แต่มันก็ยังเป็นความทรงจำและความประทับใจของผู้เขียนที่ไม่อาจจะลืมได้เลย

เช้าวันหนึ่งขณะที่ผู้เขียนกำลังนั่งรับประทานอาหารเช้าอยู่ ก็ได้ยินเสียงดังที่หน้าต่างหน้าบ้าน ซึ่งเป็นกระจกบานใหญ่ เสียงเหมือนมีอะไรมากระทบอย่างแรง ผู้เขียนจึงได้รีบออกไปดูนอกบ้านก็พบว่ามีลูกนกตัวหนึ่งนอนหมดสติอยู่กับพื้น จึงได้เอามือค่อยๆ ช้อนจับลูกนกขึ้นมาแล้วสำรวจดูว่ามีบาดเจ็บตรงไหนบ้าง ปรากฏว่าไม่มีบาดแผลที่ไหนเลย มันคงจะบินมาด้วยความเร็วากจนมองไม่เห็นกระจกและอีกอย่างกระจกหน้าต่างใสมากเลยชนเข้าอย่างแรงจนสลบทันทีได้

ผู้เขียนได้นำกล่องกระดาษเล็กๆใบหนึ่งมาใส่ลูกนกที่กำลังนอนสลบอยู่นั้น แล้วจึงได้นำลูกนกลงไปนอนในกล่อง ปล่อยไว้นอกบ้าน สักครู่หนึ่งก็มีเสียงแม่นกร้องเรียกหาลูกบินวนเวียนอยู่บริเวณหน้าบ้าน ผู้เขียนคิดว่าคงจะเป็นแม่นกแน่นอน คงจะมาตามหาลูกน้อยที่เพิ่งหัดบิน แม่นกร้องเรียกลูกตลอดเวลา ผู้เขียนรู้สึกสงสารจับใจทั้งแม่นกและลูกนก จึงได้แต่ภาวนาขอให้ลูกนกปลอดภัยแล้วฟื้นโดยเร็ว

ลูกนกสลบไปนานร่วม 2 ชั่วโมง ก็ค่อยๆ ลืมตาขึ้นแล้วส่งเสียงร้องหาแม่ ผู้เขียนเห็นว่าลูกนกฟื้นแล้ว จึงได้นำออกจากกล่องแล้วปล่อยให้เขาบินไปหาแม่ หลังจากนั้นผู้เขียนก็ได้ใช้เวลาว่างในตอนบ่ายพักผ่อนเผลอหลับไป พอตื่นขึ้นมาสามีได้บอกกับผู้เขียนว่า "มีแม่นกมาหาเธอเขามาวนเวียนหาเธออยู่เป็นเวลานานแล้ว ออกไปดูสิ"

ผู้เขียนได้ออกไปดูข้างนอก ก็พบว่ามีแม่นกตัวหนึ่งสวยงามมาก เดินไปเดินมาอยู่ที่นอกชานเดินพอเห็นผู้เขียนยืนอยู่ที่นอกชาน เขาก็เดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าผู้เขียนแล้วผงกหัวเบาๆ ทำอาการกิริยาเหมือนว่า "ฉันขอบคุณมากนะที่ช่วยชีวิตลูกฉันไว้" ผู้เขียนก็พยักหน้ารับคำขอบคุณของแม่นก จากนั้นทั้งแม่นกและลูกนกก็ไม่มาปรากฏในสวนที่บ้านของผู้เขียนอีกเลย

เหตุการณ์ครั้งนี้ประทับใจผู้เขียนมาก เพราะว่าแม้แต่สัตว์เดรัจฉานยังรู้จักบุญคุณคน ถ้าคนเราไม่รู้จักบุญคุณคนที่เคยช่วยเหลือตนเอง ก็น่าอับอายสัตว์เดรัจฉานมาก ๆ เลยนะคะ การได้ช่วยชีวิตผู้อื่นให้รอดปลอดภัยจากภยันตรายต่างๆ เป็นความสุขและเป็นความประทับใจที่มิอาจลืมได้ เมื่อนึกถึงทีไรก็มีแต่ความสุขใจเสมอค่ะ

ผู้เขียนคิดว่าเรื่องราวนี้เป็นเรื่องที่แปลกแต่เป็นความจริงและเกิดขึ้นแล้วด้วยค่ะ

ขอบพระคุณมากค่ะสำหรับท่านที่แวะเข้ามาอ่านบทความนี้

งานประจำปีวัดฮินดูในสวิตเซอร์แลนด์

2014-07-30T13:50:00.000-07:00

เมื่อสองสัปดาห์ที่ผ่านมานี้ ฉันกับสามีได้มีโอกาสไปร่วมงานบูชามหาเทพของชาวฮินดู ซึ่งเขาได้จัดเป็นประเพณีทุกปี ตื่นเต้นมากที่จะได้ไปเห็นพิธีแห่องค์มหาเทพต่าง ๆ เรารีบไปตั้งแต่เนิ่น ๆ เพราะเกรงว่าจะไม่ที่จอดรถและคิดว่าคงจะมีคนมาร่วมงานเยอะมากกว่างานอื่น ๆ เริ่มแรกที่ไปถึงสถานที่งาน

บริเวณงานยังดูโล่ง ๆ อยู่ บรรยากาศรอบบริเวณวัดดูเหมือนจำลองมาจากอินเดียจริง ๆ เลยล่ะ มีเสียงปี่พาทย์ดังทั่วบริเวณงาน เราได้เข้าไปร่วมพิธีในเทวสถาน จึงได้รู้ว่าเราไม่ได้มาแต่เนิ่นอย่างที่คิดเลย มีผู้คนอยู่ร่วมประกอบพิธีมากพอสมควร ถึงแม้จะมีคนมายังไม่มากพอ ผู้ดำเนินพิธีก็ดำเนินการตามหมายกำหนดเป๊ะ ไม่มีการยืดหยุ่น เผลอแผล๊บเดียวคนเต็ม ดูสวยงามดีเพราะมีผู้หญิงใส่ส่าหรี่สวย ๆ นั่งเป็นกลุ่มเป็นระเบียบเรียบร้อย ส่วนผู้ชายถูกจัดให้นั่งแยกกัน รู้สึกว่าพวกเขาจะว่ายากกว่าผู้หญิง เชิญให้นั่งก็ไม่ค่อยอยากจะนั่ง พอใจที่จะยืนบังคนอื่นมากกว่า เราเองเป็นแขกรับเชิญก็ไม่จำเป็นต้องแยกกันนั่ง อันนี้ยกเว้นเองจ้ะ แต่เขาก็รู้กันเพราะเห็นพวกเรา รู้จักพวกเราตั้งแต่เริ่มสร้างวัดแล้ว พอวัดเสร็จก็ยังเป็นมิตรที่ดีต่อกันเหมือนเดิมอยู่ ที่วัดนี้ไม่มีโต๊ะวีไอพี ไม่มีฐานะแตกต่างกันระหว่างคนรวยคนจน ไม่มีการหวงของกิน เขาแจกให้ทุกคนในงานกินจนอิ่ม แล้วยังแจกอาหารและผลไม้บูชาให้นำกลับไปรับประทานที่บ้านอีกด้วย

ทางวัดได้เชิญพราหมณ์ผู้เก่งทางด้านพิธีกรรมและทางด้านร่ายพระเวทย์มาหลายท่านจากอินเดีย มีการร่ายเวทย์ยาว ๆ หลายบทประชันกัน ไพเราะน่าฟังมากเลย หลังจากร่ายเวทย์เสร็จแล้ว ก็มีการบูชาไฟ จากนั้นมีการแห่องค์มหาเทพต่าง ๆ เดินเวียนขวารอบเทวสถานขององค์พระศิวะ ๑ รอบ แล้วนำไปเดินรอบนอกสถานที่อีก ๑ รอบ เพื่อให้คนได้ร่วมปฏิบัติบูชา เช่น นำถาดผลไม้ไปบูชา หรือมีการบูชาด้วย

การไหว้เป็นระยะ ๆ ทุก ๆ ก้าวเดิน เดินหนึ่งก้าวแล้วก้มลงกราบกับพื้นดิน ๓ ครั้ง ทำจนกว่าจะนำองค์เทพกลับเข้าประทับในเทวสถานที่เดิม บางคนก็นอนกับพื้นดินแล้วกลิ้งตัวไปตามหลังรถประทับขององค์เทพตลอดทางรอบวัด พิธีกรรมของศาสนาฮินดูเคร่งครัดไปอีกแบบ ในเทวสถานจะมีองค์เทพประทับอยู่ พราหมณ์จะเป็นผู้ทำหน้าที่สรงน้ำเปลี่ยนเครื่องทรงเครื่องประดับให้องค์เทพทั้งหมดทุกวัน ๆ ละ ๓ เวลา โดยเฉพาะวันงานบูชาก็จะมีเครื่องทรงเครื่องประดับสวยงามเป็นพิเศษ ตามปรกติเราจะไม่ได้เห็นองค์เทพ ถ้าไม่ใช่วันงานบูชาเขาก็จะไม่เปิดเทวสถานให้เราได้ชมหรอก ที่วัดนี้จะมีการทำพิธีบูชาทุกเย็นวันศุกร์เป็นประจำ ชาวฮินดูไปวัดไม่เหมือนกับชาวพุทธ คนส่วนใหญ่จะไปมือเปล่ากัน ไม่มีดอกไม้หรืออาหารไปถวายพราหมณ์ เขาไปบูชาเทพเจ้าและขอพรด้วยสิ่งของที่ทางวัดจัดไว้ให้เช่าตามแต่ศรัทธา ไม่กำหนดราคา ไม่มีการถวายปัจจัยแก่พราหมณ์ ฉันก็เล่าตามที่เห็นมานั่นแหละ ส่วนรายละเอียดนั้นใครอยากทราบมากกว่านี้ก็ต้องค้นคว้าเองนะคะ เอาล่ะ...วันนี้ก็มีรูปสวย ๆ มาฝากด้วยนะ

ในงานนี้เดินไปรอบ ๆ วัดจะเห็นรองเท้าวางซ้อนอยู่ทั่วไป ที่วางรองเท้าที่ทางวัดจัดไว้ให้มีรองเท้าวางทับถมกันเยอะมาก กว่าจะหาเจอแทบหมดแรง ต่างคนต่างเขี่ยหารองเท้าของตนเอง ในที่สุดรองเท้าแต่ละคู่ก็แยกกันคนละทิศคนละทาง เราไปก่อนกลับก่อนก็เลยต้องเหนื่อยกับการตามหารองเท้า แต่ก็ขำดีนะ เห็นภาพเด็กแขกแล้วอดที่จะถ่ายรูปไม่ได้ เด็ก ๆ ก็ชอบเป็นดาราหน้ากล้องซะด้วยซิ....สำหรับนำเที่ยวงานประจำปีของชาวฮินดูก็ฝากไว้เพียงแค่นี้ก่อนค่ะ.

...........................

งานประจำปีวัดไทยในสวิตเซอร์แลนด์

2013-06-29T15:51:00.001-07:00

สวัสดีค่ะ ท่านผู้อ่านทุกท่าน.....เราไม่ได้พบกันหลายเดือนเลยนะคะ หวังว่าทุกท่านมีสุขภาพแข็งแรงดี ไม่มีโรคภัยไข้เจ็บเบียดเบียน ช่วงนี้ได้ยินข่าวเมืองไทยเกิดโรคไข้เลือดออกระบาดหนัก ฉันขอเอาใจช่วย ขอบารมีสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายและคุณความดีนานาประการ ที่ทุกท่านได้บำเพ็ญแล้วนั้น จงช่วยปกป้องคุ้มครองให้พ้นจากภัยพิบัติเถิด

วันนี้ฉันพร้อมด้วยครอบครัว ได้มีโอกาสไปทำบุญที่วัดศรีนครินทร์ฯ สวิตเซอร์แลนด์ เนื่องในโอกาสฉลองวัดครบรอบ 17 ปี งานนี้มีผู้ศรัทธาเลื่อมใสไปร่วมทำบุญกันหลากหลาย ถึงแม้ว่าอากาศไม่อำนวยความสะดวกนัก ฝนตกพรำ ๆ ตลอดเวลา รู้สึกหนาวหน่อย ๆ พอทนได้ คนไทยใจบุญเสมอ ไม่ว่างานบุญที่ไหนไปที่นั่น งานไทยที่ไหนก็แน่นที่นั่นเช่นกัน เพราะว่าคนไทยไม่ชอบความเหงาหงอย ชอบสนุกสนานรื่นเริงเป็นส่วนใหญ่ นอกจากนั้นคนไทยในสวิตเซอร์แลนด์ก็มีความรักและสามัคคีกันดี ถ้าดูภาพพจน์จากภายนอกแบบรวม ๆ

งานนี้ทางวัดได้นิมนต์พระสงฆ์จากเมืองไทยและจากต่างประเทศ มาร่วมประกอบพิธีทางพระพุทธศาสนาหลายรูป มีการเทศมหาชาติด้วย พระอาจารย์สมปอง พระนักเทศน์ชื่อดังจากเมืองไทยได้รับการนิมนต์ให้มาเทศน์ในงานนี้ด้วย แต่ฉันไม่ได้อยู่ร่วมฟังเทศน์มหาชาติหรอกนะ เพราะว่ามีกิจส่วนตัวที่ต้องทำ แต่ก็ได้มีโอกาสสนทนากับท่านหลวงพ่อเจ้าอาวาส ท่านเป็นกันเองสม่ำเสมอดี.....ไปทำบุญวันนี้ฉันก็ได้ร่วมทำบุญผ้าป่าสามัคคี, สมทบทุนซื้อที่ดินถวายวัดและบริจาคปัจจัยเพื่อซื้อของที่ระลึกถวายพระสงฆ์ที่มาร่วมพิธีทางศาสนาในครั้งนี้ด้วย ในโอกาสนี้จึงใคร่ขอเชิญท่านผู้อ่านทุกท่าน ร่วมอนุโมทนาบุญด้วยค่ะ

วันนี้ฉันก็ไม่ลืมที่จะเก็บภาพสวย ๆ มาฝากท่านผู้อ่านเช่นเคยจ๊ะ

ศาลพระแม่กวนอิมและศาลเสด็จพ่อ รัชกาลที่่ ๕

หลวงพ่อพุทธชินราชพระประธานในอุโบสถ

บริเวณงานด้านนอกวัด

หน้าพระอุโบสถ

สระปลาเงินปลาทอง

ด้านหน้าวัด

วันขึ้นปีใหม่ 2013 ของชาวฮินดู,สวิตเซอร์แลนด์

2013-05-06T14:49:00.000-07:00

สวัสดีค่ะ ท่านผู้อ่านทุกท่าน

ไม่ได้พบกันซะนานเลย หวังว่าทุกท่านคงสบายดีนะคะ หายไปนาน ๆ ท่านอาจจะคิดว่า ฉันหายเงียบไปไหน ไม่ได้หายไปไกลหรอกจ๊ะ ยังอยู่ที่เดิม ที่ไม่ได้ส่งบทความอีก ก็เพราะว่ามีแขกจากเมืองไทยไปเยี่ยม ไม่ใช่แขกฮินดูแต่ศรัทธาฮินดูมากเลย น้องสาวฉันเองค่ะ น้องคนนี้เมื่อปีที่แล้วก็ได้ไปทำบุญนมัสการพระธาตุเจดีย์ด้วยกันที่เมืองไทยหลายแห่ง ปีนี้เราไม่พร้อมที่จะไปทำบุญที่เมืองไทยอีก
เพราะว่าติดงานเปิดวัดฮินดู จึงได้เชิญน้องสาวไปร่วมงานเปิดวัดด้วย แต่เราขอทำวีซ่ากระชั้นชิดไปหน่อย ต้องรอวีซ่าร่วมสองสัปดาห์ พลาดโอกาสสำคัญ แต่ก็ยังโชคดีได้ร่วมงานขึ้นปีใหม่ ได้ร่วมบูชาเทพเจ้าต่าง ๆ ได้ถ่ายภาพสวย ๆ และแปลก ๆ ด้วย

คราวนี้ก็มีรูปภาพมาฝากท่านผู้ชม แต่ไม่ใช่ฝีมือฉันถ่ายหรอก น้องสาวเป็นคนถ่าย บางภาพมีแสงปรากฏที่ในจอของกล้อง เขาคิดว่าเป็นแสงสว่างข้างนอกจอ แต่พอเงยหน้าดูก็ไม่มีแสงอะไรปรากฏ พอดูในจอก็มีแสง ท่านผู้อ่านชมแล้วก็พิจารณากันเอาเองนะคะ ขณะที่เราถ่ายภาพอยู่นอกบริเวณวัด คิดว่าคงจะเป็นเวลาที่พระศิวะและพระแม่มหาอุมาเทวีกำลังเสด็จ เพราะว่าได้ยินเสียงชาวฮินดูก็พากันโห่ร้องอวยพร เสียงระฆังและเสียงปี่พาทบรรเลงดังสะนั่นกึกก้องไปทั่วบริเวณ

วิมานของพระศิวะก็จะค่อย ๆ เปิดประตูกางออกโดยพราหมณ์ผู้เป็นประธานในการประกอบพิธีบูชา ตอนที่เราเข้าไปในวัด แรก ๆ ผู้คนไม่มากนัก เผลอแผล็บเดียวคนหลั่งไหลมาจนแน่นวัด ตอนที่จะนำเครื่องบูชาไปถวายพระศิวะ เราแทบจะไม่ต้องเดินเลย ไหลไปตาม ๆ กัน หาความเป็นระเบียบไม่ได้เลย เวลาจะซื้อของบูชาก็สนุกไปอีกแบบ ใครมือยาวซื้อได้ก่อน ยื่นมือยื่นแขนข้ามศีรษะไปเลย จะศีรษะใครก็ตาม ไม่สนอะไรทั้งนั้น ชาวฮินดูก็แปลกหลาย ๆ อย่าง ถึงแม้ว่าจะอยู่ในประเทศเจริญ ๆ อย่างไร ก็ตาม พวกเขาอนุรักษ์ความไม่มีระเบียบวินัยและความไม่สะอาดอย่างเหนียวแน่นทีเดียว นี่ก็แปลกแต่จริงนะ.....เอาล่ะ..เพื่อไม่ให้เสียเวลาของท่านผู้อ่าน เรามาชมรูปภาพสวย ๆ กันดีกว่านะคะ

เป็นไงบ้างคะ......วัดฮินดูในสวิตเซอร์แลนด์สวยมั้ยคะ นี่ภายนอกยังไม่เสร็จเรียบร้อยน่ะ

งานเปิดวัดฮินดูในสวิตเซอร์แลนด์

2013-03-19T15:40:00.000-07:00

สวัสดีค่ะ ท่านผู้อ่านทุกท่าน

นานทีเดียวที่ไม่ได้พบกันที่บล็อกนี้ หวังว่าทุกท่านคงสบายดีนะคะ ฉันเองก็สบายดีเพราะว่าอากาศดี ไม่หนาวมากนัก แดดจ้าท้องฟ้าสว่างเต็มไปด้วยก้อนเมฆสีขาวตัดกับท้องฟ้าสีคราม นานแล้วที่ไม่ได้เห็นบรรยากาศธรรมชาติที่ปลอดโปร่งเช่นนี้ อากาศสดชื่น จิตใจก็พลอยสดชื่นไปด้วยและร่างกายก็กระฉับกระเฉงขึ้น เลยทำให้นึกถึงท่านผู้อ่าน เพราะว่าห่างเหินกันมานานแล้ว วันนี้ก็มีเรื่องน่าสนใจมาเผยแพร่จ๊ะ

เมื่อ ๒ วันผ่านมานี้ ฉันและครอบครัวได้มีโอกาสไปร่วมงานฉลองวัดฮินดู ซึ่งเริ่มสร้างมาตั้งแต่ปี ค.ศ.2008 บัดนี้การก่อสร้างก็เกือบเสร็จสมบูรณ์ ยังเหลือเพียงภายนอกยังไม่สมบูรณ์ดี ส่วนภายในเสร็จเรียบร้อย สามารถใช้ประกอบพิธีกรรมต่าง ๆ ได้ เมื่อวันศุกร์ที่ ๑๕ มีนา ที่ผ่านมานี้ องค์เทพเจ้าต่าง ๆ เช่น พระศิวะ พระแม่อุมาเทวี พระพิฆเนตร พระกฤษณะ พระตรีมูรติ และองค์เทพอื่น ๆ อีกมากมาย เพิ่งมาถึงวัดในตอนเช้า ในตอนเย็นวันนั้นทางวัดได้ทำพิธีอัญเชิญเทพเจ้าทุกองค์ เข้าประทับในแต่ละวิมาน ซึ่งตกแต่งเตรียมไว้อย่างสวยงาม ในพิธีเปิดวัดครั้งนี้ ทางสมาคมของวัดได้เชิญ Prister หรือพราหมณ์ มาทำพิธี...... ฉันเองไม่ใช่ชาวฮินดู ใช้สรรพนามไม่ถูกต้องนัก ต้องขอประทานโทษท่านผู้อ่านด้วยนะคะ

เราเป็นครอบครัวชาวพุทธ เป็นครอบครัวเดียวที่เข้าไปช่วยชาวอินดูสร้างวัด เพราะเขาทราบว่า สามีฉันมีประสบการณ์เกี่ยวการสร้างวัดไทยมาแล้ว จึงได้มาขอความช่วยเหลือ เราก็เข้าไปช่วยตั้งแต่ต้นจนจบ ก็ไม่ได้หวังสิ่งตอบแทนอะไร ทำด้วยความเมตตา เพราะมีความเห็นว่าแต่ละศาสนาก็สอนให้คนทำความดีละความชั่ว ส่วนตัวบุคคลที่เกี่ยวข้องกับศาสนา ก็มีอุปนิสัยแตกต่างกันไปตามการสะสมของแต่ละคน เราก็ร่วมพิธีกรรมกับเขาได้ เราไม่รังเกียจศาสนาอื่น ไม่หวังสิ่งตอบแทนจากพวกเขา แค่เขาเป็นมิตรกับเรา ๆ ก็พอแล้ว ในวันทำพฺิธีเบิกเนตรและพิธีปลุกเสกองค์เทพเจ้าทั้งหมด พราหมณ์ผู้เป็นใหญ่สูงสุดของศาสนาฮินดู ได้กล่าวขอบคุณผู้ที่เสียสละและให้ความช่วยเหลือในการก่อสร้างวัดในครั้งนี้ ได้มีการมอบผ้าคล้องคอให้เป็นเกียรติแก่บุคคล ๓ ท่าน ซึ่งเป็นบุคคลสำคัญที่ทำให้งานก่อสร้างวัดสำเร็จไปด้วยดี คือ ประธานสมาคมซึ่งเป็นชาวศรีลังกา, สถาปนิกชาวสวิส (สามีฉันเอง) และผู้จัดการ
บริษัทก่่อสร้าง - ตกแต่งภายในวัด ซึ่งเป็นชาวอินเดีย ในพิธีปลุกเสกองค์เทพครั้งนี้ ได้มีพราหมณ์ระดับใหญ่จากอินเดียและศรีลังกา ๑๐ ท่าน ร่วมกันทำพิธีปลุกเสกด้วย

ในวันแรกที่องค์เทพเข้าประจำวิมานแล้ว พราหมณ์ผู้เป็นใหญ่สูงสุดของศาสนาฮินดู ได้เชิญให้พวกเราทั้งครอบครัวนำน้ำมันไปทาองค์เทพทุกองค์เพื่อเป็นศิริมงคลแก่ตนเอง นับว่าเป็นโอกาสอันเป็นมงคลอย่างยิ่ง เพราะหลังจากนั้นแล้ว เราจะไม่มีโอกาสไปแตะต้องลูบองค์เทพได้อีกเลย องค์เทพนี้ทำด้วยหินแกรนิต พอถูกน้ำมันอาบชุ่มจนทั่วทั้งองค์ ก็จะกลายเป็นองค์สีดำขึ้นเงาแวววาวสวยงานมาก จะดูศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมาทันที ในวันที่ ๑๕ และวันที่ ๑๖ มีนาเป็นวันทำพิธีสำคัญภายใน มีผู้เข้าร่วมพิธีเฉพาะที่ได้รับเชิญเท่านั้น ในวันที่ ๑๕ นี้ ได้มีการสร้างสถานที่ประทับองค์พระศิวลึงค์ในตอนดึก ต้องสร้างให้เสร็จเรียบร้อยในคืนนั้น วันรุ่งขึ้นก็จะมีการแต่งองค์ทรงเครื่องสวยงาม มีการเปลี่ยนเครื่องทรงถึงสอง
ครั้ง วันที่ ๑๗ มีนาได้มีการทำพิธีบูชาสำคัญยิ่งในตอน ๙ โมงเช้า จะปิดประตูโบสถ์ไม่ให้คนภายนอกเข้า จะมีเฉพาะคณะพราหมณ์และผู้มีความสำคัญต่อวัด คณะกรรมการวัด เข้าร่วมพิธี เป็นพิธีบูชาไฟ ควันโหมมืดมัวไปทั่วโบสถ์ เสียงสวดร่ายเวทคาถา เสียงปี่พาทย์บรรเลง เสียงระฆังและเสียงผู้คนร้องอวยพรแด่เทพเจ้า ดังลั่นทั้งในโบสถ์และนอกโบสถ์ เมื่อเสร็จพิธีบูชาไฟแล้ว จึงเปิดประตูโบสถ์ให้คนภายนอกเข้าไปร่วมพิธีบูชาและไปไหว้ขอพรจากองค์เทพเจ้าต่าง ๆ ได้ตามต้องการ พิธีกรรมของศาสนาฮินดูเป็นพิธีที่ตื่นเต้นร้อนแรงเพราะเขาบูชาไฟกัน ก็แปลกดีและน่าสนใจด้วย......ต่อไปนี้ก็ขอเชิญชมรูปภาพพิธีบูชาไฟของชาวฮินดูเลยนะคะ

เครื่องบวงสรวงเทพเจ้้า

พิธีปลุกเสก

พิธีปลุกเสกองค์เทพเจ้า

คณะพราหมณ์ทำพิธีบวงสรวงพระศิวะ

วิมานของพระพิฆเนตร คณะพราหมณ์กำลังทำพิธีบวงสรวง

ท่านพราหมณ์ Somas Kandar โปรดผู้ศรัทธา

ผู้ศรัทธาทั้งเด็กและผู้ใหญ่ เข้าแถวรอเข้าบูชาและขอพรพระแม่อุมาเทวี

พระพิฆเนตรในเครื่องทรงสวยงาม

พระศิวลึงค์เพิ่งสร้างเสร็จสด ๆ ร้อน ๆ

พระแม่อุมาเทวีและองค์เทพเจ้าอื่น ๆ

เทพเจ้าแห่งดวงดาวนพเคราะห์ ๙ องค์

วิมานพระตรีมูรติ

วิมานขององค์เทพเจ้าต่าง ๆ ตกแต่งโดยกลุ่มช่างชาวฮินดูจากประเทศอินเดีย

เห็นภาพพิธีกรรมของศาสนาฮินดูแล้วเป็นไงบ้างค่ะ เป็นบุญตานะคะที่ได้ชม เพราะไม่มีโอกาสได้เห็นบ่อย ๆ ในงานนี้ฉันได้มีโอกาสคารวะท่านพราหมณ์ Somas Kandar ท่านเดินเข้ามาทักทายเป็นส่วนตัว
และได้ขอบคุณที่ให้สามีเข้าไปช่วยสร้างวัดในครั้งนี้จนสำเร็จ เพียงแค่นี้ฉันก็ปลื้มและประทับใจมากในความเป็นกันเองของท่าน ถึงแม้ท่านจะไม่เคยรู้จักเรามาก่อน แต่ท่านรู้เรื่องเกี่ยวกับความเป็นมาของการก่อสร้างวัดมาโดยตลอด เราไม่ต้องการรางวัลอะไร ได้ยินคำพูดที่จริงใจเป็นถ้อยคำสั้น ๆ เพียงแค่นี้เราก็ซาบซึ้งพอแล้วจ๊ะ......เรื่องของวัดฮินดูในนิมิต ( Hindu-Tempel Sri Manonmani Ammbal) ก็จบโดยสมบรูณ์เพียงแค่นี้จ๊ะ.....ขอขอบคุณทุกท่านมาก ๆ ค่ะ ที่ติดตามอ่านบทความบล็อกนี้มาโดยตลอด

...............................................

วัดฮินดูในสวิตเซอร์แลนด์

2013-01-15T16:13:00.000-08:00

สวัสดีค่ะ ท่านผู้อ่านทุกท่าน

นี่ก็ขึ้นปีใหม่มาได้สิบหกวันแล้ว เราก็พบกันเหมือนเดิมอีกนะคะ บล็อกแปลกแต่จริงก็ยังคงอยู่เหมือนเดิม ยังไม่เรื่องเล่าอีกเยอะ อย่าเพิ่งเบื่อนะคะ ฉันก็ขอขอบคุณทุกท่าน ที่แวะเข้ามาอ่านบล็อกนี้อยู่บ่อย ๆ แค่คลิกชมรูปภาพนิด ๆ หน่อย ๆ ก็ยังดีจ๊ะ เราไม่ว่ากัน.....ปีใหม่แล้ว ขอทุกท่านจงมีจิตใจผ่องแผ่วเบิกบาน มีแต่ความสุขกายสุขใจตลอดปี.......ต่อไปนี้ก็จะพาท่านไปชมวัดฮินดูในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ยังอยู่ระหว่างการตกแต่งภายใน ยังไม่เสร็จเรียบร้อย ตอนนี้ก็ถ่ายรูปได้ ถ้าเสร็จแล้วเขาไม่อนุญาติให้ถ่ายรูปภายใน ฉันก็ถือโอกาสถ่ายรูปสวย ๆ มาฝากท่านผู้อ่าน เมื่อวันที่ ๑ มรกราคม ชาวฮินดูได้จัดพิธีต้อนรับปีใหม่ เราได้รับเชิญไปร่วมพิธีด้วย งานนี้ผู้คนมาร่วมพิธีเยอะมากที่สุด แน่นวัดจนไม่มีที่จะยืน ถึงจะยืนนานหน่อยก็ต้องทนกัน จะกลับก่อนก็ไม่ถูกต้อง เพราะทุกคนต้องรับประทานอาหารทิพย์ให้อิ่มซะก่อน จึงจะกลับบ้านได้ และได้รับอากาหารทิพย์กลับไปบ้านทุกคนด้วย อาหารทิพย์ก็คือ อาหารมังสะวิรัติที่ทำบรวงทรวงเทพเจ้า อร่อย ๆ ทั้งนั้น วันปีใหม่เป็นวันที่ชาวฮินดูผู้หญิงและเด็ก ๆ ส่วนใหญ่จะแต่งตัวใส่ชุดส่าหรี่สวยเป็นพิเศษกว่างานอื่น ๆ ส่วนผู้ชายก็แต่งตัวสุภาพแบบสากล

ชมรูปภาพแล้วรู้สึกเป็นไงบ้างคะ.....ฉันเองไม่ใช่ชาวฮินดู แต่ก็ชอบไปดูไปร่วมพิธี ได้เห็นพิธีแปลก ๆ และที่สำคัญที่สุด คือ ได้มีส่วนในการสร้างวัดฮินดูที่ใหญ่ที่สุดในสวิตฯ เราเข้าไปช่วยเขาตั้งแต่เริ่มซื้อที่ดิน จนกระทั่งทุกวันนี้ก็ยังช่วยเหลือเกื้อกูลเขามาตลอด โดยไม่หวังสิ่งตอบแทนใด ๆ พวกเขามีความกตัญญูรู้คุณดีมาก ให้เกียรติและเป็นมิตรกับพวกเรามาโดยตลอด ไม่เสียแรงที่ได้เสียสละหลาย ๆ อย่างในการช่วยการสร้างวัดในครั้งนี้ ก็ถือว่าเป็นเรื่องแปลกแต่จริง เพราะประสบการณ์ที่เคยเข้าไปช่วยสร้างวัดไทยก็แปลกแต่จริงอีกแบบ แต่ฉันเชื่อว่าความจริงใจและความดีเป็นบุญที่ไม่มีใครสามารถลบ
ล้างได้ และที่สำคัญเทวดาและสิ่งศักดิ์สิทธิ์มีจริง ท่านเป็นพยานในการกระทำความดีหรือการกระทำความชั่วของมนุษย์ ใครปิดทองหลังพระ ก็ไม่ต้องกลัวนะคะ ว่าจะไม่มีคนเห็น สะสมแต่ความดีมาก ๆ เพื่อตนเองไว้ก่อน ไม่ใช่เพื่อให้คนอื่นสรรเสริญ.....ขอยุติเพียงแค่ดีกว่าน่ะ เดียวจะเซ็งกัน พบกันอีกนะคะ

.............................................

สวัสดีปีใหม่ 2556

2012-12-30T13:39:00.001-08:00

พรปีใหม่แด่.....ท่านผู้อ่านทุกท่าน

Happy new Year 2013

สุขสราญผ่องแผ้ว สดใส

ชีวิตเรืองโรจน์ไกล เกียรติก้อง

สมหวังดั่งตั้งใจ ปราโมทย์

เอมอิ่มคำแซ่ซร้อง ส่งให้สุขเสมอ

...............................

งานวัดไทยในสวิตเซอร์แลนด์ ปี 2012

2012-12-29T06:14:00.000-08:00

สวัสดีค่ะ ท่านผู้อ่านทุกท่าน

หวังว่าทุกท่านคงสบายดีนะคะ ช่วงนี้อากาศที่สวิตเซอร์แลนด์ไม่ค่อยหนาวมากเหมือนสัปดาห์ที่ผ่านมาวันนี้ท้องฟ้าสว่างสดใส หลังจากที่มืดมัวมาหลายวันแล้ว บางบ้านก็เริ่มเตรียมทำความสะอาดสวน หรือเตรียมทำสวนกัน แต่ก็เอาแน่อะไรไม่ได้ อากาศเปลี่ยนแปลงได้อย่างรวดเร็วเกินกว่าที่เราคิดซะอีก แต่คนสวิสมักจะเห่อเช่นนี้เสมอ พออากาสดีหน่อยก็จะรีบทำสวนกัน.....

วันนี้ฉันคิดว่าจะนำท่านผู้อ่านไปชมวัดอีกสักแห่งเป็นการปิดท้ายปีเก่าสำหรับบล็อกนี้ ปีใหม่ก็จะเล่าเรื่องใหม่ ๆ สู่กันฟังอีกจ๊ะ ก่อนอื่นก็ต้องขอขอบคุณทุกท่านเป็นอย่างมาก ที่ได้ติดตามอ่านบทความของฉันมาโดยตลอด เมื่อต้นเดือนธันวานี้ ฉันได้มีโอกาสไปทำบุญเนื่องในวัดลอยกระทงและวันเฉลิมพระชนมพรรษา วันนั้นเป็นวันแรกของฤดูหนาวที่มีหิมะตกในตอนเช้าอย่างมากมาย ปรกติเราจะออกไปเดินตามสวนสาธารณะหรือไม่ก็ไปเดินบนเขาใกล้ ๆ บ้าน วันนั้นหิมะตกสูงมากแทบจะเอารถออกจากอู่ไม่ได้ ต้องกวาดหิมะกันเป็นงานใหญ่ ในเมื่อไม่รู้จะไปไหนดีก็เลยตกลงไปวัดดีกว่า ได้ไปทำบุญด้วย พอไปถึงสถานที่งานก็ยังไม่ค่อยมีผู้คนมากนัก เพราะคนส่วนใหญ่มาจากต่างจังหวัดและการเดินทางไม่ค่อยจะสะดวกนัก แต่พอตอนสาย ๆ สักหน่อยผู้คนก็เต็มไปหมด วันนี้ก็มีรูปภาพสวย ๆ มาฝากด้วยจ๊ะ

วัดศรีนครินทรวราราม สวิตเซอร์แลนด์

ขออนุโมทนาในกุศลจิตของทุกท่าน

ขออุทิศส่วนกุศลให้แก่สรรพสัตว์

..........................................

ชมวัดห้วยมงคลและกราบนมัสการหลวงปู่ทวด อ.หัวหิน จ.ประจวบคีรีขันธ์

2012-12-28T07:44:00.003-08:00

สวัสดีค่ะ ท่านผู้อ่านทุกท่าน

นี่่ก็ใกล้จะสิ้นปี พ.ศ. ๒๕๕๕ เหลืออีกเพียงแค่ ๔ วัน ก็จะเริ่มปีศักราชใหม่แล้วนะคะ ท่านคิดจะไปทำบุญทำทานส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ที่วัดไหนคะ ถ้ายังไม่ทราบจะไปวัดไหนดี วันนี้ฉันก็จะขอแนะนำวัดที่น่าสนใจยิ่งวัดหนึ่ง คือ วัดห้วยมงคล ที่นั่นมีองค์เหมือนของหลวงทวดใหญ่ที่สุด ฉันได้ไปกราบนมัสการหลวงปู่มาแล้ว ประทับใจมาก ๆ เลย องค์เหมือนของหลวงปู่ใหญ่โตมาก มีผู้ศรัทธาเลื่อมใสหลวงปู่หลั่งไหลไปกราบนมัสการกันไม่ขาดสาย ไม่เฉพาะแต่พุทธศาสนิกชนเท่านั้น นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติเป็นจำนวนมาก พากันไปชมความวิจิตรและความยิ่งใหญ่ขององค์หลวงปู่ก็ไม่น้อยเลย สถานที่ประดิษฐานรูปเหมือนของหลวงปู่ ในบริเวณรอบ ๆ ได้จัดเป็นสวนหย่อมสวยงามมากสำหรับเป็นที่พักผ่อนแก่ผู้ไปชมหลวงปู่

วัดห้วยมงคล เป็นที่ประดิษฐานองค์เหมือนของหลวงปู่ทวดองค์ใหญ่ที่สุดในโลก เดิมชื่อว่า "วัดห้วยคด" ตั้งอยู่ในชุมชนบ้านห้วยคด ต.ทับใต้ อ.หัวหิน จ.ประจวบคีรีขันธ์ ต่อมาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงพระราชทานนามใหม่ว่า "วัดห้วยมงคล" ซึ่งปัจจุบันได้ใช้เป็นชื่อหมู่บ้าน วัด โรงเรียนและโครงการต่างๆ มากมาย

หลวงปู่ทวดหรือสมเด็จพะโคะ เป็นที่รู้จักของพุทธศาสนิกชนส่วนใหญ่ คงจะมีส่วนน้อยที่ไม่เคยรู้จักหไม่เคยได้ยินชื่อเสียงและกิตติคุณ หรือความศักดิ์สิทธิ์ของท่าน หลวงปู่ทวดมีอิทธิปาฏิหาริย์ต่าง ๆ มากมาย คนส่วนใหญ่จะรู้จักหลวงปู่ ในนามว่า "สมเด็จหลวงปู่ทวด เหยียบน้ำทะเลจืด"

ด้วยความเลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้าของชาวพุทธที่มีต่อหลวงปู่ทวด ทางฝ่ายภาครัฐและฝ่ายเอกชนจึงได้ร่วมกันสร้างองค์เหมือน "หลวงปู่ทวด" องค์มหึมาขึ้น ณ วัดห้วยมงคล เพื่อน้อมเกล้ากระหม่อมถวายเป็นพระราชกุศล เนื่องในวโรกาสเฉลิมพระชนมพรรษา ครบ ๖ รอบ สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ

องค์เหมือนของหลวงปู่ทวด เป็นองค์ใหญ่ที่สุดในโลก สร้างด้วยเนื้อโลหะผสม งดงามอลังการมาก มีขนานหน้าตักกว้าง ๙.๙ เมตร สูง ๑๑.๕ เมตร บนฐานสูง ๓ ชั้น ชั้นล่างกว้าง ๗๐ เมตร ยาว ๗๐ เมตร นอกจากนี้พระบรมราชินีนาถ ได้พระราชทานพระราชานุญาตให้คณะกรรมการจัดสร้างอัญเชิญพระนาภิไธยย่อ "ส.ก." ขึ้นประดิษฐานที่หน้าองค์รูปหล่อองค์หลวงปู่ด้วย

ขออนุโมทนาในกุศลจิตของทุกท่าน
ขออุทิศส่วนกุศลให้แก่สรรพสัตว์

...........................................

วัดถ้ำเสือ จ.กระบี่

2012-12-26T14:46:00.000-08:00

สวัสดีค่ะ ท่านผู้อ่านทุกท่าน

ท่านเคยไปเที่ยววัดถ้ำเสือ ที่ จ.กระบี่ กันหรือยังคะ ? ถ้ายังไม่เคยไปหรือยังไม่เคยรู้จักเลย วันนี้ฉันก็จะขอแนะนำให้รู้จักกันหน่อย เพราะเหตุว่าวัดนี้มีสิ่งที่น่าสนใจเยอะมาก ๆ ฉันไปมาแล้วเมื่อเดือนมีนา ศกนี้ ได้ไปโดยบังเอิญ เพราะว่าตั้งใจจะไปพักผ่อนที่กระบี่ บังเอิญนึกขึ้นได้ว่า ที่เมืองกระบี่มีวัดชื่อ "ถ้ำเสือ" หลวงพ่อจำเนียร เป็นเจ้าอาวาสอยู่ที่นั่น ฉันได้มีโอกาสทำบุญถวายเพลกับท่านที่บ้าน (สมาคมไทย - กวนอิม,สวิตเซอร์แลนด์) ที่สวิตเซอร์แลนด์ ครั้งนั้นท่านมีพระลูกศิษย์จากต่างประเทศติดตามไปด้วย ๓ รูป ครั้งแรกที่ได้กราบท่าน ฉันรู้สึกทึ่งในวาระจิตของท่านมาก ท่านได้ถามน้องสาวฉันว่า "โยมเหมือนในรูปไหม" ท่านทราบว่าน้องสาวฉันกำลังคิดในใจว่า "หลวงพ่อจำเนียรองค์จริงหรือปล่าว" แล้วท่านก็ถามขึ้นมาลอย ๆ น้องสาวตกใจพร้อมกับตอบอย่างรวดเร็วว่า "เหมือนค่ะ " ท่านเมตตาพวกเรามากทีเดียว ได้มอบเหรียญวัตถุมงคลหลายชนิด ไว้ให้พวกเราบูชาและคุ้มครองป้องกันตัว หลังจากนั้นก่อนที่ท่านจะกลับเมืองไทย ฉันได้มีโอกาสทำบุญกับหลวงจำเนียรอีกครั้ง และได้มีเวลาสนทนาธรรมกับท่านเป็นชั่วโมง ท่านได้ให้คำแนะนำเกี่ยวกับการปฏิบัติธรรม และได้แนะนำเกี่ยวกับการทำงานร่วมกับผู้อื่นซึ่งมีความรู้ต่างระดับ ต่างความสามารถ ซึ่งหมายถึงงานของสมาคม เมื่อฉันได้มีโอกาสไปถึงเมืองกระบี่ จึงนึกถึงหลวงพ่อ อยากจะไปกราบท่านและไปชมวัดด้วย ท่านบอกว่าที่วัดมีพระแม่กวนอิมองค์ใหญ่มาก ในที่สุดฉันก็ได้ไปวัดถ้ำเสือดังใจปรารถนา แต่ว่าเราไปถึงตอนค่ำแล้ว มัวแต่ไปหลงทางวนเวียนอยู่หลายรอบ หาป้ายเข้าวัดไม่เจอสักที วันนั้นหลวงพ่อไม่อยู่วัด เราก็เลยได้แค่เดินชมวัดและถ่ายรูปภาพมาฝากท่านผู้อ่านด้วยจ๊ะ

วัดถ้ำเสือตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ บ้านถ้ำเสือ ต.กระบี่น้อย อ.เมือง จ.กระบี่ พื้นที่บริเวณวัดประมาณ ๒๐๐ ไร่ เป็นพื้นที่ราบ หุบเขาและยอดเขา ชื่อวัดถ้ำเสือนั้นมีข้อสันนิษฐานว่า ในอดีตที่บริเวณนี้มีเสืออาศัยอยู่ ภายในถ้ำยังมีร่องรอยอุ้งเท้าเสือปรากฏอยู่บนหิน ส่วนความเป็นมาของวัดนี้ น่าจะมาจากพระธุดงค์ที่เดินทางจาริกผ่านมาสถานที่แห่งนี้ และได้อาศัยอยู่ตามถ้ำเพื่อประพฤติปฏิบัติธรรม ต่อมาชาวบ้านเกิดความศรัทธาเลื่อมใสเป็นจำนวนมาก จึงได้มีการก่อสร้างวัดขึ้นมาในเวลาต่อมา

วัดถ้ำเสือมีเป็นวัดที่ร่มรื่นและสงบ แวดล้อมด้วยต้นไม้ให ญ่ มีเขาล้อมรอบอยู่ทุกด้าน มีสถานที่วิปัสสนากรรมฐาน เป็นแหล่งโบราณคดีที่สำคัญถึงสองสมัย คือ สมัยก่อนประวัติศาสตร์ และสมัยแรกเริ่มประวัติศาสตร์ มีการขุดพบวัตถุโบราณหลายอย่าง เช่น เครื่องมือหิน พระพิมพ์ดิบ สิ่งก่อสร้างที่สำคัญได้แก่ พระอุโบสถ พระธาตุเจดีย์ระฆังใหญ่ หอประชุม รูปปั้นพระโพธิสัตว์กวนอิม พระธาตุเจดีย์ยอดเขาแก้ว พระพุทธรูปหยกขาว องค์พระศรีอริยะเมตไตรย์ ที่วัดนี้มีถ้ำเล็กถ้ำน้อยจำนวนมาก และมีลิงตัวเล็ก ๆ มากด้วย เพราะที่นั่นมีลักษณะเป็นสวนป่า จึงเป็นที่อยู่อาศัยของลิงป่า

ขอเชิญชมรูปภาพ วัดถ้ำเสือ จ.กระบี่

ขออุทิศส่วนกุศลให้แก่สรรพสัตว์

ชมวัดพระบรมธาตุไชยาราชวรวิหาร

2012-12-22T07:53:00.002-08:00

สวัสดีค่ะ ท่านผู้อ่านทุกท่าน

ทุกท่านสบายดีมั้ยคะ นี่ก็ใกล้จะหมดปีมะโมง หรือ ปี พ.ศ.2555 แล้ว บางท่านก็อาจจะเตรียมตัวเตรียมใจที่จะไปทำบุญทำทานตักบาตรไหว้พระ เพื่อเป็นสิริมงคลให้กับตนเองและครอบครัว บางท่านก็ยังไม่ทราบจะทำอะไรดี หรือจะไปที่ไหนดีในวันส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่ ถ้ายังไม่ทราบว่าจะไปเที่ยวที่ไหนดี ฉันขอแนะนำสถานที่ที่น่าไปเที่ยวและไปทำบุญทำทานด้วย ก็คือไปเที่ยวตามวัดต่าง ๆ ได้ทั้งความเบิกบานใจ อิ่มใจ ได้ชมความสวยงามของพระพุทธรูปอันเป็นองค์แทนของพระพุทธเจ้า ได้ชมความงามของวัดและปูชนียสถานภายในวัด แต่ละแห่งก็มีศิลปะและมีความวิจิตรพิสดารไม่เหมือนกัน ล้วนแต่น่าชมทั้งนั้น ตัวอย่าง เช่น ไปชมพระบรมธาตุไชยา ซึ่งเป็นปูชนียสถานที่สำคัญแห่งหนึ่งในวัดพระธาตุไชยาราชวรวิหาร วันนี้ฉันก็จะขอแนะนำท่านไปรู้จักกับ "วัดพระธาตุไชยาราชวรวิหาร" จังหวัดสุราษฏร์ธานี บางท่านก็คงจะยังไม่เคยไปทางภาคใต้ ก็ชมรูปภาพกันก่อนนะคะ เมื่อโอกาสก็ไปชมของจริง

วัดพระบรมธาตุไชยาราชวรวิหาร เป็นพระอารามหลวงชั้นเอก ชนิดราชวรวิหาร สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย ตั้งอยู่เลขที่ 50 ถนนรักษ์นรกิจ หมู่ 3 ตำบลเวียง อำเภอใชยา จังหวัดสุราษฏร์ธานี พระบรมธาตุไชยาเป็นสถานที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ ของพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า ซึ่งเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิที่สำคัญคู่บ้านคู่เมืองของจังหวัดสุราษฏร์ธานี และเป็นหนึ่งในสามของโบราณสถานอันศักดิ์สิทธิ์ ที่เคารพบูชาของภาคใต้ ได้แก่ พระบรมธาตุไชยา จ.สุราษฏร์ธานี, พระเจดีย์พระมหาธาตุวัดพระธาตุวรมหาวิหาร จ. นครศรีธรรมราช และพระพุทธไสยาสน์ในถ้ำคูหาภิมุข บริเวณวัดคูหาภิมุข จ.ยะลา

วัดพระบรมธาตุไชยา เป็นที่ตั้งของโรงเรียนวัดพระบรมธาตุไชยา โรงเรียนสงฆ์ และพิพิธภัณฑ์สถานแห่งชาติ ไชยา

ประวัติวัดพระบรมธาตุไชยา

วัดพระบรมธาตุไชยาราชวรวิหาร สร้างเมื่อ พุทธศตวรรษที่ 13-14 ในสมัยศรีวิชัย มีโบสถ์หันไปทางทิศตะวันตก เป็นโบราณสถาน รอบองค์พระธาตุมีเจดีย์เล็ก 4 ทิศ ล้อมรอบด้วยวิหารคต ซึ่งประดิษฐานพระพุทธรูปเก่าแก่ขนาดต่าง ๆ โดยรอบทั้ง 4 ด้าน เป็นสถานที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุของสมเด็จพระสัมมาสัมพุทะเจ้า ภาพเจดีย์พระบรมธาตุเป็นสัญลักษณ์ในดวงตราประจำจังหวัดสุราษฏร์ธานี และเป็นสัญลักษณ์ในธงประจำกองลูกเสือจังหวัดสุราษฏร์ธานี พระเจดีย์พระบรมธาตุมีความสูงจากฐานใต้ดินถึงยอด 24 เมตร ในสมัยรัชกาลที่ 5 ได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์ยอดเจดีย์ที่เดิมหักลงมาถึงคอระฆัง พระพุทธรูปทำด้วยศิลาสูง 104 เซ็นติเมตร ปางสมาธิประทับอยู่บนฐานบัว มีอายุอยู่ประมาณ พุทธศตวรรษที่ 11-12 แสดงถึงอิทธพลศิลปอินเดีย แบบราชวงศ์คุปตะ สกุลช่างสารนาถ ในพุทธศตวรรษที่ 14 ได้สร้างพระโพธิสัต์อวโลกิเตศวร (พระโพธิสัตว์ปัทมปาณี) สองกรสำริด ประติมากรรมในชวา (ประเทศอินโดนีเซีย) ภาคกลาง จารึกหลักที่ 23 เกี่ยวกับความสัมพันธ์ทางสกุลวงศ์ ของกษัตริย์แห่งศรีวิชัย (ไชยา) และราชวงศ์ไศเลนทรในชวาภาคกลาง ในพุทธศตวรรษที่ 15 ได้สร้างพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรสองกรศิลา ศิลปะจามพุทธ และในสมัยอยุธยาได้สร้างพระพุทธรูปศิลาทราย ศิลปะอยุธยา สกุลช่างไชยา

ขออุทิศส่วนกุศลให้แก่สรรพสัตว์

ชมพระบรมธาตุเจดีย์ นครศรีธรรมราช

2012-12-16T07:06:00.000-08:00

สวัดีค่ะ ท่านผู้อ่านทุกท่าน

หวังว่าทุกท่านคงสบายดีนะคะ ช่วงนี้ที่สวิตเซอร์แลนด์อากาศหนาวมาก ๆ เลย มีหิมะตกทั่วประเทศ ปีนี้หิมะตกมากกว่าเมื่อ ๓๐ ปีที่ผ่านมา ที่บริเวณบ้านฉันหิมะท่วมสูงประมาณ ๓๐ ซ.ม. ต้นไม้ใหญ่น้อยต่างโดนหิมะปกคลุมขาวสว่างไปหมด ก็สวยไปอีกแบบ แต่วันนี้อากาศเล่นตลก ฝนตกหนักทั้งวันหลังจากที่มีหิมะตกทุกวันเป็นเวลา ๑ สัปดาห์เต็ม หิมะเจอฝนก็ต้องแพ้ฝนอย่างแน่นอน ต้องละลายสลายตัวอย่างรวดเร็ว ความหนาวก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว จากที่หนาวเย็นมาก ๆ ก็กลายเป็นความหนาวชื้นเข้ามาแทน ทุกอย่างก็เป็นไปตามกฏแห่งธรรมชาติ ถ้าเราเข้าใจตามความเป็นจริง ไม่ว่าจะมีอากาศอย่างไรก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อชีวิต....เพื่อไม่ให้เสียเวลาของท่านผู้อ่าน ฉันก็จะขอเริ่มบทความเลยนะคะ

วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร ที่นครศรีธรรมราช ที่ฉันนำมาเล่าสู่ท่านฟังในวันนี้ ฉันเองก็เพิ่งเคยไปชมและได้มีโอกาสไปนมัสการพระธาตุเจดีย์ วัดนี้เป็นสถานที่เก่าแก่โบราณ เป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ เป็นสถานที่ที่สำคัญและเป็นมิ่งขวัญของเมืองนครศรีธรรมราช รวมทั้งพุทธศานิกชนด้วย ชาวเมืองนครเรียกวัดนี้ว่า "วัดพระธาตุ" พระธาตุเจดีย์ซึ่งประดิษฐานอยู่ในบริเวณวัด เป็นสัญลักษณ์ของจังหวัดนครศรีธรรมราช ในพระธาตุเจดีย์เป็นที่บรรจุ พระบรมสารีริกธาตุของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า จึงนับว่าเป็นปูชนียสถานที่สำคัญแห่งหนึ่งของภาคใต้ ปัจจุบันได้รับการประกาศจดทะเบียนเป็นโบราณสถานจากกรมศิลปากร พระธาตุเจดีย์เป็นสถาปัตยกรรมแบบล้านนา มีลักษณะที่เด่นคือยอดพระเจดีย์ซึ่งหุ้มด้วยทองคำแท้ มีเรื่องเล่าสืบกันมาว่า องค์พระธาตุเจดีย์หุ้มด้วยทองรูปพรรณและของมีค่ามากมายทั้งองค์นั้น ได้มาจากความเลื่อมใสศรัทธาของพุทธศาสนิกชน

วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร มีความแปลกเป็นพิเศษที่ไม่เหมือนใคร คือ มีเจดีย์องค์เล็ก ๆ เป็นบริวารองค์เล็ก ๆ เรียงรายล้อมรอบองค์พระเจดีย์ รวมทั้งหมด 149 องค์ เป็นเจดีย์ที่เหล่าลูกหลานของบรรพบุรุษได้สร้างไว้สืบต่อกันมาเรื่อย ๆ เพื่อสำหรับบรรจุอัฐิของญาติพี่น้องที่ล่วงลับไปแล้ว และขออธิษฐานขอให้ญาติได้มาเกิดในพุทธศาสนาอีกในภาพหน้า นอกจากนั้นยังมีความแปลกอีกอย่าง คือ องค์พระธาตุเจดีย์นี้ไม่มีเงาทอดลงพื้น ไม่ว่าแสงอาทิตย์จะส่องกระทบด้านใดก็ตาม นับเป็นความอัศจรรย์ซึ่งยังไม่มีผู้ใดให้เหตุผลได้

ที่วัดนี้มีพิธีปฏิบัติอย่างหนึ่งที่น่าสนใจ คือ การนำผ้าขึ้นธาตุ หรือถวายแก่องค์พระธาตุ ตามตำนานความเชื่่อของคนสมัยก่อนว่า หากผู้ใดได้นำผ้าขึ้นธาตุและเดินเวียนประทักษิณ (๓ รอบ) ณ ลานประทักษิณ ก็จะเป็นเสมือนดังการเข้าสู่นิพพานกลาย ๆ ถ้าอธิษฐานจิตขอพร ก็จะประสบความสำเร็จในสิ่งที่ตนได้อธิษฐานไว้ ทุก ๆ ปี ในวันมาฆบูชาและวันวิสาขบูชาจะมีงานประเพณีแห่ผ้าขึ้นธาตุ ซึ่งถือกันว่าเป็นงานบุญประจำปีของวัดนี้

ประวัตวัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร เดิมชื่อ วัดพระบรมธาตุ ตั้งอยู่ ถนนราชดำเนิน ตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครศรีธรรมราช จังหวัดนครศรีธรรมราช เป็นพระอารามหลวงชั้นเอกชนิด "วรมหาวิหาร" เป็นพุทธาวาสประจำเมือง ไม่มีพระภิกษุจำพรรษา เป็นธุระของชาวเมือง เจ้าเมืองและคณะสงฆ์ตลอดทั้งพุทธศาสนิกชนทั่วไปในภาคใต้ ได้ร่วมมือกันบำรุงรักษา เป็นวัดนิกายเถรวาท มีองค์พระประธานชื่อ
พระศรีศากยมุนีศรีธรรมราช

เมื่อ พ.ศ. 854 เจ้าชายทนทกุมาร และพระนางเหมชาลา และบาคู (แปลว่า นักบวช) ชาวศรีลังกาได้สร้างวัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร (เดิมชื่อ วัดพระบรมธาตุ นครศรีธรรมราช) พระเจดีย์องค์เดิม เป็นเจดีย์แบบศรีวิชัย คล้ายเจดีย์กิริเวเทระ ในเมืองโบโลนนารุวะ ประเทศศรีลังกา.....พ.ศ.1093 พระเจ้าจันทรภาณุได้
สร้างเมืองนครศรีธรรมราชขึ้น พร้อมกับการก่อสร้างพระเจดีย์ขึ้นใหม่เป็นเจดีย์แบบศาญจิ.....พ.ศ.1770
พระเจ้าจันทรภาณุ ได้บูรณะพระบรมธาตุเจดีย์ เจดีย์แบบลังกา ทรงระฆังคว่ำหรือโคว่ำ มีปล้องไฉน 52
ปล้อง สูงจากฐานถึงยอดปลี 37 วา 2 ศอก ยอดปลีของปล้องไฉน หุ้มทองคำเหลืองอร่าม สูง 6 วา(เท่ากับ 2 เมตร) 1 ศอก (เท่ากับ 0.50 เมตร) แผ่เป็นแผ่นหนา เท่าใบลานหุ้มไว้ น้ำหนัก 800 ชั่ง (เท่ากับ 960 กิโลกรัม) รอบพระมหาธาตุ มีเจดีย์ 158 องค์.....ในปี พ.ศ. 2155 และ พ.ศ. 2159
สมัยสมเด็จพระเอกาทศรถ ได้มีการซ่อมแผ่นทองที่ปลียอดพระบรมธาตุ.....ปี พ.ศ. 2190 สมัยสมเด็จพระเจ้าปราทอง ยอดพระบรมธาตุได้ชำรุดหักลง และได้มีการบูรณะสร้างใหม่.....ปี พ.ศ. 2275- 2301 lสมัยพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ได้มีการดัดแปลงทางเข้าพระสถูปพระบรมธาตุบริเวณวิหารพระทรงม้า.....พ.ศ. 2312 สมัยพระเจ้าตากสินมหาราช ได้ปฏสังขรณ์พระอารามทั่วไปภายในวัด และโปรดให้สร้างวิหารทับเกษตรต่ออกจากฐานทักษิณรอบองค์พระธาตุ.....สมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย เจ้าพระยานครศรีธรรมราช (พัด) ได้บูรณะพระวิหารหลวง วิหารทับเกษตร พระบรมธาตุที่ชำรุด ได้มีการปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว บูรณะกำแพงชั้นนอก วิหารทับเกษตร วิหารธรรมศาลา วิหารพระทรงม้า วิหารเขียน ปิดทองพระพุทธรูป.....ในปี พ.ศ 2457 สมัยพระบทสมเด็จพระมงกุฏเกล้าเจ้าอยูหัว ได้ติดตั้งสายล่อฟ้าองค์พระบรมธาตุเจดีย์......ปี พ.ศ. 2515 . 2517 บูรณปฏิสังขรณ์พระวิหารหลวง และพระอุโบสถ.....พ.ศ. 2530 ซ่อมแซมกลีบบัวทองคำที่ฉีกขาดเปราะบาง เสื่อมสภาพเป็นสนิม เสริมความมั่นคงแข็งแรงที่กลีบบัวปูนปั้น ในวันที่ 28 สิงหาคม 2530
พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จพระบรมโอรสาธิราชฯ สยามมกุฏราชกุมาร เสด็จอัญเชิญแผ่นกลีบบัวทองคำขึ้นประดิษฐานบนองค์พระบรมธาตุเจดีย์....พ.ศ. 2537 - 2538 บรณะปลียอดทองคำพระบรมธาตุเจดีย์และเสริมความมั่นคงปูนแกนในปลียอด ใช้งบประมาณทั้งสิ้น
50 ล้านบาท สิ้นทองคำ 141 บาท (มาตราชั่ง ตวง วัด ของไทย 1 บาท เท่ากับ 15.2 กรัม)......กรมศิลปากรได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษา วัดพระมหาธาตุวรมหาวิหาร เป็นโบราณสถาน ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่ม 53 ตอนที่ 34 วันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2479

ศาลเจ้าแม่ทับทิม ริมแม่น้ำเจ้าพระยา

2012-12-12T06:52:00.003-08:00

สวัสดีค่ะ ท่านผู้อ่านทุกท่าน

วันนี้พบกันอีกเช่นเคยนะคะ แต่เรื่องราวที่ฉันจะนำมาเล่าสู่กันฟังคราวนี้ ไม่เช่นเคยหรอกนะ เป็นเรื่องเกี่ยวกับ "ศาลเจ้าแม่ทับทิม" ซึ่งตั้งอยูที่ริมแม่น้ำเจ้าพระยา เป็นศาลที่เก่าแก่โบราณมากแห่งหนึ่ง มีผู้ศรัทธาไปกราบไหว้ขอพรท่านแม่ทับทิมอย่างไม่ขาดสาย ฉันเองก็เคยไปกับสามีมาแล้วถึง ๒ ครั้ง เวลานั่งเรือชมวิวริมแม่น้ำเจ้าพระยาทีไร ก็อดที่จะไปแวะกราบท่านแม่ทับทิมไม่ได้ ศาลท่านสงบและร่มเย็นดี ฉันคิดว่าบางท่านก็อาจจะยังไม่เคยเห็นศาลเจ้าแม่ทับทิมแห่งนี้ หรือยังไม่เคยไป วันนี้ก็ชมรูปกันไปก่อนนะคะ แต่ก่อนที่จะชมรูปภาพ ก็จะขอแนะนำประวัติย่อ ๆ ของเจ้าแม่ทับทิมด้วยจ๊ะ เพื่อท่านผู้อ่านที่ศรัทธาเลื่อมใสท่านแม่ทับทิม จะได้ปฏิบัติบูชาท่านอย่างถูกต้อง

ประวัติเจ้าแม่ทับทิม หรือ มาจอโปํ หรือเจ้าแม่เทียนโหวโจวโกว ซึ่งได้มีการบันทึกไว้มากมายหลายตำรา ทั้งที่เป็นการบันทึกของทางราชสำนักเป็นจดหมายเหตุ และการบันทึกของขุนนางเสนาบดีในพระราชสำนักของจีน เอกสารที่ได้บันทึกไว้ล้วนเป็นประโยชน์แก่ชนรุ่นหลังเป็นอย่างยิ่ง

เจ้าแม่ทับทิม มีนามเดิมว่า หลินโม่เหนียง เกิดเมื่อวันที่ ๒๓ เดือน ๓ ตามจันทรคติจีน พ.ศ.๑๕๐๓ ตรงกับปฐมราชวงศ์ซ่ง สมัยสมเด็จพระจักรพรรดิซ่งไท่จู่ หรือ เจ้าควงอิ้น เป็นปีเจี้ยนหลงที่หนึ่ง บิดามีนามว่า หลินเอวียนกง มารดามีนามว่า เฉินซื่อ บางตำนานว่า หวางซื่อ,,,,,,,สถานที่เกิดคือ เกาะเหมยโจว ซึ่งขึ้นกับเมืองจิงหัว หรือเมืองพูเถียนในปัจจุบันเป็นมณฑลฝูเจี้ยน หรือ ฮกเกี้ยน.......บรรพบุรุษที่สำคัญของหลินโม่เหนียงคือ หลินลู่กง (ลก) หรือ จินอานอํอง (หลิมฮู้ไท่ซือ หรือ หลินโหวไท่โส่ว กำเนิดเมื่อ พ.ศ. ๘๑๗ สิ้นพระชนม์ เมื่อ พ.ศ. ๘๙๙ ) คนสกุลหลินถือว่าท่านเป็นปฐมวงศ์แห่งสกุลหลินสายฮกเกี้ยนที่กระจายไปตามมณฑลใกล้เคียง ตลอดจนขยายไปตามประเทศแถบเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ .........หลินโม่เหนียง เป็นอีกท่านหนึ่งที่สืบสายสกุลหลินแห่งมณฑลฮกเกี้ยน เธอเป็นโหลนลำดับที่ ๗ ของเท่าน....สื่อจุงกุง ซึ่งเป็นเจ้าเมืองเสี่ยวโจว ในสมัยราชวงศ์ถัง (พ.ศ.๑๑๕๑-๑๔๔๐) ท่านบิดาของทวดคือ ท่านอี้กง เป็นเจ้าเมืองเกาโจวจิว และท่านทวดคือ ปอกิกกง เป็นแม่ทัพสมัยห้าราชวงศ์ แห่งราชวงศ์โจวครั้งหลัง คือสมัยสมเด็จพระจักรพรรดิซื่อจง และสมเด็จพระจักรพรรดิกงตี้ ทั้งสองพระองค์นี้ ความจริงสืบสายสกุลแซ่หลิน แต่ท่านใช้แซ่ไฉ (ฉั่ว) ขณะครองบัลลังค์ ด้วยเหตุผลทางการเมือง ท่านปอกิกกงได้ลาออกจากราชการ และอพยพครอบครัวไปอาศัยอยู่ที่บริเวณชายทะเลเซียงเหลี่ยงกัง
แห่งมณฑลฝูเจี้ยน.......บุตรชายคนหนึ่งของท่านปอกิกง คือ ฮูกง ซึ่งเป็นปู่ของหลินโม่เหนียง ได้เป็นข้าหลวงใหญ่แห่งมณฑลฝูเจี้ยน ท่านเอวียนกงเคยรับราชการในสำนัก ต่อมาได้อพยพไปอยู่เกาะเหมยโจว.....ท่านเอวียนกงและภรรยา มีบุตรทั้งหมดหกคน เป็นชาย ๕ คน คนสุดท้องเป็นหญิงคือ ซามปัํว มารดาอยากได้ลูกผู้หญิงอีกสักคน จึงได้สวดมนต์อ้อนวอนขอพรจากเจ้าแม่กวนอิม ขอให้ได้ลูกเป็นผู้หญิง ในคืนวันนั้นมารดาได้ฝันว่า เจ้าแม่กวนอิมได้เสด็จมาหา พร้อมกับมอบดอกไม้ให้ดอกหนึ่ง และให้รับประทาน หลังจากนั้นต่อมามารดาก็ตั้งครรภ์ เมื่อตอนคลอดได้มีปรากฏการณ์อัศจรรย์ยิ่ง บริเวณห้องนั้นเต็มไปด้วยแสงสว่างเจิดจ้ามากทั้งห้อง พร้อมด้วยกลิ่นหอมของดอกไม้อบอวล นอกจากนั้นชาวบ้านยังได้เห็นแสงสว่างเจิดจ้า จากท้องฟ้าทางทิศตะวันตกเฉียงเหนืออีกด้วย และปรากฏว่าเป็นเด็กแข็งแรงมีสุขภาพสมบูรณ์และไม่ร้องไห้เป็นเวลาหนึ่งเดือนหลังจากลืมตาดูโลกแล้ว บิดามารดาจึงตั้งชื่อเล่นให้ว่า "โม่" แปลว่า "เงียบขรึม"

หลินโม่เหนียงเป็นเด็กที่ฉลาดมากและมีพลังจิตเป็นพิเศษ เมื่อเธออายุได้ ๑๕ ปี ได้รับถาดทองเหลืองจากอสุรกายซึ่งโผล่ขึ้นมาจากสระน้้ำที่เธอและเพื่อน ๆ ได้ไปมองดูเสื้อผ้าของตนในน้ำแทนกระจก เมื่อเพื่อนเห็นอสุรกายโผล่ขึ้นมา ก็ตกใจกลัวจึงพากันหนีไป ส่วนหลินโม่เหนียงไม่กลัวจึงรับเอาถาดมาด้วยความกล้าหาญ จึงทำให้เธอมีพลังวิเศษมากขึ้นเรื่อย ๆ จนทำให้เธอมีความสามารถในการคาดการณ์ รู้เหตุการณ์ล่วงหน้าได้อย่างแม่นยำ และมีความรู้เกี่ยวกับสภาพฟ้าอากาศของท้องถิ่นด้วยการศึกษาดาราศาสตร์ เธอจึงประกาศให้ชาวประมงและนักเดินเรือ ได้รู้ก่อนที่พวกเขาจะออกทะเล คนในหมู่บ้านและหมู่บ้านใกล้เคียง ต่างก็ยอมรับในคำทำนายของเธอ นอกจากนั้นเธอยังมีความสามารถในการรักษาความเจ็บไข้ของชาวบ้านได้ด้วย รอบรู้เรื่องสมุนไพร จนกลายเป็นหมอประจำบ้านแห่งเกาะเหมยโจวตั้งแต่นั้นมา น่าเสียดายที่หลินโม่เหนียงเสียชีวิตตั้งแต่อายุยังน้อย แต่ก็ไม่ทราบแน่นอนว่าเมื่ออายุเท่าไหร่ เพราะบางตำราว่าเสียชีวิตเมื่ออายุ ๑๘ ปี บางตำราว่าเมื่อ ๒๘ ปี

สาเหตุของการถึงแก่กรรมของหลินโม่เหนียง
มีกล่าวกันไว้หลายสาเหตุ เช่น สาเหตุ ๑. คือ การกินเจตลอดชีวิต ทำให้ขาดสารอาหาร จึงเจ็บป่วยถึงเสียชีวิต แต่สาเหตุนี้คนส่วนใหญ่ไม่เห็นด้วย.....สาเหตุที่ ๒. คือ นางหลับไม่ตื่น ในวันนั้นได้มีปกฏิหาริย์พิเศษ ชาวบ้านได้เห็นเมฆหลากสีบนท้องฟ้า ซึ่งคนจีนเรียกว่า เซี้ยงฮุ้ง เป็นเมฆมงคลลอยมาจากภูเขาใกล้ ๆ และได้ยินเสียงมโหรีแว่ว ๆ อยู่เป็นเวลานานพอสมควร.....สาเหตุที่ ๓. ก่อนการเสียชีวิตนางได้ฝันว่าบิดาและพี่ชายออกทะเลไปหาปลา แล้วประสบกับพายุใหญ่ นางได้พยายามจะออกไปช่วย ขณะที่กำลังจะช่วยได้สำเร็จ มารดาของนางได้มาปลูกให้ตื่นเสียก่อน หลังจากนั้น ๒ วัน ฝันของนางก็ได้เป็นจริง บิดาและพี่ชายของนางออกทะเล ประสบกับพายุหนักและคลื่นใหญ่ทำให้เรือล่มจมหายไป เธอเสียใจมาก ที่ไม่สามารถช่วยบิดาและพี่ชาย ซึ่งเป็นบุคคลที่รักยิ่งได้ นางได้ตรอมใจตายในที่สุด

ชาวบ้านที่มีความรักใคร่และเคยได้รับความช่วยเหลือจากนางเสมอมา ต่างก็พากันยกย่องให้เป็น "หม่าโจ้ว" แปลว่า "เจ้าแม่ผู้ศักดิ์สิทธิ์" จึงได้สร้างศาลเจ้าเพื่อกราบไหว้ ต่อมาได้มีคนท้องถิ่นอื่นสร้างศาลเจ้าให้เจ้าแม่ตาม ๆ กัน อย่างแพร่หลายในเวลาต่อมา เพราะเหตุว่ามีความศรัทธาและนับถือเจ้าแม่มากขึ้น.....มีตำนานเล่าต่อ ๆ กันมาว่า ในสมัยราชวงศ์ซ่ง (พ.ศ. ๑๕๐๓ - ๑๘๒๒ ) การค้าทางทะเลกับต่างประเทศของชาวจีนแถบมณฑลฮกเกี๋ยนเจริญมาก เวลาที่เรือเกิดประสบภัย ชาวจีนนิยมสวดมนต์ถึงหม่าโจ้ว แล้วก็มักจะรอดภัยเสมอ.....ครั้งหนึ่งประมาณปี พ.ศ. ๑๖๖๕ ซ่งอุยฮ่องเต้ ได้ส่งทูตไปเจริญสัมพันธไมตรีกับประเทศเกาหลี ขณะเดินทางโดยเรือ ขบวนเรือของคณะทูตได้ประสบกับพายุกลางทะเล ขบวนเรือทั้งหมด ๘ ลำ ได้จมหายไป ๗ ลำ เหลือรอดเพียงลำเดียว ซึ่งเป็นลำที่ทูตลู่หยุนตี้โดยสารอยู่ ท่านทูตดีใจและตื้นตันใจมากที่รอดตายมาได้ ถึงกับรำพึงออกมาดัง ๆ ว่า "เป็นเทพเจ้าองค์ใดหนอ ที่มาช่วยชีวิตไว้" ลูกเรือคนหนึ่งเป็นชาวฮกเกี๋ยน ได้ตอบไปทันใดว่า "เป็นเจ้าแม่หม่าโจ้วมาช่วยเป็นแน่แท้" เมื่อทูตลู่หยุนตี้กลับถึงจีน ได้กราบทูลเรื่องราวการผจญภัยแล้วรอดตายอย่างอัศจรรย์ให้ฮ่องเต้งฟัง ฮ่องเต้ได้ประทับใจมากและโปรดให้อาลักษณ์เขียนป้ายคำว่า "ซุ่นจี้" แปลว่า ช่วยเหลือ สงเคราะห์ พระราชทานให้ไปติดไว้ที่หน้าศาลเจ้าแม่บนเกาะหมีจิว พร้อมพระราชทานบรรดาศักดิ์ให้เป็นท่านผู้หญิงซุ่นจี จากนั้นมาความนับถือและความศรัทธาในเจ้าแม่ทับทิม ก็เข้าสู่ราชสำนักของฮ่องเต้ ความศรัทธาในเจ้าแม่ทับทิมเพิ่มพูนขึ้นตามกาลเวลา โดยเฉพาะที่มณฑลฮกเกี๋ยนซึ่งเป็นถิ่นกำเนิดของท่าน ตลอดจนท้องถิ่นใกล้เคียงในแถบนั้น และแถบทุกจังหวัดและทุกอำเภอจะมีศาลเจ้าแม่ทับทิม ทั่วแผ่นดินจีนในท้องถิ่นที่อยู่ติดกับทะเลหรือแม่น้ำ จะมีศาลเจ้าแม่ทับทิมมากมาย

การบูชาเจ้าแม่ทับทิม..... บูชาด้วยผลไม้สุก ถ้าเป็นทับทิมจะดีมาก ๆ บูชาด้วยการตั้งนะโม ๓ จบ แล้วกล่าวนามของเจ้าแม่ "โอม เจ้าแม่ทับทิม" กล่าวด้วยความเคารพและด้วยความศรัทธาอย่างจริงใจ เมื่อปรารถนาจะให้ท่านเมตตาช่วยเหลือในยามทุกข์กายทุกข์ใจ ก็เล่าเรื่องความทุกข์นั้นให้ท่านฟัง จากนั้นก็เจริญความสงบจิตสักครู่ถวายท่าน ส่วนจะได้ผลมากน้อยเพียงไรนั้น ก็ต้องขึ้นอยู่ที่กรรมหนักหรือกรรมเบาที่ท่านได้กระทำไว้แล้ว

ศาลเจ้าแม่ทับทิม

ดอกไม้ในบริเวณหน้าศาลเหลืองอร่าม

สถานที่ประทับเจ้าแม่ทับทิม

สะพานทางสู่ศาลเจ้าแม่ทับทิม

ท่านใดต้องการทราบรายละเอียดเกี่ยวกับเจ้าแม่ทับทิมมากกว่านี้ ก็ค้นคว้าเองเพิ่มเติบได้นะจ๊ะ......โอกาสหน้าพบกันอีกค่ะ

ขออุทิศส่วนกุศลให้แก่สรรพสัตว์

ชมวัดพระศรีรัตนศาสดารามและพระบรมมหาราชวัง

2012-12-05T07:15:00.000-08:00

สวัสดีค่ะ ท่านผู้อ่านทุกท่าน

พอพูดถึงวัดพระแก้วมรกตทุกท่านก็คงจะทราบดี แต่ถ้าพูดถึงวัดพระศรีรัตนศาสดารามบางท่านอาจจะบอกว่าไม่รู้จัก ส่วนใหญ่จะชินกับชื่อ "วัดพระแก้ว" เพราะว่าเป็นสถานที่ประดิษฐานพระแก้วมรกตหรือพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร

วัดพระศรีรัตนศาสดาราม หรือวัดพระแก้ว เป็นวัดที่สร้างขึ้นในสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก พระองค์ได้ทรงโปรดให้สร้างขึ้นพร้อมกับการสถาปนากรุงรัตนโกสินทร์ เมื่อ พ.ศ.๒๓๒๕ ได้เสร็จสมบูรณ์ในปี พ.ศ.๒๓๒๗ สร้างขึ้นในเขตพระบรมมหาราชวัง ตามแบบวัดพระศรีสรรเพชญ์ สมัยอยุธยา วัดนี้อยูในเขตพระราชฐานชั้นนอก ทางทิศตะวันออกมีพระระเบียงล้อมรอบเป็นบริเวณ เป็นวัดคู่กรุง วัดนี้ไม่มีพระสงฆ์จำพรรษา ใช้สำหรับเป็นที่บวชนาคหลวงและประชุมข้าทูลละอองพระบาทถือน้ำพระพิพัฒน์สัตยา

วัดพระศรีรัตนศาสดารามมีพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากรหรือพระแก้วมรกตเป็นพระประธาน เป็นวัดที่มีความสำคัญมากวัดหนึ่ง เพราะว่าเป็นวัดที่ประดิษฐานของพระพุทธรูปคู่บ้านคู่เมืองของไทย หลังจากนั้นมาก็ได้มีการปฏิสังขรณ์ใหญ่ทุก ๆ ๕๐ ปี จนถึงรัชกาลปัจจุบัน

เมื่อครั้งโอกาสสมโภชกรุงรัตนโกสินทร์ครบ ๒๐๐ ปี ในปี พ.ศ.๒๕๒๕ ที่ผ่านมา ได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์ครั้งใหญ่ ซึ่งมุ่งอนุรักษ์สถาปัตยกรรมและศิลปกรรม อันเป็นมรดกชิ้นเอกของชาติ ให้ดำรงรักษาความวิจิตรและคุณค่าของช่างศิลป์ไทยไว้อย่างดียิ่ง เพื่อให้วัดนี้ดำรงอยู่คู่ประเทศชาติตลอดไป

ปีนี้ฉันได้มีโอกาสไปชมวัดพระแก้วและได้ไปกราบนมัสการหลวงพ่อแก้วมรกตด้วย จึงได้เก็บรูปภาพสวย ๆ มาฝากทุกท่านด้วยค่ะ

ขอขอบคุณมาก ๆ จ๊ะ ที่แวะเข้ามาเยี่ยมชมบล็อกนี้บ่อย ๆ ...... โอกาสหน้าพบกันอีกนะคะ.....

...............................................

วัดไทยในสวิตเซอร์แลนด์

2012-12-02T14:05:00.003-08:00

สวัสดีค่ะ ท่านผู้อ่านทุกท่าน

ไม่ได้พบกันตั้งนาน ทุกท่านเป็นไงบ้างคะ หวังว่าคงจะสบายดี ถ้าไม่สบายก็ขอเอาใจช่วยให้หายเร็ว ๆ นะคะ.....สำหรับฉันวันนี้รู้สึกไม่ค่อยสะดวกสบายนัก เช้าตื่นมาก็ตกใจที่เห็นหิมะจับต้นไม้รอบบริเวณบ้านขาวไปหมด ไม่รู้เรื่องเลยว่าหิมะตกตั้งแต่เมื่อไร คงจะตกทั้งคืนถึงได้มากมายเช่นนี้ ตั้งใจว่าตอนบ่ายวันนี้จะไปทำบุญทอดผ้าป่าที่วัดศรีนครินทร์ ฯ ตอนเช้าก็จะต้องไปเดินออกกำลังแข้งขาสักครึ่งชั่วโมงบนภูเขาที่ไหนสักแห่ง แต่ปรากฏว่าไม่สะดวกในการเดินทาง เลยต้องเปลี่ยนโปรแกรมใหม่ ไปทำบุญตอนเช้าดีกว่า จะได้นำบุญและรูปภาพสวย ๆ มาฝากท่านผู้อ่านด้วย ใครอยากได้บุญก็อนุโมทนานะคะ ต่อไปนี้ก็ขอเชิญชมรูปภาพสวย ๆ จ๊ะ

นี่แหละค่ะ วัดศรีนครินทร์ฯ ที่ชาวไทยและชาวต่างชาติได้ร่วมใจกันสร้างในประเทศสวิตเซอร์แลนด์จนสำเร็จไปด้วยดี......ขออนุโมทนาในกุศลจิตของทุกท่านด้วยค่ะ

................................................

ชมพระราชวังบางปะอิน

2012-11-15T14:10:00.000-08:00

สวัสดีค่ะ ท่านผู้อ่านทุกท่าน

ก่อนอื่นฉันต้องขอขอบคุณทุกท่านมาก ๆ ด้วยค่ะ ที่ได้ติดตามอ่านบทความของฉันมาตลอด ฉันจะดีใจและขอบคุณทุกท่านเป็นอย่างยิ่ง ถ้าท่านสละเวลาเขียนไปติเตียนกันบ้าง เมื่อพบข้อความใดที่ไม่สมควรหรือไม่ถูกต้อง บางครั้งภาษาหรือสำนวนที่เขียนอาจจะไม่ถูกต้องดีนัก เพราะได้ห่างเหินการเขียนมานานมาก

ท่านผู้อ่านเคยไปชมพระราชวังบางปะอินมั้ยคะ ? ถ้าท่านยังไม่เคยไปเลย ฉันก็จะขอเชิญชมภาพสวย ๆ เกี่ยวกับพระราชวังที่บล็อกนี้ก่อนนะคะ แล้วเมื่อท่านมีโอกาสก็ค่อยไปชมของจริงกัน ฉันเองก็เพิ่งจะได้เห็นพระราชวังบางปะอินจริง ๆ เมื่อเดือนมีนาคม ศกนี้เอง หลังจากที่ได้ไปชมวัดพระศรีสรรเพชญ์แล้วก็ได้เดินทางต่อไปยัง ต.บ้านเลน อ.บางปะอิน เพื่อชมความงามของพระราชวังบางปะอิน เคยเห็นแต่รูปภาพ พอไปเห็นจริง ๆ แล้ว รู้สึกว่าของจริงสวยกว่าหลายเท่า สถานที่กว้างใหญ่สวยงามและร่มรื่นมาก มองไปทางทิศไหนก็งามตาไปหมด ประทับใจมากเลยและภูมิใจมากด้วยล่ะ ที่ประเทศไทยของเรามีสถานที่เก่าแก่โบราณตั้งแต่สมัยกรุงศรีอยุธยา บรรพบุรุษสามารถทนุบำรุงรักษากันสืบต่อมาและยังสามารถใช้ประโยชน์ได้จนถึงปัจจุบันนี้ด้วย พระมหากษัตริย์ในแต่ละรัชสมัย ทรงมีพระปรีชาสามารถไม่ยิ่งหย่อน พระองค์ทรงเห็นความสำคัญในการบูรณะสถานที่สำคัญ ไม่เฉพาะแต่สถานที่สำคัญทางพระพุทธศาสนาเท่านั้น สถานที่พระราชวังโบราณก็ยังได้รับการบูรณะด้วยเช่นกัน เพื่อเป็นประโยชน์ต่อชนรุ่นหลังต่อไป

บางท่านอาจจะเคยไปชมพระราชวังบางปะอินมาแล้ว แต่ก็อาจจะไม่ค่อยรู้ประวัติความเป็นมาของสถานที่สำคัญแห่งนี้มากนัก หรือบางท่ารู้แล้วจะไม่อ่านก็ไม่เป็นไรจ๊ะ ต่อไปนี้ก็จะขอเสนอประวัติย่อ ๆ ของพระราชวังบางปะอินไว้ ณ ที่นี้ด้วย เพื่อประโยชน์ของท่านผู้เข้าชมด้วยจ๊ะ

ประวัติ

มีเรื่องเล่าว่า ในสมัยกรุงศรีอยุธยา เมื่อครั้งสมเด็จพระเอกาทศรถ ยังทรงดำรงพระยศพระมหาอุปราช วันหนึ่งพระองค์ได้เสด็จประพาสทางชลมารค (ทางน้ำ) เมื่อถึงบริเวณเกาะบางปะอิน เรือพระที่นั่งถูกพายุใหญ่พัด ทำให้เรือพระที่นั่งล่มลง สมเด็จพระเอกาทศรถทรงว่ายน้ำขึ้นไปบนเกาะนี้ ซึ่งเดิมชื่อ "เกาะบ้านเลน" และทรงประทับอยู่กับชาวบ้านที่นั่น

ในระหว่างที่ทรงประทับอยู่ ณ ที่นั้น สมเด็จพระเอกาทศรถได้หญิงชาวเกาะเป็นบาทบริจาริกา มีนามว่า "อิน" จึงเป็นเหตุให้คนทั่วไปเรียกเกาะนี้ต่อมาว่า "เกาะบางปะอิน" ต่อมาเมื่อพระองค์จะเสด็จกลับ ก็ทรงพานางอินกลับไปยังกรุงศรีอยุธยาด้วย นางอินผู้นี้จึงได้เป็นพระสนมในเวลาต่อมา และมีพระราชโอรสด้วยกัน คือ สมเด็จพระเจ้าปราสาททอง

เมื่อปี พ.ศ.๒๑๗๕ หลังจากที่สมเด็จพระเจ้าปราสาททองทรงขึ้นครองราชย์แล้ว พระองค์ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สร้างวัดขึ้นตรงบริเวณนิวาสสถานเดิมของพระมารดา และได้พระราชทานนามว่า "วัดชุมพลนิกายาราม" และได้สร้างพระที่นั่งองค์หนึ่ง เพื่อฉลองการที่พระราชเทวีประสูติสมเด็จพระเจ้าลูกเธอ พระนารายณ์ราชกุมาร พระราชทานนามว่า "พระที่นั่งไอศวรรย์ทิพยอาสน์" พระราชวังบางปะอินจึงเป็นสถานที่ประทับของพระมหากษัตริย์ในฤดูร้อนสืบเนื่องกันมา จนกระทั่ง กรุงศรีอยุธยาได้เสียแก่พม่าเมื่อปี พ.ศ ๒๓๑๐ ซึ่งทำให้พระราชวังแห่งนี้ถูกปล่อยให้รกร้างไประยะหนึ่ง

ต่อมา พระราชวังบางปะอินได้กลับมาเป็นที่รู้จักกันอีกครั้ง เมื่อสุนทรภู่ได้ตามเสด็จฯ พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ได้เสด็จไปนมัสการพระพุทธบาทสระบุรี ซึ่งเดินทางผ่านพระราชวังบางปะอิน และได้ประพันธ์ถึงพระราชวังแห่งนี้ใน "นิราศพระบาท" ว่า

รำพึงพายตามสายกระแสเชี่ยว ยิ่งแสนเปลี่ยวเปล่าในฤทัยถวิล
สักครู่หนึ่งก็มาถึงบางเกาะอิน กระแสสินธุ์สายชลเป็นวนวัง
อันเท็จจริงสิ่งนี้ไม่รู้แน่ ได้ยินแต่ยุบลในหนหลัง
ว่าที่เกาะบางอออินเป็นถิ่นวัง กษัตริย์ครั้งครองกรุงศรีอยุธยา

ครั้นต่อมา รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ได้ทรงเสด็จพระราชดำเนินไปยังกรุงศรีอยุธยา ประพาสผ่านพระราชวังบางปะอิน ทอดพระเนตรเห็นความร่มรื่นโดยรอบ เป็นที่ต้องพระหฤทัย อีกทั้งยังเป็นเขตพระราชวังเก่าในสมัยกรุงศรีอยุธยา จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้บูรณะพระราชวังบางปะอิน โดยสร้างพระที่นั่งองค์หนึ่งเป็นที่ประทับ เรือนแถวสำหรับเจ้านายฝ่ายในหนึ่งหลัง พลับพลาริมน้ำและพลับพลากลางเกาะ พร้อมทั้งปฏิสังขรณ์วัดชุมพลนิกายารามขึ้นใหม่

ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ได้ทรงพิจารณาเห็นว่า บางปะอินเป็นเกาะกลางน้ำ มีความเงียบสงบ มีเส้นทางการเดินเรือได้หลายทาง สมบูรณ์ด้วยพืชพันธฺุธัญญาหาร และเป็นสถานที่เสด็จประพาสของพระบรมชนกนาถ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้สร้างพระที่นั่งและสิ่งก่อสร้างต่าง ๆ สำหรับแปรพระราชฐานของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวและพระบรมวงศานุวงศ์ รวมถึงใช้ประกอบพระราชพิธีสังเวยพระป้าย พระราชวังบางปะอินปัจจุบันนี้อยู่ในความดูแลของสำนักพระราชวัง

พระราชวังบางปะอิน ตั้งอยู่ในตำบลบ้านเลน อำเภอบางปะอิน จังหวัดพระนครศรีอยุธยา อยู่ห่างจากเกาะเมืองลงมาทางทิศใต้ประมาณ ๑๘ กิโลเมตร

อ้างอิง จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ขอขอบคุณทุกท่านค่ะ.....แล้วพบกันใหม่จ๊ะ

..............................................

ปาฏิหาริย์เหรียญพระนารายณ์เหยียบพญาครุฑ

2012-11-03T08:10:00.000-07:00

สวัสดีค่ะ ท่านผู้อ่านทุกท่าน

เป็นยังไงบ้างค่ะ หวังว่าทุกท่านคงสบายดีนะคะ นานมากทีเดียวที่ไม่ได้พบกันที่บล็อกนี้ พบกันวันนี้ฉัน
เรื่องแปลกแต่จริง ซึ่งเป็นเหตุการณ์จริง ๆ ตื่นเต้นและน่ากลัวมาก ถึงแม้ว่าจะเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นหลายปีผ่านมาแล้ว แต่ก็ยังประทับอยู่ในความทรงจำของฉันอย่างแม่นยำ เพราะเป็นเรื่องที่ประสบกับตนเอง เรื่องราวตื่นเต้นและเสี่ยงชีวิตเช่นนี้ใครจะลืมได้ง่าย ๆ จริงมั้ยค่ะ ! อะไรจะเกิดมันก็ต้องเกิด ตามเหตุตามปัจจัย เพราะเป็นเรื่องของวิบากกรรม เป็นเรื่องที่เราได้กระทำไว้แล้ว ตามหลักธรรมคำสอนของพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงสอนไว้ว่า ทุกสิ่งทุกอย่างที่ปรากฏขณะนี้ทางตา หู จมูก ลิ้น กาย เป็นผลของกรรมที่ได้กระทำไว้แล้ว อาจจะเป็นผลของกรรมในชาติปัจจุบัน หรือชาติก่อน ๆ โน้น หลายแสนโกฎกัปก็ไม่สามารถรู้ได้ เมื่อมีเหตุปัจจัยพร้อมแล้ว ผลของกรรมก็จะต้องปรากฏให้เราได้เสวย วิบากเกิดขึ้นแล้วก็ดับไปเป็นธรรมดา......เหตุการณฺที่ฉันได้ประสบมานี้ นับว่าเป็นบทเรียนที่ราคาแพงมากเสมอชีวิตก็ว่าได้ จึงคิดว่าน่าจะนำมาเล่า เพื่อเป็นอุทาหรณ์แก่ท่านผู้อ่านด้วย คงจะเป็นประโยชน์ไม่น้อยทีเดียว และเพื่อไม่ให้เสียเวลาของท่าน ฉันก็จะขอเริ่มเรื่องเลยนะคะ

เมื่อวันเสาร์ที่ ๑๖ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๐ ฉันและสามีได้ไปร่วมงานปาร์ตี้เลี้ยงอำลาของครอบครัวคน
สวิส ซึ่งมีภรรยาเป็นคนจีนฮ่องกง เขาจะย้ายครอบครัวไปอยู่ที่ประเทศมาเลเซีย เขาเป็นเจ้าของกิจการค้าขายเสื้อผ้ามียี่ฮ่อดังมากยี่ฮ่อหนึ่งและเป็นนักธุรกิจมีชื่อเสียงคนหนึ่ง จึงได้จัดงานปาร์ตี้อย่างใหญ่โตหรูหร่า เชิญญาติมิตรสหายคนรู้จัก รวมทั้งลูกค้าเป็นจำนวนมากมาย ในงานนี้มีคนสวิสเป็นส่วนใหญ่ และก็มีคนจีนคนเวียตนามหลายคน เป็นแขกของภรรยาเจ้าภาพ ส่วนคนไทยมีคนเดียว คือฉันเอง เราเป็นแขกในฐานะที่สามีเคยทำธุรกิจกับเขา จนตอนหลังกลายเป็นเพื่อนสนิทกัน

ขอย้อนเล่าถึงเหตุการณ์ก่อนที่ฉันจะไปงานปาร์ตี้สักหน่อย เพราะมันมีอะไรที่เกี่ยวโยงกับเรื่องที่เกิด คือวันนั้นตอนก่อนเที่ยงวัน ฉันกับน้องสาวได้ไปช๊อปปิ้งที่ในเมือง วันนั้นฉันมีความรู้สึกอย่างไรไม่ทราบ เห็นอะไรก็อยากจะซื้อไปหมด เจออะไรก็ซื้อ ๆ โดยที่ไม่คิดเลยว่าจำเป็นหรือไม่ ถูกใจก็ซื้อ เช่น ซื้อกะทะ หม้อ หมอน ปลอกหมอน ผ้าเช็ดตัวและของใช้อย่างอื่นอีกหลายอย่าง ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าไม่จำเป็นเลย เพราะมีใช้พอเพียงแล้ว น้องสาวแปลกใจว่าทำไมถึงซื้อเยอะจัง เธอไม่เคยเห็นฉันซื้อของมากมายเช่นนี้มาก่อน เลยทำให้เธอคิดมาก เธอคิดว่า การซื้อของวันนี้เหมือนยังกับว่าฉันจะซื้อเป็นครั้งสุดท้ายงั้นแหละ คงจะต้องเป็นลางสังหรณ์อะไรสักอย่างแน่ ๆ

น้องสาวได้เล่าว่า ตอนบ่าย ๔ โมง หลังจากที่ฉันกับสามีออกจากบ้านแล้ว เธอได้จุดธูปขอบารมีพระแม่กวนอิม หลวงปู่ หลวงพ่อและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ช่วยคุ้มครองให้พวกฉันเดินทางโดยปลอดภัย.....ก่อนออกบ้านฉันก็ได้อัญเชิญเหรียญพระนารายณ์เหยียบพญาครุฑช่วยคุ้มครองด้วย เพราะทราบว่าทางที่ไปเป็นภูเขาสูงชันและงานนี้ก็คงจะต้องกลับดึกด้วย นาน ๆ จะได้มีการสังสรรค์กันก็คงไม่เลิกลากันง่าย ๆ แน่.....คืนวันนั้นผู้คนที่มาในงาน ต่างก็สนุกสนานกับการกินการดื่มและก็สนทนากันตามประสานักธุรกิจ งานนี้ไม่มีดนตรีไม่มีการเต้น เจ้าภาพไม่รับของขวัญจากแขก อยากให้แขกสนุกให้เต็มที่ รู้สึกว่าพวกแขกก็สนุกจนลืมเวลา ปาเข้าไปเที่ยงคืนแล้วยังไม่มีใครลากลับบ้าน

สำหรับฉันเองรู้สึกว่าไม่มีความสนุกเลย มีแต่ความกังวลมากกว่า กลัวว่าถ้ากลับบ้านตอนตึก ๆ จะไม่ปลอดภัย เพราะต้องขับรถลงภูเขาสูง ทางแคบและชันมาก ข้างทางมีเหวลึกด้วย กว่าจะเลิกงานก็ดึกมาก ต่างคนต่างก็มึนเมากันเต็มที่ หมดสภาพนักธุรกิจตาม ๆ กัน น่าสมเพชจริง ๆ ก่อนปาร์ตี้ก็ดูมีมาดดี พอหลังปาร์ตี้ ขอโทษที....แต่ละคนไม่เหลือมาดดี ๆ ให้ดูเลย ฉันเองก็เป็นห่วงสามี ไม่อยากให้เขาขับรถกลับบ้าน ครั้นจะเป็นคนขับซะเอง ก็ขับไม่เก่ง อยากนั่งแท็กซี่กลับ แต่เขาบอกว่าเขาขับได้ไม่ต้องกลัว เป็นอันว่าเราตกลงไม่ง้อแท็กซี่

ตอนที่ขับรถลงภูเขา ถนนสองข้างทางไม่มีไฟฟ้าเลย มีแต่แสงไฟจากรถของเราเท่านั้น ฉันก็นั่งสวดมนต์ตลอดทาง เพราะในยามหวาดเสียวเช่นนั้น ไม่มีอะไรดีไปกว่าการสวดมนต์ ระลึกถึงคุณพระรัตนตรัย ซึ่งเป็นเครื่องคุ้มครองที่ประเสริฐสุด ทำให้ความหวาดกลัว เสียวสะดุ้งหายไป มีความสงบและความกล้าเข้ามาแทนที่ การสวดมนต์ยังเป็นการปลุกคนเมาให้สะดุ้งตื่นจากความเมาได้ด้วย เป็นอันว่าคนขับได้นำรถลงจากภูเขาได้โดยปลอดภัย

พอผ่านทางอันตรายมาได้ก็โล่งอก ตอนนี้ก็เข้าสู่ทางธรรมดาเป็นถนนสองเลน ช่วงนั้นรถแล่นไม่ค่อยสะดวกนัก เพราะอยู่ระหว่างการปรับปรุงซ่อมแซม และทางสี่แยกบางแห่งก็กำลังจะสร้างวงเวียน ไฟฟ้าข้างทางมีอยู่เป็นระยะ ๆ แต่ว่าห่างกันมาก จึงมองไม่ค่อยเห็นทางชัดเจนนัก ระหว่างที่รถกำลังแล่นอยู่บนถนนไปอย่างเรียบ ๆ ด้วยความเร็ว ๕๐ กิโลเมตรต่อชั่วโมง ฉันก็คิดว่าไม่น่าจะอันตรายอะไร เลยหยุดสวดมนต์ เราก็คุยกันไปเรื่อย ๆ ถนนเงียบมากไม่มีรถอื่นแล่นผ่านหรือสวนกันเลย นอกจากรถของเราคันเดียวเท่านั้น แล้วอยู่ ๆ ฉันก็สวดมนต์โดยไม่ได้ตั้งใจ แต่เสียงที่สวดกลับเป็นเสียงของผู้ชายแก่ ๆ คงจะเป็นเทวดามาสวดมนต์ สวดเป็นภาษาเทพ เสียงน่าฟังมาก ได้ยินแล้วรู้สึกอบอุ่นใจขึ้นมาทันที แต่บทสวดนั้น เราไม่สามารถเข้าใจได้เลย คิดว่าคงจะเป็นการสวดคุ้มครอง พอสวดไปได้สักครู่ ก็หยุดชะงักการสวด แล้วมีเสียงเตือนว่าพูด "ระวัง ระวัง ! " พอสิ้นเสียงเตือนเท่านั้นแหละ รถเราก็ค่อย ๆ ทะยานขึ้นกลางอากาศ สูงจากพื้นถนนเกือบสองเมตร ฉันตกใจกลัวแต่ก็ข่มไว้ไม่แสดงออก สามีจับพวงมาลัยรถไว้แน่นอย่างมีสติ แล้วหันหน้ามาถามฉันว่า "เกิดอะไรขึ้นเหรอ ? " ฉันตอบ " ไม่รู้ซิ " พอฉันตอบเสร็จ ก็รู้สึกว่ารถกำลังร่อนลงต่ำ แล้วทันใดนั้นก็กระแทกอย่างแรงกับพื้นถนนเสียงดัง "ตึ้ง" ด้วยแรงกดดันของรถขณะที่ตกลงกระแทกกับพื้น ทำให้ฉันก็ถูกกดกระแทกลงกับที่นั่ง จนรู้สึกเจ็บหน้าอกและลิ้นปี่มาก จากนั้นล้อรถข้างหน้าทั้งสองข้างก็ค่อย ๆ แฟบลงแฟบ สามีฉันก็ได้พยายามขับรถไปอย่างช้า ๆ จนกระทั่งถึงร้านอาหารโต้รุ่งข้างทางแห่งหนึ่ง แล้วเราก็จอดรถทิ้งไว้ที่นั่น คราวนี้ต้องง้อแท็กซี่ให้ไปส่งกลับบ้าน ส่วนรถนั้นเสียหายอย่างไรก็ยังไม่ทราบ

ตอนสายของวันรุ่งขึ้น เราได้ไปตรวจดูสภาพรถ ปรากฏว่าใต้ท้องรถดูไม่ได้เลย เครื่องยนต์ใช้ไม่ได้ ต้องเปลี่ยนใหม่หมด ต้องใช้เวลาซ่อมเป็นเดือน ส่วนสถานที่เกิดเหตุนั้น คือทางสี่แยกซึ่งเขากำลังจะสร้างวงเวียน เขาเตรียมขุดหลุมกว้างประมาณ ๒ เมตร ยาว ๓ เมตร ลึก ๒ เมตร ดินบริเวณรอบหลุมสูงเป็นภูเขาเล็ก ๆ เห็นสถานที่เกิดเหตุแล้ว ขนหัวลุก ถ้าตกลงไปในหลุมก็คงไม่รอดแน่ ๆ โชคดีที่รอดตายมาได้ เพราะปู่พระนารายณ์และปู่พญาครุฑพาบินข้ามหลุมนี่เอง ตอนที่บินก็ไม่รู้ว่าบินข้ามอะไร เพราะว่าตอนที่เทวดาบอกเตือน เราก็มองไม่เห็นอะไรเลย ตอนนั้นมันมืดไปหมดชั่วขณะจิตเท่านั้น แทบไม่เหลือชีวิตก็ว่าได้ ถ้าไม่มีสิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครอง ดีว่าเรามีความเชื่อและศรัทธาในพระรัตนตรัย เชื่อในสิ่งศักดิ์สิทธิ์และเชื่อในคุณธรรมของเทวดา และก็ได้กำลังใจจากน้องสาวช่วยขอบารมีพระแม่กวนอิมและหลวงปู่หลวงพ่อคุ้มครอง ก็เลยรอดปลอดภัยได้มาเล่าเรื่องนี้ให้ทุกท่านอ่านกัน

สถานที่เกิดอุบัติเหตุครั้งนั้น ก็เหมือนเป็นสถานที่เตือนความทรงจำของเรา หลังจากนั้นเขาได้สร้างเป็นสัญญลักษณ์เป็นรูปแมงปอกำลังบินร่อนลงบนยอดเขา นี่ก็เป็นเรื่องแปลกแต่จริง ฉันคิดว่าต้องเป็นปาฏิหาริย์ของเหรียญพระนารายณ์เหยียบพญาครุฑแน่ ๆ เลย เพราะว่ามีเหรียญเดียวที่ได้อัญเชิญติดตัวไปด้วยในวันนั้น เหรียญนี้ฉันได้มาจากหลวงพ่อวัชระ แห่งวัดถ้ำแฝด จ.กาญจนบุรี เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๕๐ ฉันและครอบครัวพร้อมญาติได้ไปแวะเยี่ยมท่านที่วัด จึงถือโอกาสขอกราบขอบพระคุณหลวงพ่อวัชระ ไว้ ณ ที่นี้ด้วยค่ะ และขอกราบขอบพระคุณพระแม่กวนอิม หลวงปู่หลวงพ่อ ปู่พระนารายณ์ ปู่พญาครุฑ และสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย ที่ได้คุ้มครองข้าพเจ้าและสามีให้รอดจากภยันตรายในครั้งนี้ด้วย

เรื่องนี้ก็คงจะพอเป็นอุทาหรณ์สอนใจว่าอย่าประมาท ขับรถเดินทางไกลไม่ควรดื่มแอลกอฮอร์ ก่อนออกบ้านควรมีสิ่งคุ้มครองพกติดตัว ฝึกสมาธิอยู่เนื่อง ๆ จะช่วยให้จิตสงบสามารถระงับความกลัวได้ หมั่นสวดมนต์จนเป็นอุปนิสัย ยามทุกข์กายทุกข์ใจสวดมนต์คลายทุกข์ได้เป็นอย่างดี เพราะขณะสวดมนต์จิตเป็นกุศล เป็นความสุขในขณะนั้นได้......ท่านผู้อ่านค่ะ อ่านเรื่องนี้จบแล้วก็คงจะได้ข้อคิดบ้างนะคะ สำหรับเรื่องปาฏิหาริย์เหรียญพระนารายณ์เหยียบพญาครุฑก็จบเพียงแค่นี้จ๊ะ โอกาสหน้าพบกันอีกนะคะ.

.............................................

ชมวัดพระศรีสรรเพชญ์ อยุธยา

2012-10-21T15:49:00.000-07:00

สวัสดีค่ะ ท่านผู้อ่านทุกท่าน

หวังว่าทุกท่านคงสบายดีนะคะ นี่ก็นานพอสมควรที่ไม่ได้เจอกัน พบกันคราวนี้ก็มีภาพสวย ๆ มาฝากเช่นเคยจ๊ะ เมื่อวันที่ ๑๙ มีนา ศกนี้ ฉันและสามีได้มีโอกาสไปทำบุญและชมวัดพระศรีสรรเพชญ์ ที่พระนครศรีอยุธยา โดยมีน้องสาวเป็นสารถีและเป็นไกด์ให้ด้วย เธอรู้จักที่นั่นดีเพราะเคยทำงานอยู่ในเมืองนั้นหลายปี วัดศรีสรรเพชญ์เป็นวัดโบราณที่น่าสนใจมากวัดหนึ่งของจังหวัดพระนครศรีอยุธยา

ประวัติ

วัดศรีสรรเพชญ์ ตั้งอยู่ที่ อำเภอพระนครศรีอยุธยา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา เป็นวัดที่สำคัญวัดหนึ่ง ได้สร้างขึ้นในสมัยสมเด็จพระรามาธิบดีที่ ๑ ใช้เป็นที่ประทับ เป็นวัดหลวงในพระราชวังโบราณ ไม่มีพระสงฆ์จำพรรษา วัดนี้เป็นต้นแบบของวัดพระศรีรัตนศาสดาราม กรุงเทพมหานคร

ต่อมาสมเด็จพระบรมไตรโลกนาถได้ทรงสร้างพระราชมณเฑียรขึ้นใหม่ทางตอนเหนือ แล้วได้โปรดเกล้าฯ ให้ยกเป็นเขตพุทธาวาส เพื่อใช้สำหรับประกอบพิธีสำคัญต่าง ๆ ของบ้านเมือง ต่อมาในปี พ.ศ.๒๐๓๕ รัชสมัยของสมเด็จพระรามาธิบดีที่ ๒ พระองค์ทรงโปรดเกล้า ฯ ให้สร้างพระสถูปเจดีย์องค์ตะวันออก เพื่อบรรจุพระอัฐิของพระราชบิดา สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ และพระสถูปเจดีย์องค์กลาง เพื่อบรรจุพระอัฐิของพระเชษฐา สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ ๓

หลังจากนั้น ต่อมาในปี พ.ศ. ๒๐๔๒ พระองค์ได้โปรดเกล้าฯ ให้สร้างพระวิหารหลวงขึ้น และในปี ๒๐๔๓ สมเด็จพระรามาธิบดีที่ ๒ ได้ทรงสร้างพระวิหารและทรงหล่อพระพุทธรูปยืน ขนาดสูง ๘ วา (ประมาณ ๑๖ เมตร) หุ้มด้วยทองคำหนัก ๒๘๖ ชั่ง (ประมาณ ๑๗๑ กิโลกรัม) ประดิษฐานไว้ในพระวิหาร ถวายพระนามว่า พระศรีสรรเพชญดาญาณ ซึ่งต่อมาภายหลังเมื่อครั้งเสียกรุงแก่พม่า พ.ศ. ๒๓๑๐ ได้ถูกพม่าเผา แล้วลอกเอาทองคำไปหมด องค์พระพุทธรูปพินาศยับเยิน

ต่อมาในสมัยรัชกาลที่ ๑ ได้ทรงโปรดให้ย้ายมาประดิษฐานไว้ที่วัดพระเชตุพน และบรรจุชิ้นส่วนซึ่งไม่สามารถบูรณะได้เหล่านั้น ไว้ในเจดีย์องค์ใหญ่ที่สร้างขึ้น แล้วพระราชทานชื่อพระเจดีย์ว่า เจดีย์ศรีสรรเพชญดาญาณ เจดีย์องค์ที่ ๓ ถัดมาจากด้านทิศตะวันตก เป็นเจดีย์บรรจุพระอัฐิของสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ ๒ ซึ่งสมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ ๔ (พระหน่อพุทธางกูร) พระราชโอรสได้โปรดให้สร้างขึ้น เจดีย์ทั้งสามองค์นี้มีลักษณะเป็นเจดีย์แบบลังกา

ในรัชสมัยพระเจ้าทรงธรรม พระองค์ได้ทรงโปรดให้สร้ง "พระที่นั่งจอมทอง" ตั้งอยู่ใกล้ ๆ กำแพงทางด้านติดกับ วิหารพระมงคลบพิตร เพื่อให้เป็นสถานที่ให้พระสงฆ์ บอกเล่าหนังสือพระสงฆ์ ต่อมาในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ได้มีการบูรณะปฏิสังขรณ์วัดหลวงแห่งนี้เป็นครั้งแรก ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว โดยพระยาโบราณราชธานินทร์ สมุหเทศาภิบาลมณฑลกรุงเก่าได้เป็นผู้ดำเนินการขุดสมบัติจากกรุภายในเจดีย์ พบพระพุทธรูป และเครื่องทองมากมาย จากนั้นก็ได้มีการบูรณะครั้งหลังสุดในสมัย จอมพล ป.พิบูลสงคราม

อ้างอิง...จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

เจดีย์ทั้งสามในบริเวณวัดพระศรีสรรเพชญ์

วิหารพระมงคลบพิตร

พระมงคลบพิตร

สถานที่ภายในพระราชวังหลวง

สถานที่พระราชวังโบราณ

ดอกเฟื้องฟ้าบานสะพรั่ง

........................................

นมัสการหลวงพ่อพุทธชินราช จ.พิษณุโลก

2012-10-03T06:07:00.001-07:00

สวัสดีค่ะ ท่านผู้อ่านทุกท่าน

ไม่ได้พบกันที่บล็อกนี้นานทีเดียวนะคะ วันนี้พบกันอีก ก็มีเรื่องน่าสนใจสำหรับท่านผู้ชอบท่องเที่ยวแสวงบุญไปตามวัดต่าง ๆ ในเมืองไทย ฉันเองก็ชอบเที่ยวตามวัดเช่นกันค่ะ แล้วก็อดที่จะนำอะไร สวย ๆ งาม ๆ มาฝากท่านผู้อ่านไม่ได้.....ก่อนอื่นฉันต้องขอขอบคุณทุกท่านมาก ๆ ที่แวะเข้ามาชมบล็อกนี้บ่อย ๆ ยังไง ๆ ก็อย่าเพิ่งเบื่อกันเน้อ !!

วันนี้ก็จะขอนำท่านผู้อ่านไปชมวัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร หรือวัดใหญ่ จ.พิษณุโลก ฉันเองเป็นคนเมืองพิษณุโลก เป็นลูกหลานหลวงพ่อใหญ่ ไปอยู่ที่ไหนก็ไม่เคยห่างหลวงพ่อใหญ่ บูชาท่านมาตลอด ปีนี้ได้มีโอกาสไปเยี่ยมบ้าน ก็ได้ไปกราบหลวงพ่อใหญ่ด้วย วันนั้นที่ไปก็มีรายการพิเศษที่บริเวณหน้าวัด มีการแสดงรำถวายหลวงพ่อใหญ่ ในพระวิหารมีผู้คนเยอะมากจนแทบไม่มีที่นั่งกราบพระ ถึงกับต้องรออยู่ที่หน้าประตู จนกว่าผู้คนจะเบาบางลง เห็นแล้วปลื้มใจที่มีผู้ศรัทธาเลื่อมใสหลั่งไหลกันไปทำบุญทำทาน นอกจากจะมีคนไทยไปทำบุญกันมากมายแล้ว ยังมีชาวต่างชาติมากันเป็นรถบัส ปัจจุบันนี้วัดต่าง ๆ ได้กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำหรับนักแสวงบุญและนักท่องเที่ยวต่างชาติด้วย เพราะสถานที่เที่ยวตามวัดแต่ละวัด มีสิ่งก่อสร้างและพระพุทธรูปสวยงามน่าชมน่าสนใจแปลกแตกต่างกัน วัดจึงเป็นสถานที่ท่องเทียวที่น่าสนใจเป็นพิเศษและยังได้สร้างกุศลด้วย

ประวัติย่อเกี่ยวกับพระพุทธชินราช (พิษณุโลก) ชื่อสามัญที่นิยมเรียกทั่ว ๆ ไป ว่า "หลวงพ่อใหญ่" เป็นพระพุทธรูปสำคัญคู่บ้านคู่เมืองพิษณุโลก เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ศิลปะสุโขทัย และเป็นพระพุทธรูป ที่ได้รับการยกย่องว่า สวยงามที่สุดในบรรดาพระพุทธรูปทั้งหลายในประเทศไทย พระพุทธชินราชประดิษฐานอยู่ที่วัดพระศรีรัตนมหาธาตุวรมหาวิหาร จังหวัดพิษณุโลก สันนิษฐานว่าได้สร้างขึ้นในสมัยพระมหาธรรมราชาที่ ๑ (พญาลิไท) กษัตริย์องค์ที่ ๔ แห่งราชวงศ์พระร่วง สมัยกรุงสุโขทัยเป็นราชธานี ได้มีการสร้างพระพุทธรูปขนาดใหญ่ ๓ องค์ คือ พระพุทธชินสีห์ พระศรีศาสดา และพระพุทธชินราช สันนิษฐานว่าได้ฤกษ์เมื่อวันพฤหัสบดีขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๔ ปีเถาะ ศักราช ๗๑๗ (พ.ศ.๑๘๙๘) เมื่อได้เททองหล่อเสร็จและแกะพิมพ์ออก ปรากฏว่าพระพุทธชินสีห์และพระศรีศาสดา มีองค์สวยงามสมบูรณ์ แต่พระพุทธชินราชนั้นแผ่นทองไม่ติดเต็มองค์ จึงต้องมีการหล่อใหม่อีกถึง ๓ ครั้ง ถึงกระนั้นก็ยังไม่สำเร็จ พระมหาธรรมราชที่ ๑ จึงได้ตั้งสัตยาธิษฐานเสี่ยงพระบารมีของพระองค์ เป็นเหตุให้พระอินทร์ร้อนอาสน์ จึงได้เนรมิตเป็นตาปะขาวลงมาช่วยสร้างพระพุทธชินราช คุมพิมพ์และปั้นเบ้าเอง ด้วยอานุภาพแห่งพระอินทร์จอมเทพ พอลงมือเททอง ๆ ก็แล่นจับองค์พระเสร็จสมบูรณ์ด้วยดี และสวยงามหาที่ตำหนิมิได้เลย เมื่อเสร็จกิจแล้ว ตาปะขาก็หายตัวไปอย่างลึกลับ หมู่บ้านที่ตาปะขาหายตัวไปนั้น ภายหลังต่อมาได้ชื่อว่า "บ้านตาปะขาวหายและวัดตาปะขาวหาย" จนทุกวันนี้ และห่างจากวัดขึ้นไปทางทิศเหนือราว ๘๐๐ เมตร เล่ากันว่ามีผู้พบเห็นว่าท้องฟ้าเปิดเป็นช่องขึ้นไป ชาวบ้านเชื่อว่าเป็นเรื่องอัศจรรย์ จึงได้สร้างศาลาไว้เป็นที่ระลึก ณ ที่บริเวณนั้น เรียกกันว่า "ศาลาช่อฟ้า" จนถึงปัจจุบันนี้

ลักษณะพิเศษของพระพุทธชินราช องค์พระเส้นรอบนอกพระวรกายอ่อนช้อย พระโขนงโก่ง พระเนตรประดุจตากวาง พระนาสิกโด่ง ชายผ้าสังฆาฏิแยกเป็นเขี้ยวตะขาบ นิ้วพระหัตถ์ทั้ง ๔ ยาวเสมอกัน อยู่ในลักษณะปางมารวิชัย ด้านซ้ายและขวาขององค์พระพุทธชินราชมียักษ์ ๒ ตน คอยปกปักรักษาองค์พระอยู่ อีกทั้งยังมีพระโมคคัลลานะและพระสารีบุตรเป็นอัครสาวกอยู่สองข้างด้วย มีซุ้มเรือนแก้วลักษณะเป็นตัวเหรา ซึ่งถือว่าเป็นลักษณะที่สวยงามมาก คาดว่าน่าจะสร้างในสมัยอยุธยา พระพุทธชินราชประดิษฐานอยู่ในพระวิหารลักษณะ ๙ ห้อง ซึ่งได้มีการบูรณปฏิสังขรณ์มาอย่างต่อเนื่องจนถึงปัจจุบันนี้

กลุ่มนักศึกษาจากภาคอีสานรำถวายหลวงพ่อ

ในพระวิหารหลวงพ่อพุทธชินราช

อีกมุมหนึ่งในพระวิหารเป็นที่ประดิษฐานขององค์กษัตริย์ในสมัยสุโขทัย

พระพุทธรูปประดิษฐานด้านขวาของพระวิหาร

ด้านหลังพระวิหารเป็นที่ประดิษฐานพระโสฬส

เป็นยังไงบ้างคะ....ได้ชมวัดหลวงพ่อพุทธชินราชแล้ว รู้สึกประทับใจมั้ยคะ น่าภูมิใจมาก ๆ ที่บ้านเมืองเรามีวัดวาอารามงดงามมากมาย สำหรับเป็นที่พึ่งทางใจและเป็นแหล่งเผยแผ่พระพุทธศาสนาด้วย......สำหรับบทความนี้ก็คงจะต้องขอยุติไว้แค่นี้จ๊ะ.......แล้วพบกันอีกนะคะ

.........................................

อย่างนี้ก็มีด้วย

2012-09-23T14:05:00.001-07:00

สวัสดีค่ะ ท่านผู้อ่านทุกท่าน

ไม่ได้พบกันที่บล็อกนี้นานหน่อยนะคะ พบกันคราวนี้ก็มีเรื่องสด ๆ ร้อน ๆ มาเล่าสู้กันอ่านจ๊ะ ตามชื่อเรื่องที่ตั้งไว้ว่า "อย่างนี้ก็มีด้วย" คงจะสงสัยนะคะว่า มันเรื่องอะไรหนอ..... เรื่องจริงค่ะ เพิ่งเกิดกับตัวผู้เขียนเอง ไม่ทราบว่ามันเกิดได้ยังไง ถ้าท่านได้อ่านจบแล้ว ลองช่วยคิดหน่อยนะคะ ว่าเรื่องเช่นนี้สมควรกระทำหรือไม่ เพื่อไม่ให้เสียเวลาโดยไม่จำเป็น ฉันก็จะขอเล่าเรื่องเลยนะคะ

เมื่อ ๒ วันผ่านมานี้ เวลาเช้าประมาณ ๙ นาฬิกา เป๋นเวลาที่ฉันกำลังเจริญความสงบอยู่ ซึ่งเป็นกิจวัตรประจำวัน วันนั้นได้มีเหตุการณ์พิเศษหน่อยนะ คืออยู่ ๆ ก็มีเสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นรบกวน ฉันก็ต้องรีบพรวดพราดออกจากสมาธิ เพื่อไปรับโทรศัพท์ มีผู้หญิงไทยคนหนึ่งโทรมาถามว่า "ตื่นหรือยัง" ฉันก็ตอบ "ตื่นแล้ว" เธอถามย้ำอีกว่า "ตื่นหรือยัง" ฉันได้แต่นึกในใจว่า ทำไมเธอถามแบบนี้ ใครจะบ้านอนลืมตาอยู่ได้ตั้ง ๙ โมงแล้ว เธอคงคิดว่าเราขี้เกียจหลังยาวมากซินะ แต่ฉันก็ไม่ได้พูดอะไร จึงถามไปว่า "พี่มีอะไรหรือคะ ถึงได้โทรมาแต่เช้า" เธอตอบว่า "เมื่อวานนี้พี่ได้สั่งกระดูกหมูอ่อนสด ๆ มาให้เธอไว้กิน สั่งมาตั้งหลายกิโล จะหิ้วมาให้ถึงบ้านก็หนักและไม่มีรถขับ ที่สั่งให้หลายกิโลเพราะเห็นว่าอยู่กันหลายคน จะได้ประหยัด ไม่ต้องจ่ายตังค์หรอก พี่รู้จักกับคนขายดี เขาให้ฟรี เธอรีบมาเอานะเดี๋ยวมันจะมีกลิ่น เพราะไม่ได้ไว้ในตู้เย็น เธอเอาไปทอดสด ๆ นะ อร่อยดี" ฟังเธอพูดแล้วรู้สึกแปลกใจและงง ๆ เพราะอยู่ดี ๆ ก็มีคนเป็นห่วงความเป็นอยู่ของเรา สั่งเนื้อหมูตั้งเยอะแยะไว้ให้เรากินทั้งครอบครัว ซึ่งบุคคลนี้ไม่ได้สนิทสนมและติดต่อคุ้นเคยอะไรกันมากนัก นานปีทีหนจะได้เจอกัน วันนี้มาแปลก ๆ

ตามปรกติเราก็จะไม่กินเนื้อสัตว์บ่อยนัก ส่วนใหญ่จะกินผักและผลไม้ ถ้าจะซื้อเนื้อหมู เราก็ซื้อกินเองได้ ไม่ต้องมีใครมาซื้อให้หรือขอเศษหมูจากโรงงานมาให้ เรามีรายได้และฐานะพอเลี้ยงครอบครัวได้อย่างไม่เดือดร้อนผู้อื่น แต่เธอผู้นี้ซิ ชอบทำให้ผู้อื่นเดือดร้อนโดยไม่เลือกหน้า มีชีวิตที่น่าสงสารกว่าใครในแถบนี้ (แถบที่ฉันอยู่) อาภัพมาก ๆ อยู่กับผู้ชายคนไหน ก็ถูกเขาเบียดเบียนทำให้เจ็บกายเจ็บใจมาตลอด บางครั้งไม่มีที่อยู่อาศัย ต้องไปขอความช่วยเหลือจากทางการ บางครั้งตกงานไม่มีกิน ก็ต้องไปขออาหารจากทางการ เป็นคนไม่มีการศึกษา แต่ก็ไม่เคยคิดที่จะสะสมสิ่งที่ดี ๆ ขยันสะสมแต่ความโง่อยู่ได้ ทุกวันนี้เธอก็ยังไม่มีงานทำและอยู่คนเดียว

แต่วันนี้เธอนึกยังไงไม่ทราบ ใจดีอย่างไม่น่าไว้ใจ ฉันได้พยายามคิดที่จะปฏิเสธเธอ ฉันได้บอกเธอว่า "พี่สั่งหมูมาเยอะ ๆ ก็เอาแช่แข็งไว้กินเองนาน ๆ ก็ได้" เธอตอบว่า "พี่ไม่มีตู้แข็ง เธอเอาไปกินกันเถอะ หมูสด ๆ อร่อยดี เนื้อสวย ๆ ขาหมูสวย ๆ อีกหลายก้อน ทำพะโล้กินได้ และยังมีตับหมูสด ๆ ด้วยนะ โอ้โฮ...พูดแล้วน้ำลายไหล แต่พี่ไม่มีที่เก็บ พี่ซื้อกินได้ เธอเอาไปเถอะ" ฉันเบื่อที่จะฟังเธอพรรณา
นาน ๆ ก็เลยบอกตัดบทไปว่า "เด๊๋ยวต้องถามสามีก่อนนะ ว่าจะพาไปไหม" เธอกล่าวต่ออีกว่า "เออ....นี่เธอ...สนใจอยากมีรายได้พิเศษมั้ย มีคนไทยเขาอยากกินปอเปี๊ยะ เขาจะจ้างทำ ให้อันละ ๑ แฟรงค์ รายได้ดีนะ" "ขี้เกียจทำ" ฉันตอบแบบห้วน ๆ เธอหัวเราะ "ฮา ฮา ขี้เกียจทำเหรอ ได้เงินง่าย ๆ ไม่เอาเหรอ" "ไม่อยากทำ ไม่อยากได้ พี่ก็รับทำเองซิ" เธอไม่โต้ตอบ แต่ย้ำว่า "มาเอาหมูไปกินนะ"

ฉันได้บอกสามีว่า มีผู้หญิงไทยคนหนึ่งที่เรารู้จัก (สามีฉันก็รู้จักเธอ) พอเอ่ยชื่อถึงผู้หญิงคนนี้ทีไร เขาจะไม่ค่อยชอบใจเท่าไร เพราะเธอมีชื่อเสียงทางด้านอิจฉาริษยา ชอบพูดเรื่องไม่เป็นความจริง ทำให้คนอื่นเสียหายและเข้าใจผิด จึงไม่ค่อยมีใครอยากคบกับเธอ สามีฉันปฏิเสธที่จะพาไปรับเนื้อหมู แต่ฉันขอร้องเขาและบอกว่าได้รับปากกับเธอไว้แล้ว...... เป็นอันว่าเราตกลงไปรับเนื้อหมู พอเข้าไปในบ้าน เธอก็รีบเอาถุงที่บรรจุไว้เรียบร้อยแล้ว ยกมาวางไว้ให้ที่โต๊ะ แล้วบอกว่าให้ฉันเปิดดูก่อนที่จะเอาไป แต่ฉันก็เชื่อใจเธอ คงจะเป็นของดีจริงอย่างที่เธอพูด

พอถึงบ้าน ฉันก็รีบเปิดห่อดูว่ามีอะไรบ้าง เปิดด้วยความดีใจและตื่นเต้น พอเปิดดูก็ถึงกับอึ้งไปชั่วขณะ . เนื้อหมูที่ว่าสวย ๆ เป็นกระดูกหมูอ่อน ซึ่งเธอย้ำนักหนา ว่าให้เอามาทอดกินสด ๆ อร่อยดีนั้นน่ะ มันเป็นเศษหมูที่เขาแล่เอาเนื้อออกจนเกลี้ยงแล้ว เหลือแต่กระดูกอ่อนเท่านั้น บ้างก็เป็นชิ้นกระดูกที่มีแต่พังผืดติดเป็นแผ่นซี่โครงยาว เธอให้มาราว ๆ ๔ กิโล ส่วนขาหมูนั้น เธอบอกว่าทำพะโล้อร่อยดี ขาสวย ๆ ทั้งนั้น ตอนที่ยังไม่เห็น แค่ได้ยินเท่านั้น บุพเจตนามันเกิดซะแล้ว คิดไปว่าจะเอาเนื้อหมูนี้แกงเขียวหวาน และจะเอาขาหมูทำพะโล้ไปถวายพระ เพราะว่าเธอได้เชิญพวกเราไปร่วมทำบุญ ๑๐๐ วัน ให้สามีเธอที่เพิ่งเสียชีวิต ....... พอเห็นขาหมูแล้ว ตกใจกลัว เพราะเป็นขาหน้าแข้งยาวเป็นคืบ มีแต่ขน ไม่สามารถจะทำอะไรกินได้เลย ส่วนตับที่ว่าสด ๆ นั้น ก็สดจริง ๆ สดประเภทเลือดอาบชุ่มเลยล่ะ เกิดมาก็ไม่เคยเห็นตับหมูสด ๆ และใหญโตมาก ๆ เช่นนี้ ฉันเองยกไม่ขึ้นหรอก เพราะหนักมาก เขาให้มาตั้ง ๒ คู่ ได้พิจารณาทุกอย่างแล้ว ไม่สามารถที่จะรับประทานส่วนไหนได้เลย ในที่สุดก็ต้องรีบห่อใส่ถุง แล้วทิ้งลงถุงขยะอย่างรวดเร็ว

หลังจากนั้นประมาณสักครู่ใหญ่ ๆ ฉันก็ได้มาทบทวนดูอีกครั้ง ว่าของที่คนเขาให้ทานมาด้วยความตั้งใจดี เราจะเอาไปทิ้งเลย มันก็ไม่ถูกต้องนัก ว่าแล้วก็รีบไปหอบเอาถุงขยะ ที่เตรียมทิ้งอยู่นอกบ้าน นำมาค้นเอาเฉพาะแต่ขาหมู เอามาพิจารณาดูอีกครั้ง เผื่อว่าจะมีโอกาสได้ลิ้มรสพะโล้ขาหมูเอร็ดอร่อยบ้าง จึงได้สรรหามีดที่คมที่สุด ชนิดว่าใหม่เอี่ยมยังไม่ถูกใช้เลยนะ แล้วจากนั้นก็จัดการหาเนื้อเถือหนังเป็นการใหญ่ เถือจนอ่อนใจก็ไม่เจอเนื้อ เจอแต่กระดูกเพียว ๆ แต่ใช่ว่าจะหยุดความเพียรเพียงแค่นั้นน่ะ จิตยังคิดต่อไปอีกว่า จะทำอย่างไรดี เพื่อให้ของทานชิ้นนี้มีเป็นประโยชน์ จึงคิดว่าจะเอาหนังหมูไปทำส่วนประกอบลาบ ก็หันมาพิจารณาหนังหมู..... ปรากกฏว่าหนังหมูก็เต็มไปด้วยขนแข็งและไขมัน หาประโยชน์มิได้เลย ในที่สุดต้องลงถุงขญะอีกครั้ง......ผลจากการที่ได้รับทานครั้งนี้ ฉันต้องหลังเคล็ดเพราะยกถุงขยะหนัก ๆ ถึงสองครั้ง แค่ครั้งเดียวก็เล่นเอาแย่แล้ว นี่ก็เข้าตำราที่ว่า "เนื้อไม่ได้กิน หนังไม่ได้รองนั่ง แถมเอากระดูกมาแขวนคอ"

คนอย่างนี้ก็มีด้วย อยู่ ๆ คิดเมตตาคนอื่น ไปขอเศษเนื้อจากโรงงานมาให้คนอื่นกิน แถมยังบอกอีกว่า
"ถ้าพี่จะกินเนื้อหมู พี่ก็ซื้อกินเองได้" ดูซิ...เธอพูดยังกะว่า คนอื่นไม่มีเงินพอที่จะซื้อกินเองได้ แต่ฉันก็คิดในแง่ดีว่า เธอคงคิดจะตอบแทนน้ำใจ ที่ฉันและสามีได้ไปร่วมงานเผาศพสามีของเธอที่เสียชีวิตไปเมื่อเร็ว ๆ นี้ และเธอยังเชิญพวกเราไปร่วมทำบุญ ๑๐๐ วันอีก เฮ้อ....งานบุญครั้งนี้ ฉันคิดว่าคงจะต้องหลบเอาตัวรอดก่อนล่ะ เพราะเหตุว่ากลัวจะโดนเธอถามเรื่องหมูและกลัวมาก ๆ กลัวว่าจะได้หมูมาทิ้งอีก และอีกอย่างหนึ่ง จริง ๆ แล้วฉันเองเป็นคนไม่ชอบปฏิเสธเรื่องบุญทาน แต่คราวนี้มันจำเป็นจริง ๆ ต้องขอหลบบุญ เพราะว่าเธอได้บอกไว้แล้วว่า ถ้าพวกฉันไปทำบุญ ก็จะได้เนื้อหมูอีกครั้ง โอย....ไม่ไหวแล้ว ขออย่าเจออีกเลยเจ้าข้า !!

การให้ทานที่จะมีอานิสงส์นั้น จะต้องประกอบด้วยความตั้งใจดี (กุศลเจตนา) ของที่ให้ต้องเป็นของที่ดี
เป็นประโยชน์แก่ผู้รับ ใช่ว่าสักแต่ให้ไปพ้น ๆ ตัวหรือพ้น ๆ บ้าน ขณะที่ให้ทานจิตเป็นกุศล หลังจากให้ทานแล้ว เมื่อนึกถึงทานที่ได้กระทำแล้วเกิดปีติ..... กุศลย่อมมีผลเป็นกุศล นำมาซึ่งความสุขใจ อกุศลมีผลเป็นอกุศลนำมาซึ่งความทุกข์ใจ แล้วจะเลือกกระทำอย่างไหนดี ก็แล้วแต่ปัญญาของแต่ละคน....อย่าลืมนะคะ ว่าทุกอย่างเป็นธรรมะ.....ธรรมะเป็นสิ่งที่มีจริงและพิสูจน์ได้ทุกขณะ

.เรื่องนี้อ่านแล้วได้ข้อคิดมั้ยคะ นี่ก็เป็นเรื่องอกุศลวิบากของฉันเองด้วย เมื่อมีเหตุปัจจัยที่จะทำให้วิบากเกิดก็ต้องเกิด เช้าวันนั้นมีอกุศลวิบากหมดเลย เช่น วิบากทางตา ทางหู ทางกาย เกิดขึ้นแล้วก็ดับไป.....แต่สำหรับเธอผู้ให้ทานนั้น ถ้ากระทำด้วยอกุศลเจตนา และถ้าเป็นอกุศลกรรมบถครบองค์ ก็ย่อมจะเป็นกรรมที่ส่งผลได้

เพราะฉะนั้น ทางที่ดีคือ ก่อนที่จะมีการทำทาน ต้องมีเจตนาดี แล้วก็ควรที่จะพิจารณาวัตถุที่จะให้ทานด้วยว่า มีประโยชน์ต่อผู้รับหรือไม่ สมควรแก่ผู้รับหรือไม่ ให้เพื่ออะไร ทำไมต้องให้ ใช่ว่านึกอยากจะได้อานิสงส์จากทานมาก ๆ เพราะรู้ว่าอานิสงส์จากทาน จะทำให้เป็นผู้มีกินไม่อด มีความเป็นอยู่ดี จะได้ผลดีหรือไม่ก็อยู่ที่การทำเหตุ....... เหตุกับผลต้องตรงกัน ธรรมะเป็นเรื่องตรง เพราะฉะนั้นต้องพิจารณาให้ดี ๆ ก่อน จะได้มีอานิสงส์ที่ดีด้วย......สำหรับเรื่องนี้ ฉันก็ต้องขอขอบคุณเธอผู้มีเมตตาจิต ให้เนื้อหมูเป็นทานแก่ฉันและครอบครัวด้วย ถึงแม้จะไม่ได้กิน แต่ก็มีประโยชน์มากทีเดียว เพราะว่าทำให้ฉันได้มีเรื่องราวมาเขียนให้ทุกท่านได้อ่านกันสนุก ๆ และได้คติข้อคิดเกี่ยวกับการให้ทานด้วย.....ก็ขอยุติเพียงแค่นี่จ๊ะ แล้วพบกันอีกนะคะ

.......................................................

ชมวัดพระบรมธาตุ อ.บ้านตาก จ.ตาก

2012-09-09T05:32:00.000-07:00

สวัสดีค่ะ ท่านผู้อ่านทุกท่าน

หลังจากเงียบไปซะนาน พบกันคราวนี้ก็จะขอนำท่านผู้อ่านไปชมวัดพระบรมธาตุกัน วัดนี้นาสนใจและ เป็นวัดที่สำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดตาก มีพระเจดีย์สวยมากเลย ซึ่งจำลองมาจากพระเจดีย์ชเวดากอง ประเทศพม่า

พระธาตุเจดีย์วัดพระบรมธาตุ เป็นพระธาตุประจำปีเกิดของคนเกิดปีมะเมีย วัดพระบรมธาตุตั้งอยู่ที่ตำบลเกาะตะเภา อ.บ้านตาก จ.ตาก ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำปิง เดิมวัดนี้เป็นเมืองตากเก่า ก่อนที่จะมีการย้ายตัวเมืองไปอยู่ที่ ต.ระแหง ซึ่งเป็นตัวเมืองตากในปัจจุบันนี้ ห่างไปทางทิศใต้ประมาณ ๓๐ กิโลเมตร มีประวัติของจังหวัดตากตั้งแต่สมัยพระนางจามเทวี ล่องเรือเสด็จไปเมืองลำพูน ได้หยุดพักบริเวณแห่งนี้ พบว่าเป็นเมืองร้าง จึงได้สั่งให้มีการฟื้นฟูบูรณะเมืองแห่งนี้ จนกลายเป็นเมืองตากมาจนปัจจุบันนี้

เจดีย์ของวัดพระบรมธาตุมีลักษณะทรงสี่เหลี่ยม พระครูพิทักษ์บรมธาตุ (ทองอยู่) ได้ทำการบูรณะใหม่โดยการสร้างครอบองค์เดิมไว้ สูงประมาณ ๒๐ เมตร มีลักษณะทรงแปดเหลี่ยม ศิลปล้านนา ภายนอกหุ้มด้วยทองเหลืองผสมทองแดง มีเจดีย์องค์เล็ก ๑๖ องค์ ซุ้มสำหรับบรรจุพระพุทธรูป ๑๒ องค์ วัดนี้ได้รับการปฎิสังขรณ์มาหลายครั้งแล้ว ตัวพระอุโบสถมีประตูเป็นไม้แกะสลักที่สวยงามมาก มีหน้าบันและจั่วเป็นไม้ หน้าต่างแกะสลักเป็นพุทธประวัติปิดทอง หัวบันไดเป็นนาคและมีพระวิหารเก่าแก่ มีเพดานสูง ๒ ชั้น มีช่องลมอยู่โดยรอบ ทำให้อากาศถ่ายเทเย็นสบาย ภายในประดิษฐานพระพุทธรูปก่ออิฐถือปูน ปางมารวิชัย หน้าตักกว้าง ๓๒ นิ้ว และลงลักปิดทองคำเปลว ประกอบพิธีพุทธาภิเษก ๑ วัน กับ ๑ คืน เป็นเสร็จพิธีเรียบร้อย ด้วยเหตุที่ได้ทำเสร็จอย่างรวดเร็วทันใจ คณะผู้ศรัทธาจึงได้ตั้งชื่อว่า "หลวงพ่อทันใจ" ซึ่งเป็นพระพุทธรูปที่เคารพสักการะบูชาของประชาชนผู้ศรัทธา ทั้งในจังหวัดตากและจังหวัดใกล้เคียงเป็นจำนวนมาก ญาติโยมที่มาตั้งจิตอธิษฐานขออะไรก็ได้สมความปรารถนาทุกประการ นับเวลาจนถึงปัจจุบันนี้ร่วม ๒๐๐ กว่าปี

เมื่อวันที่ ๑๕ มีนา ศกนี้ กลุ่มของเราก็ได้มีโอกาสแวะชมและนมัสการพระธาตุเจดีย์ชเวดากองของวัดนี้เป็นครั้งแรก ได้สวดมนต์และเวียนเทียนถวายพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นพุทธบูชา ธรรมะบูชา สังฆะบูชา นอกจากนั้นยังได้นมัสการหลวงพ่อทันใจด้วย......ก็มีรูปภาพมาฝากท่านผู้อ่านด้วยค่ะ

หลวงพ่อทันใจประดิษฐานอยู่ในพระอุโบสถ

องค์พระเจดีย์เป็นลักษณะ ๘ เหลี่ยม

อีกมุมหนึ่งของพระเจดีย์ สวยงามน่าชมทุกมุมจ๊ะ

บทสวดนมัสการหลวงพ่อทันใจ "ตะกุตะกะ จายาริโย เอวัง วันตา อะหัง วันทามิ สัพพะทา"

..............................................

ชมพระมหาเจดีย์ศรีเวียงชัย อ.ลี้, จ.ลำพูน

2012-08-19T07:37:00.002-07:00

สวัสดีค่ะ ท่านผู้อ่านทุกท่าน

ท่านใดที่แวะเข้ามาเยี่ยมเว็บนี้ จะโดยตั้งใจหรือไม่ตั้งใจก็ตาม ฉันขอขอบคุณมาก ๆ ค่ะ ยังไงก็อย่าเพิ่งรีบหนีนะคะ ขอเชิญชมภาพพระมหาเจดีย์ที่สวยที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศไทยก่อนนะ คะ....พระเจดีย์ที่นี้มีความงามอันวิจิตรพิสดารไม่เหมือนที่อื่น ๆ เป็นฝีมือของคนไทยที่ได้ร่วมกันสร้าง โดยมีหลวงปู่ครูบาชัยยะวงศาพัฒนา พระอาจารย์ชื่อดังของภาคเหนือ เป็นผู้ริเริ่มออกแบบและก่อสร้าง นั่นก็คือ "พระมหาเจดีย์ศรีเวียงชัย"

เมื่อวันที่ ๑๕ มีนา ศกนี้ เราได้มีโอกาสไปนมัสการพระมหาเจดีย์ศรีเวียงชัยอีกครั้งหนึ่ง เมื่อ ๗ ปีที่แล้วก็ได้ไปเป็นครั้งแรก ตอนนั้นการก่อสร้างยังไม่เสร็จสมบูรณ์ คราวนี้องค์พระเจดีย์เสร็จเรียบร้อยแล้ว สวยงามพิเศษจริง ๆ เหลืองอร่ามตาตั้งแต่ทางเข้าวัด เห็นแล้วเกิดกิเลสอยากถ่ายตรงโน้นตรงนี้ ตรงนั้นก็สวย ตรงนี้ก็งาม ในที่สุดแบตเตอรี่หมด อดถ่าย นึกขึ้นได้ว่ายังมีกล้องจากโทรศัพท์มือถือ ก็งัดออกมาถ่ายต่อ วันนั้นแดดร้อนมาก ๆ เลย แต่เราก็ไม่ท้อแท้ที่จะถ่ายภาพ เพราะไหน ๆ มาทั้งที

สิ่งที่จะลืมไม่ได้ก็คือ ไปกราบนมัสการพระเจดีย์ แล้วก็เวียนเทียนพระเจดีย์ ๓ รอบ ถวายเป็นพุทธบูชา ธรรมบูชาและสังฆบูชา จากนั้นก็แยกย้ายไปทำบุญทำทานตามแต่จะศรัทธา เสร็จแล้วก็ถ่ายรูปจนเป็นที่พอใจ แล้วจึงเดินทางต่อไปเพื่อไปนมัสการพระธาตุเจดีย์แห่งต่อไปอีก

ตรงนี้ขอแวะนอกเรื่องซะหน่อยนะ.... เราได้จัดทัวร์ ๔ ภาค เพื่อนมัสการพระธาตุเจดีย์, กราบนมัสการพระพุทธรูป และทำบุญทำทานตามวัดที่มีพระธาตุเจดีย์ ซึ่งใช้เวลาทั้งหมด ๑๙ วัน เป็นครั้งแรกที่เราเดินทางไปเมืองไทย เพื่อทำทัวร์บุญโดยเฉพาะ เพราะเหตุว่าครูบาอาจารย์ (เทวดา) ท่านได้มาบอกว่า ถึงเวลาที่จะต้องไปทำบุญนมัสการพระธาตุให้ครบ ๔ ภาค เพื่อเสริมบารมี..... เราก็ไปตามที่ท่านบอก โดยมีน้องสาวกับน้องเขย เป็นผู้ช่วยจัดโปรแกรมให้ และช่วยขับรถบริการให้ความสะดวกทุกอย่าง ทำให้การสร้างกุศลครั้งนี้ผ่านไปด้วยดี ไม่มีอุปสรรคใด ๆ ขัดขวาง น้องสาวและน้องเขยเป็นคนใจบุญ ชอบทำบุญทำทานเป็นอุปนิสัย เขาเสียสละเวลาทำงานเพื่อพาฉันและสามีไปตามวัดต่าง ๆ ถึงกับลางาน ๓ สัปดาห์เต็ม ๆ ส่วนน้องเขยก็ลางานเพื่อที่จะขับรถพาไปทำบุญทางภาคเหนือและภาคใต้โดยเฉพาะ เขามีน้ำใจไมตรีและเอื้อเฟื้อเหลือเกิน จนฉันอดที่จะนำมากล่าวถึงไม่ได้ เขาเต็มใจที่ะร่วมทำบุญด้วยเสมอ ชวนไปวัดไหนก็ไปกัน ไม่มีการขัดแย้งใด ๆ ทั้งสิ้น ฉันก็ประทับใจในน้ำใจพวกเขา การที่เขามีน้ำใจโดยไม่หวังผลอะไรตอบแทน ทำให้เขาได้รับอานิสงส์เกินคาด ตอนขากลับบ้านที่กรุงเทพฯ ระหว่างทางได้มีหลวงพ่อเจ้าอาวาสวัดหนึ่ง ซึ่งเขารู้จักกับน้องเขยดี ได้โทรบอกให้เขาไปรับพระพุทธรูปที่วัด พวกเขาก็แวะไปที่วัด คิดว่าคงจะเป็นพระพุทธรูปเหรียญเล็ก ๆ ที่ไหนได้เป็นพระพุทธรูปโบราณองค์ใหญ่มาก หนักมากยกสองคนแทบไม่ไหว เป็นพระพุทธรูปที่หาค่ามิได้ ที่ฉันนำมาเล่าในที่นี้ ก็อยากจะบอกกับท่านผู้อ่านว่า การทำความดีโดยไม่หวังผลตอบแทน มีอานิสงส์เห็นทันตาได้คะ

ประวัติย่อของพระมหาเจดีย์ศรีเวียงชัย
พระมหาเจดีย์ศรีเวียงชัย ตั้งอยู่ที่ วัดหนองวัวเฒ่า หมู่ที่ ๙ บ้านหนองปู (ห้วยต้ม) ต.นาทราย อ.ลี้ จ.ลำพูน สร้างโดย หลวงปู่ครูบาชัยยะวงศาพัฒนา เริ่มก่อสร้างปี พ.ศ.๒๕๓๘ จนกระทั่งหลวงปู่ครูบาชัยยะฯ ได้ละสังขารในปี พ.ศ.๒๕๔๓ พระเจดีย์มีขนาดใหญ่ที่สุดในประเทศไทย เป็นเจดีย์แห่งแรกที่สร้างด้วยศิลาแลงทั้งองค์........ สมเด็จพระญาณสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปรินายก ได้ประทานนามพระเจดีย์นี้ว่า "พระมหาเจดีย์ศรีเวียงชัย"

จุดประสงค์ของการสร้าง
เพื่อเป็นเครื่องหมายแห่งการตรัสรู้โปรดเวไนยสัตว์ของพระพุทธเจ้า ๕ พระองค์แห่งภัทรกัป

ถ้าอยากชมความวิจิตรพิสดารของศิลปะการก่อสร้างพระเจดีย์ศรีเวียงชัย ก็ต้องไปชมของจริง ซึ่งสวยงามกว่านี้หลายเท่าจ๊ะ.....พบกันใหม่ในบทความต่อไปนะคะ

ขออุทิศส่วนกุศลแก่สรรพสัตว์

.................................

๑๒ สิงหาคม ๒๕๕๕,วันเฉลิมพระชนมพรรษา สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ

2012-08-05T05:19:00.000-07:00

ทีฆายุกา โหนตุ มหาราชินี
ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อม ขอเดชะ
สมาคมไทย-กวนอิม,สวิตเซอร์แลนด์
(Thai-Kuan yin-Union,Switzerland)

วัดพระธาตุจอมปิง,ลำปาง

สวัสดีค่ะ ท่านผู้อ่านทุกท่าน

ท่านเคยไปนมัสการพระธาตุจอมปิงที่จังหวัดลำปางหรือยังคะ ฉันเองก็เพิ่งไปนมัสการพระธาตุจอมปิง เมื่อวันที่ ๑๔ มีนา ๕๕ ที่ผ่านมานี่เอง น้องเขยและน้องสาวได้แนะนำว่า วัดนี้น่าไปนมัสการพระธาตุและอยากให้ไปชมพระธาตุหัวกลับด้วย ได้ยินแล้วก็งวยงงเหมือนกัน ว่าพระธาตุหัวกลับเป็นแบบไหนกัน ทีแรกก็คิดอย่างคนโง่ ๆ ว่า เขาคงจะสร้างแบบเอาหัวกลับลงข้างล่างมั้ง ก็เลยตื่นเต้นอยากจะไปดู แต่น้องเขยได้อธิบายให้ฟังว่า ที่ว่าพระธาตุหัวกลับนั้น เป็นเพียงเงาของพระธาตุ เป็นการหักเหของแสงที่กระทบกับพื้นหรือฝาผนัง ก็จะเห็นเงามีลักษณะหัวกลับลงข้างล่าง

วัดพระธาตุจอมปิง.... ตั้งอยู่ที่ บ้านจอมปิง ต.นาแก้ว อ.เกาะคา จ.ลำปาง เป็นวัดหนึ่งในลำปางที่มีชื่อเสียงโด่งดังในเรื่องปรากฏการณฺ์เงาพระธาตุ ทางทิศตะวันตกของพระธาตุสีเหลืองทองมี "พระอุโบสถ" เก่าแก่แบบสถาปัตยกรรมล้านนา และภายในอุโบสถนี้เกิดปรากฏการณ์ "เงาพระธาตุ" ที่หน้าต่างพระอุโบสถมีรูเล็ก ๆ ที่แสงส่องลอดเข้ามา ทำให้เกิดเงาพระธาตุพาดลงบนพื้น ตลอดเวลาที่มีแสงเล็ดลอดผ่านเข้ามา ทางวัดจึงได้นำเอากราบผ้าใบสีขาวมาเป็นฉากรับภาพ เพื่อให้สามารถมองเห็นชัดเจนมากขึ้น....เมื่อเราเข้าไปในพระอุโบสถ ก็จะมีคุณลุงท่านหนึ่ง คอยทำหน้าที่เฝ้าพระอุโบสถคอยปิดประตูเพื่อไม่ให้แสงลอดเข้าไปภายใน เมื่อเราเข้าไปตอนแรก ๆ ก็จะรู้สึกว่ามืดสนิทมองไม่เห็นอะไรเลย แต่พอสักครู่หนึ่งผ่านไป เมื่อสายตาปรับเข้ากับแสงภายในพระอุโบสถ ซึ่งผ่านมากระทบที่แผ่นผ้าสีขาว ก็จะเห็นเงาพระธาตุเป็นลักษณะเหมือนองค์จริง คือเป็นองค์พระธาตุสีทองสวยงามน่าอัศจรรย์มาก เราก็ได้พยายามถ่ายภาพไว้ดู รู้สึกว่าจะถ่ายยากหน่อย ต้องเพ่งที่รูปองค์พระธาตุ เราใช้กล้องจากโทรศัพท์มือถือถ่าย ก็พยายามจนได้ภาพมาฝากท่านผู้อ่านได้ชมกันจ๊ะ มีทั้งพระธาตุเจดีย์ธรรมดาและมีหัวกลับด้วย พิจารณากันเองก็แล้วกันนะคะ

ประวัติพระธาตุจอมปิง
วัดพระธาตุจอมปิง ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ ๕ บ้านจอมปิง ต.นาแก้ว อ.เกาะคา จ.ลำปาง จากตัวเมืองลำปางไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ระยะทง ๒๖ กิโลเมตร....พระนางจามเทวี ขณะที่ได้สร้างวัดพระธาตุลำปางหลวงเสร็จเรียบร้อยแล้ว พระนางก็ได้สร้างวัดพระธาตุจอมปิงอีก จากนั้นต่อมาวัดนี้ก็ได้กลายเป็นวัดร้างไประยะหนึ่ง ในกาลต่อมาท่านนันทปัญญาพี่เลี้ยงของพระเจ้าลกคำ (เจ้าติโลกราช เจ้าเมืองเชียงใหม่) ได้มาทำการบูรณะ ซึ่งเมืองนี้ได้ชื่อว่า "จุมภิตาราม" ท่านนันทปัญญามีเพื่อนชื่อ อ้ายจอมแพร่ ทั้งสองได้สร้างวัดคนละวัด วัดที่อ้ายจอมแพร่สร้าง คือ "วัดจอมปิงลุ่ม" ปัจจุบันนี้ และวัดที่ท่านนันทปัญญาสร้าง ชื่อ "วัดจอมพี่เลี้ยง" (วัดพระธาตุจอมปิง)

ถึงพุทธศักราช ๒๐๐๐ ได้เกิดศึกพระยาใต้ (สมเด็จพระบรมไตรโลกนาถ แห่งกรุงศรีอยุทธยา) ยกทัพมาประชิดเมืองลำปาง เจ้าหมื่นดังนครไม่อยู ไปราชการที่เชียงใหม่ เหลือแต่พระนางจามเทวีซึ่งกำลังตั้งครรภ์ ได้แต่งกายแปลงเป็นบุรุษออกไปสู้รบ จนกระทั่งกองทัพพระยาใต้พ่ายแพ้ไป เมื่อเจ้าหมื่นดังนครและเจ้าติโลกราชทราบ ก็ยกกองทัพจากเมืองเชียงใหม่มาช่วยสถานที่รบ ซึ่งสถานที่รบแห่งนี้ เรียกว่า "มหาสนุก" และได้ฉลองชัยชนะที่วัดนี้ พระนางได้สร้างพระเจดีย์ไว้องค์หนึ่ง ส่วนสัณฐานดังกองข้าวเปลือก ได้ตั้งชื่อใหม่ว่า "วัดจอมพิงค์ชัยมงคล" จต่อมาได้ออกเสียงเพี้ยนมาเป็น "จอมปิง" จนถึงปัจจุบันนี้

พระธาตุเจดีย์....กว้าง ๑๘ เมตร สูง ๓๔ เมตร ถูกฟ้าผ่าในปีพุทธศักราช ๒๕๐๐ ได้ทำการบูรณะใหม่อีกครั้ง ปรากฏตามตำนานกล่าวว่า ภายในพระธาตุเจดีย์ได้บรรจุพระบรมสารีริกธาตุของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพื่อให้ประชาชนได้ไปนมัสการกราบไหว้ด้วย

ต่อไปนี้ก็ขอเชิญชมภาพพระธาตุเจดีย์หัวกลับได้แล้วจ๊ะ

ขออนุโมทนาบุญกับทกท่านค่ะ......แล้วพบกันอีกนะคะ

.................................

วัดไทยในสวิตเซอร์แลนด์ (วัดธรรมปาละ, Kandersteg)

2012-07-26T15:47:00.002-07:00

สวัสดีค่ะ ท่านผู้อ่านทุกท่าน

วันนี้ก็พบกันอีกเกี่ยวกับเรื่องวัด แต่ว่าไม่ใช่ในเมืองไทย เป็นวัดไทยในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ วัดนี้อยู่บนภูเขาสูงมากเลย มีสิ่งแวดล้อมสวยงามน่าดูไปอีกแบบหนึ่ง แต่ไปลำบากหน่อย.....เมื่อวันจันทร์ที่ ๒๓ ก.ค. ที่ผ่านมานี้ ฉันพร้อมด้วยสามีและลูกชายได้มีโอกาสไปทำบุญถวายภัตตาหารเพลแด่พระสงฆ์ที่วัดธรรมปาละ,Kandersteg....คานเดอร์สเต็กเป็นอำเภอเล็ก ๆ ที่สวยงามน่าเที่ยว เป็นสถานที่ ๆ คนส่วนมากชอบไปเดินออกกำลังกาย หรือไปไต่เขากัน สำหรับฉัน...เรื่องเสี่ยงตายอย่างเช่นไต่เขานี้ ไม่ขอร่วมกิจกรรมด้วย เพราะว่าไม่ใช่เป็นการสร้างกุศลเลย สู้ไปทำบุญและฟังเทศน์ฟังธรรมจะได้ประโยชน์กว่า....วันนี้ก็มีเรื่องตลก ๆ มาเล่าสู่กันฟังอีกจ๊ะ

วัดธรรมปาละ เป็นวัดไทยวัดหนึ่งในสวิตเซอร์แลนด์ เป็นวัดป่า ที่เรียกว่า "วัดป่า" เพราะว่าวัดนี้เป็นวัดหนึ่งในสาขาของวัดหนองป่าพง จ.อุบลราชธานี มีหลวงพ่อชา (พระโพธิญาณเถร) เป็นครูบาอาจารย์ที่พระทุกรูปเคารพนับถือมาก แต่เป็นวัดที่มีพระเป็นชาวต่างชาติทั้งนั้น คือเป็นพระฝรั่งหมดเลย มีแค่ ๓ รูป เจ้าอาวาสพูดไทยได้นิดหน่อย ท่านบอกว่าไม่ค่อยได้ใช้ เพราะคนไทยไม่ค่อยไปที่วัดนี้ เนื่องจากการเดินทางไม่สะดวก วัดนี้มีกฏระเบียบเข้มงวดมาก นับตั้งแต่การติดต่อกับทางวัด กำหนดวันและเวลาสำหรับโทรติดต่อได้ตั้งแต่วันพุธ-ศุกร์ เวลา ๙.๐๐ น. - ๑๑.๐๐ น. ไม่เหมือนวัดไทยอื่น ๆ จะโทรตอนไหนก็มีคนรับสายบริการญาติโยมเสมอ....

เมื่อวันพุธที่ผ่านมานี้ ฉันได้โทรติดต่อทางวัด แจ้งความประสงค์ว่า เราจะไปถวายเพลพระสงฆ์ ก็มีแหม่มคนหนึ่งทำหน้าที่รับสาย พูดภาษาเยอรมัน เธอก็สอบถามว่า "คุณเคยไปที่วัดนี้บ้างหรือยัง" ฉันตอบว่่่่่า "เคยไปครั้งหนึ่งเมื่อ ๑๘ ปีมาแล้ว" แล้วเธอก็ถามต่ออีกว่า "ต้องการจะมาทำอะไร ฉันก็บอกว่าจะมาทำบุญถวายอาหารพระ และลูกชายอยากจะสนทนาธรรมกับพระ เขาสนใจศึกษาธรรมะ เผื่อว่าสักวันหนึ่งจะมาบวช เพื่อศึกษาธรรมที่วัดนี้บ้าง" คุณแหม่ก็เข้าใจที่ฉันพูด แล้วก็บอกว่า ตอนนี้พระไม่อยู่ ยังตอบไม่ได้ว่าจะให้พวกเรามาทำบุญได้วันไหน.....จะว่าไป เธอก็บริการดีน่ะ เธอบอกว่าวันรุ่งขึ้นจะโทรบอกฉัน ให้ทราบว่าจะไปทำบุญได้ในวันไหน

วันรุ่งขึ้นราว ๆ ๘ โมงเช้า คุณแหม่มรีบโทรแจ้งข่าวให้ฉันทราบว่า ในวันจันทร์ที่ ๒๓ ก.ค.นี้ พระเจ้าอาวาสอยู่วัด ให้พวกเราไปทำบุญได้ ฉันถามเธอเพื่อความแน่ใจก่อน ที่วัดมีพระกี่รูป มีคนอยู่ที่วัดกี่คน จะได้เตรียมอาหารไปเผื่อด้วย เธอตอบว่ามี ๑๐ คน เป็นพวกแขกที่มาปฏิบัติธรรม ฉันเลยบอกเธอว่า ถ้าคนมากเป็นสิบ ๆ คน ฉันก็คงหอบไม่ไหวหรอก เพราะอยู่ไกล ต้องนั่งรถไฟไปแต่เช้า ก็ตกลงว่าเราทำเฉพาะพระและเผื่อคนอื่นด้วยนิดหน่อยพอสมควร....พระที่วัดนี้ท่านฉันแต่อาหารมังสะวิรัติเท่านั้น

ในเช้าวันที่ ๒๓ ก.ค. ฉันและน้องสาวได้ตื่นตั้งแต่ตี ๔ เพื่อทำอาหารคาวและของหวานด้วย ที่ต้องตื่นแต่เช้า เพราะว่าตื่นเต้นดีใจที่จะได้ไปทำบุญที่วัดป่า นอนไม่ค่อยหลับทั้งคืน ก่อนนอนไม่ได้ตั้งนาฬิกาปลุก แต่บอกปู่เทวดาไว้ "ปู่..ช่วยปลุกลูกด้วยน่ะ พรุ่งนี้ตอนตี ๔ ลูกจะตื่นทำกับข้าว" พอถึงตี ๔ ได้ยินเสียงดัง "ปั้ง" ที่ประตูห้องนอน.....ฉันตกใจตื่นทันทีเพราะรู้ว่าต้องเป็นปู่เทวดามาปลุกแน่ ๆ เหลือบไปดูนาฬิกาที่ข้างเตียง ก็เป็นเวลาตี ๔ จริง ๆ ด้วย มองออกนอกหน้าต่างก็ยังมืดอยู่ งั้นขอหลับสักนิด ฉันพูดในใจกับปู่ "ได้ยินเสียงปลุกแล้วจ๊ะปู่ แต่ลูกขอนอนต่อสัก ๑๕ นาทีนะ เพราะยังง่วงอยู่" รู้สึกว่าปู่ไม่ยอมเด็ดขาด อยู่ดี ๆ ก็มีอาการปวดเสียวหลังมาก ฉันเลยต้องรีบลุกทันที อาการปวดหลังก็หายเป็นปลิดทิ้งทันทีเช่นกัน....เทวดาท่านไม่ชอบคนขี้เกียจ เราก็รู้อยู่ แต่ก็ลองใจท่านดูก่อน เผื่อว่าท่านจะมีการอนุโลมบ้าง แต่ท่านไม่พูดอะไรเลย เล่นทำโทษกันเฉย

การไปทำบุญครั้งนี้ เป็นการทดสอบความอดทนด้วยนะ เดินทางไกลและอากาศร้อนมาก เราเดินทางโดยรถไฟตั้งแต่ ๘ โมงเช้า ต้องไปเปลี่ยนรถไฟอีกขบวนหนึ่ง แล้วจากนั้นก็ต้องเดินเท้าอีกประมาณ ๑๕ นาที แต่ว่าตอนขาไปเราตกรถไฟตอนที่จะเปลี่ยนขบวน ดูซิ...คนบ้านนอกไปบ้านนอกก็ยังหลงได้แถมยังตกรถไฟอีกต่างหาก ตลกดีจัง....เพราะมัวแต่ไปแวะห้องสุขากัน ก็เห็นว่ามีเวลาเกือบครึ่งชั่วโมง เลยแวะดื่มกาแฟและกินอะไรลองท้องสักหน่อย เสร็จแล้วก็ไปยืนรอรถไฟ มีขบวนหนึ่งจอดอยู่ข้างหน้าเรา แต่ก็ไม่เอะใจ รถขบวนใหม่มาถึง เรารีบขึ้นทันที นั่งไปได้สักครู่เกิดเอะใจ ขึ้นผิดขบวน เพราะฟังจากที่เขาประกาศ ไม่เห็นมีชื่อ Kandersteg เลยต้องรีบเผ่นลงรถกันแทบไม่ทัน แต่โชคเข้าข้าง รถยังไม่รีบไป.....เราเพิ่งจะมารู้ตอนหลังว่า รถขบวนที่จอดอยู่ข้างหน้าเราตอนแรกนั่นแหละถูกต้อง แต่เราไม่เรียบร้อยกันเอง ไม่ได้เช็คเวลารถอีกครั้ง และถ้าจะรอขึ้นขบวนใหม่ ก็ต้องรออีก ๑ ชั่วโมง เพราะรถไฟที่นั่นจะแล่นทุก ๆ ชั่วโมง

พระที่วัดธรรมปาละฉันเพลเวลา ๑๑.๓๐ น. ตอนนั้นเป็นเวลาเกือบ ๑๑ โมงแล้ว ถ้ารอรถไฟก็คงไม่ทันการณ์แน่เลย จึงยอมเสียเงินค่าแท็กซี่ ก็นั่งนานประมาณ ๔๕ นาที เพราะมัวไปหลงอีกรอบหนึ่ง ไปถึงเขตวัดแล้ว แต่หาทางเข้าวัดไม่ถูก จึงทำให้เสียเวลา แต่ก็ยังทันเวลาเพล.....พอไปถึงวัด รู้สึกเงียบสงบจริง ๆ ประตูวัดเปิดไว้ แต่ไม่มีใครอยู่ในบริเวณนั้น เรายืนอยู่หน้าประตูวัดสักครู่หนึ่ง คิดว่าจะมีคนออกมาต้อนรับ ที่ไหนได้ยืนไปเถอะ ไม่ได้ถวายเพลแน่ ๆ ไม่มีทางเลือกเลย เราต้องยอมเสียมารยาทเข้าไปในห้องพระ โดยที่เจ้าของบ้านไม่รู้เรื่องเลย เข้าไปกราบพระ แล้วพากันเที่ยวเดินตามห้องต่าง ๆ เพื่อหาใครสักคน ร้อง "ฮัลโหล ๆ " ก็ไม่มีใครออกมาต้อนรับ ฉันก็เลยบุกถึงในครัว..... ปรากฏว่าคนที่อยู่ในครัวตกใจ อยู่่ ๆ ก็มีคนแปลกหน้าโผล่มา ฉันบอกว่า " แันได้โทรนัดกับคุณไว้ว่า วันนี้จะนำอาหารมาถวายพระ" แหม่มแม่ครัวทำท่างง ๆ ฉันก็เลยแนะนำตัว "ฉันชื่อนาง......ได้ตกลงทางโทรศัพท์กับคุณ.....ว่าจะมาทำบุญ" พอเธอได้ยินเช่นนั้น แล้วฉันว่า "ฉันลืมไป" ดูซิ...อย่างนี้ก็มีด้วย แถมไม่มีการขอโทษกันด้วย แต่ฉันก็ไม่ต้องการให้เขาขอโทษหรอกนะ แต่ว่าตามมารยาทก็ควรจะเป็นเช่นนั้นน่ะ ไม่เป็นไร ที่สำคัญคือเราได้รับการต้อนรับอย่างเป็นกันเองกับพระเจ้าอาวาส

ท่านเจ้าอาวาสชื่อ "เขมะสิริ" ท่านบอกว่า ท่านก็ทราบว่าพวกเราจะมาทำบุญ แต่ไม่ทราบว่าจะถวายเพล
ท่านได้เชิญให้พวกเรารับประทานอาหารที่วัด และบอกว่า "เมื่อพระฉันเสร็จแล้ว ค่อยสนทนากันเป็นส่วนตัว" ระหว่างที่พระท่านฉันอาหาร เราก็ออกไปชมวัด และเก็บภาพสวย ๆ ไว้มาฝากท่านผู้อ่านด้วยจ๊ะ.....หลังจากที่พระฉันอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว พวกเราก็รับประทานอาหารต่อ พระท่านฉันในบาตร
เขาจัดอาหารแบบบุฟเฟ่ ใครจะรับประทานอะไรก็ตักเอาเองตามสบาย แม่ครัวแหม่มกับพ่อขาวช่วยกันทำอาหารฝรั่ง ส่วนอาหารของเราก็เป็นแบบไทย ๆ ท่านก็ฉันพอสมควร

พระเจ้าอาวาสเห็นว่าพวกเรารับประทานอาหารเสร็จแล้ว ท่านก็ออกไปจัดที่นั่งของท่าน ที่หน้าอาคาร แล้วก็เข้ามาเรียกพวกเรา ให้ออกไปนั่งคุยกันข้างนอก บรรยากาศที่นั้นดีมาก แดดจ้าแต่ไม่ร้อน มีลมพัดมาอ่อน ๆ ปะทะกายตลอดเวลา การสนทนาวันนั้น เป็นไปอย่างราบรื่น เป็นกันเอง รู้สึกอบอุ่นใจ และประทับใจในความเมตตา ที่ท่านสละเวลาพักผ่อนของท่าน มาสนทนากับพวกเรา มีความรู้สึก
เหมือนกับว่าเคยรู้จักกันมานานแล้ว ทั้ง ๆ ที่เราเพิ่งจะเห็นท่านเป็นครั้งแรก คงจะเคยทำบุญกับท่านมาแต่ชาติปางก่อนแล้วมั้ง...... ส่วนลูกชายก็ได้สนทนาธรรมเป็นส่วนตัวกับท่านด้วย โดยท่านเปิดโอกาสให้พูดก่อนใคร ส่วนพ่อแม่ให้พูดทีหลัง ตอนหลังก็คุยกันสารพัดเรื่อง ก็เป็นธรรมทั้งนั้นแหละ ท่านได้เมตตามอบหนังสือธรรมะ และซีดีธรรมของพระอาจารย์ชื่อดังของไทยหลายท่าน ให้ลูกชายมาศึกษาเผื่อสนใจจะไปฝึกเจริญสมาธิ ท่านบอกว่าจะไปเมื่อไรก็ได้ ท่านยินดีต้อนรับ.....เราได้สนทนากันประมาณร่วม ๒ ชั่วโมง ก็พอสมควรแก่เวลา จึงได้ถวายปัจจัยถวายวัด แต่ท่านไม่รับปัจจัยเป็นส่วนตัว ท่านบอกว่า "พระไม่รับปัจจัย" จึงบอกให้เรานำไปใส่ตู้บริจาคเอง แต่ท่านก็ได้กล่าว "อนุโมทนาบุญ" กับพวกเราด้วย.....

ตอนขากลับเราก็เดินออกจากวัด เดินเล่น ๆ แวะถ่ายรูปไปเรื่อย ๆ ก็ไม่รู้สึกเหนื่อยทั้ง ๆ ที่ร้อนมาก ๆ ก็เหมือนไม่ร้อน เที่ยวกลับนี่โชคดีหน่อยไม่ตกรถ เปลี่ยนรถแค่ครั้งเดียว.....เอาล่ะ...เรื่องนี้ก็เขียนมายาวพอสมควรแล้ว ทีนี้เรามาช่วยกันชมภาพวัดธรรมปาละกันหน่อยนะ ดูชิว่าสวยมากมั้ย เชิญชมจ๊ะ.....

พระประธานของวัดธรรมปาละ

พระอาจารย์เขมะสิริ เจ้าอาวาสวัด

พระปางลีลาสง่างามมาก

ป้ายชื่อวัดแบบไทย ๆ

จั่วหน้าประตูเข้าวัด

ประตูเข้าวัดมีเทวดาเฝ้าซ้ายขวา

ทางเข้าวัดมีต้นไม้สองข้างทางเป็นระยะ

ภูเขาสูงด้านข้างวัด มีน้ำตกไหลตลอดปี

ภูเขาใกล้ ๆ วัด ดูดี ๆ มีหน้าตาเหมือนยักษ์

วิวภูเขาสูงหน้าวัด

มีกระเช้าไฟฟ้าบริการ สำหรับขึ้นไปบนยอดเขา

ได้ชมภาพสวย ๆ ของวัดธรรมปาละแล้ว อยากไปทำบุญที่นั่นมั้ยคะ บรรยากาศจริง ๆ สวยกว่านี้หลายเท่าจ๊ะ .........สำหรับบทความนี้ก็จะขอยุติเพียงแค่นี้ล่ะ แล้วพบกันใหม่นะคะ

...................................

วันไหว้ครู ปี พ.ศ.๒๕๕๕

2012-07-23T15:03:00.003-07:00

สวัสดีค่ะ ท่านผู้อ่านทุกท่าน

วันนี้มีเรื่องเล่าซึ่งไม่เกี่ยวกับวัดนะคะ เปลี่ยนสไตล์ใหม่บ้าง เขียนแต่เรื่องวัด บางท่านก็อาจจะเบื่อก็ได้ งั้นเอาเรื่องเมื่อวานนี้ดีกว่านะ....วันนี้จะไม่ขอเกริ่นอะไรมากมาย เพราะรู้สึกเพลียจากการเดินทางไปทำบุญที่วัดป่า ไปซะไกลลิบเลยจ๊ะ เอาไว้วันหลังจะนำภาพวิวสวย ๆ มาลงให้ชมกันจ๊ะ

เมื่อวานนี้ที่สมาคมไทย-กวนอิม, สวิตเซอร์แลนด์ ได้มีการทำพิธีไหว้ครูประจำปี เราไม่ได้จัดพิธีใหญ่โตหรอกนะ ก็แล้วแต่สมาชิกท่านใดอยากจะมาไหว้ก็มากัน ตามแต่สะดวก ไม่มีการกำหนดกฎเกณฑ์อะไรทั้งนั้น ไม่มีการเสียค่าครูบาอาจารย์ อยากไหว้ครูระลึกถึงพระคุณครูบาอาจารย์ที่ประสิทธิ์ประสาทวิชาความรู้ให้ นับตั้งแต่ครูท่านแรกสุด คือ มารดาบิดา แล้วก็ครูบาอาจารย์ที่เราได้ร่ำเรียนในโรงเรียนต่าง ๆ จนกระทั่งถึงครูบาอาจารย์ที่เป็นระดับเทพหรือเทวดา ต่างคนต่างก็หอบหิ้วดอกไม้ธูปเทียนและพานมาจัดกันเอง เดินทางมาจากต่างจังหวัด บางคนบอกว่าต้องตื่นเตรียมตัวตั้งแต่ตีสาม เพราะว่าต้องใช้เวลาเดินทางถึง ๒ ชั่วโมงเศษ ๆ

พอมาถึงที่สมาคมเราก็มีสนทนาเรื่องสัพเพเหระกัน เพราะว่านานปีทีหนจะได้เจอหน้ากันสักครั้ง
ก็คุยกันพอหอมปากหอมคอ จากนั้นก็ลงมือจัดพานดอกไม้ธูปเทียนกัน เสร็จแล้วก็รับประทานอาหารกลางวันร่วมกัน ปกติทุกปีสมาชิกจะนำอาหารมาด้วย แต่ปีนี้ฉันบอกว่า ไม่ต้องยุ่งยากเรื่องกิน เราจะกินมังสะวิรัตกัน งดเนื้อสัตว์สักหนึ่งวัน เพื่อถวายเป็นพุทธบูชา เป็นอันว่างานนี้ฉันทำอาหารเอง ทำอาหารที่ง่ายมาก ๆ และอร่อยด้วย ก็สปาเก็ตตี้ไง มันง่ายดีและรับประทานได้ทุกคน

หลังจากรับประทานอาหารกลางวันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็มีการเดินจงกรมย่อยอาหารไปในตัว เพราะว่าจะต้องมีการนั่งฟังธรรมนานพอสมควร อาจารย์เทวดาจะมาบรรยายธรรมให้พวกเราฟังทุกครั้งที่มีการไหว้ครู หรือว่ามีคนมาเยี่ยมสมาคม ไม่ว่าคนไทยหรือคนฝรั่งก็ตาม เทวดาก็จะสาธยายธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าให้ฟังหมดแหละ.....วันนี้ก็ได้ฟังธรรมเกี่ยวกับเรื่องง่าย ๆ ในชีวิตประจำวัน คือ เรื่องรูปธรรมกับนามธรรมที่ปรากฏทางตา ทางหู ทางจมูก ทางลิ้น ทางกาย และทางใจ ท่านบอกว่า รูปธรรมนี่ไม่รู้อะไร แต่นามธรรมรู้สภาพธรรมที่ปรากฏทางตา หู จมูก ลิ้น กายและใจ ถ้าสติไม่เกิดระลึกรู้ว่าเป็นเพียงนามเท่านั้นที่ทำหน้าที่รู้ ก็จะกลายเป็นเราเห็น เราได้ยิน เราได้กลิ่น เรารู้รส เรารู้กระทบสัมผัสทางกาย และเราคิดนึกเรื่องราวต่าง ๆ นี่แค่เพียงตัวอย่าง สั้น ๆ ค่ะ ปู่อาจารย์สอนเป็นชั่วโมง คนฟังก็เข้าใจในขณะนั้น จากบางอย่างไม่รู้ไม่เข้าใจ ก็ได้รู้ได้เข้าใจเพิ่มขึ้นเป็นปัญญา นับว่าคุ้มกับการเสียเวลาที่มากัน

เมื่อเล่าถึงเรื่องไหว้ครู ก็เลยจะถือโอกาสเล่าเกี่ยวกับสมาชิกคนไทยกลุ่มหนึ่ง เขาก็ไหว้ครูทุกปีเหมือนกัน แต่ทำพิธีโดยผ่านทางโทรศัพท์ เขาจะสวดมนต์ให้อาจารย์เทวดาฟังทางสาย แล้วก็ฟังธรรมจากครูบาอาจารย์ทางสายเช่นกัน เปิดขยายเสียงให้ฟังได้ทุกคน.......ปีนี้เมื่อกลางเดือนมีนา ฉันได้มีโอกาสไปเยี่ยมบ้าน จึงได้แวะเยี่ยมสมาชิกด้วย พวกเขาได้ถือโอกาสทำพิธีไหว้ครูกันในวันนั้น งานนี้มีคุณยายอายุ ๘๙ ปี เข้าร่วมไหว้ครูและฟังธรรมจากเทวดาด้วยนะ คุณยายเข้าร่วมพิธีไหว้ครู่กับลูกหลานทุกปีไม่เคยขาดเลย ปีนี้คุณยายแข็งแรงกว่าปีแรกที่ฉันรู้จักซะอีก ทั้ง ๆ ที่อายุย่างเข้า ๙๐ แล้ว

มีอยู่ตอนหนึ่ง คุณยายนึกตลกยังไงไม่ทราบ ท่านพูดกับเทวดาว่า "ปู่...ฉันอยากจะถูกหวยรางวัลที่ ๑ บ้าง" ปู่หัวเราะฮ่า ฮ่า "ยายแก่แล้ว ยายจะเอาเงินไปทำอะไร ตายแล้วเอาเงินไปได้มั้ย ตายกับธรรมะดีกว่านะยาย" คุณยายก็หัวเราะฮิ ฮิ แล้วตอบว่า "พวกลูก ๆ เขาไม่ให้เงินฉัน" พอลูก ๆ คุณยายได้ยินคุณแม่ฟ้องปู่เช่นนั้น ต่างก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่า "ไม่จริง ๆ ปู่อย่าไปเชื่อแม่ พวกเราให้เงินแม่ทุกเดือน" คุณยายก็หัวเราะชอบใจที่ทำให้ลูก ๆ สะดุ้งตาม ๆ กัน ท่านคงหยอกลูก ๆ สนุกเล่นเท่านั้นเอง
ที่จริงแล้ว ท่านมีเงินเก็บเหลือใช้ซะอีก.....ท่านปู่อาจารย์ได้บรรยายธรรมให้ทุกคนฟังพอสมควรแก่เวลา จากนั้นก็มีการทดสอบความเข้าใจเป็นรายคน คุณยายโดนถามบ่อยกว่าใคร แต่ก็ตอบเก่งนะ ตอบได้ถูกต้องหมดเลย ความจำท่านดีมากทีเดียว คนหนุ่มยังแพ้ท่านซะอีก น่าอิจฉามั้ยค่ะ คุณยายเป็นคนมีบุญเพราะสะสมมาดี จึงมีสุขภาพแข็งแรงและอายุยืนด้วย คุณยายชอบฟังธรรมและทำบุญสม่ำเสมอ น่าสรรเสริญนะคะ....เอาล่ะ..ฉันคิดว่าเขียนเล่ามามากแล้ว ไม่รู้จะเขียนอะไรต่อแล้ว ขอจบลงแค่นี้แหละนะ
ท่านผู้อ่านคงไม่บ่นกันนะคะ ว่าอยู่ ๆ ก็จบกันห้วน ๆ ก็ฉันง่วงนอนแล้วนี่.....งั้นก็ขอเชิญชมรูปภาพสวย ๆ ตามอัธยาสัยค่ะ

                         ขอขอบคุณท่านผู้อ่านทุกท่านค่ะ......พบกันอีกในเรื่องต่อไปนะคะ

                                           ........................................