Ιερά Μονή Προφήτου Ηλία Θήρας

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΑΓΙΑΣ & ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ 2026

noreply@blogger.com (ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΘΗΡΑΣ) — Fri, 03 Apr 2026 17:36:00 +0000

Τριετές Ιερό Μνημόσυνο Γέροντος Δαμασκηνού Γαβαλά

noreply@blogger.com (ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΘΗΡΑΣ) — Fri, 13 Mar 2026 17:56:00 +0000

Με την συμπλήρωση τριών ετών από την κοίμηση του μακαριστού Γέροντός μας π. Δαμασκηνού Γαβαλά, την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως 15 Μαρτίου 2026 θα τελεστεί Ιερό Μνημόσυνο μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας. Η ευχή του αγίου πατρός να είναι μαζί με όλους μας!!!

Λόγος στην κοίμηση του Μητροπολίτου πρώην Θήρας κυρού Επιφανίου (1934-2026)

noreply@blogger.com (ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΘΗΡΑΣ) — Wed, 25 Feb 2026 18:35:00 +0000

Επιφανίου Αρβανίτη,
Πρωτοσυγκέλλου Ι.Μ. Νέας Ιωνίας

Με αισθήματα ανθρωπίνης καρδιακής συντριβής και με την βεβαιότητα της κοινής Αναστάσεως στεκόμαστε με δέος ενώπιον του μυστηρίου της εκδημίας ενός αληθινού ποιμένος, o οποίος ποίμανε τον λαό του Θεού με πνεύμα θυσίας και γνήσιας πατρικής αγάπης.

Η κοίμηση ενός επισκόπου δεν αποτελεί απλώς το φυσικό πέρας μιας επίγειας διακονίας. Συνιστά ένα εκκλησιαστικό γεγονός. Είναι ένα πέρασμα, είναι Πάσχα. Είναι είσοδος «ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν». Και όταν ο εκδημήσας υπήρξε πνευματικός πατήρ, διδάσκαλος, μύστης της προσευχής και ζωντανός τύπος του αληθινού Ποιμένος Χριστού, τότε η λύπη διαποτίζεται από ελπίδα και η μνήμη γίνεται ευχαριστία.

Αναπέμπουμε δόξα και αίνο στον εν Τριάδι Θεό, διότι μας αξίωσε να συναναστραφούμε έναν άνθρωπο, που βίωσε αληθινά το μυστήριο της Ιερωσύνης όχι ως αξίωμα, αλλά ως Σταυρό και θυσία, ως διακονία αγάπης, ως άσκηση ταπεινώσεως και ως αδιάλειπτη δοξολογία.

«Τίμιος ἐναντίον Κυρίου ὁ θάνατος τοῦ ὁσίου αὐτοῦ» (Ψαλμ. ριε΄ 6). Σήμερα, δεν αποχαιρετούμε απλώς έναν Ιεράρχη. Προπέμπουμε έναν πατέρα που μας στήριξε με την ευχή του και μας δίδαξε, ότι η αγιότητα είναι απλότητα, ταπείνωση και αδιάλειπτη αναφορά στον Εσταυρωμένο και Αναστάντα Χριστό.

Μέσα σε αυτό το φως της Αναστάσεως, που διαλύει το σκότος του θανάτου και μεταβάλλει την λύπη σε ελπίδα, καταθέτω κι εγώ τον ταπεινό λόγο της καρδιάς μου για τον μακαριστό Μητροπολίτη πρώην Θήρας, Αμοργού και Νήσων, κυρό Επιφάνιο, τον οποίο ζήσαμε ως πατέρα και ποιμένα επί τεσσαράκοντα και πλέον έτη.

Η ιερή μορφή του σφράγισε τα παιδικά μας χρόνια στο ευλογημένο νησί της Αμοργού, τότε, που ως ηγούμενος της Σεβασμίας Ιεράς Μονής Παναγίας Χοζοβιωτίσσης περιόδευε ολόκληρο το νησί, κηρύττοντας το Ευαγγέλιο του Κυρίου, τελώντας το Μυστήριο της Θείας Λειτουργίας με κατάνυξη και μεγαλοπρέπεια, εξομολογώντας, νουθετώντας και στηρίζοντας κάθε ψυχή που προσέτρεχε κοντά του. Δεν υπήρξε οικία, δεν υπήρξε καρδιά που να μην γνώρισε την διακριτική παρουσία του.

Εμείς, μικρά παιδιά τότε, τον πλησιάζαμε με δέος. Μας εξομολογούσε με πραότητα, μας ομιλούσε με πατρική στοργή, μας δίδασκε περισσότερο με το παράδειγμά του παρά με τα λόγια του. Ζούσαμε αυτό που οι Πατέρες ονομάζουν «πραότητα ποιμένος», την ήρεμη δηλαδή και σταθερή δύναμη, η οποία δεν επιβάλλεται, αλλά ελκύει και αναπαύει.

Ο μακαριστός Ιεράρχης υπήρξε πράγματι «τύπος των πιστών» (Α΄ Τιμ. δ΄ 12). Η παρουσία του ανέδιδε την γαλήνη εκείνη, που μόνον οι άνθρωποι της προσευχής καλλιεργούν.

Η απλότητά του δεν ήταν κοσμική αφέλεια, αλλά η διάφανη καθαρότητα της καρδιάς των Αγίων. Ήταν η Ευαγγελική λιτότητα που απελευθερώνει από τα περιττά, η ασκητική αυτάρκεια, που αναπαύεται στην ταπείνωση που αθόρυβα ελκύει τη Χάρη.

Συχνά μας ομιλούσε για τον αγαπημένο του Άγιο, τον Άγιο Σπυρίδωνα, τον ταπεινό ποιμένα που έγινε θαυματουργός Επίσκοπος. Μεγαλωμένος ο ίδιος κάτω από τη σκέπη του Αγίου στον ομώνυμο Ναό του χωριού του, στο Βρούτση της Αμοργού, βίωνε εκείνο το διπλό χάρισμα: από τη μία Ποιμήν λογικών προβάτων, από την άλλη φίλος και φροντιστής της αλόγου κτίσεως. Καλλιεργούσε τα χωράφια της Μονής, περιποιείτο τα δέντρα και τα λουλούδια, φρόντιζε τα οικόσιτα ζώα, βλέποντας σε όλα τη δωρεά του Δημιουργού. Διότι και εκείνος συμπονούσε ολόκληρη την κτίση.

Όταν η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος, κατόπιν προτάσεως του αειμνήστου Αρχιεπισκόπου κυρού Χριστοδούλου, τον εξέλεξε Μητροπολίτη της Αγιωτάτης Μητροπόλεως Θήρας, Αμοργού και Νήσων, δεν αλλοιώθηκε το φρόνημά του. Παρέμεινε μοναχός στην καρδιά. Για σχεδόν δύο δεκαετίες διηκόνησε το ιερό θυσιαστήριο και το ποίμνιο που του εμπιστεύθηκε ο Κύριος «οὐχ ὡς κατακυριεύων, ἀλλὰ τύπος γινόμενος τοῦ ποιμνίου» (Α΄ Πέτρ. ε΄ 3).

Το Επισκοπείο, το μετέβαλε σε ένα μικρό μοναστικό κέντρο. Καθημερινές ακολουθίες, αγρυπνίες, προσευχή και νηστεία συνέθεταν το κλίμα της αδιάλειπτης λατρευτικής ζωής. Περιόδευε ακαταπαύστως όλους τους ενοριακούς ναούς και τα εξωκκλήσια της Μητροπολιτικής του περιφερείας, μεταφέροντας παντού το άρωμα της λειτουργικής ζωής.

Στις ιερές ακολουθίες συνδύαζε την ταπείνωση με την αρχοντική μεγαλοπρέπεια της Ορθοδόξου λατρείας. Σε αυτόν έβλεπες πάντοτε, αυτό που λέγει ο άγιος Ιωάννης της Κλίμακος,: «Φῶς μοναχοῖς ἄγγελοι, φῶς δὲ πάντων ἀνθρώπων μοναχοί», διότι ο ίδιος παρέμενε πάντοτε ένας μοναχός Επίσκοπος.

Προσωπικώς, έλαβα ανεκτίμητες ευεργεσίες από τα τίμια χέρια του. Η χάρις του Θεού με αξίωσε να λάβω τη μοναχική μου κουρά από εκείνον και να φέρω το όνομά του, ως ευλογία, αλλά και ως Σταυρό ευθύνης. Με χειροθέτησε υποδιάκονο, συμμετείχε στη διακονική και στην εις πρεσβύτερον χειροτονία μου και μου απένειμε το οφφίκιο του Αρχιμανδρίτου, προσφέροντας μου τον προσωπικό του Σταυρό, κειμήλιο του αειμνήστου γέροντός του, Μητροπολίτου Θήρας Γαβριήλ. Δώρα όχι απλώς τιμητικά, αλλά Σταυρού και διακονίας, υπενθυμίζοντάς μου ότι « Ὃς ἐάν θέλῃ ἐν ὑμῖν μέγας γενέσθαι, ἔσται ὑμῶν διάκονος» (Ματθ. κ΄ 26).

Η ιερατική μας κλήση, όπως, άλλωστε, και σχεδόν όλων των πατέρων του νησιού με προεξάρχοντα τον Αιδεσιμολογιώτατο Πρωτοπρεσβύτερο π. Θωμά Συνοδινό καλλιεργήθηκε υπό το βλέμμα και την προσευχή του. Μας δίδαξε ότι η Ιερωσύνη είναι θυσία και ευθύνη, σταύρωση του «εγώ» και προσφορά στον άλλον, κρυφή διακονία και όχι προβολή. Μας έμαθε ότι η αγιότητα δεν είναι θόρυβος, αλλά σιωπηλή συνέπεια στον αγώνα της μετανοίας.

Λίγες ημέρες πριν από την οσιακή κοίμησή του, αξιωθήκαμε να λάβουμε την ευχή του στο κρεβάτι του πόνου. Καταβεβλημένος σωματικώς, αλλά φωτεινός στο πρόσωπο, μας ευλόγησε με την ίδια πραότητα που μας αγκάλιαζε από παιδιά.

Εκείνη η ευχή του αποτελεί για εμάς παρακαταθήκη και διαθήκη πνευματική.

Σήμερα, ενώ η καρδιά πονά, αναβλύζει ταυτόχρονα ευγνωμοσύνη. Ευγνωμοσύνη προς τον Θεό, διότι μας αξίωσε να ζήσουμε από κοντά μία αγιασμένη μορφή. Να γνωρίσουμε έναν αληθινό πνευματικό πατέρα και ποιμένα. Να μαθητεύσουμε στην ταπείνωση, στην προσευχή, στην απλότητα των Αγίων.

«Μνήμη δικαίου μετ’ ἐγκωμίων» (Παρ. ι΄ 7).

Η μνήμη του θα παραμένει πάντοτε ζωντανή στις καρδιές μας, όχι ως ανάμνηση παρελθόντος, αλλά ως κλήση συνέχειας και ευθύνης.

Σεβασμιώτατε Γέροντα, Ευλόγησον και πρέσβευε υπέρ ημών.

Ως ελάχιστος των πνευματικών Σας τέκνων, ευχαριστώ τον Θεό που με αξίωσε να Σας ζήσω, να λάβω το όνομά Σας και την ευχή Σας, ως πολύτιμο θησαυρό για την υπόλοιπη πορεία της ιερατικής μου διακονίας.

Αιωνία αυτού η μνήμη!

Η ευχή του να μας συνοδεύει πάντοτε!

ΕΚΔΗΜΙΑ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΚΑΙ ΙΕΡΑΡΧΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΠΡΩΗΝ ΘΗΡΑΣ ΚΥΡΟΥ ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ

noreply@blogger.com (ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΘΗΡΑΣ) — Tue, 24 Feb 2026 05:48:00 +0000

Θήρα, 23 Φεβρουαρίου 2026

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

“Εἰ δὲ ἀπεθάνομεν σὺν Χριστῷ,

πιστεύομεν ὅτι καὶ συζήσομεν αὐτῷ”

(Ρωμ. 6,8)

Με την κατ’ άνθρωπον θλίψη, η Ιερά Μητρόπολη Θήρας, Αμοργού & Νήσων αναγγέλλει την εις Κύριον εκδημία του αειμνήστου Πατρός ημών και Ιεράρχου, Μητροπολίτου πρώην Θήρας, Αμοργού & Νήσων κυρού Επιφανίου.

Ο αοίδιμος Ποιμενάρχης της Ιεράς Μητροπόλεώς μας κυρός Επιφάνιος υπήρξε διδάσκαλος της Αληθείας, λειτουργός των Μυστηρίων του Θεού, πνευματικός πατέρας του λαού, πρότυπο ταπεινοφροσύνης και αυτοθυσίας. Στον ευλογημένο Αμπελώνα των Κυκλαδων νήσων που του ενεπιστεύθη ο Κύριος καλλιέργησε τον λόγο της αληθείας, έθρεψε το ποίμνιο με την τροφή της θεογνωσίας και αφιέρωσε όλον τον εαυτό του στη διακονία της Εκκλησίας, του Θεού και των ανθρώπων.

Υπήρξε «ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ» (Α’ Τιμ. 6,11), ζωντανός μάρτυρας της πίστεως και αληθινός συνεχιστής της παραδόσεως των Αγίων Πατέρων, ο οποίος σήμερα επιστρέφει στον Δημιουργό του, ενδεδυμένος όχι την φθαρτότητα της σαρκός, αλλά το ένδυμα της αφθαρσίας, προσμένοντας τη φωνή του Δεσπότου Χριστού: «Εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ! Εἴσελθε εἰς τὴν χαρὰν τοῦ Κυρίου σου·» (Ματθ. 25,21).

Η νεκρώσιμος ακολουθία του μακαριστού Ιεράρχου θα πραγματοποιηθεί στην γενέτειρά του Αμοργό την Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου και ώρα 10:30 π.μ. στον Ενοριακό Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Καταπόλων Αμοργού, όπου θα τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα και ο ενταφιασμός -κατόπιν επιθυμίας του- στο κοιμητήριο Βρουτσίου Αμοργού.

Κατόπιν των ανωτέρω, με την ελπίδα της Αναστάσεως και τη βεβαιότητα της αιώνιας κοινωνίας μετά του Θεού, παρακαλούμε τον Δικαιοκρίτη Κύριο όπως τάξει «ἐν σκηναῖς δικαίων» και αναπαύσει «ἐν κόλποις Ἀβραάμ» την ψυχή του εξ ημών μεταστάντος Ιεράρχου κυρού Επιφανίου, συναριθμήσει δε αυτόν μετά των Αγίων.

Σύντομο βιογραφικό

μακαριστού Μητροπολίτου πρώην Θήρας, Αμοργού & Νήσων κυρού Επιφανίου

Ο αείμνηστος Ποιμενάρχης της Ιεράς Μητροπόλεώς μας κυρός Επιφάνιος γεννήθηκε στο Βρούτσι της Αμοργού το 1934.

Το 1958, χειροτονήθηκε διάκονος, ενώ το 1964 χειροτονήθηκε πρεσβύτερος.

Το 1964 έλαβε πτυχίο από την Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Υπηρέτησε ως ιεροκήρυκας στην Ιερά Μητρόπολη Θήρας, Αμοργού και Νήσων, καθώς και ηγούμενος της Ιεράς Μονής Παναγίας Χοζοβιωτίσσης Αμοργού από το 1965 έως το 2003

Στις 9 Ιανουαρίου 2003 εξελέγη από την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος, Μητροπολίτης Θήρας, Αμοργού και Νήσων, με 59 ψήφους.

Ο μακαριστός χειροτονήθηκε Επίσκοπος στις 11 Ιανουαρίου 2003.

Διεποίμανε τον ευλαβή λαό της τοπικής μας Εκκλησίας, αποτελώντας αξιομίμητο παράδειγμα Επισκόπου, διακρινομένου για την αληθινή ευσέβεια και το ακέραιο εκκλησιαστικό του ήθος. Καθ’ όλη την Αρχιερατική διακονία του, ο αξιομακάριστος Ιεράρχης, με το κήρυγμα του λόγου του Θεού, την εκκλησιολογική και λειτουργική συνέπειά του, αλλά και τη χειροτονία πλήθους κληρικών, συνέβαλε στον φωτισμό των πιστών της Ιεράς Μητροπόλεώς μας.

Ο αοίδιμος Ιεράρχης κυρός Επιφάνιος δεν έπαυσε ποτέ να μεριμνά και για την κάλυψη των υλικών αναγκών των εμπερίστατων συνανθρώπων μας, επιτελώντας σπουδαίο ποιμαντικό και φιλανθρωπικό έργο.

Στις 28 Αυγούστου 2021 υπέβαλε παραίτηση προς την Ιερά Σύνοδο, επικαλούμενος το προκεχωρημένο της ηλικίας του.

Η Διαρκής Ιερά Σύνοδος την έκανε αποδεκτή στις 9 Σεπτεμβρίου και εξέλεξε διάδοχό του στις 8 Οκτωβρίου 2021.

Επιφανίου του Σεβασμιωτάτου και Θεοπροβλήτου Μητροπολίτου αιωνία η μνήμη! Αμήν!

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ 2026

noreply@blogger.com (ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΘΗΡΑΣ) — Sun, 22 Feb 2026 12:04:00 +0000

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΓΡΥΠΝΙΑΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΓΟΡΓΟΥΠΗΚΟΟΥ

noreply@blogger.com (ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΘΗΡΑΣ) — Fri, 06 Feb 2026 08:58:00 +0000

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΓΡΥΠΝΙΑΣ: ΤΟ ΙΕΡΟ ΜΕΤΟΧΙΟΝ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΘΑΛΛΑΣΣΙΤΟΥ ΣΤΟ ΕΜΠΟΡΕΙΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΜΕ ΤΕΛΕΣΗ ΙΕΡΑΣ ΑΓΡΥΠΝΙΑΣ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΓΟΡΓΟΫΠΗΚΟΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ (20.30-00.30). ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΑΥΤΟ, ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΣΤΗΝ ΜΟΝΗ ΜΑΣ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΚΑΙ Η ΑΥΡΙΑΝΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ. Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΚΕΠΗ ΚΑΙ ΓΟΡΓΟΥΠΗΚΟΟΣ ΣΤΑ ΕΝΘΕΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΜΑΣ!

Καύση των νεκρών και η αποϊεροποίηση του σύγχρονου ανθρώπου

noreply@blogger.com (ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΘΗΡΑΣ) — Thu, 08 Jan 2026 17:34:00 +0000

Πως φτάσαμε από τα δύο μέτρα γης στο τενεκεδοκούτι

Υπάρχουν εποχές που ο άνθρωπος δεν αλλάζει επειδή προοδεύει, αλλά επειδή ξεχνά και το πιο ανησυχητικό σημάδι αυτής της λήθης δεν βρίσκεται στις θεωρίες του ή στις πολιτικές του επιλογές, αλλά στον τρόπο με τον οποίο αποχαιρετά τους νεκρούς του. Εκεί, στο τελευταίο κατευόδιο, αποκαλύπτεται τι πιστεύει πραγματικά για τον άνθρωπο, για το σώμα του, για τη ζωή και για το αν υπάρχει κάτι πέρα από αυτήν.

Για αιώνες, στον ιερό τόπο αυτό, ο θάνατος συνοδευόταν από χώμα, σταυρό και μνήμη. Υπήρχε η βαθιά ριζωμένη φράση που ένωνε όλους, πλούσιους και φτωχούς, μορφωμένους και αγράμματους: «Στο τέλος, όλοι δύο μέτρα γης θα πάρουμε». Δεν ήταν απλώς λαϊκή σοφία αλλά θεολογία βιωμένη. Ήταν η σιωπηλή παραδοχή ότι ο άνθρωπος επιστρέφει στη γη ως σπόρος και όχι ως απόβλητο.

Η λέξη «μνήμα» δεν είναι τυχαία. Προέρχεται από το ρήμα μιμνήσκομαι, που σημαίνει «θυμάμαι», και φέρει μέσα της την ίδια τη λειτουργία της μνήμης ο τάφος δεν είναι μόνο χώμα πάνω από το σώμα αλλά τόπος ανάμνησης, περισυλλογής και διδασκαλίας για τους ζωντανούς. Μέσα από το μνήμα, η μνήμη του θανάτου(memento mori έλεγαν οι Ρωμαίοι)γίνεται εργαλείο για να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, να τιμούμε, να θυμόμαστε, να αναλογιζόμαστε τη ζωή και την ευθύνη μας απέναντι στους άλλους.

Προσωπικά, κάθε εβδομάδα πηγαίνω να ανάψω τα καντήλια και να λιβανίσω τους κεκοιμημένους συγγενείς μου. Το πράττω με σεβασμό και αγάπη, και με θλίψη βλέπω ότι όλο και λιγότεροι άνθρωποι(ειδικότερα γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας που όσο εκλείπουν και αυτές βλέπω τα νεκροταφεία με σβηστά καντήλια δια παντός) συνεχίζουν αυτή τη συνήθεια. Αυτός ο μικρός, σταθερός εθιμικός χρόνος είναι ένας αναπόδραστος χώρος μνήμης, στοχασμού και σύνδεσης με τις ρίζες μας. Μας δίνει την ευκαιρία να σκεφτούμε τον θάνατο, να τιμήσουμε και να θυμηθούμε, και μέσα από αυτόν τον σεβασμό προς το παρελθόν, να γίνουμε καλύτεροι στην καθημερινή μας ζωή.

Σήμερα όμως βλέπουμε κάτι διαφορετικό. Η καύση των νεκρών προβάλλεται ολοένα και περισσότερο ως σύγχρονη,"οικολογική" πρακτική και «απελευθερωμένη» επιλογή. Δεν παρουσιάζεται απλώς ως μια εναλλακτική, αλλά σχεδόν ως νέο πρότυπο. Ιδιαίτερα όταν αυτή η επιλογή υιοθετείται από γνωστά πρόσωπα του δημόσιου βίου, αποκτά χαρακτήρα μίμησης. Έτσι, τα τελευταία χρόνια, είδαμε να επιλέγουν την καύση άνθρωποι αγαπητοί στον λαό, όπως ο συνθέτης Θάνος Μικρούτσικος, η ηθοποιός Μάρθα Καραγιάννη, η επίσης ηθοποιός Μαίρη Χρονοπούλου με τελευταίο και πιο πρόσφατο παράδειγμα του δημοφιλούς δημοσιογράφου και παρουσιαστή Γεωργίου Παπαδάκη. Ονόματα που σημάδεψαν γενιές, που αγαπήθηκαν, που χειροκροτήθηκαν, και των οποίων ο τελευταίος αποχαιρετισμός έγινε όχι με χώμα και σταυρό, αλλά με φωτιά και τέφρα.

Η Εκκλησία βέβαια δεν κρίνει πρόσωπα,κρίνει νοήματα και το νόημα αυτής της στροφής είναι βαθύτερο από μια προσωπική επιλογή. Είναι ξεκάθαρο σημείο των δυστοπικών Καιρών.
Η Ορθόδοξη πίστη δεν αντιμετώπισε ποτέ τον θάνατο ως τεχνικό πρόβλημα προς διαχείριση ούτε το σώμα ως βιολογικό κατάλοιπο που πρέπει να εξαφανιστεί γρήγορα και «καθαρά». Το ανθρώπινο σώμα είναι ιερό, όχι θεωρητικά αλλά βιωματικά. Είναι το σώμα που βαπτίζεται, που χρίεται, που κοινωνεί το Σώμα και το Αίμα του Χριστού, που ασκείται, που μετανοεί, που αγιάζεται. Γι’ αυτό και θάβεται,όχι από απλή συνήθεια, αλλά από πίστη. Όχι επειδή δεν υπάρχει άλλος τρόπος, αλλά επειδή η ταφή είναι ομολογία Αναστάσεως.

Οι Πατέρες της Εκκλησίας μιλούν με απόλυτη σαφήνεια. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος δεν διστάζει να μιλήσει για τη χάρη που ενεργεί ακόμη και στα οστά των αγίων. Ο άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής διδάσκει ότι το σώμα δεν είναι φυλακή της ψυχής, αλλά συνεργός της σωτηρίας. Ο απόστολος Παύλος επιμένει ότι το σώμα «σπείρεται εν φθορά, εγείρεται εν αφθαρσία». Μέσα σε αυτή την πίστη, η καύση δεν είναι απλώς άλλη μια επιλογή αλλά σαφής αλλοίωση του τρόπου με τον οποίο ο άνθρωπος κατανοεί τον εαυτό του.

Ακόμη και λαοί προχριστιανικοί είχαν επίγνωση ότι ο θάνατος δεν είναι απλή εξαφάνιση. Οι Βίκινγκς, για παράδειγμα, έκαιγαν τους νεκρούς τους, αλλά η καύση τους ήταν μια τελετουργία γεμάτη ιερότητα, συμβολισμούς και δέος. Ο νεκρός μέσα σε ένα περιβάλλον που έβριθε συμβολισμών περνούσε σε άλλον κόσμο. Σήμερα όμως η σύγχρονη καύση δεν συνοδεύεται από μυστήριο, αλλά από σιωπή. Δεν δηλώνει πίστη σε κάτι άλλο, αλλά αμηχανία μπροστά στη μνήμη και τον τάφο.

Στα δε Ελληνορθόδοξα ήθη και έθιμα μας , μέχρι πρόσφατα, ο νεκρός επέστρεφε στο σπίτι,τον αποχαιρετούσαμε με απόλυτο σεβασμό για μια ολόκληρη μέρα μέχρι να ξημερώσει η επόμενη. Γινόταν ένα τελευταίο μάθημα ζωής για συγγενείς και φίλους. Δυστυχώς όμως μετά τον κορωνοϊό ακόμη και αυτό άρχισε να χάνεται. Ο θάνατος αποστειρώθηκε, απομακρύνθηκε, εξαφανίστηκε πίσω από διαδικασίες και η καύση έρχεται ως το τελικό στάδιο αυτής της αποϊεροποίησης, ώστε να μη μείνει ούτε χώμα, ούτε σταυρός, ούτε σημείο αναφοράς.

Έτσι, χωρίς να το καταλάβουμε, χάσαμε και τα δύο μέτρα γης. Δεν μας τα πήρε κανείς με τη βία τα παραδώσαμε μόνοι μας, στο όνομα της ευκολίας, της ταχύτητας και της λεγόμενης προόδου. Και στη θέση τους δεχθήκαμε ένα τενεκεδένιο κουτί, λίγη στάχτη και την ψευδαίσθηση ότι έτσι «ελευθερωνόμαστε».

Ίσως όμως κάποτε συνειδητοποιήσουμε ότι δεν χάσαμε απλώς έναν τρόπο ταφής. Χάσαμε τη σχέση μας με το χώμα, με τη μνήμη, με την προσμονή της Αναστάσεως. Γιατί η Εκκλησία, αιώνες τώρα, δεν μιλά για ανθρώπους που εξαφανίστηκαν, αλλά για ανθρώπους που αναπαύονται. Δεν υμνεί την ανυπαρξία, αλλά την αναμονή. Δεν μιλά για τέφρα, αλλά για μνήματα.

Και δεν είναι τυχαίο ότι ο ψαλμωδός και μαζί του ολόκληρη η Εκκλησία ομολογεί ότι η ζωή χαρίζεται «τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι» και όχι σε τενεκεδένια κουτιά, όχι στην ανωνυμία της στάχτης, αλλά σε σώματα που κοιμούνται μέσα στη γη, προσμένοντας.

Διότι η πίστη μας δεν είναι ότι ο άνθρωπος τελειώνει, αλλά ότι αναμένει και αυτή η αναμονή έχει τόπο, έχει μνήμη και έχει σώμα.

Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν,
θανάτῳ θάνατον πατήσας,
καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι
ζωὴν χαρισάμενος.
Στυλ. Καβάζης

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΓΡΥΠΝΙΑΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ

noreply@blogger.com (ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΘΗΡΑΣ) — Tue, 30 Dec 2025 17:02:00 +0000

ΔΡΑΣΕΙΣ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΝΕΟΤΗΤΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΘΗΡΑΣ

noreply@blogger.com (ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΘΗΡΑΣ) — Wed, 24 Sep 2025 11:35:00 +0000

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΓΡΥΠΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ & ΖΩΟΠΟΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

noreply@blogger.com (ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΘΗΡΑΣ) — Sat, 13 Sep 2025 07:20:00 +0000

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΓΡΥΠΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

noreply@blogger.com (ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΘΗΡΑΣ) — Wed, 13 Aug 2025 16:15:00 +0000

Συμβολισμοί από το θαύμα του πολλαπλασιασμού των άρτων και των ιχθύων

noreply@blogger.com (ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΘΗΡΑΣ) — Sun, 03 Aug 2025 10:59:00 +0000

Ολόκληρο το περιστατικό αυτό της διανομής των άρτων και των ψαριών στους ανθρώπους,

ο αριθμός των ψαριών και των άρτων,

καθώς και ο αριθμός των κοφινιών με τα περισσεύματα,

όλα μαζί έχουν κι ένα εσωτερικό, ένα βαθύτερο νόημα.

Λίγο πριν από το θάνατό Του ο Κύριος ονόμασε τον άρτο Σώμα Του.

Στο συγκεκριμένο περιστατικό είναι

αλήθεια πως δε λέει κάτι τέτοιο με λόγια, το κάνει όμως με τον αριθμό των άρτων.

Οι πέντε άρτοι σημαίνουν τις πέντε αισθήσεις· κι οι πέντε αισθήσεις αντιπροσωπεύουν όλο το σώμα.

Το ψάρι σημαίνει τη ζωή. Τους πρώτες αιώνες της χριστιανικής ζωής το Χριστό τον απεικόνιζαν με τη μορφή ψαριού. Το σύμβολο αυτό μπορεί να το δει ακόμα και σήμερα κανείς στις αρχαίες χριστιανικές κατακόμβες.

Απ’ αυτήν την άποψη, ο Χριστός έδωσε το σώμα και τη ζωή Του στους ανθρώπους για να τραφούν.

Και γιατί ήταν δύο τα ψάρια; Επειδή ό Κύριος έδωσε και δίνει τον εαυτό Του θυσία τόσο όσο διάστημα κράτησε η επίγεια διαδρομή Του, όσο και στην Εκκλησία μετά την Ανάστασή Του, ως τη σημερινή μέρα.

Ποιά σημασία έχει το γεγονός ότι έκοψε μόνος του τους άρτους;

Αυτό σημαίνει πως Εκείνος, με την ελεύθερη βούλησή Του, παραδόθηκε να θυσιαστεί για τη σωτηρία των ανθρώπων.

Γιατί έδωσε τα ψωμιά και τα ψάρια στους αποστόλους, για να τα μοιράσουν αυτοί μετά στο λαό;

Επειδή εκείνοι ήταν που έπρεπε να μεταφέρουν το Χριστό σ’ ολόκληρο τον κόσμο και να τον δώσουν στους ανθρώπους και τα έθνη ως τροφή ζωής.

Τί σημαίνουν τα δώδεκα κοφίνια με τα περισσεύματα των άρτων; Την άφθονη καρποφορία τού έργου των αποστόλων.

Κάθε θερισμός των αποστόλων θα είναι ασύγκριτα μεγαλύτερος από το σπόρο που έσπειραν, όπως κάθε καλάθι είχε περισσότερο ψωμί από τους άρτους που έφαγαν και χόρτασαν οι πεινασμένοι άνθρωποι.

(Το περιστατικό τού θαύματος του πολλαπλασιασμού των άρτων που έγινε με τη δύναμη του Χριστού μνημονεύεται κάθε φορά σε μια ωραία ευχή, στην τελετή της αρτοκλασίας: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Θεός, ο ευλογήσας τους πέντε άρτους εν τη ερήμω και εξ αυτών πεντακισχιλίους άνδρας χορτάσας, ευλόγησον και τους άρτους τούτους, τον σίτον, τον οίνον και το έλαιον και τους εξ αυτών μεταλαμβάνοντας πιστούς δούλους Σου αγίασον»).

Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2025

noreply@blogger.com (ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΘΗΡΑΣ) — Fri, 01 Aug 2025 16:33:00 +0000

Μέσα στην καρδιά γίνεται η μεγαλύτερη μάχη.

noreply@blogger.com (ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΘΗΡΑΣ) — Wed, 30 Jul 2025 11:52:00 +0000

Μέσα στην καρδιά γίνεται η μεγαλύτερη μάχη. Όταν εκεί νικήσει ο Χριστός και ηττηθεί ο διάβολος, έρχεται ειρήνη εσωτερική και εξωτερική.

Η καρδιά, που είναι κέντρο φυσικό, παραφυσικό και υπερφυσικό, πηγή της σαρκικής και πνευματικής ζωής,

μπορεί να γίνει και πηγή του πνευματικού θανάτου και να κατεβεί στον Άδη.

Όπως όμως ο Χριστός κατέβηκε στον Άδη και ελευθέρωσε τις ψυχές των δικαίων ανθρώπων, έτσι ο Χριστός κατεβαίνει στον Άδη του κάθε ανθρώπου,

που είναι το βάθος της καρδιάς,

την ελευθερώνει από τα πάθη της, αποκαθιστά την σωστή λειτουργία και αρμονία του εσωτερικού μας κόσμου.

Εμείς δεν έχουμε να κάνουμε τίποτα άλλο παρά να παρακαλέσουμε τον Σωτήρα μας: "Νουν ψυχήν και καρδίαν αγίασον, Σώτερ, και το σώμα μου"

(Καν.Ωδή ς΄ της Θείας Μεταλήψεως).

Αλλά και για όλο μας το είναι χρειαζόμαστε τον αγιασμό:

«Τας ψυχάς ημών αγίασον,

τα σώματα άγνισον,

τους λογισμούς διόρθωσον,

τας εννοίας κάθαρον,

(Μικρό Απόδειπνο).

Μιχάλης Κουτσός

Εργασία προσευχής

noreply@blogger.com (ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΘΗΡΑΣ) — Tue, 29 Jul 2025 07:28:00 +0000

Ζητώντας όμως το έλεος, να το ζητάτε με ταπεινή και αξιολύπητη καρδιά·

και φωνάζετε από το πρωί μέχρι το βράδυ,

κι αν είναι δυνατό και όλη τη νύχτα, το «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με».

Και βιάσετε το νου σας σ’ αυτό το έργο μέχρι θανάτου. Γιατί αυτό το έργο χρειάζεται μεγάλη βία, επειδή είναι στενή η πύλη

και όλο δυσκολίες ο δρόμος που οδηγεί στη ζωή και μπαίνουν σ’ αυτή όσοι βιάζουν τον εαυτό τους, αφού «η βασιλεία των ουρανών κερδίζεται απ’ όσους βιάζουν τον εαυτό τους».

Σας παρακαλώ, λοιπόν,

μη χωρίζετε τις καρδιές σας από τον Θεό, αλλά να μένετε κοντά Του και να τις φυλάγετε μαζί με τη μνήμη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού πάντοτε,

έως ότου φυτευτεί το όνομα του Κυρίου

μέσα στην καρδιά σας κι αυτή πια να μη σκέφτεται τίποτε άλλο, για να δοξαστεί ο Χριστός μέσα σας».

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος

Ἡ μελέτη τῆς θείας Γραφῆς ἐξαφανίζει τοὺς κακοὺς λογισμούς

noreply@blogger.com (ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΘΗΡΑΣ) — Mon, 28 Jul 2025 16:41:00 +0000

Τίποτε δὲν εἶναι τόσο ἰσχυρὸ

νὰ ἀποβάλει τὶς ἐμπειρίες καὶ

τὶς μνῆμες τῆς παλιᾶς ἀκόλαστης ζωῆς,

καὶ νὰ διώξει τὶς ἐνθυμήσεις ποὺ

κινοῦνται καὶ διεγείρονται

μέσα στὴ σάρκα,

καὶ προκαλοῦν ταραχώδη σαρκικὴ φλόγωση ὅσο εἶναι

το νὰ βυθιστοῦμε ὁλόκληροι

μέσα στὸν πόθο

τῆς μελέτης τῆς θείας Γραφῆς,
καὶ νὰ ἀναζητοῦμε
νὰ ἐννοήσουμε τὰ βαθιὰ νοήματά της.

Ὅταν οἱ λογισμοὶ τοῦ ἀνθρώπου
ἐμποτισθοῦν ἀπὸ τὴν ἡδονὴ τῆς ἐπίμονης μελέτης τῆς σοφίας τοῦ Θεοῦ
στὴ θεία Γραφή,
μὲ τέτοια ἀφοσίωση,
ποὺ νὰ στίβει τοὺς λόγους τοῦ Θεοῦ,
γιὰ νὰ τοῦ φανερωθοῦν
τὰ θεῖα νοήματα τους,
ἔ, τότε, ὁ ἄνθρωπος ἀφήνει πίσω του
τὸ μάταιο κόσμο,
λησμονεῖ ὅτι ὑπάρχει σ’ αὐτόν,
καὶ ἐξαλείφει ἀπὸ τὴν ψυχή του
ὅλες τὶς ἁμαρτωλὲς ἐνθυμήσεις
τῆς συσσωμάτωσης μὲ τὸν κόσμο.

Ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σῦρος

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΓΡΥΠΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΜΑΡΤΥΡΑ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟ

noreply@blogger.com (ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΘΗΡΑΣ) — Sun, 27 Jul 2025 15:30:00 +0000

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΓΡΥΠΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΑΪΣΙΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ

noreply@blogger.com (ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΘΗΡΑΣ) — Fri, 11 Jul 2025 06:26:00 +0000

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΓΡΥΠΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΛΟΥΚΑ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΗ

noreply@blogger.com (ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΘΗΡΑΣ) — Wed, 16 Oct 2024 15:56:00 +0000

«Ἐκεῖ πού σταματῶ εἶναι μόνο ἕνα Ὄνομα!»

noreply@blogger.com (ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΘΗΡΑΣ) — Sat, 28 Sep 2024 08:16:00 +0000

Ἀρχιμ. Δανιήλ Ἀεράκη

Πολλά γράφτηκαν γιά τόν Χρῆστο Γιανναρᾶ, πού ἔφυγε ἀπό τήν ζωή αὐτή στίς 24 Αὐγούστου. Τό πρόσωπό του κατέστη «σημείον ἀντιλεγόμενον». Θέλουμε νά πιστεύουμε, ὅτι στά βάθη τῆς καρδιᾶς του ἔκαιγε ἡ φλόγα τῆς πίστεως στό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ καί ἡ ἀγάπη του γιά τήν ’Ορθοδοξία.

Ἀπό ἕνα βιβλίο του, πού προκάλεσε ποικίλες ἀναταράξεις, ἀναδημοσιεύουμε χαρακτηριστική περικοπή:

«Σπούδασα μιά ζωή τή θεολογία καί τή φιλοσοφία, παθιάστηκα μέ τή σύγχρονη φυσική καί τήν κοσμολογία, διάβασα ψυχολογία καί πολλή ἱστορία. Καί ὅλα αὐτά ψάχνοντας γιά τό ἕνα καί μοναδικό αἴνιγμα, πού μέ βασανίζει: Τῆς ὕπαρξης πού μπορεῖ νά ἐρωτεύεται ἀέναα καί νά μή πεθαίνη.Βρῆκα τήν πληρέστερη ἀπάντησι στούς Ἕλληνες Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας -τή μεγαλοφυέστερη ὥς τώρα ἀποκάλυψη. Μά ἡ αἴσθηση τῆς βεβαιότητας, ὅτι μιά μέρα, ὄχι πολύ μακρινή, τό κορμί μου θά λιώση στό χῶμα, αὐτό τό κορμί μέ τήν ἀνατριχίλα τῶν αἰσθήσεών του καί τό ξουράφι τοῦ μυαλοῦ, τό κορμί πού μόνο μέ αὐτό χαίρομαι τήν ὀμορφιά τοῦ κόσμου, ταξιδεύω στά μήκη καί τά πλάτη τῆς γῆς, χαμογελῶ στούς διπλανούς μου, χειρονομῶ, μιλάω, ἀκούω μουσική - ἡ αἴσθηση πώς τό κορμί μου εἶναι προωρισμένο νά γίνη λάσπη, δέν ἰσοφαρίζεται οὔτε μέ τίς γνώσεις τῆς Πατερικῆς Θεολογίας, οὔτε βέβαια μέ τόν ἴλιγγο τῶν πληροφοριῶν τῆς ἀστροφυσικῆς ἤ τῶν συμπερασμάτων τῆς ψυχανάλυσης, πού ὑποχρεώνουν τόν νοῦ νά ψηλαφήση μιά ὑπέρτατη ὑπαρκτική ἤ αἰτιώδη ἀρχή.

’Εδῶ καί χιλιάδες χρόνια, στήν κάθε διαδοχική στιγμή πεθαίνουν πάνω στή γῆ κάποιες χιλιάδες ἀνθρώπων. Καί ὁ δικός μου θάνατος θά εἶναι ἕνας ἀκόμα κόκκος στήν ἄμμο τῶν ἀμετρήτων θανάτων, πού συντηροῦν τήν ἀτέρμονη κλεψύδρα. Μέσα σ’ αὐτή τή ροή, πού παρασέρνει τό βίο μου ὅλο καί πιό κοντά στό ἀναπότρεπτο τέλος, καμμία ἰδεολογία καί καμμία γνώση ἤ ἐπιστήμη δέν μοῦ φωτίζει ἕνα στήριγμα νά κρατηθῶ, νά μή βουτήξω κατακέφαλα στή δίνη τοῦ παραλόγου. Ὅσο γιά τά προγράμματα κοινωνικοῦ μετασχηματισμοῦ, γι’ αὐτά καγχάζω ἐγώ ὁ μελλοθάνατος.

Ἐκεῖ πού σταματῶ εἶναι μόνο ἕνα ὄνομα.

Ὄχι ἰδέα ἤ ἔννοια, ἀλλά μόνο ὄνομα - «σημεῖον» ζωῆς προσωπικῆς, ἐπώνυμης καί ταυτόχρονα καθολικῆς: Τό ὄνομα Χριστός Ιησοῦς. Στά όρια τῆς προσωπικῆς ἀναφορᾶς, πού ἐπισημαίνει, οἱ ἰδέες ξευτελίζονται, οἱ ἔννοιες ἀχρηστεύονται, τό αἴνιγμα τοῦ ἔρωτα καί τοῦ θανάτου παύει νά μέ περιμένει σάν σφίγγα στό σταυροδρόμι. Καί κάθε λόγος πέρα ἀπό αὐτό τό ὄνομα μοιάζει περιττός.

Χριστιανός σημαίνει χαρά!!!

noreply@blogger.com (ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΘΗΡΑΣ) — Thu, 26 Sep 2024 07:20:00 +0000

Πολλοί χριστιανοί προσπαθούν φίλοι μου, να δημιουργήσουν και να διατηρήσουν την "βιτρίνα" του σοβαρού και πετυχημένου, του "ηθικού και καλού".

Δυστυχώς πολλοί τέτοιοι χριστιανοί που έχουν αυτήν την "βιτρίνα", σκανδαλίζουν όλους όσους είναι είτε χλιαροί στην Πίστη, είτε μακράν και δημιουργούν στο μυαλό τους μια άλλη εικόνα για τον πραγματικό Χριστιανό, που πρέπει να είναι αληθινό "παλικάρι του Χριστού"! Η αλήθεια είναι ότι γεμίσαμε με ανθρώπους "σοβαροφανείς", ηθικιστές και υποκριτές, που προσπαθούν να πείσουν με την ψυχρή και σκληρή καρδιά τους, ότι είναι δήθεν... "άνθρωποι του Θεού", ενώ είναι απλώς πουριτανοί.

Πιστεύω, ότι άνθρωπος του Θεού θα πει...

Να έχεις μέσα σου αγάπη για όλους, χαρά και όρεξη για ζωή!

Να ζεις γνήσια και ανεπιτήδευτα!

Να εμφανίζεσαι χωρίς μάσκες και διάφορα προσωπεία!

Να αρπάζεις κάθε ευκαιρία που σου δίνεται για όμορφο παιχνίδι!

Να αφήνεις την ψυχή σου να "ανθίζει" ως παιδί ανέμελο και αθώο, μακρυά από μέριμνες και σκουτούρες!

Ναι, να γίνεσαι σαν παιδί! Όχι στην "μωρία", αλλά στην χαρά και την αγαθότητα, στην αμνησικακία και την απλότητα!!!

Χρειάζεται όσο ποτέ άλλοτε, να σταματήσουμε να βλέπουμε παντού εμείς οι χριστιανοί την αμαρτία. ΌΧΙ δεν είναι αμαρτία το να χαίρεσαι και να γελάς, το να παίζεις και να ευθυμείς, το να ερωτεύεσαι και να τραγουδάς... ΌΧΙ, δεν είναι αμαρτία το να ζεις!!!

ΌΧΙ, δεν είναι αγιότητα η κατήφεια και η αυστηρότητα, η μιζέρια και η αυταρχικότητα, η σοβαροφάνεια και μια ζωή "μη μου άπτου" με ψευτοευγένειες και ψευτοευλάβειες. Ο ίδιος ο Κύριος μας είπε ότι ακόμα και όταν νηστεύουμε να μην είμαστε σκυθρωποί αλλά χαρούμενοι!!

Μην σκοτώνουμε λοιπόν το παιδί που βρίσκεται μέσα μας, γιατί σκοτώνουμε τον ουρανό και το φως που κρύβει η καρδιά μας... Μην σκοτώνουμε το κάλλος της ζωής, στο "βωμό" μιας ψεύτικης βιτρίνας ζωής!!! Άστε τους άλλους, τους "μεγαλοσχήμονες ηθικιστές" στην άκρη... Ας ελευθεροθούμε από τα "κουτάκια" του καθωσπρεπισμού!

Είναι γνωστό ότι πολλοί πνευματικοί άνθρωποι και άγιοι, όπως π.χ. ο άγιος Παΐσιος και ο πατήρ Ανανίας Κουτσένης, χαρακτηρίζονταν και από λεπτό και διακριτικό χιούμορ, το οποίο συνδύαζαν άριστα με τις πνευματικές νουθεσίες. Η σοβαροφάνεια είναι υποκρισία και δεν βοηθάει στο να ζεστάνεις την καρδιά κάποιου ανθρώπου, που έχει "παγώσει" από τα χίλια μύρια προβλήματα.

Θα κλείσω φίλοι μου με τα λόγια του Αγίου Πορφυρίου: "Ὁ χριστιανός πρέπει νά ἀποφεύγει τήν ἀρρωστημένη θρησκευτικότητα. Τόσο τό αἴσθημα ἀνωτερότητος γιά τήν ἀρετή του, ὅσο καί τό αἴσθημα κατωτερότητος γιά τήν ἁμαρτωλότητά του. Ἄλλο πράγμα εἶναι τό κόμπλεξ καί ἄλλο ἡ ταπείνωση ἄλλο ἡ μελαγχολία καί ἄλλο ἡ μετάνοια".

Καλημέρα και καλό Σαββατοκύριακο με αγάπη και χαμόγελα καρδιάς!!!🥰🍇☕

(Ανώνυμος εκπαιδευτικός)- πηγή

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΓΡΥΠΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΚΑΙ ΖΩΟΠΟΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

noreply@blogger.com (ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΘΗΡΑΣ) — Thu, 12 Sep 2024 16:40:00 +0000

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΑΓΡΥΠΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ

noreply@blogger.com (ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΘΗΡΑΣ) — Wed, 14 Aug 2024 07:36:00 +0000

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2024

noreply@blogger.com (ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΘΗΡΑΣ) — Wed, 31 Jul 2024 19:16:00 +0000

ΑΓΡΥΠΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΑΡΤΥΡΟΣ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΥ

noreply@blogger.com (ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΘΗΡΑΣ) — Sun, 28 Jul 2024 08:15:00 +0000