Zastałem się!

Muszę Wam się do czegoś przyznać – zastałem się. Lekko zastałem się w swojej strefie komfortu. Do tej pory ciągle podejmowałem decyzje i robiłem wielkie rzeczy (wielkie dla mnie) Ostatnich parę miesięcy to realizacja celu długoterminowego i poświęcania mniejszej ilości czasu na małe sukcesiki.

Czym jest strefa komfortu? Żyjemy z dnia na dzień i przyzwyczajamy się do tego, co znane i lubiane. Można powiedzieć, że jest to nawet wygodne. Lepiej żyć sobie w komforcie, niż rzucać się na nowe nieznane wody. Zauważ jednak, że na spokojnym morzu żeglarz nigdy nie nauczy się pływać. Jeżeli nie będzie trenować na coraz to większych sztormach, to gdy przyjdzie ten wielki – niszczycielski, nie poradzi sobie. Cała idea strefy komfortu polega więc na przełamywaniu się, realizacji coraz to większych wyzwań. Na robieniu nowych rzeczy – zarówno tych większych, jak i mniejszych. Boisz się czegoś? Przełam się! To Ty sam ogarniczasz swoją stefę działania.

Dlaczego napisałem, że się zastałem? Ostatnie trzy lata to kosmos w moim życiu. Robiłem niesamowite rzeczy (przynajmniej w moim przekonaniu). Oto lista miesięcy w 2011r., a obok rzeczy, które były dla mnie ważne:

Ktoś poptarzy na listę i pomyśli, że poźniej przestałem cokolwiek robić, a ja po prostu skupiłem się na firmie i postanowiłem ją rozwijać. Traktuję ją jak moje dziecko i strasznie ją polubiłem. Czuję z tym trochę źle, bo z jednej strony, ma to swoje plusy – taki laser tylko na jednej rzeczy, ale z drugiej brakuje mi takich wyzwań poza firmą.

Serwuj sobie małe sukcesy

Jaki wyciągam z tego wniosek? Nawet jeżeli skupiasz się na tym, co ważne, to także serwuj sobie małe sukcesy, które pozwolą odetchnąć i dają powera. Zaraz znajdą się osoby, które powiedzą, że szczęście powinno być w człowieku, bez względu na wszystko i ja się z tym zgadzam, ale taki stan trudno jest od razu osiągnąć.

Jestem próżnym człowiekiem i moje małe sukcesy pchają mnie do przodu. Napędzają mnie. Jeden pcha ku następnym, gdy odważę się zabrać za jakąś nową rzecz, to wciąż jeszcze jestem podjarany poprzednim sukcesem. Zrozumiałem to jakiś czas temu, dlatego od razu zapisałem się na maraton krakowski w kwietniu, a w marcu lecę na kilka dni do Paryża. Postanowiłem, że takie małe akcje będę serwował sobie częściej i będę planował jakieś wyzwania poza firmowe na przód. Na maj też już zaploanowałem duże i ciekawe wyzwanie.

Trudne decyzje

Oczywiście, takie małe sukcesy wynikają z podejmowanych decyzji, a te czasem naprawdę ciężko podjąć. W ostatnim czasie właśnie znalazłem się w takiej sytuacji, skakałem z pomysłu na pomysł. Rano chciałem jedno, potem chciałem drugie. Wisiałem w powietrzu i na niczym nie potrafiłem się w pełni skupić. Tragiczne uczucie. Decyzja dotyczyła studiów.

Ostatecznie postanowiłem zrobić sobie krótką przerwę od studiów i nie brnąć dalej w ten labirynt. Dlaczego?

Słowa wyjaśnienia

Opisałem się to wszstko tak, że aż przekonałem samego siebie. Teraz słowa wyjaśnienia – nie rzucam studiów. Prawdopodobnie wrócę na uczelnię w październiku, ale na jakiś nowy, inny kierunek. Potrzebuje orzeźwienia. Już teraz zapisałem się na studia podyplomowe, które po prostu zostały zaplanowane dla mnie. Są idealne! Krótko mówiąc, nie buntuję się na cały system, tylko robię przerwę.

Masz prawo do błędu!

Całe życie dążymy do tego, żeby było idealnie. Boimy się porażek i przegranych. Sami wybieramy najłatwiejsze rozwiązania i najprostszą drogę, bo boimy się krytyki. Nie chcesz być krytykowany? To nic nie rób i nic nie mów. Czy wtedy zadowolisz wszystkich?

Zrozumiałem jedną ważną rzecz – mam prawo do porażki i błędu. Być moja decyzja okaże się tą złą, ale czy to jakoś wpływa na całe moje życie? Najwyżej za pół roku z podkulonym ogonem wejdę na blog i napiszę, że myliłem się. To tak jak z dzieckiem, który musi spróbować wszystkiego samemu.

Poczułem ulgę, bo coś co mnie mocno irytowało zostało właśnie zakończone. Zaczynam coś nowego! : )

Blog roku

Na sam koniec kilka słów odnośnie konkursu na blog roku. Nie wygrałem, ale nic się nie dzieje : ) Ziemia nadal się kręci, pociągi jeżdżą, a woda nie zamieniła się w piasek. Nie oczekiwałem wygranej, ale było mi bardzo miło jechać na Galę. Bycie wśród 30 wyróżnionych blogów (na 3600 zgłoszonych do konkursu) to też duża nagroda. Z tego miejsca chciałbym podziękować za Wasze smsy w pierwszym etapie, bo gdyby nie one to nie zaszedłbym tak daleko.

…dzięki : )

 
No i tradycyjnie opisy fotek. Pierwsza – Nowy Jork w nocy. Druga – Las Palmas na wyspach Kanaryjskich. Jak tam wtedy ciepło było. Trzecia fotka – również zrobiona w Nowym Jorku, a dokładnie na jednej ze stacji metra (chyba koło Central Parku): )

Hej! W zamian za korzystanie z RSS mam dla Ciebie darmowy prezent- e-book, na temat taniego podróżowania. Idealna rzecz na wakacje. Możesz go pobrać tutaj. Życzę miłej lektury i praktycznego wykorzystania informacji

Ta bajka jest genialna. Zresztą, wszystkie starsze bajki mają ogromną wartość i dużo uczą. Zobacz, jak pięknie ta historia z łabędziem obrazuje życie. Wszyscy żyjemy w jakimś społeczeństwie, w jakimś stadzie. Obok nas chodzą inne kaczki, które dużo gdakają. Mówią, że nie potrafimy i nie możemy. W dodatku wszyscy powinniśmy chodzić w rzędzie i pływać w stawie w równym szeregu. Nikt nie powinien się wychylać, płynąć w innym kierunku. Bo co pomyślałyby inne zwierzęta w zagrodzie? Co pomyślałaby gęś? A jaki wstyd przed indykiem. Rodzina indyka jest przecież taka porządna…

Spróbuj, chociaż raz odsłonić swą prawdziwą twarz

Efekt jest tego taki, że wolimy nie wychodzić przed szereg, akceptujemy to, co mówią inni i w końcu sami zaczynamy w to wierzyć, pomimo że na samym początku nam to nie pasowało. Aby nie zostać zdemaskowanym, często zakładamy różne maski i odgrywamy różnego rodzaju role. Robimy to jednak kosztem jednego – ukrywamy emocje. Nie śmiejemy się, bo nie wypada, nie pokazujemy prawdziwych uczuć i tak naprawdę tracimy część swojego człowieczeństwa.

Sam często się na tym łapie i staram się z tym walczyć, jak tylko potrafię najlepiej. Za dużo w moim życiu było wyuczonych schematów – za dużo pracowałem mózgiem, a za mało sercem. Zbyt dużo analizowałem, przygotowywałem i planowałem, jak zachować w danej sytuacji. Idąc na spotkanie z drugim człowiekiem, zastanawiałem się, jak mniej więcej będzie ono wyglądać, blokując tym samym tak naprawdę prawdziwe emocje. Idealnie w tym miejscu pasuje mi piosenka ‘Varius Manx – pocałuj noc”. To piosenka „moich wakacji” w 2009r. Gdzie zacząłem w praktyce – czynami – zmieniać swoje życie. Leciała w kółko w hali, w której pracowałem na Alasce. Świetny klimat! Później znajomy, który nagrywał mój skok na bungee, dodał właśnie tę piosenkę jako podkład muzyczny.

Wsłuchaj się w słowa!

Przez palce zwykłych dni
Oglądasz świat
W pośpiechu gubiąc sny
Twój śmiech zawstydza Cię
Więc wolisz nie śmiać się
Niż chwilę śmiesznym być

 
Czy czasem tak nie jest? : ) Pomyśl, ile razy miałeś ochotę się pośmiać, ale bałeś się reakcji innych. Prosty, banalny przykład. Jadę autobusem i myślami gdzieś jestem we wspomnieniach. Wspominam sobie poprzedni dzień, jakieś wydarzenie z życia i nagle sobie przypominam coś, co wywołuje śmiech. Zaczynam głupkowato się uśmiechać i nagle uświadamiam sobie, że jestem w autobusie i obserwują mnie ludzie. „Co oni pomyślą? Gość jedzie w autobusie i śmieje się sam do siebie – wariat!”. Też tak macie? A no, wariat i co w tym złego? : )

Spróbuj choć raz odsłonić twarz
I spojrzeć prosto w słońce
Zachwycić się po prostu tak
I wzruszyć jak najmocniej
Nie bój się bać, gdy chcesz to płacz
Idź szukać wiatru w polu
Pocałuj noc, najwyższą z gwiazd
Zapomnij się i…

…tańcz

 
Sprawa jest prosta. Coś Cię interesuje? Okaż to. Zachwyć się tym, co Cię otacza i okaż emocje. Wzrusz się, rób rzeczy, które wzbudzają Twój strach, a gdy po prostu masz ochotę płakać, to płacz. Znów przykład z życia, oglądasz wzruszający film, który ściska gardło, ale blokujesz emocje i nie uronisz łezki, bo co powie osoba, z którą oglądasz? I jest wysoce prawdopodobne, że oboje siedzicie, macie ochotę np. płakać, ale blokujecie to i nie uwalniacie tej energii.

Zakładasz szary płaszcz
Łatwo wtapiasz się
W upiornie trzeźwy świt
Obmyślasz każdy gest
Na wypadek, by…
Nikt nie odgadł kim naprawdę jesteś

 
I to jest właśnie sedno sprawy. Za dużo nauki, za dużo analizy – za mało pracy sercem. Dostosowujemy się do innych, bo boimy się tej reakcji. Wszystko to takie poważne, że aż smutne. Idę do notariusza i nagle przestaje być człowiekiem – jestem jedną ze stron. Idę do dentysty i przestaje być człowiekiem – jestem pacjentem. Oczywiście, to jest potrzebne – podobnie jak zasada, że widelec trzymamy w lewej ręce, a nóż w prawej, ale czasem chciałoby się to wszystko usunąć.

Czasem chciałbym, żebym jednym czerwonym guzikiem mógł wyłączyć mózg. Albo jeszcze lepiej! Nie byłoby świetnie, gdybyśmy mieli za uchem taką dźwignie i nią nastawialibyśmy pracę mózgu? Pomyśl sobie, ile rzeczy nie zrobiłeś tylko dlatego, że wyuczony mózg mówił, że nie warto. Ile to ja wspaniałych kobiet nie poznałem tylko dlatego, że mózg mówił ”głupku, co ona pomyśli jak podejdziesz do niej na przystanku. Nie zna Cię”. Ile rzeczy nie zrobiłem, bo umysł wszystko tłumaczył racjonalnie.

I nie chodzi oto, żeby nagle całkowicie uwolnić emocje. To niemożliwe i niebezpieczne, ale myślę, że warto coraz bardziej stawać się człowiekiem. Pokazywać swoje człowieczeństwo w różnych sytuacjach – w rozmowie, która jest naturalna, w uśmiechu, który okazujesz drugiej osobie. Mniej wyuczonych reguł i zasad – więcej serca. Wtedy będziemy bardziej szczęśliwi.

Rzuć monetą

Kiedyś stałem w sytuacji, gdzie serce i mózg (jak w reklamie tepsy) walczyły ze sobą. Wracać do domu czy zostać jeszcze kilka godzin ze znajomymi? Problem postanowiłem rozwiązać rzutem monetą. Wszyscy staliśmy w napięciu, wyjąłem złotówkę i podrzuciłem ją do góry. Moneta zakręciła się kilkukrotnie w powietrzu i w końca zadzwoniła o płytę chodnika. Wypadła reszka, tylko był problem… Z tego wszystkiego zapomniałem, co to oznacza – czy mam wracać do domu, czy zostać. Znajomi oczywiście przekonali mnie, że to znaczy, że mam zostać. Tak też zrobiłem i byłem z tego bardzo zadowolony : ) Na drugi dzień okazało się, że okłamali mnie, ale w dobrej wierze. Musiałem przekonać się, rzucając monetą, o tym, co mówi serce.

Zasadę monety sprzedał mi swojego czasu jeden kolega. „Ja, Maju, jak nie wiem, co zrobić i jaką podjąć decyzję, to rzucam monetą. Jeżeli jestem z wyniku zadowolony, to robię to. Jeżeli nie, to rzucam raz jeszcze i raz jeszcze, aż przekonam się, co do słuszności tego, co chcę zrobić, bo tak naprawdę, decyzję to my podjęliśmy już dawno, tylko poszukujemy w otoczeniu dowodów na to, że jest ona właściwa”.

Spójrz w odbicie

Pamiętasz to Brzydkie Kaczątko z początku artykułu? Zobaczyło swoje odbicie w tafli wody i dopiero zrozumiało, kim tak naprawdę jest. Warto wyciągnąć z tego wnioski. Też spójrz w lustro – kim jesteś naprawdę? Dopatrz się swoich zalet i wad, stań się człowiekiem. Bardziej ludzkim – okazującym emocje, radość, uśmiechającym się i czasem płaczącym – szczęśliwym. Na tyle na ile się da.

Rozwiązanie konkursu

Tydzień temu ogłosiłem konkurs. Dziękuje wszystkim za komentarze, w których opowiadaliście o swoich marzeniach. Są niesamowite. Tym bardziej trudno było mi wybrać jedną osobę, zwycięzcę. Zgodnie z Waszymi sugestiami postanowiłem, zrobić to drogą losowania. Losowałem, losowałem i wylosowałem. Yerba-zestaw otrzymuje Rafał K. Drogi Szczęśliwcu, wysłałem do Ciebie maila, sprawdź, proszę, swoją skrzynkę. Potrzebuję adresu, na który mam wysłać przesyłkę. Jeszcze raz wszystkim dziękuję za udział w konkursie i zapraszam do następnych, które już wkrótcę.

Na koniec słów kilka o fotkach. Pierwsza zrobiona na uniwersytecie MIT w Bostonie w czasach, gdy osiedliłem sie na krótki czas w Massachusetts. Druga fotka to już rodzinny Ostrowiec świętokrzyski i wieczorny fotoplener. Na fotce przypozowała Ols : )
 

Hej! W zamian za korzystanie z RSS mam dla Ciebie darmowy prezent- e-book, na temat taniego podróżowania. Idealna rzecz na wakacje. Możesz go pobrać tutaj. Życzę miłej lektury i praktycznego wykorzystania informacji

Idealne rozwiązanie dla każdego, kto chciałby rozpocząć swoją przygodę z Yerbą. Swojego czasu wchłaniałem ja litrami, obecnie zawiesiłem, lecz muszę przyznać, że miała bardzo pozytywny wpływ na mnie. Warto spróbować! Jak wygrać?

Proste zasady konkursu:

1. Masz marzenie? Pokaż je innym. Wszystkie chwyty dozwolone. Możesz je opisać, możesz zaprezentować w postaci filmu, zdjęcia. Na pierwszym miejscu stawiam kreatywność i pomysłowość. Opis marzenia (lub link do filmu/zdjęcia/innego cuda) wklej w komentarzu poniżej.
2. Gramy do przyszłej niedzieli (12.02), do godziny 12. Spośród wszystkich komentarzy wybiorę najciekawszy. Zwycięzca otrzyma yerbaciany zestaw.
3. Sponsorem nagrody jest Yerbaciarnia Terere

Wszystkie pytania, wątpliwości rozwiązujemy w komentarzach poniżej.

Moim największym marzeniem jest wolność – po prostu całkowite nie przejmowanie się niczym : )

Na życzenie czytelników wprowadzamy zmiany. Komentarzy jest zbyt dużo, a każdy jest wartościowy, dlatego zwycięzce wybierzemy drogą losowania.

Hej! W zamian za korzystanie z RSS mam dla Ciebie darmowy prezent- e-book, na temat taniego podróżowania. Idealna rzecz na wakacje. Możesz go pobrać tutaj. Życzę miłej lektury i praktycznego wykorzystania informacji

Ostrzeżenie

Zanim zaczniesz cokolwiek czytać, pozwól na kilka słów wyjaśnień. Lubię debatować, lubię rozmawiać, lubię stawiać różne hipotezy. To jest właśnie jedna z takich hipotez. W żaden sposób nie gloryfikuję tego, co zrobił Hitler, bo wyrządził bardzo dużo zła. Ten artykuł jest tylko pewną dozą przemyśleń, proszę, przeczytaj go do końca.

Punkt widzenia zależy od miejsca siedzenia

Tak naprawdę zależy, z której strony spojrzymy. Myślę, że spokojnie znaleźlibyśmy kilka zalet Hitlera, gdybyśmy tylko spojrzeli na to wszystko z perspektywy współpracowników i najbliższych ludzi.

Odetnij się od pewnych faktów

Podkreślam, to, że znalazłem plusy, nie znaczy, że popieram to, co zrobił. Po prostu korzystając z umiejętności odcięcia się od niektórych faktów, spojrzałem na pewne sprawy z większego dystansu. Często jest to bardzo trudne, bo szereg opinii, stereotypów i naszych własnych przekonań, nam na to nie pozwala.

Prosty przykład – ktoś nas krytykuje, a że jest to osoba, której nie lubimy, to lekceważymy to. Nie zastanawiamy się nad tym, jak wygląda to z jej perspektywy.

Sytuacja z życia – rodzice. Gdy miałem 14 lat wydawało mi się, że jestem już duży i wiele mogę. Nie rozumiałem, dlaczego np. na pewne rzeczy rodzice mi nie pozwalali. Wtedy nie potrafiłem się odciąć od swoich przekonań i spojrzeć na to z ich perspektywy. Przecież to ja mam rację!, prawda?

Lećmy dalej – szkoła. Kiedyś popełniałem duży błąd, bo gdy np. nie szło mi z jakiegoś przedmiotu, to automatycznie utożsamiałem to z nauczycielem, który mnie uczył. Dlatego np. nauczycielka chemii była tą złą. Całkiem inne podejście do niej miały osoby, które w dzienniczku miały same piątki. Podkreślały, że nauczycielka jest bardzo dobra, ponieważ umie nauczyć i jest wymagająca. Dopiero po jakimś czasie dostrzegłem, że to problem leży we mnie, a nie w świecie zewnętrznym.

Teraz uczę się patrzeć kontrastowo – z dwóch stron. Mam kolegę , który często jest bardzo szczery w rozmowie ze mną. Jeżeli coś mu się nie podoba, coś zrobię źle, to mówi mi o tym. Pierwsza reakcja to obrona – tłumaczę się i próbuję go przekonać, że nie ma racji. Później przychodzi spokój i analiza. Zawsze próbuję się postawić w sytuacji, w ktorej ktoś inny z mojego otoczenia zrobiłby daną rzecz. Jakbym to odebrał? Analizuję raz, drugi, trzeci, i ostatecznie często dochodzę do wniosku, że faktycznie coś jest na rzeczy. Często przyznaję rację.

Warto analizować z perspektywy niezależnej. Oceniać coś, odcinając się od tego, co mamy teraz w głowię. To ułatwia podejmowanie decyzji

„Jeżeli istnieje jakiś jeden sekret sukcesu, to jest to umiejętność przyjmowania cudzego punktu widzenia i patrzenia z tej perspektywy z równą łatwością jak z własnej.”- Henry Ford

Trenuj stawianie się w różnych sytuacjach

Co by było, gdyby nagle w Twoim życiu stało się coś, czego się totalnie nie spodziewasz? Coś dobrego lub złego. Coś, co całkowicie zmieni Twoje życie? Spróbuj założyć, czysto hipotetycznie, w myślach, co byś zrobił, gdybyś:

Zauważ, że takie sytuacje zdarzają się bardzo często. Myślę, że każdy z nas zna człowieka, który przeżył coś z tej listy. Co byś zrobił, gdybyś był na miejscu tej osoby? To tylko myśli, ale zastanów się i przemyśl to. Postaw się w sytuacji innej osoby i spróbuj spojrzeć z innego punktu widzenia. Odetnij się od aktualnych przekonań, myśli i wpojonych wartości. Nie zgadzasz się z czyimś poglądem? Zastanów się, dlaczego ten ktoś myśli właśnie w taki sposób. Gdzie mieszka, z kim żyje? Może jednak ma racje? Ubierając “buty” tej osoby, możesz odkryć coś nowego. Warto to robić np. w sytuacji, gdy ktoś się nie zgadza z Twoim zdaniem, krytykuje, neguje to, co mówisz. Wyłącz automatyczną reakcje obronną „ale to ja mam rację”. Wyłącz to, co do tej pory zebrałeś w swojej głowię, wyłącz emocje i przeanalizuj wszystko. Może się okazać, że tej racji wcale nie masz.

Warto stawiać się w sytuacji drugiej osoby. Gdzieś kiedyś usłyszałem, że warto od czasu do czasu “założyć buty” drugiej osoby, bo można bardzo daleko zajść i to w dodatku w jego obuwiu!

PS. Po przemyśleniu uważam, że Hitler był geniuszem, tylko złym, bardzo złym geniuszem. Ale ciągle się mogę mylić.

 Odcinając się od tematu

Bartek Popiel organizuje ciekawą akcję. Trwa już od kilku dni, pojawiły się już ciekawe materiały, ale nie miałem chwili, żeby Was o tym poinformować. Świetna rzecz dla każdej osoby, która pracuje sama w domu. Sam jestem freelancerem i nagrania dużo mi pomogły. Warto zobaczyć- nic się nie traci : )

I na koniec- opisy fotek. Pierwsza wykonana podczas jakiejś inscenizacji wojennej „wrzesień 1939r. Całkiem fajna sprawa, dobrze mi się wtedy robiło zdjęcia.  Druga fotka natomiast zrobiona podczas wypadu z ostrowiecką grupą ASG w teren. Niesamowicie się wtedy bawiłem- założyłem mundur, hełm i pocinałem z całą ekipą w błocie. Kiedyś pokaże Wam więcej fotek w tym temacie : )

Hej! W zamian za korzystanie z RSS mam dla Ciebie darmowy prezent- e-book, na temat taniego podróżowania. Idealna rzecz na wakacje. Możesz go pobrać tutaj. Życzę miłej lektury i praktycznego wykorzystania informacji

Tu możecie zobaczyć moją wybujałą wyobraźnie. Książkę kupiła moja babcia i do tej pory skrzętnie przechowuje. Później tworzyłem inne rzeczy. Zacząłem rysować mapy. Głupie, prawda? Przerysowywałem mapy miast z atlasu, wymyślałem swoje własne miejscowości, projektowałem miasta. Rysowałem też plany różnych miejscowości z głowy. Przez kilka lat uzbierała się tego dość duża ilość, niestety potem gdzieś to poniszczyłem i nic nieprzetrwało.

Następnie przyszedł czas grania w piłkę. Można powiedzieć, że stworzyłem u siebie na wiosce drużynę piłkarską. Zmobilizowałem chłopaków, sami zbudowaliśmy drewniane bramki, wyrównaliśmy boisko, zrobiliśmy składkę pieniędzy i kupiliśmy koszulki. Graliśmy mecze z innymi miejscowościami, trenowaliśmy i mieliśmy z tego ogromną frajdę.

Po tym przyszedł czas na parkour. Tworzyłem ruch. Pisałem o tym już w innym wpisie, ale razem z parkourem przyszła fotografia i robienie stron internetowych. Nagle zapragnąłem mieć aparat i fotografować. Początkowo robiłem to małą cyfrą, potem w 18-ste urodziny przerzuciłem się na lustrzankę. Ah, jaka to przyjemność zapisywać obraz. Jak ja to lubię!

Mam tak do tej pory. Wszystko w jakiś sposób mnie interesuje i tworzenie (nawet jeżeli nie ma głębszego sensu) sprawia mi ogromnie dużo satysfakcji. Nie jestem wybitnym fotografem, nie byłem kartografem, nie jestem znanym pisarzem – ale czuje się dzięki temu lepiej.

Piękno tworzenia

Ty również możesz tworzyć. I wcale nie musisz być wybitnym malarzem, by namalować obraz, wybitnym muzykiem, aby grać na gitarze czy super profesjonalnym fotografem, aby robić zdjęcia. Dlaczego warto tworzyć?

Ty też możesz tworzyć

Żyjemy w pięknych czasach, bo mamy ogromne możliwości. Mamy dostęp do niesamowitych narzędzi całkowicie za darmo. Dzięki temu możemy niemalże bezpłatnie robić ciekawe rzeczy.

Jesteś twórcą czy konsumentem?

Zobacz, kto osiąga największy sukces? Ten kto tworzy. Wszystko oparte jest na produkcji. Telewizja TWORZY programy, które oglądają widzowie(konsumują). Mark Zuckerberg sTWORZYŁ facebooka, który służy do konsumpcji. Steve Jobs sTWORZYł ipoda, którego kupują (konsumują) inni. Ba! Moja babcia TWORZY jagodzianki, które konsumujemy całą rodziną.

Zauważ, że to Ci którzy tworzą mają w pewnym rodzaju kontrolę nad innymi. To oni decydują jak inni spędzają wolny czas, co jedzą i jak żyją. Poprzez pewne produkty kontrolują oni życie innych.

Dość ciekawie pokazał to Bartek Popiel w jednym ze swoich nagrań. Chcesz być twórcą czy konsumentem?

Świetnym podsumowaniem tego wpisu będzie jedna z wypowiedzi Steve’a Jobsa:
 

Po za tematem dwa ogłoszenia:

I jeszcze odnośnie fotek:

Hej! W zamian za korzystanie z RSS mam dla Ciebie darmowy prezent- e-book, na temat taniego podróżowania. Idealna rzecz na wakacje. Możesz go pobrać tutaj. Życzę miłej lektury i praktycznego wykorzystania informacji

Jak głosować?

Nie będę tutaj żebrał o głosy- zostawiam to Wam. Jeżeli po prostu czujesz, że blog przekazuje jakąś wartość i chciałbyś odwdzięczyć się za jego tworzenie- teraz masz okazję.

Aby zagłosować wystarczy wysłać SMS o treści A00449 (A zero zero cztery cztery dziewięć) na numer 7122.

10 blogów z największą liczbą głosów trafi do finału, gdzie jury wybierze ten jeden. Koszt smsa to 1,23zł, z jednego numeru można zagłosować tylko raz na jeden blog.

Dlaczego warto?

Głosować warto, bo dochód z SMS’ów zostanie przekazany na turnusy rehabilitacyjne dla osób niepełnosprawnych. Takie magiczne czasy nastały, że bez wychodzenia z domu, za pomocą palca i telefonu komórkowego można zrobić coś dobrego i pomóc ludziom : )

Za każdy głos z góry- bardzo dziękuje. Ostatnio wyliczyłem, że stworzenie każdego wpisu zajmuje mi około 4 godzin- od napisania, po poprawki, znalezienie właściwych fotek i publikację). Po prostu lubię to robić : )

Więc jeszcze raz- to tylko 1 minuta i 1,23zł z twojego telefonu. SMS o treści A00449 (A zero zero cztery cztery dziewięć) na numer 7122. 

I na koniec tradycyjnie informacja odnośnie fotki. Ciachnąłem ją już dość dawno w jednej z krakowskich kamienic na Al. Słowackiego.

Hej! W zamian za korzystanie z RSS mam dla Ciebie darmowy prezent- e-book, na temat taniego podróżowania. Idealna rzecz na wakacje. Możesz go pobrać tutaj. Życzę miłej lektury i praktycznego wykorzystania informacji

Taki stan flow zdarza mi się coraz częściej. Przykładowo: idę z kimś na jakieś spotkanie i przeprowadzam naprawdę interesującą rozmowę, w której zapominam o upływającym czasie i obowiązkach. Innym razem wybieram się na imprezę i nagle czuję się całkowicie „tu i teraz”- z każdym zamienię parę słów, pożartuję i generalnie czuję to takie flow! W takich przypadkach zawsze staram się analizować, skąd się to wzięło. Jak to się stało, że akurat tego dnia właśnie tak dobrze się czułem a czemu innym razem jestem jakiś zawieszony i mało komunikatywny? Na sobie i swoim zachowaniu dostrzegłem 4 główne aspekty, które wywołują ten stan flow:

Pewność siebie

Temat poruszany nie raz i to on jest wg mnie głównym problemem. Z jakiś powodów bardzo dużo osób ma trudności ze swoim „ja”. Też tak miałem. Na ogół jestem człowiekiem śmiałym i nie mam problemów z tym, żeby np. z kimś porozmawiać, ale są sytuacje, że gdzieś podświadomie unikam pewnych emocji. Zauważyłem to np., gdy muszę wykonać telefon, do osoby, od której mogę usłyszeć coś negatywnego. Wtedy długo zwlekam z wybraniem numeru, a gdy już się przełamię, to w mózgu powtarzam „żeby nie odebrał, żeby nie odebrał”. Robię to, pomimo tego, że to jest nieuniknione i prędzej czy później będę się musiał z tym zmierzyć.

Cały sekret polega na tym, żeby tego nie usuwać. Nie można pozbyć się lęku. Trzeba go poznać, nauczyć się z nim walczyć i wtedy, obok tego strachu pojawia się odwaga, która jest silniejsza. Nie ma sensu usuwać z siebie pewnych emocji, bo nawet taki lęk, może w niektórych momentach być użyteczny.

Trzeba zdać sobie sprawę, że nie jest się idealnym. Ma się wady, ale w żadnym przypadku nie trzeba się każdemu podobać. Jeżeli ktoś nie akceptuje Ciebie takim, jakim jesteś, to mówi się trudno. Gdy to zrozumiałem naglę łatwiej przyszło mi wchodzić w nowe towarzystwo, rozmawiać z ludźmi itp.

100% uczciwości w stosunku do siebie

To jest rzecz, którą odkryłem dość niedawno. Postanowiłem być jak najbardziej uczciwy w stosunku do samego siebie. Dużo się zmieniło – przestałem robić rzeczy, na które nie miałem ochoty. Zacząłem mówić ludziom prawdę i zacząłem być po prostu prawdziwy.

Zacząłem innym opowiadać co o nich myślę. Zazwyczaj są to dobre rzeczy, a jeżeli negatywne to ubrane w odpowiedni sposób. Jak mówić ludziom złe rzeczy dla ich dobra? Opowiem Wam historię z tegorocznego sylwestra.

Razem z przyjaciółmi pojechaliśmy do Lwowa. Jesteśmy dość mocno zgraną paczką, wiemy o sobie dużo  i ogólnie mamy świetny kontakt. Nasz wyjazd miał charakter imprezowy, ale w takim towarzystwie jak nasze nigdy nie zabraknie mądrych przemyśleń, poważnych rozmów i ciekawych wniosków. Jednego wieczoru zaproponowałem przeprowadzenie gry/ testu, w której każdy z nas mówi o innych co go irytuje w tej osobie. Zwróć na to uwagę: siedzi 10 osób, które spędzają z sobą czas, uwielbiają się nawzajem, a tu przychodzi moment, gdy dostajesz 9 negatywnych bomb na swój temat. Bolesne, prawda?

Ale niesamowicie oczyszczające. Mogłem powiedzieć jakąś złą opinie na temat innych, nie trzymać tego w sobie i po prostu poczułem się wolny. Przy okazji dostałem kilka opinii na swój temat. Takie feedback pokazujący moje głupie zachowania (nie jestem idealny), które mogę zmienić i ulepszyć siebie.

Uważajcie jednak robiąc podobne eksperymenty, bo mogą wyrządzić krzywdę. W przypadku naszej paczki mam wrażenie, że to nas jeszcze bardziej scaliło.

Będąc uczciwym w stosunku do siebie, nie udaję kogoś kim nie jestem. Jestem naturalny i nagle rozmawiając z innymi nie muszę się martwić, że zostanę zdemaskowany. Nie muszę się obawiać, że ktoś odkryje, że w tej chwili kłamię, dlatego mogę w pełni wyluzować i skupić się na rozmowie. Naprawdę, świetne uczucie.

Z tą uczciwością jest tak, że dotyczy ona nie tylko relacji z innymi ludźmi, ale także innych dziedzin życia. Im bardziej masz czyste sumienie tym lepiej się czujesz- poczynając od prostych relacji z innymi, po legalne oprogramowanie na komputerze. Po prostu czujesz się spokojniejszy – wiedząc, że nic Ci nie grozi.

Dlatego np. w ostatnim czasie mniej piszę na blogu, bo nie mam weny, a pisanie dla nabicia postów i podtrzymania statystyk nie jest dla mnie. Piszę, gdy mam wenę, gdy płynie to z serca – tak jak dziś; )

Pytaj, jeżeli czegoś chcesz

Jest jeszcze jeden aspekt prawdy. Często jest tak, że czegoś pragniemy, chcemy coś zrobić/ mieć, ale boimy się oto zapytać drugiej osoby. Głupia sprawa, bo czaimy się, kręcimy wokół i liczymy, że to ta osoba nam to zaproponuje. Inna sprawa, że wstydzimy się reakcji i opinii, często dodatkowo budujemy sobie obraz w głowie, w którym dostajemy negatywną odpowiedź. Pytanie tylko, co z tego mamy?

W zasadzie mamy dwa wyjścia. Nie pytając o coś wszystko zostawiamy dla siebie i walczymy ze sobą na zasadzie „a mogłem zapytać”. Niestety, niektóre okazje trafiają się tylko raz i niewykorzystane przepadają.

Drugie wyjście to takie, że pytamy o to, czego chcemy. Albo dostajemy pozytywną odpowiedź i klarowną sytuację, albo negatywną. Zazwyczaj, bez względu na wynik i tak wychodzimy „na zero” bo nasza pozycja nie zmienia się.

Postanowiłem więc, że jeżeli czegoś chcę, oczekuję to po prostu wychodzę z inicjatywą. Kręcenie się wokół tematu do niczego nie prowadzi. Zdarza się też, że robimy to specjalnie, oczekując, że to druga osoba sama nam to zaproponuje, bo wtedy my góry będziemy na zwycięskiej pozycji. A przecież nie o to chodzi.

Prosty przykład z przed kilku dni- odwiedził mnie kolega, który studiuje zaocznie w Krakowie i szukał noclegu. U mnie w mieszkaniu panują takie relacje, że ktokolwiek przyjeżdża ma się czuć jak u siebie w domu. Nie chodzi o zasady, lecz o moją wygodę. Jeżeli ktoś czuje się jak u siebie w domu nie trzeba mu „usługiwać”- sam sobie pójdzie i zrobi coś jeść, sam sobie pójdzie i zrobi herbatę itp. Nie muszę tego robić ja, a dodatkowo atmosfera jest milsza. Kolega – rano wstał i zamiast powiedzieć „Maju mogę coś wszamać na śniadanie?” to czekał, aż ja to zaproponuję. Niby grzeczność tego wymaga, ale pieprzyć zasady – zwłaszcza, że dzień wcześniej powiedziałem, że może brać co chce. Czasem wystarczy po prostu zapytać! : )

Temat na to podkręcił mi jeden z czytelników bloga- Dominik, z którym spotkałem się kilka dni temu. Powiedział, że wyznaje zasadę, że jeżeli czegoś chce, to po prostu pyta i w ten sposób poznał masę ciekawych osób i nawiązał bardzo dobre relacje – z ludźmi z pierwszych stron gazet. Po prostu napisał do nich czy jest możliwość spotkania się. Proste, prawda?

Najwyżej otrzymasz negatywną odpowiedź i tego czego pragnąłeś – jak nie miałeś, tak nie masz, a w głowie uzyskujesz spokój.

Bycie tu i teraz

Wracamy do tematu. Po byciu pewnym siebie i uczciwym w stosunku do samego siebie pora na kolejną rzecz – bycie tu i teraz. Nici ze stanu flow, jeżeli myślami jesteś gdzie indziej. Nic nie będzie z ciekawej rozmowy, znajomości i świetnego uczucia pewności, jeżeli martwisz się problemami, które zostawiłeś, albo które czekają na Ciebie jutro.

To jest kolejna rzecz, którą staram się w 100% propagować. Codziennie podejmuje masę decyzji- tych większych i mniejszych. Jedne wpływają na moje życie bardziej, inne mniej. Generalnie życie to sztuka podejmowania decyzji i zawsze staram się podjąć najlepszą w danej okoliczności. Staram się nigdy nie żałować tych podjętych, bo po prostu wybrałem najlepszą, jaka była możliwa. Przecież nikt z nas nie podejmuje specjalnie złej, prawda? Czemu więc nad tym rozpaczać?

Trzeba iść dalej, czyli przeanalizować ją, zauważyć dlaczego była błędna, jakie płyną z niej wnioski i lekcje. Trzeba po prostu żyć dalej.

A jak pozbyć się „jutra”, czyli przeszkadzajki w głowię, która nie pozwala Ci być tu i teraz, bo myślisz o obowiązkach dnia następnego? Często przeprowadzam sobie reset mózgu. Spisuję na kartce wszystkie rzeczy, które mam ogarnąć, od jakiś prostych telefonów, po jakieś większe projekty. Robię listę i po prostu zaczynam ją realizować. Staram się zrobić tyle ile mogę, żeby po prostu nie mieć żadnych wyrzutów sumienia. Chcę mieć przekonanie, że zrobiłem tyle ile mogłem, a teraz czas na odpoczynek. W ten sposób, bardzo często wchodzę w stan „tu i teraz”. Przestaje myśleć o innych sprawach, tylko skupiam się np. na imprezie z przyjaciółmi. To jest mój czas.

Brak oczekiwań

Temat, którym zamęczyłem znajomych podczas wyjazdu we Lwowie. Nauczyły mnie tego podróże. Kiedyś, cokolwiek robiłem – miałem jakieś oczekiwania. Przykładowo, jechałem sobie przez wschodnie wybrzeże USA i budowałem sobie obraz mojej podróży. Potem chodziłem sfrustrowany, bo miejsce okazywało się inne, ceny wyższe itp. Sytuacja zmieniła się po paru tripach autostopem.

Jadąc stopem nie można sobie robić w głowię żadnych przekonań. Nie oczekuj, że będziesz jechał szybko. Nie oczekuj, że będziesz spał w danym miejscu i w danych warunkach. Nastaw się na totalny przypadek, a zaczniesz czerpać z tego pełnymi garściami. Mając stan, w którym niczego nie oczekujesz, możesz iść na piechotę z plecakiem kilkanaście godzin, a mimo wszystko nie czujesz zdenerwowania czy rozgoryczenia.

Zasada ta godna jest zastosowania na innych dziedzinach życia. Cokolwiek robisz – nie oczekuj niczego. Przyjmij to takie, jakim jest! Przykładowo, idąc na spotkanie z kimś nie buduj sobie jej obrazu w głowie, nie rób żadnych przekonań, tylko przyjmij ją taką, jaka jest. Idąc na imprezę nie wizualizuj jaka będzie – czy udana czy nie. Po prostu idziesz i jak będzie świetna, to będziesz się dobrze bawił, a jeżeli nie, to wrócisz do domu i tyle.

Małe podsumowanie

 
 I na koniec opisy fotek:

Hej! W zamian za korzystanie z RSS mam dla Ciebie darmowy prezent- e-book, na temat taniego podróżowania. Idealna rzecz na wakacje. Możesz go pobrać tutaj. Życzę miłej lektury i praktycznego wykorzystania informacji

Generalnie rzecz biorąc…

Generalnie rzecz biorąc to ten rok… był najlepszym rokiem w całym moim życiu. Co ciekawe, powtarzam tak co roku. Aż boje się pomyśleć o kolejnych latach. Patrząc na to, co przeżyłem w tym roku, co zrobiłem muszę powiedzieć, że jestem cholernym szczęściarzem. Mam po prostu zajebiste życie. Jestem niesamowicie szczęśliwy, nauczyłem się czerpać przyjemność z wszystkiego, co robię, mam wokół siebie wspaniałych ludzi. Mam wymarzone życie, ba – nawetlepsze niż to o jakim marzyłem : ) Poważnie!

Oczywiście zdarzają się smutne momenty, gorsze chwile, ale tak jak pisałem we wpisie poprzednim- trzeba nauczyć się akceptować sinusoidę życia i to, że raz jest lepiej, raz gorzej. Ważne, że po każdym takim dołku ta sinusoida leci jeszcze wyżej w górę. Porażki, niepowodzenia i smutki też muszą się przytrafiać.

Cele

Myślałem, żeby odpuścić sobie tą część, ale jednak postanowiłem zrobić małe rozliczenie. Rok temu na blogu określiłem swoje cele na 2011 i teraz napiszę, co udało się zrobić, a czego do końca nie:

Czego się nauczyłem?

Nauczyłem się niesamowitych rzeczy.

Przywiązanie do ludzi

Po pierwsze nauczyłem się przywiązywać do ludzi. Kiedyś tak nie miałem, bo zawsze wokół mnie była spora grupa ludzi. Nauczyłem się doceniać pewne przyjaźnie, pewnych ludzi i to jak dużo mi dają. Zrozumiałem jak ważne jest, aby mieć wokół bliskich przyjaciół. Kiedyś trudno byłoby mi wybrać 5 najbliższych osób- teraz nie mam wątpliwości kim one są. Dziękuję wszystkim, którzy byli wokół mnie w tym roku. Nawet niektórzy sobie nie zdają sprawy, jak wiele teraz dla mnie znaczą. Nigdy w życiu tak nie miałem, że siedzę wieczorem w domu, czegoś mi brakuje i łapię się na tym, że brakuje mi towarzystwa pewnych ludzi. Nagle łapię za telefon, dzwonie i pół godziny później zbieramy się wszyscy razem w jednym miejscu. Okazuje się wiec, że wcześniej byłem bezduszną maszyną.

Pewność siebie

Kolejna rzecz jakiej się nauczyłem ,to pewność siebie. Nigdy nie miałem z tym problemów, ale jednak coś mnie blokowało w pewnych momentach. Było tak, że miałem np. gorszy dzień i czułem się jakiś taki „wypluty”. Zauważyłem jednak, czemu tak się dzieję. Powód był taki, że oszukiwałem samego siebie. Gdy postanowiłem być uczciwy w stosunku do samego siebie, nagle poczułem się lepiej. O co chodzi? Przykładowo ktoś o coś mnie prosi, na co ja nie mam całkowicie ochoty. Kiedyś, zazwyczaj się zgadzałem, teraz często odmawiam. Dużo pomogła mi tu pomoc mojej koleżanki, która napisała e-booka na ten temat. Pozytywny egoizm jest bardzo wskazany i dziękuję Ci, Ewelina, że w niektórych momentach mogłem przyjść do Ciebie na kawę, usiąść na kanapie, pogadać i podejmować łatwiej decyzję. Gdyby nie to, to pewnie zasuwałbym teraz na etacie : D
Reasumując- warto być nieskazitelnym w tym co się robi i mówi. Często warto mówić to, co ma się w myśli, bo mózg podpowiada nam dobre rzeczy.

Luzowanie życia

Następny punkt. Nauczyłem się „luzować”. O co chodzi? Przytoczę tutaj komentarz jednej z czytelniczek:
 
„no zwykle jak się kładę do łóżka to się przypomina mi cały dzień i wszystko to co mnie stresowało przypominam sobie wszystkie obowiązki które miałam wypełnić czy dobrze to zrobiłam, co ludzie sobie o mnie pomyśleli itp ;/ i czasem to mnie wkurza ze nie mogę się położyć spać z takim otwartym umysłem tylko w głowie natłok myśli;/ Michale może mi powiesz jak to się robi że w niektórych sytuacjach wyłącza się niepotrzebne myśli? ja tak nie potrafię pamiętam w klasie maturalnej w ogóle nie mogłam się zrelaksować i odpocząć porządnie bo tylko myślałam o maturze, a teraz tylko myślę o zaliczeniach na studiach i ciągłe życie w stresie jak się tego pozbyć? imprezy też czasem mam zwalone bo myślę o czymś innym np czy nie za późno wrócę do domu…generalnie zero luzu… „

Miałem dokładnie to samo. Nie potrafiłem zresetować mózgu i przykładowo szedłem na imprezę, to choć tam byłem ciałem, to myślami byłem wśród rzeczy, które powinienem robić, zrobić, albo które mam dopiero zrobić. Ciągłe pędzenie za czymś- to bez sensu. Przestałem się przejmować niektórymi sprawami. Zrozumiałem, że nie jestem banknotem 100 dolarowym, który musi się podobać każdemu, też mam prawo do porażki i życia prywatnego. Zacząłem żyć trochę bardziej spontanicznie- zwłaszcza w końcówce roku. Raz podjąłem decyzję z minuty na minutę o małym wyjeździe do Gdańska i godzinę później siedziałem w pociągu dzwoniąc do rodziców, że jednak nie przyjadę na weekend. Zacząłem więcej spotykać się ze znajomymi bez myślenia o tym, że jutro trzeba koniecznie wstać o tej 6, żeby coś ogarniać. Nabrałem dystansu do wszystkiego i wiecie co? To jest wspaniałe uczucie. Świetnie się z tym czuję, bo gdy np. mam ochotę coś zrobić to robię to. Dużo jest oczywiście jeszcze do zrobienia, ale trenuję stawiając się w co raz to nowszych i trudniejszych sytuacjach : )

Jakie emocje towarzyszyły mi w tym roku?

Radość, satysfakcja, złość, zmęczenie, przygnębienie, radość, szczęście, szczęście i jeszcze raz- szczęście. Jak widzicie jest to mieszanka emocji, bo nigdy nie jest idealnie. Trzeba przeżyć zimę, by poczuć wiosnę itp. Ta złość występowała gdy np. coś nie szło po mojej myśli, przygnębienie gdy miałem jedną niewyobrażalnie trudną sytuację, na którą nie mam wpływu, do tego stopnia, że aż płakałem, ale potem przychodziła radość , satysfakcja zadowolenie. Tych pozytywnych było bardzo dużo i przeważały zdecydowanie.

Plany na następny rok?

Brak. Brak konkretnych celów do odhaczenia i zrobienia. Zobaczymy jakie będą tego efekty, ale tak naprawdę lista celów na 2011r. nie motywowała mnie specjalnie do działania. Po prostu robiłem swoje, a potem gdzieś w połowie roku zauważyłem, że zapomniałem o tym, a mimo wszystko realizuje to co chcę. Niech się dzieje, co chce. Co ja chcę! 

Zbliżają się Święta : )

Za parę godzin zasiądę do wigilijnego stołu, więc pora kończyć. Wiem czego będzie mi życzyć rodzina- żebyś studia skończył, żeby się firma rozwijała itp. Oczywiście miłe to, ale kurcze, jaki to ma sens?
 
Zobaczcie, często utożsamiamy szczęście z daną czynnością lub rzeczą. Efektem takich życzeń jest to, że czujemy się załamani, gdy coś nie pójdzie po naszej myśli. A jak np. firma mi się nie rozwinie to będzie coś złego? Mam być przez to smutniejszy? A jeżeli studiów nie skończę teraz to świat się zawali? Oczywiście, że nie! Myślę, że trzeba nauczyć się być szczęśliwym bez względu na to czy coś się ma czy nie, bez względu na to czy się osiągnie sukces w danej dziedzinie czy nie. Trzeba nauczyć się cieszyć z samej drogi na szczyt a nie z jego zdobycia. To tak, jak z moją podróżą do Maroka. To, że coś poszło nie po mojej myśli i musieliśmy wrócić autobusem, wcale nie przekreśliło tego, że to był zajebisty wyjazd i wiele przeżyłem.
 
Dlatego w tym roku – życzę Ci, abyś był po prostu szczęśliwy. Bez względu na to, czy osiągasz swoje cele czy nie, czy realizujesz się w tym co robisz czy nie- po prostu naucz się być szczęśliwy. Nie trzeba wcale robić wielkich rzeczy, aby być bardzo zadowolonym ze swojego życia. Szczęście nie wynika z tego co wokół, szczęście wynika z tego co wewnątrz. Niech dusza Ci się cieszy z wszystkiego, co Cię spotyka. Gdy się tego nauczysz to wszystko będzie łatwiejsze i przyjemniejsze : ) Uśmiechów na twarzy w te święta!

Aha, jeszcze zgodnie z nową tradycją na blogu- dla ciekawskich opisy fotek.

Hej! W zamian za korzystanie z RSS mam dla Ciebie darmowy prezent- e-book, na temat taniego podróżowania. Idealna rzecz na wakacje. Możesz go pobrać tutaj. Życzę miłej lektury i praktycznego wykorzystania informacji

Bo zobaczcie, łatwo cieszyć się z chwili, gdy np. akurat masz więcej pieniędzy i możesz coś sobie kupić. Łatwo cieszyć się, podczas tygodniowych wakacji w Egipcie, gdzie po prostu nic nie robisz. Zauważ jednak, że ten czas się kończy i trzeba wrócić do rzeczywistości. Nie sztuka cieszyć się z życia przez moment – sztuka to osiągnąć permanentny stan zadowolenia z wszystkiego, co robisz.

Radość z rzeczy błahych!

Większość ludzi codziennie pędzi przez życie i na ma czasu na to, by się zatrzymać i rozkoszować chwilą. Tylko tu i teraz! Kiedy Ty tak zrobiłeś, że stanąłeś w miejscu i spojrzałeś na to, jak żyje świat wokół Ciebie?

Mnie taka sytuacja spotkała nie tak dawno, w jeden czwartkowy wieczór. Razem ze znajomymi szliśmy przez krakowski rynek. Spokojna rozmowa i nagle na ul. Floriańskiej słyszymy muzykę. W tym momencie włączył mi się tryb obserwatora. Zacząłem oglądać, co dzieje się obok – masa ludzi, turystów. Ludzie spieszący do klubów, na imprezy. W kilka osób podeszliśmy do grającego zespołu i zatrzymaliśmy się, aby go posłuchać. Za chwile było dużo więcej słuchaczy, jakiś człowiek zaczął udawać, że tańczy breakdance’a, obok 3 młodych chłopaków przejechało na deskorolkach. Kilka chwil później do obserwatorów dołączył człowiek z długą brodą i w kolorowym stroju – zaczął tańczyć.Tyle się dzieje!

W tej chwili ogarnęła mnie niesamowita radość i ogromne szczęście. Jestem tu – w mieście, które lubię, wśród osób, które po prostu uwielbiam. Wokół mnie tyle ciekawego się dzieje, a ja tego nigdy nie dostrzegam!

Zatrzymaj się

Często myślami lecimy w przyszłość lub wspominamy to, co było. Rzadko kiedy myślimy o tym, co jest tu i teraz. Spróbuj opisać to, jak teraz się czujesz. Podnieść rękę i popatrz, jak to działa. Pomyślałeś o tym i jesteś w stanie wykonać taki ruch. Zobacz, jak wygląda Twoje otoczenie, co teraz robisz. Zwróć uwagę na szczegóły, których wcześniej pewnie nie dostrzegałeś.
 
Kolejna moja historia. Ponad rok temu mieszkałem przez pewien czas w Bostonie, w USA. Wyjazd ten otworzył mi oczy na pewne rzeczy, których do tego czasu nie dostrzegałem – jedzenie. Ten, kto mieszka za granicą, potwierdzi, że jedzenie na obczyźnie to jakaś tragedia. Nie ma to co nasze, polskie jedzonko. I tak właśnie pokochałem… kiełbasę podwawelską. W Polsce nigdy nie zwracałem na nią uwagi. Osiągałem stan niesamowitego szczęścia, gdy udawało nam się skończyć pracę wcześniej i zdążyliśmy zrobić zakupy przed zamknięciem polskiego sklepu. Kupione jedzenie często wyjadałem już w samochodzie i w momencie, gdy docieraliśmy do domu, niewiele zostawało. Jedząc, jednak zachwycałem się każdym kęsem. Ta kiełbasa po prostu rozpływała się w ustach : )
 
Nie trzeba jednak wyjeżdżać z domu, aby to osiągnąć. Zaparz swoją ulubioną kawę, kup najlepszy owoc lub inny produkt, który uwielbiasz. Usiądź, zamknij oczy i poczuj ten smak całym sobą. Przegryzaj/pij powoli i zachwyć się tym! Doceniaj takie proste rzeczy, które Cię otaczają. Zatrzymaj się na moment i obserwuj, co dzieje się wokół. Doceń to, co jest tu i teraz!

Miłe chwile

WWedług mnie wszystko sprowadza się do tego, żeby żyć świadomie. Cokolwiek robisz, wynika z tego, że podjąłeś decyzje. Zacznij obserwować swoje życie. Jeżeli wracasz z miłego spotkania, to „złap” się na tym, że to, co przed chwilą się wydarzyło, było bardzo przyjemne. Codziennie wydarzają się ciekawe rzeczy, tylko po prostu przechodzimy obok nich, ich nie dostrzegając.
 
Warto robić codziennie wieczorem małe podsumowanie. Ja za każdym razem, przed snem szukam 3 rzeczy, które były niesamowite tego dnia. Dla przykładu wczoraj:

 
Takie proste podsumowanie przed snem pozwoli pokaże Ci, że każdy dzień ma w sobie coś pozytywnego. Uczyń z tego nawyk, a po kilku tygodniach zacznie ogarniać Cię wdzięczność i radość.

A gdybyś miał umrzeć?

Wyobraź sobie jedną sytuację, budzisz się rano i dowiadujesz się, że to będzie ostatni dzień Twojego życia. Wiem, banał, ale to naprawdę pomaga. Z kim byś się spotkał? Co byś robił tego dnia? Co powiedziałbyś ludziom? Chwyciłbyś za telefon i obdzwonił najbliższe osoby, mówiąc im, jak wiele im zawdzięczasz? Zrób to teraz.

Kiedyś napisałem do koleżanki wiadomość z paroma miłymi słowami. Ot, po prostu wychodziło z całości, że ją lubię i bardzo się cieszę, że miałem okazję ją poznać. Dziwna sprawa, od razu zapytała, o co mi chodzi. Wytłumaczyłem jej, że po prostu czasem mam ochotę powiedzieć parę miłych słów innym osobom. Spróbuj i Ty! Nawet na głupim Facebooku wybierz kilka najbliższych osób i napisz im parę miłych słów – za co cenisz daną osobę i dlaczego cieszysz się, że ją znasz. Zobaczysz, co się stanie. Ludzie uwielbiają otrzymywać takie wiadomości, a Ty po prostu będziesz się świetnie czuł, bo gdybyś miał umrzeć godzinę później, to będziesz zadowolony, że przekazałeś coś najbliższym osobom. W dodatku piłeczka lubi się odbijać i kiedyś to do Ciebie wróci – Ty otrzymasz taką wiadomość. Świetne uczucie, gdy masz trochę gorszy dzień, a tu otrzymujesz tak pozytywną i szczerą informacje.

Zaplanuj swój pogrzeb

Pójdziemy krok dalej. Zabawmy się już w całkowicie przerażającą grę – zaplanuj swój pogrzeb. Znalazłem to ćwiczenie kiedyś na jakimś zagranicznym blogu i strasznie mi się spodobało. Zastanów się, jak wyglądałby Twój pogrzeb. Wyobraź sobie cmentarz, wszystkich ludzi i siebie samego, obserwującego to wszystko z dystansu.
 
Jak byś wyglądał? Co mówiłby ksiądz odprawiający ceremonię? Jakie mowy byłyby czytane? Co mówiliby inni ludzie? Trochę przerażające, prawda? A jak wyglądałby mój pogrzeb?
 
Myślę, że byłoby dość dużo osób. Ktoś na pewno wspomniałby o radości życia, o tym, co zrobiłem. Mam nadzieję, że zapisałem się pozytywnie w głowach wielu osób. Może ktoś zebrałby wszystkie wpisy z bloga i wydał pośmiertną książkę? Pomyślcie o tym, jak zejdę z tego świata : )

Myślę, że trzeba żyć tak, żeby rozsyłać po ludziach jak najwięcej pozytywnych rzeczy, tak żeby każdy Cię miło wspominał i miał w głowię dobre sytuacje związane z Tobą.

Lista wdzięczności

Dodatkowo warto przy tej okazji podsumować swoje życie. Co ciekawego Ci się przydarzyło, z których chwil jesteś zadowolony? Nie mów, że ich nie masz, bo to nie prawda. Przyjrzyj się uważnie i stwórz swoją listę wdzięczności. Za co jesteś wdzięczny życiu? Jak wygląda moja lista na dzień dzisiejszy?
 
„Życiu”, dziękuje Ci:

 
Warto robić taką listę. Po pewnym czasie na pewno ogarnie Cię jakaś dziwna radość, że przecież żyjesz, coś się dzieje ciekawego i możesz powiedzieć, że naprawdę jesteś zadowolony z całości.

Zaakceptuj sinusoidę życia

Na sam koniec warto pamiętać o jeszcze jednym. Życie to ciągła sinusoida i nie może być ciągle zajebiście. Muszą być momenty gorsze, chwile zdenerwowania, smutku itp. Gdyby było tylko dobrze, to nie doceniałbyś tych pięknych chwil. Naucz się więc, podchodzić w sposób mądry do porażek i trudniejszych momentów. Życie wystawia Cię na próbę, ale nawet najgorsza chwila to tylko chwila – kiedyś się kończy. Po smutku przychodzi wreszcie radość – to od Ciebie zależy, kiedy to nastąpi.
 

Jeżeli masz gorszy dzień, nie załamuj się i nie mów, że życie jest złe. Zauważ też plusy takiej sytuacji i powtórz sobie, że jutro lub za tydzień będzie tylko lepiej. Przypomnij sobie moment z dzieciństwa, gdy byłeś smutny, bo np. kupiony lód upadł Ci na ziemie. Byłeś wtedy podłamany i ogarnięty złością, ale to przeszło, prawda? Dziś już się tym nie zasmucasz. Podobnie jest z innymi problemami, przyjmuj wszystkie na klatę (kobiety mogą na piersi: D) i pędź dalej do przodu. Po gorszym dniu przychodzą następne – lepsze.

Przychodzi w końcu taki moment, że jesteś tak zadowolony ze swojego życia, że nawet jeżeli ktoś oferowałby Ci kilka milionów złotych za jego zmianę, to nie zgodziłbyś się! : D

I na koniec, jako nowy zwyczaj – opisy fotek. Pierwsza fotka ciachnięta została kiedyś średnim formatem na krakowskim rynku. Druga fotka to domek na pustyni Thar w Indiach.

Hej! W zamian za korzystanie z RSS mam dla Ciebie darmowy prezent- e-book, na temat taniego podróżowania. Idealna rzecz na wakacje. Możesz go pobrać tutaj. Życzę miłej lektury i praktycznego wykorzystania informacji

Po co stworzyłem blog?

Dla zarobienia milionów : ) 3 lata temu wymyśliłem misterny plan- zrobię blog, wrzucę reklamy i będe kosił ogromną kasę. Wszystko oczywiście wyolbrzymiam, ale takie było założenie. Jako ciekawostkę powiem, że ostatecznie tych reklam nie wrzuciłem i na samym blogu bezpośrednio nie zarobiłem prawie nic, ale zyskałem dużo więcej.

Co zyskałem?

Dużo osób namawiam do blogowania. Zyskałem naprawdę wiele i to nie była strata czasu.

Dziękuje Wam- czytelnikom, że tu wchodzicie, bo nie ma co się oszukiwać- to daje kopa. Każdy mówi, że niby piszę dla siebie, ale blogi rzadko odwiedzane jakoś upadają. Mój się  trzyma w bardzo dobrej kondycji i jest mocnym odzwierciedleniem tego co czuje. Kilku czytelników, którzy czytają zauważają, że np. jeden wpis robiłem będąc w słabym nastroju a inny np. w przypływie nagłego szczęścia.  Jeżeli chcecie czytać, mi się chce pisać i co najważniejsze- chce mi się działać. To co? Lecimy następny rok ; ) Jeżeli dożyjemy wspólnie 4 urodzin to zrobimy jakąś blogową imprezę albo inną ciekawą akcję- obiecuje : )

Moja prośba do Ciebie

Słuchaj, mam ogromną prośbę do Ciebie. Przez te 3 lata blogowania dostałem masę miłych maili od ludzi, którzy dziękowali mi, że w jakiś sposób wpłynąłem swoim pisaniem na ich życie. Wierze, że jest Was więcej. Chciałbym zrobić dział na stronie, gdzie byłyby opinie czytelników odnośnie bloga.

Wobec tego, jeżeli w jakiś sposób pomogłem Ci, wpłynąłem na twoje życie, coś w nim zmieniłem lub po prostu artykuły tutaj zamieszczane podobają Ci się, to czy mógłbyś w kilku słowach napisać swoje przemyślenia? Takie podziękowania na pewno zmobilizują mnie do dalszego pisania, a innym pokażą, że warto coś robić. Maile ślijcie na kontakt [at] michalmaj.pl lub po prostu w komentarzach- tu pod spodem. Z góry dziękuje za wszystkie miłe słowa!

 
Pierwsza fotka zrobiona została w Nowym Jorku, koło Muzeum Sztuki Współczesnej
Druga fotka pochodzi z Maroka, z miasteczka Chefchaufen
 

Hej! W zamian za korzystanie z RSS mam dla Ciebie darmowy prezent- e-book, na temat taniego podróżowania. Idealna rzecz na wakacje. Możesz go pobrać tutaj. Życzę miłej lektury i praktycznego wykorzystania informacji