جنگ ایران و عراق: همه ی داستان را بگویید - ادامه بحث با داوود مرادیان
کمانگیر • مرداد ۳م, ۱۳۸۷
توضیح: این، ادامه بحث با جناب داوود مرادیان در مورد جنگ ایران و عراق است. سابقه ی بحث به این ترتیب است:
- ۱- کمانگیر: :گنداب ِ فراموش شده ی یک دفاع “مقدس”
- ۲- داوود مرادیان: چند سوال از آرش کمانگیر
- ۳- کمانگیر: نگاه زمینی به جنگ ایران و عراق - پاسخی به چند سوال
- ۴- داوود مرادیان: چرا جنگ شروع شد؟
همانطور که پیشتر هم بارها توضیح داده ام، دانش من در مورد جنگ ایران و عراق و زمینه های آن در حد یک ایرانی معمولی ِ بدون تخصص در این زمینه است. عملا، بدلیل کنجکاوی، چند کتاب در این زمینه خوانده ام، از جمله از انتشارات سپاه، و یک سفر ِ مناطق جنگی رفته ام. پس بوضوح ادعا نمی کنم جوابی برای هیچ سوالی دارم یا زمانی که می گویید،
گروگان گیری سفارت آمریکا…به طور مستقیم هیچ نقشی در آغاز جنگ نداشت اما در کش دار (شدن) آن بسیار موثر شد
نه می توانم تایید کنم و نه تکذیب. این، تخصص من نیست.
در یک زمینه اما می توانم اظهار نظر کنم. ربطی ندارد که ماشین می خواهم بخرم یا گوجه فرنگی، همیشه می توانم از خودم بپرسم، “آیا به من همه اطلاعات داده شده است؟” مشکل من با نوع ِ نگاه به جنگ ایران و عراق از این جنس است. در نظام جمهوری اسلامی، جنگ در روپوشی از مقدسات عرضه می شود و با خطهای قرمز احاطه شده است. هرگز داستانی نشنیده ام از سرباز ایرانی که کاری جز “عبادت به درگاه معبود” و “عشق به شهادت” انجام داده باشد. این را باسمه ای می بینم و اولین گمانم این است که “کسی دارد سر من کلاه می گذارد”.
آقای مرادیان، شما مستند ساز هستید، من هم مستند جنگی زیاد دیده ام. از جنگ های اسراییل و اعراب گرفته تا داستان جزایر فالکلند و جنگ جهانی. یک فیلم مستند در مورد جنگ ایران و عراق معرفی کنید که در ایران پخش شده باشد و داستان دو طرف را بگوید. دنبال “روایت فتح” نیستم، دنبال “روایت جنگ” هستم.
ارسال به:
::
::
::
::
::
::
::
::
::
::
::
::
کمانگیر
دسته بندی: آزادی, پست ویژه
ایمیل بزنید | همه نوشته های کمانگیر
Entries (RSS)
آقای داوودیان، شما مستند ساز هستید، من هم مستند جنگی زیاد دیده ام. از جنگ های اسراییل و اعراب گرفته تا داستان جزایر فالکلند و جنگ جهانی. یک فیلم مستند در مورد جنگ ایران و عراق معرفی کنید که در ایران پخش شده باشد و داستان دو طرف را بگوید. دنبال “روایت فتح” نیستم، دنبال “روایت جنگ” هستم.
——————
اولاً خوب است من به شما بگویم آقای آرشی گیر؟
دوماً نخواهید یافت . یعنی تدوین شده نخواهید یافت. واگر باشد بصورت راش است.
این را من در اثر خیانت ” مقدس مآبان” میدانم .
درباره ی بحث قداست جنگ شما می خواهید حرفی را بزنید اما با عرض پوزش چون کودکی که سخت است برایش هنوز کام باز گشودن. اشاره می کنید. یعنی دردی را میبینید اما خوب نمی دانید کجاست. علت هم همان است که گفتید. دستی در هنر مربوط به جنگ نداشتید. بحث قداست دفاع مقدس را اشتباهاً نفی ” عمل مقدس” فدا شدن برای وطن . مطرح می کنید. در حالی که اصل جنگ این نبود. من درهمه ی فیلم های جنگی آدمهایی ساده را می بینم که حسب تکلیفشان (چه مذهبی و چه ملی) به جنگ رفته اند و جان و مال خودشان را در طبق گذاشته اند حالا چه زود تمام شه و چه دیر. برایش مهم است از ناموسش دفاع کند و یا هر دلیل دیگر. زوری به جنگ نرفته و تبلیغات هم مگر تا کجا جواب می دهد؟ درگیری نفر با تانک تبلیغات نمی فهمد. موضوع اینجاست که عده ای برای ” حفظ منافعشان” حقیقت جنگ را پنهان می کنند. این حقیقت دو رو دارد. یکی روی زشت سیاستمداران و دیگری روی زیبای رزمندگان. روی زیبا بلاگردان روی زشت شده. یادم هست زمانی داشتم درباره ی عباس دوران کار می ساختم. دوربین خاموش که می شد از عباسی می گفتند که مست لایعقل پشت کابین نشسته و به عملیات انتحاری رفته تا حصار و تور محافظ بغداد را بشکند(کاری ارشی) و این عباس لوطی بود و حتی می گفتند خانوم بازی هم می کرده. شما در فیلم خلبان چه می بینید؟؟؟ یه عباس مثل همه ی آنها که نشان می دهند. این اسمش تحریف است.
…………….
از این نظر من و شما در یک جبهه ایم
کمانگیر: من شرمنده ام. اشتباه لپی ه. همین الان اصلاح می کنم. ببخشید.
پس نوشت: چاکریم.
یکی از دوستان من که چند سالی از من بزرگتر هست،تعریف می کرد که وقتی رفته بوده جبهه در قالب بسیجی،
چون سنو سالش کم بوده و بور و خوشگل هم بوده فرماندشون اونو کنار خودش توی سنگر می خوابونده شبا که مراقبش
باشه،اما چند باری سعی کرده بودن که ترتیبشو بدن،
حالا اعتراف نمیکنه که ترتیبشو دادن یا نه!
کمانگیر: و البته این موضوع رو مثلا به همه ی جنگ سرایت نمی دیم.
ببخشید آرش جان که حرفم بی ربطه به این پست، فقط خواستم از اینکه لوگوی داستان انقلاب رو گذاشتی تشکر کنم.
کمانگیر: وظیفه بود رفیق. چاکریم.
جناب آرش (کمانگیر)
شما حرفت کاملا به جاست، منتها یه کم برای این بی طرفی زوده. هنوز افرادی از نسل سوخته جنگ وجود دارند که نمی تونند به جنگ بی طرفانه نگاه کنند.
باید زمانی بگذره تا بعدها تاریخ و آیندگان بدون تعصب، بیطرفانه اونو نقد کنه و با صحت بیشتر براساس مستندات اونو روایت کنه.
هنوز کمی برای بیطرفی زوده!