yoyo's investing way

46. การปรับกลยุทธ์การลงทุนครั้งใหญ่

noreply@blogger.com (yoyo) — Thu, 15 Apr 2021 08:04:00 +0000

ตั้งแต่เริ่มต้นลงทุนครั้งแรกช่วงปลายปี 2545 ผมลงทุนในตลาดหุ้นไทยเป็นหลัก เงินเกือบทั้งหมดที่ผมได้มาไม่ว่าจะจากเงินเก็บตั้งแต่ก่อนมาลงทุน เงินปันผลที่ได้มาเพิ่ม รายได้ที่ได้รับเพิ่มมาระหว่างทาง ผมนำกลับเข้าไปลงทุนในตลาดหุ้นทั้งหมด (เหลือเงินสดไว้เล็กน้อยสำหรับใช้จ่ายในชีวิตประจำวัน)

ช่วงนั้นเป็นช่วงที่ผลตอบแทนของผมโตเร็วมากๆ ด้วยสาเหตุหลักๆ 2 ประการ คือ ตลาดหุ้นไทยมีราคาไม่แพง และธุรกิจในประเทศเติบโตดีมาก

ผมลงทุนด้วยแนวทาง vi มาตั้งแต่เริ่มลงทุนครั้งแรก และมันก็ใช้ได้ดีมาโดยตลอด

ผ่านไปประมาณ 8-10 ปี ผมเริ่มแบ่งเงินไปลงทุนในต่างประเทศประมาณครึ่งนึงของ port เพราะรู้สึกว่าหาหุ้นไทยดีๆ ราคาถูกไม่ค่อยได้เท่าไหร่

ผลที่ได้คือผมไปเจ็บตัวกับหุ้นจีนตัวหนึ่ง ทำความเสียหายให้ port ไปประมาณ 25% ผมก็เลยนำเงินลงทุนในต่างประเทศกลับมาไทย

ความรู้ผมเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทำให้ตัวเลือกในการลงทุนนั้นกว้างขึ้น ลึกขึ้น จนทำให้เจอหุ้นไทยที่คุณภาพดีและมีราคาถูกได้ง่ายขึ้น ผลตอบแทนกลับมาดีติดต่ออย่างต่อเนื่องอีกครั้ง

หลายปีผ่านไป ผมเริ่มกลับมาเจอปัญหาเดิม คือหาหุ้นไทยดีๆ ราคาถูกไม่ได้ ผมก็เลยกลับไปลงทุนในต่างประเทศอีกรอบ

ครั้งนี้กลยุทธ์การลงทุนในต่างประเทศของผมนั้นต่างไปจากครั้งแรกพอสมควร 

ครั้งแรกผมไปลงทุนต่างประเทศด้วยกลยุทธ์แบบเดียวกับหุ้นไทย ก็คือเจาะหุ้นรายตัว ขนาดที่ยังไม่ใหญ่มาก โดยหวังว่าเราจะไปเจอ Hidden gem ที่ยังไม่มีใครสนใจ

แต่กลยุทธ์แบบนั้นมันมีจุดอ่อนอยู่อย่างหนึ่งที่ใช้กับตลาดไทยได้ แต่ไม่ค่อยสำเร็จในต่างประเทศ เพราะว่าหุ้นขนาดกลางหรือเล็กในต่างประเทศนั้น มันหาข้อมูลได้ยาก เราไม่มีโอกาสได้สัมผัสกับสินค้าจริงๆ เท่าไหร่ เพราะฉะนั้นการลงทุนของผมในช่วงนั้นจึงเต็มไปด้วยการมโนเองซะเยอะ สุดท้ายก็ทำให้เราไม่ได้เข้าใจในตัวธุรกิจลึกๆ เท่ากับนักลงทุน vi ในต่างประเทศ สุดท้ายแล้วก็เลยไปไม่ค่อยจะรอด

การออกไปลงทุนต่างประเทศครั้งที่ 2 ของผม เลยต้องเปลี่ยนกลุยทธ์ใหม่ โดยเป็นการลงทุนในหุ้นขนาดใหญ่ ที่เราได้สัมผัสกับสินค้าของบริษัทที่เราไปซื้อจริงๆ ซึ่งทำให้เราสามารถติดตามพื้นฐานของธุรกิจได้ง่ายขึ้น มีความเข้าใจตัวบริษัทมากขึ้น และใช้วิธีการกระจายความเสี่ยงมากขึ้น

หุ้นที่ลงทุนในครั้งนี้เลยเต็มไปด้วยหุ้นเทคโยโนลีซะเยอะ (เพราะได้ใช้บริการเค้าเป็นประจำ) เช่น aapl fb msft tencent alibaba ฯลฯ ผลตอบแทนที่ได้จากการลงทุนต่างประเทศครั้งนี้เลยดีมาก อย่างที่หลายๆคนรู้ว่าหุ้น Big tech ของอเมริกาและจีนนั้นโตดีเหลือเกินในช่วงหลายปีที่ผ่านมา (เสียดายที่ไม่ได้ซื้อ tesla มาลอง ไม่งั้นคงกำไรกว่านี้เยอะ)

หุ้นทั่วโลกเติบโตดีมาก อาจจะด้วยการที่ประเทศต่างๆ อัดฉีดเงินเข้ามาในระบบเพื่อพยุงเศรษฐกิจที่ย่ำแย่ pe ของตลาดหุ้นทั่วโลกเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนผมเริ่มรู้สึกว่า ตลาดหุ้นต่างประเทศทั้งหุ้น tech หรือ non-tech ไม่ได้ถูกอีกต่อไป (หุ้นไทยไม่ต้องพูดถึงนะครับ มันไม่ค่อยมีอนาคตมาพักใหญ่ๆแล้ว แถมยังแพงด้วย)

หุ้นไทยก็ไม่มีให้เล่น หุ้นต่างประเทศก็ลดความน่าสนใจลงไปเยอะ (ผมว่าบางกลุ่มยังโตได้นะครับ แต่ upside ก็น่าดึงดูดน้อยลงเรื่อยๆ) 

ผมเริ่มอยากจะขายหุ้นบางส่วนมาเป็นเงินสดเก็บไว้ แต่เงินสดมันก็ท่วมโลก โดยเฉพาะอเมริกาที่ก็พิมพ์เงินเก่งซะเหลือเกิน การที่เราจะถือเงินสดที่มีแนวโน้มจะอ่อนค่าลงเรื่อยๆ ตามปริมาณเงินที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ก็เสี่ยงอีก แล้วเราจะหนีไปที่ไหนต่อดีละ 

ระหว่างที่กำลังหาทางออกไม่เจอว่าจะหนีไปไหนต่อดี ผมก็ได้ไปฟังคลิป คลิปหนึ่งที่เปิดโลกของผมมาก 

เป็นคลิปที่พูดถึง defi ซึ่งวันนั้นมันคืออะไรผมก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่หัวข้อมันน่าสนใจดีก็เลยกดเข้าไปดู
https://www.youtube.com/watch?v=OJ-1jps-OZA&t=92s

ทำให้ผมมารู้จักว่า Blockchain มันมีอะไรมากกว่าแค่ Bitcoin เยอะเลย และมันเริ่มมี product ที่สร้าง productivity ได้จริงๆ แม้ว่าจะอยู่ในช่วงเริ่มต้น

ยิ่งผมศึกษาเรื่อง Blockchain เพิ่มมากเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งเชื่อว่า Blockchain นั้นจะเป็นสิ่งที่จะมาเปลี่ยนแปลงโลกในยุคถัดไป หลังจากที่โลกเราเปลี่ยนแปลงไปมากในยุค Internet และยุค Mobile Internet

ครั้งนี้ผมเลยปรับกลยุทธ์การลงทุนครั้งใหญ่ของผมอีกครั้ง โดยเน้นกระจายเงินลงทุนไปในสินทรัพย์ที่หลากหลายขึ้นโดยเงินส่วนหนึ่งก็แบ่งมาลงทุนใน Blockchain ด้วย

ในขณะที่หุ้นที่เคยถืออยู่นั้นก็แตกกระจายมากขึ้นไปอีก จากที่เคยถือหุ้น Big tech america และจีนเป็นส่วนใหญ่ ก็ขายออกและกระจายไปลงทุน etf ประมาณ 10 กอง ซึ่งแบ่งเป็น theme หลักๆ ได้ดังนี้

etf ที่เป็น us - Big tech, Hi-dividend, small cap, material, consumer stable, real estate

etf ที่เป็น developed market และ emerging market

โดยไม่ได้หวังผลตอบแทนระดับที่สูง แต่จุดประสงค์หลักคือเพื่อ Hedge ค่าเงินทั่วโลกที่มีแนวโน้มจะอ่อนค่าลงจากการเร่งพิมพ์เงินมาแบกรับเศรษฐกิจที่ย่ำแย่

จริงๆ แล้วการปรับ port ครั้งใหญ่นี้ส่วนหนึ่งผมได้ไอเดียมาจาก Bill gate ที่ขายหุ้นใน port ออกมาเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะหุ้น big tech กับอีกคนนึงก็คือ Ray dalio ที่บอกว่า เวลานี้ไม่ใช่เวลาที่จะลงทุนใน Bond และไม่ใช่เวลาที่จะถือ us currency เพราะความเสี่ยงของการที่ค่าเงินจะอ่อนลงในอนาคตนั้นมีสูงมาก 

ซึ่งผมฟังแนวคิดแล้วก็รู้สึกว่าเห็นด้วยผมเลยเลือกที่จะปรับกลยุทธ์ใหม่ โดยมี Theme หลักเพื่อป้องกันความเสี่ยงจากค่าเงิน

ผมได้เขียนเพจใหม่ขึ้นมาเพจหนึ่งชื่อว่า Blockchain vi ไปติดตามกันได้
https://www.blockdit.com/blockchainvi

แต่อย่างที่รู้ๆ กันว่าผมเขียนไม่ค่อยจะต่อเนื่องเท่าไหร่นัก ก็อย่าเพิ่งคาดหวังกันมากนะครับ

อีกเรื่องที่อยากฝากไว้คือ การลงทุนใน Blockchain นั้น มีความเสี่ยงสูงมากๆๆๆๆๆๆ โดยเฉพาะความเสี่ยงจากการ Hack หรือความเสี่ยงจากการที่เราผิดพลาดด้วยตัวเองทำให้เงินศูนย์หายไป (ถ้าไปอยู่ใน community ของ blockchain จะได้ยินเรื่อง Hack เรื่องเงินหายอยู่เกือบทุกวัน) 

รวมถึงความเสี่ยงจากการที่ราคาของสินทรัพย์ crypto นั้นผันผวนสูงมากๆ ผมเชื่อว่าในระยะเริ่มต้นนี้ จะมีเหรียญที่เกิดใหม่จำนวนมาก และก็มีเหรียญที่ตายไปจำนวนมาก ถ้าเราเลือกผู้ชนะได้ถูก ผลตอบแทนก็อาจจะสูงมาก แต่ถ้าเลือกผิด ก็อาจจะเสียเงินลงทุนไปเกือบทั้งหมดได้เลย

ผมจึงไม่แนะนำให้แบ่งเงินไปลงทุนใน Blockchain มากเกินไป โดยเฉพาะถ้าเรายังไม่เข้าใจความเสี่ยงเหล่านี้ดีพอที่จะหาทางปิดความเสี่ยงให้ได้มากที่สุด

ผมยังเชื่อว่าการลงทุนในความรู้ คือการลงทุนที่ดีที่สุด เพียงแค่เราเปิดใจ เปิดหู เปิดตา ศึกษาให้มาก ฟังให้มาก ทดลองปฎิบัติ กลับมาศึกษาใหม่ เราจะเจอทางออกเสมอ

45. Tencent บริษัทเกมที่ใหญ่ที่สุดในโลก

noreply@blogger.com (yoyo) — Tue, 28 Nov 2017 09:42:00 +0000

ช่วงนี้น่าจะเห็นข่าวของ tencent กันบ่อยนะครับ เพราะล่าสุด Market cap ของ tencent เพิ่งจะแซง Facebook ไป ขึ้นไปเป็นบริษัทที่มีขนาด เกิน 5 แสนล้านเหรียญไปอีกราย

คนส่วนใหญ่อาจจะรู้จัก tencent ในฐานะเจ้าของ wechat app ที่น่าจะมีผู้ใช้มากที่สุดในจีน (เกือบๆ พันล้านคน) แต่น้อยคนนักจะรู้ว่าจริงๆแล้ว tencent นั้นมีรายได้หลักมาจากเกม และเป็นบริษัทเกมที่ใหญ่ที่สุดในโลกมาได้ซักพักแล้ว

ผมเพิ่งได้มีโอกาสมาดูหุ้น tencent ประมาณเดือนกว่าๆนี้เอง เมื่อประมาณ 5-6 เดือนก่อน ผมเห็นเพื่อนหลายคนใน fb พูดถึงเกม rov ผมเองในฐานะที่เป็นเด็กติดเกมมาก่อน เห็นแล้วก็สนใจตามเข้าไปเล่นด้วย เล่นแล้วก็ติดไปตามระเบียบ เล่นมาอยู่หลายเดือนก็เห็นว่ากระแส rov ในไทยนี่แรงมากๆ ไปที่ไหนก็เจอคนเล่นเกมนี้เต็มไปหมด ถึงขั้นที่ workpoint เองก็ยังเอาการแข่งขัน rov มาถ่ายทอดสด

ด้วยความดังขนาดนี้ผมเลยไปค้นดูว่าใครคือเจ้าของเกม rov

ก็พบว่าเจ้าของคือ tencent บริษัท tech ที่ใหญ่มากๆอันหนึ่งของจีน เลยทำให้ผมสนใจเจาะเข้าไปดูต่อว่าบริษัทนั้นทำธุรกิจอะไรยังไงบ้าง เพราะเข้าใจว่าตลอดว่า tencent นั้นน่าจะมีรายได้หลักมากจาก wechat

พอเปิดเข้าไปดูงบก็ยิ่งตกใจ เพราะพบว่า รายได้หลักนั้นมาจากเกมถึง 42% แถมยังเป็น segment ที่มี margin สูงถึง 60-70% ใหญ่ขณะที่รายได้ส่วนอื่นๆนั้นมี margin ประมาณ 20-50% เท่านั้น นั้นหมายความว่ากำไรจากเกมน่าจะมีสัดส่วนประมาณ 50-60% ของบริษัทเลยทีเดียว

แล้วก็ค้นพบต่อว่า รายได้เกมส่วนที่โตเร็วๆนั้นมาจาก mobile (ไตรมาส 3 โตถึง 84%) และรายได้หลักของ mobile นั้นก็มาจากเกมที่ชื่อว่า Honour of king ซึ่งจริงๆแล้วมันก็คือเกมเดียวกับ ROV ในบ้านเรานี่แหละ ต่างกันแค่ design ตัวละครที่ HOK นั้นจะเป็นตัวจากประวัติศาสตร์และตำนานจีน ส่วน rov (หรือ aov ในหลายๆประเทศ) นั้นใช้ gameplay เดียวกัน แต่ปรับตัวละครให้มันดูเหมาะกับตลาดนอกจีนมากขึ้น

ธุรกิจเกมของ tencent นั้นโตเร็วและยิ่งใหญ่มากๆ

ตอนนี้ hok (rov aov) เป็นเกมที่มีรายได้สูงที่สุดในโลก แม้ว่าตั้งแต่เดือน ก.ค. เป็นต้นมา เพิ่งจะมีการควบคุมเวลาเล่นของคนอายุต่ำกว่า 13 และ 18 จาก concern ของรัฐบาลจีนว่าเกมนี่มันจะทำให้เด็กติดเกมจนไม่เป็นอันทำอะไร แต่ก็หยุดความร้อนแรงของเกมนี้ลงไม่ได้

ส่วนเกม LoL (League of Legend) ซึ่งเป็นของ tencent อีก ก็เป็นเกมที่มีรายได้สูงที่สุดในหมวด PC

บริษัทเกมรายใหญ่ของ finland ชื่อ supercell ซึ่งมีเกมดังระดับโลกอยู่ 3 เกม ได้แก่ hayday, clash royal และ clash of clan ก็ถูก tencent ซื้อไปแล้ว

บางคนอาจจะสงสัยว่าธุรกิจเกมนั้นมันเป็น fashion รึเปล่า เหมือน angry bird ที่เราเห็นดังกันมากๆ ตอนนี้ก็ไม่มีใครเล่นแล้ว แต่ถ้าคนเคยเล่นเกมแนว moba จะรู้ว่า เกมแนวนี้เป็นแนวที่มี life cycle ยาวมาก ยกตัวอย่าง dota เกม moba ที่ดังมากเกมหนึ่ง เปิดตัวมา 15 ปีกว่าได้แล้ว ทุกวันนี้ก็ยังมีคนเล่นอยู่เป็นจำนวนมาก หรือเกม lol ของ tencent เองก็เปิดตัวมา 10 ปีได้แล้ว ทุกวันนี้ยังเป็นเกม pc ที่รายได้สูงที่สุดอยู่เลย

โอกาสเติบโตในธุรกิจเกมของ tencent หลักๆน่าจะมาจากในจีนเอง ซึ่งเป็นตลาดที่โตเร็วมากๆ รวมถึงการขยายตัวของเกม rov ไปในประเทศต่างๆทั่วโลก

และด้วยความเกมเป็นธุรกิจที่ margin สูงมาก และมี return of investment สูงมากเช่นกัน ทำให้ tencent สามารถเอากระแสเงินสดจากธุรกิจเกมไปลงทุนทำธุรกิจอื่นๆที่จะมาต่อยอดกับ wechat ได้มากมาย ไม่ว่าจะเป็น

- wepay ระบบจ่ายเงินอันดับที่ 2 ของจีน เป็นรอง alipay ซึ่งมีรายได้โตมากกว่า 100% มาหลายไตรมาสติดกันแล้ว
- tencent video แอปดู video ที่มียอด download สูงสุดในจีน และมี subscriber ที่จ่ายเงิน 40 กว่าล้านคน ซึ่งสูงที่สุดในจีน (โตจากปีที่แล้ว 100%)
- cloud service ที่มีรายได้โตเกือบๆ 200% ปีต่อปี

นอกจากธุรกิจหลักๆที่พูดมาแล้ว tencent ก็ยังกระจายเงินลงทุนออกไปทั่วโลก เช่น

- ถือ tesla 5%
- ลงทุน app เรียกรถในจีน didi ในอินเดีย ola และในอีกหลายๆประเทศ
- ล่าสุดก็เพิ่งซื้อ snapchat ไป น่าจะหวังว่าจะเอา ecosystem แบบ wechat เข้าไปเสริมให้สามารถสร้างรายได้เพิ่มขึ้น
- เป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ garena บริษัทเกมใน sea ที่เพิ่งตลาดหุ้นไปไม่นาน
- webank แบงค์แบบไม่ต้องมีสาขาในจีน

เรียกว่าถ้าจะให้ร่ายว่า tencent ไปลงทุนอะไรบ้าง ผมว่าทั้งวันผมก็ยังเขียนบทความไม่จบแน่ๆ

แต่รวมๆแล้วจากนี้ไป ผมมีความเชื่อว่า tencent น่าจะมีโอกาสที่จะมีขนาดแซง google apple microsoft amazon หลังจากแซง alibaba และ facebook ไปเรียบร้อยแล้ว กลายมาเป็นบริษัทที่ใหญ่ที่สุดในโลกได้

44. 2 ขั้วของการลงทุนแบบเน้นคุณค่า

noreply@blogger.com (yoyo) — Mon, 13 Mar 2017 02:14:00 +0000

44. 2 ขั้วของการลงทุนแบบเน้นคุณค่า

ช่วงนี้หุ้น pe สูงมากๆ 30 เท่าขึ้นไปหลายตัวราคาเริ่มลดลงมาค่อนข้างแรง อาจจะด้วยว่าเริ่มเห็นหุ้นที่ pe สูงมากๆ นั้นไม่ได้โตไวอย่างที่คิด แล้วก็มาซ้ำเติมด้วยหุ้น gl ที่มี growth สูงมาก แต่ก็มี pe สูงไม่แพ้กัน ลดลงอย่างรวดเร็ว คนเลยเริ่มกลัวหุ้น pe สูงๆ กันมากขึ้น

ผมเคยเขียนถึงเรื่องหุ้น pe สูง กับ pe ต่ำไว้ตั้งแต่ 2007

ผ่านมาเกือบจะ 10 ปี ผมก็ยังคงไม่ชอบเล่นหุ้นโตเร็ว pe สูงอยู่ดี ผมคิดว่าสำหรับผมแล้วมันยากเกินไปที่จะคาดการณ์อนาคตของหุ้นโตเร็วว่าจะโตเร็วไปได้อีกนานแค่ไหน เพราะปกติแล้วบริษัทส่วนใหญ่ไม่สามารถโตเร็ว (เกิน 25-30%) ติดต่อกันเป็นเวลานานๆได้

ต่างจากหุ้นที่อาจจะโตไม่หวือหวา 5-15% การที่จะโตประมาณเดิมอีกหลายๆปีนั้นมีความเป็นไปได้มากกว่า เมื่อความคาดหวังของนักลงทุนไม่สูงนัก หุ้นพวกนี้ก็จะไม่แพง และแม้ว่าจะทำไม่ได้ตามที่คาด
หวังไว้ หุ้นก็จะไม่ลดรุนแรงมาก

ปล. ปัจจุบันหุ้นใน port ของผมมี pe เฉลี่ยประมาณ 7 เท่า เท่านั้นเอง

_______________________________________

TUESDAY, FEBRUARY 27, 2007

2 ขั้วของการลงทุนแบบเน้นคุณค่า

ในระยะหลังๆมานี้ ผมมาสังเกตหุ้นที่อยู่ใน port ของตัวเองแล้วก็เห็นว่า
หาหุ้นที่เป็นหุ้นคุณภาพดีๆ เกรด A แทบจะไม่เจอเลย

ส่วนใหญ่ที่ถืออยู่ก็จะเป็นหุ้นเกรด B ที่คุณภาพต่ำลงมาหน่อย แต่ซื้อเพราะว่าหุ้นมีราคาถูก pe ของหุ้นก็จะอยู่ประมาณ 4-7 (ซึ่งถือว่าถูกมาก)

หุ้นส่วนใหญ่ที่ผมถืออยู่จะมีโครงสร้างรายได้มาจากงานประมูลซะเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งกิจการที่มีรายได้จากงานประมูลส่วนใหญ่มักจะมีรายได้ที่คาดเดาได้ยากในระยะยาว เพราะบางครั้งการประมูลงานแข่งกันนั้นอาจจะเฉือนชนะกันเพียงไม่เท่าไหร่ก็ทำให้รายได้นั้นเพิ่มขึ้นอย่างมากหรือลดลงอย่างมากได้

จากความไม่แน่นอนของรายได้นั้น ผมว่า pe ที่ควรจะเป็นอย่างมากก็ไม่ควรเกิน 8-9 เท่านั้น
ลองมาย้อนกลับไปดู port ของนักลงทุนอีกกลุ่มที่ลงทุนแบบเน้นคุณค่าเหมือนกันแต่หุ้นที่ถือใน port นั้นเรียกได้ว่าคุณภาพผิดกับของผมลิบลับเลย

หุ้นส่วนใหญ่จะเป็นหุ้นที่มีรายได้ที่ค่อนข้างมั่นคง สินค้าหรือบริการมีตราสินค้าเป็นของตัวเอง เรียกได้ว่าบริษัทเหล่านี้มีความได้เปรียบในเรื่องของความมั่นคงของรายได้เพราะลูกค้าที่ซื้อนั้นมีความจงรักพักดีใน Brand ระดับหนึ่ง ไม่ได้แข่งขันเพียงแค่ราคาเหมือนกับพวกสินค้าที่ไม่มีตรา หรือกิจการที่มีรายได้จากการประมูล เช่น โรงพยาบาล (บำรุงราษฎ์ เกษมราษฏ์ กรุงเทพ) ขนมปังฟาร์เฮ้า (กินกันมาตั้งแต่เด็ก) หรือกลุ่ม Discount store ต่างๆ

แต่หุ้นเหล่านี้จัดได้ว่าเป็นหุ้นที่มีราคาถูกก็พูดไม่ได้เต็มปากเหมือนกัน .. เพราะส่วนใหญ่แล้วจะมี pe เกิน 10 ขึ้นไปทั้งนั้น

บางตัวมี pe เพิ่มไปถึง 20 - 30 เลยทีเดียว ถึงคุณภาพดีขนาดไหนผมก็ซื้อไม่ค่อยลงเท่าไหร่

จากการสังเกตุดู style การลงทุน 2 แบบข้างต้น ผมสรุปการลงทุนแบบเน้นคุณค่าออกเป็น 2 ประเภท คือ

1. เน้นที่หุ้นที่มีราคาถูก แม้คุณภาพอาจจะไม่ได้ดีมาก

2. เน้นที่คุณภาพของหุ้นก่อน เรื่องราคาถูกหรือแพงนั้นมาทีหลัง

ผมเองก็ตอบไม่ได้เหมือนกันว่าการลงทุนแบบเน้นคุณค่ารูปแบบไหนจะให้ผลตอบแทนได้ดีกว่ากัน
จริงๆแล้วถ้าผมเลือกได้ ผมก็อาจจะซื้อหุ้นที่มีคุณภาพเกรด A ในราคาที่ถูก แต่ยอมรับจริงๆครับว่าปัจจุบัน หุ้นเกรด A ในตลาดเท่าผมพอจะหาได้ราคามันก็ไม่ค่อยถูกซะแล้ว เพราะผมมักจะมีกรอบในใจไว้อย่างหนึ่งเวลาซื้อหุ้นคือ หุ้นที่มีราคาไม่แพงไม่ควรมี pe เกินอัตราการเติบโตในอนาคตของบริษัท ดังนั้นหุ้นที่มี pe 20 หรือ 30 ก็ทำให้ผมทำใจซื้อยากพอสมควรเพราะผมไม่คิดว่าบริษัทเหล่านี้จะสามารถเติบโตได้ในระดับเกิน 20-30% ได้หลายปีติดต่อกันนัก จนทำให้ผมต้องมานั่งหาหุ้นที่มีคุณภาพลดลงมาหน่อย แต่มีราคาถูกในระดับที่พอยอมรับได้

ในที่นี้ผมจะแบ่งวิเคราะห์ความเสี่ยงของการลงทุนทั้ง 2 รูปแบบโดยแบ่งความเสี่ยงของการลงทุนออกเป็น 2 ส่วน คือ ความเสี่ยงที่รายได้และผลกำไรจะไม่เป็นไปตามที่เราคาดการณ์ และ ความเสี่ยงจากการที่ตลาดลดระดับ pe ที่เหมาะสมของหุ้นนั้นๆ

การลงทุนแบบเน้นราคาถูก คือ จะมีความเสียงที่รายได้และกำไรจะไม่เป็นไปตามที่คาดค่อนข้างสูง เพราะเนื่องจากบริษัทไม่มีความมั่นคงในด้านรายได้ และไม่มีอำนาจพอที่จะผลักภาระต้นทุกที่เพิ่มขึ้นไปให้ลูกค้าได้ง่ายๆ ทำให้กำไรที่เราคาดการณ์ไว้อาจจะแตกต่างไปจากที่เราคิดไว้พอสมควร แต่ ความเสี่ยงจากการที่ตลาดจะปรับ pe ของหุ้นเหล่านี้ให้ลดลงนั้นค่อนข้างต่ำ เพราะหุ้นพวกนี้ส่วนใหญ่จะมี pe อยู่ประมาณ 4-7 ซึ่งถือว่าอยู่ในระดับที่ค่อนข้างต่ำอยู่แล้ว ต่อให้รายได้และกำไรลด pe ของหุ้นก็มักจะไม่ลดลงมากเท่าใด

ดังนั้นหุ้นกลุ่มนี้จะเป็นที่น่าสนใจมาก ถ้านักลงทุนสามารถคาดการณ์ผลกำไรในอนาคตของบริษัทได้แม่นยำ เพราะจะสามารถขจัดความเสี่ยงส่วนแรกออกไปได้ ในขณะที่ความเสี่ยงส่วนหลังนั้นมีต่ำอยู่แล้ว
การลงทุนแบบเน้นคุณภาพหุ้น ความเสี่ยงในด้านรายได้และกำไรนั้นค่อนข้างต่ำกว่า เพราะกิจการมีฐานลูกค้าที่มั่นคงมีตราสินค้าที่ดี แม้ต้นทุนจะเปลี่ยนแปลงไปก็สามารถผลักภาระให้กับลูกค้าได้โดยปริมาณการขายไม่ลดลงมาก ทำให้คาดการณ์อนาคตได้ง่ายกว่า

แต่ว่าความเสี่ยงจากการที่ตลาดปรับค่า pe ที่เหมาะสมลดลงนั้นผมว่าถือว่ามีค่อนข้างสูง

ถ้าเรามองย้อนกลับไปในอดีต คนที่ติดตามตลาดหุ้นมานานจะพอเห็นว่าในแต่ละช่วงเวลา หุ้นบางกลุ่ม ตลาดจะให้ pe อยู่ในระดับที่สูงมาก แต่ในบางช่วงเวลากลับให้ pe ในหุ้นกลุ่มเดิมนั้นลดต่ำลงมาได้เช่นกัน ในอดีตเราอาจจะได้เห็นหุ้นกลุ่มสื่อสาร pe อยู่ที่ 15-20 ปัจจุบันเข้าใจว่าลดลงเหลือ 10-15 แล้ว
เมื่อตอนที่ผมเข้าตลาดหุ้นใหม่ๆ หุ้นโรงพยาบาลมี pe ไม่เกิน 10 ในขณะที่ตอนนี้ pe กลุ่มโรงพยาบาลมี pe เพิ่มไปถึงระดับ 20 ได้สบายๆ หุ้นค้าปลีกก็เช่นกัน ในอดีตไม่ค่อยมีคนสนใจ pe อยู่ในระดับเพียง 8-10 เท่านั้น ปัจจุบันก็เห็นว่า pe ก็ปรับเพิ่มไปถึง 20-25 ได้

ผมเองคาดเดาไม่ออกว่าตลาดจะปรับ pe ของหุ้นกลุ่มต่างๆเพิ่มขึ้นหรือลดลงเท่าไหร่เวลาใด .. เพราะฉะนั้นผมเองจึงมองว่าความเสี่ยงที่ตลาดจะปรับ pe ของหุ้นเหล่านี้ลดลงว่าน่ากลัวมาก

เพราะถ้าเกิดหุ้นโรงพยาบาลหรือค้าปลึกที่มี pe อยู่ประมาณ 20 ในปัจจุบันถูกลดระดับลงมาเหลือ 10 หรือ 15 ผมคงจะเจ็บตัวไม่น้อย

สรุปแล้วการลงทุนทั้ง 2 รูปแบบก็มีข้อดีและข้อเสียในตัวมันเอง... พวกแรกคาดการณ์กำไรยาก แต่โอกาสที่ pe จะลดนั้นมีไม่มาก ในขณะที่พวกหุ้นคุณภาพสูง โอกาสที่รายได้หรือกำไรจะลดลงก็คงยาก แต่โอกาสที่ pe จะลดลงนั้นมีผลกระทบต่อราคาหุ้นค่อนข้างสูง

นักลงทุนต้องเลือกเอาเองครับว่าจะชอบหุ้นแบบไหนมากกว่ากัน ส่วนตัวผม ณ เวลานี้เลือกแบบแรกซะส่วนใหญ่ แล้วรอดูผลกันครับ ว่าผลลัพธ์จะเป็นอย่างไร

43. Fail case study: CHBT

noreply@blogger.com (yoyo) — Fri, 10 Mar 2017 02:12:00 +0000

43. Fail case study: CHBT

เคยมีคนอยากให้ผมเล่าถึงเรื่องที่ผมไปลงทุนหุ้นจีนแล้วเจ๊งกลับมาให้ฟัง ผมก็ค้างมานาน ช่วงนี้สถานการณ์ในตลาดหุ้นไทยก็ดูมีอะไรที่เหมือนจะคล้ายๆกัน เอามาเล่าให้ฟังช่วงนี้น่าจะดี

หลายปีก่อนผมเคยรู้สึกว่าหุ้นไทยดีๆและราคาถูกนั้นหายากขึ้น ผมก็เลยแบ่งเงินส่วนหนึ่งไปลงทุนที่อเมริกา ก็ดูหุ้นที่นู้นไปหลายสิบตัว แต่ก็ยังไม่มีตัวไหนที่ถูกใจมากๆซะที จนวันนึง มีพี่ที่ชวนไปลงทุนด้วยกันแนะนำให้ดูหุ้น chbt ซึ่งเป็นหุ้นจีนที่ List อยู่ที่ตลาด NASDAQ

chbt ชื่อเต็มๆก็คือ china biotic เป็นบริษัทจีนที่ทำธุรกิจผลิตจุลินทรีย์ โดยมีทั้งขายแบบเป็นแคปซูลเป็นอาหารเสริม และขายให้กับบริษัทนมไปทำนมเปรี้ยวและนมผงสำหรับเด็กที่แพ้นมวัว

ผมดูตัวเลข และแนวโน้มธุรกิจแล้วก็ต้องบอกกับตัวเองว่า นี่มันหุ้นตีแตกชัดๆ บริษัทโตเฉลี่ยปีละ 30-40% ไม่มีหนี้เลย ตอนนั้นหุ้นอยู่ที่ $15 มีเงินสดอยู่ประมาณ $4-5 ต่อหุ้น pe ประมาณ 5-6 เท่า

ปกติ จุลินทรีย์ที่ใช้ในอุตสาหกรรมนมในจีนนั้นจะนำเข้ามาจาก ตปท. แต่ chbt สามารถผลิตได้คุณภาพใกล้เคียงกันในราคาที่ต่ำกว่านำเข้าประมาณ 30-50% และลูกค้าหลายรายก็ทยอยหันมาใช้สินค้าของบริษัทมากขึ้นเรื่อยๆ

ณ เวลานั้น ส่วนแบ่งตลาดของ chbt อยู่ที่ประมาณ 3% ของตลาดเท่านั้นเอง ผมคิดดูแล้วว่า ถ้าราคาต่ำกว่าคู่แข่งขนาดนี้ แถมส่วนแบ่งตลาดยังอยู่ที่ 3% เท่านั้น ยังมีโอกาสโตได้อีก 30-50% ต่อปีไปอีกนานเลย

ยิ่งผมเจาะลึกบริษัทเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งชอบมากขึ้นเรื่อยๆ จากเริ่มแรกผมแบ่งเงินไปลงทุนที่ us ประมาณ 20% ผมก็โอนเงินเพิ่มขึ้นๆ จนถือหุ้น chbt ถึง 50% ของ port กะว่าเป็นหุ้นเปลี่ยนชีวิตเลย

เวลาผ่านไปไม่นาน ก็มีคนสร้างเวปไซด์ออกมาชี้แจงว่า chbt นั้นเป็นบริษัทที่โกง ธุรกิจจริงๆของเค้าไม่ได้ใหญ่ขนาดนั้น เค้าเริ่ม post ว่า chbt เคลมว่าตัวเองมีร้านค้าปลีก อยู่หลาย 100 ร้าน (ส่วนที่ขายอาหารเสริม) แต่เค้าจ้างคนไปเดินหาดูที่ประเทศจีนเท่าไหร่ก็หาร้านของบริษัทไม่เจอ ถามใครก็ไม่มีใครรู้จัก
ราคาหุ้นจากที่ $15 ก็ลดลงมานิดหน่อย

chbt ก็เลยชี้แจงผ่านเวปบริษัทว่าประเทศจีนมันใหญ่นะ ไม่แปลกที่จะหาไม่เจอ แล้วก็ post ที่อยู่ของร้านสาขาขึ้นเวปตัวเองซะเลย หุ้นก็เด้งกลับคืนมาได้

เวลานั้นผมก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก ก็คิดว่าที่อเมริกามันจะมีกลุ่มนักลงทุนที่เน้นทำกำไรจากการ short หุ้น พวกนี้บางทีเค้าก็ปล่อยข่าวลือเพื่อหวังให้หุ้นลงเพื่อจะทำกำไรง่ายๆกันเป็นปกติอยู่แล้ว

หลังจากนั้น เวปที่โจมตีบริษัทก็มีหลักฐานมาเพิ่มเติมว่าได้ไปสำรวจร้านของบริษัทตามที่อยู่ที่บริษัทให้มาแล้วจำนวนหนึ่ง ก็พบว่าตามที่อยู่ที่ให้ไว้นั้น พอไปดูของจริงแล้ว บางแห่งก็เป็นห้องแถวเก่าๆ ที่ไม่มีคนอยู่ บางแห่งก็เป็นร้านอะไรก็ไม่รู้ที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับธุรกิจของบริษัทเลย

หุ้นก็ตกลงมาใหม่เหลือประมาณ $10-12

บริษัทก็พยายามอธิบายให้นักลงทุนสบายใจว่าเลขที่อยู่ที่จีนนั้นมันสับสนนะ you อาจจะไปผิดที่ก็ได้ เอางี้ละกัน เพื่อความสบายใจ เราจะจัด company visit ให้มาดูกับตาเลยละกันจะเคลียๆกันไป ใครสนใจก็ลงทะเบียนมา แล้วบินมาที่เซียงไฮ้ เดี๋ยวเราจะพาไปดูร้านค้าปลีกและโรงงานของเรา

ผมเองเนื่องด้วยถือหุ้นอยู่เยอะ และเอาจริงๆก็ไม่ค่อยสบายใจเท่าไหร่นักในการถือหุ้น เพราะก็กลัวว่าจะเป็นอย่างที่เวปโจมตีนั้นบอกจริงๆ ก็เลยลงทะเบียนไป visit กับเค้าด้วย

ก็จองตั๋วจองโรงแรมบินไปที่จีนกับแฟนผมที่พอจะพูดจีนได้นิดหน่อย

บริษัทเค้าก็เริ่มจากพาไปดูร้านค้าปลีก ตอนที่ไปก็เป็นช่วงที่เค้าจัดเหมือนเป็นการบรรยายขายของในร้านสาขาพอดี ก็บรรยายสรรพคุณของสินค้า (อารมณ์คล้ายๆกับเวลาที่ผมไปทัวร์จีนหรือเกาหลี แล้วเค้ามีมาบรรยายขาย บัวหิมะ หรือขายโสมประมาณนั้น) คนฟังส่วนใหญ่เป็นอากง อาม่า

แฟนผมเข้าไปถามอากง อาม่า ว่ารู้จักบริษัทได้ยังไง เคยใช้ product มั๊ย อะไรทำนองนี้ ก็ได้ความมาคร่าวๆ ว่าก็ไม่รู้จักหรอก เค้าเรียกมาฟังก็มา

แล้วก็มีพาไปที่ร้าน Discount store ประมาณ Tesco บ้านเรา เพื่อให้ดูว่านี่นะ มีสินค้าของบริษัทขายอยู่ที่ DC store ด้วย ผมก็ซื้อสินค้าเค้ากลับมาด้วย กล่องเบ้อเริ่ม กำลังจัด โปรโมชั่นอยู่พอดี

สุดท้ายก็พาไปดูโรงงานของบริษัท ซึ่งพาไปดู 2 แห่ง แห่งแรกเป็นโรงงานเก่าซึ่งผมไม่ได้เข้าไปดูเพราะเค้าบอกว่าเนื่องจาก โรงงานเค้าเล็กมาก (ก่อนขยายกำลังผลิต) แล้วคนมา visit เยอะ เลยให้เข้าไปดูแค่บางคน เดี๋ยวรอไปดูโรงงานใหญ่ทีเดียวดีกว่า

แล้วก็ได้มาดูโรงงานแห่งใหม่ โรงงานนี้ยังไม่มีเครื่องมืออะไรมากนัก เพราะเพิ่งขยายกำลังการผลิตยังไม่เรียบร้อยดี มีถังเหล็กใหญ่ๆ แล้วก็มีท่อต่อโยงไปมาอยู่จำนวนหนึ่ง วันที่ไปดูพนักงานในโรงงานก็ไม่อยู่จำนวนไม่มากนัก โดยบริษัทให้เหตุผลว่า เครื่องจักรยังลงไม่ครบ และเนื่องจากสินค้าของบริษัทนั้นเน้นการ research ทำซึ่งใช้พนักงานไม่มากนัก จึงเห็นพนักงานอยู่ในโรงงานไม่เยอะ

หลังจาก company visit จบ สถานการณ์ขุ่นมัวของบริษัทก็ดูเหมือนจะคลี่คลายได้ ความมั่นใจกลับคืนมา ราคาหุ้นก็กลับตัวจาก 10-12 ขึ้นไป $18

ระหว่างนั้น เพื่อความมั่นใจ ผมก็พยายามแกะตัวเลขในงบกระแสเงินสดของบริษัทดู ซึ่งปกติแล้วเป็นงบที่แต่งได้ยากกว่า งบดุล งบกำไรขาดทุน เพราะว่ามันจะบันทึกจากเงินเข้าออกจริงๆของบริษัท ผู้สอบบัญชีก็เป็น Big4 ไม่ใช่บริษัทบัญชีจีนทั่วไป ความน่าเชื่อถือก็มีพอสมควร

ผมแกะงบกระแสเงินสดจนพรุนแล้วก็หาความผิดปกติของงบไม่เจอ ขายของได้ เก็บเงินลูกค้าก็ได้ เงินลงทุนก็ไม่ได้มากมายอะไร ทุกอย่างดูปกติหมด

แต่แล้วราคาหุ้นก็ค่อยๆไหลลงจาก 18 มา 15 12 10 แล้วบริษัทก็ประกาศว่า CFO ลาออก และ ผู้สอบบัญชีไม่รับรองงบ พอประกาศ 2 เรื่องนี้ออกมาเท่านั้น ผมก็โยนทิ้งทุกราคาเลย สุดท้ายขายไปเฉลี่ยประมาณ 7.5

ต่อจากนั้น ราคาก็ไหลลงไปเรื่อยๆ จนสุดท้าย ตลท. เพิกถอนหุ้นออกจากตลาดไปซื้อขายอยู่ในตลาด OTC แทน ซึ่งราคาหุ้นก็เหลืออยู่ไม่กี่เซ็นเท่านั้น ถ้าผมถือมาถึงทุกวันนี้ก็เรียกว่าเหลือ 0 เลยก็ว่าได้
สรุปว่าที่บอกว่างบกระแสเงินสดนั้นหลอกยาก เพราะมันต้องมีบัญชีเงินสด มีกระแสเงินสดผ่านแบงค์
จริงๆ แต่สุดท้ายแล้ว พี่จีนเราปลอมได้ทุกอย่าง แม้แต่แบงค์ statement รายการเงินเข้าออกก็ยังหลอกผู้ตรวจสอบบัญชีได้เลย ไม่แน่ใจว่าแบงค์เอง หรือ ผู้สอบเองก็อาจจะสมรู้ด้วยรึเปล่า เพราะปกติแล้วผู้สอบก็ต้องมี recheck ไปที่แบงค์เองด้วยอยู่แล้ว ไม่น่าจะเชื่อเอกสารที่บริษัทจัดเตรียมให้อย่างเดียว
จริงๆหุ้น chbt มันมีเหตุการณ์มากมายที่บอกว่าบริษัทไม่น่าเชื่อถือที่ผมเจอด้วยตัวเอง เช่น

- ที่บริษัทบอกว่าบริษัทมี market share 3% ของตลาด ผมก็เอารายได้ของบริษัท หารด้วย 0.03 ออกมาให้เป็นขนาดตลาดจุลินทรีย์ ก็พบว่ามันสูงเกินไปแบบไม่น่าเป็นไปได้

- ตอนไป visit ร้านค้าปลีกของบริษัท มีอากง อาม่า มานั่งฟัง เค้าก็บอกเราอยู่แล้วบริษัทอะไรก็ไม่รู้จัก เค้าเรียกมาฟังก็ฟัง ซึ่งจริงๆแล้วบริษัทก็คงไปหาเช่าห้องมา แล้วจ้างคนมาหลอกเราว่าเป็นลูกค้ามานั่ง
ฟัง

- โรงงานที่ไปดูก็อย่างที่บอกว่าพนักงานน้อยมาก เครื่องจักรน้อยมาก เรื่องจริงก็คงเป็นว่า บริษัทไปเช่า โรงงานมาหลอกนักลงทุน

แต่ผมเองก็หลอกตัวเอง เพราะอยากเชื่อว่าบริษัทมันดีจริงๆนะ ตอนที่ผมซื้อหุ้น 15 ผมหวังจริงๆว่าบริษัทนี้หุ้นน่าจะขึ้นไป 150 ได้ในเวลาไม่นาน ความโลภของผมเองที่ทำให้ผมทิ้งความเป็นเหตุเป็นผลไป เลือกแต่จะรับรู้เฉพาะข้อมูลที่ตรงกับใจของเรา โดยลืมข้อมูลที่ชี้ให้เห็นว่าความน่าเชื่อถือของบริษัทนั้นต่ำแค่ไหน

บทเรียนที่ผมได้จากการลงทุน chbt คือ ถ้ามีอะไรไม่ชอบมาพากล ให้หนีก่อน อย่ามัวรอความชัดเจน หุ้นมันมีเป็น 100 เป็น 1000 ตัว เราไม่รวยตัวนี้ ไปรวยตัวอื่นแทนก็ได้ อย่าเสี่ยงกับอะไรที่มันไม่แน่นอน
สมมติว่าบริษัทไม่ได้โกงจริง โอเคราคาหุ้นมันก็อาจจะวิ่งขึ้นเรื่อยๆ เราก็ขายหมูตัวใหญ่ แต่นั้นก็คือความเสียหายที่ยังพอรับได้ ดีกว่าถือหุ้นที่มีความเสี่ยงเรื่องความน่าเชื่อถือเอาไว้ แล้วสุดท้ายมันผิดจริง โกงจริง แล้วเงินที่เราหามาอย่างยากลำบาก ต้องเสียไปอย่างไม่น่าให้อภัย

ช่วงนี้ตลาดหุ้นเราก็เจออะไรคล้ายๆแบบนี้อยู่ ลองเอาบทเรียนของผมไปปรับใช้กันเองนะครับ

42. งานของนักลงทุน VI

noreply@blogger.com (yoyo) — Wed, 08 Mar 2017 02:11:00 +0000

42. งานของนักลงทุน VI

อย่างที่ได้เกริ่นไว้ในบทความที่ 41 ว่าคนที่หวังผลตอบแทนระดับสูงนั้นควรเลือกลงทุนแนว vi ซึ่งการจะเป็น vi ได้นั้นต้องทุ่มเทเวลา และพลังมากพอสมควร
ผมสรุป Job description ของ VI ออกมาได้ประมาณนี้

- อ่าน 56-1 ซึ่งกว่าจะอ่านจบแต่ละบริษัทก็ใช้เวลาพอสมควร นักลงทุนที่ผมรู้จักบางคนไล่อ่าน 56-1 ของหุ้นเกือบทั้งตลาด

- ติดตามงบการเงินที่ออกทุก 3 เดือน ทั้งหุ้นที่ถือและหุ้นที่ไม่ได้ถือ เพื่อหาโอกาสการลงทุนเพิ่มเติม

- อ่านข่าวตลาดที่ประกาศทุกวัน เพราะหลายครั้ง บริษัทมีการเปลี่ยนแปลงเชิงพื้นฐานอย่างชัดเจน เช่น การซื้อกิจการ การขยายกำลังการผลิต การได้งานประมูล ฯลฯ

- อ่านหนังสือพิมพ์ธุรกิจ กรุงเทพธุรกิจ posttoday ทันหุ้น ข่าวหุ้น ประชาชาติ forbe ฯลฯ เพื่อติดตามข่าวธุรกิจให้รู้รอบด้าน

- อ่านบทวิเคราะห์

- ฟัง Oppday อย่างสม่ำเสมอ ถ้าจะให้ดีต้องดูหุ้นตัวนั้นๆมาล่วงหน้าเพื่อเตรียมคำถาม

- ไป company visit หลายๆคนที่ผมรู้จัก visit สัปดาห์ละ 2-3 บริษัทได้

- เดินสำรวจตลาดด้วยตัวเองอย่างสม่ำเสมอ บางครั้งโอกาสในการลงทุนก็เกิดจากการสังเกตุธุรกิจที่เกิด
ขึ้นในชีวิตประจำวันได้

- ประชุมผู้ถือหุ้น

- อ่านเวปบริษัท

- อ่านข้อมูลอุตสาหกรรม

- อ่านหนังสือลงทุน ธุรกิจ การตลาด ฯลฯ

- ไปสัมมนาเสริมความรู้

- ดู clip เกี่ยวกับธุรกิจ เช่น money talk, business model, สัมมนาการลงทุน ฯลฯ

- อ่าน social เพจหุ้น อ่านเวปบอร์ดหุ้นหาไอเดียการลงทุน
ฯลฯ

คุณสมบัติของ VI

- ใช้ excel คล่อง

- เข้าใจเรื่องดอกเบี้ยทนต้น คำนวณ Future value, Present value ได้

- วิเคราะห์งบการเงินเป็น

- ประเมินกำไรล่วงหน้า

- ประเมินมูลค่าธุรกิจได้

- ทนถือหุ้นได้นาน ทนการแกว่งตัวของหุ้นได้ ทนขาดทุนได้

ฯลฯ

รายการที่ร่ายยาวมาทั้งหมดต้องทำอย่างสม่ำเสมอ ซึ่งผมเชื่อว่าถ้าไม่รักและสนุกในการลงทุนจริงๆ คงไม่สามารถทำสิ่งเหล่านี้ได้อย่างยาวนานแน่ๆ

ลองไปฟังดูตัวอย่างจากเพจ ลงทุนศาสตร์ ว่าเค้าหาหุ้นจากไหน
https://www.facebook.com/investerest/videos/639133499608203/

แล้วลองจิตนาการดูว่าเราสามารถทำแบบนี้ได้มั๊ย ลองคิดดูว่าเราต้องลงทุนแข่งกันคนแบบนี้ผลลัพธ์จะออกมาเป็นอย่างไร ผมเจอนักลงทุนที่ขยันระดับนี้เต็มไปหมด จนผมเองยังคิดเลยว่า มันยากสำหรับผมเหมือนกันที่จะชนะตลาดได้มากๆเหมือนเดิม

ต้องลองคิดดูนะครับว่าการลงทุนแบบ vi นั้นเหมาะกับคุณรึเปล่า ถ้าไม่ก็ลองดูทางเลือกต่างๆจากบทความที่ 41. ทางเลือกการลงทุน และผลตอบแทนคาดหวังของแต่ละทาง
https://www.facebook.com/yoyoinvestingway/posts/1263639750384878

41. ทางเลือกการลงทุน และผลตอบแทนคาดหวังของแต่ละทาง

noreply@blogger.com (yoyo) — Wed, 08 Mar 2017 02:10:00 +0000

41. ทางเลือกการลงทุน และผลตอบแทนคาดหวังของแต่ละทาง

คนที่เข้ามาในตลาดหุ้นไม่ว่าด้วยวิธีใดก็ตาม ย่อมมีความหวังว่าตัวเองจะมีผลตอบแทนที่ดีพอสมควร บางคนหวังว่าจะชนะตลาด 5-10% บางคนหวังรวยอย่ารวดเร็วโดยเชื่อว่าตัวเองจะชนะตลาดได้ 20-50% ต่อปี บางคนอาจจะไม่สนใจตลาดด้วยซ้ำ ขอแค่ได้ค่ากับข้าววันละนิดละหน่อยก็พอ

ลองมาดูกันนะครับผลตอบแทนคาดหวังของแต่ละทางเลือกการลงทุนนั้นเป็นอย่างไรกันบ้าง
เริ่มที่ผลตอบแทนคาดหวังของตลาดก่อน (ซึ่งอาจจะใช้ set หรือ set50 ทดแทนกันได้ เพราะในระยะยาวแล้วผลตอบแทนของดัชนี 2 ตัวนี้ไม่ต่างกันอย่างมีนัยยะมากนัก) ในช่วง 10 ปีข้างหน้า ผมเคยคาดเอาไว้
ใน post ก่อนๆว่าตลาดน่าจะขึ้นไปในระยะยาวได้ประมาณ 7% ต่อปี
https://www.facebook.com/yoyoinvestingway/posts/930203443728512

สาเหตุที่ต้องเริ่มจากผลตอบแทนของตลาด ก็เพราะว่าทุกทางเลือกของการลงทุนเราจะต้องเอามาเทียบกับตลาดเสมอ เนื่องจากการลงทุนในหุ้นเป็น ไม่ได้เป็น Zero sum game เมื่อมีคนที่ชนะตลาด ก็ต้องมีคนที่แพ้ตลาด ในปีที่ตลาดดีๆ ขึ้นไปเยอะๆ นักลงทุนที่ไม่เก่งก็อาจจะกำไรได้ ในทางตรงกันข้าม ปีที่ตลาดแย่ๆ นักลงทุนระดับเซียนก็อาจจะขาดทุนหนักได้เหมือนกัน

1. นักลงทุนสายตาม - นักลงทุนส่วนใหญ่ที่เข้ามาในตลาดหุ้นน่าจะอยู่ในกลุ่มนี้ คือเห็นคนอื่นเข้ามาเล่นหุ้นแล้วกำไรกัน ก็อยากมีส่วนร่วมด้วย ลักษณะทั่วไปก็นักลงทุนแนวนี้ก็คือ เล่นหุ้นตามข่าว ตามหนังสือพิมพ์ ตามนักวิเคราะห์ ตามเพื่อน ตามเวปบอร์ด หลังๆก็เริ่มจะมีเล่นหุ้นตาม facebook หรือ กลุ่ม line ตามยุคสมัยกันไป

Key หลักของกลุ่มนี้คือมักจะไม่สามารถวิเคราะห์หุ้นได้ด้วยตัวเอง เวลาหุ้นขึ้นก็อาจจะขายหมูเร็วไป เวลาหุ้นลงก็ทำใจไม่ค่อยได้ ทำให้โดยรวมแล้วมีผลตอบแทนที่ต่ำกว่าตลาด และต่ำกว่ากองทุนแบบ Active (ซึ่งจะกล่าวถึงในส่วนถัดไป)

2. กองทุนรวมแบบ Active - นักลงทุนจำนวนไม่น้อยเหมือนกันที่ไว้ใจให้กองทุนบริหารเงินให้ เนื่องจากเชื่อว่าการให้มืออาชีพบริหารเงินให้น่าจะมีผลตอบแทนดีกว่า และตัวเองก็ไม่ต้องเสียเวลามาติดตามหุ้นเองให้ยุ่งยาก ซึ่งก็เป็นความคิดที่ถูกครับ ถ้าคิดจะลงทุนเองแล้วเป็นนักลงทุนสายตาม ผมว่ากองทุนในกองทุนรวมแบบ Active นั้นผลตอบแทนโดยเฉลี่ยน่าจะดีกว่าเยอะ

แต่ก็น่าเสียดายตรงที่ กองทุนแบบ Active ซึ่งสร้างขึ้นมาโดยมีหวังที่จะชนะตลาด แต่ท้ายที่สุดแล้ว ผลตอบแทนคาดหวังของกองทุนแบบนี้ กลับต่ำกว่าตลาดซะอีก เหตุผลว่าทำไมกอง active โดยเฉลี่ยถึงแพ้ตลาด ย้อนไปอ่านในบทความเก่าของผมได้
https://www.facebook.com/yoyoinvestingway/posts/911903082225215:0

จริงๆแล้วมันมีกอง Active ที่สามารถชนะตลาดได้อยู่เหมือนกันนะครับ เพียงแต่ว่าการหากองทุนที่จะชนะตลาดได้ยาวนานนั้น ยากยิ่งกว่าหาหุ้นลงทุนเองซะอีก เพราะนอกจากคุณจะต้องวิเคราะห์ความสามารถของผู้จัดการกองทุนแล้ว ยังต้องติดตามอีกว่าผู้จัดการกองทุนคนเก่งที่คุณเลือกมานั้นย้ายไปอยู่กองอื่นแล้วหรือยัง นอกจากนี้กองที่สร้างผลตอบแทนได้ดีก็จะดึงดูดเงินเข้ามามากขึ้นเรื่อยๆ แล้วเมื่อขนาดกองทุนใหญ่ขึ้นการจะชนะตลาดก็จะยิ่งยากขึ้นไปอีก (เพราะตัวเลือกทางการลงทุนน้อยลง ไม่สามารถลงทุนหุ้นตัวเล็กๆได้ สุดท้ายก็ต้องลงทุนเฉพาะในหุ้น set50)

3. กองทุนรวมดัชนี (Index fund) - นี่คือทางเลือกที่ดีที่สุดของนักลงทุนส่วนใหญ่ โดยมีผลตอบแทนคาดหวังต่ำกว่าตลาดนิดหน่อยเท่ากับ 7% - ค่าบริหารกองทุนรายปี ซึ่งกลยุทธ์การลงทุน Index fund ให้ดีที่สุดก็คือ ให้ลงทุนแบบสม่ำเสมอ โดยไม่ต้องคาดการตลาด และเลือกกองทุนที่มีค่าบริหารต่ำที่สุด

4. นักลงทุนสาย Quantitative Value Investing (QVI) - ผมเขียนเรื่อง qvi ไปแล้วหลายบทความอยู่ ลองไปค้นอ่านย้อนหลังเอาได้ ผลตอบแทนคาดหวังชนะตลาดประมาณ 0-15% กลยุทธ์การลงทุนแบบ QVI ที่สำคัญมีอยู่ 3 ข้อ คือ

- เลือกสูตรให้เหมาะสม มีการทำ Backtest ที่น่าเชื่อถือ ในช่วงระยะเวลาที่พอเพียง

- ลงทุนอย่างมีวินัยเป็นระยะเวลาที่ยาว ไม่ใช่เดี๋ยวเข้าเดี๋ยวออก หรือเปลี่ยนสูตรไปมาอยู่บ่อยๆ เพราะปกติแล้วไม่มีสูตรไหนที่สามารถชนะตลาดได้ตลอดเวลา อาจจะมีปีที่แพ้บ้างแต่ถ้ายิ่งถือนานขึ้นเท่าไหร่ โอกาสที่จะชนะตลาดก็จะสูงขึ้นเรื่อยๆ

- กระจายการลงทุน ผมแนะนำให้ลงทุนประมาณ 30 ตัว เนื่องจากสูตรลงทุนนั้นจะทำงานได้ดีโดยเฉลี่ย คือ หุ้นบางตัวก็ดี บางตัวก็แย่ แต่ถ้าเราถือเป็นจำนวนที่มากระดับหนึ่ง ผลตอบแทนก็จะเข้าใกล้ค่าเฉลี่ยมากขึ้น

ซึ่งวิธีการเลือกสูตรและ Backtest และกลยุทธ์การลงทุนแบบ QVI ผมจะเอามาเล่าให้ฟังทีหลังนะครับ

5. นักลงทุนสาย Value Investing - คาดหวังผลตอบแทนเหนือตลาดประมาณ 5-20% เป็นแนวทางการลงทุนที่ผมเชื่อว่าน่าจะให้ตอบแทนได้ดีที่สุดทางหนึ่ง แต่การจะลงทุนแนวนี้ก็ไม่ใช่เรื่องที่ง่ายนักสำหรับคนส่วนใหญ่ เนื่องจากงานของนักลงทุนสาย vi ที่จะสร้างผลตอบแทนได้สูงๆ นั้นก็ถือว่าหนักมากๆเหมือนกัน ภาพลักษณ์ของนักลงทุนที่นอนริมหาด หรือนั่งเทรดหุ้นชิวๆอยู่ร้านกาแฟ นั้นเป็นภาพที่ต่างจากความเป็นจริงมากๆ

ถ้าใครอยากจะมาสาย vi จริงๆ มันมีงานที่ต้องทำมากมาย เรียกว่าเป็นงาน Full-time จริงๆ ยิ่งคุณทำงานมากเท่าไหร่ โอกาสที่จะชนะตลาดก็สูงขึ้นเท่านั้น

6. สาย quant สาย technical ฯลฯ - เป็นแนวที่ผมไม่ถนัด ผมก็ประมาณไม่ถูก ไม่ประมาณดีกว่าครับ

_______________________

โดยสรุปผมแนะนำให้คนส่วนใหญ่ตัดทางเลือกเป็นนักลงทุนสายตาม หรือกองทุนแบบ Active ออกเป็นลำดับแรก และเลือกลงทุนในกองทุนดัชนีที่ค่าบริหารต่ำที่สุด หรือไม่ก็ยอมศึกษาการลงทุนแบบ QVI ซึ่งใช้เวลาในการศึกษาไม่มากนัก แต่เพิ่มผลตอบแทนได้พอสมควร ส่วนใครคิดจะเป็น VI แบบเต็มตัวก็ต้องทุ่มเทมากเป็นพิเศษ

40. Portfolio management 2 (ต่อ)

noreply@blogger.com (yoyo) — Tue, 21 Feb 2017 02:08:00 +0000

40. Portfolio management 2 (ต่อ)

ต่อจากบทความก่อน
https://www.facebook.com/yoyoinvestingway/posts/1247747608640759

วันนี้ขอขยายความตารางที่ 2 เพิ่มเติมนะครับ เพราะมีคำถามทั้งหน้าไมค์หลังไมค์เยอะเหลือเกิน
ไล่ไปทีละ column เลยละกัน

1. ชื่อหุ้น - อันนี้ตรงไปตรงมา

2. price - ก็ใช้ราคาปัจจุบัน

3. eps - ปกติผมประเมินมูลค่าหุ้นด้วย pe เป็นหลัก เพราะฉะนั้นผมก็จะพยายามประมาณ eps ล่วงหน้าไปเท่าที่จะทำได้ ซึ่งปกติผมก็ประมาณไป 1-3 ปี ปีใกล้ก็อาจจะคำนวณละเอียดหน่อย คือคิดจากเป้ารายได้ gpm sg&a tax ดอกเบี้ย ก็ประเมินไปเท่าที่มีข้อมูล ส่วนที่ 2 ที่ 3 ถ้าคำนวณละเอียดได้หรือมีรายการที่มีนัยยะจริงก็จะคำนวณละเอียด แต่ถ้าไม่มีอะไรมาก ผมก็จะประเมินให้โตคร่าวๆ จากปีก่อนหน้า (ส่วนจะใช้ % โตเท่าไหร่ก็แล้วแต่หุ้น วิคราะห์กันรายตัวไป)

4. target pe - ก็ดูเป็นรายตัวไปว่า pe ที่เหมาะสมของหุ้นแต่ละตัวควรเป็นเท่าไหร่ หุ้นที่คุณภาพดี โตได้อีกเยอะก็ให้ pe สูงหน่อย คุณภาพที่ด้อยลงมา หรืออิ่มตัวแล้วก็ลด pe กันลงมา ซึ่งตรงนี้เป็นศิลปะนะครับ แต่ละคนคงให้ไม่เท่ากัน ผมเองส่วนใหญ่หุ้นที่แกร่งมากๆ โต 20-30% ผมก็ให้เต็มที่ 25 เท่า (บางคนอาจจะให้ไป 30-40 เท่า)

5. target - อันนี้ก็เอา 3*4 ก็ตรงๆง่ายๆ บางคนที่ไม่ได้ประเมินเป้าหมายด้วย pe ก็จะทำต่างกันไปก็ไม่ได้ผิดอะไรนะครับ หุ้นบางตัวที่ผมประเมินตัว pe ไม่ได้ ผมก็จะคำนวณแยกมาต่างหาก แล้วเอามาใส่ตรง target ไปเลย

6. return - ย่อมาจาก expected return ผลตอบแทนคาดหวัง (หรือก็คือ upside นั้นแหละครับ) อันนี้ก็คิดจากราคาปัจจุบันกับราคาเป้าหมาย ว่าถ้าถือไปจะได้ผลตอบแทนกี่ % ต่อปี

ผมใช้สูตร 100*(10^((LOG10(target/$price))/year)-1) ในการคำนวณ return นะครับ (จริงๆ excel มันคงมีสูตรสำเร็จสำหรับคำนวณ return ให้อยู่แล้ว แต่ผมโง่ excel ครับ ก็เลยผูกสูตรไปเองแบบถึกๆ ใครรู้ช่วงส่งสูตรให้ผมหน่อยะครับ)

7. ปันผล - ผมก็จะประมาณปันผลต่อหุ้นที่คาดว่าจะได้ล่วงหน้า 1 ปี แล้วก็คิดมาเป็น yield เทียบกับราคาปัจจุบัน (ตอนคิด % yield อย่าลืมเอา 0.9 คูณเข้าไปด้วย เพราะมันมีหัก ณ ที่ จ่ายอีก 10%)

8. return + div - ก็เอา 6 +7 ตรงๆครับ คิดของปี 2017 ผมก็บวกตรงๆ แต่ถ้าคิด 2018 ผมก็เอา yield คูณ 2 ก่อน แล้วค่อยไปบวก เพราะรับปันผล 2 ปี (ตรงนี้ผมคิดแบบหยาบๆนะครับ เพราะว่าจริงๆแล้วปันผลของปี 2018 มันไม่เท่ากับกับ 2017 ใครอยากให้ตัวเลขมันเป๊ะกว่านี้ ตอนประเมินปันผลในข้อ 7 ก็แยกคิดของแต่ละปีไปเลย)

9. year - อันนี้ผมผูกไว้กับสูตร return ในข้อ 6 สมมติว่า วันนี้เป็นกลางปี 2017 ผมก็จะใส่ year 2017 = 0.5 year 2018 = 1.5 เพื่อให้ return มันคิดตามเวลาจริง (จริงๆ excel มันฉลาดนะครับ คือใส่ลงไปในสูตร update ตามเวลาจริงเลยก็ได้ ไม่ต้องมาเปลี่ยนค่าเอง แต่พอดีผมทำไม่เป็น ใครทำเป็นรบกวนส่งสูตรให้ผมด้วยนะครับ)

10. Tactical allocation - อันนี้ผมเอาประมาณว่าจะถือหุ้นตัวไหนกี่ % ดี โดยคิดจาก return + div ในข้อ 8. รวมถึงปัจจัยด้านอื่นๆ ที่ไม่สามารถแปลงเป็นตัวเลขได้

________________________________

ประเด็นอื่นๆเพิ่ม รวมถึงคำถามที่มีคนถามมา

- ค่าในตารางที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลาก็คือราคา บางวันที่ตลาดลงหนักๆ ผมจะชอบมานั่งใส่ราคา real time ลงในตาราง เพราะหลายๆครั้งหุ้นบางตัวมันจะลงแรงเป็นพิเศษ (อาจจะเพราะโดน call หรือคนขายอาจจะกลัวขายไม่ทัน) หุ้นที่ลงแรง return จะพุ่งขึ้นเยอะ ก็เป็นโอกาสที่จะขายหุ้นที่ลงน้อยมาเพิ่มสัดส่วนในหุ้นที่ลงเยอะได้

- ความถี่ในการปรับ หรือ return ต่างกันแค่ไหนถึงจะปรับ port ?
ตรงนี้ไม่มีคำตอบตายตัวนะครับ ผมเองก็ทำไปตามสัญชาติญาณ แต่มีหลักกว้างๆว่า ถ้ากำหนดกรอบไว้กว้างเกินไป โอกาสจะได้ปรับ port เพื่อเพิ่มผลตอบแทนก็จะน้อย แต่ถ้าทำถี่เกินไปก็จะโดยค่าคอมและ spread bid offer กินผลตอบแทนจนหมด ตรงนี้ต้องทดลองไปจูนเอาเองตามความเหมาะสมของแต่ละคน

- มันมี return + div อยู่ 2 ปี จะดูปีไหนดี?
ปกติผมจะดูปีไกลไว้ก่อน แต่ก็จะดูปีใกล้ควบคู่ไปด้วย เช่น กรณีที่ปีไกล return พอๆกัน ตัวที่ปีใกล้ return สูงกว่าก็อาจจะถือสัดส่วนเยอะกว่านิดหน่อย เพราะ อาจจะมีตัวเร่งให้ขึ้นได้เร็วกว่า

- ถ้าหุ้น a คุณภาพดีแต่โตช้า กับ b คุณกลางๆแต่โตเร็ว กรณีนี้สัดส่วนควรเป็นอย่างไร?
คุณภาพและการเติบโตที่แตกต่างกันของหุ้น ควรรวมไปอยู่ใน Target p/e เลยครับ หรือคนที่อาจจะใช้ dcf คำนวณ ก็ให้ตัวเลขพวกนี้มันสะท้อนลงไปในราคาเป้าหมายเลยครับ แล้วสุดท้ายสัดส่วนเราจะวัดกันที่ return + div เพียวๆ เลย

- จากในตัวรูปจะเห็นว่า มีหุ้นหลายตัวมี return + div ประมาณ 18-22% ซึ่งถือว่าใกล้เคียงกันอยู่หลายตัว แต่สัดส่วนที่ผมกำหนดไว้ดูแตกต่างกันมาก ตรงนี้เป็นเพราะอะไร?

มันจะปัจจัยบางอย่างที่ผมไม่สามารถเอาคำนวณลงไปใน return ได้โดยตรง่ เช่น
สภาพคล่อง (ถ้าสภาพคล่องน้อย แม้ return สูงผมก็อาจจะถือเป็นสัดส่วนไม่เยอะ ซึ่งคนที่ port เล็กประเด็นนี้ก็ไม่ใช่ปัญหา)

หุ้นตปท. เช่น aapl fb อันนี้เนื่องจากผมเองไม่มั่นใจในประมาณการณ์ eps มากนัก เพราะไม่ได้คำนวณเอง อาศัยดูเอาจากบทวิเคราะห์ ซึ่งพอผมไม่มั่นใจในตัวเลข ก็เลยไม่อยากถือเป็นสัดส่วนที่เยอะ
หุ้นที่มีความไม่แน่นอนสูง จากที่เคยคิดว่าดี ก็อาจจะไม่ดีได้ง่ายๆ ต่อให้ return อาจจะเยอะ ก็อาจจะไม่กล้าถือเยอะ

- หุ้นที่ return ต่ำกว่า 15% ปกติผมไม่ค่อยอยากถือเท่าไหร่ นอกจากว่าเป็น return ที่ค่อนข้างมั่นใจมากๆน่าจะได้แน่นอน

- บางครั้งผมก็ใช้ตัวเลขแบบง่ายๆ เช่น ถ้ามี return เท่าไร่ก็ให้ถือสัดส่วนเท่ากับ return ไปเลย เช่น return 20 ก็ถือ 20% ถ้า return เพิ่มขึ้นเป็น 25 ก็ถือ 25% แต่อย่างไรก็ตามอาจจะต้องมี cap ไว้ด้วย เช่น ต่อให้ return 50% ก็อาจจะถือสูงสุดได้แค่ 30-35% และแต่จำนวนหุ้นและขนาด port ของแต่ละคน

- ในตารางที่เห็นชื่อ thai กับ us นั้นผมตั้งใจว่าจะใช้ jitta กระจายไปลง หุ้นไทย 3% และหุ้น us อีก 10% ตรงนี้ไม่ต้องมาคำนวณ return อะไร เป็นการกระจาย port การลงทุนเฉยๆ

- หุ้น a return 100% ใน 1 ปี กับหุ้น b return 20% ทบต้น 5 ปี จะเลือกแบบไหนครับ
ผมจะถือทั้ง 2 ตัวครับเพราะ return สูงมากทั้งคู่ แต่คงจะ weight หุ้น b เยอะกว่า เพราะถือยาวๆ แล้วจาก 100 จะกลายเป็น 249 แต่หุ้น a ได้เต็มที่แค่ 200

39. Portfolio Management

noreply@blogger.com (yoyo) — Mon, 20 Feb 2017 02:05:00 +0000

39. Portfolio Management

อันนี้เป็นบทความเก่าตั้งแต่ผมเขียน Blog เกือบ 10 ปีที่แล้ว แต่เทคนิคการจัด port นี้มันสำคัญมากต่อการเติบโตขอ port ที่ผมลงทุนมาโดยตลอด

โดยเฉลี่ยแล้วหุ้นส่วนใหญ่ที่ผมถือราคาหุ้นมันไม่ได้วิ่งมากมายอะไรนักในแต่ละปี หุ้นที่ขึ้นได้มากๆ ก็อาจจะ + ได้ 100% ใน 1 ปี แต่หลายๆตัวก็ + น้อยกว่านั้น หลายตัวก็อาจจะติดลบ โดยเฉลี่ยหุ้นอาจจะ + ได้ประมาณ 20-40% แต่ผลตอบแทนทบต้นของผมอยู่ที่ระดับเกือบๆ 60% ก็ต้องยกประโยชน์เทคนิคนี้แหละครับ

___________________________

TUESDAY, SEPTEMBER 29, 2009

ใครว่า VI ไม่มีจังหวะซื้อขาย

ผมเคยเข้าใจว่าการวิเคราะห์พื้นฐานนั้นช่วยในการเลือกหุ้น ส่วนการวิเคราะห์เทคนิคนั้นเอาไว้ช่วยดูจังหวะซื้อขาย และผมก็เชื่อว่าหลายๆคนคงมีหรือเคยมีความคิดแบบนี้อยู่ในหัว แต่พอเอาเข้าจริงๆ ผมลงทุนมาเกือบ 7 ปีแล้ว ยังไม่เคยวิเคราะห์เทคนิคมาเป็นจังหวะซื้อขายหุ้นเลยซักครั้ง ความเชื่อผมเปลี่ยนไปแล้ว เพราะผมได้รู้ว่าการวิเคราะห์พื้นฐานแบบ VI ก็สามารถบอกจังหวะการซื้อขายได้ดีไม่แพ้วิธีไหนๆ

ผมเอาที่ผม post ตอบไว้ในกระทู้ที่ Thaivi มาแปะไว้เพื่อให้ได้อ่านกันถ้วนหน้านะครับ ข้อเขียนนี้ถือเป็นการต่อยอดจากบทความเรื่องการบริหาร port style yoyo ที่เคยเขียนเอาไว้ใน Blog มาพักนึงแล้ว

____________

ถาม. คุณ yoyo ใช้อะไรในการดูจังหวะซื้อขายครับ เพราะไม่ได้ดูกราฟหลักการของคุณ Yoyo บอกจังหวะในการลงทุนอย่างไรบ้างครับยกตัวอย่างของจริงที่เคยทำมาแล้วให้หน่อยได้ไหมครับตัวอย่างในอดีตน่ะครับจะได้ไม่เป็นการชี้นำ

ตอบ. จังหวะซื้อขายของผมเกิดมาจากการประยุกต์ portfolio management ครับ การบริหาร port นั้นทำโดยการถือหุ้นกระจายหลายๆตัวเพื่อลดความเสี่ยง แรกๆผมก็ทำการจัด port เพื่อลดความเสี่ยง แต่ไปๆมาๆ พอจัดไปจัดมาอยู่ๆ ผมก็เห็นว่าเอ๊ะ... ไอ้การจัด port โดยดูจากความถูกความแพงของหุ้นนี่มันช่วยบอกจังหวะซื้อขายให้เราได้ดีมากๆ ซึ่งผมอ่านหนังสือมาหลายเล่ม ฟังสัมมนามาหลายงาน ก็ยังไม่เคยเจอใครที่เอาเรื่องนี้มาเขียนหรือมาพูดเป็นชิ้นเป็นอัน ผมถือว่าเรื่องนี้สำคัญเป็นอันดับ 2 รองจาก Stock
Selection เลยครับ

หลักการคร่าวๆคือ

สมมติผมถือหุ้น 2 ตัว คือ

หุ้น A ราคา 10 บาท เป้าหมาย 16
และ B ราคา 10 บาท เป้าหมาย 16
ทั้ง 2 ตัวมี Upside ที่ 60% เท่ากัน

ผมแบ่งสถานะ port ออกมาเป็น 7 ช่วงเวลา

1. ผมควรจะถือหุ้นทั้ง 2 ตัว ตัวละกี่ % ดีครับ... ใช้ common sense ทั่วไปก็พอจะเดาได้ว่าควรจะถือหุ้นอย่างละครึ่ง เพราะทั้งคู่มี Upside เท่ากัน

2. ที่นี้สมมติว่าหุ้น A ขึ้นไป 12 บาท หุ้น B ลงมาเหลือ 8 บาท ณ จุดนี้หุ้น A จะมีสัดส่วน 60% ในขณะที่ B จะลดเหลือ 40% แต่เมื่อดู upside แล้ว A จะมี upside ที่ 33% ขณะที่ B จะมี 100%ในเมื่อ B มี Upside ที่สูงกว่า A ตั้งเยอะ ทำไมเราจะไม่ถือ B เยอะกว่า A ล่ะครับ...

3. ที่นี้ผมก็จะขายหุ้น A มาซื้อหุ้น B เพื่อปรับสัดส่วนใหม่ สมมติว่าเป็น 30:70

4. เมื่อเวลาผ่านไป สมมติต่ออีกว่าหุ้น A ลดลงมาเหลือ 8 บาท หุ้น B วิ่งขึ้นไปเป็น 12 แทน สัดส่วนหุ้น B ใน port ผมจะยิ่งสูงขึ้นจาก 70 กลายมาเป็น 84% ...

5. แน่นอนครับ ในเมื่อ Upside หุ้น A กลับมาสูงถึง 100 แล้ว B ลดลงเหลือ 33% ผมก็ขายหุ้น B แล้วก็ไปซื้อหุ้น A อีกครั้ง เพื่อปรับสัดส่วนหุ้นใน port ใหม่เป็น 70:30

6. ตลาดหุ้นเล่นตลกกับเราอีกแล้วครับ... หุ้น A เพิ่มขึ้นมาเป็น 10 หุ้น B ลดลงมาเหลือ 10 บาท....

7. ในเมื่อ Upside มันเท่ากับ ผมก็ขายหุ้น A ซื้อหุ้น B จนกลายเป็น 50:50 สุดท้ายผมถือหุ้นไปตั้งนาน ราคาหุ้นมันกลับมายืนที่เดิมอีกแล้วมันน่าเซ็งมั๊ยล่ะ ... แต่เอ๊ะ มาดูมูล port รวมของผมซิครับ ทั้งๆที่ ราคาหุ้นทั้ง 2 ตัวไม่ไปไหนเลย port ผมโตขึ้นมา 40% จาก 1 ล้านบาท กลายเป็น 1.4 ล้านบาท

เห็นมั๊ยครับ ไม่ต้องดูกราฟ ไม่ต้องดู Fund flow ... ใช้หลักการแบบ VI ง่ายๆ ซื้อหุ้นถูกขายหุ้นแพง แม้ว่าหุ้น A และ B มันจะต่ำกว่ามูลค่าเหมาะสมที่ 16 บาทอยู่ตลอดเวลา แต่ความถูกความแพงมันเป็นเรื่องของการเปรียบเทียบ

เมื่อ A ถูกกว่า B ผมก็ขาย B ซื้อ A ...

เมื่อ B ถูกกว่า A ผมก็ขาย A ซื้อ B ...

เค้าบอกกันว่า VI ถือหุ้นระยะยาว ถือแล้วไม่ขายจนกว่าราคาหุ้นจะเกินพื้นฐาน ... ผมบอกว่าผมขายถ้ามีตัวอื่นที่น่าสนใจกว่า

สุดท้ายหลักการข้อนี้เลยทำให้หลักการซื้อหุ้นพื้นฐานแบบ VI สามารถบอกจังหวะซื้อขายได้ด้วยตัวมันเอง และช่วยทำให้ port ผมโตได้ แม้ราคาหุ้นโดยรวมอาจจะไม่ได้ไปไหนเลย แบบตัวอย่างข้างต้น
ตัวอย่างนี้เป็นแบบง่ายๆมีหุ้น 2 ตัว... ปกติถ้าผมจะมีหุ้นประมาณ 4-5 ตัว ก็ใช้หลักการเดียวกันครับ
Upside เยอะกว่าก็ควรจะมีสัดส่วนสูงกว่า

จบบทความเก่า

________________________________

หลังๆ มานี้ ตารางคำนวณ upside ที่ผมใช้นั้นพัฒนาขึ้นไปอีกขั้น จากในตัวอย่างผมจะคำนวณ upside ล่วงหน้า 1 ปี แต่หลังๆมานี้ผมจะคำนวณล่วงหน้าไปประมาณ 2-3 ปี เพราะวิธีมองล่วงหน้าแค่ 1 ปีมันมีจุดอ่อนอยู่ เช่น

1. หุ้นบางตัว โดยเฉพาะหุ้น growth ถ้าเราจะให้ pe เหมาะสมมันอาจจะยาก ผมเลือกที่จะประเมินกำไรในช่วงเติบโตล่วงหน้าไปซัก 2-3 ปี แล้วก็ไปประเมิน pe เหมาะสมในวันที่หุ้นมันโตน้อยลงแล้วจะง่ายกว่า

2. เวลาที่เรามองหุ้นล่วงหน้าเพียง 1 ปี จะทำให้เราติดกับดักอยู่กับหุ้นที่อาจจะดีชั่วคราวมากจนเกินไป ซึ่งในระยะยาวแล้วหุ้นพวกนี้มักจะให้ผลตอบแทนที่ไม่ดีนัก และหุ้นพวกนี้ต้องคอยหาจังหวะขายอยู่ตลอดเวลา ไม่เหมาะกับถือระยะยาว

38. แกะรอย Buffett

noreply@blogger.com (yoyo) — Sun, 19 Feb 2017 02:02:00 +0000

38. แกะรอย Buffett

ผมชอบที่จะติดตามการซื้อขายหุ้นของนักลงทุนเก่งๆ แล้ววิเคราะห์ตามว่าเหตุผลเบื้องหลังของการซื้อหรือขายหุ้นนั้นๆคืออะไร

Buffett เป็นคนหนึ่งที่ผมชอบตาม เพราะขนาดปู่แกอายุใกล้จะ 100 ขึ้นทุกปีๆ แนวทางการลงทุนของแกยังคงปรับเปลี่ยนไปตามสถานการณ์ของโลกได้อย่างคล่องตัวไม่แพ้คนหนุ่มเลยทีเดียว

ช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาผมเริ่มเห็นแนวทางการลงทุนที่ปรับเปลี่ยนไปค่อนข้างมากของปู่ จะลองยกตัวอย่างเป็น case ให้เห็นกันนิดหน่อยนะครับ

- ปู่เคยบอกไว้นานมากแล้วว่าไม่ชอบหุ้น commodities แต่แล้วแกก็ลงทุนในหุ้นกลุ่มสำรวจ เช่น Conoco philip, Petro China ล่าสุดไม่นานนี้ก็มีหุ้น psx ที่ทำธุรกิจโรงกลั่นและ fuel distributor

- ปู่ไม่ชอบลงทุนในหุ้นเทคโนโลยี เพราะเข้าใจได้ยาก แต่แล้วปู่ก็ซื้อหุ้น IBM เป็นสัดส่วนที่ค่อนข้างมากของ port เนื่องด้วยเหตุผลว่า IBM นั้นเปลี่ยนตัวเองมาเป็นธุรกิจ Service provider ที่ใช้ IT เป็นส่วนประกอบหลัก ซึ่งปู่บอกว่า แบบนี้ปู่เข้าใจได้

- ปีที่แล้วมีซื้อหุ้น Apple ซึ่งถือว่า shock วงการมากว่าทำไมปู่ซื้อ apple ได้ยังไง ตัวผมเองดูจากปริมาณหุ้นที่ซื้อตอนนั้น เนื่องจากมีขนาดไม่ใหญ่มาก ผมเองยังแอบคิดเลยว่าปู่ไม่ได้เป็นคนซื้อหรอก คนที่ซื้อน่าจะเป็น Todd หรือ Ted นักลงทุน vi ที่ปู่จ้างเข้ามาช่วยดูแลเงินส่วนน้อยของบริษัทซะมากกว่า

แต่ไม่กี่วันมานี้มีประกาศว่า Berkshire ซื้อ Apple เพิ่มเป็นปริมาณที่ค่อนข้างมาก ผมดูจากขนาดที่ซื้อแล้วก็มั่นใจว่า งานนี้ไม่ใช่ Todd หรือ Ted แล้วแน่ๆ ก็ต้องฝีมือปู่ชัวร์ๆ ผมจึงต้องย้อนมาวิเคราะห์ว่าทำไมปู่ถึงซื้อ Apple ทั้งที่น่าจะเป็นสิ่งที่ปู่ไม่ถนัดนัก

พอดีมีพี่นักลงทุนท่านหนึ่งที่ผมเคารพ แกเคยวิเคราะห์หุ้น Cpall ให้ผมฟังว่า หุ้นที่แข็งแกร่งมากๆแบบ Cpall เนี่ย ถึงวันที่บริษัทอิ่มตัวแล้ว อาจจะโตได้ 0-5% ต่อปี ด้วยกระแสเงินสดที่แข็งแกร่ง กำไรเท่าไหร่ก็ไม่ต้องหักไปลงทุนมากนัก สามารถจ่ายปันผลได้ใกล้เคียง 100% ในภาวะที่ดอกเบี้ยต่ำเตี้ยแบบนี้ pe ที่เหมาะสมควรจะอยู่ที่ประมาณ 20-25 หรือคิดเป็นยีลก็คือประมาณ 4-5%

พอผมย้อนมาใช้ Logic แบบนี้มาวิเคราะห์ Apple ก็จะเห็นว่า Apple เป็นบริษัทที่แข็งแกร่งมาก มี product ชั้นยอด มีแบรนด์ที่แข็งแกร่ง มีสาวกที่พร้อมจะซื้อ iphone รุ่นใหม่ที่ออกมาทุกปี ถึงว่าว่าการเติบโตจะต่ำมากแล้ว แต่ก็คงไม่ตกไปมากกว่านี้ง่ายๆ มองคร่าวๆเหมือนว่า Apple น่าจะโตได้ประมาณ 0-5% ต่อปีได้อีกเป็น 5-10 ปี กระแสเงินสดก็ดีมาก เนื่องจากเงินที่ใช้ในการลงทุนก็ไม่ได้สูงกว่าค่าเสื่อมเท่าไหร่นัก pe ที่เหมาะสมก็น่าจะอยู่แถวๆ 20-25 เหมือนกัน

ย้อนมาดู Buffett ซื้อ Apple นะครับ ดูจากช่วงที่ซื้อและ eps ที่ออกมาแล้ว ปู่แกซื้อ Apple ที่ pe 10-11 เท่า เท่านั้นเอง ซึ่งผมว่าถูกมากๆ

และ Buffett ถึงแม้จะไม่ได้เชี่ยวชาญในเทคโนโลยีมากนัก แต่ผมว่าเคส Apple นี่ที่มีคนรอบตัวเราใช้กันเต็มไปหมด แกคงจะเข้าใจธุรกิจของ Apple ได้ไม่ยากนัก

เห็นแล้วก็ต้องยกนิ้วให้แกจริงๆ

- ล่าสุดอีกเหมือนกัน Buffett ขายหุ้น Walmart ทิ้ง เนื่องจากแกมองว่า Walmart ตามคู่แข่งจาก e-commerce ไม่ทัน ใครว่าปู่ไม่เข้าใจเทคโนโลยี ถามผม ผมว่าอดีตอาจจะใช่ แต่วันนี้ผมว่าไม่ใช่แล้วละ

- เคสสุดท้ายที่ผมจะพูดถึง คือ สายการบิน

Buffett เคยซื้อหุ้นสายการบินเมื่อหลายสิบปีก่อน แล้วก็ถือว่าเป็นการลงทุนที่น่าผิดหวัง จนปู่ถึงขั้นบอกว่าอยากให้มีบริการโทรไปปรึกษา เวลาแกอยากซื้อหุ้นสายการบินแกจะโทรไปจะได้เกลี้ยกล่อมแกว่าอย่าซื้อๆ

รายงานออกมาแกซื้อหุ้นไป 4 สายการบินเป็นจำนวนเงินที่ไม่น้อยเลย ผมคิดอยู่นานว่าอะไรทำให้แกเปลี่ยนใจกลับมาซื้อหุ้นสายการบินจนได้ (1 ในนั้นมีหุ้น Luv: South west airline ที่ผมเคยสนใจการจากกรองหุ้นผ่าน Jitta (แต่ไม่ได้ซื้อ) อยู่ด้วย ตอนนั้นราคาประมาณ 40$ มาตอนนี้ก็ 57$ ไปแล้ว T_T)
คิดอยู่หลายรอบก็คิดไม่ออก จนเจอเบาะแสเพิ่มเติม คือ Charlie Munger บอกว่าธุรกิจการบินหลายสิบปีก่อนมันไม่ดีมากๆ จนวันนี้มีการเปลี่ยนแปลงที่คล้ายกับธุรกิจรถไฟ (ที่บัฟเฟตเองก็เพิ่งซื้อมาไม่นานนัก) ได้เบาะแสมาเพิ่มก็แล้ว ก็ยังคิดไม่ออกอยู่ดี 555

จนเมื่อคืนนี้เองเพิ่งได้อ่านบทความจาก Harvard Business Review

https://hbr.org/2016/11/warren-buffett-is-betting-the-airline-oligopoly-is-here-to-stay

ใจความย่อๆ ก็คือ ก่อนปี 2010 ธุรกิจสายการบินโดยรวมนั้นไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่หลังจาก 2010 เป็นต้นมา ธุรกิจก็เริ่มทำกำไรได้ โดยส่วนหนึ่งมาจาก innovative pricing models แต่ว่าสาเหตุหลักๆ นั้นมาจากการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้าง 2 อย่าง

1. คือเกิดการรวมตัวกันของสายบินหลายแห่ง จนผู้เล่นรายหลักเหลืออยู่แค่ 4 ราย ซึ่งแน่นอนว่าทำให้การแข่งขันในธุรกิจนั้นน้อยลง

2. อันนี้เป็นสิ่งที่คนทั่วไปไม่ค่อยมีใครสังเกตุเห็น ก็คือโครงสร้างผู้ถือหุ้นของสายการบินหลายแห่งเปลี่ยนไป โดยเค้ายกตัวอย่าง ฺBig four 4 สายการบินที่ Buffett ซื้อ ว่ามีนักลงทุนสถาบันเข้ามาถือหุ้นเป็นสัดส่วนที่สูง แถมชื่อยังซ้ำไปซ้ำมาเต็มไปหมด (ดูจากรูปรายชื่อที่เป็นสีๆ คือสถาบันที่ถือหุ้นสายการบินมากกว่า 1 แห่ง) ประมาณว่าผู้ถือหุ้นรายใหญ่ 6 รายแรกก็ถือหุ้นประมาณ 40% นี่ยังไม่รวมหุ้นที่ Buffett ถือเข้าไปอีก

ประเด็นนี้บอกอะไรเราได้ พอหลายๆสายการบินมีผู้ถือหุ้นใหญ่กลุ่มเดียวกัน แน่นอนว่าบริษัทเหล่านี้คงไม่อยากที่จะมาตัดราคาแข่งกันเองมากนัก นอกจากการไม่ตัดราคาแล้วดีไม่ดีจะกลายเป็นขึ้นราคาร่วมกันซะอีก และแนวโน้มในการลงทุนเพิ่มเครื่องบินก็คงไม่มากเท่าเดิม สรุปเป็นภาษาบ้านเราก็เรียกว่าฮั่วกันก็ได้

และผลลัพธ์ก็แสดงออกมาในตัวเลขว่าบริษัทสายการบินโดยรวมมีอัตราทำกำไรที่ดีขึ้นกันถ้วนหน้า
เหนือชั้นมั๊ยครับ

ปู่ก็ยังเป็นปู่จริงๆ
ปรบมือสิครับ รออะไร!!

37. สรุปผลงานเล่นหุ้นตาม Jitta ประมาณ 11 เดือน

noreply@blogger.com (yoyo) — Thu, 15 Dec 2016 01:50:00 +0000

37. สรุปผลงานเล่นหุ้นตาม Jitta ประมาณ 11 เดือน ตั้งแต่วันที่ 14/1/59 - 14/12/59

เมื่อคืนมาตัดสินใจขาย port ที่ลงทุนในอเมริกาตามสูตรของ Jitta ด้วย 3 เหตุผลหลักๆ คือ

- รู้สึกว่าหุ้นอเมริกามันขึ้นติดต่อกันเยอะไปหน่อยตั้งแต่ทรัมป์ชนะเลือกตั้ง
- เจอการลงทุนในประเทศที่น่าสนใจ
- เป็นเหตุผลเรื่อง tax คือถ้าจะเอาเงินกลับไทย ขายปีนี้แล้วเอาเงินกลับ ม.ค. จะไม่ต้องเสียภาษี Capital gain

ต่อจากบทความที่ 32. และ 36.

----------- ส่วนหนึ่งของบทความ 32 --------------

ผมลงทุนโดยใช้ Jitta Screener เลือกหุ้นออกมาให้ ขั้นตอนง่ายๆก็คือ

- เลือก screener
- มันจะมี basic filter ให้เราเลือก 5 แบบ
- ในที่นี้ผมเลือก 2 แบบ คือ wonderful company at a fair price กับ growth stock
- ถ้าอยากดูว่า filter มี criteria ยังไงบ้างก็กดเลือก basic filter ก่อน แล้วกด advanced มันก็จะโชว์ให้เราเห็นว่ามี criteria อะไรบ้าง
- ผมแบ่งเงินเท่าๆกันซื้อหุ้นไปทั้งหมด 31 ตัว เป็น wonderful 12 ตัว growth 19 ตัว
ผ่านไปประมาณ 3 เดือน ผลลัพธ์ที่ได้คือ
- port ผม + ประมาณ 11.61% (ไม่รวมปันผล) ต้นทุนหุ้นคิดค่าคอมตามจริง
- s&p500 + 8.3% (ไม่รวมปันผลเหมือนกัน)
- port ผมชนะตลาดประมาณ 3.3%

----------- สรุปของบทความ 36 ----------------

รอบนี้ผ่านมาแล้ว 7 เดือนนิดๆ
(วันที่วัดผลตอบแทน 14/1/59-24/8/59)

ผลลัพธ์คือ

- port ผม + 11.37% (ไม่รวมปันผล)
- s&p500 + 12.9%
- แพ้ตลาดไป 1.53%

คือตอนที่ผมลงทุนจริงโดยใช้ Jitta Screener ช่วย ผมก็คิดเอาเองว่าเราอยากลงทุนแต่หุ้นดีๆ ราคาไม่แพง ก็เลยใส่ Screen ในเชิงคุณภาพเข้าไปเยอะๆ ตอนนั้นมันมี Basic screener สำเร็จรูปให้ใช้คือ wonderful company at a fair price กับ growth stock (ตอนนี้ไม่มี 2 screener ให้เลือกแล้ว) ผมก็ลองใช้เพราะรู้สึกว่าลำพังเลือกหุ้นตาม Jitta ranking อย่างเดียวคุณภาพของหุ้นโดยรวมมันยังต่ำกว่าที่คาดหวังไว้

ทีนี้หลังจากที่ผมได้ลองใช้ Jitta playlist ซึ่งสามารถ Backtest กลยุทธ์การลงทุนของเราได้ว่าถ้าลงทุนด้วยสูตรนี้จริงๆ ย้อนหลังไปหลายๆปี return ต่อปีจะเป็นเท่าไหร่
ผลที่ออกก็คือ

- สมมติใช้ Jitta ranking ธรรมดาแล้วลงทุนไป 30 ตัว ก็จะได้ผลตอบแทน 18.92% เทียบกับตลาดที่ 12.37% เป็นเวลา 7 ปี ซึ่งก็ไม่เลวเลย

- หลังจากใช้ screener wonderful ช่วย คือเพิ่มเข้าไปว่า Jitta score > 7 และ Historical Jitta score (5ปี) > 5

- ผลตอบแทนที่ได้ก็ลดลงเหลือ 13.63% ต่อปี ชนะตลาดอยู่นิดหน่อย แต่ว่าต่ำกว่า Jitta ranking อยู่พอสมควร

(ส่วน Growth screen ผมจำไม่ได้ว่ามันมี criteria อะไรบ้าง เลยไม่ได้ลองให้ดู)

สิ่งที่ผมค้นพบหลังจากลองใช้ playlist ดูหลายๆรูปแบบก็พบว่า ยิ่งเราเพิ่ม criteria เชิงคุณภาพ เข้าไปมากเท่าไหร่ ตัวเลือกหุ้นที่ผ่าน criteria ก็จะลดน้อยลงไปเรื่อยๆ ยิ่งจำนวนหุ้นยิ่งลดไปเรื่อยๆ ผลตอบแทนก็มีแนวโน้มที่จะน้อยลงไปตาม

ตกตัวอย่าง screener ที่ผมใช้ข้างต้น จากจำนวนหุ้นใน us 4000 กว่าตัว พอเราใส่ score >7 กับ historical score>5 เข้าไป จำนวนหุ้นที่ผ่าน criteria ณ ปัจจุบันก็ลดเหลือเพียง 64 ตัวเท่านั้น

ผมคิดว่าโดยปกติแล้วในการลงทุนเราก็อยากได้หุ้นดีราคาไม่แพงเป็นเรื่องปกติ แต่หุ้นดีที่ราคาไม่แพงนั้นไม่ได้หากันง่ายๆ ลำพังข้อใช้ข้อมูลในอดีตกับสูตรคำนวณช่วยไม่น่าจะทำให้เราเจอได้ง่ายๆ เพราะฉะนั้น สูตรที่ผมใส่ลงไปหวังว่าจะได้ "หุ้นดีราคาถูก" มันก็เลือกหุ้นที่ "เหมือนจะดีราคาถูก" หรือ "หุ้นดี ราคาเหมือนจะถูก" มาให้แทน

ผมค้นพบว่าจริงๆแล้วการลงทุนแบบ Qvi นั้นไม่สามารถใช้วิธีคิดแบบเดิมในการลงทุนได้ มันต้องพลิกวิธีคิดไปอีกรูปแบบหนึ่ง ซึ่งผมเองก็ยังถือว่ายังอยู่ในช่วงศึกษาแนวทางนี้อยู่ ยังไม่ค่อยลงตัวเท่าไหร่นัก

------------ สรุปผลงานจริงหลังปิด port วันที่ 14/12/59 --------------

- port ผม +21.41% ไม่รวมปันผล (ถ้าดูใน portfolio จาก jitta จะอยู่ที่ +22.11% ผลต่างเกิดจากในระบบ jitta จะใช้ราคาปิดวันก่อนหน้า แต่ตัวเลข 21.41% คือตัวเลขหลังจากขายหุ้นจริงซึ่งตอนเปิดมาราคามันลงไปนิดหน่อย บวกกับมีต้นทุนค่าคอมอีก)

- s&p500 + 17.3% ไม่รวมปันผล

- ชนะตลาด 4.11%

ถ้ามรวมปันผลเข้าไปด้วย return ของ port จะอยู่ประมาณ 23% ก็อยู่ในระดับที่น่าพอใจ
แม้ผลตอบแทนที่ได้นั้นชนะตลาดอยู่นิดหน่อย แต่ระยะเวลานั้นก็ยังสั้นเกินไปที่จะสรุปอะไรได้ แต่อย่างไรก็ตาม ผมก็ยังเชื่ออยู่ว่า การลงทุนแบบ qvi นั้นสามารถให้ผลตอบแทนอยู่ในระดับที่น่าพอใจได้สำหรับคนไม่มีความรู้เรื่องหุ้นมากนักและไม่พร้อมที่จะเข้ามาศึกษาอย่างจริงจัง

------------------------------------------------------------------------------

เมื่อคืนผมมานั่งรอตลาดอเมริกาเปิดตั้งแต่ 2 ทุ่มครึ่ง (ปกติผมหลับตั้งแต่ 2 ทุ่ม) ก็เพิ่งมานึกได้ว่าช่วงหน้าหนาวที่ us มันมีการปรับเวลาไป 1 ชม. สุดท้ายเลยต้องนั่งรอตลาดเปิดจนถึง 3 ทุ่มครึ่ง

ปัญหาที่เจอคือ ผมไม่ได้เทรดหุ้น us มาเกือบปี วิธีใช้โปรแกรมก็ลืมไปหมดแล้ว ทีนี้ระบบเทรดของ Interactive Broker นั้นมันซับซ้อนกว่าการเทรดหุ้นไทยมาก ก็ต้องนั่งงมอยู่เป็นชม. กว่าจะเริ่มจับทางได้ว่าจะซื้อจะขายยังไง

นอกจากนี้หุ้นราคาหุ้นที่ us ถ้าจะดูแบบ real-time ก็ต้องจ่ายเงินเป็นรายเดือน ซึ่งหลังจากผมซื้อหุ้นไปเมื่อ 11 เดือนก่อน ผมก็ปิดบริการ real-time ไปแล้วเพราะว่าระหว่างปีไม่คิดว่าจะเทรดหุ้น เมื่อคืนพอจะขายหุ้นจริงๆ เลยต้องไปนั่งหาวิธีสมัครดูราคา real-time ก่อนอีก

ไปๆมาๆ กว่าจะขายหุ้นจนหมด port ก็เกือบๆเที่ยงคืน

เดี๋ยวผมรอให้ Jitta playlist มันใช้งานได้เต็มที่ก่อน (ตอนนี้ยังเป็นช่วง Beta อยู่) ว่าจะเอาเงินกลับไปลงทุนใหม่อีกรอบ

36. Review Jitta Playlist + ผลลงทุนจริงประมาณ 7 เดือน

noreply@blogger.com (yoyo) — Mon, 12 Sep 2016 01:46:00 +0000

36. Review Jitta Playlist + ผลลงทุนจริงประมาณ 7 เดือน

ต่อจากบทความที่ 32.
https://www.facebook.com/yoyoinvestingway/posts/988164887932367

----------- ส่วนหนึ่งของบทความก่อน--------------

ผมลงทุนโดยใช้ Jitta Screener เลือกหุ้นออกมาให้ ขั้นตอนง่ายๆก็คือ
- เลือก screener
- มันจะมี basic filter ให้เราเลือก 5 แบบ
- ในที่นี้ผมเลือก 2 แบบ คือ wonderful company at a fair price กับ growth stock
- ถ้าอยากดูว่า filter มี criteria ยังไงบ้างก็กดเลือก basic filter ก่อน แล้วกด advanced มันก็จะโชว์ให้เราเห็นว่ามี criteria อะไรบ้าง
- ผมแบ่งเงินเท่าๆกันซื้อหุ้นไปทั้งหมด 31 ตัว เป็น wonderful 12 ตัว growth 19 ตัว
ผ่านไปประมาณ 3 เดือน ผลลัพธ์ที่ได้คือ
- port ผม + ประมาณ 11.61% (ไม่รวมปันผล) ต้นทุนหุ้นคิดค่าคอมตามจริง
- s&p500 + 8.3% (ไม่รวมปันผลเหมือนกัน)
- port ผมชนะตลาดประมาณ 3.3%

---------------------------------------------------------

รอบนี้ผ่านมาแล้ว 7 เดือนนิดๆ
(วันที่วัดผลตอบแทน 14/1/59-24/8/59)

ผลลัพธ์คือ
- port ผม + 11.37% (ไม่รวมปันผล)
- s&p500 + 12.9%
- แพ้ตลาดไป 1.53%

คือตอนที่ผมลงทุนจริงโดยใช้ Jitta Screener ช่วย ผมก็คิดเอาเองว่าเราอยากลงทุนแต่หุ้นดีๆ ราคาไม่แพง ก็เลยใส่ Screen ในเชิงคุณภาพเข้าไปเยอะๆ

ตอนนั้นมันมี Basic screener สำเร็จรูปให้ใช้คือ wonderful company at a fair price กับ growth stock (ตอนนี้ไม่มี 2 screener ให้เลือกแล้ว) ผมก็ลองใช้เพราะรู้สึกว่าลำพังเลือกหุ้นตาม Jitta ranking อย่างเดียวคุณภาพของหุ้นโดยรวมมันยังต่ำกว่าที่คาดหวังไว้

ทีนี้หลังจากที่ผมได้ลองใช้ Jitta playlist ซึ่งสามารถ Backtest กลยุทธ์การลงทุนของเราได้ว่าถ้าลงทุนด้วยสูตรนี้จริงๆ ย้อนหลังไปหลายๆปี return ต่อปีจะเป็นเท่าไหร่

ผลที่ออกก็คือ

- สมมติใช้ Jitta ranking ธรรมดาแล้วลงทุนไป 30 ตัว ก็จะได้ผลตอบแทน 18.92% เทียบกับตลาดที่ 12.37% เป็นเวลา 7 ปี ซึ่งก็ไม่เลวเลย

- หลังจากใช้ screener wonderful ช่วย คือเพิ่มเข้าไปว่า Jitta score > 7 และ Historical Jitta score (5ปี) > 5

- ผลตอบแทนที่ได้ก็ลดลงเหลือ 13.63% ต่อปี ชนะตลาดอยู่นิดหน่อย แต่ว่าต่ำกว่า Jitta ranking อยู่พอสมควร

(ส่วน Growth screen ผมจำไม่ได้ว่ามันมี criteria อะไรบ้าง เลยไม่ได้ลองให้ดู)

สิ่งที่ผมค้นพบหลังจากลองใช้ playlist ดูหลายๆรูปแบบก็พบว่า ยิ่งเราเพิ่ม criteria เชิงคุณภาพ เข้าไปมากเท่าไหร่ ตัวเลือกหุ้นที่ผ่าน criteria ก็จะลดน้อยลงไปเรื่อยๆ ยิ่งจำนวนหุ้นยิ่งลดไปเรื่อยๆ ผลตอบแทนก็มีแนวโน้มที่จะน้อยลงไปตาม

ตกตัวอย่าง screener ที่ผมใช้ข้างต้น จากจำนวนหุ้นใน us 4000 กว่าตัว พอเราใส่ score >7 กับ historical score>5 เข้าไป จำนวนหุ้นที่ผ่าน criteria ณ ปัจจุบันก็ลดเหลือเพียง 64 ตัวเท่านั้น

ผมคิดว่าโดยปกติแล้วในการลงทุนเราก็อยากได้หุ้นดีราคาไม่แพงเป็นเรื่องปกติ แต่หุ้นดีที่ราคาไม่แพงนั้นไม่ได้หากันง่ายๆ ลำพังข้อใช้ข้อมูลในอดีตกับสูตรคำนวณช่วยไม่น่าจะทำให้เราเจอได้ง่ายๆ เพราะฉะนั้น สูตรที่ผมใส่ลงไปหวังว่าจะได้ "หุ้นดีราคาถูก" มันก็เลือกหุ้นที่ "เหมือนจะดีราคาถูก" หรือ "หุ้นดี ราคาเหมือนจะถูก" มาให้แทน

ผมค้นพบว่าจริงๆแล้วการลงทุนแบบ Qvi นั้นไม่สามารถใช้วิธีคิดแบบเดิมในการลงทุนได้ มันต้องพลิกวิธีคิดไปอีกรูปแบบหนึ่ง ซึ่งผมเองก็ยังถือว่ายังอยู่ในช่วงศึกษาแนวทางนี้อยู่ ยังไม่ค่อยลงตัวเท่าไหร่นัก

35. Investor Z การ์ตูนอ่านเพลิน สาระแน่น

noreply@blogger.com (yoyo) — Fri, 06 May 2016 01:42:00 +0000

35. Investor Z การ์ตูนอ่านเพลิน สาระแน่น

อ่านรีวิวแบบยาวได้ที่
http://pantip.com/topic/34969393
...

ส่วนผม รีวิวสั้นๆ

การ์ตูนพูดถึงนักเรียนคนหนึ่งที่ถูกคัดไปเข้า investor club ของโรงเรียน
เนื้อเรื่องช่วงต้นก็เป็นการที่รุ่นพี่สอนรุ่นน้องถึงวิธีการลงทุน

ผมเพิ่งอ่านไปไม่ไกลเท่าไหร่ แต่ก็เจอช่วงที่เนื้อหาน่าสนใจเอามาแชร์
เป็นช่วงที่รุ่นพี่พาน้องใหม่จะไปเลี้ยงราเมง แต่ก่อนจะไปกินราเมง ก็พาไปที่โรงหนังแล้วให้รุ่นน้องคนนี้ซื้อตั๋วเข้าไปดูหนังคนเดียว ซึ่งหนังที่ไปดูรุ่นพี่ก็คัดมาแล้วว่าหนังห่วย และน่าเบื่อมาก

ตัวรุ่นน้องก็ดูหนังไป 21 นาทีแล้วก็ทนไม่ไหว ก็เลยเดินออกจากโรง ซึ่งเทียบกับเวลาของรุ่นพี่แต่ละคนแล้วก็ถือว่าเป็นเวลาที่น้อยมาก

รุ่นพี่เลยสอนว่า คนส่วนใหญ่เวลาจ่ายเงินเข้าไปดูหนังแล้ว ถึงแม้ว่าหนังห่วยก็ไม่ยอมออกจากโรง มักจะทนดูต่อไปจนจบ เพราะคิดว่าเสียเงินค่าตั๋วไปแล้ว ถ้าไม่ดูจนจบก็เสียดายเงิน

ซึ่งมันคล้ายกับการลงทุน ถ้าเรารู้ว่าหุ้นไม่ดีแล้ว เราต้องกล้าที่จะ cutloss
นักลงทุนที่ดีนั้นจะต้องลืมอดีต แล้วมองการถือครองหุ้นด้วยมุมมองที่สดใหม่ อย่าไปยึดติดกับอดีต (รวมถึงต้นทุนที่เราซื้อมา ในวงเล็บนี่ผมเสริมเอง)

มีเพื่อนผมคนนึงอ่านการ์ตูนเรื่องนี้มาก่อนผม แล้วไม่นานเค้าก็เอาหลักการในการ์ตูนไปประยุกต์ใช้ซื้อหุ้นจริงแล้วทำกำไรได้

แม้ผมจะไม่เห็นด้วยกับเนื้อหาที่การ์ตูนเรื่องนี้สอนทั้งหมด แต่โดยรวมก็ถือว่าสนุกดีและมีสาระดีกว่าหนังสือหุ้นที่วางขายอยู่ในช่วงนี้ครับ

ผมอ่านแปลไทยครั้งแรกใน ookbee แต่มันหยุดอยู่แค่เล่ม 2 แล้วก็เงียบไปเลย
สุดท้ายก็ต้องมาอ่าน version eng ทาง online
ลองไปติดตามกันดูได้
http://mangafox.me/manga/investor_z/
ปล. อ่านมาอีกหน่อย มียกตัวอย่าง 7-11 ยาคูล ด้วยนะ

34. 10 ไอเดียการลงทุน: กลุ่มพัฒนาอสังหา

noreply@blogger.com (yoyo) — Sat, 30 Apr 2016 01:39:00 +0000

34. 10 ไอเดียการลงทุน: กลุ่มพัฒนาอสังหา

กลุ่มนี้ตัวหลักๆ ก็มี lh ps siri qh ap spali lpn anan

1. Presale คือยอดขาย ปกติจะนับตั้งแต่วันที่ 1 มค. ของแต่ละปีถึงปัจจุบัน ยกตัวอย่าง ถ้าพูดที่ ณ สิ้นไตรมาสที่ 1 บริษัทมี presale 5000 ล้าน หมายความว่าตั้งแต่ต้นปีมาถึงสิ้นเดือน 3 มียอดขาย 5000 ล้าน

2. Backlog คือ Presale ที่ยังไม่รับรู้เป็นรายได้ (บริษัทพ้ฒนาอสังหาจะรับรู้รายได้เมื่อโอนห้องหรือบ้านไปให้ลูกค้าเสร็จแล้ว) สมมติบอกว่า ณ สิ้นไตรมาส 1 มี Backlog 30000 ล้าน หมายถึง ยอดขายที่ยังไม่รับรู้เป็นรายได้สะสม 30000 ล้าน ซึ่งอาจจะทยอยโอนปีนี้ส่วนนึง ปีหน้าส่วนนึง ปีต่อๆไปอีกส่วนหนึ่ง ขึ้นอยู่กับระยะเวลาการสร้างโครงสร้างจนลูกค้าโอนได้จริง

3. เกือบทุกตัวผ่านวิกฤตกันมาหลายรอบ ตั้งแต่ต้มยำกุ้ง subprime น้ำท่วม การเมือง ฯลฯ และยังเอาตัวรอดและเติบโตมาอย่างต่อเนื่อง มีเพียง anan ตัวเดียวที่ประสบการณ์ไม่โชกโชนเท่า
การผ่านวิกฤตมาหลายรอบแล้วยังเอาตัวรอดมาได้นั้น ทำให้ผู้เล่นหลักในกลุ่มนี้มักจะสร้างโครงการอย่างระมัดระวัง แต่ละคนมีตลาด จุดแข็งเป็นของตัวเอง ทำให้การแข่งขันนั้นไม่ได้แข่งกันที่ราคาเป็นหลัก สังเกตุได้จาก gpm ของผู้เล่นหลักที่อยู่ในระดับ 30-40%

4. anan เน้นโครงการติดรถไฟฟ้า จับกลุ่มลูกค้าระดับกลางบนขึ้นไป ราคาต่อตารางเมตรก็จะแพงหน่อย design วัสดุ ก็จะสะท้อนไปตามกลุ่มลูกค้า

คุณชานน ceo anan เคยบอกว่า

"ความรับผิดชอบของดีเวลลอปเปอร์ คือการทำกรุงเทพฯ ทำประเทศไทยให้ดีขึ้น เป้าหมายหนึ่งของอนันดา คือการสร้างประติมากรรมให้แก่เมืองในทุกที่ๆเกิดโครงการ การออกแบบจะต้องมีจุดขายชัดเจน มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ไม่ลอกใคร และสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับโครงการของตัวเอง อนันดาอยากให้ผู้พัฒนาทุกรายแข่งขันกันสร้างสิ่งที่ดีขึ้นเพื่อเมืองและเพื่อประเทศ อย่าดูถูกผู้บริโภคเพราะลูกค้าไม่ได้โง่"

5. ในขณะที่ spali จับกลุ่มลูกค้าระดับกลางถึงล่าง ราคาต่อตารางก็จะต่ำกว่า design วัสดุ ฯลฯ ก็จะสะท้อนไปตามราคา

คุณไตรเตชะ md ของ spali เคยบอกนักลงทุนใน oppday ครั้งหนึ่งว่า
"เราสร้างคอนโด เราไม่ได้สร้างอนุสาวรีย์"

อย่าคิดว่าผู้บริโภคทุกคนรวยพอที่จะซื้ออนุสาวรีย์ (ประโยคหลังนี่คุณไตรเตชะไม่ได้พูด ผมพูดเอง 555)

ทั้ง 2 เจ้าก็มีวิธีคิดทางธุรกิจที่ต่างกันออกไป ถ้ามีบริษัทอสังหาที่คิดและทำแบบ anan ทุกเจ้า การแข่งขันของคอนโดระดับสูงก็จะรุนแรงมาก และคนระดับกลางล่างก็จะไม่มีที่อยู่อาศัยในราคาพอเหมาะให้ซื้อ การที่แต่ละบริษัทคิดต่างทำต่าง รู้จักจุดแข็งของตัวเอง ทำให้อุตสาหกรรมนี้สามารถเติบโตไปได้โดยไม่ได้แข่งขันกันจนเลือดอาบเหมือนอุตสาหกรรมอื่น

6. roe ย้อนหลัง 10 ปี ของตัวหลักในกลุ่มนี้แบ่งเป็น 3 กลุ่มย่อย

- กลุ่มอสังหาระดับเทพ ps spali lpn มีระดับ roe เฉลี่ยประมาณ 23% ซึ่งถือว่าสูงมากไม่แพ้ธุรกิจที่คนมองว่าเป็น super stock เช่นกลุ่มค้าปลีกบางตัวเลยทีเดียว

- กลุ่มอสังหาระดับกลาง lh qh ap มีระดับ roe เฉลี่ยประมาณ 16-17% ซึ่งยังก็อยู่ในระดับที่น่าพอใจ คือน่าจะไม่ต่ำว่าค่าเฉลี่ยของตลาด

- กลุ่ม question คือ siri anan ตัวแรกนี้มัน roe ย้อนหลังไม่สูงนักประมาณ 10-12% ส่วน anan เพิ่งเกิดมาไม่นาน มีการปรับโครงสร้างเงินทุนทำให้ตัวเลขเทียบกับตัวอื่นยาก แต่ช่วงปีหลังๆก็ทำได้ประมาณ 15-
17% ซึ่งก็มีโอกาสถูกเลื่อนเข้าไปอยู่ในกลุ่มอสังหาระดับกลางได้

7. นาทีนี้ หุ้นกลุ่มที่ pe ต่ำที่สุดในตลาด ไม่น่าจะมีใครต่ำเกินกลุ่มพัฒนาอสังหาแล้ว สาเหตุก็เพราะคนส่วนใหญ่มองว่ากลุ่มอสังหานั้นเสี่ยง ซึ่งความเห็นของนักลงทุนที่เกิดขึ้นนั้นสมเหตุสมผล หรือว่ากลัวกันเกินเหตุ นักลงทุนก็ควรไปคิดวิเคราะห์กันเอาเอง ผมช่วยอะไรมากไม่ได้

8. ช่วงวิกฤต subprime ปี 2008 pe หุ้นอสังหาหลายตัวเคยลงไปต่ำกว่า 2 เท่า ปันผลเพิ่มขึ้นไประดับ 20% กว่า ช่วงนั้นผมลงทุนในกลุ่มนี้เป็นหลัก ซึ่งทำให้ port โตเร็วกว่าตลาดมากๆ

9. ณ ปัจจุบัน อสังหาใน กทม.และปริมณฑลมีบริษัทรายใหญ่ๆในตลาดครองส่วนแบ่งไปแล้วประมาณ 80% ในขณะที่ตลาดต่างจังหวัดนั้นกลับกัน คือบริษัทท้องถิ่นรายย่อยครองส่วนแบ่งประมาณ 80% โอกาสที่บริษัทรายใหญ่จะโตในกทม. ก็ลดลง นอกจากจะต้องมาแข่งแย่งแชร์กันเอง
บริษัทใหญ่ๆที่ลุยต่างจังหวัดจริงจังตอนนี้มีหลักคือ lh qh spali โดยที่ spali มีสัดส่วนรายได้จากต่างจังหวัดสูงที่สุดประมาณ 20% กว่าๆ

10. คอนโดเป็น product ที่มีการเก็งกำไรบางส่วน มากน้อยแล้วแต่โครงการและบริษัท บริษัทไหนที่มีสัดส่วนนักเก็งกำไรเยอะช่วงเปิดตัวก็อาจจะขายได้ง่ายหน่อย แต่ก็มีความเสี่ยงมากกว่าเมื่อถึงเวลาที่ต้องโอนจริง ในขณะที่แนวราบเป็น product ที่มีการเก็งกำไรน้อยมาก

33. Fail case study: ktc พลาดเพราะเชื่อเซียน

noreply@blogger.com (yoyo) — Thu, 28 Apr 2016 01:37:00 +0000

33. Fail case study: ktc พลาดเพราะเชื่อเซียน

ผมซื้อหุ้น ktc ตอนประมาณกลางปี 2012 ถึงช่วงต้นปี 2013 เพราะเห็นว่าบริษัทมีการเปลี่ยนแปลงทีมบริหาร และผู้บริหารใหม่มีแผนชัดเจนที่จะปรับโครงสร้างต้นทุนของธุรกิจใหม่แบบยกเครื่อง ตอนที่ซื้อก็คาดหวังว่า ktc น่าจะพลิกฟื้นมามีกำไรที่ดีขึ้นได้

ถ้าสังเกตดูตั้งแต่ปี 2012-2015 บริษัทไม่ได้มีการเติบโตทางรายได้เท่าไหร่นัก แต่ด้วยแผนการปรับปรุงการบริหารของทีมผู้บริหารใหม่นั้นเห็นผลมาก คือจากบริษัทที่มีผลขาดทุน 6.29 บาทต่อหุ้น มาเป็นกำไร 0.99 4.97 6.81 และ 8.04 บาทต่อหุ้นในช่วงปี 2013-2014

สรุปว่าแผนที่ผู้บริหารใหม่วางเอาไว้ ก็สามารถทำได้ตามแผนที่บอก จริงๆแล้วดีกว่าที่ผมคิดไว้มากด้วยซ้ำ แต่ความผิดพลาดของผมในการลงทุนหุ้นตัวนี้ก็คือ

ช่วงประมาณกลางปี 2013 ผมคุยกับรุ่นพี่นักลงทุนท่านหนึ่ง ด้วยฝีมือและมุมมองด้านการลงทุนของรุ่นพี่คนนี้ ต้องบอกว่าเรียกได้ว่าเป็นเซียนเหนือเซียนคนหนึ่ง ช่วงนั้นเค้ารู้สึกไม่ค่อยมั่นใจกับภาพรวมเศรษฐกิจของประเทศนัก และมีการขายหุ้นบางส่วนออกมาเพื่อถือเงินสด

รุ่นพี่คนนี้ก็ให้มุมมองต่อหุ้น ktc ของเค้าว่า ดูแล้วน่าห่วงเรื่องหนี้เสีย เค้าบอกว่า ถ้าเค้าเป็นผม เค้าคงทยอยขายหุ้น ktc ออกให้หมด

และความผิดพลาดอันใหญ่หลวงของผมคือ ผมเชื่อพี่เค้า T_T

ผมทยอยขายหุ้น ktc ออกจนหมดแถวๆราคา 35-40 บาท หลังจากนั้นไม่นานหุ้นก็ลงไปจากที่ผมขายนิดหน่อย ซึ่งทำให้ผมรู้สึกโชคดีที่ได้ขายหุ้นออกไป และโชคดีที่เชื่อเซียน แต่เมื่อผลประกอบการทยอยออกมา บริษัททำกำไรได้ดีขึ้นเรื่อยๆ ราคาหุ้นก็วิ่งจาก 30 กว่าบาทไปถึง 100 กว่าบาทในเวลาไม่ถึง 2 ปี

บทเรียนนี้ตอกย้ำให้เรามั่นใจได้เลยว่า เซียนไม่ได้เก่งไปทุกเรื่อง ผมศึกษาหุ้น ktc มาโดยละเอียดก่อนที่จะลงทุน และเลือกลงทุนด้วยเหตุผลว่าบริษัทจะลดต้นทุนและกลับมาสร้างกำไรได้มาก ส่วนเรื่องหนี้เสีย เรื่องเศรษฐกิจที่เซียนเตือนมานั้นผมรู้อยู่ก่อนแล้วรึเปล่า? ผมก็รู้ และยอมรับในประเด็นนั้นได้จึงได้ซื้อหุ้น

แต่ตอนที่ผมขายหุ้น ผมกลับขายเพราะมีเซียนบอกว่า ถ้าเป็นเค้า เค้าคงขายหมด ไม่ใช่ว่ารุ่นพี่ท่านนี้ไม่เก่ง (แกเก่งมากจนผมยกให้เป็นคนที่เก่งอันดับต้นๆของนักลงทุนเมืองไทยเลยด้วยซ้ำ) เพียงแต่เซียนไม่ได้เก่งทุกเรื่อง เค้าไม่ได้ศึกษาหุ้น ktc ละเอียดเท่าผม (จริงๆอาจจะไม่เคยมองดูเลยด้วยซ้ำ) เพราะฉะนั้นความรู้ความเข้าใจในหุ้น ktc ผมน่าจะเหนือกว่ารุ่นพี่ท่านนี้มาก

ktc ถือว่าเป็นการขายหมูตัวใหญ่ที่สุดตัวหนึ่งที่ผมเจอ ยังน้ำตาตกมาจนทุกวันนี้

32. เล่นหุ้นตาม Jitta: ผลลงทุนจริง 3 เดือน

noreply@blogger.com (yoyo) — Tue, 26 Apr 2016 01:35:00 +0000

32. เล่นหุ้นตาม Jitta: ผลลงทุนจริง 3 เดือน

วันที่เขียนบทความ 18/4/59

ผมแบ่งเงินออกส่วนหนึ่งไปลงทุนที่อเมริกาโดยใช้ jitta ในการเลือกหุ้นให้ วันที่ซื้อหุ้นวันแรกคือวันที่ 14/1/59 ตอนนั้นดัชนี s&p500 อยู่ที่ 1921.28

ผมลงทุนโดยใช้ Jitta Screener เลือกหุ้นออกมาให้ ขั้นตอนง่ายๆก็คือ

- เลือก screener

- มันจะมี basic filter ให้เราเลือก 5 แบบ

- ในที่นี้ผมเลือก 2 แบบ คือ wonderful company at a fair price กับ growth stock

- ถ้าอยากดูว่า filter มี criteria ยังไงบ้างก็กดเลือก basic filter ก่อน แล้วกด advanced มันก็จะโชว์ให้เราเห็นว่ามี criteria อะไรบ้าง

- ผมแบ่งเงินเท่าๆกันซื้อหุ้นไปทั้งหมด 31 ตัว เป็น wonderful 12 ตัว growth 19 ตัว ผ่านไปประมาณ 3 เดือน ผลลัพธ์ที่ได้คือ

- port ผม + ประมาณ 11.61% (ไม่รวมปันผล) ต้นทุนหุ้นคิดค่าคอมตามจริง

- s&p500 + 8.3% (ไม่รวมปันผลเหมือนกัน)

- port ผมชนะตลาดประมาณ 3.3%

กำไรขาดทุนรายตัว

- จากหุ้น 31 ตัว เป็นหุ้นที่ขาดทุน 9 ตัว กำไร 22 ตัว

- ตัวที่ขาดทุนเยอะสุด คือ uthr -15.21%

- ตัวที่กำไรเยอะสุด คือ bap +60.12%

สภาพรวม port

- jitta score ของ port รวม 6.78

- below jitta line 36.49%

- โดยรวม port ยังมี score อยู่ในระดับสูง และยัง undervalue อยู่พอสมควร หวังว่าถือไปครบปีน่าจะมีผลงานที่ดีกว่านี้

ผลลัพธ์ที่ได้ออกมาก็น่าพอใจในระดับนึง คือผมลงทุนแบบไม่ต้องใช้สมอง ไม่ต้องอ่านงบ ไม่ต้องติดตามข่าว รอให้ครบปีแล้วก็ขายหุ้นทิ้งทั้ง port แล้วทำซ้ำขั้นตอนเดิม แต่อย่างไรก็ต้องผลงานยังสั้นมากที่จะสรุปอะไรได้ ผมบันทึกครบ 3 เดือนเอาไว้ติดตามดูเล่นๆก่อนครับ

ปล. ซื้อหุ้นแล้วบันทึก port ไว้ใน jitta มันสรุป port ออกมาสวยและวัดผลเข้าใจง่ายดีครับ
________________________________________________________
ไปทดลองใช้กันได้ www.jitta.com
มีคนถามหุ้นไทยกันหลายคน ผมไม่ได้ทำนะครับ เพราะคิดว่าหุ้นไทยลงทุนเองน่าจะได้ผลดีมากกว่า แต่ถ้าอยากดูก็ไปดู backtest ที่ jitta เค้าทำไว้ได้ที่

https://library.jitta.com/en/ranking?market=TH

เราสามารถกดดูรายปีได้เลยว่าตลอดระยะเวลาที่ทำ backtest หลายปีที่ผ่านมาเลือกหุ้นอะไรมากบ้าง รวมถึงเลือกปี 2016 ก็จะเป็น forward test ที่เลือกหุ้นมาให้เห็นตั้งแต่ต้นปี แล้วรอดูผลปลายปี เพื่อลดปัญหาเรื่องความน่าเชื่อถือของข้อมูล

31. Fail case study: ตกเครื่องบิน AOT

noreply@blogger.com (yoyo) — Sun, 24 Apr 2016 00:28:00 +0000

31. Fail case study: ตกเครื่องบิน AOT

มีพี่ท่านหนึ่งแนะนำให้ผมดูหุ้น aot ช่วงต้นปี 2012 ตอนนั้นราคาอยู่แถวๆ 50 กว่าบาท ช่วงนั้นก็มีข่าวว่า aot มีโอกาสจะได้ขึ้นค่าธรรมเนียม และแนวโน้มผู้โดยสารก็โตขึ้นเรื่อยๆ ปีละประมาณ 10%

ผมเปิดดูงบตัวเลขทางการเงินต่างๆ ย้อนหลัง แล้วก็วิเคราะห์คร่าวๆออกมาประมาณนี้

ปล. ตารางงบย้อนหลังจากเวป jitta.com นะครับ

30. ดูกราฟไม่เป็น อ่านงบไม่คล่อง เล่นหุ้นแบบ qvi

noreply@blogger.com (yoyo) — Wed, 20 Apr 2016 00:27:00 +0000

30. ดูกราฟไม่เป็น อ่านงบไม่คล่อง เล่นหุ้นแบบ qvi

เวลาที่ผมเขียนบทความแล้วมีเขียนถึง qvi ผมพบว่าหลายคนยังไม่รู้จักว่า qvi คืออะไร (คงเพราะด้วยพฤติกรรมการอ่าน facebook คนส่วนใหญ่ไม่ค่อยได้อ่านย้อนหลังกันเท่าไหร่)

ผมเลยรวมบทความ qvi ที่ผมเคยเขียนเอาไว้มาให้อ่านอีกที

แต่ถ้าให้สรุปสั้นๆตรงนี้เลย qvi คือ quantitative value investing เป็นหลักการเล่นหุ้นตามสูตร ซึ่งเป็นสูตรที่พัฒนามาจากแนวคิด vi เอาไว้สำหรับคนที่ดูงบไม่เป็น อ่านกราฟไม่ออก ให้ลงทุนได้ง่ายขึ้น
สูตร qvi ที่ผมชอบมี 2 สูตร คือ magic formula กับ jitta

ถ้ารู้สึกว่าทั้งหมดนี้มันยังเยอะเกินไป ก็อ่านเฉพาะบทความที่ 16 18 19 22 ก่อนก็ได้ แล้วที่เหลือจะมาตามอ่านทีหลังก็แล้วแต่สะดวก

16. QVI: ต้นกำเนิดของ Quantitative Value Investing (qvi)
https://www.facebook.com/yoyoinvestingway/posts/942837772465079

16.1 QVI: อีกสูตรการลงทุนของเกรแฮม
https://www.facebook.com/yoyoinvestingway/posts/942864835795706

18. QVI: Magic Formula Investing
https://www.facebook.com/notes/yoyoway/18-magic-formula-investing/946981262050730

18.1 QVI: ความน่าเชื่อถือของ Magic Formula Investing
https://www.facebook.com/notes/yoyoway/181-%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%99%E0%B9%88%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%8A%E0%B8%B7%E0%B9%88%E0%B8%AD%E0%B8%96%E0%B8%B7%E0%B8%AD%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87-magic-formula-investing/950258148389708

18.2 QVI: Magic Formula กับตลาดไทย
https://www.facebook.com/yoyoinvestingway/posts/953452548070268

18.3 QVI: งานวิจัยเล่นหุ้นตามสูตรของ ดร.ไพบูลย์ เสรีวิวัฒนา
https://www.facebook.com/yoyoinvestingway/posts/953836261365230

18.4 QVI: Beating Magic Formula Investing
https://www.facebook.com/notes/yoyoway/184-beating-magic-formula-investing/951379148277608

18.5 QVI: Beating Magic Formula Investing (ต่อ)
https://www.facebook.com/notes/yoyoway/185-beating-magic-formula-investing-%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%AD/953475958067927

19. QVI: Jitta
https://www.facebook.com/notes/yoyoway/19-jitta/955551041193752

19.1 QVI: Jitta Ranking 1
https://www.facebook.com/notes/yoyoway/191-jitta-ranking/957822764299913

19.2 QVI: Jitta Ranking 2 (ต่อ)
https://www.facebook.com/notes/yoyoway/192-qvi-jitta-ranking-2-%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%AD/956280617787461

20. QVI: Magic Formula vs Jitta Ranking 1
https://www.facebook.com/notes/yoyoway/20-qvi-magic-formula-vs-jitta-ranking-1/958863484195841

20.1 QVI: Magic Formula vs Jitta Ranking 2
https://www.facebook.com/notes/yoyoway/201-qvi-magic-formular-vs-jitta-ranking-2-%E0%B8%95%E0%B9%88%E0%B8%AD/962069123875277

21. QVI: Jitta enhanced version
https://www.facebook.com/yoyoinvestingway/posts/964442263637963

22. QVI: บทสรุปของ qvi
https://www.facebook.com/notes/yoyoway/22-qvi-%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%AA%E0%B8%A3%E0%B8%B8%E0%B8%9B%E0%B8%82%E0%B8%AD%E0%B8%87-qvi/958509240897932

29. 8 steps วิเคราะห์หุ้นขั้นเทพ

noreply@blogger.com (yoyo) — Tue, 19 Apr 2016 00:21:00 +0000

29. 8 steps วิเคราะห์หุ้นขั้นเทพ

หมายเหตุ. นี่เป็นเพียงขั้นตอนวิเคราะห์หุ้นแบบคร่าวๆ โดยใช้เพียงข้อมูลในอดีตเท่านั้น

มีข้อยกเว้น กรณีหุ้นที่กำลังจะมีการเปลี่ยนแปลงพื้นฐานแบบชัดเจนไม่ว่าในทางบวกหรือลบ การ
วิเคราะห์แบบนี้อาจจะทำให้ตกรถหรือขาดทุนหนักๆได้เหมือนกัน

เดี๋ยวจะมีเขียนถึงกรณีที่ผมตกรถหุ้นตัวหนึ่ง เพราะวิเคราะห์คร่าวๆแบบนี้ครับ

28. วิกฤต subprime และวิธีรับมือวิกฤตในอนาคต

noreply@blogger.com (yoyo) — Mon, 18 Apr 2016 00:18:00 +0000

28. วิกฤต subprime และวิธีรับมือวิกฤตในอนาคต

ผมย้อนกลับไปอ่าน post เก่าใน thaivi ที่ตัวเองเคยเขียนเอาไว้ ก็เจออยู่อันนึงที่น่าสนใจ

Mon Aug 20, 2007

ทำไมเท่าที่ผมอ่านดู (เน้นจากนักลงทุนฝรั่งดังๆเป็นหลัก) มันไม่ได้มีอะไรน่ากลัวเท่าไหร่เลยล่ะครับ

แม้แต่ใน us เองก็ไม่ได้คิดว่าจะกระทบอะไรมาก เพราะงั้นพี่ไทยเรายิ่งไม่น่าจะห่วง  
เพราะดูจากตัวเลขแล้ว subprime คิดเป็น % ก็ไม่ได้สูงมากของสินเชื่อในระบบ

ส่วนที่เป็นหนี้เสียก็ไม่ได้สูงมากคิดจาก % ของ subprime ทั้งหมด

แล้วได้ส่วนที่ lost จากที่เสียก็ไม่ได้สูงมาก จะมีกระทบเป็นสายต่อไปก็พวกกองทุนที่ลงทุนในหลักทรัพย์พวกนี้

ซึ่งถ้าเทียบเป็นสัดส่วนกับเงินกองทุนก็ไม่ได้สูงอะไร สรุปแล้วที่ตลาดลงหนักๆเพราะคนไม่มั่นใจก็ขายไว้ก่อน

คนไม่มั่นใจก็ไถ่ถอนกองทุนก่อน กองทุนก็เลยต้องขาย พอหุ้นยิ่งลง คนก็ยิ่งตกใจ หุ้นเลยลงใหญ่

แล้วตลาดหุ้นคนชอบมองว่าเป็น Leading Indicator พอเห็นหุ้นลงก็เลยมาคิดต่อว่าปัญหามันใหญ่มาก

ไม่งั้นหุ้นไม่ลงขนาดนี้ ...

 ผมไม่ได้ศึกษาไอ้ปัญหา subprime นี้ลึกๆ แต่รู้สึกว่าไม่ได้น่าห่วงอะไรครับ

สิ่งที่ผมเคยคิดไว้กับสิ่งที่เกิดขึ้นจริง มันไปกันคนละเรื่องเลย สรุปว่าตอนวิกฤตรอบก่อน ผมเองก็ไม่ได้คาดคิดว่าจะเกิด และตอนนั้นก็ลงทุนแบบเต็มที่ บวกกับมี margin ด้วย ทำให้ port ผมเองก็ติดลบแรงกว่าตลาด

ถ้าให้ย้อนบรรยากาศไปช่วงเวลาที่เกิดวิกฤตครั้งนั้น ก็จะเห็นว่าราคาหุ้นนั้นลงกันแทบทุกตัว นักลงทุนพากันหวาดกลัว หลายคนคิดที่จะล้าง port เลิกเล่นหุ้นกันไปเลย ส่วนตัวผมไม่ได้กลัวถึงขั้นล้าง port อะไร แต่มีการขายหุ้นออกไปบางส่วนเพื่อลด margin รวมถึงการปรับ port หุ้น ขายหุ้นที่ลงน้อยไปซื้อตัวที่ลงเยอะ และเลือกหุ้นที่มั่นใจจริงๆว่าผลประกอบการณ์นั้นไม่ได้รับผลกระทบกับวิกฤตหรือถ้าเกิดก็เลือกตัวที่มีผลกระทบน้อยที่สุดเท่าที่จะทำได้ สุดท้าย port ของผมก็ฟื้นตัวกลับมาได้โดยใช้เวลาไม่นาน และโตเร็วกว่าก่อนวิกฤตอย่างมาก

หลังจากผ่านวิกฤต subprime มา ภาพเศรษฐกิจโลกแม้ว่าจะฟื้นตัวขึ้นมาได้ แต่ก็ดูเหมือนจะไม่ได้ดีมากนัก ยังคงมีเรื่องให้นักลงทุนวิตกอยู่เรื่อยๆ

ในช่วงประมาณปี 2010-2011 ก็มีเรื่องกลุ่มยูโรมาให้กังวล รวมถึงปัญหาหนี้ของอเมริกาเองก็ดูจะปะทุขึ้น ผมเองก็มีความกังวลอยู่ไม่น้อยว่าอาจจะเกิดวิกฤตขึ้นอีกครั้งรึเปล่า คิดไปต่างๆนาๆว่า กรีซอาจจะเป็นชนวนปัญหาที่ทำให้เกิดโดมิโน่ต่อไปยังประเทศในยูโร และอาจจะมากระทบอเมริกาและเกิดเป็นวิกฤตอีก สิ่งที่ผมทำก็คือมีการลด port ลงไปถือเงินสดประมาณ 10-15%

สุดท้ายสิ่งที่ผมกังวลก็ไม่ได้เกิดขึ้น และไม่นานนักผมก็เจอหุ้นดีๆราคาน่าสนใจ และก็เอาเงินสดกลับมา

ซื้อหุ้นจนเต็ม port อยู่ดี

ทุกวันนี้ทั่วโลกก็ยังคงมีข่าวร้ายอยู่เต็มไปหมด ไม่ว่าจะเป็นการชะลอตัวของจีน ปัญหาของดอยช์แบงค์ ปัญหาของกลุ่มประเทศที่ผลิตน้ำมัน ดอกเบี้ยติดลบ ฯลฯ คือเรื่องมันเยอะมาก ถามว่ามันมีโอกาสเกิดวิกฤตรึจากเหตุการณ์เหล่านี้รึเปล่า ก็ต้องบอกว่ามีแน่ แต่ถ้าให้ฟันธงว่ามันจะเกิดมั๊ย เกิดเมื่อไหร่ ผมเองก็ตอบได้ไม่เต็มปาก เพราะก็ยอมรับว่าการวิเคราะห์เหตุการณ์ที่มันมีปัจจัยเกี่ยวข้องเยอะแยะเต็มไปหมดนั้นมันเป็นสิ่งที่ยากมาก และที่ผ่านมาผมก็วิเคราะห์ผิดมาโดยตลอด

เพราะฉะนั้นผมจึงเลือกที่จะเลิกคาดการณ์วิกฤตซะ (เพราะมันยากเกินไป) ตราบใดที่ผมเจอหุ้นดีราคาถูกผมก็จะลงทุนต่อไปเรื่อยๆ แล้วถ้าวิกฤตมันเกิดขึ้นจริงๆ ผมก็จะทำเหมือนกับตอนที่ผมเจอ subprime คือ ปรับ port โดยการขายหุ้นที่ลงน้อยไปซื้อหุ้นดีๆที่ลงแรง (ช่วงที่หุ้นลงแรงๆจะมีหุ้นที่ลงแรงมากๆอยู่

เพราะอาจจะเกิดจากการที่คนเล่น margin ถูก force sell) และเลือกหุ้นที่แข็งแกร่งมีผลกระทบจากวิกฤต

นั้นๆให้น้อยที่สุด

ผมเชื่อว่ากลยุทธ์แบบนี้ปฏิบัติตามได้ง่ายกว่า คือเราไม่ต้องเอาเวลาไปเสียกับการวิเคราะห์ว่าวิกฤตจะเกิดมั๊ย แต่ใช้เวลามุ่งไปที่การวิเคราะห์และเลือกบริษัทดีๆมาไว้ใน port ของเราดีกว่า แม้ว่า port เราอาจจะลดลงตามตลาด แต่ถ้าเราเลือกหุ้นได้ดี ปรับ port หุ้นได้เหมาะสมหลังจากวิกฤตผ่านไป port เราจะโตกลับมาได้เร็วและแรงมาก

27. Case study: Arbitrage - BLS

noreply@blogger.com (yoyo) — Wed, 13 Apr 2016 00:17:00 +0000

27. Case study: Arbitrage - BLS

ประมาณปลายปี 2011 หุ้น bls ถูก tender ออกจากตลาด โดยมีประกาศรับซื้อหุ้นที่ราคา 22 บาท โดย bbl

ผมได้เข้าไปซื้อหุ้น bls หลังจากที่มีประกาศ tender ออกมาแล้วที่ราคา 21.xx ผมตัวเลขเป๊ะๆผมก็จำไม่ได้เหมือนกัน

ตอนนั้นสิ่งที่ผมคาดหวังก็คือซื้อที่ราคา 21.x แล้วเอาหุ้นไปขายคืนให้กับ bbl ที่ราคา 22 บาท โดยผมประเมินว่าขั้นตอนการ tender ตั้งแต่วันที่ผมซื้อจนถึงวันที่ทำรายการเสร็จและผมได้เงินค่าขายคืนเป็นระยะเวลาประมาณ 90 วัน

สมมติว่าผมซื้อที่ราคา 21.5 บาทละกัน โดยราคาที่ผมซื้อนั้นจะต้องรวมต้นทุนค่าคอม+vat เข้าไปด้วย ผมก็คิดค่าคอมที่ 0.15% +vat 7% ก็จะได้ต้นทุนของหุ้นจริงๆที่ 21.535 บาท

ส่วนราคาขายผมก็คิดค่าคอมที่ 0.25% + vat 7% ก็เท่ากับว่าราคาที่ผมขายจริงๆจะได้เงินเท่ากับ 21.941 บาท (ค่าคอมที่ขายผ่าน tender ตอนนั้นใช้ rate ที่ 0.25% ซึ่งจากการค่าคอมที่ซื้อขายในกระดาน ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าปัจจุบันเปลี่ยนไปแล้วรึเปล่า)

ส่วนต่างตรงนี้ ผมได้มาทั้งสิ้น 0.407 ซึ่งคิดเป็นผลตอบแทนที่ 1.888% ในระยะ 90 วัน

แล้วผมก็แปลงผลตอบแทน 90 วันมาเป็นรายปีแบบง่ายๆโดยเอา 1.888*365/90 = 7.658%

ถ้าขั้นตอนการ tender จบภายใน 90 วันพอดีผมก็จะได้ผลตอบแทนคิดเป็นรายปีประมาณ 7.658% ถ้าจบเร็วกว่านั้นผลตอบแทนก็จะสูงกว่า 7.658% แต่ในทางตรงข้าม ถ้าช้ากว่านั้นผลตอบแทนก็จะน้อยกว่า 7.658% นิดหน่อย

ผมดูจากการ tender ที่ผ่านมาในอดีตสำหรับ deal ลักษณะนี้ ปกติแล้วก็ใช้เวลาอยู่ประมาณ 60-90 วัน และโอกาสที่ deal จะล้มก็ดูแล้วไม่น่าจะสูงนัก เพราะราคาที่ tender ก็สูงกว่าราคาตลาด ณ เวลาที่ประกาศพอสมควร

พอดีช่วงนั้นเป็นช่วงที่ผมมีเงินสดเหลืออยู่พอดีและหาหุ้นเล่นไม่ได้ ผลตอบแทนประมาณ 7.6% และมีความเสียงที่ไม่สูงนักก็ถือว่าเป็นผลตอบแทนที่พอใช้ได้

หุ้นที่มี tender ลักษณะแบบนี้มีอยู่หลายตัวเหมือนกัน ซึ่งก็เป็นแหล่งพักเงินชั้นดีที่ผมชอบใช้อยู่เป็นประจำ เท่าที่นึกออกก็มี bay อีกตัวที่ผมซื้อเพื่อไปขาย tender

key สำคัญในการเล่นหุ้น tender คือเราต้องประเมินดูว่าความเป็นไปในการล้ม deal สูงรึเปล่า ถ้าเป็น friendly takeover (คน take มีความสัมพันธ์ที่ดีกับคนถูก take) แบบนี้ความเสี่ยงจะต่ำ แต่ถ้าเป็น hostile takeover (คนถูก take ไม่ยินยอม) แบบนี้ความเสี่ยงก็จะสูงหน่อย ราคาที่ take ก็มีผล ถ้าสูงกว่าราคาตลาดก่อนประกาศ ก็ความเสี่ยงจะต่ำกว่า อีกเรื่องที่ต้องดูก็คือระยะเวลาที่ซื้อจนถึงทำ deal จบใช้เวลานานเท่าไหร่ ซึ่งก็จะมีผลต่อ annualized return ที่เราจะได้

26. Case study: หุ้นประกันชีวิต scblif vs bla

noreply@blogger.com (yoyo) — Sun, 10 Apr 2016 00:15:00 +0000

26. Case study: หุ้นประกันชีวิต scblif vs bla

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา หุ้นประกันชีวิตถือว่าเป็นหุ้นกลุ่มหนึ่งที่โตเร็วมาก ตัวหลักๆที่มี trade ในตลาดก็มีอยู่ 2 ตัวคือ scblif (เพิ่งออกจากตลาดไปปีที่แล้ว) และ bla

สาเหตุที่หุ้น 2 ตัวนี้โตเร็วเหตุผลใหญ่ที่สุดคงเป็นเรื่องการขายประกันผ่านธนาคาร คนที่ไปธนาคารบ่อยๆก็คงจะเห็น trend ตัวนี้ได้ไม่ยากนัก แต่ก่อนประกันชีวิตจะขายผ่านตัวแทนเป็นหลัก แต่เท่าที่ผมเข้าใจ

เมื่อหลายปีก่อนมีการอนุญาติให้พนักงานแบงค์ขายประกันได้ด้วย และด้วยความที่เราเข้าแบงค์กันเป็นประจำ ช่องทางการขายนี้จึงเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยที่ scblif ก็ขายผ่านแบงค์ scb และ bla ก็ขายผ่านแบงค์กรุงเทพ

ลองมาดูเปรียบเทียบกันยาวๆระหว่าง scblif (ตัวหนังสือสีดำ) กับ bla (ตัวหนังสือสีฟ้า) ดูนะครับ

รายได้ในปี 2007 นั้นพอๆกันอยู่ที่ประมาณ 13000-14000 ล้าน ผ่านมาเกือบ 10 ปีทั้ง 2 บริษัทก็ทำยอดขายโตมาในระดับใกล้เคียงกันมาตลอด แม้ว่าในปี 2014 bla ดูจะทำยอดขายได้สูงขึ้นมากไปแตะ 6 หมื่นกว่าล้าน แต่ในปี 2015 ยอดก็ตกลงมาเหลือประมาณ 55000 ซึ่งพอๆกับที่ scblif ทำได้ในปี 2014 ดูจากรายได้นี้จะเห็นว่าความสามารถในการโตทั้ง 2 บริษัทอยู่ในระดับใกล้เคียงกัน

และถ้ามาดูที่ net income จากกำไรประมาณ 800-900 กว่าล้านในปี 2007 ทั้ง 2 บริษัทก็ทำกำไรเติบโตใน

แต่ละปีสูสีกันมาก สลับกันแพ้ชนะกันตลอด จนมาถึงปี 2014 ที่ bla สะดุดกำไรลดลงมากจาก 4381 เหลือ 2662 ในขณะที่ scblif นั้นโตขึ้นจา 4734 เป็น 5833

มองแค่นี้เราอาจจะสงสัยว่าทำไม bla ในปี 2014 ถึงกำไรลดลงแรงขนาดนั้น ทั้งๆที่รายได้ในปีเดียวกันก็โตได้ดีมาก เราอาจจะต้องดูลงไปให้ลึกถึงรายไตรมาส

สังเกตที่รายได้ของ bla q1-2014 ที่กระโดดไปสูงถึง 28700 กว่าล้าน จากที่ปกติจะทำได้ประมาณไตรมาสละหมื่นกว่าล้าน ผมเข้าใจว่าในช่วงนี้มีการออก product มาตัวหนึ่งออกมาเร่งยอดขาย ซึ่งก็ทำได้ดีมาก แต่ใน q2-q3 จากกำไรที่เคยทำได้ประมาณพันกว่าล้านต่อไตรมาสก็ลดลงมาเหลือกำไร 169 และขาดทุน 880 ล้าน ผมก็เดาว่าตรงนี้น่าจะเป็นผลกระทบจากการออก product ใหม่ใน q1 นั้นเอง

ปีต่อมา 2015 ก็จะเห็นว่ายอดขายใน q1 ก็เพิ่มสูงเหมือนปี 2014 แม้จะไม่สูงเท่า แต่พอเรามาดูกำไรใน q3 ก็จะเห็นว่าบริษัทมีผลขาดทุนซ้ำรอบปี 2014 อีกแล้ว

ในช่วงเวลาไล่ๆกันถ้าเราไปดูรายได้ของ scblif ก็จะเห็นว่าแต่ละไตรมาสนั้นค่อนข้างสม่ำเสมอ ไม่ได้ไตรมาสไหนโตเป็นพิเศษ ส่วนกำไรก็ทำได้ในระดับ 1000 กว่าล้านสม่ำเสมอ และโตขึ้นทุกๆปี

ถ้ามองกันคร่าวๆแค่นี้ผมก็พอจะบอกได้ว่า scblif นั้นดูเห็นบริษัทที่น่าลงทุนกว่า bla พอสมควร (น่าเสียดายที่ออกจากตลาดไปแล้ว) คือทำธุรกิจแบบค่อยเป็นค่อยไปไม่หวือหวา ในขณะที่ bla นั้นผมเองไปเปิดดูงบเค้าแล้วก็งง ดูแล้วแกะแล้วหลายรอบก็ไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ว่า product ที่ทำออกมาเร่งยอดนั้นจริงๆแล้วมีลักษณะอย่างไร แล้วเรื่องการบันทึกบัญชีก็งงมาก เดี๋ยวขาดทุน เดี๋ยวก็กำไรเยอะสลับไปสลับมา คาดเดาอะไรไม่ได้

ส่วนตัวผมเองก็ไม่ได้ซื้อหุ้นกลุ่มนี้อย่างมีนัยสำคัญเท่าไหร่นัก เนื่องจากช่วงแรกที่ลงทุนนั้นหุ้นประกันชีวิตมีเพียง scblif เพียงตัวเดียว บริษัทนั้นดีมากๆ แต่สภาพคล่องการซื้อขายก็ต่ำมากเช่นกัน พอผมเปิดดู เห็น bid offer ที่บางมากๆ trade วันละไม่เท่าไหร่ ก็เลยพาลไม่ได้เข้าไปเจาะลึกเพื่อศึกษาต่อ

ส่วน bla ผมไม่ได้ตามดูแต่แรก เพราะตอนที่ ipo มาเห็นว่า pe ค่อนข้างสูงเหมือนกัน แต่พอรายได้และกำไรมันโตขึ้นมาสูงๆ ผมย้อนกลับไปดู บริษัทก็กลับมีรายได้และกำไรที่ผันผวนคาดการณ์ไม่ได้ขึ้นมาอีก ก็เลยถอยออกมาเพราะรู้สึกว่ามันเข้าใจยากเกินไป

ต้องออกตัวไว้ก่อนว่าผมไม่ได้ติดตามและมีความเชี่ยวชาญในกลุ่มนี้มากนัก แต่ถ้าให้ผมเดาอนาคตของหุ้นกลุ่มนี้ ก็คงจะโตต่อไปเรื่อยๆ ด้วยอัตราที่ดีพอใช้ แม้จะไม่ได้โตสูงมากเหมือนในอดีต (เพราะทุกวันนี้สัดส่วนยอดขายผ่านแบงค์ก็เพิ่มสูงขึ้นมาแล้วจะโตสูงๆต่อไปอีกคงยาก) แต่ปัจจัยภายนอกอย่างหนึ่งที่น่าจะกระทบกับกลุ่มนี้ก็คือดอกเบี้ยที่ต่ำมากๆ ในช่วงหลายๆปีก่อนผมเห็นว่าเค้าเอาเงินคนทำประกันไปลงทุนได้ผลตอบแทนประมาณ 5% ทุกวันนี้ที่ดอกเบี้ยลดต่ำลงเรื่อยๆโอกาสที่จะทำผลตอบแทนได้ในระดับเดิมก็คงยากขึ้นพอสมควร อาจจะทำให้ส่วนต่างระหว่างต้นทุนเงินทุนกับผลตอบแทนที่จะไปลงทุนน่าจะลดลง เป็นผลทำให้อัตราการทำกำไรของกลุ่มคงจะแย่กว่าที่เคยเห็นในอดีต

หมายเหตุ. จริงๆแล้วหุ้นประกันชีวิตยังมีอีกตัวก็คือ threl แต่ด้วยลักษณะธุรกิจที่เป็นประกันภัยต่อ model ธุรกิจก็จะต่างจากประกันทั่วไปมากจนทำให้เอามาเทียบกันยาก

25. รักลงทุน

noreply@blogger.com (yoyo) — Mon, 04 Apr 2016 00:13:00 +0000

25. รักลงทุน

ช่วงปีแรกๆที่ผมเริ่มลงทุน ผมอ่านหนังสือหุ้นเยอะมากๆ คือหาอ่านทุกเล่มที่มีวางขายในร้านหนังสือทั่วไป พออ่านหนังสือในร้านหนังสือหมดแล้วแต่ยังไม่จุใจ ผมก็ไปจตุจักรหาหนังสือหุ้นเก่าๆมือสอง ที่ไม่มีวางขายแล้วเท่าที่พอจะหาได้ ผมไปหาที่ห้องสมุดมหาลัย ห้องสมุดตลาด ค้นใน internet ช่วงนั้นมีเวปนึงที่ขายหนังสือเก่าแบบถ่ายเอกสารผมก็ไปกว้านซื้อมาครบทุกเล่ม

อย่าง “ตีแตก” หนังสือ vi ในตำนาน เคย post ไว้ในบอร์ด thaivi ตอนประมาณกลางปี 2546 ว่าผมอ่านซ้ำไปมาถึงรอบที่ 10 แล้ว

ผมเป็นคนที่ภาษาอังกฤษแย่เอามากๆ สมัยเรียนนี่กว่าจะผ่านมาได้แต่ละตัวก็แทบแย่ แต่ด้วยความที่ผมสนุกกับการอ่านหนังสือหุ้นมาก และยังมีอีกหลายเล่มที่ผมอยากอ่าน แต่มันไม่มีแปลเป็นภาษาไทย ผมก็อดทนอ่าน text ที่สั่งมาจาก amazon อ่านไปเปิด dict ไป จนทุกวันนี้ผมอ่านภาษาอังกฤษได้ดีขึ้นมาก และหันมาสั่งหนังสือมาอ่านผ่าน kindle แทน (ebook reader ของ amazon)

ผมเข้าอบรมเกี่ยวกับหุ้นแทบทุกครั้งที่มีโอกาส แต่ก่อนมีโครงการอาสาพิทักษ์สิทธิของสมาคมส่งเสริมนักลงทุนไทย เค้ามีสอนการอ่านงบการเงิน โดยอาจารย์ ธนเดช มหโภไคย ท่านสอนได้ดีมากๆ ผมสมัครไปเป็นอาสาอยู่ 2 ปี เพราะอยากเรียนเรื่องการอ่านงบการเงินซ้ำ

ตอนปี 2003 มีเปิดโครงการ mma (money management award) ให้คนอายุไม่เกิน 25 ไปสมัครแข่ง (ปัจจุบันมีโครงการยังมีอยู่ แต่มีการยุบรวมเข้ากับโครงการอื่นและเปลี่ยนชื่อไปแล้ว) ผมเห็นว่ามันเกี่ยวกับการเงิน ผมก็ไปสมัครแข่ง แข่งปีแรกไม่จบผมก็บินไปเรียนภาษาอเมริกา ปีต่อมาก็สมัครใหม่เข้าไปไม่ถึงรอบสุดท้าย ปีที่ 3 ก็ยังสมัครไปแข่งอีกจนได้เข้ารอบ 10 คนสุดท้าย จนโครงการต้องออกกฏห้ามคนที่เข้ารอบสุดท้ายมาสมัครแข่งอีก คงเพราะกลัวผมจะกลับไปแข่งอีกในปีถัดไป 555

ตอนที่ผมกลับจากไปเรียนภาษาอีกอเมริกาอยู่ 8 เดือน ผมอยากทำงานในสายการเงินมาก แต่รู้ว่าตัวเองจบมาทางวิศวะ ก็เลยไปสอบใบพวกใบอนุญาติที่ใช้ในการเป็นมาร์เก็ตติ้ง แล้วก็ไปสมัครงานตามโบรกเกอร์ แต่ไม่มีใครรับผมเพราะผมไม่ได้มีฐานลูกค้า ผมเลยไปเรียนต่อ mba ที่จุฬา เพื่อหวังที่จะมีโอกาสได้ทำงานสายการเงิน

ทุกๆ 3 เดือน ที่ตลาดหลักทรัพย์มี opportunity day แต่ละวันจะมีบริษัทมา present ผลประกอบการณ์ แผนธุรกิจ ฯลฯ วันละประมาณ 3-5 บริษัท ช่วงนั้นผมจะไปที่ตลาดหลักทรัพย์ทุกวัน นั่งฟังตั้งแต่เช้าจนเย็น ถ้ามีหุ้นตัวไหนที่น่าสนใจผมก็จะกลับมาทำการบ้านต่อ โดยการอ่าน 56-1 นั่ง key งบการเงินรายไตรมาสลงใน excel เป็นเวลาย้อนหลังประมาณ 3-5 ปี อ่านกระทู้ร้อยคนร้อยหุ้น และเอามาวิเคราะห์ตัวเลข ประเมินมูลค่าเหมาะสมของหุ้น หรือในบางกรณีที่หุ้นดูน่าสนใจ ผมก็จะทำการบ้านดูงบ อ่านบทวิเคราะห์ อ่าน 100 คน 100 หุ้น เตรียมคำถามที่จะถามในห้องประชุม พอถึงเวลา present แล้วถ้าผู้บริหารตอบเราได้เคลียร์ข้อสงสัย ผมก็จะซื้อหุ้นในห้องประชุมนั้นเลย

มีอยู่ช่วงหนึ่งที่ผมไปลงทุนที่อเมริกา มันมีหุ้นที่น่าสนใจมากเหลือเกิน ผมนั่งอ่านหุ้นอเมริกาจนถึงตี 3-4 แทบไม่ได้หลับได้นอน สุดท้ายผมต้องถอยทัพกลับมา เพราะมันทำลายสุขภาพผมจนเกินไป

เวลาว่างส่วนใหญ่ผมก็จะใช้กับการอ่านหนังสือธุรกิจ การตลาด เศรษฐศาสตร์ และรวมถึงการอ่าน หนังสือพิมพ์ นิตยสารการเงิน ฯลฯ

ที่เขียนมาทั้งหมดนี้จะสื่อเพียงแค่ว่า ผมทำไปทุกอย่างด้วยความกระตือรืนร้อ ไม่ใช่เพียงเพราะผมอยากรวย แต่เพราะผมสนุกกับมัน สนุกมากจนผมหยุดที่จะเรียนรู้ไม่ได้

ผมไม่รู้ว่านักลงทุนคนอื่นๆจะมีอาการคล้ายๆกับผมกันบ้างรึเปล่า แต่ผมรู้สึกว่าผมรักลงทุนตั้งแต่วันแรกๆที่ได้สัมผัสกับมัน

การเป็นนักลงทุน vi แบบเต็มตัวอาจจะไม่ได้เหมาะกับทุกคน ถ้าใครที่สามารถทำสิ่งที่ผมพูดมาทั้งหลายนี้แล้วสนุกมีความสุข ผมมั่นใจว่าคุณน่าจะเป็น vi ได้ไม่ยาก แต่ถ้าใครที่รู้สึกว่าสิ่งที่ต้องทำเพื่อจะเป็น vi มันฝืนเหลือเกิน ทางนี้อาจจะไม่ใช่แนวทางที่เหมาะสม การลงทุนแบบกระจายความเสี่ยงไปในกองทุนดัชนีและสินทรัพย์ที่หลายหลาก น่าจะเป็นทางเลือกที่ดีกว่า

หมายเหตุ. ทุกวันนี้ผมไม่ได้ใช้เวลากับการลงทุนขนาดนี้แล้วนะครับ ที่เขียนมาน่าจะเป็นช่วงประมาณ 10 ปีแรกของการลงทุน

24. ปันผลเป็นหุ้น

noreply@blogger.com (yoyo) — Thu, 31 Mar 2016 00:11:00 +0000

24. ปันผลเป็นหุ้น

ผมเคยเขียนถึงเรื่องการบริหารเงินสดที่ได้จากการทำธุรกิจมาใน blog เก่า ว่ามีวิธหลักๆอยู่ 4 วิธี แต่ ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ดันมีวิธีที่ 5 เกิดขึ้น ซึ่งผมว่าไม่ค่อยจะเข้าท่าเท่าไหร่ อ่านบทความเก่าก่อน แล้วมาดูว่าวิธีที่ 5 คืออะไร

_________________________________________

MONDAY, JULY 30, 2007

เมื่อบริษัทใดๆ ก็ตามทำธุรกิจมีกำไร บริษัทมีทางเลือกหลักอยู่ 4 ทางในการจัดสรรเงินดังกล่าว ได้แก่

1. เก็บเงินไว้ลงทุนต่อ - ถ้าบริษัทมีแผนในการลงทุนและคิดว่าการเก็บกำไรเอาไว้ลงทุนต่อจะทำให้บริษัทมีกำไรในอนาคตที่ดีขึ้นก็เป็นทางเลือกที่ดี

2. เก็บเงินไว้จ่ายคืนหนี้ - ถ้าบริษัทมีหนี้สินมากเกินไป หรือภาระดอกเบี้ยสูงซึ่งทำให้บริษัทความเสี่ยงมาก บริษัทก็ควรเก็บเงินบางส่วนไว้จ่ายคืนหนี้สินเพื่อลดภาระดอกเบี้ยและลดความเสี่ยง

3. จ่ายออกมาเป็นเงินปันผล - ถ้าบริษัทไม่มีแผนในการใช้เงินลงทุน การจ่ายเงินสดคืนออกมาให้กับผู้ถือหุ้นก็เป็นทางเลือกที่ดี เพราะการที่บริษัทเก็บเงินสดไว้กับบริษัทมากๆ โดยเอาเงินไปฝากธนาคารจะให้ผลตอบแทนที่ต่ำ สู้จ่ายออกมาเป็นเงินปันผล แล้วให้ผู้ถือหุ้นเอาเงินไปลงทุนต่อเองจะดีกว่า

4. ซื้อหุ้นคืน - กรณีที่บริษัทมีเงินสดเหลือและไม่มีแผนในการลงทุน พร้อมกับการที่ราคาหุ้นของบริษัทนั้นมีมูลค่าต่ำกว่ามูลค่าที่แท้จริง บริษัทนั้นอาจจะกำไรที่เหลือมาซื้อหุ้นของบริษัทคืน เพื่อทำให้จำนวนหุ้นน้อยลง กำไรต่อหุ้นก็จะดีขึ้น รวมถึงปันผลในอนาคตก็จะสูงขึ้นเพราะตัวหารน้อยลง

ทางเลือกทั้ง 4 วิธีนั้นสามารถแสดงถึงวิธีการบริหารจัดการกับเงินของบริษัทได้เป็นอย่างดี และทางเลือกทั้ง 4 นั้นก็มีผลกระทบกับค่า ROE โดยแสดงเป็นตัวอย่างได้ดังนี้

บริษัท A - อยู่ในธุรกิจที่มีการเติบโตอย่างต่อเนื่อง บริษัทเห็นว่าการเก็บผลกำไรไว้ลงทุนต่อจะให้ผลตอบแทนที่ดีกว่า บริษัทจึงไม่จ่ายเงินปันผลออกมาและเก็บเงินไปลงทุนทั้งหมด ถ้าเราดูจาก ROE จะเห็นว่าค่า E จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆเพราะบริษัทกำไรจะไปทำให้ E เพิ่มขึ้น (เพราะบริษัทไม่ได้จ่ายเป็นเงินปันผลออกมา) แต่ในขณะเดียวกันเมื่อบริษัทลงทุนเพิ่มขึ้นรายได้ก็เพิ่มขึ้น กำไร (Return) ก็เพิ่มขึ้น เพราะฉะนั้น ROE ของบริษัท A จะยังคงสูงต่อไป ตราบใดก็ตามที่บริษัท A สามารถนำไปลงทุนได้อย่างเหมาะสม (สูงกว่าค่า ROE เดิมของบริษัท) หุ้น A จะถือว่าเป็นหุ้น Growth Stock ที่น่าลงทุนตัวหนึ่ง

บริษัท B - อยู่ในธุรกิจที่ผ่านช่วงลงทุนครั้งใหญ่มาไม่นาน ในอดีตบริษัทต้องลงทุนขยายกำลังการผลิตครั้งใหญ่เพื่อให้สอดคล้องกับความต้องการสินค้าของบริษัทจนทำให้ในช่วงหลายปีที่ผ่านมาบริษัทต้องกู้หนี้ยืมสิ้นเป็นจำนวนมากทำให้อัตราส่วน D/E ของบริษัทเพิ่มสูงขึ้นถึง 2.5 เท่า บริษัทเห็นว่าการมีหนี้สินมากจะทำให้ความเสียงของบริษัทนั้นสูงเกินไป บริษัทจึงเก็บผลกำไรไว้คืนหนี้สิ้นเพื่อลด D/E ลงให้อยู่ในระดับที่ยอมรับได้ จะเห็นว่าทางเลือกนี้ทำให้ค่า E เพิ่มขึ้น (เพราะกำไรแล้วไม่จ่ายออกมาเป็นปันผล) แต่อย่างไรก็ ทั่วไปเมื่อบริษัทมีการลงทุนครั้งใหญ่แนวโน้มรายได้ของบริษัทมักจะอยู่ในช่วงขาขึ้น (ถ้าบริษัทคาดการณ์ถูก) ทำให้กำไรมีแนวโน้มเพิ่มขึ้นค่า ROE ก็จะคงอยู่ในระดับสูง การคืนหนี้ก็จะทำให้บริษัทนั้นมีผลตอบแทนที่ดีในระดับความเสี่ยงที่ลดลงได้ บริษัท B นั้นจะเห็นตัวอย่างได้ชัดเจนจากหุ้น cycle ในช่วงต้อนๆของวงจรขาขึ้นบริษัทจะลงทุนเป็นจำนวนมาก แล้วค่อยมาคืนหนี้ทีหลัง ถ้าทุกอย่างเป็นไปตามที่คาดหุ้น B ก็น่าลงทุนไม่น้อยเหมือนกัน

บริษัท C - อยู่ในธุรกิจที่อิ่มตัวแล้ว แทบไม่มีการเติบโต รายได้และกำไรคงที่มาหลายปี แต่ในขณะเดียวกันเมื่อบริษัทไม่เห็นการเติบโตบริษัทจึงไม่จำเป็นต้องลงทุนเพิ่มเติมทำให้สามารถจ่ายปันผลได้ 100% ถึงแม้ว่ากำไรจะไม่เพิ่ม (R คงที่) แต่ค่า E ก็ไม่เพิ่มขึ้นด้วยเช่นกัน (ได้กำไรมาเท่าไหร่ก็จ่ายปันผลหมด จึงไม่มีสะสมเป็นกำไร) ค่า ROE ก็จะคงที่ต่อไป ถ้า ROE ของบริษัทอยู่ในระดับสูงอย่างต่อเนื่องเช่น 15% ติดต่อกันนานๆ หุ้น C จะจัดได้ว่าเป็นหุ้นปันผลที่น่าลงทุนอีกตัวหนึ่ง

บริษัท D - เหมือนกับบริษัท C ทุกประการ แต่เนื่องจากผู้บริหารเห็นว่าหุ้น D ในกระดานนั้นมีราคาถูกมาก แทนที่บริษัทจะจ่ายออกมาเป็นเงินปันผล บริษัทจึงซื้อหุ้นคืนจากตลาดแทน การซื้อหุ้นคืนนั้นทำให้ส่วนทุนนั้นลดลง (ค่า E ลดลง) ถ้าบริษัทซื้อหุ้นคืนทุกปีโดยใช้เงินเท่ากับกำไรที่ทำได้ในแต่ละปีค่า E จะคงที่ไปเรื่อยๆ ถึงแม้ค่า R จะไม่เพิ่มขึ้น แต่ ROE ของบริษัทจะยังคงอยู่ในระดับเดิมได้ต่อไป

ถ้าหุ้นทั้ง 4 ตัวนั้นมีค่า ROE ที่สูงอยู่แล้ว และบริษัทสามารถใช้ทางเลือกทั้ง 4 ในการบริษัทเงินเพื่อทำให้ค่า ROE ไม่ลดต่ำลงจากเดิมได้ หุ้นทั้ง 4 ตัวนั้นจะจัดได้ว่าเป็นหุ้นที่น่าลงทุนได้ทั้งหมด

วันนี้ดูเรื่องจะค่อนข้างซับซ้อนหน่อยนะครับ ผมพยายามหาทางอธิบายให้ง่ายแล้วก็ยังทำได้เต็มที่แค่นี้ ถ้าให้พูดให้ฟังอาจจะเข้าใจง่ายกว่า พิมพ์เองมันช้า เอาว่าถ้าใครสงสัยส่วนไหนลองถามๆกันมาดูนะครับ

________________________________________

มีประเด็นเพิ่มเติมที่ผมอยากพูดถึงคือ ในตลาดหุ้นไทยมีบริษัทจำนวนหนึ่งมีการจ่ายปันผลเป็นหุ้น

โดยผู้บริหารมักจะให้เหตุผลในการจ่ายปันผลเป็นหุ้นว่า เนื่องจากบริษัทกำลังเติบโต จึงต้องการเก็บเงินเอาไว้ลงทุนเพิ่ม แต่ก็อยากคืนให้ผู้ถือหุ้นก็เลยจ่ายออกมาเป็นหุ้นปันผล ฟังๆดูก็เหมือนจะเป็นการตัดสินใจที่ make sense แต่จริงๆแล้ว มันเป็นการตัดสินใจที่ไม่ make sense สุดๆ

ถ้าบริษัทต้องการเก็บเงินไว้ขยายธุรกิจ ทางที่ดีที่สุดก็คือไม่ต้องปันผลออกมาเลย

ผมสมมติเป็นตัวเลขให้ดูน่าจะง่ายกว่า

บริษัท A มีกำไร 100 ล้าน และมองตัดสินใจว่าจะเอาเงินทั้งหมดไปลงทุนขยายกิจการ จึงประกาศปันผลเป็นหุ้นคิดเป็นเงิน 100 ล้าน เงินปันผลที่จ่ายมาให้นักลงทุนจะต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย 10% เพราะฉะนั้น จะมีเงิน 10 ล้านบาทที่ต้องเอาไปจ่ายภาษี บริษัทก็เหลือเงินไว้ลงทุน 90 ล้านบาท

บริษัท B มีกำไร 100 ล้าน จะเอาเงินทั้งหมดไปลงทุนเหมือนบริษัท A บริษัทจึงประกาศงดจ่ายปันผล บริษัทก็มีเงินเหลือกลับไปลงทุนเต็มๆ 100 ล้านบาท

เรากลับไปมองในด้านนักลงทุนกันบ้าง

บริษัท A เดิมบริษัทมีหุ้น 40 ล้านหุ้น คิดเป็น eps 0.25 จ่ายปันผลเป็นหุ้นทำให้มีหุ้นเพิ่มเป็นจำนวน 50 ล้านหุ้น eps 0.2 สมมตินักลงทุนมีหุ้น 4000 หุ้นที่ราคา 2.5 บาท มูลค่าหุ้นที่ถืออยู่ก็จะเท่ากับ 10000 บาท หลังจ่ายปันผล จำนวนหุ้นจะเพิ่มเป็น 5000 แต่เรื่องจากจำนวนหุ้นที่เพิ่มขึ้นทำให้เกิด dilution ราคาหุ้นจะลดลงมาเหลือ 2 บาท มูลค่าหุ้นที่ถืออยู่ก็เท่ากับ 10000 บาท เท่าเดิมไม่เปลี่ยนแปลง

สรุปว่าการจ่ายหุ้นปันผล นักลงทุนไม่ได้อะไรเลย ในขณะที่บริษัทจะต้องจ่ายเงินไปฟรีๆ 10 ล้านบาท อาจจะได้กลับมาในแง่จิตใจว่าเออ บริษัทได้จ่ายปันผลแล้วนะ แต่ในเชิงตัวเลขมีแต่เสียกับเสียครับ

(สังเกตุดูว่าบริษัทที่จ่ายหุ้นปันผลนั้นจะจ่ายเงินสดออกมาด้วยก้อนหนึ่ง เพื่อเอามาจ่าย ภาษีหัก ณ ที่จ่ายของหุ้นปันผล ไอ้เงินตรงนี้แหละครับที่มันหายไปฟรีๆ โดยที่ผู้ถือหุ้นไม่ได้อะไร บริษัทไม่ได้อะไร)

ถ้ามีบริษัทไหนได้มีโอกาสอ่าน ลองกลับไปคิดให้ดีก่อนที่จะทำนะครับ ส่วนนักลงทุนท่านไหนได้อ่านและเห็นด้วยกับผม ฝากไปบอกบริษัทด้วยครับว่า อย่าทำเลย ไม่ต้องปันผลก็ได้ถ้าต้องใช้เงิน อย่าทำลายมูลค่าบริษัทที่สร้างขึ้นมาด้วยความยากลำบาก เพียงเพื่อจะให้นักลงทุนรู้สึกสบายใจขึ้นนิดนึง (รึเปล่า) ด้วยการจ่ายปันผลเป็นหุ้นเลย

23. Fail case study: หุ้น Asset play

noreply@blogger.com (yoyo) — Tue, 29 Mar 2016 00:10:00 +0000

23. Fail case study: หุ้น Asset play

Peter Lynch ได้แบ่งหุ้นออกเป็น 6 ประเภท ซึ่งหุ้น Asset play ก็ถือเป็น 1 ในนั้น

หุ้น Asset play คืออะไร คือหุ้นที่มีสินทรัพย์ซ่อนอยู่เยอะ เช่นพวกที่ดิน เงินลงทุน ฯลฯ ที่อาจจะไม่ได้แสดงมูลค่าที่แท้จริงเอาไว้ในบัญชีชัดเจนนัก หุ้นพวกนี้สมมติบริษัทขายสินทรัพย์ที่มีอยู่ทั้งหมด เอาเงินไปคืนหนี้แล้วก็ยังเหลือเงินเยอะกว่าราคาหุ้นที่ซื้อขายเยอะๆ

คนที่ลงทุนหุ้น asset play หวังว่าบริษัทจะ unlock asset เหล่านี้ออกมาแล้วแจกจ่ายให้กับผู้ถือหุ้น

ในตลอดช่วงการลงทุนของผมก็เคยผ่านหุ้นประเภทนี้อยู่หลายตัวเหมือนกัน จะลองยกตัวอย่างมาให้ดู (ค.ศ. คือปีที่ผมซื้อ)

pr 2004 - ทำอาหารกึ่งสำเร็จรูป เช่น บะหมี่เส้นขาว โจ๊ก ของเครือสหพัฒน์ ด้วยตัวธุรกิจเองไม่ได้มีอะไรน่าสนใจมากนัก แต่สินทรัพย์จริงๆ คือมันถือหุ้นฟาร์มเฮ้า pb อยู่ เกือบ 40% ซึ่งแค่ธุรกิจ pb ที่ถืออยู่ก็คิดเป็นมูลค่าสูงกว่า market cap ของ pr เองซะอีก ซื้อ pr เลยเหมือนกับซื้อ pb ที่ราคา discount แล้วได้ธุรกิจอาหารกึ่งสำเร็จเป็นของแถม ผมถืออยู่ไม่นานนักก็ขายไปเล่นตัวอื่น จำไม่ได้ว่ากำไรหรือขาดทุนอย่างไร แต่จากวันนั้นมาถึงวันนี้ผ่านมา 12 ปี pr ก็ยังถือ pb อยู่เหมือนเดิม ไม่ได้มีการ unlock asset เพื่อเอามาแจกจ่ายผู้ถือหุ้นอะไร

charan 2005 - เป็นบริษัทประกันภัย ผมซื้อตอนราคาประมาณ 40 กว่าบาท ตอนที่ซื้อบริษัทมีเงินสดและเงินลงทุนระยะสั้น - หนี้สิ้นทั้งหมด คิดเป็นต่อหุ้นประมาณ 65 บาท ยังไม่รวมธุรกิจหลักที่สร้างกำไร สร้างเงินสดเพิ่มขึ้นทุกๆปี เราสามารถ take over บริษัททั้งบริษัทได้แล้วปิดกิจการ เราก็จะได้เงินมาฟรี 25 บาท ผมถือหุ้นอยู่เกือบปีก็ขายออกไปแถวๆ 50 กว่าบาท แม้ว่าจะกำไรแต่ก็ถือว่าเสียโอกาสลงทุนไปเยอะ ผ่านมาแล้ว 11 ปี charan ก็ไม่เคยจ่ายเงินที่เก็บไว้ให้กับนักลงทุน

brock 2007 - บริษัทอสังหาที่เน้นทำโครงการขายในจังหวัดภูเก็ต ดูจากรายได้กำไรแล้วก็ไม่ได้หวือหวาอะไร แต่บริษัทมี asset หลักอยู่ 2 ตัว - ที่ดินบริษัทบายพาส 211 ไร่ รอการพัฒนาเป็นบ้านราคาแพงอยู่บนเนิน - ที่ดินบริเวณแหลมยามู อยู่ติดหาดยาวประมาณ 2 กิโลว่า 500 ไร่ มีแผนพัฒนาเป็น villa ขายเศรษฐีพวกสแกน

หนี้ทั้งบริษัทมีอยู่ 50 ล้าน มีเงินสด 200 ล้าน Market cap อยู่แถวๆพันล้านนิดๆ ตอนนั้นผมตีคร่าวๆที่ดินติดหาดที่แหลมยามูนั้นมีมูลค่าประมาณ ไร่ละ 4 ล้านบาท เท่ากับว่าเฉพาะที่ดินนี้ก็มูลค่ารวม 2000 ล้านแล้ว และบริษัทเองก็บอกว่ามีแผนที่จะร่วมทุนทำโครงการขายกับ partner ต่างประเทศ ซึ่งก็น่าจะเป็นวิธี unlock asset ที่ดีอย่างหนึ่ง

ผ่านมาแล้วเกือบ 10 ปี ก็ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น

โดยสรุปแล้วการลงทุนหุ้น asset play ของผมโดยรวมก็สร้างกำไรได้บ้าง แต่ว่าไม่ได้ใกล้เคียงกับมูลค่าที่คิดเอาไว้เลยแม้แต่น้อย สิ่งสำคัญในการลงทุนหุ้นกลุ่มนี้คือต้องดูแรงจูงใจในการ unlock asset ว่าจะมาจากทางไหนได้บ้าง

ในต่างประเทศนั้นหุ้น asset play ที่สร้างผลตอบแทนมักจะเป็นหุ้นที่มีปัญหาอะไรบางอย่างทำให้ราคาหุ้นลดต่ำลงมาก และผู้บริหารก็ไม่ได้ถือหุ้นเป็นสัดส่วนที่สูงมากนัก ทำให้เมื่อราคาหุ้นลดต่ำกว่ามูลค่าสินทรัพย์มากๆ ผู้บริหารก็จะโดนผู้ถือหุ้นรวมตัวกันกดดันให้ unlock asset ออกมาเพื่อจ่ายคืนให้กับนักลงทุน

แต่ปัญหาของหุ้น asset play ที่ผมเคยซื้อนั้น ผู้บริหารเป็นผู้ถือหุ้นหลัก และถือหุ้นอยู่สูงมาก ต่อให้นักลงทุนจะกดดันอย่างไร ก็ไม่มีผล จะ vote กันก็แพ้ตลอด

การลงทุนในหุ้น asset play นั้นจะให้ดีเราต้องชัดเจนว่าเหตุการณ์อะไรที่จะ unlock asset ได้บ้าง และวิเคราะห์แรงจูงใจของผู้บริหารว่าจะไปในทางไหน และที่สำคัญที่สุดคือโครงสร้างผู้ถือหุ้น ถ้าผู้บริหารเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่ และเค้าไม่มีแรงจูงใจหรือแผนที่ดีพอที่จะ unlock asset การลงทุนในหุ้นแบบนี้ก็อาจจะไม่ใช่ทางเลือกที่ดีนัก

22. QVI: บทสรุปของ qvi

noreply@blogger.com (yoyo) — Tue, 22 Mar 2016 00:08:00 +0000

22. QVI: บทสรุปของ qvi

เบื้องต้นผมขอจบ series บทความ qvi เอาไว้ตรงนี้ก่อนนะครับ สำหรับผมถือว่าเป็นแนวทางใหม่ที่เพิ่งศึกษาจริงจัง และเพิ่งได้ทดลองใช้ลงทุนจริงๆมาประมาณ 3 เดือน ยังคงต้องรอการพิสูจน์อีกพอสมควรว่ามันจะเป็นแนวทางที่ผมจะยึดเอาเป็นทางหลักในการลงทุนหรือไม่

แต่มันยังมีข้อสังเกตอีกหลายอย่างที่ผมทั้งอยากเสริมและเน้นเอาไว้ เพราะมันมีข้อควรรู้และควรระวังในหลายๆเรื่อง

- วิธีการลงทุนตาม qvi ส่วนใหญ่จะมีการ Rebalance port ปีละ 1 ครั้ง คือสมมติว่าเราซื้อหุ้น 1 ม.ค. 59 ถือครบ 1 ปี พอถึง 1 ม.ค. 60 (เราจะเริ่มต้นวันไหนของปีก็ได้ไม่จำเป็นต้องเป็นวันแรกของปี) เราก็จะขายหุ้นทิ้งทั้งหมด แล้วก็ให้ qvi เลือกหุ้นออกมาชุดใหม่แล้วก็ซื้อให้ครบตามจำนวนที่ต้องการ ทำแบบนี้ซ้ำๆไปอย่างน้อย 3-5 ปี สูตรถึงจะเห็นผล

- ในช่วงเวลาสั้น 1-3 ปี สูตรอาจจะให้ผลตอบแทนแพ้ตลาดหรือทำได้ไม่ดีนัก แต่ในระยะยาวถ้าเราเลือกสูตรที่ใช่แล้ว มันก็จะแสดงผลของมันออกมาให้เห็น เพราะฉะนั้นสิ่งสำคัญมากๆอย่างหนึ่งคือต้องเลือกสูตรที่ถูก ไม่อย่างนั้นเราอาจจะได้ผลตอบแทนแย่ๆไปเป็นเวลานาน 3-5 ปีขึ้นไป กว่าจะรู้ตัวก็เสียหายไปทั้งเงินทั้งโอกาสในการลงทุนมากมาย เพราะฉะนั้นผมอยากให้คนที่อยากใช้แนวทางนี้จริงๆ ศึกษาให้ละเอียดก่อน ถ้าคิดว่ามันตรงจริตเราก็ค่อยใช้

- หลักการมันใช้ quantitative เพียงอย่างเดียว เพราะฉะนั้นมันมีจุดอ่อนของมันอยู่ ก่อนจะใช้มาลงทุนจริงๆเราต้องศึกษาว่าสูตรนั้นๆมีจุดอ่อนตรงไหน เพื่อที่จะใช้ judgement ของเราเข้าไปช่วยแก้ หรือถ้าคิดว่าเราไม่เก่งพอที่จะไปตัดสินก็จะได้ทำใจยอมรับในจุดอ่อนของสูตรนั้นๆได้

- เบื้องต้นสำหรับคนที่สนใจ ผมแนะนำให้ทดลองเริ่มต้นด้วยสัดส่วนที่ไม่มากของ port ก่อน ส่วนตัวผมตอนนี้ลงทุนไปประมาณ 5% ของ port ภายในปีนี้อาจจะเพิ่มเป็น 10% ส่วนหลังจากนี้จะสัดส่วนจะเพิ่มขึ้นจากนี้หรือจะลดลงอย่างไรก็คงต้องประเมินผลไปตามผลงานที่ออกมา

- เท่าที่ผมศึกษามันมีสูตร qvi หลายสูตรที่สามารถชนะตลาดได้ จะเลือกใช้สูตรไหนขึ้นอยู่กับความเข้าใจในที่มาของสูตรนั้นๆ และเลือกใช้ให้ตรงจริตของตัวเอง

- อย่าไปตัดสินว่า qvi สูตรใดดีไม่ดีโดยการดูหุ้นเพียงไม่กี่ตัว เช่น เราให้สูตรคัดหุ้นออกมา แล้วสุดท้ายเราหยิบมาดู 4-5 ตัวแล้วบอกว่า มันไม่เห็นดีเลย หุ้นตัวนี้จริงๆแล้วน่าจะถูกมันก็บอกว่าแพง หรือหุ้นตัวนี้แพงจะตายมันดันบอกว่าถูก คือสูตรมันออกแบบมาเพื่อวิเคราะห์หุ้นเป็นตะกร้าอย่างน้อย 30 ตัวขึ้นไป

- จากข้อที่แล้ว เพราะฉะนั้นสิ่งสำคัญที่สุดของการใช้ qvi คือ อย่าใช้เพื่อมาซื้อหุ้นไม่กี่ตัว สำหรับผมต่ำกว่า 30 ตัวผมถือทางสถิติมันไม่ปลอดภัยเพียงพอ

- ถ้าจะใช้มาซื้อหุ้นไม่กี่ตัว เราอาจจะใช้ qvi เป็นเพียงเครื่องมือ screen หาหุ้น แล้วมาวิเคราะห์งบการเงิน ประเมินความแข็งแกร่งและคำนวณราคาเป้าหมายด้วยตัวเอง อย่าเชื่อราคาเป้าหมายที่สูตรมันบอกเรามา

- คนส่วนใหญ่ที่ไม่ได้ศึกษาแนว vi มาจริงจัง การใช้ qvi แบบเพียวๆไปเลย ดีกว่าที่จะมาเติมการวิเคราะห์ของตัวเองเข้าไป เพราะหลายครั้งถ้าเราขาดความเข้าใจในการลงทุน การเพิ่มความคิดเห็นของตัวเองเข้าไป กลับกลายเป็นทำให้ผลลัพธ์นั้นแย่กว่าเดิม

- เป็นเรื่องธรรมดาที่ qvi ที่มีผลทางสถิติย้อนหลังชนะตลาด พอเราเอามาใช้จริงจะแพ้ตลาดติดต่อกันเป็นเวลาหลายปี เพราะตามสถิติที่มันมีการกระจายตัวแบบไม่แน่นอนนั้นมันเป็นไปได้เสมอ ความสำคัญที่สุดในการใช้ qvi จึงอยู่ที่เลือกสูตรที่มันถูกต้อง และมีความเข้าใจกับมันเพียงพอ ที่เราจะไม่หวั่นไหวไปเมื่อเกิดเหตุการณ์ที่มันแพ้ตลาดติดๆกันหลายปี เพราะแม้แต่การลงทุนของนักลงทุนเซียน vi เองก็ไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะแพ้ตลาดในบางช่วงเวลา นับประสาอะไรกับสูตรการลงทุนที่ฝีมือมันด้อยพวกสาย pure vi เทพๆ จะแพ้บ้าง

- บางคนที่เชี่ยวชาญด้านการทำ Backtest อาจจะ advance ถึงขั้นสร้างสูตรการลงทุนขึ้นมาเองได้ไม่ยากนัก โดยอาจจะลองหาค่าต่างๆมาลองทำแล้ว Backtest ดูหาสูตรที่ชนะตลาดได้ในอดีต มีข้อสังเกตหนึ่งที่ผมอยากจะฝากเอาไว้สำหรับคนกลุ่มนี้ รวมถึงคนที่อาจจะเลือกสูตรลงทุนสาย quant ด้วย ว่าแนวคิดที่ใช้ในการพัฒนาสูตรมันควรตั้งอยู่บนพื้นฐานของสิ่งที่จะไม่เสื่อมไปตามเวลา อย่างสูตรที่มีที่มาจาก Basic vi เช่น อย่าง สูตรเกรแฮม Magic formula หรือ Jitta นั้นผมว่ามันเป็นแนวทางที่พิสูจน์มายาวนานแล้วว่ามันไม่เสื่อมไปตามเวลา

แต่สมมติมีคนไปเจอว่าถ้าใช้ MF แล้วประยุกต์โดยซื้อหุ้นเฉพาะวันจันทร์ และขายเฉพาะวันศุกร์ นั้นให้ผล Backtest ที่ดีกว่าการซื้อขายในวันอื่น แม้ว่าผล Backtest จะออกมาดีแบบนี้ผมว่าถือว่ามันอาจจะเป็นเหตุบังเอิญได้ และแนวคิดแบบนี้มันไม่น่าจะยั่งยืน

อีกตัวอย่างหนึ่งที่ใช้กันมายาวนาน คือพวกแนวคิด “Sell in May and go away” หรือ “January effect” อะไรเทือกๆนี้ แม้ผล backtest อาจจะบอกว่าได้ผล แต่ผมเชื่อว่ามันเป็นเพียงเรื่องบังเอิญมากกว่าที่จะเป็นเหตุเป็นผลของมันจริงๆ สุดท้ายสิ่งเหล่านี้ก็จะเสื่อมลงไปตามเวลา

ผมลงทุนแนว vi มานานมากและเห็นตัวอย่างที่คนที่ชนะตลาดด้วยแนว vi มาต่อเนื่องยาวนาน เพราะฉะนั้นโดยหลักการแล้วผมก็จะมีแนวคิดโน้มเอียงไปเชื่อสูตรที่พัฒนามาจากพื้นฐาน VI เป็นแก่น การทำกำไรโดยการซื้อหุ้นต่ำกว่ามูลค่ามันไม่มีทางเปลี่ยนแปลงไปตามเวลา

- ศรัทธาและวินัยเป็นสิ่งสำคัญมากๆ อย่าเปลี่ยนสูตรไปมา เช่น เห็นสูตร A ดีก็ใช้สูตรปี ผ่านไป 1 ปี ไปเห็นว่าผลตอบแทนปีที่แล้วของสูตร B ดีกว่าก็ย้ายไปใช้สูตร B เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาแบบนี้ยากมากที่จะได้ผลตอบแทนที่ดี และเราก็จะไม่รู้ด้วยว่าสูตรไหนที่มันให้ผลได้ดีจริงๆ เพราะระยะเวลามันสั้นเกินกว่าที่ตัดสินได้

- qvi เหมาะ กับคนที่ศรัทธาในแนวทางการลงทุนแบบ vi (ไม่จำเป็นต้องเก่งถึงขั้นเป็น vi แบบเต็มตัวก็ได้) คือถ้าไม่มีความเชื่อมาจาก vi แล้ว ก็ไม่มีประโยชน์ที่จะใช้แนวทางนี้ เพราะสุดท้ายก็จะไม่สามารถทนอยู่กับ style การลงทุนแบบรวมช้าๆแบบนี้ได้

- qvi เหมาะ กับคนที่ไม่มีเวลาหรือไม่อยากที่จะติดตามการลงทุน แนวทาง qvi ส่วนใหญ่จะมีการซื้อขายหุ้นปีละ 1 ครั้งเท่านั้น ตัดสินใจซื้อหุ้นให้เสร็จ แล้วก็ไปทำอย่างอื่นที่มีคุณค่ากับชีวิตดีกว่า

- qvi ไม่เหมาะ กับคนที่ชอบความหวือหวา คนที่ active ด้านการลงทุนมากๆ คือคอยหาทางซื้อขายเปลี่ยนตัวเพื่อสร้างกำไรสูงสุดในเวลาที่สั้นที่สุด

- qvi เหมาะ กับ นักลงทุน vi แนวทาง qvi ช่วยให้เพิ่มโอกาสการลงทุนให้ vi ได้ดีมาก โดยใช้เครื่องมือพวกนี้เป็น screening tool สำหรับหา idea การลงทุน โดยใช้ qvi กรองหุ้นออกมาก่อนชั้นนึง แล้วเราค่อยมาวิเคราะห์งบการเงิน อนาคต การแข่งขัน ความแข็งแกร่งของธุรกิจเป็นรายตัว ว่าหุ้นมันดีพอมั๊ย ถูกพอมั๊ย ตามแนวทางการลงทุนเดิมของเรา