medlabnews.gr iatrikanea

Η Κύπρος μεγάλωσε κατά 34% σε 20 χρόνια: Το «μυστικό» πίσω από το δημογραφικό θαύμα που λείπει από την υπόλοιπη Ευρώπη

2026-05-26T08:27:05.656+03:00

επιμελεια medlabnews.gr iatrikanea

Η Κύπρος βρίσκεται ανάμεσα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη μεγαλύτερη αύξηση πληθυσμού την τελευταία εικοσαετία, σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία της Eurostat.

Όπως προκύπτει από την έκδοση Demography of Europe 2026, ο πληθυσμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης αυξήθηκε από 435 εκατομμύρια την 1η Ιανουαρίου 2005 σε 451 εκατομμύρια την 1η Ιανουαρίου 2025, δηλαδή μόλις κατά 4% μέσα σε 20 χρόνια. Την ίδια περίοδο, η Κύπρος κατέγραψε αύξηση 34%, καταλαμβάνοντας την τρίτη θέση στην ΕΕ, πίσω από το Λουξεμβούργο, με 48%, και τη Μάλτα, με 43%. Ακολουθεί η Ιρλανδία με 32%.

Το στοιχείο αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί η Ευρώπη συνολικά αντιμετωπίζει σοβαρό δημογραφικό πρόβλημα. Σε πολλές χώρες οι θάνατοι είναι περισσότεροι από τις γεννήσεις, ενώ η γήρανση του πληθυσμού πιέζει τα ασφαλιστικά συστήματα, την αγορά εργασίας και τις υπηρεσίες υγείας.

Πώς τα κατάφερε η Κύπρος

Η αύξηση του πληθυσμού της Κύπρου δεν οφείλεται σε έναν μόνο παράγοντα. Προκύπτει από συνδυασμό τριών βασικών εξελίξεων:

1. Ισχυρή καθαρή μετανάστευση

Η Κύπρος προσέλκυσε τα τελευταία χρόνια σημαντικό αριθμό εργαζομένων, επαγγελματιών, φοιτητών και επιχειρηματιών. Η καθαρή μετανάστευση, δηλαδή η διαφορά μεταξύ όσων εγκαθίστανται στη χώρα και όσων φεύγουν, έγινε ξανά θετική από το 2016 και μετά. Σύμφωνα με τη Στατιστική Υπηρεσία της Κύπρου, το 2023 η καθαρή μετανάστευση εκτιμήθηκε σε 13.782 άτομα, ενώ οι μακροχρόνιοι μετανάστες ανήλθαν σε 40.761.

Αυτό σημαίνει ότι η Κύπρος δεν μεγάλωσε μόνο επειδή γεννήθηκαν περισσότερα παιδιά, αλλά κυρίως επειδή έγινε χώρα εγκατάστασης για πληθυσμό από το εξωτερικό.

2. Θετική φυσική μεταβολή

Σε αντίθεση με το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, η Κύπρος εξακολουθεί να έχει θετικό ισοζύγιο γεννήσεων-θανάτων. Η Eurostat αναφέρει ότι το 2024 η Κύπρος ήταν ανάμεσα στις έξι χώρες της ΕΕ όπου η αύξηση του πληθυσμού στηρίχθηκε ταυτόχρονα σε θετική φυσική μεταβολή και σε θετική καθαρή μετανάστευση. Οι άλλες ήταν η Ιρλανδία, η Ισπανία, το Λουξεμβούργο, η Μάλτα και η Σουηδία.

Με απλά λόγια, στην Κύπρο οι γεννήσεις εξακολουθούν να ξεπερνούν τους θανάτους, έστω και με μικρή διαφορά. Αυτό τη διαφοροποιεί από πολλές χώρες της ΕΕ, όπου η φυσική μεταβολή είναι αρνητική.

3. Οικονομική και γεωγραφική έλξη

Η Κύπρος λειτούργησε ως οικονομικός και επαγγελματικός πόλος για ανθρώπους από την Ευρώπη, τη Μέση Ανατολή, την Ανατολική Ευρώπη και άλλες περιοχές. Η ανάπτυξη τομέων όπως οι υπηρεσίες, η τεχνολογία, η ναυτιλία, ο τουρισμός, η εκπαίδευση και οι διεθνείς επιχειρήσεις αύξησε τη ζήτηση για εργατικό δυναμικό.

Η χώρα προσέλκυσε επίσης κατοίκους υψηλής κινητικότητας, όπως επαγγελματίες που εργάζονται εξ αποστάσεως, στελέχη εταιρειών, φοιτητές και πολίτες τρίτων χωρών που αναζητούν εργασία ή εγκατάσταση σε κράτος-μέλος της ΕΕ.

Η Κύπρος μεγάλωσε, αλλά γερνά και αυτή

Παρά την εντυπωσιακή αύξηση, η Κύπρος δεν είναι απαλλαγμένη από τις ευρωπαϊκές δημογραφικές πιέσεις. Ο πληθυσμός της αυξάνεται, αλλά ταυτόχρονα γερνά. Η αύξηση του προσδόκιμου ζωής, η υποχώρηση της γονιμότητας σε σχέση με προηγούμενες δεκαετίες και η εξάρτηση από τη μετανάστευση δημιουργούν νέες προκλήσεις.

Το συμπέρασμα είναι ότι η Κύπρος δεν «νίκησε» οριστικά το δημογραφικό. Κατάφερε όμως να αποφύγει, μέχρι στιγμής, την πληθυσμιακή συρρίκνωση που καταγράφεται σε αρκετές άλλες χώρες της Ευρώπης.

Η μεγάλη εικόνα για την Ευρώπη

Η Eurostat δείχνει ότι η Ευρώπη αυξάνει τον πληθυσμό της κυρίως χάρη στη μετανάστευση. Σε επίπεδο ΕΕ, η φυσική μεταβολή παραμένει αρνητική, καθώς οι θάνατοι ξεπερνούν τις γεννήσεις. Το 2024, η αύξηση του πληθυσμού σε πολλές χώρες προήλθε αποκλειστικά από τη θετική καθαρή μετανάστευση και όχι από περισσότερες γεννήσεις.

Η περίπτωση της Κύπρου δείχνει ότι μια μικρή χώρα μπορεί να αυξήσει σημαντικά τον πληθυσμό της όταν συνδυάζει οικονομική ελκυστικότητα, εισροή μεταναστών και θετικό φυσικό ισοζύγιο. Ταυτόχρονα όμως δείχνει και το νέο πρόσωπο του δημογραφικού στην Ευρώπη: οι πληθυσμοί δεν αυξάνονται πια κυρίως από τις γεννήσεις, αλλά από τη μετακίνηση ανθρώπων.

Ανατροπή στην Πάτρα: Αγκαλιασμένοι μετά τη δίκη, αλλά με καταδίκη 24 μηνών για τον 35χρονο

2026-05-26T07:26:07.831+03:00

medlabnews.gr iatrikanea

Νέα τροπή πήρε στην Πάτρα η υπόθεση του 35χρονου επιχειρηματία, ο οποίος βρέθηκε στο εδώλιο για ενδοοικογενειακή βία σε βάρος της ανήλικης συντρόφου του.

Παρότι η 17χρονη στάθηκε στο πλευρό του κατηγορούμενου και υποστήριξε στο δικαστήριο ότι δεν υπήρξε κακοποιητική συμπεριφορά σε βάρος της, το Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Πατρών τον έκρινε ένοχο και του επέβαλε ποινή φυλάκισης 24 μηνών με αναστολή.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που μεταδόθηκαν, ο 35χρονος και η 17χρονη αποχώρησαν από τα δικαστήρια αγκαλιασμένοι, γεγονός που προκάλεσε έντονες συζητήσεις, καθώς η εικόνα αυτή ήρθε λίγη ώρα μετά την καταδικαστική απόφαση.

Η ανήλικη, σύμφωνα με τα ίδια στοιχεία, κατέθεσε ότι δεν κακοποιήθηκε και ότι είχε προηγηθεί καβγάς. Ωστόσο, το δικαστήριο δεν υιοθέτησε πλήρως τη δική της εκδοχή και προχώρησε στην καταδίκη του κατηγορουμένου. Από τη διαδικασία φέρεται να απουσίαζαν οι γονείς της ανήλικης.

Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι σε υποθέσεις ενδοοικογενειακής βίας η ποινική διαδικασία δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το αν το θύμα επιμένει ή όχι στην αρχική καταγγελία. Η ενδοοικογενειακή βία, με βάση τον Ν. 3500/2006, διώκεται αυτεπαγγέλτως, δηλαδή οι Αρχές μπορούν να προχωρήσουν ανεξάρτητα από μεταγενέστερη υπαναχώρηση ή αλλαγή στάσης του θύματος.

Το στοιχείο αυτό εξηγεί γιατί η φράση ότι η 17χρονη τον «αθώωσε» δεν έχει νομική ακρίβεια. Η κατάθεση του θύματος είναι κρίσιμο αποδεικτικό στοιχείο, αλλά την τελική κρίση για την ενοχή ή την αθώωση την έχει αποκλειστικά το δικαστήριο.

Η υπόθεση έχει προκαλέσει αντιδράσεις και λόγω της ηλικίας της κοπέλας, καθώς πρόκειται για ανήλικη, αλλά και λόγω των πληροφοριών ότι ο 35χρονος είχε απασχολήσει ξανά τις Αρχές για παρόμοιο περιστατικό το 2024.

Η απόφαση ήταν ποινή φυλάκισης δύο ετών με αναστολή, γεγονός που σημαίνει ότι ο 35χρονος δεν οδηγήθηκε στη φυλακή, αλλά παραμένει καταδικασμένος, με την ποινή να μην εκτίεται άμεσα υπό τους όρους που προβλέπει ο νόμος.

Πέθανε στα 49 του ο Παρασκευάς Άντζας: Η ALS, η σκληρή νόσος που «χτυπά» τους κινητικούς νευρώνες και το ερώτημα για τους ποδοσφαιριστές

2026-05-26T06:57:27.101+03:00

επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea

Πένθος έχει προκαλέσει στο ελληνικό ποδόσφαιρο ο θάνατος του Παρασκευά Άντζα, σε ηλικία μόλις 49 ετών. Ο παλαίμαχος διεθνής αμυντικός, που συνέδεσε το όνομά του κυρίως με τον Ολυμπιακό, αλλά και με την Ξάνθη, τη Δόξα Δράμας και την Εθνική Ελλάδας, έδινε τα τελευταία χρόνια μάχη με την ALS, δηλαδή την πλαγία αμυοτροφική σκλήρυνση, γνωστή και ως νόσος του κινητικού νευρώνα. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, τις τελευταίες ημέρες νοσηλευόταν στη ΜΕΘ Δράμας.

Ο Άντζας υπήρξε ένας από τους πιο δυναμικούς αμυντικούς της γενιάς του. Αγωνίστηκε σε υψηλό επίπεδο με τον Ολυμπιακό, κατέκτησε τίτλους, έπαιξε στο Champions League και φόρεσε τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδας. Η είδηση του θανάτου του συγκλόνισε τον αθλητικό κόσμο όχι μόνο λόγω της προσφοράς του στο ποδόσφαιρο, αλλά και λόγω της μικρής του ηλικίας.

Τι είναι η ALS

Η ALS – Amyotrophic Lateral Sclerosis, ή στα ελληνικά πλαγία αμυοτροφική σκλήρυνση, είναι μια σπάνια, προοδευτική νευροεκφυλιστική νόσος. Προσβάλλει τους κινητικούς νευρώνες, δηλαδή τα νευρικά κύτταρα που μεταφέρουν εντολές από τον εγκέφαλο και τον νωτιαίο μυελό προς τους μυς. Όταν αυτοί οι νευρώνες καταστρέφονται, οι μύες σταδιακά αδυνατίζουν, ατροφούν και χάνουν τη λειτουργικότητά τους.

Η νόσος μπορεί να αρχίσει ύπουλα. Τα πρώτα συμπτώματα συχνά περιλαμβάνουν μυϊκή αδυναμία σε χέρι ή πόδι, κράμπες, μυϊκές συσπάσεις, δυσκολία στην ομιλία ή στην κατάποση. Με την εξέλιξη της νόσου επηρεάζονται η κίνηση, η ομιλία, η μάσηση, η κατάποση και τελικά η αναπνοή.

Η ALS δεν είναι μεταδοτική. Στις περισσότερες περιπτώσεις η ακριβής αιτία παραμένει άγνωστη. Ένα μικρό ποσοστό περιπτώσεων είναι κληρονομικό, όμως η πλειονότητα θεωρείται σποραδική, δηλαδή εμφανίζεται χωρίς σαφές οικογενειακό ιστορικό.

Γιατί είναι τόσο βαριά νόσος

Η ALS είναι νόσος με σοβαρή πρόγνωση. Σύμφωνα με το αμερικανικό National Institute of Neurological Disorders and Stroke, οι περισσότεροι ασθενείς καταλήγουν από αναπνευστική ανεπάρκεια συνήθως μέσα σε 3 έως 5 χρόνια από την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων, αν και υπάρχουν ασθενείς που ζουν περισσότερο.

Δεν υπάρχει σήμερα οριστική θεραπεία που να αναστρέφει τη νόσο. Η ιατρική αντιμετώπιση στοχεύει κυρίως στην επιβράδυνση της εξέλιξης, στη διατήρηση της λειτουργικότητας, στην αναπνευστική υποστήριξη, στη διατροφή, στην επικοινωνία και στην ποιότητα ζωής.

Το «σύνδρομο Serie A» και οι ποδοσφαιριστές

Η ALS έχει απασχολήσει ιδιαίτερα την αθλητιατρική και τη νευρολογία λόγω της συχνότερης καταγραφής περιστατικών σε επαγγελματίες ποδοσφαιριστές, ειδικά στην Ιταλία. Ο όρος «σύνδρομο Serie A» χρησιμοποιήθηκε δημοσιογραφικά για να περιγράψει την ανησυχία που προκάλεσαν οι περιπτώσεις ALS σε πρώην ποδοσφαιριστές των ιταλικών πρωταθλημάτων.

Η ισχυρότερη επιστημονική ένδειξη προέρχεται από ιταλική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Brain το 2005. Η μελέτη εξέτασε 7.325 Ιταλούς επαγγελματίες ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν σε Serie A και Serie B από το 1970 έως το 2001. Καταγράφηκαν 5 περιπτώσεις ALS, ενώ αναμένονταν στατιστικά 0,77. Το συνολικό standardized morbidity ratio ήταν 6,5, δηλαδή περίπου εξαπλάσιος κίνδυνος σε σχέση με τον γενικό πληθυσμό, με ευρύ διάστημα εμπιστοσύνης λόγω μικρού αριθμού περιστατικών.

Η ίδια μελέτη βρήκε και σχέση διάρκειας έκθεσης: ποδοσφαιριστές με περισσότερα από 5 χρόνια επαγγελματικής δραστηριότητας είχαν υψηλότερο σχετικό κίνδυνο από όσους είχαν μικρότερη διάρκεια καριέρας. Αυτό δεν αποδεικνύει από μόνο του αιτιώδη σχέση, αλλά ενισχύει την υπόθεση ότι παράγοντες που σχετίζονται με το επαγγελματικό ποδόσφαιρο μπορεί να συμμετέχουν στον κίνδυνο.

Νεότερη μελέτη του 2020 κατέληξε επίσης ότι οι επαγγελματίες ποδοσφαιριστές είχαν υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης ALS από τον γενικό πληθυσμό και ότι η νόσος εμφανιζόταν σε μικρότερη ηλικία σε σχέση με το αναμενόμενο.

Τι μπορεί να εξηγεί τη συσχέτιση

Η συσχέτιση ALS και επαγγελματικού ποδοσφαίρου δεν έχει μία αποδεδειγμένη εξήγηση. Οι βασικές υποθέσεις που έχουν μελετηθεί είναι:

Επαναλαμβανόμενοι τραυματισμοί και κακώσεις κεφαλής ή σώματος, ιδιαίτερα σε αθλήματα επαφής.
Πολύ έντονη και μακροχρόνια σωματική καταπόνηση, που ενδεχομένως λειτουργεί ως παράγοντας στρες για ευάλωτο νευρικό σύστημα.
Περιβαλλοντικές εκθέσεις, όπως φυτοφάρμακα σε γήπεδα, διαλύτες ή άλλες χημικές ουσίες.
Πιθανές παλαιότερες πρακτικές φαρμακευτικής ή εργογονικής υποστήριξης, χωρίς όμως σαφή απόδειξη ότι εξηγούν την ALS.
Γενετική προδιάθεση, η οποία πιθανώς αλληλεπιδρά με περιβαλλοντικούς ή επαγγελματικούς παράγοντες.

Η επιστημονική θέση σήμερα είναι προσεκτική: υπάρχει ένδειξη αυξημένου κινδύνου σε επαγγελματίες ποδοσφαιριστές, ιδιαίτερα από ιταλικά δεδομένα, αλλά δεν έχει αποδειχθεί ένας μοναδικός αιτιολογικός μηχανισμός. Η βεβαιότητα για την ύπαρξη συσχέτισης είναι μέτρια προς υψηλή, αλλά η βεβαιότητα για το «γιατί» παραμένει χαμηλότερη.

Μια νόσος που χρειάζεται περισσότερη έρευνα

Ο θάνατος του Παρασκευά Άντζα φέρνει ξανά στο προσκήνιο μια νόσο που παραμένει δύσκολη, σκληρή και ανεπαρκώς κατανοητή. Για τους ασθενείς και τις οικογένειές τους, η ALS δεν είναι απλώς μια ιατρική διάγνωση. Είναι μια καθημερινή μάχη με την απώλεια της κίνησης, της αυτονομίας, της ομιλίας και τελικά της αναπνοής.

Για το ποδόσφαιρο, η υπόθεση ALS στους πρώην επαγγελματίες παίκτες παραμένει ένα ανοιχτό επιστημονικό και ηθικό ερώτημα. Χρειάζονται καλύτερα μητρώα, μακροχρόνια παρακολούθηση αθλητών, καταγραφή κακώσεων, περιβαλλοντικών εκθέσεων και ιατρικού ιστορικού, ώστε να απαντηθεί με μεγαλύτερη ακρίβεια αν και πώς το επαγγελματικό ποδόσφαιρο αυξάνει τον κίνδυνο.

Ο Παρασκευάς Άντζας έφυγε νέος. Η ιστορία του, όμως, μπορεί να γίνει αφορμή για περισσότερη ενημέρωση, έρευνα και προστασία των αθλητών.

«Αν βοηθήσω έστω μία γυναίκα…»: Η Γωγώ Μαστροκώστα, ο καρκίνος και η τελευταία μάχη

2026-05-26T06:26:14.597+03:00

medlabnews.gr iatrikanea

Η Γωγώ Μαστροκώστα έφυγε από τη ζωή τα ξημερώματα της Δευτέρας 25 Μαΐου 2026, σκορπίζοντας θλίψη στην οικογένειά της, στους ανθρώπους που τη γνώρισαν και στο κοινό που την αγάπησε από τα χρόνια της τηλεοπτικής της παρουσίας.

Σύμφωνα με το ιατρικό ανακοινωθέν του ΓΝΑ «Ευαγγελισμός»:

«Σήμερα, 25/05/2026 και κατά τις πρώτες πρωινές ώρες, στο Νοσοκομείο ΓΝΑ “Ευαγγελισμός”, απεβίωσε η Γεωργία Μαστροκώστα μετά από πολυετή μάχη και παρά τις προσπάθειες των θεραπόντων ιατρών. Εκφράζουμε τα ειλικρινή συλλυπητήριά μας στους οικείους της».

Η είδηση του θανάτου της έγινε γνωστή μέσα από συγκινητικές αναρτήσεις της οικογένειάς της και αγαπημένων της προσώπων, με τον σύζυγό της, Τραϊανό Δέλλα, και την κόρη τους Βικτώρια να αποχαιρετούν μια γυναίκα που πάλεψε με αξιοπρέπεια και δύναμη.

Η μάχη με τον καρκίνο

Η Γωγώ Μαστροκώστα είχε μιλήσει ανοιχτά στο παρελθόν για τη μάχη της με τον καρκίνο του μαστού. Η διάγνωση, όπως είχε περιγράψει η ίδια, ήρθε μόλις τρεις ημέρες μετά τη γέννηση της κόρης της.

Η ίδια είχε πει ότι κρατούσε το μωρό της αγκαλιά όταν ενημερώθηκε πως έχει καρκίνο στο στήθος. Η στιγμή αυτή υπήρξε καθοριστική για τη ζωή της, αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο αργότερα θέλησε να μιλήσει δημόσια σε άλλες γυναίκες για την ανάγκη πρόληψης, ελέγχου και δεύτερης ιατρικής γνώμης.

Σε παλαιότερη δημόσια εξομολόγησή της είχε αναφέρει ότι πριν από την εγκυμοσύνη της είχε ψηλαφήσει κάτι στο στήθος και είχε επισκεφθεί γιατρό. Όπως είχε πει, δεν της έγινε μαστογραφία και η αρχική εκτίμηση ήταν καθησυχαστική. Αργότερα, μετά τον τοκετό, ήρθε η διάγνωση του καρκίνου.

Η ίδια, χωρίς να προκύπτει από δημόσιες πηγές ότι είχε προχωρήσει σε επίσημη νομική ή πειθαρχική καταγγελία για ιατρική αμέλεια, αξιοποίησε την εμπειρία της για να στείλει ένα καθαρό μήνυμα στις γυναίκες: να μην αρκούνται σε μία μόνο γνώμη όταν κάτι τις ανησυχεί.

Το μήνυμά της ήταν βαθιά ανθρώπινο:

«Αν βοηθήσω έστω μία γυναίκα, έχω πετύχει τον στόχο μου».

Και αυτό ακριβώς ήταν το νόημα της δημόσιας στάσης της. Δεν θέλησε να παρουσιαστεί μόνο ως μια γυναίκα που νόσησε, αλλά ως μια γυναίκα που μέσα από τη δική της περιπέτεια ήθελε να προστατεύσει άλλες.

«Μη στέκεστε ποτέ σε μία διάγνωση»

Η Γωγώ Μαστροκώστα είχε επιμείνει ιδιαίτερα στη σημασία της δεύτερης γνώμης. Το μήνυμα που άφησε πίσω της ήταν ότι καμία γυναίκα δεν πρέπει να αγνοεί ένα εύρημα στο σώμα της, ούτε να καθησυχάζεται αν η ίδια αισθάνεται ότι κάτι δεν πάει καλά.

Η φράση της «μη στέκεστε ποτέ σε μία διάγνωση» αποκτά σήμερα ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα. Δεν αποτελεί ιατρική οδηγία, αλλά μια προσωπική εμπειρία που λειτουργεί ως υπενθύμιση: ο προληπτικός έλεγχος και η έγκαιρη διερεύνηση μπορούν να αποδειχθούν καθοριστικοί.

Ποια ήταν η Γωγώ Μαστροκώστα

Η Γωγώ, κατά κόσμον Γεωργία, Μαστροκώστα γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1970 στο Ευηνοχώρι Αιτωλοακαρνανίας. Σύμφωνα με βιογραφικά στοιχεία που έχουν δημοσιευθεί, αρχικά είχε σκεφτεί να ακολουθήσει την Ιατρική, τελικά όμως σπούδασε στη Γυμναστική Ακαδημία.

Στα μέσα της δεκαετίας του 1990 έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό μέσα από την τηλεόραση, αρχικά ως γυμνάστρια σε πρωινές εκπομπές. Η παρουσία της, η εικόνα της και η προσωπικότητά της την ανέδειξαν σε ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα της ελληνικής showbiz των 90s.

Ασχολήθηκε με την τηλεόραση, τη μόδα, τις φωτογραφίσεις, ενώ αργότερα έκανε και πέρασμα από το τραγούδι. Τα τελευταία χρόνια είχε επίσης δραστηριοποιηθεί επιχειρηματικά στον χώρο της ένδυσης.

Στην προσωπική της ζωή, υπήρξε παντρεμένη με τον παλαίμαχο ποδοσφαιριστή και προπονητή Τραϊανό Δέλλα. Μαζί απέκτησαν την κόρη τους, Βικτώρια, η οποία υπήρξε το μεγάλο στήριγμά της και το κέντρο της ζωής της.

Μια γυναίκα που μίλησε χωρίς φόβο

Η Γωγώ Μαστροκώστα δεν έκρυψε τη μάχη της. Μίλησε δημόσια για τον καρκίνο, για τον φόβο, για τη μητρότητα, για τη στιγμή που η χαρά της γέννησης του παιδιού της συναντήθηκε με τη σκληρή ανακοίνωση της διάγνωσης.

Η δική της ιστορία δεν είναι μόνο η ιστορία μιας γνωστής γυναίκας που έφυγε πρόωρα. Είναι και μια υπενθύμιση ότι πίσω από τη δημόσια εικόνα υπάρχουν άνθρωποι που παλεύουν σιωπηλά, οικογένειες που δοκιμάζονται και προσωπικές μάχες που δεν φαίνονται πάντα.

Η Γωγώ Μαστροκώστα έμεινε στη μνήμη πολλών ως ένα λαμπερό πρόσωπο της τηλεόρασης. Όμως για πολλές γυναίκες θα μείνει και ως μια φωνή που είπε κάτι απλό και κρίσιμο: να ακούν το σώμα τους, να ελέγχονται και να ζητούν δεύτερη γνώμη όταν κάτι δεν τις πείθει.

Σουηδία: «Την πουλούσε σαν εμπόρευμα» – 10 χρόνια ζητά η εισαγγελέας για τον 62χρονο σύζυγο

2026-05-26T02:17:20.979+03:00

medlabnews.gr

Σοκ προκαλεί στη Σουηδία η δίκη ενός 62χρονου άνδρα, ο οποίος κατηγορείται ότι επί περισσότερα από τρία χρόνια ανάγκαζε τη σύζυγό του να συνευρίσκεται με δεκάδες άνδρες έναντι χρημάτων. Η εισαγγελέας ζητά την ανώτατη ποινή των 10 ετών φυλάκισης.

Η υπόθεση εκδικάζεται στο δικαστήριο του Ångermanland, στη βόρεια Σουηδία, και θεωρείται μία από τις πιο σοβαρές υποθέσεις σεξουαλικής εκμετάλλευσης που έχουν απασχολήσει τη χώρα τα τελευταία χρόνια.

Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο άνδρας κατηγορείται για βαριά μαστροπεία, βιασμούς, απόπειρες βιασμού, σωματικές βλάβες και απειλές. Η εισαγγελία υποστηρίζει ότι από τον Αύγουστο του 2022 έως τον Οκτώβριο του 2025 εκμεταλλευόταν τη σύζυγό του, οργανώνοντας συναντήσεις με άνδρες, αναρτώντας αγγελίες στο διαδίκτυο και αποκομίζοντας οικονομικό όφελος από τη σεξουαλική της εκμετάλλευση.

Σουηδικά μέσα αναφέρουν ότι οι Αρχές έχουν εντοπίσει πάνω από 120 άνδρες που φέρονται να αγόρασαν σεξουαλικές υπηρεσίες από τη γυναίκα. Η εισαγγελία εκτιμά ότι συνολικά υπήρξαν εκατοντάδες ύποπτες σεξουαλικές πράξεις, με ορισμένους από τους άνδρες να έχουν συναντήσει τη γυναίκα περισσότερες από μία φορές.

Η γυναίκα βρισκόταν υπό αυστηρό έλεγχο. Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο 62χρονος την απειλούσε, την παρακολουθούσε με κάμερες, την κακοποιούσε σωματικά και εκμεταλλευόταν την εξάρτησή της από ουσίες. Η εισαγγελέας περιγράφει την υπόθεση ως «αδίστακτη εκμετάλλευση» μιας ευάλωτης γυναίκας.

Οι απειλές που περιγράφονται στη δικογραφία είναι ανατριχιαστικές. Σύμφωνα με τα σουηδικά μέσα, ο κατηγορούμενος απειλούσε ότι θα τη σκοτώσει, θα την κάψει ή θα «απελευθερώσει το τέρας» αν εκείνη τον εξόργιζε.

Η γυναίκα κατάφερε τελικά να απευθυνθεί στην αστυνομία, γεγονός που οδήγησε στη σύλληψη του άνδρα τον Οκτώβριο του 2025. Από τότε παραμένει υπό κράτηση. Ο ίδιος αρνείται τις κατηγορίες.

Η εισαγγελέας Ida Annerstedt ζητά ποινή φυλάκισης 10 ετών, δηλαδή την ανώτατη προβλεπόμενη ποινή για βαριά μαστροπεία στη Σουηδία. Σύμφωνα με το SVT, η ποινική κλίμακα για το συγκεκριμένο αδίκημα κυμαίνεται από 2 έως 10 έτη φυλάκισης.

Παράλληλα, αρκετοί από τους άνδρες που φέρονται να αγόρασαν σεξουαλικές υπηρεσίες έχουν ήδη οδηγηθεί ενώπιον της Δικαιοσύνης. Ωστόσο, δεν αναμένεται να διωχθούν όλοι, καθώς μέρος των αδικημάτων φέρεται να έχει παραγραφεί ή δεν μπορεί να διερευνηθεί πλήρως λόγω του τεράστιου όγκου της υπόθεσης.

Η υπόθεση έχει προκαλέσει έντονη συζήτηση στη Σουηδία, όχι μόνο για τη βαρβαρότητα των κατηγοριών, αλλά και για το πώς ένα θύμα σεξουαλικής εκμετάλλευσης μπορεί να μείνει για χρόνια παγιδευμένο σε έναν κύκλο βίας, φόβου και οικονομικού ελέγχου.

Στη Σουηδία, η αγορά σεξουαλικών υπηρεσιών είναι ποινικό αδίκημα, ενώ η πώληση σεξ από το ίδιο το άτομο δεν τιμωρείται ποινικά, καθώς το σουηδικό μοντέλο αντιμετωπίζει το πρόσωπο που εκπορνεύεται ως πιθανό θύμα εκμετάλλευσης και όχι ως δράστη.

Η δικαστική απόφαση αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον, καθώς η εισαγγελική πρόταση δείχνει ότι οι σουηδικές Αρχές αντιμετωπίζουν την υπόθεση ως ακραίο παράδειγμα οργανωμένης, μακροχρόνιας και συστηματικής σεξουαλικής εκμετάλλευσης.

Καινοτόμα φάρμακα: Η Ελλάδα κινδυνεύει να μείνει ακόμη πιο πίσω – Όταν τα στενά οικονομικά κριτήρια μπαίνουν πάνω από τον ασθενή

2026-05-26T01:59:51.228+03:00

επιμέλεια medlabnews.gr iatrikanea

Η πρόσβαση των Ελλήνων ασθενών στα νέα, καινοτόμα φάρμακα δεν είναι θεωρητικό ζήτημα. Είναι θέμα ζωής, ποιότητας ζωής και ισότητας απέναντι στην ασθένεια. Όταν ένα φάρμακο εγκρίνεται από τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων, πολλοί ασθενείς περιμένουν ότι αργά ή γρήγορα θα μπορούν να το λάβουν και στην Ελλάδα. Τα στοιχεία όμως που παρουσίασε ο ΣΦΕΕ δείχνουν μια πολύ διαφορετική πραγματικότητα.

Σύμφωνα με τη μελέτη EFPIA Patients W.A.I.T. Indicator 2025, από τα 168 νέα φάρμακα που εγκρίθηκαν από τον EMA την περίοδο 2021–2024, στην Ελλάδα είναι διαθέσιμα μόλις 69. Δηλαδή λιγότερα από τα μισά. Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι ότι μόνο 36 από αυτά είναι πλήρως προσβάσιμα στους ασθενείς, ενώ τα υπόλοιπα δίνονται με περιορισμούς, μέσα από ειδικές διαδικασίες όπως ο ΙΦΕΤ ή το Σύστημα Ηλεκτρονικής Προέγκρισης.

Με απλά λόγια, ο Έλληνας ασθενής έχει απρόσκοπτη πρόσβαση μόνο σε 1 στα 5 καινοτόμα φάρμακα της τελευταίας τετραετίας. Σε άλλο 1 στα 5 έχει περιορισμένη πρόσβαση. Και σε 3 στα 5 δεν έχει ουσιαστικά πρόσβαση.

Αυτό δεν σημαίνει απλώς ότι ένα φάρμακο «λείπει» από το ράφι. Σημαίνει ότι ένα φάρμακο που μπορεί να είναι διαθέσιμο σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, στην Ελλάδα μπορεί να μην έχει τιμή, να μην αποζημιώνεται ή να χορηγείται μόνο μέσα από δύσκολες, χρονοβόρες και αβέβαιες διαδικασίες.

Το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο σοβαρό όταν δούμε τον χρόνο αναμονής. Η Ελλάδα χρειάζεται κατά μέσο όρο 641 ημέρες από την ευρωπαϊκή έγκριση ενός νέου φαρμάκου μέχρι αυτό να γίνει διαθέσιμο στους ασθενείς. Δηλαδή σχεδόν 21 μήνες. Για έναν ασθενή με καρκίνο, σπάνιο νόσημα ή σοβαρή χρόνια πάθηση, οι 21 μήνες δεν είναι ένας απλός διοικητικός χρόνος. Είναι χρόνος αγωνίας, επιδείνωσης και, σε αρκετές περιπτώσεις, χαμένης θεραπευτικής ευκαιρίας.

Η δεύτερη μελέτη της IQVIA για την ελληνική αγορά είναι ακόμη πιο αποκαλυπτική. Από 214 νέα καινοτόμα φάρμακα που εγκρίθηκαν από τον EMA την περίοδο 2022–2025, μόνο 42, δηλαδή 20%, είναι σήμερα διαθέσιμα στην ελληνική αγορά. Τα 172 δεν αποζημιώνονται, ενώ τα 131 δεν έχουν καν τιμολογηθεί στην Ελλάδα.

Επομένως, ο ισχυρισμός ότι «3 στα 5 νέα φάρμακα δεν έρχονται στην Ελλάδα» δεν είναι υπερβολή επικοινωνιακού τύπου. Είναι μια σκληρή πραγματικότητα, εφόσον μιλάμε για ουσιαστική, δημόσια και αποζημιούμενη πρόσβαση των ασθενών.

Το πιο ανησυχητικό όμως είναι ότι, αντί να ανοίξει ο δρόμος για ταχύτερη πρόσβαση, οι αλλαγές που προωθούνται από το Υπουργείο κινδυνεύουν να φέρουν ακόμη μεγαλύτερη καθυστέρηση. Ο ΣΦΕΕ επισημαίνει ότι η αλλαγή στο λεγόμενο «καλάθι» των χωρών αναφοράς —με αντικατάσταση χωρών όπως η Γερμανία, η Αυστρία και η Ιταλία από χώρες όπως η Πολωνία, η Σλοβενία και η Τσεχία— μπορεί να προσθέσει περίπου 79 επιπλέον ημέρες αναμονής.

Δηλαδή, η σημερινή καθυστέρηση των 641 ημερών μπορεί να φτάσει περίπου τις 720 ημέρες. Πρακτικά, σχεδόν δύο χρόνια αναμονής για να αποκτήσει ο Έλληνας ασθενής πρόσβαση σε φάρμακα που έχουν ήδη εγκριθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Το ερώτημα είναι απλό και πρέπει να απαντηθεί καθαρά: αυτές οι αλλαγές γίνονται για να εξυπηρετήσουν καλύτερα τους ασθενείς ή για να συγκρατηθεί η φαρμακευτική δαπάνη με στενά λογιστικά κριτήρια;

Κανείς δεν αμφισβητεί ότι το φαρμακευτικό σύστημα πρέπει να είναι βιώσιμο. Κανείς δεν λέει ότι κάθε νέο φάρμακο πρέπει να αποζημιώνεται αυτόματα, χωρίς αξιολόγηση, χωρίς διαπραγμάτευση και χωρίς έλεγχο της πραγματικής του αξίας. Όμως άλλο πράγμα είναι η ορθολογική αξιολόγηση και άλλο πράγμα η δημιουργία πρόσθετων εμποδίων που καθυστερούν την πρόσβαση των ασθενών.

Όταν η Πολιτεία επιλέγει χώρες αναφοράς με χαμηλότερες τιμές ή πιο αργές διαδικασίες πρόσβασης, μπορεί να πετυχαίνει μια βραχυπρόθεσμη οικονομική εξοικονόμηση. Όμως αυτό έχει κόστος. Και το κόστος δεν το πληρώνουν μόνο οι εταιρείες. Το πληρώνουν πρώτα οι ασθενείς, που βλέπουν θεραπείες διαθέσιμες στην Ευρώπη αλλά όχι στην Ελλάδα. Η ιδιωτική ασφάλιση δεν μπορεί να αποτελέσει σοβαρή απάντηση σε αυτό το πρόβλημα. Μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να καλύψει μέρος της νοσηλείας ή κάποια φάρμακα, ανάλογα με το συμβόλαιο. Δεν μπορεί όμως να αντικαταστήσει την κρατική αποζημίωση για ακριβές καινοτόμες θεραπείες, όπως ογκολογικά φάρμακα, γονιδιακές και κυτταρικές θεραπείες ή φάρμακα για σπάνια νοσήματα. Αν η πρόσβαση στην καινοτομία αφεθεί στην ιδιωτική οικονομική δυνατότητα κάθε ασθενούς, τότε δημιουργείται ένα σύστημα δύο ταχυτήτων: όσοι μπορούν να πληρώσουν και όσοι μένουν πίσω.

Η Ελλάδα χρειάζεται ακριβώς το αντίθετο. Χρειάζεται ένα σύστημα που να αξιολογεί γρήγορα, να διαπραγματεύεται έξυπνα, να ελέγχει την υπερσυνταγογράφηση, να αξιοποιεί τα ψηφιακά εργαλεία και να επιβραβεύει την πραγματική θεραπευτική αξία. Όχι ένα σύστημα που καθυστερεί, αποθαρρύνει τις εταιρείες να φέρουν νέα φάρμακα και αφήνει τον ασθενή να ψάχνει λύση μέσα από εξαιρέσεις, ατομικές εγκρίσεις και γραφειοκρατικές διαδικασίες.

Ο ΣΦΕΕ έχει δίκιο να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου. Τα στοιχεία δείχνουν ότι η πρόσβαση στην καινοτομία στην Ελλάδα δεν βελτιώνεται. Αντίθετα, κινδυνεύει να επιδεινωθεί. Και όταν η καινοτομία καθυστερεί, δεν καθυστερεί απλώς μια εμπορική απόφαση. Καθυστερεί η ελπίδα ενός ασθενούς.

Το Υπουργείο Υγείας οφείλει να απαντήσει καθαρά: στόχος είναι η καλύτερη πρόσβαση των ασθενών ή η λογιστική συγκράτηση της δαπάνης; Γιατί αν οι αλλαγές γίνονται κυρίως για οικονομικούς λόγους, χωρίς να υπολογίζεται το πραγματικό κόστος για τους ασθενείς, τότε η Πολιτεία κινδυνεύει να μετατρέψει την καινοτομία από δικαίωμα σε προνόμιο.

Και στην υγεία, αυτό δεν μπορεί να είναι αποδεκτό.

15ο Πανελλήνιο Συνέδριο Αλγολογίας: Στο επίκεντρο η αντιμετώπιση του πόνου

2026-05-26T01:02:22.798+03:00

medlabnews.gr iatrikanea

Σε μία εποχή όπου οι κοινωνικές και υγειονομικές ανισότητες παραμένουν έντονες, η αποτελεσματική αντιμετώπιση του πόνου αποτελεί ουσιαστική προϋπόθεση αξιοπρεπούς διαβίωσης και ποιοτικής φροντίδας υγείας. Στο πλαίσιο αυτό, η Ελληνική Εταιρεία Αλγολογίας, διοργανώνει το 15ο Πανελλήνιου Συνεδρίου Αλγολογίας, από 28 έως 30 Μαΐου 2026, στην Κατερίνη Πιερίας (Mediterranean Village), στους πρόποδες του μυθικού Ολύμπου.

Η Ελληνική Εταιρεία Αλγολογίας, έχοντας διανύσει πάνω από τρεις δεκαετίες αδιάλειπτης επιστημονικής δράσης, παραμένει προσηλωμένη στο όραμα των ιδρυτών της: να αναγνωριστεί ο πόνος ως ζήτημα υγειονομικής και ηθικής προτεραιότητας, και η ανακούφισή του ως δικαίωμα κάθε ανθρώπου.

To 15ο Πανελλήνιο Συνέδριο Αλγολογίας φιλοδοξεί να λειτουργήσει ως επιστημονικός «φάρος», με επίκεντρο την εκπαίδευση, την καινοτομία, την κλινική πράξη, αλλά και την ανθρωποκεντρική προσέγγιση που οφείλει να διέπει τη σύγχρονη Αλγολογία. Ένα πλούσιο και πολυθεματικό πρόγραμμα, με τη συμμετοχή κορυφαίων επιστημόνων από την Ελλάδα και το εξωτερικό, θα προσφέρει γόνιμο έδαφος για γνώσεις, ανταλλαγή απόψεων και συνεργασίες.

Ιδιαίτερη βαρύτητα στο επιστημονικό κύρος του Συνεδρίου προσδίδει η συμμετοχή διακεκριμένων εκπροσώπων της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας και κορυφαίων προσωπικοτήτων στον χώρο της Αλγολογίας και της Έρευνας του Πόνου.

Ειδικότερα, στο International Faculty περιλαμβάνονται:

· Andrew Rice (President, International Association for the Study of Pain Professor of Pain Research, Imperial College London, United Kingdom)

· Morlion Bart (MD, PhD, DEAA, EDPM, Director, Leuven Center for Algology & Pain Management, University Hospitals Leuven, KU Leuven, Belgium, Brussels / Past President of the European Pain Federation (EFIC))

· Garcia - Larrea Luis (MD, PhD, Director of Research at the Inserm (Em), President, European Pain Federation (EFIC), Deputy Editor, European Journal of Pain, NeuroPain - Central Integration of Pain in Humans Lyon, Centre for Neuroscience - University Hospital Pain Center (CETD), Lyon, France)

· Eva Kosek (Professor, Senior Consultant, Department of Clinical Neuroscience, Osher Centrum, Karolinska Institutet, Stockholm, Sweden)

· Johannes Vlaeyen (PhD, full professor at the University of Maastricht (Netherlands) and Emeritus professor at KU Leuven, Belgium, Brussels)

Το επιστημονικό πρόγραμμα θα παρουσιαστεί σε τρεις παράλληλες αίθουσες και περιλαμβάνει: στρογγυλές τράπεζες, διαλέξεις, συναντήσεις με ειδικούς, δορυφορικά συμπόσια, hands-on workshops και εξειδικευμένα Κλινικά Φροντιστήρια, αναδεικνύοντας τις σύγχρονες εξελίξεις και τις καινοτόμες θεραπευτικές προσεγγίσεις στην Αλγολογία.

Στο επίκεντρο του Συνεδρίου θα βρεθούν, μεταξύ άλλων: οξύς και χρόνιος μη καρκινικός πόνος, καρκινικός πόνος, επεμβατικές τεχνικές αντιμετώπισης πόνου, παρηγορική φροντίδα, θεραπευτική άσκηση, συμπληρωματικές θεραπευτικές προσεγγίσεις, καθώς και οι νεότερες ερευνητικές και κλινικές εξελίξεις στον χώρο της Αλγολογίας.

Ιδιαίτερη θέση στο πρόγραμμα καταλαμβάνουν τα Κλινικά Φροντιστήρια, τα οποία δίνουν έμφαση στη βιωματική εκπαίδευση και στην πρακτική εφαρμογή σύγχρονων τεχνικών στην καθημερινή κλινική πράξη.

Παράλληλα, workshops εκπαίδευσης στη χρήση υπερήχων και σύγχρονων θεραπευτικών εργαλείων, ενισχύουν τον πρακτικό και διαδραστικό χαρακτήρα της διοργάνωσης.

Η επιλογή της Κατερίνης και της ευρύτερης περιοχής της Πιερίας για τη φιλοξενία του Συνεδρίου αποτελεί συνειδητή επιλογή. Η μοναδική ταυτότητα του τόπου, με τον Όλυμπο ως παγκόσμιο σύμβολο φυσικής και πολιτισμικής αξίας, σε συνδυασμό με τη δυναμική και τη φιλοξενία της τοπικής κοινωνίας, δημιουργούν το ιδανικό περιβάλλον για τη διοργάνωση ενός επιστημονικού γεγονότος πανελλήνιας εμβέλειας. Παράλληλα, η διεξαγωγή του Συνεδρίου φιλοδοξεί να συμβάλει ουσιαστικά στην προβολή και την ανάδειξη της περιοχής.

Η Εναρκτήρια Διάλεξη με τίτλο: «Nocebo και πόνος: Η σκοτεινή πλευρά της προσδοκίας», θα δοθεί από τον διακεκριμένο Καθηγητή Νευρολογίας, Δήμο Δ. Μητσικώστα, την Πέμπτη, 28 Μαΐου 2026 και ώρα 19:30 (Αίθουσα 1).

To 15ο Πανελλήνιο Συνέδριο Αλγολογίας τελεί υπό την Αιγίδα: του Υπουργείου Υγείας, της European Pain Federation (EFIC), του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου (Π.Ι.Σ.) και της Περιφερειακής Ενότητας Πιερίας.

Online εγγραφή στον παρακάτω σύνδεσμο: https://www.e-myrtaly.gr/gr/algology2026 και δια ζώσης στη Γραμματεία του Συνεδρίου.

Το επιστημονικό πρόγραμμα και όλες οι απαραίτητες πληροφορίες, βρίσκονται αναρτημένα στην επίσημη ιστοσελίδα του Συνεδρίου: https://algologymeeting.gr

Χορηγούνται 23 μόρια Συνεχιζόμενης Ιατρικής Εκπαίδευσης (CME-CPD credits), σύμφωνα με τα κριτήρια της EACCME-UEMS.

Σοκ στην Κρήτη: Απόπειρα ανθρωποκτονίας η κατηγορία για τους γονείς της 3χρονης – Στο μικροσκόπιο οι θάνατοι δύο ακόμη παιδιών

2026-05-25T07:43:38.767+03:00

medlabnews.gr iatrikanea

Σοκ προκαλούν οι εξελίξεις στην υπόθεση της 3χρονης από τα Χανιά, η οποία νοσηλεύεται διασωληνωμένη στη ΜΕΘ Παίδων του ΠΑΓΝΗ με σοβαρά τραύματα και αιμάτωμα στον εγκέφαλο.

Σύμφωνα με τις νεότερες πληροφορίες, η υπόθεση έχει λάβει πλέον βαρύτερη ποινική διάσταση, καθώς οι γονείς του παιδιού αντιμετωπίζουν κατηγορία για απόπειρα ανθρωποκτονίας. Η μητέρα είχε ήδη συλληφθεί, ενώ στη συνέχεια εντοπίστηκε και συνελήφθη και ο φερόμενος πατέρας του παιδιού, ο οποίος αναμένεται να οδηγηθεί ενώπιον των δικαστικών αρχών.

Το κοριτσάκι μεταφέρθηκε αρχικά στο νοσοκομείο των Χανίων και στη συνέχεια διακομίστηκε στο ΠΑΓΝΗ, όπου εξακολουθεί να δίνει μάχη για τη ζωή του. Οι γιατροί διαπίστωσαν σοβαρά τραύματα, ενώ η εικόνα του παιδιού έχει περιγραφεί ως συμβατή με βαριά κακοποίηση.

Την ίδια ώρα, οι αρχές ερευνούν πλέον και τους θανάτους δύο ακόμη παιδιών της ίδιας οικογένειας. Σύμφωνα με πληροφορίες που έχουν δημοσιευθεί, η μητέρα φέρεται να έχει αναφέρει ότι δύο βρέφη που είχε γεννήσει στο παρελθόν πέθαναν κατά τη διάρκεια θηλασμού. Οι ισχυρισμοί αυτοί εξετάζονται από την Ασφάλεια Χανίων στο πλαίσιο της προανάκρισης.

Ιδιαίτερη σημασία αναμένεται να έχει η ιατροδικαστική εξέταση, καθώς οι αρχές επιχειρούν να προσδιορίσουν πότε προκλήθηκαν τα τραύματα της 3χρονης και αν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν επαναλαμβανόμενη ή συστηματική κακοποίηση.

Σύμφωνα με τοπικά μέσα, υπό φροντίδα και παρακολούθηση βρίσκονται και άλλα παιδιά της οικογένειας, ενώ εξετάζεται συνολικά το οικογενειακό περιβάλλον και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες ζούσαν τα ανήλικα.

Η υπόθεση έχει προκαλέσει έντονη κοινωνική αναστάτωση, καθώς δεν αφορά μόνο τον σοβαρό τραυματισμό ενός τρίχρονου παιδιού, αλλά ανοίγει πλέον και νέο κύκλο έρευνας για προηγούμενους θανάτους παιδιών της ίδιας οικογένειας.

Οι δικαστικές και αστυνομικές αρχές καλούνται να απαντήσουν σε κρίσιμα ερωτήματα: πότε τραυματίστηκε το παιδί, ποιος ή ποιοι ευθύνονται, αν υπήρξε συγκάλυψη ή καθυστέρηση στην αναζήτηση βοήθειας και αν οι θάνατοι των δύο άλλων παιδιών συνδέονται με την υπόθεση ή αποτελούν ξεχωριστά περιστατικά.

Τον σκότωσε και πήγε να κοιμηθεί – Σοκάρουν οι λεπτομέρειες της πατροκτονίας στη Θεσσαλονίκη

2026-05-25T07:18:45.000+03:00

medlabnews.gr

Σοκ έχει προκαλέσει στη Θεσσαλονίκη η οικογενειακή τραγωδία στο Τριάδι του Δήμου Θέρμης, όπου ένας 30χρονος συνελήφθη για τη δολοφονία του 67χρονου πατέρα του μέσα στο σπίτι τους.

Σύμφωνα με την ΕΛ.ΑΣ., σε βάρος του 30χρονου σχηματίστηκε δικογραφία για ανθρωποκτονία, παράβαση της νομοθεσίας περί ενδοοικογενειακής βίας και παράβαση της νομοθεσίας περί εξαρτησιογόνων ουσιών. Κατά την αστυνομική έρευνα κατασχέθηκαν, μεταξύ άλλων, μαχαίρι, κατσαβίδι και ναρκωτικά δισκία χωρίς ιατρική συνταγή, τα οποία εστάλησαν για εργαστηριακή εξέταση.

Το έγκλημα αποκαλύφθηκε όταν η κόρη του 67χρονου ανησύχησε επειδή δεν μπορούσε να επικοινωνήσει μαζί του τηλεφωνικά. Πήγε στο σπίτι και εντόπισε τον πατέρα της νεκρό, ενώ στον χώρο βρισκόταν και ο 30χρονος γιος του θύματος.

Οι πρώτες πληροφορίες αναφέρουν ότι είχε προηγηθεί έντονος καβγάς ανάμεσα σε πατέρα και γιο το βράδυ του Σαββάτου. Ο 30χρονος φέρεται να χτύπησε αρχικά τον 67χρονο με σκαμπό και στη συνέχεια να του επιτέθηκε με κατσαβίδι, προκαλώντας του θανάσιμα τραύματα.

Ακόμη πιο σοκαριστικό είναι ότι, μετά την επίθεση, ο κατηγορούμενος φέρεται να μην ειδοποίησε κανέναν και να πήγε να κοιμηθεί. Η υπόθεση ήρθε στο φως πολλές ώρες αργότερα, όταν η κόρη του θύματος πήγε στο σπίτι αναζητώντας τον πατέρα της.

Ο 30χρονος συνελήφθη από τις αστυνομικές Αρχές και, σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, ομολόγησε την πράξη του. Οι έρευνες συνεχίζονται για να αποσαφηνιστούν πλήρως οι συνθήκες κάτω από τις οποίες σημειώθηκε η πατροκτονία.

Πάτρα: 35χρονος κρατούσε κλειδωμένη και απειλούσε τη 16χρονη σύντροφό του – Υπότροπος σε ενδοοικογενειακή βία

2026-05-25T07:07:44.615+03:00

medlabnews.gr

Σοκ προκαλεί στην Πάτρα η σύλληψη 35χρονου επιχειρηματία, ο οποίος κατηγορείται ότι κρατούσε παράνομα κλειδωμένη μέσα στο σπίτι του τη 16,5 ετών σύντροφό του, απειλώντας την και εμποδίζοντάς την να φύγει.

Η υπόθεση αποκαλύφθηκε μετά από ενημέρωση συγγενικού προσώπου της ανήλικης προς την Αστυνομία. Άμεσα κινητοποιήθηκαν αστυνομικοί της Υποδιεύθυνσης Δίωξης και Εξιχνίασης Εγκλημάτων Πατρών, της ομάδας ΔΙ.ΑΣ., της Άμεσης Δράσης και του Γραφείου Ενδοοικογενειακής Βίας του Β΄ Αστυνομικού Τμήματος Πατρών.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, όταν οι αστυνομικοί έφτασαν στο σπίτι, ο 35χρονος αρνήθηκε να ανοίξει την πόρτα. Οι αστυνομικές δυνάμεις αναγκάστηκαν να τη σπάσουν, προκειμένου να μπουν στο εσωτερικό και να απελευθερώσουν τη 16χρονη. Κατά την επέμβαση, ο άνδρας φέρεται να αντέδρασε έντονα, βρίζοντας και απειλώντας τους αστυνομικούς.

Η ανήλικη απελευθερώθηκε με ασφάλεια, ενώ ο 35χρονος συνελήφθη. Στην έρευνα που ακολούθησε στο σπίτι του εντοπίστηκε και κατασχέθηκε μικροποσότητα κάνναβης. Σε βάρος του σχηματίστηκε δικογραφία για παράβαση της νομοθεσίας περί ενδοοικογενειακής βίας, παράνομη κατακράτηση, απειλή και κατοχή ναρκωτικών.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνει η Αστυνομία στο γεγονός ότι ο συλληφθείς φέρεται να είναι υπότροπος. Το 2024 είχε απασχολήσει ξανά τις Αρχές για περιστατικό ενδοοικογενειακής βίας, μετά από καταγγελία προηγούμενης συντρόφου του για σωματική βία, απειλές και εξύβριση.

Ο 35χρονος οδηγήθηκε στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Πατρών, ενώ η υπόθεση προκαλεί έντονο προβληματισμό, καθώς αφορά ανήλικη κοπέλα και άνδρα με προηγούμενη εμπλοκή σε περιστατικά βίας.

Πέθανε η Γωγώ Μαστροκώστα – Η μάχη με τον καρκίνο και το συγκινητικό αντίο της κόρης της

2026-05-25T04:00:59.887+03:00

medlabnews.gr iatrikanea

Πέθανε η Γωγώ Μαστροκώστα, σε ηλικία 55 ετών, σκορπίζοντας θλίψη στην οικογένειά της, στους φίλους της και σε όσους την αγάπησαν μέσα από τη δημόσια παρουσία της. Η δυσάρεστη είδηση έγινε γνωστή τα ξημερώματα της Δευτέρας 25 Μαΐου 2026, μέσα από συγκινητική ανάρτηση της κόρης της, Βικτώριας Δέλλα.

Η Γωγώ Μαστροκώστα νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός», έχοντας στο πλευρό της την οικογένειά της και αγαπημένους της ανθρώπους. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα δημοσιεύματα, η κατάσταση της υγείας της είχε επιδεινωθεί σοβαρά, έπειτα από πολυετή μάχη με σοβαρά προβλήματα υγείας.

Η κόρη της, Βικτώρια, αποχαιρέτησε τη μητέρα της με λόγια βαθιάς αγάπης. Στην ανάρτησή της την περιέγραψε ως «μαχήτρια» και «βράχο που δεν λύγισε ποτέ», γράφοντας μεταξύ άλλων: «Τώρα ξέρω πως θα έχω πάντα τον φύλακα άγγελό μου να με προσέχει».

Η Γωγώ Μαστροκώστα είχε γίνει γνωστή τη δεκαετία του ’90 μέσα από τον χώρο της γυμναστικής, της τηλεόρασης και της showbiz. Γεννήθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου 1970 στο Ευηνοχώρι Αιτωλοακαρνανίας και σπούδασε στη Γυμναστική Ακαδημία, ενώ η τηλεοπτική της πορεία ξεκίνησε από το MEGA.

Σημαντικό κεφάλαιο στη ζωή της υπήρξε η οικογένειά της με τον Τραϊανό Δέλλα. Οι δυο τους δημιούργησαν μια διακριτική αλλά σταθερή κοινή πορεία, μακριά από υπερβολική δημοσιότητα, έχοντας αποκτήσει την κόρη τους, Βικτώρια.

Η ζωή της άλλαξε δραματικά λίγο μετά τη γέννηση της κόρης της, όταν διαγνώστηκε με καρκίνο του μαστού. Η ίδια είχε μιλήσει δημόσια για τη δύσκολη εμπειρία της, λέγοντας ότι έμαθε για την ασθένεια λίγες ημέρες μετά τη γέννηση της Βικτώριας.

Παρά τις δοκιμασίες, η Γωγώ Μαστροκώστα αντιμετώπισε την ασθένεια με αξιοπρέπεια και δύναμη. Σε παλαιότερη εξομολόγησή της είχε τονίσει ότι μια τέτοια περιπέτεια δεν τελειώνει ποτέ πραγματικά, καθώς αλλάζει οριστικά τον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος βλέπει τη ζωή.

Η είδηση του θανάτου της προκάλεσε μεγάλη συγκίνηση, καθώς η Γωγώ Μαστροκώστα υπήρξε ένα πρόσωπο που συνδέθηκε με τη λάμψη της τηλεόρασης των προηγούμενων δεκαετιών, αλλά και με μια μακρά προσωπική μάχη που έδωσε μακριά από τα φώτα, με την οικογένειά της σταθερά δίπλα της.

Θυρεοειδίτιδα Hashimoto: συμπτώματα, υπνηλία, κούραση, κράμπες και πρήξιμο ποδιών

2026-05-25T03:30:00.000+03:00

του Aλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Η θυρεοειδίτιδα Hashimoto είναι η συχνότερη αιτία αυτοάνοσου υποθυρεοειδισμού. Το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στα κύτταρα του θυρεοειδούς, με αποτέλεσμα σταδιακή καταστροφή του θυρεοειδικού ιστού και, σε αρκετούς ασθενείς, μείωση της παραγωγής θυρεοειδικών ορμονών. Αρχικά μπορεί να εμφανίζεται μόνο με βρογχοκήλη ή να είναι ασυμπτωματική, αλλά όταν εξελίσσεται σε υποθυρεοειδισμό μπορεί να προκαλέσει υπνηλία, κούραση, κατάθλιψη, δυσκοιλιότητα, ξηροδερμία, κράμπες, πρήξιμο ποδιών, αυξημένη χοληστερόλη και δυσκολία συγκέντρωσης. Η διάγνωση βασίζεται κυρίως σε TSH, θυρεοειδικές ορμόνες και αντιθυρεοειδικά αντισώματα anti-TPO και anti-TG.

Ο υποθυρεοειδισμός είναι η παθολογική εκείνη κατάσταση κατά την οποία ο θυρεοειδής υπολειτουργεί. Η ανεπάρκεια των θυρεοειδικών ορμονών στο αίμα έχει σαν αποτέλεσμα την πρόκληση του κλινικού συνδρόμου που λέγεται υποθυρεοειδισμός.

Η ανεπάρκεια αυτή στην ενδομήτρια ζωή και τη νεογνική ηλικία έχει δυσμενή επίπτωση στην ωρίμανση του εγκεφάλου και στη σωματική αύξηση και ανάπτυξη. Στην παιδική ηλικία παρατηρείται καθυστέρηση σωματικής αύξησης, ενώ στους ενήλικες εκδηλώνεται ως γενική επιβράδυνση των ζωτικών λειτουργιών.

Η συχνότερη αιτία του υποθυρεοειδισμού είναι η αυτοάνοση θυρεοειδοπάθεια.

Ο γιατρός που την περιέγραψε ήταν o Ιάπωνας Hashimoto και από αυτόν πήρε το όνομά της. Οι Ιάπωνες παρουσιάζουν συχνά αυτή την πάθηση λόγω του γενετικού τους προφίλ.

Το ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου κάτω από φυσιολογικές συνθήκες προστατεύει το σώμα από την εισβολή των βακτηριδίων και των ιών. Στις αυτοάνοσες νόσους, όπως άλλωστε προδίδει και το όνομά τους, το ανοσοποιητικό σύστημα αναγνωρίζει ως ξένα κάποια συστατικά του οργανισμού και επομένως τους επιτίθεται. Πιο συγκεκριμένα στον αυτοάνοσο υποθυρεοειδισμό το αμυντικό σύστημα επιτίθεται σε συστατικά του θυρεοειδούς αδένα με αποτέλεσμα να επηρεάζει την ικανότητά των θυρεοειδικών κυττάρων να παράγουν ορμόνες.

Στην πάθηση αυτή υπάρχει συνεχής αντικατάσταση του υγιούς παρεγχύματος από λεμφοκύτταρα και ινώδη ιστό. Περισσότεροι από 90% των ασθενών με χρόνια αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα έχουν υψηλό τίτλο αντιθυρεοειδικών αντισωμάτων. Μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε ηλικία αλλά συχνότερα προσβάλλει γυναίκες μέσης ηλικίας. Οι ασθενείς πολύ πιθανόν να έχουν ατομικό ή οικογενειακό ιστορικό άλλων αυτοάνοσων νοσημάτων όπως λεύκη, αλωπεκία, σακχαρώδη διαβήτη, επινεφριδιακή ανεπάρκεια, υποπαραθυρεοειδισμό, μυασθένεια Gravis, κακοήθη αναιμία. Η θυρεοειδίτιδα Hashimoto αρχικά συνήθως εμφανίζεται με διόγκωση του θυρεοειδή (βρογχοκήλη) ασυμπτωματική, χωρίς κλινική ή βιοχημική εικόνα υποθυρεοειδισμού ή με ήπιο υποθυρεοειδισμό.

Όταν ένας ικανός αριθμός κυττάρων έχει καταστραφεί τότε η παραγωγή των θυρεοειδικών ορμονών από τα εναπομείναντα κύτταρα δεν επαρκεί για να καλύψει τις ανάγκες του οργανισμού.

Παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη αυτοάνοσου υποθυρεοειδισμού είναι εκ πρώτης το οικογενειακό ιστορικό. Η θυρεοειδίτιδα Hashimoto τείνει να γίνει οικογενής και προσβάλει πιο συχνά (έως και 6 φορές) γυναίκες μέσης ηλικίας απ΄ ότι άνδρες και είναι ιδιαίτερα συχνή σε άτομα με σύνδρομο Turner και Down και ηπατίτιδα C. Όπως και στις περισσότερες αυτοάνοσες διαταραχές η ευπάθεια καθορίζεται από το συνδυασμό γενετικών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Άτομα που έχουν συγγενείς με αυτοάνοση θυροειδοπάθεια είναι σε κίνδυνο να εμφανίσουν αυτοάνοση θυρεοειδοπάθεια και οι ίδιοι. Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας είναι η ηλικία. Η έναρξή της νόσου μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά συνήθως είναι πιο συχνή στα ηλικιωμένα άτομα. Επίσης ασθενείς που πάσχουν από άλλες αυτοάνοσες νόσους όπως

σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1,
ρευματοειδή αρθρίτιδα,
σκλήρυνση κατά πλάκας,
νόσο του Addison,
λεύκη,
κακοήθη αναιμία
μυασθένειας Gravis

και άλλες, έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν αυτοάνοσο υποθυρεοειδισμό και θα πρέπει να ελέγχονται μόλις διαγνωστεί η πάθηση τους. Τέλος, οι πάσχοντες από σύνδρομο Down ή από σύνδρομο Turner εμφανίζουν συχνά αυτοάνοσο υποθυρεοειδισμό

Περιβαλλοντικοί παράγοντες ευπάθειας δεν έχουν προσδιοριστεί με ακρίβεια. Η αυξημένη πρόληψη ιωδίου, μέσω αυτοάνοσων μηχανισμών ή άμεσης τοξικής επίδρασης θα μπορούσε να αυξήσει τον κίνδυνο αυτοάνοσης θυρεοειδίτιδας.

Μερικά φάρμακα (πχ αμιωδαρόνη, α-ιντερφερόνη, β-ιντερφερόνη, ιντερλευκίνη-2, G-CSF) συχνά προκαλούν την παραγωγή θυρεοειδικών αυτοαντισωμάτων. Η επαγγελματική ή κατά την παιδική ηλικία έκθεση της κεφαλής και του τραχήλου σε ακτινοβολία αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης θυρεοειδίτιδας Hashimoto.

Η νόσος πιθανότατα να οφείλεται σε γενετική ανωμαλία της κυτταρικής ανοσίας κατά την οποία τα κατασταλτικά Τ λεμφοκύτταρα δεν καταστέλλονται επαρκώς με συνέπεια να ενεργοποιούνται τα Β λεμφοκύτταρα και τα οποία παράγουν αντισώματα τα οποία αντιδρούν με θυρεοειδικά αντιγόνα.

Με την πάροδο του χρόνου ο θυρεοειδής διηθείται από λεμφοκύτταρα, τα θυλάκια του θυρεοειδούς καταστρέφονται, το κολλοειδές εξαφανίζεται και εμφανίζεται ήπια έως μέτρια ίνωση του θυρεοειδούς, πιο εκτεταμένη στην ατροφική μορφή της θυρεοειδίτιδας.

Οι ασθενείς κατά την πρώτη εξέταση συνήθως είναι ευθυρεοειδικοί (θυρεοειδικές ορμόνες εντός των φυσιολογικών ορίων) και λιγότερο συχνά υποθυρεοειδικοί (χαμηλά επίπεδα T3 και Τ4 και αυξημένη TSH ορού). Η θυρεοειδίτιδα συχνά εξελίσσεται σε υποθυρεοειδισμό που συνήθως είναι μόνιμος. Η ανάπτυξη του υποθυρεοειδισμού μπορεί να συνδέεται με τα αντισώματα έναντι των υποδοχέων της θυρεοτροπίνης, τα οποία ανευρίσκονται στο 10% των ασθενών με θυρεοειδίτιδα Hashimoto. Μεταξύ των ασθενών με θυρεοειδίτιδα του Hashimoto, υποθυρεοειδισμό είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν οι καπνιστές σε σχέση με τους μη καπνιστές, πιθανώς λόγω των θειοκυανικών που υπάρχουν στον καπνό των τσιγάρων. Σε σπάνιες περιπτώσεις η θυρεοειδίτιδα μπορεί να προκαλέσει οξεία καταστροφή του θυρεοειδικού ιστού και απότομη απελευθέρωση των θυρεοειδικών ορμονών προκαλώντας θυρεοτοξίκωση (Hasitoxicosis).

Αν και ο υποθυρεοειδισμός είναι συνήθως μόνιμος, ένα ποσοστό περίπου 11% των ασθενών εμφανίζει ύφεση μετά από αρκετά χρόνια πιθανότατα λόγω κάποιας αυθόρμητης βελτίωσης της θυρεοειδίτιδας ή λόγω επαρκούς παραγωγής θυρεοδιεγερτικής ανοσοσφαιρίνης (TSI) που βελτιώνει την παραγωγή θυρεοειδικών ορμονών.

Ποια είναι τα συμπτώματα θυρεοειδίτιδας Hashimoto;

Τα συμπτώματα της θυρεοειδίτιδας Hashimoto είναι παρόμοιες με αυτές του υποθυρεοειδισμού σε γενικές γραμμές, που συχνά είναι ανεπαίσθητες. Δεν είναι ειδικά (το οποίο σημαίνει ότι μπορούν να μιμούνται τα συμπτώματα πολλών άλλων όρων) και συχνά αποδίδονται στη γήρανση. Οι ασθενείς με ήπιο υποθυρεοειδισμό μπορεί να μην έχουν συμπτώματα. Τα συμπτώματα συνήθως γίνονται πιο εμφανή, καθώς η νόσος επιδεινώνεται.

Τα κοινά συμπτώματα αναφέρονται παρακάτω:

* Κούραση

* Κατάθλιψη

* Συγκρατημένη αύξηση του σωματικού βάρους

* Δυσανεξία στο κρύο

* Η υπερβολική υπνηλία

* Ξηρό, χονδροειδείς τρίχες

* Δυσκοιλιότητα

* Ξηροδερμία

* Μυϊκές κράμπες

* Αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης

* Μειωμένη συγκέντρωση

* Ασαφείς πόνοι

* Πρήξιμο των ποδιών

Συνήθως στους πάσχοντες από θυρεοειδίτιδα Hashimoto ο θυρεοειδής είναι διάχυτα αυξημένος, σταθερός και με μικροπολυοζώδη υφή. Σπάνια μπορεί να είναι αυξημένος μόνο ο ένας λοβός, δημιουργώντας υποψίες για νεόπλασμα. Ο θυρεοειδής πιο σπάνια και ιδιαίτερα σε ηλικιωμένες γυναίκες μπορεί να είναι μικρός, με ινώδη μορφή.

Οι ασθενείς συχνά παραπονούνται για «σφίξιμο» στο λαιμό, αλλά αντικειμενικά πόνος και ευαισθησία δεν υπάρχουν.

Κατάθλιψη και χρόνια κόπωση είναι τα πιο συχνά συμπτώματα στους υποθυρεοειδικούς ασθενείς. Στα προχωρημένα στάδια της νόσου εμφανίζονται πιο έντονα τα συμπτώματα υποθυρεοειδισμού. Το δέρμα γίνεται ξηρό και λεπτό με μειωμένη εφίδρωση. Συχνά υπάρχει ωχρότητα με μια κίτρινη απόχρωση του δέρματος που οφείλεται σε συσσώρευση καροτίνης. Τα μαλλιά είναι ξηρά και εύθραυστα και συχνά πέφτουν. Άλλα συνήθη χαρακτηριστικά είναι η αύξηση του βάρους (που οφείλεται συνήθως στην κατακράτηση υγρών), η δυσκοιλιότητα, η μείωση της libido (ερωτικής επιθυμίας), οι μηνορραγίες και η μειωμένη γονιμότητα που πιθανότατα οφείλονται στην αυξημένη προλακτίνη που παρατηρείται στον υποθυρεοειδισμό.

Η μειωμένη συσταλτικότητα του μυοκαρδίου, η βραδυκαρδία και η αυξημένη περιφερική αντίσταση που συνοδεύεται κυρίως από διαστολική υπέρταση είναι χαρακτηριστικές.

Πώς γίνεται η Διάγνωση της Θυρεοειδίτιδας Hashimoto;

Η διάγνωση της νόσου επιβεβαιώνεται με την ανεύρεση αυξημένων επιπέδων αντιθυροειδικών αντισωμάτων είτε κατά της θυρεοσφαιρίνης (anti Tg) είτε κατά της υπεροξειδάσης (anti TPO) ή και των δύο. Αυξημένα επίπεδα αντιθυρεοειδικών αντισωμάτων ανευρίσκονται στο 3% των ανδρών και το 13% των γυναικών ενώ σε γυναίκες ηλικίας άνω των 60 ετών το ποσοστό αυξάνει στο 25%. Οι ασθενείς με υψηλό τίτλο αντισωμάτων και πολύ αυξημένη TSH αναπτύσσουν μόνιμο υποθυρεοειδισμό κατά μέσο όρο 2-5% ανά έτος.

Στο σπινθηρογράφημα, ο θυρεοειδής εμφανίζεται συμμετρικός και η κατανομή του ραδιοφαρμάκου είναι ανομοιογενής.

Υπάρχει Θεραπεία της Θυρεοειδίτιδας Hashimoto;

Για την αντιμετώπιση του υποθυρεοειδισμού χορηγείται θυροξίνη (T4) με στόχο την επίτευξη τιμών της TSH εντός των φυσιολογικών ορίων ενώ σε περίπτωση συνύπαρξης βρογχοκήλης, στόχος της θεραπείας είναι η καταστολή της TSH.

Σε μικρές πρόσφατες μελέτες σε ασθενείς με θυρεοειδίτιδα Hashimoto και υποκλινικό υποθυρεοειδισμό, η χορήγηση 20 mg ημερησίως από το στόμα σιμβαστατίνης –ενός αντιλιπιδαιμικού φαρμάκου - βελτίωσε την λειτουργία του θυρεοειδούς πιθανά λόγω της επιτάχυνσης της απόπτωσης ορισμένων τύπων λεμφοκυττάρων, ενώ η χορήγηση

σεληνίου σε άλλη μελέτη, μείωσε τα επίπεδα των αντισωμάτων έναντι της υπεροξειδάσης κατά 49%. Η μακροπρόθεσμη αποτελεσματικότητα των θεραπειών αυτών στην πορεία της θυρεοειδίτιδας Hashimoto είναι άγνωστη.

ΠΗΓΗ: MEDLAB IATΡΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ
www.endocrinology.org

Διαβάστε επίσης

Θυρεοειδίτιδα Hashimoto: συμπτώματα, υπνηλία, κούραση, κράμπες και πρήξιμο ποδιών | MEDLABNEWS.GR

Πρώτη δημοσίευση: Οκτώβριος 2011 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Αλέξανδρος Γιατζίδης, M.D.

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 22 Μαΐου 2026

Υπερπαραθυρεοειδισμός: συμπτώματα, ασβέστιο, παραθορμόνη, οστεοπόρωση και νεφρολιθίαση

2026-05-25T03:00:00.000+03:00

του Κωνσταντίνου Λούβρου, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Ο υπερπαραθυρεοειδισμός είναι κατάσταση κατά την οποία ένας ή περισσότεροι παραθυρεοειδείς αδένες παράγουν υπερβολική παραθορμόνη (PTH), με αποτέλεσμα διαταραχή του μεταβολισμού του ασβεστίου. Η αυξημένη PTH μπορεί να οδηγήσει σε υπερασβεστιαιμία, απώλεια ασβεστίου από τα οστά, οστεοπενία ή οστεοπόρωση, υποτροπιάζουσα νεφρολιθίαση, κόπωση, μυϊκή αδυναμία, ψυχολογικές διαταραχές, πεπτικά ενοχλήματα και υπέρταση. Το άρθρο εξηγεί τον ρόλο των παραθυρεοειδών, τα συμπτώματα, τις εξετάσεις διάγνωσης και τις θεραπευτικές επιλογές.

Οι παραθυρεοειδείς αδένες είναι 4 μικροί αδένες στο μέγεθος "φακής" που βρίσκονται πίσω από το θυρεοειδή αδένα. Οι αδένες αυτοί παράγουν μια ορμόνη που λέγεται παραθορμόνη και ρυθμίζει τα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα.

Παρουσιάζονται αρκετές ανατομικές παραλλαγές, τόσο σε σχέση με τον αριθμό τους, όσο και με την εντόπισή τους. Μπορούν να διακριθούν από τη διαφορετική χροιά που έχουν σε σχέση με το γειτονικό παρέγχυμα του θυρεοειδούς.
Οι παραθυρεοειδείς αδένες εκκρίνουν την παραθορμόνη (PTH), μια πεπτιδική ορμόνη, που συμμετέχει στο μεταβολισμό του ασβεστίου μαζί με την καλσιτονίνη και τη βιταμίνη D.

Σπάνια σε μερικούς ανθρώπους κάποιος από αυτούς τους αδένες μπορεί να υπερτραφεί. Αυτό σημαίνει ότι παράγει περισσότερη παραθορμόνη από ότι χρειάζεται ο οργανισμός.

Ποια είναι η δράση της παραθορμόνης (PTH) στον οργανισμό;

Ερέθισμα για την έκκριση παραθορμόνης από τους παραθυρεοειδείς αδένες είναι η πτώση της τιμής του ασβεστίου στο αίμα. Όταν λοιπόν το ασβέστιο του αίματος μειωθεί τότε ενεργοποιούνται οι παραθυρεοειδείς και εκκρίνουν την παραθορμόνη. Με την δράση της, η παραθορμόνη οδηγεί σε αύξηση του ασβέστιου του πλάσματος.
Η αυξημένη ποσότητα παραθορμόνης που κυκλοφορεί στο σώμα μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά προβλήματα υγείας, όπως:

Οστεοπόρωση: όσο πιο πολύ παραθορμόνη παράγεται τόσο περισσότερο ασβέστιο χάνουν τα οστά, με αποτέλεσμα να γίνονται αδύναμα, εύθραυστα, με αυξημένη πιθανότητα καταγμάτων. Σε μεγάλες συγκεντρώσεις της ορμόνης, διεγείρεται η δράση των οστεοκλαστών, δηλαδή των κυττάρων εκείνων του οστίτη ιστού, που απορροφούν τις οστικές δοκίδες, στα πλαίσια της οστικής αναδόμησης. Το αποτέλεσμα είναι η απελευθέρωση ασβεστίου στην κυκλοφορία, που προέρχεται από την αποδόμηση του οστού. Αξίζει να σημειωθεί ότι τόσο τα ερεθίσματα για την έκκριση της παραθορμόνης, όσο και η δράση της είναι ακριβώς τα αντίθετα, απ'ό,τι ισχύει για την καλσιτονίνη. Αυτός είναι και ο λόγος που η καλσιτονίνη χρησιμοποιείται κατά της οστεοπόρωσης.

Νεφρολιθίαση: ο οργανισμός προσπαθεί αποβάλει το επιπλέον ασβέστιο με τα ούρα με αποτέλεσμα να αυξάνεται ο κίνδυνος για δημιουργία νεφρολιθίασης. Διεγείρει την επαναρρόφηση του ασβεστίου, ενώ αναστέλλει την επαναρρόφηση του φωσφόρου. Στους νεφρούς, επίσης, διεγείρει τη σύνθεση της δραστικής μορφής της βιταμίνης D (1,25-διυδροξυχοληκαλσιφερόλη ή καλσιτριόλη), και με τον τρόπο αυτό αυξάνει την εντερική απορρόφηση του ασβεστίου, που εξαρτάται από τη βιταμίνη D
Πεπτικό έλκος: τα υψηλά επίπεδα ασβεστίου διεγείρουν την έκκριση υδροχλωρικού οξέος.
Αρτηριακή υπέρταση: αυξημένος κίνδυνος για αρτηριακή υπέρταση και καρδιακή ανεπάρκεια πιθανόν λόγω αγγειοσύσπασης και βλάβης των νεφρών.
Ψυχολογικές διαταραχές: κατάθλιψη, αλλαγή συμπεριφοράς, συναισθηματική αστάθεια κ.α.

Υπερπαραθυρεοειδισμός

Η υπερλειτουργία (υπερπαραθυρεοειδισμός) διακρίνεται σε πρωτοπαθή, σε δευτεροπαθή και τριτοπαθή.
Ο δευτεροπαθής και ο τριτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός παρατηρείται σε ασθενείς με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια που υποβάλλονται σε κάθαρση και σε ορισμένες περιπτώσεις (ειδικά πριν τη μεταμόσχευση νεφρού) θα πρέπει να αντιμετωπίζονται χειρουργικά.

Ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός διακρίνεται σε σποραδικό, κληρονομούμενο και τον καρκίνο του παραθυρεοειδούς.

Ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός οφείλεται συνήθως σε ένα καλοήθες αδένωμα (90% των περιπτώσεων) και σπανιότερα σε αύξηση μεγέθους των όλων παραθυρεοειδών αδένων (υπερπλασία). Εξαιρετικά σπάνια οφείλεται σε καρκίνο σε κάποιον από τους αυτούς τους αδένες. Ο καρκίνος των παραθυρεοειδών αφορά σε λιγότερο του 1% των ασθενών που έχουν πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό.

Στον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό παρατηρείται ανεξέλεγκτη παραγωγή παραθορμόνης, με αποτέλεσμα την υπερασβεστιαιμία και την οστεοπενία. Σε εγχειρήσεις του θυρεοειδούς αδένα είναι δυνατόν να εξαιρεθούν μαζί και οι παραθυρεοειδείς αδένες (μετεγχειρητικός υποπαραθυρεοειδισμός). Αυτό προκαλεί την πτώση του ασβεστίου του αίματος και την κλινική εμφάνιση της τετανίας (ανεξέλεγκτες μυϊκές συσπάσεις συνοδευόμενες από παραισθησίες).

Ποια είναι τα συμπτώματα του υπερπαραθυρεοειδισμού;

Τα συμπτώματα του υπερπαραθυρεοειδισμού είναι ήπια και έτσι δεν γίνονται άμεσα αντιληπτά από τον πάσχοντα. Στα αρχικά στάδια, μπορεί κάποιος να παραπονείται για αδυναμία, εύκολη κόπωση και μυϊκή εξασθένιση. Σε ποιο προχωρημένο στάδιο, αναφέρονται άτυπα κοιλιακά άλγη, ατονία, τάση απομόνωσης και κατάθλιψη. Με την πάροδο των χρόνων παρουσιάζονται υποτροπιάζουσες νεφρολιθιάσεις, αναίτια κατάγματα λόγω οστεοπόρωσης, πεπτικό έλκος λόγω υπερέκκρισης υδροχλωρικού οξέως, αρτηριακή υπέρταση, δίψα, απώλεια όρεξης, εμετοί, διαταραχές μνήμης, και σύγχυση.

Πως γίνεται η διάγνωση του υπερπαραθυρεοειδισμού;

Η διάγνωση του υπερπαραθυρεοειδισμού γίνεται με ακόλουθες εξετάσεις:

Αιματολογικές εξετάσεις. Για την μέτρηση των τιμών του ολικού ασβεστίου, του ιονισμένου ασβεστίου, του φωσφόρου και της αλκαλικής φωσφατάσης.
Μέτρηση οστικής πυκνότητας, για έλεγχο της αντοχής των οστών και της οστεοπόρωσης.

Απεικονιστικός έλεγχος για να διαπιστωθεί η θέση του πάσχοντος παραθυρεοειδούς.
Ο υπέρηχος μπορεί να εντοπίσει έναν υπερτροφικό παραθυρεοειδή ή το αδένωμα του παραθυρεοειδούς και να βοηθήσει σε ενδεχόμενη χειρουργική αφαίρεσή του.

Το σπινθηρογράφημα παραθυρεοειδών με Sestamibi. Στο ειδικό αυτό Σπινθηρογράφημα με sestamibi ο ασθενής λαμβάνει μια πολύ μικρή ποσότητα μιας ραδιενεργούς ουσίας, η οποία απορροφάται μόνο από τον υπερλειτουργούντα παραθυρεοειδή αδένα και μας οδηγεί στον εντοπισμό του.
Να σημειωθεί ότι, η αξονική και η μαγνητική τομογραφία τραχήλου έχουν μικρότερη αξιοπιστία από τις προαναφερόμενες εξετάσεις.

Ποια είναι η θεραπευτική αντιμετώπιση του υπερπαραθυρεοειδισμού;

Η χειρουργική αντιμετώπιση είναι η μέθοδος εκλογής του πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμού και περιλαμβάνει την ανεύρεση και τη χειρουργική αφαίρεση του παθολογικού αδένα. Η φαρμακευτική αντιμετώπιση που εφαρμόζεται το τελευταία χρόνια σε ορισμένα κέντρα, δεν έχει τα αναμενόμενα αποτελέσματα παρά το υψηλό της κόστος. Ενώ η αποτελεσματικότητα της χειρουργικής θεραπείας, όταν διενεργείται από εξειδικευμένο χειρουργό, ανέρχεται σε ποσοστό 95-99%.

Υποπαραθυρεοειδισμός

Πρόκειται για κατάσταση στην οποία υπάρχουν μειωμένα επίπεδα παραθορμόνης, παρά την ύπαρξη χαμηλών επιπέδων ασβεστίου αίματος. Η συχνότερη αιτία είναι μετά από χειρουργείο στον τράχηλο (θυρεοειδεκτομή, ή παραθυρεοειδεκτομή), ενώ άλλες είναι η ακτινοβολία τραχήλου, διηθητικά νοσήματα (σαρκοείδωση, αιμοχρωμάτωση), αυτοάνοσες και συγγενείς παθήσεις, καθώς και η υπομαγνησιαιμία.

Καρκίνος παραθυρεοειδών

Είναι σπάνιος, και εκδηλώνεται με υπερασβεστιαιμία, με ψηλαφητή μάζα στον τράχηλο και αρκετά συχνά με νεφρολιθίαση (λόγω αυξημένων επιπέδων ασβεστίου) και οστικές διαταραχές. Δίνει μεταστάσεις τοπικά στις γύρω ανατομικές δομές, αλλά και λεμφογενώς και αιματογενώς σε οστά – πνεύμονες – ήπαρ – επινεφρίδια

ΘΕΡΑΠΕΙΑ
Στη θεραπεία τόσο του αδενώματος όσο και της υπερτροφίας των παραθυρεοειδών αδένων, οδηγεί η χειρουργική αφαίρεση. Η επέμβαση είναι σχετικά απλή, αρκεί να έχει προηγηθεί σωστή μελέτη εντοπισμού των παθολογικών παραθυρεοειδών με υπερηχογράφημα και σπινθηρογράφημα. Πριν ολοκληρωθεί η επέμβαση, θα ζητηθεί ταχεία βιοψία του αδένα ή των αδένων που αφαιρέθηκαν, προκειμένου να επιβεβαιωθεί ότι πρόκειται για παθολογικούς παραθυρεοειδείς. Υπάρχει η πιθανότητα, ο ασθενής να νοσηλευθεί και για δεύτερο 24ωρο, προκειμένου να λάβει ενδοφλέβια αγωγή, καθώς το ασβέστιο στο αίμα μπορεί να πέσει σε επικίνδυνα επίπεδα μετά την αφαίρεση των παθολογικών παραθυρεοειδών. Μακροπρόθεσμα, οι υπόλοιποι παραθυρεοειδείς θα ανακάμψουν και το ασβέστιο θα επανέλθει στα φυσιολογικά του επίπεδα.

ΠΡΟΓΝΩΣΗ
Η πρόγνωση της νόσου αφού αντιμετωπισθεί είναι εξαιρετική.

Διαβάστε επίσης

Οι διαταραχές του θυρεοειδούς αδένα. Τι προκαλούν, πώς ανιχνεύονται και πώς αντιμετωπίζονται

Πότε πρέπει να γίνεται ο υπέρηχος του θυρεοειδούς; Τι δείχνει και τι προετοιμασία απαιτείται;

Η χαμηλή τιμή του ασβεστίου του ορού (υπασβεστιαιμία) σε τι μπορεί οφείλεται και πώς αντιμετωπίζεται;

Νιώθετε συνεχώς κούραση, δυσφορία, υπνηλία; Κοινά αίτια, που μπορεί να οφείλεται αυτό.

Η υπερβολική λήψη ασβεστίου, μπορεί να προκαλέσει ναυτία, αδυναμία, κόπωση και να γίνει επικίνδυνη;

Υπερπαραθυρεοειδισμός: συμπτώματα, ασβέστιο, παραθορμόνη, οστεοπόρωση και νεφρολιθίαση | MEDLABNEWS.GR

Πρώτη δημοσίευση: Νοέμβριος 2014 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Κωνσταντίνος Λούβρος, M.D.

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 22 Μαΐου 2026

Καρκίνος θυρεοειδούς: συμπτώματα, τύποι, διάγνωση, θεραπεία και πρόγνωση

2026-05-25T02:30:00.000+03:00

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Ο καρκίνος του θυρεοειδούς είναι η συχνότερη κακοήθεια του ενδοκρινικού συστήματος και συνήθως εμφανίζεται ως ανώδυνος όζος ή μάζα στον λαιμό. Οι περισσότεροι θυρεοειδικοί όζοι είναι καλοήθεις, όμως κάθε μάζα στον θυρεοειδή χρειάζεται σωστή διερεύνηση, ειδικά αν μεγαλώνει, συνοδεύεται από βράγχος φωνής, δυσκολία στην κατάποση, δύσπνοια, λεμφαδενοπάθεια ή ιστορικό ακτινοβολίας στον τράχηλο. Το άρθρο εξηγεί τους βασικούς τύπους καρκίνου θυρεοειδούς, τους παράγοντες κινδύνου, τα συμπτώματα, τις εξετάσεις και τις θεραπευτικές επιλογές όπως θυρεοειδεκτομή, ραδιενεργό ιώδιο και συστηματική παρακολούθηση.

Ο καρκίνος του θυρεοειδούς αποτελεί τη συχνότερη κακοήθεια του ενδοκρινικού συστήματος (95% του συνόλου) και το 1,5% όλων των κακοήθων νεοπλασιών του ανθρώπινου οργανισμού.

Σήμα κινδύνου για τον καρκίνο του θυρεοειδούς εκπέμπουν οι επιστήμονες καθώς σύμφωνα με τα αποτελέσματα μεγάλης πολυκεντρικής μελέτης ανασκόπησης, η επίπτωση του καλά διαφοροποιημένου καρκίνου του θυρεοειδούς, έχει υπερδιπλασιαστεί παγκοσμίως τα τελευταία 20 χρόνια!

Πρέπει να τονίσουμε ότι οι περισσότερες μάζες που εμφανίζονται στο θυρεοειδή αδένα, μέχρι και το 90%, είναι καλοήθεις. Επιπρόσθετα οι μάζες που αποδεικνύονται ότι είναι καρκίνοι, έχουν πολύ καλή πρόγνωση. Όμως οποιαδήποτε μάζα του θυρεοειδούς, μικρή ή μεγάλη, πρέπει να τυγχάνει πλήρους διερεύνησης.

Ο καρκίνος του θυρεοειδούς εμφανίζεται σχεδόν αποκλειστικά με την μορφή ψυχρού όζου (οι ψυχροί -μη λειτουργικοί- όζοι αποτελούν το 80% του συνόλου των όζων). Ο καρκίνος του θυρεοειδούς συνήθως εμφανίζεται στην περιοχή του λαιμού σαν ένα οζίδιο ή μια μάζα που δεν προκαλεί πόνο. Εάν μια μάζα του θυρεοειδούς αφεθεί και μεγαλώσει, είναι δυνατόν να προκαλέσει προβλήματα στην κατάποση και στην αναπνοή όπως επίσης και βραχνάδα. Σε περιπτώσεις που δημιουργείται αιμορραγία εντός του όγκου, μπορεί να υπάρχει πόνος.

Ο διαχωρισμός των κακοηθών από τους καλοήθεις όγκους του θυρεοειδούς είναι ένα πρόβλημα της καθημερινής ιατρικής πράξης διότι ενώ οι καλοήθεις όζοι είναι συχνοί (60% σε γυναίκες άνω των 60 ετών), το ποσοστό της κακοήθειας είναι περίπου 5%.

Οι περισσότερες περιπτώσεις καρκίνου του θυρεοειδούς αδένα είναι ιάσιμες. Υπάρχουν όμως περιπτώσεις που έχουν τη δυνατότητα να εξελιχθούν και να προχωρήσουν γρήγορα γι' αυτό και η έγκαιρη ανίχνευση έχει καθοριστική σημασία.

Ο καρκίνος του θυρεοειδούς αδένα μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Οι περισσότερες περιπτώσεις εκδηλώνονται μετά την ηλικία των 40 ετών.

Οι γυναίκες έχουν δύο με τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να προσβληθούν από τη νόσο σε σύγκριση με τους άνδρες.

Εκδηλώνεται κύρια στις ηλικίες μεταξύ 25 και 65 ετών (η μέση ηλικία εμφάνισης του είναι τα 48 έτη), με τον ισόβιο κίνδυνο νόσησης να είναι 0,8 και 0,3 για το γυναικείο και το αντρικό φύλο αντίστοιχα.

Όταν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του θυρεοειδούς, ο κίνδυνος εκδήλωσης της νόσου και σε άλλα μέλη της οικογένειας, είναι μεγαλύτερος.

Η ιονίζουσα ακτινοβολία είναι βασικός παράγοντας πρόκλησης καρκίνου του θυρεοειδούς

Στην περίπτωση του πυρηνικού ατυχήματος στο Τσερνομπίλ, οι ραδιενεργές ουσίες που απελευθερώθηκαν στο περιβάλλον, ιδιαίτερα το ραδιενεργές ιώδιο, απορροφήθηκε από τον οργανισμό ατόμων της περιοχής που έγινε το ατύχημα. Τα παιδιά απορρόφησαν πολύ περισσότερο ραδιενεργές ιώδιο λόγω της ανάπτυξης τους με αποτέλεσμα ο καρκίνος του θυρεοειδούς να αυξηθεί δραματικά σε παιδιά και έφηβους στις πληγείσες περιοχές μετά το ατύχημα.

Είναι σημαντικό ασθενείς που εκτέθηκαν για οποιαδήποτε λόγο σε ιονίζουσα ακτινοβολία ή που έλαβαν ακτινοθεραπεία που θα μπορούσε να επηρεάσει το θυρεοειδή τους αδένα, να γνωρίζουν ότι έχουν περισσότερες πιθανότητες για καρκίνο του θυρεοειδούς ή και για υποθυρεοειδισμό. Η πρόγνωσή του θυρεοειδικού καρκίνου είναι εξαιρετική με τη μεγαλύτερη πλειοψηφία των ασθενών να θεραπεύονται εφόσον ακολουθηθεί το σωστό πρωτόκολλο αντιμετώπισης της παθήσεως.

Ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ακτινοθεραπεία λόγω καρκίνων της κεφαλής, του λαιμού ή του θώρακα, επειδή ο θυρεοειδής αδένα βρισκόταν στο πεδίο ακτινοβολίας, έχουν περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν καρκίνο θυρεοειδούς. Για παράδειγμα οι ασθενείς με λέμφωμα τύπου Hodgkin's, συχνά υποβάλλονται σε ακτινοθεραπεία. Λόγω εμπλοκής του θυρεοειδούς, παρουσιάζουν υποθυρεοειδισμό και έχουν αυξημένο κίνδυνο για καρκίνο του οργάνου αυτού.

Τα παιδιά με οζώδη ή πολυοζώδη βρογχοκήλη, οι άντρες κύρια με μονήρεις όζους, οι ενήλικες πάνω από τα 60, οι ασθενείς με μεγάλους όζους, εκείνοι που προσέρχονται με ένα ταχέως αυξανόμενο σε μέγεθος θυρεοειδικό όζο και οι ασθενείς με ατομικό ιστορικό κακοήθειας του μαστού εμφανίζουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης της νόσου.

Τέλος ύπαρξη συνδρόμων σχετίζονται με την εμφάνιση του καρκίνου του θυρεοειδούς (πχ Πολλαπλή Ενδοκρινική Νεοπλασία MEN, σύνδρομο Oικογενούς  Αδενοματώδους Πολυποδίασης FAP, σύνδρομο Gardner κλπ). Τελευταία ερευνάται και η πιθανότητα συσχέτισης της αυτοανόσου θυρεοειδίτιδας με την ανάπτυξη καρκίνου του θυρεοειδούς.

Ο θυρεοειδικός καρκίνος την τελευταία δεκαετία, παρουσιάζει τη μεγαλύτερη ετήσια αύξηση της επίπτωσής μιας νεοπλασίας σε σχέση με όλες τις λοιπές κακοήθεις παθήσεις των διαφόρων οργάνων, γεγονός που πιθανότατα οφείλεται σε περιβαλλοντικούς παράγοντες αλλά και στη σαφή βελτίωση των μεθόδων διάγνωσης του.

Ο καρκίνος του θυρεοειδούς ταξινομείται βάσει της προέλευσής του. Έτσι έχουμε τις κακοήθεις παθήσεις που προέρχονται από τα θυλακιώδη κύτταρα του αδένα και τις αντίστοιχες από τα μη θυλακιώδη.

Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν:

1. Ο Θηλώδης τύπος (ο πιο συχνός τύπος θυρεοειδικής κακοήθειας) Αποτελεί το 80% των περιπτώσεων. Αναπτύσσεται στα κύτταρα που παράγουν τη θυροξίνη. Μπορεί να εμφανίζει συχνές υπότροπες. Στους ηλικιωμένους είναι σοβαρότερη η κατάσταση. Το ποσοστό ίασης ανέρχεται στο 90 έως 95%  

2. Ο Θυλακιώδης (10%) Αναπτύσσεται στα ίδια κύτταρα και έχει επίσης ψηλό ποσοστό ίασης που ανέρχεται στο 75% στα 5 χρόνια από τη διάγνωση. Είναι συχνότερο στις γυναίκες. Μπορεί να διηθήσει τους λεμφαδένες που γειτνιάζουν με το θυρεοειδή και έχει τη δυνατότητα να κάνει μεταστάσεις 

3. Ο μυελοειδής. Αποτελεί το 5%-10% των περιπτώσεων καρκίνων του θυρεοειδούς. Μπορεί να κάνει μεταστάσεις. Εκκρίνει την ορμόνη καλσιτονίνη. Μπορεί να συνυπάρχει και με άλλους καρκίνους του ενδοκρινολογικού συστήματος. Στα 5 χρόνια το ποσοστό επιβίωσης ανέρχεται στο 70% 

4. Ο Αναπλαστικός ή Αμετάπλαστος τύπος (1-2%) Εκδηλώνεται κυρίως σε άτομα άνω των 65 ετών. Είναι η σπανιότερη μορφή και η πλέον επικίνδυνη από τους καρκίνους του θυρεοειδούς. Εξελίσσεται πολύ γρήγορα, είναι ιδιαίτερα επιθετικός. Διηθεί γρήγορα τους τοπικούς ιστούς, τις δομές του λαιμού και προκαλεί αναπνευστικά προβλήματα 

Στη δεύτερη ανήκουν: 

1. Το Μυελοειδές καρκίνωμα (4-5%) 

2. Το Λέμφωμα (2%) 

3. Το Τεράτωμα (Πολύ σπάνιος τύπος) 

4. Οι μεταστάσεις από κακοήθεις παθήσεις άλλων οργάνων όπως του νεφρού, του πνεύμονα, του μαστού ή από μελάνωμα (Σπάνια)

Ποια είναι τα συμπτώματα;

▪ διόγκωση θυρεοειδούς

▪ λεμφαδενοπάθεια

▪ δυσκολία στην κατάποση

▪ βήχας

▪ δύσπνοια

▪ βραχνάδα φωνής

Πολλοί ασθενείς με καρκίνο του θυρεοειδούς δεν παρουσιάζουν συμπτώματα. Οι ασθενείς αυτοί συνήθως ανακαλύπτουν τυχαία ένα οζίδιο στο θυρεοειδή αδένα μετά από μία φυσική εξέταση ρουτίνας ή κάποια απεικονιστική εξέταση του λαιμού που έγινε για διαφορετικό λόγο.

1. Κάποιοι ασθενείς αντιλαμβάνονται μία μάζα που μεγαλώνει σταδιακά στο μπροστινό μέρος του λαιμού τους, η οποία συνήθως μετακινείται όταν καταπίνουν.

2. Κάποιες φορές η μάζα αυτή μπορεί να προκαλέσει πόνο.

Σε κάθε περίπτωση η ανεύρεση ενός οζιδίου στο λαιμό πρέπει να αναφερθεί στο γιατρό, ακόμη και αν δεν υπάρχουν συμπτώματα.

Η διάγνωση του θυρεοειδικού καρκίνου πραγματοποιείται:

1. Με το λεπτομερές ιστορικό. 

2. Με την ψηλάφηση του τραχήλου (40% των όζων άνω των 15 mm και 4% του συνόλου των όζων είναι ψηλαφητοί.) 

3. Με τον αιματολογικό έλεγχο (TSH, καλσιτονίνη, θυρεοσφαιρίνη, αντισώματα κ.α). 

4. Με το υπερηχογράφημα (ύποπτα απεικονιστικά κριτήρια αποτελούν οι μικροαποτιτανώσεις, η αυξημένη αγγείωση, η υποηχογένεια, τα ανώμαλα όρια κ.α). 

5. Με την ελαστογραφία (ελέγχει την σκληρότητα του όζου και επισημαίνει τους ύποπτους όζους με υψηλό ποσοστό αξιοπιστίας) .

6. Το σπινθηρογράφημα του θυρεοειδούς συμβάλλει ουσιαστικά στη διάγνωση των διαφόρων ανωμαλιών που εκδηλώνονται στο όργανο αυτό. Στο σπινθηρογράφημα ο καρκίνος φαίνεται σαν ψυχρός όζος. Δηλαδή δεν προσλαμβάνει το ραδιοϊσότοπο που χορηγείται για την εξέταση στον ίδιο βαθμό που το προσλαμβάνει ο υπόλοιπος υγιής θυρεοειδής ιστός.  

7. Με την παρακέντηση είτε ενός όζου είτε ενός διογκωμένου τραχηλικού λεμφαδένα (η FNA αποτελεί το σημαντικότερο εργαλείο για τη διάγνωση των κακοήθων παθήσεων και πρέπει να διενεργείται για κάθε όζο μεγαλύτερο του 1 εκατοστού είτε για κάθε όζο ανεξαρτήτως μεγέθους αλλά με ύποπτα απεικονιστικά χαρακτηριστικά ή οικογενειακό ιστορικό θυρεοειδικής κακοήθειας). Η κυτταρολογική εξέταση, για την οποία υπάρχει πλέον μεγάλη εμπειρία, βοηθάει να ξεχωρίσουμε τους όζους εκείνους που υποκρύπτουν κακοήθεια και πρέπει ως εκ τούτου να χειρουργηθούν. Με τις μεθόδους μοριακής βιολογίας, βρίσκουμε νέους μοριακούς δείκτες που βοηθούν στην ακριβέστερη κατηγοριοποίηση του όγκου και τον καθορισμό της πρόγνωσης.

Θεραπεία

Η χειρουργική επέμβαση για αφαίρεση του καρκίνου του θυρεοειδούς, είναι η πρώτη θεραπευτική ενέργεια που γίνεται. Εξαιρείται το λέμφωμα. Συνίσταται στην ολική αφαίρεση του αδένα (ολική θυρεοειδεκτομή), καθώς επίσης και σε κάποιες περιπτώσεις στην εξαίρεση των λεμφαδένων του τραχήλου (κεντρικός – ετερόπλευρος ή αμφοτερόπλευρος λειτουργικός ριζικός λεμφαδενικός καθαρισμός ) όταν ανευρίσκεται νόσος και σε αυτούς ή υπάρχει σαφής κλινικοεργαστηριακή ή/και απεικονιστική υποψία.

Ένα πολύ σημαντικό στοιχείο στη θεραπεία του καρκίνου του θυρεοειδούς αποτελεί το ραδιενεργό ιώδιο. Τα κύτταρα του θυρεοειδούς αδένα, φυσιολογικά και καρκινικά, είναι μοναδικά στον ανθρώπινο οργανισμό, αφού έχουν την ιδιότητα να προσλαμβάνουν το ιώδιο. Το ραδιενεργό ιώδιο, (Ι131) αφού ταξιδέψει μέσω της κυκλοφορίας του αίματος, καταλήγει στο θυρεοειδή όπου και προσλαμβάνεται από τα κύτταρά του, τα οποία και καταστρέφει τελικά στο σύνολό τους αφού είναι τοξικό. Χρησιμοποιείται ως συμπληρωματική θεραπεία μετά από χειρουργική αφαίρεση του οργάνου για την καταστροφή των υπολειμματικών κυττάρων που δεν ήταν δυνατόν να αφαιρεθούν χειρουργικά. Δεδομένου ότι οι υπόλοιποι ιστοί του σώματος δεν απορροφούν το ραδιενεργό ιώδιο, είναι τελείως αβλαβές για τα υπόλοιπα όργανα του τραχήλου.

Οι ασθενείς με μυελοειδές καρκίνωμα θυρεοειδούς δε χρειάζεται να υποβληθούν σε θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο, αφού τα συγκεκριμένα κύτταρα αδυνατούν να το απορροφήσουν. Η θεραπεία με ιώδιο ξεκινά συνήθως 4-6 εβδομάδες μετά την θυρεοειδεκτομή. Είναι απλή ως διαδικασία και περιλαμβάνει τη λήψη ενός χαπιού, του οποίο η δόση έχει ρυθμιστεί στον κάθε ασθενή. Καλό είναι ο ασθενής για 2 ημέρες να απομονώνεται λόγω του κινδύνου να εκτεθεί το συγγενικό του περιβάλλον σε ραδιενεργό ακτινοβολία. Συνιστάται για 1-2 εβδομάδες πριν την έναρξη θεραπείας με ραδιενεργό ιώδιο, ο ασθενής να αποφεύγει κάποιες συγκεκριμένες τροφές που περιλαμβάνουν ιώδιο, όπως τα οστρακοειδή, το ζαμπόν, το μπέικον, το αλάτι, το γιαούρτι και το παγωτό ενώ θα πρέπει να αποφεύγονται και τα φάρμακα που περιέχουν ιώδιο. Κατά τη διάρκεια της θεραπείας, οι ασθενείς ενθαρρύνονται να καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες υγρών για την προστασία της ουροδόχου κύστεως. Σπανίως εμφανίζονται διαταραχές κατά τη θεραπεία με ιώδιο και όταν εμφανίζονται είναι συνήθως ήπιες και περιλαμβάνουν ναυτία, ξηρότητα στόματος και ήπιο πόνο στο λαιμό.

Περίπου 1-2 εβδομάδες μετά τη θεραπεία με ιώδιο, οι ασθενείς πρέπει να ξεκινήσουν τη θεραπεία υποκατάστασης, που περιλαμβάνει τη λήψη χαπιών που περιέχουν θυρεοειδικές ορμόνες. Αυτό είναι απολύτως απαραίτητο, δεδομένου ότι είναι αδύνατο να ζήσει κάποιος χωρίς θυροειδικές ορμόνες, οι οποίες δεν παράγονται πλέον από τον οργανισμό αφού ο αδένας έχει αφαιρεθεί χειρουργικά. Η δόση του χαπιού ρυθμίζεται από τον υπεύθυνο ενδοκρινολόγο.

Η θεραπευτική προσέγγιση ολοκληρώνεται με τη χορήγηση της κατάλληλης φαρμακευτικής αγωγής. Η εξωσωματική ακτινοβολία μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως προεγχειρητική ή συμπληρωματική θεραπεία στα αναπλαστικά καρκινώματα ενώ η χημειοθεραπεία χρησιμοποιείται πολύ σπάνια και μόνο για τα αναπλαστικά (προ- ή μετεγχειρητικά), καθώς παρουσιάζει αμφίβολα ή καθόλου αποτελέσματα.Ο ασθενής μετά από την επέμβαση και την οποιαδήποτε συμπληρωματική θεραπεία στην οποία υποβληθεί, τίθεται σε τακτική παρακολούθηση για την έγκαιρη διαπίστωση πιθανής υποτροπής.

Η μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων με θυρεοειδικό καρκίνωμα έχει άριστη πρόγνωση εφόσον διαγνωσθεί έγκαιρα και θεραπευθεί σύμφωνα με τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Θυρεοειδικής Εταιρείας.

Ωστόσο, ένα μικρό ποσοστό γύρω στο 10% αποδιαφοροποιείται και χάνει την ικανότητα να προσλαμβάνει το ραδιενεργό ιώδιο, με αποτέλεσμα η κλασική θεραπεία που αναφέρθηκε να μην μπορεί να εφαρμοστεί ή να μην οδηγεί σε συρρίκνωση των μεταστάσεων. Οι μεταστάσεις αυτές δεν απαντούν καθόλου στα διάφορα γνωστά χημειοθεραπευτικά φάρμακα που χρησιμοποιούμε για τα άλλα είδη καρκίνου. Και στον τομέα αυτό είχαμε τα τελευταία χρόνια μια σημαντική εξέλιξη. Χρησιμοποιήθηκε για την αντιμετώπιση αυτών των «δύσκολων» περιπτώσεων καρκίνου του θυρεοειδούς μια νέα κατηγορία φαρμάκων που στοχεύουν απ' ευθείας στους μοριακούς μηχανισμούς που κάνουν την καρκινογένεση. Τα φάρμακα αυτά είναι αναστολείς της τυροσινικής κινάσης, ενός συστήματος ενζύμων, το οποίο είναι ενεργοποιημένο στον καρκίνο και μεταδίδει συνέχεια μηνύματα πολλαπλασιασμού και διευκόλυνσης των μεταστάσεων. Με τα φάρμακα αυτά αναστέλλεται η μετάδοση μηνυμάτων μέσα στο κύτταρο και ο όγκος μπορεί να συρρικνώνεται.

Πρόληψη

Ο καλύτερος τρόπος για να προλάβετε αυτόν τον τύπο καρκίνου, είναι να αποφύγετε την ιονίζουσα ακτινοβολία και να διατηρείτε μια καλή φυσική κατάσταση, ελέγχοντας το βάρος σας και προσέχοντας τη διατροφή σας. Οι πάσχοντες από θυρεοειδική νόσο πρέπει να είναι πιο προσεκτικοί και να παρακολουθούν την κατάσταση της υγείας τους συστηματικά.

Διαβάστε επίσης

Κούραση, υπνηλία, κατάθλιψη και δυσκοιλιότητα, μπορεί να οφείλεται σε θυρεοειδίτιδα Hashimoto;

Πότε πρέπει να γίνεται ο υπέρηχος του θυρεοειδούς; Τι δείχνει και τι προετοιμασία απαιτείται;

Οι διαταραχές του θυρεοειδούς αδένα. Τι προκαλούν, πώς ανιχνεύονται και πώς αντιμετωπίζονται

Ο όζος του Θυρεοειδούς είναι καλοήθης ή κακοήθης; Πως γίνεται η διάγνωση και πως αντιμετωπίζεται; Πόσο πρέπει να φοβίζει μια διάγνωση καρκίνου του θυρεοειδούς;

Οι διαταραχές του θυρεοειδούς αδένα. Τι προκαλούν, πώς ανιχνεύονται και πώς αντιμετωπίζονται

Πότε πρέπει να γίνεται ο υπέρηχος του θυρεοειδούς; Τι δείχνει και τι προετοιμασία απαιτείται;

Καρκίνος θυρεοειδούς: συμπτώματα, τύποι, διάγνωση, θεραπεία και πρόγνωση | MEDLABNEWS.GR

Πρώτη δημοσίευση: Μάιος 2016 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Αλέξανδρος Γιατζίδης, M.D.

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 22 Μαΐου 2026

Υποθυρεοειδισμός και Hashimoto: συμπτώματα, αιτίες, θεραπεία και αν παχαίνει

2026-05-25T02:30:00.000+03:00

του Ξενοφώντα Τσούκαλη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Ο υποθυρεοειδισμός είναι η κατάσταση κατά την οποία ο θυρεοειδής υπολειτουργεί και δεν παράγει επαρκείς θυρεοειδικές ορμόνες. Η συχνότερη αιτία στις ανεπτυγμένες χώρες είναι η χρόνια αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα Hashimoto, στην οποία το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στον θυρεοειδή. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι μη ειδικά: κούραση, υπνηλία, δυσκολία έγερσης το πρωί, αύξηση βάρους, δυσκοιλιότητα, ξηρό δέρμα, ευαισθησία στο κρύο, βραδυψυχισμός, διαταραχές περιόδου και υψηλή χοληστερίνη. Το άρθρο εξηγεί τις αιτίες, τη διάγνωση με TSH, anti-TPO και anti-TG, τη θεραπεία με θυροξίνη και τι πραγματικά ισχύει για το ερώτημα αν ο υποθυρεοειδισμός παχαίνει.

Ο θυρεοειδής είναι ένας ενδοκρινής αδένας, ο οποίος βρίσκεται στη βάση του λαιμού και έχει σχήμα πεταλούδας.

Λειτουργία του σημαντικού αυτού οργάνου, αποτελεί η παραγωγή θυρεοειδικών ορμονών οι οποίες είναι απαραίτητες για την φυσιολογική αύξηση, ανάπτυξη, τη ρύθμιση των μεταβολικών διεργασιών του οργανισμού για την εύρυθμη λειτουργία όλων των συστημάτων. Οι θυρεοειδικές ορμόνες, μέσω της κυκλοφορίας του αίματος, μεταφέρονται σε όλους τους ιστούς του σώματος και επηρεάζουν σε μεγάλο βαθμό τη λειτουργία πολλών οργάνων όπως της καρδιάς, του εντέρου και των πνευμόνων.

Υποθυρεοειδισμός είναι η παθολογική εκείνη κατάσταση κατά την οποία ο θυρεοειδής υπολειτουργεί. Η ανεπάρκεια των θυρεοειδικών ορμονών στο αίμα έχει σαν αποτέλεσμα την πρόκληση του κλινικού συνδρόμου που λέγεται υποθυρεοειδισμός. Η ανεπάρκεια αυτή στην ενδομήτρια ζωή και τη νεογνική ηλικία έχει δυσμενή επίπτωση στην ωρίμανση του εγκεφάλου και στη σωματική αύξηση και ανάπτυξη. Στην παιδική ηλικία παρατηρείται καθυστέρηση σωματικής αύξησης, ενώ στους ενήλικες εκδηλώνεται ως γενική επιβράδυνση των ζωτικών λειτουργιών.

Ο υποθυρεοειδισμός είναι μια από τις πιο συχνές παθήσεις του θυρεοειδή.

Περίπου 2-3% του πληθυσμού έχει υποθυρεοειδισμό(σε μεγάλες ηλικίες μπορεί να φθάσει ακόμα και το 10%)και ένα 10% έχει υποκλινικό υποθυρεοειδισμό. Προσβάλει άτομα κάθε ηλικίας, όλων των φύλων και των φυλών και δεν κάνει κοινωνικοοικονομικές διακρίσεις. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι υπολογίζεται ότι τα μισά περίπου άτομα που έχουν υποθυρεοειδσμό δεν το γνωρίζουν. Και αυτό εξαιτίας της μη ειδικής φύσης των συμπτωμάτων της πάθησης.

Η πλειοψηφία των περιπτώσεων υποθυρεοειδισμού οφείλεται στη χρόνια θυρεοειδίτιδα (Hashimoto) η οποία αποτελεί μια βραδέως εξελισσόμενη αυτοάνοση πάθηση του θυρεοειδούς.

Υποθυρεοειδισμός Συμπτώματα

Ο υποθυρεοειδισμός δεν έχει ειδικά συμπτώματα. Αυτό σημαίνει ότι τα συμπτώματα του υποθυρεοειδισμού εμφανίζονται και σε άλλες ασθένειες και ότι όλοι οι υποθυρεοειδικοί ασθενείς δεν εμφανίζουν τα ίδια συμπτώματα. Για το λόγο αυτό η διάγνωση δεν μπορεί να τεθεί αποκλειστικά και μόνο από την αναφορά των συμπτωμάτων στο γιατρό. Ένα άλλο στοιχείο που κάνει τη διάγνωση του υποθυρεοειδισμού δύσκολη είναι ότι η πάθηση αναπτύσσεται αργά με τον χρόνο.

Ο υποθυρεοειδισμός εκδηλώνεται:

με σωματική κόπωση και πνευματική νωθρότητα,
υπνηλία και
δυσκολία έγερσης το πρωί,
με αύξηση του βάρους παρά τη μειωμένη όρεξη,
με δέρμα ξηρό και άγριο.
Οι πάσχοντες από υποθυρεοειδισμό εμφανίζουν ευαισθησία στο κρύο και δυσκοιλιότητα.
Οι γυναίκες παρουσιάζουν διαταραχές περιόδου και ειδικότερα έχουν συχνότερα εμμηνορρυσία, με περισσότερο αίμα ενώ και τα συμπτώματα πριν την περίοδο χειροτερεύουν.
Πολύ συχνά ο υποθυρεοειδισμός συνοδεύεται από βρογχοκήλη η οποία όπως είπαμε είναι η διόγκωση του θυρεοειδούς και από υψηλά επίπεδα χοληστερίνης.
Ο υποθυρεοειδισμός έχει ενοχοποιηθεί και για την εκδήλωση κατάθλιψης.

Σε προχωρημένα στάδια η εμφάνιση του ασθενούς παίρνει χαρακτηριστική όψη: ωχρό πρόσωπο, πρήξιμο βλεφάρων, ξερά μαλλιά και αραιά φρύδια, βραχνή και αργή φωνή.

Η έλλειψη των θυρεοειδικών ορμονών μπορεί να εκδηλωθεί από τα επί μέρους συστήματα ως εξής:

Δέρμα- Παρουσιάζεται κρύο, ωχρό, ξηρό και τραχύ με υπερκεράτωση. Οι τρίχες και τα νύχια είναι εύθρυπτα. Μειωμένη εφίδρωση
Καρδιαγγειακό σύστημα- Βραδυκαρδία με μείωση της συσταλτικότητας της καρδιάς που επιβαρύνουν σημαντικά τυχόν συνυπάρχουσα καρδιοπάθεια.
Αναπνευστικό- Επιπόλαιες και βραδείες αναπνοές.
Γαστρεντερικό- Μειωμένη κινητικότητα του εντέρου με αποτέλεσμα τη δυσκοιλιότητα.
Αίμα- Αναιμία.
Κεντρικό νευρικό σύστημα- Βραδυψυχισμός, νωθρότητα αντιδράσεων, αδυναμία συγκέντρωσης, έλλειψη ψυχικής διάθεσης, υπνηλία, κατάθλιψη, ψυχωσικές αντιδράσεις.
Μυικό- Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα που εκδηλώνεται με αιμωδίες και παραισθησίες στα άκρα χέρια. Βραδύτητα της σύσπασης και χάλασης των μυών. Ο ασθενής παραπονείται για διάχυτους πόνους, μυικές κράμπες.
Αναπαραγωγικό- Ολιγομηνόρροια ή αμηνόρροια ή μηνορραγίες.

Για τη διάγνωση της νόσου πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι οι κλινικές εκδηλώσεις του υποθυρεοειδισμού διαφέρουν από ασθενή σε ασθενή και εξαρτώνται από τρεις κυρίως παράγοντες:

- την ηλικία του ατόμου
- τη χρονική διάρκεια
- τη βαρύτητα του υποθυρεοειδισμού τη στιγμή που θα διαγνωσθεί

Όποιος έχει ένα ή περισσότερα από τα αναφερόμενα συμπτώματα ή τα σημεία δεν σημαίνει ότι έχει υποθυρεοειδισμό αλλά σίγουρα θα πρέπει να τα αναφέρει στον ενδοκρινολόγο του προκειμένου να αποκλειστεί η διάγνωση του υποθυρεοειδισμού.

Οι γυναίκες έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο από τους άνδρες να εμφανίσουν υποθυρεοειδισμό και η διαφορά στη συχνότητα της πάθησης μεταξύ νέων γυναικών και νέων ανδρών είναι πολύ έντονη. Στις γυναίκες πολύ συχνά ξεκινάει κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, μετά τη γέννα ή γύρω στην εμμηνόπαυση.

Υποθυρεοειδισμός Αιτίες

Η συχνότερη αιτία του υποθυρεοειδισμού είναι η αυτοάνοση θυρεοειδοπάθεια. Άλλες συχνές αιτίες είναι οι λεγόμενες ιατρογενείς, δηλαδή η χειρουργική αφαίρεση του θυρεοειδούς και η καταστροφή του θυρεοειδούς με ραδιενεργό ιώδιο. Λιγότερο συχνές αιτίες είναι ο εκ γενετής υποθυρεοειδισμός, η υποξεία θυρεοειδίτιδα, κάποια φάρμακα τα οποία προκαλούν υποθυρεοειδισμό, κάποιες παθήσεις της υπόφυσης και κάποιες σπάνιες παθήσεις κατά τις οποίες έχουμε διήθηση του θυρεοειδούς αδένα.

Αυτοάνοσος υποθυρεοειδισμός (Νόσος Hashimoto)

Ο γιατρός που την περιέγραψε ήταν Ιάπωνας και από αυτόν πήρε το όνομά της. Οι Ιάπωνες παρουσιάζουν συχνά αυτή την πάθηση λόγω του γενετικού τους προφίλ.

Το ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου κάτω από φυσιολογικές συνθήκες προστατεύει το σώμα από την εισβολή των βακτηριδίων και των ιών. Στις αυτοάνοσες νόσους, όπως άλλωστε προδίδει και το όνομά τους, το ανοσοποιητικό σύστημα αναγνωρίζει ως ξένα κάποια συστατικά του οργανισμού και επομένως τους επιτίθεται. Πιο συγκεκριμένα στον αυτοάνοσο υποθυρεοειδισμό το αμυντικό σύστημα επιτίθεται σε συστατικά του θυρεοειδούς αδένα με αποτέλεσμα να επηρεάζει την ικανότητά των θυρεοειδικών κυττάρων να παράγουν ορμόνες.

Στην πάθηση αυτή υπάρχει συνεχής αντικατάσταση του υγιούς παρεγχύματος από λεμφοκύτταρα και ινώδη ιστό. Περισσότεροι από 90% των ασθενών με χρόνια αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα έχουν υψηλό τίτλο αντιθυρεοειδικών αντισωμάτων. Μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε ηλικία αλλά συχνότερα προσβάλλει γυναίκες μέσης ηλικίας. Οι ασθενείς πολύ πιθανόν να έχουν ατομικό ή οικογενειακό ιστορικό άλλων αυτοάνοσων νοσημάτων όπως λεύκη, αλωπεκία, σακχαρώδη διαβήτη, επινεφριδιακή ανεπάρκεια, υποπαραθυρεοειδισμό, μυασθένεια Gravis, κακοήθη αναιμία. Η θυρεοειδίτιδα Hashimoto αρχικά συνήθως εμφανίζεται με διόγκωση του θυρεοειδή (βρογχοκήλη) ασυμπτωματική, χωρίς κλινική ή βιοχημική εικόνα υποθυρεοειδισμού ή με ήπιο υποθυρεοειδισμό.

Παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη αυτοάνοσου υποθυρεοειδισμού είναι εκ πρώτης το οικογενειακό ιστορικό. Άτομα που έχουν συγγενείς με αυτοάνοση θυροειδοπάθεια είναι σε κίνδυνο να εμφανίσουν αυτοάνοση θυρεοειδοπάθεια και οι ίδιοι. Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας είναι η ηλικία. Η έναρξή της νόσου μπορεί να συμβεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά συνήθως είναι πιο συχνή στα ηλικιωμένα άτομα. Επίσης ασθενείς που πάσχουν από άλλες αυτοάνοσες νόσους όπως σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1, ρευματοειδή αρθρίτιδα, σκλήρυνση κατά πλάκας, νόσο του Addison, λεύκη, κακοήθη αναιμία και άλλες, έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν αυτοάνοσο υποθυρεοειδισμό και θα πρέπει να ελέγχονται μόλις διαγνωστεί η πάθηση τους. Τέλος, οι πάσχοντες από σύνδρομο Down ή από σύνδρομο Turner εμφανίζουν συχνά αυτοάνοσο υποθυρεοειδισμό

Ιατρογενής υποθυρεοειδισμός

Πολλοί άνθρωποι είτε λόγω της παρουσίας όζων, είτε λόγω της ύπαρξης καρκίνου του θυρεοειδούς ή λόγω της νόσου του Graves’, υποβάλλονται σε θυρεοειδεκτομή δηλαδή σε αφαίρεση μέρους ή ακόμα και του συνόλου του θυρεοειδούς αδένα.

Ασθενείς που υποβλήθηκαν σε ολική θυρεοειδεκτομή καταλήγουν σε υποθυρεοειδισμό δύο με τέσσερις βδομάδες μετά την επέμβαση. Μετά από υφολική θυρεοειδεκτομή σε ασθενείς με νόσο Grave’s ή τη χορήγηση ραδιενεργού ιωδίου ο χρόνος εγκατάστασης του υποθυρεοειδισμού ποικίλει. Σε ένα μεγάλο ποσοστό εκδηλώνεται στο πρώτο έτος μετά τη θεραπεία και το ποσοστό αυξάνεται βραδέως τα επόμενα χρόνια. Η ακτινοθεραπεία γιά κακοήθειες στην περιοχή του τραχήλου επίσης προκαλεί υποθυρεοειδισμό.

Στην περίπτωση που μόνο ένα μέρος του θυρεοειδή αφαιρεθεί τότε το εναπομείναν μέρος ή θα δουλεύει ικανοποιητικά ώστε να διατηρεί τα επίπεδα των θυρεοειδικών ορμονών στο αίμα στα φυσιολογικά ή δεν θα επαρκεί για την παραγωγή της απαραίτητης ποσότητας θυρεοειδικών ορμονών οπότε πάλι ο ασθενής θα καταστεί υποθυρεοειδικός.

Συγγενής υποθυρεοειδισμός

Συγγενή υποθυρεοειδισμό ονομάζουμε την ύπαρξη υποθυρεοειδισμού από τη γέννηση ακόμα. Μπορεί να οφείλεται είτε στο μη σχηματισμό του αδένα κατά την εμβρυική ζωή, είτε σε μη επαρκή λειτουργία των θυρεοειδικών κυττάρων ή των ενζύμων τους. Αποτελεί συχνή αιτία νοητικής υστέρησης καθώς οι θυρεοειδικές ορμόνες είναι απαραίτητες για την ανάπτυξη του κεντρικού νευρικού συστήματος κατά την εμβρυική ζωή και ως την ηλικία των 2-3 ετών. Είναι φανερό ότι η έγκαιρη διάγνωση του συγγενούς υποθυρεοειδισμού είναι απαραίτητη.

Φάρμακα που προκαλούν υποθυρεοειδισμό

Υποθυρεοειδισμός μπορεί να εμφανισθεί λόγω χορήγησης αντιθυρεοειδικών φαρμάκων που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία του υπερθυρεοειδισμού. Άλλα φάρμακα είναι το λίθιο, η αμιοδαρόνη, ιντερφερόνη-α. Έλεγχος με μέτρηση της TSH κάθε 6 με 12 μήνες πρέπει να γίνεται σε ασθενείς που παίρνουν αυτά τα φάρμακα. Επίσης η ταυτόχρονη λήψη φαρμάκων που επηρεάζουν την απορρόφηση της θυροξίνης σε ασθενείς υπό θεραπεία με θυροξίνη μπορεί να οδηγήσει σε υποθυρεοειδισμό.

Τα πιο συχνά φάρμακα που προκαλούν υποθυρεοειδισμό είναι η ιντερφερόνη η οποία χορηγείται για την θεραπεία της ηπατίτιδας, το λίθιο που χορηγείται σε ψυχιατρικές νόσους και η αμιοδαρόνη που χορηγείται για την αντιμετώπιση καρδιακών παθήσεων.

Μπορεί ο υποθυρεοειδισμός να προληφθεί;

Στις ανεπτυγμένες χώρες που η ποσότητα του ιωδίου στη δίαιτα είναι επαρκής, δεν υπάρχει τρόπος να προλάβει κάποιος τον υποθυρεοειδισμό. Το μόνο όπλο που έχουμε είναι η έγκαιρη διάγνωση. Για το λόγο αυτό άλλωστε όλα τα νεογέννητα υποβάλλονται σε ανιχνευτικό έλεγχο την τρίτη με πέμπτη ημέρα από τη γέννηση τους, προκειμένου να προληφθεί ο νεογνικός υποθυρεοειδισμός. Στη χώρα μας το πρόγραμμα αυτό εφαρμόζεται από το 1979. Επίσης, όλες οι έγκυες γυναίκες πρέπει να ελέγχουν τη θυρεοειδική τους λειτουργία. Και φυσικά, άτομα με συμπτώματα ύποπτα για υποθυρεοειδισμό και όσοι έχουν συγγενείς πάσχοντες από αυτοάνοση θυρεοειδοπάθεια είναι απαραίτητο να ελέγχονται. Εν κατακλείδι, το μήνυμα είναι ότι ο σημαντικότερος παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη αυτοάνοσου υποθυρεοειδισμού είναι η ύπαρξη στο συγγενικό περιβάλλον ατόμων με αυτοάνοση θυρεοειδοπάθεια. Όσοι επομένως θέλουν να προλάβουν την εκδήλωση της νόσου να επισκεφθούν τον ενδοκρινολόγο τους για περαιτέρω οδηγίες.

Διάγνωση-Θεραπεία

Φυσιολογικά ή υψηλά επίπεδα TSH και θετικοί τίτλοι θυρεοειδικών αντισωμάτων, αντι-Τg και αντι-TPO. Η παρακέντηση με τη λεπτή βελόνη δείχνει διήθηση με λεμφοκύτταρα. Τόσο τα ΘΑΑΣ όσο και η λεμφοκυτταρική διήθηση μπορεί να βρίσκονται και σε ένα ποσοστό του γενικού πληθυσμού. Το υπερηχογράφημα δείχνει χαρακτηριστική ανομοιογένεια του παρεγχύματος.

Η θεραπεία γίνεται με θυροξίνη επί μακρόν και σε περίπτωση υποθυρεοειδισμού εφ’ όρου ζωής. Σε σπάνιες περιπτώσεις μπορεί να προκαλούνται πιεστικά φαινόμενα, οπότε αντιμετωπίζεται χειρουργικά.

Οι ασθενείς παρουσιάζουν κλινική βελτίωση δύο βδομάδες μετά την έναρξη της θεραπείας με πλήρη ανάρρωση σε λίγους μήνες. Επαναξιολόγηση του ασθενούς και μέτρηση της T4 και TSH πρέπει να γίνεται μετά από τρεις με έξι βδομάδες και αναλόγως ρύθμιση της δόσης.

Υπάρχει μια εξαίρεση στον κανόνα αυτόν και ονομάζεται δευτεροπαθής υποθυρεοειδισμός. Πρόκειται για μια σπάνια πάθηση. Στην κατάσταση αυτή το όργανο που πάσχει είναι η υπόφυση, η οποία δεν μπορεί να παράγει θυρεοειδοτρόφο ορμόνη με αποτέλεσμα ούτε ο θυρεοειδής να μπορεί να παράγει ορμόνες αφού δεν λαμβάνει το απαραίτητο σήμα από την υπόφυση.

Τα περισσότερα εργαστήρια δίνουν ως φυσιολογικά όρια της TSH τα 0,4 – 4,0mU/L.

Όμως στις μέρες μας υποστηρίζεται ότι θα πρέπει να υπάρχει μια διαφοροποίηση και για όσους έχουν τιμές μέσα στα φυσιολογικά όρια. Πιο συγκεκριμένα οι τιμές μεταξύ 0,4 και 2,5 θεωρούνται οι απόλυτα φυσιολογικές. Για όσους έχουν τιμές πάνω από 2,5 και κάτω από 4,0 καλό θα είναι να γίνεται μέτρηση και των αντιθυρεοειδικών αντισωμάτων. Τα αντισώματα αυτά είναι που επιτίθενται στον θυρεοειδή και προκαλούν τον υποθυρεοειδισμό. Άτομα με θετικά αντισώματα σημαίνει ότι είναι σε κίνδυνο να αναπτύξουν αυτοάνοσο υποθυρεοειδισμό στο μέλλον και σε αυτά τα άτομα συστήνεται η μέτρηση της TSH ετησίως.

Άτομα με TSH μεγαλύτερη του 10 έχουν εξορισμού υποθυρεοειδισμό και θα χρειαστούν θεραπεία.

Τελικά ο υποθυρεοειδισμός παχαίνει;

Είναι μύθος να υποστηρίζουμε ότι κάποια είναι παχουλή γιατί έχει πρόβλημα με το θυρεοειδή της. Από τη στιγμή που έχουν πρόβλημα με το θυρεοειδή τους και είναι καλά ρυθμισμένες, το θέμα του βάρους τους δεν έχει σχέση με το θυρεοειδή. Έχει σχέση με τον τρόπο ζωής, τον τρόπο διατροφής, την καθιστική ζωή, την υπερκατανάλωση υδατανθράκων και λιπαρών φαγητών. Είναι γεγονός ότι μέχρι να ανιχνευθεί ο υποθυρεοειδισμός προκαλεί μια ανεξήγητη αύξηση βάρους. Όταν όμως εντοπιστεί το πρόβλημα και ο ασθενής πάρει τη σωστή δόση θεραπείας, ο θυρεοειδής δεν είναι υπεύθυνος για την αύξηση βάρους. Δεν μπορεί να συνεχίσει να παχαίνει κάποιος, ο οποίος έχει υποθυρεοειδισμό αλλά καλά ρυθμισμένο. Κάτι άλλο συμβαίνει και αυτό το κάτι άλλο είναι συνήθως η καθιστική ζωή και η κακή διατροφή. Ως μεταβολικός θερμοστάτης, ο θυρεοειδής ελέγχει τη θερμοκρασία του σώματος, τα επίπεδα της ενέργειας και τη διαδικασία της ανάπτυξης στην παιδική ηλικία. Στέλνει χημικά μηνύματα μέσω των ορμονών σε κάθε κύτταρο, διατηρώντας τη θερμοκρασία του σώματος, τον καρδιακό παλμό και τη λειτουργία των οργάνων σε φυσιολογικά επίπεδα. Ένας υποδραστήριος θυρεοειδής, όμως, στέλνει λιγότερες ορμόνες, επιβραδύνοντας το μεταβολισμό, με αποτέλεσμα ο οργανισμός να καίει λιγότερες θερμίδες. Το βάρος που παίρνουμε λόγω του υποθυρεοειδισμού σχετίζεται με την κατακράτηση υγρών και όχι με τη συσσώρευση λίπους. Βέβαια, επειδή ο μεταβολισμός μας επιβραδύνεται, πρέπει να είμαστε πιο προσεκτικοί με τις θερμίδες που καταναλώνουμε. Από τη στιγμή όμως που ο θυρεοειδής θα ρυθμιστεί από τον ενδοκρινολόγο, ο ασθενής δεν διαφέρει σε τίποτα από κάποιο άλλο άτομο που δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα θυρεοειδή.

ΠΗΓΗ medlab.gr

www.endocrinology.org

Διαβάστε επίσης

Κούραση, υπνηλία, κατάθλιψη και δυσκοιλιότητα, μπορεί να οφείλεται σε θυρεοειδίτιδα Hashimoto;

Πότε πρέπει να γίνεται ο υπέρηχος του θυρεοειδούς; Τι δείχνει και τι προετοιμασία απαιτείται;

Οι διαταραχές του θυρεοειδούς αδένα. Τι προκαλούν, πώς ανιχνεύονται και πώς αντιμετωπίζονται

Ο όζος του Θυρεοειδούς είναι καλοήθης ή κακοήθης; Πως γίνεται η διάγνωση και πως αντιμετωπίζεται; Πόσο πρέπει να φοβίζει μια διάγνωση καρκίνου του θυρεοειδούς;

Οι διαταραχές του θυρεοειδούς αδένα. Τι προκαλούν, πώς ανιχνεύονται και πώς αντιμετωπίζονται

Κούραση, υπνηλία, κατάθλιψη και δυσκοιλιότητα, μπορεί να οφείλεται σε θυρεοειδίτιδα Hashimoto;

Πότε πρέπει να γίνεται ο υπέρηχος του θυρεοειδούς; Τι δείχνει και τι προετοιμασία απαιτείται;

Υποθυρεοειδισμός και Hashimoto: συμπτώματα, αιτίες, θεραπεία και αν παχαίνει | MEDLABNEWS.GR

Πρώτη δημοσίευση: Αύγουστος 2011 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Ξενοφών Τσούκαλης, M.D.

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 22 Μαΐου 2026

Παθήσεις θυρεοειδούς: συμπτώματα, υπερθυρεοειδισμός, υποθυρεοειδισμός και εξετάσεις

2026-05-25T02:00:00.000+03:00

του Ξενοφώντα Τσούκαλη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Ο θυρεοειδής είναι ένας μικρός αλλά κρίσιμος αδένας στον λαιμό, κάτω από τον λάρυγγα και πάνω από την τραχεία. Παράγει τις θυρεοειδικές ορμόνες Τ3 και Τ4, οι οποίες επηρεάζουν τον μεταβολισμό, την ενέργεια, το βάρος, τη θερμοκρασία σώματος, την καρδιακή λειτουργία και την ψυχική ισορροπία. Οι συχνότερες παθήσεις είναι ο υπερθυρεοειδισμός, ο υποθυρεοειδισμός, η βρογχοκήλη, οι όζοι και, σπανιότερα, ο καρκίνος θυρεοειδούς. Το άρθρο εξηγεί τα βασικά συμπτώματα και τις εξετάσεις που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση και παρακολούθηση.

Η ονομασία θυρεοειδής δόθηκε εξαιτίας του σχήματός του, που μοιάζει με θυρεό (οικόσημο σε σχήμα ασπίδας).

Διαχειρίζεται με ακρίβεια σημαντικές λειτουργίες του οργανισμού, ρυθμίζοντας τις καύσεις, την ανάπτυξη, το μεταβολισμό και έμμεσα την ψυχική μας υγεία και ισορροπία. Επιτελεί τις βασικές βιολογικές του δράσεις μέσω των ορμονών που παράγει της Τ3 και της Τ4 οι οποίες με το αίμα καταλήγουν σε όλους τους ιστούς του ανθρωπίνου σώματος. Για τη σύνθεση των θυρεοειδικών ορμονών απαραίτητο στοιχείο είναι το ιώδιο.

Τι προβλήματα παρουσιάζει ο θυρεοειδής και πώς αυτά εκδηλώνονται;

Οι πιο συχνά εμφανιζόμενες παθήσεις του θυρεοειδούς είναι ο υπερθυρεοειδισμός, κατάσταση κατά την οποία έχουμε ένα «ζωηρό» θυρεοειδή που εκκρίνει μεγαλύτερες από το φυσιολογικό ποσότητες θυρεοειδικών ορμονών και ο υποθυρεοειδισμός, κατάσταση κατά την οποία ο θυρεοειδής «τεμπελιάζει» και εκκρίνει μειωμένη ποσότητα ορμονών. Στον υπερθυρεοειδισμό το άτομο παραπονιέται για αυξημένη νευρικότητα, τρόμο στα άκρα, αϋπνίες, ταχυκαρδία, εύκολο λαχάνιασμα και κόπωση. Δεν ανέχεται τη ζέστη, και είναι χαρακτηριστικό ότι η όρεξή του είναι αυξημένη και ενώ τρώει συνήθως πολύ, χάνει βάρος και αδυνατίζει! Όταν η νόσος προσβάλει τα μάτια, οι ασθενείς εμφανίζουν εξόφθαλμο (προπέτεια των οφθαλμών). Αντίθετα στον υποθυρεοειδισμό εμφανίζεται προοδευτικά έντονη κούραση και σωματική αδυναμία, νωθρότητα, αργός ρυθμός ομιλίας, βραχνάδα, ιδιαίτερη ευαισθησία στο κρύο, δυσκοιλιότητα, αύξηση του βάρους και ξηρό δέρμα. Σε πιο ακραίες μορφές (που ευτυχώς σπάνια συναντάμε σήμερα) ο ασθενής μπορεί να παρουσιάσει προοδευτική υποθερμία και κώμα. Ο όρος βρογχοκήλη που τόσο συχνά ακούγεται στις παθήσεις του θυρεοειδούς, αναφέρεται στο μέγεθος του αδένα και απλά σημαίνει διόγκωσή του, που γίνεται εύκολα αντιληπτή ως πρήξιμο στο λαιμό και προκαλεί πολλές φορές ανησυχία στον ασθενή. Τέλος μπορεί να εμφανιστεί σε κάποιο σημείο μέσα στο θυρεοειδικό ιστό μια διόγκωση, ένα ογκίδιο, που ονομάζεται όζος. Έχει μεγάλη σημασία η παρακολούθηση αυτών των όζων, γιατί κάποιοι από αυτούς, ευτυχώς λίγοι, μπορεί να κρύβουν κακοήθεια.

Τα συμπτώματα του υπερθυρεοειδισμού ή του υποθυρεοειδισμού δεν εμφανίζονται όλα μαζί. Αν όμως παρουσιάζετε περισσότερα από ένα για αρκετά μεγάλο διάστημα, θα πρέπει να ζητήσετε τη γνώμη του γιατρού.

Υπερθυρεοειδισμός

• Ταχυκαρδία (αίσθημα παλμών)

• Νευρικότητα

• Μειωμένη αντοχή

• Διάρροια

• Υπερβολική εφίδρωση

• Μυϊκή αδυναμία

• Τρέμουλο στα χέρια

• Απώλεια βάρους, παρά την όρεξη για φαγητό

• Δυσανεξία στη ζέστη 

• Τριχόπτωση

• Δερματικά προβλήματα

• Διαταραχές στην εμμηνορρυσία

• Εξόφθαλμος

• Βρογχοκήλη (διόγκωση του θυρεοειδούς αδένα)

Υποθυρεοειδισμός 

• Αδυναμία

• Μειωμένη αντοχή

• Δυσκοιλιότητα

• Αρθρίτιδες 

• Ξηροδερμία

• Διαταραχές στην μνήμη

• Διαταραχές στην εμμηνορρυσία (συχνότερη και μεγαλύτερης ποσότητας)

• Διαταραχές γονιμότητας

• Κράμπες

• Κατάθλιψη

• Υπνηλία

• Αύξηση του σωματικού βάρους

Τι πρέπει να κάνουμε όταν παρουσιάζουμε κάποιο ή κάποια από τα παραπάνω συμπτώματα στον θυρεοειδή;

Οι περισσότερες παθήσεις του θυρεοειδούς αντιμετωπίζονται επαρκώς με φαρμακευτική αγωγή. Η παρακολούθηση θα πρέπει να είναι συστηματική, για να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η χειρουργική αντιμετώπιση αποτελεί λύση όταν τα αποτελέσματα είναι ανεπαρκή με τα φάρμακα ή όταν πρέπει να εξαιρεθεί ο θυροειδής (πχ σε καρκίνο)

Τι πρέπει να κάνουμε όταν παρουσιάζουμε κάποιο ή κάποια από τα παραπάνω συμπτώματα;

Οι περισσότερες παθήσεις του θυρεοειδούς αντιμετωπίζονται επαρκώς με φαρμακευτική αγωγή. . Η παρακολούθηση θα πρέπει να είναι συστηματική, για να επιτευχθεί το επιθυμητό αποτέλεσμα. Η χειρουργική αντιμετώπιση αποτελεί λύση όταν τα αποτελέσματα είναι ανεπαρκή με τα φάρμακα ή όταν πρέπει να εξαιρεθεί ο θυροειδής (πχ σε καρκίνο)

Τι εξετάσεις γίνονται για τον θυρεοειδή;

Οι εξετάσεις του θυρεοειδούς που βοηθούν στην επιβεβαίωση της κλινικής μας διάγνωσης περιλαμβάνουν τη μέτρηση των επιπέδων των θυρεοειδικών ορμονών στο αίμα:

Τ3 (τριϊωδοθυρονίνη), fT3 (ελεύθερη τριϊωδοθυρονίνη), T4 (θυροξίνη), fT4 (ελεύθερη θυροξίνη) : οι παραγόμενες από το θυρεοειδή ορμόνες και τα βιολογικά δραστικά κλάσματά τους.

TSH (θυρεοτρόπος ορμόνη) : η εγκεφαλική ορμόνη που ρυθμίζει τη λειτουργία του θυρεοειδούς, από τη μέτρηση της οποίας εξάγονται συμπεράσματα για την υπο/υπερ- λειτουργία του.

Αnti-TPO (αντιθυρεοειδικά αντισώματα), anti-TG (αντιθυρεοσφαιρινικά αντισώματα) : τα κύρια αντιθυρεοειδικά αντισώματα. Οι αναλύσεις μπορούν να προβλέψουν αρχόμενη υπολειτουργία του αδένα και χρησιμοποιούνται για τη διαπίστωση της θυρεοειδίτιδας Hashimoto και της ασθένειας Graves.

Θυρεοσφαιρίνη (TG), καλσιτονίνη (CT), CEA (καρκινοεμβρυϊκό αντιγόνο) : δείκτες με τους οποίους μπορούν να ανιχνευθούν νεοπλασίες και καρκινώματα στον αδένα. Οι αναλύσεις προτείνονται σε περιπτώσεις που υπάρχουν ενδείξεις νεοπλασματικού νοσήματος.

  • Tο υπερηχογράφημα,  

• το σπινθηρογράφημα του θυρεοειδούς αδένα,

 • αξονική ή μαγνητική τομογραφία και τέλος 

• η παρακέντησή του, όταν υπάρχει όζος.

  Η καθεμιά από τις παραπάνω εξετάσεις έχει την ιδιαίτερη ένδειξή της ανάλογα με την κλινική εικόνα της θυρεοειδικής νόσου. Για την παρακέντηση αξίζει να αναφέρουμε ότι είναι πλέον πρώτης γραμμής εξέταση στη διερεύνηση των όζων του θυρεοειδούς. Η διαδικασία είναι απλή, γρήγορη, χωρίς πόνο και χωρίς κίνδυνο να γίνει διασπορά καρκινικών κυττάρων σε περίπτωση κακοήθους όζου.  

Ο πίνακας, που ακολουθεί συνοψίζει τα αποτελέσματα των εξετάσεων και την πιθανή ερμηνεία τους   

TSH	T4	T3	Ερμηνεία
Ψηλή	Φυσιολογική	Φυσιολογική	Ήπιος (υποκλινικός) Υποθυρεοειδισμός
Ψηλή	Χαμηλή	Χαμηλή ή Φυσιολογική	Υποθυρεοειδισμός
Χαμηλή	Φυσιολογική	Φυσιολογική	Ήπιος (υποκλινικός) Υπερθυρεοειδισμός
Χαμηλή	Ψηλή ή Φυσιολογική	Ψηλή ή Φυσιολογική	Υπερθυρεοειδισμός
Χαμηλή	Χαμηλή ή Φυσιολογική	Χαμηλή ή Φυσιολογική	Σπάνιος Υποφυσιακός (Δευτεροπαθής) Υποθυρεοειδισμός

Ακούμε συχνά για όζους στο θυρεοειδή. Τι σημαίνει αυτό;  

Πολλές φορές στον θυρεοειδή αναπτύσσονται μικροί σχηματισμοί οι οποίοι ονομάζονται όζοι γιατί συνήθως είναι στρογγυλοί και πιο σκληροί από τον αδένα και αποτελούν αποτέλεσμα τοπικής υπερπλασίας του αδένα με ίνωση ή κύστη ή καλοήθη όγκο και πολλές φορές κακοήθεια  

ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΘΥΡΕΟΕΙΔΟΥΣ  

Πρόκειται για μια μορφή καρκίνου (< 1% όλων των καρκίνων ) έχει καλή πρόγνωση και διακρίνεται σε δύο μορφές: Το μυελοειδές καρκίνωμα, που προέρχεται από τα παραθυλακιώδη κύτταρα και είναι το λιγότερο συχνό, και τα καρκινώματα που προέρχονται από τα θυλακιώδη κύτταρα και είναι τα συχνότερα (θηλώδη και θυλακιώδη καρκινώματα). Στις περισσότερες περιπτώσεις ανευρίσκεται τυχαία, υπό μορφή μονήρους όζου (τοπικής διόγκωσης) μετά από κλινική εξέταση ή μετά από παρατήρηση του ίδιου του ασθενή ή κάποιου ατόμου του περιβάλλοντός του. Κάποιες φορές η διάγνωση γίνεται μετεγχειρητικά, μετά από αφαίρεση του αδένα, που έγινε για θεραπεία βρογχοκήλης. Η πιο αποτελεσματική προεγχειρητική μέθοδος για τη διαφορική διάγνωση μεταξύ καλοήθους όζου και καρκίνου είναι η κυτταρολογική εξέταση υλικού από παρακέντηση με λεπτή βελόνα (FNA).Οι περισσότεροι ασθενείς υποβάλλονται αρχικά σε θυρεοειδεκτομή, και όλοι μετεγχειρητικά λαμβάνουν ορμονοθεραπεία. Πολλοί είναι αυτοί που λαμβάνουν ραδιενεργό ιώδιο, ενώ σπάνια προτείνεται ακτινοθεραπεία και ακόμη πιο σπάνια, χημειοθεραπεία.  

ΞΕΡΕΤΕ ΟΤΙ….  

• Παρά τις έντονες επιπτώσεις του υποθυρεοειδισμού στον οργανισμό (σε δέρμα και μαλλιά), οι οποίες ευθύνονται για τη γερασμένη όψη που παρουσιάζει ο πάσχοντας, μία και μόνο θεραπεία αρκεί για να μεταμορφώσει στην κυριολεξία κάποιον που πάσχει απ’ αυτόν; 

• Μετά τη διάγνωση και αφού αρχίσει η θεραπεία, ύστερα από 2-3 μήνες είναι απαραίτητη μια επανεξέταση; 

• Αν μια μέρα ξεχάσετε να πάρετε το χάπι σας, δεν χρειάζεται να σας πιάσει πανικός. Αρκεί να μην το επαναλαμβάνετε συχνά. 

• Η συχνότητά του εξαρτάται από την εθνικότητα, τον τόπο διαμονής και τη διατροφή;  

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ…. …..για την ανίχνευση του υποθυρεοειδισμού (ένα δηλαδή εύκολο και καθόλου δαπανηρό υπερηχογράφημα θυρεοειδούς και μια εξέταση αίματος FT3 και TSH):  

• Τα νεογέννητα και όσοι έχουν βεβαρημένο οικογενειακό ιστορικό θυρεοειδοπαθειών. 

• Όσοι έχουν συμπληρώσει το 65ο έτος της ηλικίας τους.

 • Όσοι πάσχουν από λεύκη, ρευματοειδή αρθρίτιδα, ανεπάρκεια επινεφριδίων. 

• Όσοι υποφέρουν από διάφορες αλλεργίες. 

• Οι λεχώνες, 1-2 μήνες μετά τον τοκετό.  

Να πάρω τη θυροξίνη μου την ημέρα που θα κάνω εξετάσεις για το θυρεοειδή ή όχι;  

H θυροξίνη χορηγείται σε περίπτωση υποθυρεοειδισμού και κατά κανόνα λαμβάνεται το πρωί.

Οι ενδοκρινολόγοι συνήθως συνιστούν στους ασθενείς τους να μην πάρουν θυροξίνη το πρωί των εξετάσεων, αλλά αμέσως μετά. Ο λόγος είναι ότι η θυροξίνη τροφοδοτεί τον οργανισμό με την ορμόνη Τ4, η οποία μετριέται στο πλαίσιο των εξετάσεων του θυρεοειδούς. Έτσι, η λήψη της θα μπορούσε να επηρεάσει το αποτέλεσμα. Αυτή η πιθανότητα είναι όμως μικρή, επειδή η θυροξίνη έχει μεγάλη διάρκεια δράσης στον οργανισμό (7-8 ημέρες), γεγονός που σημαίνει ότι τα επίπεδά της δεν μεταβάλλονται ιδιαίτερα από τη μία ημέρα στην άλλη ή από μία και μόνο δόση. Εάν πάντως, ξεχαστείτε και πάρετε θυροξίνη το πρωί των εξετάσεων, καλό είναι να ενημερώσετε το μικροβιολόγο και τον ενδοκρινολόγο, προκειμένου να το λάβουν υπόψη τους στην αξιολόγηση των αποτελεσμάτων. Επίσης, να θυμάστε ότι για να μετρήσετε τις ορμόνες του θυρεοειδούς δεν χρειάζεστε να είστε νηστικοί. 

ΠΗΓΗ: MEDLAB IATΡΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ

Διαβάστε επίσης

Παθήσεις θυρεοειδούς: συμπτώματα, υπερθυρεοειδισμός, υποθυρεοειδισμός και εξετάσεις | MEDLABNEWS.GR

Πρώτη δημοσίευση: Μάιος 2011 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Ξενοφών Τσούκαλης, M.D.

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 22 Μαΐου 2026

Όζος θυρεοειδούς: πότε είναι καλοήθης ή κακοήθης και ποιες εξετάσεις χρειάζονται

2026-05-25T01:30:00.000+03:00

του Ξενοφώντα Τσούκαλη, M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Ο όζος του θυρεοειδούς είναι ένα «εξόγκωμα» ή μόρφωμα μέσα στον θυρεοειδή αδένα. Οι θυρεοειδικοί όζοι είναι πολύ συχνοί, ιδίως στις γυναίκες και με την αύξηση της ηλικίας, και οι περισσότεροι είναι καλοήθεις. Παρόλα αυτά, κάθε όζος πρέπει να αξιολογείται ώστε να απαντηθούν τρία βασικά ερωτήματα: αν είναι καλοήθης ή κακοήθης, αν παράγει υπερβολικές θυρεοειδικές ορμόνες και αν λόγω μεγέθους ή θέσης πιέζει την τραχεία, τον οισοφάγο ή το λάρυγγα. Ο έλεγχος γίνεται με ιστορικό, κλινική εξέταση, TSH/ορμόνες θυρεοειδούς, υπερηχογράφημα, σπινθηρογράφημα όπου χρειάζεται και βιοψία με λεπτή βελόνα.

Οι όζοι είναι πολύ συχνοί και έχει υπολογισθεί ότι μία στις 12 με 15 γυναίκες και ένας στους 45 με 50 άνδρες έχουν όζο στον θυρεοειδή.

Από τους ασθενείς που είναι ασυμπτωματικοί, εάν εξετασθούν με υπερηχοτομογράφο, το 50 με 70% έχουν όζο. Λιγότερο από το 5% αυτών θα έχουν κακοήθεια, ενώ οι περισσότεροι είναι κύστεις.
Οι πιο συχνοί τύποι καλοηθών όζων είναι αδενώματα, κύστεις και θυρεοειδίτιδα Hashimoto. Λιγότερο συχνοί τύποι είναι η υποξεία θυρεοειδίτιδα, η θυρεοειδίτιδα του Riedel. Το 60% των κακοηθών όζων είναι θηλώδες καρκίνωμα. Το καρκίνωμα αυτό είναι καλά διαφοροποιημένο και έχει καλή πρόγνωση. Οι αλλαγές στη φωνή (βράγχος), η ταχεία αύξηση του μεγέθους ενός μορφώματος στον τράχηλο, ο επίμονος πόνος στην περιοχή, αποτελούν αιτίες άμεσης παραπομπής σε χειρουργό ενδοκρινών αδένων. Σε περίπτωση εμφάνισης συριγμού, ο ασθενής πρέπει να απευθύνεται σε ειδικό ακόμα και την ίδια ημέρα. Μονήρεις συμπαγείς μάζες στον θυρεοειδή είναι εξαιρετικά σπάνιες στα παιδιά, όταν όμως παρατηρούνται κατά 80% είναι κακοήθεις και σε ποσοστό 80% υπάρχει και λεμφαδενική συμμετοχή.

Οι περισσότεροι όζοι του θυρεοειδούς είναι ασυμπτωματικοί. Μπορούν να παρουσιαστούν ως ψηλαφητή μάζα στον τράχηλο ή να δώσουν την αίσθηση τάσης στην περιοχή. Σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις παρουσιάζεται πόνος ή δυσκαταποσία.

Η παρουσία των όζων αυξάνεται κατά 10 φορές μετά από υπερηχογράφημα , εγχείρηση η νεκροψία. Με την πάροδο της ηλικίας η συχνότητα των θυρεοειδικών όζων από τους οποίους το 50% είναι ψηλαφητά μονήρεις αυξάνεται, είναι δε τέσσερις φορές πιο συχνοί στις γυναίκες. Η διάγνωση και θεραπεία του μονήρους είναι ίδια με εκείνη ενός κυρίαρχου όζου η ενός όζου που έχει διαφορετική σύσταση από τους άλλους σε πολυοζώδεις βρογχοκήλες.

Από το ιστορικό πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η ηλικία αφού είναι γνωστό ότι οι θυρεοειδικοί όζοι που εμφανίζονται σε μικρές και μεγάλες ηλικίες έχουν αυξημένη πιθανότητα να είναι κακοήθεις. Σε μία πρόσφατη μελέτη τα παιδιά που εμφανίζουν ψυχρό όζο στο θυρεοειδή έχουν διπλάσια πιθανότητα να εμφανίσουν καρκίνο σε σύγκριση με τους ενήλικες . Η εμφάνιση μονήρους όζου στους άνδρες έχει επίσης αυξημένη επίπτωση εμφάνισης κακοήθειας. Η γρήγορη ανάπτυξη του όζου και συμπτώματα τοπικής διήθησης αυξάνουν την πιθανότητα κακοήθειας αλλά λίγοι ασθενείς έχουν αυτά τα συμπτώματα. Η έκθεση σε εξωτερική ακτινοβολία του τραχήλου ή του θώρακος σε χαμηλές ή υψηλές δόσεις αυξάνουν την πιθανότητα εμφάνισης καλοήθων ή κακοήθων θυρεοειδικών όζων. Μετά από δόσεις 200-500 rads οι όζοι του θυρεοειδούς εμφανίζεται με συχνότητα 2% το χρόνο φθάνοντας στο peak σε 15-25 χρόνια. Οι θερμοί όζοι είναι συνήθως καλοήθεις αλλά υπάρχουν και εξαιρέσεις. Ένας ψηλαφητός ψυχρός όζος σε N. Graves είναι ύποπτος για κακοήθεια.

Όζοι, 1 εκατοστού, μπορεί εύκολα να ανευρεθούν εκτός εάν βρίσκονται βαθιά η κατασκευή του τραχήλου είναι τέτοια που δεν μας επιτρέπει την εύκολη ψηλάφηση. Η εξέταση του ασθενούς με θυρεοειδικό όζο πρέπει να περιλαμβάνει μια προσεκτική εκτίμηση του όζου εάν είναι σκληρός, ομαλός εάν συμφύεται με τους υποκείμενους η υπερκείμενους ιστούς εάν είναι μονήρης η εάν υπάρχουν και άλλοι όζοι δηλαδή είναι ένας κυρίαρχος στα πλαίσια οζώδους βρογχοκήλης. Ακόμα αναζητούνται ψηλαφητοί τραχηλικοί λεμφαδένες περιπτώσεις στις οποίες η κακοήθεια είναι πολύ αυξημένη.

Όταν διαπιστώνεται όζος πρέπει να απαντηθούν 3 ερωτήματα:

1Αν είναι καλοήθης ή κακοήθης.

2 Αν είναι λειτουργικά ανενεργής, δηλαδή ψυχρός, ή εάν παράγει μεγάλες ποσότητες θυρεοειδικών ορμονών, δηλαδή είναι θερμός, και

3 Αν λόγω του μεγέθους και της θέσης του δημιουργεί προβλήματα, πιέζοντας παρακείμενα όργανα και σχηματισμούς, όπως:

α) την τραχεία, προκαλώντας δύσπνοια,

β) τον οισοφάγο, προκαλώντας δυσχέρεια στην κατάποση, και

γ) το λάρυγγα ή νεύρα, με αποτέλεσμα δυσκολία στην ομιλία και βράγχος φωνής. Μετά από εξέταση και το κατάλληλο εργαστηριακό έλεγχο η συνήθης απάντηση είναι όχι σε όλα. Στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχει ένας ή περισσότεροι όζοι μικρού ή μετρίου μεγέθους, που είναι ανενεργοί, δεν παράγουν δηλαδή θυρεοειδικές ορμόνες και δεν προκαλούν πιεστικά φαινόμενα. Σπάνια ο όζος υπερλειτουργεί, παράγοντας ανεξέλεγκτα πολλές θυρεοειδικές ορμόνες, με αποτέλεσμα ο/η ασθενής να έχει υπερθυρεοειδισμό, οπότε και εργαστηριακά παρατηρείται αύξηση της T4 ή/και της T3 και πάρα πολύ χαμηλή TSH (Θυρεοειδοτρόπος Ορμόνη). Στο σπινθηρογράφημα απεικονίζεται ο όζος που υπερλειτουργεί και καλείται θερμός (αυτόνομος). Εάν υπερλειτουργούν πολλοί όζοι, έχουμε την ¨πολυοζώδη τοξική βρογχοκήλη¨

Ο παρακλινικός έλεγχος περιλαμβάνει τον προσδιορισμό των ορμονών το υπερηχογράφημα, το σπινθηρογράφημα και την βιοψία με λεπτή βελόνα.
Με τον ορμονολογικό έλεγχο θα εκτιμηθεί εάν ο ασθενής είναι ευθυρεοειδικός υπερ-υποθυρεοειδικός και αυτό γίνεται κυρίως με τον προσδιορισμό της TSH και με την μέτρηση των θυρεοειδικών ορμονών.
Δυσλειτουργία του θυρεοειδούς δεν αποκλείει το ενδεχόμενο κακοήθειας αλλά αυτό είναι πιο σπάνιο.

Το υψηλής ευκρίνειας υπερηχογράφημα έχει την ικανότητα να μετρά τον όγκο του αδένα και τον αριθμό και το μέγεθος των όζων που υπάρχουν. Η διακριτική ικανότητα φθάνει στο ανιχνεύει όζους 2-4 χιλ. Ανάλογα με τη σύσταση τους οι όζοι διακρίνονται σε συμπαγείς, κυστικοί και μεικτοί δηλαδή με συμπαγή και κυστικά στοιχεία. Οι καθαρά κυστικοί όζοι είναι πάρα πολύ σπάνιοι. Αν και το υπερηχογράφημα δεν μας βοηθά στον διαχωρισμό καλοήθων και κακοήθων όζων περισσότεροι όζοι με κακοήθεια είναι συμπαγείς, ακανόνιστοι και υποηχογενείς. Αποτιτανώσεις υπάρχουν σε 10-15% όλων των όζων και εάν εντοπίζονται στη περιφέρεια του όζου είναι υπέρ της καλοήθειας ενώ εάν υπάρχουν στικτές αποτιτανώσεις μέσα στον όζο είναι πιθανόν να πρόκειται για θηλώδες καρκίνωμα.

Το σπινθηρογράφημα του θυρεοειδούς δείχνει το σχήμα, το μέγεθος και τη λειτουργία του αδένα και των οζιδίων αυτού, χρησιμοποιώντας ελάχιστες ποσότητες ραδιοφαρμάκου, όπως το ιώδιο. Εφόσον το οζίδιο προσλαμβάνει το ραδιενεργό ιώδιο χαρακτηρίζεται ως «θερμός όζος» και είναι σχεδόν πάντα καλοήθης. Στην αντίθετη περίπτωση, δηλαδή όταν το οζίδιο προσλαμβάνει ελάχιστα ή καθόλου το ραδιοφάρμακο σε σχέση με τον υπόλοιπο θυρεοειδή, τότε ονομάζεται «ψυχρός όζος». Οι ψυχροί όζοι του θυρεοειδούς μπορεί να είναι ή και να μην είναι κακοήθεις. Το σπινθηρογράφημα δεν μπορεί να μας διαχωρίσει εάν ένας όζος είναι καλοήθης η κακοήθης αλλά μπορεί να μας δώσει την πληροφορία εάν υπάρχουν αυξημένες πιθανότητες ο όζος να έχει κακοήθεια. Είναι γνωστό ότι το 15% περίπου των ψυχρών είναι κακοήθεις ενώ οι χλιαροί όζοι που αντιπροσωπεύουν το 10% των όζων έχουν 6% πιθανότητα κακοήθειας ενώ το 5% των θερμών όζων εμφανίζουν κακοήθεια πάρα πολύ σπάνια.

Η παρακέντηση διά λεπτής βελόνης του οζιδίου του θυρεοειδούς παρέχει τη δυνατότητα για μικροσκοπική εξέταση (βιοψία). Με τη μέθοδο αυτή μπορούμε να καθορίσουμε με ακρίβεια 90% την πιθανότητα καρκίνου στο οζίδιο. Η βιοψία με λεπτή βελόνα ( FNA ) έγινε πρωταρχική εξέταση στη πλειονότητα των ασθενών με μονήρη όζο γιατί είναι ασφαλής φθηνή και μας κατευθύνει ποιοι ασθενείς θα πρέπει να χειρουργηθούν Τα αποτελέσματα τα οποία μπορούμε να πάρουμε όταν το υλικό της βιοψίας είναι ικανοποιητικό είναι Καλοήθης, κακοήθης απροσδιόριστο (ύποπτο). Η ακρίβεια της μεθόδου φθάνει το 70-97 % και εξαρτάται από την εμπειρία του γιατρού που κάνει την βιοψία και την ικανότητα του κυτταρολόγου να αξιολογεί τα ευρήματα που υπάρχουν. Η πλειονότητα των αποτελεσμάτων (75%) είναι αρνητικά για κακοήθεια και αφορούν Ν. Hashimoto και κολλοειδή βρογχοκήλη. Τα ψευδώς αρνητικά κυτταρολογικά αποτελέσματα είναι 1-6% και αφορούν κυρίως μη ικανοποιητική λήψη υλικού η λάθος διάγνωση. Τα λάθη αυτά γίνονται κυρίως σε όζους που είναι μικρότεροι του 1 εκ η μεγαλύτεροι 4 εκ, αιμορραγικούς όζους η πολυοζωδεις βρογχοκήλες όπου θα πρέπει να γίνονται πολλές βιοψίες και ενδεχομένως υπό υπερηχογραφική κάλυψη. Μια ανεπαρκής λήψη υλικού είναι μια αιτία για να έχει κανείς ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα και αυτό αφορά το 20% των βιοψιών όπου λίγα μόνο κύτταρα υπάρχουν και είναι αδύνατο η στήριξη μιας ασφαλούς διάγνωσης.

Επανάληψη της βιοψίας είναι δυνατό στο 50% των περιπτώσεων να δώσει υλικό για διάγνωση.

Οι περισσότερες περιπτώσεις ανεπαρκούς υλικού αφορούν απλές κύστης ή εκφυλίσεις αδενωμάτων και η ανεπάρκεια οφείλεται στα λίγα κύτταρα που περιέχονται σ’αυτά. Θετικά κυτταρολογικά αποτελέσματα έχουμε στο 5-10% των περιπτώσεων και τα ψευδώς θετικά κυμαίνονται μεταξύ 3-6%. Τα αδιευκρίνιστα η ύποπτα αποτελούν το 20% περίπου και αφορούν περιπτώσεις θυλακιωδών νεοπλασμάτων. Η πιο συχνή καλοήθης κυτταρολογική εικόνα είναι του κολλοειδούς όζου που εμφανίζουν τα μακροθυλακιώδη αδενώματα. Η πιο συχνή κακοήθης διάγνωση είναι του θηλώδους καρκινώματος. Στη κατηγορία των αδιευκρίνιστων η ύποπτων παρασκευασμάτων είναι το μικροθυλακιώδες αδένωμα, εμβρυϊκό αδένωμα το αδένωμα από κύτταρα Hurthle. H ακρίβεια της βιοψίας με χονδρή ή λεπτή βελόνα από πολλά κέντρα είναι η ίδια γι αυτό η βιοψία με χονδρή βελόνα έχει καταργηθεί. Όπως προαναφέραμε η ακρίβεια της βιοψίας με λεπτή βελόνα φθάνει το 80-97%, η ειδικότητα 90-98% και η ευαισθησία το 80-90%.

Πως αντιμετωπίζονται οι θυρεοειδικοί όζοι;

Εφόσον με τις παραπάνω εξετάσεις θεωρήσουμε ότι το οζίδιο είναι καλοήθης, τότε ο ασθενής παρακολουθείται σε τακτά χρονικά διαστήματα. Επίσης λαμβάνει την ορμόνη του θυρεοειδούς ως θεραπεία καταστολής του οζιδίου. Σε λίγες περιπτώσεις το οζίδιο συνεχίζει να αυξάνει σε μέγεθος ή προκαλεί αίσθημα πίεσης στο λαιμό, οπότε και αφαιρείται.

Ακόμα και αν υπάρχει υπόνοια κακοήθειας, τότε ο ασθενής οδηγείται στο χειρουργείο και αφαιρείται σχεδόν όλος ο θυρεοειδής (σχεδόν ολική θυρεοειδεκτομή), διότι πάντοτε παραμένουν ελάχιστα υπολείμματα.

Η διάγνωση του καρκίνου του θυρεοειδούς δεν πρέπει να μας φοβίζει αφού δεν έχει καμιά σχέση με τον καρκίνο σε κάποιο άλλο μέρος του σώματός μας. Η πρόγνωση του καρκίνου του θυρεοειδούς είναι εξαιρετικά καλή επειδή θεραπεύεται εύκολα με τη χειρουργική επέμβαση. Στο χειρουργείο αφαιρείται όλος ο θυρεοειδής αδένας καθώς και όσοι λεμφαδένες της περιοχής παρουσιάζονται διογκωμένοι. Με την πρόοδο της χειρουργικής επιστήμης, η αφαίρεση του θυρεοειδούς αποτελεί μια απλή επέμβαση, εξαιρετικά ασφαλής και γίνεται διαμέσου μιας πολύ μικρής τομής, με γενική ή τοπική αναισθησία. Ο ασθενής έχει ελάχιστο πόνο και παραμένει στο νοσοκομείο μία ή το πολύ δύο ημέρες. Επιπλέον, στην περίπτωση καρκίνου του θυρεοειδούς, έξι εβδομάδες μετά την εγχείρηση χρησιμοποιούμε ραδιενεργό ιώδιο για να καταστρέψουμε τυχόν εναπομείναντα καρκινικά κύτταρα.

Η θεραπευτική αντιμετώπιση και στρατηγική του Καρκίνου του Θυρεοειδούς εξαρτάται από τον τύπο του καρκίνου και από την επέκταση του σε άλλους ιστούς και όργανα. Οι θεραπευτικές επιλογές είναι οι εξής:

H χειρουργική αφαίρεση όλου ή σχεδόν όλου του αδένα, και αν είναι δυνατόν και των γειτονικών λεμφαδένων. Μετά την επέμβαση, ο ασθενής πρέπει να λαμβάνει για όλη του τη ζωή θυροξίνη σε μεγάλες δόσεις για να υποκαταστήσει τις θυρεοειδικές ορμόνες που δεν μπορεί πλέον να παράγει και να προλάβει μελλοντικές υποτροπές.
Χορήγηση ραδιενεργού ιωδίου στον ασθενή για να καταστραφεί τυχόν υπόλειμμα του αδένα μετά τη χειρουργική αφαίρεση ή δευτεροπαθείς εστίες του καρκίνου σε λεμφαδένες ή άλλα όργανα και μέρη του σώματος.
Εξωτερική ακτινοβόληση: μπορεί να είναι ευεργετική ειδικά σε ασθενείς με προχωρημένη νόσο οι οποίοι δεν μπορούν να υποβληθούν σε χειρουργική επέμβαση.
Χημειοθεραπεία: μπορεί να είναι ευεργετική μόνο σε ασθενείς με Αναπλαστικό Καρκίνο του Θυρεοειδούς.

Όλοι οι ασθενείς που χειρουργούνται για οζίδιο θυρεοειδούς οφείλουν να λαμβάνουν φάρμακο με την ορμόνη του θυρεοειδούς δια βίου.

Διαβάστε επίσης

Παχαίνει ο υποθυρεοειδισμός; Tι είναι η Hashimoto. Ποια τα συμπτώματα, η διάγνωση και η θεραπεία.

Οι διαταραχές του θυρεοειδούς αδένα. Τι προκαλούν, πώς ανιχνεύονται και πώς αντιμετωπίζονται

Κούραση, υπνηλία, κατάθλιψη και δυσκοιλιότητα, μπορεί να οφείλεται σε θυρεοειδίτιδα Hashimoto;

Πότε πρέπει να γίνεται ο υπέρηχος του θυρεοειδούς; Τι δείχνει και τι προετοιμασία απαιτείται;

Όζος θυρεοειδούς: πότε είναι καλοήθης ή κακοήθης και ποιες εξετάσεις χρειάζονται | MEDLABNEWS.GR

Πρώτη δημοσίευση: Μάιος 2013 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Ξενοφών Τσούκαλης, M.D.

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 22 Μαΐου 2026

Κούραση, δυσφορία και υπνηλία κάθε μέρα: τα πιο κοινά αίτια και ποιες εξετάσεις χρειάζονται

2026-05-25T01:00:00.000+03:00

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακή βιολόγος, medlabnews.gr iatrikanea

Η καθημερινή κούραση, η δυσφορία, η υπνηλία και η δυσκολία συγκέντρωσης δεν οφείλονται πάντα μόνο στους γρήγορους ρυθμούς ζωής. Όταν η κόπωση επιμένει χωρίς σαφή αιτία, μπορεί να συνδέεται με σιδηροπενική αναιμία, διαταραχές του θυρεοειδούς, καρδιακές παθήσεις, ανεπάρκεια βιταμίνης D, υπνική άπνοια ή κατάθλιψη. Το άρθρο παρουσιάζει τα πιο κοινά αίτια και εξηγεί πότε χρειάζεται ιατρικός έλεγχος και βασικές εξετάσεις.

Αρκετοί άνθρωποι αισθάνονται καθημερινά κούραση και δυσφορία, έχουν δυσκολία συγκέντρωσης και νιώθουν συνεχώς υπνηλία, ακόμα και αν δεν καταβάλλουν κάποια ιδιαίτερη σωματική προσπάθεια. Συνήθως το αποδίδουν στους ρυθμούς της σύγχρονης ζωής αλλά πολλές φορές μπορεί να κρύβεται και κάτι περισσότερο πίσω από αυτό το σύμπτωμα.

Τα πιο κοινά αίτια που αισθάνεστε καθημερινά κούραση είναι:

ΣΙΔΗΡΟΠΕΝΙΚΗ ΑΝΑΙΜΙΑ

Όταν το αίμα δεν μεταφέρει αρκετό οξυγόνο στο σώμα μας τότε ίσως έχουμε την αίσθηση κόπωσης. «Η αναιμία είναι περισσότερο σύμπτωμα παρά ασθένεια», όπως πολλοί γιατροί συνηθίζουν να λένε. Μπορεί να είναι σημάδι ότι χάνετε μεγάλη ποσότητα σιδήρου κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως ή ότι δεν λαμβάνετε αρκετές βιταμίνες και μέταλλα μέσω της διατροφής σας.

Τι πρέπει να κάνετε: κάντε μία εξέταση αίματος για σιδηροπενική αναιμία ώστε να ελέγξετε εάν πάσχετε από αυτή ή αν υπάρχει κάποιο άλλο ιατρικό πρόβλημα που επηρεάζει τα ερυθρά αιμοσφαίρια. Η λύση μπορεί να είναι πολύ απλή, π.χ. ίσως πρέπει να λάβετε συμπληρώματα σιδήρου ή Βιταμίνης Β.

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΘΥΡΕΟΕΙΔΟΥΣ ΑΔΕΝΑ

Ο θυρεοειδής – ένας αδένας σε σχήμα πεταλούδας στο λαιμό σας – παράγει τις ορμόνες που ρυθμίζουν το πώς ο οργανισμός μας καίει «καύσιμα» για να παράγει ενέργεια. Μπορεί να υπερλειτουργεί ή να υπολειτουργεί, αλλά και στις δύο περιπτώσεις προκαλεί υπνηλία.

Τι πρέπει να κάνετε: ειδικές εξετάσεις μπορούν να σας δείξουν αν θα πρέπει να λάβετε φαρμακευτική αγωγή, είτε μιμητικό της θυρεοειδούς ορμόνης ώστε να ενεργοποιήσετε τον θυρεοειδή που υπολειτουργεί, ή αντιθυρεοειδικά φάρμακα ώστε να καλμάρετε έναν θυρεοειδή που υπερλειτουργεί.

ΚΑΡΔΙΑΚΕΣ ΠΑΘΗΣΕΙΣ

«Θεωρούμε ότι πρόκειται για ανδρικό πρόβλημα αλλά αυτό είναι μύθος», υποστηρίζουν πολλοί γιατροί. Στην πραγματικότητα, οι καρδιακές παθήσεις είναι μία σοβαρή απειλή και για τις γυναίκες – πιο σοβαρή και από τον καρκίνο, ακόμα και από τον καρκίνο του μαστού – παρά το γεγονός ότι οι περισσότερες γυναίκες ανησυχούν κυρίως για τον καρκίνο.

Όταν η καρδιά μας δεν αντλεί φυσιολογικά δε διοχετεύεται αρκετό αίμα στο σώμα μας με αποτέλεσμα να αισθανόμαστε κόπωση. Όπως υποστηρίζουν πολλοί γιατροί η κούραση είναι ένα από τα πιο συχνά συμπτώματα για το οποίο παραπονιούνται οι γυναίκες με καρδιακές παθήσεις.

Τι πρέπει να κάνετε: εάν βρίσκεστε σε ομάδα υψηλού κινδύνου, αν δηλαδή έχετε παχυσαρκία, υψηλή πίεση ή οικογενειακό ιστορικό καρδιακής πάθησης, πρέπει να ελέγξετε την καρδιά σας. Η μέτρηση της πίεσης και απλά τεστ όπως το ηλεκτροκαρδιογράφημα μπορούν να υποδείξουν αν υπάρχει λόγος ανησυχίας.

ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ ΒΙΤΑΜΙΝΗΣ D

Τις τελευταίες δεκαετίας υπάρχει μία «επιδημία» ανεπάρκειας Βιταμίνης D λόγω της προφύλαξής μας από τον ήλιο. Άλλοι λόγοι περιλαμβάνουν τη δυσανεξία στο γάλα που οδηγεί σε συγκεκριμένες διατροφικές συνήθειες και το σκουρότερο δέρμα (η μελανίνη μειώνει την ικανότητα του δέρματος να παράγει Βιταμίνη D). Επίσης κάποιοι άνθρωποι λόγω πεπτικών διαταραχών έχουν μειωμένη ικανότητα πρόσληψης Βιαταμίνης D από την τροφή. Όποιος και να είναι ο λόγος, με βάση τελευταίες έρευνες η ανεπάρκεια της Βιταμίνης αυτής συνδέεται με την ανάπτυξη συνδρόμου χρόνιας κόπωσης.

Τι πρέπει να κάνετε: Μία εξέταση αίματος θα δείξει αν τα επίπεδα της βιταμίνης αυτής στον οργανισμό σας είναι ικανοποιητικά. Αν όχι είναι συνήθως εύκολη η εξισορρόπησή τους είτε με κάποιες διατροφικές αλλαγές ή μέσω λήψης κάποιων συμπληρωμάτων διατροφής.

ΥΠΝΙΚΗ ΑΠΝΟΙΑ

Ο σύζυγός σας αστειεύεται ότι όταν κοιμάστε ακούγεστε σας ηλεκτρικό πριόνι, αλλά το ροχαλητό δεν είναι αστεία υπόθεση. Μπορεί να είναι ένα σημάδι υπνικής άπνοιας, μία κατάσταση που διακόπτει την αναπνοή ξανά και ξανά κατά τη διάρκεια της νύχτας. Κάθε φορά που η αναπνοή σας σταματάει ο εγκέφαλός σας «ξυπνάει» έτσι ώστε να αναπνεύσετε. Με αυτό τον τρόπο ο ύπνος σας δεν είναι επαρκής οπότε αισθάνεστε κούραση.

Τι πρέπει να κάνετε: η παχυσαρκία πολλές φορές επιδεινώνει το πρόβλημα, άρα συνήθως η πρώτη συμβουλή είναι το χάσιμο βάρους. Επίσης υπάρχουν ειδικές συσκευές που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα με την συνεχόμενη παροχή αέρα. Μιλήστε με το γιατρό σας για το πρόβλημά σας.

ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ

Η κατάθλιψη και η κούραση είναι κοινές στις γυναίκες και οι δύο αυτές καταστάσεις φαίνεται να πυροδοτούν η μία την άλλη. Το στρες και η ανησυχία μπορούν να σας κρατήσουν ξύπνια το βράδυ με αποτέλεσμα το πρωί να αισθάνεστε ακόμα χειρότερα.

Τι πρέπει να κάνετε: Μιλήστε στον γιατρό σας για το πώς αισθάνεστε. Θα θέλει να ξέρει πότε ξεκίνησαν τα συμπτώματά σας και πόσο έντονα είναι. Μαζί μπορείτε να καθορίσετε τον καταλληλότερο τρόπο θεραπείας που μπορεί να περιλαμβάνει αντικαταθλιπτική αγωγή ή ψυχοθεραπεία ή και τα δύο.

Διαβάστε επίσης

Κούραση, δυσφορία και υπνηλία κάθε μέρα: τα πιο κοινά αίτια και ποιες εξετάσεις χρειάζονται | MEDLABNEWS.GR

Πρώτη δημοσίευση: Ιούνιος 2012 — MEDLABNEWS.GR | Συγγραφέας: Κλεοπάτρα Ζουμπουρλή, μοριακή βιολόγος

Τελευταία ουσιαστική ενημέρωση: 22 Μαΐου 2026

Στ’ αχνάρια των αθλητών Μικροί και Μεγάλοι στη συνάντηση του Συλλόγου Προστασίας Ελλήνων Αιμορροφιλικών

2026-05-24T18:40:05.425+03:00

medlabnews.gr iatrikanea

Ευχάριστες εκπλήξεις, στιγμές χαράς, παιχνιδιού αλλά και συγκίνησης έζησαν μικροί και μεγάλοι στην ετήσια συνάντηση που διοργάνωσαν ο Σύλλογος Προστασίας Ελλήνων Αιμορροφιλικών (ΣΠΕΑ) και το Κέντρο Αιμορροφιλίας του Νοσοκομείου Παίδων «Η Αγία Σοφία», στο χώρο του Replayce και στις εγκαταστάσεις του ανοιχτού χώρου στο Ολυμπιακό Προπονητήριο, την Κυριακή 17 Μαΐου.

Ξεχωριστή στιγμή της διοργάνωσης ήταν όταν οι αθλητές, μέλη του ΣΠΕΑ, ο Γιάννης Λούγγος ποδηλάτης, ο Γιώργος Τριανταφύλλου κολυμβητής, ο Παναγιώτης Μαρίνης πολίστας και ο Φώτης Ανθούλης κολυμβητής/ φυσικοθεραπευτής, μοιράστηκαν με τα παιδιά την προσωπική τους εμπειρία στον αθλητισμό, παροτρύνοντας τα να ασχοληθούν με κάποιο άθλημα και τα συμβούλεψαν να μην εγκαταλείπουν τους στόχους τους καθώς με τη σωστή καθοδήγηση μπορούν να τους πετύχουν.

Στην ίδια φιλοσοφία ήταν και η τοποθέτηση της πρώην πρωταθλήτριας στο άλμα επί κοντώ Έρρικας Πρεζεράκου, η οποία ενθάρρυνε τα παιδιά να πιστέψουν στον εαυτό τους, να κυνηγούν τα όνειρα τους καθώς με θέληση και προσήλωση μπορούν να τα πραγματοποιήσουν.

Στη συνέχεια μικροί και μεγάλοι ακολούθησαν την κυρία Κυριακή Γαλάνη, μέλος του ΔΣ του ΣΕΓΑΣ, μέλος της Επιτροπής Αναπτυξιακού και Σωματειακού Αθλητισμού, υπεύθυνη για τον Σχολικό Αθλητισμό και το Kids’ Athletics, μαζί με την πρώην πρωταθλήτρια στίβου στα 100 μέτρα με εμπόδια Ελισάβετ Πεσερίδου και την πρωταθλήτρια στο άλμα εις ύψος Τατιάνα Γκούσιν, στο βοηθητικό ανοιχτό χώρο στίβου (Κ1) του Ολυμπιακού Προπονητηρίου. Εκεί τους μίλησαν για τα οφέλη της άθλησης και τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν τα αθλήματα του στίβου και να δοκιμάσουν τις ικανότητες τους σε κάποια, όπως αγώνας δρόμου, άλμα εις μήκος κ.α.

Η κυρία Ελένη Περγάντου, Συντονίστρια Διευθύντρια του Κέντρου Αιμορροφιλίας / Μονάδας Αιμόστασης και Θρόμβωσης του Νοσοκομείου Παίδων «Η Αγία Σοφία», καλωσόρισε μικρούς και μεγάλους και τους ευχαρίστησε για τη συμμετοχή τους στην καθιερωμένη πλέον ετήσια συνάντηση, αναφέροντας: «Φέτος στη συνάντηση μας έχουμε τη χαρά να βρίσκονται αγαπημένα μας παιδιά που πλέον έχουν ακολουθήσει τη δική τους λαμπρή πορεία στο χώρο του αθλητισμού και των επιστημών και αποτελούν για όλους εμάς ζωντανό παράδειγμα ότι με θέληση και σωστή καθοδήγηση μπορούμε να πετύχουμε πολλά. Παράλληλα, ευχαριστώ θερμά τις πρώην αθλήτριες Κυριακή Γαλάνη Ελισάβετ Πεσερίδου και Έρρικα Πρεζεράκου καθώς και την πρωταθλήτρια Τατιάνα Γκούσιν για την παρουσία τους στη σημερινή μας συνάντηση, για τα μηνύματα ενθάρρυνσης και την διάθεση τους να γνωρίσουν στα παιδιά μας τα αθλήματα του στίβου». Κλείνοντας την τοποθέτηση της η κα. Περγάντου ευχαρίστησε το ΣΠΕΑ για τη συμβολή του και την υποστήριξη στη διοργάνωση της εκδήλωσης και ανανέωσε τη συνάντηση για την επόμενη χρονιά.

Ο πρόεδρος του ΣΠΕΑ, Γιώργος Φιλιππίδης από την πλευρά του, ευχαρίστησε την εκπρόσωπο του ΔΣ του ΣΕΓΑΣ, τις αθλήτριες και τους αθλητές των οποίων η παρουσία -όπως ανέφερε- αποτελεί ένα ακόμη κίνητρο για όλους να ασχοληθούν με τον αθλητισμό, αρκεί να το πιστέψουν. Επίσης, ευχαρίστησε την κυρία Περγάντου και όλο το προσωπικό του Κέντρου Αιμορροφιλίας στο Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία» για την αδιάκοπη συνεισφορά τους, καθώς και τους γονείς και τα παιδιά που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα.

H εκδήλωση υλοποιήθηκε με την ευγενική υποστήριξη των εταιρειών: CSL Behring, Novo Nordisk, Pfizer, Roche και Sobi.

Boehringer Ingelheim Hellas: Χρυσός Χορηγός της 11ης Εκστρατείας «Με Οδηγό τον Διαβήτη»

2026-05-24T11:49:24.295+03:00

medlabnews.gr iatrikanea

Η Boehringer Ingelheim Hellas συμμετέχει και φέτος ως Χρυσός Χορηγός στην 11η εκστρατεία της ΑΜΚΕ Με Οδηγό τον Διαβήτη, στηρίζοντας μια πρωτοβουλία που προσφέρει δωρεάν υπηρεσίες υγείας και ενημέρωση στους κατοίκους των νησιών του Αργοσαρωνικού. Η εκστρατεία θα προσεγγίσει τα νησιά του Αργοσαρωνικού, εξασφαλίζοντας ότι πολύτιμες υπηρεσίες υγείας θα φτάσουν σε όσους δυσκολεύονται να μετακινηθούν στην πρωτεύουσα για την απαραίτητη φροντίδα.

Η φετινή εκστρατεία εστιάζει στη σύνδεση του διαβήτη, της παχυσαρκίας και των καρδιαγγειακών νοσημάτων και τις σημαντικές τους επιπτώσεις στην υγεία των νεφρών και των αγγείων, μια αλληλεπίδραση που πλέον αναγνωρίζεται ως Καρδιο‑Νεφρο‑Μεταβολικό Σύνδρομο. Η Boehringer Ingelheim Hellas, με σταθερή δέσμευση στην καινοτομία και τη δημόσια υγεία, συμβάλλει ενεργά στην ενημέρωση και την πρόληψη, προωθώντας πρακτικές που ενισχύουν την έγκαιρη διάγνωση και την ολιστική φροντίδα των ασθενών σε κάθε στάδιο της πορείας της νόσου.

Στο πλαίσιο της εκστρατείας, οι κάτοικοι των νησιών θα έχουν πρόσβαση σε μία σειρά από δωρεάν προληπτικές εξετάσεις. Μέρος της σειράς αυτής αποτελούν και δυο σημαντικές εξετάσεις. Πιο συγκεκριμένα, η εξέταση ούρων για τον έλεγχο της αλβουμινουρίας (uACR), που αποτελεί τον σημαντικότερο δείκτη πρώιμης νεφρικής βλάβης και ισχυρό προγνωστικό παράγοντα καρδιαγγειακού κινδύνου, καθως και εξέταση για τον έλεγχο της κρεατινίνης και τον υπολογισμό του eGFR για την εκτίμηση της νεφρικής λειτουργίας

Οι εξετάσεις αυτές συνιστώνται ιδιαίτερα σε άτομα υψηλού κινδύνου, όπως ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2, αρτηριακή υπέρταση, παχυσαρκία, δυσλιπιδαιμία ή/και ιστορικό καρδιαγγειακής νόσου. Ο τακτικός έλεγχος των παραπάνω δεικτών καθιστά δυνατή τη διάγνωση της χρόνιας νεφρικής νόσου σε πρώιμο στάδιο και συμβάλλει ουσιαστικά στη μείωση των επιπλοκών στην υγεία.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η ΑΜΚΕ έχει εντοπίσει περισσότερα από 900 αδιάγνωστα περιστατικά διαβήτη στα 11 χρόνια δράσης της – ένα στοιχείο που υπογραμμίζει τη σημασία της πρόληψης και της έγκαιρης παρέμβασης. Η Boehringer Ingelheim Hellas, ως Χρυσός Χορηγός, συμβάλλει ουσιαστικά στη συνέχιση αυτής της προσπάθειας, ενισχύοντας την πρόσβαση των νησιωτών σε υπηρεσίες υγείας υψηλής ακρίβειας.

Ο Δημήτρης Αναγνωστάκης, Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της Boehringer Ingelheim Ελλάδος, δήλωσε:

«Στη Boehringer Ingelheim Hellas πιστεύουμε βαθιά ότι η πρόσβαση στην πρόληψη και στην έγκαιρη διάγνωση δεν πρέπει να εξαρτάται από τον τόπο κατοικίας. Το Καρδιο‑Νεφρο‑Μεταβολικό Σύνδρομο αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις δημόσιας υγείας της εποχής μας και απαιτεί συνεργασία, ενημέρωση και δράση. Η στήριξή μας στην εκστρατεία «Με Οδηγό τον Διαβήτη» αντανακλά τη δέσμευσή μας να στεκόμαστε δίπλα στις τοπικές κοινωνίες και να συμβάλλουμε ουσιαστικά στη βελτίωση της υγείας και της ποιότητας ζωής των ανθρώπων.»

Την επιστημονική εγκυρότητα της εκστρατείας ενισχύει η αιγίδα της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας και η επιστημονική υποστήριξη της Ελληνικής Διαβητολογικής Εταιρείας.

Με 221 χλμ/ώρα έκαναν κόντρες στην Εθνική Οδό – Ο ένας οδηγούσε μεθυσμένος

2026-05-24T08:54:40.874+03:00

medlabnews.gr

Δύο άνδρες, ηλικίας 32 και 25 ετών, συνελήφθησαν τα ξημερώματα στη Θεσσαλονίκη, καθώς εντοπίστηκαν να κάνουν αυτοσχέδιους αγώνες ταχύτητας στην Εθνική Οδό Θεσσαλονίκης–Αθηνών, κινούμενοι με ταχύτητα που έφτανε τα 221 χλμ/ώρα.

Σύμφωνα με την Αστυνομία, οι δύο οδηγοί κινούνταν με δύο ΙΧ αυτοκίνητα στην εθνική οδό, πραγματοποιώντας κόντρες, ενώ το όριο ταχύτητας στο συγκεκριμένο σημείο είναι τα 120 χλμ/ώρα. Οι αστυνομικοί της Ομάδας Βέλος τους εντόπισαν και προχώρησαν στη σύλληψή τους.

Από τον έλεγχο που ακολούθησε διαπιστώθηκε ότι ο ένας από τους δύο οδηγούς, ο 25χρονος, οδηγούσε υπό την επήρεια αλκοόλ.

Οι δύο άνδρες συνελήφθησαν για αυτοσχέδιους αγώνες ταχύτητας, ενώ η υπόθεση έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία τα τροχαία δυστυχήματα και η επικίνδυνη οδήγηση βρίσκονται ξανά στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης.

Η ταχύτητα των 221 χλμ/ώρα σημαίνει ότι τα οχήματα κινούνταν σχεδόν με διπλάσια ταχύτητα από το επιτρεπόμενο όριο των 120 χλμ/ώρα. Σε τέτοιες ταχύτητες, ο χρόνος αντίδρασης μειώνεται δραματικά και η απόσταση ακινητοποίησης αυξάνεται σημαντικά, καθιστώντας σχεδόν αδύνατη την αποφυγή σύγκρουσης σε περίπτωση απρόβλεπτου εμποδίου.

Η Τροχαία συνεχίζει τους ελέγχους για την αντιμετώπιση της επικίνδυνης οδήγησης, της υπερβολικής ταχύτητας και της οδήγησης υπό την επήρεια αλκοόλ.

Νέος νόμος-σοκ στο Αφγανιστάν: Οι Ταλιμπάν θεσμοθετούν διατάξεις που ευνοούν τον γάμο ανήλικων κοριτσιών

2026-05-24T08:39:20.921+03:00

medlabnews.gr

Οι Ταλιμπάν «νομιμοποιούν» τον παιδικό γάμο με νέο νόμο, προειδοποιούν ακτιβιστές

Σφοδρές αντιδράσεις προκαλεί στο Αφγανιστάν νέος νόμος των Ταλιμπάν για τον γάμο και τον χωρισμό των συζύγων, καθώς οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ο ΟΗΕ προειδοποιούν ότι οι διατάξεις του ανοίγουν τον δρόμο στη θεσμική αναγνώριση του παιδικού γάμου.

Ο νόμος, γνωστός ως Διάταγμα Νο 18 ή κανονισμός για τον «χωρισμό των συζύγων», περιλαμβάνει διατάξεις που αφορούν τον γάμο ανηλίκων, τη συναίνεση, το διαζύγιο και τα δικαιώματα των γυναικών μέσα στον γάμο. Σύμφωνα με το Associated Press, η αποστολή του ΟΗΕ στο Αφγανιστάν εξέφρασε «σοβαρή ανησυχία», επισημαίνοντας ότι το διάταγμα περιέχει προβλέψεις που μπορεί να ενισχύσουν τον παιδικό γάμο και τις διακρίσεις εις βάρος των γυναικών και των κοριτσιών.

Η πιο αμφιλεγόμενη διάταξη είναι ότι η σιωπή ενός «παρθένου κοριτσιού» μετά την εφηβεία μπορεί να θεωρηθεί συναίνεση στον γάμο. Ο ΟΗΕ προειδοποιεί ότι μια τέτοια πρόβλεψη υπονομεύει την αρχή της ελεύθερης και πλήρους συναίνεσης και αποδυναμώνει την προστασία του παιδιού.

Ακτιβιστές τονίζουν ότι με αυτόν τον τρόπο οι Ταλιμπάν δεν απλώς ανέχονται, αλλά εντάσσουν τον παιδικό γάμο σε επίσημο νομικό πλαίσιο. Το Afghanistan Human Rights Center και οργανώσεις υπεράσπισης των γυναικών υποστηρίζουν ότι ο νέος κανονισμός παγιδεύει γυναίκες και κορίτσια σε γάμους που μπορεί να έχουν γίνει χωρίς πραγματική συναίνεση και περιορίζει δραστικά τη δυνατότητα διαζυγίου.

Σύμφωνα με αναλύσεις του νέου κανονισμού, το διάταγμα δεν θέτει σαφές κατώτατο όριο ηλικίας γάμου για τα κορίτσια, αλλά συνδέει τη δυνατότητα γάμου με την εφηβεία. Αυτό προκαλεί φόβους ότι κορίτσια πολύ μικρής ηλικίας μπορούν να οδηγηθούν σε γάμο, σε ένα περιβάλλον όπου η φτώχεια, η έλλειψη εκπαίδευσης και η απουσία θεσμικής προστασίας τα καθιστούν ιδιαίτερα ευάλωτα.

Οι Ταλιμπάν απορρίπτουν τις κατηγορίες, υποστηρίζοντας ότι ο νόμος είναι σύμφωνος με την ισλαμική νομοθεσία και ότι ο εξαναγκαστικός γάμος έχει ήδη απαγορευθεί. Ωστόσο, οι διεθνείς οργανισμοί επισημαίνουν ότι η πραγματικότητα για τις γυναίκες και τα κορίτσια στο Αφγανιστάν έχει επιδεινωθεί δραματικά από την επιστροφή των Ταλιμπάν στην εξουσία το 2021.

Η UNICEF έχει προειδοποιήσει ότι οι περιορισμοί στην εκπαίδευση των κοριτσιών και στην εργασία των γυναικών έχουν ήδη βαριές κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες. Πάνω από ένα εκατομμύριο κορίτσια έχουν στερηθεί τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση από την επιβολή της απαγόρευσης, ενώ η απομάκρυνση των γυναικών από την εκπαίδευση και την υγεία απειλεί να στερήσει από τη χώρα δεκάδες χιλιάδες γυναίκες δασκάλες και υγειονομικούς έως το 2030.

Για τις οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ο νέος νόμος δεν είναι ένα μεμονωμένο μέτρο. Αποτελεί ακόμη ένα βήμα στην πλήρη θεσμοποίηση των περιορισμών σε βάρος των γυναικών: αποκλεισμός από την εκπαίδευση, περιορισμός της εργασίας, περιορισμός της μετακίνησης και τώρα νομικές διατάξεις που μπορούν να κάνουν ακόμη πιο δύσκολη την προστασία ανήλικων κοριτσιών από τον γάμο.

Ο ΟΗΕ προειδοποιεί ότι το διάταγμα υπονομεύει την αυτονομία των γυναικών και των παιδιών και ενισχύει ένα σύστημα όπου οι γυναίκες έχουν μειωμένη νομική θέση σε σχέση με τους άνδρες. Για τις Αφγανές ακτιβίστριες, η φράση «η σιωπή μπορεί να θεωρηθεί συναίνεση» συμπυκνώνει τον πυρήνα του προβλήματος: σε ένα καθεστώς φόβου και καταπίεσης, η σιωπή ενός παιδιού δεν μπορεί να είναι συναίνεση.

Σάλος στη Λαμία: Το νοσοκομείο επανέφερε γιατρό που καταδικάστηκε για τον θάνατο του 9χρονου Δημήτρη

2026-05-24T07:28:51.269+03:00

medlabnews.gr iatrikanea

Το Νοσοκομείο Λαμίας «επαναπροσέλαβε» τον γιατρό που καταδικάστηκε για τον θάνατο του 9χρονου Δημήτρη Κατσαούνου

Σοβαρά ερωτήματα και οργή προκαλεί η υπόθεση του γιατρού του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας, ο οποίος καταδικάστηκε για τον θάνατο του 9χρονου Δημήτρη Κατσαούνου και στη συνέχεια επέστρεψε στο ίδιο νοσοκομείο μέσω σύμβασης ιδιωτικού έργου.

Ο Δημήτρης Κατσαούνος έχασε τη ζωή του το καλοκαίρι του 2017, μετά από πτώση με το ποδήλατό του και τραυματισμό στην κοιλιακή χώρα. Το παιδί μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Λαμίας, όπου νοσηλεύτηκε για τέσσερις ημέρες, χειρουργήθηκε και στη συνέχεια διακομίστηκε εσπευσμένα στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγλαΐα Κυριακού», όπου κατέληξε μέσα σε λίγες ώρες. Η αιτία θανάτου συνδέθηκε με περιτονίτιδα, συνέπεια ρήξης εντέρου.

Η υπόθεση οδηγήθηκε στη Δικαιοσύνη και ο γιατρός κρίθηκε ένοχος. Πρωτόδικα του είχε επιβληθεί ποινή φυλάκισης 8 μηνών με τριετή αναστολή, ενώ σε δεύτερο βαθμό, τον Δεκέμβριο του 2024, το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Λαμίας επέβαλε ποινή φυλάκισης 2 ετών με αναστολή.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, το Νοσοκομείο Λαμίας προχώρησε στη συνεργασία με τον συγκεκριμένο γιατρό με σύμβαση ιδιωτικού έργου, όχι μία αλλά δύο φορές. Η πρώτη σύμβαση είχε διάρκεια από την 1η Ιανουαρίου 2026 έως τις 31 Μαρτίου 2026, ενώ η δεύτερη είναι ετήσια και καλύπτει το διάστημα από 3 Απριλίου 2026 έως 3 Απριλίου 2027.

Στη σύμβαση αναφέρεται ότι η συνεργασία αφορά καθεστώς πλήρους, αλλά όχι αποκλειστικής, απασχόλησης, με αμοιβή ίση με αυτή Επιμελητή Β΄ και δυνατότητα κάλυψης έως επτά εφημεριών τον μήνα. Το στοιχείο αυτό προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη αντίδραση, καθώς ο γιατρός επιστρέφει σε ενεργό ρόλο στο νοσοκομείο μετά την ποινική του καταδίκη για την υπόθεση του παιδιού.

Η μητέρα του 9χρονου Δημήτρη, Αθανασία Χήνου, απέστειλε επιστολή διαμαρτυρίας προς τον υπουργό Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη, καταγγέλλοντας ότι το Δημόσιο επιτρέπει την επιστροφή του γιατρού στο ΕΣΥ, παρά την καταδίκη του. Στην επιστολή της αναφέρει ότι ο γιατρός καταδικάστηκε σε πρώτο και δεύτερο βαθμό για ανθρωποκτονία από αμέλεια και ότι, παρ’ όλα αυτά, το Νοσοκομείο Λαμίας τον προσλαμβάνει με ετήσια σύμβαση ιδιωτικού έργου.

Η υπόθεση ανοίγει πλέον ένα ευρύτερο ζήτημα για τα όρια της διοικητικής ευχέρειας στα δημόσια νοσοκομεία: μπορεί ένας γιατρός που έχει καταδικαστεί για θάνατο ασθενούς από ιατρική αμέλεια να επιστρέφει σε ενεργή υπηρεσία στο ίδιο νοσοκομείο μέσω σύμβασης έργου; Και ποιος ελέγχει εάν τέτοιες αποφάσεις συνάδουν με την ασφάλεια των ασθενών, την εμπιστοσύνη στο ΕΣΥ και τον σεβασμό στις δικαστικές αποφάσεις;

Η οικογένεια του Δημήτρη Κατσαούνου ζητά απαντήσεις. Το ίδιο και η κοινωνία, που βλέπει μια υπόθεση ιατρικής αμέλειας με θύμα ένα παιδί να επανέρχεται στο προσκήνιο, αυτή τη φορά όχι μόνο ως ποινική υπόθεση, αλλά ως ζήτημα θεσμικής ευθύνης.

Σοκ στην Πορτογαλία: Τα άφησαν στον δρόμο με σακίδια, νερό και φαγητό – Προφυλακίστηκε η σεξολόγος μητέρα

2026-05-24T07:16:25.246+03:00

medlabnews.gr iatrikanea

Προφυλακίστηκε η γυναίκα που εγκατέλειψε τα παιδιά της στη Σετούμπαλ – Τι έκανε στα παιδιά και πώς επέζησαν

Σοκ έχει προκαλέσει στην Πορτογαλία και τη Γαλλία η υπόθεση εγκατάλειψης δύο μικρών αγοριών από τη μητέρα τους και τον σύντροφό της. Το δικαστήριο της Σετούμπαλ αποφάσισε την προσωρινή κράτηση της 41χρονης Γαλλίδας και του 55χρονου συντρόφου της, για τα αδικήματα της επιβαρυμένης επίθεσης, της έκθεσης σε κίνδυνο και της εγκατάλειψης ανηλίκων.

Τα δύο αγοράκια, ηλικίας 4 και 5 ετών, βρέθηκαν το βράδυ της Τρίτης στην άκρη δρόμου κοντά στην περιοχή Αλκάσερ ντο Σαλ, στην περιφέρεια Σετούμπαλ. Ήταν μόνα, έκλαιγαν και δεν είχαν μαζί τους έγγραφα ταυτότητας. Στα σακίδιά τους υπήρχαν τρόφιμα και νερό, στοιχεία που φαίνεται ότι συνέβαλαν καθοριστικά στο να αντέξουν μέχρι να τα εντοπίσει περαστικός οδηγός.

Η μητέρα και ο σύντροφός της είχαν μεταφέρει τα παιδιά από τη Γαλλία στην Πορτογαλία. Τα παιδιά οδηγήθηκαν σε απομονωμένο σημείο και τους δέθηκαν τα μάτια στο πλαίσιο ενός δήθεν παιχνιδιού. Τους είπαν να ψάξουν για ένα κρυμμένο παιχνίδι. Όταν τα παιδιά κατάφεραν να βγάλουν τις μάσκες από τα μάτια τους, η μητέρα τους και το αυτοκίνητο είχαν εξαφανιστεί.

Η επιβίωσή τους οφείλεται σε τρεις παράγοντες: είχαν μαζί τους λίγο νερό και φαγητό, δεν έμειναν για πολλές ημέρες εκτεθειμένα, και εντοπίστηκαν γρήγορα από διερχόμενο οδηγό. Οι πορτογαλικές αρχές τα μετέφεραν αρχικά σε ασφαλές σημείο, τους παρείχαν τροφή, φροντίδα και προστασία και στη συνέχεια τα παιδιά εξετάστηκαν στο νοσοκομείο. Η κατάσταση της υγείας τους κρίθηκε καλή και πήραν εξιτήριο.

Τα δύο αδέλφια έχουν πλέον ανατεθεί προσωρινά σε γαλλική ανάδοχη οικογένεια στη Λισαβόνα, μέχρι να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες συνεργασίας των πορτογαλικών και γαλλικών αρχών για την επιστροφή τους στη Γαλλία.

Το προφίλ της μητέρας και του συντρόφου της

Η μητέρα είναι 41χρονη Γαλλίδα από το Κολμάρ. Στα κοινωνικά δίκτυα παρουσιάζει τον εαυτό της ως σεξολόγο, με ενασχόληση σε θέματα ψυχικού τραύματος και παιδικής ηλικίας. Σε επαγγελματικά προφίλ αναφέρει εξειδίκευση σε σωματικές πρακτικές, αναπτυξιακή δυναμική και φροντίδα τραύματος.

Ο 55χρονος σύντροφός της είναι πρώην αστυνομικός/πρώην μέλος της χωροφυλακής. Το παρελθόν του περιλαμβάνει ποινικές υποθέσεις που συνδέονται με ενδοοικογενειακή βία, παρενόχληση και απειλές.

Η εξαφάνιση της μητέρας και των παιδιών είχε δηλωθεί στις γαλλικές αρχές από τις 11 Μαΐου. Ο πατέρας των παιδιών είχε απευθυνθεί στις αρχές καταγγέλλοντας την εξαφάνισή τους, ενώ οι γαλλικές αρχές είχαν ξεκινήσει αναζήτηση που οδήγησε τελικά στον εντοπισμό τους στην Πορτογαλία.

Βίντεο σοκ: Φορτιστής power bank άρπαξε φωτιά μέσα σε ασανσέρ με γυναίκα εγκλωβισμένη (video)

2026-05-24T06:15:21.826+03:00

medlabnews.gr iatrikanea

Στιγμές τρόμου έζησε γυναίκα στη Ρωσία, όταν power bank που είχε μέσα στην τσάντα της πήρε φωτιά ενώ βρισκόταν μέσα σε ασανσέρ πολυκατοικίας.

Το περιστατικό σημειώθηκε στην πόλη Σουργκούτ και καταγράφηκε από κάμερα ασφαλείας. Η γυναίκα μπαίνει στο ασανσέρ κρατώντας την τσάντα της, όταν ξαφνικά αρχίζουν να βγαίνουν καπνοί από το εσωτερικό της. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, το power bank αναφλέγεται, προκαλώντας φλόγες και πυκνό καπνό στον μικρό κλειστό χώρο.

Στο βίντεο φαίνεται η γυναίκα να πετά την τσάντα στο πάτωμα και να προσπαθεί να απομακρυνθεί, ενώ το ασανσέρ γεμίζει καπνούς. Οι πόρτες άνοιξαν εγκαίρως και η γυναίκα κατάφερε να βγει χωρίς να αναφερθεί σοβαρός τραυματισμός.

Το συμβάν επαναφέρει στο προσκήνιο τους κινδύνους από τις μπαταρίες λιθίου που χρησιμοποιούνται σε κινητά, φορητούς φορτιστές και power banks. Οι μπαταρίες αυτές, εάν είναι ελαττωματικές, χτυπημένες, υπερθερμασμένες ή κακής ποιότητας, μπορεί να αναφλεγούν ή να εκλύσουν τοξικούς καπνούς. Η αυστραλιανή αρχή Product Safety αναφέρει ότι οι μπαταρίες λιθίου σε power banks μπορεί να είναι ιδιαίτερα εύφλεκτες και, αν έχουν κατασκευαστεί, χρησιμοποιηθεί ή αποθηκευτεί λανθασμένα, μπορεί να πιάσουν φωτιά, να εκραγούν ή να εκλύσουν τοξικό αέριο.

Ανάλογες προειδοποιήσεις έχουν εκδώσει και αρχές ασφάλειας προϊόντων στις ΗΠΑ. Η CPSC έχει ανακοινώσει ανακλήσεις power banks λόγω κινδύνου υπερθέρμανσης και ανάφλεξης, με αναφορές για εγκαύματα, υλικές ζημιές και, σε άλλη υπόθεση, έναν θάνατο μετά από έκρηξη φορητής μπαταρίας.

Τι πρέπει να προσέχουμε με τα power banks

Δεν πρέπει να χρησιμοποιούμε power bank που έχει φουσκώσει, έχει πέσει, έχει ρωγμές, μυρίζει περίεργα ή ζεσταίνεται ασυνήθιστα. Η NFPA συνιστά να σταματά η χρήση συσκευής όταν η μπαταρία δείχνει σημάδια βλάβης και να χρησιμοποιείται μόνο κατάλληλος εξοπλισμός φόρτισης.

Επίσης, δεν αφήνουμε power bank να φορτίζει χωρίς επίβλεψη, μέσα σε τσάντα, κάτω από μαξιλάρια ή σε σημεία με υψηλή θερμοκρασία. Σε αεροπορικά ταξίδια, η FAA αναφέρει ότι τα power banks και οι εφεδρικές μπαταρίες λιθίου πρέπει να μεταφέρονται στην καμπίνα και όχι στις παραδοτέες αποσκευές, με προστατευμένους ακροδέκτες ώστε να αποφεύγεται βραχυκύκλωμα.

😱 A woman found herself trapped in a burning elevator after her power bank suddenly caught fire inside a residential building

The elevator quickly filled with smoke, but she managed to escape on her own. pic.twitter.com/8iSOQmWTp4
— NEXTA (@nexta_tv) May 22, 2026