Το 007 First Light αποτελεί μια νέα ιστορία, που αφηγείται τη στρατολόγηση και το ξεκίνημα του James Bond ως πράκτορα της αγγλικής υπηρεσίας πληροφοριών MI6, εν μέσω αμφισβήτησης και προκλήσεων. Αντίστοιχα, εδώ έχουμε έναν νέο (και νεαρό) Bond, σχεδιασμένο εξ ολοκλήρου από την IO Interactive, τον οποίο παίζει ο ηθοποιός Patrick Gibson. Επειδή ακόμα και η ταυτότητα του αρχικακού είναι spoiler, δεν θα αποκαλύψω περισσότερα για την ιστορία. Μπορώ όμως να πω δίχως αμφιβολία πως πρόκειται για υψηλότατου επιπέδου δουλειά που άνετα στέκεται δίπλα στις κινηματογραφικές υπερπαραγωγές 007. Η πλοκή κρατάει το ενδιαφέρον από την αρχή μέχρι το τέλος, με ανατροπές και, το κυριότερο, απίστευτα προσεγμένους χαρακτήρες (με πρώτο και καλύτερο τον Bond) και διαλόγους κάθε είδους. Επιπλέον, μπορεί το όλο concept φαινομενικά να θυμίζει Casino Royale, αλλά η ιστορία εν τέλει μάλλον παραπέμπει στο Skyfall. Αφορά περισσότερο την MI6 και την ίδια την Αγγλία, καθώς και το αν οι παραδοσιακοί κατάσκοποι όπως ο Bond έχουν θέση στην εποχή της σύγχρονης τεχνολογίας – και πιο συγκεκριμένα του AI. Πρόκειται για μια ιστορία προσγειωμένη και βασισμένη σε θέματα της εποχής μας, χωρίς κάποιον γραφικό κακό που θέλει να κατακτήσει/καταστρέψει τον κόσμο.

Το έτερο μεγάλο στοίχημα που έπρεπε να κερδίσει το παιχνίδι αφορά βέβαια το gameplay. Εδώ η φιλοσοφία είναι συγκεκριμένη, με σχεδόν κάθε επίπεδο (επισκέπτεστε διάφορα μέρη του κόσμου) να απαρτίζεται κυρίως από ένα κομμάτι «social engineering» τύπου Hitman, ένα κομμάτι stealth και ένα κομμάτι με πιο έντονη δράση και πιστολίδι. Αρχικά καλείστε να μαζέψετε πληροφορίες για τον στόχο σας με διάφορους τρόπους όπως πχ ακούγοντας κρυφά συζητήσεις ή χακάροντας κινητά ανυποψίαστων AI χαρακτήρων στο εκάστοτε επίπεδο. Στη συνέχεια εισχωρείτε απαρατήρητος σε «απαγορευμένες» περιοχές γεμάτες φρουρούς, επίσης με διάφορους τρόπους όπως κινούμενος από κάλυψη σε κάλυψη, σκαρφαλώνοντας σε σχετικά σημεία ή μέσα σε χόρτα α λα Uncharted, κάνοντας αντιπερισπασμούς, παριστάνοντας κάποιον άλλο κτλ. Φυσικά μπορείτε και να εξουδετερώσετε τους φρουρούς με ποικίλα stealth takedowns. Ένα πρωτότυπο στοιχείο εδώ είναι η δυνατότητα να μπλοφάρετε αν σας τσακώσουν, για να κερδίσετε λίγο χρόνο και να αποφασίσετε τί θα κάνετε στη συνέχεια.

Το τρίτο βασικό κομμάτι του gameplay είναι το τί γίνεται όταν… the shit hits the fan, όπου πλέον έχετε το ελεύθερο να σκοτώσετε (licence to kill) χρησιμοποιώντας διάφορα όπλα. Το πιστολίδι είναι απολαυστικό, με ποικιλία και εκπληκτική αίσθηση όπλων, εχθρούς με αξιοπρεπή νοημοσύνη, θεαματικά headshots και rag doll physics, και κινηματογραφικά «κόλπα» όπως αφοπλισμοί κτλ. Εδώ υπάρχει και focus mode όπου για κάποια δευτερόλεπτα οι εχθροί κινούνται αργά και μπορείτε να τους στοχεύσετε πιο εύκολα – δεν είμαι φαν του συγκεκριμένου στοιχείου και θα εξηγήσω παρακάτω γιατί. Αν/όταν ξεμείνετε από σφαίρες ή δεν έχετε όπλα γενικώς, μπορείτε να ξυλοφορτώσετε όποιον στέκεται εμπόδιο στον δρόμο σας. Το σύστημα μάχης σώμα-με-σώμα βασίζεται σε απανωτά χτυπήματα, λαβές, μπλοκαρίσματα, finishers κτλ και είναι εμπνευσμένο από το ξύλο που ρίχνει ο Bond στις ταινίες. Πετυχαίνει τον σκοπό του, αν και αυτό σημαίνει ότι συχνά αφήνει μια αίσθηση υπερβολικής ευκολίας. Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για το πιστολίδι, όχι μόνο λόγω του focus mode, αλλά και λόγω του aim assist που δεν απενεργοποιείται. Κάτι που επίσης δεν απενεργοποιείται είναι η δυνατότητα να βλέπετε όλους τους κοντινούς σας εχθρούς ακόμα και μέσα από τοίχους, με την τεχνολογία που έχει στην διάθεσή του ο Bond να αποτελεί δικαιολογία γι αυτό.

Περιπέτεια James Bond χωρίς gadgets δεν γίνεται και το παιχνίδι το ξέρει καλά αυτό. Στην διάθεσή σας έχετε διάφορα gadgets που σας δίνει ο Q, όπως ρολόι, laser χεριού, κινητό που ρίχνει βελάκια, ακόμα και στιλό που εκτοξεύει έναν μίνι πύραυλο. Επιλέγετε όποια θέλετε (δεν μπορείτε όλα) και τα χρησιμοποιείτε είτε άμεσα εναντίον των εχθρών, είτε έμμεσα μέσω αλληλεπίδρασης με το περιβάλλον. Κάθε περιοχή είναι γεμάτη με διάφορων ειδών διαδραστικά και καταστρέψιμα στοιχεία, πχ μπορείτε να χακάρετε συσκευές για να αποσπάτε την προσοχή των εχθρών ή να πυροβολείτε βαρέλια με πετρέλαιο για να τους τινάζετε στον αέρα. Γενικώς το gameplay του τίτλου είναι διανθισμένο με ελευθερία επιλογών σχεδόν σε κάθε πτυχή του, παρότι η περιπέτεια συνολικά είναι γραμμική. Επιπλέον, όπως κάθε ταινία Bond έχει κάποιες χαρακτηριστικές σκηνές δράσης, έτσι και το παιχνίδι είναι γεμάτο με τέτοιου τύπου κινηματογραφικές καταστάσεις, όπως πιστολίδι μέσα σε ένα αεροπλάνο που στρίβετε κατά το δοκούν μέσω του ρολογιού σας, ανάκριση όπου πρέπει να «φάτε χρόνο» -και μπουνιές- μέχρι να χακάρετε το κινητό του κακού, μια μάχη μέχρις εσχάτων όπου ξεμένετε από σφαίρες και είστε περικυκλωμένος, και βέβαια πολλαπλά κυνηγητά με οχήματα. Επίσης δεν λείπουν και κάποια quick time events.

Ανάμεσα στα επίπεδα, επισκέπτεστε το πολυσύχναστο αρχηγείο της MI6, από το κέντρο επιχειρήσεων μέχρι το τμήμα τεχνολογίας της υπηρεσίας. Εκεί μιλάτε και αλληλεπιδράτε με διάφορους σημαντικούς χαρακτήρες όπως η Moneypenny και ο Q. Πρόκειται για ένα ευχάριστο διάλειμμα από την δράση του παιχνιδιού και μια ευκαιρία να απορροφηθείτε ακόμα περισσότερο στον κόσμο του. Από εκεί και πέρα, διάσπαρτα στα επίπεδα υπάρχουν κάποια collectibles για όσους έχουν όρεξη για περισσότερο ψάξιμο. Αξίζει να σημειωθεί επίσης ότι το παιχνίδι είναι γεμάτο με αναφορές στις ταινίες James Bond, από τις ονομασίες των κεφαλαίων μέχρι αυτές των achievements. Το κερασάκι στην τούρτα αυτής της απολαυστικής περιπέτειας είναι η διάρκεια: 20 με 25 ώρες, κάτι που σπάνια συναντάμε σε single-player action-adventure. Συστήνω ανεπιφύλακτα να παίξετε στον μεγαλύτερο βαθμό δυσκολίας για να το ευχαριστηθείτε, καθώς, όπως προαναφέρθηκε, κάποιες φορές τείνει να γίνεται υπερβολικά εύκολο.

Το παιχνίδι χρησιμοποιεί την Glacier engine της IO που έχουμε δει και στα Hitman, με το αποτέλεσμα να εντυπωσιάζει. Οι χαρακτήρες, από τον Bond μέχρι και τους απλούς εχθρούς, είναι καλοσχεδιασμένοι, ενώ τα animations λειτουργούν σωστά, με εξαίρεση κάποια «κοφτά» και απότομα takedowns. Η οπτική ποικιλία των επιπέδων είναι εξαιρετική, με το κάθε ένα να είναι εντελώς διαφορετικό από τα άλλα. Τα περιβάλλοντα έχουν ικανοποιητικό βαθμό λεπτομέρειας αλλά και καταστροφής κατά την διάρκεια των μαχών. Από κοντά και τα πανέμορφα εφέ και ειδικά οι φωτισμοί που συμβάλλουν στο οπτικό υπερθέαμα. Το παιχνίδι διαθέτει ενσωματωμένο ray tracing (δηλαδή δεν υπάρχει σχετική επιλογή ενεργοποίησης/απενεργοποίησης), ενώ θα αποκτήσει και path tracing. Επιπλέον, έχει μία από τις καλύτερες υλοποιήσεις HDR που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια (αν έχετε καλή οθόνη ετοιμαστείτε να μαζέψετε το σαγόνι σας από το πάτωμα). Τέλος, το frame rate παραμένει σταθερό στο μεγαλύτερο μέρος της περιπέτειας, εκτός από τις περιοχές που είναι γεμάτες κόσμο (πχ ένα ξενοδοχείο ή μια εκδήλωση) όπου παρατηρούνται κάποιες πτώσεις.

Ο ηχητικός τομέας αγγίζει την τελειότητα. Ξεκινώντας με την μουσική, το επίσημο τραγούδι του παιχνιδιού, από τη Lana Del Rey, είναι κι αυτό κινηματογραφικού επιπέδου και του ταιριάζει απόλυτα. Την παράσταση όμως κλέβει η μουσική κατά την διάρκεια της περιπέτειας, η οποία «φτιάχνει» την ατμόσφαιρα κάθε περιοχής και κατάστασης. Το καστ του παιχνιδιού αποδίδει φανταστικά τους καλογραμμένους χαρακτήρες και διαλόγους, με τον Patrick Gibson να δικαιώνει απόλυτα την επιλογή του από την IO για το ρόλο του James Bond. Ο Lennie James δίνει ρέστα στο ρόλο του αυστηρού μέντορα του Bond, John Greenway, και η εκπληκτική Kiera Lester ως Moneypenny συνοδεύει φωνητικά τον ήρωα με σχόλια, οδηγίες και συζητήσεις. Τα ηχητικά εφέ επίσης κάνουν την δουλειά τους, με αυτά των όπλων να ξεχωρίζουν.

Το πόσο «ψαγμένο» είναι το 007 First Light είχε φανεί από τη στιγμή που είδαμε ότι ο James Bond του έχει ουλή στο πρόσωπο, δηλαδή όπως και στα βιβλία του Ian Fleming. Είναι ένα παιχνίδι φτιαγμένο για τους φαν του θρυλικού πράκτορα 007, που δεν σταματάει να εκπλήσσει ευχάριστα από την αρχή ως το τέλος. Όμως δεν αποτελεί απλά το καλύτερο Bond game όλων των εποχών, ξεπερνώντας το Goldeneye και το Everything or Nothing, αλλά και ένα από τα καλύτερα action-adventure της τρέχουσας γενιάς γενικώς. Αν σας αρέσει ο James Bond, ιδού το παιχνίδι των ονείρων σας.

9.5^/10

9.5^/10

• Παικτική ελευθερία και ποικιλία
• Κινηματογραφικές σκηνές με πρωτότυπο gameplay
• Απολαυστικό πιστολίδι
• Ενδιαφέρουσα ιστορία, εκπληκτικοί χαρακτήρες
• Ο Patrick Gibson ως Bond
• Πανέμορφα γραφικά, ποικιλία επιπέδων
• Τέλειος ήχος από κάθε άποψη
• Μεγάλη διάρκεια για τα δεδομένα του είδους

• Υπερβολικά βοηθητικό προς τον παίκτη

Το Yoshi and the Mysterious Book για το Switch 2 δεν διαφοροποιείται σε αυτό. Η ιστορία του είναι απλή: βολτάρετε μέσα στις σελίδες του Mr. E, ενός ζωντανού βιβλίου που καταγράφει όλες τις μορφές ζωντανών οργανισμών σε ένα μακρινό νησί. Υπάρχει κάπου ενδιάμεσα και μια πλοκή με τον Bowser Jr. και τον Kamek, αλλά όπως είναι κατανοητό, ακόμα και αυτό το μικρό plot twist που συμβαίνει αργότερα στο παιχνίδι είναι επιπέδου «το πρώτο μου δράμα».

Όμως, αυτό που χάνει σε ιστορία και δυσκολία, το κερδίζει σε χαρακτήρα. Κάθε φορά που βουτάτε μέσα στον Mr. E, το παιχνίδι αλλάζει από 3D γραφικά σε μια αισθητική που θυμίζει εικονογράφηση βιβλίου με χρωματιστά μολύβια, και μάλιστα με επιτηδευμένο frameskip στις κινήσεις των χαρακτήρων και του περιβάλλοντος, ώστε να φαίνεται σαν να είναι animated με παλιό στιλ. Από εκεί και πέρα, ενώ είναι ένα παιχνίδι πλατφόρμας, εντούτοις ο σκοπός σας δεν είναι να πάτε από το σημείο Α στο σημείο Β. Εδώ πρέπει να εξερευνήσετε το περιβάλλον, να αλληλεπιδράσετε με τα διάφορα στοιχεία και τα πράγματα που ζουν σε αυτό και να κάνετε ανακαλύψεις. Δεν υπάρχουν εχθροί με την κλασική έννοια, όπως και δεν υπάρχουν τρόποι να χάσετε. Ακόμα και τα χάσματα είναι απλά ένα ακόμα εμπόδιο. Αυτό που πρέπει να κάνετε είναι να πηδήξετε επάνω, να προσπαθήσετε να φάτε, να πάρετε στην πλάτη σας ή να πετάξετε αυγά σε διάφορα πλάσματα. Μπορείτε να τα περάσετε από λάκκους με λάσπη ή νερό, να δείτε πώς αντιδρούν μόλις ακουμπήσουν άλλα πράγματα, και ούτω καθεξής. Και αυτά είναι μόνο λίγα από τα πράγματα που μπορείτε να κάνετε.

Κάθε φορά που κάνετε μια ανακάλυψη, εμφανίζεται το κατάλληλο λήμμα. Μπορείτε πάντα να επιστρέψετε και να ολοκληρώσετε όλα τα πιθανά πράγματα που μπορείτε να «ανακαλύψετε». Κάθε σελίδα έχει ένα διαφορετικό οικοσύστημα και το κάθε οικοσύστημα πολλαπλές πίστες, που συγκεντρώνονται στα ανάλογα πλάσματα που θέλετε να μελετήσετε. Όσον αφορά το gameplay, ας πούμε πως μόλις πάρετε απόφαση πως το παιχνίδι δεν είναι μια ακόμα προσπάθεια αναβίωσης του Yoshi’s Island του SNES, θα δείτε ότι αποτελεί έναν αρκετά εφευρετικό τίτλος. Οι νεότεροι παίκτες, που είναι και το κοινό στο οποίο στοχεύει το παιχνίδι, είναι αυτοί που θα απολαύσουν περισσότερο τον πειραματισμό.

Για τους μεγαλύτερους σε ηλικία και όσους θέλουν να το παίξουν πιο completionists, υπάρχει τόσο το post-game περιεχόμενο όσο και ένα σωρό collectibles, όπως οι μαργαρίτες που μετά τους τίτλους τέλους του παιχνιδιού ξεκλειδώνουν νέα κομμάτια του user interface, τα οποία βοηθούν στην εύρεση και ολοκλήρωση πειραμάτων. Όπως, ας πούμε, ένα θερμόμετρο που μπορεί να σας δείξει πόσο κοντά είστε σε ένα πλάσμα ή έναν δείκτη που δείχνει την κόπωση του Yoshi. Δεν χρησιμεύει πουθενά, αλλά αποδεικνύει πως το παιχνίδι έχει πολλαπλούς μηχανισμούς που τρέχουν στο παρασκήνιο και μπορείτε να «παίξετε» μαζί τους. Το θέμα είναι πως, σε γενικές γραμμές, το παιχνίδι δεν διαθέτει πολύ βάθος. Ναι, έχει πλάκα να πετάς πλασματάκια από γκρεμούς ή μέσα σε λιμνούλες με νερό και να τα πατάς για να δεις τί θα κάνουν, αλλά αυτό γίνεται επαναλαμβανόμενο πολύ γρήγορα. Επίσης δεν βοηθάει το γεγονός πως, χωρίς το περιεχόμενο που υπάρχει μετά τους τίτλους τέλους, η διάρκεια του είναι πολύ σύντομη.

Όπως προαναφέρθηκε, τα γραφικά θυμίζουν περισσότερο εικονογραφήσεις και τα animations έχουν επίτηδες χαμηλό frame rate για να μοιάζουν σχεδιασμένα στο χέρι. Ευτυχώς αυτό αφορά αποκλειστικά τους χαρακτήρες. Το παιχνίδι γενικότερα τρέχει με 60 fps χωρίς πρόβλημα, κάτι που κάνει το platforming αρκετά πιο απολαυστικό. Είναι χρωματιστό και πολύ χαριτωμένο, με τα μέρη που επισκέπτεστε να έχουν διάφορα σκηνικά, από βουνά και καταπράσινα δάση μέχρι χιονισμένες στέπες και παραθαλάσσιες περιοχές. Όλα γεμάτα με ζωή, κίνηση και διάφορα πλάσματα να ζουν εκεί για να τα ανακαλύψετε. Υπάρχει μια γενικότερη ποικιλία στον οπτικό τομέα, όπως και στα πράγματα που μπορείτε να κάνετε στις πίστες. Το μεγαλύτερο θέμα με τα γραφικά είναι πως σε handheld mode χάνουν αρκετά τη λεπτομέρειά τους, οπότε καλύτερα να παίξετε σε μια μεγάλη 4Κ τηλεόραση. Επίσης, παρά το χαριτωμένο της όλης υπόθεσης, λείπει ένα χαρακτηριστικό οπτικό στιλ όπως αυτό του Yoshi’s Woolly World. Ηχητικά το παιχνίδι τα πάει αρκετά καλά, με τις χαρακτηριστικές φωνές των Yoshi να επιστρέφουν. Ως προς την μουσική, οι περισσότερες συνθέσεις είναι ταιριαστές, αλλά μην περιμένετε κάτι που μένει στο μυαλό. Voice acting δεν υπάρχει, ενώ υπάρχει διάλογος, έστω κι αν ο Mr. E μονολογεί μόνιμα. Κάτι που είναι κάπως περίεργο με δεδομένο το μικρότερης ηλικίας κοινό όπου απευθύνεται ο τίτλος.

Το Yoshi and the Mysterious Book είναι ένα ωραίο παιχνίδι για να περάσουν καλά οι μικρότεροι εξ ημών (ειδικά αν έχουν δει τη νέα ταινία Super Mario και θέλουν να δουν κάτι παραπάνω από τον Yoshi). Όμως αδυναμίες όπως η μικρή διάρκεια, το ότι καταντάει επαναλαμβανόμενο και η έλλειψη multiplayer, το εμποδίζουν από το να φτάσει τα επίπεδα προηγούμενων τίτλων Yoshi.

6.5^/10

6.5^/10

• Φιλικό προς τους μικρότερης ηλικίας παίκτες
• Ωραία αισθητική και animation
• Εξερεύνηση και πειραματισμός ως ιδέα

• Επαναλαμβανόμενο και χωρίς βάθος
• Μικρή διάρκεια
• Απουσία multiplayer
• «Χάνει» αρκετά σε handheld mode