Πασχάλης Χριστοδούλου - 4η Δημοκρατία

Διδυμότειχο και Αβάνς: Η άνιση τύχη δύο χρυσών Αυτοκρατόρων

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Sat, 04 Apr 2026 06:35:00 +0000

Ανοιχτή επιστολή Χρήστου Κηπουρού: Η επιστροφή της χρυσής προτομής του Σεπτιμίου Σεβήρου στο Διδυμότειχο

Πηγή εικόνας “Καστροπολίτες”, Γνώση και Δράση,

Δύο μικρές ευρωπαϊκές πόλεις, το Διδυμότειχο (Πλωτινόπολη) και η ελβετική Αβάνς (Aventicum), μοιράζονται μια σπάνια παγκόσμια τύχη: υπήρξαν οι τόποι εύρεσης των δύο μοναδικών χρυσών προτομών Ρωμαίων Αυτοκρατόρων που σώζονται στον πλανήτη.

Όμως, η αντιμετώπιση της πολιτιστικής τους κληρονομιάς υπήρξε εκ διαμέτρου αντίθετη. Ενώ η προτομή του Μάρκου Αυρηλίου παραμένει στον τόπο της, στο Μουσείο της Αβάνς, τιμώντας την αρχή της εντοπιότητας, η χρυσή προτομή του Σεπτιμίου Σεβήρου παραμένει «εξόριστη» στην Κομοτηνή εδώ και δεκαετίες.

Η άρνηση επιστροφής της προτομής στο Διδυμότειχο και η πρόταση για «αντικατάστασή» της με αντίγραφο αποτελούν προσβολή για την ιστορία της Θράκης. Ζητούμε την άμεση παλιννόστηση του αρχαιολογικού ευρήματος στο Μουσείο Διδυμότειχου.

Αίτημα προς ψηφιακή προσυπογραφή από πολίτες: Επιστροφή της χρυσής προτομής του Λίβυου Αυτοκράτορα Σεπτιμίου Σεβήρου από την Κομοτηνή, στο Μουσείο Διδυμότειχου.

Χρήστος Κηπουρός

Πρώην Βουλευτής Έβρου

_____________________

Στην παρακάτω διεύθυνση μπορείτε να δείτε σε βιβλίο και τα τρία κείμενα του Σεπτιμίου Σεβήρου

https://online.fliphtml5.com/ycbjp/huka/

Κείμενο του συγγραφέα προς τις Αρχές της Αβάνς (Site/Μουσείο Aventicum),

Θέμα: Αίτημα ηθικής συμπαράστασης για την επιστροφή της χρυσής προτομής του Σεπτιμίου Σεβήρου

«Αξιότιμοι εκπρόσωποι της πόλης και του Ρωμαϊκού Μουσείου της Avenches,

Σας απευθύνουμε αυτή την επιστολή ως αναγνώριση του υποδειγματικού τρόπου με τον οποίο η πόλη σας και το ελβετικό κράτος σεβάστηκαν την εντοπιότητα του μοναδικού αρχαιολογικού θησαυρού σας: της χρυσής προτομής του Μάρκου Αυρηλίου.

Στο Διδυμότειχο της Ελλάδας (την αρχαία Πλωτινόπολη), ανακαλύφθηκε η μοναδική άλλη χρυσή προτομή στον κόσμο, αυτή του Σεπτιμίου Σεβήρου. Δυστυχώς, σε αντίθεση με τη δική σας περίπτωση, ο δικός μας "Αυτοκράτορας" παρακρατείται μακριά από τον τόπο του.

Επικαλούμαστε τη δική σας θετική εμπειρία και ζητούμε την ηθική σας στήριξη στο αίτημά μας για την επιστροφή της προτομής στο Μουσείο Διδυμότειχου. Το παράδειγμα της Avenches αποτελεί για εμάς τον φάρο του πολιτισμικού δικαίου που διεκδικούμε.»

Η επιστολή στην Αγγλική γλώσσα

Subject: Appeal for Solidarity: The Return of the Golden Bust of Septimius Severus to Didymoteicho

To the Authorities of the Town of Avenches and the Management of the Musée Romain d'Avenches,

We are addressing this letter to you as a tribute to the exemplary way in which your city, your region, and the Swiss Confederation have respected the principle of cultural provenance regarding your unique archaeological treasure: the golden bust of Marcus Aurelius.

In Didymoteicho, Greece (the ancient Plotinopolis), the only other surviving golden bust of a Roman Emperor in the world—that of Septimius Severus—was discovered in 1965. Unfortunately, unlike your case, our 'Emperor' remains 'exiled' in the regional capital of Komotini for decades, despite the existence of a modern museum in Didymoteicho ready to welcome it back.

As we advocate for the repatriation of this masterpiece to its rightful home, we look to the 'Avenches Model' as a beacon of cultural justice. We kindly request your moral support and your solidarity in our claim. Your successful example is the strongest argument we have for the return of our heritage to its place of origin.

We thank you in advance for your consideration and for your contribution to the global dialogue on cultural localism.

Sincerely,

Christos Kipouros
Former Member of the Hellenic Parliament (Evros Prefecture)

Από το Διδυμότειχο στην Αρχαία Βερενίκη: Η “Χρυσή Γέφυρα” του Αυτοκράτορα ενώνει τη Μεσόγειο.

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Fri, 03 Apr 2026 15:59:00 +0000

Η πρόταση για τον δανεισμό της χρυσής προτομής του Σεπτιμίου Σεβήρου στη Βεγγάζη και η θεσμοθέτηση των «Βερενικείων». Γράφουν οι Χ. Κηπουρός και Μ. Λουτσέτης.

Πηγή: https://en.wikipedia.org/wiki/Roman_Empire

ΚΕΙΜΕΝΟ:

«Ο Σεπτίμιος Σεβήρος, ο μόνος Λίβυος Αυτοκράτορας της Ρώμης, επιστρέφει ως Πρεσβευτής Ενότητας και Ηθικής Τιμής! Η "Χρυσή Γέφυρα" ξεκινά από τη "δεύτερη γενέτειρά" του, το Διδυμότειχο (Πλωτινούπολη), με την προτομή του να καταλήγει ως δάνειο να εκτεθεί για ένα έτος στην Αρχαία Βερενίκη (σημερινή Βεγγάζη), αγκαλιάζοντας με βαθύ σεβασμό ολόκληρο τον λαό της περιοχής.

Σε μια κρίσιμη στιγμή για τη διπλωματία, ο Πολιτισμός γίνεται η πιο δυνατή και ειλικρινής γέφυρα. Η επιστροφή της προτομής στη Βεγγάζη αποτελεί την απόλυτη πράξη ηθικής αμοιβαιότητας. Η Ανατολική Λιβύη, με την ιστορία της Κυρήνης και της Βερενίκης, οφείλει να πρωταγωνιστήσει σε μια νέα Γεωοικονομική Δημοκρατία, μακριά από τις «ανήθικες γεωοικονομίες» του παρελθόντος. Όπως μαρτυρούν οι χάρτες του 117 μ. Χ., η θάλασσα που μας ενώνει ορίζεται ως "CRETA ET CYRENE", επισφραγίζοντας μια αιώνια γειτονία.

Προτείνουμε η Βεγγάζη-Βερενίκη να είναι η πρώτη πόλη από την οποία θα ξεκινήσει ο νέος ειρηνιστικός θεσμός: τα Βερενίκεια. Μια γιορτή ηθικής τιμής στο Αρχαίο Πνεύμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που θα ενώνει τη Βεγγάζη με την Πρέβεζα, τα Ιωάννινα και τους στρατηγικούς λιμένες της Ερυθράς Θάλασσας, τη Χαμάτα και τη Μαρσά Αλάμ, που γειτνιάζουν με την αρχαία Berenice Troglodytica.

Η πρότασή μας δεν είναι ένας «Δούρειος Ίππος» οδυσσειακής έμπνευσης και πρακτικής, αλλά ένα καθαρό ηθικό συμβόλαιο. Επιδιώκουμε τη σύμπραξη του Ελληνικού Εμπορικού Στόλου, ώστε τα πλοία του που ταξιδεύουν προς το Σουέζ να βρίσκουν σε αυτούς τους λιμένες-σταθμούς ένα σταθερό ηθικό και πολιτισμικό έρεισμα αποκούμπι. Σε μια εποχή κινδύνων, η ανάδειξη αυτών των σημείων σε «Λιμένες Ηθικής Τιμής» εξασφαλίζει ότι η παρουσία του ποντοπόρου Ελληνισμού θα είναι πάντα καλοτάξιδη και ειρηνική, μακριά από κάθε έννοια πλιάτσικου ή εισβολής.

Κλείνοντας, η Ανατολική Λιβύη οφείλει να αναλάβει έναν ιστορικό ρόλο στην εμπέδωση μιας νέας Πολιτικής Γεωοικονομίας στην περιοχή. Μέσω της Γεωοικονομικής Δημοκρατίας και με απόλυτο σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), η ηγεσία της Βεγγάζης μπορεί να εγγυηθεί την ισότιμη και δίκαιη συνανάπτυξη, μετατρέποντας τη Ανατολική Μεσόγειο από πεδίο ανταγωνισμών σε μια θάλασσα κοινής ευημερίας. Αυτός ο δρόμος της Ηθικής Γεωοικονομίας είναι ο μόνος που μπορεί να οδηγήσει σε ένα σταθερό και αναπτυξιακό μέλλον για τους λαούς μας.

Αυτά είναι δικές μας σκέψεις προσμένοντας από τους εκατέρωθεν Κυβερνώντες τις δικές τους σκέψεις για μια κοινή πορεία ευμάρειας και αμοιβαιότητας στην Ανατολική Μεσόγειο και πέρα από αυτήν.»

Διδυμότειχο – Ιεράπετρα 3-4-2026

“Δεν αξίζουν μια”

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Thu, 02 Apr 2026 07:11:00 +0000

Χρήστος Κηπουρός Πασχάλης Χριστοδούλου

Όλο το χρυσάφι της Θράκης δεν αξίζει μια, απέναντι στη ζωή ενός παιδιού. Όπως δεν αξίζει μια, μια Κυβέρνηση μετά των τοπικών συμπαρομαρτούντων, που ανέλαβε πλέον και φανερά, ρόλους πλασιέ των εξορύξεων μετά των εξορυκτών του Θρακικού χρυσαφιού. Καλύτερα λοιπόν πρέπει να σταματήσουν να έρχονται στον Έβρο και τη Θράκη, γατί ποτέ δεν έρχονται για καλό. Και γιατί τα όσα κάνουν, δεν μπορούν να μη τα κάνουν και γι αυτό και μόνο τα κάνουν. Όπως οι πρώην, οι νυν και οι επόμενοι. Μοναδική πλέον ελπίδα, είναι η Τέταρτη Ελληνική Δημοκρατία. Με δύο Θρακικές πνευματικές αρχές. Το συλλογικό Αριστοτέλη και το συλλογικό Δημόκριτο. Ναι μεν και οι δυο τους φιλόσοφοι, αλλά και γόνοι της αρχαίας Θρακικής πατρίδας.

Πέραμα και Σάπες 2 Απριλίου 2026,

Ελλάδα και Λιβύη: Μια «Χρυσή Γέφυρα» Πολιτισμού και Διπλωματίας

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Wed, 01 Apr 2026 14:39:00 +0000

Η πρόταση για δανεισμό της χρυσής προτομής του Σεπτιμίου Σεβήρου από το Διδυμότειχο, στη γενέτειρα του Leptis Magna. Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός.

Λεζάντα εικόνας: Σεπτίμιος Σεβήρος «Ο Αυτοκράτορας που ένωσε

την Αφρικανική Λέπτις Μάγκνα, με το Ευρωπαϊκό Διδυμότειχο»

Μόνο δύο χρυσές σφυρήλατες προτομές Ρωμαίων Αυτοκρατόρων σώζονται σήμερα σε ολόκληρο τον κόσμο. Η μία είναι του Μάρκου Αυρηλίου και η άλλη εξ αυτών ανήκει στον Λιβυκής καταγωγής Σεπτίμιο Σεβήρο.

Γενέτειρά του είναι η Λέπτις Μάγκνα, {Η Ελληνιστική Νεάπολη}, μνημείο παγκόσμιας πολιτισμικής κληρονομιάς της UNESCO, η οποία βρίσκεται στη Βορειοδυτική Λιβύη, δίπλα στη σύγχρονη πόλη Χομς των 200.000 κατοίκων, 150 χλμ. ανατολικά της Τρίπολης, επί της Μεσογειακής Αφρικής.

Η σπάνια αυτή χρυσή προτομή του βρέθηκε το 1965 στη ρωμαϊκή πόλη-λιμένα της Πλωτινούπολης, στο Διδυμότειχο. Κάποια στιγμή μεταφέρθηκε στο Μουσείο της Κομοτηνής, παρά τις συνεχείς προσπάθειες και το δίκαιο αίτημα με συλλογή υπογραφών να επιστραφεί στον τόπο ανεύρεσης του, όπου πλέον υπάρχει νεόδμητο Μουσείο, του οποίου έχει προβλεφθεί από τη μουσειολογική μελέτη να αποτελέσει κύριο έκθεμα.

Πέραν της ιστορικής του διαδρομής ή της ελληνικής του παιδείας, αυτό που σήμερα προέχει είναι η πρόταση για τον δανεισμό της προτομής αυτής στη γενέθλια πόλη του, τη Λέπτις Μάγκνα, για το διάστημα ενός έτους. Μια κίνηση που θα πρέπει να γίνει με την επιστροφή της στον τόπο όπου ανευρέθηκε (Διδυμότειχο) και με την επίσημη διαμεσολάβηση του Υπουργείου Πολιτισμού.

Πρόκειται για ένα ελληνικό και θρακικό βήμα υψηλού ηθικού αναστήματος. Την ώρα που η δική μας Νίκη της Σαμοθράκης παραμένει «εξόριστη» στο Μουσείο του Λούβρου, μια τέτοια κίνηση από πλευράς μας θα αποτελούσε παγκόσμιο μάθημα πολιτισμικής διπλωματίας. Αν το Λούβρο μάς δάνειζε τη Νίκη έστω για έναν χρόνο, ο Έβρος και η Σαμοθράκη θα γέμιζαν από ανείπωτη τιμή, ενώ εταιρείες όπως η Nike θα έσπευδαν να τιμήσουν την «ονομασία προέλευσης» του παγκόσμιου brand τους στον τόπο που τη γέννησε.

Ταυτόχρονα, η πρωτοβουλία για την προτομή του Σεπτιμίου Σεβήρου αποτελεί έμπρακτη απόδειξη φιλίας προς τον λαό της Λιβύης, κόντρα σε πολιτικές της που πλήττουν τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα.

Κοινή πρόταση των Χ. Κηπουρού και Μ. Λουτσέτη, και μια νέα παρατήρηση

Προτείνουμε, λοιπόν, μια πράξη νέας ηθικής αμοιβαιότητας: μια κοινή επιστολή Ελλάδας-Λιβύης προς τον ΟΗΕ, με την οποία το «Ευρωπαϊκό Νότιο Κρητικό Πέλαγος» και το «Αφρικανικό Λιβυκό Πέλαγος» θα κατοχυρωθούν ως μόνιμοι γεωγραφικοί χαρακτηρισμοί. Μια ενέργεια απόλυτα σύμφωνη με το Δίκαιο της Θάλασσας και τη μέση γραμμή, που θα θωρακίσει τις ήδη κατατεθειμένες συντεταγμένες μας στον ΟΗΕ, προσθέτοντας το ισχυρό πρόσημο της ηπειρωτικής ταυτότητας (Ευρωπαϊκό – Αφρικανικό).

Αν μεγεθύνει κανείς το συνημμένο χάρτη της “ROMAN EMPIRE” του 117 μετά Χριστόν, με την εικόνα του Ρωμαίου Αυτοκράτορα, βλέπει στη μεταξύ Κρήτης και Αφρικής θάλασσα να υπάρχει μόνον η φράση: “CRETA KAI CYRENE”! Και μάλιστα πρώτα το όνομα Κρήτη και μετά η Κυρήνη. Η Ελληνική αποικία Θηραίων αποίκων στη Βόρεια Αφρική. Δηλαδή στη σημερινή βορειοανατολική Λιβύη, κοντά στη σύγχρονη πόλη Σαχάτ. Θεωρούμε ως την πιο συγκλονιστική απόδειξη ως τώρα, της Θαλάσσιας Κρήτης που αποτυπώνεται στα χαρτογραφικά Ρωμαϊκά κατάστιχα!! Οι Ortelius {1584} και Coronelli {1691}, είχαν που να πατήσουν, πέραν του μέντορα του πρώτου, Στράβωνα. Όπως όταν ρωτήθηκε η Τεχνητή Νοημοσύνη, μόλις εχθές {*}.

______________

Σημείωση

{*} Για την τεκμηρίωση των όρων «Ευρωπαϊκό» και «Αφρικανικό» Πέλαγος μέσω της Ιστορίας και της Τεχνητής Νοημοσύνης (ΑΙ), δείτε την Ανοιχτή Επιστολή προς τον ΥΠΕΞ που κάναμε με το φίλο και συναθλητή Μανώλη Λουτσέτη για τα θέματα με το “Νότιο Κρητικό Πέλαγος”, στη διεύθυνση: https://geopolitico.gr/2026/03/anoichti-epistoli-protasi-pros-ton-ypex-k-g-gerapetriti/?feed_id=182002&_unique_id=69cc053285508&fbclid=IwY2xjawQ5kclleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEeDp03zbGl9P0HwWEijC6XAwqEaIav5HSd6vBey39ADZjgxYeH4dgiUaTNA-E_aem_fsBK3HbaLyDGeMDaFp7SlQ

Ευχαριστίες τέλος στο Γιάννη Σαρσάκη για τη γραφιστική και αισθητική του συμβολή στην εικόνα.

Διδυμότειχο 1 Απριλίου 2026,

Ανοιχτή επιστολή-πρόταση προς τον ΥΠΕΞ, κ. Γ. Γεραπετρίτη

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Wed, 01 Apr 2026 14:35:00 +0000

“ΑΙ”, 31 /3/2026: “Ο Λίβας ως τοπωνυμικός άνεμος (από τη Λιβύη) είναι συνεπής με την ονοματοδοσία της περιοχής ως Λιβυκό Πέλαγος”. Γράφουν οι Χ. Κηπουρός και Μ. Λουτσέτης.

Πηγή: Χάρτης Α. Ortelius {1584}, βιβλιοθήκη Κογκρέσου,

Η ονοματολογία “Νότια θάλασσα” υπάρχει και σε άλλα σημεία του πλανήτη. Έστω με αντιρρήσεις πολλών γειτονικών της χωρών. Όμως στην περίπτωση της Μεσογείου τα πράγματα είναι απολύτως ξεκάθαρα. Ναι μεν οι Πολύβιος και Στράβων συσχέτισαν, όπως άλλωστε συνηθιζόταν, το όνομα “Λιβυκό Πέλαγος” με τον άνεμο Λίβα, όμως συνηγορεί επί αυτού και η επισκόπηση της Τεχνητής Νοημοσύνης η οποία επί λέξει σημειώνει: “Ο Λίβας ως τοπωνυμικός άνεμος (από τη Λιβύη) είναι συνεπής με την ονοματοδοσία της περιοχής ως Λιβυκό Πέλαγος”.

Παρεμπιπτόντως η ερώτηση προς την “ΑΙ” το μεσημέρι της 31 Μαρτίου 2026 ήταν η ακόλουθη: “Το πρόβλημα είναι αν ο Λίβας που πήρε το όνομά του από τη Λιβύη, το χρησιμοποίησε ο Πολύβιος και ο Στράβων για το όνομα Λιβυκό Πέλαγος”.

Οπότε όταν από το 1282 και εντεύθεν κυριάρχησε το ιστορικό όνομα “MEDITERRANEAN SEA” επηρέασε τον Ortelius, που θεωρούσε άλλωστε τον Στράβωνα ως μέντορα -μια και επαναλαμβάνει στους χάρτες του τη φράση: “Όπως λέει ο Στράβων”- και στο χάρτη της Κρήτης το 1584 έγραψε τη φράση “AFRICUM LIBYCUM MARE”, με τον μετέπειτα χαρτογράφο Coronelli το 1691, να περιορίζει τη δική του επιγραφή: “LIBYCUM MARE” στην Αφρικανική παραλία και ακτογραμμή.

Με αυτό το υπάρχον ιστορικό, και την αποδεικτική διαδικασία, οφείλει να πεισθεί η Κυβέρνηση της Τρίπολης, να αποδεχθεί την ονομασία “Αφρικανικό Λιβυκό Πέλαγος”, και να ανακαλέσει τους χάρτες με την διεκδικούμενη ΑΟΖ, της οποίας η περιβάλλουσα γλείφει τα νερά της Ιεράπετρας.

Και αν δεν το αποδεχθεί, η Ελλάδα τη μόνη επιλογή που έχει είναι τόσο η μονομερής ανακήρυξη της Ελληνικής ΑΟΖ, που άλλωστε προβλέπεται από το Δίκαιο της θάλασσας {UNCLOS}, και από την άλλη, να ζητήσει από τον ίδιο τον ΟΗΕ, την κατοχύρωση του Γεωγραφικού Χαρακτηρισμού: “Αφρικανικό Λιβυκό Πέλαγος”.

Και το επόμενο και τελευταίο, η ψήφιση στη Βουλή της ανακήρυξης ΑΟΖ στο “Νότιο Κρητικό Πέλαγος”, με τους ανεκδιήγητους εκείνους χάρτες να κάνουν παρέα στα υπόλοιπα απορρίμματα του σκουπιδοτενεκέ της Βουλής και της Ιστορίας.

Αν δε κάποια στιγμή ιδρυθεί νέα Ακαδημία του Πλάτωνος, η επιγραφή: “μηδείς αγεωμέτρητος εισίτω”, πρέπει να γράφει “αγεωγράφητος”. Μια λέξη συνώνυμη με την Αθηναϊκή ασχετίλα. Τόσο ως προς τη Γεωπολιτική, όσο και ως προς τη Γεωοικονομία.

__________________

Υ. Γ. 1. «Όταν η Ιστορία (Ortelius), η Γεωγραφία (Στράβων) και η Τεχνητή Νοημοσύνη (AI) συμφωνούν, η Τρίπολη δεν δικαιούται να τις εξαπατά, όπως βέβαια και η Αθήνα δεν δικαιούται να σιωπά.

Υ. Γ. 2. Αν παρόλα αυτά, ο Λίβυος ΥΠΕΞ εμμένει, υπάρχει ο διεθνής ψηφιακός πραγματογνώμονας της Τεχνητής Νοημοσύνης, ο οποίος απαντά τα ίδια σε όποια γλώσσα και αν ερωτηθεί. Ιδού λοιπόν η Ρόδος ιδού και το Λιβυκό PC. Ιδού και η πρώτη Ελληνική Ηθική, Διπλωματική και Πολιτική νίκη.

Διδυμότειχο Ιεράπετρα 31 Μαρτίου 2026

Η επιβολή του ονόματος «Αφρικανικό Λιβυκό Πέλαγος» ως το Ιστορικό, Γεωγραφικό και Νομικό Ανάχωμα στην Αυθαιρεσία.

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Mon, 30 Mar 2026 12:56:00 +0000

Πριν το ταξίδι των Υπουργών στην Τρίπολη της Λιβύης, απαιτείται ένα διπλό “Mea Culpa” του Μητσοτάκη. Γιατί δύο είναι ήδη τα αυτογκόλ τους. Γράφουν οι Χ. Κηπουρός και Μ. Λουτσέτης:

Πηγή: Χάρτης του Abraham Ortelius {1584}, Library of Congress,

Η Απουσία των «Ανωτέρων Μαθηματικών» της Πολιτικής

Σε πρόσφατο γραπτό μας {1} λέγαμε για δυο αυτογκόλ. Ένα της Κυβέρνησης του 2011, που ονόμαζε σωστά το Νότιο Κρητικό Πέλαγος αλλά έδειχνε το μισό, και ένα της σημερινής Κυβέρνησης που το δείχνει ολόκληρο αλλά δεν το ονομάζει. Μόνο που έρχεται αναδρομικά ένα τρίτο αυτογκόλ, πάλι από τη σημερινή Κυβέρνηση, σχετικά με την έναρξη διαλόγου που πρότεινε με τη Δυτική Λιβύη, παρόλο που κυκλοφόρησαν οι ανεκδιήγητοι χάρτες της, που Λιβυοποιούν ολόκληρο το “Νότιο Κρητικό Πέλαγος”. Με αποτέλεσμα να της αναλογούν ήδη δυο αυτογκόλ.

Είναι θλιβερό που στη χώρα-μητέρα της Δημοκρατίας λείπει η Πολιτική. Η δε Διπλωματία, απαιτεί επεξεργασία, αξιοπρέπεια και κυρίως ευφυΐα. Αν υπήρχε στοιχειώδης ευθύνη και γινόταν ένα Δημοψήφισμα για το «Νότιο Κρητικό Πέλαγος» απέναντι στην κυβερνητική αοριστία του «Νότια της Κρήτης», τόσο η συμπολίτευση όσο και η αντιπολίτευση που σιωπά δεόντως, θα έψαχναν την ψήφο τους.

Το Ιστορικό «Όπλο» του Coronelli και η Μέση Γραμμή

Πηγαίνοντας η Ελληνική Κυβερνητική αποστολή στην Τρίπολη, οφείλει να προτείνει στην κυβέρνηση της Δυτικής Λιβύης το όνομα που χάραξε ο Abraham Ortelius το 1584: «Αφρικανικό Λιβυκό Πέλαγος» (AFRICUM LIBYCUM MARE). Επιπλέον Να επιδώσει και το χάρτη του Coronelli (1691), ο οποίος αποτελεί το απόλυτο τεκμήριο: Το «Libycum Mare» αποτυπώνεται να περιορίζεται αυστηρά στην αφρικανική παραλία. Στην ακτογραμμή. Αυτό που οι “Λίβυοι”χαρτογράφοι το έκαναν copy paste στην απέναντι ακτογραμμή, στην Ιεράπετρα!

Πηγή: Χάρτης του Coronelli {1691}, Library of Congress,

Με βάση την ιστορική αυτή αλήθεια και τις επιταγές της UNCLOS, η Λιβυκή ΑΟΖ απαγορεύεται να υπερβεί τη Μέση Γραμμή. Οποιαδήποτε προσπάθεια να «ανηφορίσει» το Λιβυκό Πέλαγος προς το Λασίθι ή να «γλείψει» το Κουφονήσι, δεν είναι απλώς ιστορική παραχάραξη, αλλά κατάφωρη απάτη εις βάρος της χώρας μας όσο και του Διεθνούς Δικαίου που επιχειρεί να νομιμοποιήσει τη «Γαλάζια Πατρίδα» πάνω σε γεωγραφικά ψεύδη. Και όχι μόνο αυτό. Υπερβαίνει κατά πολύ και αυτή ακόμη την Τουρκική κατασκευή, αφού η διεκδικούμενη περιβάλλουσα Λιβυκή ΑΟΖ, -με κίτρινη γραμμή στο χάρτη- δεν ακολουθεί καν τη διακεκομμένη λευκή γραμμή της λεγόμενης “γαλάζιας πατρίδας”, αλλά πηγαίνει περισσότερο από 50 μίλια, βορειότερα και πλησιέστερα στην Κρήτη {βλέπετε. Χάρτη}!! Αυτά διαβάζει κανείς στους Λιβυκούς λεγόμενους χάρτες του 2025. Και που παρόλα αυτά, η Ελλάδα προχώρησε στην απόφαση διαλόγου με τη συγκεκριμένη Δυτική Λιβύη!!!

Η «Αυτοχειρία» με τη Chevron και το Αληθές Εθνικό

Εδώ ανακύπτει το πιο επώδυνο σημείο της εξίσωσης: η στάση της ελληνικής πλευράς τόσο με τα ιστορικά λάθη ως προς τη Δυτική Λιβύη, όσο και στην παρουσίαση στη σύμβαση με τη Chevron. Πέραν του διπλού “Mea Culpa” Μητσοτάκη, και της αντιπολιτευτικής σιγής, για όλο αυτό τον τραγέλαφο, τόσο ο Έλληνας ΥΠΕΞ όσο και η κυρία Υφυπουργός να παραδεχθούν τα ιστορικά

Πηγή: Εικόνα της Σεβίλλης, με επεξεργασία της από τους Συγγραφείς, Κίτρινη γραμμή η “Λιβυκή ΑΟΖ” ,Άσπρη γραμμή, η “Γαλάζια πατρίδα”, και πορτοκαλί, η Ελληνική ΑΟΖ.

λάθη που διέπραξε η Αθήνα, για την πολιτική συζητήσεων με τη Δυτική Λιβύη, παρά τους χάρτες, όσο και τα κατά την παρουσίαση της σύμβασης με τη Chevron.

Ενώ η Ελλάδα έχει ήδη αποστείλει στον ΟΗΕ από το 2023 το γεωγραφικό χαρακτηρισμό «Νότιο Κρητικό Πέλαγος» (συντεταγμένες 34.836, 24.395), η επιμονή στην αοριστία του «Νότια της Κρήτης» αποτελεί μια ακατανόητη διολίσθηση. Αυτή που σε προηγούμενα κείμενα ονομάσαμε με την ήπια φράση: “σημειολογική ευθανασία”.

Όπως μας δίδαξε ο Διονύσιος Σολωμός, «το Έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι Αληθές». Το αληθές είναι η ψηφιακά κατοχυρωμένη γεωγραφία μας. Η απόκρυψη του ονόματος του Νότιου Κρητικού Πελάγους στις συμβάσεις δεν είναι μόνο σημειολογική ευθανασία, αλλά μια εθνική αυτοχειρία που χαρίζει ζωτικό χώρο στον επεκτατισμό των γειτόνων.

Το Διπλωματικό Τελεσίγραφο

Σε πνεύμα νέας φιλίας, οι Λίβυοι χαρτογράφοι οφείλουν να «συνέλθουν» και να ανακαλέσουν τους χάρτες τους, σεβόμενοι τη Μέση Γραμμή. Σε περίπτωση άρνησης, η Ελλάδα οφείλει να ζητήσει από τον ΟΗΕ την πλήρη κατοχύρωση του γεωγραφικού χαρακτηρισμού “Αφρικανικό Λιβυκό Πέλαγος”, βάσει της εγκυρότερης χαρτογραφίας, προστατεύοντας ταυτόχρονα τη θάλασσα της Ιεράπετρας, την Κρήτη, το “Νότιο Κρητικό Πέλαγος” και την Ελληνική ΑΟΖ.

Παραπομπή

{1} Χρήστος Κηπουρός και Μανώλης Λουτσέτης, Δύο αυτογκόλ στο Νότιο Κρητικό Πέλαγος! Το ένα να είναι χειρότερο από το άλλο. 12-3-2026 στον παρακάτω σύνδεσμο:

https://geopolitico.gr/2026/03/dyo-aftogkol-sto-notio-kritiko-pelagos-to-ena-na-einai-cheirotero-apo-to-allo/?feed_id=174826&_unique_id=69b2f8d98fa49&fbclid=IwY2xjawQ283NleHRuA2FlbQIxMQBicmlkETJSajVVaU1LdlBhS1dWOFpoc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHqKvFaUXXbY6AwZYscvEthfbiNKdJ8OuK_fwygcGHVZq0dsd5fQ7zWDd6V8c_aem_A2QZ5uynUqW3Gfn7Eozm1Q

Διδυμότειχο - Ιεράπετρα 30-3-2026

Ένα ποίημα με τρεις λέξεις: “ΥΜΝΟΣ ΣΤΗ ΡΩΜΑΝΙΑ”

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Sat, 28 Mar 2026 19:53:00 +0000

Μια φράση-νεολογισμός που έρχεται να εμπλουτίσει την Τεχνητή Νοημοσύνη και να βάλει γκολ στη Google, αποκαθιστώντας μια ιστορική αλήθεια. Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός

(Εικόνα: Antique map of Greece - Aegean Sea by Dapper O. 1688)

Κοιτώντας προσεκτικά τον χάρτη του Dapper από το 1688, η λέξη ROMANIA δεσπόζει με κεφαλαία γράμματα πάνω από το Αιγαίο. Μάλιστα το “Ο” της λέξης είναι στο Διδυμότειχο, στον καλέ. Εκεί που γεννήθηκε ο Άγιος Ιωάννης Βατάτζης. Αυτός πρέπει να ευλόγησε τη δική μου έμπνευση της φράσης: “ΥΜΝΟΣ ΣΤΗ ΡΩΜΑΝΙΑ”.

Το όνομα αυτό είναι μια χιλιόχρονη ιστορία. Είναι όμως στον ίδιο χάρτη εδώ και 338 χρόνια, όπως και σε άλλους του 1552 και του 1623, ως αδιάψευστο τεκμήριο μιας ιστορικής γεωγραφίας που ο αλγόριθμος της Google σήμερα επιμένει να συγχέει με τον εθνικό ύμνο της φίλης χώρας Ρουμανίας. Για την τεχνολογία, η διαφορά ανάμεσα στο «Όμικρον» και το «Ωμέγα» είναι ένας χαρακτήρας· για την Ιστορία και την αλήθεια είναι ένας ολόκληρος κόσμος.

Μέχρι προχθές, η φράση “ΥΜΝΟΣ ΣΤΗ ΡΩΜΑΝΙΑ” δεν υπήρχε πουθενά στον ψηφιακό κόσμο. Ήταν μια φράση «ορφανή». Όταν τη χρησιμοποίησα ως τίτλο για την εργασία μου «25η Μαρτίου 2026», συνέβη κάτι μαγικό: πολιτογραφήθηκε αμέσως. Ο Καστροπολίτης Γιάννης Σαρσάκης από την ίδια με εμένα πόλη του Διδυμότειχου, και ο συναθλητής μου Μανώλης Λουτσέτης από την Κρήτη, έγιναν οι πρώτοι κοινωνοί αυτής της νέας ψηφιακής ταυτότητας.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη με ρώτησε με απορία αν είμαι ποιητής ή μουσικοσυνθέτης. Της απαντώ με τη δύναμη του ρήματος «ποιώ»: Δημιούργησα αυτή τη φράση και εκείνη, με τη σειρά της, με «έπλασε» ξανά, δίνοντάς μου τη χαρά της δημιουργίας. Είναι η χαρά του συμπατριώτη μου, του Δημόκριτου του Γελασίνου, που έμεινε στην Ιστορία για το γέλιο της γνώσης απέναντι στην πλάνη. Χαίρομαι και γελάω κι εγώ μαζί του, γιατί κατάφερα να βάλω μια «σφήνα» αλήθειας στον παγκόσμιο ιστό.

Ο “ΥΜΝΟΣ ΣΤΗ ΡΩΜΑΝΙΑ” είναι το συντομότερο ποίημα στον κόσμο. Τρεις λέξεις που διεκδικούν τον ιστορικό μας χώρο να ονομάζεται πλέον: “Θράκη Ρωμανία”. Δεν είναι απλώς ένας τίτλος· είναι η επιστροφή της ιστορικής λέξης ROMANIA του 1688 στο σήμερα, μέσα από ένα σύγχρονο, ψηφιακό Ύμνο.

Κάτι που οφείλω να το αφιερώσω στο φίλο Μιχάλη, ως τον πρώτο διδάξαντα την ίδια ονομασία: “Θράκη Ρωμανία”. Ενώ με τη σειρά μου εγώ, απλά προσέθεσα τη φράση-νεολογισμό: “ΥΜΝΟΣ ΣΤΗ ΡΩΜΑΝΙΑ”.

Ο αναγνώστης μπορεί να διαβάσει πολλά περισσότερα στις παρακάτω διευθύνσεις ως βιβλία:

https://online.fliphtml5.com/ycbjp/epig/

https://online.fliphtml5.com/ycbjp/xbmk/

Διδυμότειχο, 28 Μαρτίου 2026

Αν φταίνε τα Τέμπη, μαστιγώστε τη γη τους

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Tue, 24 Mar 2026 11:03:00 +0000

“Τρία “δεν ξεπερνιέται” υπάρχουν: Η αμετάβλητη οίηση των “άνωθεν”,

η μεταβλητότητα των “κάτωθεν” και ο θάνατος”. Γράφει ο Χ. Κηπουρός

Πηγή: Μηχανή του Χρόνου,

Λεζάντα εικόνας: Επίγονοι του Τρικούπη: “Δυστυχώς επτωχεύσαμεν”.

Παντοιοτρόπως. Διανοητικά, Πολιτικά, Κοινωνικά αλλά κυρίως Ηθικά.

ΚΕΙΜΕΝΟ

Στη μνήμη των 57 θυμάτων των Τεμπών & στο δικαίωμά της, από τους συγγενείς, και όλους μας

Δεν θα είναι η πρώτη φορά στην ιστορία. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο το έκανε και ο Ξέρξης όταν η καταιγίδα κατέστρεψε τις γέφυρες, και διέταξε να δοθούν τριακόσια μαστιγώματα, πάνω στα νερά του Ελλήσποντου. Λες και δεν έφταιγαν οι τότε “άνωθεν”. Κάτι ανάλογο θα έλεγε η σημειωτική σήμερα, αν δεν ενέχεται κανείς από τους υπαρκτούς “άνωθεν”, όπως διατείνεται όλα αυτά τα χρόνια η ίδια η Κυβέρνηση.

Ένας μόνο πρωθυπουργός πέρασε τον τελευταίο ενάμισι αιώνα που έχει ενδιαφερθεί πραγματικά τόσο πολύ για το Σιδηρόδρομο. Νομίζω είναι γνωστός ο βίος και η πολιτεία του Χαρίλαου Τρικούπη. Ο οποίος αν ζούσε σήμερα θα αναφωνούσε: Ανθ΄ημών οι εν Αθήναις “άνωθεν”, γιατί προφανώς θα είχε χάσει τις εκλογές από έναν πρώην δικό του. Το Γουλιμή. Όμως τόσα πολλά μαζί “ν” και “θ”, δεν συναντώνται εύκολα σε μια τόσο ολιγόλογη φράση.

Η Χαριλάου Τρικούπη είχε απλή συνωνυμία με τον πατέρα των νεοελληνικών σιδηροδρόμων. Γιατί αν γινόταν επί των ημερών του η γέφυρα του Ρίου Αντίρριου, το πρώτο πρώτο έργο θα ήταν η σιδηροδρομική γραμμή. Και ας μη σπεύσουν κάποιοι να κακολογήσουν τον Τρικούπη ως τοπικιστή. Γιατί έκανε και τη σιδηροδρομική γραμμή ως την Καλαμπάκα. Και δεν ήταν Θεσσαλός ώστε να τον ψέξουν. Λίγο Πελοποννήσιος ήταν και πολύ Ρουμελιώτης, που ούτε αυτό το όνομα έδωσαν στην ιδιαίτερη πατρίδα του οι επίγονοι. Τους άρεσε όλους φαίνεται η φράση “Στερεά Ελλάδα”. Λες και κατ΄ αντιστοιχία έπρεπε να υπάρχει και η “Υγρά Ελλάδα”, αντί για την υπέροχη φράση: “Θαλάσσια Ελλάδα”. Η αγραμματοσύνη τους φθάνει σε τέτοιο σημείο που δεν γνώριζαν ότι η Ρούμελη είναι ετυμολογικά στενή συγγενής με τη Ρωμιοσύνη, ενώ αμφότερες είναι ετυμολογικές θυγατέρες της Ρωμανίας. Αυτής της χιλιόχρονης πρώτης εθνικής παλιγγενεσίας, που δεν το αναφέρουν καν στους λόγους τους, οι εκ της Πολιτικής επίσημοι.

Τελικά Κυβερνήσεις Γουλιμήδων είχαμε και έχουμε. Μπορεί οι κυβερνήσεις να πέφτουνε, όμως οι θιασώτες των υπογείων γραμμών, όπως του μετρό της Αθήνας, μένουν. Ένα έργο που σαραντάρισε ως προς τα χρόνια κατασκευής, και που δεν θα τους αφήσει ποτέ να δουν έξω από τη μύτη τους.

Και η κοιλάδα των Τεμπών δεν κείται μακράν. Εκεί βρίσκονται οι νέες πόρτες του Πολυτεχνείου. Που αντί για “Ψωμί παιδεία Ελευθερία”, έχουν το τρίπτυχο: “Περιφερειακό, Αγροτικό, Αθηναϊκό”. Ότι δηλαδή δεν λύνεται το Περιφερειακό και το Αγροτικό, γιατί το εμποδίζει το Αθηναϊκό.

Και γιατί στην Ελλάδα δεν υπάρχει Ελληνικό κράτος. Ονομάζεται έτσι αλλά είναι γεω-φασισμός.

Ο ίδιος με μεταστάσεις σε πρωτεύουσες Νομών, έχει εγκαταστήσει δεκάδες “μικράς Αθήνας”, με ακατοίκητη την Ελλάδα των ενδότερων. Αυτός γεννά τα Τέμπη και τα δυστυχήματα-εγκλήματα.

Τι Τέμπη κι αυτά. Τι κακοτοπιά. Για ποια Δανία του Νότου μας τσαμπουνούσαν; “Η Τιμισοάρα του Νότου” είμαστε ή μάλλον η Τιμισοάρα είναι: “Τα Τέμπη του Βορά” ή “Ο νέος Β.Ο.Α.Κ.”. Ως τώρα η θάλασσα λέγαμε μας παίρνει ανθρώπους, όμως και τα Τέμπη δεν πάνε πίσω. Μετά το 1999 και το τροχαίο με τους 6 νεκρούς φιλάθλους του ΠΑΟΚ, συνεχίζουν αδιαλείπτως να παίρνουν ή πιο σωστά να μας κλέβουν τον αφρό της χώρας. Το 2003, στα οδικά επίσης Τέμπη, με τα 21 γυμνασιόπαιδα του Μακροχωρίου, με κομμένα από πλακάζ του μοιραίου φορτηγού σώματα, και το 2023, με τα 57 τραγικά θύματα, απανθρακωμένα, τα πιο πολλά, στα σιδηροδρομικά Τέμπη. Κύριος οίδε για το 2043, μια και υπάρχει πλέον η περιοδικότητα της 20ετίας.

Και υπάρχει ένας ακόμη γόρδιος δεσμός κόμπος στο στομάχι του καλλίγραμμου κάποτε Ελλαδικού σώματος, μετά τον Αθηναϊκό γόρδιο της κεφαλής του. Η οποία στη διάρκεια της Τρίτης λεγόμενης Ελληνικής Δημοκρατίας, όχι μόνο δεν έλυσε κανένα γόρδιο αλλά τους πολλαπλασίασε και τώρα είναι δεκάδες. Ένας περίπου σε κάθε Νομό. Αυτά είναι τα μεταπολιτευτικά χαΐρια.

Αν υπήρχε ένας συλλογικός Ιησούς, θα προέτρεπε τους αδελφούς πολίτες: “Να οίδασι τι ποιούσι”. Προφανώς δεν θα γνώριζε στον καιρό του, ότι αν υπάρχει λύση, αυτή βρίσκεται αλλού. Ούτε στην πρωτεύουσα ούτε στην ανύπαρκτη υπαρκτή πολιτισμική ίριδα των μνηστήρων της εξ-ουσίας.

Επειδή μια παράφραση του Breton θα έλεγε πιθανόν ότι “Η Πολιτική είναι η απάντηση, όποια και αν είναι η ερώτηση”, το ηλεκτρονικό βιβλίο “Τέταρτη Δημοκρατία”, με δυο πνευματικές αρχές, το συλλογικό Αριστοτέλη και το συλλογικό Δημόκριτο, είναι η δική μου απάντηση μαζί όμως και η ερώτηση. Που όποια και αν είναι αυτή, η απάντηση είναι η Πολιτική { *}.

________________

{*} http://www.metanastis.com/PDF/TETARTH_DHMOKRATIA_36H_EKDOSH.pdf

Αιδώς, όλοι σας, οι εν Αθήναις “άνωθεν”

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Sat, 21 Mar 2026 17:00:00 +0000

Για το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας, δεν υπάρχει “Νότιο Κρητικό Πέλαγος”. Υπάρχει μόνο το “Λιβυκό Πέλαγος”. Γράφουν οι Χρήστος Κηπουρός και Μανώλης Λουτσέτης

Μάθημα Ε΄ Δημοτικού & Β΄ Γυμνασίου

Είχαμε δίκαιο όλα αυτά τα χρόνια, αλλά δυστυχώς ήμασταν λίγοι. Τώρα όχι όμως. Οι ιδέες μας έχουν ισχυρή και μεγάλη βάση. Έχουν ολόκληρη “Σούδα”. Η Κρήτη στηρίζει τον αγώνα μας. Τόσο η στεριανή όσο και η θαλάσσια. Όπως και οι πολίτες, πλην Λακεδαιμονίων. Πλην δηλαδή των εν Αθήναις «άνωθεν». Ακόμη και τώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας επιμένει να διατηρεί στα σχολικά βιβλία το γεωγραφικό χαρακτηρισμό: Λιβυκό Πέλαγος. Για τους επιτελείς του Υπουργείου και για το ίδιο δεν υπάρχει “Νότιο Κρητικό Πέλαγος”. Υπάρχει μόνο το “Λιβυκό Πέλαγος”.

Η μόνη εξήγηση που μπορούμε να δώσουμε είναι η χρήση του Υπουργείου Παιδείας ως τεχνητού αλεξικέραυνου, να απορροφά τους κραδασμούς από τον αγώνα μας να αλλάξει το όνομα “Λιβυκό Πέλαγος” στα σχολικά βιβλία. Εμείς όμως τα θέλουμε όλα. Και όταν λέμε όλα, εννοούμε απλά τα κυριαρχικά δικαιώματα που προβλέπει το Δίκαιο τς θάλασσας στο Νότιο Κρητικό Πέλαγος. Και τα 12 μίλια και τις ΑΟΖ και τη θαλάσσια Ένωση με την Κύπρο και την Αίγυπτο και τη Λιβύη, καθώς και την διόρθωση της σύμβασης με τη Chevron.

Η Ελληνική Κυβέρνηση οφείλει έστω και τώρα να στείλει το χάρτη στους “φίλους” Λίβυους που θα προωθήσει ταυτόχρονα στη Βουλή με το Ν/Σ για τη μονομερή ανακήρυξη της Ελληνικής ΑΟΖ. Η οποία άλλωστε προβλέπεται σαφώς από την UNCLOS και το Δίκαιο της θάλασσας. Όπως και την επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια για όλες τις Ελληνίδες νήσους που έχουν πρόσοψη στην Ανατολική Μεσόγειο. Με τις αντιπολιτεύσεις, αντί να σιγούν, να τείνουν χείρα βοηθείας.

Μπορεί να μη φαίνεται εκ πρώτης όψεως, όμως μια τέτοια ομοφωνία, είναι η μόνη αντιπολιτευτική αντιπολίτευση. Το πως μπορεί να κυβερνά κανείς, χωρίς να είναι στην Κυβέρνηση. Ψιλά γράμματα αλλά υψηλά πολιτικά πράγματα.

Με τους ανεκδιήγητους εκείνους Λιβυκούς χάρτες του 2025 που διεκδικούν να Λιβυοποιήσουν την Ανατολική Μεσόγειο, να πεταχτούν στον σκουπιδοτενεκέ της Βουλής των Ελλήνων και της ιστορίας.

Και αν οι Λίβυοι δεν συμφωνήσουν, το Διεθνές Δικαστήριο του Αμβούργου είναι ανοιχτό. Όπως ο δρόμος είναι ανοιχτός και τα σκυλιά δεμένα. Άλλο τώρα αν τα κατοικίδια που επέστρεψαν από τη Μέση Ανατολή των νεκρών κοριτσιών, είναι σώα και αβλαβή και ακίνδυνα και δεν χρειάζονται δέσιμο.

Πάντως με βάση τη σύμβαση με τη Chevron, το Νότιο Κρητικό Πέλαγος ούτε σώο θα είναι ούτε αβλαβές, ούτε χωρίς κινδύνους, αν δεν υπάρξει δέσιμο με το όνομα. Το “Νοτίως της Κρήτης” στη σύμβαση να γίνει ρητά “Νότιο Κρητικό Πέλαγος”. Όπως άλλωστε είναι καταχωρημένο και στον ΟΗΕ. Και να διορθωθούν τα σχολικά βιβλία, εδώ και τώρα.

Για τα του Κρητικού το Πέλαγος λοιπόν, όχι μόνο για το όνομα, αλλά και όλα όσα ξαναγράψαμε: Αιδώς, όλοι σας, οι εν Αθήναις “άνωθεν”.

________________

Διδυμότειχο-Ιεράπετρα, 21 Μαρτίου 2026,

ΤΙΤΛΟΣ :Η «θερμή» στήριξη των Αγιατολάχ από Τραμπ & Νετανιάχου και η θυσία των 168 μαθητριών στη Μινάμπ.

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Sat, 21 Mar 2026 16:57:00 +0000

ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ. Η αμετάβλητη οίηση των «άνωθεν», η μεταβλητότητα των «κάτωθεν» και η αμετάβλητη πολιτική των «έξωθεν». Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός

Πηγή: Εφημερίδα Καθημερινή

ΛΕΖΑΝΤΑ: «Τεχεράνη 1979: Το "Ωσαννά" της ετερονομίας. Τα υψωμένα χέρια των "κάτωθεν" παραδίδουν την αυτονομία τους στην αμετάβλητη οίηση των "άνωθεν". Σήμερα, οι νέοι "κάτωθεν" πληρώνουν με τη θυσία των 168 παιδιών του Δημοτικού σχολείου της Μινάμπ τον λογαριασμό της "θερμής" στήριξης των "έξωθεν".»

Πρόκειται για έναν παγκόσμιο ιστορικό νόμο, κλειδί όλων των εξελίξεων: από τη μια η αμετάβλητη οίηση των «άνωθεν» και από την άλλη η μεταβλητότητα των «κάτωθεν» — η παλαιά αλλαγή γνώμης, γνωστή ήδη από το «Ωσαννά» και το «Σταύρωσον», τα οποία απέχουν μόλις πέντε ημέρες.

Η ισλαμική επανάσταση του 1979 σύντομα έδωσε τη θέση της στους πολύ «άνωθεν». Αν ο Χομεϊνί, κατά την παραμονή του στο Παρίσι, δήλωνε πως εμπνέεται από την Πλατωνική Πολιτεία, η ιστορία έδειξε τα αντίθετα. Επρόκειτο για έναν «Πλατωνικό έρωτα» που χρησιμοποιήθηκε ως προσωπείο, αφού ο «Φιλόσοφος-Βασιλιάς» απογυμνώθηκε από τη διαλεκτική του και ενδύθηκε τον μανδύα του «Αλάθητου Νομομαθή». Η φιλοσοφική ουτοπία μετατράπηκε σε θεοκρατικό μονόδρομο, νομιμοποιώντας την οίηση των «άνωθεν» μέσω της δεδομένης μεταβλητότητας των «κάτωθεν».

Χαρακτηριστική η περίοδος που διανύουμε: εκατομμύρια Ιρανών, από εκεί που διαδήλωναν κατά των «άνωθεν», στρέφονται εν μια νυκτί κατά των «έξωθεν», ΗΠΑ-Ισραήλ, συσπειρωμένοι πλέον υπέρ των Αγιατολάχ. Η επεξεργασμένη ανάλυση του Καστοριάδη για τους «άνωθεν» και τους «κάτωθεν» προσφέρει το θεωρητικό υπόβαθρο: την ετερονομία, με την τριφασική επιβολή στην περίπτωση του Ιράν {Θεός, Παράδοση, Κράτος}, έναντι της αυτονομίας με τη Δημοκρατία και την αυτοθέσμιση. Όμως, πέραν της μεταβλητότητας των «κάτωθεν», το σύγχρονο σκηνικό εισάγει έναν νέο παίκτη: την αμετάβλητη μεταβλητή των «έξωθεν».

Μια «μαγνητική τομογραφία» των «άνωθεν» αποκαλύπτει ότι οι μονοδιάστατες διαμαρτυρίες εθελοτυφλούν μπροστά στη συμπληρωματική εχθρότητα. Οι Τραμπ και Νετανιάχου, μέσω μιας «θερμής» εμπλοκής, προσφέρουν στους Αγιατολάχ το απόλυτο δώρο: την εξωτερική απειλή. Το «με ένα σμπάρο, δύο τρυγόνια» συντηρεί τους «άνωθεν» εκατέρωθεν και τροφοδοτεί τις πολεμικές βιομηχανίες.

Έτσι, οι μεν Αγιατολάχ αναπαράγονται, οι δε Νετανιάχου αποφεύουν τη Χάγη. Την ίδια στιγμή, η Γηραιά Ήπειρος τυρβάζει περί άλλα, δικαιώνοντας τον Διογένη που έψαχνε μάταια έναν ηθικό Ευρωπαίο ηγέτη στο Ουκρανικό. Τον βρήκε τελικά εκεί που η ηθική παραμένει αλώβητη: στον «ουρανό» της ιστορίας, στο πρόσωπο του Καποδίστρια, για τον οποίο η επίσημη πατρίδα του τηρεί σιγήν ιχθύος.

Σε αυτό το θέατρο των ΜΜΕ, ο λογαριασμός πληρώνεται με αίμα: και πρώτα με τη θυσία των 168 παιδιών του δημοτικού σχολείου της πόλης Μινάμπ στο Νότιο Ιράν. Οι ανελέητοι βομβαρδισμοί λειτουργούν υπέρ των εξοπλισμών, ενώ για τους λαούς-θεατές και πληρωτές των οικονομικών παρενεργειών, επιβεβαιώνεται η Θουκυδίδεια ρήση ότι η ιστορία θα επαναλαμβάνεται «κατά το ανθρώπινον τοιούτων και παραπλήσια έσεσθαι», όσο οι οιήσεις των «άνωθεν» και οι πολιτικές των «έξωθεν» παραμένουν αμετάβλητες.

Τέλος, αν ο Καστοριάδης προσδοκά την αντικατάσταση της μεταβλητότητας των «κάτωθεν» από την αυτονομία με τη Δημοκρατία, και ο Δημόκριτος, με τη σειρά του, προσδιορίζει την Πολιτική ως τη «μεγίστη των τεχνών», είθε να συμβεί το πρώτο, ώστε η Πολιτική να αναλάβει την επιβεβαίωση του δεύτερου. Ο λόγος για μια Δημοκρατική Πολιτεία του Ιράν, όμορη με την Κουρδία.

Χρήστος Κηπουρός , Διδυμότειχο, 19-3-2026

Επικοινωνία: kepouroschristos51@gmail.com

Νότιο Κρητικό Πέλαγος: Δύο τα αυτογκόλ. Με το ένα να είναι χειρότερο από το άλλο.

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Thu, 12 Mar 2026 16:31:00 +0000

Οι πρώην το ονόμαζαν αλλά έδειχναν μισό.

Οι νυν το δείχνουν αλλά δεν το ονομάζουν.

Γράφουν οι Χρ. Κηπουρός και Μ. Λουτσέτης:

Πηγή; αρχείο Μανώλη Λουτσέτη,

Μόλις σήμερα, με την ευκαιρία της τριλογίας μου για το “Πελοποννησιακό Πέλαγος”, ζητούσα από την Κυβέρνηση να στείλει άμεσα τόσο το όνομα αυτό, όσο και το: “Νότιο Κρητικό Πέλαγος” στον ΟΗΕ, ώστε να μπορέσει να συμπεριληφθεί σε μια πιθανή διόρθωση της σύμβασης με τη Chevron. Τύχη όμως αγαθή, ένα πουλάκι, από τα τρία μάλλον εκείνα της επιγραφής στο χάρτη του Ortelius, με σφύριξε λέγοντας με ότι το Ελληνικό αυτό τοπωνύμιο με το όνομα “Νότιο Κρητικό Πέλαγος” υπάρχει ήδη στον ΟΗΕ από το έτος 2023. Και μάλιστα με τα αριθμητικά στοιχεία: 34.836, 24395! Και επιπλέον το έχει στείλει εκεί η επίσημη Ελλάδα.

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΓΙΑ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΠΕΛΑΓΟΣ: ΤΟ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΙΑΚΟ.

“Εβροκρήτη και Εβροπελοπόννησος είναι δυο αδελφές δίδυμες”

Οπότε προκύπτει μείζον ηθικό και πολιτικό ζήτημα για την ίδια την Κυβέρνηση με την αοριστία του “Νότια της Κρήτης”. Μια αοριστία η οποία όταν δεν συνιστά σημειολογική ευθανασία, είναι και πολλά άλλα. Οπότε προκύπτει ζήτημα και για τις σιγούσες αντιπολιτεύσεις.

Εδικά για αυτές υπάρχει και κάτι άλλο. Με σιγούσα τώρα την Κυβέρνηση, σύμφωνα με το “μία σου και μία μου οι σιγές”. Μιλώ για το χάρτη του ίδιου Πελάγους του 2011, με βάση την τότε διακήρυξη προσέλκυσης του ενδιαφέροντος για τα θαλάσσια τεμάχια στο Νότιο Κρητικό Πέλαγος, όπως σωστά το αποκαλούσε η τότε Κυβέρνηση, αλλά εμφάνιζε το Πέλαγος αυτό κολοβό. Όπως φαίνεται στο συνημμένο χάρτη, τραβήχτηκε μια γραμμή από το Ανατολικό άκρο της Μεγαλονήσου Κρήτης, παράλληλη με το Μεσημβρινό, έως την Αφρική.

Οι πρώην το ονόμαζαν όντως “Νότιο Κρητικό Πέλαγος” αλλά δεν το έδειχναν ολόκληρο στο χάρτη, με τους νυν, να το δείχνουν αλλά να μην το ονομάζουν. Και με τον Ουμπέρτο Έκο να ξελαρυγγιάζεται λέγοντας ότι η αοριστία στη γεωγραφία είναι η προετοιμασία για την παραχώρηση. Είτε αφορά το χάρτη είτε το όνομα. Το οποίο αποτελεί μεταξύ των άλλων ταυτότητα όσο και σύμβολο άσκησης κυριαρχίας.

Και άντε η οριακή γραμμή στο Ιόνιο σχετίζεται με τη συμφωνία Ελλάδας Ιταλίας για τις ΑΟΖ, Το κόψιμο, ο εικονικός, πλην χαρτογραφικός ακρωτηριασμός της μητέρας θάλασσας της Ανατολικής Μεσογείου Ανατολικά της Κρήτης, τι σημαίνει; Αοριστία ή βλακεία; Που είναι οι ΑΟΖ των πέντε Ελληνίδων νήσων που έχουν πρόσωπο την θάλασσα αυτή; Κρήτη, Κάσος, Κάρπαθος, Ρόδος και Καστελόριζο;

Μάλλον αυτό το χάρτη είδε η Τουρκία και εμπνεύστηκε την χαρτογράφηση της λεγόμενης γαλάζιας πατρίδας της. Και είδε και η Λιβύη φως και μπήκε με το λεγόμενο Λιβυκό Πέλαγος μέχρι την παραλία της Ιεράπετρας.

Η διεκδικούμενη Λιβυκή ΑΟΖ με κίτρινο, η προτεινόμενη από εμένα Κρητική ΑΟΖ: “Ε””16”, και με λευκό η λεγόμενη Γαλάζια Πατρίδα, με τη γραμμή αυτής “G””F”. να θυμίζει τον πιο πάνω χάρτη.

Που είναι άραγε οι διάφοροι επαγγελματίες τιμητές να πουν κάτι για τα δυο αυτά ζητήματα; Όταν μάλιστα αύριο πρόκειται να συζητηθεί στην Ολομέλεια της Βουλής η σύμβαση με τη Chevron;

Επειδή αύριο είναι δώδεκα του μηνός και μαζί και η δωδεκάτη, προτείνουμε, να αναβληθεί για λίγες ημέρες η διαδικασία επικύρωσης.

Αυτό διότι τα τρία πουλάκια του χάρτη του Ortelius{1584}, που είναι στην επιγραφή του, επάνω από κάθε “Μ”, στο AFRICUM LIBYCUM MARE, διεμήνυσαν από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου, ότι

υπάρχει η δυνατότητα να διαφοροποιηθεί έστω και τη δωδεκάτη, η σύμβαση και να γραφεί σε αυτήν το όνομα “Νότιο Κρητικό Πέλαγος”, αντί της αοριστίας του “Νοτίως της Κρήτης”.

Κανενός πατέρα ύπνος τότε δεν θα διαταραχθεί. Ούτε του πατέρα της Γεωγραφίας Στράβωνα ούτε του πατέρα της χαρτογραφίας Ortelius, ούτε του πατέρα της Σημειωτικής Ουμπέρτο Έκο. Ούτε και των ανά τους αιώνες αγωνιστών πατέρων της Κρήτης.

Γιατί, όπως ο άνθρωπος ζει για ένα όνομα, το ίδιο κάνει και η θάλασσα μετά των πελάγων.

___________________

Χρήστος Κηπουρός, Μανώλης Λουτσέτης

Διδυμότειχο-Ιεράπετρα, 11 Μαρτίου 2026,

ΤΊΤΛΟΣ Ανθρωπιστικοί, Νομικοί, Τεκτονικοί και Πελαγικοί λόγοι, επιβάλλουν το “φρέαρ των Οινουσσών”, να μπει στο “Πελοποννησιακό Πέλαγος.”

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Tue, 10 Mar 2026 16:34:00 +0000

ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ Προς την Κυβέρνηση: Στείλτε τώρα στον ΟΗΕ τους γεωγραφικούς όρους: “Νότιο Κρητικό Πέλαγος” και “Πελοποννησιακό Πέλαγος”. Αλλιώς κάντε ένα μνημείο: Στο Άγνωστο Πέλαγος που έπεσε υπέρ πατρίδος, αιμορραγώντας κυριαρχία και ενέργεια. Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός:

πηγή: radar.gr

πηγή:https://www.facebook.com/photo/?fbid=1492638319380700&set=pcb.1492638542714011

Σαπιέντζα=Σοφία. Δεν είναι απλά νησί. Είναι φάρος

και επόπτης του βαθύτερου σημείου της Μεσογείου.

“Φρέαρ των Οινουσσών”: Είναι το σημείο συνάντησης

του Ιονίου Πελάγους, με το Πελοποννησιακό Πέλαγος.

Πελάγη ανώνυμα και αόριστα

μόνο στην Ελλάδα υπάρχουν

Δεν είναι διεθνή ύδατα με ασαφή ονόματα.

Είναι Ελληνική λεκάνη με ονοματεπώνυμο.

Τετραπλή η ιθαγένεια του Πελοποννησιακού Πελάγους.

Ανθρωπιστική, Νομική, Τεκτονική και φυσικά Πελαγική.

Η τάφρος των Οινουσσών δεν έχει απλό νερό.

Είναι γεμάτη με βαρύ ύδωρ και πολύ ναυάγιο.

Εφόσον οι Μεσσηνιακές Οινούσσες ως νησιά και νησίδες δικαιούνται σύμφωνα με το Δίκαιο της θάλασσας,τόσο χωρικά ύδατα και υφαλοκρηπίδα, όσο και ΑΟΖ, και εφόσον το ομώνυμο φρέαρ τους βρίσκεται μέσα στα χωρικά αυτά ύδατα, -απέχοντας 6 περίπου μίλια- είναι λογικό να πω ότι το φρέαρ της Αβύσσου, με το μεγαλύτερο βάθος στη Μεσόγειο, ενώ παράλληλα τυχαίνει να έχει, “πολλαπλή ιθαγένεια”. Να Πιστοποιείται ότι όσο ανήκει γεωλογικά σε δυο τεκτονικές πλάκες, τόσο βρίσκεται στο Ιόνιο Πέλαγος αλλά και το Πελοποννησιακό Πέλαγος. Και όσο είναι γεμάτη η τάφρος τους με βαρύ ύδωρ άλλο τόσο βρίθει από ναυάγια και χρήζει ιδιαίτερης φροντίδας. Έτσι θεώρησα σωστό να το συμπεριλάβω στην παρούσα τριλογία και να πω δυο λόγια για το συγκεκριμένο τόπο.

Μην απορεί κανείς γιατί το Φρέαρ των Οινουσσών κρατά τα σκήπτρα του βάθους (5.267μ.) σε όλη τη Μεσόγειο. Δεν είναι μόνο γεωλογική σύμπτωση, είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων. Όπως οι ποταμοί αναζητούν τη θάλασσα, έτσι και όλα τα γύρω πέλαγα —Αιγαίο, Ιόνιο, Μυρτώο και Κρητικό υποκλίνονται και «χύνονται» στο Πελοποννησιακό Πέλαγος. Για το Ιόνιο αποτελεί σημαίνοντα αναπαυτήριο σταθμό, στο δρόμο του προς την Μεσογειακή Αφρική. Είναι ο θρόνος της αβύσσου,αν θυμηθεί κανείς την τραγικότητα του πρόσφατου πνιγμού εκατοντάδων ανθρώπων, εκεί όπου η ελληνική θάλασσα συγκεντρώνει όλο το βάρος της ιστορίας και της φύσης της. Η άρνηση να δοθεί όνομα στο μεγάλο αυτό Υποδοχέα είναι ασέβεια προς τη γεωγραφική ιεραρχία. Αν ο «Αθηναϊσμός» προτιμά την ανωνυμία, ο Συλλογικός Αριστοτέλης όσο και ο συλλογικός Δημόκριτος, οι δυο πνευματικές αρχές που προτείνω στην Τέταρτη Δημοκρατία, λένε δυο ονόματα. Και το Ιόνιο και το Πελοποννησιακό Πέλαγος.

Επίσης, θέλω να προλάβω έστω κι ένα πνεύμα αντιλογίας Έλληνα πολίτη, ως προς την πρότασή μου να υπάρξει ο γεωγραφικός όρος “Πελοποννησιακό Πέλαγος”. Και να πω ότι οι Λίβυοι γεωγράφοι λένε με τους χάρτες τους ότι δεν υπάρχει Κρητικό Πέλαγος. Και μας αντιτείνουν λέγοντας: “εσείς δεν είστε αυτοί που ονομάζετε Λιβυκό το Πέλαγος μας”; Μόνο αυτό λέω και έτερον ουδέν.

Μόνο μια ερώτηση: Αν ως προς το Νότο συνορεύει και βρέχεται, όπως λέει η wikipedia.org, από τη Μεσόγειο θάλασσα, το μεταξύ της ξηράς και Μεσογείου θαλάσσιο τμήμα, τι είναι αν δεν είναι Πελοποννησιακό Πέλαγος; Και η πρόταση που κάνω να αποκτήσει το δικό της Πέλαγος είναι και λογική και κυρίως δίκαια. Η μόνη φράση που συνάδει, και σε αυτή την περίπτωση, είναι η γνωστή από την ιστορία, παραφρασμένη φράση του Γαλιλαίου: “Και όμως έχει όνομα”.

Η Νομική και Γεωγραφική Τεκμηρίωση: Το Ο.Ε.Δ. της Πελοποννήσου

Είναι αξιοσημείωτο, και ίσως η μεγαλύτερη γεωπολιτική αντίφαση της εποχής μας, το γεγονός ότι ενώ η Πελοπόννησος διαθέτει πλήρη δικαιώματα βάσει του Δικαίου της Θάλασσας (UNCLOS), παραμένει «άτιτλη» στον νότιο θαλάσσιο ορίζοντά της.

Αν η Πελοπόννησος ήταν ένα αυτόνομο νησιωτικό κρατίδιο, θα απολάμβανε το σύνολο των προνομίων που απορρέουν από την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα. Σήμερα, ειδικά μετά από την ελληνοϊταλική συμφωνία, η περιοχή αυτή θωρακίζεται με χωρικά ύδατα 12 ναυτικών μιλίων. Όταν, λοιπόν, το Φρέαρ των Οινουσσών απέχει μόλις 6 μίλια από τη νήσο Σαπιέντζα, βρίσκεται στο μέσον της ελληνικής κυριαρχίας.

Είναι, επομένως, παράλογο να στερείται η Πελοπόννησος το δικαίωμα να κληροδοτήσει το όνομά της στο πέλαγος που την περιβάλλει και την αναδεικνύει. Το Πελοποννησιακό Πέλαγος δεν είναι μια αυθαίρετη επινόηση, αλλά η φυσική και νομική κατάληξη μιας γεωγραφικής οντότητας που ορίζει το βαθύτερο σημείο της Μεσογείου.

Όπως λένε και στα μαθηματικά: Ο.Ε.Δ. (Όπερ Έδει Δείξαι). Η αλήθεια του ονόματος είναι πλέον αδιαμφισβήτητη.

______________

Διδυμότειχο 10 Μαρτίου 2026,

Τίτλος: Όχι άλλη τριγλωσσία! Οι ανοιχτές φλέβες της Ανατολικής Μεσογείου αιμορραγούν κυριαρχία.

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Mon, 09 Mar 2026 16:36:00 +0000

Υπότιτλος

“Χρήστος Κηπουρός προς την Κυβέρνηση: “Η αοριστία

στη γεωγραφία είναι προετοιμασία για παραχώρηση.”

πηγή:https://www.facebook.com/photo/?fbid=1492638319380700&set=pcb.1492638542714011

Αυτή είναι η Κυβερνητική Αθήνα. Όπως και η Αντιπολιτευτική αφωνία. Το Υπουργείο Παιδείας επιμένει στους σχολικούς χάρτες ότι κάτω από την Κρήτη βρίσκεται το «Λιβυκό Πέλαγος». Την ίδια στιγμή, το Υπουργικό Συμβούλιο υπογράφει 47 χάρτες προς την Ε.Ε. όπου σωστά εμφανίζεται το όνομα «Νότιο Κρητικό Πέλαγος». Και ο Πρωθυπουργός, στη συμφωνία με τη Chevron, καταφεύγει στην αοριστία του «Νότια της Κρήτης». Όπως επίσης αργότερα και στο «Νότια της Πελοποννήσου».

Τριφασική όμως είναι και η αντίδραση της ιστορίας. Ο Στράβων ανέφερε το «Λιβυκό» λόγω του ανέμου Λίβα, όχι ως όριο κυριαρχίας. Τύχη αγαθή η παρουσία του Abraham Ortelius, ο οποίος το 1584 έβαλε τα πράγματα στη θέση τους. Η επιγραφή του “AFRICUM LIBYCUM MARE” και τα τρία πουλάκια που κάθονται πάνω από τα ισάριθμα “Μ” είναι η γεωμετρική απόδειξη ενάντια στη «Λιβυοποίηση» της Ανατολικής Μεσογείου. Όπως διδάσκει ο Umberto Eco, η αοριστία στη γεωγραφία είναι προετοιμασία για παραχώρηση. Και όπως με το δάνεισε, να το βάλω υπότιτλο.

Δεν είναι διαφορετικό το πρωθυπουργικό «Νότια της Πελοποννήσου», ή η φράση «Νότιο Ιόνιο», ενώ το επώνυμο όνομα δεν μπορεί να είναι άλλο από το «Πελοποννησιακό Πέλαγος».

Ακολουθεί η επιστολή εν όψει της συζήτησης στην ολομέλεια της Βουλής για τη σύμβαση με την Chevron.

ΠΡΟΣ: Βουλή των Ελλήνων

ΚΟΙΝ.: Πρωθυπουργό της Ελλάδος & Υπουργό Περιβάλλοντος

ΚΟΙΝ.:Michael K. Wirth (CEO Chevron)

Αξιότιμοι κύριοι,

Επιτρέψτε ως πρώην μέλος του Ελληνικού Κοινοβουλίου, να σας καταθέσω μια πρόταση σχετικά με την ονοματολογία των θαλάσσιων περιοχών στη σύμβαση με τη Chevron, και όχι μόνο φυσικά γιαυτό, αλλά και για το διηνεκές. Όπως άλλωστε διδάσκει ο Θουκυδίδης, η γεωγραφία οφείλει να αποτελεί «κτήμα ες αεί» και όχι ασαφή περιγραφή. Και όπως τονίζει ο πατέρας της Γεωγραφίας Στράβων, η Γεωγραφία είναι η σκηνή που επάνω σε αυτήν παίζει η ιστορία.

1. Ανάσταση για το Νότιο Κρητικό Πέλαγος:

Ο όρος «Νότια της Κρήτης» που χρησιμοποιείται στη σύμβαση με τη Chevron, όπως ήδη έχουμε γράψει και πει, επιβάλλει μια σημειολογική ευθανασία σε μια ιστορική πραγματικότητα αιώνων. Από τον Πλίνιο και τον Ορτέλιους ως τον Κορονέλλι, το Νότιο Κρητικό Πέλαγος είναι ονοματισμένο και χαρτογραφημένο. Η επαναφορά του ορθού ονόματος στη σύμβαση είναι πράξη που συνιστά σημειολογική Ανάσταση.

2. Όνομα μαζί και Αθανασία για το Πελοποννησιακό Πέλαγος:

Ρώτησα την Τεχνητή Νοημοσύνη και η απάντηση ήταν ότι δεν υπάρχει επίσημος, καθιερωμένος γεωγραφικός όρος "Πελοποννησιακό Πέλαγος" στην ελληνική ή διεθνή χαρτογραφία {βλέπετε την copy paste απάντησή της στη σελίδα 16 του παρόντος τομιδίου που θα είναι συνημμένο στο επόμενο κείμενο της τριλογίας}. .Για την ανώνυμη θαλάσσια λοιπόν αυτή έκταση προτείνεται η υιοθέτηση του γεωγραφικού όρου «Πελοποννησιακό Πέλαγος» {1}. Είναι οξύμωρο να υφίστανται στον χάρτη το Μυρτώο, το Καρπάθιο, το Ικάριο ή το Θρακικό και το μεγαλύτερο από όλα αυτά Πέλαγος να παραμένει ακόμη ανώνυμο. Απέναντι στην αφάνεια των περιγραφικών όρων, η συγκεκριμένη ονοματοδοσία προσφέρει αντί της Ευθανασίας μια Σημειολογική Αθανασία που επανασυνδέεται με το ιστορικό νήμα του Μοριά και του γέρου του, Κολοκοτρώνη, αν όχι και του συγγραφέα του ομώνυμου Πολέμου, Θουκιδίδη.

3. Πρόταση για Σύσταση Διακομματικής Επιτροπής Γεωγραφικής Θωράκισης:

Ενόψει της κύρωσης των συμβάσεων, αλλά και γενικότερα, προτείνω για άλλη μια φορά την άμεση συγκρότηση Διακομματικής Επιτροπής για τη Γεωγραφική Θωράκιση. Σκοπός της είναι η επιβολή της ενιαίας και υποχρεωτικής χρήσης ιστορικά τεκμηριωμένων γεωγραφικών όρων σε κάθε διεθνή σύμβαση και σχέσεις, αποτρέποντας μελλοντικά φαινόμενα ορολογικής εκχώρησης.

Σαφής η Μεσόγειος, σαφέστερα τα πελάγη. Το Νότιο Κρητικό Πέλαγος, όσο το ομώνυμο Ιόνιο και το Πελοποννησιακό. Και πρώτα πρώτα η κορώνα της Ανατολικής Μεσογείου, το Αρχιπέλαγος Αιγαίο.

Η Chevron καλείται να δραστηριοποιηθεί σε επώνυμα Ελληνικά Πελάγη και όχι σε ανώνυμα γεωγραφικά στίγματα που όπως λένε οι Σημειωτικοί επιστήμονες η ανωνυμία και η αοριστία είναι που προαναγγέλλουν παραχωρήσεις και εκχωρήσεις. Η απώλεια άλλωστε του ονόματος οδηγεί στην απώλεια του πράγματος, όπως θα συμπλήρωνε ο Ουμπέρτο Έκο.

Η δική μου πρόταση αφορά στη συμπερίληψη τριών Πελάγων με το όνομα του καθενός στη συμφωνία με την Chevron, 1. To “Νότιο Κρητικό Πέλαγος” με αμφότερα τα θαλάσσια τεμάχια, 2. Το Πελοποννησιακό Πέλαγος με ένα τεμάχιο και 3. Το “Νότιο Ιόνιο – Πελοποννησιακό Πέλαγος” με το block A2. {Βλέπετε χάρτη}.

Στην παρουσίαση της Συμφωνίας με την Chevron ο κ. Πρωθυπουργός αναφέρθηκε μια φορά στο “Νότια της Κρήτης” και μια στο “Νότια της Πελοποννήσου”. Παρέλειψε το “Νότια του Ιονίου”, γιατί προφανώς θα έπρεπε να το αποκαλέσει “Νότιο Ιόνιο”. Οπότε συνειρμικά όλοι θα ρωτούσαν γιατί “Νότιο Ιόνιο” και όχι και “Νότιο Κρητικό”; Εξ ων και η διπλή σημειολογική ευθανασία. Τόσο ως προς το “Νότιο Κρητικό Πέλαγος”, όσο ως προς την παράλειψη για το “Νότιο Ιόνιο Πέλαγος”, που ενσωματώθηκε αδιακρίτως στο“Νότια της Πελοποννήσου”.

___________________

Σημείωση

{1}, Χρήστος Κηπουρός, Πελοποννησιακό Πέλαγος, geopolitico.gr, 8 Μαρτίου 2026,

Τίτλος: Πελοποννησιακό Πέλαγος

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Sun, 08 Mar 2026 16:52:00 +0000

Υπότιτλος

Αντί του “Νότια της Κρήτης” ο Μητσοτάκης όφειλε να πει “Νότιο Κρητικό Πέλαγος”, για δε το “Νότια της Πελοποννήσου”, το όνομα του τίτλου. Γράφει ο Χρ. Κηπουρός:

Πηγή:https://www.istockphoto.com/photos/mani-peninsula

ΛΕΖΑΝΤΑ: «Από το Ταίναρο, το βλέμμα δεν συναντά ένα ανώνυμο κενό, αλλά το Πελοποννησιακό Πέλαγος. Η Ιστορία και η Γεωγραφία σε πλήρη αρμονία με την ομώνυμη θάλασσα.»

Παραπλήσιος Τρόπος και Τόπος διευθύνουν την Ιστορία στα δύο όμορα Πελάγη μας, όπου η “κάθετος συνιδιοκτησία” ολοκληρώνεται με το Πελοποννησιακό Πέλαγος.

Όταν ο Θουκυδίδης έγραφε για το «κτήμα ες αεί», προειδοποιούσε ότι η ανθρώπινη φύση οδηγεί τα μέλλοντα να είναι «παραπλήσια» των παρελθόντων. Σήμερα, η διαπίστωση αυτή αποκτά μια ανατριχιαστική γεωγραφική ακρίβεια: Η ιστορία επαναλαμβάνεται όχι μόνο με παραπλήσιο τρόπο (αοριστία, ανωνυμία «νότια της...», συμβάσεις τύπου Chevron), αλλά και σε παραπλήσιο τόπο.

Από τη σημειολογική ευθανασία στο “Νότιο Κρητικό Πέλαγος¨, το «νήμα» μετατοπίζεται αυτούσια προς τα δυτικά, κατά μήκος των δυο κόλπων, του Λακωνικού και του Μεσσηνιακού, όπου η επίσημη πολιτική ηγεσία βλέπει ένα ανώνυμο κενό, που το ονόμασε “Νότια της Πελοποννήσου”, που όμως είναι τμήμα από το “Πελοποννησιακό Πέλαγος”.

Είναι τραγικό το γεγονός ότι ο εξ ανατολών γείτονας εμφανίζεται ως επιμελέστερος μελετητής του Θουκυδίδη, οικειοποιούμενος το απόφθεγμα του Περικλή «Μέγα το της Θαλάσσης Κράτος» για να θεμελιώσει τη λεγόμενη «Γαλάζια Πατρίδα». Την ώρα που η Άγκυρα χρησιμοποιεί τη Θουκυδίδεια λογική ως επιθετικό όπλο, η Αθήνα δεν δικαιούται να αφήνει το “Πελοποννησιακό Πέλαγος” ανώνυμο.

Πρόκειται για το «Αυγό του Κολόμβου» της εθνικής μας κυριαρχίας. Οι δύο κόλποι είναι «μωρά» μπροστά στο μέγεθος της ΑΟΖ που πρέπει να οριοθετηθεί με την Αφρική. Το Πελοποννησιακό Πέλαγος είναι ο μόνος όρος που οχυρώνει τη γεωγραφική μας σκηνή.

Απέναντι στην ηθελημένη ανωνυμία και αοριστία, προτάσσουμε την Ηθική Γεωπολιτική και Γεωοικονομία. Οι πολυεθνικές οφείλουν να δραστηριοποιούνται σε επώνυμα ελληνικά πελάγη. Η απώλεια του ονόματος οδηγεί νομοτελειακά στην απώλεια του πράγματος. Εμείς, το όνομα το είπαμε. Η Ιστορία δικαιώθηκε, η Γεωγραφία οχυρώθηκε. Δυο όμορα Πελάγη ασκούν διαμέσου των ονομάτων τους την εθνική κυριαρχία όσο και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Το Νότιο Κρητικό Πέλαγος και το ομώνυμο Πελοποννησιακό Πέλαγος.

Πανάρχαια μεν θάλασσα η Μεσόγειος, ιδιαίτερα ενδιαφέρον όμως ονοματολογικά σήμερα, το κύριο όνομα ενός πελάγους της. Το Πελοποννησιακό Πέλαγος, το οποίο πρέπει να αποτελέσει νέο γεωγραφικό όρο. Μια και όπως έχει απαντήσει, ερωτηθείσα από εμένα, η επισκόπηση της ΑΙ στις 7 Μαρτίου 2026, δεν υπάρχει επίσημος, καθιερωμένος γεωγραφικός όρος "Πελοποννησιακό Πέλαγος" στην ελληνική ή διεθνή χαρτογραφία.

Ο Πρωθυπουργός ως θεσμική πηγή Δικαίου, που είναι, όπως και για δικό του καλό, οφείλει να δηλώσει στη Βουλή τους δυο συγκεκριμένους σημαδιακούς όρους: Το “Νότιο Κρητικό Πέλαγος” και το “Πελοποννησιακό Πέλαγος”. Η δε Chevron να τους αποδεχθεί έμπρακτα, τροποποιώντας τη σύμβαση.

________________

Νότιο Κρητικό Πέλαγος : Ούτε καν Ελλάδα των τριών θαλασσών

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Sun, 08 Mar 2026 16:49:00 +0000

Πηγή: Library of Congress (Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου)

ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ:

Από τη χώρα των Σεβρών και των πέντε θαλασσών,

σε αυτή της Chevron και των Σβηστρών θαλασσών;

1. ΤΟ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΤΟΥ 1584

Ο χάρτης του Abraham Ortelius (έκδοση 1584), με την επιγραφή: “CRETA IOVIS MAGNI, MEDIO IACET INSULA PONTO” (Η Κρήτη του μεγάλου Δία, το νησί που κείται στο μέσο του Πελάγους), αποτελεί το πρώτο χαρτογραφικό «Πιστοποιητικό Ιδιοκτησίας». Η λέξη PONTO (Πέλαγος) προϋποθέτει ένα ενιαίο Κρητικό Πέλαγος, θωρακίζοντας την κυριαρχία του νησιού. Επιπλέον, η κατάθεσή του από τη Βιβλιοθήκη του Κογκρέσου τον καθιστά επίσημο έγγραφο διεθνούς κύρους.

2. Η "ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ" ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΤΡΑΒΩΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΥΒΙΟΥ

Ο ιστορικός Πολύβιος και ο γεωγράφος Στράβων χρησιμοποιούσαν τον όρο "Λιβυκό" ως προσδιορισμό του ανέμου Λίβα. Ο Ortelius, πριν από μισή χιλιετία, διορθώνει ετεροχρονισμένα τις σημερινές παραχαράξεις. Στα «ψιλά γράμματα» του χάρτη, αναγράφεται ο όρος AFRICUM LIBYCVM MARE. Πρόκειται για έναν επιθετικό προσδιορισμό, γραμματολογικά και εννοιολογικά, που «κλειδώνει» το Λιβυκό στην Αφρική. Με αυτή την κίνηση, ο χάρτης υπερασπίζεται τους αρχαίους γεωγράφους, αφήνοντας την Κρήτη κυρίαρχη στο δικό της PONTO (Πέλαγος), αποσυνδέοντας το όνομα από κάθε ξένη πολιτική δικαιοδοσία.

3. ΤΟ ΤΡΙΠΤΥΧΟ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ: ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΔΙΟΛΙΣΘΗΣΗ ΚΑΙ ΘΛΙΨΗ

Το Νότιο Κρητικό Πέλαγος επιβάλλεται να επανέλθει για τρεις λόγους: Πρώτον, για την αδιαπραγμάτευτη θωράκιση των Κυριαρχικών μας Δικαιωμάτων (12 μίλια και ΑΟΖ). Στο πλαίσιο αυτό, σημειώνεται ότι η επένδυση της Chevron τελεί υπό τη σύμφωνη γνώμη μας, εφόσον αυτή αναγνωρίζει την Εθνική μας Υπόσταση, με την αυτονόητη συμπερίληψη του όρου «Νότιο Κρητικό Πέλαγος» στα κείμενα των σχετικών συμβάσεων. Δεύτερον, για να ανακοπεί η Κυβερνητική Διολίσθηση που "σβήνει" το Όνομα από τα επίσημα έγγραφα. Και τρίτον, από Θλίψη για την πρωτοφανή Αφωνία του αντιπολιτευτικού συνονθυλεύματος. Ακόμη και οι γνωστές κριτικές που διατυπώθηκαν, γίνονται μεν, στερούνται δε, επεξεργασμένης εθνικής παιδείας. Τόσο πολιτικής γεωοικονομίας όσο και γεωοικονομικής Δημοκρατίας. Με την Κυβέρνηση να βρίσκει και να κάνει, αν και βρίσκεται σε εθνική διολίσθηση εν ροή.

Όσο για το στερεότυπο λογύδριο για ανησυχούντες και μεριμνούντες, είναι έργο που το έχουμε ξαναδεί, κατά τον αγώνα μας για την Εγνατία οδό, πριν από 30 και χρόνια, και ακόμη να τελειώσει. Όπως ακριβώς θα επαναληφθεί και με τον ΒΟΑΚ. Αυτή την Τιμισοάρα του Νότου.

Σε ότι αφορά την δική μας παρούσα παρέμβαση, όπως και τις προηγούμενες για το ίδιο θέμα της Ανατολικής Μεσογείου και του Νότιου Κρητικού Πελάγους, τιμώντας την επιγραφή του Ortelius για την Κρήτη του Μεγάλου Δία, "πιάνει τον Δία από τα κέρατα" —όπως ο ίδιος μεταμορφωμένος σε Ταύρο μετέφερε την πριγκίπισσα Ευρώπη στο νησί. Γιατί αν το Όνομα “Νότιο Κρητικό Πέλαγος” είναι το Κλειδί, ο Ortelius (1584) αποτελεί το Αντικλείδι που ξεκλειδώνει την ιστορική αλήθεια και θωρακίζει το Νότιο Κρητικό Πέλαγος ως το αδιαπραγμάτευτο όριο της Ηπείρου μας. Χωρίς αυτό, η πρωτεύουσα απλώς "μπάζει", απεμπολώντας κυριαρχικά δικαιώματα στην Ελληνική Τάφρο.

ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ

«Καλούμε τον Πρωθυπουργό και όλους τους Βουλευτές να σταματήσουν την ονοματολογική διολίσθηση. Οφείλουν να επιβάλουν την επαναφορά του όρου “Νότιο Κρητικό Πέλαγος”, σε κάθε έγγραφο, ως αδιαπραγμάτευτη θεσμική πηγή δικαίου, με ορόσημο την 24η Μαρτίου 2026, ώστε η επόμενη ημέρα της Εθνικής Εορτής να βρει την πατρίδα με αποκαταστημένα τα ιστορικά της όρια.»

Οι υπογράφοντες:

Χρήστος Κηπουρός - Μανώλης Λουτσέτης

Διδυμότειχο – Χανιά, 8-3-2026

Διδυμότειχο – Ιεράπετρα

Τίτλος: Εμάς το Νότιο Κρητικό Πέλαγος δεν μας κουράζει. Μας αναγεννά.

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Fri, 06 Mar 2026 17:00:00 +0000

Πηγή: Χάρτης Coronelli (1691), Library of Congress,

ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ:

Αν η σύμβαση Ελλάδας Chevron μείνει μόνο με το “Νότια της Κρήτης”, χωρίς το όνομα του πελάγους, είναι ο ορισμός της σημειολογικής του ευθανασίας. Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός, Πρώην Βουλευτής Έβρου

Διδυμότειχο 6 Μαρτίου 2026,

ΛΕΖΑΝΤΑ:
«Η Χαρτογραφική Αλήθεια του Κρητικού Πελάγους (V.M. Coronelli, 1691). Η ιστορική αυτή αποτύπωση του επίσημου Κοσμογράφου της Βενετίας αποδεικνύει ότι το "Libycum Mare" περιορίζεται αυστηρά στις ακτές της Αφρικής, αφήνοντας το νότιο θαλάσσιο μέτωπο της Κρήτης ως αναπόσπαστο τμήμα του Creticum Mare. Η αλήθεια αυτή ακυρώνει τη σύγχρονη σημειολογική "ευθανασία" του ονόματος από τη Chevron και την Ελληνική Κυβέρνηση.»

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΕΚΜΗΡΙΩΣΗΣ

ΠΡΟΣ: Mr. Michael K. Wirth Chairman of the Board and CEO, Chevron Corporation,

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ: Ελληνική Κυβέρνηση / Υπουργείο Περιβάλλοντος & Ενέργειας

ΘΕΜΑ: Η Ιστορική Αλήθεια του «Νότιου Κρητικού Πελάγους» – Αποδείξεις από τη Library of Congress και την Παγκόσμια Γραμματεία.

Αξιότιμε κύριε Γενικέ Διευθυντά,

Σας αποστέλλω την παρούσα επιστολή με αφορμή την υπογραφή της σύμβασης με τη χώρα μας, καταθέτοντας παράλληλα τη μελέτη μου: «Ο Στράβων, ο Ortelius, ο Ουμπέρτο Έκο, τα Κρητικά Πελάγη και Εγώ».

Ως πρώην Βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου, διαπιστώνω με λύπη ότι η εταιρεία σας επιδίδεται σε μια «σημειολογική ευθανασία» του ονόματος «Νότιο Κρητικό Πέλαγος», καταφεύγοντας στην αοριστία του «Νότια της Κρήτης». Αυτή η ονοματοδοσία προσβάλλει βάναυσα την ιστορική γεωγραφία.

Επιτρέψτε με να θέσω υπόψη σας τα τέσσερα (4) αδιάσειστα τεκμήρια που αποδεικνύουν ότι η περιοχή των ερευνών σας είναι ιστορικά, γεωγραφικά και νομικά το Creticum Mare:

1. Πλίνιος ο Πρεσβύτερος (1ος αι. μ.Χ.): Στη μνημειώδη Naturalis Historia (Liber IV, XII), ορίζει τελεσίδικα: "mare quod ante eam est Creticum vocant" (τη θάλασσα που εκτείνεται έμπροσθεν αυτής [της Κρήτης] την ονομάζουν Κρητικό [Πέλαγος]). Η ονομασία προηγείται κατά 2.000 έτη των δικών σας συμβάσεων.

2. Johannes Janssonius (1650): Στον εμβληματικό χάρτη "Creta Iovis Magni" (Library of Congress Control No. 2021668439), η ονομασία οριοθετείται με τη χαρακτηριστική αραιή γραφή CRE... TICUM, σφραγίζοντας όλο το νότιο θαλάσσιο μέτωπο ως οργανικό τμήμα του νησιού.

3. Abraham Ortelius (1584): Ο πατέρας της χαρτογραφίας ορίζει την Κρήτη «εις το μέσον του πελάγους της» (Creticum Mare). Η σημειολογία των «τριών πτηνών» επάνω από τη φράση επί του χάρτη: “AFRICUM LIBYCUM MARE”, περιορίζει το Λιβυκό όνομα αποκλειστικά ως Αφρικανικό και μόνον. Και ότι δεν έχει σχέση με την Ευρώπη, ούτε σαν Ήπειρο ούτε σαν πριγκίπισσα του μύθου.

4. Vincenzo Maria Coronelli (1691) & Απόκρουση Τουρκολιβυκού Μνημονίου: Η ιστορική αυτή πηγή (Library of Congress) αποδεικνύει ότι το «Λιβυκό Πέλαγος» ουδέποτε «άγγιζε» τις νότιες ακτές της Κρήτης, όπως επιχειρείται να επιβληθεί σήμερα μέσω του παράνομου μνημονίου. Ο Coronelli επιβεβαιώνει ότι το Λιβυκό Πέλαγος αφορά αποκλειστικά την απέναντι όχθη, αφήνοντας την ελληνική υφαλοκρηπίδα ανέπαφη από ξένες ονομασίες και διεκδικήσεις.

Κύριε Διευθυντά,

Ενώ ο Στράβων περιέγραφε απλώς τον άνεμο «Λίβα», η Χαρτογραφική Επιστήμη ορίζει σύνορα. Γιατί η Chevron αρνείται την ονομασία που τα ίδια τα επίσημα αρχεία των ΗΠΑ (Library of Congress) αναγνωρίζουν εδώ και αιώνες;

Η θάλασσα αυτή έχει όνομα: Νότιο Κρητικό Πέλαγος. Μια «ηθική γεωοικονομική επένδυση» οφείλει να ξεκινά από τον σεβασμό στην ιστορική ταυτότητα του τόπου.

E pur si nomina!

Με εκτίμηση,

Χρήστος Κηπουρός

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΓΙΑ ΤΟ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟ: «ΝΟΤΙΟ ΚΡΗΤΙΚΟ ΠΕΛΑΓΟΣ»

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Fri, 06 Mar 2026 16:57:00 +0000

5 Μαρτίου 2026,

ΠΡΟΣ: Το Ελληνικό Κοινοβούλιο (Διαρκής Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου / Αρχηγούς Πολιτικών Κομμάτων, Βουλευτές

ΘΕΜΑ: Η Νομική και Σημειολογική παγίδα του όρου «Νότια της Κρήτης» στις προς κύρωση συμβάσεις (Chevron / Helleniq Upstream), αντί του ορθού: «Νότιο Κρητικό Πέλαγος».

Αξιότιμοι Κύριοι Βουλευτές,

Με αφορμή τη συζήτηση για την κύρωση των συμβάσεων έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων στις θαλάσσιες περιοχές της Κρήτης και της Πελοποννήσου, οφείλουμε να καταθέσουμε την εξής κρίσιμη επισήμανση:

1. Η Σημειολογική Διάσταση ως Άσκηση Κυριαρχίας

Ο όρος «Νότια της Κρήτης» που χρησιμοποιείται στις συμβάσεις, συνιστά μια σημειολογική ευθανασία του Νότιου Κρητικού Πελάγους. Η απαλοιφή του ονόματος του Πελάγους δεν είναι λεκτική απλούστευση, αλλά προαναγγελία εκχώρησης. Το όνομα ενός πελάγους εκφράζει την ιστορική και νομική συνέχεια της κυριαρχίας του παράκτιου κράτους.

ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΟΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΙ ΘΑΛΑΣΣΙΑΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΗ ΝΗΣΟ ΚΡΗΤΗ

(1.1).Το 2011 δημοσιεύτηκε από το ΥΠΕΚΑ στην Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης διεθνής διαγωνισμός έρευνας υδρογονανθράκων στη θαλάσσια περιοχή νότια της νήσου Κρήτης, και ο χάρτης που δημοσιεύτηκε στο παράρτημα Β αυτής αναφέρει τις ονομασίες της θαλάσσιας περιοχής γύρω από τη νήσο Κρήτη με τους γεωγραφικούς χαρακτηρισμούς Βόρειο και Νότιο Κρητικό πέλαγος. Τις ίδιες επίσης ονομασίες χρησιμοποιεί και η Υδρογραφική Υπηρεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας από το 1980. Όλοι οι χάρτες τις Υδρογραφικής Υπηρεσίας που αναφέρονται στη Κρήτη, έχουν τις παραπάνω ονομασίες, Βόρειο και Νότιο Κρητικό πέλαγος.

(1.2). Στα (α) ΦΕΚ 29 Δεκεμβρίου 2017 /Β/ Αρ. Φύλλου 4666 με 35 χάρτες της Κρήτης και στο (β) ΦΕΚ 23 -7- 2024 /Α/ Αρ. Φύλλου 112 με 47 χάρτες της Κρήτης οι ονομασίες σε όλους τους χάρτες είναι Βόρειο και Νότιο Κρητικό πέλαγος. και το ΦΕΚ αυτό είναι δημοσίευση πράξης του Υπουργικού Συμβουλίου, υπογεγραμμένη από το Πρωθυπουργό και όλους τους Υπουργούς της Κυβέρνησης. Το ΦΕΚ αυτό εστάλει στην Ευρωπαική Ένωση.

(1.3).Σε πολλά άλλα ΦΕΚ υπάρχουν χάρτες της Κρήτης με τους παραπάνω γεωγραφικούς χαρακτηρισμούς. Το πλέον σημαντικό είναι το από 15-6-2025 έγγραφο του Υπουργού Εθνικής Άμυνας ( Φ.900α/5429/19989 ) προς τη Βουλή των Ελλήνων όπου αναφέρει επί λέξει << αναφορικά με την επίσημη ονομασία της θαλάσσιας περιοχής νότια της Νήσου Κρήτης, σας γνωρίζω τα ακόλουθα: Η επίσημη ονομασία «Νότιο Κρητικό Πέλαγος» που χρησιμοποιείται για την εν λόγω θαλάσσια περιοχή είναι αποτυπωμένη σε έντυπους και ηλεκτρονικούς ναυτικούς χάρτες, καθώς και σε άλλα προϊόντα που διαθέτει η Στρατιωτική Υπηρεσία από τη δεκαετία του 1980. Συναφώς, η ως άνω ονομασία αποτυπώνεται και στο Εθνικό Γεωγραφικό Λεξικό, το οποίο κατατέθηκε από την Ελλάδα στον ΟΗΕ τον Μάιο του 2023, κατά την 3η Σύνοδο της Ομάδας Εμπειρογνωμόνων των Ηνωμένων Εθνών για τα Γεωγραφικά Ονόματα (United Nations Group of Experts on Geographical Names), και είναι αναρτημένο στο διαδίκτυο.

2. Η Γεωγραφική Απάτη της «Λιβυοποίησης»

Ενώ το Αιγυπτιακό Πέλαγος σταματά ορθώς εκεί που αρχίζει η Κυπριακή δικαιοδοσία, οι χάρτες που κατέθεσε η Λιβύη στον ΟΗΕ επιχειρούν να «ακουμπήσουν» τις ακτές της Ιεράπετρας. Η αποδοχή του όρου «Νότια της Κρήτης» (αντί του ονόματος του Πελάγους) από την Ελληνική Βουλή, αφήνει την περιοχή νομικά ορφανή και ευάλωτη στις διεκδικήσεις του παράνομου Τουρκο-Λιβυκού μνημονίου.

3. Η Πλάνη της Σύγκρισης με το Κυπριακό Μοντέλο

Οποιαδήποτε απόπειρα εξίσωσης της ορολογίας «Νότια της Κρήτης» με την αντίστοιχη κυπριακή είναι ανυπόστατη. Η Κυπριακή Δημοκρατία, όντας παρασάγγας μπροστά στα γεωοικονομικά, υπογράφει συμβάσεις για "Blocks εντός της Κυπριακής ΑΟΖ", όρο που εμπεριέχει το όνομα του Κράτους και εδράζεται σε πλήρως οριοθετημένες ζώνες. Η Ελλάδα, μη έχοντας ακόμη ανακηρύξει ΑΟΖ στην περιοχή, οφείλει να χρησιμοποιεί το ιστορικό και γεωγραφικό όνομα "Νότιο Κρητικό Πέλαγος" ως το ελάχιστο έρεισμα κυριαρχίας.

4. Η Κρατική Διχογνωμία ως «Αλεξικέραυνο» Υποχώρησης

Αποτελεί πρόκληση για την εθνική στρατηγική το γεγονός ότι το Υπουργείο Παιδείας εμμένει στη χρήση σχολικών χαρτών που αναγράφουν το «Λιβυκό Πέλαγος» έως τις ακτές της Κρήτης. Αυτή η επιμονή λειτουργεί ως σημειολογικό αλεξικέραυνο, προκειμένου να πέσει «στα μαλακά» η αόριστη διατύπωση «Νότια της Κρήτης» στις συμβάσεις. Η Βουλή οφείλει να σταματήσει αυτή τη χαρτογραφική παραχάραξη που ξεκινά από τα θρανία και καταλήγει στις διεθνείς συμβάσεις.

Προτάσεις - Αιτήματα:

·Τροποποίηση του όρου: Να αναγραφεί ρητά στις συμβάσεις η γεωγραφική οντότητα «Νότιο Κρητικό Πέλαγος».

·Ανακήρυξη ΑΟΖ: Η Ελλάδα οφείλει να προχωρήσει σε μονομερή ανακήρυξη της Κρητικής ΑΟΖ, όπως ρητά επιτρέπει η UNCLOS.

·Σύσταση Διακομματικής Επιτροπής Χαρτογραφικής Θωράκισης: Ζητείται η άμεση συγκρότηση επιτροπής ειδικών που θα επιβάλει την ενιαία χρήση της ιστορικά τεκμηριωμένης ονοματολογίας των ελληνικών θαλασσών σε όλα τα κρατικά έγγραφα και τις διεθνείς συμβάσεις.

Όπως θα σημείωνε και ο Ουμπέρτο Έκο, η απώλεια του ονόματος οδηγεί στην απώλεια του πράγματος. Μην επιτρέψετε τη μετατροπή του Νότιου Κρητικού Πελάγους σε μια «θάλασσα κανενός».

Με τιμή,

Χρήστος Κηπουρός

Πρώην Βουλευτής Έβρου

Μανώλης Λουτσέτης

Σμήναρχος ε.α.

Το Νότιο Κρητικό Πέλαγος δεν δέχεται κανέναν Δούρειο Ίππο

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Fri, 06 Mar 2026 16:56:00 +0000

Πηγή: https://blogs.sch.gr/antmitso

ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ

Εάν χαθεί το όνομα, η γεωγραφία παύει να είναι πατρίδα και

γίνεται απλώς κάποιο ανώνυμο οικόπεδο προς παραχώρηση.

Των Χρήστου Κηπουρού και Πασχάλη Χριστοδούλου*

Στο κείμενο του 2003, με τίτλο «Ανήθικη Γεωοικονομία», όταν όλοι έγραφαν για τον Πόλεμο στο Ιράκ, εμείς μέσω μιας σημειωτικής ανάλυσης επισημαίναμε ότι ο Τρωικός Πόλεμος υπήρξε μια «καραμπινάτη εισβολή των Αχαιών κατά της Τρωικής Γεωοικονομίας. Ο Πάρης και η Ελένη δεν ήταν παρά μυθολογικά προσχήματα.

Αντί λοιπόν για τα Τρωικά και Ιρακινά μοιρολόγια, προέκυψαν τα Ομηρολόγια. Εκεί όπου ο Όμηρος, στη ραψωδία «Ι» της Οδύσσειας, έψαλλε αποκαλυπτικούς στίχους για το τι σημαίνει Οδυσσέας. Τρία ονόματα όπου ο Λεκτικός Γεωφασισμός παίρνει σάρκα και οστά είναι: ο Οδυσσέας, οι Κασσάνδρες και οι Στεντόρειες φωνές. Με κλειδί για όλα αυτά: τον ευφημισμό.

Με βάση αυτόν, ο «πολυμήχανος» αφορούσε έναν πλιατσικολόγο. Πέραν του ξύλινου αλόγου, ο Οδυσσέας εισέβαλε στην πρώτη ιστορικά γαλακτοβιομηχανία του κόσμου, στη Μάκρη του Έβρου, όπου παραγόταν ο «Πολύφημος τυρός» (φέτα), κατακλέβοντας την πρώτη ύλη αφού πρώτα μέθυσε και τύφλωσε τον ιδιοκτήτη.

Σήμερα, η εξουσία διαπράττει διπλή ύβρη όταν λέει «θα διαψευσθούν οι Κασσάνδρες». Χρησιμοποιεί το όνομα μιας απαχθείσας γυναίκας για να φιμώσει όποιον βλέπει την εισβολή στην Τροία ή στο Νότιο Κρητικό Πέλαγος. Η Κασσάνδρα δεν ήταν καταστροφολογική· ήταν διορατική. Το ίδιο ισχύει για τη «Στεντόρεια φωνή» – το ηχείο των εισβολέων. Είναι ο πρόγονος των σημερινών «φωστήρων» της Αθήνας που επιβάλλουν την αοριστία με τη φράση «Νότια της Κρήτης», ώστε να καλύψουν τον ψίθυρο της αλήθειας και να διαγράψουν τον όρο: Νότιο Κρητικό Πέλαγος, παρόλο που από την άλλη οι ίδιοι άνθρωποι τον έχουν προωθήσει, σε πλείστα όσα διεθνή θεσμικά όργανα.

Αυτή η «αοριστία» είναι το εργαλείο των νέων Οδυσσέων, που αποδεικνύονται δεινοί θιασώτες του ευφημισμού. Όπως ο ευρωπαϊκός ευφημισμός χρησιμοποιεί τις λέξεις «αφαίρεση» και «απομάκρυνση» για τα Μάρμαρα του Παρθενώνα και τη Νίκη της Σαμοθράκης αντί για τις λέξεις αρπαγή και λεηλασία, έτσι και η σύγχρονη διπλωματία «τυφλώνει» τη γλώσσα για να προετοιμάσει τον Γεωπολιτικό Ακρωτηριασμό.

Τύχη αγαθή, το γέλιο με τον χάρτη του Ortelius (1584) από τη Library of Congress. Τα «τρία πουλάκια» που ζωγράφισε ο χαρτογράφος πάνω από τα τρία «Μ» του πελάγους, ηχούν ως το απόλυτο «τρία πουλάκια κάθονται» προς τη σημερινή αοριστία. Είναι το ίδιο γέλιο του Γελασίνου Δημοκρίτου, που από τα Άβδηρα παρήγαγε τα ευγενή προϊόντα του μυαλού και φιλοσοφούσε απέναντι στην τύφλωση της αρχαίας τότε Αθήνας. Μιας Αθήνας η οποία επειδή απέναντι στο Δημόκριτο έπασχε από πνευματική αχρωματοψία, έτσι και σήμερα αρνείται να δει τα χρώματα και τα ονόματα στα Κρητικά Πελάγη, προτιμώντας το γκρίζο της αοριστίας.

Απέναντι σε αυτόν τον λεκτικό γεωφασισμό, η μόνη απάντηση είναι η επιστροφή στην «Ελλάδα της Γεωγραφίας». Μια έννοια που ο Στράβων αντιλαμβανόταν ως φιλοσοφική και υπαρξιακή ταυτότητα του χώρου. Η «Ελλάδα της Γεωγραφίας» είναι η τελευταία μας γραμμή άμυνας. Γιατί Εάν χαθεί το όνομα, η γεωγραφία παύει να είναι πατρίδα και γίνεται απλώς κάποιο ανώνυμο οικόπεδο προς παραχώρηση.

_______________

Ο Στράβων, ο Ortelius, ο Ουμπέρτο Έκο, τα Κρητικά Πελάγη και Εγώ.

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Mon, 02 Mar 2026 12:29:00 +0000

Χρήστος Κηπουρός

ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ-ΑΦΙΕΡΩΣΗ

«Στους Ναυάρχους Χρήστο και Παναγιώτη Λυμπέρη: Για τα Πλοία και Μοναστήρια και την Άμυνα που η Κυβερνητική Αθήνα αδυνατεί διαχρονικά να δει.» Του Χρήστου Κηπουρού.

Πηγή: Library of Congress, {G7102.C7 1584 .O7}

[ΕΙΚΟΝΑ: Ο χάρτης "Creta Iovis Magni" του Abraham Ortelius (1584)]

ΣΗΜΕΙΟΛΟΓΙΚΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ: Η γεωγραφική αλήθεια που η Chevron και οι ημεδαποί "φωστήρες" αρνούνται να αποδεχθούν

Το Λιβυκό Πέλαγος είναι μόνον Αφρικανικό. Καμία σχέση με την Ευρώπη. Τόσο την Ήπειρο, όσο και την Πριγκίπισσα του μύθου!

Δύο πόλεις, με επτά και οι δυο γράμματα, που αρχίζουν μάλιστα από “ΑΜ”, είναι η ΑΜΑΣΕΙΑ και η ΑΜΒΕΡΣΑ. Οι μητέρες πόλεις των δύο πρώτων ονομάτων του τίτλου. Του πατέρα της γεωγραφίας Στράβωνα, όσο και του πατέρα της χαρτογραφίας Ortelius. Με τη γιαγιά ΑΜΑΣΕΙΑ να είναι οκτώ τουλάχιστον χιλιετίες μεγαλύτερη από την γιαγιά ΑΜΒΕΡΣΑ!

Ας μην επεκταθώ σε άλλο “ΑΜ”, που οι “φωστήρες” των Αθηνών αφαίρεσαν από την περιγραφική ονομασία του ΕΛΙΑΜΕΠ, λέγοντάς το {«Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής»} όμως το διατήρησαν στο ακρωνύμιο. Και που στο συνημμένο στο τέλος του σημερινού κειμένου σημείωμα, προτείνω τη μετονομασία του σε ΕΛΙΑΜΕΕΠ.

Να επιμείνω όμως λίγο στους Στράβωνα και Ortelius, που αν και ο Φλαμανδός Ortelius είναι 1590 χρόνια μεταγενέστερος από τον Έλληνα Πόντιο Στράβωνα, όχι μόνο έγινε φίλος του αλλά και επαναλαμβάνει στους χάρτες του τη φράση: "ut ait Strabo", δηλαδή “όπως λέει ο Στράβων”.

Και ένας φίλος αμφότερων, μικρότερος και αυτός άλλα 400 περίπου χρόνια από τον Ortelius και δύο χιλιετίες από τον Στράβωνα, ο καθηγητής της Σημειωτικής Ουμπέρτο Έκο, ξημεροβραδιάζεται στο Εθνικό Μουσείο Παρισίων, ψάχνοντας πότε τα “Γεωγραφικά” του Στράβωνα και πότε τους χάρτες του Ortelius, πριν φθάσει στην ετυμηγορία του ότι το κάθε γεωγραφικό όνομα ενέχει απόδειξη άσκησης κυριαρχίας.

Έτσι έφθασα να ασχοληθώ από κοινού με το φίλο και συναθλητή Μανώλη Λουτσέτη, με το όνομα “Νότιο Κρητικό Πέλαγος” και επόμενα με το από που ξεφύτρωσε το όνομα “Λιβυκό Πέλαγος”. Και τι διαπιστώνεται λοιπόν;

Ο Στράβων, με βάση το σύστημα ονοματοθεσιών στα Πελάγη σύμφωνα με το ανεμολόγιο και το όνομα Λίβας -ο νοτιοδυτικός άνεμος που καίει τα σπαρτά- διατήρησε το όνομα “Λιβυκό”, που είχε πιο πριν ειπωθεί από τον ιστορικό Πολύβιο. Όμως έρχεται ο Ortelius, και χαρτογραφώντας τη νήσο Κρήτη, προβαίνει σε δύο ενέργειες που πέραν της δικαίωσης του Έλληνα μέντορά του Στράβωνα, είναι καθοριστικές και ανατρεπτικές για τη συνέχεια.

Με την επικεφαλίδα του ότι η Κρήτη βρίσκεται στο μέσον του Πελάγους της {Ponto}, και την ισοδύναμη τελειωτική διευκρίνηση με τη φράση που έγραψε κάτω από το χάρτη στα 1584, το: AFRICUM LIBYCUM MARE, χαλάει τη σούπα. Γράφει δηλαδή ότι το Λιβυκό Πέλαγος είναι μόνο Αφρικανικό. Καμία σχέση με την Ευρώπη. Τόσο την Ήπειρο, όσο και την Πριγκίπισσα του μύθου! Μάλιστα με την ονομασία αυτή ειρωνεύεται ίσως και όσους μελλοντικά θελήσουν δια μέσου του ονόματος να ασκήσουν κυριαρχία ευρύτερα, ζωγραφίζοντας επάνω από καθένα από τα τρία “Μ”, της επιγραφής ένα πουλάκι, σαν να λέει προς το επινοημένο "Λιβυκό Πέλαγος" και τους επίδοξους κηδεμόνες του, κοιτάξτε “τρία πουλάκια κάθονται” αν νομίζετε ότι θα αφαιρέσετε από τη μητέρα του Δία Κρήτη, το πέλαγος της.

Στη μνήμη της σημειωτικής παιδείας του Ουμπέρτο Έκο, οφείλουμε να δούμε πίσω από τα "τρία πουλάκια" του Ortelius την προειδοποίηση προς κάθε σύγχρονο Οδυσσέα. Αν ο Πάρης και η Ελένη υπήρξαν τα μυθολογικά προσχήματα μιας Ανήθικης Γεωοικονομίας για τον έλεγχο των ροών στην Τροία, σήμερα η Chevron καλείται να επιλέξει: θα συνεχίσει να πλέει στα θολά νερά ενός ανύπαρκτου "Λιβυκού", ή θα επενδύσει σε μια Ηθική Γεωοικονομική σχέση; Η αποδοχή του ονόματος Νότιο Κρητικό Πέλαγος δεν είναι μια τυπική λεπτομέρεια· είναι η αναγνώριση της ευρωπαϊκής και ελληνικής κυριαρχίας, η μόνη που εγγυάται τη σταθερότητα απέναντι σε κάθε ενεργειακό τυχοδιωκτισμό. Φυσικά και εκείνον των Λιβυκών χαρτών.

Όπως ο Στράβων στοιχειοθέτησε την αλήθεια μέσω της “πολλῆς ὁμωνυμίας” που ένωνε τους Θράκες με τους Τρώες, έτσι και η σύγχρονη επιχειρηματική ηθική επιβάλλει το σεβασμό στη γεωγραφική ομωνυμία της Μητέρας του Δία, Κρήτης, προστατεύοντας τη συγγένεια των λαών από μια ακόμη ιστορική "ληστεία" των ονομάτων τους. Τα λόγια του Ουμπέρτο Έκο είναι ξεκάθαρα: “Τα ονόματα δεν είναι απλές ετικέτες αλλά φορείς πολιτισμικής και ιστορικής σημασίας. Η αλλαγή ή η διαγραφή τους αποτελεί προσπάθεια αλλοίωσης της συλλογικής μνήμης”.

Υ. Γ. Να θίγει κανείς ή να μη θίγει τα «κακώς κείμενα»;

Στην Ελλάδα της «γκρίζας» εξωτερικής πολιτικής, οι λέξεις χάνουν το νόημά τους. Η περίπτωση του ΕΛΙΑΜΕΠ αποτελεί το κορυφαίο παράδειγμα «λεκτικού γεωφασισμού». Από το Σεπτέμβρη του 1993, αφαίρεσαν τη λέξη «Αμυντικής» από τον τίτλο, διατηρώντας προκλητικά το «ΑΜ» στο ακρωνύμιο. Η Άμυνα, ιερή εθνική αξία, εξορίστηκε στον «σκουπιδοτενεκέ» της ιστορίας για 33 έτη. Απέναντι σε αυτή την «ύβρη», προτείνω την άμεση έκδοση Προεδρικού Διατάγματος ως προς την μετονομασία του, σε ΕΛΙΑΜΕΕΠ («Ελληνικό Ίδρυμα Αμυντικής, Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής»), από ΕΛΙΑΜΕΠ {«Ελληνικό Ίδρυμα Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής»} που είναι έως σήμερα. Αν η Πολιτική και Πανεπιστημιακή Ελλάδα του ΕΛΙΑΜΕΠ, διαθέτουν ψήγματα αξιοπρέπειας, οφείλουν να αποκαταστήσουν τη λογική συνέπεια.

(Συνημμένο σε PDF το κείμενο-σταθμός: «Ανήθικη Γεωοικονομία», στη σελίδα 35 του ηλεκτρονικού βιβλίου «Σημειώσεις Πολιτικής Γεωοικονομίας», καρπός μιας αρθρογραφικής πορείας από το 1986. Με ένα κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο, ο αναγνώστης εισέρχεται στο βιβλίο).

Διαβάστε το Βιβλίο εδώ:

http://www.metanastis.com/3H-EKDOSH-SHMEIWSEIS_%20POLITIKHS_GEWOIKONOMIAS.pdf

Μια χώρα που με τα χέρια της βγάζει τα μάτια της: η Ελλάδα

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Mon, 23 Feb 2026 06:52:00 +0000

Των Χρήστου Κηπουρού και Μανώλη Λουτσέτη

Λεζάντα: Ένας Χάρτης εκ των 47 (ΦΕΚ 112Α/2024): Η επίσημη σφραγίδα της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Ε.Ε. που ορίζει το Νότιο Κρητικό Πέλαγος. Όταν η ηγεσία αγνοεί τη δική της υπογραφή και τους ευρωπαϊκούς χάρτες, οι λέξεις γίνονται οι πρώτες γκρίζες ζώνες της εθνικής μας κυριαρχίας.

Υπότιτλος: Ανάχωμα στην «Εθνική Διολίσθηση»: Η άμεση θωράκιση του Νότιου Κρητικού Πελάγους.

Όταν στα Ελληνικά τοπωνύμια του ΟΗΕ δεν υπάρχει το όνομα «Λιβυκό Πέλαγος», για ποιο λόγο αυτό επιβιώνει στα Κρητικά παράλια;

Όλη η μεγαλόνησος Κρήτη δεν είναι μόνο το μάτι, αλλά η πιο έξυπνη ματιά της Ευρώπης στη θάλασσα της Ανατολικής Μεσογείου. Είναι επίνειο και γεωπολιτική πρωτεύουσα· κάτι που αξίζει περισσότερο και από τον τίτλο της πρωτεύουσας της Μεσογειακής διατροφής.

Πάντοτε σε αυτή τη χώρα υπήρχαν δύο Υπουργεία Εξωτερικών σε ένα, όμως τώρα το κακό παράγινε. Ναι μεν σωστά έπραξε η Ελλάδα και έστειλε στον ΟΗΕ 1700 σελίδες με τα Ελληνικά τοπωνύμια —ανάμεσα στα οποία δεν υπάρχει πουθενά το όνομα «Λιβυκό Πέλαγος»— όμως προς τι τότε το βλέπει κανείς κάθε τόσο στους χάρτες που αποτυπώνουν τα Κρητικά παράλια;

Ακόμη και στους Λιβυκούς χάρτες, όπου η θρασύτητα είναι από ετών στο κόκκινο, δείχνουν την περιβάλλουσα της Λιβυκής ΑΟΖ να φτάνει σχεδόν μέχρι τα νησιά του Λασιθίου. Με το τσιγκέλι προχωρούν οι διορθώσεις της μετονομασίας από Λιβυκό σε Νότιο Κρητικό Πέλαγος.

Ενώ όλη η Κυβέρνηση, μαζί και ο Πρωθυπουργός και η Υπουργός Παιδείας, υπέγραψαν τους 47 χάρτες με τις ονομασίες «Βόρειο Κρητικό Πέλαγος» και «Νότιο Κρητικό Πέλαγος» (κάτι που έχει δημοσιευθεί στο ΦΕΚ 112Α της 23/6/2024 και αποτελεί επίσημο έγγραφο της Ε.Ε.), δύο μέλη της πιάνονται με τη «γλωσσική γίδα» στην πλάτη.

Είναι εξόφθαλμο ότι οι «γκρίζες ζώνες» αρχίζουν πρώτα από τις λέξεις και τη γλώσσα. Ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, παραβιάζοντας το ΦΕΚ που ο ίδιος συνυπέγραψε, επιμένει στη χρήση του αόριστου όρου «Νότια της Κρήτης», αντί της κατοχυρωμένης ονομασίας. Την ίδια στιγμή, η κυρία Ζαχαράκη επιδεικνύει μια ακατανόητη εμμονή διατήρησης του ονόματος «Λιβυκό Πέλαγος» στα σχολικά βιβλία, μετατρέποντας επί της ουσίας το χαρτοφυλάκιό της σε Υπουργείο Τουρκολιβυκής Παιδείας.

Εννοείται ότι η στάση αμφότερων δεν είναι εξ αμελείας. Αν όμως είναι εκ προθέσεως —αυτό που λέμε «εθνική διολίσθηση»— τότε ιδού η Κρήτη, ιδού και η ευθύνη. Ο Πρωθυπουργός οφείλει στη Βουλή, με την καθιέρωση και κατοχύρωση του όρου «Νότιο Κρητικό Πέλαγος», να το καταστήσει γνωστό σε όλα τα Υπουργεία και το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής.

Να τελειώνει αυτό το παραμύθι. Να ξημερώσει μια άλλη Καθαρά Δευτέρα στο Νότιο Κρητικό Πέλαγος. Στις καλένδες ο όρος «Νότια της Κρήτης». Η μόνη επίσημη ονομασία σε όλα τα δημόσια και ιδιωτικά έγγραφα: Νότιο Κρητικό Πέλαγος.

Υστερόγραφο:
Μπορεί κάποια στιγμή να πουν οι Λίβυοι: «Γιατί σας πειράζουν οι χάρτες μας που δείχνουν τη Λιβυκή ΑΟΖ να φτάνει ως το Κουφονήσι (τη Δήλο της Κρήτης); Πρώτον, ως νησί η Κρήτη δεν έχει ΑΟΖ και δεύτερον —και κυριότερο— σε δικό μας Πέλαγος είμαστε, αφού εσείς οι ίδιοι το λέτε Λιβυκό!»

Σημειώσεις:

1.«Η Ιμιοποίηση της Ανατολικής Μεσογείου και η εθνική διολίσθηση του Μητσοτάκη», geopolitico.gr, 18/02/2026.

2.«Το όνομα “Νότιο Κρητικό Πέλαγος” είναι η ψυχή μας», geopolitico.gr, 20/02/2026.

3.« Υπουργείο Τουρκολιβυκής Παιδείας», υπό δημοσίευση, επίσης στο geopolitico.gr,

Διδυμότειχο – Χανιά, 22 Φεβρουαρίου 2026,

Υπουργείο Τουρκολιβυκής Παιδείας {*}

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Mon, 23 Feb 2026 06:47:00 +0000

“Χρήστος Κηπουρός: Η ιστορία δεν σβήνεται με ακαδημαϊκές σβήστρες”

Δεν πρόκειται να ξεχαστεί η ανεκδιήγητη εκείνη λέξη «συνωστισμός», την οποία χρησιμοποίησε η ακαδημαϊκός κυρία Ρεπούση για να χαρακτηρίσει την καταστροφή της Σμύρνης. Ένας όρος που είχε μπει και στα σχολικά βιβλία του Δημοτικού και μέχρι να αποσυρθεί, σείσθηκε το πανελλήνιο.

Οι μόνοι που είχαν διαφορετική γνώμη ήταν κάποιοι εκ του ιδίου φυράματος ακαδημαϊκοί, θιασώτες των Αδελφών Μουσουλμάνων, με τους οποίους συμμετείχαν σε διαδηλώσεις στο Κάιρο. Τις ώρες που έτριζαν τα κόκαλα της Αγίας Αικατερίνης στο Σινά για τη «βοή των πλησιαζόντων γεγονότων» —τη μεθοδευμένη απόπειρα υπεξαίρεσης της Μονής Σινά από τους διαδόχους τους— διαπιστωνόταν μια πλήρης σύμπνοια μεταξύ των νυν και των πρώην εκεί.

Ακολούθησε κι άλλος συνωστισμός ή μάλλον πιο σωστά διαγκωνισμός, αυτή τη φορά ονομάτων θαλασσών: του Νοτίου Κρητικού Πελάγους και του Λιβυκού. Κάτι που επί δέκα και πλέον χρόνια οι αρμόδιοι ακαδημαϊκοί του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής, στο Υπουργείο της λεγόμενης Εθνικής Παιδείας, υπό την υψηλή εποπτεία των προϊσταμένων τους —πότε Αριστερών και πότε Δεξιών Υπουργών, με μια λέξη Αριστεροδεξιών— τους είδαμε να κινούνται στη λογική του γνωστού τραγουδιού, σε μια νέα εκτέλεση: «Μα θαρρώ πως θα τα μπλέξω, απ΄ το Νότιο Κρητικό Πέλαγος και το Λιβυκό, ποιο να διαλέξω. Το Κρητικό το αγαπώ, μα μ' αρέσει και το Λιβυκό».

Οπότε παραμένει στους χάρτες των σχολικών βιβλίων, με τίτλο «Τα Ελληνικά Πελάγη», φαρδιά πλατιά η φράση «Λιβυκό Πέλαγος», γραμμένη στην παραλία της Νότιας Κρήτης. Εκεί ακριβώς που οι πρόσφατοι Λιβυκοί χάρτες εμφανίζουν την περιβάλλουσα γραμμή της Λιβυκής ΑΟΖ: Ένας κοινός τόπος όπου “τα μεγάλα πνεύματα συναντώνται”. Και μια ονομασία κερδισμένη απέναντι στον «διαγκωνισμό» των δύο ονομάτων, για το ποιο θα καταφέρει να επικρατήσει.

Δεν χρειάζεται να πάω και σε άλλα μαργαριτάρια των ακαδημαϊκών αυτών διαμαντιών, όπως για παράδειγμα ότι ο χορός του Ζαλόγγου είναι «μύθος». Όταν αποκαλείς «μύθο» την παγκόσμια μοναδικότητα της αυτοθυσίας των γυναικών του Σουλίου, είναι επόμενο να θεωρείς «δευτερεύον» και το όνομα των θαλασσών μας. Όμως, η ιστορία δεν σβήνεται με ακαδημαϊκές σβήστρες.

Απλά, αν ισχύει αυτό που είπε ο Αντισθένης, ότι «Ἀρχὴ παιδεύσεως ἡ τῶν ὀνομάτων ἐπίσκεψις» (δηλαδή η αρχή της παιδείας είναι η εξέταση των ονομάτων), τότε οι αρμόδιοι της Ελληνικής Παιδείας όχι μόνο στερούνται σοφίας, αλλά αποδεικνύουν πως δεν διαθέτουν την παραμικρή παιδεία. Διότι αν δεν «επισκεφθούν» σωστά το όνομα Νότιο Κρητικό Πέλαγος, πώς περιμένουν να διδάξουν στα παιδιά μας την αλήθεια και την ιστορική συνέχεια;

Ευτυχώς που υπάρχει η λαϊκή σοφία η οποία καλύπτει το κενό, μια και είναι πολύ πιο σοφή, τόσο από την πολιτική Ελλάδα όσο και από την πανεπιστημιακή.

Τελικά, προτείνω την παραίτηση της Υπουργού Παιδείας, εάν μέσα στην επόμενη εβδομάδα δεν αποκαταστήσει την ηθική και την ιστορία, αντικαθιστώντας στα σχολικά βιβλία, το Λιβυκό με το Νότιο Κρητικό Πέλαγος.

Με το τσιγκέλι βγαίνουν οι διορθώσεις της μετονομασίας από Λιβυκό σε Νότιο Κρητικό Πέλαγος. Και ενώ όλη η Κυβέρνηση, μαζί και ο Πρωθυπουργός και η Υπουργός Παιδείας υπέγραψαν τους 47 χάρτες, με τις ονομασίες: “Βόρειο Κρητικό Πέλαγος” και “Νότιο Κρητικό Πέλαγος”, και δημοσίευση στο ΦΕΚ 112Α της 23/6/2024, δυο μέλη της πιάνονται με τη γλωσσική γίδα στην πλάτη. Ο μεν Πρωθυπουργός με τη φράση: “Νότια της Κρήτης”, αντί του όρου “Νότιο Κρητικό Πέλαγος”, η δε κυρία Ζαχαράκη με την εμμονή της διατήρησης του ονόματος “Λιβυκό Πέλαγος”, στα σχολικά βιβλία.

Εννοείται ότι η στάση αμφότερων δεν είναι εξ αμελείας. Αν όμως είναι εκ προθέσεως που την έχω αποκαλέσει “εθνική διολίσθηση”{1}, τότε ιδού η Κρήτη, ιδού και… Ο πρωθυπουργός στη Βουλή {2}, με την καθιέρωση και κατοχύρωση του όρου “Νότιο Κρητικό Πέλαγος”, να το καταστήσει γνωστό σε όλα τα Υπουργεία και φυσικά στα εξ αυτών εποπτευόμενα νομικά πρόσωπα, όπως το Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής... Να τελειώνει αυτό το παραμύθι. Να ξημερώσει μια άλλη Καθαρά Δευτέρα στο Νότιο Κρητικό Πέλαγος. Με πλείστα όμως όσα άλλα υπολείπονται στην υπόλοιπη Ελλάδα.

__________________

Σημειώσεις

* Δείτε σε αρχεία PDF:

1. “Η Ιμιοποίηση της Ανατολικής Μεσογείου και η εθνική διολίσθηση του Μητσοτάκη”,

2. “Το όνομα “Νότιο Κρητικό Πέλαγος” είναι η ψυχή μας”,

Αμφότερα αναρτημένα στο geopolitico.gr, στις 18 & 20 Φεβρουαρίου 2026 αντίστοιχα.

Ευχαριστίες στο φίλο και συναθλητή Μανώλη Λουτσέτη, για την καθοριστική του συμβολή,

Διδυμότειχο. 21 Φεβρουαρίου 2026,

Στο δρόμο για την ύπαιθρο της ηθικής και της αλήθειας

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Wed, 18 Feb 2026 15:33:00 +0000

Χρήστος Κηπουρός

Αν έπρεπε να γίνουν ψεκασμοί στα τρακτέρ των αγροτών που κατέβηκαν στην Αθήνα, πρέπει να γίνονται δυο φορές στα υπουργικά αυτοκίνητα που επιστρέφουν στην πρωτεύουσα από την ύπαιθρο. Μια φορά για την “ευλογιά των αιγοπροβάτων” και άλλη μια για την “ψυχική ευλογιά”..

Στην πατρίδα αυτή του βοσκού και αγρότη, του ποιητή και σοφού Ησιόδου, βρίσκεται η μια άκρη του ιστορικού νήματος. Στο παρόν κείμενο σκιαγραφώ την άλλη άκρη. Δηλαδή το δέον γενέσθαι· το σχέδιο για τη συνέχεια και την προοπτική του αγροτικού όσο και του περιφερειακού ζητήματος.

Η θέση μας, να δανειστεί η Κυβέρνηση για τους αγρότες και όχι για τον Ζελένσκι, είχε βρει τοίχο. Το στραβό δε αυτό κλήμα, το 'φαγε κι η Mercosur.

Μπορεί σήμερα ένα όραμα αγροτικών και κτηνοτροφικών παραδείσων στην ελλαδική ύπαιθρο να φαντάζει άπιαστο όνειρο, όμως ακόμη και χωρίς εγκεκριμένες ποσοστώσεις, υπάρχουν βάσιμες πλέον πιθανότητες μιας καθ' οδόν νομιμοποίησης. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για πλείστα όσα βιολογικά προϊόντα που ευδοκιμούν σε αυτή την τόσο εύφορη γη, στο ελλαδικό γεωγραφικό και ιστορικό σώμα. Εκεί όπου μόνο ο πολλαπλασιασμός των ονομασιών προέλευσης μπορεί να ανταποκριθεί στην ποικιλία, όσο και στην ανώτερη γεύση των παραγόμενων προϊόντων μας.

Και πόσο ακόμη περισσότερο, όταν τυχαίνει να υπάρχουν τέτοιοι τόποι. Ενδεικτικά είναι τα δύο παραδείγματα: η πρωτεύουσα της Μεσογειακής διατροφής, η Κρήτη, και ο πολλαπλά «πλησιέστερος συγγενής» της χαμένης Πόλης και της Πολίτικης Κουζίνας: ο Έβρος.

Ζητούμενο είναι η επανασύνδεση του αγροτικού κινήματος με την ιστορία, μέσα από μια δημιουργική επιστροφή σε αυτήν. Η αγροσοφία μαζί με την υπαιθροφιλία μπορούν να εμπλουτίσουν διανοητικά, ηθικά και πολιτικά τον αγροτικό αγώνα απέναντι στον «Αθηναϊσμό». Μακάρι αυτός να ήταν απλός τοπικισμός· όμως η ιστορία έδειξε ότι πρόκειται για έναν επεξεργασμένο γεω-φασισμό.

Το μεγάλο έγκλημα της Αθήνας είναι που μας «έκλεψε» τον κόσμο και έχουμε μείνει «τρεις κι ο κούκος» σε μια χώρα χωρίς χωριά. Ένα νέο αγροτικό και περιφερειακό κίνημα οφείλει να ξανακάνει τους λογαριασμούς του με την ιστορία. Οι νέες «πόρτες του Πολυτεχνείου» βρίσκονται πλέον στην περιφέρεια. Αν υπάρχει ένα νέο τρίπτυχο, αυτό είναι το: «Αθηναϊκό, αγροτικό, περιφερειακό».

Η αγροτική και η περιφερειακή Ελλάδα μας εμπνέουν· σε αυτές βρίσκονται οι νέες μούσες μας. Μόνο που δεν είναι οι εννέα του Ησιόδου (με τη Μνημοσύνη δέκα), αλλά δύο παραπάνω — ίσως γιατί το «12» μας είναι, για πολλούς λόγους, ιδιαίτερα προσφιλές. Τόσες είναι οι Περιφέρειες που έχω προτείνει, τόσες και οι νέες πόλεις στο συνημμένο PDF.

Θυμίζω το όνομα της πρώτης: είναι η νέα πόλη Ρωμανία στα παράλια της Θράκης. Το ίδιο και η τελευταία — η δωδέκατη. Με όνομα υποκοριστικό και επώνυμο περιφραστικό, σαν μια όμορφη γυναίκα: η Βήτα Δωδεκαμίλια {*}. Μια νέα παραλιακή πόλη στο Νότιο Κρητικό Πέλαγος και ταυτόχρονα το ευρωπαϊκό επίνειο και η νέα γεωπολιτική και γεωοικονομική πρωτεύουσα στην Ανατολική Μεσόγειο. Μικρή αλλά θαυματουργή.

Θυμίζω επίσης ότι, πέραν της Μνημοσύνης, υπάρχει κάτι ευρύτερο που την εμπεριέχει: η Ρωμιοσύνη. Περγαμηνές αυτών, άλλωστε, είναι τα Κιλελέρ. Μόνο που αν ζούσαν οι πρωταγωνιστές σήμερα, θα μιλούσαν για τη δημιουργική επιστροφή στη σοφία του Ησιόδου.

Η Άσκρη, λοιπόν, δείχνει το δρόμο για την ύπαιθρο της Ηθικής και της Αλήθειας. Δεν τον έδειξαν ούτε τα «Πράσινα Φανάρια», ούτε η Νίκαια — εξ ων και τα «οίκαδε» που επήλθαν. Καλός και άγιος ο αγώνας για μείωση του κόστους παραγωγής και τον διπλασιασμό των αγροτικών συντάξεων, όμως χωρίς το «Αθηναϊκό πρόβλημα» πρώτο στην ατζέντα, τα όποια οφέλη θα συνεχίσουν να έχουν αρνητικό πρόσημο. Αψευδής μάρτυρας, η επί σαράντα χρόνια «φουρνάρισσα» ιστορία.

___________________
{*} Γρίφος για δυνατούς λύτες.

Εδώ μπορείτε να δείτε σε αρχείο PDF την εργασία του συγγραφέα με τίτλο: «Το σχέδιο των 12 νέων πόλεων απέναντι στην ερήμωση της χώρας».

Ναι στη CHEVRON αλλά η απάλειψη του ονόματος “Πέλαγος” αφαιρεί από την Ελλάδα ένα ισχυρό νομικό όπλο.

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Wed, 18 Feb 2026 15:25:00 +0000

Χρήστος Κηπουρός

Ναι στη CHEVRON αλλά η απάλειψη του ονόματος “Πέλαγος”

αφαιρεί από την Ελλάδα ένα ισχυρό νομικό όπλο.

Πηγή: Επίσημος χάρτης της Κρήτης , Υπουργείου Εθνικής Άμυνας

Η Ιμιοποίηση της Ανατολικής Μεσογείου

και η εθνική διολίσθηση του Μητσοτάκη

«Η προχθεσινή υπογραφή της σύμβασης με τη Chevron αποτέλεσε το αποκορύφωμα μιας επικίνδυνης εθνικής διολίσθησης. Ο Πρωθυπουργός εξαφάνισε από το δημόσιο λόγο το όνομα ( γεωγραφικό χαρακτηρισμό ) "Νότιο Κρητικό Πέλαγος".

Παρά το γεγονός ότι οι επίσημοι χάρτες της Κρήτης από την Υδρογραφική Υπηρεσία του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, αλλά και η επιστολή της Κυβέρνησης το 2023 που κατατέθηκαν στον ΟΗΕ (United Nations) τα Ελληνικά Γεωγραφικά Τοπωνύμια, κατοχυρώνουν τις ονομασίες ( γεωγραφικούς χαρακτηρισμούς) , < Βόρειο Κρητικό Πέλαγος> και <Νότιο Κρητικό Πέλαγος>, ο κύριος Μητσοτάκης επέλεξε το αόριστο και "γκρίζο" "Νότια της Κρήτης", μεταφέροντας τη νοσηρή κληρονομιά των Ιμίων στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ως ένας Βουλευτής που το 1996, τιμώντας τη συνείδησή μου και την εθνική ευθύνη, αρνήθηκα να δώσω ψήφο εμπιστοσύνης στον Κώστα Σημίτη και στη λογική της υποχώρησης των Ιμίων, οφείλω σήμερα να προειδοποιήσω: Πρόκειται για το Θουκυδίδειο "παραπλήστα έσεσθαι". Ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται ως προαναγγελία παραχώρησης κυριαρχίας.

Απέναντι στην νομική αρχή του Αστικού Κώδικα "τα υπερκείμενα τοις υποκειμένοις", η κυβέρνηση αποκόπτει λεκτικά το πέλαγος από το ιστορικό του υποκείμενο, την Κρήτη, προσφέροντας "λευκή επιταγή" στις διεκδικήσεις των λιβυκών χαρτών.

Ως απάντηση στην υποχώρηση αυτή, προτείνω:

1.Την άμεση αναθεώρηση των συμβάσεων με τη Chevron, ώστε να αναγράφεται ρητά ο όρος "Νότιο Κρητικό Πέλαγος".

2.Την ίδρυση της πόλης "Β' Δωδεκαμίλια" στη Νότια Κρήτη {1}. Το "Β", παραμένει γρίφος για δυνατούς λύτες και δεν χρειάζεται επί του παρόντος να ειπωθεί κάτι. Αφού όμως η ίδια η Πολιτεία αδυνατεί να αντιληφθεί, η πόλη αυτή θα αποτελέσει το μόνιμο ανάχωμα απέναντι στην απεμπόληση του δικαιώματος των 12 μιλίων.

Όταν οι λέξεις χάνουν το νόημά τους και οι χάρτες την ταυτότητά τους, η κυριαρχία τίθεται σε δημοπρασία. Δεν θα επιτρέψουμε το "γκριζάρισμα" της Κρήτης και του πελάγους της.»

Υ.Γ.: Η επιμονή στον όρο "South of Crete" αντί του "South Cretan Sea" δεν είναι μια αθώα γεωγραφική περιγραφή. Στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας, η ονοματοδοσία ενός Πελάγους ενισχύει τον χαρακτήρα του ως "ημίκλειστη θάλασσα" (άρθρο 122 της UNCLOS), γεγονός που επιβάλλει τη συνεργασία των παράκτιων κρατών βάσει της αρχής της μέσης γραμμής και όχι των αυθαίρετων λιβυκών χαρτών. Η απάλειψη του ονόματος "Πέλαγος" αφαιρεί από την Ελλάδα ένα ισχυρό νομικό όπλο.

{1} Χρ. Κηπουρός, Στο δρόμο για την ύπαιθρο της ηθικής και της αλήθειας.

Σ. Σ. Ευχαριστίες στο φίλο και συναθλητή Μανώλη Λουτσέτη.

Δείτε σε PDF την επιστολή του συγγραφέα προς τους πολίτες της Κρήτης.

Διδυμότειχο 18 Φεβρουαρίου 2026,

Ελλάδα και Τουρκία συμπράττουν στην πολιτισμική γενοκτονία των Πομάκων.

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Fri, 13 Feb 2026 08:35:00 +0000

Χρήστος Κηπουρός Πασχάλης Χριστοδούλου

Μια Απάντηση, με αφορμή τη συνάντηση Ελλάδας και Τουρκίας στην Άγκυρα, και με εμάς

να σεμνυνόμαστε, όταν άσχετοι διεθνολόγοι μας αποκαλούν πατριώτες του πληκτρολογίου.

Όταν μια χώρα δεν έχει δική της εθνική στρατηγική, αργά ή γρήγορα, καταλήγει να δανεισθεί από μια άλλη που έχει.

Η συνθήκη ειρήνης της Λοζάνης στο άρθρο 45 κάνει λόγο για μουσουλμανικές μειονότητες στην Ελλάδα {βλέπε Υ. Γ.}.

Αν και το γνωρίζουν στην Τουρκία, όπως επίσης στην εδώ μειονότητα των Τουρκικής καταγωγής, Ελλήνων Πολιτών της Θράκης, το αποσιωπούν.

Το ίδιο όμως κάνουν και οι Έλληνες Πρωθυπουργοί, κατά τις απαντήσεις που δίνουν περί της Τουρκικής μειονότητας που θέτουν οι Τούρκοι Πρόεδροι. Επαναλαμβάνουν τα στερεότυπα ότι η Συμφωνία της Λοζάνης προβλέπει θρησκευτική μειονότητα και όχι εθνική. Δηλαδή: “Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε”. Και αντί του πληθυντικού, ο ενικός. Αντί μειονοτήτων, μειονότητα!

Μόνο που η Ελληνική λεκτική αποσιώπηση των Πομάκων, στην απάντηση ως προς την Τουρκική μειονότητα που έθεσε και πάλι προχθές ο Τούρκος Πρόεδρος, δεν είναι μόνο ελλιπής.

Γνωστή ούσα ως πολιτισμική διαγραφή, όχι μόνο είναι παραβίαση της Συνθήκης της Λοζάνης, είναι και ένα είδος πολιτισμικής γενοκτονίας.

Και συμπράττουν ως προς αυτή, αμφότερες οι χώρες, μετά των Τουρκικής καταγωγής Ελλήνων Πολιτών της Θράκης. Και ίσως κάποιων Πομάκων που έχουν επιλέξει την Πολιτισμική αυτοκτονία.

Θα ήταν παράλειψη τέλος αν δεν λέγαμε έστω κάτι, για την όλη συνάντηση της Άγκυρας:

Αυτά που κάνει η Τουρκία, θυμίζουν αυτοκρατορία, όσα δε κάνει η Ελλάδα είναι σαν να στέλνει το, εν πολλοίς ανεπαρκές, αν όχι ανύπαρκτο εθνικό μας σχέδιο, στο γνωστό μακρινό ταξίδι, αν όχι σε αυτοκτονία.

Για το Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο έχουμε μιλήσει πολλές φορές. Γι αυτό είπαμε σήμερα να πούμε κάτι για την ιδιαίτερη πατρίδα μας, τη Θράκη. Που άλλωστε δεν έχει ειπωθεί.

Ας μας επιτραπεί μόνο να θυμίσουμε δυο δικές μας θέσεις, παλαιόθεν:

Οι Πομάκοι δεν είναι ούτε Έλληνες ούτε Βούλγαροι ούτε Τούρκοι. Είναι Πομάκοι.

Ότι είναι άξια θαυμασμού η πολιτισμική παρουσία του αυτόχθονος αυτού Θρακικού φύλλου σε βραχογραφίες στο Γονικό Έβρου, όπως κυριαρχούν τα πουλιά μαζί με το Χριστιανικό Σταυρό.

Υστερόγραφο

Η Συνθήκη ειρήνης Λοζάνης της 24ης Ιουλίου 1923 και συγκεκριμένα στο ακροτελεύτιο άρθρο 45, του τμήματος Ε, περί προστασίας των μειονοτήτων αναφέρει:

Τα αναγνωρισθέντα δια των διατάξεων του παρόντος τμήματος δικαιώματα εις τας εν Τουρκία μη μουσουλμανικάς μειονότητας, αναγνωρίζονται επίσης υπό της Ελλάδος εις τας εν τω εδάφει αυτής ευρισκομένας μουσουλμανικάς μειονότητας.

Η μη χορήγηση πολιτικού ασύλου στον Πόντιο Γιαϊλαλί, δεν είναι άσχετη με τη συνάντηση Μητσοτάκη Ερντογάν

noreply@blogger.com (Πασχάλης Χριστοδούλου) — Wed, 11 Feb 2026 19:37:00 +0000

Χρήστος Κηπουρός Πασχάλης Χριστοδούλου

Η μη χορήγηση πολιτικού ασύλου στον Πόντιο Γιαϊλαλί, δεν είναι άσχετη με τη συνάντηση Μητσοτάκη Ερντογάν

“Θέλουμε με την ευκαιρία αυτή, να υποβάλλουμε και ένα ερώτημα στους “τεμέτερον”:

Εάν επιμένουν για τον Πλεύρη, τότε ας πουν αλεύρι. Γιατί κάποιος άλλος τους γυρεύει.”

Αυτά που κάνει η Τουρκία, θυμίζουν αυτοκρατορία.

Όσα δε κάνει η Ελλάδα, σαν να πάει σε αυτοκτονία.