Besef van het eindige leven

Vandaag kreeg ik van mijn ouders te horen dat de biopten die van een aantal lymfeklieren van mijn vader zijn gemaakt geen uitzaaiingen bevatten, dus dat is positief.
Gelijk daar achteraan vertelde mijn moeder mij dat de chirurg besloten heeft om volgende maand 1 long van mijn vader te verwijderen, omdat er op die long een plekje (kwaadaardig iets) zit wat verwijdert moet worden maar waar ze bijna niet bij kunnen. Als ze het plekje willen verwijderen dan is de kans enorm groot dat er door het gewroet veel schade aan belangrijke omliggende weefsels ontstaat, en dat is niet zo wanneer de gehele long verwijdert wordt.

Ik ben doorgaans rationeel en realistisch van aard maar nu wist ik niet wat ik moest zeggen, ik geloofde het eigenlijk niet en dacht dat ik het verkeerd verstaan had dus herhaalde ik het en kreeg van mijn ouders de bevestiging dat ik het DUS WEL goed verstaan had.
Ik kan het nog steeds moeilijk bevatten, de dood komt voor mij nu ineens enorm dichtbij en daar heb ik moeite mee (alsof ik nog niet genoeg ellende heb nu).

Mijn vader heeft het geluk dat hij twee enorm goede en gezonde longen heeft (op dat ene plekje na dan), en de arts vertelde mijn ouders dat mijn vader blij mag zijn met zulke longen, want hij zal met 1 long heel goed kunnen leven vanwege de kwaliteit van de longen. Waarschijnlijk komt het omdat mijn vader altijd veel gesport heeft (is nu niets meer van te zien op z'n gespierde benen na ).

Ik kan gewoonweg niet beseffen dat de huidige medische wetenschap niet in staat is om een plekje ter grootte van ongeveer €0,10 te verwijderen van een long ook al is het een lastige plek. Ik vind het erg rigoureus om ineens een verder gezonde long te verwijderen, maar de chirurg zei dat het preventief verwijderen de beste oplossing is omdat hij niet kan garanderen dat er verder geen aantasting van de long is op het plekje na. Mijn vrouw zegt net (ik heb niet alles kunnen onthouden van het telefoongesprek) dat de long verwijderd wordt omdat het plekje of de operatie eraan dusdanig risicovol is dat na de operatie een grote bloeding kan ontstaan omdat het plekje precies in een gebied ligt waar de grote (slag)aders zich bevinden. Als daar een bloeding optreedt is mijn vader heel snel dood aangezien het dan een slagaderlijke inwendige bloeding betreft. Hij zou daar niet veel van mee krijgen, want zijn bloeddruk zou dan heel snel dalen waardoor hij bewusteloos raakt maar dat is natuurlijk niet de bedoeling.

Voor mij is het verwijderen van de long de eerste stap het graf in, ik ben absoluut geen doemdenker maar ik kan dit gewoonweg niet plaatsen. Mijn vader gaat 1 long missen en is voor mij niet meer compleet, ook al zal ik er niets van zien ik weet het wel en daar raak ik door in de war. Het voelt alsof hij een compleet ander persoon gaat worden die ik niet meer ken als zijnde mijn vader, want hij is niet meer compleet.
Ik probeer die gedachten te relativeren en zo te wennen aan het idee dat hij nog steeds dezelfde man is al mist hij straks 1 long.

Wat is het fijn om autist te zijn .