<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-8868671808867175570</id><updated>2024-12-19T04:28:47.410+01:00</updated><category term="Abella Rubén"/><category term="Agualusa José Eduardo"/><category term="Belli Gioconda"/><category term="Berlin Lucia"/><category term="Cisneros"/><category term="Faye Gaël"/><category term="Ferrante Elena"/><category term="Haruf"/><category term="Haruf Kent"/><category term="Karr Mary"/><category term="Kent"/><category term="Kristof Agota"/><category term="Lahiri Jhumpa"/><category term="Lorenzo Santiago"/><category term="Mazzucco G. Melania"/><category term="O&#39;Brien Edna"/><category term="O&#39;Neill Carlota"/><category term="Powers Richard"/><category term="Roth Philip"/><category term="Salter James"/><category term="Sandra"/><category term="Slimani Leila"/><category term="Stern Richard"/><category term="Towles Amor"/><category term="Williams John"/><title type='text'>Libros del Bosque </title><subtitle type='html'>OTOÑO</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default?redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>CLZ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13373580311291212244</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSyw7umN2kaJu5K96sCxStGMhXPrh55AMLXqjsplxVWOewSUphHOTsWOwXDrqECayLu2j4vOVqtN4Z6ntm2zbMt932z1SZc4d80dGAl5zuwPcso6DL8bM_bUvs3nLmlw/s113/IMG_0919.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>24</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8868671808867175570.post-9082430215394460513</id><published>2019-12-11T17:34:00.000+01:00</published><updated>2019-12-11T17:34:51.304+01:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Haruf"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Kent"/><title type='text'>La canción de la llanura — Kent Haruf</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgh7D6WVpZBifH7-JelUrCQSQmK7KCuRq36LHZURUAT0-IkvIzG0C3hnJRKGaIrhJ05UvwSlTbSYZ8yrG4f1Ksffc7VlL2L2dE-J5Wb8a-4m6Al0yCsjX-4Jct2kEFvInaim0z3-xb5jCE/s1600/Cancion+Llanura-pic.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1024&quot; data-original-width=&quot;768&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgh7D6WVpZBifH7-JelUrCQSQmK7KCuRq36LHZURUAT0-IkvIzG0C3hnJRKGaIrhJ05UvwSlTbSYZ8yrG4f1Ksffc7VlL2L2dE-J5Wb8a-4m6Al0yCsjX-4Jct2kEFvInaim0z3-xb5jCE/s400/Cancion+Llanura-pic.jpg&quot; width=&quot;300&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif; margin: 9pt 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;Después de leer&lt;span class=&quot;apple-converted-space&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;em&gt;Nosotros en la noche&amp;nbsp;&lt;/em&gt;(2014) ya sabes que Kent Haruf (1943-2014) es de esos escritores que hacen buena literatura sin pretensiones, pocos alardes y casi ningún&amp;nbsp;artificio.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif; margin: 9pt 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;em&gt;&lt;span style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;La canción de la llanura&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;span style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;(1999) viene a inaugurar esa excepcional manera de escribir. Viajamos de nuevo a Holt, un pueblo remoto donde aparentemente, nada literario puede suceder. Un lugar poco exótico y difícil de convertir en el Macondo particular de cualquier escritor; y sin embargo, Haruf le dedica todo su talento literario hasta hacer de él un laboratorio perfecto, desde el que analizar al ser humano y sus emociones.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif; margin: 9pt 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;Decididamente, esta novela es una apuesta por el lado positivo de la vida. La historia viene a confirmar esa máxima de que la destrucción es siempre un drama y una oportunidad. Y así, partiendo de dos abandonos que podrían llevar al mayor de los desastres a unos seres indefensos (Victoria Roubideaux y los pequeños Ike y Bobby), Haruf los rescata de un oscuro destino gracias a la solidaridad de sus vecinos. Como en&lt;span class=&quot;apple-converted-space&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;em&gt;Nosotros en la noche&lt;/em&gt;, se antepone la genuina compasión a las convenciones de la comunidad.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif; margin: 9pt 0cm;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;Resulta magistral la estructura de la novela, articulada a través de los diferentes personajes, pero ensamblada con precisión milimétrica y donde cada punto de giro proyecta la trama sin el menor rozamiento. El estilo de Haruf aparentemente sencillo y carente de sentimentalismos, iguala en precisión expresiva a una estructura brillante y eficaz.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif; margin: 9pt 0cm;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;Puede que hoy, en tiempos de excesos, a algunos la literatura de Haruf les parezca “buenismo” en estado puro. Gran error. No se entiende a Haruf —como no se entiende la vida— si no se sabe capturar esa mirada que, de lo pequeño y singular, es capaz de extraer la mayor grandeza.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Edición:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;Literatura Random House&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Páginas:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;293&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;ISBN:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;978-84-397-3303-4&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;b&gt;Precio: 18,90 €&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/feeds/9082430215394460513/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2019/12/la-cancion-de-la-llanura-kent-haruf.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/9082430215394460513'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/9082430215394460513'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2019/12/la-cancion-de-la-llanura-kent-haruf.html' title='La canción de la llanura — Kent Haruf'/><author><name>CLZ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13373580311291212244</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSyw7umN2kaJu5K96sCxStGMhXPrh55AMLXqjsplxVWOewSUphHOTsWOwXDrqECayLu2j4vOVqtN4Z6ntm2zbMt932z1SZc4d80dGAl5zuwPcso6DL8bM_bUvs3nLmlw/s113/IMG_0919.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgh7D6WVpZBifH7-JelUrCQSQmK7KCuRq36LHZURUAT0-IkvIzG0C3hnJRKGaIrhJ05UvwSlTbSYZ8yrG4f1Ksffc7VlL2L2dE-J5Wb8a-4m6Al0yCsjX-4Jct2kEFvInaim0z3-xb5jCE/s72-c/Cancion+Llanura-pic.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8868671808867175570.post-3371221713698294065</id><published>2019-12-02T13:42:00.000+01:00</published><updated>2019-12-02T13:42:15.870+01:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Cisneros"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Sandra"/><title type='text'>La casa en Mango Street — Sandra Cisneros</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 9pt 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 9pt 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrxdzkXKZWZ1ORqjX7NArMcnBeMG-UZW66Oamge_RSzyyEQxr-_Qg06P3fiFry_Y4ExmwOwlZrz0pJyPtCG-HvkHuBURyzadAoH7Q8z4rQxTamXNMcZjxliUegTugjooR8e-vjdBNaYZA/s1600/84ab2cd7-6dbd-427a-bd3e-3f7eaf209ea4.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1024&quot; data-original-width=&quot;774&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrxdzkXKZWZ1ORqjX7NArMcnBeMG-UZW66Oamge_RSzyyEQxr-_Qg06P3fiFry_Y4ExmwOwlZrz0pJyPtCG-HvkHuBURyzadAoH7Q8z4rQxTamXNMcZjxliUegTugjooR8e-vjdBNaYZA/s400/84ab2cd7-6dbd-427a-bd3e-3f7eaf209ea4.jpg&quot; width=&quot;302&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 9pt 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 9pt 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;Cuando le preguntan a Sandra Cisneros (Chicago, 1954) si su alma es mexicana o estadounidense, ella contesta —“&lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;;&quot;&gt;¿Puede una persona sentirse hija de su padre y de su madre a la vez? Yo creo que no supone ninguna contradicción. Si me hubieses hecho la misma pregunta de pequeña te hubiera contestado: “I’m Mexican”, respondiéndote en inglés. Así es cómo me siento: mexicana del lado de Estados Unidos”&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 9pt 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;Sandra Cisneros es una de las mejores representantes de la literatura chicana actual. Probablemente, lo que la hace excepcional es su voz. Habla desde ese territorio de fusión que ya no pertenece a ninguno de los dos lados de la frontera sino que constituye, en sí mismo, algo único. Es una identidad original que nace atrapada entre sus ancestros mexicanos y su presente ya transculturado.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 9pt 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;En&amp;nbsp;&lt;i&gt;La casa en Mango Street&amp;nbsp;&lt;/i&gt;(1989) Cisneros nos revela magistralmente el universo chicano de su infancia. Funciona muy bien la estructura de “collage” y los capítulos breves. Permiten una sucesión de ágiles historias ensambladas por un destino compartido: el de niños pobres latinos, en el segregado Chicago.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 9pt 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;Sus páginas están llenas de personajes magníficamente construidos. Jóvenes marginales como Alicia, que heredó el rodillo de amasar de su madre y estudia por las noches; o Ruthie que “podría haber sido muchas cosas si hubiera querido”, pero se casó y se mudó a una casa fuera de la ciudad y ahora “duerme en un sofá en el cuarto de estar de su madre”. Historias que relatan abusos, maltrato y desigualdad en la Tierra Prometida.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 9pt 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;Pero en ese escenario destaca Esperanza, la narradora. Ella es diferente porque no acepta la sumisión. Es la “Nueva Chicana” —“&lt;i&gt;yo he decidido no crecer domesticada como las demás, que reclinan el cuello en el patíbulo esperando que caiga la guillotina (…). He empezado mi propia guerra silenciosa. Simple. Segura. Yo soy la que se levanta de la mesa como un hombre, sin dejar bien colocada la silla ni recoger el plato”.&amp;nbsp;&lt;/i&gt;Y en esa “guerra silenciosa”, la educación —y la literatura— representan la posibilidad de un futuro mejor. No en vano, muchos jóvenes en la actualidad, siguen leyendo este libro en las escuelas norteamericanas y, como Esperanza, hoy sueñan con esa “casa propia”.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 9pt 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;También el lenguaje es primordial. Constituye la arcilla con la Cisneros modela su mundo. Se trata de un “lenguaje transgresor, al margen de los cánones estadounidense y mexicano, que refleja una nueva realidad hecha de mezclas y no de esencias”. En el discurso, el español aparece de manera esporádica:&amp;nbsp;&lt;i&gt;frijoles&lt;/i&gt;,&amp;nbsp;&lt;i&gt;tamales&lt;/i&gt;,&amp;nbsp;&lt;i&gt;chanclas&lt;/i&gt;,&amp;nbsp;&lt;i&gt;espíritus&lt;/i&gt;&amp;nbsp;o&amp;nbsp;&lt;i&gt;comadres&lt;/i&gt;… pero también, subyace en muchas ocasiones. La narradora, que habla inglés, tiene un nombre español, y no es un nombre cualquiera: es futuro y es promesa.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 9pt 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;En definitiva, Cisneros relata un universo construido desde la óptica de la “minoría latina” en Estados Unidos, pero también desde la visión de la clase obrera y desde el feminismo militante. Y con esas “cartas de perdedora” —latina, pobre y mujer— traza un horizonte de emancipación en el que la literatura, se convierte en una herramienta destinada a la conquista de las libertades que el sistema niega.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 9pt 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;Puede que esto último sea discutible por idealista —lo admito—, algunos pensaran que la literatura no es cambio social ni activismo… Pero en tiempos de muros que albergan odio y miedo, quiero creer que la literatura tiene algún poder: el de hacer visible, lo que sencillamente, nos negamos a ver.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;Normal1&quot; style=&quot;background-color: white; font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif; margin-left: 0cm; margin-right: 22.5pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Edición:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;Vintage Español. Random House&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Páginas:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;112&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;ISBN:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;978-0-679-75526-5&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;b&gt;Precio: &amp;nbsp;13,30 €&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/feeds/3371221713698294065/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2019/12/la-casa-en-mango-street-sandra-cisneros.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/3371221713698294065'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/3371221713698294065'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2019/12/la-casa-en-mango-street-sandra-cisneros.html' title='La casa en Mango Street — Sandra Cisneros'/><author><name>CLZ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13373580311291212244</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSyw7umN2kaJu5K96sCxStGMhXPrh55AMLXqjsplxVWOewSUphHOTsWOwXDrqECayLu2j4vOVqtN4Z6ntm2zbMt932z1SZc4d80dGAl5zuwPcso6DL8bM_bUvs3nLmlw/s113/IMG_0919.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjrxdzkXKZWZ1ORqjX7NArMcnBeMG-UZW66Oamge_RSzyyEQxr-_Qg06P3fiFry_Y4ExmwOwlZrz0pJyPtCG-HvkHuBURyzadAoH7Q8z4rQxTamXNMcZjxliUegTugjooR8e-vjdBNaYZA/s72-c/84ab2cd7-6dbd-427a-bd3e-3f7eaf209ea4.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8868671808867175570.post-4655048715944172523</id><published>2019-11-23T11:19:00.001+01:00</published><updated>2019-11-25T19:51:56.473+01:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Stern Richard"/><title type='text'>Las hijas de otros hombres — Richard Stern</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVmbftSDBmXILMFKYZLVX0cW392df8W_Ow2iYml8fRfiDKgaZPfj6AC_j421bQz3SYKOFluzpPRm1irAr-oKrt5mGTmMcjk3K9viupF-eXLJfRIlJ2APoDr_7YMuWJTIfy_tSz05O1mRU/s1600/IMG_0935.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1600&quot; data-original-width=&quot;1148&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVmbftSDBmXILMFKYZLVX0cW392df8W_Ow2iYml8fRfiDKgaZPfj6AC_j421bQz3SYKOFluzpPRm1irAr-oKrt5mGTmMcjk3K9viupF-eXLJfRIlJ2APoDr_7YMuWJTIfy_tSz05O1mRU/s400/IMG_0935.jpg&quot; width=&quot;285&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Philip Roth dijo que “a su feliz pequeña escala,&amp;nbsp;&lt;i&gt;Las hijas de otros hombres&amp;nbsp;&lt;/i&gt;(1973) fue a la década de los sesenta lo que&amp;nbsp;&lt;i&gt;El Gran Gatsby&amp;nbsp;&lt;/i&gt;a los años veinte, o&amp;nbsp;&lt;i&gt;Las uvas de la ira&amp;nbsp;&lt;/i&gt;a los treinta”. Y no le falta razón. La novela de Richard Stern (1928-2013) es un magistral registro de los tumultuosos años sesenta, en Estados Unidos. Se trata de una de esas obras que tienen la maravillosa capacidad de capturar la esencia de una época. En sus páginas aparecen &lt;i&gt;hippies&lt;/i&gt;, agitadores, drogadictos, Hare Krishnas, nudistas y políticos sobre el telón de fondo de aquel choque entre generaciones que produjo un sinfín de excesos.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: , serif;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Las hijas de otros hombres&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;narra el proceso de aniquilación de una familia estable y más o menos convencional, cuando el padre —profesor de Harvard— comete una infidelidad con una alumna. Hasta aquí, todo un clásico y casi un género literario. Sin embargo, no nos imaginemos escabrosidades. Stern disecciona con precisión de entómologo la evolución del profesor y de la alumna, pero sin caer en el exceso y menos aún, en el culebrón. Todo lo contrario. Domina la contención, el rigor y una exquisita ironía, en todo momento.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;El profesor Robert Merryweather —el protagonista— es un cuarentón canoso con buena pinta y acento bostoniano. Vive una “resignada” existencia tras veinte años de matrimonio y cuatro hijos, en una casa heredada con jardín y una acacia, en Cambridge, Massachusetts. Pertenece a la élite científíca de Harvard y a las viejas familias de la ciudad, y ha dedicado la mayor parte de su carrera a investigar sobre los mecanismos neurofisiológicos de la sed.&amp;nbsp;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;El día en el que la atractiva Cynthia Ryder —la alumna veinte años más joven que él— se cruza en su camino, comienza su destrucción. Inicialmente se trata de un enganche narcisista, al sentirse objeto de atracción de una mujer mucho más joven que él. Pero progresivamente, la historia se volverá imparable.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;La novela tiene una arquitectura magistral. A través de las cuatro partes en las que está dividida, vamos asistiendo al doloroso proceso de desmantelamiento de un matrimonio y a los efectos colaterales en los hijos. La prosa de Stern llama la atención por su precisión y por las numerosas metáforas extraídas de la biología, que salpican el texto con enorme ironía y acierto.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Richard Stern “fue un neoyorkino de pura cepa” y después de enseñar en varias universidades, finalizó su carrera como profesor de literatura inglesa en la Universidad de Harvard.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;EN-US&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Entre sus amigos estuvieron Samuel Beckett, Ezra Pound, Robert Lowell, Lillian Hellman, Saul Bellow y Jorge Luis Borges.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Y sus obras fueron muy bien recibidas por escritores y críticos como Anthony Burgess, Flannery O’Connor, Richard Ellmann, Howard Nemerov y Philip Roth. Concentrado en su trabajo y ajeno a la popularidad y a la ostentación, fue definido por un periodista como “casi famoso por no ser famoso”.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Las hijas de otros hombres&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;es una novela magnífica, equilibrada e inteligente que, paradójicamente, narra la historia de un hombre al que la vida le saca de sus expectativas. Un libro para los que quieran ver, a cualquiera de nosotros, descarrilar en cuatro actos.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Edición:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;Siruela Nuevos Tiempos, 2019&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Páginas:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;246&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;ISBN:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;978-84-17624-37-8&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;b&gt;Precio: 18,95 €&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/feeds/4655048715944172523/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2019/11/las-hijas-de-otros-hombres-richard-stern.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/4655048715944172523'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/4655048715944172523'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2019/11/las-hijas-de-otros-hombres-richard-stern.html' title='Las hijas de otros hombres — Richard Stern'/><author><name>CLZ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13373580311291212244</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSyw7umN2kaJu5K96sCxStGMhXPrh55AMLXqjsplxVWOewSUphHOTsWOwXDrqECayLu2j4vOVqtN4Z6ntm2zbMt932z1SZc4d80dGAl5zuwPcso6DL8bM_bUvs3nLmlw/s113/IMG_0919.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVmbftSDBmXILMFKYZLVX0cW392df8W_Ow2iYml8fRfiDKgaZPfj6AC_j421bQz3SYKOFluzpPRm1irAr-oKrt5mGTmMcjk3K9viupF-eXLJfRIlJ2APoDr_7YMuWJTIfy_tSz05O1mRU/s72-c/IMG_0935.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8868671808867175570.post-8230510276951781463</id><published>2019-09-16T11:43:00.001+02:00</published><updated>2019-09-16T22:38:49.157+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="O&#39;Brien Edna"/><title type='text'>Chica de campo — Edna O&#39;Brien</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLdE7luqn6-NRkDszKZyWVpMbgIkU2XOcLf306cfncDb1-fLaaotL4wvbcT4gHAE4R5BkXjKoR3n0Bwc8T-HKfgtk5NhfJYd-bngvv8z13vCQLLekIuLj_BKA1VdbfjmlFm2SbzT9EZfg/s1600/PHOTO-2019-09-09-11-57-48.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1024&quot; data-original-width=&quot;612&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLdE7luqn6-NRkDszKZyWVpMbgIkU2XOcLf306cfncDb1-fLaaotL4wvbcT4gHAE4R5BkXjKoR3n0Bwc8T-HKfgtk5NhfJYd-bngvv8z13vCQLLekIuLj_BKA1VdbfjmlFm2SbzT9EZfg/s400/PHOTO-2019-09-09-11-57-48.jpg&quot; width=&quot;238&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Decir que a sus 89 años Edna O’Brien (&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Tuamgraney, Irlanda 1930)&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot; , serif;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;es &lt;i&gt;la gran dama de las letras irlandesas&amp;nbsp;&lt;/i&gt;es una obviedad. Quizás lo más interesante de esta escritora no es tanto el reconocimiento actual de su magnífica obra, sino el intrincado camino que ha recorrido para llegar hasta aquí. Y precisamente ese trayecto vital y literario, es la sustancia de&amp;nbsp;&lt;i&gt;Chica de campo&amp;nbsp;&lt;/i&gt;(2018), el esperado libro de memorias en el que habla de sus amores y desamores, de sus fuentes de inspiración y de sus inseguridades a la hora de escribir.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot; , serif;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Edna O’Brien nace en una pequeña población rural del oeste de Irlanda —&lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;border: 1pt none; color: #333333; font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif; padding: 0cm;&quot;&gt;un pueblo de mala muerte&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;, había 27 pubs, tres ultramarinos, una pañería, una farmacia, cero cines y cero bibliotecas—,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;y su infancia estuvo marcada por el opresivo nacionalcatolicismo irlandés de los años cuarenta. Era la menor de cuatro hermanos, en una familia venida a menos y dominada por una madre integrista católica y un padre alcohólico. La primera oportunidad para liberarse de las estrecheces de su entorno surge cuando la envían a Dublín, junto a su hermana, a estudiar Farmacia. Allí conocerá a su marido,&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;el escritor Ernest Gébler, con el que se instalará en Londres y donde comenzará a escribir su primera novela.&amp;nbsp;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Dejaba a los niños en la escuela y volvía corriendo a casa para escribir&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;— cuenta O’Brien— &lt;i&gt;Me sentaba en el amplio antepecho de la ventana de su dormitorio, que estaba bastante profundo, y escribía en unos blocs de notas comprados en Irlanda llamados Aisling, que en gaélico significa sueño o visión—&lt;/i&gt;. Tardará tan sólo tres semanas en escribir la novela. En palabras de la propia autora: —&lt;i&gt;se había escrito sola, yo fui una simple mensajera—.&lt;/i&gt;&amp;nbsp;Así nació&amp;nbsp;&lt;i&gt;Las chicas de campo&amp;nbsp;&lt;/i&gt;(1960), la primera obra de Edna O’Brien y con ella, su legendario escándalo.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;El libro provocó una gran sacudida en Irlanda. El párroco de su pueblo quemó varios ejemplares en la plaza de la aldea y ella fue condenada públicamente por atreverse a desafiar al opresivo conservadurismo católico irlandés. También afectó a la vida personal de O’Brian. Su marido después de leerla, sentenció: —&lt;i&gt;Sabes escribir, nunca te lo perdonaré—&lt;/i&gt;. Pero ya nada podría detener a la escritora, a pesar de la dura batalla que tuvo que librar para conseguir la custodia de sus hijos.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Las chicas de campo&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;significó la irrupción de una voz nueva en la literatura irlandesa, que hablaba sin tapujos y con desparpajo de las frustraciones y de los deseos de las mujeres en un mundo rural, machista y atrasado. Dos novelas más configurarían la maravillosa trilogía sobre la vida de sus protagonistas, Caithleen y Baba:&amp;nbsp;&lt;i&gt;La chica de ojos verdes&amp;nbsp;&lt;/i&gt;(1962) y&amp;nbsp;&lt;i&gt;Chicas felizmente casadas&amp;nbsp;&lt;/i&gt;(1964)&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;En sus memorias, que para O’Brien son &lt;i&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; letter-spacing: 0.3pt;&quot;&gt;una&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;border: 1pt none windowtext; letter-spacing: 0.3pt; padding: 0cm;&quot;&gt;reconstrucción onírica, un tapiz que va hilándose a partir de impresiones&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; letter-spacing: 0.3pt;&quot;&gt;&amp;nbsp;y «flashes» que van hacia delante y hacia atrás&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; letter-spacing: 0.3pt;&quot;&gt;,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;habla también de sus amistades literarias con Philip Roth, Alice Munro, Samuel Beckett, Carlos Fuentes y tantos otros… A la vez que da cuenta de su intensa vida social en el desmadrado y revolucionario&amp;nbsp;&lt;i&gt;Swinging London&amp;nbsp;&lt;/i&gt;de los 60.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;O’Brien vive hoy en su casa del selecto barrio de Knightsbridge en Londres. Acaba de publicar un libro sobre los secuestros de Boko Haram en Nigeria. A sus casi noventa años sin sentimentalismos ni autocomplacencia Edna O’Brien continua escribiendo. Y sus historias son siempre sobre mujeres que levantan el vuelo a pesar de la tormenta. Mujeres en territorio hostil que dejaron de ser un “gorrión en medio de una nevada: parda, aterrada, sola”.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Edición:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;Errata Naturae 2018&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Páginas:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;416&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;ISBN:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;978-84-16544-59-2&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;b&gt;Precio:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;20,90&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;€&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/feeds/8230510276951781463/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2019/09/chica-de-campo-edna-obrien.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/8230510276951781463'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/8230510276951781463'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2019/09/chica-de-campo-edna-obrien.html' title='Chica de campo — Edna O&#39;Brien'/><author><name>CLZ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13373580311291212244</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSyw7umN2kaJu5K96sCxStGMhXPrh55AMLXqjsplxVWOewSUphHOTsWOwXDrqECayLu2j4vOVqtN4Z6ntm2zbMt932z1SZc4d80dGAl5zuwPcso6DL8bM_bUvs3nLmlw/s113/IMG_0919.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLdE7luqn6-NRkDszKZyWVpMbgIkU2XOcLf306cfncDb1-fLaaotL4wvbcT4gHAE4R5BkXjKoR3n0Bwc8T-HKfgtk5NhfJYd-bngvv8z13vCQLLekIuLj_BKA1VdbfjmlFm2SbzT9EZfg/s72-c/PHOTO-2019-09-09-11-57-48.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8868671808867175570.post-5533760953174159552</id><published>2019-08-30T13:45:00.000+02:00</published><updated>2019-08-31T13:06:38.200+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Towles Amor"/><title type='text'>Un caballero en Moscú — Amor Towles</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiRhUn9Frtz1M2qNp9H5_VFIQyAUaWWMIjav5volqlgN2ZjkRfVWy9C77Ogq08hEa3agk_OkpTWnHZ05U5x1NlZooLce_w38sDGEy5MyRHK41gkr9h-0LbyhCm3KJPhhCYFyJS2jUIEglM/s1600/Towles+1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1024&quot; data-original-width=&quot;768&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiRhUn9Frtz1M2qNp9H5_VFIQyAUaWWMIjav5volqlgN2ZjkRfVWy9C77Ogq08hEa3agk_OkpTWnHZ05U5x1NlZooLce_w38sDGEy5MyRHK41gkr9h-0LbyhCm3KJPhhCYFyJS2jUIEglM/s400/Towles+1.jpg&quot; width=&quot;300&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Esta novela cayó casualmente en mis manos este verano mientras preparaba un viaje a Rusia. Me acompañó cuando recorría el Palacio de Invierno, al leer a Maiakovski y al contemplar Moscú desde los grandes ventanales del hotel Metropol. Nos muestra que en toda transformación histórica —por radical que pretenda ser— subyace la escala humana. El aquí y el ahora resisten frente a la grandilocuencia de todo lo demás.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Un caballero en Moscú&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;(2016) es una extraordinaria historia sobre la capacidad humana para hacer frente al infortunio y a lo imprevisible. Amor Towles (Boston, 1964) nos ofrece un gran relato sobre el telón de fondo de la historia de Rusia: desde la caída del Imperio y la Revolución Bolchevique hasta la colectivización y las purgas de Stalin, para finalizar con la incertidumbre suscitada tras la muerte del dictador en 1953. El autor rinde también un brillante homenaje a la literatura rusa con guiños frecuentes a Tolstói, Dostoyevski, Turguénev y Chéjov.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Todo comienza cuando un poema subversivo, escrito diez años antes, salva al conde Aleksandr Ilich Rostov —protagonista de la novela— de la condena a muerte dictada por un tribunal bolchevique en 1922. El comité revolucionario conmutará la pena capital por un arresto domiciliario insólito: el aristócrata deberá permanecer el resto de sus días encerrado entre las paredes del hotel Metropol de Moscú.&amp;nbsp;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;A partir de ese momento, veremos cómo el mítico hotel, situado frente al Bolshói y a poca distancia del Kremlin y la Lubianka,&amp;nbsp;&amp;nbsp;se convierte en el microcosmos en el que se reflejan las turbulencias que vive el país,&amp;nbsp;&amp;nbsp;pero también, seremos testigos de la transformación del propio Rostov. Towles resuelve magistralmente el planteamiento de la novela al convertir el hotel en un espacio donde sucede la Historia y al construir un gran protagonista: el conde Aleksandr Ilich Rostov. Un aristócrata de la vieja guardia, lector de Montaigne, sin profesión conocida y cuyas virtudes radican en los placeres de la buena mesa, la mejor lectura y el arte de la conversación en varios idiomas. Un hombre que tendrá que afrontar el desafío de dejar de ser quien siempre fue, porque el mundo que el conoció y para el que fue instruido, se halla en proceso de demolición.&amp;nbsp;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Sin embargo, no esperéis encontrar un relato amargo sobre la nostalgia del paraíso perdido ni un alegato revisionista. Towles afronta el conflicto con un exquisito sentido del humor, con ironía y con la distancia que da la inteligencia aplicada sobre la adversidad. Encerrado tras los ventanales del Metropol, el conde Rostov se convertirá en un símbolo de supervivencia, gracias a una perfecta combinación de humanidad y pragmatismo, frente al absurdo y la crueldad del mundo que le rodea.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Amor Towles debutó en el panorama literario norteamericano con la novela&amp;nbsp;&lt;i&gt;Normas de cortesía&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white;&quot;&gt;(2011)&amp;nbsp;&lt;/span&gt;que se convirtió rápidamente en un&amp;nbsp;&lt;i&gt;bestseller&amp;nbsp;&lt;/i&gt;y fue considerado uno de los mejores libros por&amp;nbsp;&lt;i&gt;The Wall Street Journal&lt;/i&gt;. Su segunda obra,&amp;nbsp;&lt;i&gt;Un caballero en Moscú (2016)&lt;/i&gt;&amp;nbsp;consiguió alcanzar el primer puesto en la lista del&amp;nbsp;&lt;i&gt;New York Times&amp;nbsp;&lt;/i&gt;y cifras de ventas estratosféricas.&amp;nbsp;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Un caballero en Moscú&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;es una espléndida novela para los interesados en la fascinante historia de Rusia, pero también, para aquellos que busquen buenas historias contadas con elegancia y oficio. Y sobre todo, para los que no nos resistimos a seguir indagando en el alma humana, a pesar de la Historia o quizás, por ella misma.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;

&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Edición:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;Salamandra 2018&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Páginas:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;509&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;ISBN:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;978-84-9838-898-5&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;b&gt;Precio: &lt;/b&gt;17,09&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;€&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/feeds/5533760953174159552/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2019/08/un-caballero-en-moscu-amor-towles.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/5533760953174159552'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/5533760953174159552'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2019/08/un-caballero-en-moscu-amor-towles.html' title='Un caballero en Moscú — Amor Towles'/><author><name>CLZ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13373580311291212244</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSyw7umN2kaJu5K96sCxStGMhXPrh55AMLXqjsplxVWOewSUphHOTsWOwXDrqECayLu2j4vOVqtN4Z6ntm2zbMt932z1SZc4d80dGAl5zuwPcso6DL8bM_bUvs3nLmlw/s113/IMG_0919.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiRhUn9Frtz1M2qNp9H5_VFIQyAUaWWMIjav5volqlgN2ZjkRfVWy9C77Ogq08hEa3agk_OkpTWnHZ05U5x1NlZooLce_w38sDGEy5MyRHK41gkr9h-0LbyhCm3KJPhhCYFyJS2jUIEglM/s72-c/Towles+1.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8868671808867175570.post-3479730434986323846</id><published>2019-08-05T13:42:00.000+02:00</published><updated>2019-08-07T13:29:19.096+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Powers Richard"/><title type='text'>El clamor de los bosques — Richard Powers</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwLzT7_AXUubfmC4aC4jsRNFZ9-vQ-Clsg4USf1PIAY5QwBEdk6mIQC0jYkdMehNjLgLqJRBacIc6JFHFS7eo1Rd8RwnzjlIhHf3CB4SufRr4gviM35tYmHpsp34FLp4TBtIvz1aF8s1A/s1600/2c64890d-2e3f-4bb4-9628-69c75750c054.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1024&quot; data-original-width=&quot;763&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwLzT7_AXUubfmC4aC4jsRNFZ9-vQ-Clsg4USf1PIAY5QwBEdk6mIQC0jYkdMehNjLgLqJRBacIc6JFHFS7eo1Rd8RwnzjlIhHf3CB4SufRr4gviM35tYmHpsp34FLp4TBtIvz1aF8s1A/s400/2c64890d-2e3f-4bb4-9628-69c75750c054.JPG&quot; width=&quot;297&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;i style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;El clamor de los bosques&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: Arial, sans-serif;&quot;&gt;(2018) propone acabar con siglos de “supremacismo humano”. La novela de Richard Powers (Illinois, 1957) ganadora del premio Pulitzer en 2019, se dirige a aquellos que ya no creen en la separación entre la humanidad y el resto de la Creación. Habla directamente a esos lectores que piensan que hay que escuchar a la naturaleza, porque sólo en ese diálogo, reside el poder de regeneración del planeta.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;La tesis del libro es clara: si los árboles pudieran hablar, ¿qué nos dirían?&amp;nbsp;Partiendo de esta premisa Powers desarrolla una serie de historias concéntricas en las que cada uno de los personajes toca fondo, por diversos motivos, y se da cuenta de que vive en un mundo enfermo. A todos ellos, los árboles les van a convocar a una última y decisiva batalla para salvar los escasos bosques vírgenes que aún resisten el embate de la humanidad.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;El relato de Powers es una mezcla de historias de activismo y resistencia, de ecologismo y de “guerrilla forestal”; unido a una magistral evocación del mundo natural. Entronca, de esta manera, con la tradición americana del&amp;nbsp;&lt;i&gt;nature writing&amp;nbsp;&lt;/i&gt;y con el inevitable Walden de Thoreau.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Cuando le preguntan a Powers porqué ha escrito esta novela, cuenta que desde su casa de Palo Alto podía ver los c&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;uarteles generales de Google, Apple, Intel, Facebook, eBay, HP, Netflix,Tesla,Oracle… “Se trata de una cultura muy extraña que cree en la trascendencia tecnológica —continúa&amp;nbsp;&amp;nbsp;Powers—. Su fe en el humanismo individualista es absoluta. La revolución digital le ha dado la espalda al mundo viviente, creando la alternativa del mundo virtual que es la Red. Nuestros teléfonos rigen nuestras vidas. Es una visión angustiosa, de la que buscaba refugio en las montañas de Santa Cruz, entre Silicon Valley y el Pacífico. Las montañas estaban cubiertas por un bosque de secuoyas centenarias. Su presencia majestuosa me hizo abrirme al mundo de lo no humano. Empecé a estudiarlo y decidí escribir una novela sobre él”.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot; , serif;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Sin embargo, Richard Powers no procede del ecologismo radical sino del ámbito científico, además de ser un escritor ampliamente galardonado en Estados Unidos desde el comienzo de su carrera. Su intachable formación científica es una de las claves del libro al afrontar cuestiones tan acuciantes cómo el papel de la tecnología en nuestras vidas: “&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;La tecnología —dice el autor— nos da la falsa impresión de que podemos controlar el mundo físico y dictar los términos de nuestra propia vida. Todo, incluso la inmortalidad, parece estar a nuestro alcance, pero es falso. La realidad es que en lugar de aplacar nuestros deseos y temores, la tecnología los exacerba. Tenemos más miedo que nunca a la muerte. El desarrollo material que hemos alcanzado nos deja más insatisfechos que antes. Todos somos víctimas de una terrible sensación de soledad y alienación. Nuestra manera de vivir carece de sentido”.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Pero no nos engañemos, Powers no propugna un regreso a una era pretecnológica, algo que por lo demás no parece factible. “No soy un monje —afirma— No soy Thoreau ni esto es&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;border: 1pt none; color: #444444; font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif; padding: 0cm;&quot;&gt;Walden&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;. Mi actitud no es religiosa ni militante. Creo que hemos logrado tener una comprensión del mundo muy profunda gracias a la tecnología, pero tenemos que encontrar la manera de usarla de modo que esté en sintonía con la tierra, no en guerra contra ella”.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot; , serif;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;El dilema está servido.&amp;nbsp;&lt;i&gt;El clamor de los bosques&amp;nbsp;&lt;/i&gt;es para aquellos que estén dispuestos a pararse a pensar un minuto, antes de responder al móvil en vacaciones.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Edición:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;AdN Alianza de Novelas, 2019&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Páginas:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;605&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;ISBN:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;978-84-9181-444-3&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;b&gt;Precio: &lt;/b&gt;18,05&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;€&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/feeds/3479730434986323846/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2019/08/el-clamor-de-los-bosques-richard-powers.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/3479730434986323846'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/3479730434986323846'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2019/08/el-clamor-de-los-bosques-richard-powers.html' title='El clamor de los bosques — Richard Powers'/><author><name>CLZ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13373580311291212244</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSyw7umN2kaJu5K96sCxStGMhXPrh55AMLXqjsplxVWOewSUphHOTsWOwXDrqECayLu2j4vOVqtN4Z6ntm2zbMt932z1SZc4d80dGAl5zuwPcso6DL8bM_bUvs3nLmlw/s113/IMG_0919.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwLzT7_AXUubfmC4aC4jsRNFZ9-vQ-Clsg4USf1PIAY5QwBEdk6mIQC0jYkdMehNjLgLqJRBacIc6JFHFS7eo1Rd8RwnzjlIhHf3CB4SufRr4gviM35tYmHpsp34FLp4TBtIvz1aF8s1A/s72-c/2c64890d-2e3f-4bb4-9628-69c75750c054.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8868671808867175570.post-7717661031049037246</id><published>2019-07-04T09:51:00.000+02:00</published><updated>2019-07-04T10:01:06.013+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Agualusa José Eduardo"/><title type='text'>Teoría general del olvido — José Eduardo Agualusa</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuJzKca4ZbSNtqVVYhjQbfZRyeS8pLo7FUwqg9DKaOeRnBbZiSUzoPD8fGAQUEZhSgrcZZ9lB-iD9swzOjE6qv0nKXi35X-QoMNgwP4RuxtB5_-sScxpWYsur057_JO_YHdOl6J_oIW40/s1600/elefantes-pic.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;700&quot; data-original-width=&quot;649&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuJzKca4ZbSNtqVVYhjQbfZRyeS8pLo7FUwqg9DKaOeRnBbZiSUzoPD8fGAQUEZhSgrcZZ9lB-iD9swzOjE6qv0nKXi35X-QoMNgwP4RuxtB5_-sScxpWYsur057_JO_YHdOl6J_oIW40/s400/elefantes-pic.jpg&quot; width=&quot;370&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Teoría general del olvido&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;(2012) es una novela sobre la negación de la vida. Habla de los muros que alzamos, alrededor de nuestra existencia, cuando nos domina el miedo y lo único que deseamos es olvidar.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;José Eduardo Agualusa (Huambo, Angola, 1960) nos cuenta la historia de Ludovica, una mujer portuguesa que vive en Luanda durante la época colonial. Desde el principio, hay algo extraño en ella. Su comportamiento induce a pensar que existe algún episodio traumático en su pasado. A Ludovica no le gusta mirar el cielo. Se refugia bajo un paraguas negro y es incapaz de valerse por sí misma. Cuando sus padres fallecen, se instala con su hermana y su cuñado en el lujoso apartamento en el que vive la pareja. Es una casa preciosa llena de libros y de luz, y también, de sosiego y de protección.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Pero la tranquila existencia de Ludovica va a dar un giro de 180 grados cuando una noche, justo al comienzo de la revolución que desembocaría en la guerra de independencia de Angola, su hermana y su cuñado salen a una fiesta y no regresan a casa. A partir de este momento e intuyendo que está sola, Ludovica decidirá aislarse del mundo. Levanta una pared y tras ella, vivirá encerrada durante los 28 años de guerra que asolaron el país africano. Sus días transcurren entre cuatro paredes junto a su perro —Fantasma— cultivando un huerto en la terraza, cazando palomas para sobrevivir y escribiendo versos en las paredes. Mientras tanto, el país se desangra, sueña con la libertad, se reconstruye, se corrompe e intenta olvidar su pasado.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;La estructura de la novela toma como eje central la historia de Ludovica pero junto a ella, se despliegan otros personajes que, sin aparente conexión, van haciendo confluir la trama hasta un final sorprendente. Cada uno de ellos nos relata, desde diferentes ángulos, la guerra de independencia y la posterior guerra civil que vivió el país. Los complicados equilibrios entre: el MPLA, la UNITA, el FNLA, el ejército sudafricano y los mercenarios portugueses, ingleses y norteamericanos.&amp;nbsp;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Sin embargo, hay algo extraordinario y paradójico en este libro. Y es el hecho de que Agualusa, lejos de escribir una novela bélica convencional, nos cuente el impacto de la guerra utilizando una aproximación intimista, diría que casi poética. Es un placer leer sus páginas. Son rítmicas, con un estilo cadencioso y sutil. Va dejando caer las palabras con precisión y sencillez; apuntando al horror pero nunca regodeándose en él ni obligando al lector a descender al infierno de la guerra.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;José Eduardo Agualusa es un escritor de larga trayectoria. En 1989 escribió la primera de las veinte novelas que lleva publicadas.&amp;nbsp;&lt;i&gt;Teoría general del olvido&amp;nbsp;&lt;/i&gt;recibió el premio IMPAC de Dublín, en 2017 —siendo el primer autor en lengua portuguesa que lo hace.— En 2018 ganó el Premi Libreter y fue finalista del Booker International, en 2016.&amp;nbsp;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Teoría general del olvido&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;además de una gran novela, ofrece una extraordinaria lección. Nos recuerda cómo la vida languidece cuando el miedo nos lleva a construir muros que, lejos de protegernos, nos impiden mirar el cielo.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Gracias Eva, por este gran descubrimiento.&amp;nbsp;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Edición:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;Edhasa, 2017&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Páginas:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;179&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;ISBN:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;978-84-350-1131-0&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Precio:&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;15,20 €&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/feeds/7717661031049037246/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2019/07/teoria-general-del-olvido-jose-eduardo.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/7717661031049037246'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/7717661031049037246'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2019/07/teoria-general-del-olvido-jose-eduardo.html' title='Teoría general del olvido — José Eduardo Agualusa'/><author><name>CLZ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13373580311291212244</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSyw7umN2kaJu5K96sCxStGMhXPrh55AMLXqjsplxVWOewSUphHOTsWOwXDrqECayLu2j4vOVqtN4Z6ntm2zbMt932z1SZc4d80dGAl5zuwPcso6DL8bM_bUvs3nLmlw/s113/IMG_0919.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhuJzKca4ZbSNtqVVYhjQbfZRyeS8pLo7FUwqg9DKaOeRnBbZiSUzoPD8fGAQUEZhSgrcZZ9lB-iD9swzOjE6qv0nKXi35X-QoMNgwP4RuxtB5_-sScxpWYsur057_JO_YHdOl6J_oIW40/s72-c/elefantes-pic.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8868671808867175570.post-1531981127649430648</id><published>2019-06-26T17:32:00.000+02:00</published><updated>2019-06-27T14:31:42.345+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Karr Mary"/><title type='text'>Iluminada — Mary Karr</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-family: calibri, sans-serif; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_UlhGhAuzbkUGL1PSk1y1bLCVNoCphiPy5pVPkpc2woyRBPjmajx9JDbMFW7UOx9OMIaeUrPT6AVdald7NJ2FqjAgX8VdnLHAKYQT48tEdSItm74ibodGzZHaxZAmXxXtfEMTQ1vALNc/s1600/Karr-foto.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1024&quot; data-original-width=&quot;803&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_UlhGhAuzbkUGL1PSk1y1bLCVNoCphiPy5pVPkpc2woyRBPjmajx9JDbMFW7UOx9OMIaeUrPT6AVdald7NJ2FqjAgX8VdnLHAKYQT48tEdSItm74ibodGzZHaxZAmXxXtfEMTQ1vALNc/s400/Karr-foto.jpg&quot; width=&quot;312&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b style=&quot;font-family: calibri, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;
&lt;i style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Iluminada&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;(2009) es una novela con mucho rocanrol. Arrolladora y enérgica. Mary Karr (Groves, Texas 1955) vuelve a explayarse sobre sí misma, dejándote sin respiración de la primera a la última página.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;No tiene pelos en la lengua ni le preocupa el qué dirán. Karr aborda con absoluto desparpajo y enormes dosis de sentido del humor, su bajada a los infiernos: el alcoholismo, &amp;nbsp;las depresiones, las recaídas. En definitiva, nos describe una vida precaria y errática en la que se ve desbordada por la maternidad y se siente incapaz de mantener las más mínima rutina. Pero también nos habla de su redención, del descubrimiento espiritual y finalmente, de su éxito editorial. Sin embargo no nos engañemos, no saquemos la conclusión rápida de &amp;nbsp;que estamos ante una típica historia de cataclismo y final feliz: sería un gran error.&amp;nbsp;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;Es cierto que en&amp;nbsp;&lt;i&gt;Iluminada,&lt;/i&gt;&amp;nbsp;destaca más el cómo se cuenta que lo que se cuenta, pese a que la trama nos lleve a situaciones límite. Pero lo verdaderamente sorprendente y cautivador es la voz de la narradora.&amp;nbsp;Mary Karr nos habla desde lo que es: una tía dura de Texas, con un punto muy&amp;nbsp;macarra, pero también adicta a la poesía y empeñada en publicar. Tiene una proverbial capacidad para&amp;nbsp;llamar al pan, pan y al vino, vino, y en ningún momento, aunque esté al borde del naufragio, asoma el más leve síntoma de victimización. &amp;nbsp;En ese aferrarse a la vida con&amp;nbsp;uñas y dientes&amp;nbsp;aunque vengan muy mal dadas,&amp;nbsp;recuerda un poco a Lucía Berlín. Y como ella, muestra algo muy difícil de contar, y es que las mujeres valientes&amp;nbsp;también tienen miedo.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;La novela arranca con esa infancia truculenta, en el seno de una familia disfuncional y más que &quot;peculiar&quot; —que describió en su primera novela&lt;i&gt;&amp;nbsp;El club de los mentirosos&lt;/i&gt;— y que marcó para siempre su carácter duro, irreverente y a la vez frágil.&amp;nbsp;&lt;i&gt;&quot;Mi madre se caía y se meaba encima, mi padre se liaba a puñetazos y bebía hasta caer redondo&quot; —&lt;/i&gt;cuenta la propia Karr para darnos una dimensión del ambiente familiar. Pero&amp;nbsp;&lt;i&gt;&quot;Lo que más duele de la juventud no son las hostias que da el mundo, sino las estúpidas esperanzas que se hacen pasar por certezas&quot;.&lt;/i&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;Iluminada&amp;nbsp;&lt;/i&gt;(2009), junto con&amp;nbsp;&lt;i&gt;El club de los mentirosos&lt;/i&gt;&amp;nbsp;(1995) y&amp;nbsp;&lt;i&gt;Cherry&amp;nbsp;&lt;/i&gt;(2001), han catapultado a Mary Karr a un éxito editorial indiscutible, avalado por abrumadoras cifras de ventas que han sacado a la autora del anonimato y de la precariedad. Pero sobre todo, Karr ha creado una nueva forma de escribir memorias con una voz única y personal. Y esto, en tiempos en los que la autoficción hace estragos, se agradece doblemente.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;En conclusión: un libro para la mujer guerrera que hay en cada una de nosotras y, también, para esos hombres que son capaces de seguirnos.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;Edición:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;Periférica &amp;amp; Errata naturae, 2019&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Páginas:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;577&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;ISBN:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;987-84-16544-98-1&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Precio:&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;24,50 €&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/feeds/1531981127649430648/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2019/06/iluminada-mary-karr.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/1531981127649430648'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/1531981127649430648'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2019/06/iluminada-mary-karr.html' title='Iluminada — Mary Karr'/><author><name>CLZ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13373580311291212244</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSyw7umN2kaJu5K96sCxStGMhXPrh55AMLXqjsplxVWOewSUphHOTsWOwXDrqECayLu2j4vOVqtN4Z6ntm2zbMt932z1SZc4d80dGAl5zuwPcso6DL8bM_bUvs3nLmlw/s113/IMG_0919.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_UlhGhAuzbkUGL1PSk1y1bLCVNoCphiPy5pVPkpc2woyRBPjmajx9JDbMFW7UOx9OMIaeUrPT6AVdald7NJ2FqjAgX8VdnLHAKYQT48tEdSItm74ibodGzZHaxZAmXxXtfEMTQ1vALNc/s72-c/Karr-foto.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8868671808867175570.post-7137419077131470384</id><published>2019-06-19T20:19:00.001+02:00</published><updated>2019-06-19T20:19:20.617+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Williams John"/><title type='text'>Stoner — John Williams</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif; margin: 9pt 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi88ZZKi1sYFvbnlKNDLCqcM0xFW8-JBnSBMriHde4pfH0166TaUWqkg1E4RQ83Fq6wm9_kfevO8ULfAe-H_odcecACWK-qSGQVdjM1Hb4DTr7Zj3SnN01chC3k5Q9O3e9-78-AO5Opvns/s1600/stoner-foto.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1024&quot; data-original-width=&quot;688&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi88ZZKi1sYFvbnlKNDLCqcM0xFW8-JBnSBMriHde4pfH0166TaUWqkg1E4RQ83Fq6wm9_kfevO8ULfAe-H_odcecACWK-qSGQVdjM1Hb4DTr7Zj3SnN01chC3k5Q9O3e9-78-AO5Opvns/s400/stoner-foto.jpg&quot; width=&quot;267&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;em&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;
&lt;em&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;Stoner&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;span class=&quot;apple-converted-space&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;(1965) es una novela sin pirotecnia. John Williams (Texas 1922-1994) nos ofrece literatura en estado puro. Una historia humana, profunda y aparentemente sencilla, en las antípodas de la narrativa con “efectos especiales”.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif; margin: 9pt 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;Probablemente, lo más extraordinario de esta novela sea la inusual fuerza de lo anodino. Una potencia que se pone de manifiesto, al constatar como Williams te atrapa con las pequeñas derrotas y las irreversibles renuncias que jalonan la vida del profesor Stoner. Pero también… la de cualquiera de nosotros.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 9pt 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;La novela cuenta las&amp;nbsp;visicitudes de William Stoner. El hijo de unos granjeros pobres de Missouri que tras mucho esfuerzo, consigue dejar atrás la precariedad de sus ancestros para convertirse en profesor universitario. No obstante, la vida en el campus se transformará, para el&amp;nbsp;taciturno profesor Stoner, en una burbuja desde la que verá pasar la Historia y en un lugar en el que siempre será un extraño. Tras una laboriosa vida académica, un matrimonio equivocado y algunas derrotas más, volverá al imperturbable estoicismo de sus orígenes.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;Una de las cosas que más sorprenden es la construcción de la historia. Se desarrolla a través de una trama simple, sin puntos de giro espectaculares ni derrapes intrépidos &amp;nbsp;pero con extraordinaria eficacia. Williams&lt;/span&gt;&lt;span class=&quot;apple-converted-space&quot; style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;escribe con&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;un tono monocorde y deliberadamente contenido, la vida predecible en un campus de provincias renuente al mundo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif; margin: 9pt 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;No obstante, lejos de ser una novela aburrida, el resultado es fascinante. El autor logra introducirnos en los vericuetos de un hombre normal, para ofrecernos la esencia de la vida misma. Y hacer que algo, previsiblemente tedioso, resulte extraordinario, sólo se logra con grandes dosis de genialidad literaria. A Williams, le sobra.&amp;nbsp;&lt;span class=&quot;apple-converted-space&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif; margin: 9pt 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;Toda su novela está sostenida sobre una escritura formidable. Posee un estilo fluido, asombrosamente preciso y bello. La novela cuenta con algunos momentos maravillosos, como la epifanía de Stoner. Cuando el profesor Sloane se dirige al joven estudiante de agricultura, preguntándole: —“&lt;i&gt;El señor Shakespeare le habla a través de trescientos años señor Stoner, ¿le escucha?”&lt;/i&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 9pt 0cm; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;John Williams escribió esta novela en 1965 y&amp;nbsp;durante décadas fue ignorada, hasta que de pronto, la rescató la editorial de la New York Review of Books y&amp;nbsp;posteriormente, en París, la editorial Le Dilettante. En España, ninguna de las grandes editoriales se fijó en ella y fue, con muy buena vista, la editorial tinerfeña Baile del Sol quien la publicó en 2010. Hoy se la considera una novela de culto. En cuanto a Williams, durante gran&amp;nbsp;parte de su vida fue profesor universitario y un escritor alejado de las grandes ventas. Fue salvado del olvido gracias al boca a boca y a la reedición de sus obras aquí y allá, hasta llegar al reconocimiento actual.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif; margin: 9pt 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;color: #0c1321; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;;&quot;&gt;En&amp;nbsp;definitiva, esta novela es una incuestionable muestra de la mejor literatura. En tiempos de Netflix y HBO, y de lectores subyugados por las tramas frenéticas,&lt;span class=&quot;apple-converted-space&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;em&gt;Stoner&lt;/em&gt;&lt;span class=&quot;apple-converted-space&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;suscita una gran pregunta: ¿no habría que volver a la novela en estado puro?, ¿a las historias que brotan de lo pequeño y singular, lejos de la agitación inconsistente de nuestro mundo y de nuestras vidas?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: latoweb, &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;, helvetica, arial, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;;&quot;&gt;
&lt;b style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;
&lt;b style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Edición:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;Baile del Sol, 2017&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: 16px; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Páginas:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;240&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: 16px; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;ISBN:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;978-84-16320-99-8&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: 16px; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;b&gt;Precio:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;15,60&lt;/span&gt;&lt;span class=&quot;apple-converted-space&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;€&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/feeds/7137419077131470384/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2019/06/stoner-john-williams.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/7137419077131470384'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/7137419077131470384'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2019/06/stoner-john-williams.html' title='Stoner — John Williams'/><author><name>CLZ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13373580311291212244</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSyw7umN2kaJu5K96sCxStGMhXPrh55AMLXqjsplxVWOewSUphHOTsWOwXDrqECayLu2j4vOVqtN4Z6ntm2zbMt932z1SZc4d80dGAl5zuwPcso6DL8bM_bUvs3nLmlw/s113/IMG_0919.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi88ZZKi1sYFvbnlKNDLCqcM0xFW8-JBnSBMriHde4pfH0166TaUWqkg1E4RQ83Fq6wm9_kfevO8ULfAe-H_odcecACWK-qSGQVdjM1Hb4DTr7Zj3SnN01chC3k5Q9O3e9-78-AO5Opvns/s72-c/stoner-foto.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8868671808867175570.post-6622165109030756810</id><published>2019-06-12T19:38:00.000+02:00</published><updated>2019-06-12T20:00:15.059+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Haruf Kent"/><title type='text'>Nosotros en la noche — Kent Haruf</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: 16px;&quot;&gt;
&lt;b style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: 16px; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: 16px;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: 16px; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhdmRjoHEroyQkn_suVlVniLVhdtr8ggjJ6W2QAktjYKVa4IFbkMCiL3AKvK0oE-YVv8E-cunZoS1ZfMDbC8Pujup3e277QzXSjVnzOI3DsW7TY59snZnaQ19SD7op35pnh0HdwdOVLSIE/s1600/PHOTO-2019-06-07-09-50-07.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1024&quot; data-original-width=&quot;768&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhdmRjoHEroyQkn_suVlVniLVhdtr8ggjJ6W2QAktjYKVa4IFbkMCiL3AKvK0oE-YVv8E-cunZoS1ZfMDbC8Pujup3e277QzXSjVnzOI3DsW7TY59snZnaQ19SD7op35pnh0HdwdOVLSIE/s400/PHOTO-2019-06-07-09-50-07.jpg&quot; width=&quot;300&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: 16px;&quot;&gt;
&lt;b style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;, serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;i style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Nosotros en la noche&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;(2015) es un canto a la libertad. Pero no a la libertad en abstracto sino a esa libertad, siempre aplazada y nunca materializada, que anida en casi todas las vidas. Kent Haruf (Colorado 1943-2014) nos regala, meses antes de morirse, una novela sublime y un magistral ejercicio de sabiduría. En sus apenas 128 páginas se destilan, sin ninguna complacencia, las esencias de la vida: lo que importa, lo irrenunciable.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Todo comienza el día en que Addie Moore, una viuda de 70 años residente en Holt, un pequeño pueblo de Colorado, decide cruzar la calle y llamar a la puerta de su vecino, Louis Waters.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;—Quiero proponerte algo.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;—Te escucho —dijo Louis.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;—Me preguntaba si querrías venir alguna vez a casa a dormir conmigo. Me refiero a que los dos estamos solos. Llevamos solos demasiado tiempo. Años. Me siento sola. Creo que quizás tu también. Me pregunto si vendrías a dormir por la noche conmigo. Y hablar.&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;A partir de este momento —que transcurre en la primera página de la novela— se desencadenará la trama de&amp;nbsp;&lt;i&gt;Nosotros en la noche&lt;/i&gt;. El&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;plan para paliar la soledad de los dos viudos pronto chocará frontalmente contra: los convencionalismos de la comunidad, el rechazo de los hijos de ambos y la maledicencia de los envidiosos.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Addie y Louis son dos extraordinarios personajes, construidos sabiamente por&amp;nbsp;Haruf y dotados de una increíble humanidad. Son universales y reflejan rasgos de personas que todos conocemos: madres, padres, abuelos, vecinos y amigos que, al final de la vida, arrastran silenciosamente su soledad frente a la incomprensión de los demás.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Pese a todo, los protagonistas de la novela no renunciarán y decidirán seguir&amp;nbsp;vivos. Agotaran esa libertad aplazada por las&amp;nbsp;exigencias de la vida, y optarán por disfrutar de lo pequeño y lo cercano el tiempo que les quede. Y aunque sea al final,&amp;nbsp;descubrirán el inmenso placer de ser ellos mismos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Llama la atención la falta de pretenciosidad literaria con la que está escrita —probablemente, sea esa maestría que sólo se logra con la experiencia y el trabajo de años.— Haruf consigue alcanzar una enorme profundidad apelando a la sencillez y alejándose de todo sentimentalismo. Logra finalmente, una narración concisa&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;y a la vez conmovedora que te va atrapando capítulo a capítulo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;En 2017, Netflix realizó una película sobre esta novela protagonizada por Jane Fonda y Robert Redford. Es una película mediocre y presenta ligeras alteraciones de la trama original. Pero sobre todo, la melena oxigenada de Redford y el &lt;i&gt;botox &lt;/i&gt;de Fonda no hacen justicia a la normalidad de dos ancianos como Addie y Louis. El resultado final es poco creíble y no está a la altura del libro.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Nosotros en la noche&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;no deja indiferente. Suscita muchas preguntas sobre cómo afrontar la soledad, la vejez y la dependencia, en una sociedad que las rechaza y que no ofrece muchas alternativas a quienes —como Addie y Louis— no quieren renunciar a la vida.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #444444; font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;En definitiva, Haruf pone ante nuestros ojos esas almas que se desnudan y se acompañan en la oscuridad de la noche y en el final de la vida. Cuando todo parece haber pasado ya.&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Edición:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;Literatura Random House, 2017&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Páginas:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;128&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;ISBN:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;978-84-397-3185-6&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Precio:&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;16,90&amp;nbsp;€&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri, sans-serif; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;i&gt;&lt;span lang=&quot;ES-TRAD&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/feeds/6622165109030756810/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2019/06/nosotros-en-la-noche-kent-haruf.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/6622165109030756810'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/6622165109030756810'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2019/06/nosotros-en-la-noche-kent-haruf.html' title='Nosotros en la noche — Kent Haruf'/><author><name>CLZ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13373580311291212244</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSyw7umN2kaJu5K96sCxStGMhXPrh55AMLXqjsplxVWOewSUphHOTsWOwXDrqECayLu2j4vOVqtN4Z6ntm2zbMt932z1SZc4d80dGAl5zuwPcso6DL8bM_bUvs3nLmlw/s113/IMG_0919.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhdmRjoHEroyQkn_suVlVniLVhdtr8ggjJ6W2QAktjYKVa4IFbkMCiL3AKvK0oE-YVv8E-cunZoS1ZfMDbC8Pujup3e277QzXSjVnzOI3DsW7TY59snZnaQ19SD7op35pnh0HdwdOVLSIE/s72-c/PHOTO-2019-06-07-09-50-07.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8868671808867175570.post-2983775877532469037</id><published>2019-06-05T20:20:00.000+02:00</published><updated>2019-06-07T21:52:22.858+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Faye Gaël"/><title type='text'>Pequeño país — Gaël Faye</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;font-family: latoweb, &amp;quot;helvetica neue&amp;quot;, helvetica, arial, sans-serif; font-size: 16px; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjhj6e7wEZhZsTaCOFElm5dcmRQSG80TWW12rwVUV_hgOFBlOnL4a6iIaskaDrZtbEohiG8o4x1zKwd0rjbXTFCe7jcEbz3T56V3txH008oKjwW2EIPLhk1OS9sgVoTbRV7jmBLVNRUaOk/s1600/PHOTO-2019-06-05-19-23-40.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1600&quot; data-original-width=&quot;1316&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjhj6e7wEZhZsTaCOFElm5dcmRQSG80TWW12rwVUV_hgOFBlOnL4a6iIaskaDrZtbEohiG8o4x1zKwd0rjbXTFCe7jcEbz3T56V3txH008oKjwW2EIPLhk1OS9sgVoTbRV7jmBLVNRUaOk/s400/PHOTO-2019-06-05-19-23-40.jpg&quot; width=&quot;328&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif; font-size: medium; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Pequeño país&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span class=&quot;apple-converted-space&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;(2018) es un libro conmovedor y melancólico que narra el horror de la guerra a través de los ojos de un niño. Es la primera novela de Gaël Faye (Burundi, 1982) y fue un gran éxito literario en Francia, en 2016. No en vano, el libro se desarrolla en uno de los escenarios más controvertidos de la política exterior francesa en el continente africano: el genocidio ruandés de 1994.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif; font-size: medium; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif; font-size: medium; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Gaby —el protagonista— &amp;nbsp;tiene diez años y es hijo de una ruandesa tutsi y de un empresario francés. Vive en Burundi y su infancia transcurre apaciblemente, en las calles de Buyumbura: roba mangos en el jardín de la vecina, se baña en el río con sus amigos, fuma a escondidas y lee con pasión los libros que le presta la extravagante anciana que vive en la casa de enfrente.&amp;nbsp;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif; font-size: medium; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif; font-size: medium; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Pero su particular paraíso se romperá en mil pedazos cuando el odio y la violencia del genocidio de Ruanda, y de la guerra civil de Burundi, irrumpan en su vida. Entonces tendrá que tomar partido, exiliarse a Francia con su hermana y asistir al desmoronamiento de &amp;nbsp;su mundo afectivo. Gaby se resistirá pero pronto constatará que no hay salida. Dejará de ser un niño y vivirá la brutalización de lo que había sido el protector reducto de su infancia.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif; font-size: medium; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif; font-size: medium; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Pequeño país&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span class=&quot;apple-converted-space&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;me ha devuelto al paisaje de Ruanda y me ha hecho recordar el tiempo en el que estuve allí. Fue a principios del año 2000 y conocí, de primera mano, el trauma y la desolación que había causado la guerra. Era un país aniquilado por un dolor inhumano y abierto en canal. El mismo dolor del que nos habla Gaby cuando, años después, regresa a su casa. La narración te transporta a la tierra rojiza africana, a las estrechas carreteras atestadas de gente que siempre camina, a la espléndida belleza del lago Kivu y a las calles bullangueras de Kigali.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif; font-size: medium; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif; font-size: medium; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Gaël Faye consigue atrapar al lector con una novela sencilla, narrada desde lo vivido y llena de detalles de un mundo desaparecido, no por el natural paso del tiempo, sino por la fuerza exterminadora del odio humano. Quizás ésta sea la razón por la que&amp;nbsp;&lt;span class=&quot;apple-converted-space&quot;&gt;las páginas de esta novela&amp;nbsp;&lt;/span&gt;destilan melancolía. A fin de cuentas,&amp;nbsp;&lt;i&gt;Pequeño país&amp;nbsp;&lt;/i&gt;no es sino la historia de Gaby, un niño de diez años, expulsado violentamente del paraíso de su infancia.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif; font-size: medium; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif; font-size: medium; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Gracias a Miriam y Álvaro por descubrirme esta fascinante novela.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif; font-size: 12pt;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;b style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Edición:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;Salamandra, 2018&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: 16px; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Páginas:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;219&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: 16px; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;ISBN:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;978-84-9838-835-0&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; font-size: 16px; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;b&gt;Precio: &lt;/b&gt;17,10&lt;/span&gt;&lt;span class=&quot;apple-converted-space&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;€&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/feeds/2983775877532469037/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2019/06/pequeno-pais-gael-faye.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/2983775877532469037'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/2983775877532469037'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2019/06/pequeno-pais-gael-faye.html' title='Pequeño país — Gaël Faye'/><author><name>CLZ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13373580311291212244</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSyw7umN2kaJu5K96sCxStGMhXPrh55AMLXqjsplxVWOewSUphHOTsWOwXDrqECayLu2j4vOVqtN4Z6ntm2zbMt932z1SZc4d80dGAl5zuwPcso6DL8bM_bUvs3nLmlw/s113/IMG_0919.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjhj6e7wEZhZsTaCOFElm5dcmRQSG80TWW12rwVUV_hgOFBlOnL4a6iIaskaDrZtbEohiG8o4x1zKwd0rjbXTFCe7jcEbz3T56V3txH008oKjwW2EIPLhk1OS9sgVoTbRV7jmBLVNRUaOk/s72-c/PHOTO-2019-06-05-19-23-40.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8868671808867175570.post-8334567552515042811</id><published>2019-02-08T19:25:00.001+01:00</published><updated>2019-02-08T20:16:08.400+01:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Roth Philip"/><title type='text'>Elegía - Philip Roth</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;caret-color: rgb(12, 19, 33); color: #0c1321; font-family: LatoWeb, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 16px; margin-bottom: 12px; margin-top: 12px; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgIhDQJN4MKrBcr8N9tvqkao1g92WT_aSNF6rAoWWWxsYsKc9s0BK_j4In2JjES6281DM4xgC-tQN1mKYc9lTfHcHO1qzBWXWzoOweL3OQljXWtiQx8bTxoCKO9HdJUi_XBbltHltpzhB8/s1600/Portada+3.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1600&quot; data-original-width=&quot;1223&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgIhDQJN4MKrBcr8N9tvqkao1g92WT_aSNF6rAoWWWxsYsKc9s0BK_j4In2JjES6281DM4xgC-tQN1mKYc9lTfHcHO1qzBWXWzoOweL3OQljXWtiQx8bTxoCKO9HdJUi_XBbltHltpzhB8/s400/Portada+3.jpg&quot; width=&quot;305&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-style: italic; margin-bottom: 0px;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-style: italic; margin-bottom: 0px;&quot;&gt;Elegía&lt;/span&gt;&amp;nbsp;(2006) es una novela radicalmente humana. No importa que el protagonista sea un hombre sin nombre, porque él es cualquier hombre y todos los hombres.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;caret-color: rgb(12, 19, 33); color: #0c1321; font-family: LatoWeb, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 16px; margin-bottom: 12px; margin-top: 12px; text-align: justify;&quot;&gt;
Philip Roth (1933-2018) describe sin temblarle el pulso, el proceso de demolición que es la vida y el vacío que nos invade tras el deseo satisfecho. Y lo hace, con una escritura envidiablemente precisa, sin adornos ni autocompasión; como no podía ser de otra manera, para narrar la vejez y la muerte del que transita a la nada sin apenas darse cuenta: estoicamente.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;caret-color: rgb(12, 19, 33); color: #0c1321; font-family: LatoWeb, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 16px; margin-bottom: 12px; margin-top: 12px; text-align: justify;&quot;&gt;
Desde las primeras páginas, Roth advierte que no estamos ante la muerte del héroe, del santo o del pecador, sino ante la del hombre común: el que se equivoca, el que hiere, el que ama, el que se siente solo o el que se arrepiente. Por eso&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;font-style: italic; margin-bottom: 0px;&quot;&gt;Elegía&lt;/span&gt;&amp;nbsp;es una novela radicalmente humana, porque aborda la extenuante tarea de ser hombre.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;caret-color: rgb(12, 19, 33); color: #0c1321; font-family: LatoWeb, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 16px; margin-bottom: 12px; margin-top: 12px; text-align: justify;&quot;&gt;
Destaca la estructura circular del relato donde todo empieza y acaba en la muerte, y en ese decadente cementerio judío en el que nuestro hombre consigue, por unos instantes, mitigar el aislamiento surgido de la pérdida de su futuro. Roth maneja con enorme destreza los vaivenes temporales de la trama. Nos lleva del presente al pasado del protagonista sin perdernos, y con él vamos construyendo — y deconstruyendo— su biografía, para acabar afirmando que “la vejez no es una batalla sino una masacre”.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Philip Roth es un autor controvertido. Probablemente, tan admirado como detestado. Dicen que durante años, encabezó la lista de los escritores vetados por la Academia sueca para ganar el Nobel. No se conocen bien las razones, pero todo apunta a que prefieren autores menos provocadores y cáusticos que Roth. Sin duda, la aparente inmoralidad y la radicalidad de sus novelas le convierten en un escritor incómodo. Contaba Claudio López Lamadrid, Director editorial de Penguin Random House y responsable del fondo de este autor en castellano, que cuando en 2011 recibió el Man Booker International, &quot;una miembro del jurado dimitió indignada porque consideraba a Roth un misógino que no se merecía ni ese ni ningún premio&quot;. No obstante, a lo largo de su carrera recibió los más prestigiosos galardones como el Pulitzer (1997), la National Humanities Medal (2011) y El Premio Príncipe de Asturias (2012), entre otros.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A los 73 años, Philip Roth escribió&amp;nbsp;&lt;i&gt;Elegía&lt;/i&gt;&lt;i&gt;. C&lt;/i&gt;uando con toda probabilidad, habría experimentado el advenimiento de esa punzada de desasosiego que asalta a los que ya han visto transcurrir la mayor parte de su vida. Quizás por ello, me parezca una obra aún más lúcida y valiente. Porque sin duda, no está al alcance de todos escribir&amp;nbsp;sin autocompasión, el final de la vida como la extinción del hombre que creímos ser.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;caret-color: rgb(12, 19, 33); color: #0c1321; font-family: LatoWeb, &amp;quot;Helvetica Neue&amp;quot;, Helvetica, Arial, sans-serif; font-size: 16px; margin-bottom: 12px; margin-top: 12px; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;caret-color: rgb(0, 0, 0); color: black; font-family: -webkit-standard; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;;&quot;&gt;
&lt;b style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;
&lt;b style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Edición:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;Debolsillo, 2015&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;caret-color: rgb(0, 0, 0); color: black; font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Páginas:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;150&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;caret-color: rgb(0, 0, 0); color: black; font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;ISBN:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;978-84-8346-529-5&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;caret-color: rgb(0, 0, 0); color: black; font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;b&gt;Precio:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;9,95&lt;/span&gt;&lt;span class=&quot;apple-converted-space&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;€&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/feeds/8334567552515042811/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2019/02/elegia-philip-roth.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/8334567552515042811'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/8334567552515042811'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2019/02/elegia-philip-roth.html' title='Elegía - Philip Roth'/><author><name>CLZ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13373580311291212244</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSyw7umN2kaJu5K96sCxStGMhXPrh55AMLXqjsplxVWOewSUphHOTsWOwXDrqECayLu2j4vOVqtN4Z6ntm2zbMt932z1SZc4d80dGAl5zuwPcso6DL8bM_bUvs3nLmlw/s113/IMG_0919.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgIhDQJN4MKrBcr8N9tvqkao1g92WT_aSNF6rAoWWWxsYsKc9s0BK_j4In2JjES6281DM4xgC-tQN1mKYc9lTfHcHO1qzBWXWzoOweL3OQljXWtiQx8bTxoCKO9HdJUi_XBbltHltpzhB8/s72-c/Portada+3.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8868671808867175570.post-1025340186004947085</id><published>2019-01-14T13:29:00.000+01:00</published><updated>2019-01-14T20:18:59.756+01:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Berlin Lucia"/><title type='text'>Una noche en el paraíso - Lucia Berlin</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcVZq5ShIoNkmmNOhaEU6WvfYyKWQoplWD6ByZxM7NeJmR707wgnw3wAl4qBL0Nd3mwThtMsozHjGSDdblJEy0KrwaZoEEHzlTZvFsnJXbonKVhyphenhyphenaAz4WY3LSBHJWtx0W2SnsTOH3ISko/s1600/PHOTO-2019-01-06-16-04-12.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1024&quot; data-original-width=&quot;726&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcVZq5ShIoNkmmNOhaEU6WvfYyKWQoplWD6ByZxM7NeJmR707wgnw3wAl4qBL0Nd3mwThtMsozHjGSDdblJEy0KrwaZoEEHzlTZvFsnJXbonKVhyphenhyphenaAz4WY3LSBHJWtx0W2SnsTOH3ISko/s400/PHOTO-2019-01-06-16-04-12.jpg&quot; width=&quot;280&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;i&gt;Una noche en el paraíso&amp;nbsp;&lt;/i&gt;ensancha el&amp;nbsp;particular universo de Lucia Berlin (1936-2004). Un mundo construido con relatos escritos intermitentemente, mientras su vida se hundía en el alcohol, tres matrimonios fallidos, cuatro hijos y empleos precarios con los que apenas salía adelante. En 2014, la publicación de &lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Manual para señoras de la limpieza &lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;resucitó&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;a esta autora desconocida, diez años después de su muerte. Entonces, nos preguntamos... ¿dónde había estado esta fascinante escritora hasta hora?, ¿por qué esta increíble voz había pasado inadvertida?, ¿por qué sus historias, dolorosas y hermosas al mismo tiempo, habían sido ignoradas?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Este segundo libro,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;i style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Una noche en el paraíso, &lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;reúne&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;22 relatos de los 34 que quedaron fuera de la primera recopilación, todos ellos inéditos en castellano. El prólogo es de Mark Berlin, el mayor de los dos hijos que tuvo con su primer marido. Mark recuerda a su madre contándoles historias —&quot;no importa qué cuento fuera, porque cada noche traía una historia con su dulce tonada, un acento mezcla de Texas y Santiago de Chile&quot;—. Los relatos de Lucia Berlin no dejan indiferente.&amp;nbsp;Probablemente, sea su descomunal humanidad la que los hace inolvidables.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;En &lt;i&gt;Una noche&amp;nbsp;en el&amp;nbsp;paraíso&lt;/i&gt;, Lucia Berlin regresa a las claves autobiográficas que recorrían la obra anterior. Sus relatos contienen una rara mezcla de fracaso, humor negro, belleza y sabiduría. Berlin no escribe sobre vidas perfectas, sino sobre experiencias duras: caídas sin retorno, abandonos, infidelidades, pasión y adicciones... que se hacen digeribles gracias a su brillante inteligencia como narradora.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Los personajes de Lucía Berlin son de los que la noche de Navidad se suben a la azotea con una petaca de Jack Daniel&#39;s, en lugar de cenar el pavo en familia. Sin embargo, ella lo escribe&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;con candor e ironía. Pero sobre todo, sin abandonar la última oportunidad de aferrarse al pulso de la vida, aunque sea en medio del naufragio.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Sobre su agitada existencia, se ha dicho ya casi todo. Y ello ha contribuido a que hoy sea imposible leer a Berlin, sin dejarnos influir por su turbulenta trayectoria vital. Sin embargo, lo que más sorprende de esta escritora es que, a pesar de la crudeza de lo que narra, no hay en sus relatos la menor sombra de amargura ni de oscuro victimismo, sino una portentosa lucidez. Es más, diría que Lucia Berlin es única a la hora de desarrollar un humor inteligente y una ironía exquisita con la que tomar distancia cuando las cosas vienen mal dadas.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;

&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Desde 2014 el éxito de Lucia Berlin no ha parado de crecer. En los últimos cuatro años, ha pasado de ser desconocida a ser leyenda. Hoy se le considera un fenómeno&amp;nbsp;literario de primer orden. Irónicamente, lo que la vida no le&amp;nbsp;dio, lo está consiguiendo gracias a los millones de lectores que hoy se acercan a sus libros ¿Será porque los relatos de Lucia Berlin son un extraordinario antídoto contra la adversidad?&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;

&lt;b style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Edición:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;Alfaguara, 2018&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Páginas:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;275&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;ISBN:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;987-84-204-2930-4&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;b&gt;Precio: &lt;/b&gt;19,90&lt;/span&gt;&lt;span class=&quot;apple-converted-space&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;€&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/feeds/1025340186004947085/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2019/01/una-noche-en-el-paraiso-lucia-berlin.html#comment-form' title='3 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/1025340186004947085'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/1025340186004947085'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2019/01/una-noche-en-el-paraiso-lucia-berlin.html' title='Una noche en el paraíso - Lucia Berlin'/><author><name>CLZ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13373580311291212244</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSyw7umN2kaJu5K96sCxStGMhXPrh55AMLXqjsplxVWOewSUphHOTsWOwXDrqECayLu2j4vOVqtN4Z6ntm2zbMt932z1SZc4d80dGAl5zuwPcso6DL8bM_bUvs3nLmlw/s113/IMG_0919.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcVZq5ShIoNkmmNOhaEU6WvfYyKWQoplWD6ByZxM7NeJmR707wgnw3wAl4qBL0Nd3mwThtMsozHjGSDdblJEy0KrwaZoEEHzlTZvFsnJXbonKVhyphenhyphenaAz4WY3LSBHJWtx0W2SnsTOH3ISko/s72-c/PHOTO-2019-01-06-16-04-12.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8868671808867175570.post-6464822085895463721</id><published>2018-12-21T16:59:00.001+01:00</published><updated>2018-12-22T14:16:01.986+01:00</updated><title type='text'>Con mis mejores deseos para 2019</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGcPi1uLerQEVVrM9pOo6IvmORyVc6I8TZ3w_nIrdz6QptPPjDSCQ8j5LicVtvbuG0DmI5aBiBba1mJK3F_BvC-WI9szyIa3myVHcGe69Vs5fntmpdKYT_52-5uVTJpYEm_WZC7SW_OW0/s1600/paisaje+naranja.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;744&quot; data-original-width=&quot;1600&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGcPi1uLerQEVVrM9pOo6IvmORyVc6I8TZ3w_nIrdz6QptPPjDSCQ8j5LicVtvbuG0DmI5aBiBba1mJK3F_BvC-WI9szyIa3myVHcGe69Vs5fntmpdKYT_52-5uVTJpYEm_WZC7SW_OW0/s1600/paisaje+naranja.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/feeds/6464822085895463721/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2018/12/con-mis-mejores-deseos_21.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/6464822085895463721'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/6464822085895463721'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2018/12/con-mis-mejores-deseos_21.html' title='Con mis mejores deseos para 2019'/><author><name>CLZ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13373580311291212244</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSyw7umN2kaJu5K96sCxStGMhXPrh55AMLXqjsplxVWOewSUphHOTsWOwXDrqECayLu2j4vOVqtN4Z6ntm2zbMt932z1SZc4d80dGAl5zuwPcso6DL8bM_bUvs3nLmlw/s113/IMG_0919.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGcPi1uLerQEVVrM9pOo6IvmORyVc6I8TZ3w_nIrdz6QptPPjDSCQ8j5LicVtvbuG0DmI5aBiBba1mJK3F_BvC-WI9szyIa3myVHcGe69Vs5fntmpdKYT_52-5uVTJpYEm_WZC7SW_OW0/s72-c/paisaje+naranja.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8868671808867175570.post-4151836767549082360</id><published>2018-11-29T18:53:00.000+01:00</published><updated>2018-11-29T18:53:46.009+01:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Lahiri Jhumpa"/><title type='text'>Tierra desacostumbrada - Jhumpa Lahiri</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjLOR9jv8e5umTh6R45t2m7RJli68B2Nv6o2KwAMhJJ0ATMjemM-_1bb9UUVKaf9dYkUrU6n7tabvhj0iMN0TPMdjtDtj_d-s8yW1pcjAFKsNXc0uwyBuWZgKG37uavP6K3-MRJGyRLpmk/s1600/PHOTO-Lahiri.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1200&quot; data-original-width=&quot;1600&quot; height=&quot;480&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjLOR9jv8e5umTh6R45t2m7RJli68B2Nv6o2KwAMhJJ0ATMjemM-_1bb9UUVKaf9dYkUrU6n7tabvhj0iMN0TPMdjtDtj_d-s8yW1pcjAFKsNXc0uwyBuWZgKG37uavP6K3-MRJGyRLpmk/s640/PHOTO-Lahiri.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;En&amp;nbsp;&lt;i&gt;Tierra desacostumbrada&amp;nbsp;&lt;/i&gt;(2008), Jhumpa Lahiri (Londres,1967) va mucho más allá de narrar la experiencia de la inmigración. Nos ofrece las vivencias de la comunidad bengalí en Estados Unidos. Pero lo hace, describiendo con ello la enorme complejidad del choque cultural y de la hibridación que experimentan las segundas generaciones. Con todo ese explosivo material humano, Lahiri crea un universo emocional único que captura al lector.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;La novela tiene una estructura segmentada en varios relatos que, aunque no presentan tramas interconectadas —excepto los tres últimos—, se cohesionan a través de esa gran pregunta dramática que subyace en todos ellos: ¿podrán ser superadas las contradicciones entre los orígenes y el país de adopción?. En última instancia, ¿es viable la tensión entre &quot;tradición&quot; y &quot;libertad&quot;?. En los relatos de Jhumpa Lahiri, se describe magistralmente el desafío emocional y vivencial que provoca el choque entre la tradición y el vendaval de &quot;modernidad&quot; que supone la vida en Estados Unidos para estas familias.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;En&amp;nbsp;&lt;i&gt;Tierra desacostumbrada&lt;/i&gt;, Lahiri nos habla de la compleja convivencia entre madres abnegadas que cocinan infatigablemente a la antigua usanza, visten sari y se ponen la línea bermellón en la raya del pelo; con hijas en&amp;nbsp;&lt;i&gt;jeans&amp;nbsp;&lt;/i&gt;que estudian en la universidad, se emborrachan en las fiestas y tienen sexo ocasional. De matrimonios concertados y de amores clandestinos con hombres casados. De hijas “americanizadas” que se avergüenzan del acento de sus padres cuando hablan inglés; y de padres incapaces de conectar con el nuevo mundo de sus hijos —que ni es bengalí ni americano—.&amp;nbsp;&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;En definitiva, describe dos universos que colisionan, pero que se necesitan y se extrañan con la misma intensidad; creando torbellinos de emociones y, en ocasiones, precipicios de dolor.&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;El estilo de Lahiri es admirable,&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;fluido&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: &amp;quot;helvetica neue&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , &amp;quot;arial&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&amp;nbsp;y a la vez, rico y luminoso. Consigue transmitir con increíble precisión cada escena, haciendo que todo se vuelva muy real para el lector. Destacaría el uso inteligente de la descripción, del detalle, de lo cotidiano, de esas rutinas a través de las cuales crea una atmósfera de verosimilitud imparable y que, a la vez, caracterizan de un plumazo a cada personaje.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Jumpha Lahiri pertenece a esa nueva generación de escritores norteamericanos que escriben desde la diversidad y la identidad híbrida de las minorías, ni demasiado india, ni demasiado americana. Nació en Londres, de padres indios, pero pronto se trasladaron a Estados Unidos y creció en Rhode Island. Durante los veranos viajaba a Calcuta para visitar a su familia, pero el hecho de vivir en la bi-culturalidad de una familia inmigrante en Estados Unidos, la sitúan en una posición privilegiada para observar el universo que construye en sus novelas. En el año 2000 obtuvo el Premio Pulitzer con su primera novela y, desde entonces, no ha parado de consolidar su brillante carrera literaria internacional.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;i&gt;Tierra desacostumbrada &lt;/i&gt;es una novela que&amp;nbsp;aborda con profundidad e inteligencia los problemas que plantean la identidad, el exilio y la inmigración. Pero lo hace desde la comprensión de la historia humana llegando al límite de sus emociones. Vale la pena adentrarse en esa &lt;i&gt;tierra desacostumbrada&lt;/i&gt;&amp;nbsp;en la que, irremediablemente, nadie vuelve a ser el mismo.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: Arial, Helvetica, sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Edición:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;Salamandra, 2018&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Páginas:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;348&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;ISBN:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;978-84-9838-271-6&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Precio:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span class=&quot;apple-converted-space&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;20,00&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;€&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/feeds/4151836767549082360/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2018/11/tierra-desacostumbrada-jhumpa-lahiri.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/4151836767549082360'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/4151836767549082360'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2018/11/tierra-desacostumbrada-jhumpa-lahiri.html' title='Tierra desacostumbrada - Jhumpa Lahiri'/><author><name>CLZ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13373580311291212244</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSyw7umN2kaJu5K96sCxStGMhXPrh55AMLXqjsplxVWOewSUphHOTsWOwXDrqECayLu2j4vOVqtN4Z6ntm2zbMt932z1SZc4d80dGAl5zuwPcso6DL8bM_bUvs3nLmlw/s113/IMG_0919.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjLOR9jv8e5umTh6R45t2m7RJli68B2Nv6o2KwAMhJJ0ATMjemM-_1bb9UUVKaf9dYkUrU6n7tabvhj0iMN0TPMdjtDtj_d-s8yW1pcjAFKsNXc0uwyBuWZgKG37uavP6K3-MRJGyRLpmk/s72-c/PHOTO-Lahiri.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8868671808867175570.post-8856498089356721960</id><published>2018-11-19T19:12:00.000+01:00</published><updated>2018-11-19T19:12:04.362+01:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Abella Rubén"/><title type='text'>California - Rubén Abella</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj7h7g29jqoOpclq45a8CUKh9FkU0T7V71We0nUjBEo37TIJWapDjDJPAnfYlzCe5axwq26a8ZZqXpltKz5mFSqMCkDUAKVOjhqV6n1yNedJpEtiJJMtmJ0AZ-op3W0cgKZU-JijoEospY/s1600/IMG_7877-foto.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1462&quot; data-original-width=&quot;1022&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj7h7g29jqoOpclq45a8CUKh9FkU0T7V71We0nUjBEo37TIJWapDjDJPAnfYlzCe5axwq26a8ZZqXpltKz5mFSqMCkDUAKVOjhqV6n1yNedJpEtiJJMtmJ0AZ-op3W0cgKZU-JijoEospY/s400/IMG_7877-foto.jpg&quot; width=&quot;278&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;¿Quién a los cincuenta no tiene un hermano, un amigo, un cuñado, un primo o un conocido aparentemente perfecto; ese sujeto que parece tenerlo todo en la vida?: una familia encantadora, un matrimonio aún enamorado, una brillante carrera, una casa de ensueño, un cuerpo atlético y una vida sexual más allá de la fantasía. Ese hombre o mujer que suscita la admiración&amp;nbsp;—y la envidia secreta o explícita— de&amp;nbsp;todos los que le rodean. Ese individuo del cual, en la cena de Navidad tu padre, mirándote por encima del plato, comenta&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;—ese o esa: sí que ha triunfado—.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;¿Pero qué ocurre cuando, por azares del destino o por una acumulación masiva de errores, esos seres perfectos que nos hacen sentir pequeños, se derrumban cumpliéndose aquello de &amp;nbsp;—&quot;torres más altas han&amp;nbsp;caído&quot;—? De eso precisamente trata&amp;nbsp;&lt;i&gt;California&lt;/i&gt;&amp;nbsp;(2015), la última obra de Rubén Abella (Valladolid, 1967).&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;i style=&quot;font-family: Calibri;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;California&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;es una magnífica novela que narra el&amp;nbsp;descenso a los infiernos de César O&#39;Malley. Un tipo perfecto que posee todo lo que un hombre puede desear en la vida, a los cuarenta y tres años: una familia estupenda, una nómina estratosférica, un ático de lujo en Madrid y la admiración de todos los que le conocen.&amp;nbsp;Sin embargo, una noche mientras prepara el equipaje para un viaje de negocios, se sorprende a sí mismo metiendo una caja de preservativos en la maleta. A partir de aquí, la vida de César O&#39;Malley dará un&amp;nbsp;giro de ciento ochenta grados. Todo aquello que parecía perfecto, comenzará a desmoronarse ofreciéndonos una visión infernal de su propia realidad. Aparecen como telón de fondo, la dureza de la crisis económica de 2008 y la injusta realidad de aquellos a los que el sistema dejó en la cuneta sin ninguna solución.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Ruben Abella narra con un estilo impecable esta historia sobre la fragilidad de las apariencias y la levedad de la&amp;nbsp;identidad, cuando ésta está anclada en las percepciones externas. Su escritura es ágil y precisa, demostrando una especial habilidad para captar esos elementos singulares que dan vida a los personajes. Registra magistralmente sus observaciones de lo cotidiano, dibujando una perfecta ambientación de la historia que la hace plenamente verosímil: los imanes de peces sin cola pegados en la puerta de la nevera, los ojales rojos como disparos del pijama de Mercedes, la bolsa de plástico llena de muñecas que arrastra Sofía... todos son pequeños detalles que nos transportan al universo de César O&#39;Malley sin la menor resistencia.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;La historia recorre los escenarios de Madrid, Valladolid y el californiano Valle de Napa. En el caso de Madrid, me ha encantado reconocer las calles, los barrios, los bares, los parques y los museos de la ciudad. Una vez más el autor, hace que la historia sea completamente real, acercándote al detalle de los itinerarios vitales de sus personajes.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;Rubén Abella posee&amp;nbsp;—en&amp;nbsp;palabras de su editor—, &amp;nbsp;&quot;una de las trayectorias más sólidas de la narrativa&amp;nbsp;hispana de las últimas décadas&quot;.&amp;nbsp;En 2003 su novela&amp;nbsp;&lt;i&gt;La sombra del&amp;nbsp;escapista&lt;/i&gt;, recibió el Premio de Narrativa Torrente Ballester. Posteriormente quedó finalista del Premio Nadal en 2009 con&amp;nbsp;&lt;i&gt;El Libro del amor esquivo.&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;i&gt;California&lt;/i&gt; es una novela que se lee con el enorme&amp;nbsp;placer de descubrir en algún resquicio de su historia, algún detalle que podría ser de tu propia vida. Aunque no bajemos a los infiernos, ni seamos perfectos.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Edición:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;Menoscuarto, 2015&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Páginas:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;314&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;ISBN:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;978-84-15740-22-3&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Precio:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span class=&quot;apple-converted-space&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;18,00 €&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/feeds/8856498089356721960/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2018/11/california-ruben-abella_19.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/8856498089356721960'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/8856498089356721960'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2018/11/california-ruben-abella_19.html' title='California - Rubén Abella'/><author><name>CLZ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13373580311291212244</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSyw7umN2kaJu5K96sCxStGMhXPrh55AMLXqjsplxVWOewSUphHOTsWOwXDrqECayLu2j4vOVqtN4Z6ntm2zbMt932z1SZc4d80dGAl5zuwPcso6DL8bM_bUvs3nLmlw/s113/IMG_0919.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj7h7g29jqoOpclq45a8CUKh9FkU0T7V71We0nUjBEo37TIJWapDjDJPAnfYlzCe5axwq26a8ZZqXpltKz5mFSqMCkDUAKVOjhqV6n1yNedJpEtiJJMtmJ0AZ-op3W0cgKZU-JijoEospY/s72-c/IMG_7877-foto.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8868671808867175570.post-4982941050988221351</id><published>2018-11-05T12:13:00.000+01:00</published><updated>2018-11-18T18:40:51.416+01:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Lorenzo Santiago"/><title type='text'>Los asquerosos - Santiago Lorenzo</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2CXriDB0nGo-sTIpdH-5WUL_Wfu9kFr47yDP7iXPEvEK89Nkd8tfhABFwknf3SSU-wqgv7ZeEMPQ98yge6o44HpDowR4Lf0rFiGhuTM9f7A_Wdg3aJX__r8i_aPCXyPMctia_UGYdLGY/s1600/foto-manta.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1600&quot; data-original-width=&quot;1429&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2CXriDB0nGo-sTIpdH-5WUL_Wfu9kFr47yDP7iXPEvEK89Nkd8tfhABFwknf3SSU-wqgv7ZeEMPQ98yge6o44HpDowR4Lf0rFiGhuTM9f7A_Wdg3aJX__r8i_aPCXyPMctia_UGYdLGY/s400/foto-manta.jpg&quot; width=&quot;355&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;¿Eres de los que un lunes, antes de la primera reunión con tu jefe y después del madrugón y del atasco en la M30, te has dicho: ¡se acabo!, lo dejo todo y me voy a vivir al campo? Si la respuesta es sí, aquí está tu lib&lt;/span&gt;ro.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;i&gt;Los asquerosos&lt;/i&gt;&amp;nbsp;(2018) es una novela divertida y profunda, que lejos de cualquier simplicidad &amp;nbsp;propone una crítica inteligente y corrosiva sobre el modo de vida actual. Su autor, Santiago Lorenzo (Portugalete, 1964) &quot;vive en una&amp;nbsp;&lt;/span&gt;aldea&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&amp;nbsp;de Segovia. Allí busca leña, se hace cafés y churros, construye &lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;maquetas y, sobre todo, escribe&quot;. Esto cuenta&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;text-align: start;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&amp;nbsp;la introducción del editor y&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;da una idea, bastante aproximada, de quién es este escritor y de porqué habla de lo que habla.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: start;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: start;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;La novela&amp;nbsp;narra la historia de Manuel, un joven como tantos que,&amp;nbsp;&lt;/span&gt;a pesar&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&amp;nbsp;de tener un título debajo del brazo, sigue encadenando contratos basura y hace&amp;nbsp;&lt;/span&gt;equilibrios&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&amp;nbsp;para pagar el alquiler de un tugurio en la calle Montera, con el fin de emanciparse del hogar familiar. Por azares del destino, Manuel acuchilla a un policía antidisturbios cuando éste&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;se disponía a pegarle en una manifestación, y se ve obligado a huir de Madrid. Se esconde en una aldea abandonada que podría ser cualquier pueblo de esa &amp;nbsp;España cada vez más vacía.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: start;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: start;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;En completo aislamiento, Manuel&amp;nbsp;&lt;/span&gt;sobrevive a base de libros Austral (los de las tapas de puntitos de colores), verduras de los alrededores y una pequeña compra semanal en el Lidl, que le envía su tío. Estando allí, descubrirá que cuanto menos tiene, menos necesita. Y que por extraño que parezca, es la primera vez que se siente feliz.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;text-align: start;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
La historia está escrita como sólo Lorenzo podría hacerlo, es inimitable. Tiene un ritmo hipnótico a pesar de no utilizar casi ningún diálogo. El narrador es el tío de Manuel, su único cómplice en la huida; y está plagada de neologismos y de binomios poderosos que el autor va lanzando a diestro y siniestro, en un espectacular juego con el lenguaje.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
El relato alcanza su climax con la llegada amenazante y arrolladora de &quot;La Mochufa&quot;, a partir del capítulo 15. ¿Que qué es &quot;la Mochufa&quot;?, lo dejo aquí para no destrozaros el libro, pero el propio Lorenzo advierte: &quot;todos somos susceptibles de serlo&quot;.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
A pesar del tono distendido y sarcástico, no hay que equivocarse, &lt;i&gt;Los asquerosos&lt;/i&gt;&amp;nbsp;es una novela radicalmente crítica con nuestra sociedad. Arremete contra el consumo incesante de cosas que no necesitamos, la dependencia enfermiza de los móviles, &amp;nbsp;las casas a 25 grados en invierno y a 18 en verano, los niños superprotegidos, la ropa de marca y las barbacoas de carnaza estrogenada. Mientras, por otro lado, reivindica el deseo de estar solo, el rechazo a la tecnofilia, el &quot;ameno esparcimiento&quot;, el &quot;embobamiento deliberado en cosas prácticas y aficiones íntimas&quot;, así como una &quot;fiera&quot; austeridad en la que deleitarse. Santiago Lorenzo no deja títere con cabeza en esta ira justiciera pero con buena onda, &amp;nbsp;cumpliendo el objetivo de &amp;nbsp;aportar algo de cordura al mundo que nos rodea.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
En definitiva y en palabras del autor —&quot;es una mezcla de Robinson Crusoe y de Walden, aunque sin la turra poética que nos endiña Thoreau cada vez que se topa con una margarita&quot;.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;i&gt;Los asquerosos&amp;nbsp;&lt;/i&gt;es un libro que te hace reír, pero sobre todo, te hace pensar. Pensar en qué empezarías por cambiar en tu propia vida.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: start;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;b style=&quot;font-weight: bold;&quot;&gt;Edición&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;b&gt;: &lt;/b&gt;Blackie Books, 2018&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;b&gt;Páginas: &lt;/b&gt;221&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;b&gt;ISBN:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;978-84-17059-99-6&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: inherit;&quot;&gt;&lt;b&gt;Precio&lt;/b&gt;: 19,95 €&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/feeds/4982941050988221351/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2018/11/los-asquerosos-santiago-lorenzo.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/4982941050988221351'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/4982941050988221351'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2018/11/los-asquerosos-santiago-lorenzo.html' title='Los asquerosos - Santiago Lorenzo'/><author><name>CLZ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13373580311291212244</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSyw7umN2kaJu5K96sCxStGMhXPrh55AMLXqjsplxVWOewSUphHOTsWOwXDrqECayLu2j4vOVqtN4Z6ntm2zbMt932z1SZc4d80dGAl5zuwPcso6DL8bM_bUvs3nLmlw/s113/IMG_0919.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2CXriDB0nGo-sTIpdH-5WUL_Wfu9kFr47yDP7iXPEvEK89Nkd8tfhABFwknf3SSU-wqgv7ZeEMPQ98yge6o44HpDowR4Lf0rFiGhuTM9f7A_Wdg3aJX__r8i_aPCXyPMctia_UGYdLGY/s72-c/foto-manta.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8868671808867175570.post-6212935290143599437</id><published>2018-10-29T11:27:00.001+01:00</published><updated>2018-11-18T18:40:39.492+01:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Kristof Agota"/><title type='text'>El gran cuaderno - Agota Kristof</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhR4sEqRJhQ0vwTaCBcEnPZ950RBGGGJnc79cOW1g642aOdZsjJK49W7M6f77yamhQX9e4_uddA5vBSMa801V0cQqNvJg_5IqdhLB18LK1YOw-8TV2NGMH6mqpvPggnqiL-Vg2mo3Hymzc/s1600/GranCuaderno-foto.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1600&quot; data-original-width=&quot;1052&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhR4sEqRJhQ0vwTaCBcEnPZ950RBGGGJnc79cOW1g642aOdZsjJK49W7M6f77yamhQX9e4_uddA5vBSMa801V0cQqNvJg_5IqdhLB18LK1YOw-8TV2NGMH6mqpvPggnqiL-Vg2mo3Hymzc/s400/GranCuaderno-foto.jpg&quot; width=&quot;261&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&quot;El gran cuaderno&quot; (1986) es un libro escrito a hachazos. Nihilista y devastador. Forma parte de la trilogía &quot;Claus y Lucas&quot; creada por la escritora húngara Agota Kristof (Csikvánd,Hungría 1935 - Neuchâtel, Suiza 2011). En sus propias palabras - &quot;es un libro sin grasa, sin relleno&quot;. &quot;¿Qué les parece muy duro? La vida también lo es&quot; - responde Kristof. En sus páginas, no&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;se permite la menor concesión a la parafernalia literaria, es más, la autora declara que la &quot;literatura no le interesa&quot;.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Este singular libro narra la historia de Claus y Lucas. &amp;nbsp;Dos hermanos gemelos que son enviados por su madre, a vivir con su abuela al campo, durante la Segunda Guerra Mundial. La abuela resulta ser brutal, avara y cruel. Por supuesto, odia a los dos nietos; y ellos, pronto aprenderán a sobrevivir, convirtiéndose en unos perversos manipuladores. Los gemelos irán anotando en un gran cuaderno los aprendizajes que van realizando sobre las leyes de la vida, de la escritura y de la crueldad. Y lo hacen, en primera persona del plural, como si fueran un sólo hombre o las dos caras de una misma persona.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Todo el relato va mostrando un progresivo proceso de deshumanización de los personajes, agudizado por la crueldad y las miserias de la guerra. Pero p&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;robablemente, lo que más llama la atención de esta obra, es su estilo absolutamente descarnado. Un lenguaje simple, directo, puro diálogo que se transforma en el vehículo perfecto para narrar los horrores de la supervivencia. Por poner un ejemplo, los personajes no tienen nombre, la abuela, es &quot;la Bruja&quot;; ésta se refiere a los nietos como los &quot;hijos de perra&quot;; la vecina, la cual morirá después de una violación en grupo, es &quot;cara de liebre&quot;, y así sucesivamente...&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;La propia autora lo advierte en un pasaje del libro - &quot;las palabras que definen los sentimientos son muy vagas; es preferible evitar su empleo y atenerse a la descripción de los objetos, de los seres humanos y de uno mismo; es decir, a la descripción fiel de los hechos&quot;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Agota Kristof vivió siendo niña, la&amp;nbsp;Segunda Guerra Mundial en Hungría. En 1956, debido a las implicaciones políticas de su marido en la revolución antisoviética, atravesó a pie la frontera con su hija&amp;nbsp;recién nacida. Primero, Austria y después, Suiza. Durante cinco años, estuvo trabajando en una fábrica de relojes. &quot;Lo pasé mal&quot; - recuerda - &quot;Suiza me parecía un desierto&quot;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Su suerte cambió definitivamente cuando en 1986, un amigo la convenció para que enviara el manuscrito de &quot;El gran cuaderno&quot;, tras dos años de trabajo, a las editoriales Gallimard, Gasset y Seuil. Las dos primeras lo rechazaron, alegando que era una novela&amp;nbsp;excesivamente dura para sus lectores. La tercera la publicó,&amp;nbsp;alcanzando un éxito extraordinario. El libro fue traducido a 33 idiomas y Agota Kristof se convirtió en una referencia literaria en Francia.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&quot;El gran cuaderno&quot; es un libro impactante, audaz, sin ningún espacio para la esperanza. No lo recomiendo para los que buscan entretenerse con lecturas relajadas. Tampoco para los&amp;nbsp;amantes del lenguaje elaborado, ni para aquellos que disfrutan con el lado sentimental de la vida. Definitivamente, es un libro para los que no teman asomarse al horror del ser humano, sin anestesia.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;b style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;
&lt;b style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Edición&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;: El Aleph, 2014&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;b&gt;Páginas:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;448&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;b&gt;ISBN:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; color: #535353; font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif; text-align: left;&quot;&gt;9788494165948&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/feeds/6212935290143599437/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2018/10/el-gran-cuaderno-agota-kristof.html#comment-form' title='2 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/6212935290143599437'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/6212935290143599437'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2018/10/el-gran-cuaderno-agota-kristof.html' title='El gran cuaderno - Agota Kristof'/><author><name>CLZ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13373580311291212244</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSyw7umN2kaJu5K96sCxStGMhXPrh55AMLXqjsplxVWOewSUphHOTsWOwXDrqECayLu2j4vOVqtN4Z6ntm2zbMt932z1SZc4d80dGAl5zuwPcso6DL8bM_bUvs3nLmlw/s113/IMG_0919.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhR4sEqRJhQ0vwTaCBcEnPZ950RBGGGJnc79cOW1g642aOdZsjJK49W7M6f77yamhQX9e4_uddA5vBSMa801V0cQqNvJg_5IqdhLB18LK1YOw-8TV2NGMH6mqpvPggnqiL-Vg2mo3Hymzc/s72-c/GranCuaderno-foto.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8868671808867175570.post-4996481846045316748</id><published>2018-10-16T11:53:00.000+02:00</published><updated>2018-11-18T18:40:31.232+01:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Slimani Leila"/><title type='text'>Canción dulce - Leila Slimani</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhtq5cB4qiUNFYbsV0zXOwI7AayGr2_fdiBjPra5zQHNr0VgDfcoC-lH24TSDh5-xt0jL2s8uQZDodLgpLyAtvy-GQ97kU4kwthh0we7cO9PqAwD-O6odaniBi_3oTUrqW6N2-aByqMFT8/s1600/IMG_0964.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;640&quot; data-original-width=&quot;477&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhtq5cB4qiUNFYbsV0zXOwI7AayGr2_fdiBjPra5zQHNr0VgDfcoC-lH24TSDh5-xt0jL2s8uQZDodLgpLyAtvy-GQ97kU4kwthh0we7cO9PqAwD-O6odaniBi_3oTUrqW6N2-aByqMFT8/s400/IMG_0964.jpg&quot; width=&quot;296&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Aquel día Myriam, joven abogada parisina con una prometedora carrera, decidió salir un poco antes del despacho. Hacía tiempo que no dedicaba una tarde entera a sus hijos y ésto, le hacía sentirse secretamente culpable. De camino a casa, compró pan para la cena y un postre para los críos. Cuando entró en la habitación de los niños, encontró sus cuerpos ensangrentados. La niñera los había asesinado y después, había intentado suicidarse. El bebé, Adam, murió al instante y Mila, de cuatro años, no tardaría en sucumbir.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Así arranca &quot;Canción dulce&quot; (2016). Una novela&amp;nbsp;inquietante y perturbadora escrita por Leila Slimani (Rabat, 1981). La historia te atrapa con un comienzo brutal que directamente, recuerda al impactante inicio de Camus en &quot;El extranjero&quot; - &quot;mamá ha muerto&quot;. En este caso, Slimani, a partir de la primera frase - &quot;el bebé ha muerto&quot; - construye un relato de alto voltaje que arponea al lector de&amp;nbsp;inicio a fin, produciendo una tensión narrativa imparable.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Todo empieza cuando Myriam, madre de dos niños, decide reemprender su vida laboral en un bufete de abogados, a pesar de la inicial resistencia de su marido. Paul y Myriam &amp;nbsp;forman una pareja moderna, progresista y a la vez burguesa, culta y liberal. Viven en un distrito acomodado del centro de París. Un escenario veladamente tenso, multiétnico y estratificado, donde &quot;todos se saludan cálidamente, aunque no se conozcan&quot;. Podría ser cualquier ciudad europea. &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Myriam es de origen magrebí, aunque &quot;occidentalizada&quot;, le encantan los muebles vintage y las alfombras bereberes. Acaba de colgar unas estampas japonesas en la pared. Paul es productor musical, deportista, rubio y atractivo, y ha sido educado en las libertades de Mayo del 68. &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Juntos, comienzan un minucioso proceso de selección de niñeras. Las premisas están claras: ni &quot;sin papeles&quot; ni muy mayor, que no lleve velo y que no fume. Se deciden por Louise, una mujer blanca de unos cuarenta años, dulce y eficiente, con impecables referencias. Pronto conquista el corazón de los niños y se hace imprescindible en el hogar. Sin embargo, esa feliz y necesaria presencia, poco a poco va convirtiéndose en una trampa mortal.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;La novela no es sólo un thriller adictivo que nos va llevando inexorablemente hacia &amp;nbsp;la tragedia, ya conocida.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Ofrece mucho más. &quot;Canción dulce&quot; aborda magistralmente algunos de los temas espinosos de nuestra sociedad y pone sobre la mesa muchas de las contradicciones de nuestro tiempo. Nos hace preguntas incómodas: ¿Es posible cumplir con las exigencias de nuestras ambiciones profesionales y no experimentar una maternidad culpable? ¿qué tipo de adultos serán los hijos de padres ausentes, cómo nos tratarán? ¿nos hemos preguntado por la vida que acarrean las personas que empujan los cochecitos de nuestros niños en el parque o las sillas de ruedas de nuestros padres? ¿cómo manejamos la relación de poder (empleadora-empleada) que necesariamente se establece, aunque nos consideremos personas sensibles ante las injusticias y los más desfavorecidos? ¿cómo se vive con alguien que conoce todos los&amp;nbsp;detalles de tu intimidad y a la vez es tu empleada?&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Leila Slimani es una joven y controvertida escritora&amp;nbsp;marroquí. Ahora que estoy viajando de nuevo por Marruecos (casi llegando a Larache y de camino a&amp;nbsp;Meknes y al Atlas) quería explorar nuevas voces de la literatura de este país. Nacida en Rabat en 1981 de padre marroquí y madre franco-argelina, estudia en París en el Instituto de Estudios Políticos y posteriormente, en la Escuela Superior de Comercio. Antes de dedicarse por entero a la literatura, ejerce como periodista en L&#39;Express y&amp;nbsp;Jeune Afrique. &quot;Canción dulce&quot; ganó el prestigioso Premio Goncourt en 2016, consolidando la carrera literaria de Slimani. En 2017 publica en Francia su polémico ensayo, &quot;Sexo y mentiras&quot;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&quot;Canción dulce&quot; es una novela difícil de clasificar. Está inspirada en hechos reales, sucedidos en el Upper East Side de Nueva York, hace unos años. Escrita con un estilo directo, sencillo y con pocas concesiones a las florituras, impacta directamente en el cerebro.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Desde que Myriam abre la puerta del dormitorio y encuentra los cuerpos ensangrentados de los niños, no puedes dejar de preguntarte, ¿qué ha pasado hasta llegar ahí? ¿que pudo empujar a la niñera a cometer el atroz crimen? ¿se pudo evitar? ... Y esas preguntas van encontrando, poco a poco, algunas respuestas a lo largo del relato de Slimani. Cuando nos lleva a reconocer lo que nos resulta inconfesable y a visitar los vertederos ocultos de nuestra ciudad, donde se acumulan vidas, ya sin sentido.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;b style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Edición&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;: Cabaret Voltaire, 2017&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;b&gt;Páginas:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;277&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;b&gt;ISBN:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;978-84-944434-8-0&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;b&gt;Precio&lt;/b&gt;: 18,95 €&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/feeds/4996481846045316748/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2018/10/cancion-dulce-leila-slimani.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/4996481846045316748'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/4996481846045316748'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2018/10/cancion-dulce-leila-slimani.html' title='Canción dulce - Leila Slimani'/><author><name>CLZ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13373580311291212244</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSyw7umN2kaJu5K96sCxStGMhXPrh55AMLXqjsplxVWOewSUphHOTsWOwXDrqECayLu2j4vOVqtN4Z6ntm2zbMt932z1SZc4d80dGAl5zuwPcso6DL8bM_bUvs3nLmlw/s113/IMG_0919.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhtq5cB4qiUNFYbsV0zXOwI7AayGr2_fdiBjPra5zQHNr0VgDfcoC-lH24TSDh5-xt0jL2s8uQZDodLgpLyAtvy-GQ97kU4kwthh0we7cO9PqAwD-O6odaniBi_3oTUrqW6N2-aByqMFT8/s72-c/IMG_0964.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8868671808867175570.post-7190512422680273665</id><published>2018-10-10T16:28:00.000+02:00</published><updated>2018-11-18T18:40:22.361+01:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="O&#39;Neill Carlota"/><title type='text'>Una mujer en la guerra de España - Carlota O&#39;Neill</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhDA2CU9ssnWS_Xm6qqK8oFzIkI5Hz1Mem42xhmrHyn1BOlnuDYD5VDPXhoDfWjg1tgyjpHtyHRjbrnuT2pIM05AKN4iTA8cvD4PchdADL7QtpkBSTVtKgZOnTyK2XxvCr8KRKxxtI46x8/s1600/IMG_0924.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;640&quot; data-original-width=&quot;480&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhDA2CU9ssnWS_Xm6qqK8oFzIkI5Hz1Mem42xhmrHyn1BOlnuDYD5VDPXhoDfWjg1tgyjpHtyHRjbrnuT2pIM05AKN4iTA8cvD4PchdADL7QtpkBSTVtKgZOnTyK2XxvCr8KRKxxtI46x8/s400/IMG_0924.jpg&quot; width=&quot;300&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
Carlota O&#39;Neill (Madrid 1909-Caracas 2000) decidió escribir este libro en la cárcel. Apenas le quedaban fuerzas para continuar y creía haber alcanzado el límite de su resistencia. Pensó rendirse. Pero alguien le dijo que tenía que vivir para contarlo. Ella que era escritora, podía hacerlo ... Debía escribir por todas ellas, para evitar que se olvidaran sus vidas. Vidas anónimas de hombres y mujeres derrotados en la contienda y vencidos en la Historia.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Una mujer en la guerra de España&quot; (1964) es un testimonio histórico único, y a la vez, un relato escalofriante del infierno al que se vieron arrastradas muchas mujeres durante la Guerra Civil y la inmediata postguerra. Tiene el poder de mostrarnos la Historia, a través de la vivencia de Carlota O&#39;Neill, durante la sublevación militar del 36 en Melilla y hasta el final de la guerra.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
En julio de 1936 Carlota O&#39;Neill, escritora y periodista, estaba pasando el verano junto a su marido, el capitán de Aviación de la República, Virgilio Leret (jefe de la Base de Hidros del Atalayón) en Mar Chica, una ensenada natural cerca de Melilla. &quot;Virgilio tuvo una feliz ocurrencia de hombre enamorado&quot;.- así arranca el libro.- y decidió cumplir el sueño de su esposa de vivir unos días en un barco, flotando en el mar. Alquiló una vieja draga donde Carlota y sus niñas, Mariela y Lotti, se divertían nadando, tomando el sol, leyendo en la tumbona de cubierta y durmiendo la siesta en las tórridas tardes marroquíes.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Sin embargo, una imparable fuerza destructiva iba a arrasar sus vidas en aquella tarde de julio de 1936. A partir de aquel momento, una profunda grieta se abrió ante sus pies y nada volvería a ser igual. La guerra succionó sus vidas en un infernal torbellino. Carlota dejó de ser aquella joven intelectual, moderna y liberal que frecuentaba el Ateneo de Madrid y los círculos feministas, para convertirse en una presa más de las cárceles franquistas y de su sistema judicial. Virgilio Leret fue fusilado en los primeros días de la sublevación militar en Melilla, junto a otros oficiales leales a la República. Tenía 34 años.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
El manuscrito de este libro fue clandestino durante un tiempo. Estuvo envuelto en un pedazo de hule y enterrado. También pasó sus días en el horno de la cocina de Carlota, hasta que pudo escribir &amp;nbsp;la versión definitiva, una vez que consiguió exiliarse a Venezuela con sus hijas. Fue publicado por primera vez en México, en 1964, bajo el título &quot;Una mexicana en la guerra de España&quot;.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
En nuestro país vio la luz, gracias a Ediciones Turner, en 1977. Tuvo un escaso éxito comercial, pero un importante impacto entre historiadores y estudiosos de la Guerra Civil española; convirtiéndose en referencia esencial sobre los primeros años de la Guerra y de la represión, en el Protectorado español en Marruecos. Siempre agradeceré a Vicente Moga, Director del Archivo Histórico de Melilla, &amp;nbsp;el haberme puesto sobre la pista de Carlota O&#39;Neill.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
La actual edición de Oberon (2003) ofrece una recopilación de tres libros: el texto publicado en México, otro libro posterior &quot;Los muertos también hablan&quot; (1971) donde amplia el relato, desde su salida de la cárcel hasta que pudo exiliarse a Venezuela; y un conjunto de prosas poéticas inéditas que escribió durante su cautiverio en la fortaleza de Victoria Grande en Melilla.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
Vale la pena que os detengáis un momento a mirar la fotografía de la cubierta del libro. Está protagonizada por la bellísima imagen de Gerda Taro, tomada por Robert Kapa, cuando ambos cubrían como fotorreporteros la Guerra española. Unos días después, Gerda Taro moría reventada por un tanque, en la batalla de Brunete.&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
La pequeña rama de olivo es mi homenaje particular.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&quot;Una mujer en la guerra de España&quot; no es un libro más sobre la Guerra Civil. Es un revelador testimonio sobre lo universal del sufrimiento humano.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;b style=&quot;font-family: arial;&quot;&gt;Edición&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;; text-align: justify;&quot;&gt;: Oberon, 2003&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;b&gt;Páginas:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;352&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;b&gt;ISBN:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;84-96052-32-X&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;b&gt;Precio&lt;/b&gt;: 20,05 €&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/feeds/7190512422680273665/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2018/10/una-mujer-en-la-guerra-de-espana.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/7190512422680273665'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/7190512422680273665'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2018/10/una-mujer-en-la-guerra-de-espana.html' title='Una mujer en la guerra de España - Carlota O&#39;Neill'/><author><name>CLZ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13373580311291212244</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSyw7umN2kaJu5K96sCxStGMhXPrh55AMLXqjsplxVWOewSUphHOTsWOwXDrqECayLu2j4vOVqtN4Z6ntm2zbMt932z1SZc4d80dGAl5zuwPcso6DL8bM_bUvs3nLmlw/s113/IMG_0919.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhDA2CU9ssnWS_Xm6qqK8oFzIkI5Hz1Mem42xhmrHyn1BOlnuDYD5VDPXhoDfWjg1tgyjpHtyHRjbrnuT2pIM05AKN4iTA8cvD4PchdADL7QtpkBSTVtKgZOnTyK2XxvCr8KRKxxtI46x8/s72-c/IMG_0924.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8868671808867175570.post-5552912813822321419</id><published>2018-10-02T19:18:00.000+02:00</published><updated>2018-11-18T18:40:07.227+01:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ferrante Elena"/><title type='text'>Dos amigas - Elena Ferrante</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9In8kcGQMnm4IcK1acuQE2dX0fCudMmt23U31WsWPGpJqvQI5jsXBb5ahCgI81guWXRbsm_FLBZ2ThCg8hm5A1iIfPWJe-akhBPdXF41ak8QCWLSmvUREk59M3wJqQbskdjYgEVmxq0c/s1600/Ferrante+%25282%2529.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;600&quot; data-original-width=&quot;404&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9In8kcGQMnm4IcK1acuQE2dX0fCudMmt23U31WsWPGpJqvQI5jsXBb5ahCgI81guWXRbsm_FLBZ2ThCg8hm5A1iIfPWJe-akhBPdXF41ak8QCWLSmvUREk59M3wJqQbskdjYgEVmxq0c/s400/Ferrante+%25282%2529.jpg&quot; width=&quot;266&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif; text-align: justify;&quot;&gt;Lo reconozco: llego tarde a la &quot;fiebre Ferrante&quot;. Y no quiero que te pase lo mismo. Sobre todo ahora, que HBO lanzará en noviembre una serie basada en &quot;La amiga estupenda&quot;, la primera novela de esta saga excepcional. Promete ser un éxito.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif; text-align: justify;&quot;&gt;&quot;Dos amigas&quot; es la obra escrita por Elena Ferrante, compuesta por cuatro novelas: &quot;La amiga estupenda&quot; (2011), &quot;Un mal nombre&quot; (2012), &quot;Las deudas del cuerpo&quot; (2013) y &quot;La niña perdida&quot;(2014). Las cuatro novelas conforman un solo libro de casi dos mil&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;color: red; font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif; text-align: justify;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif; text-align: justify;&quot;&gt;páginas&amp;nbsp;y lo ideal, es leerlo como un relato unitario. No hay que preocuparse por la extensión, porque Elena Ferrante escribe con un ritmo narrativo hipnótico que te captura y no te abandona hasta el final.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;La trama parece simple a primera vista, y quizás por ello, no me lancé a devorarlo nada más publicarse. Se trata de la historia de amistad entre dos mujeres (Lila y Lenú) desde la infancia hasta la madurez. Dos niñas criadas en un barrio marginal del extrarradio de Nápoles en los años cincuenta, cuyos destinos divergentes se verán entrelazados y definitivamente marcados por la violencia, la pobreza y el machismo que las rodea.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Sin embargo, la construcción de la historia, lejos de toda simplicidad, refleja magistralmente el entramado de emociones contradictorias y complejas que envuelven las relaciones humanas, haciéndolas tan extraordinarias como tóxicas. Las dos protagonistas, Lila y Lenú, están construidas con una profundidad asombrosa y con tantos matices que acaban haciéndose completamente reales. Es admirable la capacidad de Ferrante para crear personajes dotados de un enorme poder.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Pero ¿quién es Elena Ferrante? ... a pesar del incontestable éxito de sus novelas y del próximo lanzamiento de la serie por HBO, no sabemos quien es. Sorprendentemente, permanece en el anonimato, dando entrevistas y trabajando con los guionistas por correo electrónico. Desde su invisibilidad, Ferrante nos insta a &quot;descubrir la personalidad de quien escribe a través de las historias que propone&quot;. Una apuesta audaz en estos tiempos donde impera la sobreexposición, se tenga o no se tenga mucho que decir.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Toda la sa&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;ga respira un aire a neorrealismo italiano en blanco y negro, que te traslada a la ciudad de Nápoles, a su dialecto, a su ruido, a su violencia y a su belleza extrema. En ese ambiente duro y hostil Lila y Lenú aprenderán a sobrevivir y a sobreponerse a las palizas, a los abusos y a la pobreza, poniendo a funcionar su inteligencia, su astucia y su voluntad.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&quot;Dos amigas&quot; es una obra excepcional y un ejercicio de ambición y de audacia literaria que deslumbra desde la primera a la última página. Una lectura imprescindible.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;
&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;La amiga estupenda (1)&lt;/b&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: start;&quot;&gt;
&lt;b style=&quot;font-family: arial; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Edición&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;: Lumen, 2017&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Páginas:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;386&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;ISBN:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;978-84-264-2078-7&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Precio&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;: 18,90 €&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;Un mal nombre (2)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Edición:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span class=&quot;apple-converted-space&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Lumen, 2018&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Páginas:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span class=&quot;apple-converted-space&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;554&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;ISBN:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span class=&quot;apple-converted-space&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;978-84-264-2173-9&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Precio:&lt;span class=&quot;apple-converted-space&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;18,90 €&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;b&gt;Las deudas del cuerpo (3)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Edición:&lt;span class=&quot;apple-converted-space&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Lumen, 2016&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Páginas:&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;477&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;ISBN:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span class=&quot;apple-converted-space&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;978-84-264-0148-9&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Precio:&lt;span class=&quot;apple-converted-space&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;18,90 €&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;La niña perdida (4)&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Edición:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span class=&quot;apple-converted-space&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Lumen&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;2016&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Páginas:&lt;span class=&quot;apple-converted-space&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;538&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;ISBN:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span class=&quot;apple-converted-space&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;978-84-264-0215-8&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Precio:&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&amp;nbsp;18,90 €&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/feeds/5552912813822321419/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2018/10/dos-amigas-elena-ferrante.html#comment-form' title='5 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/5552912813822321419'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/5552912813822321419'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2018/10/dos-amigas-elena-ferrante.html' title='Dos amigas - Elena Ferrante'/><author><name>CLZ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13373580311291212244</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSyw7umN2kaJu5K96sCxStGMhXPrh55AMLXqjsplxVWOewSUphHOTsWOwXDrqECayLu2j4vOVqtN4Z6ntm2zbMt932z1SZc4d80dGAl5zuwPcso6DL8bM_bUvs3nLmlw/s113/IMG_0919.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9In8kcGQMnm4IcK1acuQE2dX0fCudMmt23U31WsWPGpJqvQI5jsXBb5ahCgI81guWXRbsm_FLBZ2ThCg8hm5A1iIfPWJe-akhBPdXF41ak8QCWLSmvUREk59M3wJqQbskdjYgEVmxq0c/s72-c/Ferrante+%25282%2529.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8868671808867175570.post-7733311680241426855</id><published>2018-09-20T18:46:00.000+02:00</published><updated>2018-11-18T18:39:58.659+01:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mazzucco G. Melania"/><title type='text'>Ella, tan amada - Melania G.Mazzucco</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjnXBiqZq_RoprlElB2Mr08gyhDPqobfsBuaymevIyNGbSunyXIGEe5q_7eFL3ox_v-yHi-1DRMRbYQ3ZXCQCUyg9X_mAGW5ZA2pfGfWVmAqRrahvbL8NtVTQsvzRV-Z8QUrkGr0DS0x9Q/s1600/Mazzucco-1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;320&quot; data-original-width=&quot;304&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjnXBiqZq_RoprlElB2Mr08gyhDPqobfsBuaymevIyNGbSunyXIGEe5q_7eFL3ox_v-yHi-1DRMRbYQ3ZXCQCUyg9X_mAGW5ZA2pfGfWVmAqRrahvbL8NtVTQsvzRV-Z8QUrkGr0DS0x9Q/s400/Mazzucco-1.jpg&quot; width=&quot;380&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;; text-align: left;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;; text-align: left;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;; text-align: left;&quot;&gt;Annemarie Schwarzenbach (1908-1942) pasó por la vida como un “ángel devastado”. Escritora, arqueóloga, viajera y morfinómana. Fue una mujer excepcional, enigmática y desconcertante. Un personaje errático y herido. Su belleza andrógina, enfundada en una impecable sastrería masculina, enamoró tanto a hombres como a mujeres. Aun así, la soledad y la huida fueron una constante en su vida.&amp;nbsp;&amp;nbsp;De ella, dijo Thomas Mann&amp;nbsp;–&amp;nbsp;&lt;i&gt;Si usted fuese un hombre, debería ser declarado excepcionalmente hermoso.&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background-color: white; font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;En “Ella, tan amada” (2000), Melania G. Mazzucco (Roma, 1966) hace un recorrido apasionante por los grandes ejes de su vida, arrancando con la muerte de Annemarie a los 34 años. Todo comienza con su nacimiento en Suiza, en una millonaria familia de industriales y aristócratas, de la que rápidamente se distanciará para vivir una libertad sin límites, en las noches más salvajes del Berlín bohemio de los años treinta.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Pero pronto la vida de Annemarie, se llena de relaciones obsesivas y amantes fugaces, atraídas por su belleza ambigua. La tormentosa relación con una madre conservadora y perfeccionista (emparentada con los von Bismarck) y la autodestructiva amistad, de sexualidad indeterminada, con los hijos de Thomas Mann, Erika y Klaus, marcan sus idas y venidas.&amp;nbsp;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Como un ave migratoria viaja sin parar: Escandinavia, Oriente Medio, Persia, Turquía, Afganistán, el Congo Belga, Paris, Estados Unidos … buscando material para sus novelas, imágenes para sus fotografías y sensaciones para su insaciable necesidad de huir de sí misma. Recala en la locura, en los intentos de suicidio y huye del sanatorio mental, donde la terapia a la que estaba sometida, le prohibía escribir.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;“Ella, tan amada” (verso de Rilke&amp;nbsp;&amp;nbsp;que da título a la obra de Mazzucco) es una novela para los amantes de los personajes raros y heridos. Para los que buscan seres excepcionales que perdieron la batalla de la historia, que fracasaron estrepitosamente en la vida; pero que siguen teniendo la capacidad de iluminar nuestros días y de inspirar nuestras mentes. Asomarse a la vida de Annemarie Schwarzenbach, es un salto en caída libre.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;b style=&quot;font-family: arial; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;b style=&quot;font-family: arial; text-align: justify;&quot;&gt;&lt;/b&gt;&lt;b style=&quot;font-family: arial; text-align: justify;&quot;&gt;Edición&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;; text-align: justify;&quot;&gt;: Anagrama, 2006&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: Calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;b&gt;Páginas:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;559&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;b&gt;ISBN:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;84-339-7110-7&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;b&gt;Precio&lt;/b&gt;: 23,00 €&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/feeds/7733311680241426855/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2018/09/annemarie-schwarzenbach-1908-1942-paso.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/7733311680241426855'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/7733311680241426855'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2018/09/annemarie-schwarzenbach-1908-1942-paso.html' title='Ella, tan amada - Melania G.Mazzucco'/><author><name>CLZ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13373580311291212244</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSyw7umN2kaJu5K96sCxStGMhXPrh55AMLXqjsplxVWOewSUphHOTsWOwXDrqECayLu2j4vOVqtN4Z6ntm2zbMt932z1SZc4d80dGAl5zuwPcso6DL8bM_bUvs3nLmlw/s113/IMG_0919.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjnXBiqZq_RoprlElB2Mr08gyhDPqobfsBuaymevIyNGbSunyXIGEe5q_7eFL3ox_v-yHi-1DRMRbYQ3ZXCQCUyg9X_mAGW5ZA2pfGfWVmAqRrahvbL8NtVTQsvzRV-Z8QUrkGr0DS0x9Q/s72-c/Mazzucco-1.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8868671808867175570.post-7543632327214791381</id><published>2018-09-13T18:45:00.000+02:00</published><updated>2018-11-18T18:39:47.007+01:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Belli Gioconda"/><title type='text'>El país bajo mi piel - Gioconda Belli</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUVmStXhVtStCNCUYTBHZK3vTOAl0psheekm5YjwEX9VOWRs2DDI01lnEDmn65WfkXG15e7MNU8dYYXlJRRhKi29NzhkU22i97asXKl0lzFyNUoz1VM8MxO-k3klWxQCMQg8G_33B990U/s1600/Belli+S.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;320&quot; data-original-width=&quot;236&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUVmStXhVtStCNCUYTBHZK3vTOAl0psheekm5YjwEX9VOWRs2DDI01lnEDmn65WfkXG15e7MNU8dYYXlJRRhKi29NzhkU22i97asXKl0lzFyNUoz1VM8MxO-k3klWxQCMQg8G_33B990U/s400/Belli+S.jpg&quot; width=&quot;291&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;text-indent: -18pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;calibri&amp;quot;; text-indent: -18pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;
&lt;span style=&quot;text-indent: -18pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;calibri&amp;quot;; text-indent: -18pt;&quot;&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;- &amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;i&gt;¿Cuántos tiranos caben en una vida?&lt;/i&gt;&lt;span style=&quot;font-style: normal;&quot;&gt;&amp;nbsp;–&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;; text-indent: -18pt;&quot;&gt;dijo mirando fijamente a la cámara, cuando la periodista le preguntó por los más de cien días de violencia que atravesaba su país.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoListParagraphCxSpLast&quot; style=&quot;font-family: calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt 36pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;font-family: calibri; text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Gioconda Belli (Managua, 1948) sabía muy bien de qué hablaba. Nicaragua lleva ya más de 300 muertos en los enfrentamientos contra un gobierno incapaz de abandonar el poder y de salir de su sórdido laberinto.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Probablemente,&amp;nbsp;&amp;nbsp;la poeta y novelista nicaragüense pensó que con Anastasio Somoza había cubierto el cupo de caudillos y dictadores contra los que rebelarse. Pero no. La vida volvía a situarla en la casilla de salida, y esta vez, la insurrección sería contra sus antiguos compañeros de armas, Daniel Ortega y Rosario Murillo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Gioconda Belli abandonó el Sandinismo en 1994 y pasó a engrosar las filas de los críticos con la deriva autoritaria del sistema, junto con Sergio Ramírez, Ernesto Cardenal, Dora María Téllez y tantos otros …&amp;nbsp;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Hoy resulta fascinante leer “El país bajo mi piel” (2005). Sus memorias de aquel tiempo, en el que pasó de ser una joven burguesa asidua a las fiestas del Country Club, a una revolucionaria que vivió la clandestinidad, la guerra y el exilio.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;Sin embargo, el relato de Belli apasiona porque no se trata exclusivamente de un recorrido político por la resistencia antisomocista. &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;En él convergen sabiamente, el lirismo sensual de la poeta, junto con la fuerza volcánica de la mujer que amó intensamente y lloró a sus muertos; y la dignidad de la militante que hoy sigue en pie de guerra contra el tirano. Unas memorias imprescindibles para entender que nunca hay que bajar la guardia. Lamentablemente, todo parece indicar que en una vida, cabe más de un tirano.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;b&gt;Edición&lt;/b&gt;&lt;span style=&quot;font-weight: normal;&quot;&gt;:&amp;nbsp;&lt;/span&gt;Txalaparta, 2018&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;b&gt;Páginas:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;421&lt;b&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;b&gt;ISBN:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;978-84-8136-398-2&lt;b&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;font-family: calibri; margin: 0cm 0cm 0.0001pt;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot;;&quot;&gt;&lt;b&gt;Precio:&amp;nbsp;&lt;/b&gt;18,05 €&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/feeds/7543632327214791381/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2018/09/cuantos-tiranos-caben-en-una-vida-dijo.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/7543632327214791381'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/7543632327214791381'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2018/09/cuantos-tiranos-caben-en-una-vida-dijo.html' title='El país bajo mi piel - Gioconda Belli'/><author><name>CLZ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13373580311291212244</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSyw7umN2kaJu5K96sCxStGMhXPrh55AMLXqjsplxVWOewSUphHOTsWOwXDrqECayLu2j4vOVqtN4Z6ntm2zbMt932z1SZc4d80dGAl5zuwPcso6DL8bM_bUvs3nLmlw/s113/IMG_0919.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUVmStXhVtStCNCUYTBHZK3vTOAl0psheekm5YjwEX9VOWRs2DDI01lnEDmn65WfkXG15e7MNU8dYYXlJRRhKi29NzhkU22i97asXKl0lzFyNUoz1VM8MxO-k3klWxQCMQg8G_33B990U/s72-c/Belli+S.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8868671808867175570.post-7257686683450779638</id><published>2018-09-06T18:43:00.000+02:00</published><updated>2018-11-18T18:39:35.734+01:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Salter James"/><title type='text'>Todo lo que hay - James Salter</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKPqlHCrMxRq68TTPOHHPrxWdaZh7a59CYtYYM-ASHLjCXC1w84f9NZ4D0dVKMOE2D1Y9UPNcHbuQIIGXuZpMvoABGkR6EVKh7xi7TerI8mCMe8ApljzNfCkRoA1WL2YzdRlbB_5Pn-5U/s1600/Salter.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;1600&quot; data-original-width=&quot;1200&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKPqlHCrMxRq68TTPOHHPrxWdaZh7a59CYtYYM-ASHLjCXC1w84f9NZ4D0dVKMOE2D1Y9UPNcHbuQIIGXuZpMvoABGkR6EVKh7xi7TerI8mCMe8ApljzNfCkRoA1WL2YzdRlbB_5Pn-5U/s400/Salter.jpg&quot; width=&quot;300&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;No tenía ni idea de quién era James Salter (Nueva York, 1925-2015). Lo descubrí por casualidad leyendo una reseña de Muñoz Molina y luego supe que se decía de él que era un “escritor para escritores”, es decir, que le leían cuatro gatos … de hecho, el reconocimiento, la fama y las grandes cifras le llegaron después de cumplir los setenta.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;Cuando empecé a leer “Todo lo que hay” (2012) pensé que se trataría de un mundo desasosegante y corrosivo como el de Yates o John Cheever. Pero no, me equivocaba. Leer a Salter es un ejercicio de delicadeza y precisión que nos lleva a lo atroz sin ni siquiera imaginarlo. Sus personajes se mueven en un laberinto de amor, ambición, desengaño y sexo que vale la pena transitar para salir de él, con algo más de sabiduría.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;A través de su protagonista, Philip Bowman, recorremos el ambiente literario de los años que siguieron a la Segunda Guerra Mundial. Entonces, el destino de los escritores se decidía entre unos cuantos editores de Europa y Norteamérica que manejaban el negocio entre la sofisticación mundana de las cenas, los cócteles, los encuentros furtivos y las drogas; y el mercantilismo despiadado. Te aseguro que Salter no deja indiferente. Sabe de la vida.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;margin: 0cm 0cm 0.0001pt; text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;b&gt;Edición&lt;/b&gt;: Salamandra, 2014&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;b&gt;Páginas:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;379&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span lang=&quot;ES&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;b&gt;ISBN:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;978-84-9838-573-1&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial&amp;quot; , &amp;quot;helvetica&amp;quot; , sans-serif;&quot;&gt;&lt;b&gt;Precio:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;19,00&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/feeds/7257686683450779638/comments/default' title='Enviar comentarios'/><link rel='replies' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2018/09/no-tenia-ni-idea-de-quien-era-james.html#comment-form' title='0 comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/7257686683450779638'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='https://www.blogger.com/feeds/8868671808867175570/posts/default/7257686683450779638'/><link rel='alternate' type='text/html' href='https://librosdelbosque.blogspot.com/2018/09/no-tenia-ni-idea-de-quien-era-james.html' title='Todo lo que hay - James Salter'/><author><name>CLZ</name><uri>http://www.blogger.com/profile/13373580311291212244</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSyw7umN2kaJu5K96sCxStGMhXPrh55AMLXqjsplxVWOewSUphHOTsWOwXDrqECayLu2j4vOVqtN4Z6ntm2zbMt932z1SZc4d80dGAl5zuwPcso6DL8bM_bUvs3nLmlw/s113/IMG_0919.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKPqlHCrMxRq68TTPOHHPrxWdaZh7a59CYtYYM-ASHLjCXC1w84f9NZ4D0dVKMOE2D1Y9UPNcHbuQIIGXuZpMvoABGkR6EVKh7xi7TerI8mCMe8ApljzNfCkRoA1WL2YzdRlbB_5Pn-5U/s72-c/Salter.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry></feed>