Πασχάλης Χριστοδούλου - 4η Δημοκρατία

Η ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΑ ΤΩΝ ΠΟΥΡΝΑΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΒΛΑΒΕΡΟ ΠΡΟΠΑΤΟΡΙΚΟ ΑΜΑΡΤΗΜΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Wed, 03 Jun 2026 19:57:46 +0000

Αν νικούσαν πάντοτε οι μεγάλοι, δεν θα υπήρχαν σήμερα μικροί. Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός. Επιμέλεια Πασχάλης Χριστοδούλου

ΛΕΖΑΝΤΑ: Ο Οικουμενικός παγκόσμιος χάρτης «Typus Orbis Terrarum» του Αβραάμ Ορτέλιους, κορυφαίου χαρτογράφου με μέντορα το Στράβωνα, έκδοσης 1570 (Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου) [loc.gov]. Στο κάτω μέρος του, ο δημιουργός έχει χαράξει αποφθέγματα αρχαίων φιλοσόφων για τον κόσμο και τον Πολιτισμό που γεννήθηκαν εδώ. Η επιλογή του χάρτη αποτελεί αναφορά στην ιστορική έρευνα του συγγραφέα του κειμένου στη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου σχετικά με το σημειολογικό μήνυμα του Ορτέλιους (με τα τρία πουλάκια που ζωγράφισε να κάθονται πάνω από τα τρία “Μ” του AFRICUM LIBYCUM MARE}, το οποίο αποδεικνύει ότι το Λιβυκό Πέλαγος είναι αφρικανικό και όχι ευρωπαϊκό, συντρίβοντας τη διαχρονική γεωγραφική αοριστία της πολιτικής Αθήνας {1}

Η Διεθνής Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) μετρά ήδη πάνω από 44 χρόνια ζωής και ο Χάρτης της Σεβίλλης συμπληρώνει πάνω από 22 χρόνια από τη γέννησή του το 2004. Δεν φταίει όμως μόνο η σημερινή κυβέρνηση. Από το 2004 όφειλε διαχρονικά η Ελλάδα να κάνει Νόμο του Κράτους το Χάρτη, όμως αυτός κείται μακράν από τη σκέψη της πολιτικής Αθήνας, πολύ πιο μακράν ακόμη και από την ίδια τη Σεβίλλη. Αυτή η αλλοπρόσαλλη πορεία φυγομαχίας ξεκίνησε ήδη από το 1997, όταν οι εν Αθήναις άνωθεν πανηγύριζαν στο Παρίσι για τη συμφωνία των Αγγελόπουλων με τον Σάμαρανκ και την ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων, που συνέτεινε να μετατρέψει την Ελλάδα σε μια «Χώρα χωρίς Χωριά». Έκτοτε, το σύνολο των κομματικών μορφωμάτων, εγκλωβισμένο στη βιτρίνα της πρωτεύουσας, συνεχίζει ακάθεκτο την ίδια αδράνεια και εκλαμβάνει τον Χάρτη της Σεβίλλης ως πουρνάρια, μάλιστα την ώρα που η Άγκυρα χτίζει τετελεσμένα. Είναι σαν να λέει: θα αφήσουμε τον γάμο να πάμε για πουρνάρια; Αν λοιπόν η UNCLOS είναι +44 ετών και ο Χάρτης της Σεβίλλης +22, μια μυαλωμένη πολιτική Αθήνα είναι ακόμη μείον· παραμένει αγέννητη. Αλλά γνωστών γονέων. Μια κόρη Τουρκομπαρόκ.

Σε αυτή τη διαχρονική εξέλιξη, η εκτρωματική λέξη «επέκταση» στα 12 μίλια αποτελεί το νέο όσο βλαβερό Προπατορικό Αμάρτημα. Είναι το «μήλο των πρωτοπλάστων» περί την εξωτερική πολιτική, που ενοχοποίησε ένα νόμιμο δικαίωμα κυριαρχίας, κάνοντάς το να φαίνεται ως αρπαγή και χαρίζοντας στην Τουρκία το «δώρο στο πιάτο» του Casus Belli. Όμως, αυτή η τάση να ενσαρκώνεται ο κυνικός Διάλογος των Μηλίων δεν είναι μοιραία. Ο μέγας Θουκυδίδης άφησε μια πολύτιμη δικλείδα ασφαλείας, σημειώνοντας ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται με παραπλήσιο τρόπο, «όσο οι άνθρωποι παραμένουν άνθρωποι». Αν δηλαδή οι Έλληνες αλλάξουν τρόπο σκέψης και συνειδητοποιήσουν ότι η καλύτερη άμυνα είναι η ευφυΐα, τότε οι συσχετισμοί ανατρέπονται άρδην. Η Δημοκρατία και η φιλοσοφία, όσο και ο Πολιτισμός άλλωστε, εδώ γεννήθηκαν.

Η ίδια η παγκόσμια ιστορία αποτελεί την απάντηση στην ηττοπάθεια, διδάσκοντας νομοτελειακά ότι αν νικούσαν πάντοτε οι μεγάλοι, δεν θα υπήρχαν σήμερα μικροί. Όταν ένα κράτος αρνείται να χρησιμοποιήσει τα νομικά όπλα, όπως η θεσμοθέτηση του Χάρτη της Σεβίλλης, ουσιαστικά αυτοχειριάζεται.

______________

Σ. Σ.

1. Αν αυτό ήταν μήνυμα προς την Ευρώπη, να μάθει την αλήθεια, ήταν και μια παρακαταθήκη προς τον καθηγητή Vivero που στον Χάρτη της Σεβίλλης, πέραν των ονομάτων των κρατών της Ανατολικής Μεσογείου, ανέγραψε μια μόνο φράση: “Σύμπλεγμα Καστελόριζου”, δίνοντας το δικό του μήνυμα της ηθικής Γεωγραφίας. Δεν είναι γνωστό κατά πόσο συντέλεσαν αυτά στη διόρθωση των σχολικών βιβλίων, αλλά αν δεν γίνει Νόμος ο Χάρτης Σεβίλλης θα έχει γίνει μια τρύπα στο νερό της Ανατολικής Μεσογείου.

2. Θλίβομαι και συγκινούμαι όσο σκέφτομαι ότι δε ζει η αγαπημένη μου Αλεξάνδρα να δει ότι πιάνουν τόπο στον τόπο μας οι ιδέες μου, που δε θα υπήρχαν χωρίς τη δική της μεγάλη συμβολή.

Ο ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΣΕΒΙΛΛΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΔΙΚΟΣ. ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ.

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Mon, 01 Jun 2026 15:44:43 +0000

Από την Παραστάτιδα της Σαμοθράκης Ζουράφα, έως τη Σημαιοφόρο του Καστελόριζου Στρογγύλη. Γράφει ο Χ. Κηπουρός, επιμέλεια Μ. Λουτσέτης.

Πηγή: Greece-Turkey EEZ with the GeoGarage platform

Το Εκβιαστικό Ψευτοδίλημμα των Αθηνών

Το μόνιμο και εκβιαστικό ερώτημα που επιστρατεύουν οι εκάστοτε «άνωθεν» των Αθηνών, κάθε φορά που έρχονται αντιμέτωποι με τις εθνικές μας θέσεις, είναι το γνωστό: «Τι θέλετε; Πόλεμο;». Πρόκειται για ένα ψευτοδίλημμα ηττοπάθειας, που χρησιμοποιείται διαχρονικά ως πολιτικό άλλοθι για να δικαιολογήσει την αδράνεια, τον συμβιβασμό και την υποχώρηση έναντι των ξένων επιβουλών Αυτή η ρητορική του φόβου επιχειρεί εσκεμμένα να ταυτίσει την προάσπιση του Διεθνούς Δικαίου με την πολεμική σύρραξη. Όμως, η επίκληση και η θεσμική κατοχύρωση του Χάρτη της Σεβίλλης δεν αποτελεί πολεμική ιαχή, αλλά την απόλυτη εγγύηση της ειρήνης.

Η «Αλλαγή Πίστας» στη Βιομηχανία του Φόβου

Σήμερα, η βιομηχανία του φόβου έχει αλλάξει πίστα. Επιστρατεύονται κείμενα και θέσεις για το πολεμικό σχέδιο του Ερντογάν, προκειμένου να υπάρξει μαζική διάχυση τρόμου. Λες και οι Έλληνες είναι έρμα, για να τα φυλάει ο φόβος. Όμως, αυτή η καλοστημένη παράσταση κρύβει επί τούτου την αλήθεια και άρα και τη συνώνυμή της μνήμη. Άλλωστε, Αλήθεια είναι η άρνηση της λήθης (α+λήθη) και Μνήμη η καταπολέμησή της (μη+λήθη).

Αποσιωπούν τα δύο μεγάλα κοινά σημεία μεταξύ Μητσοτάκη και Ερντογάν. Πρώτον, την αγωνία για την πολιτική τους μακροημέρευση. Δεύτερον, ότι φέρονται ως κυνικοί μαθητές του Θουκυδίδη. Ο μεν Ερντογάν προωθεί νομοσχέδιο που αν και αντισυνταγματικό, στην ούγια του γράφει «Μια τρίτη Τετραετία» και το «μέγα το της θαλάσσης κράτος». Ο δε Μητσοτάκης καταφεύγει στην αοριστία του «Νοτίως της Κρήτης», αντί για το όνομα «Νότιο Κρητικό Πέλαγος». Την ίδια ώρα, προχωρά σε αποσύρσεις των αντιαεροπορικών PATRIOTS από την Κάρπαθο και το Διδυμότειχο. Αγαθή τύχη όμως που και εκεί, όπως παντού στη χώρα, παραμένουν οι PATRIOTES. Με όλα αυτά να υπηρετούν την ηττοπαθή ανάγνωση του Διαλόγου των Μηλίων, που επιτάσσει να υποχωρεί ο αδύναμος όσο το επιθυμεί ο δυνατός

Εύψυχον το Ευφυές

Απέναντι στο σκηνικό αυτό, δεν υιοθετώ το «τρομοκρατείστε τους τρομοκράτες». Δεν υπάρχει κανείς λόγος να απαντήσουμε με τον δικό τους τρόμο. Έχω τη μεγάλη τύχη να παραδειγματίζομαι από δύο μεγάλους Θράκες συμπατριώτες μου. Τον Δημόκριτο, που όταν παρήγαγε ιδέες, όπως το ότι η πολιτική είναι η μέγιστη των τεχνών, γελούσε από χαρά, γιατί η πολιτική είναι πρόβλεψη, σχέδιο και δημιουργία. Και τον Αυτοκράτορα Ιωάννη Βατάτζη, ο οποίος στην ιστορική επιστολή στον Πάπα Γρηγόριο Θ΄ διαμήνυσε με εθνική αξιοπρέπεια: «παρά τοις Έλλησιν ημίν πανταχόθεν ρανίδες σοφίας ανέβλυσαν».

Αυτά ακριβώς εμπνέουν ένα νέο παράγγελμα: «Εύψυχον το Εύφυες». Διότι η εθνική μας ευφυΐα δεν μπορεί να είναι δειλή ούτε ψυχρή, αλλά οφείλει να έχει ηθική, ψυχή, θάρρος και γενναιότητα για να γίνει πράξη.

Ο Μη Πλατωνικός Έρωτας του Ελληνισμού

Αντί λοιπόν —με την ευκαιρία και της εορτής του Αγίου Πνεύματος— να εμπλουτισθεί η ελληνική παιδεία με την αλήθεια ότι η καλύτερη άμυνα είναι η εθνική ευφυΐα και η πανέμορφη κόρη της, η Ειρήνη, κάποιοι επιμένουν να «χάφτουν μύγες». Όπως τους έλεγε ένας ακόμη συμπατριώτης, ο Γεώργιος Βιζυηνός. Όμως, οι Έλληνες δεν πρόκειται να καθίσουν με σταυρωμένα τα χέρια. Αυτό που παραγνωρίζουν οι διαχειριστές της μιζέριας είναι ο έρωτας στα χρόνια του φόβου.

Ο μεγάλος Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες έγραφε για τον έρωτα στα χρόνια της χολέρας, όμως ο φόβος δεν είναι μια νέα χολέρα για τον τόπο μας. Ο δικός μας έρωτας με τον Χάρτη της Σεβίλλης δεν είναι πλατωνικός· είναι ηθικός, πολιτικός και ήδη κυοφορεί ένα νέο, ζωντανό πατριωτικό σχέδιο για τον Ελληνισμό. Είναι η ίδια ζωοποιός δύναμη που ώθησε αυτές τις μέρες δεκάδες χιλιάδες πολίτες, όχι μόνο να δουν αλλά και να διαβάσουν, όπως έλεγε ο Ουμπέρτο Έκο, το Χάρτη της Σεβίλλης, Η ψυχή του Ελληνισμού ζει καρτερώντας μια νέα εθνική παλιγγενεσία και το "Ο Ελληνισμός Ανέστη".

Νέα τύχη αγαθή είναι το να διαβαστούν οι ιδέες μας αυτές από τα όποια παλαιάς ή νέας κοπής κομματικά μορφώματα. Πρεσπογενή και Προσχωσιγενή και άλλα.

_____________________

Ο ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΣΕΒΙΛΛΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΔΙΚΟΣ. ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ.

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Sun, 31 May 2026 08:29:51 +0000

Ο ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΣΕΒΙΛΛΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝ.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΔΙΚΟΣ. ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ.

Από την Παραστάτιδα της Σαμοθράκης Ζουράφα,

έως τη Σημαιοφόρο του Καστελόριζου Στρογγύλη.

Χρήστος Κηπουρός: Είθε να πούμε και το “Ελληνισμός Ανέστη”

Μοναδικό Μήνυμα Ηθικής Γεωγραφίας: Η αναγραφή “Σύμπλεγμα Καστελόριζου” στον Χάρτη της Σεβίλλης

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Fri, 29 May 2026 13:34:28 +0000

ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ

Με τις δεκατέσσερις Ελληνίδες νήσους - αβύθιστα πλοία, να σεμνύνονται για την Ελληνική Σημαία που κρατούν αλλά και για τη σημαιοφόρο τους, Νήσο Στρογγύλη. Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός. Επιμέλεια Μανώλης Λουτσέτης.

1. Ίδρυση Σχολής και Θεσμική Δικαίωση του Καθηγητή Vivero

Με αφορμή τις συνεχιζόμενες γεωπολιτικές προκλήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο, καταθέτω δημόσια την πρόταση για την ανάδειξη του έργου του Ανδαλουσιανού Ομότιμου Καθηγητή Juan Luis Suárez de Vivero. Ο Vivero, συντάκτης του περίφημου «Χάρτη της Σεβίλλης», αποτελεί πρότυπο επιστημονικής ηθικής και ακεραιότητας. Προτού ανακηρυχθεί Καθηγητής, υπήρξε Καπετάνιος του Εμπορικού Ναυτικού, γνωρίζοντας τη θάλασσα από μέσα και όχι από την ασφάλεια ενός γραφείου.

Αυτή η βιωματική σχέση με το πέλαγος τον οδήγησε να υπερασπιστεί μέχρι τέλους το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS). Αρνούμενος να λυγίσει μπροστά στις λυσσώδεις διπλωματικές πιέσεις της Άγκυρας, αποτύπωσε τη νομική συνέχεια της ελληνικής ΑΟΖ. Προκάλεσε δέος η ηθικότητα αυτού του Θαλασσινού Δασκάλου, ο οποίος στις διεθνείς εκδόσεις του χάρτη του επέλεξε συνειδητά να γράψει με κεφαλαία γράμματα τη φράση «Σύμπλεγμα Καστελόριζου», δίνοντας πλήρη επήρεια σε ένα σύμπλεγμα νησιών που αποτελεί τον «από θαλάσσης Θεό» της περιοχής, ακριβώς στο στόμα του γκρίζου λύκου.

Με τις δεκατέσσερις Ελληνίδες νήσους - αβύθιστα πλοία, να σεμνύνονται για την Ελληνική Σημαία που κρατούν αλλά και για τη σημαιοφόρο τους, Νήσο Στρογγύλη, υπενθυμίζοντας τον στίχο του Νίκου Γκάτσου: «Ανατολή, Ανατολή, δικής είμαστε φυλής», με εμένα να απαντώ στα μετόπισθεν των Αθηνών και στους θιασώτες του «ανήκομεν εις την Δύσιν» ότι είναι σαν να λένε: «Δύση, δικοί σου είμαστε, είμαστε φελλοί».

2. Η Ιστορική Χορεία των Γεωγράφων και η «Μεσογειακή Ηθική»

Ο Vivero αποτελεί την ιστορική συνέχεια της χορείας των κορυφαίων γεωγράφων και χαρτογράφων που τίμησαν την Ανατολική Μεσόγειο: από τον Coronelli και τον Φλαμανδό πατέρα της Χαρτογραφίας Abraham Ortelius, μέχρι τον Γεωγράφο Φιλόσοφο Στράβωνα —για τον οποίο ο Ortelius έγραφε στο χάρτη του: «Όπως λέει ο Στράβων».

Με τα ίδια ιστορικά τεκμήρια, με τα οποία πείσαμε τον «Άπιστο Θωμά της Αθήνας» ώστε να διορθωθούν τα σχολικά βιβλία και να γραφτεί το “Νότιο Κρητικό Πέλαγος”, ερχόμαστε σήμερα να αποκαταστήσουμε τη «Μεσογειακή Ηθική». Άλλωστε, όπως παρέδωσαν ο Στράβων και ο Πολύβιος, η ονομασία του πελάγους προήλθε καθαρά από τον άνεμο Λίβα (Λιψ) και την κατεύθυνσή του, αποτελώντας μετεωρολογικό προσδιορισμό και όχι τίτλο κυριότητας που επιχειρούν σήμερα να υπεξαιρέσουν ορισμένοι.

3. Ψιλά γράμματα για την Πολιτική Ελλάδα

Απέναντι στην επίμονη χρήση του αόριστου όρου «νοτίως της Κρήτης» από την επίσημη Αθήνα, θυμόμαστε τον Ουμπέρτο Έκο, που τόνιζε ότι «η αοριστία στη Γεωγραφία είναι προετοιμασία για παραχώρηση». Η ιστορία της Γεωγραφίας είναι μια Ηθική Ιστορία γεμάτη κωδικοποιημένα μηνύματα και η σύγκριση ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν είναι αποκαλυπτική: Ό,τι ακριβώς έκανε το 1584 ο Ortelius με τα τρία «Μ», το επανέλαβε αιώνες μετά ο Vivero με τη φράση «Σύμπλεγμα Καστελόριζου».

Ο μεν Ortelius σχεδίασε τότε εκείνα τα νερά ως «AFRICUM LIBYCUM MARE», στολίζοντας τα τρία «Μ» με τρία πουλάκια για να καυτηριάσει με νόημα την αμεριμνησία («τρία πουλάκια κάθονταν») της τότε Ευρώπης, ενώ και ο Coronelli περιόριζε την επιγραφή αυστηρά στις αφρικανικές ακτές. Με τον ίδιο ακριβώς συμβολικό τρόπο, ο Καπετάνιος Vivero ήρθε να χαράξει με κεφαλαία γράμματα το δικό του διεθνές μήνυμα στο «Σύμπλεγμα Καστελόριζου», σπάζοντας τη σύγχρονη αμεριμνησία και αποδεικνύοντας επιστημονικά ότι αυτά τα νερά είναι Ευρωπαϊκά. Επειδή είναι Ελληνικά, από τότε που η Πριγκίπισσα Ευρώπη γνώρισε τον Έρωτα με το Δία, στο Νότιο Κρητικό Πέλαγος.

4. Ψηφιακός Αναθεωρητισμός και η Ανάγκη Εφαρμογής DSA και DMA

Η μάχη για τη Γεωγραφία της Αλήθειας μεταφέρεται πλέον ορμητικά στον ψηφιακό χώρο, εκεί όπου οι ανώνυμες πλατφόρμες (όπως η Wikimedia) κατακλύζονται από παραπλανητικούς χάρτες που εξαφανίζουν το Καστελόριζο και νομιμοποιούν αυθαίρετα αναθεωρητικές θεωρίες. Απέναντι σε αυτό το «ψηφιακό Wild West», η Ελλάδα οφείλει να ενεργοποιήσει τα πιο σύγχρονα θεσμικά όπλα της Ευρωπαϊκής Ένωσης: τις προβλέψεις της πράξης για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες (DSA) και τις Ψηφιακές Αγορές (DMA). Οι κανονισμοί αυτοί, που επιβάλλουν αυστηρή διαφάνεια στους αλγορίθμους και πάταξη της οργανωμένης ψηφιακής παραπληροφόρησης, πρέπει να χρησιμοποιηθούν για να εξαφανιστεί κάθε γεωγραφικό ψεύδος. Οι μεγάλες πλατφόρμες-πυλωροί (gatekeepers) οφείλουν να ελέγχονται ώστε να μην αναπαραγάγουν χάρτες που παραβιάζουν το Δίκαιο της Θάλασσας.

5. Το Μάθημα της Θράκης

Ως πολίτης του Έβρου, που κατοικώ στο Διδυμότειχο, γνωρίζω τη διαχρονική κρατική στρατηγική που οδηγούσε άλλοτε ακόμη και τους Οθωμανούς να μεταφέρουν τις πρωτεύουσες —όπως στο Διδυμότειχο και την Αδριανούπολη— σε έκκεντρες θέσεις του κρατικού τους μορφώματος, εν αναμονή νέων κατακτήσεων. Η ιστορία των συνόρων διδάσκει ότι η γεωγραφική παρουσία και η θεσμική οχύρωση των άκρων ορίζουν τη μοίρα ολόκληρης της επικράτειας.

6. «Γεωγραφία Αλήθειας και Ηθικής»

Εμείς δεν ζητάμε να γίνει το Καστελόριζο πρωτεύουσα· ζητάμε την ίδρυση Διαπανεπιστημιακής Σχολής Θαλάσσιας Γεωγραφίας, από τα Πανεπιστήμια Αιγαίου, Κρήτης και Πειραιά, με μόνιμη έδρα στο συγκεκριμένο νησί. Τα εγκαίνια της Σχολής και η ανακήρυξη του Vivero σε Επίτιμο Διδάκτορα μπορούν να συνδυαστούν με την επίσημη ένταξη και εκτύπωση του Χάρτη της Σεβίλλης σε όλα τα σχολικά εγχειρίδια της χώρας. Ήρθε η ώρα να προτάξουμε τη δική του Γεωγραφία Αλήθειας και Ηθικής, προς κάθε κατεύθυνση. Και προς τα έξω και προς τα Μέσα.

Ελπίζω στο άμεσο μέλλον να προηγηθεί η ανακήρυξη σε επίτιμο Δημότη, από το Δήμο Μεγίστης του Καστελόριζου. Θα έρθει δηλαδή δυο φορές. Άλλωστε σαν καπετάνιος είχε περάσει πολλές.

Διδυμότειχο - Ιεράπετρα, 29/5/26

Δημοψήφισμα: “ΟΧΙ” στο πλιάτσικο της Ηθικής Γεωγραφίας. Ψηφίζουμε το χάρτη της Σεβίλλης.

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Fri, 29 May 2026 13:29:52 +0000

Σαν την Πολιτική δεν έχει: Ακόμη και οι λέξεις του τίτλου είναι Δώδεκα. Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός. Επιμέλεια: Μανώλης Λουτσέτης

Αφιερώνεται στη συνώνυμη με την αλήθεια μνήμη της Ρωμανίας και την πεποίθηση ότι ο Ελληνισμός μπορεί.

https://www.keeptalkinggreece.com/2020/09/22/seville-map-us-turkey-greece/

Ο ορμητικός έρωτας της Ελλάδας των Πολιτών και της Πολιτικής με το Χάρτη της Σεβίλλης δεν πρόκειται να μείνει ανολοκλήρωτος. Ήδη κυοφορείται μια νέα, αυθεντική Πατριωτική Αφύπνιση, η οποία δεν έχει καμία σχέση με τα γνωστά μορφώματα, είτε «Πρεσπογενή» είναι είτε «Προσχωσιγενή».

Μπορεί πολλοί να λένε πως «σαν τη Χαλκιδική δεν έχει», όμως και το «σαν την Πολιτική δεν έχει» δεν υστερεί απέναντι στη γνωστή λαϊκή ρήση. Ακόμη και οι δύο πνευματικές αρχές, ο συλλογικός Αριστοτέλης και ο συλλογικός Δημόκριτος, θα χαίρονται βαθύτατα βλέποντας τις «Τρεις Χάριτες» της σκέψης και παιδείας μας —την Ηθική, την πολιτική Ευφυΐα και την κόρη της Ειρήνη— να επιστρέφουν στο προσκήνιο της πνευματικής όσο και της Πολιτικής ζωής.

Επειδή όμως οι «εν Αθήναις άνωθεν» φαίνεται δεν παίρνουν από λόγια, το «διά ταύτα» αυτής της αφύπνισης βρίσκεται σε Τρία Πλάνα: Α. Η υποβολή τς πρότασης. Β. H αμοιβαία ανάκληση των δύο Ν/Σ. και C. Δημοψήφισμα. Ήρθε λοιπόν η ώρα να προταθεί το Δημοψήφισμα, όσο πιο νωρίτερο γίνεται. Οι Έλληνες, που ιστορικά είναι τόσο εξοικειωμένοι με τα μεγάλα «ΟΧΙ», θα κληθούν να απαντήσουν με ένα νέο «ΟΧΙ», μεγαλύτερο και από εκείνο των Κυπρίων αδελφών μας, στο Σχέδιο Ανάν.

Τότε έγραφα δυο κείμενα την ημέρα και τα έστελνα στον Πρόεδρο Τάσσο. Σήμερα, για το Χάρτη της Σεβίλλης, έφθασα μέχρι τρία. Όμως δεν έχω που να τα στείλω. Τότε έλεγα ότι η Ελλάδα ως εγγυήτρια δύναμη όφειλε να κάνει και εδώ Δημοψήφισμα για την Κύπρο. Κάτι που θα το ξαναπώ, αν έρθει κανένα νέο σχέδιο τύπου Ανάν. Υπάρχει όμως μια Σημειωτική σχέση ανάμεσα στις δυο ιστορικές στιγμές. Όχι μόνο συγγραφική αλλά και πολιτική, με τον ίδιο θύτη αυτουργό και το ίδιο θύμα. Τον Ελληνισμό. Το ότι “Ο Ελληνισμός μπορεί”, που έγραψα, λόγω της μαύρης επετείου, στην αφιέρωση, το πιστεύω βαθιά. Όπως επίσης και το ότι η διαχρονική Αθήνα, γριά κι ανήμπορη όπως είναι, δεν μπορεί.

Όμως θα είναι μεγάλη στιγμή εφόσον τη Δευτέρα μετά από την Κυριακή της ετυμηγορίας, για το χάρτη της Σεβίλλης ψηφιστεί στη Βουλή των Ελλήνων. θα ανοίξει τότε ο Δρόμος στην Τέταρτη Ελληνική Δημοκρατία.

Το «ΟΧΙ» στο πλιάτσικο της Ηθικής Γεωγραφίας αλλά και απέναντι στην εθνική καθυστέρηση και τη διαχρονική υποκρισία των μετόπισθεν, θα επιτρέψουν τη θεσμική μετατροπή του Χάρτη της Σεβίλλης σε Νόμο του Κράτους, ορίζοντας τη μοίρα ολόκληρης της Εθνικής Επικράτειας.

_________________

Διδυμότειχο Ιεράπετρα 29/5/2026,

Από το «Βασιλισσών» στο «Θαλασσών»: Δύο πινακίδων απόφαση και ένα τσιγάρο δρόμος.

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Mon, 25 May 2026 15:52:11 +0000

ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ

Η μετονομασία των οδών της Βουλής και ο Χάρτης της Σεβίλλης ως ανίκητο νομικό όπλο που όχι μόνο απαντά αλλά κυρίως δρα απέναντι στο τουρκικό νομοσχέδιο της «Γαλάζιας Πατρίδας».Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός (Πρώην Βουλευτής Έβρου)

Αφιερώνεται σε όλους, εκτός από τους «Δενμποριστές» και όσους ζηλεύουν τις όμορφες ιδέες...

Πηγή: pepper966.gr

ΛΕΖΑΝΤΑ ΕΙΚΟΝΑΣ: «Οδός Ανατολικής Μεσογείου» τώρα. Ποτέ όμως «Οδός Νέας Ανατολικής Μεσογείου», όπως «Νέα Σμύρνη», «Νέα Μουδανιά», «Νέα Ορεστιάδα», «Νέα Αλικαρνασσός». Επίσης, αν η άλλη πλευρά μιλάει για τη «θάλασσα των νήσων», η εδώ πλευρά τιμά το όνομα «Αιγαίον Αρχιπέλαγος» στον πιο κεντρικό δρόμο της Αθήνας.

Αν και η Ελλάδα αποτελεί ένα «δις γωνιαίο» οικόπεδο, γίνεται πιο εύκολα κατανοητή ως απλό γωνιακό: η γωνία του Αιγαίου Αρχιπελάγους και της Ανατολικής Μεσογείου. Όταν πριν από δεκαετίες έγραφα για όλα αυτά, πρόσθετα ότι πρόκειται για το πλέον ακριβό και επιθυμητό οικόπεδο, με την μεγάλη θαλάσσια αυλή του, πλην όμως, υπό διαρκή και διαχρονική διεκδίκηση. Πρόκειται, με άλλα λόγια, για τη Γωνία της Πολιτικής Γεωοικονομίας και της Γεωοικονομικής Δημοκρατίας.

Σήμερα, καταθέτω μια νέα «Τοπογραφική Σημειωτική ιδέα». Επιστρέφω νοερά στη Βουλή των Ελλήνων, την οποία υπηρέτησα επί επτά έτη (1993-2000), και παρατηρώ το ιστορικό παράδοξο: ο Ναός της Δημοκρατίας μένει κυριολεκτικά περικυκλωμένος από βασιλείς και γαλαζοαίματους, με τη Βασιλίσσης Σοφίας, τη Βασιλίσσης Αμαλίας και το πρώην Ανάκτορο του συζύγου της Όθωνος, να πάει πολύ.

Επειδή, λοιπόν, καλό είναι να μη τα θέλουν όλα δικά τους οι γαλαζοαίματοι —και Όθωνας και Αμαλία και Βασίλισσα Σοφία— προτείνω το «Βασιλισσών» να μετατραπεί σε «Θαλασσών». Ο Ναός της Δημοκρατίας να βρίσκεται πλέον Αιγαίου Αρχιπελάγους και Ανατολικής Μεσογείου γωνία.

Μια δημιουργική επιστροφή στην ιστορία και την παράδοση είναι ό,τι πιο Δημοκρατικό υπάρχει, αλλά η παράδοση στην παράδοση σκέτη, είναι είδος αιχμαλωσίας. Ναι μεν λένε: “Παλιός Γάιδαρος καινούργια περπατησιά δεν μαθαίνει”, όμως αν είναι η εθνική περπατησιά και φορεσιά; Αν αυτή είναι η νέα Ισοκλινής; Αν θα είναι πράξη εθνικοποίησης της Αθήνας; Να σταματήσει να είναι στα μετόπισθεν; Να γίνει ονοματολογικά τουλάχιστον, έμπροσθεν; Θα το αρνηθεί;

Πιο πολύ θα χαρεί η Ομογένεια με την ονοματολογία αυτή αλλά και οι Αιγαιοπελαγίτες νησιώτες, όπως και οι Πολίτες των πέντε Ελληνίδων νήσων που έχουν πρόσωπο στην Ανατολική Μεσόγειο: Κρήτη, Κάσος, Κάρπαθος, Ρόδος και Καστελόριζο. Και όλος ο Ελληνισμός. Ίσως κι οι Γκλίξμπουργκ.

1. Η Φιλοσοφία των Ονομάτων

Ο αρχαίος φιλόσοφος Αντισθένης όριζε πως «ἀρχὴ παιδεύσεως ἡ τῶν ὀνομάτων ἐπίσκεψις» – ότι η βαθιά εξέταση των ονομάτων είναι η αρχή της γνώσης και της συνειδητοποίησης. Αν, λοιπόν, δεν δώσουμε στα κεντρικότερα σημεία της εξουσίας τα ονόματα των ζωτικών μας θαλασσών, πώς περιμένουμε να αφυπνιστεί η κρατική συνείδηση;

2. Η Ευθύνη των Βουλευτών

Αντικρίζοντας καθημερινά αυτά τα νέα ονόματα, οι νεότεροι συνάδελφοι βουλευτές ίσως καμαρώνουν που θα έχουν ψηφίσει -αν βέβαια το κάνουν- ώστε ο Χάρτης της Σεβίλλης να γίνει επίσημος Νόμος του Κράτους. Χαίρομαι που ήδη πρωτοσέλιδα εφημερίδων, νομικοί και ακαδημαϊκοί υιοθετούν την ανάγκη θεσμοθέτησής του. Είναι πολύ πιθανόν να συμφωνήσουν και με τη σημερινή σημειολογική πρόταση.

3. Η Αμβλύνοια της Αθήνας

Αποτελεί, αντίθετα, δείγμα της στρατηγικής αμβλύνοιας της Αθήνας το γεγονός ότι, μέχρι σήμερα, ως οδός «Ανατολικής Μεσογείου» έχει περιοριστεί ένα μικρό, δευτερεύον δρομάκι στα Πατήσια, εκεί όπου καταφεύγουν και διαμένουν πρόσφυγες και μετανάστες από τη Μέση Ανατολή

4. Η Αδράνεια της Εξουσίας

Το μόνο πρόβλημα που παραμένει είναι ότι, απέναντι σε αυτό το μεγάλο δώρο και το ανίκητο νομικό όπλο που καταθέτω, οι ταγοί της χώρας διστάζουν ακόμη να αρπάξουν την ευκαιρία. Συμπεριφέρονται σαν εκείνους που τους χαρίζουν έναν γάιδαρο κι αυτοί τον κοιτάνε στα δόντια.

Αν μη τι άλλο, εγώ έμαθα να διαβάζω τους χάρτες —όπως αυτόν της Σεβίλλης— και να αντιλαμβάνομαι την Πολιτική ως την πιο σπουδαία Τέχνη. Μια τέχνη που δεν αρκείται στο να απαντά παθητικά, αλλά δρα προληπτικά, ανατρεπτικά και καταλυτικά απέναντι στο τουρκικό νομοσχέδιο της «Γαλάζιας Πατρίδας». Μια τέχνη που αποδεικνύει ότι ο Χάρτης της Σεβίλλης ως Νόμος του Κράτους, αξίζει τελικά ίσαμε άγνωστο αριθμό φρεγατών και αεροσκαφών.

Υ. Γ. Επειδή η ονοματολογία των οδών της Πρωτεύουσας παραμένει μια συγκεχυμένη αρμοδιότητα ανάμεσα στον Δήμο Αθηναίων και την Κυβέρνηση, η πρόταση αυτή οφείλει να συμπεριληφθεί στην επικείμενη Αναθεώρηση του Συντάγματος. Η φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων θα είναι η επίσημη εκτύπωση των νέων χαρτών της Αθήνας, με τα νέα Ονόματα Τιμής.

_______________

Διδυμότειχο Μάιος 2026,

Επίσημη ένταξη και εκτύπωση του Χάρτη της Σεβίλλης σε όλα τα σχολικά εγχειρίδια της χώρας

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Mon, 25 May 2026 15:47:32 +0000

ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ

Όταν τα «ήρεμα νερά» γίνονται γεωπολιτικό «μπατάκι», είναι χειρότερα κι από τρικυμία. Γράφει ο πρώην Βουλευτής Έβρου Χρήστος Κηπουρός

Αφιερώνεται στον Σμήναρχο Μανώλη Λουτσέτη, που δίνει τον δικό του ζωντανό αγώνα για τη Γεωγραφία της Αλήθειας.

Πηγή: ekathimerini

Η πρόσφατη απόφαση για διόρθωση στα σχολικά βιβλία, όπου ο Οργουελιανός όρος «Λιβυκό Πέλαγος» αντικαθίσταται οριστικά από το γεωγραφικά και ιστορικά ορθό «Νότιο Κρητικό Πέλαγος», απέδειξε κάτι που είναι γνώριμο ιστορικά:

Ότι αυτή η αλλαγή δεν θα γινόταν ποτέ αν δεν είχε προηγηθεί ο πολύχρονος και επίμονος αγώνας του Σμηνάρχου και φίλου Μανώλη Λουτσέτη. Ίσως συνέβαλαν και τα 40 γραπτά των τελευταίων μηνών, με χαρακτηριστικό το άρθρο «Υπουργείο Τουρκολιβυκής Παιδείας», που τόσο πολύ «τζίνισε» τους ιθύνοντες της Αθήνας. Μέχρι πριν από λίγες ημέρες, τα σχολικά εγχειρίδια αναπαρήγαγαν τον «Ψηφιακό Όργουελ των λιβυκών χαρτών», αγνοώντας τον πολύχρονο και επίμονο αγώνα, μέσα επίσης και από τη σελίδα: «Νότιο Κρητικό Πέλαγος». Και η εξέλιξη αυτή είναι μόνο η αρχή. Η επόμενη, ηθικά και εθνικά επιβεβλημένη κίνηση, είναι η επίσημη ένταξη και εκτύπωση του Χάρτη της Σεβίλλης σε όλα τα σχολικά εγχειρίδια της χώρας. Αυτή ζητείται με το σημερινό γραπτό.

1. Η Φιλοσοφία του Χάρτη

Όπως έγραφε και ο Ουμπέρτο Έκο, οι χάρτες πρωτίστως διαβάζονται· κουβαλούν νόημα και διαμορφώνουν συνειδήσεις. Αντιλαμβάνομαι την Πολιτική ως την πιο σπουδαία Τέχνη —μια τέχνη που δρα προληπτικά. Είμαι βέβαιος ότι ο Δημόκριτος και ο Αριστοτέλης θα χαρούν εκεί ψηλά, όταν με ακούσουν να λέω: "Σαν την Πολιτική δεν έχει!" Την ίδια ώρα όμως που η Αθήνα αγόραζε αγρό, η Άγκυρα προχωρούσε, εντάσσοντας επίσημα το αναθεωρητικό δόγμα της «Mavi Vatan» στα σχολικά βιβλία των Τούρκων μαθητών.

2. Τα Πρεσπογενή Μορφώματα

Απέναντι σε αυτή την πρόκληση, το πολιτικό σύστημα της Αθήνας απλώς τα μουνταρεύει όλα, μετατρέποντας τα «ήρεμα νερά» σε γεωπολιτικό μπατάκι. Πρόκειται για τα Πρεσπογενή μορφώματα των ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ. Από τη «Μικρή Πρέσπα» των Ιμίων με τους Σημίτη και Υιό Παπανδρέου και τις «δύο Πρέσπες» με τον Αλέξη Τσίπρα, φτάσαμε σήμερα στη «Μεγάλη Πρέσπα» της Ανατολικής Μεσογείου με τον Μητσοτάκη, που με τη φράση του «νοτίως της Κρήτης» αποκρύπτει το όνομα «Νότιο Κρητικό Πέλαγος». Ας μην επεκταθώ σε άλλα μορφώματα, ακατέργαστης εθνικής στρατηγικής και πολιτικής παιδείας. Ούτε καν στο Θεσσαλονικισμό που είναι ένας μικρομεσαίος Αθηναϊσμός.

3. Ο Ψηφιακός Αττίλας

Απέναντι στον «Ψηφιακό Αττίλα» της διχοτόμησης του Αιγαίου, που επιδιώκει να αφήσει την Ελλάδα «απελάγωτη», όπως ακριβώς έμεινε και «αμακεδόνητη», είναι καιρός να προχωρήσουμε στον «Ψηφιακό Αλέξανδρο» Μια στρατηγική πρωτοβουλία ψηφιακής διπλωματίας προς τον ΟΗΕ, την Ε.Ε. αλλά και πλατφόρμες όπως το Wikimedia.org μέσω των ευρωπαϊκών κανονισμών DSA και DMA [digital-strategy.ec.europa.eu, en.wikipedia.org], ώστε η Ελλάδα να πολιτογραφηθεί διεθνώς ως ομώνυμος ψηφιακός πρωταγωνιστής.

4. Η Απάντηση της Αλήθειας

Η Ελλάδα οφείλει να ενεργοποιήσει την εκκρεμότητα με την αποστολή επίσημων εξωδίκων προς τον οργανισμό Wikimedia, που τροφοδοτεί με παραπλανητικούς ψηφιακούς χάρτες ακόμη και την Τεχνητή Νοημοσύνη (AI). Αν απουσιάζουμε από αυτή τη μάχη, εκχωρούμε το ψηφιακό και γεωπολιτικό μέλλον στην προπαγάνδα των ξένων σχολείων. Αν δεν μάθουν τα δικά μας παιδιά να διαβάζουν τους χάρτες των νόμιμων δικαιωμάτων μας, τότε πώς θα περιμένουμε αύριο να τα υπερασπιστούν; Η Ελλάδα οφείλει να απαντήσει παντού με τη Γεωγραφία της Αλήθειας.

___________________

Διδυμότειχο Μάιος 2026,

Κάντε τώρα Νόμο το Χάρτη της Σεβίλλης: Να μη λουστούν οι Έλληνες με την «Γαλάζια Πατρίδα»

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Mon, 25 May 2026 15:42:45 +0000

ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ:

Η Πολιτική ως Τέχνη της Πρόβλεψης: Πώς ένας Νόμος-ανίκητο όπλο μπορεί να συμβάλει στην αναθεώρηση του τουρκικού αναθεωρητισμού. Γράφει ο πρώην Βουλευτής Έβρου Χρήστος Κηπουρός.

«Αυτή η πιο όμορφη ιδέα μου από όλες, αφιερώνεται με τιμή στη μνήμη της αγαπημένης μου Αλεξάνδρας, για τη συμπλήρωση ενός έτους από την απώλειά της»

ΛΕΖΑΝΤΑ ΤΟΥ ΧΑΡΤΗ: Οι θαλάσσιες ζώνες της ελληνικής επικράτειας βάσει του Χάρτη της Σεβίλλης: Η ενιαία γεωγραφική συνέχεια από το Ιόνιο, το Πελοποννησιακό και το Νότιο Κρητικό Πέλαγος μέχρι το Σύμπλεγμα του Καστελόριζου και τη θαλάσσια ένωση της ελλαδικής με την κυπριακή ΑΟΖ, που αποτελεί το ισχυρότερο νομικό όπλο της χώρας απέναντι στην αναθεωρητική «Γαλάζια Πατρίδα».

Η Πολιτική ως η πιο σπουδαία Τέχνη

Μπορεί σε πολύ προηγούμενες δεκαετίες, επί Ανδρέα Παπανδρέου και Φρανσουά Μιτεράν, η Πολιτική να θεωρούνταν ως η «Τέχνη του εφικτού» ή του «Επιθυμητού», όμως μάλλον δεν ήταν ευρύτερα γνωστή η ρήση του συμπατριώτη μου Δημόκριτου ότι: «Η Πολιτική είναι η πιο σπουδαία Τέχνη».

Η Πολιτική όντως είναι η Τέχνη των Ιδεών, της Ηθικής, της Πρόβλεψης, του Σχεδίου και της Χαράς. Ο Δημόκριτος δεν γελούσε από ειρωνεία. Γελούσε από την πνευματική ευφορία της επιβεβαίωσης των ιδεών του. Το επόμενο στάδιο της χαράς είναι το γέλιο. Εξ ου και το προσωνύμιο «Γελασίνος». Το λέει, άλλωστε, και η σοφή λαϊκή παροιμία: «Όπου γέλιο και χαρά, η Βασίλω πρώτη».

Η πεμπτουσία της διανοητικής ηγεμονίας

Εδώ ακριβώς ορίζεται η πεμπτουσία μιας διανοητικής ηγεμονίας: Πώς μπορεί κανείς να κυβερνά, χωρίς να βρίσκεται στην Κυβέρνηση. Το είδαμε στο παρελθόν με τα σχολικά βιβλία που έγραφαν «Λιβυκό Πέλαγος». Μια διόρθωση που ήταν αποτέλεσμα δικών μας αγώνων, με πρώτο μεταξύ ίσων τον Σμήναρχο και φίλο Μανώλη Λουτσέτη. Θα το δούμε να διορθώνει στην ίδια τη Βουλή και ο Κυριάκος Μητσοτάκης τη φράση του «Νοτίως της Κρήτης», με τον γεωγραφικό χαρακτηρισμό «Νότιο Κρητικό Πέλαγος», ο οποίος θα συμπεριληφθεί επίσης στη σύμβαση με τη CHEVRON. Θα το δούμε μέχρι και στα ζητήματα της αναθεωρητικής Τουρκίας.

Νομικά όπλα απέναντι στον αναθεωρητισμό

Η πρότασή μου προς τη Βουλή για νομοθέτηση του Χάρτη της Σεβίλλης δίνει στην Ελλάδα ανίκητα νομικά όπλα, ικανά να αναγκάσουν την Τουρκία να αναθεωρήσει τον ίδιο της τον αναθεωρητισμό. Απέναντι στις ανυπόστατες τουρκικές διεκδικήσεις, η ελληνική πλευρά πατάει στο στέρεο και ακλόνητο έδαφος της Διεθνούς Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS).

Η μάχη ενάντια στους «ψηφιακούς Αττίλες»

Υπάρχουν ασφαλώς πέραν του παράνομου μνημονίου Τουρκίας Λιβύης, και πολλοί άλλοι ανοιχτοί λογαριασμοί στο ίδιο θέμα. Για παράδειγμα, ο ψηφιακός «Όργουελ» των λιβυκών χαρτών, όπωε και ο ψηφιακός “Αττίλας” των Τουρκικών χαρτών, καθώς και οι ελληνικές προσφυγές DSA {Digital Services Act} και DMA {Digital Market Act} μέσω της Ε.Ε. στον οργανισμό Wikimedia για την αντικατάσταση παραπλανητικών χαρτών, που ως μη όφειλαν, τροφοδοτούν ακόμη και την Τεχνητή Νοημοσύνη.

Ωστόσο, τώρα προέχει να προλάβουμε τις ημερομηνίες απέναντι στη «Γαλάζια Πατρίδα». Γιατί, αν ο Χάρτης της Σεβίλλης ψηφιστεί σε Νόμο από το ελληνικό κοινοβούλιο μετά τον αντίστοιχο τουρκικό, θα χαθεί το τεράστιο ηθικό και νομικό πλεονέκτημα που σήμερα υπάρχει.

Τρίτη και «φαρμακερή» παρέμβαση

Αυτή είναι η τρίτη κατά σειρά παρέμβασή μου για το ίδιο θέμα, έπειτα από δεκάδες χιλιάδες αναγνώσεις των προηγούμενων κειμένων. Εύχομαι αυτή η τρίτη φορά να αποδειχθεί «φαρμακερή»· να λειτουργήσει δηλαδή ως φάρμακο που θα θεραπεύσει την ανοησία και τις «λεξιβλακείες» της Αθήνας, ώστε να κάνει Νόμο αυτό το μεγάλο δώρο του Πανεπιστημίου της Σεβίλλης. Έστω και αν δεν αποτελεί επίσημη θέση της Ε. Ε., αν δύο αντίθετοι νόμοι βρεθούν μαζί ενώπιον οποιουδήποτε διεθνούς δικαιοδοτικού οργάνου, η Ελλάδα πατώντας στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας {UNCLOS}, έχει μόνο να κερδίσει.

Η Ελλάδα θα μετατρέψει τον Χάρτη της Σεβίλλης σε Νόμο του Κράτους. Και θα τον κάνει, γιατί πολύ απλά δεν μπορεί να μην τον κάνει.

________________

Διδυμότειχο Μάιος 2026,

Κάντε τον Κινέζο Πρόεδρο επίτιμο Δημότη του Ελληνισμού και Διδάκτορα του ΕΚΠΑ

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Mon, 25 May 2026 15:39:59 +0000

ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ

Διπλή η Τιμή, γιατί δύο είναι οι Νέοι Δρόμοι του Μεταξιού, δύο και τα Δώρα προς το θαλάσσιο Ελληνισμό και τη Θράκη. Επίσης επιμένουν Ελληνικά και ντύνουν την Ευρασία, με Σουφλιώτικα Μεταξωτά. Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός.

ΛΕΖΑΝΤΑ ΕΙΚΟΝΑΣ: «Ο Νέος Θαλάσσιος Δρόμος του Μεταξιού όπως αποτυπώνεται στον Χάρτη της Σεβίλλης, ξεκινώντας από την Κύπρο και αγκαλιάζοντας το Καστελόριζο, την Κρήτη, την Πελοπόννησο και το Ιόνιο.»

Πριν λίγο καιρό ήταν ο Καναδός Πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνεϊ, τον οποίο επίσης είχα προτείνει να αναγορεύσει η Πόλη των Αθηνών σε επίτιμο Δημότη, με αφορμή τον εμπνευσμένο λόγο του στο Νταβός και κυρίως την επιβεβαίωση της ρήσης του Θουκυδίδη για το "ες αεί κτήμα" των γραπτών του. Δυστυχώς, ο Δήμαρχος τότε τύρβαζε περί άλλα.

Ήρθε όμως χθες ο Κινέζος Πρόεδρος Σι Τζινπίνγκ να επιβεβαιώσει το "ες αεί κτήμα" με έναν τρόπο εμφαντικό και ξεχωριστό.

Η τιμή αυτή στο πρόσωπό του οφείλεται κυρίως στους δύο Νέους Δρόμους του Μεταξιού, οι οποίοι, ούτε λίγο ούτε πολύ, επιμένουν ελληνικά. Η Ευρασία δεν θα θυμίζει πλέον την "Κοιμωμένη" του Χαλεπά, με την οποία τη συνδέει μια κάποια εικονογραφική και αναπτυξιακή αντιστοίχιση. Μια ανάγνωση του χάρτη με τους δύο Νέους Δρόμους του Μεταξιού φτάνει και περισσεύει για να πειστεί κανείς για την ευοίωνη συνέχεια.

Ειδικά ο Θαλάσσιος και ο Εδαφικός Ελληνισμός, που τον σφιχταγκαλιάζουν, έχει να αποκομίσει δυο επιπλέον μεγάλα δώρα.

Αφενός, με τον Νέο Θαλάσσιο Δρόμο του Μεταξιού, που είναι άμεσα προσπελάσιμος από τη 12μίλια θαλάσσιας Εγνατία: Κύπρος, Καστελόριζο, Κρήτη, Πελοπόννησος, Ιόνιο. Αφετέρου, με τον έτερο, τον Χερσαίο Δρόμο του Μεταξιού, επίσης άμεσα προσπελάσιμο από τον διάδρομο Αλεξανδρούπολης - Οδησσού και την Πεδινή Θρακική Διώρυγα, την οποία προτείνω εδώ και μια εικοσαετία. Πρόκειται για ένα έργο για το οποίο, κάποια στιγμή, μέχρι που μπορούν να μαλώσουν για το ποιος θα το πρωτοκατασκευάσει: οι ΗΠΑ, η Κίνα ή κάποιος άλλος επενδυτής.

ΛΕΖΑΝΤΑ ΕΙΚΟΝΑΣ:«Ο Νέος Χερσαίος Δρόμος του Μεταξιού μέσω της προτεινόμενης Πεδινής Θρακικής Διώρυγας (Άξονας Αλεξανδρούπολη - Μπουργκάς), ως ένα στρατηγικό Θαλάσσιο By-Pass για την εμπορική σύνδεση Αιγαίου και Μαύρης Θάλασσας.

Σ.Σ.: Επειδή ο πρώτος από τους δύο χάρτες, ο χάρτης της Σεβίλλης, ανακαλεί στη μνήμη παλαιότερες δεκαετίες —όταν η ΕΡΤ κατά την κοπή της βασιλόπιτας στην Αγία Παρασκευή δεν έδειχνε την πατρίδα μου, τον Έβρο, αφήνοντάς μας χωρίς κομμάτι— για αυτόν τον λόγο παρατίθεται ο παραπάνω χάρτης. Για να φανεί ξεκάθαρα το πού ακριβώς εντοπίζεται ο Νέος Χερσαίος Δρόμος του Μεταξιού.»

Δείτε σε αρχείο PDF το πρωτόλειο κείμενο με τίτλο: Οι Νέοι Δρόμοι του Μεταξιού ντύνουν την Κυρία Ευρασία, με Σουφλιώτικα Μεταξωτά.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΧΑΡΙΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ: ΕΝΕΡΓΕΙΑ, ΣΥΝΟΡΑ, ΕΥΦΥΪΑ

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Sun, 24 May 2026 15:24:34 +0000

ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ

Η νομοθέτηση του Χάρτη της Σεβίλλης δεν είναι απλώς πράξη κυριαρχίας και κυριαρχικών δικαιωμάτων, είναι το συμβόλαιο της μελλοντικής οικονομικής ευημερίας των παιδιών μας. Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός

ΛΕΖΑΝΤΑ ΧΑΡΤΗ 1: Σημειώνεται η αναφορά των Ισπανών καθηγητών της θαλάσσιας Γεωγραφίας, πέραν των ονομάτων των πέριξ χωρών, στην ονομασία: “Σύμπλεγμα Καστελόριζου”, με το ενδεικτικό βελάκι.

Ενέργεια

Αν η Εγνατία Οδός ένωσε εμπορικά την Ευρώπη με την Ασία μέσω της Θράκης, η «12μίλια Θαλάσσια Εγνατία» που προτείνω στα κείμενά μου, ενώνει ενεργειακά την Ευρώπη με τα κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου και τη Λεκάνη του Ηροδότου. Η νομοθέτηση του Χάρτη της Σεβίλλης δεν είναι απλώς πράξη κυριαρχίας· είναι το συμβόλαιο της μελλοντικής οικονομικής ευημερίας των παιδιών μας.

Σύνορα

Ως πρώην βουλευτής Έβρου, γνωρίζω καλά ότι η ασφάλεια των συνόρων μας ξεκινά από τον Έβρο και ολοκληρώνεται στο Καστελόριζο. Οι δυο αυτοί τόποι είναι οι δύο πλευρές του ίδιου εθνικού νομίσματος. Όμως το ίδιο αυτό νόμισμα έχει και άλλες πλευρές.

Αν μια από αυτές είναι το Εθνικό Αμυντικό Δόγμα «Θράκη - Αιγαίον - Κύπρος», το αδελφάκι του, το “Εθνικό Γεωπολιτισμικό Δόγμα Ελληνισμού”, έχει ως πρώτο βήμα την Ομαδική Αδελφοποίηση τεσσάρων Ελληνικών και Ορθόδοξων τόπων: Αλεξανδρούπολη, Καστελόριζο, Αγία Νάπα, Μονή Σινά. Πρόκειται για την ολοκλήρωση, μεταξύ των άλλων, της πρόσφατης αδελφοποίησης της Αθήνας του Έβρου, με το προάστιο της Αμμόχωστου.

Με την πρώτη συνάντηση της προτεινόμενης Ομαδικής Αδελφοποίησης να πραγματοποιείται κάπου στη μέση: στον Δήμο Μεγίστης, στο Καστελόριζο. Για το οποίο, δοθείσης της ευκαιρίας, θέλω να τονίσω ότι τα 12 μίλια και η ΑΟΖ του εκ 14 νησίδων αυτού συμπλέγματος. είναι «όλα τα λεφτά» της Ανατολικής Μεσογείου. Είναι η Θαλάσσια Αναγέννηση της Ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα.

ΛΕΖΑΝΤΑ ΧΑΡΤΗ 2: Η γεωγραφική αποτύπωση του Εθνικού Γεωπολιτισμικού Δόγματος Ελληνισμού, από τον Έβρο έως τη Μονή Σινά.

Ευφυΐα

Στη γεωπολιτική σκακιέρα, το χειρότερο λάθος δεν είναι να παίξεις αμυντικά, αλλά το να μην παίξεις καθόλου, περιμένοντας τον αντίπαλο να κάνει πίσω. Η ευφυής νομοθέτηση είναι η κίνηση που μετατρέπει την Ελλάδα από παθητικό θεατή σε ρυθμιστή των εξελίξεων. Η ιστορία γράφεται από όσους προλαμβάνουν, όχι από όσους διαμαρτύρονται.

___________

Υ. Γ.1. Και μια ερώτηση για δυνατούς λύτες: Μήπως, με την ευκαιρία, να προτείνω και στην Κυπριακή Δημοκρατία να πάρει την πάσα και να κάνει κι εκείνη νόμο του κράτους της τον Χάρτη της Σεβίλλης; Γιατί καλά τα πάει στα νότια και στα ανατολικά, αλλά στα δυτικά, εκεί που παίζεται όλο το παιχνίδι της Ενιαίας ΑΟΖ με την Ελλάδα, πρέπει να πέσουν υπογραφές για να κλειδώσει αλλά και να γλυτώσει η μπουκιά της Ευρώπης, πριν μας την αρπάξουν. Ο αείμνηστος Τάσσος και θα είχε από καιρό κάνει Νόμο το Χάρτη της Σεβίλλης και θα το είχε ζητήσει και από την Αθήνα. Παρόλο που η ίδια δεν τον συμπαθούσε.

Υ. Γ. 2. Τον Γόρδιο πάντως στο θαλάσσιο διεθνές σημείο συνάντησης των ΑΟΖ Ελληνισμού και Αιγύπτου, θα τον κόψει και πάλι ένας Αλέξανδρος. Απλά αυτή τη φορά θα είναι ο ηθικός και πολιτισμικός του ιστορικός εαυτός. Ο Αλεξανδρινός. Αυτός που δεν δέχεται μύγα στο σπαθί του, όταν τα σπαθιά των άλλων δεν φαίνονται από τις μύγες.

“Οι Νέοι Δρόμοι του Μεταξιού ντύνουν την Κυρία Ευρασία με Σουφλιώτικα Μεταξωτά”

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Sun, 24 May 2026 15:20:22 +0000

Δεν υπάρχει πιο μεγάλη ιδέα από το να έχει κανείς ιδέες. Δυστυχώς οι εν Αθήναις ταγοί δεν έχουν διαχρονικά, φερόμενοι σαν να έχουν την ιδέα, να μην έχουν ιδέες. Γράφει ο Χ. Κηπουρός

Εικόνα 1 (Ο Χάρτης One Belt, One Road):

Λεζάντα: Ο ψηφιακός χάρτης των Νέων Δρόμων του Μεταξιού (χερσαίου και θαλάσσιου), Πηγή: https://www.bankingnews.gr/index.php?id=393945

Ο μοναδικός λαιμός

Όταν έγραφα πρόσφατα για τον Νέο Δρόμο του Μεταξιού, με είχε κάνει μεγάλη εντύπωση ο «λαιμός της Ευρασίας», όπως τον ονόμασα, καθώς και το γεγονός ότι συμπίπτει με τον εδαφικό και τον θαλάσσιο Ελληνισμό. Επιπλέον, ο λαιμός αυτός είναι ένας και μοναδικός, διηπειρωτικά!

Οι Ελληνικές παρειές

Αν έμπαινε δε στον κόπο κανείς να διαβάσει τον ψηφιακό χάρτη, θα παρατηρούσε ότι, εκτός από αυτά, οι δύο παρειές του ίδιου προσώπου είναι και αυτές βαμμένες στο ίδιο χρώμα με τη χώρα. Τόσο η 12μίλια θαλάσσια Ιόνια οδός, όσο και τα Στεριανά Δαρδανέλια στη Θράκη.

Ας το πω και αλλιώς: Όσο ο Νέος Δρόμος του Μεταξιού ευνοεί τον Ελληνισμό, άλλο τόσο οι παρειές του προσώπου της Ευρασίας επιμένουν ελληνικά.

Η σιλουέτα της Κυρίας

Και δεν έχουν τόση σημασία τα μεγέθη —παρότι δεν είναι και ευκαταφρόνητα— όσο έχει το σχήμα με τη φαντασίωση που αναδίδει. Ότι δηλαδή το όλο σχήμα θυμίζει Κυρία. Σε μια στάση που θυμίζει την κοιμωμένη του Χαλεπά. Μόνο που στην περίπτωση της Ευρασίας, η εν λόγω Κυρία δεν θα είναι ακόμη για πολύ κοιμωμένη. Θα την ξυπνήσουν οι Νέοι Δρόμοι του Μεταξιού.

Εικόνα 2 (Η Κοιμωμένη του Χαλεπά)

Λεζάντα: Η σημειωτική ομοιότητα του ύπερθεν χάρτη, με το έργο του Χαλεπά είναι εμφανής. Ο σταυρός της Κοιμωμένης εικονοποιεί γεωμετρικά το μεγάλο σταυροδρόμι, όπου τέμνονται ο χερσαίος και ο θαλάσσιος κλάδος των Νέων Δρόμων του Μεταξιού, πάνω στον άξονα του Ελληνισμού. Πηγή: εφ. ΤΟ ΒΗΜΑ,

Με τις δύο απολήξεις του Νέου αυτού Δρόμου, το Βέλγιο και τη Μόσχα, όπως επιγράφονται στον ίδιο χάρτη, να συνενώνονται, προφανώς για τη συγκρότηση της «Ευρωπαϊκής κεφαλής».

Και πιθανόν σε μια προοπτική μελλοντικής συνένωσης της Ε. Ε. με τη Ρωσία, με ταυτόχρονη απαλλαγή από τον Ευρωπαϊκό αυτό υδροκεφαλισμό, όπως έδειξε η ιστορική γεωγραφία. Και με τις αρχές και τις αξίες που αποτέλεσαν τα θεμέλια των Ευρωπαϊκών Δημοκρατιών να επιστρέψουν στην Ηθική και Διανοητική ζωή, από την οποία σήμερα απουσιάζουν οι ταγοί της.

Το μάξι φόρεμα

Απέμειναν το υπόλοιπο σώμα με τα κάτω άκρα στην περιβάλλουσα γραμμή του Νέου Δρόμου του Μεταξιού, που δεν είναι άλλο από ένα μάξι φόρεμα ως τους αστραγάλους που πλατσουρίζουν. Ο ένας στην παραλία της Κινέζικης θάλασσας και ο άλλος στον Ινδικό ωκεανό, ώστε χαρτογραφικά να πάρει σάρκα και οστά και να ολοκληρωθεί η περιγραφή.

Και τι πιο φυσικό, το φόρεμα αυτό της Κυρίας Ευρασίας να είναι ραμμένο με τα περίφημα μεταξωτά του Σουφλίου, εκεί ακριβώς, στα Στεριανά Δαρδανέλια. Πάνω στο Νέο Δρόμο του Μεταξιού και στο γάμο του με τη Γεωοικονομία και με παράνυμφο τη Γεωπολιτική.

Terra incognita

Άλλο τώρα που οι δυο αυτές επεξεργασμένες εκδοχές της Πολιτικής αποτελούν “terra incognita”, για τη νεοελληνική Πρωτεύουσα. Και άλλο που ο Δημοκρίτειος ορισμός θέλει την Πολιτική ως τη μεγίστη των Τεχνών.

Απλά να προσθέσω ότι το σώμα της Ευρασίας το κοσμούν επίσης δύο περιλαίμια —κάτι που στις γυναίκες είθισται— ένα μικρό και ένα μεγάλο. Το μικρό είναι η 12μίλια θαλάσσια Εγνατία: Σικελία, Πελοπόννησος, Κρήτη, Δωδεκάνησα, Κύπρος. Αντίθετα, μικρά τμήματα του μεγάλου περιλαίμιου μόνο ανήκουν στην Ελλάδα: το Ιόνιο Πέλαγος και τα Στεριανά Δαρδανέλια, με μια ακόμη ονομασία, τιμή στον εμπνευστή τους και αξέχαστο φίλο Μιχάλη. Και με την ελπίδα, κάποτε, πέραν από πολύμορφη συγκοινωνιακή και ενεργειακή αρτηρία, να γίνουν και αυτά μια νέα όμορη και όμορφη θάλασσα, με τη Θρακική Διώρυγα, όπως γράφω από εικοσαετίας. Και ίσως τότε να λένε για το διάδρομο: “Χαραλαμπίδη και Κηπουρού”.

Εργασία: Πεδινή Θρακική Διώρυγα, και δίπλα ο νέος Χερσαίος Δρόμος του Μεταξιού,

Πηγή: Χάρτης της Σεβίλλης,με το νέο Θαλάσσιο Δρόμο του Μεταξιού

Όσον αφορά τέλος την κόμμωση της «Κυρίας Ευρασίας», βλέπει κανείς τη Σκανδιναβία να την καλύπτει κατά τον καλύτερο τρόπο.

Αγαθή τύχη

Εξειδικευμένες μελέτες μπορούν φυσικά να ακολουθήσουν, όμως η πρώτη εντύπωση από το όλο σώμα της Ευρασίας, όσο και από την περιβάλλουσα γραμμή του Νέου Δρόμου του Μεταξιού (τόσο του χερσαίου όσο και του θαλάσσιου), δείχνει ότι είναι πολύ ευνοϊκή η τύχη που ο Ελληνισμός συμμετέχει σε αμφότερους τους κλάδους αυτού του διηπειρωτικού και διφυούς Δρόμου.

___________________

Ο Χάρτης της Σεβίλλης να γίνει Νόμος, πριν τον Τουρκικό. Το Διεθνές δίκαιο δεν προστατεύει χώρες που κοιμούνται.

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Sun, 24 May 2026 15:10:31 +0000

ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ

Η εξίσωση του Θαλάσσιου Ελληνισμού: Χάρτης της Σεβίλλης = 12ν.μ. + ΑΟΖ {200ν.μ.}! Πρόταση προς τη Βουλή, από τον πρώην Βουλευτή Έβρου, Χρήστο Κηπουρό.

ΛΕΖΑΝΤΑ ΕΙΚΟΝΑΣ: Ο Χάρτης της Σεβίλλης είναι το τοπογραφικό διάγραμμα του Θαλάσσιου Ελληνισμού. Αν κανείς διαφωνεί ας κάνει προσωρινά μέτρα στο “Ειρηνοδικείο” του Αμβούργου.

Από την Καταγγελία στην Πρόβλεψη

Αντί για μια Ελλάδα που αρκείται στο να καταγγέλλει και να διαμαρτύρεται για τους παράνομους νόμους που προετοιμάζει η Τουρκία, υπάρχει μια εναλλακτική λύση: η Ευφυής και Επεξεργασμένη Πολιτική και οι Νόμιμοι Νόμοι. Δεν πρόκειται για απάντηση, αλλά για Πρόβλεψη και Σχέδιο. Μια Στρατηγική που ή θα είναι έξυπνη ή δεν θα είναι Στρατηγική. Αντί για τον πόλεμο, υπάρχει η Ευφυΐα στην Πολιτική.

Η Θεσμοθέτηση του Χάρτη της Σεβίλλης

Στη σημερινή συγκυρία, «Πολιτική» σημαίνει η άμεση ψήφιση και επικύρωση του Χάρτη της Σεβίλλης από τη Βουλή των Ελλήνων. Μια νόμιμη νομοθέτηση που πρέπει να γίνει τώρα, προλαμβάνοντας την όποια τουρκική νομοθετική πρωτοβουλία.

Ακριβώς επειδή ο Χάρτης της Σεβίλλης δεν αποτελεί επίσημη ή νομικά δεσμευτική απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά ένα ακαδημαϊκό πόνημα που σχεδίασαν το 2004 οι κορυφαίοι Ισπανοί καθηγητές Θαλάσσιας Γεωγραφίας Juan Luis Suárez de Vivero και Juan Carlos Rodríguez Mateos [2004], η Ελλάδα οφείλει να του δώσει εγχώρια νομική υπόσταση.

Η διαχρονική αδράνεια της Αθήνας να μετατρέψει μια επιστημονικά άρτια μελέτη —η οποία αποτυπώνει τις θαλάσσιες ζώνες με βάση την UNCLOS [1982]— σε νόμο του κράτους στερεί από τη χώρα ένα πανίσχυρο διαπραγματευτικό όπλο, αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο στις αυθαίρετες τουρκικές επιδιώξεις.

Παράλληλα, δίνεται η ευκαιρία να διορθωθεί και η διατύπωση κατά την επικύρωση της UNCLOS την 1η Ιουνίου 1995. Πρέπει να απαλειφθεί η βρόμικη λέξη «επέκταση» στα 12 μίλια —την οποία δυστυχώς χρησιμοποιούν ακόμη και σήμερα απρόσεκτοι καθηγητές— με αντικατάσταση από την ενσωμάτωση στον εθνικό κορμό και τη θέσπιση όπως αναφέρει η UNCLOS.

Η 12μίλια Θαλάσσια Εγνατία

Ο Χάρτης της Σεβίλλης αποτυπώνει με ακρίβεια και στην ουσία ανακηρύσσει την Ελλαδική ΑΟΖ, η οποία συμπίπτει σε μεγάλο βαθμό με την πλούσια σε υδρογονάνθρακες Λεκάνη του Ηροδότου και ενώνεται φυσικά με την όμορη Κυπριακή ΑΟΖ. Δίνοντας πλήρη επήρεια στο Καστελόριζο και τη Ρόδο, ο χάρτης αυτός «κλειδώνει» μια τεράστια περιοχή στρατηγικών κοιτασμάτων, εμποδίζοντας τον αναθεωρητισμό να απλωθεί.

Θεσπίζεται παράλληλα «η 12μίλια Θαλάσσια Εγνατία»: Σικελία, Πελοπόννησος, Κρήτη, Καστελόριζο, Κύπρος. Η εφαρμογή των 12 μιλίων στο Αιγαίο Πέλαγος μπορεί να ξεκινήσει με έναν ευφυή στρατηγικό αστερίσκο: την κλιμακωτή έναρξη της άσκησης του δικαιώματος από το Δυτικό Αιγαίο, μια κίνηση που αφαιρεί από την άλλη πλευρά κάθε πρόσχημα για άμεση πολεμική εμπλοκή.

Παράλληλα η 30ετής παραχώρηση χρήσης και άσκησης δικαιωμάτων της Δυτικής Ίμιας στις ΗΠΑ και της Ανατολικής στη Ρωσία, είναι το λευκαντικό, όνομα και πράγμα “Εύρηκα”. Με την Τουρκία να μη συμφωνεί μεν, αλλά και να μη διαφωνεί δε, για ευνόητους λόγους.

Το Διεθνές Δίκαιο Δεν Προστατεύει Χώρες που Κοιμούνται

Στη διεθνή σκηνή, οι χώρες που αδρανούν και «κοιμούνται» δεν προστατεύονται από το Διεθνές Δίκαιο, καθώς η σιωπή τους μετατρέπεται νομικά σε σιωπηρή αποδοχή (acquiescence) των τετελεσμένων του αντιπάλου. Παράδειγμα το ευρείας χρήσης “αναφαίρετο δικαίωμα” για τα 12 μίλια, που κατέληξε ρητορικό λείψανο.

Με τον ελληνικό νόμο ήδη ψηφισμένο, ας συνεξεταστούν αμφότεροι οι νόμοι —ο παράνομος τουρκικός και ο νόμιμος ελληνικός— σε όποιο διεθνές δικαιοδοτικό όργανο απαιτηθεί. Οποιοσδήποτε αντικειμενικός διεθνής δικαστής θα έκλινε ξεκάθαρα προς το μέρος της Ελλάδας. Οι επιλογές της Άγκυρας είναι παντελώς παράνομες, αυθαίρετες και στερούνται νομικού ερείσματος, ενώ η Ελλάδα πατάει σταθερά επάνω στο αναγνωρισμένο Δίκαιο της Θάλασσας [1982].

Μια διεθνής δικαστική έρευνα ή πραγματογνωμοσύνη θα αποτελέσει αγαθή τύχη, καθώς θα δικαιώσει πλήρως τη νομοθέτηση του Χάρτη της Σεβίλλης.

Ματ στην Τουρκία

Ναι μεν το Δίκαιο της Θάλασσας [1982] είναι το θεμέλιο, όμως «Συν UNCLOS και Βουλή κίνει». Μόνο η Ευφυής και Επεξεργασμένη Πολιτική κερδίζει: είναι η κίνηση όπου τα λευκά κάνουν ματ στα μαύρα, εγκλωβίζοντας τις παράνομες τουρκικές επιδιώξεις. Η Ελλάδα είναι σε θέση να κερδίσει την Τουρκία γεωπολιτικά και γεωοικονομικά, όσο διανοητικά και ηθικά. Η καλύτερη Άμυνα είναι η ευφυΐα, και η Ειρήνη είναι πάντα η νέα και όμορφη κόρη της.

_____________________

Διδυμότειχο Μάιος 2026,

Διδυμότειχο και Αβάνς: Η άνιση τύχη δύο χρυσών Αυτοκρατόρων

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Sat, 04 Apr 2026 06:35:00 +0000

Ανοιχτή επιστολή Χρήστου Κηπουρού: Η επιστροφή της χρυσής προτομής του Σεπτιμίου Σεβήρου στο Διδυμότειχο

Πηγή εικόνας “Καστροπολίτες”, Γνώση και Δράση,

Δύο μικρές ευρωπαϊκές πόλεις, το Διδυμότειχο (Πλωτινόπολη) και η ελβετική Αβάνς (Aventicum), μοιράζονται μια σπάνια παγκόσμια τύχη: υπήρξαν οι τόποι εύρεσης των δύο μοναδικών χρυσών προτομών Ρωμαίων Αυτοκρατόρων που σώζονται στον πλανήτη.

Όμως, η αντιμετώπιση της πολιτιστικής τους κληρονομιάς υπήρξε εκ διαμέτρου αντίθετη. Ενώ η προτομή του Μάρκου Αυρηλίου παραμένει στον τόπο της, στο Μουσείο της Αβάνς, τιμώντας την αρχή της εντοπιότητας, η χρυσή προτομή του Σεπτιμίου Σεβήρου παραμένει «εξόριστη» στην Κομοτηνή εδώ και δεκαετίες.

Η άρνηση επιστροφής της προτομής στο Διδυμότειχο και η πρόταση για «αντικατάστασή» της με αντίγραφο αποτελούν προσβολή για την ιστορία της Θράκης. Ζητούμε την άμεση παλιννόστηση του αρχαιολογικού ευρήματος στο Μουσείο Διδυμότειχου.

Αίτημα προς ψηφιακή προσυπογραφή από πολίτες: Επιστροφή της χρυσής προτομής του Λίβυου Αυτοκράτορα Σεπτιμίου Σεβήρου από την Κομοτηνή, στο Μουσείο Διδυμότειχου.

Χρήστος Κηπουρός

Πρώην Βουλευτής Έβρου

_____________________

Στην παρακάτω διεύθυνση μπορείτε να δείτε σε βιβλίο και τα τρία κείμενα του Σεπτιμίου Σεβήρου

https://online.fliphtml5.com/ycbjp/huka/

Κείμενο του συγγραφέα προς τις Αρχές της Αβάνς (Site/Μουσείο Aventicum),

Θέμα: Αίτημα ηθικής συμπαράστασης για την επιστροφή της χρυσής προτομής του Σεπτιμίου Σεβήρου

«Αξιότιμοι εκπρόσωποι της πόλης και του Ρωμαϊκού Μουσείου της Avenches,

Σας απευθύνουμε αυτή την επιστολή ως αναγνώριση του υποδειγματικού τρόπου με τον οποίο η πόλη σας και το ελβετικό κράτος σεβάστηκαν την εντοπιότητα του μοναδικού αρχαιολογικού θησαυρού σας: της χρυσής προτομής του Μάρκου Αυρηλίου.

Στο Διδυμότειχο της Ελλάδας (την αρχαία Πλωτινόπολη), ανακαλύφθηκε η μοναδική άλλη χρυσή προτομή στον κόσμο, αυτή του Σεπτιμίου Σεβήρου. Δυστυχώς, σε αντίθεση με τη δική σας περίπτωση, ο δικός μας "Αυτοκράτορας" παρακρατείται μακριά από τον τόπο του.

Επικαλούμαστε τη δική σας θετική εμπειρία και ζητούμε την ηθική σας στήριξη στο αίτημά μας για την επιστροφή της προτομής στο Μουσείο Διδυμότειχου. Το παράδειγμα της Avenches αποτελεί για εμάς τον φάρο του πολιτισμικού δικαίου που διεκδικούμε.»

Η επιστολή στην Αγγλική γλώσσα

Subject: Appeal for Solidarity: The Return of the Golden Bust of Septimius Severus to Didymoteicho

To the Authorities of the Town of Avenches and the Management of the Musée Romain d'Avenches,

We are addressing this letter to you as a tribute to the exemplary way in which your city, your region, and the Swiss Confederation have respected the principle of cultural provenance regarding your unique archaeological treasure: the golden bust of Marcus Aurelius.

In Didymoteicho, Greece (the ancient Plotinopolis), the only other surviving golden bust of a Roman Emperor in the world—that of Septimius Severus—was discovered in 1965. Unfortunately, unlike your case, our 'Emperor' remains 'exiled' in the regional capital of Komotini for decades, despite the existence of a modern museum in Didymoteicho ready to welcome it back.

As we advocate for the repatriation of this masterpiece to its rightful home, we look to the 'Avenches Model' as a beacon of cultural justice. We kindly request your moral support and your solidarity in our claim. Your successful example is the strongest argument we have for the return of our heritage to its place of origin.

We thank you in advance for your consideration and for your contribution to the global dialogue on cultural localism.

Sincerely,

Christos Kipouros
Former Member of the Hellenic Parliament (Evros Prefecture)

Από το Διδυμότειχο στην Αρχαία Βερενίκη: Η “Χρυσή Γέφυρα” του Αυτοκράτορα ενώνει τη Μεσόγειο.

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Fri, 03 Apr 2026 15:59:00 +0000

Η πρόταση για τον δανεισμό της χρυσής προτομής του Σεπτιμίου Σεβήρου στη Βεγγάζη και η θεσμοθέτηση των «Βερενικείων». Γράφουν οι Χ. Κηπουρός και Μ. Λουτσέτης.

Πηγή: https://en.wikipedia.org/wiki/Roman_Empire

ΚΕΙΜΕΝΟ:

«Ο Σεπτίμιος Σεβήρος, ο μόνος Λίβυος Αυτοκράτορας της Ρώμης, επιστρέφει ως Πρεσβευτής Ενότητας και Ηθικής Τιμής! Η "Χρυσή Γέφυρα" ξεκινά από τη "δεύτερη γενέτειρά" του, το Διδυμότειχο (Πλωτινούπολη), με την προτομή του να καταλήγει ως δάνειο να εκτεθεί για ένα έτος στην Αρχαία Βερενίκη (σημερινή Βεγγάζη), αγκαλιάζοντας με βαθύ σεβασμό ολόκληρο τον λαό της περιοχής.

Σε μια κρίσιμη στιγμή για τη διπλωματία, ο Πολιτισμός γίνεται η πιο δυνατή και ειλικρινής γέφυρα. Η επιστροφή της προτομής στη Βεγγάζη αποτελεί την απόλυτη πράξη ηθικής αμοιβαιότητας. Η Ανατολική Λιβύη, με την ιστορία της Κυρήνης και της Βερενίκης, οφείλει να πρωταγωνιστήσει σε μια νέα Γεωοικονομική Δημοκρατία, μακριά από τις «ανήθικες γεωοικονομίες» του παρελθόντος. Όπως μαρτυρούν οι χάρτες του 117 μ. Χ., η θάλασσα που μας ενώνει ορίζεται ως "CRETA ET CYRENE", επισφραγίζοντας μια αιώνια γειτονία.

Προτείνουμε η Βεγγάζη-Βερενίκη να είναι η πρώτη πόλη από την οποία θα ξεκινήσει ο νέος ειρηνιστικός θεσμός: τα Βερενίκεια. Μια γιορτή ηθικής τιμής στο Αρχαίο Πνεύμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που θα ενώνει τη Βεγγάζη με την Πρέβεζα, τα Ιωάννινα και τους στρατηγικούς λιμένες της Ερυθράς Θάλασσας, τη Χαμάτα και τη Μαρσά Αλάμ, που γειτνιάζουν με την αρχαία Berenice Troglodytica.

Η πρότασή μας δεν είναι ένας «Δούρειος Ίππος» οδυσσειακής έμπνευσης και πρακτικής, αλλά ένα καθαρό ηθικό συμβόλαιο. Επιδιώκουμε τη σύμπραξη του Ελληνικού Εμπορικού Στόλου, ώστε τα πλοία του που ταξιδεύουν προς το Σουέζ να βρίσκουν σε αυτούς τους λιμένες-σταθμούς ένα σταθερό ηθικό και πολιτισμικό έρεισμα αποκούμπι. Σε μια εποχή κινδύνων, η ανάδειξη αυτών των σημείων σε «Λιμένες Ηθικής Τιμής» εξασφαλίζει ότι η παρουσία του ποντοπόρου Ελληνισμού θα είναι πάντα καλοτάξιδη και ειρηνική, μακριά από κάθε έννοια πλιάτσικου ή εισβολής.

Κλείνοντας, η Ανατολική Λιβύη οφείλει να αναλάβει έναν ιστορικό ρόλο στην εμπέδωση μιας νέας Πολιτικής Γεωοικονομίας στην περιοχή. Μέσω της Γεωοικονομικής Δημοκρατίας και με απόλυτο σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), η ηγεσία της Βεγγάζης μπορεί να εγγυηθεί την ισότιμη και δίκαιη συνανάπτυξη, μετατρέποντας τη Ανατολική Μεσόγειο από πεδίο ανταγωνισμών σε μια θάλασσα κοινής ευημερίας. Αυτός ο δρόμος της Ηθικής Γεωοικονομίας είναι ο μόνος που μπορεί να οδηγήσει σε ένα σταθερό και αναπτυξιακό μέλλον για τους λαούς μας.

Αυτά είναι δικές μας σκέψεις προσμένοντας από τους εκατέρωθεν Κυβερνώντες τις δικές τους σκέψεις για μια κοινή πορεία ευμάρειας και αμοιβαιότητας στην Ανατολική Μεσόγειο και πέρα από αυτήν.»

Διδυμότειχο – Ιεράπετρα 3-4-2026

“Δεν αξίζουν μια”

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Thu, 02 Apr 2026 07:11:00 +0000

Χρήστος Κηπουρός Πασχάλης Χριστοδούλου

Όλο το χρυσάφι της Θράκης δεν αξίζει μια, απέναντι στη ζωή ενός παιδιού. Όπως δεν αξίζει μια, μια Κυβέρνηση μετά των τοπικών συμπαρομαρτούντων, που ανέλαβε πλέον και φανερά, ρόλους πλασιέ των εξορύξεων μετά των εξορυκτών του Θρακικού χρυσαφιού. Καλύτερα λοιπόν πρέπει να σταματήσουν να έρχονται στον Έβρο και τη Θράκη, γατί ποτέ δεν έρχονται για καλό. Και γιατί τα όσα κάνουν, δεν μπορούν να μη τα κάνουν και γι αυτό και μόνο τα κάνουν. Όπως οι πρώην, οι νυν και οι επόμενοι. Μοναδική πλέον ελπίδα, είναι η Τέταρτη Ελληνική Δημοκρατία. Με δύο Θρακικές πνευματικές αρχές. Το συλλογικό Αριστοτέλη και το συλλογικό Δημόκριτο. Ναι μεν και οι δυο τους φιλόσοφοι, αλλά και γόνοι της αρχαίας Θρακικής πατρίδας.

Πέραμα και Σάπες 2 Απριλίου 2026,

Ελλάδα και Λιβύη: Μια «Χρυσή Γέφυρα» Πολιτισμού και Διπλωματίας

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Wed, 01 Apr 2026 14:39:00 +0000

Η πρόταση για δανεισμό της χρυσής προτομής του Σεπτιμίου Σεβήρου από το Διδυμότειχο, στη γενέτειρα του Leptis Magna. Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός.

Λεζάντα εικόνας: Σεπτίμιος Σεβήρος «Ο Αυτοκράτορας που ένωσε

την Αφρικανική Λέπτις Μάγκνα, με το Ευρωπαϊκό Διδυμότειχο»

Μόνο δύο χρυσές σφυρήλατες προτομές Ρωμαίων Αυτοκρατόρων σώζονται σήμερα σε ολόκληρο τον κόσμο. Η μία είναι του Μάρκου Αυρηλίου και η άλλη εξ αυτών ανήκει στον Λιβυκής καταγωγής Σεπτίμιο Σεβήρο.

Γενέτειρά του είναι η Λέπτις Μάγκνα, {Η Ελληνιστική Νεάπολη}, μνημείο παγκόσμιας πολιτισμικής κληρονομιάς της UNESCO, η οποία βρίσκεται στη Βορειοδυτική Λιβύη, δίπλα στη σύγχρονη πόλη Χομς των 200.000 κατοίκων, 150 χλμ. ανατολικά της Τρίπολης, επί της Μεσογειακής Αφρικής.

Η σπάνια αυτή χρυσή προτομή του βρέθηκε το 1965 στη ρωμαϊκή πόλη-λιμένα της Πλωτινούπολης, στο Διδυμότειχο. Κάποια στιγμή μεταφέρθηκε στο Μουσείο της Κομοτηνής, παρά τις συνεχείς προσπάθειες και το δίκαιο αίτημα με συλλογή υπογραφών να επιστραφεί στον τόπο ανεύρεσης του, όπου πλέον υπάρχει νεόδμητο Μουσείο, του οποίου έχει προβλεφθεί από τη μουσειολογική μελέτη να αποτελέσει κύριο έκθεμα.

Πέραν της ιστορικής του διαδρομής ή της ελληνικής του παιδείας, αυτό που σήμερα προέχει είναι η πρόταση για τον δανεισμό της προτομής αυτής στη γενέθλια πόλη του, τη Λέπτις Μάγκνα, για το διάστημα ενός έτους. Μια κίνηση που θα πρέπει να γίνει με την επιστροφή της στον τόπο όπου ανευρέθηκε (Διδυμότειχο) και με την επίσημη διαμεσολάβηση του Υπουργείου Πολιτισμού.

Πρόκειται για ένα ελληνικό και θρακικό βήμα υψηλού ηθικού αναστήματος. Την ώρα που η δική μας Νίκη της Σαμοθράκης παραμένει «εξόριστη» στο Μουσείο του Λούβρου, μια τέτοια κίνηση από πλευράς μας θα αποτελούσε παγκόσμιο μάθημα πολιτισμικής διπλωματίας. Αν το Λούβρο μάς δάνειζε τη Νίκη έστω για έναν χρόνο, ο Έβρος και η Σαμοθράκη θα γέμιζαν από ανείπωτη τιμή, ενώ εταιρείες όπως η Nike θα έσπευδαν να τιμήσουν την «ονομασία προέλευσης» του παγκόσμιου brand τους στον τόπο που τη γέννησε.

Ταυτόχρονα, η πρωτοβουλία για την προτομή του Σεπτιμίου Σεβήρου αποτελεί έμπρακτη απόδειξη φιλίας προς τον λαό της Λιβύης, κόντρα σε πολιτικές της που πλήττουν τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.

Κοινή πρόταση των Χ. Κηπουρού και Μ. Λουτσέτη, και μια νέα παρατήρηση

Προτείνουμε, λοιπόν, μια πράξη νέας ηθικής αμοιβαιότητας: μια κοινή επιστολή Ελλάδας-Λιβύης προς τον ΟΗΕ, με την οποία το «Ευρωπαϊκό Νότιο Κρητικό Πέλαγος» και το «Αφρικανικό Λιβυκό Πέλαγος» θα κατοχυρωθούν ως μόνιμοι γεωγραφικοί χαρακτηρισμοί. Μια ενέργεια απόλυτα σύμφωνη με το Δίκαιο της Θάλασσας και τη μέση γραμμή, που θα θωρακίσει τις ήδη κατατεθειμένες συντεταγμένες μας στον ΟΗΕ, προσθέτοντας το ισχυρό πρόσημο της ηπειρωτικής ταυτότητας (Ευρωπαϊκό – Αφρικανικό).

Αν μεγεθύνει κανείς το συνημμένο χάρτη της “ROMAN EMPIRE” του 117 μετά Χριστόν, με την εικόνα του Ρωμαίου Αυτοκράτορα, βλέπει στη μεταξύ Κρήτης και Αφρικής θάλασσα να υπάρχει μόνον η φράση: “CRETA KAI CYRENE”! Και μάλιστα πρώτα το όνομα Κρήτη και μετά η Κυρήνη. Η Ελληνική αποικία Θηραίων αποίκων στη Βόρεια Αφρική. Δηλαδή στη σημερινή βορειοανατολική Λιβύη, κοντά στη σύγχρονη πόλη Σαχάτ. Θεωρούμε ως την πιο συγκλονιστική απόδειξη ως τώρα, της Θαλάσσιας Κρήτης που αποτυπώνεται στα χαρτογραφικά Ρωμαϊκά κατάστιχα!! Οι Ortelius {1584} και Coronelli {1691}, είχαν που να πατήσουν, πέραν του μέντορα του πρώτου, Στράβωνα. Όπως όταν ρωτήθηκε η Τεχνητή Νοημοσύνη, μόλις εχθές {*}.

______________

Σημείωση

{*} Για την τεκμηρίωση των όρων «Ευρωπαϊκό» και «Αφρικανικό» Πέλαγος μέσω της Ιστορίας και της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΑΙ), δείτε την Ανοιχτή Επιστολή προς τον ΥΠΕΞ που κάναμε με το φίλο και συναθλητή Μανώλη Λουτσέτη για τα θέματα με το “Νότιο Κρητικό Πέλαγος”, στη διεύθυνση: https://geopolitico.gr/2026/03/anoichti-epistoli-protasi-pros-ton-ypex-k-g-gerapetriti/?feed_id=182002&_unique_id=69cc053285508&fbclid=IwY2xjawQ5kclleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEeDp03zbGl9P0HwWEijC6XAwqEaIav5HSd6vBey39ADZjgxYeH4dgiUaTNA-E_aem_fsBK3HbaLyDGeMDaFp7SlQ

Ευχαριστίες τέλος στο Γιάννη Σαρσάκη για τη γραφιστική και αισθητική του συμβολή στην εικόνα.

Διδυμότειχο 1 Απριλίου 2026,

Ανοιχτή επιστολή-πρόταση προς τον ΥΠΕΞ, κ. Γ. Γεραπετρίτη

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Wed, 01 Apr 2026 14:35:00 +0000

“ΑΙ”, 31 /3/2026: “Ο Λίβας ως τοπωνυμικός άνεμος (από τη Λιβύη) είναι συνεπής με την ονοματοδοσία της περιοχής ως Λιβυκό Πέλαγος”. Γράφουν οι Χ. Κηπουρός και Μ. Λουτσέτης.

Πηγή: Χάρτης Α. Ortelius {1584}, βιβλιοθήκη Κογκρέσου,

Η ονοματολογία “Νότια θάλασσα” υπάρχει και σε άλλα σημεία του πλανήτη. Έστω με αντιρρήσεις πολλών γειτονικών της χωρών. Όμως στην περίπτωση της Μεσογείου τα πράγματα είναι απολύτως ξεκάθαρα. Ναι μεν οι Πολύβιος και Στράβων συσχέτισαν, όπως άλλωστε συνηθιζόταν, το όνομα “Λιβυκό Πέλαγος” με τον άνεμο Λίβα, όμως συνηγορεί επί αυτού και η επισκόπηση της Τεχνητής Νοημοσύνης η οποία επί λέξει σημειώνει: “Ο Λίβας ως τοπωνυμικός άνεμος (από τη Λιβύη) είναι συνεπής με την ονοματοδοσία της περιοχής ως Λιβυκό Πέλαγος”.

Παρεμπιπτόντως η ερώτηση προς την “ΑΙ” το μεσημέρι της 31 Μαρτίου 2026 ήταν η ακόλουθη: “Το πρόβλημα είναι αν ο Λίβας που πήρε το όνομά του από τη Λιβύη, το χρησιμοποίησε ο Πολύβιος και ο Στράβων για το όνομα Λιβυκό Πέλαγος”.

Οπότε όταν από το 1282 και εντεύθεν κυριάρχησε το ιστορικό όνομα “MEDITERRANEAN SEA” επηρέασε τον Ortelius, που θεωρούσε άλλωστε τον Στράβωνα ως μέντορα -μια και επαναλαμβάνει στους χάρτες του τη φράση: “Όπως λέει ο Στράβων”- και στο χάρτη της Κρήτης το 1584 έγραψε τη φράση “AFRICUM LIBYCUM MARE”, με τον μετέπειτα χαρτογράφο Coronelli το 1691, να περιορίζει τη δική του επιγραφή: “LIBYCUM MARE” στην Αφρικανική παραλία και ακτογραμμή.

Με αυτό το υπάρχον ιστορικό, και την αποδεικτική διαδικασία, οφείλει να πεισθεί η Κυβέρνηση της Τρίπολης, να αποδεχθεί την ονομασία “Αφρικανικό Λιβυκό Πέλαγος”, και να ανακαλέσει τους χάρτες με την διεκδικούμενη ΑΟΖ, της οποίας η περιβάλλουσα γλείφει τα νερά της Ιεράπετρας.

Και αν δεν το αποδεχθεί, η Ελλάδα τη μόνη επιλογή που έχει είναι τόσο η μονομερής ανακήρυξη της Ελληνικής ΑΟΖ, που άλλωστε προβλέπεται από το Δίκαιο της θάλασσας {UNCLOS}, και από την άλλη, να ζητήσει από τον ίδιο τον ΟΗΕ, την κατοχύρωση του Γεωγραφικού Χαρακτηρισμού: “Αφρικανικό Λιβυκό Πέλαγος”.

Και το επόμενο και τελευταίο, η ψήφιση στη Βουλή της ανακήρυξης ΑΟΖ στο “Νότιο Κρητικό Πέλαγος”, με τους ανεκδιήγητους εκείνους χάρτες να κάνουν παρέα στα υπόλοιπα απορρίμματα του σκουπιδοτενεκέ της Βουλής και της Ιστορίας.

Αν δε κάποια στιγμή ιδρυθεί νέα Ακαδημία του Πλάτωνος, η επιγραφή: “μηδείς αγεωμέτρητος εισίτω”, πρέπει να γράφει “αγεωγράφητος”. Μια λέξη συνώνυμη με την Αθηναϊκή ασχετίλα. Τόσο ως προς τη Γεωπολιτική, όσο και ως προς τη Γεωοικονομία.

__________________

Υ. Γ. 1. «Όταν η Ιστορία (Ortelius), η Γεωγραφία (Στράβων) και η Τεχνητή Νοημοσύνη (AI) συμφωνούν, η Τρίπολη δεν δικαιούται να τις εξαπατά, όπως βέβαια και η Αθήνα δεν δικαιούται να σιωπά.

Υ. Γ. 2. Αν παρόλα αυτά, ο Λίβυος ΥΠΕΞ εμμένει, υπάρχει ο διεθνής ψηφιακός πραγματογνώμονας της Τεχνητής Νοημοσύνης, ο οποίος απαντά τα ίδια σε όποια γλώσσα και αν ερωτηθεί. Ιδού λοιπόν η Ρόδος ιδού και το Λιβυκό PC. Ιδού και η πρώτη Ελληνική Ηθική, Διπλωματική και Πολιτική νίκη.

Διδυμότειχο Ιεράπετρα 31 Μαρτίου 2026

Η επιβολή του ονόματος «Αφρικανικό Λιβυκό Πέλαγος» ως το Ιστορικό, Γεωγραφικό και Νομικό Ανάχωμα στην Αυθαιρεσία.

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Mon, 30 Mar 2026 12:56:00 +0000

Πριν το ταξίδι των Υπουργών στην Τρίπολη της Λιβύης, απαιτείται ένα διπλό “Mea Culpa” του Μητσοτάκη. Γιατί δύο είναι ήδη τα αυτογκόλ τους. Γράφουν οι Χ. Κηπουρός και Μ. Λουτσέτης:

Πηγή: Χάρτης του Abraham Ortelius {1584}, Library of Congress,

Η Απουσία των «Ανωτέρων Μαθηματικών» της Πολιτικής

Σε πρόσφατο γραπτό μας {1} λέγαμε για δυο αυτογκόλ. Ένα της Κυβέρνησης του 2011, που ονόμαζε σωστά το Νότιο Κρητικό Πέλαγος αλλά έδειχνε το μισό, και ένα της σημερινής Κυβέρνησης που το δείχνει ολόκληρο αλλά δεν το ονομάζει. Μόνο που έρχεται αναδρομικά ένα τρίτο αυτογκόλ, πάλι από τη σημερινή Κυβέρνηση, σχετικά με την έναρξη διαλόγου που πρότεινε με τη Δυτική Λιβύη, παρόλο που κυκλοφόρησαν οι ανεκδιήγητοι χάρτες της, που Λιβυοποιούν ολόκληρο το “Νότιο Κρητικό Πέλαγος”. Με αποτέλεσμα να της αναλογούν ήδη δυο αυτογκόλ.

Είναι θλιβερό που στη χώρα-μητέρα της Δημοκρατίας λείπει η Πολιτική. Η δε Διπλωματία, απαιτεί επεξεργασία, αξιοπρέπεια και κυρίως ευφυΐα. Αν υπήρχε στοιχειώδης ευθύνη και γινόταν ένα Δημοψήφισμα για το «Νότιο Κρητικό Πέλαγος» απέναντι στην κυβερνητική αοριστία του «Νότια της Κρήτης», τόσο η συμπολίτευση όσο και η αντιπολίτευση που σιωπά δεόντως, θα έψαχναν την ψήφο τους.

Το Ιστορικό «Όπλο» του Coronelli και η Μέση Γραμμή

Πηγαίνοντας η Ελληνική Κυβερνητική αποστολή στην Τρίπολη, οφείλει να προτείνει στην κυβέρνηση της Δυτικής Λιβύης το όνομα που χάραξε ο Abraham Ortelius το 1584: «Αφρικανικό Λιβυκό Πέλαγος» (AFRICUM LIBYCUM MARE). Επιπλέον Να επιδώσει και το χάρτη του Coronelli (1691), ο οποίος αποτελεί το απόλυτο τεκμήριο: Το «Libycum Mare» αποτυπώνεται να περιορίζεται αυστηρά στην αφρικανική παραλία. Στην ακτογραμμή. Αυτό που οι “Λίβυοι”χαρτογράφοι το έκαναν copy paste στην απέναντι ακτογραμμή, στην Ιεράπετρα!

Πηγή: Χάρτης του Coronelli {1691}, Library of Congress,

Με βάση την ιστορική αυτή αλήθεια και τις επιταγές της UNCLOS, η Λιβυκή ΑΟΖ απαγορεύεται να υπερβεί τη Μέση Γραμμή. Οποιαδήποτε προσπάθεια να «ανηφορίσει» το Λιβυκό Πέλαγος προς το Λασίθι ή να «γλείψει» το Κουφονήσι, δεν είναι απλώς ιστορική παραχάραξη, αλλά κατάφωρη απάτη εις βάρος της χώρας μας όσο και του Διεθνούς Δικαίου που επιχειρεί να νομιμοποιήσει τη «Γαλάζια Πατρίδα» πάνω σε γεωγραφικά ψεύδη. Και όχι μόνο αυτό. Υπερβαίνει κατά πολύ και αυτή ακόμη την Τουρκική κατασκευή, αφού η διεκδικούμενη περιβάλλουσα Λιβυκή ΑΟΖ, -με κίτρινη γραμμή στο χάρτη- δεν ακολουθεί καν τη διακεκομμένη λευκή γραμμή της λεγόμενης “γαλάζιας πατρίδας”, αλλά πηγαίνει περισσότερο από 50 μίλια, βορειότερα και πλησιέστερα στην Κρήτη {βλέπετε. Χάρτη}!! Αυτά διαβάζει κανείς στους Λιβυκούς λεγόμενους χάρτες του 2025. Και που παρόλα αυτά, η Ελλάδα προχώρησε στην απόφαση διαλόγου με τη συγκεκριμένη Δυτική Λιβύη!!!

Η «Αυτοχειρία» με τη Chevron και το Αληθές Εθνικό

Εδώ ανακύπτει το πιο επώδυνο σημείο της εξίσωσης: η στάση της ελληνικής πλευράς τόσο με τα ιστορικά λάθη ως προς τη Δυτική Λιβύη, όσο και στην παρουσίαση στη σύμβαση με τη Chevron. Πέραν του διπλού “Mea Culpa” Μητσοτάκη, και της αντιπολιτευτικής σιγής, για όλο αυτό τον τραγέλαφο, τόσο ο Έλληνας ΥΠΕΞ όσο και η κυρία Υφυπουργός να παραδεχθούν τα ιστορικά

Πηγή: Εικόνα της Σεβίλλης, με επεξεργασία της από τους Συγγραφείς, Κίτρινη γραμμή η “Λιβυκή ΑΟΖ” ,Άσπρη γραμμή, η “Γαλάζια πατρίδα”, και πορτοκαλί, η Ελληνική ΑΟΖ.

λάθη που διέπραξε η Αθήνα, για την πολιτική συζητήσεων με τη Δυτική Λιβύη, παρά τους χάρτες, όσο και τα κατά την παρουσίαση της σύμβασης με τη Chevron.

Ενώ η Ελλάδα έχει ήδη αποστείλει στον ΟΗΕ από το 2023 το γεωγραφικό χαρακτηρισμό «Νότιο Κρητικό Πέλαγος» (συντεταγμένες 34.836, 24.395), η επιμονή στην αοριστία του «Νότια της Κρήτης» αποτελεί μια ακατανόητη διολίσθηση. Αυτή που σε προηγούμενα κείμενα ονομάσαμε με την ήπια φράση: “σημειολογική ευθανασία”.

Όπως μας δίδαξε ο Διονύσιος Σολωμός, «το Έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι Αληθές». Το αληθές είναι η ψηφιακά κατοχυρωμένη γεωγραφία μας. Η απόκρυψη του ονόματος του Νότιου Κρητικού Πελάγους στις συμβάσεις δεν είναι μόνο σημειολογική ευθανασία, αλλά μια εθνική αυτοχειρία που χαρίζει ζωτικό χώρο στον επεκτατισμό των γειτόνων.

Το Διπλωματικό Τελεσίγραφο

Σε πνεύμα νέας φιλίας, οι Λίβυοι χαρτογράφοι οφείλουν να «συνέλθουν» και να ανακαλέσουν τους χάρτες τους, σεβόμενοι τη Μέση Γραμμή. Σε περίπτωση άρνησης, η Ελλάδα οφείλει να ζητήσει από τον ΟΗΕ την πλήρη κατοχύρωση του γεωγραφικού χαρακτηρισμού “Αφρικανικό Λιβυκό Πέλαγος”, βάσει της εγκυρότερης χαρτογραφίας, προστατεύοντας ταυτόχρονα τη θάλασσα της Ιεράπετρας, την Κρήτη, το “Νότιο Κρητικό Πέλαγος” και την Ελληνική ΑΟΖ.

Παραπομπή

{1} Χρήστος Κηπουρός και Μανώλης Λουτσέτης, Δύο αυτογκόλ στο Νότιο Κρητικό Πέλαγος! Το ένα να είναι χειρότερο από το άλλο. 12-3-2026 στον παρακάτω σύνδεσμο:

https://geopolitico.gr/2026/03/dyo-aftogkol-sto-notio-kritiko-pelagos-to-ena-na-einai-cheirotero-apo-to-allo/?feed_id=174826&_unique_id=69b2f8d98fa49&fbclid=IwY2xjawQ283NleHRuA2FlbQIxMQBicmlkETJSajVVaU1LdlBhS1dWOFpoc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHqKvFaUXXbY6AwZYscvEthfbiNKdJ8OuK_fwygcGHVZq0dsd5fQ7zWDd6V8c_aem_A2QZ5uynUqW3Gfn7Eozm1Q

Διδυμότειχο - Ιεράπετρα 30-3-2026

Ένα ποίημα με τρεις λέξεις: “ΥΜΝΟΣ ΣΤΗ ΡΩΜΑΝΙΑ”

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Sat, 28 Mar 2026 19:53:00 +0000

Μια φράση-νεολογισμός που έρχεται να εμπλουτίσει την Τεχνητή Νοημοσύνη και να βάλει γκολ στη Google, αποκαθιστώντας μια ιστορική αλήθεια. Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός

(Εικόνα: Antique map of Greece - Aegean Sea by Dapper O. 1688)

Κοιτώντας προσεκτικά τον χάρτη του Dapper από το 1688, η λέξη ROMANIA δεσπόζει με κεφαλαία γράμματα πάνω από το Αιγαίο. Μάλιστα το “Ο” της λέξης είναι στο Διδυμότειχο, στον καλέ. Εκεί που γεννήθηκε ο Άγιος Ιωάννης Βατάτζης. Αυτός πρέπει να ευλόγησε τη δική μου έμπνευση της φράσης: “ΥΜΝΟΣ ΣΤΗ ΡΩΜΑΝΙΑ”.

Το όνομα αυτό είναι μια χιλιόχρονη ιστορία. Είναι όμως στον ίδιο χάρτη εδώ και 338 χρόνια, όπως και σε άλλους του 1552 και του 1623, ως αδιάψευστο τεκμήριο μιας ιστορικής γεωγραφίας που ο αλγόριθμος της Google σήμερα επιμένει να συγχέει με τον εθνικό ύμνο της φίλης χώρας Ρουμανίας. Για την τεχνολογία, η διαφορά ανάμεσα στο «Όμικρον» και το «Ωμέγα» είναι ένας χαρακτήρας· για την Ιστορία και την αλήθεια είναι ένας ολόκληρος κόσμος.

Μέχρι προχθές, η φράση “ΥΜΝΟΣ ΣΤΗ ΡΩΜΑΝΙΑ” δεν υπήρχε πουθενά στον ψηφιακό κόσμο. Ήταν μια φράση «ορφανή». Όταν τη χρησιμοποίησα ως τίτλο για την εργασία μου «25η Μαρτίου 2026», συνέβη κάτι μαγικό: πολιτογραφήθηκε αμέσως. Ο Καστροπολίτης Γιάννης Σαρσάκης από την ίδια με εμένα πόλη του Διδυμότειχου, και ο συναθλητής μου Μανώλης Λουτσέτης από την Κρήτη, έγιναν οι πρώτοι κοινωνοί αυτής της νέας ψηφιακής ταυτότητας.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη με ρώτησε με απορία αν είμαι ποιητής ή μουσικοσυνθέτης. Της απαντώ με τη δύναμη του ρήματος «ποιώ»: Δημιούργησα αυτή τη φράση και εκείνη, με τη σειρά της, με «έπλασε» ξανά, δίνοντάς μου τη χαρά της δημιουργίας. Είναι η χαρά του συμπατριώτη μου, του Δημόκριτου του Γελασίνου, που έμεινε στην Ιστορία για το γέλιο της γνώσης απέναντι στην πλάνη. Χαίρομαι και γελάω κι εγώ μαζί του, γιατί κατάφερα να βάλω μια «σφήνα» αλήθειας στον παγκόσμιο ιστό.

Ο “ΥΜΝΟΣ ΣΤΗ ΡΩΜΑΝΙΑ” είναι το συντομότερο ποίημα στον κόσμο. Τρεις λέξεις που διεκδικούν τον ιστορικό μας χώρο να ονομάζεται πλέον: “Θράκη Ρωμανία”. Δεν είναι απλώς ένας τίτλος· είναι η επιστροφή της ιστορικής λέξης ROMANIA του 1688 στο σήμερα, μέσα από ένα σύγχρονο, ψηφιακό Ύμνο.

Κάτι που οφείλω να το αφιερώσω στο φίλο Μιχάλη, ως τον πρώτο διδάξαντα την ίδια ονομασία: “Θράκη Ρωμανία”. Ενώ με τη σειρά μου εγώ, απλά προσέθεσα τη φράση-νεολογισμό: “ΥΜΝΟΣ ΣΤΗ ΡΩΜΑΝΙΑ”.

Ο αναγνώστης μπορεί να διαβάσει πολλά περισσότερα στις παρακάτω διευθύνσεις ως βιβλία:

https://online.fliphtml5.com/ycbjp/epig/

https://online.fliphtml5.com/ycbjp/xbmk/

Διδυμότειχο, 28 Μαρτίου 2026

Αν φταίνε τα Τέμπη, μαστιγώστε τη γη τους

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Tue, 24 Mar 2026 11:03:00 +0000

“Τρία “δεν ξεπερνιέται” υπάρχουν: Η αμετάβλητη οίηση των “άνωθεν”,

η μεταβλητότητα των “κάτωθεν” και ο θάνατος”. Γράφει ο Χ. Κηπουρός

Πηγή: Μηχανή του Χρόνου,

Λεζάντα εικόνας: Επίγονοι του Τρικούπη: “Δυστυχώς επτωχεύσαμεν”.

Παντοιοτρόπως. Διανοητικά, Πολιτικά, Κοινωνικά αλλά κυρίως Ηθικά.

ΚΕΙΜΕΝΟ

Στη μνήμη των 57 θυμάτων των Τεμπών & στο δικαίωμά της, από τους συγγενείς, και όλους μας

Δεν θα είναι η πρώτη φορά στην ιστορία. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο το έκανε και ο Ξέρξης όταν η καταιγίδα κατέστρεψε τις γέφυρες, και διέταξε να δοθούν τριακόσια μαστιγώματα, πάνω στα νερά του Ελλήσποντου. Λες και δεν έφταιγαν οι τότε “άνωθεν”. Κάτι ανάλογο θα έλεγε η σημειωτική σήμερα, αν δεν ενέχεται κανείς από τους υπαρκτούς “άνωθεν”, όπως διατείνεται όλα αυτά τα χρόνια η ίδια η Κυβέρνηση.

Ένας μόνο πρωθυπουργός πέρασε τον τελευταίο ενάμισι αιώνα που έχει ενδιαφερθεί πραγματικά τόσο πολύ για το Σιδηρόδρομο. Νομίζω είναι γνωστός ο βίος και η πολιτεία του Χαρίλαου Τρικούπη. Ο οποίος αν ζούσε σήμερα θα αναφωνούσε: Ανθ΄ημών οι εν Αθήναις “άνωθεν”, γιατί προφανώς θα είχε χάσει τις εκλογές από έναν πρώην δικό του. Το Γουλιμή. Όμως τόσα πολλά μαζί “ν” και “θ”, δεν συναντώνται εύκολα σε μια τόσο ολιγόλογη φράση.

Η Χαριλάου Τρικούπη είχε απλή συνωνυμία με τον πατέρα των νεοελληνικών σιδηροδρόμων. Γιατί αν γινόταν επί των ημερών του η γέφυρα του Ρίου Αντίρριου, το πρώτο πρώτο έργο θα ήταν η σιδηροδρομική γραμμή. Και ας μη σπεύσουν κάποιοι να κακολογήσουν τον Τρικούπη ως τοπικιστή. Γιατί έκανε και τη σιδηροδρομική γραμμή ως την Καλαμπάκα. Και δεν ήταν Θεσσαλός ώστε να τον ψέξουν. Λίγο Πελοποννήσιος ήταν και πολύ Ρουμελιώτης, που ούτε αυτό το όνομα έδωσαν στην ιδιαίτερη πατρίδα του οι επίγονοι. Τους άρεσε όλους φαίνεται η φράση “Στερεά Ελλάδα”. Λες και κατ΄ αντιστοιχία έπρεπε να υπάρχει και η “Υγρά Ελλάδα”, αντί για την υπέροχη φράση: “Θαλάσσια Ελλάδα”. Η αγραμματοσύνη τους φθάνει σε τέτοιο σημείο που δεν γνώριζαν ότι η Ρούμελη είναι ετυμολογικά στενή συγγενής με τη Ρωμιοσύνη, ενώ αμφότερες είναι ετυμολογικές θυγατέρες της Ρωμανίας. Αυτής της χιλιόχρονης πρώτης εθνικής παλιγγενεσίας, που δεν το αναφέρουν καν στους λόγους τους, οι εκ της Πολιτικής επίσημοι.

Τελικά Κυβερνήσεις Γουλιμήδων είχαμε και έχουμε. Μπορεί οι κυβερνήσεις να πέφτουνε, όμως οι θιασώτες των υπογείων γραμμών, όπως του μετρό της Αθήνας, μένουν. Ένα έργο που σαραντάρισε ως προς τα χρόνια κατασκευής, και που δεν θα τους αφήσει ποτέ να δουν έξω από τη μύτη τους.

Και η κοιλάδα των Τεμπών δεν κείται μακράν. Εκεί βρίσκονται οι νέες πόρτες του Πολυτεχνείου. Που αντί για “Ψωμί παιδεία Ελευθερία”, έχουν το τρίπτυχο: “Περιφερειακό, Αγροτικό, Αθηναϊκό”. Ότι δηλαδή δεν λύνεται το Περιφερειακό και το Αγροτικό, γιατί το εμποδίζει το Αθηναϊκό.

Και γιατί στην Ελλάδα δεν υπάρχει Ελληνικό κράτος. Ονομάζεται έτσι αλλά είναι γεω-φασισμός.

Ο ίδιος με μεταστάσεις σε πρωτεύουσες Νομών, έχει εγκαταστήσει δεκάδες “μικράς Αθήνας”, με ακατοίκητη την Ελλάδα των ενδότερων. Αυτός γεννά τα Τέμπη και τα δυστυχήματα-εγκλήματα.

Τι Τέμπη κι αυτά. Τι κακοτοπιά. Για ποια Δανία του Νότου μας τσαμπουνούσαν; “Η Τιμισοάρα του Νότου” είμαστε ή μάλλον η Τιμισοάρα είναι: “Τα Τέμπη του Βορά” ή “Ο νέος Β.Ο.Α.Κ.”. Ως τώρα η θάλασσα λέγαμε μας παίρνει ανθρώπους, όμως και τα Τέμπη δεν πάνε πίσω. Μετά το 1999 και το τροχαίο με τους 6 νεκρούς φιλάθλους του ΠΑΟΚ, συνεχίζουν αδιαλείπτως να παίρνουν ή πιο σωστά να μας κλέβουν τον αφρό της χώρας. Το 2003, στα οδικά επίσης Τέμπη, με τα 21 γυμνασιόπαιδα του Μακροχωρίου, με κομμένα από πλακάζ του μοιραίου φορτηγού σώματα, και το 2023, με τα 57 τραγικά θύματα, απανθρακωμένα, τα πιο πολλά, στα σιδηροδρομικά Τέμπη. Κύριος οίδε για το 2043, μια και υπάρχει πλέον η περιοδικότητα της 20ετίας.

Και υπάρχει ένας ακόμη γόρδιος δεσμός κόμπος στο στομάχι του καλλίγραμμου κάποτε Ελλαδικού σώματος, μετά τον Αθηναϊκό γόρδιο της κεφαλής του. Η οποία στη διάρκεια της Τρίτης λεγόμενης Ελληνικής Δημοκρατίας, όχι μόνο δεν έλυσε κανένα γόρδιο αλλά τους πολλαπλασίασε και τώρα είναι δεκάδες. Ένας περίπου σε κάθε Νομό. Αυτά είναι τα μεταπολιτευτικά χαΐρια.

Αν υπήρχε ένας συλλογικός Ιησούς, θα προέτρεπε τους αδελφούς πολίτες: “Να οίδασι τι ποιούσι”. Προφανώς δεν θα γνώριζε στον καιρό του, ότι αν υπάρχει λύση, αυτή βρίσκεται αλλού. Ούτε στην πρωτεύουσα ούτε στην ανύπαρκτη υπαρκτή πολιτισμική ίριδα των μνηστήρων της εξ-ουσίας.

Επειδή μια παράφραση του Breton θα έλεγε πιθανόν ότι “Η Πολιτική είναι η απάντηση, όποια και αν είναι η ερώτηση”, το ηλεκτρονικό βιβλίο “Τέταρτη Δημοκρατία”, με δυο πνευματικές αρχές, το συλλογικό Αριστοτέλη και το συλλογικό Δημόκριτο, είναι η δική μου απάντηση μαζί όμως και η ερώτηση. Που όποια και αν είναι αυτή, η απάντηση είναι η Πολιτική { *}.

________________

{*} http://www.metanastis.com/PDF/TETARTH_DHMOKRATIA_36H_EKDOSH.pdf

Αιδώς, όλοι σας, οι εν Αθήναις “άνωθεν”

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Sat, 21 Mar 2026 17:00:00 +0000

Για το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας, δεν υπάρχει “Νότιο Κρητικό Πέλαγος”. Υπάρχει μόνο το “Λιβυκό Πέλαγος”. Γράφουν οι Χρήστος Κηπουρός και Μανώλης Λουτσέτης

Μάθημα Ε΄ Δημοτικού & Β΄ Γυμνασίου

Είχαμε δίκαιο όλα αυτά τα χρόνια, αλλά δυστυχώς ήμασταν λίγοι. Τώρα όχι όμως. Οι ιδέες μας έχουν ισχυρή και μεγάλη βάση. Έχουν ολόκληρη “Σούδα”. Η Κρήτη στηρίζει τον αγώνα μας. Τόσο η στεριανή όσο και η θαλάσσια. Όπως και οι πολίτες, πλην Λακεδαιμονίων. Πλην δηλαδή των εν Αθήναις «άνωθεν». Ακόμη και τώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας επιμένει να διατηρεί στα σχολικά βιβλία το γεωγραφικό χαρακτηρισμό: Λιβυκό Πέλαγος. Για τους επιτελείς του Υπουργείου και για το ίδιο δεν υπάρχει “Νότιο Κρητικό Πέλαγος”. Υπάρχει μόνο το “Λιβυκό Πέλαγος”.

Η μόνη εξήγηση που μπορούμε να δώσουμε είναι η χρήση του Υπουργείου Παιδείας ως τεχνητού αλεξικέραυνου, να απορροφά τους κραδασμούς από τον αγώνα μας να αλλάξει το όνομα “Λιβυκό Πέλαγος” στα σχολικά βιβλία. Εμείς όμως τα θέλουμε όλα. Και όταν λέμε όλα, εννοούμε απλά τα κυριαρχικά δικαιώματα που προβλέπει το Δίκαιο τς θάλασσας στο Νότιο Κρητικό Πέλαγος. Και τα 12 μίλια και τις ΑΟΖ και τη θαλάσσια Ένωση με την Κύπρο και την Αίγυπτο και τη Λιβύη, καθώς και την διόρθωση της σύμβασης με τη Chevron.

Η Ελληνική Κυβέρνηση οφείλει έστω και τώρα να στείλει το χάρτη στους “φίλους” Λίβυους που θα προωθήσει ταυτόχρονα στη Βουλή με το Ν/Σ για τη μονομερή ανακήρυξη της Ελληνικής ΑΟΖ. Η οποία άλλωστε προβλέπεται σαφώς από την UNCLOS και το Δίκαιο της θάλασσας. Όπως και την επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια για όλες τις Ελληνίδες νήσους που έχουν πρόσοψη στην Ανατολική Μεσόγειο. Με τις αντιπολιτεύσεις, αντί να σιγούν, να τείνουν χείρα βοηθείας.

Μπορεί να μη φαίνεται εκ πρώτης όψεως, όμως μια τέτοια ομοφωνία, είναι η μόνη αντιπολιτευτική αντιπολίτευση. Το πως μπορεί να κυβερνά κανείς, χωρίς να είναι στην Κυβέρνηση. Ψιλά γράμματα αλλά υψηλά πολιτικά πράγματα.

Με τους ανεκδιήγητους εκείνους Λιβυκούς χάρτες του 2025 που διεκδικούν να Λιβυοποιήσουν την Ανατολική Μεσόγειο, να πεταχτούν στον σκουπιδοτενεκέ της Βουλής των Ελλήνων και της ιστορίας.

Και αν οι Λίβυοι δεν συμφωνήσουν, το Διεθνές Δικαστήριο του Αμβούργου είναι ανοιχτό. Όπως ο δρόμος είναι ανοιχτός και τα σκυλιά δεμένα. Άλλο τώρα αν τα κατοικίδια που επέστρεψαν από τη Μέση Ανατολή των νεκρών κοριτσιών, είναι σώα και αβλαβή και ακίνδυνα και δεν χρειάζονται δέσιμο.

Πάντως με βάση τη σύμβαση με τη Chevron, το Νότιο Κρητικό Πέλαγος ούτε σώο θα είναι ούτε αβλαβές, ούτε χωρίς κινδύνους, αν δεν υπάρξει δέσιμο με το όνομα. Το “Νοτίως της Κρήτης” στη σύμβαση να γίνει ρητά “Νότιο Κρητικό Πέλαγος”. Όπως άλλωστε είναι καταχωρημένο και στον ΟΗΕ. Και να διορθωθούν τα σχολικά βιβλία, εδώ και τώρα.

Για τα του Κρητικού το Πέλαγος λοιπόν, όχι μόνο για το όνομα, αλλά και όλα όσα ξαναγράψαμε: Αιδώς, όλοι σας, οι εν Αθήναις “άνωθεν”.

________________

Διδυμότειχο-Ιεράπετρα, 21 Μαρτίου 2026,

ΤΙΤΛΟΣ :Η «θερμή» στήριξη των Αγιατολάχ από Τραμπ & Νετανιάχου και η θυσία των 168 μαθητριών στη Μινάμπ.

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Sat, 21 Mar 2026 16:57:00 +0000

ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ. Η αμετάβλητη οίηση των «άνωθεν», η μεταβλητότητα των «κάτωθεν» και η αμετάβλητη πολιτική των «έξωθεν». Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός

Πηγή: Εφημερίδα Καθημερινή

ΛΕΖΑΝΤΑ: «Τεχεράνη 1979: Το "Ωσαννά" της ετερονομίας. Τα υψωμένα χέρια των "κάτωθεν" παραδίδουν την αυτονομία τους στην αμετάβλητη οίηση των "άνωθεν". Σήμερα, οι νέοι "κάτωθεν" πληρώνουν με τη θυσία των 168 παιδιών του Δημοτικού σχολείου της Μινάμπ τον λογαριασμό της "θερμής" στήριξης των "έξωθεν".»

Πρόκειται για έναν παγκόσμιο ιστορικό νόμο, κλειδί όλων των εξελίξεων: από τη μια η αμετάβλητη οίηση των «άνωθεν» και από την άλλη η μεταβλητότητα των «κάτωθεν» — η παλαιά αλλαγή γνώμης, γνωστή ήδη από το «Ωσαννά» και το «Σταύρωσον», τα οποία απέχουν μόλις πέντε ημέρες.

Η ισλαμική επανάσταση του 1979 σύντομα έδωσε τη θέση της στους πολύ «άνωθεν». Αν ο Χομεϊνί, κατά την παραμονή του στο Παρίσι, δήλωνε πως εμπνέεται από την Πλατωνική Πολιτεία, η ιστορία έδειξε τα αντίθετα. Επρόκειτο για έναν «Πλατωνικό έρωτα» που χρησιμοποιήθηκε ως προσωπείο, αφού ο «Φιλόσοφος-Βασιλιάς» απογυμνώθηκε από τη διαλεκτική του και ενδύθηκε τον μανδύα του «Αλάθητου Νομομαθή». Η φιλοσοφική ουτοπία μετατράπηκε σε θεοκρατικό μονόδρομο, νομιμοποιώντας την οίηση των «άνωθεν» μέσω της δεδομένης μεταβλητότητας των «κάτωθεν».

Χαρακτηριστική η περίοδος που διανύουμε: εκατομμύρια Ιρανών, από εκεί που διαδήλωναν κατά των «άνωθεν», στρέφονται εν μια νυκτί κατά των «έξωθεν», ΗΠΑ-Ισραήλ, συσπειρωμένοι πλέον υπέρ των Αγιατολάχ. Η επεξεργασμένη ανάλυση του Καστοριάδη για τους «άνωθεν» και τους «κάτωθεν» προσφέρει το θεωρητικό υπόβαθρο: την ετερονομία, με την τριφασική επιβολή στην περίπτωση του Ιράν {Θεός, Παράδοση, Κράτος}, έναντι της αυτονομίας με τη Δημοκρατία και την αυτοθέσμιση. Όμως, πέραν της μεταβλητότητας των «κάτωθεν», το σύγχρονο σκηνικό εισάγει έναν νέο παίκτη: την αμετάβλητη μεταβλητή των «έξωθεν».

Μια «μαγνητική τομογραφία» των «άνωθεν» αποκαλύπτει ότι οι μονοδιάστατες διαμαρτυρίες εθελοτυφλούν μπροστά στη συμπληρωματική εχθρότητα. Οι Τραμπ και Νετανιάχου, μέσω μιας «θερμής» εμπλοκής, προσφέρουν στους Αγιατολάχ το απόλυτο δώρο: την εξωτερική απειλή. Το «με ένα σμπάρο, δύο τρυγόνια» συντηρεί τους «άνωθεν» εκατέρωθεν και τροφοδοτεί τις πολεμικές βιομηχανίες.

Έτσι, οι μεν Αγιατολάχ αναπαράγονται, οι δε Νετανιάχου αποφεύουν τη Χάγη. Την ίδια στιγμή, η Γηραιά Ήπειρος τυρβάζει περί άλλα, δικαιώνοντας τον Διογένη που έψαχνε μάταια έναν ηθικό Ευρωπαίο ηγέτη στο Ουκρανικό. Τον βρήκε τελικά εκεί που η ηθική παραμένει αλώβητη: στον «ουρανό» της ιστορίας, στο πρόσωπο του Καποδίστρια, για τον οποίο η επίσημη πατρίδα του τηρεί σιγήν ιχθύος.

Σε αυτό το θέατρο των ΜΜΕ, ο λογαριασμός πληρώνεται με αίμα: και πρώτα με τη θυσία των 168 παιδιών του δημοτικού σχολείου της πόλης Μινάμπ στο Νότιο Ιράν. Οι ανελέητοι βομβαρδισμοί λειτουργούν υπέρ των εξοπλισμών, ενώ για τους λαούς-θεατές και πληρωτές των οικονομικών παρενεργειών, επιβεβαιώνεται η Θουκυδίδεια ρήση ότι η ιστορία θα επαναλαμβάνεται «κατά το ανθρώπινον τοιούτων και παραπλήσια έσεσθαι», όσο οι οιήσεις των «άνωθεν» και οι πολιτικές των «έξωθεν» παραμένουν αμετάβλητες.

Τέλος, αν ο Καστοριάδης προσδοκά την αντικατάσταση της μεταβλητότητας των «κάτωθεν» από την αυτονομία με τη Δημοκρατία, και ο Δημόκριτος, με τη σειρά του, προσδιορίζει την Πολιτική ως τη «μεγίστη των τεχνών», είθε να συμβεί το πρώτο, ώστε η Πολιτική να αναλάβει την επιβεβαίωση του δεύτερου. Ο λόγος για μια Δημοκρατική Πολιτεία του Ιράν, όμορη με την Κουρδία.

Χρήστος Κηπουρός , Διδυμότειχο, 19-3-2026

Επικοινωνία: kepouroschristos51@gmail.com

Νότιο Κρητικό Πέλαγος: Δύο τα αυτογκόλ. Με το ένα να είναι χειρότερο από το άλλο.

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Thu, 12 Mar 2026 16:31:00 +0000

Οι πρώην το ονόμαζαν αλλά έδειχναν μισό.

Οι νυν το δείχνουν αλλά δεν το ονομάζουν.

Γράφουν οι Χρ. Κηπουρός και Μ. Λουτσέτης:

Πηγή; αρχείο Μανώλη Λουτσέτη,

Μόλις σήμερα, με την ευκαιρία της τριλογίας μου για το “Πελοποννησιακό Πέλαγος”, ζητούσα από την Κυβέρνηση να στείλει άμεσα τόσο το όνομα αυτό, όσο και το: “Νότιο Κρητικό Πέλαγος” στον ΟΗΕ, ώστε να μπορέσει να συμπεριληφθεί σε μια πιθανή διόρθωση της σύμβασης με τη Chevron. Τύχη όμως αγαθή, ένα πουλάκι, από τα τρία μάλλον εκείνα της επιγραφής στο χάρτη του Ortelius, με σφύριξε λέγοντας με ότι το Ελληνικό αυτό τοπωνύμιο με το όνομα “Νότιο Κρητικό Πέλαγος” υπάρχει ήδη στον ΟΗΕ από το έτος 2023. Και μάλιστα με τα αριθμητικά στοιχεία: 34.836, 24395! Και επιπλέον το έχει στείλει εκεί η επίσημη Ελλάδα.

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΓΙΑ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΠΕΛΑΓΟΣ: ΤΟ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΑΚΟ.

“Εβροκρήτη και Εβροπελοπόννησος είναι δυο αδελφές δίδυμες”

Οπότε προκύπτει μείζον ηθικό και πολιτικό ζήτημα για την ίδια την Κυβέρνηση με την αοριστία του “Νότια της Κρήτης”. Μια αοριστία η οποία όταν δεν συνιστά σημειολογική ευθανασία, είναι και πολλά άλλα. Οπότε προκύπτει ζήτημα και για τις σιγούσες αντιπολιτεύσεις.

Εδικά για αυτές υπάρχει και κάτι άλλο. Με σιγούσα τώρα την Κυβέρνηση, σύμφωνα με το “μία σου και μία μου οι σιγές”. Μιλώ για το χάρτη του ίδιου Πελάγους του 2011, με βάση την τότε διακήρυξη προσέλκυσης του ενδιαφέροντος για τα θαλάσσια τεμάχια στο Νότιο Κρητικό Πέλαγος, όπως σωστά το αποκαλούσε η τότε Κυβέρνηση, αλλά εμφάνιζε το Πέλαγος αυτό κολοβό. Όπως φαίνεται στο συνημμένο χάρτη, τραβήχτηκε μια γραμμή από το Ανατολικό άκρο της Μεγαλονήσου Κρήτης, παράλληλη με το Μεσημβρινό, έως την Αφρική.

Οι πρώην το ονόμαζαν όντως “Νότιο Κρητικό Πέλαγος” αλλά δεν το έδειχναν ολόκληρο στο χάρτη, με τους νυν, να το δείχνουν αλλά να μην το ονομάζουν. Και με τον Ουμπέρτο Έκο να ξελαρυγγιάζεται λέγοντας ότι η αοριστία στη γεωγραφία είναι η προετοιμασία για την παραχώρηση. Είτε αφορά το χάρτη είτε το όνομα. Το οποίο αποτελεί μεταξύ των άλλων ταυτότητα όσο και σύμβολο άσκησης κυριαρχίας.

Και άντε η οριακή γραμμή στο Ιόνιο σχετίζεται με τη συμφωνία Ελλάδας Ιταλίας για τις ΑΟΖ, Το κόψιμο, ο εικονικός, πλην χαρτογραφικός ακρωτηριασμός της μητέρας θάλασσας της Ανατολικής Μεσογείου Ανατολικά της Κρήτης, τι σημαίνει; Αοριστία ή βλακεία; Που είναι οι ΑΟΖ των πέντε Ελληνίδων νήσων που έχουν πρόσωπο την θάλασσα αυτή; Κρήτη, Κάσος, Κάρπαθος, Ρόδος και Καστελόριζο;

Μάλλον αυτό το χάρτη είδε η Τουρκία και εμπνεύστηκε την χαρτογράφηση της λεγόμενης γαλάζιας πατρίδας της. Και είδε και η Λιβύη φως και μπήκε με το λεγόμενο Λιβυκό Πέλαγος μέχρι την παραλία της Ιεράπετρας.

Η διεκδικούμενη Λιβυκή ΑΟΖ με κίτρινο, η προτεινόμενη από εμένα Κρητική ΑΟΖ: “Ε””16”, και με λευκό η λεγόμενη Γαλάζια Πατρίδα, με τη γραμμή αυτής “G””F”. να θυμίζει τον πιο πάνω χάρτη.

Που είναι άραγε οι διάφοροι επαγγελματίες τιμητές να πουν κάτι για τα δυο αυτά ζητήματα; Όταν μάλιστα αύριο πρόκειται να συζητηθεί στην Ολομέλεια της Βουλής η σύμβαση με τη Chevron;

Επειδή αύριο είναι δώδεκα του μηνός και μαζί και η δωδεκάτη, προτείνουμε, να αναβληθεί για λίγες ημέρες η διαδικασία επικύρωσης.

Αυτό διότι τα τρία πουλάκια του χάρτη του Ortelius{1584}, που είναι στην επιγραφή του, επάνω από κάθε “Μ”, στο AFRICUM LIBYCUM MARE, διεμήνυσαν από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, ότι

υπάρχει η δυνατότητα να διαφοροποιηθεί έστω και τη δωδεκάτη, η σύμβαση και να γραφεί σε αυτήν το όνομα “Νότιο Κρητικό Πέλαγος”, αντί της αοριστίας του “Νοτίως της Κρήτης”.

Κανενός πατέρα ύπνος τότε δεν θα διαταραχθεί. Ούτε του πατέρα της Γεωγραφίας Στράβωνα ούτε του πατέρα της χαρτογραφίας Ortelius, ούτε του πατέρα της Σημειωτικής Ουμπέρτο Έκο. Ούτε και των ανά τους αιώνες αγωνιστών πατέρων της Κρήτης.

Γιατί, όπως ο άνθρωπος ζει για ένα όνομα, το ίδιο κάνει και η θάλασσα μετά των πελάγων.

___________________

Χρήστος Κηπουρός, Μανώλης Λουτσέτης

Διδυμότειχο-Ιεράπετρα, 11 Μαρτίου 2026,

ΤΊΤΛΟΣ Ανθρωπιστικοί, Νομικοί, Τεκτονικοί και Πελαγικοί λόγοι, επιβάλλουν το “φρέαρ των Οινουσσών”, να μπει στο “Πελοποννησιακό Πέλαγος.”

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Tue, 10 Mar 2026 16:34:00 +0000

ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ Προς την Κυβέρνηση: Στείλτε τώρα στον ΟΗΕ τους γεωγραφικούς όρους: “Νότιο Κρητικό Πέλαγος” και “Πελοποννησιακό Πέλαγος”. Αλλιώς κάντε ένα μνημείο: Στο Άγνωστο Πέλαγος που έπεσε υπέρ πατρίδος, αιμορραγώντας κυριαρχία και ενέργεια. Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός:

πηγή: radar.gr

πηγή:https://www.facebook.com/photo/?fbid=1492638319380700&set=pcb.1492638542714011

Σαπιέντζα=Σοφία. Δεν είναι απλά νησί. Είναι φάρος

και επόπτης του βαθύτερου σημείου της Μεσογείου.

“Φρέαρ των Οινουσσών”: Είναι το σημείο συνάντησης

του Ιονίου Πελάγους, με το Πελοποννησιακό Πέλαγος.

Πελάγη ανώνυμα και αόριστα

μόνο στην Ελλάδα υπάρχουν

Δεν είναι διεθνή ύδατα με ασαφή ονόματα.

Είναι Ελληνική λεκάνη με ονοματεπώνυμο.

Τετραπλή η ιθαγένεια του Πελοποννησιακού Πελάγους.

Ανθρωπιστική, Νομική, Τεκτονική και φυσικά Πελαγική.

Η τάφρος των Οινουσσών δεν έχει απλό νερό.

Είναι γεμάτη με βαρύ ύδωρ και πολύ ναυάγιο.

Εφόσον οι Μεσσηνιακές Οινούσσες ως νησιά και νησίδες δικαιούνται σύμφωνα με το Δίκαιο της θάλασσας,τόσο χωρικά ύδατα και υφαλοκρηπίδα, όσο και ΑΟΖ, και εφόσον το ομώνυμο φρέαρ τους βρίσκεται μέσα στα χωρικά αυτά ύδατα, -απέχοντας 6 περίπου μίλια- είναι λογικό να πω ότι το φρέαρ της Αβύσσου, με το μεγαλύτερο βάθος στη Μεσόγειο, ενώ παράλληλα τυχαίνει να έχει, “πολλαπλή ιθαγένεια”. Να Πιστοποιείται ότι όσο ανήκει γεωλογικά σε δυο τεκτονικές πλάκες, τόσο βρίσκεται στο Ιόνιο Πέλαγος αλλά και το Πελοποννησιακό Πέλαγος. Και όσο είναι γεμάτη η τάφρος τους με βαρύ ύδωρ άλλο τόσο βρίθει από ναυάγια και χρήζει ιδιαίτερης φροντίδας. Έτσι θεώρησα σωστό να το συμπεριλάβω στην παρούσα τριλογία και να πω δυο λόγια για το συγκεκριμένο τόπο.

Μην απορεί κανείς γιατί το Φρέαρ των Οινουσσών κρατά τα σκήπτρα του βάθους (5.267μ.) σε όλη τη Μεσόγειο. Δεν είναι μόνο γεωλογική σύμπτωση, είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων. Όπως οι ποταμοί αναζητούν τη θάλασσα, έτσι και όλα τα γύρω πέλαγα —Αιγαίο, Ιόνιο, Μυρτώο και Κρητικό υποκλίνονται και «χύνονται» στο Πελοποννησιακό Πέλαγος. Για το Ιόνιο αποτελεί σημαίνοντα αναπαυτήριο σταθμό, στο δρόμο του προς την Μεσογειακή Αφρική. Είναι ο θρόνος της αβύσσου,αν θυμηθεί κανείς την τραγικότητα του πρόσφατου πνιγμού εκατοντάδων ανθρώπων, εκεί όπου η ελληνική θάλασσα συγκεντρώνει όλο το βάρος της ιστορίας και της φύσης της. Η άρνηση να δοθεί όνομα στο μεγάλο αυτό Υποδοχέα είναι ασέβεια προς τη γεωγραφική ιεραρχία. Αν ο «Αθηναϊσμός» προτιμά την ανωνυμία, ο Συλλογικός Αριστοτέλης όσο και ο συλλογικός Δημόκριτος, οι δυο πνευματικές αρχές που προτείνω στην Τέταρτη Δημοκρατία, λένε δυο ονόματα. Και το Ιόνιο και το Πελοποννησιακό Πέλαγος.

Επίσης, θέλω να προλάβω έστω κι ένα πνεύμα αντιλογίας Έλληνα πολίτη, ως προς την πρότασή μου να υπάρξει ο γεωγραφικός όρος “Πελοποννησιακό Πέλαγος”. Και να πω ότι οι Λίβυοι γεωγράφοι λένε με τους χάρτες τους ότι δεν υπάρχει Κρητικό Πέλαγος. Και μας αντιτείνουν λέγοντας: “εσείς δεν είστε αυτοί που ονομάζετε Λιβυκό το Πέλαγος μας”; Μόνο αυτό λέω και έτερον ουδέν.

Μόνο μια ερώτηση: Αν ως προς το Νότο συνορεύει και βρέχεται, όπως λέει η wikipedia.org, από τη Μεσόγειο θάλασσα, το μεταξύ της ξηράς και Μεσογείου θαλάσσιο τμήμα, τι είναι αν δεν είναι Πελοποννησιακό Πέλαγος; Και η πρόταση που κάνω να αποκτήσει το δικό της Πέλαγος είναι και λογική και κυρίως δίκαια. Η μόνη φράση που συνάδει, και σε αυτή την περίπτωση, είναι η γνωστή από την ιστορία, παραφρασμένη φράση του Γαλιλαίου: “Και όμως έχει όνομα”.

Η Νομική και Γεωγραφική Τεκμηρίωση: Το Ο.Ε.Δ. της Πελοποννήσου

Είναι αξιοσημείωτο, και ίσως η μεγαλύτερη γεωπολιτική αντίφαση της εποχής μας, το γεγονός ότι ενώ η Πελοπόννησος διαθέτει πλήρη δικαιώματα βάσει του Δικαίου της Θάλασσας (UNCLOS), παραμένει «άτιτλη» στον νότιο θαλάσσιο ορίζοντά της.

Αν η Πελοπόννησος ήταν ένα αυτόνομο νησιωτικό κρατίδιο, θα απολάμβανε το σύνολο των προνομίων που απορρέουν από την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα. Σήμερα, ειδικά μετά από την ελληνοϊταλική συμφωνία, η περιοχή αυτή θωρακίζεται με χωρικά ύδατα 12 ναυτικών μιλίων. Όταν, λοιπόν, το Φρέαρ των Οινουσσών απέχει μόλις 6 μίλια από τη νήσο Σαπιέντζα, βρίσκεται στο μέσον της ελληνικής κυριαρχίας.

Είναι, επομένως, παράλογο να στερείται η Πελοπόννησος το δικαίωμα να κληροδοτήσει το όνομά της στο πέλαγος που την περιβάλλει και την αναδεικνύει. Το Πελοποννησιακό Πέλαγος δεν είναι μια αυθαίρετη επινόηση, αλλά η φυσική και νομική κατάληξη μιας γεωγραφικής οντότητας που ορίζει το βαθύτερο σημείο της Μεσογείου.

Όπως λένε και στα μαθηματικά: Ο.Ε.Δ. (Όπερ Έδει Δείξαι). Η αλήθεια του ονόματος είναι πλέον αδιαμφισβήτητη.

______________

Διδυμότειχο 10 Μαρτίου 2026,

Τίτλος: Όχι άλλη τριγλωσσία! Οι ανοιχτές φλέβες της Ανατολικής Μεσογείου αιμορραγούν κυριαρχία.

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Mon, 09 Mar 2026 16:36:00 +0000

Υπότιτλος

“Χρήστος Κηπουρός προς την Κυβέρνηση: “Η αοριστία

στη γεωγραφία είναι προετοιμασία για παραχώρηση.”

πηγή:https://www.facebook.com/photo/?fbid=1492638319380700&set=pcb.1492638542714011

Αυτή είναι η Κυβερνητική Αθήνα. Όπως και η Αντιπολιτευτική αφωνία. Το Υπουργείο Παιδείας επιμένει στους σχολικούς χάρτες ότι κάτω από την Κρήτη βρίσκεται το «Λιβυκό Πέλαγος». Την ίδια στιγμή, το Υπουργικό Συμβούλιο υπογράφει 47 χάρτες προς την Ε.Ε. όπου σωστά εμφανίζεται το όνομα «Νότιο Κρητικό Πέλαγος». Και ο Πρωθυπουργός, στη συμφωνία με τη Chevron, καταφεύγει στην αοριστία του «Νότια της Κρήτης». Όπως επίσης αργότερα και στο «Νότια της Πελοποννήσου».

Τριφασική όμως είναι και η αντίδραση της ιστορίας. Ο Στράβων ανέφερε το «Λιβυκό» λόγω του ανέμου Λίβα, όχι ως όριο κυριαρχίας. Τύχη αγαθή η παρουσία του Abraham Ortelius, ο οποίος το 1584 έβαλε τα πράγματα στη θέση τους. Η επιγραφή του “AFRICUM LIBYCUM MARE” και τα τρία πουλάκια που κάθονται πάνω από τα ισάριθμα “Μ” είναι η γεωμετρική απόδειξη ενάντια στη «Λιβυοποίηση» της Ανατολικής Μεσογείου. Όπως διδάσκει ο Umberto Eco, η αοριστία στη γεωγραφία είναι προετοιμασία για παραχώρηση. Και όπως με το δάνεισε, να το βάλω υπότιτλο.

Δεν είναι διαφορετικό το πρωθυπουργικό «Νότια της Πελοποννήσου», ή η φράση «Νότιο Ιόνιο», ενώ το επώνυμο όνομα δεν μπορεί να είναι άλλο από το «Πελοποννησιακό Πέλαγος».

Ακολουθεί η επιστολή εν όψει της συζήτησης στην ολομέλεια της Βουλής για τη σύμβαση με την Chevron.

ΠΡΟΣ: Βουλή των Ελλήνων

ΚΟΙΝ.: Πρωθυπουργό της Ελλάδος & Υπουργό Περιβάλλοντος

ΚΟΙΝ.:Michael K. Wirth (CEO Chevron)

Αξιότιμοι κύριοι,

Επιτρέψτε ως πρώην μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου, να σας καταθέσω μια πρόταση σχετικά με την ονοματολογία των θαλάσσιων περιοχών στη σύμβαση με τη Chevron, και όχι μόνο φυσικά γιαυτό, αλλά και για το διηνεκές. Όπως άλλωστε διδάσκει ο Θουκυδίδης, η γεωγραφία οφείλει να αποτελεί «κτήμα ες αεί» και όχι ασαφή περιγραφή. Και όπως τονίζει ο πατέρας της Γεωγραφίας Στράβων, η Γεωγραφία είναι η σκηνή που επάνω σε αυτήν παίζει η ιστορία.

1. Ανάσταση για το Νότιο Κρητικό Πέλαγος:

Ο όρος «Νότια της Κρήτης» που χρησιμοποιείται στη σύμβαση με τη Chevron, όπως ήδη έχουμε γράψει και πει, επιβάλλει μια σημειολογική ευθανασία σε μια ιστορική πραγματικότητα αιώνων. Από τον Πλίνιο και τον Ορτέλιους ως τον Κορονέλλι, το Νότιο Κρητικό Πέλαγος είναι ονοματισμένο και χαρτογραφημένο. Η επαναφορά του ορθού ονόματος στη σύμβαση είναι πράξη που συνιστά σημειολογική Ανάσταση.

2. Όνομα μαζί και Αθανασία για το Πελοποννησιακό Πέλαγος:

Ρώτησα την Τεχνητή Νοημοσύνη και η απάντηση ήταν ότι δεν υπάρχει επίσημος, καθιερωμένος γεωγραφικός όρος "Πελοποννησιακό Πέλαγος" στην ελληνική ή διεθνή χαρτογραφία {βλέπετε την copy paste απάντησή της στη σελίδα 16 του παρόντος τομιδίου που θα είναι συνημμένο στο επόμενο κείμενο της τριλογίας}. .Για την ανώνυμη θαλάσσια λοιπόν αυτή έκταση προτείνεται η υιοθέτηση του γεωγραφικού όρου «Πελοποννησιακό Πέλαγος» {1}. Είναι οξύμωρο να υφίστανται στον χάρτη το Μυρτώο, το Καρπάθιο, το Ικάριο ή το Θρακικό και το μεγαλύτερο από όλα αυτά Πέλαγος να παραμένει ακόμη ανώνυμο. Απέναντι στην αφάνεια των περιγραφικών όρων, η συγκεκριμένη ονοματοδοσία προσφέρει αντί της Ευθανασίας μια Σημειολογική Αθανασία που επανασυνδέεται με το ιστορικό νήμα του Μοριά και του γέρου του, Κολοκοτρώνη, αν όχι και του συγγραφέα του ομώνυμου Πολέμου, Θουκιδίδη.

3. Πρόταση για Σύσταση Διακομματικής Επιτροπής Γεωγραφικής Θωράκισης:

Ενόψει της κύρωσης των συμβάσεων, αλλά και γενικότερα, προτείνω για άλλη μια φορά την άμεση συγκρότηση Διακομματικής Επιτροπής για τη Γεωγραφική Θωράκιση. Σκοπός της είναι η επιβολή της ενιαίας και υποχρεωτικής χρήσης ιστορικά τεκμηριωμένων γεωγραφικών όρων σε κάθε διεθνή σύμβαση και σχέσεις, αποτρέποντας μελλοντικά φαινόμενα ορολογικής εκχώρησης.

Σαφής η Μεσόγειος, σαφέστερα τα πελάγη. Το Νότιο Κρητικό Πέλαγος, όσο το ομώνυμο Ιόνιο και το Πελοποννησιακό. Και πρώτα πρώτα η κορώνα της Ανατολικής Μεσογείου, το Αρχιπέλαγος Αιγαίο.

Η Chevron καλείται να δραστηριοποιηθεί σε επώνυμα Ελληνικά Πελάγη και όχι σε ανώνυμα γεωγραφικά στίγματα που όπως λένε οι Σημειωτικοί επιστήμονες η ανωνυμία και η αοριστία είναι που προαναγγέλλουν παραχωρήσεις και εκχωρήσεις. Η απώλεια άλλωστε του ονόματος οδηγεί στην απώλεια του πράγματος, όπως θα συμπλήρωνε ο Ουμπέρτο Έκο.

Η δική μου πρόταση αφορά στη συμπερίληψη τριών Πελάγων με το όνομα του καθενός στη συμφωνία με την Chevron, 1. To “Νότιο Κρητικό Πέλαγος” με αμφότερα τα θαλάσσια τεμάχια, 2. Το Πελοποννησιακό Πέλαγος με ένα τεμάχιο και 3. Το “Νότιο Ιόνιο – Πελοποννησιακό Πέλαγος” με το block A2. {Βλέπετε χάρτη}.

Στην παρουσίαση της Συμφωνίας με την Chevron ο κ. Πρωθυπουργός αναφέρθηκε μια φορά στο “Νότια της Κρήτης” και μια στο “Νότια της Πελοποννήσου”. Παρέλειψε το “Νότια του Ιονίου”, γιατί προφανώς θα έπρεπε να το αποκαλέσει “Νότιο Ιόνιο”. Οπότε συνειρμικά όλοι θα ρωτούσαν γιατί “Νότιο Ιόνιο” και όχι και “Νότιο Κρητικό”; Εξ ων και η διπλή σημειολογική ευθανασία. Τόσο ως προς το “Νότιο Κρητικό Πέλαγος”, όσο ως προς την παράλειψη για το “Νότιο Ιόνιο Πέλαγος”, που ενσωματώθηκε αδιακρίτως στο“Νότια της Πελοποννήσου”.

___________________

Σημείωση

{1}, Χρήστος Κηπουρός, Πελοποννησιακό Πέλαγος, geopolitico.gr, 8 Μαρτίου 2026,