z pociągu

Google już wygrało. To pewne.

2011-07-07T21:06:00.000+02:00

Na blogach i w serwisach popularnotechnicznych zawrzało. Wszyscy analizują i porównują Google+ do Facebooka, Facebooka do Google+, a papierówki do antonówki. Zuckerberg natomiast chwali się siedemdziesięcioma pięcioma milionami aktywnych użytkowników - to prawie tyle, ile ma nasz piękny kraj. Dwa razy. To dużo, nie zapominają o tym ani blogerzy, ani dziennikarze zaaferowani całym tym buzzem w serwisach społecznościowych. Nikt jednak zdaje się nie dostrzegać wielkiej, śnieżnej kuli potencjału która powoli zaczyna się toczyć wprost ze szczytu Google w Mountain View.

Oprócz ograniczenia wersji testowej nowej usługi Google wykonało jeszcze jeden, genialny ruch. Nie da się bowiem zapraszać znajomych w konwencjonalny sposób. Aby to zrobić należy skierować do nich jakąś wiadomość. Błąd, niedopatrzenie, drobna luka? Wątpię. Jeśli by tak było, to już dawno coś by z tym zrobili. Google natomiast wykorzystuje fakt, że ludzie chętnie dzielą się ze sobą informacjami i wysyła mejle do wszystkich, którym dany wpis udostępnimy. Okazuje się więc, że wcale nie trzeba mieć konta w G+, żeby w nim istnieć. No a jeśli chcemy na taki wpis odpowiedzieć, skomentować go, to niestety, trzeba dołączyć do społeczności Google. I w ten oto prosty sposób Google+ rozrośnie się w sposób błyskawiczny, bo nikt nie będzie zwracał uwagi na to, którzy znajomi mają tam już konta, a którzy dostają Strumień na skrzynkę pocztową.

Wyszukiwanie na Facebooku po e-mailu

2011-05-24T15:59:00.003+02:00

Jedną z opcji których brakuje mi na Facebooku jest ustawienie adresu e-mail jako kryterium wyszukiwania. Okazuje się jednak, że można to w bardzo prosty sposób obejść.
Wystarczy wykorzystać sztuczkę ze spoofingiem wiadomości, jako nadawcę ustawiając szukany adres, a odbiorcę samego siebie. Dzięki temu w naszej skrzynce odbiorczej pojawi się wiadomość od osoby używającej tego adresu, o ile oczywiście ma ona konto na FB.

Aktualizacja, 17.07.2011
Nie wiedziałem o istnieniu tej podstrony. Mój sposób opisany powyżej traci więc sens.

Facebook spoofing

2011-05-22T12:12:00.002+02:00

Odkąd Facebook udostępnił maile w swojej domenie stało się jasne że podszywanie się pod innych będzie banalnie proste. Na początku FB nie wyświetlał wiadomości, kiedy nie mógł powiązać adresu mail nadawcy i serwera wysyłającego. Teraz już wyświetla, z ostrzeżeniem że nie można zidentyfikować czy ta wiadomość naprawdę pochodzi od danej osoby.

Wszystko fajnie, tylko szczerze wątpię żeby tak lakoniczne ostrzeżenie było w stanie zakomunikować odbiorcy (szczególnie laikowi, przeciętnemu użytkownikowi Facebooka), z czym może się to wiązać i jak dużym może to być zagrożeniem.
Aby podszyć się pod kogoś wystarczy jako nadawcę ustawić adres powiązany z kontem na Facebooku, którym dana osoba się loguje na swoje konto (ale nie adres FB, to ważne), a jako odbiorcę ustawić właśnie adres Facebooka. W ten sposób wiadomość od nas pokaże się jako zwykła wiadomość, z adnotacją że przyszła z adresu e-mail i że nie można zidentyfikować nadawcy. Ponadto zmiana czasu w wysyłanej wiadomości umożliwi wyświetlenie tejże przed innymi, wysłanymi "później". Co ważne, "nadawca" nie widzi w wysłanych wiadomościach żadnego śladu naszej działalności.

Wiedza ta szczególnie przyda się spamerom i skiddies, więc uważam że każdy użytkownik FB powinien wiedzieć co właściwie oznaczają te komunikaty, szczególnie jeżeli zawierają odnośnik do strony www.

PS. Chcę jeszcze podziękować Liwii, która jak zwykle użyczyła mi swojego konta do sprawdzenia jak i czy w ogóle to działa, oraz Karolinie, która akurat była zalogowana na FB i uświadomiła mi, że nie widzi u siebie w wysłanych moich wiadomości.

Security fail od Google

2011-04-09T18:44:00.002+02:00

Google w swojej przeglądarce - Chrome - udostępniło ostatnio funkcję synchronizacji haseł w chmurze. Hasła te są szyfrowane na podstawie jednego, wcześniej ustalonego hasła: albo wpisanego podczas konfigurowania synchronizacji, albo hasła przypisanego do konta Google. Okazuje się jednak, że zmiana hasła na koncie Google (czyli do wszystkich usług jednocześnie: GMail, YouTube, Docs i cała reszta) nie powoduje zmiany hasła szyfrowania google'owego pęku kluczy. W niektórych przypadkach takie działanie może być fatalne w skutkach...

Biblioteka iTunes na dwóch komputerach jednocześnie

2011-03-25T21:04:00.003+01:00

Nie znalazłem podobnej instrukcji w Sieci, więc pozwolę sobie takową napisać - a nuż się komuś przyda. Jednak przed przystąpieniem do działania radzę przeczytać cały wpis.
Problem wygląda następująco - mam dwa komputery z Windowsem XP. Chcę, aby moja biblioteka iTunes została przeniesiona na nowo kupiony dysk zewnętrzny w taki sposób, abym mógł dowolnie synchronizować iPod'a na jednym z tych dwóch komputerów. Pytanie więc, jak odpowiednio synchronizować biblioteki?
Rozwiązanie zagadnienia okazało się trywialne.
W punktach będzie najprościej:

Należy dopilnować, aby dysk na którym ma się znaleźć całość, w obu systemach był przypisany do tej samej litery. Dzięki temu unikniemy problemu z bezwzględnymi ścieżkami do plików. Dobrze jest zająć litery z końca alfabetu, co zwiększy prawdopodobieństwo na możliwość podpięcia biblioteki do kolejnego komputera. W przypadku używania Maków należało by zadbać o to, aby na wszystkich dysk był montowany w ten sam sposób. Ale co i jak - nie wiem.
Lecimy z instrukcji na stronach Apple, pamiętając o zachowania plików biblioteki (punkt 11). Trzeba też zaznaczyć w iTunes, aby nowo dodawane pliki były kopiowane do folderu iTunes Media.
Już prawie jesteśmy w domu, pliki zostały przeniesione na dysk zewnętrzny.
Aby biblioteka poprawnie działała na wielu komputerach należy pamiętać o synchronizowaniu plików które pozostały gdzieś w ~/Moja muzyka/iTunes. Ja zrealizowałem to przy pomocy Dropbox'a, który dba o synchronizowanie wszystkich moich komputerów, oraz Allway Sync który synchronizuje folder biblioteki iTunes z folderem w Dropbox'ie.
Działa to mniej-więcej tak:

[ iTunes na laptopie ] <-- Allway Sync --> [ folder "iTunes" w Dropbox'ie ]

<--> ( Dropbox ) <-->

[ folder "iTunes" w Dropbox'ie ] <-- Allway Sync --> [ iTunes na biurku ]

Problemem może się okazać chęć podpięcia biblioteki do Maka, ze względu na bezwzględne ścieżki do plików. Jeśli będę musiał to zrobić i uda mi się rozwiązać ten problem, na pewno napiszę.

Webcron - własny serwer w kieszeni

2011-03-18T21:31:00.002+01:00

Kontynuując temat darmowego webcrona, szukałem czegoś, co pozwoli zwiększyć ilość iteracji w tym samym czasie. I voila, pomysł rozwiązany. Nie jest to co prawda całkowicie darmowe, jak webcron przy użyciu Czytnika Google, ale ilość iteracji ograniczająca się do jednego wywołania co minutę rekompensuje tą drobną niedogodność.

Do zrealizowania mojego pomysłu niezbędny jest telefon z Androidem i programem Big Brother GPS. W skrócie - program ten służy do wysyłania danych o swoim położeniu poprzez protokół HTTP. Nic nie stoi więc na przeszkodzie, żeby wstukać tam adres naszego skryptu i pozwolić mu się wykonywać w czasie dowolnie przez nas ustalonym. Co fajne, strona ta nie musi być bezpośrednio skryptem - może być jedynie zestawem pływających ramek, dzięki czemu możemy liczyć na wykonanie kilku algorytmów jednocześnie.
Głównym minusem tego rozwiązania jest konieczność posiadania - najlepiej niepotrzebnego już - telefonu z Androidem, no i stałe (albo przynajmniej częste) podłączanie go do sieci elektrycznej. Myślę jednak, że nie powinien on czerpać zbyt wiele energii, szczególnie w porównaniu ze zwykłym komputerem czy serwerem.

PS. Tak, BBGPS tak naprawdę jest klientem, a nie serwerem. Ale tak tytuł brzmiał ładniej.

Czyżby Nasza Klasa inwigilowała swoich użytkowników?

2011-02-28T20:22:00.003+01:00

Dziwna sprawa. Odkryłem niedawno, że wysyłając do kogoś odnośnik w serwisie Nasza-Klasa.pl jest on odwiedzany - oprócz prawowitego odbiorcy - przez kogoś innego. Niewątpliwie jest to ktoś z nk, pytanie tylko: pracownik, czy robot?
Żeby to sprawdzić stworzyłem prostą stronę która miała zapisywać wszystkie dane na temat osoby na nią wchodzącej. Wysłałem odnośnik do swojego dzieła znajomym, wcześniej prosząc ich żeby nie klikali w linki które ode mnie dostają. Dokonałem dwóch ciekawych odkryć:

Po pierwsze, linki odwiedzane są (ale nie klikane, refererem nie jest nk.pl) przez kogoś (lub coś) identyfikującego się jako Opera/9.80 (Windows NT 5.1; U; pl) Presto/2.5.22 Version/10.51, z adresu 195.93.178.18. IP kontrolowałem zbyt krótko, aby móc stwierdzić, że jest stałe. Nie wiem dokąd prowadzi, ale na pingi odpowiada.
Co ciekawe jednak moje linki były odwiedzane zaraz po wysłaniu ich. Są one więc najprawdopodobniej otwierane automatycznie, pytanie tylko czy zawartość przesyłanych stron analizuje robot, czy może pracownik nk? Bo jeśli automat, to dlaczego nie przedstawia się jakoś podobnie jak automaty facebooka (facebookexternalhit/1.1 (+http://www.facebook.com/externalhit_uatext.php))? A jeśli człowiek, to do jasnej cholery, jakim prawem sprawdza to co chcę komuś wysłać? Ja rozumiem, bezpieczeństwo bezpieczeństwem, no ale bez przesady. Nie mam ochoty, żeby ktoś bezpodstawnie śledził wiadomości, które kieruję do innych.

Tak więc radzę wstrzymać się przed wysyłaniem ważnych informacji poprzez serwisy tego typu. Nigdy nie wiadomo kto to czyta. Chociaż to było wiadomo i bez moich odkryć...

Webcron od Google

2011-02-20T23:44:00.002+01:00

cron - uniksowy daemon zajmujący się okresowym wywoływaniem innych programów. Posługuje się on tabelami crontab do przechowywania informacji jakie zadanie ma uruchamiać.

- za Wikipedią

Webcron jest usługą podobną, z tym wyjątkiem że odnosi się do witryn sieci Web, a nie tradycyjnych programów. Ze znalezieniem dobrego webcrona jest problem - albo nie jest dobry, albo trzeba za niego zapłacić. A po co płacić za coś takiego, skoro można zapłacić za serwer z obsługą crona?

Stąd też szukałem webcrona który po pierwsze będzie niezawodny, a po drugie nie będę musiał za niego płacić. I udało mi się znaleźć coś prawie idealnego.

Google Reader, bo tak się ta usługa nazywa, co jakiś czas odwiedza plik który jej wskażemy zapisując jego treść u siebie. I tak, oprócz tego że PHP (albo dowolny inny język wykonujący się po stronie serwera) może sobie działać, dostajemy raporty z działania aplikacji wprost do naszego czytnika RSS. Naturalnie są minusy - nie mamy wpływu na to kiedy i z jaką częstotliwością plik zostanie odwiedzony. Ale jest to usługa darmowa i myślę że nie ma co narzekać.

Wczoraj podłączyłem testowy plik, który jest odwiedzany przez Czytnik co około trzy godziny. Mam jednak nadzieję, że gdy Google'owa aplikacja się zorientuje, że za każdym razem można w moim kanale znaleźć nowe informacje, zacznie odwiedzać go częściej.

Spodziewam się, że nie jest to wielka rzecz, a może nawet ktoś już to gdzieś opisał, ale może jakiś młody programista który potrzebuje zadań (w miarę) cyklicznych na tym skorzysta.

Padła Ci bateria? Przeinstaluj oprogramowanie!

2010-12-12T20:04:00.005+01:00

Ciekawa sprawa. Kilka dni temu z przykrością stwierdziłem, że mój iPod touch (1G, 3.1.3) trzyma jakieś 90 - 120 minut słuchania muzyki, po czym pada mu bateria. Spadek wytrzymałości baterii był dosyć gwałtowny, stało się to w kilka dni. No nic, sprzęt już ponad dwuletni, intensywnie eksploatowany, miał prawo odmówić posłuszeństwa.

Zacząłem szukać baterii oraz instrukcji wymiany, mając nadzieję przywrócić iPoda do świata żywych. Widząc jednak że trzeba będzie lutować malutkie kropeczki postanowiłem zwrócić się do iSource z pytaniem, czy nie mogli by tego zrobić za mnie. Okazało się że nie, ale za to mogą wymienić iPoda na działający, oczywiście za opłatą. Przed podjęciem drastycznych kroków postanowiłem jednak zrobić restore - bo tak sobie pomyślałem, że może coś się tam zawiesiło i ciągnie prąd?

I jakie było moje zaskoczenie, kiedy okazało się że tak faktycznie jest! Po odtworzeniu oprogramowania wszystko wróciło do normy, wszystko działa jak dawniej, a nawet sprawia wrażenie jak by działało sprawniej.
Więc jeśli macie problemy z żywotnością baterii w Waszym (w zasadzie dowolnym) sprzęcie, to zacznijcie od reinstalacji oprogramowania.

Tak w ogóle przypomniało mi to podobną sytuację, z pół roku temu. Mianowicie włączyłem pobieranie jakiejś tam aplikacji z AppStore, po czym zablokowałem iPoda i wrzuciłem do kieszeni. Zwróciłem na niego uwagę dopiero, jak poczułem że jest gorący. Bateria była wyładowana do około 10%, a aplikacja się nie zainstalowała. Powodem było to, że oddaliłem się za daleko od sieci i pobieranie zawiesiło się, powodując wyładowanie i przegrzanie sprzętu.

Czy mam pozwolenie na lądowanie?

2010-02-19T22:02:00.003+01:00

Wieża: Żeby uniknąć hałasu, odchylcie kurs o 45 stopni w prawo.
Pilot: Jaki hałas możemy zrobić na wys. 35000 stop?
Wieża: Taki kiedy wasz 707 uderzy w tego 727, którego macie przed sobą...

Praca kontrolera ruchu lotniczego wcale nie jest prosta, jak mogło by się wydawać na pierwszy rzut oka. Przekonać się o tym możecie grając w Flight Control dla iPhone'a (za jedyne 0,79€), klimatyczną zręcznościówkę z doskonałą grafiką i niebanalnym, ale bardzo prostym sterowaniem.

Flight Control jest grą, która zdążyła odnieść już niebywały sukces. Zawdzięcza to zapewne ogromnej grywalności oraz wspaniałej, cukierkowej grafice. W grze znajdziemy cztery plansze, z dwoma pasami startowymi i jednym miejscem na helikoptery (za wyjątkiem wysypy na Hawajach, gdzie znajdziemy dwa takie lądowiska).

Oprócz tego na lotnisku w Australii nie mamy całkowitej kontroli nad samolotami. Od czasu na niebie pojawia się samolot z Królewskiej Służby Latających Lekarzy, który od razu ląduje na jednym z pasów. W takim wypadku musimy zwolnić mu przestrzeń, pozwalając bezpiecznie usiąść na płycie lotniska.

Gra - wydawać by się mogło monotonna - wciąga na długie godziny. Coraz trudniej zapanować nad chaosem tworzącym się w naszej przestrzeni powietrznej. Aplikacja, oprócz podstawowego trybu pozwala na grę z innymi użytkownikami. Nie miałem jednak jak przetestować tej funkcjonalności, czego bardzo żałuję.
Poza tym udostępnianie wyników online, możliwość słuchania własnej muzyki zamiast dźwięków z gry oraz różnorodność poziomów sprawia, że gra jest naprawdę atrakcyjna.

Flight Control w AppStore
strona producenta gry
strona RFDS

Nasza Klasa nie dba o prywatność użytkowników.

2010-02-03T12:32:00.002+01:00

17 stycznia 2010 postanowiłem zrezygnować z usług portalu Nasza Klasa. Usunąłem więc konto korzystając z odpowiedniej zakładki w ustawieniach profilu. Po chwili zostałem automatycznie wylogowany, a zalogowanie na konto okazało się niemożliwe. Uznałem więc, że moje dane zostały skasowane z serwerów i nie muszę się martwić że ktokolwiek będzie miał do nich wgląd. Myliłem się.

Dzisiaj (tj. 3 lutego 2010) odnalazłem na starej grupie dyskusyjnej link do pliku graficznego na serwerach NK (a dokładnie http://photos.nasza-klasa.pl/), zawierającego moje zdjęcie ze skasowanego już profilu. Jak wielkie było moje zdziwienie, gdy okazało się że po kliknięciu w link zobaczyłem siebie. Okazuje się, że Nasza Klasa wcale nie skasowała tego, ani pewnie żadnego z pozostałych zdjęć. Najprawdopodobniej przechowuje również inne dane na mój temat, bo skoro zatrzymuje zdjęcia, to nie ma powodu dla którego miała by kasować moje nazwisko, numer telefonu, wiadomości prywatne czy inne informacje.
Sądzę że przechowywanie moich danych, kiedy ja przestałem wyrażać na to zgodę jest niezgodne z prawem, mam nadzieję że uda mi się tą sprawę wyjaśnić.

Jak ukraść samochód przez Internet.

2010-01-10T20:40:00.005+01:00

Pisać nie lubię, jak nie mam o czym. Owszem, mógłbym na siłę coś stukać (byle by tylko publikować jak najwięcej i zarabiać), ale to trochę się mija z celem. Znalazłem jednak mój post ze starego bloga, więc postanowiłem go opublikować rónież tutaj. Szczególnie że jest dalej aktualny i będzie aktualny jeszcze długo. Zapraszam do lektury:

Jak ukraść samochód przez Internet. Historia nieprawdziwa.

"W świetle ostatnich wydarzeń związanych z portalem nasza-klasa.pl (czyli możliwość podmiany adresu, tak aby wejście na stronę w domenie NK kierowało na nasz serwer) zacząłem się zastanawiać nad sensem tego typu serwisów, sensem umieszczania w nich swoich danych oraz świadomością nieświadomych Internautów. Zastanawiałem się również jak napisać to co chcę powiedzieć w sposób zrozumiały i przystępny. Wymyśliłem że zrobię to w formie krótkiej historyjki.
Więc do dzieła!

OSOBY DRAMATU:
Katarzyna - trzydziesto-paro letnia matka gimnazjalisty, samotnie wychowuje syna;
Pani Zofia - matka Katarzyny, żona Pana Teofila;
Zły Człowiek - bardzo zły człowiek.

Miejsce akcji: Internet.

Katarzyna jest w trakcie budowy domu. Właściwie to już prawie kończy, okazało się jednak że przez kryzys ceny materiałów budowlanych skoczyły mocno w górę. Kasia jest w kropce. Kryzys zmusił ją do sprzedaży samochodu, musi przecież ukończyć budowę. Wycenia swojego kilkuletniego mercedesa na 50000 zł i prosi syna o pomoc przy wystawieniu aukcji na Allegro.
Zły Człowiek zna Katarzynę od dawna i wie o jej kłopotach. Wie również, że niedługo jej konto zasili okrągła suma pieniędzy. Uznaje, że jemu te pieniądze są bardziej potrzebne. Przygotowuje specjalną stronę internetową, bardzo przypominającą stronę Naszej Klasy. Od oryginału różnią ją tylko dwa małe szczegóły - adres, który można odczytać na pasku w górnej części przeglądarki, oraz to że dane wpisane w polu do zalogowania trafiają wprost na skrzynkę mailową Złego Człowieka. Wysyła do Katarzyny tajemniczą wiadomość z linkiem prowadzącym do NK, z tym wyjątkiem że serwer portalu po chwili przekierowuje Kasię na specjalną stronę Złego Człowieka. W ten sposób wchodzi on w posiadanie danych umożliwiających zalogowanie na jej profilu Naszej Klasy, na jej skrzynce pocztowej (Katarzyna do logowania na NK używa adresu e-mail, wszędzie ma takie samo hasło) oraz na koncie Allegro. W ten sposób Zły Człowiek posiada jej nazwisko, nazwisko po matce, numery telefonów, dokładny adres i kilka mniej istotnych dla sprawy szczegółów. Jeszcze jedna wiadomość wysłana z jej konta i do kompletu mamy nazwisko panieńskie jej matki, pomocne przy autoryzacji w banku.
Teraz Zły Człowiek wykonauje dwa telefony. Pierwszy do Katarzyny, kiedy ta będzie w pracy (zmęczona, zestresowana, zapracowana). Podając się za pracownika banku, ubezpieczalni, księdza, albo kogokolwiek innego łatwo uzyska jej PESEL. Teraz jeden telefon do banku, pomyślna autoryzacja i (pomijając wszystkie procedury z bankiem związane) pieniądze za samochód znajdują się na koncie Złego Człowieka.
Z punktu widzenia Kasi właśnie skradziono jej samochód. Przez Internet.

Historyjka ta, mimo że może troszkę "naciągana" (choć wydaje mi się że taka akcja mogłaby mieć szanse powodzenia), to chyba trafnie ukazuje zagrożenia związane ze zbyt modnym ostatnio dzieleniem się szczegółowymi informacjami o sobie. Nie mam nic przeciw portalom społecznościowym, sam mam na NK konto, ale uważam że należy znać umiar w pisaniu o sobie. Uważam też, że takie portale powinny bardziej dbać o bezpieczeństwo użytkowników. Nie mówię tu o wymyślnych zabezpieczeniach, kodach i szyfrowaniu, ale o uświadamianiu społeczeństwa o zagrożeniach płynących z nierozważnego używania Internetu.
Można mieć również zastrzeżenia co do informacji przechowywanych na serwerach portali aukcyjnych, jednak w wypadku takich serwisów podanie swoich danych jest konieczne. Nie należy jednak zapominać, że uzyskanie dostępu do konta Allegro jest banalnie proste, dla osoby znającej adres e-mail, nazwisko panieńskie matki oraz kod pocztowy osoby atakowanej.
Uważam że w celu zabezpieczenia się przed tego typu atakami należy zwrócić uwagę na trzy aspekty:
- sprawdzanie adresu strony na której chcemy się zalogować,
- używanie za każdym razem innych haseł;
- przemyślenie, czy ryzyko związane z podawaniem danych o sobie jest warte odnajdowania starych znajomości.

Tak w ogóle Zły Człowiek to kobieta. To ważne, mężczyzna nie mógłby autoryzować się w banku ;-)

PS. Na koniec jeszcze jedno. Taką akcję jak w historyjce mógłby przygotować już gimnazjalista znający podstawy programowania, wiedzący jak skutecznie przygotować socjotechniczną mistyfikację i posiadający konto chociażby na PayPal'u. Chociaż w sumie to ostatnie nie koniecznie, pieniądze może przecież wydać bezpośrednio z konta Kasi. To mnie naprawdę przeraża i coraz bardziej utwierdza w przekonaniu że potrzebna jest akcja, która uświadomi nieświadomych."

Ostatnio jednak sporo się zmieniło. Administratorzy NK faktycznie próbują zwiększyć bezpieczeństwo swoich użytkowników, szczególnie tych najmłodszych promując zakładkę "Bezpieczeństwo" na swoich stronach. Uważam jednak że to ciągle za mało...

Steve przyszłością Microsoftu?

2009-11-13T19:22:00.003+01:00

Microsoft się zmienia. W zasadzie zmiany zaczął wprowadzać już Bill Gates, a teraz pomaga mu również Steve Ballmer, jako obecny prezes Microsoftu oczywiście. Zaczęło się 6 sierpnia 2004, kiedy to firma Billa wypuściła Service Pack 2 do Windowsa XP. Wtedy ten system zaczął działać tak jak powinien. Były to w zasadzie najlepsze okienka dostępne na rynku aż do 22 października 2009. Wtedy wystartował Windows 7.

Ja swojego Win7 pobierałem z z MSDNAA przez całą sobotę, po czym w niedzielę go zainstalowałem. To co zobaczyłem po instalacji przeszło moje najśmielsze oczekiwania. Vista była raczej brzydka. 7, mimo że tak podobny do Visty, to jednak jest moim zdaniem o wiele ładniejszy. Delikatne, jakby szklane okna, gadżety na pulpicie, tapeta która sama się zmienia (tak, dokładnie tak samo jak w Mac OS X) i ten przyjemny zapach...

No dobra, przesadziłem. Zapach dochodził z kuchni. Ale i tak jest nieźle! Pasek "Start" (tak on się nazywa?) zmienił się nieznacznie, ale mam wrażenie że teraz jakby bardziej przypomina dock z Maka (Duże ikonki przypięte do niego na stałe, minimalizowanie aplikacji do ikony w tym samym pasku. Podobne funkcje już skądś znamy.). Wiele nowych, kilka zapożyczonych z Visty graficznych dodatków genialnie oplata naprawdę dobry, stabilny i szybki system.

Nigdy nie spodziewałem się że to powiem/napiszę, ale Windows w końcu jest dobrym systemem. Zarówno starszy XP (po aktualizacjach), jak i zupełnie świeży 7 dają radę. Co więcej, Siódemki nie bał bym się polecić człowiekowi, który od zawsze używa Maków. Wam również go polecam.

Rotten Apple

2009-11-10T21:23:00.009+01:00

Po cholerę, powiedzcie mi kochani moi, instalować Mac OS na PC? Ja rozumiem, każdy chciał by mieć coś fajnego. Nie stać Cię na Maka, to kradniesz z torrentów Mac OS i usiłujesz zainstalować. Tylko po co? Mac OS jest dedykowany, Twój sprzęt się nie nada! W Twoim PC nie ma EFI! Nawet jeśli Ci się uda instalacja, to nie będzie to czego oczekujesz.
To tak, jak by wielkie storczyki pchać do małej donicy. Może i wejdzie, trochę na siłę, trochę na słowo honoru. Może i nawet będzie fajnie wyglądało. Ale uschnie. I to bardzo szybko uschnie.

Macie dosyć Windowsa - okej. Chcecie dostać coś za darmo - okej. Chcecie Unixa (lub system uniksopodobny) - okej. Tylko Mak w tym wypadku nie jest dla Was dobrym wyborem. O wiele lepszym był by jakiś Linuks, na przykład Ubuntu (9.10 bardzo fajnie sobie radzi z bezprzewodową klawiaturą Apple. Obsługuje nawet klawisze głośności i zmiany piosenek. Szczerze go polecam.). Działa zgrabnie, nie wymaga kombinowania no i jest legalny.

Ale w zasadzie to Wasza sprawa, nie wszystko muszę rozumieć i akceptować.

Jeśli jednak potraficie powiedzieć mi dlaczego stawianie hakintoszy stało się tak popularne, to bardzo proszę, zróbcie to. Zapraszam do komentarzy.

Mobilnie, w terenie i w domu

2009-11-07T00:24:00.005+01:00

Od maja 2008 roku jestem szczęśliwym posiadaczem iPod'a touch (1G, 16GB). Moja biblioteka muzyczna nie jest szczególnie obszerna, więc powierzchnia którą dysponuję jest w zasadzie wystarczająca. Oprócz odtwarzacza używam również na codzień komórki. Latem tego roku zadzwoniła do mnie miła pani z Ery z propozycją nie do odrzucenia: czas wymienić telefon. Zabrałem się więc za przeglądanie oferty dostępnych modeli i wybrałem dwa z nich: iPhone oraz HTC Dream (w Polsce znany jako Era G1). Jeszcze półtora roku temu wybór był by prosty - iPhone i kropka. Posiadając już jednak iPod'a nie widziałem sensu dublowania funkcji. Pozbycie się odtwarzacza na rzecz telefonu Apple również nie wchodziło w rachubę, ma on dla mnie zbyt dużą wartość sentymentalną. Z drugiej jednak strony nie byłem pewien, jak Android (OS zainstalowany w G1) poradzi sobie z tym, czego oczekuję od telefonu. Moje dwa główne wymagania to niby nic wielkiego, ale większość telefonów na rynku nie jest w stanie im sprostać. Chodzi o pełną niezawodność oraz płynne działanie. Nic mnie tak nie irytuje jak mobilny sprzęt, który musi się zastanowić przed wykonaniem czynności której od niego wymagam. Z iPhone'm sprawa była o tyle prostsza, że już miałem doświadczenie z odtwarzaczem opartym o ten sam system operacyjny. Android był dla mnie całkowitą nowością, a po doświadczeniach chociażby z LG Cookie znajomej, czy telefonami pod Windows Mobile byłem niezbyt przyjaźnie nastawiony do wszelkich nowości. Do salonu operatora poszedłem niezdecydowany. Cały czas nie wiedziałem, jaką decyzję podjąć. iPhone OS, czy Android? Po krótkiej rozmowie z pracownikiem Ery zdecydowałem się na G1. On już go posiadał od jakiegoś czasu i twierdził ze lepszego telefonu w rękach nie miał. No okej, niech będzie. Wybrałem model w kolorze białym. G1 brałem pod uwagę ponieważ reklamowany był jako telefon do Internetu. Nie powinien więc mieć problemu z pocztą, komunikatorami i przeglądaniem www. No i synchronizacja z kontem Google - bajka. Jednak G1 nie okazał się być wyciągniętym z bajki. Przeglądarka nie jest zbyt wygodna, a synchronizacja nie jest pełna (gdzie Czytnik, Dokumenty, Notatnik, Lista zadań...?). Z drugiej jednak strony GMail, GTalk, Mapy (z GPS'em), działają rewelacyjnie i tak jak bym tego oczekiwał. Bardzo podoba mi się synchronizacja poczty oraz kontaktów z moim kontem Google. Dzięki temu mam jednakowe dane w telefonie, odtwarzaczu oraz na komputerach. Jest to o tyle wygodne, że mogę na przykład dodać nowy kontakt do iPod'a, po czym wysłać maila z komputera oraz zadzwonić do tej osoby - dane kontaktu zostaly natychmiast skopiowane na serwer oraz do telefonu. Podobnie rzecz się ma z mailami czy kalendarzem - jest dostępny wszędzie.

G1 nie mógłbym jednak z czystym sumieniem polecić komuś kto nie posiada osobnego odtwarzacza muzyki. Brak portu mini-jack, średniej jakości głośnik oraz problem z odtwarzaniem wideo sprawiają, że telefonu tego nie można nazwać multimedialnym.

Podsumowując: telefon sprawdza się jako komunikator, oraz punkt dostępu do Internetu w terenie. iPod jest małym centrum rozrywki: filmy, muzyka, gry, wygodny Internet. iPod touch oraz HTC Dream jest moim skromnym zdaniem połączeniem idealnym.

Nienawidzę poniedziałków

2009-10-26T16:30:00.005+01:00

Poniedziałek jaki jest każdy widzi. Deszczowy, ponury i do tego krótki. Na domiar złego moje poniedziałki są ostatnio (czyli odkąd zacząłem studia) "fizyczne". Od 10:00 do 16:00, co poniedziałek mam różne ciekawe zajęcia ściśle związane z fizyką. Repetytoria, ćwiczenia, laboratoria. Masakra.

Dzisiaj postanowiłem jednak, że należy mi się nieco urozmaicenia. Wybrałem się do szczecińskiego salonu Apple (Macsimum) obejżeć bardzo magiczny przedmiot. Leżała tam, podłączona do 27" iMac'a piękna, biała Magic Mouse. Perfekcyjna pod każdym względem - dobrze leży w dłoni, natychmiast rozpoznaje gesty wykonywane palcami i nie zacina się. Ale w zasadzie tego się spodziewałem - Apple bubli nie wypuszcza. Teraz pozostaje mi jedynie mieć nadzieję, że uda mi się z nią w niedalekiej przyszłości lepiej zapoznać.

Chyba się zakochałem.

PS. Bardzo proszę tego wpisu nie traktować jako czegoś w rodzaju recenzji. Bawiłem się myszką stanowczo zbyt krótko , aby móc pokusić się o recenzję. Opisałem jedynie pierwsze wrażenie wywołane przez najnowszy produkt Apple.

Przedstawienie czas zacząć...

2009-10-26T09:36:00.005+01:00

8:15, pociąg relacji Stargard - Szczecin.
Witajcie.

Mam na imię Bartosz i studiuję Informatykę na szczecińskim ZUT'cie. Od poniedziałku do piątku, co rano, dojeżdżam do Szczecina. Pózniej, zazwyczaj między 15:00 a 17:00 wracam. Dzięki temu mam dziennie około 90 minut na przeogromną nudę. Trzeba coś z tym zrobić. Wpadł mi więc do głowy pomysł szalony, żeby założyć bloga i publikować wpisy wprost z pędzącego pociągu. Blipnąłem o swoim zamiarze i - co mnie zaskoczyło - pomysł się spodobał. ^Bushman0editing stwierdził że to fajna idea, a ^Neltam podpowiedział nazwę dla bloga. Co prawda nie kupiłem jeszcze domeny o której mówił, ale obiecuję to zrobić jak tylko będę mógł. Problemem pozostało tylko to, o czym powinienem pisać. O nowych technologiach, które bardzo mnie interesują? O moich podróżach koleją, jak może wskazywać tytuł bloga? O czymś jeszcze innym? Możliwe że tak powinno być, że blog powinien być tematyczny, ale ja - przynajmniej na razie - nie chcę się ograniczać. Będę pisał o tym, co mi przyjdzie do głowy. Nie obiecuję też, że wszystko co będę publikował zostanie napisane w pociągu. Jeśli okaże się ze mam pomysł na post, oraz kilka chwil na napisanie go, to zrobię to. Nienawidzę jakichkolwiek ograniczeń i nie mam zamiaru sam ich sobie narzucać.
Mam również ogromną prośbę do wszystkich którzy zauważą że gdzieś popelniłem błąd. Jakikolwiek - ortograficzny, gramatyczny, merytoryczny, lub jakikolwiek inny. Napiszcie mi o tym - w komentarzu lub poprzez e-mail. Zamierzam dążyć do perfekcji w tym co robię.
To chyba wszystko tytułem wstępu, zapraszam do dododania mnie do obserwowanych.