|
|
||||||||
|
Nu met vacatures voor hoogopgeleiden
|
|
|||||||
|
|
Werken in het Holland Heineken House in Beijing
In Barcelona begon het. Daar werd tijdens de Zomerspelen van 1992 op initiatief van NOC*NSF en Heineken het eerste officiële Holland Heineken House geopend. Toen was het nog een veredelde hotellobby waar gezellig een biertje werd gedronken, inmiddels is het dé ontmoetingsplek geworden voor Nederlandse Olympiërs en hun familie en fans. Op 7 augustus opent in Beijing de negende editie haar deuren, in een traditioneel Chinees complex - het agricultural exhibition centre - in de diplomatenwijk van de stad. Gedurende de Spelen kunnen dagelijks drieduizend gasten de huldigingen van medaillewinnaars meebeleven, fijn hossen op Nederlandse hits en vooral veel bier en bitterballen naar binnen werken.
Meer dan een oranjebar
Maar het Holland Heineken House is meer dan een oranjebar: voor de dagelijkse portie Hollandse kost kan men in diverse eetgelegenheden - van snackbar tot à la carte restaurant - terecht; voor journalisten is een eigen perscentrum ingericht en in ontvangstruimtes worden atleten en ander hooggeëerd publiek onthaald. De entree is gratis en iedere Nederlanders mag naar binnen. Wordt er getwijfeld over iemands nationaliteit, dan geldt het traditionele wachtwoord - ‘Scheveningen' - maar bij voldoende ruimte zijn buitenlandse bezoekers natuurlijk ook welkom, aldus de organisatie.
Ruim drieduizend aanmeldingen
Barpersoneel, bediening, hostessen, koks, persbegeleiders, kantoorpersoneel: om alle posten in het complex van ‘s ochtends negen uur tot 's nachts twee uur te kunnen bemannen, is een uitgebreide crew nodig. In samenwerking met Randstad Uitzendbureau begon Heineken oktober vorig jaar met een online wervingsactie voor het Holland Heineken House. Drieduizend oranjefans meldden zich aan in de hoop dat hun sporthart en enthousiasme garant zouden staan voor een retourtje Beijing. Na een uitgebreide selectieprocedure zijn de honderdzestig kandidaten inmiddels bekend. De eerste shift vertrekt eind juli naar China. Wie zijn deze crewleden die zich gedurende een maand, zeven dagen per week, acht uur per dag in het zweet gaan werken?
Joris Renskers: ‘Een sportfanaat ben ik niet'
Leeftijd: 28 Doe je dit voor het eerst? ‘Nee, twee jaar geleden was ik al crewlid bij de Winterspelen in Turijn. Daar stond ik in de take away - een soort veredelde snackbar - friet en frikadellen te bakken. Vier maanden later zat het frituurvet nog in mijn haar. Turijn was een machtig mooie ervaring: een klein stukje Nederland in het buitenland. De sfeer was super. Marco Borsato stond ook gewoon in de rij voor een broodje kroket en Jan Smit stond achter de tap. Ik ben niet een enorme sportfanaat, maar sinds Turijn krijg ik zodra het woord "Spelen" valt op slag rillingen. Daarom wilde ik ook graag nog een keer de Zomerspelen meemaken. Wat maakt je een goed crewlid? ‘Ik ben eerder voor mijn enthousiasme gekozen dan om mijn sportkennis. In Turijn heb ik het gepresteerd drie kwartier met Simon Kuiper (schaatser; red.) te praten en hem vervolgens te vragen wat voor werk hij eigenlijk deed. Gelukkig moest hij daar zelf het hardst om lachen.' Kijk je ergens tegenop? ‘De luchtvochtigheid. Ik ben vorig jaar in Thailand geweest, dus ik weet een beetje hoe het voelt. En dan is het vervolgens binnen weer ijskoud door de airco. Dus waarschijnlijk ben ik de eerste dagen flink verkouden.' Was je baas hier blij mee? ‘Het Holland Heineken House stond op mijn cv en de eerste vraag die ik tijdens mijn sollicitatie kreeg, was of ik over twee jaar weer zou gaan. Augustus is hier de drukste tijd, dan schrijven studenten zich in, maar ik heb heel lieve collega's, die mijn werk overnemen.'
Inez Abels: ‘China, daar ga je niet zomaar even naartoe'
Leeftijd: 27 Waarom wilde je mee? ‘Vier jaar geleden werkte ik, via een bijbaantje in een Haarlems restaurant, tijdens de Spelen in Athene op een schip waarmee dagtochtjes voor sponsoren werden georganiseerd. Ik ben toen een paar keer in het Holland Heineken House geweest en vond het geweldig om te zien hoeveel lol die crew daar had. Toen ik bij Randstad kwam werken en hoorde van de mogelijkheid aan de andere kant van de bar te staan, heb ik me meteen aangemeld.' Kijk je uit naar al die nieuwe collega's? ‘Ik heb een half jaar stage gelopen op Aruba, dus ben wel gewend om van huis te zijn met mensen die ik niet ken. We zitten met honderdzestig man crew per twee of vier in een hotelkamer. Op de Hogere Hotelschool heb ik ook een jaar intern gezeten en daar heb ik heel goede ervaringen mee. Je leeft allemaal met elkaar mee, want je zit in hetzelfde schuitje.' Welke wedstrijden hoop je te zien? ‘We krijgen ieder één kaartje, maar weten niet voor welke wedstrijd dat is. Ik hoop op zwemmen of voetbal.' Hoe reageerden je collega's? ‘Iedereen is supertrots en ik zal ze goed op de hoogte houden.' Heeft de situatie in Tibet je nog aan het twijfelen gebracht? ‘Nee, maar het is natuurlijk niet aan me voorbij gegaan. China is niet een land waar je zomaar even naartoe gaat, dat realiseer ik me wel en het doet me zeker wel wat. Je hoort veel op het nieuws en we zijn uitgebreid voorgelicht door mensen van Amnesty en de Nederlandse ambassade in Beijing.'
Gökhan Tuncer: ‘Ik fiets iedere dag dezelfde route naar mijn werk als de Chinezen'
Leeftijd: 26 Wat verwacht je van China? ‘Genieten van iedere seconde, maar wel keihard werken. Ik ben nog nooit in Azië geweest en het leuke hieraan vind ik dat ik nu niet als toerist naar China ga, maar een paar weken onderdeel uit ga maken van de samenleving: dagelijks dezelfde route naar mijn werk fiets als de Chinezen.' Wat maakt jou geschikt voor dit werk? ‘Ik heb jarenlange horeca-ervaring en ben een harde werker: naast mijn studie werkte ik overdag in het distributiecentrum van Albert Heijn en 's avonds in club Now And Wow in Rotterdam. Daarbij vind ik sport super. Ik voetbal al jaren in het eerste bij SVW in Gorinchem, doe aan fitness, zwem en wandel.' Wat heb je hiervoor moeten doen? ‘Ik ben via een iets andere route binnengekomen dan de andere drieduizend mensen die zich hebben aangemeld. Unilever is hoofdsponsor van het NOC NSF en werknemers met een vast contract en goede beheersing van het Engels mochten zich aanmelden voor een aparte selectieronde. Het leek mij een once in a lifetime experience. Ik heb een motivatiebrief geschreven en een zware selectiedag gehad, waarbij de kandidaten moesten bedienen op de Unilever kerstborrel en tussendoor een fitnesstest moesten afleggen. Een extern bureau heeft de uiteindelijke selectie gemaakt.' Overwogen om niet te gaan in verband met Tibet? ‘Ik vind dat je sport en politiek uit elkaar moet houden. Ik snap het standpunt van de Tibetanen, maar ook dat van de Chinezen. Net als de discussie met de Koerden in Turkije en Palestina en Israël. Maar we zijn daar om te sporten en daarmee de vriendschapsbanden aan te sterken.'
Annewil Kip: ‘Met die biertjes komt het wel goed'
Leeftijd: 25 Waarom heb je je aangemeld als crewlid? ‘Ik had nog geen vakantieplannen en hoorde via via dat Randstad nog mensen zocht. Het leek me heel bijzonder uit zoveel mensen te worden gekozen om aan een wereldwijd evenement mee te werken. En dan in een stad als Beijing; die kans krijg je maar eens in je leven.' Wat verwacht je ervan? ‘Ik weet al dat ik met nog een meisje in het perscentrum kom te werken. Wij moeten ervoor zorgen dat de pers zijn werk kan doen: van cappuccino's maken tot huldigingen begeleiden. Dat wordt hard werken, weinig slapen, en veel nieuwe mensen ontmoeten.' Kon je zomaar vier weken vrij krijgen? ‘Ja. Mijn baas was heel enthousiast. Ik mocht zelfs zes weken weg. Ik was namelijk eigenlijk van plan daarna nog twee weken langer te blijven om rond te reizen. Maar helaas hebben de Chinese autoriteiten besloten dat ons visum niet verlengd wordt. Hopelijk kunnen we tussen het werk door nog iets van de stad zien.' Hoe bereid je je voor? ‘Ik heb de Lonely Planet gids al gekocht en nog wat andere boeken over China, maar we worden ook vanuit Heineken goed voorgelicht.' Wat is ‘bier' in het Chinees? ‘Geen idee. Maar er staan alleen maar Hollanders achter de bar, dus met die biertjes komt het wel goed.'
Suzanne van Baal: ‘Beijing is een stad waar alles kan'
Leeftijd: 22 Waarom wilde je naar Beijing? ‘Ik ben vorige maand teruggekomen van een jaar managementstage bij het Holiday Inn Lido Beijing. Ik heb de stad zien groeien naar een Olympische stad. Gezien hoeveel mensen nu Engels willen leren: taxichauffeurs hebben Engelse boekjes op het dashboard liggen en in restaurant zijn menukaarten opeens tweetalig. Hoewel ‘vis' dan wel ‘chicken' wordt genoemd. Iedereen in Beijing doet ontzettend zijn best om de wereld straks hartelijk te ontvangen. Het leek mij fantastisch als kers op de taart ook de Spelen zelf te kunnen meemaken, helemaal in oranje kring.' Waar moeten je collega's zich op voorbereiden? ‘Het warme weer ben je zo aan gewend. Maar de bevolking heeft echt heel andere normen en waarden dan wij en vrijwel niemand spreekt Engels. Chinezen die in grote hotelketens gaan werken en direct contact met Olympische gasten zullen hebben, leren het wel en moeten van de partij zelfs een speciaal certificaat halen, maar in restaurants en taxi's niet. En als je dan zegt dat je naar de Holiday Inn wilt, begrijpt niemand je. Ik denk niet dat mensen zich dat realiseren.' Wat trekt je zo aan in Beijing? ‘De grenzeloze mogelijkheden. Beijing is een stad waar alles kan. Als je wilt skiën stap je in een bus en sta je een uurtje later op een opgespoten sneeuwheuvel. Maar ik kijk er ook naar uit mijn Chinese vrienden weer te zien en gezellig bij te kletsen en borrelen.' Jij weet wel wat bier is in het Chinees? ‘Ja hoor: píjiû en het populairste merk is Tsjingtao.' Reacties op dit artikel:Wally | woensdag 2 juli 2008 (15:16)De maffia heeft 't weer voor elkaar Reageer ook op dit artikel Gerelateerde artikelen
Nieuws
meer Nieuws Werk
meer Werk |
|||||||
|
||||||||
|
||||||||