Pod lupą Estetki – PannaEstetka

Chariots of War – starożytna strategia, do której wracam jak do starej piosenki

noreply@blogger.com (Estetka ) — Thu, 30 Apr 2026 14:15:00 +0000

Mezopotamia między Eufratem i Tygrysem, Mezo styl, między kartką i długopisem…

śpiewał swego czasu Mezo na płycie „Mezokracja”, którą namiętnie katowałam w gimnazjum na walkmanie. Jest genialna. Tak, wiem. Młodsza część publiczności właśnie patrzy na mnie jak na eksponat z epoki kamienia łupanego, ale trudno — takie są fakty. I może właśnie dlatego dzisiejszy gagatek, choć ma już swoje lata, odpala mi w głowie bardzo konkretny sentyment. Bo zanim jeszcze zaczęłam podbijać cudze miasta na rozgrzanych piaskach pustyni, najpierw wjechała mi do głowy cała ta mezopotamska nuta, klimat i starożytne skojarzenia. A potem już poszło. Ta piosenka jest zarąbista, inteligentna, a muzyka ekstra — bardzo przyjemna w odbiorze :D *Dżepetto uparcie nie potrafił wygenerować poprawnego „między” na obrazku, znowu poszedł w krzaki, ale tym razem mu odpuszczę, bo skoro miedź w tej grze jest tak ważna, to może po prostu poszedł tropem surowców i uznał, że wie lepiej ;D Swoją drogą naprawdę uwielbiam obrazek, który mi stworzył jest po prostu przecudny — ta cała golden hour wyszła mu po prostu miodzio :)

Mezo - Może Ty? Genialne :)

Palące słońce, bose stopy brodzące w tajemniczych piaskach pustyni i małe miasteczka witające wędrowców otwartymi ramionami będą dzisiaj na tapecie? No nie do końca będziemy tego świadkami, bo i powitanie w będzie raczej chłodne z włóczniami w tle ale hę, nie ma co się zniechęcać nieprzychylnym gospodarzem, który nie powita nas chlebem ani solą, ale zdecydowanie przekona go prawo pięści. Jednym zdaniem nie przemyśli sprawy tylko wyniesie się z miasta dopiero po obiciu mu porządnie pyszczka.

Jest to strategia osadzona na starożytnym Bliskim Wschodzie sprzed 4000 lat, w której przemierzasz bezkresne pustynie, walczysz o pozyskanie materiałów budowlanych cierpiąc na wieczne niedobory drewna, dbasz o zapasy zjedzenia dla swoich zmęczonych wielogodzinną tułaczką wojsk, patrzysz na wijące się jak dżdżownice rzeki planując wokół nich ochronę własnych terenów i wysyłasz wojowników na spotkania duszpasterskie w nowych miastach chcąc je przekabacić do swojego kółka różańcowego, przy okazji natrafiając gdzieniegdzie na porozrzucane konie złoto czy mirrę za friko. Przeklikując kolejno po miastach dbasz o budowanie kolejnych kopalni cyny dodając wirtualnych ludzików jako tanie siły przerobowe troszcząc się jednocześnie, aby garnizony były uzbrojone po pachy, a mieszkańcy tańcowali w miastach ze szczęścia. Ale aby tego dokonać najlepiej sprawdzą się świątynie, jak zawsze w takich grach ogarniając tłumy i ich szczęśliwość wszelaką. Moją szczęśliwość dzisiaj sponsoruje herbatka z cytrynką i babeczka z owocami polecam Krystyna Czubówna — od razu wiać jakość posta, no a jak :)

W skrócie: starożytna strategia o budowaniu państwa i prowadzeniu wojen w Egipcie, Mezopotamii i okolicach, bardziej dla ludzi lubiących klimat dawnych historycznych strategii niż szybką, nowoczesną akcję. Jest to taka ładniejsza Cywilizacja III.

Gdybym miała ją do czegoś porównać, to jedną nogą stoi przy Civilization, bo mamy tu mapę, miasta, surowce i to przyjemne uczucie, że jeszcze tylko jedna tura, jeszcze tylko sprawdzę, czy kopalnia cyny już stoi i czy sąsiedzi nadal rozpychają się po mapce zagarniając kolejne tereny. Drugą zerka w stronę Europa Universalis, bo można chwycić za różne nacje i rozpychać się po historycznym regionie, zamiast iść jedną prostą ścieżką od punktu A do B. Ale nie oszukujmy się — to nie jest ani Civka z całą jej elegancją, ani Europa z dyplomacją, od której można dostać zawrotu głowy. Tu wszystko i tak prędzej czy później sprowadza się do starej, sprawdzonej metody: armia, mury i „dzień dobry, od dziś mieszkacie już z nami”.

Z bardziej przyziemnych konkretów: gra daje nam naprawdę spory rozmach — kilka kampanii, mnóstwo nacji do wyboru i mapę, po której człowiek rozpycha się łokciami po Egipcie, Mezopotamii, Lewancie i okolicach, próbując zostać władcą wszystkiego, co tylko da się objąć okiem. Do tego dochodzi dziewięć surowców, bez których ani rusz: żywność, materiały budowlane, miedź, cyna, drewno, złoto, klejnoty, kadzidło i konie. Jednym słowem: jest co zbierać, czym handlować i o co się wykłócać z sąsiadami, zanim oczywiście dojdziesz do wniosku, że jednak łatwiej będzie im po prostu zabrać miasto. Zwłaszcza że drewno i konie bywają tu dobrem niemal luksusowym, więc człowiek szybko uczy się, że pustynia nie rozdaje prezentów za darmo? Choć czasem można się potknąć o małe co nieco.

Jest to kolejna gra z mojej puli top of the top i sentyment po wszechczasy — uwielbiam w niej absolutnie wszystko. Ta gra po prostu nie ma wad i zdaję sobie sprawę, że to śmiała opinia, ale dla mnie właśnie taka jest doskonała. #przecierająoczyzezdumienia szczególnie Ci którzy mnie znają to podwójnie, bo wiedzą, że ja raczej nie gustuję w grach wojennych, ale dla tej gry robię wyjątek w moim serduszku, bo elementów stricte: wbiję ci włócznię między oczy i popatrzę jak padasz nie ma, a raczej strategicznie taktyczne bitwy, w których ustawiamy jak mają zaciukać przeciwnika i pyk klikamy rozpocznij bitwę. I patrzymy bezdotykowo jak nasze pixelkowe ludziki zapinkalają do przodu, gdzie chłopi wysłani przez nas jako mięso armatnie tłuką się z chłopami przeciwnika, strzelcy Harcownicy Hupsu osłaniają ich w walce, a gdzieniegdzie jadą konie po betonie, czyli rydwany jak w tarocie rozjeżdżają przeciwników którzy tańczą jakieś bliżej nieokreślone dzikie tańce w trakcie tego starcia, co jest dosyć zabawne lub zabierają nogi za pas uciekając w siną dal — a Ty w międzyczasie bezradnie patrzysz i liczysz, że zwyciężysz. — i git kolejne miasteczko jest nasze, jeśli przeciwnik nie zaopatrzył się w lepsze jednostki i wsparcie garnizonu to jesteśmy w domu. I nie ma zbytniego rozlewu krwi tylko raczej symboliczne, co w tej grze naprawdę lubię. Oczywiście można iść ścieżką dyplomacji i miłosierdzia ale w tej grze wiele nie ugramy starając się być na każdym kroku do rany przyłóż. Dyplomaci w tej grze są trochę jak dekoracyjni urzędnicy od machania pieczątką. Można ich wysłać, można sprawdzić, kto kogo nie lubi i jakie humory mają sąsiedzi, ale jeśli ktoś liczy na wielkie sojusze, wzruszające traktaty pokojowe i karierę gołębia pokoju, to raczej nie tutaj. W praktyce i tak prędzej czy później dochodzisz do wniosku, że najskuteczniejszym językiem dyplomacji pozostaje porządnie uzbrojona armia pod cudzymi murami. Oczywiście dbając jak to u mnie o to by stworzyć przy okazji tych napadów miliony saveów, tak na wszelki wypadek przeprowadzając każdą z nich wręcz zegarmistrzowsko.

Zaczynanie gry, wybór frakcji, jak to u kobiet… a przynajmniej u Estetki proces dłuższy niż zakup gry, i przesyłka w jednym. Miejsce ma być staregiczne i dające przewagę a ludziki cieszyć oko. Chcę wszystko. Jak w grze w kości: All In. Ja zawsze porywałam się na wielką kampanię myśląc: Hej tym razem podbiję cały świat, wygram ku chwale i uciesze tłumów oraz wypije lampkę szampana aby to uczcić, ale dobra przyznam się tym razem bez gilgotania, że nigdy całej nie przeszłam, bo moja miłość do tej gry wygląda mniej więcej tak, że po miesiącach rozłąki przypominam sobie o jej istnieniu i nastaje faza zauroczenia i maniaczenie po 5 godzin przy jednym posiedzeniu przez tydzień, a później wpada rzeczywistość z hola hola nie samym grankiem człowiek żyje, przydałoby się ogarnąć jeszcze żyćko, bo pozyskanie materiałów budowlanych jest priorytetem, ale zmywarka się sama nie załaduje, a kurze nie pościerają i nastaje zmęczenie materiałem, a raczej grą. Gdybym kontynuowała ten kołowrót życia mogłabym po czasie spełnić ten plan — zbudować swoje armie i poprowadzić kampanię, by przejąć kontrolę nad Kolebką Cywilizacji —, ale raz to zginie save, innym reinstalacja systemu i jakoś bywa nam z podbojem świata nie po drodze — czyli zostanie Panem wszechświata zostaje raczej w toku. Najbardziej rozczulili mnie Urianie, czyli sumeryjski klimat pełną gębą — ludzie z żyznych dolin Mezopotamii, z Ur jako jednym z ważniejszych miast-państw, i do tego z ich ciężkimi wozami bojowymi Gish Gigir, które brzmią dokładnie tak, jakby zaraz miały rozjechać pół mapy i jeszcze przy okazji zrobić to z radością.

Uwielbiam muzykę w tej grze a raczej mruczący w tle niekończący się soundtrack, który brzmi jak przestrzeń i brodzenie stopami po piaskach pustyni szukając zalążków cywilizacji #tejejopisy – który nigdy przynajmniej mi się nie nudzi – podobnie jak w innej grze którą Wam kiedyś zaserwuję tylko tym razem jesteśmy na lądzie – i te bębenki, które kocham miłością odwzajemnioną.

Te są inne, ale równie fajne :)

Co ciekawe ten soundtrack może lecieć godzinami i wcale się nie nudzi przynajmniej mi. Estetko czy Ty aby nie chwalisz muzyki tak za każdym razem. I to jest dobre pytanie, dziękuję że je zadałeś #blogerkacogadasamazesobą #tojuztenetap hihi^^ ale nie, nie w każdej grze wpada w moje gusta a gry, które ostatnio dodaje są moimi top of the top grami, a moje ulubione gry w większości mogą się pochwalić jakimś jej elementem jak nie soundtrackiem to choćby elementami w grze, które wzbudzają mój sentyment. Taheta wrak… arukia saidi… arukia maulae… i nie, nie nadaję teraz sygnałów w kosmos licząc, że Plejadianie czy Arkturianie usłyszą tylko doceniam i uwielbiam te drobne dopowiedzenia, które serwuje nam gra, bo przecież mogliby łazić bez gadki ale ktoś pomyślał, a se dorzućmy jeszcze więcej klimatu i starożytnego języka niech mają. Co on oznacza pojęcia nie mam i w jakim to języku ale brzmi zdecydowanie fajowo, czytaj klimatycznie. Może ktoś coś wie?

Mały żarcik z kategorii: teraz vs kiedyś

Source

Grafika jest również cudowna – kto by pomyślał – menu wykute niczym w bloku kamiennym z piramidy w Gizie, ta super trójwymiarowość, hieroglify pałętające się gdzieniegdzie w tle jak i wygląd miast cieszy moje oczy, równie bardzo jak brownie z malinami na gorąco – to gra z kategorii można zawiesić na niej oko, a nawet dwa #alezażartowała. To w moim języku oznacza łała łiła. I super, że wygląd naszych miasteczek nie opiewa w miliony statystyk, okienek do klikania i możliwości, ta gra jest w gruncie rzeczy bardzo prosta i w tej prostocie tkwi piękno i geniusz, bo fajnie się na nią patrzy, dźwięki super, a zdobywanie kolejnych terenów bardzo satysfakcjonujące. I może frytki do tego – o to to to to to – jedyny mankament braku lokaja czy też kamerdynera, który podczas rozgrywki podawałby mi do dzióbka fryteczki żeby się fajniej grało. I jedyne, czego mi tu naprawdę żal, to brak multiplayera, bo aż się prosi, żeby takie pustynne przepychanki odpalać też z drugim człowiekiem. Uwielbiam jak te małe budyneczki które powstają na naszych oczach stają się coraz większe i dobudowujemy do nich kolejne poszerzając nasze farmy o kolejne połacie żółtych pól wyglądających jak mlecze – kto pił sok z mleczy własnej produkcji? – Ja! :) – przyznać się w komentarzach. I jak z uporem maniaka przeklikujesz miasta po każdej z tur, aby sprawdzić czy jakieś ziomusie nie przybyły do pracy w naszych kopalniach odkrywkowych i przybytkach, a nowe budynki i kopalnie cyny nie zostały już zbudowane ku uciesze tłumów, modląc się jednocześnie, aby jak najszybciej zbudować kopalnie miedzi, aby tworzyć wielkie armie do miażdżenia przeciwników. Trzeba będzie mizerne zasoby tych surowców, które masz obhandlowywać z innymi, by zdobyć to, czego Ci brakuje. Egipt daje więcej miast niż jakaś odległa lokacja zamieszkana przez jakichś małych nonejmów z jednym miastem i pod tym kątem nie da się wygrać i podbić świata z jednym czy dwoma miastami startowymi. Wyjątkowo dobrze patrzy się również na te powiewające na wietrze proporce naszych jednostek – zdecydowanie robią super klimat.

Więc jeśli zapodzieje się tu jakiś Youtuber Streamer polecam ograć fre na filmiku, żeby mogła dotrzeć do większej ilości osób. Na Youtube konkurencji praktycznie brak.

Napad na miasto - rekonstrukcja zdarzeń :D

Pisząc tego posta, popijam sobię herbatkę z cytrynką, wiercę się na stołku i ruszam nogą w rytm Mezo, a wspomnienia same wracają. I może właśnie dlatego tak lubię tę grę — bo jest dla mnie trochę jak taki ciepły domek, tylko zbudowany z piasku, bębenków, starych proporców i wiecznie brakującej cyny. Wracam do niej nie dlatego, że jest idealna pod linijkę — a naprawdę jest —, tylko dlatego, że dobrze mi w jej świecie. Jak przy herbatce, którą zna się od lat i która zawsze smakuje trochę, jak spokój.

Jednym słowem: starożytna, trochę toporna, trochę oldschoolowa, ale absolutnie moja. I chyba właśnie dlatego wracam do niej częściej, niż rozsądek przewiduje — bo niektóre gry, tak jak niektóre piosenki, nie tylko się pamięta. Niektóre po prostu nosi się w sobie latami.

Sceny po napisach

PS. Ukryty korytarz w Wielkiej Piramidzie

W 2023 roku naukowcy ogłosili odkrycie ukrytego, około 9-metrowego korytarza w Wielkiej Piramidzie w Gizie, blisko głównego wejścia. To nie jest dowód na UFO — które notabene istnieje —, tylko raczej na to, że starożytni Egipcjanie nadal mają nam sporo do pokazania.

PS 2. Czytałam kiedyś książkę Dänikena na fakultetach z WOS-u — to już było w liceum, zaznaczam, bo trochę skaczemy po wątkach jak po kamieniach na rzece — i swoją drogą właśnie wtedy zadzwonił mi telefon na cały głos, ku uciesze losu i zapewne jeszcze większej uciesze całej sali. Nauczyciel akurat bardzo mnie lubił, więc obyło się bez symbolicznego wywiezienia mnie na pustynię, ale wspomnienie zostało. Zresztą z nauczycielami od WOS-u mam w ogóle osobliwą historię, bo jeszcze wcześniej, w gimnazjum, jeden z nich tak przejął się moim losem po przeczytaniu któregoś wypracowania, że do dziś to pamiętam. To była jakaś dalsza rodzina, której właściwie nie znałam, a on po tej pracy zapytał mnie całkiem serio, czy wszystko u mnie w porządku i czy może mi jakoś pomóc. I to też ze mną zostało. Co zabawne, do dziś mam takie dziwne, bardzo osobiste podejrzenie, że może właśnie to wypracowanie i moja skromna osoba zainspirowały go do tego, żeby swojej narodzonej jakiś czas później córeczce dać na imię Magdalena. Czy mam na to dowody? Oczywiście żadnych. Czy i tak lubię w to wierzyć? Jak najbardziej.

I może właśnie dlatego do dziś siedzi mi w głowie ten cały klimat: piramidy, znaki, symbole, rzeczy wyglądające podejrzanie nowocześnie...

Ta wersja brzmi cieplej i ma fajniejszy ciężar emocjonalny.

PS 3. A tak swoją drogą, drodzy bogowie z GOG-a — jeśli gdzieś tam w swoich cyfrowych komnatach rozważacie kolejne powroty klasyków na platformę, to ja podrzucę od siebie trzy tytuły, które byłoby wspaniale, gdyby tak się znalazły: Chariots of War, Airline Tycoon 2 i Theme Park World (w który chętnie bym pograła ale za nic nie da się go odpalić na nowszych komputerach, bo zacina mi się w menu)

Nie mówię, że zmieniłoby to bieg historii.
Ale mówię, że wdzięczność Estetki byłaby Wam dana po wsze czasy.

Tak wiecie… taka lojalność premium.
Z opcją wspominania w tekstach.
I może nawet osobnym wpisem z nutką nostalgii, wzruszenia i kontrolowanego chaosu.

Bo umówmy się — są rzeczy ważne, są pilne…
i są takie, które powinny już dawno wrócić, a dalej siedzą gdzieś w cyfrowym czyśćcu i udają, że ich nie ma.

Także GOG…
piłeczka po Waszej stronie 😏

Chcesz jako pierwszy dowiadywać się o nowych postach?

Zachęcam do obserwowania mnie na:

Facebooku :)

Estetka

Mały jubileusz: 400 postów, trochę śmiechu i dużo serca

noreply@blogger.com (Estetka ) — Wed, 22 Apr 2026 16:00:00 +0000

Nie cuduj: to już 400 postów! 🎉

Drodzy Czytelnicy, Przypadkowi Przechodniowie i Wy — co tu jesteście „tylko na 10 minut”.

Właśnie stuknęło nam 400 postów.
Tak. Czterysta. Cztery setki. Cztery razy sto okazji, żeby ktoś powiedział:
„Estetka, ogarnij się i wybierz jeden temat”,
a ja z pełnym spokojem odpowiedziałam:
„Nie.”
(hihi^^)

Bo ten blog od zawsze był trochę jak mój własny, domowy bufet.
Tu łyżka ciekawości świata, tam kawałek gry, gdzie indziej poradnik, który ratuje życie — albo przynajmniej nick w grze — a na deser refleksja, która wpada znienacka wtedy, kiedy człowiek myślał, że będzie tylko śmiesznie.

I wiecie co?
Ja tę mieszankę naprawdę lubię. 🤍
I chyba Wy też ją lubicie, skoro tu jesteście.
A jeśli ktoś wpadł przypadkiem — to gratuluję, właśnie został wciągnięty w mój eksperyment pt.
„spokojna przystań, ale z pazurem”. ✨

Na początku pisałam bardziej „porządnie”.
Wiecie: tytuł, akapity, lista, wnioski.
Tak grzecznie, tak kulturalnie, tak jakby tekst miał siedzieć prosto i nie wychylać się z ławki.

Potem jednak zaczęłam doprawiać to bardziej po swojemu, bo odkryłam bardzo prostą prawdę:
styl to też treść.

I w pewnym momencie moje posty zaczęły żyć własnym życiem — jak kot, który miał iść spać, a jednak o 2:00 uznał, że to idealny moment na rewolucję w kuchni.
Niby wchodzisz po jedno zdanie, a wychodzisz po godzinie z pytaniem:
„co ja właściwie przeczytałem/przeczytałam i czemu było mi tak miło?”

Przez te 400 postów było tu wszystko:
śmiech, dygresje, rozkminy, rzeczy ważne i rzeczy absolutnie kluczowe tylko przez pięć minut,
momenty „ale super”,
momenty „czy naprawdę właśnie to wrzucam?”,
i te klasyczne chwile, kiedy siadałam coś napisać na moment, a po chwili byłam już mentalnie w innym województwie, z herbatą w ręce i dygresją, której nikt nie zapraszał, ale przyszła. ☕

Bywało bardziej publicznie.
Bywało bardziej prywatnie.
Raz bardziej analitycznie, innym razem bardziej emocjonalnie.
Czasem lekko, czasem osobiście, czasem z przekonaniem, że napiszę mały wpis, a chwilę później okazuje się, że tekst właśnie rozsiadł się wygodnie i nigdzie się nie wybiera. 😄

I chyba właśnie to lubię najbardziej — że niezależnie od tematu, pod spodem zawsze chodziło o to samo:
o szukanie tego czegoś. 💫
W rzeczach.
W ludziach.
W historiach.
W małych detalach.
W żarciku.
W jednym zdaniu, które nagle robi człowiekowi takie ciche, satysfakcjonujące klik.

400 postów później nadal tu jestem.
I nadal mam tę samą skłonność do pisania „krótko”, po czym orientuję się, że minęła godzina, a ja jestem już w trzeciej dygresji, z herbatą obok i bardzo ambitnym planem, żeby dopisać jeszcze tylko jedno zdanie.
Ono prawie nigdy nie jest jedno.

I wiecie co?
Bardzo to lubię. 💛

Lubię to miejsce.
Lubię ten swój kawałek internetu.
Lubię, że mogę tu przyjść z czymś śmiesznym, dziwnym, lekkim, czasem bardziej osobistym, a po drugiej stronie są ludzie, którzy to czytają, łapią klimat, żarciki, skróty myślowe i te momenty, w których pewnie sami myślą:
„Estetka, dokąd my znowu idziemy?”
a jednak idą dalej ze mną.

To serio nie jest dla mnie oczywiste.
I chyba właśnie dlatego tak to doceniam. ✨

Bo za każdą liczbą — nawet taką ładną jak 400 — stoi po prostu czas, chęć, serce i to nieustanne:
„dobra, publikuję”,
nawet kiedy człowiek poprawiał tekst jeszcze trzy razy, patrzył na niego czwarty i przez moment poważnie rozważał ucieczkę w koc i herbatę zamiast klikać „opublikuj”. 😅

Więc dziś nie robię wielkiego przemówienia.
No dobrze — trochę robię.
Ale przede wszystkim chcę po prostu powiedzieć:

dziękuję.

Za obecność.
Za ciche czytanie.
Za komentarz raz na pięć lat.
Za wiadomość.
Za to, że ktoś pamięta, że to miejsce istnieje… i zagląda tu znowu.

Bo to jest chyba najładniejszy plon po tylu wpisach:
że ta przestrzeń komuś robi dzień.
Że komuś poprawia humor.
Że ktoś tu wraca po swój mały kawałek Internetu „po mojemu”.

A ja?
Cóż.
Najwyraźniej idę dalej.

Bo jeśli przez te 400 postów udało mi się ustalić jedną rzecz, to chyba tylko tę:

nigdy nie ufaj postowi, który miał być krótki. 😄

Scena po napisach: 🎬

Gdybym kiedyś usłyszała, że dobiję do 400 postów, odpowiedziałabym zapewne bardzo dojrzale, profesjonalnie i z powagą godną sytuacji:
„taaa, jasne”.
A jednak.

Więc jeśli jesteście tu od dawna, to oficjalnie należy Wam się medal za wytrzymałość, dokładka ciasta i zaszczytny tytuł Czytelnika Deluxe. 🏅🍰

A teraz klasycznie:
jeśli dotarliście do końca, zostawcie mi znak życia.
Jedno „cześć”.
Jedno „hihi^^”.
Jedno słowo.

I napiszcie mi koniecznie:
z czym Wam się kojarzy „Pod lupą Estetki”?
Z grą?
Z poradą?
Z dygresją?
Z humorem?
Z herbatą?
Z hashtagami?

Z sernikiem?

Ja zapisuję. 📝

Ściskam,
Estetka
forever z charakterem

#400postów #małyjubileusz #blogowo #pisanie #tworzenie #internetpopolsku

Chcesz jako pierwszy dowiadywać się o nowych postach?

Zachęcam do obserwowania mnie na:

Facebooku :)

Estetka

Replaced — piękna pixeloza i świat, w który chce się wejść

noreply@blogger.com (Estetka ) — Sat, 18 Apr 2026 16:00:00 +0000

U Rocka & Borysa w growych premierach kwietnia zobaczyłam zapowiedź gry Replaced i przepadłam szybciej niż rozsądek przy wyprzedaży na Steamie. No bo ja mam ogromną słabość do tej charakterystycznej kreski… a właściwie do tej cudownej, dopieszczonej pixelozy, która od razu odpala mi w głowie jedno skojarzenie: Gunpoint, moja największa growa miłość. Czas ją uczy jak wino, wyobraźnia upiększa moją miłość jedyną, moją miłość największą… jak śpiewał Michał Bajor, tylko bardziej w neonach i z większą liczbą kopniaków.

Replaced to Gunpointowy kuzyn z cyberpunkowej dzielni, który trochę bardziej wierzy w argumenty pięści niż zalety rozumu i ma zdecydowanie bardziej zadziorną kurteczkę na sobie. I ten trójwymiarowy piksel… no przecież to jest małe dzieło sztuki, napatrzeć się nie mogę. Człowiek patrzy i ma ochotę wejść do ekranu, rozejrzeć się po tych miejscówkach, dostać po twarzy od pierwszego bandyty i powiedzieć: tak, dokładnie o to mi chodziło. Tylko jazzu przygrywającego z przydymionego baru na rogu mi brak, dymu z cygara i brązowych prochowców, ale cóż — nie można mieć wszystkiego. Tu nawet odbicia w kałużach wyglądają zacnie. Oj, marzy mi się gra w tym stylu, ale jako przygodówka point and click, i nie wiem, do którego boga Ozyrysa mam złożyć modły, żeby ktoś się mocno zainspirował i ją stworzył. Screny nie oddają, jak fajnie wygląda w ruchu, więc polecam obejrzeć gameplay.

To wygląda trochę tak, jakby ktoś wrzucił do kotła Gargamela Gunpointa, Renoira i cały cyberpunkowy półmrok, potem zamieszał to drewnianą chochlą z napisem „cud malina”, doprawił synthwave’owym klimatem i podał jako danie dnia dla ludzi, którzy lubią piękne rzeczy i odrobinę przemocy w pixelach.

I jeszcze bardzo mnie bawi, że Replaced wygląda trochę jak generator screenshotów dla ludzi podatnych na pixelową urodę. Taki wiecie typ gry, przy którym robisz trzy kroki i już masz ochotę zatrzymać kadr, oprawić go w ramkę i postawić obok świeczki zapachowej, bo przecież szkoda byłoby tego nie podziwiać.

Bo to jest właśnie ten typ gry, w której przemykasz po cichu, unikasz pomarańczowych świateł wlepionych w Ciebie z oddali jak osiedlowy monitoring, raz po raz ładujesz komuś pięścią w mordę, a między jednym kopniakiem a drugim odpalasz terminal i grzebiesz w cudzych sekretach. I jeszcze najlepsze jest to, że Replaced nie wygląda jak gra, która chce człowieka kupić wyłącznie samym wyglądem. Jasne, jest śliczna jak diabli i można się na nią gapić jak sroka w neon, ale pod tą całą cudowną pixelozą siedzi też konkretny klimat i konkretna historia. Bo tu nie chodzi tylko o bieganie po ślicznych kałużach i eleganckie dawanie ludziom po twarzy, ale o świat, w którym grasz jako R.E.A.C.H. — sztuczną inteligencję uwięzioną w ludzkim ciele — w alternatywnej Ameryce lat 80. po katastrofie nuklearnej. Do tego dochodzi Phoenix Corporation, szemrane sekrety i obietnica, że pod tym całym neonowym cudem siedzi nie tylko stylówa, ale też fabuła, która naprawdę chce coś ugrać. Czyli nie sam wizualny lans, tylko ten bardzo przyjemny rodzaj gry, która poza robieniem dobrze oczom jeszcze bezczelnie próbuje wejść człowiekowi do głowy.

Mam tylko nadzieję, że za tym całym wizualnym cudem pójdzie też granie, bo szkoda byłoby takiej ślicznej pixelozy na bycie wyłącznie ładnym tłem.

No i tyle z mojej dzisiejszej szybkiej piłki — krótko, bo inaczej zaraz zacznę wzdychać do pikseli jak do starej growej miłości i już mnie stąd nie zabierzecie. Ale może, jeśli ktoś jeszcze o Replaced nie słyszał, to właśnie posłałam kolejną duszę w objęcia neonów, terminali, szemranych korporacji i elegancko wymierzanych fang w cyberpunkowym półmroku. A jeśli tak, to bardzo dobrze — niech ta gra idzie i robi ludziom w głowie dokładnie to, co zrobiła mnie: najpierw lekkie „wow”, a potem coraz mniej lekkie „oho, chyba przepadłam”.

Sceny po napisach

Dzisiejsza gierkowa wrzutka to tylko taki bonusowy pościk, ale uznałam, że nie będę trzymać tego zachwytu w szufladzie jak kuponu „na później”, bo szkoda. Czasem trafia się tytuł, który jeszcze przed premierą robi człowiekowi lekkie zamieszanie w głowie i każe patrzeć na siebie jak na ostatnie ciastko na paterze. No i właśnie Replaced ma u mnie na ten moment dokładnie taki status. Więc tak — dziś tylko szybka piłka, bonusowo, przelotem, ale bardzo szczerze.

Chcesz jako pierwszy dowiadywać się o nowych postach?

Zachęcam do obserwowania mnie na:

Facebooku :)

Estetka

Mafia IRL, czyli kto tu właściwie kłamie?

noreply@blogger.com (Estetka ) — Wed, 08 Apr 2026 21:23:00 +0000

Dzisiaj trafiamy do świata mafiozów, ale spokojnie — nikt nie podrzuci nam ryby pod drzwi, nikt nie wysiądzie powoli z czarnej fury w przyciemnionych okularach, nikt nie zaprosi nas do ciemnego gabinetu z kotem, kotkeczkiem rozwalonym na kolanach, a ochrypły głos nie powie: „złożę ci propozycję nie do odrzucenia”. Chociaż umówmy się, w niektórych momentach i tak atmosfera bywa dokładnie taka sama, tylko zamiast cygara jest mikrofon przypięty do bluzy, zamiast garnituru bluza, a zamiast mafijnej narady — odcinek na YouTubie z miniaturką, która już z daleka krzyczy: „tu będzie mocno kombinowane” 😏. Czyli wiadomo: ktoś będzie niewinny aż do przesady, ktoś będzie nieźle kombinować, a ktoś odpadnie tylko dlatego, że za długo mieszał herbatę.

Tym razem przenosimy się do wielkiej rezydencji Friza i do Mafii IRL, która, przyznam bez bicia, niezwykle przypadła mi do gustu. I to nawet bardziej, niż wypada przyznać publicznie bez ryzyka, że ktoś spojrzy na mnie z miną: „aha, czyli lubisz patrzeć, jak ludzie kłamią sobie w twarz i jeszcze robisz z tego rozrywkę?” Otóż… tak. Bo umówmy się: kto nie lubi patrzeć, jak ludzie kombinują, manipulują, tworzą sojusze na pięć minut, a potem próbują nie zostać wyrzuceni z zabawy jako biedny delikwent, na którego wszyscy nagle patrzą, jakby właśnie on osobiście zepsuł atmosferę, zaufanie i sałatkę jarzynową. A przecież chłop może po prostu siedział. Źle, ale siedział.

Mafia IRL

„Mafia Friza” to taki internetowy program oparty na grze Mafia, tylko w wersji bardziej rozbudowanej, głośniejszej i oczywiście bardziej „na show”. Uczestnicy są potajemnie dzieleni na grupy — część z nich to mafia, a część to zwykli gracze, którzy próbują odkryć, kto kłamie, manipuluje i po cichu eliminuje innych. Cała zabawa polega na tym, że w dzień wszyscy rozmawiają, podejrzewają się nawzajem i głosują, kogo wyrzucić, a w nocy mafia się budzi, działa po cichu i robi swoje eliminując jedną osobę. Czyli w skrócie: trochę psychologii, trochę blefu, trochę „Among Us” w prawdziwym życiu 👀 i dużo patrzenia sobie w oczy przy stole, jakby od tego zależało życie, honor i współpraca z produkcją. Czyli klasyk: część przyszła grać, a część przyszła kłamać z takim przekonaniem, jakby od tego zależał kredyt, honor rodziny i ostatni kawałek sernika. A niektórym przydałoby się dać Oscara i herbatę na uspokojenie. Bo niektórzy tam kłamią tak pięknie, że człowiek prawie chce im uwierzyć. I tak aż do finału, gdy zostają mafiozi lub obywatele i któraś frakcja wygrywa tę zabawę.

Ostatnio u mnie na tapecie Sezon 4 😄 Jest tam tyle kombinowania, kłamstw i odwróconej psychologii, że serio lepiej obejrzeć to samemu. Nic nie zdradzam — dodam tylko, że mam wrażenie, że każdy kolejny sezon jest lepszy od poprzedniego.

U Friza ta zabawa nie kończy się jednak tylko na samym zgadywaniu, kto jest mafią, bo uczestnicy mogą też dostawać różne dodatkowe karty, które mieszają w rozgrywce, dają przewagę, psują szyki i jeszcze bardziej podkręcają dramę. Czyli jakby samo kłamanie, typowanie i wzajemne mierzenie się spojrzeniem było za mało, to produkcja mówi: proszę bardzo, macie jeszcze trochę chaosu gratis. Bo najwyraźniej samo wzajemne oskarżanie się przy stole było zbyt spokojne i ktoś uznał, że trzeba dorzucić jeszcze małą eksplozję. I wtedy zaczyna się dopiero piękny bałagan, bo już nie wystarczy zgadywać, kto kłamie — trzeba jeszcze ogarniać, kto co ugrał, co ukrywa i kto zaraz wyciągnie asa z rękawa.

Najprościej mówiąc: to nie jest zwykły program o zgadywaniu, tylko taki miks gry psychologicznej, reality show i internetowej dramy, gdzie liczy się nie tylko spryt, ale też to, kto umie najlepiej blefować, kto pierwszy zawiąże liczne sojusze i kto najsprawniej zamiesza tak, żeby głosy poleciały nie tam, gdzie trzeba. Piękne, wzruszające, bardzo podejrzane.

Ja serio jestem niewinny 😂

Najbardziej bawi mnie zawsze to, jak szybko z pozornie niewinnego klimatu robi się emocjonalna wojna o wszystko. Na początku jest jeszcze etap: o, jak miło się zrobiło. Ludzie się uśmiechają, żartują, rozmawiają, niby relaks, wszyscy uprzejmi i przez chwilę udają, że nie będą się za moment mentalnie palić na stosie wzajemnych oskarżeń. Czyli klasyczna cisza przed społeczną burzą. A potem wystarczy jedno głosowanie, jedno krzywe spojrzenie i jeden tekst w stylu: „coś mi w tobie nie gra”, żeby nagle cała atmosfera siadła przy stole jak obrażona ciotka na weselu. I wtedy zaczyna się prawdziwe złoto. Nagle każdy jest ekspertem. Każdy ma swoją teorię. Każdy coś zauważył. Każdy ma przeczucie. I oczywiście nikt nie wie nic, ale wszyscy mówią z taką pewnością, jakby właśnie czytali tajny raport operacyjny. Wszyscy niewinni, nikt nic nie wie, a napięcie jak przy rozliczeniu PIT-u. Jeden coś wyczytał z tonu głosu, drugi z ustawienia krzesła, trzeci z tego, że ktoś dziwnie spojrzał na chleb #Koloryzowane.

A ja? Ja siedzę i chłonę to jak najlepszy deser, który nie tuczy, tylko podnosi ciśnienie. I chyba właśnie dlatego tak mi smakuje — bo mnie nie dotyczy, a mogę się emocjonować jak własnym kredytem. To jest ten rodzaj chaosu, który nie niszczy mi życia, tylko poprawia wieczór. Taki chaos premium: cudzy, a cieszy. Taki kontrolowany bałagan społeczny, gdzie można bezpiecznie popatrzeć, jak ludzie próbują wyjść z sytuacji, którą sami sobie skomplikowali pięć minut wcześniej. Coś pięknego. Taki mały teatr podejrzeń, ambicji i panicznego ratowania własnej skóry, tylko zamiast Szekspira mamy influencera, który mówi: „ja serio nic nie zrobiłem”, a wygląda, jakby przed sekundą zakopał dowody pod tarasem.

W sezonie 4 serwują nam jeszcze więcej tajemnic, mówiąc w skrócie: hola hola, nie od razu Rzym zbudowano i nie od razu poznacie całą ekipę mafiozów. Na start dowiadujemy się, kim jest tylko jeden mafiozo, a reszta ma się ujawniać dopiero w kolejnych odcinkach. Czyli produkcja ewidentnie weszła w tryb: „proszę usiąść wygodnie, będziecie cierpieć z ciekawości etapami.” Czyli dawkowanie prawdy jak lekarstwa i patrzenie, jak widz sam się wykończy teoriami.

I powiem szczerze — sama nie wiem, czy jestem tego fanką. Bo z jednej strony to faktycznie buduje napięcie. Człowiek siedzi, rozkminia, łączy kropki, analizuje kto z kim, po co, dlaczego, od kiedy i czy to spojrzenie przy śniadaniu coś znaczyło, czy tylko gość miał piasek w oku 🙃. Można wtedy pięknie towarzyszyć uczestnikom w ich teoriach i przy okazji samemu się sprawdzić, czy ma się żyłkę detektywa, czy raczej człowiek po trzech minutach oskarżyłby pół domu, własny kubek i zasłonę w salonie. Bo przy takich programach człowiek po dwóch odcinkach zaczyna analizować wszystko: spojrzenia, pauzy, chrupnięcia tostów i sposób siadania na kanapie. Jeszcze chwila i będzie czytać mowę ciała z ruchu łyżeczki.

Ale z drugiej strony — kiedy znamy wszystkich od razu, to dopiero jest uczta. Wtedy można z pełnym komfortem obserwować, jak ciągną swoje machlojki, jak mieszają innym w głowach, jak z miną niewinnego baranka próbują sprzedać tekst typu:
„ja? serio jestem obywatelem, przysięgam na świętą panienkę z hiszpańskiej telenoweli”,
a człowiek przed ekranem już wie, że kłamstwo właśnie wyszło z ich ust, przeciągnęło się i usiadło na kanapie. Jeszcze tylko nogę na nogę założy i zamówi kawę.

I właśnie to jest piękne w tej wersji: można patrzeć, jak zawierają piętnaście sojuszy na godzinę, przybijają sobie metaforyczne piątki, a potem odwracają się do siebie plecami szybciej niż uczestnicy „Top Model” do zwykłej pracy. Tu ktoś komuś ufa, tamten mówi, że „idziemy razem do końca”, po czym pięć minut później z tym samym entuzjazmem wbija mu nóż w plecy, jeszcze mówiąc tonem księdza z kazania, że „to nic personalnego, po prostu taka gra.” Lojalność trwa tam mniej więcej tyle, co świeżość pieczywa bez konserwantów.

Czyli w skrócie:

z jednej strony w Mafii tajemnica jest fajna, bo człowiek sobie dłubie w tych teoriach jak kura pazurem i ma poczucie, że uczestniczy w czymś wielkim,
ale z drugiej — jak znam wszystkich mafiozów od początku, to mogę wygodnie siedzieć i patrzeć, jak te ich wszystkie układy, układziki i moralność na abonament rozkwitają mi przed oczami jak najpiękniejszy ogród zdrady. Podlewany regularnie kłamstwem, podejrzeniem i energią: „to nic personalnego”.

Więc tak — Mafia IRL Friza wyjątkowo mi siadła. Bo ma w sobie wszystko, co w takim formacie powinno być: napięcie, głupie decyzje, podejrzenia z kosmosu, przebłyski geniuszu, nagłe zwroty akcji i ten cudowny ludzki mechanizm, w którym każdy chce uchodzić za najmądrzejszego, a potem i tak daje się wyprowadzić w pole jednym dobrze zagranym: „serio? ja mafiozem? W życiu, Warszawy!” — wypowiedzianym tonem człowieka, który właśnie popełnił trzy zdrady, ale bardzo chce wyglądać na ofiarę. I już połowa stołu topnieje jak masło na gorącej patelni. A ja? Ja oglądam to z wielką przyjemnością, bo cudzy chaos, dobrze podany, to czasem najlepsza rozrywka 🍿.

Pomysły na kolejny merch z KFC sushi z frytkami :D

Sceny po napisach:

PS. A skoro już siedzimy przy stole pełnym podejrzeń, kłamstewek i ludzi niewinnych aż do przesady, to donoszę uprzejmie, że to jeszcze nie koniec atrakcji na ten miesiąc. Bo szykuje się jeszcze jeden post o mojej ulubionej gierce z cyklu top of the top, więc proszę się tu za bardzo nie rozchodzić, nie zwijać czerwonego dywanu i nie odkładać popcornu do szafki. Można powiedzieć, że to będzie taki kolejny deser po obiedzie — człowiek niby już najedzony, a jednak z radością bierze łyżeczkę do ręki. Albo jak ten odcinek, który miało się obejrzeć „jutro”, ale los, i własna ciekawość miały wobec nas inne plany. Tak że słowem: zostańcie w pobliżu, ostrzcie apetyty i wypatrujcie kolejnego wpisu, bo Estetka jeszcze w tym miesiącu znowu coś tu Wam ładnie podsunie także do zo hihi :)

PS 2. Z kategorii przydatny Life Hack :D

Chcesz jako pierwszy dowiadywać się o nowych postach?

Zachęcam do obserwowania mnie na:

Facebooku :)

Estetka

Przepis na miły wieczór: Herbata + koc + RPG :)

noreply@blogger.com (Estetka ) — Wed, 04 Mar 2026 01:23:00 +0000

(„Ja: tylko na 10 minut” → „Ja po godzinie: dobra, jeszcze jeden wybór i idę spać”)

A #MiałobyćTylkoNaChwilę

Witam w 2026 ✨

Nikt się tego nie spodziewał - Ja też nie 😅 - wcześniej niż na gwiazdkę Jingle Bells. 🎄 #KiedyśMySięWidzieli :P Czytelnicy, co przebierają nogami 🤭💨, żeby poczytać, co tu będzie dalej Jihha, wrrummm hihi^^ 😃 #Pozdro600 Oczywiście nic ciekawego, jak zwykle :) Jeśli nie usłyszeliście tu Gienka z Ani Mru Mru to czytacie te moje posty po łebkach hihi ^^

Zapraszam na wycieczkę tym razem nie do Watykanu, ale zdecydowanie do ludzi kuźwa xD 😂 A tymczasem każdy czytelnik Stej wit mi a littl longer :D O jak miło się zrobiło ;D Everybody rock your body. Jee. Proszę do środka i nie trzeba ściągać butów, ale posprzątać to by mogli 😃. Post miał być na Święta, ale postanowiłam opublikować go wcześniej.

A jednak pewnego popołudnia, między frytkami a życiem 🍟, wpadło mi do głowy: Hej, może by tak napisać coś gierkowego. Odezwać się do ludzików, którzy lubią tu czasem zajrzeć i coś przeczytać. Jak było ostatnio, każdy pamięta, bo dłuższych postów z milionem hasztagów świat nie widział, i trochę sie z nich wypstrykałam zamiast dozować porcjami. Ale po ostatnim poście z pewnością nikt by tak nie powiedział :D :D Będzie jak zawsze #fristajla po mojemu, po mojem 2, po mojemu 3. Łiiii :)

I oczywiście, że przygotowania wyglądały tak #niktniewątpi - grunt to dobrze się zaprezentować ;D ? Uff od razu lepiej :)

A myśl przewodnia, klasyczna, prosta, prawdziwa:

„Nie no. Ja to muszę napisać. To nie jest takie trudne. Początek już mam bardzo dobry.” ;D #GdyCzytelnikChwytaTwojeŻarty

Oczywiście tak wyglądała praca twórcza - obiecuję, że dalej będzie ciekawiej :D Wyjdzie w praniu :D Jak zawsze skakanie z wątku na wątek i wykorzystywanie tego samego filmu kilkakrotnie ku pamięci :)

Więc jak ktoś sobie ugotuje obiad to sobie może poczyta :D

I tak kiedyś czekając na popołudniową herbatę, szukałam jakiejś gry na wieczór, bo wszystkie obecne już mi się znudziły. Klasyk: człowiek chce czegoś „na chwilę”, ale w wersji z klimatem, a nie z reklamą co 30 sekund.

I wtedy wyskoczyła Serania – Path of the Scion. Darmowa… częściowo.

A jak wiadomo: za darmo to uczciwa cena. Znalazłąm ją, gdy świat o niej jeszcze nie słyszał, czyli jak zwykle.

Zainstalowałam, bo: „ja tylko zobaczę, z czym to się je”. Ja tu tylko na chwileczkę. Tak. Jasne. 😇🙃

Oczywiście.

(3 godziny później…)

…i w tym momencie gra robi mi szybkie: „usiądź, dziecko, bo teraz będzie fabuła.” #podkładmuzyczny Are you ready?

Start bez poduszki bezpieczeństwa

Gra od początku nie udaje, że będzie delikatnie i zaraz będziemy skakać po łące, jeść jagódki i uczyć się, jak się trzyma miecz.

Nie.

Tu jest od razu: wioska, najazd, panika, dym i krzyk.

Musimy uciekać, bo Blackblades — „niedobre ludziki” i wysłannicy Królestwa — postanowili złożyć w wiosce miłą wizytę duszpasterską pod tytułem: „splądruj i zapytaj później.”

Serio. Oni wchodzą do wioski jak do siebie.

Tylko zamiast „dzień dobry” jest:

— „Gdzie ona jest?”

oraz klasyczne:

— „Co to za ładna chałupa… szkoda by było, gdyby… ups spłonęła.”

Szukają nas z takim entuzjazmem, jakby w nagrodę dawali darmowy abonament na Netflix. A Ty jeszcze nie zdążyłaś mentalnie założyć butów, a już masz status: poszukiwany/poszukiwana. Na szczęście tutaj Marysia gotować już nie musi :D

I tak zaczyna się ucieczka, a ty w głowie tylko:

„Co się właśnie stało, po co tu jestem i czego oni u licha chcą ode mnie?”

Gra mówi: „Masz orzeszki. Powodzenia.” 🥜⚔️😅

Wersja na PC również dostępna :)

Jakimś cudem udaje mi się czmychnąć z dramatyzmem w tle (więcej nie powiem, bo spoiler to spoiler). I w tym momencie gra robi coś pięknego: wyrzuca Cię w las i mówi mniej więcej:

„Masz orzeszki, miecz i parę kamieni. Powodzenia.”

I teraz zaczyna się mój ulubiony sport w grach:

Przedzierasz się przez lasy, zaglądasz w każdy kąt i zbierasz wszystko, co nie ucieka.

Sznurek? Biorę.

Kamień albo taki hihi^^? Biorę.

Coś, co wygląda jak część czegoś? Biorę.

I kolejne „na pewno przydatne” graty, które przez następne pół godziny okazują się absolutnie nieprzydatne.

Po dziesięciu minutach masz plecak pełen skarbów… a dalej nie masz tego, co najważniejsze: Klucza 🔑😄. Do tej jednej skrzyni. W tym jednym lesie.

Wybory, czyli: „pomyśl, zanim klikniesz” (za późno)

Uciekasz, kombinujesz, podejmujesz decyzje — często takie, po których nagle masz myśl:

„Czy zaczepianie kucharza w królewskich progach to był na pewno mój najlepszy plan?”

A gra w tym czasie spokojnie notuje w kajeciku konsekwencji i mówi ci:

„A figę. Jeszcze raz, ziomuś. Wymyśl, jak ściągnąć ten worek, żeby nie zrobić rabanu na pół wioski.”

I tu jest mój ulubiony moment „Seranii” w pigułce: kiedy gra daje ci trzy opcje i każda brzmi jak test charakteru.

bądź miła,
bądź sprytna,
bądź żywa.
I potem odkrywasz, że to nie jest quiz.

I to jest właśnie najlepsze w Seranii: twoje wybory nie są dekoracją.

To nie jest „dialog A albo B, a potem i tak jedziemy tą samą drogą, bo przez nieuwagę można zginąć.

Tu wybory są jak drzwi: jedne skrzypią, inne się zatrzaskują, a niektóre prowadzą tam, gdzie nie planowałaś iść — ale już jesteś w środku.

Całość pachnie vibem klasycznych książek-gier typu „Fighting Fantasy” — tylko w telefonie i z lepszym tempem.

Serania jest miła, ale lubi też powiedzieć „no to jeszcze raz” w najmniej dogodnym momencie.

Moment prawdy: „Hola hola, brachu” 🧾😅

Gdy już przejdziesz początek i wkręcisz się w fabułę jak w serial, wyskakuje okienko w stylu:

„Hola hola, brachu. Płacisz kilka dukatów (gdy ja grałam) albo wypad z naszego kramiku.”

I powiem krótko: to nie jest cena jak za nową konsolę. To jest raczej małe „odblokuj całość, skoro i tak już siedzisz po uszy”.

Ja rzadko kupuję gry z Google Play — ale ta szybko robi się warta tych kilku monet, jeśli lubisz historie, tajemnice i decyzje z konsekwencjami.

Postacie poboczne, które robią klimat

W międzyczasie spotykasz postacie, które potrafią cię uratować, zbić po pyszczku albo przynajmniej skutecznie rozproszyć:

karczmarze, którzy z chęcią każą ci ważyć browca hihi^^ i patrzą na ciebie jak na kogoś, kto powinien napić się czegoś na odwagę (i w sumie mają rację) na szczęście nie mając w zanadrzu punktów grozy,
bibliotekarze, którzy pozwalają grzebać w księgozbiorach (a ty czujesz się jak ktoś, kto znalazł cudzy pamiętnik),
oraz podziemia i polowanie — więc o tym musicie przekonać się sami.

I najlepsze: cały czas z tyłu głowy masz to jedno pytanie:

kim ja jestem i dlaczego pół królestwa ma ochotę mnie znaleźć szybciej, niż ja mam ochotę znaleźć porządny miecz?

I zostawiam was z pytaniami

Jak poprowadzisz fabułę? Zwycięstwo czy porażka?

Kogo ocalisz na swojej drodze, a kogo poświęcisz?
I jaki wybór podejmiesz na sam koniec?

Przeciwnicy powinni przyzwyczaić się, że... w tej historii „ostatnie słowo” rzadko należy do nich.

Finałowa walka - mocna :)

Z tym was zostawiam.

Podsumowanie (po Estetkowemu)

Serania wygląda jak spokojna opowieść do poduszki, a potem robi Ci w głowie małą, pięknie napisaną ucieczkę — i nagle okazuje się, że najbardziej wciąga nie walka, tylko to, że twoje „klik” naprawdę coś znaczy.

(Ale spokojnie — momentów wymachiwania mieczykiem też nie brakuje.)

Jeśli ktoś nie lubi czytania w grach, to tu się odbije, bo to jednak narracja + decyzje.

A jeśli lubisz czytać i wybierać… no to przykro mi — przepadłaś.

Na koniec: to nie jest gra, która krzyczy, że jest super. Ona po prostu robi swoje — i nagle łapiesz się na tym, że chcesz jeszcze kawałek historii, a na zegarku jest wpół do drugiej.

Bardzo czekam na kolejne podobne gry od tego wydawcy.

#JeszczeJedenRozdział #NocneGranie

I ostatnie zdanie, żeby było uczciwie:

Serania jest jak „jeszcze jeden rozdział” —

tylko że ten rozdział daje ci miecz, orzeszki i konsekwencje.

A ty i tak klikasz dalej.

Jakie zrobiłam pierwsze wrażenie? Zdecydowanie... :D

Po mojemu, #Pozytywnie — jak zawsze. 🙂

💬💬💬

Jeśli macie swoje ulubione gry na takie wieczory w stylu: „herbata + koc + jeszcze tylko 10 minut, to podrzućcie. Ja tu zapisuję. Może coś RPG.

#badaniarynku #naukowo #oczywiście

Graliście w Seranię? 🎮😄

Co tam u Was słychać?

💬💬💬

Sceny po napisach

PS 1. Ostatnio trochę „wyczyściłam magazyn” moich najlepszych archiwalnych filmików, więc dziś wersja skromniejsza… ale umówmy się: liczy się obecność, klimat i trochę humoru i to, że w ogóle dotarłam. #SukcesDnia

Nie trzeba mieć wielkiego show, żeby zrobić komuś lepszy dzień — czasem wystarczy małe „cześć” i dobra energia 🙂🙂

Taniec z Gwiazdami — tak, #ByłoOglądane

Ściskam i pozdrawiam wszystkich! I prowadzących i nadzorujących :)

Wiele par mi się podobało, ale jak zawsze trzymam kciuki również za Darię, jest przesympatyczna :)

I coś ładnego na koniec dla inspiracji :)

PS 2. Jak się podoba nowy nagłówek na blogu? Bo mi bardzo #JedynaSłusznaReakcja sekcja komentarzy zaprasza na wywiad :D

PS 3. Z cyklu „okropne, ale warto wiedzieć”: Raffaello i Ferrero Rocher też odradzam — z podobnych powodów, jak to u nas w mieście mówią… 😉

Donate (aka: gorąca czekolada dla Estetki)

A jak ktoś ma ochotę dorzucić mi do gorącej czekolady

(tej prawdziwej, ratującej życie po 23:00), to mam dla Ciebie temacik:

może się to opłacić w postaci kolejnego posta :D
bo jak Estetka ma czekoladę, to Estetka ma też motywację i werwę

www.buycoffee.to/estetka

Dziękuję każdemu, kto dorzucił się symbolicznie — to serio robi różnicę :)

Chcesz jako pierwszy dowiadywać się o nowych postach?

Zachęcam do obserwowania mnie na:

Facebooku :)

Estetka

Święta to nie katalog Ikea – to serce i śmiech pod choinką

noreply@blogger.com (Estetka ) — Sat, 06 Dec 2025 10:11:00 +0000

#gdywybieraszzdjęcie3godziny #bochceszcośpozytywnegoimiłego

#jakwyjśćdobrzenazdjęciu? Jedyny słuszny poradnik dla influencerów

Halo, kochani! Tu Estetka

#niktsięniespodziewał #aboutadamntimexD🎄 I'm back :D

Gód morning maj nejbers #ksiażęnajlepszy Merry Christmas Everyone

Post od Estetki albo psot #tyleszczęścianaraz #nieudźwigną. "Long overdue but now slamming…dibidi...plenty of friends...kicki'n it just for you" Skoro już odpaliliśmy muzyczkę, to teraz Wasza kolej! 🎶 Jaką piosenkę dorzucilibyście do tej świątecznej playlisty Estetki? ✨ Halo, jest tam kto? 👉 Teraz każdy czytelnik odpowiada śpiewająco słowami #ajłanttobrejkfrii #pojakiemuto?
Zawsze można też zostawić komentarz anonimowo i od razu uciec 🏃💨 Obiecuję się z każdego cieszyć w jedyny słuszny sposób #królowakabaretu❤️ A jeśli ktoś szuka puenty – spokojnie, Sandra już to dla Was idealnie podsumuje.

Estetka znów zniknięta, ale przychodzę w świątecznej wersji – trochę jak bohaterka teledysku w biurze 👉 *‘nobody can do?’*

Ja też robię swój przelot przez grudzień – aparaty błyskają, lampki migają, a ja tu tylko na moment, żeby zostawić piernika i zniknąć. 🍪✨ A jeśli nie wierzycie – proszę, scena przed napisami: Mikołaj z Archiwum X wjeżdża 🎅🚀 W stylowej czapeczce – więc już wiecie, kto za tym stoi. #coonaturobi? 🚋 Jadę, zatrzymuję się na przystankach, robię szybkie foteczki z fanami i znikam – bo taki ze mnie świąteczny prezent internetów 😅🎄. To, co robię jest słuszne, widzicie? Agnieszka też tak sądzi. Najlepiej wysługiwać się innymi hihi :D A jeśli ktoś się zastanawia: Dla kogo pracujesz Kloss? - #odniesieniedoVinci #inteligentnyżarcik #niktniezauważył - to tu znajdzie odpowiedź? #przesłuchanie w toku

Z herbatą w jednej ręce, z Vinci pod pachą i pilotem w drugiej – wjeżdżam świątecznie #atymczasemwgrudniupopołudniu przygotujcie się, że post będzie długi – więc polecam wziąć herbatę i coś dobrego do jedzenia np. popcorn albo samemu sobie zrobić o tak i czytać dalej. ☕📖 Oby ten post zrobił na Was odpowiednie wrażenie #doświadczonejprofesjonalnejblogerki #taktakzpewnością. Obyście nie byli szczęśliwsi z zamkniętymi oczami #żarciki 😉 I nie krzyczcie czasem: oddajcie za bilety :) Pamiętajcie, że będą też żarty inteligentne #chyba #:D

TL:DR Czego można się spodziewać w dalszej części?

#oniebędzienanasśpiewać? #czyżby? #znowu? #amożepodpuszcza? #tylkotegobrakowało #tymrazemembraceyourwrongness. No to jedziemy Dzisiejszy post będzie właśnie taki, czyli nie do końca poważny i skaczący z wątku na wątek. Ale w tym tkwi cała magia. Nie byłabym sobą, gdybym oglądała się na innych. Święta racja.

🎅 Mini quiz świąteczny: Czego nie ma?

Pytanie za milion, a kół ratunkowych brak #aleimpomogła #niemaco #znowunanasżartuje.

A) Wody na pustyni 🏜️

B) Wi-Fi w PKP 🚂📶

C) Żartów, które mają sens (no bo #sucharyrulez) 😅
bramkanumer1, bramkanumer2, bramkanumer3

D) wolnych miejsc w Lidlu 23 grudnia

E) baterii do lampek (zawsze brakuje tych AA)

F) cierpliwości przy pakowaniu prezentów

G) wszystkich powyżej 😂

H) Wszystkiego powyżej, czyli niczego nie ma… a i tak się śmiejemy 😂

Zabawna odpowiedź I) mandarynek w wigilię po 22:00 (bo zawsze ktoś wyżarł #jużwiecienakogozrzucićwinęjakznikną 🍊

Odpowiedź alternatywna J) Świętego Spokoju, gdy rodzina pyta „a co tam w pracy?” 🙃

Odpowiedź bez komentarza K) Wymyśl coś sam

Nagroda pocieszenia tym razem nie #zonk – a nagrodą oczywiście zostaje dokładka piernika 🍪.
#Prawidłowa odpowiedź

Po tym wstępie już pewnie wszyscy zgłodnieli, bo łasuch pewnie w święta też strajkuje. Komu świątecznego omlecika? Polecam czytać posta partiami, każdy akapit, co miesiąc, wtedy wystarczy go do kolejnych świąt :D A teraz zobaczycie małą retrospekcję, jak wylądało pisanie go. Gdy raz chcesz być poważna, ale i tak uznają, że to żarcik :D Ludzie, po co ja się staram? :D Fani mojej blogowej twórczości docenią. O już stoją i czekają na ciąg dalszy. Ich jedyna słuszna reakcja: Ona ma w sobie to coś :D

Święta tuż-tuż i pomyślałam: napiszmy coś, co rozgrzeje serducho, rozśmieszy, a potem pójdzie w otchłań #archiwum, a może jednak nie tym razem? Po co Ci to? Wstawiłam go ponieważ: „Jeśli spędzasz zbyt dużo czasu na myśleniu o czymś, nigdy tego nie zrobisz” (Bruce Lee). 1 post na rok wystarczy #alezatonabogato #alezrymowała. Ten post jest jak piernik – nierówny, oryginalny, trochę inny, ale pachnie tak, że muszę się z Wami nim podzielić, czy może jednak nie? Nie wiem, nie wiem :D #nowiczytelnicy którzy dobrnęli do tej pory, to już się niczego nie spodziewają, a zarazem wszystkiego #żarciki, bo nikt nie łalking in mej czu, derrrr #turlanieześmiechu, więc nie musi łapać vibe'u, ale po takich filmach każdy klient będzie #zadowolony. Mam kilka dobrych pomysłów, jak napisać tego posta, więc do dzieła 🎙️😅 Tyle żartów i kabaretowych klimatów w jednym miejscu? Serio – czegoś takiego nie znajdziecie nigdzie indziej. #Obyście potrafili okazać entuzjazm #będziepanzadowolony?. A jak się komuś nie spodoba #ryli?, to przecież nic się nie stanie ołrajt *wink*? #żarciki Ja ich i tak dobrze traktuję #trzebadocenić nie to, co tutaj. Bez narzekania i bez uciekania – wiem, wiem, pewnie zaraz ktoś powie, że musi do łazienki 🚪🚻, ale trudno. Kto czyta – ten bohater. Sheldon chyba nie strike one plis *wink* mała sztuczka żeby się zrehabilitować. Sheldon fajne? Fajne :D Strike oddalony? Tutaj jest jedyna słuszna reakcja na post. Każdy wie, że tak będzie dalej? Tak, tak, oczywiście :D Po dotarciu do tego momentu każdy czytelnik zastanawia się, czy nie było tutaj czegoś mocniejszego do towarzystwa? You don't look old enough to me? #całeżycie Ale uspokajam wszystkich: Adele tryb off #niedowierzają Właśnie nie wyglądam wystarczającą staro i w tym problem #talemniczyklientTotolotka #legitymujązawsze Mogłabym dla nich pracować #forever39ipół #ludziewżyciu #17ipół I tu Corle masz absolutną rację, jak zawsze idealna puenta #polecamtegoallegrowicza. Mam już 36 lat (Dlatego pamiętajcie, że ze względu na sędziwy już wiek, należy mi dawać odpowiednio wysublimowane poważne prezenty dla poważnych ludzi) i się trzymam jak złoto, chociaż pamiętam, co to walkman i kasety oraz mp3. Zresztą czymże jest czas :D? - o inteligentny zauważyłem, a nawet jak nie wyjdzie to i tak wyjdzie. Czy tylko ja mam wrażenie, że grudzień to taki sprint przez sklep z bombkami, piernikiem i światełkami, w którym zawsze się potkniesz… ale i tak się śmiejesz? 😅

Bo u mnie jest tak:
👉 Choinka już stoi, ale kota nie ma, nawet Schrodingera, więc niestety nie testuję jej stabilności #słodkogorzkiżarcik
👉 Pierniki miały być piękne… a wyszły takie „z charakterem” (czytaj: każdy inny, wszystkie nierówne).
👉 Prezenty? Planowałam dwa na osobę, a skończyło się na pięciu – bo jak zobaczysz reniferka w czapce Mikołaja, to przecież musisz kupić, co nie? 🦄🎅

I wiecie co? Ja ten świąteczny urok lubię. Nie za perfekcję, tylko za to, że w nim jest serducho – śmiech, zapach przypalonego sernika, herbatkę wieczorem i ten moment, kiedy lampki migają, jakby mówiły: „hej, to są Święta!”

Wybierz teraz liczbę od 1 do 11

Także moja rada na te dni:
Nie spinajmy się o równą wstążkę czy idealne zdjęcie na insta. Święta i tak będą piękne – bo prawdziwe. A jeśli coś się nie uda? To zawsze zostaje drugi dzień Świąt… i dokładka piernika, albo precelka?

Co robi Emily nie wiadomo, ale moi ulubieni bohaterowie w niepełnym składzie - voila Le Krakov zobaczcie sami. Czyżby mój post o Emily przyczynił się do polskich akcentów? - Kraków to ulubione miasto Luca, I prawidłowo - albo przewidziałam przyszłość, jedno z dwojga :D #niktniejestzdziwiony Przez nią wymyślili dogrywki, bo zakrzywiła czasoprzestrzeń i procedury, oj troszeczkę :D Ale stary jak Ci powiem :D? Wstrzymał słońce ruszył ziemię #taktoleciało? Bo przecież wszyscy wiemy, że Kopernik była kobietą #tegeny Jak się blogerka uprze, to nie ma bata :D #zawsześmieszy Mam świadomość, że patrzy na mnie wiele ludzi i pozdrawiam tych, którym ten post sprawił chociaż trochę radości mimo, iż może być nieco chaotyczny przez ilość żartów, ale za to hojna ilość :D

🥠 Świąteczne ciasteczko z wróżbą Estetki

Bo co to za post bez wróżby?
Rozłup ciasteczko (no dobra, wyobraź sobie piernik z karteczką w środku) i sprawdź, co Ci wypadło:

1. Twoja choinka w końcu stanie prosto. Może nie w tym roku, ale… kiedyś na pewno.” 🎄

👉 Wniosek: cierpliwość to najpiękniejsza ozdoba świąt.

2. „Pierogi policzą się same. Chyba, że zjesz wszystkie, zanim zdążysz policzyć.” 🥟

👉 Wniosek: matematyka przegrywa z apetytem.

3. „Spotkasz kogoś wyjątkowego. Prawdopodobnie w kolejce po karpia.” 🐟

👉 Wniosek: miłość często czai się tam, gdzie pachnie koperkiem.

4. „Twoja lampka choinkowa będzie świecić wiecznie… przynajmniej do Sylwestra.” ✨

👉 Wniosek: ciesz się chwilą, zanim przepali się żarówka.

5. „Twoja misja na Święta: podarować komuś uśmiech. Reszta się ułoży.” 💫

👉 Wniosek: najlepsze prezenty nie mieszczą się pod choinką.

6. „Twoje pierniki nie wyjdą równe… ale i tak znikną jako pierwsze.” 🍪
👉 Wniosek: niedoskonałość = sukces w ukrytej postaci.

7. „Ktoś podaruje Ci prezent, o którym nawet nie wiedziałeś, że go potrzebujesz.”
👉 Tak, to będzie skarpetka w renifery. Ale jakie ciepłe! 🧦

8. „Nieoczekiwany gość przyniesie Ci dużo radości.”
👉 …albo całą miskę sałatki jarzynowej, i to bez cebuli. 🥗

9. „Spotkanie przy choince otworzy Ci nowe drzwi.”
👉 Czasem dosłownie – ktoś Ci je w końcu przytrzyma, jak niesiesz zakupy. 🎄🛍️

10. „Twoje zdjęcie w świątecznej czapce będzie miało więcej lajków niż planowałeś.”
👉 Nawet jeśli wrzucisz je przypadkiem o 3:17 w nocy. 📸✨

11. „Przyszłość smakuje jak piernik z dodatkową polewą.”
👉 Interpretacja zależy tylko od Ciebie – może być czekolada, może być lukier. 🍪

🥠 Chińska wróżba Estetki

Na dziś z ciasteczka wypadło:
👉 „Przypadkowe spotkanie w przyszłym tygodniu zapewni Ci sukces.”

A ja to odczytuję tak: właśnie to nasze „przypadkowe spotkanie blogowe” 💻 z Wami jest najlepszą wróżbą. Bo grunt to dobra interpretacja – a czytelnicy Estetki to zawsze dobry znak.

Jak to ktoś powiedział: 🎄 Drugiego takiego bloga nie ma. I nawet jeśli komuś się „nie podoba”, to… trudno. Bo nie musisz się podobać wszystkim – ważne, że jesteś sobą i że ludzie, którzy się z tym vibe’em utożsamiają, czują się u Ciebie jak w domu. Właśnie taki był zamysł artysty i mam nadzieję, że mi wyszło, a ta niespodzianka umiliła wielu osobom te Święta.

🎁 Tak wygląda mój świąteczny plan

(tylko że plan = opcja, nie gwarancja)

Przygotowania pełną parą

Powiesić lampki - już widzę zaplątane kable
Udekorować choinkę #jedynasłusznawielkośćchoinki
Upiec pierniki
Wysłać życzenia
Zrelaksować się z herbatą z cytryną lub czekoladą z bitą śmietaną
I nie podjeść z lodówki za dużo przed świętami? Ludzie kuchnia przed świętami to #missionimpossible:LodówkaEdition

Wiecie, jak przed Świętami lodówki trzeba chronić jak skarb? Polecam tak. Bo zaraz się znajdzie ktoś, kto uwielbia podjadać resztki sernika przy świetle księżyca. "Serniczku, Ty tu sobie leż spokojnie, niech Cię nikt nie rusza". I zawsze chowam serniczek w najgłębszym kącie, obok ogórków kiszonych — tak, żeby złodziej nie wiedział, co tam tak pachnie. Perfekcyjna taktyka :D

1. Pierwsza zasada świątecznego blogowania:

“Piernik + herbatka z cytryną lub czekolada z bitą śmietaną = magia”
Jeśli w kuchni nie śmierdzi piernikiem, czy te Święta się w ogóle liczą? 🤔
U mnie akurat to wygląda tak: pod stołem leży wyciągnięta rolka folii aluminiowej, wyjadam resztę masy do placków i desperacko próbuję uratować ciasteczka przed spaleniem.
Ale serio: ten zapach, ten klimat — nawet jeśli wszystko kończy się klejącą masą i palcem w lukrze — to jest to. W Święta trzeba tyle rzeczy zrobić i nastawić #genialnejakzawsze :D

2. Druga zasada: prezenty — wyścig z czasem i logiką

Planowałam kupić dwa prezenty… ale później stwierdziłam, że „zrobię szał”: #alenieażtyle
* coś praktycznego (bo inne blogerki piszą, że to „must have”),
* coś śmiesznego (bo czemu nie), pegi 18
* a koniec końców — coś zupełnie niepotrzebnego, co i tak zrobi furorę wśród znajomych.

I tak oto ktoś w Twoich skarpetach dostanie breloczek z reniferkiem w czapce świętego Mikołaja.
I wiecie co? Nie żałuję.

3. Trzecia zasada: muzyka, światła i koktajl emocji

W tle świąteczne piosenki — miks klasyki i nowości, czasem coś, co nijak nie pasuje (“Rocking Around the Christmas Tree” obok „Last Christmas” obok „Jingle Bells” — miks jak moja szafa kolorów). Światełka migają tak, że mam wrażenie, że moja choinka mówi “hej, patrz na mnie, już migam!”. A ja próbuję przeczytać ulubioną książkę — i kończę na śpiewaniu czterech refrenów pod rząd, bo co tam.

Świąteczne klasyki (dla klimatu)
Świątecznych piosenek mogę słuchać zawsze, bo niosą miłe skojarzenia. Czy ktoś jeszcze tak ma? 🎶 Dla mnie Chris Rea – Driving Home for Christmas brzmi dobrze o każdej porze roku.

Jazzik #lubi #niktniezauważył #wżyciu

Chris Rea – Driving Home for Christmas
Queen – Thank God It’s Christma

Mariah Carey – All I Want for Christmas Is You

Michael Bublé - Let It Snow! Let It Snow! Let It Snow!

#czarodziej:alewymyśliła #idealniedoporyroku #zdecydowaniewpunkt

#żebyniebyłożenieostrzegałem #alewartoposłuchać

Bonusowo co polecam

Bonusowo co polecam - ulubione bębenki

Bonusowo co polecam

Bonusowo dla kobiet

4. Czwarta zasada: skasować perfekcję, przytulić niedoskonałość

Nie, nie muszę mieć idealnie zawieszonych lampek.
Nie muszę umieć upiec idealnego sernika (choć bym chciała).
Nie muszę przesłać każdemu życzeń w wersji „wysublimowanej”.
Czasem wystarczy: „Wesołych Świąt! Niech Ci się marzenia spełniają… i oby kot nie zjadł prezentu”.

Bo życie to nie seria postów z idealnymi kadrami. To chwilka... wystająca skarpeta, rozlana herbata, brak baterii w aparacie, brak weny — i mimo to: magia.

Komiczne świąteczne epizody

Renifer po grzańcu. Wczoraj w kolejce do kasy miałam wrażenie, że to bardziej konkurs cierpliwości niż zakupy. Pani przede mną kupowała jednego karpia i płaciła bilonem, jakby robiła live’a z programu ‘Znajdź 5 zł w torebce’. A ja stałam z piernikami i pomarańczami, jak rekwizyt w świątecznej sztuce pod tytułem ‘Kto pierwszy straci nerwy’. Na parkingu pod blokiem ktoś zaparkował tak, że wyglądało to, jakby renifer po grzańcu próbował trafić do stajni i powinien dostać mandacik, ale nie za przekroczenie piękności :D 🚗🦌 To musiałbyś ten sam #zdecydowanie She is a silver lining, nanana.

Polemika choinki z grawitacją. Próbowałam ustawić choinkę sama… i serio, nie wiedziałam, że można tyle razy przegrać z grawitacją w ciągu 15 minut. Choinka leciała w prawo, w lewo, a w końcu prawie na balkon. Ale przynajmniej lampki mam już rozwinięte – bo spadły razem z nią. I postanowiłam jednak kupić nowy stojak, bo ten przedpotopowy sentyment wysłużył już swoje.

Pierniki sztuka nowoczesna. Miałam ambitny plan zrobić lukrowane arcydzieła. Skończyło się tak, że pierniki wyglądają jak prace plastyczne z pierwszej klasy podstawówki. Ale uwaga: każdy mówi, że są ‘urocze’. Czyli jak w życiu – nie wyszło jak na social mediach, ale przynajmniej śmiesznie i z sercem.

Zakupy level hard. Wchodzisz do sklepu po bułki, a tam od drzwi wali Last Christmas średnio co 15 minut. I nagle masz flashbacki z wszystkich poprzednich grudni naraz. Ja się zastanawiam, czy obsługa nie dostaje za to dodatku do pensji, bo jakby mi puszczali ten kawałek w pętli osiem godzin dziennie, to bym chyba miała choinkę w środku lipca.

#łopanieidziemy #lastchristmaswłączonenaokrągło #śnieguniezamówiłam #wigilijnaprzygoda #nieperfekcyjniealeśmiesznie #choinkadlazuchwałych #estetkawświęta #świętazserduchem #choinkazcharakterem #prezentyzmiłością #herbatadlarozgrzania #mikołajpukaudoserc #świątecznaczułość #lampkidoszczęścia #śniegdlauśmiechu #dobryczasrazem #sernikniedoskonały #radośćzmałychrzeczy #świętabezfiltra #bliskodlasiebie #kochamtenbałagan #piernikowelove

Świąteczne życzenia i toast Estetki wygłoszony przez narratora

Życzę wszystkim, którzy zrobili dla mnie coś miłego, Dziękuję, żartowali ze mną i tych którzy to czytają – Wesołych Świąt! 🎅✨ Niech dobra karma Was ozłoci, niech piernik zawsze będzie miękki, a lampki nigdy się nie plączą, a pizza zawsze w idealnych kawałkach i aby zupa zawsze miała odpowiednią teksturę

To dla Was: życzenia raz dłuższe raz krótsze - ale nie skupiajmy się na ilości - długo pisałam tego posta #niktniezauważył, więc mniej niekoniecznie znaczy mniejszą ważność, jak i kolejność:

– Niedzielni karczmarze i Ci z magicznymi punktami 😄 1 punkt oby na plus oraz Ci w kosmicznych statkach🍷 Jak zastąpić gracza w RPG? Jak zakończyć turę, gdy napisze dziewczyna?

– Kosmicznych Mystery wybawców 6 po 6 po 6, którzy okazali mi dobre serce nie znając mnie, niech dobra karma się wymanifestuje w przyszłości w postaci pięknych chwil i dobrych ludzi

– Komandorów #pozdro600 i kapitanów statków kosmicznych i tych którzy uratowali mnie jednym wyborem #prędkośćświatła Travel to Eden? :D

– I fanów wymyślania list prezentów w lecie od Shakiry

– E ty no, ło Panie! Pozytywnych ludzi, z własną górą *tak to leciało?*. No więcej fimików nie miała #anomiała

– Inteligentnych kapłanów z zabawnym poczuciem humoru znających Kopernika, co była kobietą :)

– Fanów połączenia śledź-śmietana-jabłko (tajny szyfr forever 🕵️)

– i dla amatorek kimchipierogów #śniegusia i scenek po napisach #Estetka #przyczajonytygrysukrytysmok Inny język ale ciekawa inspiracja

– I dla tych, co wiedzą, że bielsze nie będzie #niechsiędobrzewiedzie :)

– I dla tych, co lubią Twoo Door Cinema Club i ich kolegów

– I dla Szymonów, którzy wciąż nie dali mi rozwodu :D może się wprowadzę? #będziefajnieobiecuję 1/3 mieszkania moja? #niepoznałamteściowej #ktotowidział? #żarcik #ofc #dziękujęzawszystko

– I dla tych wyjątkowych, których z nami już nie ma #tawiadomośćmniedobiła chciałam napisać posta ale nie potrafiłam... więc dzisiaj coś dodam, żeby było jak ostatnio #będziezawsześmieszyć ❤️

– I dla tych, co lubią oceniać, robić show i prowadzić show. Friends :D #wspomnieńczar Dance, dance :)

– I dla tych, którzy rozśmieszyli mnie #piochem i nie tylko oraz fajną osobowością #wjednymzmoichpostów

– I tych z helikopterem #aktojejniezna? #nowłaśnie #dobrepytanko #chybaszyscyxD #błądlapodbiciaśmieszności?

– I dla tych, którzy na jej życiu piszą gierki #gdziemojetantiemy #alboEstetkawgrze? #komupotrzebnyKeanujakjestEstetka #proste? #proste #bioręmniejsząstawkę #zasernikalbodwa #żarciki

#tejejfilmyzawszewpunkt #niezaprzeczęzgrzeczności *wink* #pomysłydlasztabuHR
Dla Cyberpunków, którzy kroczą po neonowych ścieżkach przyszłości,
i dla szefa Final Bossa, oto życzenia:
- Niech wasze implanty zawsze działają bez zakłóceń,
- Niech linie kodu układają się po waszej myśli,
- Niech miasto tętni rytmem waszych ambicji,
- I niech każdy hack będzie triumfem nad systemem.

Dla Final Bossa:
👑 Niech Twoja władza będzie niekwestionowana,
👑 Niech żaden problem nie odważy się stanąć ci na drodze,
👑 Niech Twoje plany rozwijają się pomyślnie,
👑 I niech Twój tron świeci na szczycie Cyberpunkowej mocy.

Niech neonowe światła prowadzą do zwycięstwa,
Niech Wasze imiona zapiszą się w cyfrowych legendach.
Wszystkiego najlepszego, władcy kodu i panowie cyberprzestrzeni!

– Co to za post bez teleturnieju #znajdźszczegółsequel wszystkie postacie Estetki w jednym teleturnieju #ludzienomożeniewszystkiealedużo - musi skończyć z ludzie, ale jak się Estetka czymś ubawi to #inoroz i teraz czytelnicy muszą cierpieć #czyjatozasługa:D I wreszcie dowiedzieliście się kim jest ojciec Sznuka :P #tylewygrać Fajt wit mi... o nie it dazynt łork ;D #turlasięześmiechu - Widzicie moje gwiezdne karteczki, na których Estetka pisała czasami posty, bo podczas gotowania obiadu wpadła na coś zabawnego. Jak Estetka rozwiąże problem, to niech pokój będzie z Wami ;D - o inteligentny żarcik, widziałem! - pozdrawiam tych czytelników, którzy czytali poprzednie posty i kumają te żarciki :D

Oby mi jednak wyszło odwrotnie proporcjonalnie do filmu ;D Ja żartem - wszechświat serio. Idealna III dynamika Newtona w praktyce. Im bardziej podchodzę do życia na luzie i chcę żartem, tym większa szansa, że wyjdzie odwrotnie proporcjonalnie :D
– Tak, to są te nieopublikowane sceny „Listów do M część 5 i ¾ – których jeszcze nie macie, ale ja już tak. 🎄😂 – i jak co roku Mister Santa Claus zgarnia cały fejm
#bramka1 #bramka2, bramka3, bramka4, bramka5 - post bez bramek = post stracony, a w międzyczasie zawsze można wykonać telefon do przyjaciela albo i nie.

🍷 Dodatkowy toast Estetki
– I jeszcze toast – dla czerwonych ludzików, co zawsze pojawiają się wtedy, gdy świat już pędzi.
– I dla tej jednej audycji, o której nigdy nie zapomnę – bo kto inny zatrzymałby dla mnie całą Marszałkowską? 🚦 Nie dla blogerki z tysiącami followersów, nie dla wielkiej gwiazdy, tylko dla mnie – Estetki z kilkoma postami i sernikiem, która nie ma kontraktów z markami, ale jakoś wszyscy ją znają, no pół internetu. Mogłam wtedy zadzwonić do studia ale #cobyłoiniejest #niepiszesięwrejestr #aleodkrywcze #:D To było jak znak z kosmosu: że czasem magia zdarza się właśnie tam, gdzie najmniej jej oczekujesz. ✨

– I dla tych, którzy mnie miło potraktowali, którzy umieli uśmiechem rozbroić dzień

– Dla tych, na których kiedyś można było zdecydowanie zawiesić oko 👀

– I dla tych, co bardziej wierzą w siebie, bo #zasłużyli

– I dla czarodziei hokus pokus :)

– I miliona innych osób, o których pewnie zapomniałam #skleroza ale jak nie piszesz na bieżąco nie ma co się dziwić :)

Kochani — święta to czas, kiedy można być bardziej sobą niż zazwyczaj.
Z wszystkimi wadami, humorkami, błędami, śmiechami, niedopatrzeniami.
I wiecie co? To najlepsze Święta, bo prawdziwe.
Nie rozwlekając się #merytytoryczniejakzawsze.

Wesołych, magicznych, nieidealnych — takich, które zostaną w sercu.

I pamiętajcie: jeśli coś się nie uda, zawsze zostaje dokładka piernika albo drugi dzień świąt.

Z miłością,
Estetka 🎅✨

Klimat świąt

#atymczasemwturcji #atymczasemwstanach #atymczasemwnorwegii Świątecznych filmików nigdy dosyć i ciekawostek na koniec es(tet)ka #alewymyśliła #niechzamknąoczy #każdymaswojepińćminutuEstetki #:D

Święta nie muszą być idealne, żeby były prawdziwe. Wystarczy piernik, śmiech i porcja gorącej czekolady. Bo magia Świąt to nie katalog Ikea – tylko ciepłe wspomnienia, które pachną sernikiem i grają refren Last Christmas. Bez tego też nie ma świąt Sławuś zapuść bita #polskimichaelbubble #Czymysięznamy? #żarciki Na serio - głos uwielbiam. Mam nadzieję, że ten post wyszedł taki, jak ta piosenka: ciepły i przyjemny. I oby nie dla 3 widzów.
Także tego. Wesołych! 🎄

Sceny po napisach

🥂 A jeśli dotarłeś/aś aż tutaj – to znaczy, że jesteś moim świątecznym bohaterem. Więc ten toast jest też dla Ciebie. 🎄✨

🎬 Scena specjalna: bloopers Estetki

Każdy szanujący się występ w internecie powinien mieć swoje wpadki… więc voila! Skoro najlepiej uczyć się na błędach, ale cudzych #ointeligetnyżartzauważyłem – to i wpadki można podpitolić od innych. Nie ma lepszego adresata 😅

PS. Wpadła mi w oko godzina lustrzana. Przypadek? Nie sądzę. Uznałam to za sygnał z wszechświata: Estetka, wstaw post! Raz w roku – ale z odpowiednią dawką wajbu i tysiącem hashtagów, przez które przebrną tylko najwytrwalsi i najsilniejsi śmiałkowie Xapatanu
PS 2. Gdy chcesz być kobieca, ale wychodzi jak zawsze
PS 3 🎬 Scenka bonusowa – jak w skeczu
Ktoś powie: „Estetka, ale Ty masz to coś!” Dzięki #genialnexD

A ja? Ja wtedy tylko robię dramatyczne spojrzenie prosto w kamerę… i wyciągam ciasteczko z wróżbą. 🥠 Na kartce jest napisane: „Twoja choinka w końcu stanie prosto. Może nie w tym roku, ale… kiedyś na pewno.” I widzicie? Magia działa – nie perfekcja, nie idealny kadr, tylko to coś, co sprawia, że nawet w skeczu można poczuć klimat Świąt. 🎄✨
Stop working your weekend starts now

PS 4. Pozdro dla sąsiada. Proszę częściej Arctic Monkeys na gitarkę
PS 5. To miał być post w stylu:
👉 „Patrzcie, tak też można – puścić na luz.”
Jeśli po moim wpisie ktoś poczuje się choć trochę lżej, zabawniej, niepoważnie, śmiesznie lub luźniej – to znaczy, że się udało.

I mam nadzieję, że każdy z tego przyjęcia zabierze dla siebie kawałek tortu albo sernika o nazwie:
✨ „Wrzucam na luz.
✨ Odpuszczam sobie.
✨ Przestaję się tak krytykować.
✨ Przestaję się przejmować tym, co ludzie sądzą.”

Bo prawda jest taka, że oni zawsze będą mieli jakieś zdanie – Pani Krysia z kiosku, sąsiadka Zosia czy kolega Marcin z pracy. A na koniec dnia zostajemy tylko my sami – z własnymi myślami.
I to właśnie my mamy być szczęśliwi. Nie oni.

Ludzie a jeśli Mikołaj do Was nie dotarł, to już wiecie dlaczego. I na koniec Król jest tylko jeden. To może ja na nich zaśpiewam znowu? Ucieszą się gdzieżby nie? #ktoczytałinnegrudnioweposty #skumażarcik Albo zatańczę? #10 #10 #10 #10 Sama sobie wystawia oceny #teżbytakiedalizatamtemfilmik #ładnie #Zaliczone? Albo #taniecswspółczesny #arabskieklimaty

Ktoś ma jeszcze jakieś pytania do prowadzącej? Biorę po 500 złotych od każdej osoby i słucham Państwa, kto da więcej? I gdy się podobało, to można dać napiwek 🍷 (choć #obynietak 😅 ). #tylkotak This magic moment :D A oczywiście ten post został napisany dla… #ironiaobyzauważyli🎄 🎶 Kasa jest :D? Jest :D Z góry dzięki, jeśli ktoś endżojował posta i wrzuci coś na czekoladę :)

Postaw czekoladę: www.buycoffee.to/estetka

(skarbonka w trakcie naprawy :)

Może tym razem #klienttegokramikuJestZadowolony, bo – jak mawiał mój nauczyciel od fizyki Pan Ferenc: „Jak nie, jak tak, synku. Jak nie, jak tak.” Miał hopla na punkcie idealnych szpicek i strzałek w wykresach 📈 Byli w mojej karierze ludzie, których wspominam z sentymentem. Dobra karma #inrillajfu, czyli dharma musi się jakoś zamanifestować, prawda?

To ja odpowiem dla Was – #merytorycznie jak zawsze 😇 No dobrze, bądźmy wreszcie poważni(#niewierzą #podpucha #wyczaili. To może teraz? Albo tutaj
#zagadkamuzyczna 🎵 – bo w tym jest drugie dno. Tak, teraz już wiecie #czegosłuchaławLiceum #tesekrety #jakmalowana
#czyonawykorzystaławszystkiefilmikiktóreposiada ❌
#nie #sąichmiliony #marnująsięwtajnejszafie #nieenigma #alewątpią
#miałaidealnąpuentę #alefilmikzaginął #Sandrateżmabałaganwarchiwum

Nowi czytelnicy po przeczytaniu do końca: #cojatupaczę 😅

#alesięurobiła #docenią? #możektośsięucieszy

A jeśli wszyscy już śpią…
to wiadomo, kto został na posterunku.
👉 Tylko Sheldon.
#zawszemożnaliczyć #żartydlainteligentnych *wink* #obyadmirejszynodSheldona Sheldon czuwa, więc też mogę iść spać spokojnie #zawsze śmieszy, a Tobie też już odechciało się już spać, aha?
Jest tam kto na sali, czy wszyscy już śpią? 😅 Jeśli jeszcze macie siłę na komentarz – napiszcie mi, czy jesteście #TeamPiernik czy #TeamSernik.

🎶 Bonus track Estetki
To jest jak taki finałowy „bonus track” na płycie – niby koniec, a jednak show trwa.

🎭 Scena dla siebie
Moje posty to nie katalog.
To miejsce, w którym gram sama dla siebie – a kto chce, niech siada w pierwszym rzędzie i dołącza do spektaklu.

Coś dla poważnych ludzi w poważnym wieku 😉

Żeby nie było, że tylko heheszki:
👉 każda historia, nawet ta zakręcona i śmieszkowa, uczy, że:

nie musimy być perfekcyjni, żeby być szczęśliwi,
warto przymykać oko na cudze opinie i otwierać serce dla siebie,
śmiech, dystans i autoironia to narzędzia, a nie tylko „żarty”.
Bo na koniec dnia zostajemy sami ze swoimi myślami.
I właśnie wtedy przydaje się odrobina luzu, poczucia humoru i akceptacji siebie.

📜 Manifest Estetki

Moje posty nie są katalogiem do przeglądania.
Nie są instrukcją ani podręcznikiem „jak żyć”.
To moja scena – gram na niej dla siebie, a kto chce, niech siada w pierwszym rzędzie.
Jeśli ktoś się po drodze uśmiechnie, wzruszy, przewróci oczami albo pomyśli „co ja właśnie czytam?” – to znaczy, że magia zadziałała.
Piszę nie po to, by być perfekcyjna, tylko by być prawdziwa.
Bo wolę piernik krzywy, ale pachnący, niż idealny obrazek bez smaku.
I tak właśnie – zamiast starać się wszystkim podobać, wolę zostawić tu trochę sernika, trochę śmiechu i trochę serducha. 🍰
Bo to jest mój kawałek internetu – nieidealny, ale mój.

✨ A na koniec – coś ważnego.

Przy mnie nigdy nie wiesz, co się wydarzy. Bo nikt nie chodził w moich butach, nikt nie zna całej mojej historii. Dlatego ode mnie możesz spodziewać się wszystkiego… i niczego zarazem.

Zawsze idę za intuicją. Podejmuję decyzje tak, jak czuję w danej chwili – czasem to będzie żart, czasem cisza, czasem wielki powrót z piernikiem w ręku. Ale jedno wiedzcie na pewno:
A kiedy jestem – cieszmy się chwilą.
A kiedy znikam – to widocznie tak ma być i należy pamiętać tylko te dobre chwile. Bo życie to nie plan idealny – to taniec, w którym czasem kręci się Mikołaj w kąpielówkach 🌊🎅, a czasem ktoś znika za kulisami. I to jest okej.

✨ A wiecie… karma zawsze się manifestuje.
Dlatego warto uważać – bo każdy z nas nie tylko tworzy swoje życie, ale też naprawia poprzednie i niesie ze sobą karmę przodków. Ulepszając siebie, oczyszczając i robiąc dobre rzeczy – pomagamy nie tylko sobie, ale i im. To jakby ściąganie z nich ciężaru. I uwierzcie – przodkowie są za to wdzięczni, bo i oni inkarnują się znowu, z lżejszym bagażem.

To znaczy, że każdy z nas może być bohaterem – nie tylko swojego życia, ale i innych. Ja idę swoją drogą, intuicyjnie, z tym, co czuję jako najlepsze w danym momencie. I może właśnie o to chodzi – by nie oczekiwać od innych, tylko cieszyć się, gdy są, a gdy znikają – dobrze wspominać 🌌

✨ I jeszcze jedno – warto komuś pomóc. Zaangażować się, wesprzeć czasem, zasobami, kontaktami, umiejętnościami, a nawet pieniędzmi. Bo dobroczynność zawsze się wymanifestuje razy 3. Im bardziej kogoś potraktujemy życzliwie, im mocniej pomożemy – tym szybciej w naszym życiu pojawią się dobre rzeczy.

I to nie tylko w formie wdzięczności. To mogą być:
🌟 pomocni ludzie,
🌟 szczęśliwe zbiegi okoliczności,
🌟 świetne pomysły,
🌟 lepszy przepływ pieniędzy,
🌟 czy zwyczajnie dobre zdarzenia w dobrym czasie.

Czasem jeden gest potrafi zmienić komuś życie – tak jak jedna dobra decyzja potrafi zmienić całą przyszłość. Ale fakt zostaje: dobro i wsparcie działają jak domino – popychasz jeden klocek, a reszta już biegnie.💜 I pamiętajcie – po każdej stronie, którą przewracamy w życiu, można zrobić coś dla innych. Zwłaszcza dla tych, na których nam zależy. Bo moc też działa w codzienności – czy nazwiesz ją energią, intuicją, czy… Mocą jak u Harry’ego albo Luke’a. 😉 I każdy ma wybór: użyć jej dla dobra albo nie. A jeśli już ktoś dostaje do ręki fioletowy miecz świetlny #ointeligentnie, to wie, że wszechświat daje mu narzędzie, które może być użyte mądrze. Nie po to, by błyszczeć nad innymi – tylko po to, by pomóc i pokazać na co Cię naprawdę stać?

✨ Drobne gesty mają wielką moc.
To nie zawsze musi być wielkie poświęcenie – czasem wystarczy:
zrobić komuś zakupy, uśmiechnąć się, gdy widzisz, że ma gorszy dzień,
podpowiedzieć rozwiązanie, kiedy ktoś szuka pracy albo stoi w martwym punkcie,
otworzyć drzwi starszej osobie, podrzucić pomysł, który komuś rozświetli drogę.
Takie małe akty dobroci działają, jak kamienie wrzucone do wody – robią kręgi, które wracają do nas w postaci dobrych ludzi, szczęśliwych zbiegów okoliczności czy inspiracji.
Bo im więcej dajemy, tym bardziej wszechświat uczy się, że warto nam dawać.

🙏 Dziękuję za każdy dobry gest, słowo i robienie rzeczy z myślą o mnie.
Za te wielkie i te najmniejsze – uśmiech, wiadomość, pomoc w drobiazgach, dobre słowo w odpowiednim momencie.
Każda z tych rzeczy tworzy energię, która się liczy.
I nic nie ginie – przybywa, czasem od tej samej osoby, czasem z zupełnie innej strony.
To dzięki takim chwilom i ludziom świat staje się przyjemniejszym miejscem 💫

🌿 Równowaga dla duszy
A gdy już wszystko wybrzmi i śmiech ucichnie – zostaje codzienność.
Szczególnie po wigilijnych spotkaniach: śmiechach, rozmowach… ale i, niestety, czasem kłótniach. Wtedy przydaje się oczyszczanie – po ciężkich energiach i trudnych emocjach. Mini-rytuał oczyszczania po Świętach 🌿✨ – lekki, jak rada-przyjacielskie mrugnięcie, a nie ciężki poradnik ezoteryczny:

🌿 Mini-rytuał Estetki po Świętach

1. 🌿 Szałwia – żeby wyrzucić kurz z kątów duszy – odpal, gdy w domu wisi jeszcze „kurz” po rozmowach i emocjach. Niech dym przeleci przez kąty i serce.
2. 🔥 Palo Santo – dla spokoju i resetu – zapal dla ukojenia. Jego słodki zapach przypomina, że można odetchnąć i zacząć od nowa.
3. 🛡️ Ostrożeń – dla odwagi i ochrony – połóż symbolicznie gałązkę przy oknie lub drzwiach – dla ochrony i odwagi, żeby nic trudnego już nie wracało.
4. 🌌 Piołun – dla głębokiego pożegnania tego, co już nie Twoje – spal odrobinę albo miej suszony w woreczku. On zabiera ze sobą to, co ciężkie, i uczy mówić: „to już nie moje”.
Bo tak jak przestrzeń potrzebuje porządku, tak my potrzebujemy czasem dymku, intencji i chwili ciszy – żeby odetchnąć i wrócić do siebie.

Na koniec usiądź z herbatą albo czekoladą, weź kilka głębokich oddechów i powiedz do siebie:

✨ Mini-rytuał Estetki

„Oczyszczam się szałwią,
rozpalam Palo Santo dla spokoju,
otulam się ostrożeniem dla ochrony,
i pozwalam piołunowi zabrać to, co już nie moje.
Zostawiam tylko serce, światło i radość.
To mój mały świąteczny cud.”

#Oklaski 👏
…dla wszystkich, którzy wiedzą, że piernik zawsze smakuje lepiej drugiego dnia. 🍪
…dla tych, którzy potrafią czasem przymknąć oko i otworzyć serce.
…dla kosmicznych przybyszów z planety Pierniczek, dla reniferów po grzańcu i dla każdego, kto wie, że sernik obok ogórków w lodówce to najlepsza taktyka przetrwania. 🚀🦌
…dla wszystkich, którzy doczytali aż tutaj – bohaterowie bez peleryny, za to z kubkiem herbaty albo gorącej czekolady. ☕🎅

I oczywiście – ten post został napisany także dla Świętego Mikołaja.
Bo jeśli naprawdę czyta wszystkie listy, to dotrze i tutaj.
A jak nie on, to może chociaż ten z „Listów do M.” #psiadupa #hihi 😅

Panie Mikołaju – proszę, niech prezentem będzie:
🎁 dokładka sernika i niewyczerpany zapas sałatki pod choinką (bo zawsze znika za szybko),
🎁 choinka, co się nie przewraca,
🎁 i lampki, które rozświetlają serca, nie tylko pokoje. 🌟🎄💖

A jakbyś, Mikołaju, zgubił adres – Karolak na pewno podpowie, a śmieszny elf przypilnuje w międzyczasie biznesu oczywiście #najlepiejjakpotrafi #taktakzdecydowanie. Bo w gruncie rzeczy marzę tylko o tym, żeby w tym całym grudniowym bałaganie każdy znalazł swój kawałek radości i sernika. 🍰🎶

I skoro to także mój mały „List do M.”, to dopisuję na końcu:

👉 „Drogi Mikołaju, przynieś nam wszystkim odrobinę luzu i uśmiechu,
bo prezenty się rozpakują… a to właśnie zostaje.” 🎁

Podsumowanie:

✨ 3 lekcje od Estetki

1. Nie musisz być perfekcyjny/a, żeby być szczęśliwy/a.
Piernik krzywy też pachnie i smakuje.

2. Opinie innych są tylko szumem.
Na końcu dnia zostajesz sam/a ze swoimi myślami – i to one mają Cię wspierać.

3. Śmiech to też narzędzie.
Autoironia, dystans i luz nie są ucieczką – są sposobem na życie lżejsze i prawdziwsze.

Więc time to say… 🎶 „Dzięki, że jesteś” — Lanberry + Tribbs. Ten fragment, ten moment – zatrzymajmy go razem. Bo choć ten post mógłby być kilometrowy #jakbyniebyłjuż:D, najważniejsze, że jesteś tu.

„A teraz na koniec chcę Wam podarować trzy finały – wybierzcie sami:

✨ Feeling so good 😅 Zabawne zakończenie bez puenty
Absurdalne 🎬 Dziesiąta scena po napisach (bonus track Estetki)
A jak myśleliście, że to już koniec… to nie 😎

Bo oto wpada on – jedyny i niepowtarzalny, Święty Mikołaj…
…w kąpielówkach, prosto do morza! 🌊🎅

i żeby tradycji stało się za dość święta w śniegusiu. Podobało się? Jak nie, jak tak * wink * Za najdłuższy post i najmilsze życzenia. Brat ascendentu Wagi DiCaprio zawsze na plus :)

Co najmniej na Di Caprio, albo i więcej :D

I sztuczka na koniec nagroda dla wytrwałych

Teraz każdy w domu #przewidziała #znowu
- Mamo, gdzie są mandarynki?

Trzeba coś koniecznie przetestować - każdy kto spróbuje, powinien napisać komentarz :)

Wszystkiego Najlepszego z okazji Świąt i Szczęśliwego Nowego Roku 2026

Merry New Year :D

Adijos amigos

Goodbye

Chcesz jako pierwszy dowiadywać się o nowych postach?

Zachęcam do obserwowania mnie na:

Facebooku lub e-mailowo :)

Estetka

Nie pozdrawiam

noreply@blogger.com (Estetka ) — Sun, 08 Jun 2025 20:52:00 +0000

Hej szmaciarzu.

Czytaj dalej »

#Nie polecam

noreply@blogger.com (Estetka ) — Wed, 06 Mar 2024 22:05:00 +0000

Czarna Magia... ludzie myślą sobie, że to jedynie ma wpływ na życie tych, których tak bardzo nienawidzą, że aż sięgają po takie narzędzie... A tu okazuje się, że życie odwija/odwinie im plaskaczem... Niech więc ten post będzie dla nich przestrogą. Bo nic w przyrodzie nie ginie. Przeświadczenie, że dzisiaj są panami, że wszystko mogą, jest jedynie chwilową ułudą, zwykłym bullshitem, bo to WSZYSTKO wróci zwielokrotnione i uderzy w pysk, a wówczas skończy się wydawanie pieniążków a zacznie codzienna walka o przetrwanie i walka, aby do gara coś włożyć. Nierealne? Hmm... no to zobaczymy :)

Jestem pewna, że lęki wrócą do nich w dodatku zwielokrotnione... im może wydawać się, że teraz jest spoko, mogą wszystko, mogą każdemu dokopać....ale są na tyle głupi, nieogarnięci, przeświadczeni o własnej zajebistości, o swoich nieograniczonych mocach, że nie wiedzą, iż to wszystko jest tylko chwilowe. I niestety dla nich: za wszystko będą musieli zapłacić.

Czytaj dalej »

Jestem jaka jestem

noreply@blogger.com (Estetka ) — Sun, 03 Mar 2024 20:00:00 +0000

Dziś kolejny post. Postanowiłam, że wiosenne porządki w życiu trzeba kiedyś wreszcie zrobić... aby pojawiło się miejsce na nowe. Wprawdzie zwlekałam, ale należało to wyjaśnić już wiele lat temu. Jednak lepiej późno niż wcale :)

Dziś skupię się na sobie. Na tym, jaka jestem. A prawda jest taka, że inne baby do pięt mi nie dorastają! Dlatego ciągle kopiują mnie, moją osobowość, nawet moje pomysły...a niektóre chciałyby być mną, jednocześnie likwidując mnie w taki czy inny sposób... To się im nigdy nie uda, ale nie wiem, czy one o tym wiedzą? :P

Czytaj dalej »

"Przyjaźń"

noreply@blogger.com (Estetka ) — Sat, 02 Mar 2024 23:33:00 +0000

To, że piszę hihi żarciki nie znaczy, że mam IQ na poziomie low i jestem kretynką. Jest czas na bycie poważnym i elokwentnym, ale również czas na żarty. To, że inni tracą kontakt ze swoim wewnętrznym dzieckiem, stają się poważni i stetryczali i pielęgnują w sobie zranienia z dzieciństwa, nic z nimi nie robiąc, zamieniają ból na jeszcze więcej bólu, nie rozliczają przeszłości, ale to ja jestem mało kumata, c'nie? Jestem zagadką dla inteligentnych. Są tacy, co zdali test i tacy co go nie zdali, opierając się na tym, kim myślą, że jestem, co nie ma związku z rzeczywistością. Moim błędem było to, że nigdy nie czułam potrzeby, aby udowadniać, jaka jestem naprawdę, kim jestem i dlaczego robię to, co robię i jaką ścieżką podążam.

Czytaj dalej »

Mój wieczór w Paryżu

noreply@blogger.com (Estetka ) — Mon, 06 Feb 2023 16:17:00 +0000

*zdjęcie z Paryża ^* Bonjour tu Estetka! Mój ostatni wieczór w Paryżu okazał się wyjątkowo udany. Jestem zaskoczona, ale na tym wyjeździe zdecydowanie nie byłam się w stanie do niczego przyczepić. I tak, jak stali bywalcy już wyczaili, a nowi dali się porobić pierwszym żarcikiem prowadzącej, aż tak daleko mnie wiatr nie wywiał... jeszcze - chociaż nie byłabym tym faktem jakoś wielce zasmucona. Skoro inni robią sobie w między czasie dalekie wyjazdy lub dopiero planują, to ja będę #pierwszy choćby wirtualnie. I widzicie główne przykazanie grzeczniutkiego czytelnika hihi ^^ mówi, że koniecznie, trzeba czytać poprzednie pościki. Wtedy jest procent szansy, żeby przygotować się na podobne poważne posty osoby w poważnym wieku #jakiżartowniś hihi ^^. Bo wiecie, na pewne tematy żarcikować nie można. I mówcie mi na Pani, bo musimy zachować pewien szacunek do starszych. Starszych trzeba szanować i słuchać... o to to to. A kobiety to już bezapelacyjnie i we wszystkim :D Obiecuję używać mocy z rozwagą, albo i nie #alepowiedziała;D #gdyktościpowieżetwójwiektodużo

Pamiętaj, Jak zinterpretujesztaksięwyśpiszxD – polecam takie życie "weduk mnie zaiste - zawsze działa." Przepraszam Panią, czy Pani już odpowiada? - Zaiste ;D

Dzisiaj Wy będziecie się tak tłumaczyć ze swoich żarcików? Posty Estetki żyją własnym życiem, pojawia się inspiracja i weź się z tym pogódź... weź się pogódź :D Kabaret Hrabi #polecam :) Post z cyklu #milionyobrazków, abyście mi nie mówili, że nie uprzedzałam :P

Taki sprycioch ze mnie, też mam podobną jupkę ;D Kto się nabrał? Przyznać się.

Riiinng riiiing. *Dzwoni telefon* Estetka halllo? Gdzie jesteś? Ostatnie dni roku spędziłam w Paryżu w świecie mody, intryg, ploteczek i wypowiadanego bonjour... i salute. Któż mógłby przypuszczać, czyż nie? Ten uroczy weekendzik przeciągnął się również na początek roku. Musiałam się zastanowić, jak to wszystko ogarnąć, aby miało ręce i nogi, bo sama koncepcja posta uległa zmianie w trakcie pisania co najmniej ze 2 razy, ale na korzyść, więc tak to bywa, gdy ma się za dużo pomysłów, jedną kartkę i nieopatrznie znajduje coraz to nowe filmiki, a... życie życiem. Obiecuję na przyszłość mniej się starać hihi. Merci ^^

Aktualnie siedzę w Paryżu, wprawdzie nie przechadzając się nocą po tarasie, kukając na balkony sąsiadów, jak Sylvie, szefowa naszej głównej bohaterki - gdy napiszesz zdanie i orientujesz się, że właściwie to robisz -> klik <- a ten serial okazuje się zdecydowanie zbyt życiowy... Tylko jak to profesjonalny bloger przeskakując z jednego odcinka na drugi, ponieważ zdecydowałam, że warto byłoby wykorzystać tę okazję, bo lepsza chyba się nie nadarzy, aby co nieco poopowiadać o tym, jakie zachowania u mężczyzn uważam za okejka, a jakie nieokejka. Uuuu brzmi groźnie #budowanienapięcia #wszyscymyślą #cożeśmynabroili?

Dzisiaj jesteście skazani na moje towarzystwo, nawet podwójnie. Ale cóż to za straszna kara, skoro każdy by się jej poddał z radością, czmychnąwszy przed ekran telewizorka hihi^^?

*Gdy dawno nie było posta, a blogerka odwraca uwagę #dobrajest*

- "Emily w Paryżu" koniecznie musisz zobaczyć ten serial

- Okejka, obejrzę... *2 years later* (wylosuj ripostę -> bramka numer 1, bramka numer 2 czy koperta? -> #tegojeszczeniebyło #kiedyjejsięskończątepomysły?)

Z cyklu: gdy ktoś poleci Ci świetny serial, a Ty oglądniesz go dopiero po dwóch latach, bo jakoś wcześniej nie było okazji hihi^^ Sami powiecie, że rychło w czas i jak widać czasami warto zrobić porządki we własnych plikach i odnaleźć listę zaginionych w akcji seriali. Na szczęście zdecydowałam się wreszcie na seansik wieczorową porą, czyli relaks and chill z Netflixem, bo podobno główna bohaterka jest szałowa i niesamowicie przypomina mnie. Dobra zobaczny ile w tym prawdy, cukru w cukrze i Magdusi w Magdusi. Widząc pierwszy odcinek i hashtag #pokójzwidokiem... wykrzyknęłam pod nosem: No rzeczywiście! a Wy...? Kto nie śledzi mojej hashtagowej fantazji na Facebooku, jeszcze nie wie ile traci w życiu rozrywki :P Scena o kilka minut dalej #alesprycioch ;D Część codziennego życia Estetki przedstawiona w jednym krótkim filmiku, chociaż Emily przynajmniej się zorientowała, nie jak Estetka przy #kurier haha :D Jest to jeden z tych seriali, które włączany po całym dniu po prostu miło się ogląda. Ładne wnętrza, urokliwe Paryskie uliczki i wysokie sufity z charakterystycznymi oknami oraz drewniana klepka w jodełkę. Muszę zdecydowanie wcześniej sprawdzać seriale, które są mi polecane, bo sama bym chyba lepiej nie wybrała, a bez tego wspaniałego polecenia nie powstałby dzisiejszy post :)

Gdzie jest Emily? - w Paryżu

Siedzę po prawej stronie hihi ^^ 53 minuta :D

Emily przybywa do Paryża zafascynowana miastem i zupełnie nieświadoma tego, z czym przyjdzie jej się tam zmierzyć. Jej wyimaginowane marzenia o zajadaniu bagietki z kostką masła, przechadzając się po Shanzelize będą musiały poczekać... naprostowane przez realia, które nie były już tak kolorowe jak te w marzeniach Emily. Młoda, rezolutna i bardzo kreatywna dziewczyna wkracza w świat intryg, ploteczek, życia korporacji z widokiem na paryskie przedmieścia i mężczyzn wyskakujących to tu to tam jak śpiewał Turnau zwany Grzegorzem. Wszyscy chcą być z Emily i wszyscy chcą, aby dostosowała się do panujących realiów, jednak ona kategorycznie się temu sprzeciwia... no może nie tak kategorycznie... i na początku... Nie jest to kopia 1 do 1, więc hashtag #bądźmyrozsądni. Ja jestem très fanką Emily, czyli siebie, a Wy hihi ^^ Merci hihi ^^ Emily która robi urocze błędy po francusku, ale jej entuzjazm, pozytywne podejście i sympatyczna natura doprawiona sporą garścią kreatywności i inteligencji sprawia, że wszyscy jej wszystko wybaczają i zyskuje sobie tym kolejnych sprzymierzeńców w paryskiej codzienności. Nawet takich, którzy na początku... zresztą zobaczycie sami. Czasami robi szybciej niż myśli, ale cóż, trzeba mieć jakieś wady ^^

Emily pomaga każdemu, kto tej pomocy potrzebuje, albo i nie, jest przy tym miła sympatyczna, wie czego chce, ma głowę na karku i mnóstwo pomysłów. Zarażając swoim entuzjazmem wszystkich wkoło. Jej obecność sprawia, że życie ludzi, w których wkracza, zmienia się na lepsze, wnosząc nową energię. Choć na początku wcale tego nie dostrzegają, dopiero po czasie orientując się, że jest czarnym koniem całej firmy i w sumie, co oni by bez niej zrobili? Potrafi grać do jednej bramki, lubi pomagać i ciągle ratuje wszystkich z opresji swoimi urokiem osobistym, siłą perswazji i niestandardowym podejściem.

Bywa zbyt lojalna, naiwna i mimo wszystko ma skrupuły, w przeciwieństwie do Francuzek, które w tym serialu wcale ich nie posiadają. Podczas gdy inni zazdroszczą jej, że zagarnia blask dla siebie, ona w wolnym czasie podrzuca innym nowe przynoszące sukces pomysły. Ja lubię to, że Emily jest miła i pomocna, bo widzę w tych zachowaniach siebie, chociaż są tacy, którzy na ten entuzjazm marudzą. Emily miała zdecydowanie dużo szczęścia do spotykanych bohaterów, bo są sytuacje, o których się filozofom nie śniło...

Czego można się nauczyć z „Emily w Paryżu”?

Trafiłam w Internecie na nieprzychylne opinie na temat serialu i postaram się udowodnić, że jak się chce to można z każdej rzeczy wyciągnąć coś dla siebie. Proszę otworzyć mały notesik i co nieco sobie zanotować, szczególnie o tym jak należy się witać oraz prawić komplementy, bo najwidoczniej we Francji wszyscy wspaniale opanowali tę sztukę i zdecydowanie warto naśladować miszczów :D (Spoilery) Życzyłabym sobie, żeby mężczyźni zachowywali się tylko w taki sposób, ale cóż... Małe kompendium czytelnika, a za każdą użytą wskazówkę czekolada dla Estetki #gromadzizapasy. Nie sposób rozpisać całego serialu, jednak znalazłam kilka scen, które utkwiły mi w głowie. Jako, że pula żarcików mi się wyczerpała, zbiór przemyśleń, może z czegoś skorzystacie.

Jak się witać z kobietami? - poradnik w stylu mistrz podrywu: "Jak mogłaś trzymać tę piękność w tajemnicy". I nie musicie mi dziękować, a może musicie? Najlepiej w czekoladzie i słoikach domowej roboty o to to to...

Jak mówić komplementy? - często hihi ^^ - "Na żywo jesteś równie piękna, jak w filmach" - widzicie oni wszyscy potrafią w komplementy. "Szef Gabriel, trudno cię zapomnieć" - widzicie kobieta też potrafi. Francuzi kochają pochlebstwa. Musisz rozmawiać z nimi w określony sposób. Lubią miłe słówka.

Jak grać do jednej bramki? - Luc - 3 sezon #tajniak - lubię tą postać, bo od samego początku wspierał Emily, dawał cynk i starał się jej dobrze radzić. Pokazał też, że potrafi być bezinteresowny, pomagając Gabrielowi, chociaż wcale nie musiał. Wszyscy się razem spięli i wyszło wspaniale. #PaniZtelekomunikacji haha :D Cholera, już wiecie, co robię, gdy nie gram...

kszzztt... Komandorze... o 21 miał być wylot, ale ktoś zaspał. A Jedi specjalnie przybył na Tatooine :P Kod alfa czy omega, co by tu kliknąć? :D

Jak traktować przyjaciół? - Emily - pomagać, szczególnie w ekstremalnych sytuacjach. Gabriel uratował ją, chociaż wcale nie musiał, i dzięki niemu zrobiła świetne pierwsze wrażenie w pracy. Da się? Da się. Tak powinien zachować się pewien fan opery, którego dopiero pozna - tak mówią astrologowie z Heroesów, próbując zrehabilitować się za ostatnie wróżby z Facebooka - Doug - "Doug gratulacje. To dokładnie to na co zasłużyłeś... Emily, świetnie się nadasz. Będziesz zarąbista. Wszyscy będą o to walczyć, ale przygotowałem je dla Ciebie. Wow, dzięki Doug." - Mindy - Już od samego początku była dla niej bardzo miła i Emily mogła na nią liczyć w każdej sytuacji. Nawet wtedy, gdy jej chłopak...

Jak wspierać przyjaciół w tym, co robią? - Mindy & piosenka - w rozwoju, przełamywaniu barier i powrocie do dawnych pasji, jak koleżanki i Emily dzięki, której...

Jak być lojalnym? - do Pierre Cadault - plotki w 3 sezonie, ale kszzzt #niewiecietegoodemnie

Jak być miłym? - Antoine - wcale nie musiał kupić nowego biznesu, ale zrobił to tylko dlatego, żeby Emily było miło. Alfiemu też dał prezent i nową... chociaż swoje za uszami ma.

Jak doceniać Twoją robotę? - Sylvie i ludzie w pracy - "Nie oszukujmy się, to dzieło Emily. Kończymy coś, co ona zaczęła" - gdy ktoś tak powie oznacza, że zrobiłaś dobrą robotę.

Jak zwracać uwagę na znaki od wszechświata? - Sylvie - Kir Royale... tak działają heheszki wszechświata.: słowo, symbol, liczba, godzina... Gdy zauważasz dodatkowo lustrzane godziny 01:10 lub ciągi podobnych cyfr 3:33 lub 333 to warto zwrócić uwagę o czym właśnie myślisz, na co patrzysz, gdzie się znajdujesz i jaką wskazówkę wszechświat Ci podrzuca, bo najprawdopodobniej zmierzasz w dobrym kierunku - a mówi to szamanko-blogerka, więc wie o czym ;D Gdy pisałam jeden z postów to było 03:03 04:04 06:06 07:07 i długo by wymieniać. Nigdy wcześniej z taką częstotliwością. Ja nie wiem, co wszechświat planuje, ale pewnie się kiedyś dowiem. #paulocoelho2023 o pisze i spojrzała mimowolnie na zegar 11:10 mnie już chyba nic nie zdziwi :P Tak tak, wiem, że trzeba publikować nowego posta, bo ciągle natykam się na imię Emily i to w najbardziej zaskakujących miejscach szukając nowego programu do filmików.

Jak doceniać innych ludzi i jak naprawiać błędy z przeszłości? - Sylvie - w ogóle starać się naprawić. Refleksje nad życiem i własnym zachowaniem zawsze na plus. Gdy człowiek zauważa, że coś spitolił przez takie czy inne okoliczności, to zawsze można zrobić coś, aby to odkręcić. Jestem fanką przepraszam i słów wracaj na pokład. Ale zupełnie nie spodziewałam się, że Sylvie zwraca uwagę na wskazówki od losu.

Jak naprawić coś, co się przypadkiem zepsuło? - sms - gdy powiesz komuś coś, co rozniesie się dalej... nie chciał dla Mindy źle, ale wyszło jak wyszło. Jednak zaskoczyło mnie, że się jednak zreflektował, ale takie rzeczy to tylko w serialach.

Jak spędzać wolny czas aka co myślą czytelnicy, że robię w wolnym czasie?- Emily - dzień wolny - Oczywiście same przyjemności: "mała" filiżaneczka czekolady, live na żywo z widzami z konsumpcji, dobijanie do siebie samochodzikami w lunaparku i łiski nad sekwaną? Hihi^^

Jak zagrzewać ludziki do jeszcze lepszej roboty? - Sylvie - miłym słowem -"Merveilleux. Jak to zrobiłaś? Próbowałam nic nie mówić, ale... Dobra nie chcę wiedzieć. Wspaniale Emily ^^"

Jak nie zagrzewać ludzików? - grajek - niemiłym słowem - "Co to za piosenka? Coś nad czym pracuję. Nic takiego. Piękna, nie wiedziałam, że komponujesz. Kiedyś... nawet byłem w szkole muzycznej, ale jej nie ukończyłem. Mój ulubiony nauczyciel powiedział, abym przestał pisać piosenki. Zniszczył moją pewność siebie, dlatego to rzuciłem..."

Jak nie traktować kobiet? - chłopak Mindy / Sylvie młodszy kochanek - podczas gdy inni je wspierali, oni woleli grać w zazdrość. Ale tam gdzie jeden facet jest zazdrosny, znajdzie się inny, który wspiera, warto pamiętać :P

Jak traktować kobiety? - wspaniałość - były mąż Sylvie - podatki, papiery - Przyjeżdżał zawsze, gdy tego potrzebowała nawet, gdy nie byli razem. Och, jak wspaniale, pomyślała Estetka, że tacy mężczyźni jeszcze istnieją. Poczucie, że można liczyć na mężczyznę, niezależnie od wszystkiego jest bardzo wspaniałe i daje poczucie bezpieczeństwa. "Ja chcę dla Ciebie jak najlepiej... Chcę tylko żebyś była szczęśliwa. Chcę Cię wspierać."

Jak wspólnie świętować i spędzać ważne wydarzenia? - pamiętać i pojawiać się - to ja odpowiem śpiewająco, a raczej żarcikami kabaretowymi: "Bo ja chcę to święcić, rozumieszxD" Kiedyś Wam wyjaśnię, bo nie mogę się na raz wypstrykać z wszystkich filmików. I tak już macie do oglądnięcia cały serial. Albo dobra macie #śmieszneżeażxD. Po co zakładać czyste skarpety? ;D #ktobypomyślał #tejejfilmiki #corazśmieszniejsze

Jak nie robić afery o przeszłość/doceniać siebie? - Mindy & Nacho & Benoît - Benoît był zazdrosny o znajomego, z którym łączy ją wspólna prestiżowa przeszłość. Ale jedyną rzeczą, która ich dzieliła nie były pieniądze tylko pewność siebie. Gdy człowiek uważa się za wspaniałego, to inni też tak o nim myślą niezależnie od stanu posiadania. Inni ludzie są odbiciem własnych opinii o nas samych - lustrem. Dawaj to, co chcesz otrzymać. Mów o sobie tak, jak chcesz, aby inni o Tobie mówili. Przyczepić kartkę koło lustra: 1) Sprawdzić nowego posta Estetki 2.) Jestem... *coś miłego*. Dobra, ilość poważnych rzeczy wyczerpana na najbliższy miesiąc, bo jeszcze na serio pomyślicie, że to poważny blog kobiety w poważnym wieku ;)

Jaką torbę odgapiłabym od bohatera 2planowego ^^? - Alfie - według zagranicznych serwisów ma duże szanse na zostanie nowym Bondem, taka ciekawostka. Gdy zamiast skupiać się na rozmowie podziwiasz brązowy neseser... whoah piękny... też taki chcę. Ale problemik w tym, że to by było kurdę cholipka ciężkie. W kolorze gorzkiej czekolady *rozmarzyła się*. Z takiego by się najlepiej pisało, a czytelnicy jacy byliby szczęśliwi z nowych cudownych laptakowych postów. Stawiam 1000 simoleonów :P

Jak mieć charakter i nie zdradzać sekretów? - Matthieu - Mimo iż Emily go nie wybrała, nie zdradził jej sekretów nawet w ogniu pytań. I to pokazuje, że rzeczywiście nie chciał dla niej źle :)

Jak mówić o kobietach, gdy ich nie ma w pobliżu ^^? - koniecznie miło - mówiłam już, że lubię to słowo? Ale nie przejmujcie się, przypomnę wam jeszcze z tysiąc razy - I w jedyny słuszny sposób, czyli: "Emily jest fantastyczna."

I prawie na koniec: Jak wykończyć przeciwnika z gracją, będąc zaiste przemiłym hihi ^^? kolacja... - Gabriel - hahaha podstępik kucharza #trzymajsztućceprzysobie, ale w kolejnym odcinku się zreflektował i powiedział, że Emily jest wspaniała. Każdy mężczyzna powinien zobaczyć, jakim można być spryciochem hihi :P Ja do niczego nie zachęcam, ale ubawiła mnie ta inteligentna zagrywka. I to zadowolenie z siebie na koniec hahaha :D Przynajmniej sobie kobieta podjadła, ale nie mówmy nic więcej, bo się robię głodna, a kto za Magdusię skończy posta?

Jak nie traktować własnych dzieci? aka gdy nie będziesz żyć tak, jak ja chcę to elo i wydziedziczenie. #cośotymwie #gdymiewaszmęskądumę #itociżycianieułatwia. Ale Estetka wybaczyła nawet wcześniej niż dostała po latach sms z przepraszam, chociaż...

Jak być Emily? - Emilly uraczyła nas swoimi opowieściami o Chicago? No dobra, rzeczywiście tak robię, ale czyż nie kochacie moich opowieści, spacerków, tajniackich foteczek na FB. Też dorzucam swoje 3 grosze o Seattle, miłowo i 50 innych nazw miejscowości, będący żarcikiem, którego nie ogarnia nikt poza autorką słitaśnego blogaska :D

Wiecie, my we Francji hihi^^ mamy takie powiedzenie: "Reculer pour mieux sautel" - Cofnij się, by lepiej skoczyć. Sante... za wolne Estetki... ekhm Emily.

Bonjour tu Estetka... poznajcie Emily, która jest z mojego rocznika i to ona będzie tym odcinku grać mnie. Merci. Czy ktoś powiedział zakupy? Galeria sztuki i czekolada? Tylko pistacji brak do pełni szczęścia i nowej gry przygodowej. Ale wiecie, najlepiej klasycznej point and click, a nie jakieś fikoły z lassem między skałami. Chociaż kto powiedział, że bym sobie nie poradziła? Może Emily nie ogarnia gierek, ale oryginał i owszem w rzeczy samej:

✅ kreatywność – jest

✅ kocha masło i czekoladę – jest

✅ #hashtagi – jest

✅ wizualne podobieństwo – jest

✅ zdjęcia i tajemnicze spacerki z telefonem – jest

✅ mają do niej słabość – jest

✅ chcą aby się zmieniła – jest

✅ Estetka umie w gierki, a Emily nie – jest

✅ tam gdzie się pojawia, wychodzi słońce – jest – taki komplement kiedyś usłyszałam i muszę przyznać, że to jeden z milszych, który zdecydowanie sprawił mi dużo przyjemności. Bo tu gdzie mnie nie ma...? Grzegorz zapuść bita hihi :P

„Paryż to najbardziej ekscytujące miasto na ziemi. Nigdy nie wiesz, co się stanie za chwilę...” zupełnie jak blog Estetki. Nie ma to jak sobie hojnie posłodzić, hojność przede wszystkim ;D #tylepodobieństw

Emily na instagramie

Czy kogoś zdziwi jeszcze fakt, że Emily zaczyna prowadzić konto na instagramie?

Uskuteczniając w wolnym czasie swoje radosne spacerki zbiera na nim pokaźną ilość followersów. Te nieocenione żarciki wszechświata... Jednak sztuki wspaniałych hashtagów nie opanowała w takim stopniu, jak Estetka, no nie oszukujmy się. Czuję podświadomie, że wszyscy byliby przeszczęśliwi, gdybym wzięła przykład robiąc na Facebooku filmiki z odgryzania bagietki z pobliskiego sklepiku, z szaloną jazdą hulajnogami pod prąd... o to to to... śmiesznego pozowania... zresztą, no któżby by nie chciał? Ja już tam Was znam.

Ale głos to zupełnie coś innego niż pyszczek, który bez problemu można skojarzyć z miastem zamieszkania, a to feler westchnął seler, taki ambaras, że... trzeba mieć jakiś dobry powód, aby wyjawiać koordynaty swojego zamku na mapce #heroes3 ;D Poza tym miałabym pozwolić, żeby ktoś mi zwinął złote skrzynie przed blokiem, wykąpał się w studni dla odnowienia many i wyzbierał kryształy, no ludzie! :D

Albo nie... wróć... kto by oglądał filmiki skoro przecież Estetka nie obdzwoniła jeszcze wszystkich 123 followersów, których ma na Twitchu nie Streamując i nie pokazując twarzy, nawet nie wspominając zbytnio o swoim blogu iks lat temu, jako mod -> dowody i tajne akta Tunguska poniżej. To się nazywa Achievement. Ach te moje magiczne literki, ciężko przejść obojętnie. Gdyby Estetka była tak rezolutno w pomaganiu sobie, jak innym, to byłyby miliony. Ale prawda jest taka, że zawsze łatwiej było mi pomagać innym i doradzać co poprawić, zmienić, bo wobec siebie człowiek nie jest obiektywny. Estetka ma wtedy więcej kreatywności i werwy. Ło ludu, jeśli można mieć jeszcze więcej niż w najnowszych filmikach z -> Facebooka <- to #przecierająoczyzezdumienia #powiedznamjakSensei

Gdy w święta kupisz fioletowy lakier do paznokci z tą samą cyfrą 123 i zastanawiasz się co też za kolejne heheszki wszechświata i wskazówka ma znaczyć. A po tygodniu... wszystko staje się jasne –> Niedawno odzyskałam dostęp do swojego konta na Twitchu -> www.twitch.tv/estetka, więc posta sponsoruje radość jak rzeka. Gdyby ktoś chciał, to proszę bardzo można mi podbić ego, cyferki. Przy milionie pokażę twarz? Co wy na to? Dobry deal. Handlujcie z tym Haha :D Chociaż zaglądam tam raczej rzadko, ale #wspomnieńczar. Wreszcie mam swój unikalny achievement, który nie wymagał ode mnie szalonych pościgów z pifpafkami. Wiecie, jeśli Estetka będzie się kiedyś za dobrze bawić na urodzinowym przyjęciu, jak Adele na social mediach po kielichu to może nacisnąć nie ten przycisk włączając streama #budowanienapięcia #żartujeczynie? #zniąnigdynicniewiadomo, bo na Facebooku to byście nawet nie zauważyli różnicy, chociaż nie... wróć... jak wjadą piosenki Ushera to trzeba się mieć zdecydowanie na baczności :D #świętaświętaipoświętach

Gdy szukasz śmiesznych obrazków w wolnym czasie i... aż korci i szkoda nie użyć :D #postypisaneobrazkami Powodzenia :P

Bardzo przyjemny serial do wyciągnięcia nóg przed telewizorem, szczególnie, gdy obudzisz się zbyt wcześnie i nie możesz zasnąć. 2 odcinki dziennie i już Wam Estetka zajęła czas na najbliższe dwa tygodnie. Po kilku pierwszych zaczyna się prawdziwa fabuła #tepościgi #tewybuchy. Zresztą żeby ogarnąć co i jak trzeba zdecydowanie oglądnąć od pierwszego do ostatniego... sezonu, a nie po łebkach. W innym wypadku to ograbianie siebie z fabuły. Dlatego trailera też lepiej nie oglądać, ale nie jestem w stanie wszystkich przypilnować, co tam w kompusiach wklepują i słuchają w wolnych chwilach, tak jakbym w ogóle była w stanie ;D Chociaż patrząc na moje filmiki z Facebooka jest cień szansy hahaha :D

Po obejrzeniu serialu: "Populacja kucharzy zwiększa się" #jakatogra → klik? Estetka jak zawsze w punkt. Gdy napiszesz część posta tygodnie temu, a i tak nikt nie uwierzy. Ale, gdy mówiłaś lata temu, że jesz śledzie na Streamie to wszyscy pamiętali :P À propos... Moja filozofia gotowania wygląda następująco: im więcej masła tym lepiej :D

Oczywiście, gdy wyjdzie 4 sezon będzie #oglądane

Jeśli ktoś chce spędzić miłe popołudnie offline w towarzystwie Estetki to zapraszam do oglądnięcia... Trzeba wiedzieć, że:

W Paryżu najpiękniejsze jest to, że nikt Cię nie krytykuje, gdy nic nie robisz 😄

tutaj niemalże uważa się to za sztukę 😊

I z tym pozytywnym akcentem Was dzisiaj zostawiam

Bonżur, orewłar i adijos amigos muciacios :D

Bonsłar

#Czy Casting na Pablito nadal trwa :D? Na wszelki wypadek ślij swoje zgłoszenie na... email. Żarciki, nie żarciki? Kluski nie kluski? Kto to wie. #Sherlockuczymyjąkiedyśzrozumiemy?

Powiem tylko ^^ x100 Bohater dnia codziennego

Sceny po napisach

Soundtracki z serialu, gdyby coś wpadło w ucho.

Pod dzisiejszym postem powinnam przyjmować jedynie komentarze po francusku, a najlepiej pliki audio. Och, wspaniały pomysł i kusząca wizja :D Pewien mod wysłał mi kiedyś pozdrowienia w mp3, zabawne, zabawne, ale to opowieść na inny raz. Pamiętajcie #niesłyszeliścietegoodemnie #wszyscymyśląkto #ilicząnapalcach #itakniezgadniecie

P.S Dzisiaj nie jestem w poważnym nastroju, bądźmy szczerzy... yyy... tak jakbym w poprzednim była ;D Obudziłam się zdecydowanie za wcześnie, nie miałam czasu, aby odespać, i teraz muszę to zajeść serkiem :D Kto oglądał ognisko w "Nigdy w życiu" ten zrozumie żarcik. Chociaż gdybym miała Wam wszystkie tłumaczyć to by nam doby nie starczyło. Przyjmijmy, że jak piszę coś dziwnego to z pewnością ma jakiś sens i trzeba się śmiać nawet, gdy się nie rozumie. Ale wykombinowane, dobry plan... ;D #mistrzstrategii

Problemik jest w tym, że ja się wspaniale bawię pisząc posty, a szczególnie hashtagi na Facebooku pijąc po nocy herbatę z liściocha sypanego - o smaku mmorpg - i wcale nie żartuję, bo kojarzy mi się z wakacjami w górach i ciupaniem na kompusiu z widokiem na zielone polany i sarenki, czyli immersja jak ta lala oraz kupowaniem czasopism z grami - i później odpalało się takie śmiechowe Hotel Giant tylko dla ludzi o mocnych nerwach lub Wallace & Gromit in Project Zoo i Pizza Syndicate. Kiedyś wyjawię na Facebooku nazwę, dlatego trzeba go koniecznie śledzić, bo to co się tam wyprawia, to nawet astrologowie z Heroesów nie potrafią do końca przewidzieć. Mnie własne żarciki i filmiki bardzo rozśmieszają, nie wiem, jak innych, ale grunt to być wobec siebie obiektywnym :D Wiecie, związek z samym sobą jest na całe życie, więc trzeba dbać o tą relację i siebie wspierać, zamiast przejmować się tym, co ludzie powiedzą? I mam zamiar je radośnie kontynuować #zakochanawswoichfilmikachblogerka? #rodzinateżmaubaw #szałowyfeedback #więcnietylko ;D

Kolejna tajemnica jest taka, że posty się czasem opóźniają również dlatego, że potrafię zacząć 5 różnych, co z tego, że niektóre pojawią się w wakacje. Pisarska wena nie wybiera dnia i pory, a kontent to kontent sam się nie wyczaruje :D Więc jeśli ktoś chce wiedzieć jaki sport wodny uważam za super atrakcyjny i nad jakim rozpływam się* niczym maślanymi babeczkami z posypką... jak to wodny znak zodiaku *gra słów... i tak nikt nie zauważył #smuteczek... to będzie czekał na lato :D #nęcenie #zanęcanie #czytelnika #fishingwreallife #fishingwrealu #znowutorobi ;D #rybactwowprawdziwymżyciu #tłumaczeniedlafanówzzagranicy

Z cyklu: Zabawne ciekawostki, o które nikt nie prosił. Gdy na początku roku śni Ci się Szymon Majewski który zaprasza Cię na przyjęcie, a Ty mu opowiadasz, że oglądałaś: Mamy Cię. Co ta noworoczna wróżba ma oznaczać? :D Jakiś noworoczny żart? Może jakiś sennolog ma pomysł :D *naczytała się, że pierwsze 12 snów w nowym roku odpowiada kolejnym miesiącom i teraz duma”. W święta śniło mi się, że mieszkałam u pewnego youtubera w jego domu dokładniej w piwnicy podczas, gdy on nie miał o tym pojęcia... jak w tym znanym filmie :D Ale nie jak w filmie #poszukiwanyposzukiwana Marysia nie gotowała, ufff całe szczęście, tylko wyjadała dania z lodówki jak w Simsach pod nieobecność domowników.

#upuść:brudnytalerz #gdzierobotdosprzątania #zadzwoń:sprzątaczka50$ #gdypopublikacjipostaprzypadkowochrapniesznafoteliku :D

Estetka, Merci

Gdy w Twoim domu zrobi się podejrzanie czysto... (Źródło)

Chcesz jako pierwszy dowiadywać się o nowych postach?

Zachęcam do obserwowania mnie na:

Facebooku :)

Estetka

Gdzie jest Samantha?

noreply@blogger.com (Estetka ) — Wed, 11 Jan 2023 01:13:00 +0000

Każdy zastanawiał, gdzie podziała się Estetka, a tekst z Hopkinsa wyczaili tylko najbardziej spostrzegawczy. Żeby znaleźć Estetkę w wolnym czasie trzeba wiedzieć, gdzie się udać i jakie hasło wpisać. I nie, lubię placki nie zadziała. Chociaż gdyby dołączyć prawdziwy to kto wie. Ale żarciki żarcikami, a życie życiem. Robiłam porządki w komputerze, przeglądałam stare posty, rozważając czy pisać o czymś nowym, czy odkopać Archiwum X sprzed lat i nie powiem, jest to bardzo kusząca wizja. *Wcale nie szuka pretekstu, aby zyskać na czasie i dokończyć 3 sezon tajemniczego serialiku, który zajmuje jej ostatnio wolne chwile... w życiu, gdzieżby znowu...* Posty pisałam kiedyś trochę inaczej, teraz to jest bardziej Dolce Vita, ale myślę, że po małych modyfikacjach i zmianie nieco koncepcji mogłoby wyjść nawet lepiej... niż kiedyś ;D O Hopkinsie FBI napisałam aż 3, bo to, że przestałam publikować nie oznacza, że przestałam pisać, chociaż po jakimś czasie niestety tak. Kiedyś to uwielbiałam wręcz pasjami, a the xx intro lub streets of philadelphia było moim hymnem do 4 rano i przygrywało mi, gdy wschodziły pierwsze promienie słońca na szybie. Lubię sobie popisać, ale muszę mieć do tego dzień i wtedy dopiero wychodzi fajowo :D Screeny #archiwumwłasne

Czytaj dalej »

Wesołych Świąt

noreply@blogger.com (Estetka ) — Sat, 24 Dec 2022 17:00:00 +0000

Jak tam przygotowania do świąt? Chris Rhea leci w tle? Pierożki ulepione, choinka w salonie, światełka nie wywołały rodzinnej kłótni? Przeczytałam ostatnio, że człowieka poznaje się po tym, jak radzi sobie w 3 sytuacjach: gdy poplątają się światełka, zgubi bagaż i... ktoś przy świątecznym stole powie słowo polityka? hihi :P Trzeciego nie pamiętam, bo w ferworze przygotowań świątecznych zapodziałam ten jakże życiowy tekst. Wiadomo 2 dni do świąt to najlepsza i najwspanialsza pora, aby robić rzeczy, które mogłyby jednak trochę poczekać. Ale nie mogłam sobie odmówić chwili przerwy, aby pobawić się po tym całym rozgardiaszu hihi^^ *Estetka ubawiona... swoją radosną twórczością i kreatywnością... jakby skończyła 5ty rok łódzkiej filmówki* Takie cudowne filmiki miałby się zmarnować? ;D Gdzieżby znowu. No coś tu się musiało pojawić na święta. Jako że jestem w zabawnym świątecznym nastroju, to post będzie właśnie taki nie do końca poważny. Mam nadzieję, że kogoś chociaż trochę rozbawi. A jeśli trafi tu wilk z lasu, którym Estetkę kiedyś straszono, to się przewróci, bo takiej wersji jeszcze nie widział. Ale sezon śledziowy otwarty, więc może uda się jakoś obłaskawić :)

Czytaj dalej »

O sprejowaniu "Estetka" na blokach i filmach świątecznych

noreply@blogger.com (Estetka ) — Mon, 19 Dec 2022 16:17:00 +0000

Pomysł na drugiego posta powstał spontanicznie, trzeci był zaplanowany i co teraz? A propo's spontaniczności warto zerknąć na Facebooka. Takie rzeczy tylko u Estetki — polecam Krystyna Czubówna.

Czytaj dalej »

Moje ulubione kanały na Youtube: Corle1, czyli Kasiu biegnij do domku!

noreply@blogger.com (Estetka ) — Sat, 10 Dec 2022 21:22:00 +0000

Czasami, gdy jest się zmęczonym po całym dniu na odpalanie gry nie ma się ochoty. Lepiej zatrudnić do tego kogoś innego, jak w Egipcie. Niech prowadzi ten rydwan zamiast mnie, a ja rozgoszczę się i będę podziwiać ładne widoki. Dzisiaj zatopimy się w leśne ścieżki patrząc pod nogi i porozrzucamy pioch na pola :D *szczerze ubawiona* przypilnujemy interesów, zasadzimy krzoki i opchniemy kurteczki nieświadomemu traderowi oraz ogołocimy go z pieniędzy, aby narazić się na ataki zbójców. Czyli dzień, jak co dzień.

Kilka miesięcy temu szukałam kogoś, kto zastąpi mi jedną z moich ulubionych youtuberek, która już nie nagrywa, a grywała w Anno. Do tej pory zawsze wiedziałam kogo wybrać do zamawianego na wynos kebaba, aby zjeść i zaznać trochę rozrywki. I zupełnie przypadkiem trafiłam do Sosnowca 2.0, tym razem wirtualnie, bo w Katowicach byliśmy ostatnio -> polecam nie oglądać na głodnego. Tak trafiłam na kanał Corle1. Świetna gra, pomysł i świetny komentarz. Polecam.

Dzisiaj chciałam przedstawić Wam osobę, która znajduje się w gronie, które zdecydowanie lubię oglądać. Zapraszam na radosne gonitwy przed niedźwiedziem, marudzenie o brak chlebka i rzucanie piochu na pola, aby zgromadzić większe zapasy i przetrwać elegancko zimę :D

Po całym dniu lubię usiąść sobie wieczorem z kubkiem gorącej czekolady i pooglądać Farthest Frontier. To moje najnowsze gierkowe odkrycie, które mnie relaksuje, a jednocześnie daje rozrywkę i ma w sobie coś super przyjemnego, szczególnie w wydaniu Corle, że aż chce się ją oglądać godzinami, ale niestety seria ma zaledwie 26 odcinków. Jak tak można!? Mam sama grać, no kto to widział :D *Z aktualizacją gry pojawiły się kolejne, wspaniale :), więc jest szansa, że utyję od tej czekolady... mniej wspaniale :D Już wiadomo czyja to będzie zasługa hihi^^.

Gra, w której budujecie osadę, troszczycie się o ludziki w niej zamieszkujące, aby żaden zły zbój nie zrobił im krzywdy, a cennych sadzonek/nasionek *niepotrzebne skreślić* nikt nie zniszczył i zeżarł hihi^^ Aby wreszcie zapanował w mieście pokój i harmonia...

Farthest Frontier wprawdzie oglądam po nocach z gorącą czekoladą w ręku, co brzmi jak wyznanie anonimowego podjadacza, ale spokojnie, ważę tyle, że bez problemu można mnie nosić na rękach, co oczywiście trzeba sprostować i nadmienić, gdyby moje liczne opowieści o jedzeniu kogoś zwiodły. Zresztą nikt nie mówił, że moje wpisy będą przepełnione poważnym tonem, suchymi faktami w stylu "halo halo Mietku halo halo Franku" #zkabaretu starzy ludzie jeszcze pamiętają – a mówi to ktoś, kto wygląda na wieczne 18 :P

Bardzo przyjemnie się ogląda, bo jest relaks, a jednocześnie całkiem energicznie. To, że Estetce udało się raz chrapnąć... przecież nikt nie musi się o tym dowiedzieć hihi^^ przecież nikomu nie powiecie. Ale tak zupełnie na poważnie. Corle zdecydowanie ma poczucie humoru, inteligentny komentarz bez nadęcia, a rozrzucanie piochu idealnie wpisuje się w moje gusta żarcików. W rozgrywce często nawiązuje sympatyczny kontakt z widzem i nie celuje w perfekcję, jedyne słuszne buildy na rozmieszczenie domków, ani krytykę animacji wody, tylko lekkość, dobrą zabawę i dozę wolności. Budując sobie ścieżki, jak mu się żywnie podoba. Nie na głupa hihi^^ *jakby zażartował mój dziadek* z sensem, ale nie pod linijkę. Widz nie czuje, że jest cyferką na koncie, tylko tworzy tak gościnną i zapraszającą atmosferę, że nawet Estetka mogłaby pyknąć komentarz, ale czasami za długo się zastanawiam i tak mijają dni, miesiące, mija rok na na na :D i ascendent w Wadze zdecydowanie nie ułatwia roboty. Zawsze miło zobaczyć widzów, którzy są pozytywni i pomocni. Lubię takie podejście: nagramy sobie filmik, będzie przyjemnie. Oglądam sobie w tle podczas pracy. A potem wracam, aby zobaczyć też obraz, ale to wtedy, gdy jestem bardzo zajęta. I to zabawne, że w zależności od opcji dostrzega się zupełnie inne rzeczy ;D

W ramach ciekawostki, raz można było usłyszeć Estetkę na Streamie i mój firmowy śmiech, co pamiętają tylko nieliczni vipowie, ale wtedy czat był bardzo miły i wszyscy rozbrojeni moim hihi^^ hihi^^. Przerywników dźwiękowych nie posiadam i muszą wystarczyć literki. Mam nadzieję, że ten mój śmiech kiedyś wróci...

Wykluwający się jesienny Sosnowiec

Gra jest przepiękna, przyjemna, ma elementy eksploracji i jedno ale... no cud miód i orzeszki. Czy tu nie jest uroczo? Nie powiecie mi, że nie. Dawno nie widziałam gry, która aż tak bardzo wpisywałaby się w moje gusta pod wieloma względami. Ścinanie drzew, ludzie wracający z belami, ludzie na polu wyrywające chwasty, wietrzyk ruszający trawą ahhh bardzo miło. Chyba, że zaskoczy nas bandyta, kolejne fale szczurów, pustki w piwnicach z beczkami lub dur brzuszny, choroba której nazwę pamiętam aż za dobrze.

Co to za sprawiedliwość!? W grze rzucamy pioch na pola, wyrywamy chwasty i hodujemy roślinki, a fishing robi się sam. Nic do ustawiania. Zero nagrody, pływających desek i niespodziewanych znajdziek. Co to ma być?! Uwielbiam ten element zaskoczenia i miłej niespodzianki w jednym. Jak zwabić Estetkę na jakiś event? Prosto - wystarczy bilbord "Loteria" :D hihi^^ Nic na to nie poradzę, ale tak już mam od dziecka. Dlatego w grach zawsze najbardziej lubiłam łowienie ryb, bo wodny znak zodiaku do czegoś jednak zobowiązuje. Kiedyś przez 2 tygodnie w WoWie zajmowałam się tylko łowieniem z pływających desek i handlem. Dzięki tej technice na moim serwerze stałabym się jeszcze większą bogaczką, gdyby nie levelowanie :D W Stardev Valley też można było zbić na tym niezłe kokosy. A w Guild Wars 2... Zresztą dużo by opowiadać...

Dwadzieścia... nie wyliczajmy... lat temu grając w Sagę Gniew Wikingów właśnie te kilka elementów mnie zachwyciło: zbieranie malinek w lesie, ścinanie drzew i budowanie swojej osady, a kwestie polowań na biedne zwierzątka i domostwa wyparłam ze świadomości. Współpraca i kooperacja zawsze były tym, co wybierałam jako pierwsze zamiast pojedynków, rywalizacji czy bicia się nawzajem po pyszczkach. Jak przechodzenie Jazza Jackrabbita 2 w dwie osoby na jednej klawiaturze. Bardzo przyjemnie.

Nie wiem, co ja mam z tym zbieractwem, zbieraniem malinek w lesie, że mnie to jakoś ujmuje i rozczula niezmiennie od sagi... dobre czasy... poza nim ta gra aż taka milutka nie była, ale każdy kto w dawnych czasach grał w gry wie, że nie zawsze to, co było sentymentem było takie cukierkowe i idealne.

Jako widz wiem, co mnie nudzi, a co daje rozrywkę. Nie wygląda to tak, że codziennie myślę sobie... O! Kogo by tu nowego znaleźć do oglądania? – zwykle dzieje się to przypadkiem. Najczęściej przy okazji szukania i zachwytu nad nową grą, którą wolałabym obejrzeć niż osobiście pograć lub gdy zastanawiam się, czy warto się jednak skusić. Zostaję, gdy komentarz ma w sobie klimacik lub coś, co mi się jakoś spodoba. Oglądam Farthest Frontier zwykle od deski do deski, nie nudzę się, nie zmuszam, bo i filmiki mają rozsądną długość. Przy dłuższych bywa że, czasami skaczę, gdy chcę szybciej wiedzieć, co się stanie w Na Wspólnej :D ale wiadomo, że początek widzę, a na koniec z pewnością się obudzę hihi^^, taki żarcik prowadzącego ;D No komu nigdy nie zdarzyło się zasnąć przy komputerze niech pierwszy rzuci... piochem :D

Odcinek 2 za zachętę. Polecam oglądnąć od początku. Pierwszy odcinek z serii.

Ciekawe, ile moja osada by przetrwała? Na razie się tego nie dowiemy.

#dobrarobota :)

P.S. Zdjęcia na głównej stronie się pixelują, ale jeszcze nie znalazłam przyczyny. Trochę mnie tu nie było i nie wszystko działa tak, jak powinno, szczególnie czcionki. Ale zawsze dbałam o to, aby przekazać tu dobrą energię, a nie perfekcjonizm. Więc jestem. Takie newsy zza kulis, ostatnie widziałam , że się spodobały mojej nowe ulubionej piekarni na FB :)

Z dzisiejszego posta wyszła epopeja w 3 aktach. Powrót do pisania jest jak powrót do mmorpg, Potrzeba trochę czasu, aby wpaść w rutynę i przypomnieć sobie, co i jak. Poza tym idą święta...

PS2. Zdjęcia zapożyczone z Sosnowca, ale myślę, że autor nie będzie miał nic przeciwko. Jakby co, proszę o info :)

Chcesz jako pierwszy dowiadywać się o nowych postach?

Zachęcam do obserwowania mnie na:

Facebooku lub e-mailowo :)

Estetka

Wyjazd do... Katowic

noreply@blogger.com (Estetka ) — Thu, 01 Dec 2022 17:18:00 +0000

Mało kto wie, że dzisiaj mija dokładnie 11 lat od powstania mojego bloga... Gdy zaczynałam swoją przygodę z pisaniem, podglądałam innych, najczęściej czytałam życiowe posty zza kulis. Zawsze bardzo mnie interesowały zdjęcia, bo pokazują coś więcej niż opinie, kreacje. Jest w nich energia, działanie i codzienność. Ma się wrażenie, że jest się na kawie u kogoś, kogo się dobrze zna...

Na kolejnego posta planowałam grę, jednak wyskoczył mi nieplanowany wyjazd i pomyślałam, że idealnie się składa, bo mogę zabrać Was ze sobą. Bieganie z telefonem i uwiecznianie każdej chwili nie jest dla mnie czymś typowym. Dlatego wybaczcie, jeśli zdjęcia nie są tak wykadrowane, a może zbyt zwykłe.

Miałam w planach więcej zdjęć, jednak pogoda trochę te plany pokrzyżowała. Bo... nie zawsze wychodzi tak jakby się chciało. Szczególnie, gdy leje jak z cebra, masz parasol i siaty na ramieniu, które na każdym zakręcie postanawiają z niego jednak fiknąć, no bo przecież byłoby Ci zdecydowanie za łatwo :D Ale taki mały urywek zza kulis będzie miłym urozmaiceniem, abyście zobaczyli, że literki w internecie się jednak same nie piszą, a zdjęcia same nie robią. Że to też wymaga czasami sporego zaangażowania. Dlatego lepiej być miłym dla ludzi, których przypadkowo się spotyka, bo nigdy nie wiadomo, gdzie niespodziewanie zza rogu może pojawić się Estetka ;D

W Katowicach powitały mnie tłumy ludzi, deszcz i... mandat od kontrolera, który jest jedyną postacią, z której nie należy brać przykładu, bo kto to widział, żeby pytać o dowód osobisty, a za jego brak wymuszać zakup drugiego biletu, gdy ma się pierwszy w telefonie, jednocześnie wypuścić inną osobę bez podpisanej legitymacji...

Pomysł, aby zrobić z mojego tajemniczego wyjazdu post zrodził się w ostatniej chwili. Spontanicznie, ale myślę, że będzie miłą odmianą, której wszyscy chcieli, ale nikt o tym jeszcze nie wiedział ;D Pomyślałam, że miło będzie Was zabrać ze sobą na mały wyjazd. Zdradzić mogę, że podróżowałam pociągiem... zresztą zobaczycie sami. Post o grze, którą lubię oglądać wieczorami popijając gorącą czekoladę, będzie następnym razem – taka mała zachęta.

Dziś zapraszam Was na tour de pycha jedzenie :)

Katowice mają swój specyficzny klimat, chociaż każdy, kto tam mieszka, z pewnością kocha je ponad życie. Bywam tutaj czasami i wydawało mi się, że znam wiele uroczych i nieoczywistych miejsc. Tym razem oprócz niepomyślnych wiatrów (fatalna pogoda, nieuprzejmy konduktor) życie zaprowadziło mnie w nowe i w dodatku magiczne. Poniżej zdjęcie, które to najlepiej zobrazuje.

Piękna i bardzo apetyczna wizualnie lada, przyciągnęła mnie jak wiewiórkę orzeszek i koniecznie musiałam czegoś spróbować. Kanoli okazało się bardzo smaczne. Jednak konkursy zdecydowanie wygrywa... CZERWONY CYCOCH hihi^^ Jest tak dobry, że od tej pory powinnam zacząć przyjmować donejty tylko w TYCH ciastkach. Robię sobie żarty z nazwą, ale tylko dlatego, że było mega pyszne – najlepszy słodki deserek/ciasto/tarta – niepotrzebne skreślić – jaki jadłam od wielu, wielu lat. Maślany krem... mniam, mniam - extra smaczny. Kruche ciasto na spodzie... mniam, mniam - jakieś takie lepsze. Zajadałam się nim dopiero w domu. Nie spodziewałam się, że tak miło się zaskoczę... Cukierenka-piekarenka Lajkonik na lewo od święcącego ludzika (Supersam, Piotra Skargi 6a). Estetka poleca :D I nie, post nie jest sponsorowany (chociaż szkoda w tym przypadku hihi^^, bo mielibyście jakiś kodzik zniżkowy). Odwiedzając Katowice każdy już wie, co mi koniecznie trzeba kupić w podarku ;D

<- Lajkonik

Nie ukrywam, że cieszyłam się wyjazdem do Katowic, bo wiedziałam, że na pewno podjem sobie w międzyczasie coś dobrego i pójdę na azjatycki makaronik. Na swojej liście do spróbowania mam już kolejne miejsce i już nie mogę się doczekać smacznego obiadku w niecodziennym wydaniu. Kiedy? jeszcze nie wiem... gdy będę mieć jakiś ważny powód^^ Wyszłyby z tego tak apetyczne zdjęcia, że wszyscy czytelnicy mojego bloga już od samego patrzenia musieliby przejść na dietę.

Wiem, że zanim wieść gminna się rozniesie, że Estetka jednak wróciła do szalonego życia blogerki, splendoru, kawioru i wiwatów tłumu, to może trochę minąć. Jednak jako Estetka z przeszłości serdecznie witam wszystkich, którzy tutaj trafili. Jeśli chcesz o coś zapytać lub dodać, zapraszam do komentarzy bądź napisania emaila.

Mieszkasz w Katowicach? Chciałbyś, coś dodać lub polecić jakieś miejsce?

Zapraszam do komentarzy :)

Nigdy nie dowiemy się, co ten pan niósł w paczce

Gdy mogę pojeść pałeczkami, to wszystko smakuje mi razy 10 bardziej.

V tak dają jeść w Galerii Katowickiej - Lodomania

fotka w tłumie

Kontenery z battlefielda – była taka jedna mapka, gdy jeszcze się grało i piło cappuccinko

Piękny kolor, drugi też – zamiast widoków miasta wyszła mi z tego relacja motoryzacyjna.

Coraz bliżej święta ^^

Czy to Estetka, czy nie Estetka? Oto jest pytanie :D

Chcesz jako pierwszy dowiadywać się o nowych postach?

Zachęcam do obserwowania mnie na:

Facebooku lub e-mailowo :)

Estetka

Wejście do gry?

noreply@blogger.com (Estetka ) — Tue, 22 Nov 2022 15:22:00 +0000

Minęło kilka lat. Blog świecił pustką, choć nie ukrywam, że nieraz chciałam do niego wrócić. Przez ten czas często otrzymywałam wiadomości z pytaniem, co u mnie, czy kiedyś wrócę na bloga, itp. Nie ukrywam, że to zainteresowanie było dla mnie krzepiące. Oznacza, że nie byłam śmieszną Estetką, którą brutalnie się pozbyto ze środowiska gejmerów.

Może ktoś się zastanawiać, dlaczego znowu do tego wracam. Ale z mojej perspektywy nic nie zostało wyjaśnione, to po pierwsze. A po drugie mój blog to moja przestrzeń i mam prawo pisać sobie, o czym tylko chcę i kiedy tylko chcę. Zamierzam również poruszyć parę spraw, o których nie pisałam, nie mówiłam, a które nareszcie powinny ujrzeć światło dzienne.

Nadmienię, że nie chcę rozdrapywać ran, raczej chcę z perspektywy czasu podsumować jeszcze raz to, co się wówczas wydarzyło. Jak zostałam potraktowana przez niektórych gejmopierdków, także na moim facebooku, jak zlecieli się i atakowali bezpardonowo bezkrytyczni fani owych gejmerów. Tylko dlatego, że zgodziłam się spotkać z Nexosikiem we Wrocławiu. A to przecież on na to nalegał. Zostałam wyśmiana, wykpiona. A lala, która podobno tarzała się z nim po podłodze, stała się wzorem do naśladowania i nie była zdzirą. Hłe hłe hłe. I teraz zadajmy sobie pytanie, gdzie jest owa "gwiazdeczka" i ów "gwiazdor" tej całej sytuacji łącznie z jego wiernymi przyjaciółmi, którzy posunęli się do oczernienia mnie, okłamania mnie i w efekcie wyrzucenia z przestrzeni, która dla mnie wiele znaczyła. Zastanawiam się, jak oni by się poczuli, gdyby nagle z dnia na dzień, zabrano im możliwość życia w świecie gier, w dodatku bez możliwości powrotu? Czy oni są w stanie sobie w ogóle taką sytuację wyobrazić?

Czy w tych ludziach nastąpiła kiedykolwiek jakakolwiek refleksja? Czy zastanowili się, co mi zrobili? To przecież on usilnie zabiegał, żebym przyjechała – najpierw do Krakowa, a potem do Wrocławia. Skoro wiedział, że ten mój przyjazd jest zbędny, bo lala z Olsztyna ma w planach turlanie się po wrocławskich podłogach, to przecież wystarczyło powiedzieć, a nie zwodzić mnie do samego końca... A potem okłamać, obśmiać, a także zszargać moją opinię!

Teraz gdy patrzę na to z perspektywy lat widzę, jakim Nexosik był dzieckiem. Chłopczykiem, którego zmanipulowała lala, chcąca się na nim wybić i wejść z impetem w świat Rocka, bo nie za bardzo miała wówczas gdzie mieszkać i za co żyć? (a to podobno ja liczyłam na jakieś profity hłe hłe hłe Jak to mówią, każdy sądzi według siebie...) I zastanówmy się, jak pozwolenie jej na zamieszkanie wpłynęło na jego życie? Czy dzięki temu jego życie poprawiło się, czy wręcz przeciwnie - rozpoczął się początek końca jego beztroskiego życia i zaczęła walka?

Moje ówczesne posty o niej, które po konsultacji z prawnikiem i moją rodziną usunęłam, aby nie narażać moich najbliższych na marnowanie czasu na wyprawy do Olsztyna na rozprawę, mówiły o niej prawdę. Adwokat powiedział, że w przypadku pozwania mnie przez lalę mam sprawę wygraną na 99%. Skoro uważała, że nie napisałam o niej prawdy, to dlaczego usunęła wszystkie swoje (w jej ocenie zajebiste) filmiki z internetu? Chyba mało kto wie, że straszyła mnie podaniem do sądu, jeśli nie usunę postów prawdy o niej. Kurczę, ale żeby z tego powodu trafić na wykop...

Te posty pojawiły się, ponieważ chciałam pokazać swoją wersję wydarzeń. Skoro można było na mój temat jakieś banialuki opowiadać i bezpardonowo szargać moją opinię, to postanowiłam pokazać prawdę, którą ja widzę, a inni wkoło już nie... co osoba zamierza i jakie ma intencje.... Gdyby było inaczej, trwałaby przy nim jak opoka, co nie?

Oczywiście moją stratę, wynikająca z zakończenia pisania na blogu, moje zasięgi, moja praca, mój czas włożony zarówno w bloga, jak i w poprawę jakości czatów Twitcha w ogóle nie były brane pod uwagę przez tych wszystkich gejmerów oraz ich nastoletnich fanów. No przecież dla nich było ważne, że to mnie okrzyknięto zdzirą, bo dotknęłam go palcem u nogi, a nie lalę, która turlała się podobno po podłodze, widząc się z nim po raz pierwszy... No, no, no... Te wszystkie mkry i inne gejmopierdki z wielką ochotą wyrzuciły mnie z Twitcha i tak się teraz zastanawiam, gdzież oni teraz są? Jakież prowadzą obecnie cudowne życie? Czy wszystko u nich w porządku? Czy aby nie dostali już od życia karmę za to, co mi wówczas zrobili? Jakież mają przemyślenia na własny temat i na temat własnego postępowania wobec mnie? Czy nadal są pewni, że usunięcie mnie z Twitcha było czynem chwalebnym? Żadnych refleksji? Plucia sobie w brodę...?

Gdy zostałam moderatorką u Rocka, jakość rozmów na czacie zdecydowanie się poprawiła łącznie z atmosferą. Wszystko toczyło się dobrze, do czasu kiedy moderatorką na czacie u Rocka została nastolatka. Nie dość, że nastolatka, to jeszcze taka, która zaczęła robić bajzel (dodam, że robiła też bajzel u Nexosika) do tego stopnia, że zaczęli wprowadzać regulaminy dla moderatorów. Jednak nic to nie dało, nastolatka nadal pozostała bezmyślną nastolatką hłe hłe hłe. Prawa ręka streamera nie mogąc poradzić sobie z sytuacją... wyrzucił mnie. Stwierdził, że świetnie sobie beze mnie radzili.

Pytanie za milion dolarów: czy prawa ręka streamera, wyrzucając z bycia moderatorem najsłodszą, najbardziej kreatywną i wspierającą streamera osobę, jaka kiedykolwiek pojawiła się, działał na pewno na korzyść owego streamera?? A taka właśnie prawa ręka funkcjonuje, a nawet jego streamer o tym nie wie buahahaha

Może najwyższy czas, aby ktoś o tym doniósł streamerowi...?

I jeszcze jedna refleksja, czy po wyrzuceniu mnie z Twitcha, jakość rozmów na czatach wyśrubowała, ilość widzów wzrosła, przybyło wielu subskrybentów, a atmosfera się poprawiła i widzowie zaczęli pisać na czacie, że nareszcie nastały wspaniałe czasy, bo Estetka odeszła??? xD

A brutalnie się pozbyto mnie ponieważ:

nie godziłam się na robienie bajzlu na czacie u Rocka,
kilku pierdostreamerów czuło się zagrożonych z powodu mojej słodkiej osobowości, a pragnęli całego fejmu dla siebie bez konieczności zbędnego wykazywania się,
nie podałam swojego skype'a isdn90 – jego komentarze na moim blogu: szczycił się, że to właśnie dzięki niemu zostałam wyrzucona (a czy to czasem aby nie świadczy o poziomie intelektualnym prawej ręki?)
Cortiss podrywał mnie na Skypie, a gdy spotkaliśmy się we Wrocławiu i nie byłam nim zainteresowana okazało się, że wyglądam jak zdzira, bo mam czerwoną szminkę i spodnie jeansowe do samiuśkich kostek, a osoba, która turlała się po podłodze była wzorem wszelkich cnót, aniołem w ludziej skórze Kappa

Powinnam dodać, że nigdy nie planowałam bycia modem. A że lubię miłą rodzinną atmosferę, to zaczęłam taką wprowadzać na tyle, na ile mogłam na czacie Twitcha, nie tracąc przy tym kreatywności i zaangażowania, a mój charakter zjednał sobie ludzi. Z pewnością na czatach zrobiło się lepiej i kulturalniej. Dla mnie zawsze ważne było, aby otaczać się miłymi i wspierającymi mnie ludźmi, tak samo jak w realu. Najbardziej zawiodło mnie to, że ci, których traktowałam jak przyjaciół, którym dobrze życzyłam i wobec których miałam szczerze przyjazne i podkreślam bezinteresowne intencje, tak mnie potraktowali... Ja go wspierałam, żeby widzowie mieli o nim jak najlepsze zdanie, a on wraz z gejmopierdkowymi przyjaciółmi zrobił co mógł, żeby o mnie mieli jak najgorsze....

Warning: Tak się w moim życiu dzieje, że gdy ktoś mnie źle lub niesprawiedliwie traktuje, to życie wcześniej czy później samo wyrównuje za mnie rachunki.

Niektórzy z tych gejmopierdków już dostało zapłatę. (Nie śledzę ich życia i ich streamów, dlatego niewiele o nich wiem). Jednak doniesiono mi m.in., że mkr miał jakieś poważne problemy zdrowotne. Biedny Nexosik podobno musiał pilnować się, co mówi na streamach, bo ta jedna jedyna, szpiegowała go i szukała haków.... Albo gdy ktoś (Monika) włożył swój czas, serce i pracę, a potem został oszukany... Nexosik nie widział/nie widzi w tym żadnych analogii? .. prawie 10 lat minęło, a procesy myślowe nadal na tym samym levelu O_o, ryli???

I jeszcze jedno na koniec. Czy któryś z tych gejmopierdków jest w stanie wczuć się w taką sytuację: Twitch kasuje im konto, Youtube banuje, na facebooku nic nie mogą napisać, bo zgraja hejterów, a w grach muszą ukrywać się pod innymi nickami.... A to właśnie było moim doświadczeniem. Nie mogłam pojawiać się na Twitchu, nie mogłam pisać bloga, nie mogłam grać w gry, bo jakieś oszołomy biegały za mną z komentarzami : "Ty zdziro – pozdrowienia od Cortissa"...

Mam nadzieję, że kiedyś życie jeszcze dotkliwiej wynagrodzi tym wszystkim, którzy byli wówczas dla mnie bezwzględni i okrutni... Bo nie zadziera się z Estetką!

* Aktualizacja 16.4.2023 *

Moje posty byłyby w innym tonie, gdybym usłyszała słowa przepraszam.

Skasowałam wszystkie swoje konta, osiągnięcia w grach, nie mówiąc już o pieniądzach, które w nie zainwestowałam. I do czego zostałam doprowadzona przez ludzi z kręgu Cotrissa i nie tylko, żeby coś takiego zrobić i zniknąć na długie 10 lat.

I wyobrażacie sobie teraz... wziąć swoje konta we wszystkich grach

i nacisnąć DELETE.

Kto byłby w stanie?

Uwagi końcowe:

Raz na jakiś czas będzie się coś pojawiać. Ram czasowych nie ustalam. Czas pokaże, co dalej, czy mnie to jeszcze bawi. Dlatego warto sprawdzać, co u mnie słychać. Myślę, że osoby, które lubiły tu zaglądać miło się zaskoczą i chyba... wymodliły paciorki hihi^^

Nie planowałam wielkich powrotów. Tak po prostu wyszło. Ale mam nadzieję, że wyniknie z tego tylko coś dobrego. Myślę, że ważniejsze od tego, o czym będę pisać, jest sama obecność i to, aby ludzie czuli się u mnie zawsze mile widziani. Chyba, że coś nacudują :D Dlatego u Estetki trzeba być grzecznym :D

Na razie tyle...

Estetka forever 17,5 :D

Kto się cieszy? Ręka do góry ;D

Chcesz jako pierwszy dowiadywać się o nowych postach?

Zachęcam do obserwowania mnie na:

Facebooku, Bloglovin lub e-mailowo :)

Estetka

CAŁA PRAWDA: Dlaczego Estetka zniknęła z Twitcha? #07 – część 6 – Cortiss

noreply@blogger.com (Estetka ) — Thu, 27 Aug 2015 23:01:00 +0000

Cortiss i jego opinie o kobietach

Nie martwcie się, bądźcie cierpliwi,
na innych też przyjdzie czas…

_______________________________________

Link dla tych, którzy nie czytali poprzednich części:

►Cała prawda: Dlaczego Estetka zniknęła z Twitcha? #1 - Ważne!!!

►Cała prawda: Dlaczego Estetka zniknęła z Twitcha? #2 - Nexos część 1

►Cała prawda: Dlaczego Estetka zniknęła z Twitcha? #3 - Nexos część 2

►Cała prawda: Dlaczego Estetka zniknęła z Twitcha? #4 - Nexos część 3

►Cała prawda: Dlaczego Estetka zniknęła z Twitcha? #5 - Nexos część 4 - Wrocław

►Cała prawda: Dlaczego Estetka zniknęła z Twitcha? #6 - Nexos część 5 - Po Wrocławiu

________________________________________

Poprzednio opisałam, co spotkało mnie we Wrocławiu. Postanowiłam, że dzisiejszy post poświęcę osobie Cortiss. A dokładnie: jego chamskiemu komentarzowi, który usłyszałam na dzień dobry. Odniosę się również do komentarzy, które pojawiły się po pierwszym poście na temat mojego wycofania się z Twitcha.

Zapraszam do lektury…

Czytaj dalej »

CAŁA PRAWDA: Dlaczego Estetka zniknęła z Twitcha? #01 – Ważne!!!

noreply@blogger.com (Estetka ) — Mon, 20 Jul 2015 18:52:00 +0000

Dla tych niezaznajomionych z tematem. W 2013 roku byłam moderatorką na Streamach u osób: Rock, Nexos, Flamy, Mkrr3, Żubr. I za swoją dobrą robotę oraz zaangażowanie nie w 100%, lecz w 1000%, a także wspieranie Streamerów/YouTuberów, dostałam nóż w plecy. W dodatku ukrywano prawdę o tym, jak zostałam potraktowana i wmawiano ludziom, że to moja wina. Kuriozum! Ale od początku...

Historie są złożone i wielowątkowe… Krążą kłamstwa na mój temat, ponieważ zniknęłam z Twitcha i nigdy nie opowiedziałam całej swojej historii. Chciałam zostawić to bagno za sobą i do niego nie wracać. Po przeczytaniu zrozumiecie dlaczego. Jednak chcę wszystko wyjaśnić, aby nie musieć już odpowiadać na pytania związane z Twitchem oraz widywać w skrzynce odbiorczej wiadomości i zaproszeń od osób, które klepią po plecach osoby zachowujące się w stosunku do mnie chamsko i podle. Więc czytaj i wybieraj po czyjej jesteś stronie. A potem z tym wyborem żyj.

________________________________________

Poniżej będą stopniowo się pojawiać odnośniki do kolejnych postów:

►Cała prawda: Dlaczego Estetka zniknęła z Twitcha? #7 - część 6 - cortiss

________________________________________

O czym będzie ta seria?

Ostatnio mój post odnośnie tego, dlaczego odeszłam z Twitcha ożył na nowo > KLIK <. I po przeczytaniu doszłam do wniosku, że był zbyt ulgowy, grzeczny i przede wszystkim baaaardzo ogólnikowy. Że popełniłam błąd, nie wskazując z imienia winnych. Że to nie w moim stylu. Bo niektóre osoby zachowały się tak haniebnie, że prawda musi wreszcie ujrzeć światło dzienne. A to panujące zakłamanie bardzo mnie denerwuje. Tylu facetów, a prawie żaden nic nie zrobił, aby obronić kobietę. Cóż za klasa… Tym razem pojawi się oblicze Estetki, którego lepiej nie widywać. Miazga i prawda między oczy, ale jak najbardziej zasłużona. Bo czy można denerwować się na nauczyciela za jedynkę, jeśli nie zaglądnęło się do książki ani razu i mówić jeszcze, że to jego wina?? A prawda w oczy kole. I niech żadna osoba nie twierdzi, że jest urażona. Bo urażona to mogę być ja! A zachowania jakie miały miejsce, były przecież świadome. Nikt owym osobom NIE KAZAŁ zachowywać się tak czy inaczej lub nie podejmować działań. W końcu nie są małymi dziećmi, które trzeba prowadzić za rączkę i mówić, jak należy żyć i jak się zachowywać… chociaż dzieci mają więcej empatii i rozumu. I skoro nie raczyło się nawet zastanowić, pomyśleć lub zrobiło coś z premedytacją, to teraz trzeba przyjąć zasłużone baty. Mój post, a raczej seria, będzie bardzo prawdziwa i dosadna. I nie, nie przestałam być miła, ale są granice, po których przekroczeniu przestaje być miło. Dodam jeszcze, że jeżeli moja seryjka nt. prawdy o zachowaniu niektórych osób z Twitcha spowoduje falę hejtu czy też innych „milusich” działań wobec mnie, będzie jedynie kolejnym dowodem, że wszystko co napisałam o tych osobach, jest prawdą!

Czytaj dalej »

Weekendowa garść linków #18

noreply@blogger.com (Estetka ) — Sat, 30 May 2015 17:55:00 +0000

"Weekendowa garść linków"

Upychanie filmów, artykułów, stron w każdym poście byłoby, jak tuczenie baśniowego Jasia przez czarownicę. Szybko, na siłę i zupełnie niepotrzebnie w dobie jedzenia na telefon. Dlatego dostaną swoje 5 minut chwały w osobnej serii. Chwila dla Was na wypicie herbaty i sporządzenie portretu psychologicznego autorki bloga na podstawie prezentowanych znalezisk? Co kto woli, byleby z uśmiechem :D (Wszystkie posty znajdziesz tutaj)

Roland-Garros = pa pa komputerku :P

Czytaj dalej »

Rollers of the Realm (Gra)

noreply@blogger.com (Estetka ) — Mon, 18 May 2015 16:14:00 +0000

Bywają gry, którym trójwymiar robi wielkie kuku. Zupełnie jak filmowe matki zmuszające dzieci do założenia najbrzydszego sweterka pod słońcem, wybierając akurat dzień szkolnej fotografii. Elementy się gryzą, a ogólne wrażenie nie powala na kolana. Sprawiając, że refren „Co ja robię tu uuu?” powstaje do życia. Śmichy chichy za każdym razem, gdy spoglądamy na nie w latach późniejszych. Jak i refleksje, że bez niego byłoby o wiele lepiej. Ale są takie tytuły dla których 3D jest wręcz stworzone. Niczym idealnie skrojony garnitur na przystojnym mężczyźnie. Nie tylko dobrze się prezentuje, ale i sama zawartość ma coś ciekawego do powiedzenia. Rzec by można zaskakująco dużo.

Z dzisiejszym postem postanowiłam się pospieszyć, bo grę można kupić na HumbleBundle jeszcze przez 3 dni! Od dnia premiery widniała na mojej liście „koniecznie chcę zagrać”, ale odkładanie wszystkiego na potem, wynikające z dnia urodzenia, czasami daje o sobie znać :P Ale nie tym razem. Szkoda by było, gdybyście nie mogli upolować jej w okazyjnej cenie wraz z innymi RPGowymi braćmi. Bo zdecydowanie warto.

Czytaj dalej »

Weekendowa garść linków #17

noreply@blogger.com (Estetka ) — Sat, 16 May 2015 14:46:00 +0000

"Weekendowa garść linków"

Czytaj dalej »

Przyszłość gier z THE VOID?

noreply@blogger.com (Estetka ) — Mon, 11 May 2015 15:27:00 +0000

Dzisiejszy filmik bardzo mnie zainspirował i zamiast wstawiania go do „Weekendowych linków” postanowiłam rozwinąć temat, bo na to jak najbardziej zasługuje. Szkoda byłoby, gdybyście przegapili coś tak fantastycznego. Wy sami za chwilę podzielicie moje zdanie. Zakład? ;) Wiem, że postów ostatnio pod dostatkiem…wróć…niedostatkiem i wiele osób może odczuwać, że mało tu Estetki w Estetce – cytując jeden z grona moich ulubionych cytatów. Ale ładna pogoda i różne czynniki skłaniają do innego rodzaju rozrywek, a wczesne wstawanie powoduje senność w momencie, w którym moja kreatywność mówi „Dzień dobry”, jak na nocną wampirzycę przystało. I tak niektórzy ludzie podając gościom swój adres mówią, „Mieszkam w czerwonym domku”, a inni, jak w moim przypadku, „Kieruj się w stronę światła”. Latarnia morska w miejskiej dżungli i odstraszacz samochodowych złodziei w jednym. Ale cóż, w nocy czuję się jak ryba w wodzie.

Czytaj dalej »

Weekendowa garść linków #16

noreply@blogger.com (Estetka ) — Sat, 09 May 2015 14:01:00 +0000

"Weekendowa garść linków"

Widok z okna podobny :D

Czytaj dalej »

Weekendowa garść linków #15

noreply@blogger.com (Estetka ) — Sat, 02 May 2015 13:37:00 +0000

"Weekendowa garść linków"

Czytaj dalej »