Ostrzeżenie

Zanim zaczniesz cokolwiek czytać, pozwól na kilka słów wyjaśnień. Lubię debatować, lubię rozmawiać, lubię stawiać różne hipotezy. To jest właśnie jedna z takich hipotez. W żaden sposób nie gloryfikuję tego, co zrobił Hitler, bo wyrządził bardzo dużo zła. Ten artykuł jest tylko pewną dozą przemyśleń, proszę, przeczytaj go do końca.

Punkt widzenia zależy od miejsca siedzenia

Tak naprawdę zależy, z której strony spojrzymy. Myślę, że spokojnie znaleźlibyśmy kilka zalet Hitlera, gdybyśmy tylko spojrzeli na to wszystko z perspektywy współpracowników i najbliższych ludzi.

Odetnij się od pewnych faktów

Podkreślam, to, że znalazłem plusy, nie znaczy, że popieram to, co zrobił. Po prostu korzystając z umiejętności odcięcia się od niektórych faktów, spojrzałem na pewne sprawy z większego dystansu. Często jest to bardzo trudne, bo szereg opinii, stereotypów i naszych własnych przekonań, nam na to nie pozwala.

Prosty przykład – ktoś nas krytykuje, a że jest to osoba, której nie lubimy, to lekceważymy to. Nie zastanawiamy się nad tym, jak wygląda to z jej perspektywy.

Sytuacja z życia – rodzice. Gdy miałem 14 lat wydawało mi się, że jestem już duży i wiele mogę. Nie rozumiałem, dlaczego np. na pewne rzeczy rodzice mi nie pozwalali. Wtedy nie potrafiłem się odciąć od swoich przekonań i spojrzeć na to z ich perspektywy. Przecież to ja mam rację!, prawda?

Lećmy dalej – szkoła. Kiedyś popełniałem duży błąd, bo gdy np. nie szło mi z jakiegoś przedmiotu, to automatycznie utożsamiałem to z nauczycielem, który mnie uczył. Dlatego np. nauczycielka chemii była tą złą. Całkiem inne podejście do niej miały osoby, które w dzienniczku miały same piątki. Podkreślały, że nauczycielka jest bardzo dobra, ponieważ umie nauczyć i jest wymagająca. Dopiero po jakimś czasie dostrzegłem, że to problem leży we mnie, a nie w świecie zewnętrznym.

Teraz uczę się patrzeć kontrastowo – z dwóch stron. Mam kolegę , który często jest bardzo szczery w rozmowie ze mną. Jeżeli coś mu się nie podoba, coś zrobię źle, to mówi mi o tym. Pierwsza reakcja to obrona – tłumaczę się i próbuję go przekonać, że nie ma racji. Później przychodzi spokój i analiza. Zawsze próbuję się postawić w sytuacji, w ktorej ktoś inny z mojego otoczenia zrobiłby daną rzecz. Jakbym to odebrał? Analizuję raz, drugi, trzeci, i ostatecznie często dochodzę do wniosku, że faktycznie coś jest na rzeczy. Często przyznaję rację.

Warto analizować z perspektywy niezależnej. Oceniać coś, odcinając się od tego, co mamy teraz w głowię. To ułatwia podejmowanie decyzji

„Jeżeli istnieje jakiś jeden sekret sukcesu, to jest to umiejętność przyjmowania cudzego punktu widzenia i patrzenia z tej perspektywy z równą łatwością jak z własnej.”- Henry Ford

Trenuj stawianie się w różnych sytuacjach

Co by było, gdyby nagle w Twoim życiu stało się coś, czego się totalnie nie spodziewasz? Coś dobrego lub złego. Coś, co całkowicie zmieni Twoje życie? Spróbuj założyć, czysto hipotetycznie, w myślach, co byś zrobił, gdybyś:

Zauważ, że takie sytuacje zdarzają się bardzo często. Myślę, że każdy z nas zna człowieka, który przeżył coś z tej listy. Co byś zrobił, gdybyś był na miejscu tej osoby? To tylko myśli, ale zastanów się i przemyśl to. Postaw się w sytuacji innej osoby i spróbuj spojrzeć z innego punktu widzenia. Odetnij się od aktualnych przekonań, myśli i wpojonych wartości. Nie zgadzasz się z czyimś poglądem? Zastanów się, dlaczego ten ktoś myśli właśnie w taki sposób. Gdzie mieszka, z kim żyje? Może jednak ma racje? Ubierając “buty” tej osoby, możesz odkryć coś nowego. Warto to robić np. w sytuacji, gdy ktoś się nie zgadza z Twoim zdaniem, krytykuje, neguje to, co mówisz. Wyłącz automatyczną reakcje obronną „ale to ja mam rację”. Wyłącz to, co do tej pory zebrałeś w swojej głowię, wyłącz emocje i przeanalizuj wszystko. Może się okazać, że tej racji wcale nie masz.

Warto stawiać się w sytuacji drugiej osoby. Gdzieś kiedyś usłyszałem, że warto od czasu do czasu “założyć buty” drugiej osoby, bo można bardzo daleko zajść i to w dodatku w jego obuwiu!

PS. Po przemyśleniu uważam, że Hitler był geniuszem, tylko złym, bardzo złym geniuszem. Ale ciągle się mogę mylić.

 Odcinając się od tematu

Bartek Popiel organizuje ciekawą akcję. Trwa już od kilku dni, pojawiły się już ciekawe materiały, ale nie miałem chwili, żeby Was o tym poinformować. Świetna rzecz dla każdej osoby, która pracuje sama w domu. Sam jestem freelancerem i nagrania dużo mi pomogły. Warto zobaczyć- nic się nie traci : )

I na koniec- opisy fotek. Pierwsza wykonana podczas jakiejś inscenizacji wojennej „wrzesień 1939r. Całkiem fajna sprawa, dobrze mi się wtedy robiło zdjęcia.  Druga fotka natomiast zrobiona podczas wypadu z ostrowiecką grupą ASG w teren. Niesamowicie się wtedy bawiłem- założyłem mundur, hełm i pocinałem z całą ekipą w błocie. Kiedyś pokaże Wam więcej fotek w tym temacie : )

Hej! W zamian za korzystanie z RSS mam dla Ciebie darmowy prezent- e-book, na temat taniego podróżowania. Idealna rzecz na wakacje. Możesz go pobrać tutaj. Życzę miłej lektury i praktycznego wykorzystania informacji

Tu możecie zobaczyć moją wybujałą wyobraźnie. Książkę kupiła moja babcia i do tej pory skrzętnie przechowuje. Później tworzyłem inne rzeczy. Zacząłem rysować mapy. Głupie, prawda? Przerysowywałem mapy miast z atlasu, wymyślałem swoje własne miejscowości, projektowałem miasta. Rysowałem też plany różnych miejscowości z głowy. Przez kilka lat uzbierała się tego dość duża ilość, niestety potem gdzieś to poniszczyłem i nic nieprzetrwało.

Następnie przyszedł czas grania w piłkę. Można powiedzieć, że stworzyłem u siebie na wiosce drużynę piłkarską. Zmobilizowałem chłopaków, sami zbudowaliśmy drewniane bramki, wyrównaliśmy boisko, zrobiliśmy składkę pieniędzy i kupiliśmy koszulki. Graliśmy mecze z innymi miejscowościami, trenowaliśmy i mieliśmy z tego ogromną frajdę.

Po tym przyszedł czas na parkour. Tworzyłem ruch. Pisałem o tym już w innym wpisie, ale razem z parkourem przyszła fotografia i robienie stron internetowych. Nagle zapragnąłem mieć aparat i fotografować. Początkowo robiłem to małą cyfrą, potem w 18-ste urodziny przerzuciłem się na lustrzankę. Ah, jaka to przyjemność zapisywać obraz. Jak ja to lubię!

Mam tak do tej pory. Wszystko w jakiś sposób mnie interesuje i tworzenie (nawet jeżeli nie ma głębszego sensu) sprawia mi ogromnie dużo satysfakcji. Nie jestem wybitnym fotografem, nie byłem kartografem, nie jestem znanym pisarzem – ale czuje się dzięki temu lepiej.

Piękno tworzenia

Ty również możesz tworzyć. I wcale nie musisz być wybitnym malarzem, by namalować obraz, wybitnym muzykiem, aby grać na gitarze czy super profesjonalnym fotografem, aby robić zdjęcia. Dlaczego warto tworzyć?

Ty też możesz tworzyć

Żyjemy w pięknych czasach, bo mamy ogromne możliwości. Mamy dostęp do niesamowitych narzędzi całkowicie za darmo. Dzięki temu możemy niemalże bezpłatnie robić ciekawe rzeczy.

Jesteś twórcą czy konsumentem?

Zobacz, kto osiąga największy sukces? Ten kto tworzy. Wszystko oparte jest na produkcji. Telewizja TWORZY programy, które oglądają widzowie(konsumują). Mark Zuckerberg sTWORZYŁ facebooka, który służy do konsumpcji. Steve Jobs sTWORZYł ipoda, którego kupują (konsumują) inni. Ba! Moja babcia TWORZY jagodzianki, które konsumujemy całą rodziną.

Zauważ, że to Ci którzy tworzą mają w pewnym rodzaju kontrolę nad innymi. To oni decydują jak inni spędzają wolny czas, co jedzą i jak żyją. Poprzez pewne produkty kontrolują oni życie innych.

Dość ciekawie pokazał to Bartek Popiel w jednym ze swoich nagrań. Chcesz być twórcą czy konsumentem?

Świetnym podsumowaniem tego wpisu będzie jedna z wypowiedzi Steve’a Jobsa:
 

Po za tematem dwa ogłoszenia:

I jeszcze odnośnie fotek:

Hej! W zamian za korzystanie z RSS mam dla Ciebie darmowy prezent- e-book, na temat taniego podróżowania. Idealna rzecz na wakacje. Możesz go pobrać tutaj. Życzę miłej lektury i praktycznego wykorzystania informacji

Jak głosować?

Nie będę tutaj żebrał o głosy- zostawiam to Wam. Jeżeli po prostu czujesz, że blog przekazuje jakąś wartość i chciałbyś odwdzięczyć się za jego tworzenie- teraz masz okazję.

Aby zagłosować wystarczy wysłać SMS o treści A00449 (A zero zero cztery cztery dziewięć) na numer 7122.

10 blogów z największą liczbą głosów trafi do finału, gdzie jury wybierze ten jeden. Koszt smsa to 1,23zł, z jednego numeru można zagłosować tylko raz na jeden blog.

Dlaczego warto?

Głosować warto, bo dochód z SMS’ów zostanie przekazany na turnusy rehabilitacyjne dla osób niepełnosprawnych. Takie magiczne czasy nastały, że bez wychodzenia z domu, za pomocą palca i telefonu komórkowego można zrobić coś dobrego i pomóc ludziom : )

Za każdy głos z góry- bardzo dziękuje. Ostatnio wyliczyłem, że stworzenie każdego wpisu zajmuje mi około 4 godzin- od napisania, po poprawki, znalezienie właściwych fotek i publikację). Po prostu lubię to robić : )

Więc jeszcze raz- to tylko 1 minuta i 1,23zł z twojego telefonu. SMS o treści A00449 (A zero zero cztery cztery dziewięć) na numer 7122. 

I na koniec tradycyjnie informacja odnośnie fotki. Ciachnąłem ją już dość dawno w jednej z krakowskich kamienic na Al. Słowackiego.

Hej! W zamian za korzystanie z RSS mam dla Ciebie darmowy prezent- e-book, na temat taniego podróżowania. Idealna rzecz na wakacje. Możesz go pobrać tutaj. Życzę miłej lektury i praktycznego wykorzystania informacji

Taki stan flow zdarza mi się coraz częściej. Przykładowo: idę z kimś na jakieś spotkanie i przeprowadzam naprawdę interesującą rozmowę, w której zapominam o upływającym czasie i obowiązkach. Innym razem wybieram się na imprezę i nagle czuję się całkowicie „tu i teraz”- z każdym zamienię parę słów, pożartuję i generalnie czuję to takie flow! W takich przypadkach zawsze staram się analizować, skąd się to wzięło. Jak to się stało, że akurat tego dnia właśnie tak dobrze się czułem a czemu innym razem jestem jakiś zawieszony i mało komunikatywny? Na sobie i swoim zachowaniu dostrzegłem 4 główne aspekty, które wywołują ten stan flow:

Pewność siebie

Temat poruszany nie raz i to on jest wg mnie głównym problemem. Z jakiś powodów bardzo dużo osób ma trudności ze swoim „ja”. Też tak miałem. Na ogół jestem człowiekiem śmiałym i nie mam problemów z tym, żeby np. z kimś porozmawiać, ale są sytuacje, że gdzieś podświadomie unikam pewnych emocji. Zauważyłem to np., gdy muszę wykonać telefon, do osoby, od której mogę usłyszeć coś negatywnego. Wtedy długo zwlekam z wybraniem numeru, a gdy już się przełamię, to w mózgu powtarzam „żeby nie odebrał, żeby nie odebrał”. Robię to, pomimo tego, że to jest nieuniknione i prędzej czy później będę się musiał z tym zmierzyć.

Cały sekret polega na tym, żeby tego nie usuwać. Nie można pozbyć się lęku. Trzeba go poznać, nauczyć się z nim walczyć i wtedy, obok tego strachu pojawia się odwaga, która jest silniejsza. Nie ma sensu usuwać z siebie pewnych emocji, bo nawet taki lęk, może w niektórych momentach być użyteczny.

Trzeba zdać sobie sprawę, że nie jest się idealnym. Ma się wady, ale w żadnym przypadku nie trzeba się każdemu podobać. Jeżeli ktoś nie akceptuje Ciebie takim, jakim jesteś, to mówi się trudno. Gdy to zrozumiałem naglę łatwiej przyszło mi wchodzić w nowe towarzystwo, rozmawiać z ludźmi itp.

100% uczciwości w stosunku do siebie

To jest rzecz, którą odkryłem dość niedawno. Postanowiłem być jak najbardziej uczciwy w stosunku do samego siebie. Dużo się zmieniło – przestałem robić rzeczy, na które nie miałem ochoty. Zacząłem mówić ludziom prawdę i zacząłem być po prostu prawdziwy.

Zacząłem innym opowiadać co o nich myślę. Zazwyczaj są to dobre rzeczy, a jeżeli negatywne to ubrane w odpowiedni sposób. Jak mówić ludziom złe rzeczy dla ich dobra? Opowiem Wam historię z tegorocznego sylwestra.

Razem z przyjaciółmi pojechaliśmy do Lwowa. Jesteśmy dość mocno zgraną paczką, wiemy o sobie dużo  i ogólnie mamy świetny kontakt. Nasz wyjazd miał charakter imprezowy, ale w takim towarzystwie jak nasze nigdy nie zabraknie mądrych przemyśleń, poważnych rozmów i ciekawych wniosków. Jednego wieczoru zaproponowałem przeprowadzenie gry/ testu, w której każdy z nas mówi o innych co go irytuje w tej osobie. Zwróć na to uwagę: siedzi 10 osób, które spędzają z sobą czas, uwielbiają się nawzajem, a tu przychodzi moment, gdy dostajesz 9 negatywnych bomb na swój temat. Bolesne, prawda?

Ale niesamowicie oczyszczające. Mogłem powiedzieć jakąś złą opinie na temat innych, nie trzymać tego w sobie i po prostu poczułem się wolny. Przy okazji dostałem kilka opinii na swój temat. Takie feedback pokazujący moje głupie zachowania (nie jestem idealny), które mogę zmienić i ulepszyć siebie.

Uważajcie jednak robiąc podobne eksperymenty, bo mogą wyrządzić krzywdę. W przypadku naszej paczki mam wrażenie, że to nas jeszcze bardziej scaliło.

Będąc uczciwym w stosunku do siebie, nie udaję kogoś kim nie jestem. Jestem naturalny i nagle rozmawiając z innymi nie muszę się martwić, że zostanę zdemaskowany. Nie muszę się obawiać, że ktoś odkryje, że w tej chwili kłamię, dlatego mogę w pełni wyluzować i skupić się na rozmowie. Naprawdę, świetne uczucie.

Z tą uczciwością jest tak, że dotyczy ona nie tylko relacji z innymi ludźmi, ale także innych dziedzin życia. Im bardziej masz czyste sumienie tym lepiej się czujesz- poczynając od prostych relacji z innymi, po legalne oprogramowanie na komputerze. Po prostu czujesz się spokojniejszy – wiedząc, że nic Ci nie grozi.

Dlatego np. w ostatnim czasie mniej piszę na blogu, bo nie mam weny, a pisanie dla nabicia postów i podtrzymania statystyk nie jest dla mnie. Piszę, gdy mam wenę, gdy płynie to z serca – tak jak dziś; )

Pytaj, jeżeli czegoś chcesz

Jest jeszcze jeden aspekt prawdy. Często jest tak, że czegoś pragniemy, chcemy coś zrobić/ mieć, ale boimy się oto zapytać drugiej osoby. Głupia sprawa, bo czaimy się, kręcimy wokół i liczymy, że to ta osoba nam to zaproponuje. Inna sprawa, że wstydzimy się reakcji i opinii, często dodatkowo budujemy sobie obraz w głowie, w którym dostajemy negatywną odpowiedź. Pytanie tylko, co z tego mamy?

W zasadzie mamy dwa wyjścia. Nie pytając o coś wszystko zostawiamy dla siebie i walczymy ze sobą na zasadzie „a mogłem zapytać”. Niestety, niektóre okazje trafiają się tylko raz i niewykorzystane przepadają.

Drugie wyjście to takie, że pytamy o to, czego chcemy. Albo dostajemy pozytywną odpowiedź i klarowną sytuację, albo negatywną. Zazwyczaj, bez względu na wynik i tak wychodzimy „na zero” bo nasza pozycja nie zmienia się.

Postanowiłem więc, że jeżeli czegoś chcę, oczekuję to po prostu wychodzę z inicjatywą. Kręcenie się wokół tematu do niczego nie prowadzi. Zdarza się też, że robimy to specjalnie, oczekując, że to druga osoba sama nam to zaproponuje, bo wtedy my góry będziemy na zwycięskiej pozycji. A przecież nie o to chodzi.

Prosty przykład z przed kilku dni- odwiedził mnie kolega, który studiuje zaocznie w Krakowie i szukał noclegu. U mnie w mieszkaniu panują takie relacje, że ktokolwiek przyjeżdża ma się czuć jak u siebie w domu. Nie chodzi o zasady, lecz o moją wygodę. Jeżeli ktoś czuje się jak u siebie w domu nie trzeba mu „usługiwać”- sam sobie pójdzie i zrobi coś jeść, sam sobie pójdzie i zrobi herbatę itp. Nie muszę tego robić ja, a dodatkowo atmosfera jest milsza. Kolega – rano wstał i zamiast powiedzieć „Maju mogę coś wszamać na śniadanie?” to czekał, aż ja to zaproponuję. Niby grzeczność tego wymaga, ale pieprzyć zasady – zwłaszcza, że dzień wcześniej powiedziałem, że może brać co chce. Czasem wystarczy po prostu zapytać! : )

Temat na to podkręcił mi jeden z czytelników bloga- Dominik, z którym spotkałem się kilka dni temu. Powiedział, że wyznaje zasadę, że jeżeli czegoś chce, to po prostu pyta i w ten sposób poznał masę ciekawych osób i nawiązał bardzo dobre relacje – z ludźmi z pierwszych stron gazet. Po prostu napisał do nich czy jest możliwość spotkania się. Proste, prawda?

Najwyżej otrzymasz negatywną odpowiedź i tego czego pragnąłeś – jak nie miałeś, tak nie masz, a w głowie uzyskujesz spokój.

Bycie tu i teraz

Wracamy do tematu. Po byciu pewnym siebie i uczciwym w stosunku do samego siebie pora na kolejną rzecz – bycie tu i teraz. Nici ze stanu flow, jeżeli myślami jesteś gdzie indziej. Nic nie będzie z ciekawej rozmowy, znajomości i świetnego uczucia pewności, jeżeli martwisz się problemami, które zostawiłeś, albo które czekają na Ciebie jutro.

To jest kolejna rzecz, którą staram się w 100% propagować. Codziennie podejmuje masę decyzji- tych większych i mniejszych. Jedne wpływają na moje życie bardziej, inne mniej. Generalnie życie to sztuka podejmowania decyzji i zawsze staram się podjąć najlepszą w danej okoliczności. Staram się nigdy nie żałować tych podjętych, bo po prostu wybrałem najlepszą, jaka była możliwa. Przecież nikt z nas nie podejmuje specjalnie złej, prawda? Czemu więc nad tym rozpaczać?

Trzeba iść dalej, czyli przeanalizować ją, zauważyć dlaczego była błędna, jakie płyną z niej wnioski i lekcje. Trzeba po prostu żyć dalej.

A jak pozbyć się „jutra”, czyli przeszkadzajki w głowię, która nie pozwala Ci być tu i teraz, bo myślisz o obowiązkach dnia następnego? Często przeprowadzam sobie reset mózgu. Spisuję na kartce wszystkie rzeczy, które mam ogarnąć, od jakiś prostych telefonów, po jakieś większe projekty. Robię listę i po prostu zaczynam ją realizować. Staram się zrobić tyle ile mogę, żeby po prostu nie mieć żadnych wyrzutów sumienia. Chcę mieć przekonanie, że zrobiłem tyle ile mogłem, a teraz czas na odpoczynek. W ten sposób, bardzo często wchodzę w stan „tu i teraz”. Przestaje myśleć o innych sprawach, tylko skupiam się np. na imprezie z przyjaciółmi. To jest mój czas.

Brak oczekiwań

Temat, którym zamęczyłem znajomych podczas wyjazdu we Lwowie. Nauczyły mnie tego podróże. Kiedyś, cokolwiek robiłem – miałem jakieś oczekiwania. Przykładowo, jechałem sobie przez wschodnie wybrzeże USA i budowałem sobie obraz mojej podróży. Potem chodziłem sfrustrowany, bo miejsce okazywało się inne, ceny wyższe itp. Sytuacja zmieniła się po paru tripach autostopem.

Jadąc stopem nie można sobie robić w głowię żadnych przekonań. Nie oczekuj, że będziesz jechał szybko. Nie oczekuj, że będziesz spał w danym miejscu i w danych warunkach. Nastaw się na totalny przypadek, a zaczniesz czerpać z tego pełnymi garściami. Mając stan, w którym niczego nie oczekujesz, możesz iść na piechotę z plecakiem kilkanaście godzin, a mimo wszystko nie czujesz zdenerwowania czy rozgoryczenia.

Zasada ta godna jest zastosowania na innych dziedzinach życia. Cokolwiek robisz – nie oczekuj niczego. Przyjmij to takie, jakim jest! Przykładowo, idąc na spotkanie z kimś nie buduj sobie jej obrazu w głowie, nie rób żadnych przekonań, tylko przyjmij ją taką, jaka jest. Idąc na imprezę nie wizualizuj jaka będzie – czy udana czy nie. Po prostu idziesz i jak będzie świetna, to będziesz się dobrze bawił, a jeżeli nie, to wrócisz do domu i tyle.

Małe podsumowanie

 
 I na koniec opisy fotek:

Hej! W zamian za korzystanie z RSS mam dla Ciebie darmowy prezent- e-book, na temat taniego podróżowania. Idealna rzecz na wakacje. Możesz go pobrać tutaj. Życzę miłej lektury i praktycznego wykorzystania informacji

Generalnie rzecz biorąc…

Generalnie rzecz biorąc to ten rok… był najlepszym rokiem w całym moim życiu. Co ciekawe, powtarzam tak co roku. Aż boje się pomyśleć o kolejnych latach. Patrząc na to, co przeżyłem w tym roku, co zrobiłem muszę powiedzieć, że jestem cholernym szczęściarzem. Mam po prostu zajebiste życie. Jestem niesamowicie szczęśliwy, nauczyłem się czerpać przyjemność z wszystkiego, co robię, mam wokół siebie wspaniałych ludzi. Mam wymarzone życie, ba – nawetlepsze niż to o jakim marzyłem : ) Poważnie!

Oczywiście zdarzają się smutne momenty, gorsze chwile, ale tak jak pisałem we wpisie poprzednim- trzeba nauczyć się akceptować sinusoidę życia i to, że raz jest lepiej, raz gorzej. Ważne, że po każdym takim dołku ta sinusoida leci jeszcze wyżej w górę. Porażki, niepowodzenia i smutki też muszą się przytrafiać.

Cele

Myślałem, żeby odpuścić sobie tą część, ale jednak postanowiłem zrobić małe rozliczenie. Rok temu na blogu określiłem swoje cele na 2011 i teraz napiszę, co udało się zrobić, a czego do końca nie:

Czego się nauczyłem?

Nauczyłem się niesamowitych rzeczy.

Przywiązanie do ludzi

Po pierwsze nauczyłem się przywiązywać do ludzi. Kiedyś tak nie miałem, bo zawsze wokół mnie była spora grupa ludzi. Nauczyłem się doceniać pewne przyjaźnie, pewnych ludzi i to jak dużo mi dają. Zrozumiałem jak ważne jest, aby mieć wokół bliskich przyjaciół. Kiedyś trudno byłoby mi wybrać 5 najbliższych osób- teraz nie mam wątpliwości kim one są. Dziękuję wszystkim, którzy byli wokół mnie w tym roku. Nawet niektórzy sobie nie zdają sprawy, jak wiele teraz dla mnie znaczą. Nigdy w życiu tak nie miałem, że siedzę wieczorem w domu, czegoś mi brakuje i łapię się na tym, że brakuje mi towarzystwa pewnych ludzi. Nagle łapię za telefon, dzwonie i pół godziny później zbieramy się wszyscy razem w jednym miejscu. Okazuje się wiec, że wcześniej byłem bezduszną maszyną.

Pewność siebie

Kolejna rzecz jakiej się nauczyłem ,to pewność siebie. Nigdy nie miałem z tym problemów, ale jednak coś mnie blokowało w pewnych momentach. Było tak, że miałem np. gorszy dzień i czułem się jakiś taki „wypluty”. Zauważyłem jednak, czemu tak się dzieję. Powód był taki, że oszukiwałem samego siebie. Gdy postanowiłem być uczciwy w stosunku do samego siebie, nagle poczułem się lepiej. O co chodzi? Przykładowo ktoś o coś mnie prosi, na co ja nie mam całkowicie ochoty. Kiedyś, zazwyczaj się zgadzałem, teraz często odmawiam. Dużo pomogła mi tu pomoc mojej koleżanki, która napisała e-booka na ten temat. Pozytywny egoizm jest bardzo wskazany i dziękuję Ci, Ewelina, że w niektórych momentach mogłem przyjść do Ciebie na kawę, usiąść na kanapie, pogadać i podejmować łatwiej decyzję. Gdyby nie to, to pewnie zasuwałbym teraz na etacie : D
Reasumując- warto być nieskazitelnym w tym co się robi i mówi. Często warto mówić to, co ma się w myśli, bo mózg podpowiada nam dobre rzeczy.

Luzowanie życia

Następny punkt. Nauczyłem się „luzować”. O co chodzi? Przytoczę tutaj komentarz jednej z czytelniczek:
 
„no zwykle jak się kładę do łóżka to się przypomina mi cały dzień i wszystko to co mnie stresowało przypominam sobie wszystkie obowiązki które miałam wypełnić czy dobrze to zrobiłam, co ludzie sobie o mnie pomyśleli itp ;/ i czasem to mnie wkurza ze nie mogę się położyć spać z takim otwartym umysłem tylko w głowie natłok myśli;/ Michale może mi powiesz jak to się robi że w niektórych sytuacjach wyłącza się niepotrzebne myśli? ja tak nie potrafię pamiętam w klasie maturalnej w ogóle nie mogłam się zrelaksować i odpocząć porządnie bo tylko myślałam o maturze, a teraz tylko myślę o zaliczeniach na studiach i ciągłe życie w stresie jak się tego pozbyć? imprezy też czasem mam zwalone bo myślę o czymś innym np czy nie za późno wrócę do domu…generalnie zero luzu… „

Miałem dokładnie to samo. Nie potrafiłem zresetować mózgu i przykładowo szedłem na imprezę, to choć tam byłem ciałem, to myślami byłem wśród rzeczy, które powinienem robić, zrobić, albo które mam dopiero zrobić. Ciągłe pędzenie za czymś- to bez sensu. Przestałem się przejmować niektórymi sprawami. Zrozumiałem, że nie jestem banknotem 100 dolarowym, który musi się podobać każdemu, też mam prawo do porażki i życia prywatnego. Zacząłem żyć trochę bardziej spontanicznie- zwłaszcza w końcówce roku. Raz podjąłem decyzję z minuty na minutę o małym wyjeździe do Gdańska i godzinę później siedziałem w pociągu dzwoniąc do rodziców, że jednak nie przyjadę na weekend. Zacząłem więcej spotykać się ze znajomymi bez myślenia o tym, że jutro trzeba koniecznie wstać o tej 6, żeby coś ogarniać. Nabrałem dystansu do wszystkiego i wiecie co? To jest wspaniałe uczucie. Świetnie się z tym czuję, bo gdy np. mam ochotę coś zrobić to robię to. Dużo jest oczywiście jeszcze do zrobienia, ale trenuję stawiając się w co raz to nowszych i trudniejszych sytuacjach : )

Jakie emocje towarzyszyły mi w tym roku?

Radość, satysfakcja, złość, zmęczenie, przygnębienie, radość, szczęście, szczęście i jeszcze raz- szczęście. Jak widzicie jest to mieszanka emocji, bo nigdy nie jest idealnie. Trzeba przeżyć zimę, by poczuć wiosnę itp. Ta złość występowała gdy np. coś nie szło po mojej myśli, przygnębienie gdy miałem jedną niewyobrażalnie trudną sytuację, na którą nie mam wpływu, do tego stopnia, że aż płakałem, ale potem przychodziła radość , satysfakcja zadowolenie. Tych pozytywnych było bardzo dużo i przeważały zdecydowanie.

Plany na następny rok?

Brak. Brak konkretnych celów do odhaczenia i zrobienia. Zobaczymy jakie będą tego efekty, ale tak naprawdę lista celów na 2011r. nie motywowała mnie specjalnie do działania. Po prostu robiłem swoje, a potem gdzieś w połowie roku zauważyłem, że zapomniałem o tym, a mimo wszystko realizuje to co chcę. Niech się dzieje, co chce. Co ja chcę! 

Zbliżają się Święta : )

Za parę godzin zasiądę do wigilijnego stołu, więc pora kończyć. Wiem czego będzie mi życzyć rodzina- żebyś studia skończył, żeby się firma rozwijała itp. Oczywiście miłe to, ale kurcze, jaki to ma sens?
 
Zobaczcie, często utożsamiamy szczęście z daną czynnością lub rzeczą. Efektem takich życzeń jest to, że czujemy się załamani, gdy coś nie pójdzie po naszej myśli. A jak np. firma mi się nie rozwinie to będzie coś złego? Mam być przez to smutniejszy? A jeżeli studiów nie skończę teraz to świat się zawali? Oczywiście, że nie! Myślę, że trzeba nauczyć się być szczęśliwym bez względu na to czy coś się ma czy nie, bez względu na to czy się osiągnie sukces w danej dziedzinie czy nie. Trzeba nauczyć się cieszyć z samej drogi na szczyt a nie z jego zdobycia. To tak, jak z moją podróżą do Maroka. To, że coś poszło nie po mojej myśli i musieliśmy wrócić autobusem, wcale nie przekreśliło tego, że to był zajebisty wyjazd i wiele przeżyłem.
 
Dlatego w tym roku – życzę Ci, abyś był po prostu szczęśliwy. Bez względu na to, czy osiągasz swoje cele czy nie, czy realizujesz się w tym co robisz czy nie- po prostu naucz się być szczęśliwy. Nie trzeba wcale robić wielkich rzeczy, aby być bardzo zadowolonym ze swojego życia. Szczęście nie wynika z tego co wokół, szczęście wynika z tego co wewnątrz. Niech dusza Ci się cieszy z wszystkiego, co Cię spotyka. Gdy się tego nauczysz to wszystko będzie łatwiejsze i przyjemniejsze : ) Uśmiechów na twarzy w te święta!

Aha, jeszcze zgodnie z nową tradycją na blogu- dla ciekawskich opisy fotek.

Hej! W zamian za korzystanie z RSS mam dla Ciebie darmowy prezent- e-book, na temat taniego podróżowania. Idealna rzecz na wakacje. Możesz go pobrać tutaj. Życzę miłej lektury i praktycznego wykorzystania informacji

Bo zobaczcie, łatwo cieszyć się z chwili, gdy np. akurat masz więcej pieniędzy i możesz coś sobie kupić. Łatwo cieszyć się, podczas tygodniowych wakacji w Egipcie, gdzie po prostu nic nie robisz. Zauważ jednak, że ten czas się kończy i trzeba wrócić do rzeczywistości. Nie sztuka cieszyć się z życia przez moment – sztuka to osiągnąć permanentny stan zadowolenia z wszystkiego, co robisz.

Radość z rzeczy błahych!

Większość ludzi codziennie pędzi przez życie i na ma czasu na to, by się zatrzymać i rozkoszować chwilą. Tylko tu i teraz! Kiedy Ty tak zrobiłeś, że stanąłeś w miejscu i spojrzałeś na to, jak żyje świat wokół Ciebie?

Mnie taka sytuacja spotkała nie tak dawno, w jeden czwartkowy wieczór. Razem ze znajomymi szliśmy przez krakowski rynek. Spokojna rozmowa i nagle na ul. Floriańskiej słyszymy muzykę. W tym momencie włączył mi się tryb obserwatora. Zacząłem oglądać, co dzieje się obok – masa ludzi, turystów. Ludzie spieszący do klubów, na imprezy. W kilka osób podeszliśmy do grającego zespołu i zatrzymaliśmy się, aby go posłuchać. Za chwile było dużo więcej słuchaczy, jakiś człowiek zaczął udawać, że tańczy breakdance’a, obok 3 młodych chłopaków przejechało na deskorolkach. Kilka chwil później do obserwatorów dołączył człowiek z długą brodą i w kolorowym stroju – zaczął tańczyć.Tyle się dzieje!

W tej chwili ogarnęła mnie niesamowita radość i ogromne szczęście. Jestem tu – w mieście, które lubię, wśród osób, które po prostu uwielbiam. Wokół mnie tyle ciekawego się dzieje, a ja tego nigdy nie dostrzegam!

Zatrzymaj się

Często myślami lecimy w przyszłość lub wspominamy to, co było. Rzadko kiedy myślimy o tym, co jest tu i teraz. Spróbuj opisać to, jak teraz się czujesz. Podnieść rękę i popatrz, jak to działa. Pomyślałeś o tym i jesteś w stanie wykonać taki ruch. Zobacz, jak wygląda Twoje otoczenie, co teraz robisz. Zwróć uwagę na szczegóły, których wcześniej pewnie nie dostrzegałeś.
 
Kolejna moja historia. Ponad rok temu mieszkałem przez pewien czas w Bostonie, w USA. Wyjazd ten otworzył mi oczy na pewne rzeczy, których do tego czasu nie dostrzegałem – jedzenie. Ten, kto mieszka za granicą, potwierdzi, że jedzenie na obczyźnie to jakaś tragedia. Nie ma to co nasze, polskie jedzonko. I tak właśnie pokochałem… kiełbasę podwawelską. W Polsce nigdy nie zwracałem na nią uwagi. Osiągałem stan niesamowitego szczęścia, gdy udawało nam się skończyć pracę wcześniej i zdążyliśmy zrobić zakupy przed zamknięciem polskiego sklepu. Kupione jedzenie często wyjadałem już w samochodzie i w momencie, gdy docieraliśmy do domu, niewiele zostawało. Jedząc, jednak zachwycałem się każdym kęsem. Ta kiełbasa po prostu rozpływała się w ustach : )
 
Nie trzeba jednak wyjeżdżać z domu, aby to osiągnąć. Zaparz swoją ulubioną kawę, kup najlepszy owoc lub inny produkt, który uwielbiasz. Usiądź, zamknij oczy i poczuj ten smak całym sobą. Przegryzaj/pij powoli i zachwyć się tym! Doceniaj takie proste rzeczy, które Cię otaczają. Zatrzymaj się na moment i obserwuj, co dzieje się wokół. Doceń to, co jest tu i teraz!

Miłe chwile

WWedług mnie wszystko sprowadza się do tego, żeby żyć świadomie. Cokolwiek robisz, wynika z tego, że podjąłeś decyzje. Zacznij obserwować swoje życie. Jeżeli wracasz z miłego spotkania, to „złap” się na tym, że to, co przed chwilą się wydarzyło, było bardzo przyjemne. Codziennie wydarzają się ciekawe rzeczy, tylko po prostu przechodzimy obok nich, ich nie dostrzegając.
 
Warto robić codziennie wieczorem małe podsumowanie. Ja za każdym razem, przed snem szukam 3 rzeczy, które były niesamowite tego dnia. Dla przykładu wczoraj:

 
Takie proste podsumowanie przed snem pozwoli pokaże Ci, że każdy dzień ma w sobie coś pozytywnego. Uczyń z tego nawyk, a po kilku tygodniach zacznie ogarniać Cię wdzięczność i radość.

A gdybyś miał umrzeć?

Wyobraź sobie jedną sytuację, budzisz się rano i dowiadujesz się, że to będzie ostatni dzień Twojego życia. Wiem, banał, ale to naprawdę pomaga. Z kim byś się spotkał? Co byś robił tego dnia? Co powiedziałbyś ludziom? Chwyciłbyś za telefon i obdzwonił najbliższe osoby, mówiąc im, jak wiele im zawdzięczasz? Zrób to teraz.

Kiedyś napisałem do koleżanki wiadomość z paroma miłymi słowami. Ot, po prostu wychodziło z całości, że ją lubię i bardzo się cieszę, że miałem okazję ją poznać. Dziwna sprawa, od razu zapytała, o co mi chodzi. Wytłumaczyłem jej, że po prostu czasem mam ochotę powiedzieć parę miłych słów innym osobom. Spróbuj i Ty! Nawet na głupim Facebooku wybierz kilka najbliższych osób i napisz im parę miłych słów – za co cenisz daną osobę i dlaczego cieszysz się, że ją znasz. Zobaczysz, co się stanie. Ludzie uwielbiają otrzymywać takie wiadomości, a Ty po prostu będziesz się świetnie czuł, bo gdybyś miał umrzeć godzinę później, to będziesz zadowolony, że przekazałeś coś najbliższym osobom. W dodatku piłeczka lubi się odbijać i kiedyś to do Ciebie wróci – Ty otrzymasz taką wiadomość. Świetne uczucie, gdy masz trochę gorszy dzień, a tu otrzymujesz tak pozytywną i szczerą informacje.

Zaplanuj swój pogrzeb

Pójdziemy krok dalej. Zabawmy się już w całkowicie przerażającą grę – zaplanuj swój pogrzeb. Znalazłem to ćwiczenie kiedyś na jakimś zagranicznym blogu i strasznie mi się spodobało. Zastanów się, jak wyglądałby Twój pogrzeb. Wyobraź sobie cmentarz, wszystkich ludzi i siebie samego, obserwującego to wszystko z dystansu.
 
Jak byś wyglądał? Co mówiłby ksiądz odprawiający ceremonię? Jakie mowy byłyby czytane? Co mówiliby inni ludzie? Trochę przerażające, prawda? A jak wyglądałby mój pogrzeb?
 
Myślę, że byłoby dość dużo osób. Ktoś na pewno wspomniałby o radości życia, o tym, co zrobiłem. Mam nadzieję, że zapisałem się pozytywnie w głowach wielu osób. Może ktoś zebrałby wszystkie wpisy z bloga i wydał pośmiertną książkę? Pomyślcie o tym, jak zejdę z tego świata : )

Myślę, że trzeba żyć tak, żeby rozsyłać po ludziach jak najwięcej pozytywnych rzeczy, tak żeby każdy Cię miło wspominał i miał w głowię dobre sytuacje związane z Tobą.

Lista wdzięczności

Dodatkowo warto przy tej okazji podsumować swoje życie. Co ciekawego Ci się przydarzyło, z których chwil jesteś zadowolony? Nie mów, że ich nie masz, bo to nie prawda. Przyjrzyj się uważnie i stwórz swoją listę wdzięczności. Za co jesteś wdzięczny życiu? Jak wygląda moja lista na dzień dzisiejszy?
 
„Życiu”, dziękuje Ci:

 
Warto robić taką listę. Po pewnym czasie na pewno ogarnie Cię jakaś dziwna radość, że przecież żyjesz, coś się dzieje ciekawego i możesz powiedzieć, że naprawdę jesteś zadowolony z całości.

Zaakceptuj sinusoidę życia

Na sam koniec warto pamiętać o jeszcze jednym. Życie to ciągła sinusoida i nie może być ciągle zajebiście. Muszą być momenty gorsze, chwile zdenerwowania, smutku itp. Gdyby było tylko dobrze, to nie doceniałbyś tych pięknych chwil. Naucz się więc, podchodzić w sposób mądry do porażek i trudniejszych momentów. Życie wystawia Cię na próbę, ale nawet najgorsza chwila to tylko chwila – kiedyś się kończy. Po smutku przychodzi wreszcie radość – to od Ciebie zależy, kiedy to nastąpi.
 

Jeżeli masz gorszy dzień, nie załamuj się i nie mów, że życie jest złe. Zauważ też plusy takiej sytuacji i powtórz sobie, że jutro lub za tydzień będzie tylko lepiej. Przypomnij sobie moment z dzieciństwa, gdy byłeś smutny, bo np. kupiony lód upadł Ci na ziemie. Byłeś wtedy podłamany i ogarnięty złością, ale to przeszło, prawda? Dziś już się tym nie zasmucasz. Podobnie jest z innymi problemami, przyjmuj wszystkie na klatę (kobiety mogą na piersi: D) i pędź dalej do przodu. Po gorszym dniu przychodzą następne – lepsze.

Przychodzi w końcu taki moment, że jesteś tak zadowolony ze swojego życia, że nawet jeżeli ktoś oferowałby Ci kilka milionów złotych za jego zmianę, to nie zgodziłbyś się! : D

I na koniec, jako nowy zwyczaj – opisy fotek. Pierwsza fotka ciachnięta została kiedyś średnim formatem na krakowskim rynku. Druga fotka to domek na pustyni Thar w Indiach.

Hej! W zamian za korzystanie z RSS mam dla Ciebie darmowy prezent- e-book, na temat taniego podróżowania. Idealna rzecz na wakacje. Możesz go pobrać tutaj. Życzę miłej lektury i praktycznego wykorzystania informacji

Po co stworzyłem blog?

Dla zarobienia milionów : ) 3 lata temu wymyśliłem misterny plan- zrobię blog, wrzucę reklamy i będe kosił ogromną kasę. Wszystko oczywiście wyolbrzymiam, ale takie było założenie. Jako ciekawostkę powiem, że ostatecznie tych reklam nie wrzuciłem i na samym blogu bezpośrednio nie zarobiłem prawie nic, ale zyskałem dużo więcej.

Co zyskałem?

Dużo osób namawiam do blogowania. Zyskałem naprawdę wiele i to nie była strata czasu.

Dziękuje Wam- czytelnikom, że tu wchodzicie, bo nie ma co się oszukiwać- to daje kopa. Każdy mówi, że niby piszę dla siebie, ale blogi rzadko odwiedzane jakoś upadają. Mój się  trzyma w bardzo dobrej kondycji i jest mocnym odzwierciedleniem tego co czuje. Kilku czytelników, którzy czytają zauważają, że np. jeden wpis robiłem będąc w słabym nastroju a inny np. w przypływie nagłego szczęścia.  Jeżeli chcecie czytać, mi się chce pisać i co najważniejsze- chce mi się działać. To co? Lecimy następny rok ; ) Jeżeli dożyjemy wspólnie 4 urodzin to zrobimy jakąś blogową imprezę albo inną ciekawą akcję- obiecuje : )

Moja prośba do Ciebie

Słuchaj, mam ogromną prośbę do Ciebie. Przez te 3 lata blogowania dostałem masę miłych maili od ludzi, którzy dziękowali mi, że w jakiś sposób wpłynąłem swoim pisaniem na ich życie. Wierze, że jest Was więcej. Chciałbym zrobić dział na stronie, gdzie byłyby opinie czytelników odnośnie bloga.

Wobec tego, jeżeli w jakiś sposób pomogłem Ci, wpłynąłem na twoje życie, coś w nim zmieniłem lub po prostu artykuły tutaj zamieszczane podobają Ci się, to czy mógłbyś w kilku słowach napisać swoje przemyślenia? Takie podziękowania na pewno zmobilizują mnie do dalszego pisania, a innym pokażą, że warto coś robić. Maile ślijcie na kontakt [at] michalmaj.pl lub po prostu w komentarzach- tu pod spodem. Z góry dziękuje za wszystkie miłe słowa!

 
Pierwsza fotka zrobiona została w Nowym Jorku, koło Muzeum Sztuki Współczesnej
Druga fotka pochodzi z Maroka, z miasteczka Chefchaufen
 

Hej! W zamian za korzystanie z RSS mam dla Ciebie darmowy prezent- e-book, na temat taniego podróżowania. Idealna rzecz na wakacje. Możesz go pobrać tutaj. Życzę miłej lektury i praktycznego wykorzystania informacji

Otwieram folder ze zdjęciami…

Patrze po nazwach: Czarnobyl, Alaska, Weekend w Tatrach, USA1, USA2, Indie, Norwegia, Maroko, Mazury…. Kurcze kawał historii. Minęło 3 lata, gdy naprawdę sporo zmieniłem w swoim życiu. Wiecie co? Człowiek to wszystko pamięta. Siedzę i wspominam niektóre momenty, które zostaną w mojej głowie na zawsze. Dlaczego zostaną? Przez piękne widoki? Przez to co się zobaczyło? Zapewne to tez ma wpływ, ale najważniejszy wpływ mają ludzie, bo to oni budowali daną chwilę. Ten wpis będzie cholernie sentymentalny, ale postanowiłem wylać ze swojej głowy wszystko co dziś mi się dobrze wspomina z trzech ostatnich lat mojego życia. Dla większośći będą to nudne punkty, bo nie uczestniczyli w tych wydarzeniach- ale dla mnie mają one duże znaczenie.
 

Ludzie! Żyjcie! Róbcie wielkie rzeczy, które zapamiętacie w swojej głowie. Budujcie swoją historię pod każdym względem. Przychodzi taki czas, że człowiek siada, myśli o tym wszystkim i jest cholernie wdzięczny za to co mu się przytrafia w życiu. Jest wdzięczny, aż do łez- za sytuacje, które się wydarzyły, za ludzi których spotkał i za te rzeczy, które miał szansę zrobić. Ja nie wiem czym sobie zasłużyłem w poprzednim życiu, że teraz mogę być tak cholernie szczęśliwy.

 
Siądź i zastanów się co ty wspominasz. Co zrobiłeś ciekawego, czego nie zapomnisz do końca życia? Za co jesteś wdzięczny życiu? Zerknij na ten film powyżej. Nie jest on bardzo pozytywny, ale zmusza do refleksji. Żyjemy krótko. Zastanów się, co ty wrzuciłbyś do tak krótkiego filmu? Jakie sceny pojawiłyby się w nim, gdyby żadna nie mogła być dłuższa niż 1 sekunda?
 
Zdarzają się momenty złe, chwile smutku, ale to jest normalna kolej rzeczy. Gdyby było tylko dobrze to nie doceniałbyś tych pięknych chwil, bo spowszedniałoby to! Naucz się czerpać radość z wszystkiego co Cię spotyka- z pracy, studiów, czytania książek, imprezy, biegania, oglądania filmu…
 
To ty jesteś reżyserem swojego życia. Napisz najlepszy scenariusz!
 

 

Hej! W zamian za korzystanie z RSS mam dla Ciebie darmowy prezent- e-book, na temat taniego podróżowania. Idealna rzecz na wakacje. Możesz go pobrać tutaj. Życzę miłej lektury i praktycznego wykorzystania informacji

1. Timecamp

Timecampa używam od dłuższego czasu. Jest to proste narzędzie, które instaluje się na swoim komputerze. Program pracuje w tle i liczy, ile czasu spędzasz przy komputerze i na jakich stronach i programach komputerowych przesiadujesz najwięcej. Oczywiście każdą stronę mozesz przypisać do kategorii i oznaczyć stopień produktywności. Uwaga: programu nie da się oszukać poprzez czyszczenie historii przeglądarki : )

Od momentu rejstracji otrzymujesz na maila cotygodniowe raporty. Program liczy w jakim stopniu jesteś produktywny i na jakie czynności poświęcasz najwięcej czasu. Wyniki potrafią zszokować. Złapałem się za głowę, gdy wyszło, że np. we wrześniu przesiedziałem przed komputerem 307h miesięcznie. To prawie 13 całych dni, czyli niemalże pół miesiaca. A przecież trzeba jeszcze spać i robić inne czynności. Istny pracoholizm!

2. E.gg timer

Takie proste a takie genialne. Wchodzisz na stronę, ustawiasz minutnik i zaczynasz swoją pracę. Robisz swoje zadanie w pełnym skupieniu i np. po 25 minutach zadzwoni alarm na przerwę. Taki system pracy jest niesamowicie efektywny i stosuje go, gdy ciągle coś mnie rozprasza i nie mogę skupić się na zadaniu. Obiecuje sobie, że skoncentruje się na jednej rzeczy przez określony czas, a później, gdy zadzwoni alarm pozwolę sobie na chwilę przerwy.

Strona ma także inne bajery jak np. timer do porannych ćwiczeń (sprawdźcie koniecznie, można dostać niezłą zadyszkę) czy np. mycia zębów. Zobacz sam!

3. Ciche miejsce w sieci

Gadżet ten pokazał Jakub na fan pag’u produktywnie.pl. Jest to najspokojniejsze miejsce w sieci. Niby nic wielkiego, nic specjalnego, ale naprawdę pozwala oczyścić myśli i oczy od wyskakujących okienek, powiadomień i innych rzeczy, które walczą o naszą uwagę. Od pewnego czasu stosuje to jako wstęp do pracy w pełnym skupieniu. Sprawdź sam.

4. Google Docs

Odkąd odkryłem dokumenty googla przestałem używać Open Offica/ Worda. Przewagą googl’a jest to, że dostęp do plików mam z dowolnego miejsca na świecie. Do tego dochodzi prostota obsługi oraz przede wszystkim możliwość wygodnego współdzielenia dokumentów z innymi użytkownikami. Świetnie nadaje się, gdy pracujesz z kimś nad jakiś referatem lub projektem. Zamiast ciągle podsyłać sobie zmienione wersje to pracujecie na jednym pliku. Oszczędność czasu i energii.

Oczywiście zdaje sobie sprawę z tego, że google chce przejąć kontrolę nad światem, wie o mnie wszystko, ale cóż- jestem jedną małą mróweczką w wielkim mrowisku. Google jak na razie nie ma godnego konkurenta.

5. Darkroom

Darkroom to kolejne niesamowicie proste narzędzie, które pozwoli pisać szybciej i efektywniej. Zanim przedstawie Ci program, zastanówmy się jakie największe błędy popełniamy w pisaniu na komputerze.

Pisząc w wordzie ciągle coś nas rozprasza. Widzimy masę rzeczy obok- tańcząca pinezkę, która niby ma pomagać, pasek ze zwiniętym facebookiem i mailem, ikonki itp. Jak tu skupić myśli? Dochodzi tu jeszcze inna kwestia. Pisząc często popełniamy błędy i literówki. Word automatycznie podkreśla je (i bardzo dobrze), ale ma to jedną wadę. Kolor czerwony przyciąga wzrok, daltego zaraz kierujemy tam nasze oczy, najeżdżamy myszką i zastanawiamy się jak poprawić byki. Wszystko ok, tylko czy jest to na pewno efektywne?

Moim zdaniem zdecydowanie lepiej jest jechać ciągiem tekst przelewając swoje myśli na papier bez rozpraszania, a dopiero potem, po napisaniu całości poprawić wszystki błędy. Dzięki temu pracujesz dużo szybciej.

Rozwiazaniem jest właśnie program Darkroom. To program do pisania, który ma czarne tło i nic więcej. Możemy napisać tekst w pełnym skupieniu, a potem przekopiować go do worda, aby sprawdzić błędy. Naprawdę usprawnia to pracę.

6. Tom’s planner

Narzędzie, które warto zastosować przy pracy nad różnymi projektami. Warto jednak podkreślić przy tym jedną rzecz. Każdemu projekty kojarzą się z firmą i pracą. To błąd. Tak naprawdę każdy z nas ma swoje małe projekty, zaczynając od jakiegoś referatu, kończąc na nauce języka obcego.

Tom’s planner pozwala wszystko ładnie rozplanować na osi czasu. Wyznaczasz sobie różne zadania i określasz graficznie ile potrzebujesz na nie czasu. Jeżeli pracujesz nad daną rzecza w grupie to możesz przydzielić część pracy innym. Trudno to dokładnie wytłumaczyć- zdecydowanie lepiej, jeżeli sam sprawdzisz jak to działa.

7. Google Calendar

Na koniec jeszcze jedno narzędzie od google’a. Standardowo Google Calendar służy do rozplanowania swojego czasu. Ja jednak wykorzystuje go w inny sposób, ponieważ swoje cele zapisuje w tradycyjnym, papierowym kalendarzu. Google Calendar jest moją przypominajką o ważnych rzeczach. Wpisuje czynność na daną godzinę a potem otrzymuje przypomnienie smsem o danej czynności. Już kilka razy złapałem się na tym, że gdyby nie przypominajka to zapomniałbym o ważnych rzeczach.

Tych 7 prostych pogramów mocno usprawniło moja pracę z komputerem. A ty? Jakich programów używasz? Podziel się z innymi i stwórzmy razem listę takich przydatnych narzędzi : )

Hej! W zamian za korzystanie z RSS mam dla Ciebie darmowy prezent- e-book, na temat taniego podróżowania. Idealna rzecz na wakacje. Możesz go pobrać tutaj. Życzę miłej lektury i praktycznego wykorzystania informacji

1. Przepełnienie pasją

Ostatnio rozmawiałem z kolegą, z którym trenowałem i wspólnie doszliśmy do wniosku, że ta pasja, która nas wtedy ogarnęła była niesamowita. Nie liczyło się nic! Trenowaliśmy po kilka razy w tygodniu, nawet pomimo innych obowiązków. Gdy nadeszły wakacje, a ja zacząłem pracę to namówiłem wszystkich na treningi o 4 rano. Wyobraźcie sobie, że na trening o tej godzinie potrafiło przychodzić nawet po 20 osób. Coś niesamowitego.

Były dni, gdy potrafiliśmy cisnąć nawet po 10 godzin. Parkour był wytchnieniem od wszystkiego, relaksem, odpoczynkiem. Byłem szczęśliwy- szedłem trenować, byłem zły- szedłem trenować.

Takiej energii jak miałem wtedy nie osiągnę już nigdy w życiu. Po prostu parkour ogarnął mnie po całości. Nauczyło mnie to jednak, że mając tą pasję nic nie jest ciężkie. Dlatego teraz, cokolwiek robię- zawsze się staram podejść do tego z zainteresowaniem, ciekawością i pasją.

2. Ciężka praca

Na treningach ostro harowaliśmy. Były takie dni, że ze zmęczenia usypiałem w autobusie do domu. Robiliśmy takie treningi, że każdy z nas nabawił się odcisków do krwi. Wiązaliśmy łapy bandażami i… skakaliśmy dalej. To były czasy! Krew, pot i łzy w dosłownym tego słowa znaczeniu!

Ale każdy jakoś był szczęśliwy, dawało to powera. Efektem tego było nie tylko zwiększenie siły, szybkości, kondycji czy zwinności ale także uodpornienie się na ból. Z czasem te odciski nabrały grubej, twardej warstwy i choć ręce miałem poprzecinane i poniszczone, to bólu już nie czułem.

“My, ludzie, ostrzymy się na kamieniu szlifierskim bólu i konieczności” George Herbert

W życiu jest podobnie. Jeżeli wymagasz od siebie na różnych filarach życia to z czasem budujesz taką grubą skórę, która Cię chroni. Ponadto parkour uświadomił mi, że jeżeli chce mieć efekty to muszę zapieprzać. Nic lekko nie przychodzi i teraz tą zasadę staram się stosować w życiu.

3. Krok po kroku

Wbrew pozorom parkour to nie skoki z wysokości, ryzykowne ewolucje i codzienne ocieranie się o śmierć. Parkour jest naprawdę bezpiecznym zajęciem – jeżeli trenuje się mądrze. Do wszystkiego dochodzi się powoli- małymi kroczkami. Jeżeli chcesz przyspieszyć i robić coś na co jesteś nieprzygotowany to kiedyś doigrasz się.

I znów ta zasada działa w naszej codzienności. Często wymagamy od siebie za dużo. Na pewno nie raz masz tak, że dostajesz otrzeźwienia i postanawiasz, że nagle zmieniasz w swoim życiu wszystko- zaczynasz reglarnie ćwiczyć, uczyć się nowych jezyków, wcześnie wstawać itp. Oczywiście gówno z tego wychodzi, bo bierzesz na siebie po prostu za dużo. Zdecydowanie lepiej jest wprowadzić małe kroczki i zaczynać od czegoś małego, stopniowo zwiększając poziom trudności. Jak w parkourze.

4. Życie w zgodzie z otoczeniem

Na początku parkour kojarzył się z wandalizmem i niszczeniem. Strasznie nas to bolało, bo np. przychodziliśmy na jakąś miejscówkę do trenowania i zanim zaczęliśmy cokolwiek robić to sprzątaliśmy szkła i inne śmieci. Nigdy niczego nie niszczyliśmy, często pomagaliśmy innym. Po 7 latach chyba mogę śmiało powiedzieć, że nasze wysiłki przyniosły efekty.

Teraz idąc na trening ludzie patrzą całkiem inaczej- uśmiechają się, zagadują, pytają itp. Dlatego cokolwiek robiąc w życiu, zawsze pilnuje, aby nie wyrządzać krzywdy innym.

5. Zarządzanie, marketing, reklama, fotografia

Gdy zaczynałem trenować w 2005r. byłem jednym z pierwszych w Ostrowcu. Udało się nam zebrać grupę ludzi i wspólnie trenować. Od początku mocno cisnąłem, aby rozpropagować parkour w naszym mieście. Stworzyłem pierwszą stronę internetową, zaprojektowałem pierwsze logo, stworzyliśmy pierwsze filmy. Pierwszy raz wziąłem aparat do ręki i zacząłem wykonywać zdjęcia na treningach.

Zaczęło się 7 lat, a co robię dziś? To samo, tylko, że za pieniądze : ) Projektuje strony www, logotypy, przygotowuje kampanie reklamowe. Mogę z dumą powiedzieć, że wtedy zbudowałem pierwszą markę. Nasza grupa była naprawdę rozpoznawalna. Kilka razy organizowaliśmy pokazy, nawiązałem relacje z mediami i władzami miasta.

Pamiętam jak zorganizowaliśmy zlot parkour w naszym mieście. Sądziliśmy, że przyjdzie garstka osób i będzie trening jak zawsze- dlatego nieodpowiedzialnie nie zgłaszałem tego jako impreze masową. Efekt był taki, że przybyło ponad 100 osób, TVP, Radio Kielce i pare mniejszych, lokalnych gazet. Jak na swój wiek udzieliliśmy bardzo mądrych wywiadów. Po tym wszystkim przyszedł człowiek z urzedu miasta i powiedział, że mamy się rozejść bo impreza jest nielegalna. Na szczęście po 1,5h małych negociacji w urzędzie miasta wszystko pozałatwialiśmy i wróciliśmy do ludzi z koszulkami i smyczami. Takie małe wspomnienie : )

Co robiłbym teraz gdybym nie zaczął trenować parkour? Można przypuszczać, że całkiem coś innego. Czasem nie zdajemy sobie sprawy jak, z pozoru mała rzecz wpływa na nasze dalsze życie.

6. Motywowanie ludzi

Parkour to mój pierwszy rozwój osobisty. Tak jak wyżej pisałem- nieświadomie motywowałem tych wszystkich ludzi, a oni motywowali mnie. Z perspektywy czasu sam nie wiem, jakim cudem namawiałem młode osoby, które normalnie w soboty śpią do godziny 12, żeby wstawali o 4 i szli katować się fizycznie! A jednak, każdy przychodził i było genialnie.

7. Przełamywanie się

Były dni, gdy mocno chciałem wykonać jakąś technikę, pokonać jakąś swoją słabość i choć byłem pewien, że jestem gotowy na to i dam rade to coś mnie blokowało. Ostatecznie jednak stawiałem na swoim i robiłem to, na czym mi zależało.

Z perspektywy czasu nie można nazwać tego inaczej jak osiąganiem swoich celów. Dziś takimi moimi technikami, skokami są wyzwania, które przede mną stoją. Już nie fizyczne- ale psychiczne, jednak zasada pokonywania ich jest taka sama. To było tez pierwsze wychodzenie ze strefy komfortu.

8. Poznanie własnego ciała

Dzięki parkourowi poznałem niesamowicie swój organizm. Wiedziałem na ile sobie mogę pozwolić, jak działa moja psychika i jak zachować się w różnych sytuacjach.

Przytoczę tutaj taką małą historię. Po jednym z treningów kolega, wracając na skuterze do domu miał wypadek. Nic poważnego się nie stało i po kilku dniach wyszedł ze szpitala jednak ciekawe jest to co mi opowiedział:

-[...] I wiesz co Maju. Jadę patrzę, a tu samochód mi wyjeżdża. Ja po hamulcach, ale było już za późno. Przeleciałem prawie frontflipem przez maskę a potem już pamiętam jak robiłem rolle na ulicy”

Roll to taka technika amortyzacji skoku, w czasie której robisz “fikołki” przez bark. Kolega podświadomie ustawił się tak, że wyszedł z wypadku bez większych szkód. Nawet lekarz był zdziwiony. Skutera tylko szkoda : )

Często zdarzały nam się jakieś upadki, ale zawsze jakoś tak się człowiek ustawiał, że nic groźnego się nie działo. Ciekawe efekty można było też zaobserwować w sytuacjach kryzysowych. Raz np. musieliśmy uciekać przed jakąś grupą dresów. Uciekasz, przeskakujesz przez płot i inne przeszkody. Gdy uciekniesz na bezpieczną odległość zatrzymujesz się i nagle uświadoamiasz sobie, że te wszystkie przeskoki wykonałeś cholernie szybko- z automatu, całkowicie nie myśląc o tym. Dobrze sobie wbudować taki “automat” przy wykonywaniu innych czynności w życiu- np. wyrabiając nawyki.

9. Odpowiedzialność

Zdarzyła nam się kiedyś jedna, mała wpadka. Osobiście w tym nie uczestniczyłem, ale częściowo czułem się za to odpowiedzialny. Skakaliśmy po dachu jednej szkoły (ze szkoły na salę gimnastyczną itp.) , komuś się to nie podobało i kilka dni temu zostaliśmy wezwani przez dyrektora tej szkoły. Mogliśmy nie iść, olać to, ale każdy z nas był odpowiedzialny i rano staliśmy na baczność w rzędzie, w gabinecie dyrektora.

Sprawe ostatecznie wyjaśniliśmy i wszystko skończyło się ok, a sytuacja ta pokazała nam, jak każdy z nas do tego podchodzi. Wiedziałem wtedy, na kogo można liczyć i kto jest odpowiedzialnym człowiekiem. Czuliśmy się grupą i razem rozwiązaliśmy sytuacje.

Reasumując, parkour dał mi bardzo dużo i wiele się nauczyłem. Zmieniło się całkowicie moje myślenie, na miasto spojrzałem jak na plac zabaw pełen możliwości. Otrzymałem coś więcej- wspaniałą przyjaźń ludzi. Teraz większość z nas rozjechała się po całej Polsce ale nadal utrzymujemy kontakt i spotykamy się, nie tylko na parkour, ale też na bieganie (maratony), basen czy np. piwo lub yerba mate.  Parkour nakierował moje myślenie na właściwe tory i nie mam wątpliwości, że jestem tu gdzie jestem właśnie dzięki temu. To coś więcej niż sport.

Na koniec taki krótki filmik, który zmontował mi kolega swojego czasu. w filmie oprócz parkouru są także elementy freerunu.
 

 

 

Hej! W zamian za korzystanie z RSS mam dla Ciebie darmowy prezent- e-book, na temat taniego podróżowania. Idealna rzecz na wakacje. Możesz go pobrać tutaj. Życzę miłej lektury i praktycznego wykorzystania informacji