tag:blogger.com,1999:blog-5541209361934804865Fri, 01 Nov 2024 10:41:04 +0000...මාරුතය සොරාගත් ජීවිතේ වදන් පෙළ...http://yuganthamarutha.blogspot.com/noreply@blogger.com (නිරෝධ රණසිංහ)Blogger13125tag:blogger.com,1999:blog-5541209361934804865.post-8852292076390589622Tue, 19 May 2015 17:13:00 +00002015-05-19T22:43:01.881+05:30වහලයේ අගක හිඳ,<br /> හුරුබුහුටි මකුළුවෙක්<br /> කොණින් කොණ යා කරන,<br /> මුදු සේද දැල් වියයි. .<br /> <br /> සිහින් පා තුඩු අගින්,<br /> සීරුව ට අඩි තියන,<br /> තරබාරු සිරුර යට,<br /> දැකුම්කළු සිත්තමක්. .<br /> <br /> හිරු මැරුණ වෙලේ සිට,<br /> ගෙවදිනා මැස්සන්ව,<br /> කඩිසරව පිළි අරන්,<br /> සීතලට සළු වියයි. .<br /> <br /> ළා සඳෙන් එළිය ගෙන,<br /> රැය පුරා ඇහැරගෙන,<br /> සිහින් දැල් තත් පෙළා,<br /> නෑසෙන්න ගී ගයයි. .<br /> <br /> හැමදාම පාන්දර,<br /> කොසු මිටින් පහර ලැබ,<br /> බිඳ වැටුනු නිවස දැක,<br /> සිත දිරිය මිය නොයයි. .<br /> <br /> දැල් කැබලි එකතු කර,<br /> ළය මතින් තබාගෙන,<br /> පරාලය කොණට වී,<br /> නෑසෙන්න ඉකි බිඳියි. .<br /> <br /> පරාජය ළඟ නොසිට,<br /> ලේ නහර පිටට ඇද,<br /> බිඳ වැටෙන දැල් කවුළු,<br /> නැවත පිරියම් කරයි. .<br /> <br /> බිඳෙන බව දැන දැන ම,<br /> හැමදාම ඉදි කරන,<br /> මගේ සිහිනත්, මමත්,<br /> සබඳ, නුඹ වගේමයි. .<br /> <br /> මා මෙන් ම හෙටක් ගැන,<br /> හැමදාම නුඹ දකින,<br /> නුඹේ විසිතුරු සිහින,<br /> ඔය දැලට බර වැඩියි. .<br /> <br /> මියෙන තුරු දිනනු බැරි,<br /> සටන මම අත් හළෙමි,<br /> උඹත් දැන් නැවතියන්,<br /> කොස්ස තවමත් දිගයි. .http://yuganthamarutha.blogspot.com/2015/05/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (නිරෝධ රණසිංහ)0tag:blogger.com,1999:blog-5541209361934804865.post-1422077454877993092Fri, 17 Jan 2014 20:47:00 +00002014-01-18T02:17:46.739+05:30<span style="background-color: white; color: #37404e; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;">ආයෙමත් පෙර ලෙසින්,</span><br style="background-color: white; color: #37404e; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;" /><span style="background-color: white; color: #37404e; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;">ඉතිං නුඹ හිනැහියන්,</span><br style="background-color: white; color: #37404e; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;" /><span style="background-color: white; color: #37404e; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;">ළදළු තුරුපත් සැළෙන,</span><br style="background-color: white; color: #37404e; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;" /><span style="background-color: white; color: #37404e; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;">ළකළු රිද්මය නඟන්. .</span><br style="background-color: white; color: #37404e; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;" /><br style="background-color: white; color: #37404e; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;" /><span style="background-color: white; color: #37404e; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;">විඩාපත් මා පෙළන,</span><br style="background-color: white; color: #37404e; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;" /><span style="background-color: white; color: #37404e; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;">රොස් පරොස්, රළු වදන්,</span><br style="background-color: white; color: #37404e; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;" /><span style="background-color: white; color: #37404e; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;">නිමා කරපන් ඉතිං,</span><br style="background-color: white; color: #37404e; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;" /><span style="background-color: white; color: #37404e; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;">පෙර ලෙසින් හිනැහියන්. .</span><br style="background-color: white; color: #37404e; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;" /><span class="text_exposed_show" style="background-color: white; color: #37404e; display: inline; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;"><br />වෙර බැඳී මළ නැඟුණු,<br />හදවතින් මෙත් වඩන්,<br />කළ වරද මගෙ නොවෙයි,<br />දැන් ඉතිං නැවතියන්. .<br /><br />නිමා වුනු අතීතය,<br />බිඳුණු හදවත දරන්,<br />නුඹට මෙත් වඩන මා,<br />නෙත් සමග හිනැහියන්. .<br /><br />අඳුරු හදවත මතින් - සඳු සියක් නැගීයන්,<br />දිලෙන කඳුලට යටින් - සිනා මල් පිපීයන්,<br />මා නැතත් නුඹ පිණිස - ලෝකයම ලැබීයන්,<br />එක වරක් මේ සසර - ආයෙමත් හමුවෙයන්. .</span>http://yuganthamarutha.blogspot.com/2014/01/blog-post_18.htmlnoreply@blogger.com (නිරෝධ රණසිංහ)0tag:blogger.com,1999:blog-5541209361934804865.post-8027785193830881895Fri, 17 Jan 2014 20:36:00 +00002014-01-18T02:07:51.571+05:30<span style="background-color: white; color: #37404e; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;">මේ විසල් නගරයේ,</span><br /> <span style="background-color: white; color: #37404e; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;">හැම තැනම වෙලාගෙන,</span><br /> <span style="background-color: white; color: #37404e; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;">මගේ ළය බිඳහෙළා,</span><br /> <span style="background-color: white; color: #37404e; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;">නුඹෙ මතක සිනාසෙයි. .</span><br /> <br style="background-color: white; color: #37404e; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;" /> <span style="background-color: white; color: #37404e; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;">සුරත හා වෙලීගෙන,</span><br /> <span style="background-color: white; color: #37404e; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;">නුඹ ළඟින් නාවාට,</span><br /> <span style="background-color: white; color: #37404e; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;">මුදු සිහින් ඇඟිලි තුඩු,</span><br /> <span style="background-color: white; color: #37404e; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;">තාම සිත කොනිත්තයි. .</span><br /> <span class="text_exposed_show" style="background-color: white; color: #37404e; display: inline; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;"><br />රිය සැරය යටින් විත්,<br />නුඹෙ කොමළ සිනා රැළි,<br />හදේ මංමුලා කොට,<br />යන්තමින් මට ඇසෙයි. .<br /><br />මාවතේ ඉවුරු මත,<br />නුඹේ රුව මැවෙත්දී,<br />බර දරනු බැරි ලෙසින්,<br />දෙනෙත් අහකට හැරෙයි. .<br /><br />මගේ නෙත් මත ගැටෙන,<br />දහසකුත් මිනිස් රූ,<br />අතැර එක මදහසක්,<br />පිණිස මා වෙහෙසවයි. .<br /><br />ආත්මය මිටින් ගෙන,<br />ඈතකට විසි කළෙමි,<br />ඉතිං මා දමා යවු,<br />මාවතේ මිරිඟුවෙහි. .</span>http://yuganthamarutha.blogspot.com/2014/01/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (නිරෝධ රණසිංහ)0tag:blogger.com,1999:blog-5541209361934804865.post-8912887034987346784Thu, 21 Oct 2010 17:21:00 +00002010-10-21T23:49:19.494+05:30සිත් අහස අඳුර හැර,<br />නුඹ සඳ ව නැඟුනාම,<br />මගෙ ලොවේ ඇඳි සොඳුර,<br />සිහිනෙනු'දු දුටුවාද. .?<br /><br />නුඹ යනෙ'න මග ම විත්,<br />නුඹව මුණ ගැසුනාම,<br />මා නැඟූ හසරැල්ල,<br />යන්තමින් පෙනුනාද. .?<br /><br />නුඹේ රුව,ගුණ පිණිස,<br />නුඹට සිත බැඳුනාම,<br />ලොවම එය දත් නමුත්,<br />නුඹට ඒ දැනුනාද. .?<br /><br />තව අයෙක් සමග නුඹ,<br />මාවතේ දුටුවාම,<br />හද වසාගත් අඳුර,<br />කොයිබ සිට ආවාද. .?<br /><br />නුඹෙ සොඳුරු සිනා මල්,<br />ඔහු වෙතට පිපුනාම,<br />ආත්මය ඉරිතලා,<br />මා මියෙනු පෙනුනාද. .?<br /><br />ලෝකයට හොරෙන් බැඳි,<br />පෙම බිඳී හැඬුනාම,<br />ලෝකයම සිනාසුනි,<br />නුඹත් ඒ වගේමද. .?http://yuganthamarutha.blogspot.com/2010/10/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)3tag:blogger.com,1999:blog-5541209361934804865.post-8040641489704625327Fri, 28 May 2010 06:26:00 +00002010-05-28T11:59:38.603+05:30ඈත රණ බිම කෙරෙන්,<br />වෙඩි හඬක් පැන නැඟුණි,<br />රුපුන් සිත් සසල කළ,<br />හදවතක් නිසල විණි....<br /><br />මිහි කුසින් උපත ලද,<br />උරුමයෙන් බය නොලද,<br />නොදත් රණ පුතණුවෝ,<br />සුර ලොවට නික්ම යති....<br /><br />උණ්ඩයෙන් සිදුරු උන,<br />නොබා හුන් හදවතින්,<br />රුහිර උතුරන කලට,<br />ඔහුව අමතක කෙරිණි....<br /><br />ඉනික්බිති,<br />අඩවසක් ගෙවුනු දින,<br />උනු'න මග ගත්තවුන්,<br />එබිම කඳවුරු බඳිත්....<br /><br />දිරා යන සැකිල්ලේ,<br />උරස් කුහරය තුලින්,<br />උන් දකිති ලියවැලක්,<br />මෙයින් පෙර දැක නොමැති....<br /><br />උණ්ඩයෙන් බිඳී ගිය,<br />පර්ශු අතරින් පැතිර,<br />සෙබළ හදවත රැඳුන,<br />තැනින් මතු වී අවුත්,<br />මඳ නලින් බිම පිසින,<br />සියල් තණ පත් අතර,<br />සැඩ සුළඟ දරාගෙන,<br />ඍජු කයෙන් නැග සිටිති....<br /><br />බිඳී යන ඇඟිලි ඇට,<br />අවසාන උණ්ඩයත්,<br />මුදා හළ අවිය බඳ,<br />අත් හැරී නොයනු මෙන්,<br />ලිය කඳෙන් නැගි පහුරු,<br />සුරත බඳ මත වෙලා,<br />ඇඟිලි හා බැඳී ඇත....<br /><br />ලතාවෙහි උසම අග,<br />එකම ලේ පැහැ මලක්,<br />තහඩු මාලය දරයි,<br />මළකඩින් මැකී ගිය...<br /><br />මළාණික හද මඬල,<br />ඒ මලින් සරසාන,<br />හිස් හෙළවු යුද බිමට,<br />සිතෙන් අවි දරාගෙන....<br /><br />සෙබළු යළි හැරෙන තැන,<br />සතුරු සැකිළි ද තිබිණි,<br />අවි බඳෙන් පහර ලැබ,<br />හිස් කබල විසුණු උන...<br /><br />ඒ සැකිළි මතින් පැන,<br />උන් ගියා රණ බිමට,<br />ජය කොඩිය අතින් ගෙන,<br />මිස නැවත නො එන මෙන....<br /><br />රුපුන් පළවා හැරන්,<br />මුදා ගත් දින එ බිම,<br />අවිය අත් හැර දමා,<br />පහුරු මව් බිම සොයති....<br /><br />තහඩු මාලය යලිත්,<br />ගෙල මතට ඇද වැටිණි,<br />මලෙහි පෙති සිඳී ගොස්,<br />බිම පුරා විසිර යති....<br /><br />මඳ නලට මුසු කෙරුණ,<br />සිහ කෙසරු වන් රේණු,<br />දසත පැතිරී ගොසින්,<br />නිදහසේ සුවය දෙති....<br /><br />එ රණ බිම වසාගෙන,<br />අළුත් ලියවැල් නැගුණි,<br />මිලින වූ මල පිණිස,<br />සියක් මල් යළි පිපුණි....<br /><br />හෙට දිනක ඒ බිමේ,<br />දණ නගන'වුන් පිණිස,<br />නැවුම් අරුණෝදයේ,<br />ජය බිමක සිරි මවති....http://yuganthamarutha.blogspot.com/2010/05/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)2tag:blogger.com,1999:blog-5541209361934804865.post-8070642331703467306Sun, 18 Apr 2010 07:03:00 +00002010-04-18T12:35:37.959+05:30මන බඳන - සිත රඳන,<br />නෙතු පිරෙන - රුව නුඹෙයි...<br />සිත තලන - හද පෙලන,<br />නෙතු තෙමන - සිත නුඹෙයි...<br /><br />හද රැඳෙන - සිත නිවන,<br />මන පිනන - සිත ඇගෙයි...<br />නුඹ තරම් - රුව නැතත්,<br />ඇගේ ගුණ - බෝ අගෙයි...<br /><br />රුව ගුණද - නැණ ගුණද,<br />වඩා හොඳ - නොවැටහෙයි...<br />එසේ වන - මගේ සිත,<br />මඩෙහි සිටවූ රිටයි...http://yuganthamarutha.blogspot.com/2010/04/blog-post_18.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)8tag:blogger.com,1999:blog-5541209361934804865.post-8054884540527960155Fri, 16 Apr 2010 06:10:00 +00002010-04-16T11:43:56.109+05:30නුඹට හොරෙන්,<br />නුඹෙ හදවත,<br />සොරාගත්තෙ මම...<br /><br />මටත් හොරෙන්,<br />තවත් එකෙක්,<br />හොරෙන් අරන් එය...<br /><br />එක දවසක්,<br />නුඹ යනකොට,<br />ඔහු සමගින් මඟ...<br /><br />මවෙත හැරී,<br />ඔහු කීවා,<br />"කම්බ හොරෙක් මම"...http://yuganthamarutha.blogspot.com/2010/04/blog-post_16.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)10tag:blogger.com,1999:blog-5541209361934804865.post-8942845668346899748Thu, 01 Apr 2010 17:38:00 +00002010-04-01T23:09:52.801+05:30පියාපත් විහිදුවා,<br />නුඹ යන්න ඉගිලිලා,<br />මම මෙබිම රැඳෙන්නෙමි,<br />නුඹේ දෙස නෙත් හෙලා....<br /><br />එක මඟෙහි යනු කෙලෙස,<br />නුඹ සමඟ පියඹලා?,<br />නුඹට හිමි පියාපත්,<br />මට නොමැත හිමි වෙලා....<br /><br />නුඹේ ලොව වෙත යන්න,<br />ඉඩ දේවි සුදු වලා,<br />රළු බිමෙහි ඇවිද යමි,<br />මගේ අරමුණ බලා....<br /><br />මග රළුය,බෝ දිගුය,<br />කටු කොහොල් විසිරිලා,<br />මා සමඟ නො එනු මැන,<br />නුඹ යන්න ඉගිලිලා....<br /><br />ගෙවුණු මඟ දුක් කඳුළු,<br />නොයනු ඇත වියැළිලා,<br />ඒ තැවුල් මට දෙන්න,<br />නුඹ යන්න හිනැහිලා....<br /><br />නුඹ කෙරෙහි නෙත් රඳමි,<br />දිරිය දෙමි කල් බලා,<br />නැවත නොහැරී යන්න,<br />අතීතය මියැදිලා....<br /><br />මේ සසර යම් දිනෙක,<br />යළිත් අප හමු වෙලා,<br />එක මඟක යමු, එතෙක්,<br />නුඹ යන්න පියඹලා....http://yuganthamarutha.blogspot.com/2010/04/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)2tag:blogger.com,1999:blog-5541209361934804865.post-8608118955305411982Tue, 30 Mar 2010 13:07:00 +00002010-03-30T18:43:07.039+05:30රළ බිඳෙයි,රළ බිඳෙයි,<br />සයුරු ගොස නොනවතියි,<br />දෙසවනෙහි දඟ කරන,<br />නුඹෙ ස්වරය වාගෙමයි....<br /><br />සඳු නැගෙයි,සඳු නැගෙයි,<br />අඳුර සඟවා දිලෙයි,<br />සිතෙහි කැටයම් කෙරුණ,<br />නුඹේ රුව වාගෙමයි....<br /><br />මල් පිපෙයි,මල් පිපෙයි,<br />සුවඳ පතුරා සැලෙයි,<br />මගේ හද සොරාගත්,<br />ගුණ සුවඳ වාගෙමයි....<br /><br />නුඹ මගෙයි,නුඹ මගෙයි,<br />මගේ හිත මට කියයි,<br />නිම නොවුනු පෙම් කවිය,<br />සිහිනයක් වාගෙමයි....<br /><br />නුඹෙ නොවෙයි,නුඹෙ නොවෙයි,<br />මුළු ලොවම මට කියයි,<br />ළං වෙන්න වෙහෙසුනෙමි,<br />මිරිඟුවක් වාගෙමයි....<br /><br />නෙත් තෙමෙයි,නෙත් තෙමෙයි,<br />මට අහිමි බව පෙනෙයි,<br />ජීවිතය සොරාගෙන,<br />නුඹ ගියා වාගෙමයි....http://yuganthamarutha.blogspot.com/2010/03/blog-post_30.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)5tag:blogger.com,1999:blog-5541209361934804865.post-5670244746729252763Mon, 29 Mar 2010 05:00:00 +00002010-03-29T10:33:18.538+05:30නුඹ තරුවකි,<br />සිත් අහසේ,<br />අඳුර මැදින්,<br />මට දිස් වුනු....<br /><br />නුඹ සයුරකි,<br />හෝ හෝ නද,<br />නිරතුරු මා,<br />සිත හැඬවුණු....<br /><br />නුඹ සිහිනෙකි,<br />නෙත් අබිමුව,<br />හැම මොහොතෙම,<br />මැවී පෙනුනු....<br /><br />නුඹ අතුරකි,<br />මා යන කල,<br />එක පාරම,<br />සිඳී වැටුණු....http://yuganthamarutha.blogspot.com/2010/03/blog-post_29.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)1tag:blogger.com,1999:blog-5541209361934804865.post-638042323569355618Sat, 27 Mar 2010 17:25:00 +00002010-03-27T23:04:40.398+05:30කන් ද උඩින්,රෝද මතින්,අපේ ගමට ඇවිත් ඉන්න<br />"දෙන් න ඔබේ මනාපයත්,අපේ පාට හිතට ගන්න"<br />වැන් ද ගමන්,සිනා මතින් තවත් පොරොන්දුවක් දෙන්න<br />ඡන් දෙන් පසු මහත්වරුනි,මේ පාරෙන් යළිත් එන්න.<br /><br />"බැඳ විදුලිය ගමට වදින අලි උවදුර පලවා හැර<br />බිඳ ගණ'ඳුරු මුළු ගමටම විදුලිය දෙමු එකම පාර<br />මද පමණින් වත් අමතක නොකර දමමු පාරෙ තාර<br />වැඳ ඉල්ලන මනාපයත් අපෙ පාටට දෙන්න කතිර"<br /><br />හැම පාරම නුඹෙ කටින් කිව්ව කතා ටික අහන්න<br />මම ත් එක්ක හුඟක් දෙනෙක් ආයෙත් මෙහි ඇවිත් මෙන්න<br />ගම වෙනුවෙන් මුකුත් එපා,එකම දෙයක් අපට දෙන්න<br />මෙම පාරෙන් යළිත් එන්න අපට පොරොන්දුවක් වෙන්න.<br /><br />ඇඟ තරමට හිස නොවැඩුණු,මහතුනි දැන් මේ අහන්න<br />හුඟ කලකින් වැඳන් ඇවිත් පොරොන්දුවක් අපට දුන්න<br />ළඟ කාලෙක ඉටු නොවුනත්,අඩුවක් නෑ අපට ඉන්න<br />මග හැමතැන නුඹෙ පොරොන්දු,එන්න,ඇවිත් අරන් යන්න.<br /><br />ගන රෝදෙන්,වලෙන් වලට පැන යන රිය අරන් එන්න<br />උණ රෝගෙන් මියැදිල යන පොඩි එවුන්ගෙ උඩින් යන්න<br />දින ගාණක් නුඹෙ ළඟින් ඇදෙන සෙනඟ අපට දෙන්න<br />පණ ගිය'වුන් නෑසිය දුක අපිත් එක්ක බෙදා ගන්න<br /><br />හිස් මොළයේ තියෙනා ඉඩ අපි අතරේ බෙදල දෙන්න<br />උස් සන්නට බැරි දිවි බර ඒවටවත් පුරෝ ගන්න<br />ඇස් නොපෙනෙන කරුවලේදි,අපට එළිය දේවි ඔන්න<br />තිස් ගණනක් වන දත් පෙළ,එක එකාට දීල යන්න.<br /><br />ඉමි හිරි නුඹෙ සිනා රැඳුනු "තාප්ප කොළ" ගලව ගන්න<br />ගැමි එළුවෝ ඒවා කා කිරි අමිහිරි වෙලා ඔන්න<br />අමි හිරි ලෙස ගැමි දැරිවියො හීනෙන් බය නොකර ඉන්න<br />හිමි දිරියෙම අනේ ඇවිත් "බැනර්" ටිකත් අරන් යන්න.<br /><br />මල් පිපුණම නුඹේ හිසේ හිත පුරාම පැණි හැලෙන්න<br />ගල් ගැලවුණ පාරෙ එන්න,අපි ආසයි නුඹ දකින්න<br />මුල් ගල් ටික මුල් ඇදෙන්න කළින් මෙහෙන් ඇවිත් යන්න<br />පොල් පිති ගෙන අපි ඉන්නව,හොඳ සත්කාරයක් දෙන්න.http://yuganthamarutha.blogspot.com/2010/03/blog-post_27.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)0tag:blogger.com,1999:blog-5541209361934804865.post-987463232220101384Sat, 27 Mar 2010 10:16:00 +00002010-03-30T18:33:26.286+05:30එකම එක වතාවක්,<br />යළිත් නුඹ මුණ ගැසෙමි,<br />හද තවන දිගු කවිය,<br />කියා නුඹගෙන් මිදෙමි...<br /><br />මතකයෙන් ගිලිහෙන්න,<br />පෙරින් නුඹ යළි දකිමි,<br />අතීතය නුඹට දී,<br />හිස් අතින් නැවත එමි...<br /><br />නුඹට පෙම් කළ අයුරු,<br />නුඹට යළි නොම කියමි,<br />නුඹ නිසා අහිමි වූ,<br />කිසිත් සිහි නොම කරමි...<br /><br />නුඹට මා ලබා දුන්,<br />කිසිත් යළි නොඉල්ලමි,<br />එවන් දේ මට දෙන්න,<br />නුඹට බැරි බව දනිමි...<br /><br />නුඹ ම වෙත තෑගි කළ,<br />සියලු දේ නැවත දෙමි,<br />දුක,කඳුළ,ළතැවුල්ල,<br />නුඹට පවරා මිදෙමි...<br /><br />බිඳුණු සිත දරනු බැරි,<br />කඳුලු බර බිම තබමි,<br />ඒ රැගෙන නුඹ යන්න,<br />තිබුණු බැමි සිඳ හළෙමි...<br /><br />නුඹට හිමි මාවතින්,<br />නුඹ යන්න,නොවළකමි,<br />මිටින් හළ එකෙකු සේ,<br />ජීවිතය සොයා යමි...http://yuganthamarutha.blogspot.com/2010/03/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)2tag:blogger.com,1999:blog-5541209361934804865.post-1418022006712702175Sat, 05 Dec 2009 14:14:00 +00002009-12-05T20:44:16.751+05:30මා ඉතින් යා යුතුයි,<br />නුඹට සමු දී හොරෙන්,<br />නුඹ වෙතට මුල් ඇදුණු,<br />ආත්මය මුදාගෙන....<br /><br />හදවතේ කොණක හිඳ,<br />ප්‍රේමයේ ගී ගැයුව,<br />විහඟ ගෙල සිඳ දමා,<br />දැන් ඉතින් යා යුතුයි....<br /><br />අප පිණිස සිත් අහස,<br />තැනූ සුවිසල් මැදුර,<br />පදනමින් බිඳ හෙලා,<br />ඉතින් මා යා යුතුයි....<br /><br />නුඹ පිණිස සිත පිරුණ,<br />සුවහසක් සෝ තැවුල්,<br />නෙත් පවුරු පරදන්න,<br />පෙරින් මා යා යුතුයි....<br /><br />නුඹේ මතකය රැගෙන,<br />නුඹේ ගත මෙහි තබමි,<br />ඉතින් මට සමුදෙන්න,<br />මා දැන්ම යා යුතුයි....<br /><br />මා රකින මේ බිමෙන්,<br />නුඹට උණුහුම තනා,<br />ගිනි අවිය අතට ගෙන,<br />කඳවුරට යා යුතුයි...http://yuganthamarutha.blogspot.com/2009/12/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (Unknown)3