antikry.gr

Δεν πάει στο συνέδριο της ΝΔ ο Κώστας Καραμανλής – Η συνάντηση με την Ντόρα Μπακογιάννη

2026-05-06T22:03:52.326+03:00

Ο Κώστας Καραμανλής θα επιλέξει τελικά να στείλει μήνυμα "μέσω της απουσίας του", μια κίνηση που αναμφίβολα θα προκαλέσει πολιτικές συζητήσεις στο στρατόπεδο της Ν.Δ.

Όλα δείχνουν πως η απόφαση του Κώστα Καραμανλή έχει πλέον «κλειδώσει». Ο πρώην πρωθυπουργός και μακροβιότερος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν πρόκειται να δώσει το «παρών» στο επικείμενο 16ο Συνέδριο του κόμματος, το οποίο θα πραγματοποιηθεί το τριήμερο 15 έως 17 Μαΐου.

Παρά τις επαφές και τις δημόσιες εκκλήσεις, ο πρώην πρωθυπουργός φέρεται αποφασισμένος να στείλει μήνυμα μέσω της απουσίας του στο συνέδριο της ΝΔ

Όλα δείχνουν, σύμφωνα με ΤΟ ΒΗΜΑ, πως η απόφαση του Κώστα Καραμανλή έχει πλέον «κλειδώσει». Ο πρώην πρωθυπουργός και μακροβιότερος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν πρόκειται να δώσει το «παρών» στο επικείμενο 16ο Συνέδριο του κόμματος, το οποίο θα πραγματοποιηθεί το τριήμερο 15 έως 17 Μαΐου και αναμένεται να σηματοδοτήσει την επίσημη εκκίνηση της προεκλογικής μάχης για τη ΝΔ.

Στο Μέγαρο Μαξίμου, άλλωστε, βασικός στόχος είναι η αποκλιμάκωση της εσωκομματικής έντασης και η διαμόρφωση κλίματος ενότητας, μετά από μια παρατεταμένη περίοδο εσωτερικών τριγμών και πολιτικών διαφοροποιήσεων.

Όπως αναφέρουν πρόσωπα που γνωρίζουν καλά το εσωκομματικό παρασκήνιο, μια ενδεχόμενη παρουσία του Κώστα Καραμανλή στο Συνέδριο θα δημιουργούσε αυτομάτως προσδοκίες για δημόσια παρέμβαση. Και μια σιωπηλή παρουσία δύσκολα θα συμβάδιζε με τις κατά καιρούς αιχμές και διαφοροποιήσεις που έχει εκφράσει το τελευταίο διάστημα.

Η επιλογή της απουσίας, λένε οι ίδιες πηγές, αντιμετωπίζεται με ανακούφιση τόσο από την Πειραιώς όσο και από το Μέγαρο Μαξίμου, καθώς θεωρείται βέβαιο ότι μια πιθανή ομιλία του πρώην πρωθυπουργού θα περιείχε μηνύματα με ιδιαίτερο πολιτικό βάρος, σε μια περίοδο όπου το εσωκομματικό κλίμα παραμένει ήδη φορτισμένο.

Η συνάντηση με την Ντόρα Μπακογιάννη

Το παρασκήνιο εντάθηκε ακόμη περισσότερο τις τελευταίες ημέρες, μετά και τη συνάντηση της Ντόρας Μπακογιάννη με τον Κώστα Καραμανλή. Η κ. Μπακογιάννη πρόσφατα είχε δηλώσει δημοσίως ότι θα επιθυμούσε την παρουσία του πρώην πρωθυπουργού στο Συνέδριο, επισκέφθηκε την Τρίτη το γραφείο του, στο πλαίσιο των τακτικών επαφών που διατηρούν οι δύο πολιτικοί.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το κλίμα στη συνάντηση ήταν ιδιαίτερα θερμό και θετικό.

Ωστόσο, παρά τις συζητήσεις και τις δημόσιες παραινέσεις, ο Κώστας Καραμανλής δεν φέρεται να άνοιξε τα χαρτιά του για το αν τελικά θα παραστεί στο Συνέδριο. Παρ’ όλα αυτά, οι πληροφορίες συγκλίνουν στο ότι ο πρώην πρωθυπουργός θα επιλέξει τελικά να στείλει μήνυμα μέσω της απουσίας του, μια κίνηση που αναμφίβολα θα προκαλέσει πολιτικές συζητήσεις στο εσωτερικό της παράταξης.
πηγή: ΤΟ ΒΗΜΑ

Επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Μέγαρο Μαξίμου: Κόντρα στην καταστολή οι φοιτητές ξεκαθάρισαν ότι δεν θα δεχθούν αναθεώρηση του άρθρου 16 και υποβάθμιση των σπουδών τους (VIDEO)

2026-05-06T20:21:31.979+03:00

Η κυβέρνηση, αντί να ακούσει τους φοιτητές και τα δίκαια αιτήματά τους, επιστράτευσε γι' άλλη μια φορά τη βία και την καταστολή!

Σε δήλωσή του ο Άγγελος Θωμόπουλος, εκπρόσωπος του Μετώπου Αγώνα Σπουδαστών, τόνισε πως οι φοιτητές, παρά τη βία και την καταστολή, δεν θα δεχτούν την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος, να χτυπηθούν οι σπουδές και τα πτυχία τους!

Με μία μαχητική παρέμβαση σήμερα το πρωί στο Μέγαρο Μαξίμου οι Φοιτητικοί Σύλλογοι της Αθήνας ξεκαθάρισαν στην κυβέρνηση να μην τολμήσει να προχωρήσει την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος!

Γνωστοποίησαν την απόφαση 96 Φοιτητικών Συλλόγων πανελλαδικά ότι δεν πρόκειται να δεχτούν να χτυπηθούν οι σπουδές και τα πτυχία τους, να ανοίξει ο δρόμος για δίδακτρα στα προπτυχιακά, γενίκευση διδάκτρων στα μεταπτυχιακά και η εξίσωση των πτυχίων τους με αυτά των κολεγίων!

📌Οι φοιτητές δέχονται αυτή τη στιγμή απρόκλητη επίθεση από τις αστυνομικές δυνάμεις έξω από το Μέγαρο Μαξίμου!
‼️ Αντί η κυβέρνηση να ακούσει τους φοιτητές και τα δίκαια αιτήματά τους, επιστρατεύει γι' άλλη μια φορά τη βία και την καταστολή!
‼️ Η τρομοκρατία δε θα περάσει! pic.twitter.com/2csWoaa1Jy
— Οδηγητής (@odigitis) May 6, 2026

Σε δήλωσή του ο Άγγελος Θωμόπουλος, εκπρόσωπος του Μετώπου Αγώνα Σπουδαστών, τόνισε πως οι φοιτητές, παρά τη βία και την καταστολή, δεν θα δεχτούν την αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος, να χτυπηθούν οι σπουδές και τα πτυχία τους!

Η παρέμβαση των Φοιτητικών Συλλόγων της Αθήνας έξω από το Μέγαρο Μαξίμου στέλνει ηχηρό μήνυμα στην κυβέρνηση και όσους στηρίζουν την πολιτική της εμπορευματοποίησης της Παιδείας!

Στη συνέχεια οι φοιτητές κατευθύνθηκαν συγκροτημένα μπροστά από τη Βουλή συνεχίζοντας την κινητοποίησή τους.

Η αναθεώρηση του άρθρου 16, που συζητιέται τις επόμενες μέρες στη Βουλή, θα απελευθερώσει πλήρως από οποιαδήποτε εμπόδια την ίδρυση ιδιωτικών Πανεπιστημίων, θα ανοίξει ο δρόμος για δίδακτρα στα προπτυχιακά και τη γενίκευση των διδάκτρων στα μεταπτυχιακά, ενώ θα καταργηθεί ό,τι έχει απομείνει από τη δωρεάν φοιτητική μέριμνα.

Οι Φοιτητικοί Σύλλογοι διεκδικούν:

Να ακυρωθεί κάθε σκέψη για αναθεώρηση του άρθρου 16!

Αναβάθμιση των σπουδών μας, με αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για τις πραγματικές ανάγκες των Πανεπιστημίων. Σύγχρονες και ασφαλείς υποδομές. Προσλήψεις μόνιμου και σταθερού διδακτικού προσωπικού με βάση τις ανάγκες. Σύγχρονα προγράμματα σπουδών που ενσωματώνουν και τις εξελίξεις στην επιστήμη και την τεχνολογία.

Αποκλειστικά δημόσια, δωρεάν και αναβαθμισμένη φοιτητική μέριμνα. Σύγχρονες, δημόσιες και δωρεάν εστίες για όλους.

Πτυχία με αξία, μοναδική προϋπόθεση για την πλήρη πρόσβαση στο επάγγελμα, χωρίς άλλες πιστοποιήσεις. Σύγχρονα εργασιακά, κοινωνικά δικαιώματα.

Να καταργηθούν όλοι οι αντιεκπαιδευτικοί νόμοι, τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια, ο άδικος νόμος των διαγραφών και οι νόμοι έντασης της καταστολής.

Μέτρα στήριξης των φοιτητών, ιδιαίτερα των εργαζομένων, ενάντια στην ακρίβεια'

πηγή: 902.gr

Επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Το Ιράν διαψεύδει δημοσίευμα του Axios ότι Τεχεράνη και Ουάσινγκτον βρίσκονται κοντά σε συμφωνία

2026-05-06T19:25:11.450+03:00

«Το κείμενο του Axios είναι περισσότερο μια αμερικανική λίστα επιθυμιών παρά μια πραγματικότητα», έγραψε στο X ο Εμπραχίμ Ρεζάι...

Ο Εμπραχίμ Ρεζάι

Σύμφωνα με τον Εμπραχίμ Ρεζάι Μπαμπαντί, μέλους της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας και Εξωτερικής Πολιτικής του ιρανικού κοινοβουλίου, το Ιράν θα απαντήσει σκληρά εάν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους αρνηθούν να κάνουν παραχωρήσεις.

Ο Εμπραχίμ Ρεζάι, μέλος της Επιτροπής Εθνικής Ασφάλειας και Εξωτερικής Πολιτικής του ιρανικού κοινοβουλίου, χαρακτήρισε την έκθεση του Axios που υποστηρίζει ότι το Ιράν και οι Ηνωμένες Πολιτείες βρίσκονται κοντά στην επίτευξη συμφωνίας ως «λίστα επιθυμιών των ΗΠΑ».

«Το κείμενο του Axios είναι περισσότερο μια αμερικανική λίστα επιθυμιών παρά μια πραγματικότητα», έγραψε στο X. Σύμφωνα με την ανάρτηση, το Ιράν θα απαντήσει σκληρά εάν οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους αρνηθούν να κάνουν παραχωρήσεις.

متن اکسیوس لیست آرزوهای آمریکایی‌هاست تا یک واقعیت،
آمریکایی‌ها چیزی که در مذاکرات رودررو بدست نیاورده‌اند در یک جنگ شکست خورده به دست نخواهند آورد،
ایران دست به ماشه و آماده است، اگر تسلیم نشوند و امتیازات لازم را ندهند یا بخواهند خودشان یا سگهای پادوشان شیطنتی کنند پاسخ سخت و…
— ابراهیم رضایی (@EbrahimRezaei14) May 6, 2026

Το πρακτορείο ειδήσεων ISNA, από την πλευρά του, ανέφερε ότι ορισμένοι από τους ισχυρισμούς στο άρθρο του Axiοs είναι εικασίες και αποσκοπούν στην πρόκληση εντάσεων.

Νωρίτερα, η αμερικανική πύλη ειδήσεων ανέφερε ότι η Ουάσινγκτον και η Τεχεράνη ήταν κοντά στην υπογραφή ενός μονοσέλιδου μνημονίου για τον τερματισμό της ένοπλης σύγκρουσης. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, η αμερικανική πλευρά αναμένει από το Ιράν να απαντήσει εντός 48 ωρών στις προτάσεις για ένα πιθανό μνημόνιο για τον τερματισμό της σύγκρουσης.

πηγή: TASS

Επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Ενεργειακή κρίση / Γιατί η Ισπανία έχει 3% αύξηση στα καύσιμα και η Ελλάδα 17%

2026-05-06T18:11:04.882+03:00

Η Ελλάδα είναι από τις λίγες χώρες όπου η τιμή της βενζίνης δεν πέφτει ποτέ κάτω από τα 2 ευρώ. Και αυτό δεν είναι απόρροια πολέμου, είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών...

Ο Έλληνας καταναλωτής πληρώνει ακριβότερα καύσιμα από σχεδόν όλη την Ευρώπη. Τον Απρίλιο του 2026 η αμόλυβδη στη χώρα κινείται σταθερά πάνω από τα 2 ευρώ, ενώ το ντίζελ παραμένει κοντά στα 1,88-1,89 ευρώ. Την ίδια χρονική στιγμή, χώρες όπως η Ισπανία είδαν αυξήσεις μόλις 3%, ενώ η Ελλάδα εκτοξεύτηκε στο 17%!!!

Ιωάννα Λιούτα*

Ενώ άλλες χώρες προστάτευσαν τους πολίτες τους, η Ελλάδα επέλεξε να προστατεύσει τα έσοδα. Ο πόλεμος συνεχίζεται και το μέτωπο είναι η τσέπη του πολίτη

Ηεπίσημη αφήγηση μιλά για «διεθνείς κρίσεις», «γεωπολιτικές εντάσεις» και «αστάθεια στις αγορές». Τα νούμερα όμως λένε άλλα. Η Ελλάδα πληρώνει ακριβότερα καύσιμα από σχεδόν όλη την Ευρώπη, όχι εξαιτίας των συνθηκών, αλλά επειδή το επιτρέπει το σύστημα. Τον Απρίλιο του 2026 η αμόλυβδη στη χώρα κινείται σταθερά πάνω από τα 2 ευρώ, ενώ το ντίζελ παραμένει κοντά στα 1,88-1,89 ευρώ. Την ίδια χρονική στιγμή, χώρες όπως η Ισπανία είδαν αυξήσεις μόλις 3%, ενώ η Ελλάδα εκτοξεύτηκε στο 17%. Αν αυτό δεν είναι ταξική επιλογή, τότε τι είναι;

Η Ελλάδα στο «κλαμπ των 2 ευρώ»

Η χώρα μας βρίσκεται δίπλα σε οικονομίες με πολλαπλάσιους μισθούς, όπως Ολλανδία, Γερμανία, Γαλλία, Δανία. Μόνο που εκεί οι πολίτες έχουν εισόδημα. Εδώ έχουμε φόρους. Η Ελλάδα είναι από τις λίγες χώρες όπου η τιμή της βενζίνης δεν πέφτει ποτέ κάτω από τα 2 ευρώ. Και αυτό δεν είναι απόρροια πολέμου. Είναι αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών που φορτώνουν το κόστος στον πολίτη και αφήνουν άθικτη την κερδοφορία των ομίλων.

Γιατί η Ισπανία είχε 3% αύξηση και η Ελλάδα 17%; Μόνο τυχαίο δεν είναι. Φταίει το ότι η Ισπανία προστάτευσε τους πολίτες της, ενώ η Ελλάδα προστάτευσε τα έσοδα του κράτους και τα περιθώρια κέρδους της αγοράς.

1. Το Ιβηρικό Μοντέλο. Η Ισπανία αποσύνδεσε την τιμή του ρεύματος από το φυσικό αέριο. Η Ελλάδα άφησε την αγορά να «αυτορρυθμιστεί». Και η αγορά έκανε αυτό που ξέρει πολύ καλά: ανέβασε τις τιμές.

2. Φορολογία. Στην Ελλάδα οι φόροι στα καύσιμα είναι από τους υψηλότερους στην Ευρώπη. Όταν ανεβαίνει η διεθνής τιμή, εδώ πολλαπλασιάζεται. Ο πολίτης πληρώνει φόρο πάνω στον φόρο.

3. Πλαφόν και επιδοτήσεις. Η Ισπανία έβαλε άμεση επιδότηση στην αντλία. Η Ελλάδα επιδιώκει πλεόνασμα από τον ΦΠΑ.

4. Ενεργειακή αυτονομία. Η Ισπανία έχει αποθέματα LNG και υποδομές. Η Ελλάδα αγοράζει «τελευταία ώρα» και πληρώνει το καπέλο.

Η ψεύτικη αποκλιμάκωση

Μετά την εκεχειρία οι τιμές έπεσαν ελάχιστα. Παραμένουν 12% πάνω από τα προπολεμικά επίπεδα. Οι πύραυλοι σταμάτησαν, αλλά οι τιμές συνεχίζουν την τροχιά τους προς τα πάνω. Στα σούπερ μάρκετ το επιπλέον κύμα ανατιμήσεων που ξεκίνησε μέσα στην κρίση ετοιμάζεται να σκάσει ξανά τον Μάιο και τον Ιούνιο. Η ακρίβεια στην Ελλάδα είναι εγχώρια παραγωγή, με τη βούλα πολιτικών αποφάσεων, φορολογικών επιλογών και ανοχής σε ολιγοπωλιακές πρακτικές. Η ακρίβεια στην Ελλάδα δεν είναι εισαγόμενη. Είναι κατασκευασμένη, πολιτικά επιλεγμένη και φορολογικά ενισχυμένη.

Ενώ άλλες χώρες προστάτευσαν τους πολίτες τους, η Ελλάδα επέλεξε να προστατεύσει τα έσοδα. Και όσο η κοινωνία καταρρέει από τις υψηλές τιμές, η αγορά συνεχίζει να λειτουργεί σαν να μην τρέχει τίποτα. Η εκεχειρία στα όπλα δεν έφερε εκεχειρία στην ακρίβεια. Ο «πόλεμος» συνεχίζεται και τον πληρώνει πάντα ο ίδιος, ο πολίτης. Η Ελλάδα δεν είναι καταδικασμένη να πληρώνει 2 ευρώ το λίτρο. Είναι απλώς εγκλωβισμένη σε ένα μοντέλο που θεωρεί την ακρίβεια «αναπόφευκτη» και την κοινωνία «αναλώσιμη». Και όσο αυτό το μοντέλο και το μείγμα πολιτικής μένει αλώβητο, η εκεχειρία στα όπλα δεν θα φέρει ποτέ εκεχειρία στην ακρίβεια. Ο πόλεμος συνεχίζεται και το μέτωπο είναι η τσέπη του πολίτη.

* Η Ιωάννα Λιούτα είναι πολιτική και οικονομική αναλύτρια

πηγή: Η ΑΥΓΗ

Επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Ιορδανία-Κύπρος-Ελλάδα: Τα Στενά του Ορμούζ και οι συνέπειες του πολέμου στο Ιράν σε πρώτο πλάνο της 5ης τριμερούς συνόδου στο Αμμάν.

2026-05-06T17:33:05.357+03:00

Η κατάσταση στη Μέση Ανατολή, η ανάγκη για από κοινού εύρεση λύσεων στην ενέργεια αλλά και οι σχέσεις της Ιορδανίας με την Ε.Ε., βρέθηκαν στο πρώτο πλάνο της 5ης τριμερούς συνόδου στο Αμμάν..

Βασιλιάς Αμπντάλα της Ιορδανίας, Νικος Χριστοδουλίδης και Κυριάκος Μητσοτάκης επιβεβαίωσαν την άριστη συνεργασία των τριών χωρών στη διάρκεια της 5ης τριμερούς συνόδου στο Αμμάν.

Οι ηγέτες των τριών χωρών συζήτησαν για την κατάσταση που επικρατεί στη Μέση Ανατολή και συμφώνησαν σε στενότερη συνεργασία και συντονισμό για να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες του πολέμου.

Βασιλιάς Αμπντάλα της Ιορδανίας, Νικος Χριστοδουλίδης και Κυριάκος Μητσοτάκης επιβεβαίωσαν την άριστη συνεργασία των τριών χωρών στη διάρκεια της 5ης τριμερούς συνόδου στο Αμμάν.

Οι τρεις ηγέτες συζήτησαν αρχικά μόνοι τους και κατόπιν ξεκίνησαν οι εργασίες της συνόδου με τις αντιπροσωπείες των τριών χωρών. Η κατάσταση στη Μέση Ανατολή, η ανάγκη για από κοινού εύρεση λύσεων στην ενέργεια αλλά και οι σχέσεις της Ιορδανίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση βρέθηκαν σε πρώτο πλάνο.

«Οι συνεχιζόμενες συγκρούσεις, οι οικονομικές επιπτώσεις και οι ανησυχίες ασφαλείας,απαιτούν συνεχή συνεργασία και συντονισμό και προσήλωση στην σταθερότητα και την ειρήνη. Είναι ύψιστης σημασίας, πως σε όποια συμφωνία στη σύγκρουση με το Ιράν, να υπάρχουν διευθετήσεις για όλες τις αιτίες της έντασης, εγγυήσεις για τον τερματισμό των εχθροπραξιών και για την ασφάλεια της περιοχής» είπε ο Βασιλιάς της Ιορδανίας.

«Η τριμερής συνεργασία μας, δεν είναι ζωτικής σημασίας μόνο για την περιοχή αλλά και μία σημαντική γέφυρα προς την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η εμβάθυνση της συνεργασίας μας είναι σημαντική για να διαχειριστούμε τις κοινές μας προκλήσεις,όπως τη μετανάστευση, την κλιματική αλλαγή και την περιφερειακή σταθερότητα, και φυσικά να προωθούμε σημαντικές ευκαιρίες, όπως η οικονομική συνεργασία και η ενεργειακή μετάβαση». τόνισε από την πλευρά του ο Κύπριος πρόεδρος, Νίκος Χριστοδουλίδης.

«Είναι σημαντικό τώρα να διασφαλίσουμε ότι όλοι καλούμε για αποκλιμάκωση της έντασης και την επιλογή της διπλωματικής οδού. Όσον αφορά τα Στενά του Ορμούζ, θέλουμε να είμαστε πολύ σαφείς: πρέπει να επιστρέψουμε στο προηγούμενο status quo. Είμαστε ένθερμοι υπέρμαχοι της υπεράσπισης της έννοιας της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας. Το έχουμε πράξει ως μη μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών και πιστεύω ότι αυτός είναι ένας τομέας που αποτελεί κοινή προτεραιότητα» υπογράμμισε ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

πηγή: euronews

Επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Ο Ιρανός ΥΠΕΞ, Αμπάς Αραγτσί, συναντήθηκε με τον Κινέζο ομόλογό του Γουάνγκ Γι στο Πεκίνο

2026-05-06T14:10:54.383+03:00

Ο Κινέζος ΥΠΕΞ, Γουάνγκ Γι, κάλεσε το Ιράν και τις ΗΠΑ να ανοίξουν ξανά το στενό «το συντομότερο δυνατό»

Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν, Αμπάς Αραγτσί. συναντάται με τον Κινέζο ομόλογό του. Γουανγκ Γι μία εβδομάδα πριν από την επίσκεψη του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ στο Πεκίνο...

Ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών, Αμπάς Αραγτσί, συναντήθηκε με τον Κινέζο ομόλογό του, Γουάνγκ Γι, στο Πεκίνο, καθώς κλιμακώνονται οι εντάσεις με τις Ηνωμένες Πολιτείες για το Στενό του Ορμούζ.

Η επίσκεψη του Αραγτσί την Τετάρτη έρχεται μια εβδομάδα πριν ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ επισκεφθεί το Πεκίνο για μια σύνοδο κορυφής με τον πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ στις 14 και 15 Μαΐου.

Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ο Αραγτσί δήλωσε ότι η Κίνα είναι στενός φίλος του Ιράν και ότι η διμερής «συνεργασία θα γίνει ακόμη ισχυρότερη υπό τις παρούσες συνθήκες», ανέφερε το Ιρανικό Φοιτητικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

«Θα κάνουμε το καλύτερο δυνατό για να προστατεύσουμε τα νόμιμα δικαιώματα και συμφέροντά μας στις διαπραγματεύσεις. ... Δεχόμαστε μόνο μια δίκαιη και συνολική συμφωνία», δήλωσε αναφερόμενος στις συνομιλίες μεταξύ Ιράν και ΗΠΑ για τον τερματισμό του πολέμου ΗΠΑ-Ισραήλ κατά του Ιράν, ο οποίος έχει διαταράξει τις περιφερειακές ενεργειακές υποδομές και τον παγκόσμιο εφοδιασμό με πετρέλαιο και φυσικό αέριο.

Ο Γουάνγκ Γι κάλεσε το Ιράν και τις ΗΠΑ να ανοίξουν ξανά το στενό «το συντομότερο δυνατό», σύμφωνα με ανακοίνωση του κινεζικού Υπουργείου Εξωτερικών.

«Η Κίνα θεωρεί ότι πρέπει να επιτευχθεί πλήρης παύση των εχθροπραξιών χωρίς καθυστέρηση, ότι είναι ακόμη πιο απαράδεκτη η επανέναρξη των εχθροπραξιών και ότι η συνέχιση των διαπραγματεύσεων παραμένει απαραίτητη», προστίθεται στην ανακοίνωση.

Το ταξίδι του Αμπάς Αραγτσί στο Πεκίνο σηματοδοτεί την πρώτη του επίσκεψη στην Κίνα – στενό σύμμαχο της Τεχεράνης – από την έναρξη του πολέμου στις 28 Φεβρουαρίου. Ο Αραγτσί είχε μιλήσει τηλεφωνικά με τον Γουάνγκ τουλάχιστον τρεις φορές από την έναρξη των εχθροπραξιών.

Ανταποκρινόμενη από το Πεκίνο, η Κατρίνα Γιου του Al Jazeera δήλωσε ότι το Ιράν είχε τρία κύρια σημεία που ήθελε να φέρει στο Πεκίνο κατά τη διάρκεια της συνάντησης: τη θέση του για τον πόλεμο, την επιβεβαίωση των δεσμών του με την Κίνα πριν από την άφιξη του Τραμπ και την εξασφάλιση συνεχούς οικονομικής και διπλωματικής υποστήριξης.

πηγή: ALJAZEERA

Επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Ο Ντόναλντ Τραμπ αναστέλλει την αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση συνοδείας πλοίων, «Σχέδιο Ελευθερία», στα Στενά του Ορμούζ

2026-05-06T12:46:48.935+03:00

Ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε χθες Τρίτη ότι αναστέλλεται, για «βραχύ» χρονικό διάστημα, το «Σχέδιο Ελευθερία»

Ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε χθες Τρίτη ότι «το Σχέδιο Ελευθερία (...) θα ανασταλεί για βραχύ χρονικό διάστημα προκειμένου να δούμε εάν και κατά πόσον ή όχι μπορεί να οριστικοποιηθεί και να υπογραφτεί η συμφωνία», ανέφερε μέσω της πλατφόρμας του Truth Social.

Κάνοντας λόγο για «μεγάλη πρόοδο», παρότι δεν διεξάγονται απευθείας διαπραγματεύσεις, ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε χθες Τρίτη ότι αναστέλλεται, για «βραχύ» χρονικό διάστημα, το «Σχέδιο Ελευθερία», όπως βάφτισε στρατιωτική επιχείρηση συνοδείας εμπορικών πλοίων που θέλουν να εγκαταλείψουν τον Κόλπο διασχίζοντας τα Στενά του Ορμούζ, για να υπάρξει το χρονικό περιθώριο προκειμένου να φανεί «αν μπορεί να οριστικοποιηθεί και να υπογραφτεί συμφωνία» με το Ιράν.

Λαμβανομένων υπόψη «της τεράστιας στρατιωτικής επιτυχίας που σημειώσαμε» και «τη μεγάλη πρόοδο που έγινε προς πλήρη και τελική συμφωνία με αντιπροσώπους του Ιράν», ο ρεπουμπλικάνος πρόεδρος αποφάσισε ότι «το Σχέδιο Ελευθερία (...) θα ανασταλεί για βραχύ χρονικό διάστημα προκειμένου να δούμε εάν και κατά πόσον ή όχι μπορεί να οριστικοποιηθεί και να υπογραφτεί η συμφωνία», ανέφερε μέσω της πλατφόρμας του Truth Social.

Ξεκαθάρισε ωστόσο ο αποκλεισμός των ιρανικών λιμανιών--ο οποίος επιβάλλεται από τη 13η Απριλίου--δεν αίρεται, ενώ σημείωσε πως η «παύση» της επιχείρησης ακολούθησε «αίτημα του Πακιστάν και άλλων χωρών».

Η επιχείρηση, με την οποία η Ουάσιγκτον εννοούσε να επιτρέψει σε εκατοντάδες πλοία που έχουν αποκλειστεί στον Κόλπο να διασχίσουν τα Στενά του Ορμούζ, άρχισε τη Δευτέρα.

Ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας Μάρκο Ρούμπιο διαβεβαίωσε νωρίτερα ότι αυτή που περιέγραψε ως «φάση» της «επίθεσης» των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων εναντίον του Ιράν έχει «τερματιστεί».

«Η επιχείρηση τελείωσε», «έχουμε περάσει αυτό το στάδιο», είπε ο Μάρκο Ρούμπιο σε δημοσιογράφους στον Λευκό Οίκο, χρησιμοποιώντας την κωδική ονομασία της, «Επική Οργή».

Ωστόσο--ταυτόχρονα--ο πτέραρχος Νταν Κέιν, ο επικεφαλής του γενικού επιτελείου εθνικής άμυνας των ΗΠΑ, προειδοποίησε ότι οι δυνάμεις είναι «έτοιμες να ξαναρχίσουν μείζονες επιχειρήσεις».

Ο πρόεδρος Τραμπ απείλησε κι αυτός την Τεχεράνη, την επομένη ανταλλαγών πυρών στη θάλασσα και επιθέσεων εναντίον των ΗΑΕ, αποδιδόμενων στο Ιράν.

«Ξέρουν τι πρέπει να κάνουν (...) και τι δεν πρέπει να κάνουν», είπε ο αμερικανός πρόεδρος, φροντίζοντας να αποφύγει να κατηγορήσει το Ιράν ότι παραβίασε την κατάπαυση του πυρός που κήρυξε ο ίδιος την 8η Απριλίου.

Από το ξέσπασμα του αμερικανοϊσραηλινού πολέμου εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας την 28η Φεβρουαρίου, τα Στενά του Ορμούζ ελέγχουν οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις. Η θαλάσσια οδός αυτή είναι στρατηγικής σημασίας, καθώς μέσω αυτής εξάγεται το ένα πέμπτο των υδρογονανθράκων που καταναλώνονται σε παγκόσμια κλίμακα.

Στο Πεκίνο

Ο επικεφαλής της ιρανικής διπλωματίας Αμπάς Αραγτσί συναντήθηκε σήμερα στην κινεζική πρωτεύουσα με τον ομόλογό του, τον Ουάνγκ Γι, με τον οποίο αναμενόταν να συζητήσουν σχεδόν αποκλειστικά για τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή.

Το ταξίδι του ιρανού υπουργού Εξωτερικών έγινε καθώς πλησιάζει στον ορίζοντα εξ αναβολής επίσημη επίσκεψη που προγραμματίζει να κάνει, σε μια εβδομάδα και κάτι, για συνομιλίες με τον κινέζο ομόλογό του Σι Τζινπίνγκ, ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ--την Πέμπτη 14η και την Παρασκευή 15η Μαΐου--στην Κίνα, που θεωρείται σύμμαχος της Τεχεράνης και είναι η χώρα που εισάγει τις μεγαλύτερες ποσότητες ιρανικού πετρελαίου.

Ο αμερικανός ΥΠΕΞ, Μάρκο Ρούμπιο, σχολίασε πως ανέμενε η Κίνα να πιέσει το Ιράν να άρει τον de facto αποκλεισμό του στενού του Ορμούζ: «ελπίζω ότι οι Κινέζοι θα πουν (σ.σ. στον κ. Αραγτσί) αυτό που πρέπει να ακούσει», ότι δηλαδή «αυτό που κάνετε στο στενό σας απομονώνει διεθνώς», πέταξε.

Η Κίνα πλήττεται ιδιαίτερα από την παράλυση της κίνησης στα Στενά του Ορμούζ. Πάνω από τις μισές εισαγωγές αργού που μεταφέρεται διά θαλάσσης σε κινεζικά λιμάνια και έχει προέλευση τη Μέση Ανατολή διέρχεται από εκεί, σύμφωνα με την Kpler.

Είναι άλλωστε ο κυριότερος εισαγωγές ιρανικού πετρελαίου. Πάνω από το 80% των ιρανικών εξαγωγών αργού είχε προορισμό την Κίνα προπολεμικά, σύμφωνα με την ίδια εταιρεία αναλύσεων.

Τη Δευτέρα οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις εξαπέλυσαν πυραύλους και drones εναντίον αμερικανικών πολεμικών πλοίων--αναχαιτίστηκαν, σύμφωνα με το μεικτό διοικητήριο των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων που είναι αρμόδιο για τη Μέση Ανατολή (CENTCOM, «κεντρική διοίκηση»). Κατηγορήθηκαν επίσης ότι επιτέθηκαν με τον ίδιο τρόπο εναντίον των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, για πρώτη φορά μετά την ανακωχή, κάτι που διέψευσε χθες βράδυ ανώτερος ιρανός στρατιωτικός αξιωματούχος.

Οι ιρανικές δυνάμεις «δεν διεξήγαγαν καμιά επιχείρηση με πυραύλους ή drones εναντίον των ΗΑΕ τις τελευταίες ημέρες», είπε εκπρόσωπος του αρχηγείου τους.

Νωρίτερα, τα ΗΑΕ ανέφεραν ότι ενεργοποιήθηκαν ξανά χθες συστήματα αντιαεροπορικής άμυνας για την αναχαίτιση πυραύλων και μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων που εξαπολύθηκαν, κατά τις αρχές της χώρας, από το Ιράν.

Οι Φρουροί της Επανάστασης, ο ιδεολογικός στρατός του Ιράν, απείλησαν ότι θα υπάρξει «σθεναρή» αντιμετώπιση αν οποιοδήποτε πλοίο δεν συμμορφωθεί στους κανόνες που έχουν επιβληθεί από την Τεχεράνη στο στενό.

Οι ΗΠΑ δεν μπορούν να επιτρέψουν στο Ιράν «να αποκλείει οδό διεθνούς ναυσιπλοΐας», αντέτεινε ο αμερικανός υπουργός Πολέμου Πιτ Χέγκσεθ.

Σε ανακοίνωσή του εξάλλου ο επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας Μάρκο Ρούμπιο σημείωσε ότι η Ουάσιγκτον θα κατέθετε στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ σχέδιο απόφασης για την «υπεράσπιση της ελευθερίας της ναυσιπλοΐας και την αποκατάσταση της ασφάλειας στα Στενά του Ορμούζ».

Το σχέδιο απόφασης του Συμβουλίου Ασφαλείας, που καταρτίστηκε σε συνεργασία με το Μπαχρέιν, τη Σαουδική Αραβία, τα ΗΑΕ, το Κουβέιτ και το Κατάρ, «απαιτεί» το Ιράν να «τερματίσει» αμέσως «τις επιθέσεις», την «πόντιση ναρκών» και κάθε «τέλος διέλευσης» στο στενό, σύμφωνα με τον αμερικανό ΥΠΕΞ.

«Έτοιμη για διάλογο»

Ο πρόεδρος του ιρανικού κοινοβουλίου Μοχαμάντ Μπαγέρ Γαλιμπάφ από την δική του πλευρά κατηγόρησε τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους ότι «θέτουν σε κίνδυνο» την ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών.

Η CENTCOM διαβεβαίωσε, παρά τις ιρανικές διαψεύσεις, πως δυο εμπορικά πλοία υπό σημαία ΗΠΑ πέρασαν προχθές Δευτέρα το στενό με στρατιωτική συνοδεία.

Ο κολοσσός των μεταφορών Maersk με έδρα τη Δανία ανέφερε εξάλλου τη Δευτέρα ότι διέσχισε το στενό ένα από τα πλοία του, «συνοδευόμενο από αμερικανικά στρατιωτικά μέσα», αφού παρέμεινε αποκλεισμένο στον Κόλπο από την έναρξη του πολέμου.

Οι προσπάθειες να συνεχιστούν οι απευθείας συνομιλίες ΗΠΑ-Ιράν δεν πάνε πουθενά ως αυτό το στάδιο, έπειτα από την πρώτη συνάντηση αντιπροσωπειών τους στο Ισλαμαμπάντ την 11η Απριλίου, που ήταν άκαρπη.

Ο πρόεδρος του Ιράν, ο Μασούντ Πεζεσκιάν, διαβεβαίωσε χθες ότι η χώρα του είναι έτοιμη για «διάλογο» για «κάθε» ζήτημα. Αλλά «δεν συνθηκολόγησε και δεν θα συνθηκολογήσει ποτέ», πρόσθεσε.
πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Επιμέλεια: Σπύρος Γκανής

Νίκος Κοτζιάς / Υπάρχει αριστερά χωρίς ηθική;

2026-05-05T20:46:14.676+03:00

Στην αριστερά το συναίσθημα και ηθική είναι τμήμα της ίδιας της ταυτότητάς της....

Στην αριστερά το συναίσθημα και ηθική είναι τμήμα της ίδιας της ταυτότητάς της. Αποτελούν τους ακρογωνιαίους λίθους στήριξης της εμπιστοσύνης της κοινωνίας σε αυτήν καθώς και πηγή άντλησης δύναμης για τους αγώνες της.

Νίκος Κοτζιάς*

Νοιώθω την ανάγκη να μιλήσω. Νοιώθω να το έχω υποχρέωση. Και εξηγούμαι:

Στην αριστερά το συναίσθημα και ηθική είναι τμήμα της ίδιας της ταυτότητάς της. Αποτελούν τους ακρογωνιαίους λίθους στήριξης της εμπιστοσύνης της κοινωνίας σε αυτήν καθώς και πηγή άντλησης δύναμης για τους αγώνες της. Αποτελεί μεγάλο πρόβλημα για όλους μας το ότι όλο και περισσότερο στην μη κομμουνιστική αριστερά εμφανίζονται φαινόμενα που δεν συνάδουν με τους ηρωισμούς και τις θυσίες στην ιστορία της, που κάθε άλλο παρά συντελούν στην αναγέννηση της ελπίδας στην κοινωνία.

Ασφαλώς το πρόβλημά δεν προκύπτει από όσους θέλουν να μετακομίσουν από έναν πολιτικό χώρο σε έναν άλλο, καθότι αυτό συνιστά αποτελεί δικαίωμα και ευθύνη τους και αν χρειαστεί θα το υπερασπιστώ. Δεν είναι, όμως, δικαίωμα τους να επιδιώκουν να αφήσουν πίσω τους συντρίμμια. Αναφέρομαι, όμως, σε αυτούς που πρώτα θέλουν να διασφαλίσουν την καρέκλα τους και μετά να πράξουν μετακόμιση. Που πρώτα θέλουν να διαπραγματευτούν το προσωπικό τους μέλλον και κατόπιν να μεταγραφούν εκεί που επιθυμούν. Και το χειρότερο, πρώτα θέλουν να διαλύσουν το υπάρχον από όπου σχεδιάζουν να φύγουν.

Θα μπορούσε κανείς να πει ότι οι αδυναμίες είναι ίδιον της ανθρώπινης ύπαρξης. Δεν θα διαφωνήσω. Αλλά σε αυτές τις περιπτώσεις φεύγεις από τον χώρο που δεν σε εκφράζει και μετά διαπραγματεύεσαι με τον χώρο που (νομίζεις ότι) σε εκφράζει ή σου διασφαλίζει «την πολυπόθητη καρέκλα», εκτός και αν είσαι γυρολόγος και πρέπει να κάνεις πολλαπλές «διαπραγματεύσεις» για να διασφαλίσεις την όποια καρέκλα. Δεν μπορεί την Πέμπτη να εμφανίζεσαι ως εκπρόσωπος του κόμματος «βήτα» στο οποίο μετακομίζεις και την Κυριακή να εμφανίζεσαι ως εκπρόσωπος του κόμματος «Άλφα» που δηλώνεις ότι πρέπει να εγκαταλειφθεί. Δεν μπορεί ούτε η ηγεσία αυτού του κόμματος να παριστάνει τον θεατή. Το παιχνίδι «των δύο ταμπλό» δεν έχει σχέση με την αριστερά και την προοδευτική σκέψη. Και όταν υπάρχει απέναντί του ανοχή, αν όχι και προτροπή, αυτό πληγώνει όλη την αριστερά, ξεφτιλίζει τον χώρο στα μάτια όλης της κοινωνίας.

Σαήμερ αντιμετωπίζουμε συμπεριφορές πρωτόγνωρες για την αριστερά από στελέχη κομμάτων της οι οποίες δεν έχουν τίποτα το αριστερό και το προοδευτικό. Είναι συμπεριφορές που κριτήριό τους δεν είναι το τι ωφελεί την κοινωνία, την νεολαία, τους ανθρώπους του μόχθου, την πάλη για την χειραφέτηση της γυναίκας. Η πρακτική τους είναι να προτάσσουν με τρόπο παλαιοκομματικό τον εαυτό τους των αναγκών του τόπου. Και το κάνουν αυτό, μάλιστα, στο όνομα του καινούργιου και του σύγχρονου. Στην πραγματικότητα αυτά που πράττουν δεν έχουν σχέση με δημοκρατικές διαδικασίες, με την αριστερή αντίληψη για την διαφάνεια, με συλλογικότητα και αίσθηση ευθύνης πέρα του «για πάρτι μου».

Αυτά που βλέπουν τα μάτιά μου ουδέποτε τα αντίκρυσα στις πάνω από έξι δεκαετίες που είμαι οργανωμένος στην αριστερά. Δεν τα συνάντησα ποτέ στους πνευματικούς μου «περιπάτους» στην ιστορία των προοδευτικών κομμάτων. Για να εξηγούμαι ο λόγος γίνεται για στελέχη που ανήκουν στο κόμμα «άλφα» (όπως ο ΣΥΡΙΖΑ ή η ΝΑΡ) και θέλουν να πάνε στο κόμμα «βήτα» (όπως είναι το ΠΑΣΟΚ και ο χώρος «Τσίπρα»). Ασφαλώς δικαίωμά τους. Μόνο που ενώ θέλουν να πάνε στο κόμμα βήτα και το δηλώνουν δημόσια δεν φεύγουν ακόμα από το κόμμα «άλφα».

Κανονικά άπαξ και αποκτούν την επιθυμία πολιτικής μετακόμισης οφείλουν να σηκωθούν να φύγουν από τον χώρο που ακόμα βρίσκονται και να πάνε με καθαρές εξηγήσεις στον χώρο που επιθυμούν. Αυτό, όμως, που συμβαίνει αποτελεί στην πραγματικότητα το αποκορύφωμα μιας πρακτικής κατάπτωσης των ηθών. Θα μου πει κάποιος, αφού το κόμμα «άλφα» η ηγεσία του το ανέχεται αυτό «τότε καλά κάνουν». Πράγματι έτσι είναι για αυτό αποδίδω ευθύνες και στις ηγεσίες που ανέχονται ή και προωθούν αυτή την ανηθικότητα.

Αυτοί που ανακοινώνουν ότι επιθυμούν να μετακινηθούν σε άλλο φορέα (ΠΑΣΟΚ) ή σε υπό διαμόρφωση χώρο (Τσίπρας) οφείλουν να δώσουν εξηγήσεις; Ναι! Όχι στο κόμμα τους, αλλά στο εκλογικό σώμα και στους συντρόφους και στις συντρόφισσες που τους ανέδειξαν. Εξάλλου αν είναι πεισμένοι ότι πράττουν ορθά, έχουν κάθε λόγο να πείσουν και άλλους.

Μια συμπεριφορά τις διάλυσης του υπάρχοντος οδηγεί χιλιάδες προοδευτικούς ανθρώπους στην απογοήτευση και στην αποστράτευση. Τους οδηγεί να εγκαταλείπουν τα κοινωνικά τους όνειρα και τις ελπίδες τους, να νιώθουν ότι βρίσκονται μπροστά σε αδιέξοδα και να γίνονται βορρά στο κυρίαρχο σύστημα και στις πελατειακές του σχέσεις. Τους οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν αξίζει τον κόπο να παλεύει κανείς και ότι ο μόνος αποτελεσματικός δρόμος είναι να επιδιώξει ατομικά την όποια λύση των προβλημάτων του. Συνολικά και ανεξάρτητα προθέσεων η έλλειψη ηθικής ισοπεδώνει την εικόνα της αριστεράς και μειώνει την ακτινοβολία της.

Υπάρχει και κάτι χειρότερο της αποστράτευσης από την αριστερά. Απλός κόσμος που βλέπει τα όσα εδώ και χρόνια διαδραματίζονται στον ΣΥΡΙΖΑ μπορεί εύκολα να γίνει θύμα ακροδεξιού λαϊκισμού και οι συνέπειες θα είναι ακόμα πιο αρνητικές. Για αυτό προτρέπω ότι όσοι θέλουν να κάνουν κομματική μεταγραφή, επιτέλους ας αποφασίσουν. Δεν μπορεί να είσαι παίκτης της ομάδας «άλφα» και να λες κάθε μέρα ότι ο μόνος δρόμος για το καλό του αθλήματος είναι να χάσει η ομάδα σου και ότι θα φροντίσεις για αυτό με μερικά αυτογκόλ!

πηγή: Η ΑΥΓΗ

____________________________

* Ο Νίκος Κοτζιάς είναι Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων-Εξωτερικής Πολιτικής, πρώην Υπουργός Εξωτερικών

Νικος Δένδιας: Νέα πραγματικότητα στις Ένοπλες Δυνάμεις με «αιχμή» την καινοτομία και αυξημένη συμμετοχή της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας στα εξοπλιστικά προγράμματα

2026-05-05T19:25:06.103+03:00

Για τις αλλαγές στις Ένοπλες Δυνάμεις, εξήγησε: «Πρέπει να τα αλλάξουμε όλα για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στις σύγχρονες προκλήσεις. Εκτός από τις αρχές και τις αξίες μας, όλα τα άλλα πρέπει να αλλάξουν. Είμαστε σε έναν πολύ καλό δρόμο να το κάνουμε και η “ Ατζέντα 2030” αυτό υποδηλώνει».

Στη νέα πραγματικότητα που διαμορφώνεται στις Ένοπλες Δυνάμεις με «αιχμή» την καινοτομία αναφέρθηκε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας, σε συζήτηση που είχε με το δημοσιογράφο Πιέρρο Τζανετάκο, σήμερα, στην έναρξη εργασιών του συνεδρίου «DEFEA CONFERΕNCE 2026», που πραγματοποιείται στο εκθεσιακό κέντρο Metropolitan Expo, στο Διεθνές Αεροδρόμιο Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος».

Μιλώντας για τη συμμετοχής 25% των ελληνικών επιχειρήσεων αμυντικής βιομηχανίας σε κάθε εξοπλιστικό πρόγραμμα, ο κ. Δένδιας ανέφερε ότι δεν πιστεύει «στο μέλλον από τις πολύ μεγάλες πλατφόρμες, αλλά στο μέλλον από τις “ έξυπνες” πλατφόρμες», ενώ πρόσθεσε ότι μέχρι να φτάσουμε στο επίπεδο της πλήρους δυνατότητας, «πρέπει να δανειστούμε τεχνολογία και ”now how».

«Με το 25% αυτό εφαρμόζουμε. Το εφαρμόζουμε σε όλα τα προγράμματα, με ευελιξία, αλλού περισσότερο, αλλού λίγο λιγότερο, αλλά το 25% είναι μεσοσταθμικό» ανέλυσε.

Στη διαπίστωση του Πιέρρου Τζανετάκου ότι οι εξοπλιστικές δαπάνες των Ενόπλων Δυνάμεων, όπως περιγράφονται στην «Ατζέντα 2030» φτάνουν τα 30 δισ. ευρώ, ο κ. Δένδιας εξήγησε ότι το ποσό που θα απορροφηθεί από την εγχώρια βιομηχανία είναι «πάνω από έξι δισ. ευρώ».

«Είναι η βάση», είπε και πρόσθεσε: «Εμείς υπολογίζουμε ότι πάνω από 10 δισ. ευρώ μπορούν να απορροφηθούν από ελληνικές δυνατότητες. Δηλαδή, πάμε να προσεγγίσουμε το 30% με 33%. Ελπίζω ότι το ελληνικό οικοσύστημα θα μας εκπλήξει ευχάριστα, θα μπορέσει να απορροφήσει περισσότερα».

Ειδικότερα, για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις του αμυντικού αλλά και του τεχνολογικού κλάδου, ο κ. Δένδιας υπογράμμισε ότι «έχει αλλάξει η πραγματικότητα» και «οι λύσεις στα προβλήματα του αύριο δεν θα προέλθουν από τους “ δεινόσαυρους” του χθες, θα προέλθουν από νέες καινοτόμες επιχειρήσεις, οι οποίες θα δουν την πραγματικότητα στα μάτια και θα δημιουργήσουν λύσεις που μέχρι τώρα που συζητάμε δεν τις έχουμε καν συλλάβει».

Και πρόσθεσε: «Στα drones, στα αντι-drones, στα αυτόνομα στη θάλασσα, στα αυτόνομα κάτω από τη θάλασσα, στα αυτόνομα στη στεριά, μπορούμε σε όλο τον εξοπλισμό του σύγχρονου Μαχητή, στα πλοία τα οποία θα αλλάξουν μορφές όπως περνάει ο καιρός, πηγαίνοντας περισσότερο προς το αυτόνομο και λιγότερο προς αυτό που έχουμε στο μυαλό μας, σαν το μεγάλο βαπόρι με το μεγάλο πλήρωμα, με τα κανόνια. Όλα αυτά, σιγά-σιγά δεν θα είναι τα κύρια εργαλεία μάχης, άλλα θα είναι. Και οι πόλεμοι του σήμερα, οι πύραυλοι, οι βαλλιστικοί πύραυλοι, οι πύραυλοι που θα έχουν αντιπυραυλική χρήση, είναι ατέλειωτος ο κατάλογος της νέας πραγματικότητας, που ανοίγεται μπροστά μας».

«Και σε αυτή τη νέα πραγματικότητα, όχι μόνο η Ελλάδα, οι μικρές χώρες, που έχουν ευελιξία, που έχουν επιχειρήσεις που μπορούν γρήγορα να αλλάζουν κατεύθυνση, έχουν το πλεονέκτημα. Το πλεονέκτημα δεν το έχουν οι μεγάλες παλιές επιχειρήσεις, που ακολουθούσαν τη διαδικασία που η ανθρωπότητα εφεύρε στην αρχή του 20ου αιώνα» ξεκαθάρισε.

«Οι ελληνικές μικρομεσαίες επιχειρήσεις έχουν ένα τεράστιο πλεονέκτημα, όπως όλες οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και σε αυτό βοηθάει η κουλτούρα μας, βοηθάει το ανοιχτό μυαλό. Αν θέλετε βοηθάει το δημοκρατικό πολίτευμα, αν θέλετε βοηθάει το πνεύμα της Αναγέννησης, της δυνατότητας του ανθρώπου να αναμετριέται με το μέλλον του ελεύθερα, να μην κάνει ακριβώς αυτό που του είπανε, όπως του το είπανε και να μην μπορεί να κουνηθεί λίγο παραπέρα ή λίγο παραεδώ» ανέφερε ο υπουργός Εθνικής Άμυνας.

Αναφερόμενος στον Ελληνικό Κέντρο Αμυντικής Καινοτομίας (ΕΛΚΑΚ) επισήμανε: «Ήταν μια νέα πραγματικότητα στην Ελλάδα. Μια πραγματικότητα που επέφερε μια δομική αλλαγή. Το ΕΛΚΑΚ απαντά σε ερωτήματα που οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις θέτουν προς το οικοσύστημα αμυντικής καινοτομίας της Ελλάδας».

«Το ΕΛΚΑΚ επιφέρει μια τεράστια αλλαγή στον τρόπο που σκεφτόμαστε, που λειτουργούμε, που επικοινωνούμε. Εννοώ, επικοινωνούμε, οι Ένοπλες Δυνάμεις από τη μια πλευρά, το οικοσύστημα από την άλλη» εξήγησε.

Για τις αλλαγές στις Ένοπλες Δυνάμεις, εξήγησε: «Πρέπει να τα αλλάξουμε όλα για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε στις σύγχρονες προκλήσεις. Εκτός από τις αρχές και τις αξίες μας, όλα τα άλλα πρέπει να αλλάξουν. Είμαστε σε έναν πολύ καλό δρόμο να το κάνουμε και η “ Ατζέντα 2030” αυτό υποδηλώνει».

Αναφερόμενος στην παρουσία των Ενόπλων Δυνάμεων στην Κύπρο, υπογράμμισε: «Οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουν αποκτήσει χαρακτηριστικά ταχύτητας και ευελιξίας που στην ιστορία τους δεν υπήρχαν. Δεν υπήρχαν γιατί δεν υπήρχαν οι ανάγκες, δεν ήταν ότι ήταν κακές οι Ένοπλες Δυνάμεις. Έδωσα την εντολή στην ελληνική Πολεμική Αεροπορία να καλύψει τον εναέριο χώρο της Κυπριακής Δημοκρατίας απέναντι στις απειλές από το Ιράν, στις 12:00 το μεσημέρι της ημέρας που εδόθη η εντολή. Στις 19:00 η ώρα το απόγευμα, τα ελληνικά αεροπλάνα με όλη την υποστηρικτή ομάδα ήταν ήδη στη βάση “ Ανδρέας Παπανδρέου”. Η ίδια εντολή εδόθη στο ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό στις 12:00 η ώρα το μεσημέρι. 22:30 ώρα το βράδυ, οι ελληνικές φρεγάτες απέπλευσαν για την Ανατολική Μεσόγειο. Το αγγλικό Πολεμικό Ναυτικό για την ίδια απειλή χρειάστηκε κάτι παραπάνω από 20 ημέρες για να μπορέσει να στείλει φρεγάτα, να εκπέμψει ισχύ, για να καλύψει τις βάσεις στο Ακρωτήρι, στην Κυπριακή Δημοκρατία».

Ο κ. Δένδιας εξέφρασε την υπερηφάνεια του για τις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, ενώ αναφέρθηκε και στη δυνατότητά παραγωγής drones στα εργοστάσια των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. «Μέσα σε δύο χρόνια, αποκτήσαμε τη δυνατότητα να παράγουμε χιλιάδες drones και να έχουμε κινητές μονάδες παραγωγής drones, να έχουμε ελληνικής κατασκευής αντί-drone σύστημα» είπε.

«Έχουμε», συμπλήρωσε, «πάρα πολύ μεγάλο δρόμο μπροστά μας, πάρα πολλά πράγματα να αλλάξουμε ακόμα, πάρα πολλά πράγματα να απορροφήσουμε και να παρατηρήσουμε, αλλά νομίζω είμαστε σε μια καλή κατάσταση και σε έναν καλό δρόμο».

Ο κ. Δένδιας υπογράμμισε ότι η αποστολή Ενόπλων Δυνάμεων στην Κύπρο έγινε με εφαρμογή του άρθρου 42, παρ.7, της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εξήγησε: «Υπάρχει ευρωπαϊκή αλληλεγγύη».

«Βεβαίως», συνέχισε, «με την Κυπριακή Δημοκρατία μάς συνδέουν δεσμοί αίματος, δεν πρόκειται εδώ να κρύψω τα λόγια μου. Η Κύπρος για εμάς είναι αδελφό κράτος, οι Κύπριοι είναι αδελφοί μας. Αλλά υπάρχει ένα θεσμικό πλαίσιο. Αυτό ήταν το θεσμικό πλαίσιο στο οποίο κινηθήκαμε».

«Εμείς δεν δημιουργούμε ad hoc αντιτουρκικούς συνασπισμούς. Δεν ασκούμε τουρκοκεντρική πολιτική. Κάνουμε αυτά τα οποία χρειάζεται κάθε φορά για να μπορέσουμε μέσα στο πλαίσιο που υπάρχει να υπερασπίσουμε αυτά τα οποία είναι τα σημαντικά συμφέροντα του Ελληνισμού, τα σημαντικά συμφέροντα της Ευρώπης, τα σημαντικά συμφέροντα των λαών μας» ξεκαθάρισε.

«Υπάρχει παράθυρο και υπάρχει πόρτα και υπάρχει δρόμος και υπάρχει λεωφόρος για την επίλυση της ελληνοτουρκικής διαφοράς. Διότι η Ελλάδα δεν διεκδικεί οτιδήποτε από την Τουρκία, οτιδήποτε τουρκικό, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο ή με οποιαδήποτε έλλογη νομική ανάλυση σε αυτό τον πλανήτη» εξήγησε.

«Εναπόκειται στην άλλη πλευρά του Αιγαίου. Εναπόκειται στην τουρκική κυβέρνηση. Πιστεύω ότι ο τουρκικός λαός δεν έχει τίποτα να μοιράσει μαζί μας, αντιθέτως έχει αισθήματα φιλίας απέναντί μας. Εναπόκειται, λοιπόν, στην τουρκική κυβέρνηση να αντιληφθεί ότι το πλαίσιο λειτουργίας στον 21ο αιώνα δεν μπορεί παρά να είναι ένα πλαίσιο που έχει αναφορά στο Διεθνές Δίκαιο και στο Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας» συμπλήρωσε.

Σε ερώτηση αναφορικά με το ενδεχόμενο ελληνικής παρουσίας στα Στενά του Ορμούζ, ο κ. Δένδιας εξήγησε ότι η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα, καθώς ήδη επιχειρεί 200 μίλια με 300 μίλια πιο πέρα με βάση το Τζιμπουτί εδώ και χρόνια, «σε ένα περιβάλλον στο οποίο απειλούμαστε, σε ένα περιβάλλον το οποίο έχει εκπομπή πυραύλων, drone» με τις ελληνικές φρεγάτες «να έχουν καταρρίψει εχθρικά drones».

«Άρα», πρόσθεσε, «εμείς είμαστε και εξοικειωμένοι με αυτό το περιβάλλον κινδύνων στην περιοχή».

Για την ελευθερία της ναυσιπλοΐας, ανέλυσε ότι για την Ελλάδα «είναι σημαντικότατο, είναι κομμάτι του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας» ενώ συνέχισε: «Έχουμε και τη θεσμική υποχρέωση να προστατεύσουμε τα πλοία μας και κυρίως, και πάνω από όλα, να προστατεύσουμε τα πληρώματα των πλοίων μας, τις ανθρώπινες ζωές, άρα, υπό συνθήκες σαφώς μετρημένες, σαφώς καθορισμένες μέσα από συγκεκριμένη εντολή, με συγκεκριμένη ανάλυση, μαζί με τους Ευρωπαίους εταίρους και φίλους μας, μαζί με τους Αμερικανούς συμμάχους μας. Και εφόσον έχει σαφώς δημιουργηθεί πλαίσιο επιχείρησης».

«Πρέπει να υπάρξουν πολύ σαφώς καθορισμένες προδιαγραφές και βέβαια, να υπάρξει και η, κατά την εσωτερική έννομη τάξη, διαδικασία. Χρειάζεται απόφαση του ΚΥΣΕΑ, χρειάζεται βούληση της κυβέρνησης, χρειάζεται πιθανότατα και διαβούλευση με το σύνολο του ελληνικού πολιτικού συστήματος, το οποίο, νομίζω, καταλαβαίνει πόσο τεράστια σημασία έχει για την Ελλάδα η εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας» ξεκαθάρισε ο κ. Δένδιας.

Στο περιθώριο του συνεδρίου, ο υπουργός Εθνικής Άμυνας συναντήθηκε με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκο Χριστοδουλίδη και την αναπληρώτρια γενική γραμματέα του ΝΑΤΟ Radmila Shekerinska.

Στις εργασίες του συνεδρίου παρέστησαν, ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης, ο επίτροπος της ΕΕ για την ‘Αμυνα και το Διάστημα Andrius Kubilius, ο βουλευτής Τάσος Χατζηβασιλείου, ο βουλευτής, επίτιμος αρχηγός ΓΕΕΘΑ και ναύαρχος εα Ευάγγελος Αποστολάκης, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, στρατηγός Δημήτριος Χούπης, ο αρχηγός ΓΕΣ, αντιστράτηγος Γεώργιος Κωστίδης, ο αρχηγός ΓΕΝ, αντιναύαρχος Δημήτριος-Ελευθέριος Κατάρας ΠΝ, ο αρχηγός ΓΕΑ, αντιπτέραρχος (Ι) Δημοσθένης Γρηγοριάδης, ο αρχηγός ΓΕΕΦ της Κυπριακής Δημοκρατίας, αντιστράτηγος Εμμανουήλ Θεοδώρου, εκπρόσωποι των αρχηγών των Σωμάτων Ασφαλείας, ο διευθυντής της DEFEA Βασίλης Μπάρκας, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελλήνων Κατασκευαστών Αμυντικού Υλικού (ΣΕΚΠΥ) Αναστάσιος Ροζολής, εκπρόσωποι της αμυντικής βιομηχανίας κά.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Συντάκτης: Σπύρος Γκανής

Μαρία Καριστιανού / Πότε ανακοινώνει το κόμμα της και ποιος είναι ο απαράβατος όρος για τα στελέχη (vid)

2026-05-05T18:26:12.661+03:00

Υπάρχουν τρία επικρατέστερα ονόματα για τον τίτλο του κόμματος, με την τελική επιλογή να κρατείται ως επτασφράγιστο μυστικό....

Η Μαρία Καρυστιανού δηλώνει ότι δεν θα υπάρξει καμία συνεργασία με κανέναν και σύμφωνα με πληροφορίες, δεν θα ανοίξει καμία πόρτα ούτε σε υπάρχοντα κόμματα, ούτε σε νέους φορείς. Αυτό που χτίζεται, χτίζεται αυτόνομα, διαμηνύουν πηγές.

«Ο Μάιος θα είναι ιστορικός για την Ελλάδα και το κίνημά μας» τόνισε μεταξύ άλλων η Μαρία Καρυστιανού, σε ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Σύμφωνα με πληροφορίες του ANT1, ο κύβος ερρίφθη για την επίσημη ανακοίνωση του κόμματος και το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Μαΐου αναμένεται να γίνουν τα αποκαλυπτήρια του νέου φορέα.

Αυτή τη στιγμή φαίνεται ότι υπάρχει μια έντονη προεργασία, ώστε η δομή του κόμματος να είναι απολύτως στέρεη. Μάλιστα, στο τραπέζι βρίσκονται τρεις διαφορετικές περιοχές της χώρας για την πρώτη επίσημη παρουσίαση, οι οποίες δεν έχουν ακόμα κλειδώσει. Επιπλέον, υπάρχουν τρία επικρατέστερα ονόματα για τον τίτλο του κόμματος, με την τελική επιλογή να κρατείται ως επτασφράγιστο μυστικό.

Το πιο ενδιαφέρον κομμάτι, αφορά τα πρόσωπα. Οι πληροφορίες του ΑΝΤ1 λένε ότι υπάρχει πολυσυλλεκτικότητα και τα στελέχη προέρχονται από όλους τους κομματικούς χώρους, με αυστηρά ποιοτικά κριτήρια και κοινό παρονομαστή την καταπολέμηση της διαφθοράς.

Ακόμα, η Μαρία Καρυστιανού φαίνεται να θέτει έναν απαράβατο κανόνα για λόγους ηθικής τάξης, ότι κανένας εν ενεργεία βουλευτής άλλου κόμματος δεν θα μπορεί να είναι υποψήφιος. Το μήνυμα είναι ξεκάθαρο: Δεν πρόκειται για ένα κόμμα μεταγραφών. Ιδιαίτερο βάρος δίνεται σε Ακαδημαϊκούς, οι οποίοι θα πλαισιώσουν το εγχείρημα.

Και τέλος, δεν θα υπάρξει καμία συνεργασία με κανέναν. Η Μαρία Καρυστιανού, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν θα ανοίξει καμία πόρτα ούτε σε υπάρχοντα κόμματα, ούτε σε νέους φορείς. Αυτό που χτίζεται, χτίζεται αυτόνομα, διαμηνύουν πηγές.

Δείτε το ρεπορτάζ του ΑΝΤ1

πηγή: usay.gr

Συντάκτης: Σπύρος Γκανής

Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι ικανοποιημένος από τη νέα πρόταση του Ιράν - Αμπάς Αραγτσί: H χώρα μου είναι έτοιμη να ακολουθήσει τη διπλωματική οδό.

2026-05-02T12:23:38.616+03:00

Ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Αμπάς Αραγτσί δήλωσε ότι η χώρα του είναι έτοιμη να ακολουθήσει τη διπλωματική οδό, εάν οι ΗΠΑ αλλάξουν «τις υπερβολικές απαιτήσεις τους....

O Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε την Παρασκευή ότι «δεν είναι ικανοποιημένος» με μια νέα ιρανική διαπραγματευτική πρόταση, καθώς οι ειρηνευτικές συνομιλίες μεταξύ των δύο πλευρών έχουν παγώσει παρά την εκεχειρία που διήρκεσε εβδομάδες. Υπενθυμίζεται ότι η νέα πρόταση του Ιραν ήταν: «Ας σταματήσει πρώτα η ένταση (Ορμούζ, αποκλεισμοί, πόλεμος) και μετά συζητάμε τα πυρηνικά».

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ χθες Παρασκευή ότι δεν ήταν ικανοποιημένος με την τελευταία ιρανική πρόταση για συνομιλίες σχετικά με τον πόλεμο στο Ιράν, ενώ ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν,Αμπάς Αραγτσί, επεσήμανε ότι η Τεχεράνη είναι έτοιμη να ακολουθήσει τη διπλωματική οδό, εφόσον οι ΗΠΑ αλλάξουν την προσέγγισή τους.

Τα σχόλια του Τραμπ υποδηλώνουν ότι το αδιέξοδο για τον τερματισμό του πολέμου που ξεκίνησε στις 28 Φεβρουαρίου είναι πιθανό να συνεχιστεί, παρά το γεγονός ότι ο Ρεπουμπλικάνος επιδιώκει να τερματίσει μια σύγκρουση που είναι ιδιαίτερα αντιδημοφιλής μεταξύ των Αμερικανών.

Αν και οι ΗΠΑ και το Ιράν συμφώνησαν σε εκεχειρία στις 8 Απριλίου, η οποία έχει παραταθεί, οι δύο χώρες εξακολουθούν να διαφωνούν σε πολλά ζητήματα, περιλαμβανομένων των πυρηνικών φιλοδοξιών της Τεχεράνης και τον έλεγχο του Στενού του Ορμούζ.

Μετά τις πρώτες συνομιλίες μεταξύ των δύο πλευρών στις αρχές Απριλίου στο Ισλαμαμπάντ, δεν έχουν καταφέρει να συμφωνήσουν σε δεύτερη συνάντηση.

Δεν είναι ξεκάθαρο τι περιλαμβάνει η νέα πρόταση του Ιράν, αν και το υπουργείο Εξωτερικών της χώρας προειδοποίησε ότι δεν θα υπάρξουν άμεσα αποτελέσματα.

«Θέλουν να κάνουν συμφωνία, αλλά (...) δεν είμαι ικανοποιημένος με αυτή», δήλωσε ο Τραμπ σε δημοσιογράφους στον Λευκό Οίκο, προσθέτοντας ότι η ιρανική ηγεσία είναι «ανοργάνωτη» και χωρισμένη σε δύο ή τρεις ομάδες. «Ζητούν πράγματα που δεν μπορώ να δεχτώ», σημείωσε, προσθέτοντας όμως ότι οι τηλεφωνικές διαπραγματεύσεις συνεχίζονται.

Αργότερα χθες, κατά τη διάρκεια ομιλίας του στη Φλόριντα, ο Τραμπ δήλωσε ότι οι ΗΠΑ δεν θα τερματίσουν πρόωρα την αντιπαράθεσή τους με το Ιράν, και μετά «το πρόβλημα να προκύψει ξανά σε τρία χρόνια».

Ο Τραμπ έχει δηλώσει ότι δεν θα επιτρέψει στο Ιράν να αποκτήσει πυρηνικά όπλα, ενώ δέχεται πιέσεις να σπάσει τον έλεγχο του Ιράν επί του Στενού του Ορμούζ.

Την Πέμπτη το βράδυ ο Τραμπ είχε συνομιλίες με την ομάδα του εθνικής ασφάλειας αναφορικά με το Ιράν επί περίπου 45 λεπτά στον Λευκό Οίκο, σύμφωνα με τον ειδησεογραφικό ιστότοπο Axios.

Στη συνεδρίαση αυτή συμμετείχαν ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς, ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ, ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, ο επικεφαλής της CIA Τζον Ράτκλιφ και ο Αμερικανός διαπραγματευτής Στιβ Γουίτκοφ.

Στη διάρκειά της ο αρχηγός των αμερικανικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή (Centcom) ναύαρχος Μπραντ Κούπερ και ο επικεφαλής του γενικού επιτελείου ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ Νταν Κέιν ενημέρωσαν τον Τραμπ και την ομάδα του για τα σχέδια αναφορικά με μια ενδεχόμενη, νέα στρατιωτική δράση κατά του Ιράν, δήλωσαν δύο Αμερικανοί αξιωματούχοι στο Axios.

«Υπάρχουν επιλογές: θέλουμε να πάμε και απλώς να τους ανατινάξουμε και να τους τελειώσουμε για πάντα ή θέλουμε να προσπαθήσουμε να κάνουμε μια συμφωνία. Αυτές είναι οι επιλογές», δήλωσε ο Τραμπ χθες όταν ρωτήθηκε για την ενημέρωση. Πρόσθεσε ότι «από ανθρωπιστική άποψη» δεν προτιμά τη στρατιωτική επιλογή.

Ιράν: Ανοικτοί στη διπλωματία, έτοιμοι για πόλεμο

Από την πλευρά του ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν Αμπάς Αραγτσί δήλωσε ότι η χώρα του είναι έτοιμη να ακολουθήσει τη διπλωματική οδό, εάν οι ΗΠΑ αλλάξουν «τις υπερβολικές απαιτήσεις, την απειλητική ρητορική και τις προκλητικές ενέργειες».

Ωστόσο, ο Αραγτσί πρόσθεσε σε ανάρτησή του στο Telegram ότι «οι ένοπλες δυνάμεις του Ιράν παραμένουν έτοιμες να υπερασπιστούν τη χώρα έναντι οποιασδήποτε απειλής».

Το Ιράν έχει ενεργοποιήσει την αντιαεροπορική του άμυνα και σχεδιάζει μια ευρεία απάντηση σε περίπτωση επίθεσης, έχοντας εκτιμήσει ότι θα υπάρξει μια σύντομη, σφοδρή αμερικανική επίθεση, πιθανώς ακολουθούμενη από ισραηλινή επίθεση, δήλωσαν στο Reuters δύο ανώτερες ιρανικές πηγές υπό τον όρο της ανωνυμίας.

Αντίστοιχη ήταν η στάση και του επικεφαλής της δικαστικής εξουσίας Γκολαμχοσεΐν Μοχσενί Ετζέι, ο οποίος επεσήμανε ότι: «Η Ισλαμική Δημοκρατία δεν δίστασε ποτέ να συμμετάσχει σε διαπραγματεύσεις (...) αλλά σίγουρα δεν θα δεχτούμε να μας επιβληθεί» μια πολιτική.

Απηχώντας την άποψη και άλλων Ιρανών ηγετών, εκτίμησε ότι οι ΗΠΑ «δεν κέρδισαν τίποτα» από τον πόλεμο.

Εξάλλου σε γραπτό του μήνυμα ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν αγιατολάχ Μοζταμπά Χαμενεΐ ζήτησε από τις επιχειρήσεις που υπέστησαν ζημιές από τον πόλεμο «να αποφύγουν τις απολύσεις, όσο είναι δυνατόν», μετέδωσαν ιρανικά πρακτορεία στο όνομα «του οικονομικού και πολιτισμικού πολέμου» που διεξάγει το Ιράν.
πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

editor: Σπύρος Γκανής

Ινστιτούτο Τσίπρα: Συμπαράταξη Σοσιαλδημοκρατίας, Ριζοσπαστικής Αριστεράς και Πολιτικής Οικολογίας, η Κυβερνώσα Αριστερά της Νέας Εποχής

2026-05-01T20:45:40.814+03:00

Το κείμενο θέσεων που ετοίμασε η Ομάδα Εργασίας του "ΙΝΑΤ" για το νέο πολτικό φορέα του πρώην πρωθυπουργού.

Δίνουμε σήμερα στην δημοσιότητα το κείμενο που ετοίμασε η Ομάδα Εργασίας του ΙΝΑΤ για τη συμπαράταξη των τριών βασικών ρευμάτων της σύγχρονης αριστεράς, της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας...

Το Ινστιτούτο ΑλέξηςΤσίπρας, ΙΝΑΑΤ, έδωσε στη δημοσιότητα το κείμενο-μανιφέστο που ετοίμασε η Ομάδα Εργασίας του Ινστιτούτου Τσίπρα για τη συμπαράταξη των τριών βασικών ρευμάτων της σύγχρονης αριστεράς, της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας.

Την ημέρα της Πρωτομαγιάς επέλεξε το "Ινστιτούτο του Αλέξη Τσίπρα" για να δημοσιοποιήσει το Μανιφέστο-Πρόγραμμά του για την «Κυβερνώσα Αριστερά της Νέας Εποχής», με φόντο τους διαχρονικούς αγώνες του εργατικού κινήματος που τιμώνται την 1η Μαΐου.

Την επιμέλεια του συγκεκριμένου κειμένου είχε η ομάδα εργασίας του "Ινστιτούτου Αλέξης Τσίπρας" με επικεφαλής τον Γιώργο Σιακαντάρη, για τη συμπαράταξη των τριών βασικών ρευμάτων της σύγχρονης αριστεράς, της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας.

Το «μανιφέστο» του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος το απόγευμα της Πρωτομαγιάς το ανάρτησε στο προφίλ του στο Facebook περιγράφει την αλλαγή των διεθνών συνθηκών των τελευταίων ετών, οι οποίες καθιστούν -σύμφωνα με τους συγγραφείς- αναγκαιότητα τη σύγκλιση των τριών προοδευτικών ρευμάτων, οι οποίες διαμορφώθηκαν από διαφορετικές ιστορικές διαδρομές.

Ολόκληρo το μανιφέστο για τη Συμπαράταξη της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας, του ΙΝΑΤ

«Κανένας δεν θα πρέπει να είναι τόσο πλούσιος ώστε να μπορεί να εξαγοράσει κάποιον άλλο, και κανένας τόσο φτωχός ώστε να αναγκάζεται να πουλήσει τον εαυτό του» ( Ζαν Ζακ Ρουσσώ)
«Μπορούμε να τα καταφέρουμε και εμείς σήμερα- και θα το κάνουμε» (Μπέρνι Σάντερς)
Ο κόσμος όπως τον γνωρίζαμε αλλάζει μπροστά στα μάτια μας. Οι βεβαιότητες των μεταπολεμικών κοινωνιών καταρρέουν. Ζούμε μια εποχή στην οποία οι ανισότητες βαθαίνουν και διευρύνονται, η κλιματική κρίση επεκτείνεται σε όλες τις γωνιές της γης, οι δυσοίωνες γεωπολιτικές εξελίξεις συντείνουν στην κατάρρευση του Διεθνούς Δικαίου, η ψηφιακότητα αλλάζει όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητας μας και οι αλόγιστες χρήσεις της Τεχνητής Νοημοσύνης συχνά έρχονται σε αντίθεση με τις μεταπολεμικές δημοκρατικές κατακτήσεις.
Μέσα σ’ όλα αυτά η πολιτική και οι ιδέες έχουν πάψει να εμπνέουν. Κόντρα στους καιρούς εμείς πιστεύουμε και στην πολιτική και στις ιδέες. Και θέλουμε ν’ αλλάξουμε αυτή την κρίση εμπιστοσύνης προς αυτές. Σε αυτές τις συνθήκες θεωρούμε πως η διάκριση Αριστεράς-Δεξιάς όχι μόνο δεν είναι ξεπερασμένη όπως διατείνονται ορισμένοι, στρώνοντας ουσιαστικά τον δρόμο για την άκρα δεξιά, αλλά είναι πιο επίκαιρη από ποτέ, καθώς αποτυπώνει τις συγκρουόμενες απαντήσεις στα κρίσιμα προβλήματα της εποχής. Υπό αυτούς τους όρους, η σύγκλιση των τριών ρευμάτων της Αριστεράς του 20ού αιώνα, της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής και Ανανεωτικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας, αναδεικνύεται σε κρίσιμη πολιτική αναγκαιότητα.
Οι τρεις αυτές δυνάμεις διαμορφώθηκαν μέσα από διαφορετικές ιστορικές διαδρομές και συμπυκνώνουν διακριτές προτεραιότητες: η πρώτη την εμπειρία της διακυβέρνησης, του φιλοευρωπαϊσμού και του κοινωνικού κράτους, η δεύτερη τη διεκδίκηση βαθύτερων κοινωνικών μετασχηματισμών και την ώσμωση με τα νέα κοινωνικά κινήματα, η τρίτη την επίγνωση των ορίων του πλανήτη και την ανάγκη ενός βιώσιμου μοντέλου ανάπτυξης. Οι διαφορές τους δεν μπορούν να αποσιωπηθούν ούτε και να εξομαλυνθούν τεχνητά. Αφορούν στη στάση απέναντι στην αγορά, στο εύρος της κρατικής παρέμβασης, στην έννοια της ανάπτυξης και στη μεθοδολογία της πολιτικής αλλαγής. Ωστόσο, οι σημερινές ιστορικές συνθήκες καθιστούν τις διαφορές αυτές όχι πλέον ανυπέρβλητα εμπόδια αλλά πεδία δημιουργικής σύγκλισης.
Η σύγκλιση αυτή υπαγορεύεται από τις νέες πραγματικότητες και συνιστά το νέο σύγχρονο πολιτικό υποκείμενο που θα μπορέσει να προβάλλει πειστικές θέσεις που θα απαντούν στις ανάγκες και τα προβλήματα των πολιτών. Γιατί σήμερα, η ανάγκη για σύγκλιση δεν αφορά μόνο την ανταλλαγή ιδεών ή τον προγραμματικό διάλογο αλλά τη συγκρότηση μιας ενιαίας πολιτικής δύναμης με ικανότητα διακυβέρνησης. Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ο προοδευτικός πόλος καταγράφει υποχώρηση ή και περιθωριοποίηση. Η ευρωπαϊκή εμπειρία των τελευταίων δεκαετιών δείχνει ότι χωρίς συνεκτικές προοδευτικές πλειοψηφίες, οι κοινωνίες διολισθαίνουν είτε σε νεοφιλελεύθερες είτε σε ακροδεξιές επιλογές. Ακριβώς γι’ αυτό, η ανασύνθεση του προοδευτικού χώρου δεν αποτελεί απλώς μια πολιτική επιλογή, αλλά όρο επιβίωσης και προοπτικής για την ίδια την Ευρώπη. Μόνο μέσα από μια νέα ενιαία και αξιόπιστη πολιτική έκφραση μπορεί να ανακτηθεί η κοινωνική επιρροή, να διαμορφωθούν πλειοψηφίες και να διατυπωθεί ένα πειστικό σχέδιο για το μέλλον.
Το ιστορικό δίλημμα «μεταρρύθμιση ή επανάσταση», που σφράγισε και δίχασε την ευρωπαϊκή Αριστερά στον 20ό αιώνα, δεν μπορεί πλέον να καθοδηγεί τις επιλογές του παρόντος. Οι σύγχρονες προκλήσεις υπερβαίνουν αυτούς τους διαχωρισμούς και απαιτούν νέες ιδεολογικές συνθέσεις αλλά και οργανωτικές αποκρυσταλλώσεις.
Η σύγκλιση των τριών ρευμάτων, λοιπόν, δεν μπορεί να γίνει με όρους του προηγούμενου αιώνα, αλλά με μια νέα πολιτική λογική που θα ανταποκρίνεται στις ανάγκες της εποχής: δημοκρατική, εφαρμόσιμη και ταυτόχρονα μετασχηματιστική. Σήμερα, η πρόκληση δεν είναι η επιλογή ανάμεσα στη σταδιακή αλλαγή και τη ρήξη, αλλά η σύνθεσή τους σε μια νέα πολιτική στρατηγική. Οι σύγχρονες συνθήκες απαιτούν μεταρρυθμίσεις προς όφελος των πολλών, αλλαγές με βάθος και διάρκεια, που να ανοίγουν δρόμους για ουσιαστικούς κοινωνικούς μετασχηματισμούς, καθώς και ρήξεις όπου οι δομές εξουσίας αναπαράγουν ανισότητες και αδιέξοδα. Γιατί για την σύγχρονη Αριστερά η πολιτική δεν είναι η τέχνη του εφικτού αλλά η διεύρυνση των ορίων του εφικτού.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η σοσιαλδημοκρατία οφείλει να απομακρυνθεί από τις λογικές διαχείρισης και να συναντηθεί με το πνεύμα του ριζοσπαστισμού στην αντιμετώπιση των ανισοτήτων και της διαφθοράς· η ριζοσπαστική και ανανεωτική Αριστερά να επεξεργαστεί ρεαλιστικές και εφαρμόσιμες πολιτικές για την παραγωγική ανασυγκρότηση και τη θεσμική ανασύνταξη της χώρας· και η πολιτική οικολογία να ενσωματωθεί στον πυρήνα ενός νέου μοντέλου ανάπτυξης που θα συνδυάζει βιωσιμότητα, ενεργειακή ασφάλεια και κοινωνική δικαιοσύνη.
Σε μια εποχή στην οποία οι κοινωνικές, τεχνολογικές και περιβαλλοντικές προκλήσεις απαιτούν μια συνεκτική πρόταση προοδευτικής διακυβέρνησης, η σύγκλιση των τριών αυτών δυνάμεων δεν μπορεί να αποτελεί μια τεχνητή συγκόλληση, ένα κολάζ θέσεων ή μια συγκυριακή επιλογή, αλλά μια διαδικασία σύνθεσης εμπειριών και σχεδιασμών για το μέλλον, μία πράξη πολλαπλασιασμού και όχι άθροισης. Απέναντι στην κυριαρχία του νεοφιλελευθερισμού αλλά και του κοινωνικού αυτοματισμού, ιδιαίτερα στα μεσαία στρώματα, που μεταθέτει την ευθύνη της φτώχειας στους ίδιους τους φτωχούς, χρειάζεται ένα σχέδιο μακράς πνοής που θα συνέχει την Αριστερά της Νέας Εποχής: την Κυβερνώσα Αριστερά που αναζητούν σήμερα οι προοδευτικοί πολίτες στον τόπο μας.
✓ Αυτή η Κυβερνώσα Αριστερά θέτει ως πρωταρχικό στόχο την εξασφάλιση της ειρήνης και του Διεθνούς Δικαίου σε έναν κόσμο αστάθειας και αυξανόμενων πολέμων.
✓ Αυτή η Κυβερνώσα Αριστερά απευθύνεται σε μια κοινωνία που δοκιμάζεται σκληρά και συνάμα αναζητεί εναλλακτικές ιδέες και κυρίως λύσεις. Ο κοινωνικός αποκλεισμός και η ιδεολογία του κοινωνικού αυτοματισμού είναι οι μεγαλύτεροι εχθροί της και δεν συναινεί να υπάρχει κανένας και καμία κοινωνικά αποκλεισμένος/αποκλεισμένη.
✓ Αυτή η Κυβερνώσα Αριστερά υπόσχεται την λειτουργία των θεσμών της δικαιοσύνης ώστε να αποκατασταθεί η αίσθηση δικαίου στους πολίτες.
✓ Αυτή η Κυβερνώσα Αριστερά θα οικοδομήσει τις κοινωνικές δομές, και πρώτα απ’ όλα τους θεσμούς υγείας και εκπαίδευσης, στις οποίες όλοι οι πολίτες θα έχουν ισότιμη πρόσβαση.
✓ Αυτή η Κυβερνώσα Αριστερά μάχεται ενάντια στο μισογυνισμό, στα έμφυλα στερεότυπα και στις διακρίσεις.
✓ Αυτή η Κυβερνώσα Αριστερά έχει ως πρότερο μέλημα της την ισότητα. Και μπροστά στην εφαρμογή της ισότητας των ευκαιριών δεν λησμονεί την ανισότητα των αφετηριών, γιατί πιστεύει πως κάθε άνθρωπος αξίζει να ανταμείβεται σύμφωνα με τα προσόντα, τις γνώσεις και τις δεξιότητές του, αλλά συνάμα και πως κάθε άνθρωπος ανεξαρτήτως προσόντων, γνώσεων, ικανοτήτων και δεξιοτήτων δικαιούται να έχει μια θέση στην κοινωνία.
✓ Αυτή η Κυβερνώσα Αριστερά πρεσβεύει το σεβασμό της ζωής και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με έμφαση σε όσες και όσους κινδυνεύουν από τις διεθνείς συγκρούσεις.
✓ Αυτή η Κυβερνώσα Αριστερά καλείται να διαδραματίσει με ευθύνη έναν καίριο ρόλο στο διεθνές πεδίο, όπου ο πόλεμος των αγορών παράγει διαρκώς γεωπολιτικές κρίσεις, όπου οι εθνικές οικονομίες ακολουθούν τις απαιτήσεις του πολέμου αντί να αντιμετωπίζουν τις κοινωνικές ανισότητες και την κλιματική κρίση. Πρωτίστως, όμως,καλείται να διαμορφώσει ένα νέο δίκαιο κοινωνικό συμβόλαιο με τους μη ευνοημένους των αγορών, τους μισθωτούς και τα φθίνοντα μεσαία στρώματα που αγωνιούν για το αύριο, τον αγροτικό κόσμο που δοκιμάζεται σκληρά τα τελευταία χρόνια, τη νέα γενιά της επισφάλειας που ως λύση στα αδιέξοδά της βλέπει είτε τη φυγή στο εξωτερικό είτε την απασχόλησή της σε υποαμοιβόμενες και με προβληματικές συνθήκες εργασίες, τα άτομα που έρχονται καθημερινά αντιμέτωπα με έμφυλες ή φυλετικές διακρίσεις και κοινωνικά στερεότυπα που τα εκτοπίζουν από την κοινωνία.
✓ Αυτή η Κυβερνώσα Αριστερά καλείται να αφουγκραστεί τους νέους και την κοινωνία συνολικά και να διαμορφώσει μια ανανεωμένη συνεκτική αφήγηση που θα δίνει νόημα στις ζωές όλων, θα απαντά στην πρόδηλη ανάγκη μιας ευρείας έντιμης συμμαχίας και θα επιτρέπει στους ανθρώπους κάθε γενιάς, και πρώτα απ’ όλα στους νέους, να εμπνευστούν και πάλι από την πολιτική.
✓ Αυτή η Κυβερνώσα Αριστερά χρειάζεται να διατυπώσει ρεαλιστικές προτάσεις και ένα όραμα για το μέλλον, που δεν παραπέμπει σε ουτοπικούς κόσμους, αλλά που θα διαγράφει ένα πειστικό αύριο στους πολίτες.
Ξέρουμε πολύ καλά πως τα προγράμματα και οι υποσχέσεις από μόνα τους δεν αρκούν, συνάμα πρέπει να μας κινεί ένα όραμα για τον κόσμο του αύριο, μια σαφώς διατυπωμένη πρόταση που να συνδυάζει τον ρεαλισμό με τη ριζοσπαστική ευαισθησία απέναντι στην τεχνοκρατική διαχείριση της πολιτικής κρίσης. Σε αυτή την κατεύθυνση, η Κυβερνώσα Αριστερά διεκδικεί τη συγκρότηση μιας νέας προοδευτικής πλειοψηφίας, η οποία θα αντιμετωπίζει το βασικό ερώτημα της εποχής: τι πρέπει να γίνει για να μπορούν οι πολίτες να ζουν με ασφάλεια, αξιοπρέπεια, ισότητα, δικαιοσύνη και προοπτική;
Αυτή η Κυβερνώσα Αριστερά διεκδικεί μια κοινή πολιτική απάντηση που θα:
➢ Δίνει προτεραιότητα στην ενίσχυση του κόσμου της εργασίας, στη μείωση των ανισοτήτων, στην κοινωνική δικαιοσύνη, στην αναδιανομή των εισοδημάτων, στην εξάλειψη των έμφυλων, φυλετικών και κοινωνικών διακρίσεων, στα ανθρώπινα δικαιώματα και στη διασφάλιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας,
➢ υπερασπίζεται τα δημόσια αγαθά – την ενέργεια, το νερό, το περιβάλλον – ως θεμέλια συλλογικής ασφάλειας,
➢ προστατεύει το δημόσιο συμφέρον, την υγεία, την εκπαίδευση, τον πολιτισμό,
➢ ενισχύει τη δημοκρατία, τη διαφάνεια, τη λογοδοσία, την ισότιμη εκπροσώπηση και μεταχείριση, ως προϋποθέσεις εμπιστοσύνης,
➢ προωθεί ένα κράτος δίκαιο και ισχυρό, όπου η παροχή κοινωνικών υπηρεσιών εγγυάται την ασφάλεια ζωής και κοινωνικής προοπτικής με πόρους που θα αντλούνται και από τη φορολογία των υπερκερδών, αλλά κυρίως από την προοδευτική φορολογία,
➢ εγγυάται αξιοπρεπείς μισθούς και ασφαλείς συνθήκες εργασίας.
➢ δεσμεύεται για την ενίσχυση των πρωτοβουλιών για τα κοινά και την αλληλέγγυα οικονομία,
➢ και στηρίζει ένα κράτος αποκεντρωμένο με ισχυρούς Αυτοδιοικητικούς Θεσμούς.
Ποιος είναι ο κόσμος μας σήμερα;
Η διεθνής πραγματικότητα
Σήμερα το διεθνές σύστημα χαρακτηρίζεται από τεράστια ρευστότητα, με κυρίαρχα τα στοιχεία της πολυπολικότητας και της μεταβλητής γεωπολιτικής δυναμικής, της ταυτόχρονης ύπαρξης δυνάμεων συνεργασίας και αντιπαλότητας. Εδώ και πολλά χρόνια, αλλά ιδιαίτερα μετά τη δεύτερη εκλογή του Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ, διαμορφώνεται ένα περιβάλλον βαθιάς αβεβαιότητας και αστάθειας. Μετράμε ήδη εκατοντάδες χιλιάδες νεκρούς και ανυπολόγιστες υλικές καταστροφές από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, τη γενοκτονία στη Γάζα, τη στρατιωτική επίθεση των ΗΠΑ στο Ιράν, και τους βομβαρδισμούς στο Λίβανο. Η επιβολή από τον Τραμπ δασμών σε αντιπάλους και συμμάχους, το διαβόητο Συμβούλιο Ειρήνης για τη Γάζα, οι απειλές κατά της Γροιλανδίας, ο στραγγαλισμός της Κούβας, οι απαγωγές ηγετών και η απροκάλυπτη ενίσχυση των ακροδεξιών κομμάτων της Ευρώπης διαμορφώνουν μια εικόνα ρήξης με τη μέχρι σήμερα γνώριμη κατάσταση της διεθνούς πραγματικότητας και αναγγέλλουν την έλευση μιας πρωτόγνωρης και άκρως αντιδραστικής τάξης πραγμάτων. Οι ΗΠΑ, από ένα πανίσχυρο κράτος που θεωρούσε την ενίσχυση της ευρωπαϊκής ενότητας προϋπόθεση και για τη δική του ασφάλεια, σήμερα μετατρέπεται σε κράτος-ταραξία που βλέπει την Ευρώπη ως τον μεγαλύτερο αντίπαλό του, δίπλα στην Κίνα. Σε όλα αυτά θα πρέπει να προστεθούν οι εκθετικά αυξανόμενες δαπάνες για πολεμικό υλικό, το πρόγραμμα Re-arm Europe που απορροφά τεράστια κονδύλια τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε κοινωνικά προγράμματα, η ολοένα και πιο συχνή χρήση της ορολογίας για χρήση πυρηνικών όπλων, και η γενικευμένη επιτήρηση των πολιτών.
Παράλληλα, και η Ευρώπη αντιμετωπίζει μια τετραπλή κρίση: κοινωνική ανισότητα, αποβιομηχάνιση, άνοδο της Ακροδεξιάς και κρίση της δημοκρατικής αντιπροσώπευσης. Η αδράνεια της ηγεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέναντι στα μείζονα αυτά θέματα αφήνει έδαφος στον αντιευρωπαϊσμό και έναν πολιτικό λόγο περί «ευρωπαϊκής παρακμής». Η κριτική στις ανεπάρκειες της σημερινής ευρωπαϊκής ηγεσίας είναι αναμφίβολα αναγκαία. Το ίδιο αναγκαία είναι και η ανατροπή ενός κλίματος που υπονομεύει τις προοδευτικές και φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις, με δεδομένο μάλιστα ότι οι κανόνες του αναγκαστικού διεθνούς δικαίου δεν έχουν αλλάξει και ότι η περιφερειακή και διεθνής οργάνωση εξακολουθούν να εκπροσωπούνται κυρίως από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στον απολογισμό των τελευταίων εξελίξεων είναι θετικό το γεγονός ότι, διστακτικά αλλά σταθερά, εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης κινητοποιούνται δυνάμεις, οι οποίες ζητούν πιο επιτακτικά την πολιτική ενοποίησή της, στο δρόμο που έχουν χαράξει εδώ και πολλά χρόνια ορισμένοι ριζοσπάστες αριστεροί και σοσιαλδημοκράτες ηγέτες. Η ανασυγκρότηση μιας προοδευτικής ευρωπαϊκής στρατηγικής αποτελεί βασική προϋπόθεση για μια δημοκρατική και κοινωνική Ευρώπη. Ενωμένες οι δυνάμεις των τριών ρευμάτων της ευρωπαϊκής Αριστεράς οφείλουν να βρουν κοινό βηματισμό σε καινοτόμα μονοπάτια που αφορούν τα μεγάλα ζητήματα της περιφερειοποίησης και παγκοσμιοποίησης, προκειμένου να καταθέσουν μια πραγματικά προοδευτική, εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης απέναντι στην τραμπική αμφισβήτηση του Διεθνούς Δικαίου.
Η ελληνική πραγματικότητα
Η ελληνική κοινωνία βρίσκεται μπροστά σε μια νέα ιστορική καμπή. Οι διαδοχικές κρίσεις της τελευταίας δεκαπενταετίας – οικονομική, υγειονομική, ενεργειακή, οικολογική και θεσμική – έχουν μεταβάλει βαθιά τη σχέση των πολιτών με το κράτος, την οικονομία και τη δημοκρατία. Ένα διάχυτο αίσθημα αγωνίας διαπερνά την καθημερινότητα των πολλών, και κυρίως των νέων ανθρώπων που αδυνατούν να σχεδιάσουν το μέλλον τους. Η ανασφάλεια, η ιδεολογική ρευστότητα, η σύγκρουση οικονομικών συμφερόντων και η συνακόλουθη παραγωγή ανισοτήτων και πολιτισμικών φοβικών συμπεριφορών, καθώς και η υποχώρηση της αξίας του γνωστικού κεφαλαίου, βιώνονται από την πλειονότητα των πολιτών και συγκλίνουν σε μια ισχυρή κοινωνική ζήτηση για κράτος δικαιοσύνης και πρόνοιας. Αυτή η κοινωνική πλειοψηφία των προοδευτικών πολιτών αναζητά σήμερα την πολιτική εκπροσώπησή της.
Η ανάγκη για μια νέα προοδευτική σύνθεση στην Ελλάδα δεν προκύπτει μόνο από τις διεθνείς εξελίξεις, αλλά και από τις βαθιές ιδιομορφίες της ίδιας της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας. Τα διαφορετικά ρεύματα της Αριστεράς στη χώρα -η σοσιαλδημοκρατία, η ριζοσπαστική Αριστερά και η πολιτική οικολογία- έχουν διαμορφωθεί μέσα σε ένα περιβάλλον όπου η διαφθορά, το πελατειακό κράτος και η αδύναμη παραγωγική βάση υπονόμευσαν διαχρονικά τόσο την ανάπτυξη όσο και την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς. Η φυγή των νέων στο εξωτερικό, η συρρίκνωση της βιομηχανικής παραγωγής, η εξάρτηση από ένα μοντέλο φθηνής και μονοδιάστατης ανάπτυξης, καθώς και οι αυξανόμενοι ενεργειακοί και περιβαλλοντικοί περιορισμοί, καταδεικνύουν τα όρια του σημερινού παραγωγικού προτύπου. Ταυτόχρονα, η τεχνολογική μετάβαση και η ενεργειακή πίεση καθιστούν την οικολογική διάσταση κεντρική και όχι συμπληρωματική.
Η σύγκλιση αυτών των ρευμάτων στο ελληνικό πολιτικό περιβάλλον δεν είναι ούτε εύκολη ούτε αυτονόητη. Είναι, όμως, απολύτως αναγκαία. Γιατί χωρίς αυτήν, η χώρα θα παραμείνει εγκλωβισμένη σε ένα μοντέλο χαμηλής παραγωγικότητας, άνισης κατανομής πόρων και διαρκούς κοινωνικής ανασφάλειας. Αντίθετα, μια νέα προοδευτική σύνθεση μπορεί να αποτελέσει τη βάση για ένα αξιόπιστο σχέδιο εθνικής ανασυγκρότησης, που θα αποκαθιστά την εμπιστοσύνη στους θεσμούς, θα συγκρατεί τη νέα γενιά και θα ανοίγει δρόμους για μια δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη.
Η επταετής διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας
Στα χρόνια της οικονομικής κρίσης, κοινός τόπος στη δημόσια συζήτηση ήταν η ανάγκη να σταματήσει η παραγωγική αποδιάρθρωση της χώρας και να υπάρξει ένα μοντέλο παραγωγικής ανασυγκρότησης. Σήμερα, 18 χρόνια μετά, βρισκόμαστε σε πολύ χειρότερο σημείο: η παραγωγική αποδιάρθρωση για λίγο μόνο ανακόπηκε και σήμερα συνεχίζει ακάθεκτη. Το μεγαλύτερο μέρος των επενδύσεων κατευθύνεται στον τουρισμό, στα ακίνητα και στο χρηματιστήριο. Το Ταμείο Ανάκαμψης που θα μπορούσε να αποτελέσει εργαλείο ανάπτυξης της επιχειρηματικότητας μετατράπηκε σε μηχανισμό ενίσχυσης μιας ομάδας επιχειρηματιών που βρίσκονται κοντά στην κυβέρνηση: 30 μεγάλες επιχειρήσεις πήραν το 87% των δανείων από το Ταμείο Ανάκαμψης, ενώ έμειναν έξω οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.
Δίπλα σε αυτές τις μεγάλες επιχειρήσεις υπάρχουν εταιρείες που πλουτίζουν με κρατικό χρήμα, με απευθείας αναθέσεις από υπουργεία και οργανισμούς, αναπαράγοντας το μοντέλο της κρατικοδίαιτης επιχειρηματικότητας. Παράλληλα, υπάρχουν τομείς που υποχρηματοδοτούνται ή υποστελεχώνονται, με αποτέλεσμα την απαξίωσή τους και την εμφάνιση του ιδιωτικού τομέα να καλύπτει τις αντίστοιχες ανάγκες, σε βάρος των πολιτών που καλούνται να πληρώσουν το τίμημα. Αυτό ακριβώς καταμαρτυρεί το γεγονός ότι οι ιδιωτικές δαπάνες για την υγεία και την εκπαίδευση στην Ελλάδα είναι υπερδιπλάσιες από τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η πραγματική οικονομία στενάζει από την έλλειψη σχεδιασμού για την ανάπτυξη και την απουσία ενός πλαισίου δανειοδότησης. Ο αγρο-διατροφικός τομέας συρρικνώνεται μαζί με το εισόδημα των αγροτών που εγκαταλείπουν την ύπαιθρο. Η μεταποίηση στην Ελλάδα παραμένει πίσω από τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου και υστερεί πολύ σε σχέση με τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ πολλές βιομηχανίες συνεχίζουν να κλείνουν χωρίς να δημιουργούνται νέες. Από την άλλη πλευρά, το σύμπλεγμα «τουρισμός-real estate» έχει φτάσει στα όριά του και ήδη βιώνουμε τις αρνητικές του επιπτώσεις: εκτίναξη των ενοικίων, καταστροφή του περιβάλλοντος και αλλοίωση της φυσιογνωμίας του τόπου, σκληρή εκμετάλλευση των νέων εργαζομένων, εξάντληση των φυσικών πόρων και επιχειρηματική «μονοκαλλιέργεια» (καφέ, μπαρ, εστιατόρια, κλπ.).
Η επταετία Μητσοτάκη δημιούργησε τεράστια χάσματα και ανισότητες. Στέρησε προοδευτικά όλα τα εργαλεία της ανταγωνιστικής υγιούς ανάπτυξης από τη χώρα και της αξιοπρέπειας από τους πολίτες, ενώ εξακολουθεί να υποβαθμίζει την αξία της εργασίας, επιλέγοντας να δωρίζει το όφελος που παράγεται από τις νέες τεχνολογίες και την καινοτομία εξ ολοκλήρου στους επιχειρηματίες και να μην επιβραβεύει τη συμμετοχή των εργαζόμενων σ’ αυτή την επιτυχία. Από την άλλη, η απελευθέρωση της ιδιωτικοποίησης της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, η απροθυμία απορρόφησης κονδυλίων από το Ταμείο Ανάκαμψης για την ενίσχυσή της και η συστηματική της υποχρηματοδότηση, σε απόλυτη ευθυγράμμιση με την αντίστοιχη απίσχναση της Δημόσιας Υγείας, την υποστελέχωση των δημόσιων νοσοκομείων και μονάδων υγείας,αποκαλύπτουν περίτρανα το αντιπαραγωγικό, χωρίς σχεδιασμό και χωρίς μέριμνα για την κοινωνία, μοντέλο διακυβέρνησης της ΝΔ.
Η ακρίβεια που προκύπτει από πολιτικές που διαμορφώνει η «συμμαχία» των καρτέλ με την κυβέρνηση, η εργασιακή και η κοινωνική ανασφάλεια, η στεγαστική κρίση, οι ταπεινωτικοί μέσοι μισθοί, είναι ορισμένα μόνο από τα αποτελέσματα της επταετούς διακυβέρνησης της ΝΔ. Από την άλλη, η παράλυση των πάλαι ποτέ Δημόσιων Οργανισμών, οι απαράδεκτες εργασιακές συνθήκες σε πολλούς χώρους, η διάχυτη διαφθορά στην κοινωνική σφαίρα, η υπονόμευση των ελεγκτικών μηχανισμών και οι παραβιάσεις των ατομικών δικαιωμάτων οδήγησαν ήδη επανειλημμένα σε εγκληματικά επακόλουθα (βλ. Τέμπη, Βιολάντα, υποκλοπές, ΟΠΕΚΕΠΕ, κλπ.), ενώ παράλληλα ο αυταρχισμός που κρύβεται πίσω από το «επιτελικό» κράτος και η ενίσχυση των δυνάμεων της αντιπολιτικής και της Ακροδεξιάς, αποσυναρμολογούν με καταιγιστικούς ρυθμούς τη δημοκρατία.
Σήμερα, η μόνη κανονικότητα είναι ότι «δεν βγαίνει ο μήνας». Η πολιτική έχει γίνει πολύ προσοδοφόρα για την εξουσία και πολύ δαπανηρή για τους πολίτες. Ένα αδίστακτο πελατειακό σύστημα κατευθυνόμενο από το Μέγαρο Μαξίμου «δεσμεύει» συνειδήσεις υπέρ των οικονομικά ισχυρών και των φίλων της Κυβέρνησης για διευθετήσεις και ρουσφέτια. Το οικονομικό μοντέλο της Δεξιάς είναι ένας συνδυασμός κεϊνσιανισμού για τις τράπεζες και νεοφιλελεύθερων πολιτικών για τον κόσμο της εργασίας. Αυτό δεν μπορεί να συνεχίζεται. Η δική μας πρόταση βασίζεται στην ενίσχυση του κόσμου της εργασίας.
Προτεραιότητά μας ο κόσμος της εργασίας
Δυστυχώς, στις μέρες μας η εργασία δεν εγγυάται ένα καλό βιοτικό επίπεδο. Η τιμή της έχει πέσει κάτω από το κόστος αναπαραγωγής της. Στα προηγούμενα χρόνια φτωχοί ήταν κυρίως οι άνεργοι. Σήμερα, 1,5 εκατ. μισθωτοί στη χώρα μας είναι φτωχοί, παρότι έχουν δουλειά. Το πρεκαριάτο, δηλαδή η μεγάλη μερίδα εργαζομένων, κυρίως νέοι άνθρωποι, που ζει υπό καθεστώς επισφάλειας, προσωρινών συμβάσεων, «ευέλικτης» απασχόλησης και ανεπαρκούς κοινωνικής προστασίας, αποτελεί μια νέα μορφή σύγχρονου προλεταριάτου που γεννήθηκε μέσα από τη νεοφιλελεύθερη απορρύθμιση της εργασίας. Πρόκειται για μια κοινωνική ομάδα χωρίς σταθερό εισόδημα, χωρίς συλλογική εκπροσώπηση και χωρίς ορατό μέλλον, συνθήκες που αναπαράγουν ανισότητες και περιορίζουν τη δημοκρατική συμμετοχή. Επιπλέον, η Γενιά Ζ ενηλικιώθηκε σε μια διαφορετική αλλά εξίσου διαβρωτική συνθήκη, όπου το κόστος κατοικίας και διαβίωσης ψαλιδίζει τις προοπτικές της ζωής της πριν καν αυτές προλάβουν να ξεδιπλωθούν.
Ωστόσο, παρά τους αντίθετους νεοφιλελεύθερους ισχυρισμούς, η εργασία εξακολουθεί να είναι το κυρίαρχο μέσο παραγωγής και αναδιανομής του πλούτου, και η διεκδίκηση σταθερότητας και αξιοπρέπειας στον τομέα αυτό δεν αποτελεί απλώς ένα οικονομικό αίτημα, αλλά θεμελιώδες ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης και δημοκρατίας. Τούτη η παραδοχή υπαγορεύει τις εξής πολιτικές επιλογές:
➢ Καθιέρωση του 35ωρου χωρίς μείωση των μισθών,
➢ πλήρης επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων
➢ εκτεταμένοι έλεγχοι στην αγορά εργασίας,
➢ στήριξη επενδύσεων που αφορούν ποιοτικές, σχετικά σταθερές και καλύτερα αμειβόμενες θέσεις εργασίας,
➢ κατοχύρωση εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων για τους εργαζόμενους στις ψηφιακές πλατφόρμες και στη διανομή,
➢ καθολική κοινωνική ασφάλιση, αξιοπρεπείς μισθοί και ισχυρό κοινωνικό κράτος,
➢ κατοχύρωση και επέκταση του δικαιώματος των αδειών για οικογενειακούς και ιατρικούς λόγους.
Οι κοινωνικές αναφορές και οι συμμαχίες μας
Τα κυρίαρχα κοινωνικά συναισθήματα στην εποχή μας είναι το άγχος, η ανασφάλεια και ο φόβος. Άγχος και ανασφάλεια για το εισόδημα, για τη στέγη, για την εργασία, για τα παιδιά, για τη λειτουργία του κράτους, φόβος για το αν η καθημερινότητα θα χειροτερέψει. Σε αυτό το περιβάλλον, οι πολίτες κινητοποιούνται από απλά αλλά ουσιαστικά ερωτήματα: Πώς μπορώ να ζώ σε μια χώρα που κυβερνάται από το ρουσφέτι, την ανομία και τη διαπλοκή; Πώς μπορώ να ανακτήσω τον έλεγχο και την αξιοπρέπεια της ζωής μου; Αυτή είναι η πραγματική αγωνία της νέας κοινωνικής πλειοψηφίας: το γεγονός ότι οι άνθρωποι αισθάνονται καθηλωμένοι, ότι δεν μπορούν να σχεδιάσουν, να εξελιχθούν, να δημιουργήσουν. Και αυτό το συναίσθημα δεν αφορά μόνο τους μη ευνοημένους/ες των αγορών, αλλά και τα μεσαία, τα αγροτικά στρώματα και προπαντός τους νέους και τις νέες, όλες και όλους που αντί να ανέρχονται υποβιβάζονται, που αισθάνονται αόρατοι/ες και δέσμιοι/ες μιας αδρανούς σταθερότητας, η οποία δεν παράγει αποτέλεσμα. Αυτούς τους πολίτες θέλουμε να εκπροσωπήσουμε και η απάντησή μας στον φόβο και στην ανασφάλεια είναι η ανάκτηση μιας ζωής αξιοβίωτης, με σεβασμό για τα μεσαία στρώματα, τους ελεύθερους επαγγελματίες, τους δημόσιους υπαλλήλους, για τους αυτοαπασχολούμενους μικρομεσαίους στο λιανεμπόριο,για τους εργαζόμενους και τις εργαζόμενες στον ιδιωτικό τομέα που απαιτούν δίκαιες αμοιβές και συνθήκες εργασίας, για τους χαμένους της παγκοσμιοποίησης και των ασύδοτων αγορών.Δεν αιθεροβατούμε. Αλλά και δεν υπερβάλλουμε όταν σημειώνουμε πως τα τέσσερα πέμπτα της κοινωνίας ακολουθούν καθοδική κοινωνική κινητικότητα και το ένα πέμπτο συνεχίζει την ανοδική του κινητικότητα σε βάρος όλων των άλλων.
Δεν είμαστε αλάθητοι, αλλά ταυτόχρονα είμαστε περήφανοι για το παρελθόν και για τους αγώνες μας. Κυρίως όμως μας ενδιαφέρει το παρόν και το μέλλον των συμπολιτών μας. Γι’ αυτό, ζητούμε τη συμμετοχή και την στράτευση των προοδευτικών πολιτών σ’ αυτή την προσπάθεια ανατροπής της νεοφιλελεύθερης ηγεμονίας, που εμφανίζει την «τεχνοκρατική διαχείριση» ως τον μοναδικό ορίζοντα του εφικτού. Δημοκρατία χωρίς όραμα και χωρίς συμμετοχή είναι καχεκτική δημοκρατία. Γνωρίζουμε καλά τις δυσκολίες εφαρμογής τέτοιων πολιτικών, αλλά οι δυσκολίες αποτελούν κίνητρο και όχι λόγο υποχώρησης. Η απόδειξη του εφικτού βρίσκεται στην παρακαταθήκη των προοδευτικών κινημάτων: «Αυτοί τα κατάφεραν τότε. Μπορούμε να τα καταφέρουμε και εμείς σήμερα – και θα το κάνουμε», σημειώνει χαρακτηριστικά ο Μπέρνι Σάντερς αναφερόμενος στις ριζοσπαστικές τομές που μετασχημάτισαν στο παρελθόν την κοινωνία.
Σε μία εποχή κατά την οποία οι πολίτες έχουν κορεσθεί από υποσχέσεις και πλέον δεν τρέφουν προσδοκίες, η πραγματική πολιτική πρόκληση είναι να ενεργοποιηθεί ένας νέος πατριωτισμός, δημοκρατικός, συμπεριληπτικός και συνταγματικός. Ένας νέος πατριωτισμός που θα μετατρέψει τους πολίτες σε δρώσα δύναμη, σε συμμέτοχους και συμμέτοχες, συνδιαμορφωτές και συνδιαμορφώτριες της ιστορίας, και όχι σε άβουλους θεατές της. Ένας πατριωτισμός που θα διαπερνά την κοινωνία και θα διαπνέεται από εκείνη τη ριζοσπαστική ευαισθησία για τους αδύναμους της κοινωνίας και για τους νέους, θα αντιστρατεύεται κάθε μορφή αδικίας και αποκλεισμού, αναγνωρίζοντας ότι η αγάπη για τον τόπο είναι άρρηκτα δεμένη με τον σεβασμό στην αξία της ζωής, κάθε ζωής, και ταυτοχρόνως θα εμπνέεται από την ιδέα της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Ένας πατριωτισμός που θεμελιώνεται στην κοινωνική αλληλεγγύη και στο κοινό αίσθημα για την κοινή τύχη όσων εργάζονται και δημιουργούν σ’ αυτόν τον τόπο. Μια στράτευση που δεν υποτιμά τους δείκτες της οικονομίας, αλλά τους αξιοποιεί για την ενίσχυση των χαμηλών και μεσαίων στρωμάτων, των νέων ανθρώπων, των δημόσιων υποδομών, της Εκπαίδευσης και της υγείας, της ευημερίας όλων στο πλαίσιο μιας δίκαιης κοινωνίας.
Η γενιά της Ψηφιακής Εποχής
Οι νέες και οι νέοι σήμερα αντιμετωπίζουν μία τριπλή πρόκληση: τις ολοένα και πιο υποβαθμισμένες εργασιακές συνθήκες και το υψηλό κόστος ζωής, την κλιματική κρίση και την ανάδειξη ενός κόσμου όπου η ψηφιακότητα μετασχηματίζει τα πάντα αναγκάζοντας τους να προσαρμοστούν σε μία ριζικά νέα καθημερινότητα. Αυτά τα προβλήματα τα αντιμετωπίζει το σύνολο των πολιτών, επηρεάζουν, όμως, με πολύ διαφορετικούς τρόπους τις νέες και τους νέους, αφού καθένα από αυτά κάνει ακόμη πιο αβέβαιο το μέλλον τους.
Ταυτόχρονα οι ανεκπλήρωτες υποσχέσεις και η ουσιαστική αδιαφορία των καθιερωμένων πολιτικών κομμάτων για τα προβλήματα των νέων, οδήγησε πολλούς νέους και πολλές νέες σε περιθωριοποίηση, σε έναν ατομισμό και σε αδιαφορία –και συχνά στην απόρριψη – για τις διεργασίες στο κεντρικό πολιτικό σύστημα. Έχει, δε, σημασία, να επισημανθεί πως ενώ υπάρχει ένα μεγάλο τμήμα της νεολαίας που αγωνίζεται και επεξεργάζεται ριζοσπαστικές λύσεις για τα προβλήματα, υπάρχουν, ταυτόχρονα, και πολλές ενδείξεις πως οι ιδέες της ακροδεξιάς βρίσκουν γόνιμο έδαφος ιδιαίτερα στις νεότερες ηλικίες, ακόμη και στα σχολεία.
Η νεολαία μπορεί και πρέπει να αποτελέσει κρίσιμο παράγοντα για την ανάπτυξη, τη δημοκρατία και την πολιτική αλλαγή. Σε αυτή την κατεύθυνση να δεσμευτούμε για μία δέσμη προτάσεων που θα αποτελέσουν το πρώτο βήμα αυτού του διαλόγου με τις νέες και τους νέους:
Έμφαση στην αξία της εργασίας με κοινωνική δικαιοσύνη, ως βασικού παράγοντα ανατροπής της «φθηνής ανάπτυξης». Κρίσιμο στοιχείο είναι η ποιότητα, που συνδέει την ποιοτική δημόσια εκπαίδευση, την ποιοτική υγεία με την κοινωνική ευημερία και την ανάπτυξη συνολικά.
Να υπερασπιστούμε τους εργαζόμενους κατοχυρώνοντας τις συνθήκες αλλά και το μισθολογικό τους καθεστώς.
Να υπάρχουν γενναίες παροχές για όσους αποφασίζουν να μετακινηθούν από τις μεγάλες πόλεις και να ζήσουν σε πόλεις με πληθυσμό μικρότερο από 30.000 κατοίκους.
Ειδική κάρτα για όλες και όλους μέχρι και 30 ετών, ώστε να έχουν ελεύθερη πρόσβαση σε θεατρικές παραστάσεις, κινηματογράφους, και εκθέσεις.
Να γίνει το σχολείο μία καθημερινότητα που αφορά τις μαθήτριες και τους μαθητές και όχι να συνεχίζεται μία κατάσταση που τους απωθεί.
Τα προγράμματα σπουδών να αντανακλούν τις νέες πραγματικότητες και να ανταποκρίνονται στις ανάγκες κοινωνικοποίησης και δημιουργικότητας των μαθητριών και μαθητών.
Οι Πανελλήνιες εξετάσεις σταδιακά να καταργηθούν. Δεν είναι δυνατόν να συνεχίζεται το άγχος των νέων για τουλάχιστον δύο χρόνια, η ακύρωση της Γ Λυκείου, τα τεράστια ποσά που δαπανούν οι οικογένειες για την προετοιμασία, για ένα σύστημα που συχνά οδηγεί τους υποψηφίους σε ειδικότητες που δεν τους ενδιαφέρουν.
Να είναι πραγματικά δωρεάν η φοίτηση με πολλαπλή οικονομική ενίσχυση των φοιτητριών και φοιτητών.
Να αξιοποιηθεί με ειδικές ρυθμίσεις το εξαιρετικής ποιότητας ερευνητικό προσωπικό που αποτελείται από νέες και νέους επιστήμονες και δεν έχει μόνιμες θέσεις σε πανεπιστήμια και ερευνητικά ιδρύματα.
Τα παραπάνω δεν αποτελούν ρυθμίσεις που θα λύσουν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέες και οι νέοι. Αποτελούν, όμως, προϋποθέσεις για να αρχίσει ένας ειλικρινής διάλογος ώστε να συνδιαμορφωθούν οι κατευθύνσεις του νέου πολιτικού υποκειμένου που είναι η σύνθεση της οικολογίας, σοσιαλδημοκρατίας και ριζοσπαστικής αριστεράς.
Η αντιμετώπιση της οικολογικής κρίσης
Η οικολογική κρίση, προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και η ανάγκη για βιώσιμη διαχείριση των φυσικών πόρων δεν αποτελούν ξεχωριστό πεδίο πολιτικής, αλλά το νέο υλικό όριο της οικονομίας και της κοινωνικής συνοχής. Η κλιματική κρίση αποτελεί μια δομική πρόκληση που διαπερνά την οικονομία, την κοινωνία, την υγεία, την ασφάλεια και την ποιότητα ζωής. Οι συνεχιζόμενες φυσικές καταστροφές – δασικές πυρκαγιές, πλημμύρες, παρατεταμένοι καύσωνες, ερημοποιήσεις – είναι εκδηλώσεις μιας επιταχυνόμενης κλιματικής κρίσης και όχι μιας απλής αλλαγής, για την οποία η χώρα μας δεν έχει ακόμη οικοδομήσει επαρκές σύστημα πρόληψης, ετοιμότητας και ανθεκτικότητας. Η οικολογική μετάβαση απαιτεί στρατηγική και πρέπει να είναι δίκαιη, δημοκρατική και συμμετοχική, όχι τεχνοκρατική ή αποσπασματική. Προϋποθέτει ισχυρή πρόληψη και πολιτική προστασία με αξιοποίηση ψηφιακών εργαλείων, αποκεντρωμένες δομές σε δήμους και περιφέρειες, συστηματική αποκατάσταση των φυσικών οικοσυστημάτων, ώστε η χώρα να αποκτήσει πραγματική ανθεκτικότητα απέναντι στις φυσικές καταστροφές.
Παράλληλα, η μετάβαση στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας οφείλει να έχει κοινωνικό και δημοκρατικό χαρακτήρα, με ενίσχυση των ενεργειακών κοινοτήτων, στήριξη μικρών παραγωγών και διαφανή δημόσια λογοδοσία των έργων, ώστε τα οφέλη να επιστρέφουν στις τοπικές κοινωνίες και να μειώνεται το ενεργειακό κόστος για τους πολίτες. Η βιώσιμη διαχείριση των φυσικών πόρων απαιτεί συμμετοχικούς θεσμούς σε τοπικό επίπεδο, προστασία ευαίσθητων οικοσυστημάτων και κοινωνικά δίκαιους κανόνες χρήσης γης και νερού. Ταυτόχρονα, οι πράσινες υποδομές – από την ενεργειακή αναβάθμιση κατοικιών έως τα έξυπνα δίκτυα ενέργειας και ύδατος – πρέπει να σχεδιάζονται με κοινωνικά κριτήρια, μειώνοντας ανισότητες και ενισχύοντας τη διαφάνεια.
Εμείς εκλαμβάνουμε την οικολογική, την πράσινη και την ενεργειακή μετάβαση όχι ως τεχνοκρατικό σχέδιο, αλλά ως σχέδιο ζωής για την κοινωνία που πρέπει:
➢ Να μειώνει το κόστος ζωής,
➢ Να δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας και να ενισχύει την περιφερειακή ανάπτυξη,
➢ Να είναι δίκαιο, δημοκρατικό και κοινωνικά συμμετοχικό,
➢ Με επενδύσεις σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας με συμμετοχή τοπικών κοινωνιών,
➢ Με δημιουργία πράσινων θέσεων εργασίας στην περιφέρεια,
➢ Με προστασία από κλιματικούς κινδύνους και φυσικές καταστροφές,
➢ Με βιώσιμες πόλεις με καλύτερη ποιότητα ζωής,
➢ Με παραγωγικό μοντέλο που συνδυάζει ανάπτυξη και προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.
Η Ψηφιακότητα και η Τεχνητή Νοημοσύνη θέτουν νέα καθήκοντα
Η επιβεβλημένη από τις αντικειμενικές συνθήκες σύνθεση των τριών ιστορικών κοινωνικών και πολιτικών ρευμάτων του 20ου αιώνα, έχει σήμερα να αντιμετωπίσει μία νέα πραγματικότητα: την Ψηφιακότητα που επανακαθορίζει τα πάντα στις κοινωνίες μας. Η Ψηφιακότητα που είναι κάτι πολύ πιο γενικό από την ΤΝ, αλλάζει συνήθειες, πρακτικές, και αξίες: τον χαρακτήρα της εργασίας, το καθεστώς ιδιοκτησίας για την παραγωγή των υλικών που χρειάζεται η λειτουργία της Τεχνητής Νοημοσύνης, τη ζωή στις πόλεις. Τίποτα πια δεν θυμίζει τον παλαιότερο τρόπο επικοινωνίας των πολιτών. Η επιτήρηση των πολιτών, από το βαθύ κράτος σε συνεργασία με ιδιωτικές εταιρείες αλλά και η καταγραφή κάθε πτυχής της καθημερινότητας μας, αποτελεί μία πρωτόγνωρη απειλή για τη δημοκρατία. Μετασχηματίζει, δε, τους πολιτικούς και κοινωνικούς θεσμούς με τεράστιες συνέπειες για το πολιτικό σύστημα.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ) δεν είναι απλώς μια νέα τεχνολογική εξέλιξη. Είναι καταλύτης ισχύος που μετασχηματίζει την παραγωγή, την εργασία, την υγεία, την εκπαίδευση, τις μεταφορές, τη δημόσια διοίκηση και, τελικά, τη λειτουργία της ίδιας της δημοκρατίας. Η πραγματικότητα αυτή απαιτεί πολιτική απάντηση. Το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν θα χρησιμοποιήσουμε την ΤΝ, αλλά το ποιος θα την ελέγχει, ποιους αυτή θα ελέγχει και ποιους θα εξυπηρετεί.
Η κοινή μας προοδευτική απάντηση δεν είναι ούτε τεχνοφοβική ούτε άκριτα τεχνοκρατική. Απέναντι στη νεοφιλελεύθερη αντίληψη που αντιμετωπίζει την ΤΝ αποκλειστικά ως εμπόρευμα κάτοχοι του οποίου είναι οι υπερπλούσιοι, ως ιδιωτικό προνόμιο και ανεξέλεγκτο μηχανισμό συγκέντρωσης ισχύος, αντιπαραθέτουμε μια θέση αρχής: η Τεχνητή Νοημοσύνη είναι παραγωγικός πόρος και αγαθό δημοσίου ενδιαφέροντος το οποίο, δεδομένων και των κινδύνων που κρύβει η ανεξέλεγκτη ανάπτυξή της, θα πρέπει να ρυθμίζεται και να ελέγχεται από τη δημόσια εξουσία. Βασίζεται σε γνώση που έχει παραχθεί συλλογικά μέσα από δημόσια εκπαίδευση, δημόσια έρευνα, πολιτισμό και επιστήμη. Δεν αποτελεί «δωρεά της ανθρωπότητας» προς τις αγορές· είναι κοινωνικό απόθεμα.
Αυτό δημιουργεί την ηθική και πολιτική υποχρέωση, η ΤΝ:
➢ Να ρυθμίζεται και να ελέγχεται από τη δημόσια εξουσία
➢ Να διασφαλίζεται η δημόσια, ισότιμη πρόσβαση των πολιτών σε κρίσιμα πορίσματα και εφαρμογές της, ιδίως όταν αφορούν την υγεία, την ασφάλεια, την εκπαίδευση, και τη συμμετοχή στα κοινά.
Είμαστε με το πρωτείο της δημοκρατίας
Οι πολιτικές μας επικεντρώνονται στην υπεράσπιση της δημοκρατίας έναντι του αυταρχισμού και της αντιδημοκρατίας. Χωρίς δημοκρατία καμία συζήτηση για το δημόσιο συμφέρον δεν μπορεί να γίνεται. Μια δημοκρατία που επικαλείται μόνον τις πολιτικές ελευθερίες και τον πλουραλισμό, αλλά δεν στηρίζει την ισότητα, τη συμμετοχή και το κοινωνικό κράτος, μια δημοκρατία χωρίς κράτος πρόνοιας και ισχυρούς και αξιόπιστους θεσμούς, χωρίς πραγματική λογοδοσία της εξουσίας και χωρίς ενεργό συμμετοχή των πολιτών, μια τέτοια δημοκρατία είναι σχήμα λόγου, ένδυμα χωρίς σώμα και ψυχή. Η δημοκρατία αποκτά το ουσιαστικό περιεχόμενό της, όταν οι πολίτες είναι ενεργοί συμμέτοχοι και συμμέτοχες στη διαμόρφωση των δημοκρατικών θεσμών και νιώθουν ασφάλεια εντός τους. Με άλλα λόγια, η δημοκρατία αποκτά το νόημά της, όταν εκφράζει τη λαϊκή κυριαρχία και όχι τα συμφέροντα των ισχυρών. Η κυβερνώσα Αριστερά που επιδιώκουμε, θέλει μια δημοκρατία που με τα λόγια του Ζαν Ζακ Ρουσσώ θα έλεγε πως «κανένας δεν θα πρέπει να είναι τόσο πλούσιος ώστε να μπορεί να εξαγοράσει κάποιον άλλο, και κανένας τόσο φτωχός ώστε να αναγκάζεται να πουλήσει τον εαυτό του».
Στο πλαίσιο αυτό, απαιτείται:
➢ Ενίσχυση των θεσμών συμμετοχικής δημοκρατίας
➢ Ουσιαστική ενίσχυση της διάκρισης των εξουσιών
➢ Θεσμικά αντίβαρα που περιορίζουν τη συγκέντρωση εξουσίας στο εκτελεστικό κέντρο
➢ Πλήρης διασφάλιση της θεσμικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης
➢ Διαφανείς και αδιάβλητες διαδικασίες επιλογής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης
➢ Συνταγματική κατοχύρωση της διαφάνειας και της λογοδοσίας στη λειτουργία του κράτους και της δημόσιας διοίκησης
➢ Ενίσχυση των ανεξάρτητων αρχών ως εγγυητριών των δικαιωμάτων, της νομιμότητας και του δημόσιου συμφέροντος
Μόνον έτσι είναι εφικτό να αναστραφεί η δυσπιστία των πολιτών για την πορεία της δικαιοσύνης στη χώρα μας. Βεβαίως, ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι Ανεξάρτητες αρχές ενισχύουν, αλλά δεν υποκαθιστούν, την αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Από την άλλη, η καθιέρωση και η ενίσχυση θεσμών συμμετοχικής δημοκρατίας, όπως δημοψηφίσματα με θεσμικές εγγυήσεις και διαβουλευτικές συνελεύσεις πολιτών, επιτρέπουν την ανάπτυξη διαδικασιών κοινωνικού ελέγχου της εξουσίας χωρίς να ακυρώνουν το πρωτείο της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας.
Δίκαιο και ισχυρό κοινωνικό κράτος
Η ύπαρξη ενός ισχυρού κράτους αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη δίκαιη ανάπτυξη και την κοινωνική εμπιστοσύνη. Ένα κράτος που αυτοπεριορίζεται στον ρόλο του «νυχτοφύλακα» ή του παθητικού παρατηρητή, ένα κράτος που λειτουργεί ως «επιτελικό» πρόσχημα για τη συγκέντρωση εξουσίας και την παροχή δώρων στο παρασιτικό κεφάλαιο, ένα κράτος απλό «δίχτυ προστασίας» είναι ένα αδύναμο για τους μη ευνοημένους και τους μεσαίους πολίτες. Η πρόοδος δεν μετριέται μόνον με ισολογισμούς, αλλά και με πράξεις που θωρακίζουν την ευημερία. Η δημοκρατία μας αποκτά το ουσιαστικό της νόημα όταν το κράτος μετατρέπεται σε συνεργάτη του πολίτη, ενσωματώνοντας τη ριζοσπαστική ευαισθησία απέναντι στις σύγχρονες διαρθρωτικές αδικίες.
Στο πλαίσιο αυτό, απαιτείται:
➢ Μετάβαση στο Συνεργατικό Κράτος: Αντικατάσταση του συγκεντρωτικού, πρωθυπουργοκεντρικού μοντέλου από ένα κράτος που ενισχύει την ανεξάρτητη Τοπική Αυτοδιοίκηση και την αυτοοργάνωση των κοινοτήτων.
➢ Θωράκιση των Κοινών Αγαθών: Διασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα του νερού, της προστασίας της γης, της θάλασσας και του αέρα, με προληπτικά έργα υποδομής (αντιπλημμυρικά κ.ά.) πριν ξεσπάσουν μη αναστρέψιμες συνέπειες της οικολογικής κρίσης.
➢ Ολιστικό Πλαίσιο Ασφάλειας: Κατοχύρωση της εργασιακής, περιβαλλοντικής, επισιτιστικής και ενεργειακής ασφάλειας ως θεμελιωδών δικαιωμάτων και όχι ως κενών συνθημάτων.
Εκπαίδευση, Πολιτισμός και Δημοκρατία
Η Εκπαίδευση και ο Πολιτισμός αποκτούν ουσιαστικό περιεχόμενο όταν παύουν να θεωρούνται πολυτέλεια για λίγους και λίγες και αναδεικνύεται σε θεμέλιο της πνευματικής και άυλης ανάπτυξης για το σύνολο της κοινωνίας. Η δημοκρατία εμπνέεται από την ευαισθησία των δημιουργών και θωρακίζεται από την κριτική σκέψη των πολιτών. Με άλλα λόγια, το πολιτιστικό κεφάλαιο αποκτά νόημα όταν συνδέεται με την κοινωνία και το δημόσιο συμφέρον και όχι όταν υποτάσσεται στις λογικές της αγοράς και της ιδιωτικοποίησης.
Στο πλαίσιο αυτό έχουμε ανάγκη από:
➢ Προάσπιση του δημόσιου δωρεάν χαρακτήρα της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης απέναντι στην απελευθέρωση της ιδιωτικοποίησης που βαθαίνει τις κοινωνικές ανισότητες.
➢ Διασφάλιση της αξιοπρέπειας στην εργασία για τους εκπαιδευτικούς κάθε βαθμίδας, τους ερευνητές καθώς και τους εργαζόμενους στον πολιτισμό, με δίκαιες αμοιβές που αναγνωρίζουν την κοινωνική τους προσφορά.
➢ Διαφανή κριτήρια στη χρηματοδότηση της τέχνης και του πολιτισμού, που θα εγγυώνται ίσες ευκαιρίες πρόσβασης, παράλληλα με ιδιαίτερη μέριμνα για τους νέους και τις νέες δημιουργούς.
➢ Θεσμική θωράκιση της πρόσβασης στα ψηφιακά αγαθά, ώστε η υπεραξία από τις νέες τεχνολογίες και την καινοτομία να επιστρέφει στην κοινωνία και στην εκπαίδευση.
➢ Αποκέντρωση της πολιτιστικής παραγωγής, με τη δημιουργία ποιοτικών θέσεων εργασίας στην περιφέρεια και με σεβασμό στο φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον.
➢ Ενίσχυση της συμμετοχικής δράσης των πολιτών στη διαμόρφωση της πολιτιστικής ταυτότητας των τοπικών κοινωνιών.
➢ Πολιτικές ενίσχυσης της αγοράς του βιβλίου.
Μόνον έτσι είναι εφικτό να αναστραφεί η υποβάθμιση του παιδευτικού μας κεφαλαίου και να οικοδομηθεί ένα εναλλακτικό μοντέλο ανάπτυξης για την Εκπαίδευση και τον Πολιτισμό, που οφείλουν να λειτουργούν ως πεδία άσκησης ελευθερίας και κοινωνικής κριτικής, ενισχύοντας τους δεσμούς που ισχυροποιούν την κοινωνική συνοχή.
Ένας κόσμος χωρίς έμφυλες διακρίσεις είναι ένας καλύτερος κόσμος
Η οπτική του φύλου και τα δικαιώματα των γυναικών αποτελούν κεντρικό άξονα κάθε πολιτικής δύναμης και ιδεολογίας που σέβεται και αγωνίζεται για τις οικουμενικές αξίες της ισότητας, της ελευθερίας, της δημοκρατίας και του ανθρωπισμού. Μέχρι σήμερα, μέσα από τις προσπάθειες του φεμινιστικού κινήματος και τις θυσίες αγωνιζόμενων γυναικών κατακτήθηκαν ουσιαστικές αλλαγές και σημαντικά επιτεύγματα που δεν ωφέλησαν μόνο τις γυναίκες, αλλά το σύνολο της κοινωνίας.
Παρόλα αυτά, οι έμφυλες ανισότητες, η βία κατά των γυναικών και των κοριτσιών, οι διακρίσεις είτε λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας, έκφρασης ή χαρακτηριστικών φύλου, καθώς και τα δομικά εμπόδια στην εργασία, την υγεία, την εκπαίδευση και την πολιτική συμμετοχή, δεν ανήκουν στο παρελθόν. Είναι σύγχρονες, διαρθρωτικές αδικίες που απαιτούν συνεκτικές, θεσμικά κατοχυρωμένες πολιτικές.
Την ίδια στιγμή, ο αγώνας για την έμφυλη ισότητα παραμένει ημιτελής αν δεν συμπεριλαμβάνει την ολική προστασία των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων. Η πλήρης θεσμική αναγνώριση και η θωράκιση κάθε ατόμου απέναντι στις διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας, έκφρασης ή χαρακτηριστικών φύλου, αποτελεί αδιαπραγμάτευτο όρο για μια πραγματικά δημοκρατική κοινωνία. Η ορατότητα, η αυτοδιάθεση και η ισονομία της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας δεν είναι επιμέρους διεκδικήσεις, αλλά θεμελιώδεις πυλώνες της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Οι πολιτικές ισότητας είναι επένδυση στην κοινωνική συνοχή, στη δημόσια υγεία και στη δημοκρατία. Και αυτή ακριβώς τη βούληση εκφράζουμε υποστηρίζοντας την ισότητα ως κεντρικό άξονα κυβερνητικής πολιτικής.
Εδώ χρειάζονται:
➢ Επένδυση στην οικονομία της φροντίδας στο πλαίσιο ενός ισχυρού κοινωνικού κράτους: δημόσιες επενδύσεις σε κοινωνικές υποδομές που ανακουφίζουν από το βάρος της φροντίδας, το οποίο επωμίζονται δυσανάλογα οι γυναίκες.
➢ Στο ίδιο πλαίσιο, στοχευμένες πολιτικές για τις μονογονεϊκές οικογένειες, με παροχή πόρων και εργαλείων που διασφαλίζουν την κοινωνική τους ένταξη.
➢ Θεσμική θωράκιση κατά της έμφυλης βίας: δημιουργία υποστηρικτικών δομών για την εξάλειψη των διακρίσεων λόγω φύλου, σεξουαλικού προσανατολισμού ή ταυτότητας φύλου. Τροποποίηση του νόμου για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου ώστε η διαδικασία να γίνεται εξωδικαστικά.
➢ Ισχυρό νομικό πλαίσιο που θα περιλαμβάνει τη γυναικοκτονία στον ποινικό κώδικα και θα προωθεί την συναινετική συνεπιμέλεια.
➢ Εμπέδωση της έμφυλης ισότητας στο περιεχόμενο και στις πρακτικές των εκπαιδευτικών θεσμών.
➢ Θεσμική συμμετοχή όσων πλήττονται από τις έμφυλες ανισότητες στη διαμόρφωση των κοινωνικών πολιτικών.
Η ισότητα των φύλων, η χειραφέτηση όλων των ανθρώπων ανεξαρτήτως βιολογικού ή κοινωνικού φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού, η συμπερίληψη και ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματά τους αποτελούν θεμέλιο της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Οι φεμινιστικές πολιτικές δεν αφορούν σε μια ειδική πληθυσμιακή ομάδα αλλά στον ίδιο το δημοκρατικό χαρακτήρα της κοινωνίας, καθώς αγγίζουν την καθημερινότητα όλων μας.
Τέσσερις πυλώνες προοδευτικής διακυβέρνησης για μια Ελλάδα με λιγότερες ανισότητες
Με βάση την παραπάνω ανάλυση είμαστε σε θέση να καταθέσουμε το περίγραμμα μιας νέας προοδευτικής διακυβέρνησης.
Αυτό σημαίνει μια νέα σύνθεση:
με μια δημοκρατία που λειτουργεί με διαφάνεια και κανόνες,
με ανάπτυξη που δεν καταστρέφει το περιβάλλον και στηρίζει τη ζωή,
με εργασία που αμείβεται δίκαια, με αξιοπρέπεια και εργασιακά δικαιώματα,
Με προάσπιση του δημόσιου χαρακτήρα της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης απέναντι στην απελευθέρωση της ιδιωτικοποίησης που βαθαίνει τις κοινωνικές ανισότητες,
με ένα κοινωνικό κράτος που αποτελεί προϋπόθεση και όχι συνέπεια της ανάπτυξης,
με ενίσχυση της βιομηχανικής, αγροτικής, τεχνολογικής και ψηφιακής παραγωγής,
με εγγύηση της στέγης και της αξιοπρεπούς κατοικίας,
με υποστήριξη της υγιούς επιχειρηματικότητας και ιδιαίτερη μέριμνα για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αλλά και για τον κοινωνικό και συνεταιριστικό «τρίτο» τομέα της οικονομίας,
με εγγύηση της ενέργειας ως δημόσιου αγαθού,
με εγγύηση για έναν προσβάσιμο και αποκεντρωμένο πολιτισμό,
με ένα κράτος που σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα προσφύγων και μεταναστών,
με συστηματική επένδυση στη γνώση, στην έρευνα και στην καινοτομία,
με δίκαιο και σταθερό προοδευτικό φορολογικό σύστημα που ενισχύει την παραγωγική επένδυση και την ανακατανομή,
με ανάπτυξη της κοινωνικής, συνεταιριστικής και κοινωνικής οικονομίας
και με μια νέα γενιά που θα θέλει και θα μπορεί να μείνει, να εργαστεί και να δημιουργήσει στην Ελλάδα.

Πυλώνας 1: Δημοκρατική διακυβέρνηση και Κράτος Δικαίου
Η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στη δημοκρατία αποτελεί θεμελιώδη προϋπόθεση για κάθε κοινωνική και οικονομική αλλαγή. Στην Ελλάδα, η θεσμική δυσπιστία δεν είναι ένας αφηρημένος θεωρητικός προβληματισμός. Πρόκειται για καθημερινό βίωμα ανισότητας, αδιαφάνειας και συγκέντρωσης ισχύος.
Ο πρώτος πυλώνας στοχεύει στη δημιουργία ενός κράτους που λειτουργεί με κανόνες για όλες και όλους και προστατεύει τον πολίτη απέναντι στην αυθαιρεσία. Σε αυτό το πλαίσιο, το κράτος δικαίου παύει να είναι τεχνική συζήτηση ειδικών και γίνεται προϋπόθεση κοινωνικής ασφάλειας: η βεβαιότητα ότι οι κανόνες ισχύουν για το σύνολο των πολιτών.
Οι βασικές του κατευθύνσεις είναι:
➢ Αποκατάσταση της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης
➢ Ισχυροί και πραγματικά ανεξάρτητοι ελεγκτικοί θεσμοί
➢ Διαφάνεια στη λειτουργία της εκτελεστικής εξουσίας
➢ Ενίσχυση της τοπικής αυτοδιοίκησης και της συμμετοχής των πολιτών
➢ Πλουραλισμός και η θεσμική προστασία της ενημέρωσης
➢ Κανόνες που περιορίζουν τη συγκέντρωση της οικονομικής και της πολιτικής ισχύος
➢ Νομικό πλαίσιο και υποστηρικτικές δομές για την εξάλειψη των διακρίσεων λόγω φύλου, σεξουαλικού προσανατολισμού ή ταυτότητας φύλου
Πυλώνας 2: Κοινωνική δικαιοσύνη και νέο παραγωγικό μοντέλο
Η ελληνική κοινωνία εξακολουθεί να ζητά ισχυρή κοινωνική προστασία, αλλά ταυτόχρονα απορρίπτει τις αόριστες ρητορικές σύγκρουσης. Αυτό δημιουργεί την ανάγκη για ένα κοινωνικό κράτος νέας γενιάς: ένα κράτος που δεν λειτουργεί μόνο ως μηχανισμός ανακούφισης, αλλά και ως μηχανισμός ασφάλειας και κοινωνικής κινητικότητας. Στόχος του πυλώνα είναι να διαμορφωθεί μια οικονομία που θα επιτρέπει στους ανθρώπους να ζουν από τη δουλειά τους και να σχεδιάζουν το μέλλον τους. Ως χώρα, χρειαζόμαστε επειγόντως να αλλάξουμε κατεύθυνση, υιοθετώντας ένα συμπεριληπτικό παραγωγικό μοντέλο, πέρα από την ενίσχυση της γεωργίας και κτηνοτροφίας, της βιομηχανίας, των μεσαίων επιχειρήσεων της μεταποίησης, τόσο στους παραδοσιακούς τομείς όσο και στους τομείς αιχμής. Ούτως ή άλλως όμως, ανεξαρτήτως παραγωγικών τομέων, οφείλουμε να επαναφέρουμε την αίσθηση της αξιοπρέπειας στην εργασία και να διασφαλίσουμε τη δίκαιη κατανομή της υπεραξίας που παράγει η τεχνητή νοημοσύνη και η καινοτομία, με γνώμονα τη συλλογική ευημερία, σε ευθυγράμμιση με την υγιή και δίκαιη ανάπτυξη που βασίζεται στη μείωση των ανισοτήτων και όχι στην αύξησή τους, όπως συμβαίνει σήμερα. Συγχρόνως, η θωράκιση της Δημόσιας Εκπαίδευσης και Υγείας δεν συνιστά απλώς κοινωνική υποχρέωση, αλλά τη βάση του εθνικού σχεδιασμού· γι’ αυτό, η είναι αναγκαία η στρατηγική διοχέτευση των δημόσιων πόρων στην προάσπιση και διεύρυνση των κοινών αγαθών και στη διαφάνεια, κλείνοντας οριστικά τον κύκλο της συστηματικής τους υποβάθμισης.
Ο δεύτερος πυλώνας στοχεύει σε μια οικονομία που παράγει ανάπτυξη με κοινωνική δικαιοσύνη.
Οι βασικές του κατευθύνσεις είναι:
➢ Αξιοπρεπείς μισθοί και προστασία της εργασίας στη νέα οικονομία.
➢ Πολιτικές στέγασης και πρόσβασης των νέων σε κατοικία.
➢ Καινοτόμος και υγιής επιχειρηματικότητα με επίκεντρο τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, τις επιχειρηματικές πρωτοβουλίες των νέων και τις νεοφυείς επιχειρήσεις, αλλά και την κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία.
➢ Έλεγχος των ολιγοπωλίων που αυξάνουν το κόστος ζωής.
➢ Επενδύσεις σε παραγωγικούς τομείς που δημιουργούν ποιοτικές θέσεις εργασίας.
➢ Κίνητρα στην υγιή μεγάλη και μικρομεσαία επιχειρηματικότητα που επανεπενδύει τα κέρδη της.
Πυλώνας 3: Πράσινη και ψηφιακή μετάβαση με κοινωνικό όφελος
Ο ψηφιακός μετασχηματισμός των κοινωνιών μας, η αξιοποίηση του νέου κύματος τεχνολογικής προόδου με τις εφαρμογές της τεχνητής νοημοσύνης και των αυτοματισμών,εντάσσεται σε ένα συλλογικό σχέδιο με τρόπο που να εγγυάται τη συνολική ευημερία και ασφάλεια. Η πράσινη και ψηφιακή μετάβαση μπορεί να γίνει κοινωνικά πλειοψηφική μόνο αν συνδεθεί με πραγματικό όφελος για την καθημερινή ζωή των πολιτών. Με αυτόν τον τρόπο η πράσινη μετάβαση μετατρέπεται από τεχνοκρατικό σχέδιο σε σχέδιο ζωής για την κοινωνία.
Ο τρίτος πυλώνας στοχεύει σε μια μετάβαση που μειώνει το κόστος ζωής, δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας και ενισχύει την περιφερειακή ανάπτυξη.
Οι βασικές του κατευθύνσεις είναι:
➢ Ενεργειακή μετάβαση που μειώνει το κόστος ενέργειας για νοικοκυριά και επιχειρήσεις
➢ Επενδύσεις σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας με συμμετοχή τοπικών κοινωνιών
➢ Δημιουργία πράσινων θέσεων εργασίας στην περιφέρεια
➢ Ψηφιακός μετασχηματισμός που προτάσσει το δημόσιο συμφέρον και το συλλογικό όφελος και όχι την υπερ-συσσώρευση κερδών και ισχύος σε ελάχιστους ανεξέλεγκτους τεχνολογικούς γίγαντες
➢ Συνέργειες της πράσινης και της ψηφιακής μετάβασης, ώστε να διασφαλιστεί ο αναγκαίος διττός μετασχηματισμός με συμβολή των νέων ψηφιακών τεχνολογιών στην ορθολογική ενεργειακή και κλιματική πολιτική, αλλά και κατάλληλη διαχείριση, ώστε μην επιβαρύνουν οι ενεργοβόρες ψηφιακές τεχνολογίες (π.χ. data centers) την περιβαλλοντική ισορροπία
➢ Προστασία από κλιματικούς κινδύνους και φυσικές καταστροφές
➢ Βιώσιμες πόλεις με καλύτερη ποιότητα ζωής
➢ Παραγωγικό μοντέλο που συνδυάζει ανάπτυξη και προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.
Πυλώνας 4: Καθολικό και ποιοτικό κοινωνικό κράτος με έμφαση στην υγεία και στην Εκπαίδευση.
Η υγεία και η Εκπαίδευση δεν είναι απλώς κοινωνικές παροχές ή κατά περίπτωση γενναιοδωρία της Πολιτείας. Στο δικό μας πλαίσιο, εκτός από δικαίωμα, αντιμετωπίζονται και ως προϋποθέσεις και μοχλός της Ανάπτυξης. Δεν είναι μόνο η ανάπτυξη που στηρίζει το κράτος πρόνοιας, είναι και αυτό που γεννά την ανάπτυξη.Η έμφαση πάντως δεν μπορεί να δίνεται μόνο στον δωρεάν χαρακτήρα τους, αλλά και στην ποιότητά τους. Οφείλουμε να διασφαλίσουμε μια Δημόσια υγεία που θα προλαμβάνει τους κινδύνους από ασθένειες και προστατεύει προληπτικά τον πληθυσμό. Επιδιώκουμε:
Οι βασικές του κατευθύνσεις είναι:
➢ Περιφερειακή αποκεντρωμένη οργάνωση.
➢ Προτεραιότητα στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας.
➢ Αναβάθμιση των Νοσοκομείων της χώρας.
➢ Ίδρυση Μονάδων οικογενειακής ιατρικής σε κάθε περιοχή ευθύνης Δήμου.
➢ Τομεοποίηση στον χώρο της ψυχικής υγείας και επαναφορά του νομοθετικού πλαισίου για τις δομές απεξάρτησης
➢ Καθολική και ουσιαστικά ισότιμη πρόσβαση σε όλες τις βαθμίδες εκπαίδευσης.
➢ Αναβάθμιση της τεχνικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης,
➢ Στήριξη των δημόσιων πανεπιστημίων.
➢ Ουσιαστική ενίσχυση της δημόσιας χρηματοδότησης για την Εκπαίδευση.
➢ Διασφάλιση της αξιοπρέπειας στην εργασία για τους εκπαιδευτικούς κάθε βαθμίδας, τους ερευνητές και τους εργαζόμενους στην εκπαίδευση, με δίκαιες αμοιβές που αναγνωρίζουν την κοινωνική τους προσφορά.
Οι τέσσερεις αυτοί πυλώνες ως σύνολο συνθέτουν τις βασικές αρχές για ένα ενιαίο σχέδιο προοδευτικής διακυβέρνησης που εγγυάται τη δημοκρατία, την κοινωνική ασφάλεια και τη βιώσιμη ανάπτυξη.
Για μια προοδευτική συμπαράταξη στα αριστερά του κέντρου
Ο νεοφιλελευθερισμός θεωρεί έγκλημα καθοσιώσεως την αναδιανομή. Όχι όμως κάθε αναδιανομή. Μόνο αυτή που γίνεται από τα πάνω προς τα κάτω. Αυτή που γίνεται από τα κάτω προς τα πάνω είναι γι’ αυτόν καλοδεχούμενη. Ζούμε σε εποχές κατά τις οποίες ο πλούτος αναδιανέμεται με πολιτικές προσόδων, δεν παράγεται. Είναι ο πλούτος των κληρονομιών, των πελατειακών σχέσεων, της μονοπωλιακής εξουσίας και όχι ενός δήθεν «δικαιότερου καπιταλισμού».
Αυτό το παρασιτικό καθεστώς καλείται να αποδιαρθρώσει η Κυβερνώσα Αριστερά της Νέας Εποχής. Η συγκρότηση ενός νέου πολιτικού προοδευτικού χώρου απαιτεί μια νέα σύνθεση στα αριστερά του πολιτικού σκηνικού, ικανή να ενώσει τη συγκρουσιακή κληρονομιά και την κριτική του καπιταλισμού που άσκησε η ριζοσπαστική, αλλά και η ανανεωτική Αριστερά, την εμπειρία διακυβέρνησης, θεσμικής παρέμβασης και κοινωνικού κράτους που εφάρμοσε η Σοσιαλδημοκρατία, και την οικολογική σκέψη, ως οριζόντιο και όχι ως συμπληρωματικό άξονα πολιτικής, των Πράσινων. Οι τρεις αυτές δυνάμεις που δεν τοποθετούνται ασφαλώς στο πολιτικό Κέντρο, αλλά στα αριστερά του, καλούνται να ασκήσουν αριστερές πολιτικές αναδιανομής και ενίσχυσης των μη ευνοημένων και των μεσαίων στρωμάτων στα κέντρα και όχι στο περιθώριο των κοινωνιών. Ορισμένοι το αποκαλούν αυτό διαχείριση, εμείς το ονομάζουμε επαναστατική αλλαγή.
Μας ενδιαφέρει μια ενιαία παράταξη που εργάζεται για την ευημερία των πολιτών και της κοινωνίας σήμερα, στο παρόν, και όχι αύριο ή κάποτε στο μέλλον. Στοχεύουμε στο να προσφέρουμε στην πατρίδα και στον λαό μας συνολικά μια μεγάλη πολιτική στροφή, μια Εθνική Αλλαγή Πορείας, που μας αφορά όλες και όλους ως πολίτες αυτής της χώρας. Να ανακόψουμε την κατηφόρα στον πόλεμο, στη φτώχεια και στον αυταρχισμό. Να μετακινηθούμε συνολικά σε έναν νέο «τόπο», αυτόν της ΕΙΡΗΝΗΣ, της ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ και της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ. Δεσμευόμαστε ότι αυτά τα τρία «έψιλον» θα οδηγούν σταθερά την εθνική μας πορεία. Για να το κάνουμε αυτό όμως, χρειαζόμαστε ένα τέταρτο έψιλον: την ΕΛΠΙΔΑ. Όχι ως σύνθημα, αλλά ως συλλογική δυνατότητα. Ως πεποίθηση ότι η ζωή μπορεί να γίνει πιο ασφαλής, πιο δίκαιη, πιο αξιοπρεπής.
Η ελπίδα δεν είναι πολυτέλεια. Είναι ευθύνη. Απέναντι στην κοινωνία, στη νέα γενιά, στη χώρα. Γιατί τίποτα από όσα βιώνουμε σήμερα δεν είναι προορισμένο να διαρκέσει για πάντα, δεν είναι αναπόφευκτο. Η Ελπίδα βρίσκεται πάντοτε στα χέρια μας, στα χέρια του λαού, των ανθρώπων του μόχθου, των μικρομεσαίων, των εργαζόμενων, των μη ευνοημένων, των ανθρώπων της καθημερινότητας. Εκεί βρίσκεται η δύναμη για μία νέα πορεία σύγκλισης.
Γιώργος Σιακαντάρης δρ. κοινωνιολογίας Συγγραφέας
Νίκος Αλατάς Διεθνολόγος Πολιτικός Επιστήμονας
Πολυμέρης Βόγλης Καθηγητής Κοινωνικής Ιστορίας Παν. Θεσσαλίας
Δώρα Κοτσακά, Πολιτική Επιστήμονας, Αναπληρώτρια Συντονίστρια ΙΝΑΤ
Φανή Κουντούρη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πολιτικής Επικοινωνίας Πάντειο Πανεπιστήμιο
Νίκος Μαραντζίδης, Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης Παν. Μακεδονίας.
Ιωάννα Ναούμ, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Συγκριτικής Γραμματολογίας ΑΠΘ
Νίκος Ράπτης, Επιχειρηματίας, εκπαιδευτικός
Φωτεινή Σιάνου, Συνδικαλίστρια -Φεμινίστρια, Πρώην Πρόεδρος της Επιτροπής Γυναικών της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων
Άρης Στυλιανού Καθηγητής Πολιτικής Φιλοσοφίας ΑΠΘ
Βασίλης Τσαουσίδης, Καθηγητής στο Τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών & Μηχανικών Υπολογιστών του ΔΠΘ
Θόδωρος Τσέκος, Ομότιμος Καθηγητής Δημόσιας Διοίκησης Πανεπιστημίου Πελοποννήσου
Λάμπρος Φλιτούρης, Αναπληρωτής Καθηγητής Ευρωπαϊκής Ιστορίας, Παν. Ιωαννίνων».

πηγή: ΙΝΑΤ

editor: Σπύρος Γκανής

Αμίρ Σαΐντ Ιραβάνι, μόνιμος αντιπρόσωπος του ΙΡΑΝ στον ΟΗΕ : «Όλα τα κράτη που εμπλέκονται στην επιθετικότητα ΗΠΑ-Ισραήλ πρέπει να λογοδοτήσουν»

2026-05-01T19:04:00.072+03:00

O πρεσβευτής του Ιράν στην ΟΗΕ, Αμίρ Σαΐντ Ιραβάνι, αναφέρθηκε η παράνομη επιθετικότητα των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας του Ιράν πρέπει να λογοδοτήσουν..

O πρεσβευτής του Ιράν στην ΟΗΕ, Αμίρ Σαΐντ Ιραβάνι, απευθύνεται σε έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας, καταδικάζοντας τις ισραηλινές και αμερικανικές επιθέσεις ως παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και επιβεβαιώνοντας το δικαίωμα του Ιράν στην αυτοάμυνα.

Ο Πρέσβης και Μόνιμος Αντιπρόσωπος του Ιράν στα Ηνωμένα Έθνη, Αμίρ Σαΐντ Ιραβάνι, επανέλαβε ότι όλες οι κυβερνήσεις που έπαιξαν ρόλο στην παράνομη επιθετικότητα των Ηνωμένων Πολιτειών και του ισραηλινού καθεστώτος κατά της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας του Ιράν πρέπει να λογοδοτήσουν.

Σε επιστολή που απηύθυνε προς τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ και τον Πρόεδρο του Συμβουλίου Ασφαλείας, ο Αμίρ Σαΐντ Ιραβάνι, απέρριψε κατηγορηματικά όλες τις αβάσιμες κατηγορίες και ισχυρισμούς κατά του Ιράν που διατυπώθηκαν σε επιστολές από το Κατάρ, το Μπαχρέιν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, τη Σαουδική Αραβία, το Κουβέιτ και την Ιορδανία, προτρέποντας τον ΟΗΕ να θεωρήσει τα κράτη υπόλογα για τη συμμετοχή τους στην αμερικανο-ισραηλινή επιθετικότητα κατά του Ιράν.

Το πλήρες κείμενο της επιστολής του Ιρανού απεσταλμένου στα Ηνωμένα Έθνη έχει ως εξής:

«Εξοχότατε,

Κατόπιν οδηγιών της κυβέρνησής μου και σε συνέχεια των προηγούμενων ανακοινώσεών μας σχετικά με τον προμελετημένο, απρόκλητο και αδικαιολόγητο επιθετικό πόλεμο που διέπραξαν οι Ηνωμένες Πολιτείες και το ισραηλινό καθεστώς κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν, καθώς και των επιστολών μας σχετικά με την ευθύνη των κρατών των οποίων οι διεθνώς άδικες πράξεις συνέβαλαν, επέτρεψαν και συνέβαλαν σε αυτήν την επιθετικότητα κατά της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας του Ιράν, συμπεριλαμβανομένων των τελευταίων επιστολών μας με ημερομηνία 13, 14 και 22 Απριλίου 2026, επιθυμώ να απαντήσω στην επιστολή με ημερομηνία 14 Απριλίου 2026 του Μόνιμου Αντιπροσώπου του Κράτους του Κατάρ στα Ηνωμένα Έθνη, η οποία απευθύνεται στον Πρόεδρο του Συμβουλίου Ασφαλείας (S/2026/327), στις επιστολές με ημερομηνία 15 και 16 Απριλίου 2026 του Μόνιμου Αντιπροσώπου του Βασιλείου του Μπαχρέιν στα Ηνωμένα Έθνη, οι οποίες απευθύνονται στον Πρόεδρο του Συμβουλίου Ασφαλείας (S/2026/33 1—S/2026/335). τις επιστολές με ημερομηνία 15 και 17 Απριλίου 2026 από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων στα Ηνωμένα Έθνη, απευθυνόμενες στον Πρόεδρο του Συμβουλίου Ασφαλείας (S/2026/332—S/2026/339)· την επιστολή με ημερομηνία 17 Απριλίου 2026 από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας στα Ηνωμένα Έθνη, απευθυνόμενη στον Πρόεδρο του Συμβουλίου Ασφαλείας (S/2026/338)· την επιστολή με ημερομηνία 17 Απριλίου 2026 από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο του Κράτους του Κουβέιτ στα Ηνωμένα Έθνη, απευθυνόμενη στον Πρόεδρο του Συμβουλίου Ασφαλείας (S/2026/336)· και την επιστολή με ημερομηνία 28 Απριλίου 2026 από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο του Χασεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας στα Ηνωμένα Έθνη, απευθυνόμενη στον Πρόεδρο του Συμβουλίου Ασφαλείας (S/2026/374).

Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν απορρίπτει κατηγορηματικά και σθεναρά όλους τους αβάσιμους ισχυρισμούς και τους εντελώς αβάσιμους ισχυρισμούς που διατυπώνονται στις προαναφερθείσες επιστολές από το Κράτος του Κατάρ, το Βασίλειο του Μπαχρέιν, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας, το Κράτος του Κουβέιτ και το Χασεμιτικό Βασίλειο της Ιορδανίας.

Αυτά τα κράτη έχουν σκόπιμα αγνοήσει τις υποκείμενες αιτίες της κατάστασης επί τόπου και έχουν παραμελήσει το κρίσιμο και αποφασιστικό γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και το ισραηλινό καθεστώς έχουν διαπράξει πράξεις επιθετικότητας και έχουν πραγματοποιήσει απρόκλητες και παράνομες επιθέσεις κατά του Ιράν, ενώ παράλληλα προσπαθούν να διαστρεβλώσουν το πραγματικό και νομικό πλαίσιο αποδίδοντας ψευδώς την ευθύνη στην Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν - το ίδιο το κράτος που υπήρξε στόχος αυτού του άγριου επιθετικού πολέμου. Η παράνομη χρήση βίας και οι στρατιωτικές επιθέσεις από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το ισραηλινό καθεστώς κατά της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν συνιστούν κατάφωρες, συστηματικές και εκτεταμένες παραβιάσεις τόσο του Jus ad bellum όσο και του jus in bello .

Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στατιστικά στοιχεία που δημοσίευσε η Ιρανική Εταιρεία Ερυθράς Ημισελήνου, τα εγκλήματα πολέμου που διέπραξαν οι επιτιθέμενοι έχουν οδηγήσει στον μαρτυρικό θάνατο άνω των 3.375 ατόμων. Από τις 8 Απριλίου 2026, περισσότερες από 125.630 αστικές κατασκευές έχουν υποστεί ζημιές σε όλο το Ιράν, συμπεριλαμβανομένων άνω των 100.000 οικιστικών μονάδων, μερικές από τις οποίες έχουν καταστραφεί ολοσχερώς. Μεταξύ αυτών, 23.500 είναι εμπορικά ακίνητα και 339 ιατρικές εγκαταστάσεις έχουν επίσης υποστεί ζημιές. Επιπλέον, 32 πανεπιστήμια, 857 σχολεία και 20 κέντρα της Ερυθράς Ημισελήνου έχουν γίνει στόχος των επιτιθέμενων. Σε αυτό πρέπει να προστεθούν οι ζημιές σε ιστορικούς και πολιτιστικούς χώρους, στο περιβάλλον και τους φυσικούς πόρους, καθώς και σε πολλά στοιχεία υποδομής, συμπεριλαμβανομένων σιδηροδρόμων, γεφυρών, εργοστασίων αλουμινίου και πετροχημικών, αεροδρομίων και επιβατικών αεροσκαφών.

Οι ισχυρισμοί που προβάλλουν το Κράτος του Κατάρ, το Βασίλειο του Μπαχρέιν, το Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Χασεμιτικό Βασίλειο της Ιορδανίας ότι οι ένοπλες επιθέσεις κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν δεν εξαπολύθηκαν από τα εδάφη τους, ακόμη και αν είναι αληθείς, quod non, χρησιμεύουν μόνο για να επιβεβαιώσουν ότι το Ιράν έχει γίνει στόχος επιτιθέμενων που δρουν από στρατιωτικές βάσεις και εγκαταστάσεις που βρίσκονται εντός αυτών των κρατών.

Η κατηγορηματική απόρριψη των γεγονότων που παρουσίασε η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν σχετικά με τη χρήση από τους επιτιθέμενους του εδάφους, του εναέριου χώρου και των εγκαταστάσεων των κρατών της περιοχής, μεταξύ άλλων, του Κράτους του Κατάρ, του Βασιλείου του Μπαχρέιν, του Κράτους του Κουβέιτ, του Βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, είναι ασυμβίβαστη με τα δεδομένα παρακολούθησης και τις αξιολογήσεις που διεξήγαγαν οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις, καθώς και με την πρόσφατη δήλωση του Διοικητή της Κεντρικής Διοίκησης των Ηνωμένων Πολιτειών (CENTCOM). Στην ενημέρωση Τύπου της 16ης Απριλίου 2026 στο Πεντάγωνο, ο Διοικητής της CENTCOM, Ναύαρχος Μπραντ Κούπερ, σημείωσε ότι οι ηγέτες των παράκτιων κρατών του Περσικού Κόλπου εξέφρασαν την εκτίμησή τους για τα μέλη των ενόπλων δυνάμεων στην περιοχή και επανέλαβαν ότι «το Μπαχρέιν, τα ΗΑΕ, η Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, το Κουβέιτ και η Ιορδανία ήταν εξαιρετικοί συμπαίκτες». Επιπλέον, η κατάρριψη ενός εχθρικού αεροπορικού αντικειμένου πάνω από το Ιράν τον Απρίλιο του 2026 υποδηλώνει τη συμμετοχή άλλων κρατών στις κοινές επιθέσεις κατά του Ιράν, δηλαδή της Σαουδικής Αραβίας και των ΗΑΕ, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες και το ισραηλινό καθεστώς δεν αναπτύσσουν τέτοια αεροπορικά αντικείμενα.

Η φερόμενη άσκηση αυτοάμυνας από το Κράτος του Κατάρ, το Βασίλειο του Μπαχρέιν, το Κράτος του Κουβέιτ, το Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Χασεμιτικό Βασίλειο της Ιορδανίας δεν συνιστά έγκυρη και νόμιμη αυτοάμυνα όπως ορίζεται στο Άρθρο 51 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Αντίθετα, οι διεθνώς παράνομες πράξεις των εν λόγω κρατών είναι αυτές που χαρακτηρίζονται ως πράξη επιθετικότητας βάσει του Άρθρου 3(στ) του ψηφίσματος 3314 (XXIX) της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών της 14ης Δεκεμβρίου 1974.

Επιπλέον, η προφανής αποτυχία του Συμβουλίου Ασφαλείας να υποστηρίξει το νόμιμο και νόμιμο δικαίωμα αυτοάμυνας της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν στο άδικο και νομικά αβάσιμο ψήφισμά του 2817 (2026) ως lex specialis , δεν αναιρεί το εγγενές δικαίωμα αυτοάμυνας του Ιράν βάσει του γενικού διεθνούς δικαίου.

Το ψήφισμα του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της 25ης Μαρτίου 2026 (A/HRC/RES/61/1) είναι μονόπλευρο, πολιτικά υποκινούμενο και εγγενώς προκατειλημμένο. Δεν έχει εξετάσει ουσιαστικά τις βαθύτερες αιτίες της κατάστασης. Το ψήφισμα είναι ανισόρροπο, δεν ευθυγραμμίζεται με την εντολή του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και παρουσιάζει μια επιλεκτική αφήγηση, που ξεκινά από τη μέση της ιστορίας αντί να αντικατοπτρίζει το πλήρες πλαίσιό της.

Η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν επαναλαμβάνει για άλλη μια φορά τη σαφή και συνεπή θέση της ότι όλα τα κράτη των οποίων οι διεθνώς άδικες πράξεις έχουν διαδραματίσει ρόλο στην επιθετικότητα των Ηνωμένων Πολιτειών και του ισραηλινού καθεστώτος κατά της κυριαρχίας και της εδαφικής του ακεραιότητας πρέπει να λογοδοτήσουν. Η συνεχιζόμενη αποτυχία του Συμβουλίου Ασφαλείας να αντιμετωπίσει τις βαθύτερες αιτίες της τρέχουσας κατάστασης, δηλαδή την παράνομη χρήση βίας, τις πράξεις επιθετικότητας και τις σοβαρές παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το ισραηλινό καθεστώς, καθώς και η συνενοχή κρατών που είτε έχουν διευκολύνει τέτοιες άδικες πράξεις κατά του Ιράν είτε έχουν συμμετάσχει άμεσα σε αυτές, αποτελεί σημαντική απειλή για τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια.

Παρά την αποτυχία του Συμβουλίου Ασφαλείας να θεωρήσει τα παράκτια κράτη του Περσικού Κόλπου, μεταξύ άλλων, το Κράτος του Κατάρ, το Βασίλειο του Μπαχρέιν, το Κράτος του Κουβέιτ, το Βασίλειο της Σαουδικής Αραβίας, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Χασεμιτικό Βασίλειο της Ιορδανίας υπόλογα για τις διεθνώς άδικες πράξεις τους κατά του Ιράν, έχουν την υποχρέωση, ως υπεύθυνα κράτη, να καταβάλουν πλήρη αποκατάσταση στην Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν, συμπεριλαμβανομένης της αποζημίωσης για κάθε υλική και ηθική ζημία που προκλήθηκε από τις διεθνώς άδικες πράξεις τους.»

πηγή: ΙΡΝΑ

editor: Σπύρος Γκανής

Η προθεσμία του Τραμπ για τον πόλεμο με το Ιράν λήγει την 1η Μαΐου - Θα κάνει νέα εκεχειρία ή συνέχιση της σύγκρουσης; Τι λέει το Κογκρέσο;

2026-05-01T16:01:23.930+03:00

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ μπορεί, σύμφωνα με το νόμο, να παρατείνει μία φορά την περίοδο των 60 ημερών κατά 30 επιπλέον ημέρες...

Παρά την εκεχειρία, υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις για τη συνέχιση της σύγκρουσης. Το Ιράν προειδοποίησε ότι «θα ανταποδώσει» για την κατάληψη φορτηγού από τις ΗΠΑ, ενώ έχει αναφερθεί ότι δεν θα συνεχίσει τις διαπραγματεύσεις.

Χωρίς τη συγκατάθεση του Κογκρέσου, ο πρόεδρος των ΗΠΑ μπορεί βάσει νόμου να διεξάγει στρατιωτική επιχείρηση για μέγιστο διάστημα 60 ημερών και η προθεσμία αυτή για τον Ντόναλντ Τραμπ λήγει την 1η Μαΐου.

Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι στην ευχάριστη θέση να παρουσιάσει τον εαυτό του ως έναν ισχυρό πρόεδρο που χρησιμοποιεί τις εξουσίες που ορίζει το Σύνταγμα στο έπακρο. Καταρχήν, ως ανώτατος διοικητής των ενόπλων δυνάμεων της SAD, μπορεί να ξεκινήσει μια στρατιωτική επιχείρηση, αλλά πρέπει να ειδοποιήσει επίσημα το Κογκρέσο εντός 48 ωρών. Στον πόλεμο με το Ιράν, το έκανε εγκαίρως στις 2 Μαρτίου. Ωστόσο, τώρα πλησιάζει η δεύτερη προθεσμία: μια τέτοια επιχείρηση χωρίς τη συγκατάθεση των βουλευτών και των γερουσιαστών μπορεί να διαρκέσει μόνο 60 ημέρες. Η προθεσμία αυτή λήγει την 1η Μαΐου.

Εάν μέχρι τότε δεν υπάρξει λύση μέσω διαπραγματεύσεων μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης, ο πρόεδρος πρέπει να λάβει νέα μέτρα για να νομιμοποιήσει περαιτέρω την στρατιωτική επιχείρηση κατά του Ιράν. Ο Τραμπ, ο οποίος στη δεύτερη θητεία του συχνά εκδίδει διατάγματα παρακάμπτοντας το κοινοβούλιο, έχει λίγες επιλογές.

Τι είναι η Απόφαση για τις Πολεμικές Δυνάμεις;

Ο τρόπος με τον οποίο κατανέμονται οι εξουσίες μεταξύ του Κογκρέσου και του Προέδρου σε περίπτωση πολέμου ορίζεται από το λεγόμενο Ψήφισμα περί Πολεμικών Εξουσιών. Ο Πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον δεν άρεσε στον νόμο αυτό όταν ψηφίστηκε το 1973. Το βέτο του, ωστόσο, παρακάμφθηκε από το Κογκρέσο με πλειοψηφία δύο τρίτων, θέτοντας τον νόμο σε ισχύ.

Το ψήφισμα θεωρείται μάθημα από τον πόλεμο του Βιετνάμ, στον οποίο οι ΗΠΑ συμμετείχαν από τη δεκαετία του 1950 και ο οποίος εγκρίθηκε επίσημα από το Κογκρέσο μόλις το 1964. Σχεδόν 240 χρόνια πριν, οι ιδρυτές των ΗΠΑ όρισαν σαφώς τις εξουσίες σε περίπτωση πολέμου στο Σύνταγμα: ο πρόεδρος είναι ο ανώτατος διοικητής των ενόπλων δυνάμεων, αλλά μόνο το Κογκρέσο μπορεί να κηρύξει τον πόλεμο.

Το Ψήφισμα περί Πολεμικών Εξουσιών εγγυάται στο Κογκρέσο το δικαίωμα συναπόφασης ακόμη και σε σύγχρονες συγκρούσεις χωρίς επίσημη κήρυξη πολέμου, αφήνοντας στον πρόεδρο κάποιο περιθώριο δράσης σε ευαίσθητες καταστάσεις. Το πώς θα εξελιχθεί περαιτέρω η κατάσταση εξαρτάται, εκτός από τις αποφάσεις στην Ουάσιγκτον, και από την αβέβαιη κατάσταση στην Εγγύς και Μέση Ανατολή.

Ο Ο Τραμπ στο Κογκέσο των ΗΠΑ

Δυνατότητα παράτασης, αλλά μόνο για 30 ημέρες

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ μπορεί, σύμφωνα με το νόμο, να παρατείνει μία φορά την περίοδο των 60 ημερών κατά 30 επιπλέον ημέρες - κυρίως για να καταστεί δυνατή η ομαλή αποχώρηση των στρατευμάτων. Η Στόρμι-Άνικα Μίλντνερ, διευθύντρια του γερμανικού παραρτήματος του Ινστιτούτου Άσπεν, θεωρεί αυτό το σενάριο ως το πιο πιθανό.

«Υποθέτω ότι ο Τραμπ θα χρησιμοποιήσει τις επιπλέον 30 ημέρες, με την εξήγηση ότι έχει ήδη σημειωθεί πρόοδος στη σύγκρουση, ότι υπάρχει εκεχειρία και ότι το τέλος του πολέμου είναι ορατό, επομένως χρειάζεται χρόνος για να τερματιστεί η διαδικασία», είπε.

Μια τέτοια επιχειρηματολογία, ωστόσο, θα μπορούσε να αποδυναμωθεί εάν η κατάσταση, για παράδειγμα στο Στενό του Ορμούζ, ενταθεί περαιτέρω και εάν η υπάρχουσα κατάπαυση του πυρός, η οποία δεν έχει χρονικό όριο, παραβιαστεί μαζικά και μόνιμα. «Εάν η σύγκρουση κλιμακωθεί τώρα, τότε η έκκληση για αυτές τις 30 ημέρες είναι, φυσικά, ακόμη πιο αμφιλεγόμενη από ό,τι είναι ήδη», λέει ο Μίλντνερ.

Οι New York Times αναφέρουν μια άλλη πιθανότητα. Ο Τραμπ θα μπορούσε να υποστηρίξει ότι ο κανόνας των 60 ημερών δεν ισχύει στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Έτσι, ο προκάτοχός του Μπαράκ Ομπάμα, τον οποίο ο Τραμπ συχνά επικρίνει, ισχυρίστηκε το 2011 σχετικά με τις αεροπορικές επιδρομές στη Λιβύη - οι οποίες εγκρίθηκαν από τον ΟΗΕ - ότι δεν ήταν μόνιμες πολεμικές επιχειρήσεις, και ιδιαίτερα επιχειρήσεις που αφορούσαν χερσαίες δυνάμεις.

Πέντε ψηφίσματα κατά των στρατιωτικών επιχειρήσεων – και πέντε φορές ΟΧΙ

Κατά κανόνα, πριν από σημαντικές στρατιωτικές ενέργειες, οι πρόεδροι ζητούσαν την υποστήριξη του κοινού, και ιδιαίτερα του Κογκρέσου - όπως, για παράδειγμα, ο Τζορτζ Μπους πριν από τον πόλεμο στο Ιράκ το 2003.

Η αποτυχία του Τραμπ να το πράξει κατά τη διάρκεια της αμερικανο-ισραηλινής επίθεσης στο Ιράν αντιπροσωπεύει μια ανοιχτή αδυναμία την οποία οι Δημοκρατικοί νομοθέτες και γερουσιαστές της αντιπολίτευσης έχουν επανειλημμένα προσπαθήσει να εκμεταλλευτούν.

Από τις αρχές Μαρτίου, και τα δύο σώματα του Κογκρέσου έχουν πραγματοποιήσει συνολικά πέντε ψηφοφορίες για ψηφίσματα που υποτίθεται ότι θα περιόριζαν τις κινήσεις του Τραμπ. Τα ψηφίσματα, όπως αναμενόταν, απέτυχαν λόγω των Ρεπουμπλικανικών πλειοψηφιών και στα δύο σώματα - αν και εν μέρει με σχετικά μικρή διαφορά.

«Εκτός από την ψήφιση ψηφισμάτων, το Κογκρέσο έχει μόνο περιορισμένες επιλογές για να τερματίσει ενεργά τον πόλεμο», λέει η Στόρμι-Άνικα Μίλντνερ του Ινστιτούτου Άσπεν. «Ένα αποτελεσματικό μέσο θα ήταν η διακοπή της χρηματοδότησης. Ωστόσο, αυτό είναι πολιτικά δύσκολο να γίνει».

Ο αμερικανικός στρατός είναι βαθιά ενσωματωμένος στην κοινωνία και η μείωση της χρηματοδότησης των στρατιωτών πιθανότατα θα γίνει δεκτή με ελάχιστη κατανόηση από όλες τις κομματικές γραμμές.

Το Κογκρέσο εξετάζει ήδη τις ενδιάμεσες εκλογές.

Πέντε ψηφοφορίες στο Κογκρέσο μέχρι στιγμής δεν σημαίνουν απαραίτητα ότι μια έκτη - μετά την προθεσμία των 60 ημερών - θα είναι ρουτίνα. Αρκετοί Ρεπουμπλικάνοι, σύμφωνα με τους New York Times, έχουν ήδη ανακοινώσει ότι θα επανεξετάσουν τη μελλοντική τους ψήφο.

Ο Τζον Κέρτις, Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής από τη Γιούτα, έχει ήδη δημοσιεύσει ένα δοκίμιο στο οποίο δηλώνει ξεκάθαρα στην πρώτη πρόταση: «Δεν θα υποστηρίξω παρατεταμένη στρατιωτική δράση πέραν του χρονικού πλαισίου των 60 ημερών χωρίς την έγκριση του Κογκρέσου».

Ωστόσο, η Μίλντνερ θεωρεί ότι μια τέτοια έγκριση «δεν είναι ιδιαίτερα πιθανή». «Για πολλούς Ρεπουμπλικάνους, είναι πολιτικά πολύ πιο εύκολο να ψηφίσουν κατά των ψηφισμάτων για τον τερματισμό του πολέμου παρά να εγκρίνουν ενεργά τη συνέχισή του. Το τελευταίο σημαίνει σαφή συνευθύνη για τη διάρκεια, το κόστος και τους κινδύνους της επιχείρησης, και επομένως σημαντική έκθεση σε επιθέσεις - ειδικά ενόψει των εκλογών για το Κογκρέσο», δηλώνει.

Οι ενδιάμεσες εκλογές για το Κογκρέσο, οι οποίες εκλέγουν τακτικά και τις 435 έδρες της Βουλής των Αντιπροσώπων και 35 από τις 100 έδρες της Γερουσίας, διεξάγονται στις 3 Νοεμβρίου. Αυτές οι εκλογές αποτελούν συχνά μια ευκαιρία για τους ψηφοφόρους να τιμωρήσουν τις πολιτικές του προέδρου και φέτος οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι Ρεπουμπλικάνοι του Τραμπ θα μπορούσαν να χάσουν την πλειοψηφία τους και στα δύο σώματα.

Ο Αμερικανός πολιτικός σύμβουλος Τζόναθαν Κατζ από το Ινστιτούτο Μπρούκινγκς δήλωσε στην DW ότι οι υποψήφιοι, ειδικά σε ομοσπονδιακά κρατίδια και εκλογικές περιφέρειες όπου αναμένονται αμφίρροπες αναμετρήσεις, παρακολουθούν πολύ στενά τις κάλπες.

«Ταυτόχρονα, ενόψει των εκλογών για το Κογκρέσο, θα ήταν πολιτικά επικίνδυνο να ψηφίσουν κατά της στρατιωτικής επιχείρησης του Τραμπ. Τα Ρεπουμπλικανικά μέλη του Κογκρέσου θα προτιμήσουν να παραμείνουν στο περιθώριο παρά να εμπλακούν σε σύγκρουση με τον πρόεδρο, ο οποίος είναι γνωστός για τις δημόσιες επιθέσεις του εναντίον των Ρεπουμπλικανών που θεωρεί ότι δεν του είναι αρκετά πιστοί», λέει ο Katz.

Ένας από τους λόγους για το χαμηλό ποσοστό αποδοχής του προέδρου είναι το υψηλό κόστος ζωής, το οποίο επιδεινώνεται περαιτέρω από την απότομη αύξηση των τιμών των καυσίμων ως αποτέλεσμα του πολέμου με το Ιράν. Ακόμα και εντός της κατά τα άλλα σφιχτής βάσης του Τραμπ στο MAGA, η κριτική για τον πόλεμο γίνεται όλο και πιο έντονη.

Η πίεση που ασκείται στον πρόεδρο είναι επομένως τεράστια για να βρει, πριν από τις εκλογές για το Κογκρέσο, μια λύση που θα του επέτρεπε να διασώσει το πολιτικό του πρόσωπο - ανεξάρτητα από το πώς θα εμπλακεί τελικά το Κογκρέσο.

editor: Σπύρος Γκανής

Ο ΟΗΕ προειδοποιεί ότι ο πόλεμος στο Ιράν θα μπορούσε να οδηγήσει 30 εκατομμύρια ανθρώπους στη φτώχεια

2026-05-01T14:40:46.820+03:00

«Χρειάστηκαν δεκαετίες για να οικοδομηθούν σταθερές κοινωνίες, να αναπτυχθούν τοπικές οικονομίες, και χρειάστηκαν μόνο μερικές εβδομάδες πολέμου για να καταστραφεί αυτό».

Ο Αλεξάντερ Ντε Κρο στο βήμα των G7

Περισσότεροι από 30 εκατ. άνθρωποι κινδυνεύουν να επιστρέψουν στη φτώχεια εξαιτίας των επιπτώσεων του πολέμου στο Ιράν, σύμφωνα με τον επικεφαλής του Προγράμματος Ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών (UNDP) Αλεξάντρ Ντε Κρο. Όπως ανέφερε, τα προβλήματα στην τροφοδοσία καυσίμων και λιπασμάτων προκαλούν ήδη σοβαρές αναταράξεις στις παγκόσμιες αγορές.

Ο πόλεμος ΗΠΑ-Ισραήλ στο Ιράν, ο οποίος έχει εκτοξεύσει τις τιμές της ενέργειας και των λιπασμάτων, θα μπορούσε να βυθίσει περισσότερους από 30 εκατομμύρια ανθρώπους στη φτώχεια, δήλωσε την Τετάρτη ο επικεφαλής του Προγράμματος Ανάπτυξης του ΟΗΕ.

«Είναι μια ανάπτυξη αντίστροφη», δήλωσε ο Αλεξάντερ Ντε Κρο στο AFP στο περιθώριο της συνόδου κορυφής της G7 για την ανάπτυξη στο Παρίσι.

«Χρειάστηκαν δεκαετίες για να οικοδομηθούν σταθερές κοινωνίες, να αναπτυχθούν τοπικές οικονομίες, και χρειάστηκαν μόνο μερικές εβδομάδες πολέμου για να καταστρέψουν αυτό», πρόσθεσε.

«Κάναμε μια μελέτη μετά από έξι εβδομάδες πολέμου και εκτιμήσαμε ότι ακόμη και αν η σύγκρουση τελείωνε σε εκείνο το σημείο, 32 εκατομμύρια άνθρωποι θα ωθούνταν σε επισφαλή κατάσταση σε 160 χώρες», δήλωσε ο Ντε Κρο.

Ο πόλεμος οδήγησε στο κλείσιμο του Πορθμού του Ορμούζ, μέσω του οποίου ρέει το ένα πέμπτο του παγκόσμιου πετρελαίου και υγροποιημένου φυσικού αερίου σε καιρό ειρήνης.

Τα έθνη του Κόλπου είναι επίσης σημαντικά για πολλά προϊόντα πετρελαίου και πρώτες ύλες για την παραγωγή λιπασμάτων.

Η έλλειψη προμηθειών και οι υψηλές τιμές έχουν οδηγήσει χώρες της Αφρικής και της Ασίας στην επιβολή μιας σειράς μέτρων που περιλαμβάνουν δελτίο καυσίμων και μείωση της εργάσιμης εβδομάδας για τη μείωση της κατανάλωσης. Άλλες χώρες έχουν μειώσει τους φόρους καυσίμων για να μετριάσουν τον αντίκτυπο στους καταναλωτές.

Το UNDP αναφέρει ότι ο πόλεμος θα έχει βαθιές επιπτώσεις στις χώρες της Υποσαχάριας Αφρικής, καθώς και σε ορισμένες χώρες της Ασίας, όπως το Μπαγκλαντές και η Καμπότζη.

Τα αναπτυσσόμενα νησιωτικά έθνη θα πληγούν επίσης ιδιαίτερα σκληρά.

Το υψηλό «κόστος ενέργειας, η έλλειψη λιπασμάτων, θα έχουν τεράστιο αντίκτυπο τους επόμενους μήνες» στους ανθρώπους σε αυτές τις χώρες, δήλωσε ο Ντε Κρο, πρώην πρωθυπουργός του Βελγίου.

Προειδοποίησε επίσης για «πολιτική αστάθεια και μείωση των εμβασμάτων από το εξωτερικό, επειδή πολλοί άνθρωποι που εργάζονται στις χώρες του Κόλπου στέλνουν χρήματα στην πατρίδα τους».

Για να αποφευχθεί η επικράτηση της φτώχειας, το UNDP εκτιμά ότι περίπου 6 δισεκατομμύρια δολάρια «χρειάζονται σε επιδοτήσεις για την υποστήριξη των πιο ευάλωτων στις υψηλές τιμές τροφίμων και ενέργειας», πρόσθεσε.

Ο ντε Κρού δήλωσε ότι οι συζητήσεις βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη εντός του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας.

«Μπορείτε να πείτε ότι έξι δισεκατομμύρια δολάρια είναι πολλά - ο πόλεμος κόστιζε εννέα δισεκατομμύρια δολάρια την εβδομάδα», πρόσθεσε.

Η κρίση έρχεται σε μια περίοδο που η αναπτυξιακή βοήθεια βρίσκεται σε ιστορικά χαμηλό επίπεδο, έχοντας μειωθεί κατά περισσότερο από 23% πέρυσι, κυρίως λόγω περικοπών από μεγάλους δωρητές με επικεφαλής τις Ηνωμένες Πολιτίες.

As development aid falls, we need smarter, coordinated partnerships.

Ones that unlock new potential.

This means building the architecture to connect capital to where it is most needed.@UNDP is here to help make that possible.

My message at @FinanceInCommon / #G7 in Paris. pic.twitter.com/RmZ3Dl8NEq
— Alexander De Croo 🇺🇳 (@alexanderdecroo) April 29, 2026

Απεργιακές κινητοποιήσεις για την Εργατική Πρωτομαγιά

2026-05-01T12:22:06.974+03:00

Η εργατική πρωτομαγιά, που συμβολίζει την πάλη της εργατικής τάξης ενάντια στην καπιταλιστική καταπίεση παγκοσμίως...

Η 1η Μάη, ως γνωστόν, είναι μέρα σύμβολο για τους λαούς όλου του κόσμου. Είναι η εργατική πρωτομαγιά, που συμβολίζει την πάλη της εργατικής τάξης ενάντια στην καπιταλιστική καταπίεση παγκοσμίως. Ωστόσο, εδώ και χρόνια λαμβάνουν χώρα συστηματικές προσπάθειες εκφυλισμού της συγκεκριμένης ημέρας και αφαίρεσης του ταξικού νοήματός της. Οι προσπάθειες αυτές δυστυχώς καρποφορούν, κι έτσι πολλοί ξεχνάνε την πραγματική σημασία της ημέρας και τη βλέπουν απλά ως μια μέρα αργίας.

Απεργιακές κινητοποιήσεις πραγματοποιούνται σήμερα, 1η Μαΐου 2026, στο πλαίσιο της Εργατικής Πρωτομαγιάς, με τη συμμετοχή της ΑΔΕΔΥ, της Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδας (ΓΣΕΕ), του Εργατικού Κέντρου Αθήνας και του ΠΑΜΕ.

Η απεργιακή συγκέντρωση της ΑΔΕΔΥ, της ΓΣΕΕ και του Εργατικού Κέντρου Αθήνας έχει προγραμματιστεί για τις 11:00 στην πλατεία Κλαυθμώνος, ενώ το ΠΑΜΕ καλεί σε απεργιακή συγκέντρωση στις 10:30 στο Σύνταγμα.

Αντίστοιχες κινητοποιήσεις θα πραγματοποιηθούν στη Θεσσαλονίκη, καθώς και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας.

Η ΑΔΕΔΥ επισημαίνει σε ανακοίνωσή της ότι η ανάγκη για συλλογική δράση και αγώνα είναι πιο επιτακτική από ποτέ.

«Συνεχίζουμε στον δρόμο των μεγάλων κινητοποιήσεων, διεκδικώντας δικαιοσύνη, δημοκρατία και ένα κράτος που υπηρετεί την κοινωνία και όχι τα συμφέροντα των λίγων.

Τιμούμε τους αγώνες και τις θυσίες της εργατικής τάξης από το Σικάγο του 1886 έως σήμερα και συνεχίζουμε τη διεκδίκηση για αξιοπρεπείς μισθούς, σταθερή εργασία, κοινωνική δικαιοσύνη και δημοκρατία στους χώρους δουλειάς», αναφέρει, μεταξύ άλλων, η ΑΔΕΔΥ.

Παράλληλα, η ΑΔΕΔΥ διεκδικεί τα εξής:

- Επαναφορά του 13ου και του 14ου μισθού.
- Πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς για αξιοπρεπή διαβίωση μέσα από Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.
- Κατάργηση της εισφοράς 2% για την ανεργία.
- Ξεπάγωμα των μισθολογικών κλιμακίων της διετίας 2016-2017.
- Αύξηση του αφορολόγητου ορίου στις 12.000 ευρώ.
- Επέκταση και ενίσχυση του επιδόματος επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας.
- Μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στο δημόσιο, ιδιαίτερα σε υγεία, παιδεία και κοινωνική ασφάλιση.
- Ουσιαστική ενίσχυση του ΕΣΥ με γενναία χρηματοδότηση.
- Κατάργηση αντεργατικών νόμων.
- Προστασία των δημόσιων αγαθών και όχι στις ιδιωτικοποιήσεις».

Επίσης, η ΓΣΕΕ, υλοποιώντας την απόφαση του συνεδρίου της, προκήρυξε 24ωρη γενική απεργία σήμερα Παρασκευή 1η Μαΐου και καλεί όλους τους εργαζόμενους να συμμετάσχουν μαζικά στις απεργιακές κινητοποιήσεις σε όλη τη χώρα.

«Η Πρωτομαγιά του 2026 είναι μια υπενθύμιση ότι τίποτα δεν είναι δεδομένο χωρίς συλλογική διεκδίκηση.

Απεργούμε όχι μόνο για όσα χάθηκαν, αλλά για όσα πρέπει να κατακτηθούν.

Απεργούμε, για να ακουστεί η φωνή της εργασίας στο σήμερα και να διαμορφωθεί το αύριο με όρους δικαιοσύνης», σημειώνει η Συνομοσπονδία.

Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση, η ΓΣΕΕ θέτει στο επίκεντρο της φετινής Πρωτομαγιάς:

- την περαιτέρω βελτίωση του πλαισίου των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων, με στόχο ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς,
- την επαναφορά της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στα χέρια των κοινωνικών εταίρων,
- την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης και της ακρίβειας,
- τη διασφάλιση της υγείας και της ασφάλειας σε κάθε χώρο εργασίας,
- την προστασία των δημόσιων αγαθών,
- την αποκατάσταση της διαφάνειας, της αξιοκρατίας και της ισονομίας σε κάθε πτυχή του δημόσιου βίου και
- την αντιμετώπιση των ογκούμενων οικονομικών, κοινωνικών και εκπαιδευτικών ανισοτήτων».

Το Εργατικό Κέντρο Αθήνας υπογραμμίζει ότι η Πρωτομαγιά δεν είναι απλώς μια ημέρα μνήμης, είναι μια ημέρα αγώνα. «Ένας ζωντανός κρίκος που ενώνει τις θυσίες και τις κατακτήσεις του χθες με τις διεκδικήσεις του σήμερα. Από τους νεκρούς του Σικάγο έως τους αγώνες της Θεσσαλονίκης, η ιστορική παρακαταθήκη της εργατικής τάξης αποτελεί την πυξίδα για τη συνέχιση του συλλογικού αγώνα για κοινωνική δικαιοσύνη, ισότητα και αξιοπρέπεια».

«Εμπνεόμαστε από τους μεγάλους ταξικούς αγώνες του παρελθόντος και δίνουμε υπόσχεση στους αγώνες του μέλλοντος να κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας, ώστε η εργατική τάξη να σταθεί στο ύψος της ιστορικής της αποστολής. Να δυναμώσει τον αγώνα, να συγκρουστεί με την εξουσία του κεφαλαίου, να σπάσει οριστικά τα δεσμά της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και να ανοίξει τον δρόμο για μια κοινωνία χωρίς φτώχεια, πολέμους, αδικία και καταπίεση», τονίζει, μεταξύ άλλων, το ΠΑΜΕ.

Σπύρος Γκανής

Η εμπορική συμφωνία ΕΕ-Mercosur τίθεται σε "προσωρινή" ισχύ από 1η Μαΐου, παρά τις αντιρρήσεις των ευρωπαίων αγροτοκτηνοτρόφων.

2026-05-01T10:35:53.028+03:00

Η εμπορική συμφωνία μεταξύ της ΕΕ και του νοτιοαμερικανικού μπλοκ Mercosur τίθεται "προσωρινά" σε ισχύ την 1η Μαΐου..

Η «προσωρινή» εφαρμογή της συμφωνίας απο το «διευθυντήριο της Ε.Ε.» έρχεται μετά την παραπομπή της από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο ανώτατο δικαστήριο της ΕΕ τον Ιανουάριο και τις αντιρρήσεις - κινητοποιήσεις των ευρωπαίων αγροτοκτηνοτρόφων...

Η εμπορική συμφωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τη νοτιοαμερικανική Mercosur τίθεται προσωρινά σε ισχύ την Παρασκευή, 1η Μαΐου 2026, παρά την εκκρεμή δικαστική απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου σχετικά με τη νομιμότητά της.

Η συμφωνία για τη δημιουργία μιας από τις μεγαλύτερες ζώνες ελεύθερου εμπορίου στον κόσμο επισφραγίστηκε τον Ιανουάριο μετά από περισσότερα από 25 χρόνια διαλειμματικών διαπραγματεύσεων.

Η συμφωνία, η οποία καταργεί τους δασμούς σε περισσότερο από το 90% του εμπορίου μεταξύ των δύο πλευρών, έχει αποδειχθεί διχαστική στην Ευρώπη, με τη Γαλλία να ηγείται της αντιπολίτευσης λόγω ανησυχιών ότι ορισμένοι από τους αγρότες της θα βρεθούν σε χειρότερη θέση.

Ωστόσο -- με την υποστήριξη της πλειοψηφίας των χωρών της ΕΕ -- οι Βρυξέλλες προχώρησαν καθώς πιέζουν για τη διαφοροποίηση του εμπορίου ενόψει των προκλήσεων από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα.

«Πολλή δουλειά καταβλήθηκε για να ολοκληρωθεί αυτή η ιστορική συμφωνία. Τώρα είναι η ώρα να καταβάλουμε την ίδια προσπάθεια για να διασφαλίσουμε ότι οι πολίτες και οι επιχειρήσεις μας θα καρπωθούν άμεσα τα οφέλη της», δήλωσε η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.

«Από την πρώτη κιόλας μέρα, οι δασμοί μειώνονται και ανοίγονται νέες ευκαιρίες στην αγορά».

Για να σηματοδοτήσουν την ημέρα, οι επικεφαλής της ΕΕ, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και Αντόνιο Κόστα θα πραγματοποιήσουν διαδικτυακές συνομιλίες με ηγέτες από τις χώρες της Mercosur, στις οποίες περιλαμβάνονται η Αργεντινή και η Βραζιλία.

Μαζί, η ΕΕ και η Mercosur αντιπροσωπεύουν το 30% του παγκόσμιου ΑΕΠ και περισσότερους από 700 εκατομμύρια καταναλωτές.

Η συμφωνία ευνοεί τις ευρωπαϊκές εξαγωγές αυτοκινήτων, κρασιού και τυριού, ενώ παράλληλα διευκολύνει την είσοδο στην Ευρώπη βοδινού, πουλερικών, ζάχαρης, ρυζιού, μελιού και σόγιας από τη Νότια Αμερική.

Η εφαρμογή της συμφωνίας έρχεται μετά την παραπομπή της από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο Ανώτατο Δικαστήριο της ΕΕ τον Ιανουάριο, αντί να της δώσει το πράσινο φως.

Η Γαλλία προσπάθησε ανεπιτυχώς να μπλοκάρει τη συμφωνία λόγω ανησυχιών για τους αγρότες της, οι οποίοι φοβούνται ότι θα υποτιμηθούν από φθηνότερα προϊόντα από τη γεωργική δύναμη της Βραζιλίας και τους γείτονές της.

Η σθεναρή γαλλική αντίθεση στο σύμφωνο προκάλεσε δημόσια ρήξη με τη Γερμανία, φέρνοντας τις δύο μεγαλύτερες χώρες της ΕΕ αντιμέτωπες η μία με την άλλη.

με πληροφορίες από AFP

editor: Σπύρος Γκανής

Ιράν / Αποστολή του ΟΗΕ: «Όλο το εμπλουτισμένο ουράνιο του Ιράν υπό την επίβλεψη της ΔΟΑΕ»

2026-04-30T11:28:00.774+03:00

Η Μόνιμη Αντιπροσωπεία του Ιράν στα Ηνωμένα Έθνη αναφέρει ότι ολόκληρο το απόθεμα εμπλουτισμένου ουρανίου της χώρας βρίσκεται υπό την πλήρη εποπτεία του International Atomic Energy Agency (IAEA)

Oι ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις ήταν μεταξύ των κρίσιμων υποδομών που επλήγησαν κατά την πρόσφατη στρατιωτική επιθετικότητα ΗΠΑ-Ισραήλ κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας και κατά τη διάρκεια του 12ήμερου πολέμου του περασμένου Ιουνίου.

Η Μόνιμη Αντιπροσωπεία του Ιράν στα Ηνωμένα Έθνη αναφέρει ότι ολόκληρο το απόθεμα εμπλουτισμένου ουρανίου της χώρας βρίσκεται υπό την πλήρη εποπτεία του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ) και δεν έχει υπάρξει καμία αναφορά για οποιαδήποτε εκτροπή του πυρηνικού υλικού.

«... οι ΗΠΑ εκμεταλλεύτηκαν τη Διάσκεψη Αναθεώρησης της NPT και παρουσίασαν το εμπλουτισμένο ουράνιο του Ιράν ως κίνδυνο, προκειμένου να αποσπάσουν την προσοχή από τις δικές τους παραβιάσεις και εκείνες των συμμάχων του στον τομέα του πυρηνικού αφοπλισμού», ανέφερε η αποστολή σε δήλωση που δημοσιεύτηκε στο X.

Οι ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις ήταν μεταξύ των κρίσιμων υποδομών που επλήγησαν κατά την πρόσφατη στρατιωτική επιθετικότητα ΗΠΑ-Ισραήλ κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας και κατά τη διάρκεια του 12ήμερου πολέμου του περασμένου Ιουνίου.

Και οι δύο επιθετικές ενέργειες ξεκίνησαν ενώ το Ιράν διαπραγματευόταν με τις ΗΠΑ για το ειρηνικό πυρηνικό του πρόγραμμα.

«Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, ο Γενικός Διευθυντής του ΔΟΑΕ και το Διοικητικό Συμβούλιο όχι μόνο δεν καταδίκασαν αυτές τις παράνομες επιθέσεις, αλλά, δυστυχώς, προέβησαν σε ενέργειες που ανέστρεψαν τους ρόλους του θύματος και του επιτιθέμενου», σημείωσε η αποστολή.
πηγή: IRNA

editor: Σπύρος Γκανής

«Πυρηνικές απειλές» και αλλαγές συνόρων στο Αιγαίο βλέπουν στην Τουρκία

2026-04-29T22:19:07.241+03:00

«Τα απειλητικά μηνύματα που έστειλε ο Μακρόν από την Αθήνα ήταν μια σαφής ένδειξη “δυτικής περικύκλωσης” και προετοιμασιών για επίθεση»...

Στο σύνολό του, ο τουρκικός Τύπος προβάλλει μια συνεκτική –αν και έντονα συγκρουσιακή– αφήγηση: οι συνέργειες Ελλάδας, Κύπρου και Γαλλίας και η ανάγκη αντιστάθμισης μέσω νέων αξόνων (όπως με το Ηνωμένο Βασίλειο) και ενίσχυσης της αποτρεπτικής ισχύος, ακόμη και με ακραίες προτάσεις, όπως δημιουργία «πυρηνικής ομπρέλας».

Μαρία Ζαχαράκη

Με ιδιαίτερα επιθετική ρητορική και αιχμές περί «πυρηνικής απειλής» κατά της Τουρκίας, σχολιάζει η τουρκική ανάλυση τις εντεινόμενες συνέργειες Ελλάδας, Κύπρου και Γαλλίας στην ανατολική Μεσόγειο, ερμηνεύοντάς τες ως μέρος μιας ευρύτερης στρατηγικής πίεσης προς την Άγκυρα. Οι αναλύσεις προβάλλουν ένα σενάριο «δυτικής περικύκλωσης» και φτάνουν μέχρι και υποψίες για πυρηνική συμμαχία.

Ιμπραχίμ Καραγκιούλ: «Δυτική περικύκλωση» και απειλές για επανασχεδιασμό συνόρων

Σε ιδιαίτερα υψηλούς τόνους, ο Τούρκος αναλυτής Ιμπραχίμ Καραγκιούλ, γνωστός για τις ακραία ανθελληνικές του απόψεις, αποτιμά την επίσκεψη Μακρόν στην Αθήνα, εστιάζοντας στην «πυρηνική» σύμπλευση Ελλάδας–Γαλλίας, ερμηνεύοντας τη ρητορική περί «πυρηνικής ομπρέλας» ως «υποσυνείδητη πρόθεση να απειλήσει την Τουρκία με πυρηνική επίθεση».

Η κριτική του προς το Γάλλο πρόεδρο είναι εξίσου αιχμηρή.

«Τα λόγια και οι απειλές του δεν έχουν καμία σημασία για εμάς. Διότι υπό την ηγεσία του, η Γαλλία οδεύει προς το να γίνει ο μεγαλύτερος ηττημένος του 21ου αιώνα», αναφέρει, ενώ προσθέτει ότι «θεωρείται “δευτερεύων παίκτης” σε κάθε τραπέζι, σε κάθε μέτωπο και σε κάθε σύνοδο κορυφής».

Στο γεωπολιτικό επίπεδο, εντάσσει τις ελληνογαλλικές κινήσεις σε ένα ευρύτερο πλαίσιο.

«Τα απειλητικά μηνύματα που έστειλε ο Μακρόν από την Αθήνα ήταν μια σαφής ένδειξη “δυτικής περικύκλωσης” και προετοιμασιών για επίθεση», τονίζοντας ότι «δεν πρόκειται για αμυντική κίνηση, αλλά για προετοιμασία για επίθεση».

Ακόμη πιο προκλητικός εμφανίζεται ως προς το Αιγαίο.

«Η Δυτική Θράκη και τα νησιά θα πρέπει να είναι ανοιχτά σε συζήτηση. Ο θαλάσσιος χάρτης του Αιγαίου θα πρέπει να επανασχεδιαστεί. Η Ανατολία θα πρέπει να ανακτήσει τα “φυσικά της σύνορα”». Παράλληλα προειδοποιεί ότι «Η Τουρκία δεν θα παραμείνει ποτέ σε αμυντική στάση. Θα κλιμακώσει την απειλή».

Σε μια ακραία πρόταση, εισηγείται και πυρηνική σύμπραξη.

«Χωρίς καθυστέρηση, η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία, το Ιράν, η Αίγυπτος και το Πακιστάν πρέπει να δημιουργήσουν μια “κοινή πυρηνική ασπίδα”», συμπληρώνοντας ότι «όλες αυτές οι χώρες πρέπει να γίνουν πυρηνικές δυνάμεις. Πρέπει να δημιουργηθεί μια γεωγραφικά ολοκληρωμένη πυρηνική ομπρέλα».

Χουριέτ: Η Κύπρος, το «προκεχωρημένο φυλάκιο» κατά της Τουρκίας

Σε ανάλυση της Χαντέ Φιράτ στην εφημερίδα Χουριέτ, η συνεργασία Κύπρου–Γαλλίας και οι ευρωπαϊκές κινήσεις ασφαλείας παρουσιάζονται ως εργαλειοποίηση της ΕΕ κατά της Τουρκίας.

Όπως αναφέρεται, «υπάρχει μια προσπάθεια να χρησιμοποιηθεί αυτή η θέση ως μοχλός για μια αρχιτεκτονική ασφάλειας εναντίον της Τουρκίας», ενώ υπογραμμίζεται ότι η «Νότια Κύπρος εργαλειοποιεί την εκ περιτροπής Προεδρία της ΕΕ για τη δική της γεωπολιτική ατζέντα».

Η στρατιωτική συνεργασία με τη Γαλλία ερμηνεύεται ως στρατηγική κλιμάκωσης.

«Η SOFA δεν είναι απλώς ένα πρωτόκολλο. Είναι το έδαφος για στρατιωτική πρόσβαση», ενώ «Οι γαλλικές ασκήσεις δεν είναι μόνο εκπαίδευση. Είναι δοκιμή διαλειτουργικότητας».

Το άρθρο καταλήγει με μία έντονα φορτισμένη αποτίμηση.

«Όταν ενώνονται όλα αυτά μαζί, η Κύπρος δεν είναι απλώς ένα νησί. Είναι προκεχωρημένο φυλάκιο».

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στη σκληρή ρητορική της Άγκυρας, με αναφορά στη δήλωση Φιντάν: «Αν κάνουν καμιά τρέλα... Να μην περάσει καν από το μυαλό τους».

Γενί Σαφάκ: «Χώρες-αντιπρόσωποι»

Στην εφημερίδα Γενί Σαφάκ, ο Γιαχιά Μποστάν παρουσιάζει την Ελλάδα ως «proxy» δύναμη άλλων κρατών, ενταγμένη σε έναν άξονα με Ισραήλ, Κύπρο και Γαλλία.

Όπως σημειώνεται, «καθώς ο άξονας Ισραήλ-Ε/Κ τομέας-Ελλάδα θεσμοθετήθηκε, ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν δίνει στην Αθήνα “σιωπηρή διαβεβαίωση” έναντι της Άγκυρας».

Η Ελλάδα παρουσιάζεται ως εξαρτημένη από άλλες χώρες.

«Θεωρώντας την Τουρκία απειλή, η Αθήνα χρειάζεται την υποστήριξη μιας τρίτης δύναμης, δεν έχει άλλη επιλογή από το να αποδεχτεί να γίνει μια δύναμη-εκπρόσωπος άλλων».

Το άρθρο συνδέει τις ελληνικές κινήσεις με ευρύτερο σχέδιο αποσταθεροποίησης.

«Οι δηλώσεις της Ελλάδας έχουν ως στόχο να προκαλέσουν την Τουρκία», ενώ εκτιμά ότι «Ο στόχος είναι να εμπλέξει την Τουρκία σε μια έμμεση σύγκρουση».

Παράλληλα, εκφράζεται έντονος σκεπτικισμός για ευρωπαϊκή στρατιωτική αυτονομία: «Ένα ΝΑΤΟ της ΕΕ είναι αδύνατο. Δεν έχουν ούτε καν την ικανότητα».

Ντέιλι Σαμπάχ: Η Ευρώπη δεν μπορεί χωρίς την Τουρκία

Στην αγγλόφωνη Ντέιλι Σαμπάχ, ο Μουράτ Γεσιλτάς του think tank SETA, που πρόσκειται στην κυβέρνηση, προσεγγίζει το ζήτημα πιο συστημικά, υποστηρίζοντας ότι η ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας είναι εκ των πραγμάτων ελλιπής χωρίς την Τουρκία.

Το άρθρο επιρρίπτει ευθύνες και σε Ελλάδα και Κύπρο, σημειώνοντας ότι λειτουργούν ως «στρατηγικοί αντιρρησίες», καθώς «θεωρούν την ένταξη της Τουρκίας αποδόμηση της στρατηγικής τους για την ανάσχεση της Άγκυρας».

Αντίληψη περικύκλωσης και αναζήτηση αντιστάθμισης

Στο σύνολό του, ο τουρκικός Τύπος προβάλλει μια συνεκτική –αν και έντονα συγκρουσιακή– αφήγηση: οι συνέργειες Ελλάδας, Κύπρου και Γαλλίας και η ανάγκη αντιστάθμισης μέσω νέων αξόνων (όπως με το Ηνωμένο Βασίλειο) και ενίσχυσης της αποτρεπτικής ισχύος, ακόμη και με ακραίες προτάσεις, όπως δημιουργία «πυρηνικής ομπρέλας».

Το κοινό νήμα των δημοσιευμάτων είναι ότι η Τουρκία εμφανίζεται ως αναντικατάστατος γεωπολιτικός παίκτης, ενώ οι κινήσεις των ευρωπαϊκών χωρών ερμηνεύονται ως εχθρική στρατηγική που ενδέχεται να οδηγήσει σε περαιτέρω ένταση στην περιοχή.
πηγή: sigmalive.com/

editor: Σπύρος Γκανής=

Κώστας Αρβανίτης: «Η δημοκρατία νίκησε σήμερα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο» - Yπερψηφίστηκε η Έκθεση Κράτος Δικαίου στην Ευρώπη

2026-04-29T19:13:36.583+03:00

Κώστας Αρβανίτης: «Ο αγώνας μας για να γίνει η Ελλάδα υπόδειγμα Κράτους Δικαίου σε μια Ευρώπη αρχών και αξιών συνεχίζεται εντός και εκτός συνόρων...».

Η έκθεση αναδεικνύει ζητήματα που αφορούν άμεσα και την Ελλάδα: το σκάνδαλο των υποκλοπών, τις πιέσεις στην ελευθερία του Τύπου, την ανάγκη πλήρους διερεύνησης υποθέσεων διαφθοράς, τη διαφάνεια στη διαχείριση δημόσιων πόρων και την ισχυρή προστασία των κοινωνικών δικαιωμάτων.

Με ευρεία πλειοψηφία υπερψηφίστηκε στην Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου η Έκθεση για το Κράτος Δικαίου στην ΕΕ 2025, με εισηγητή τον Κώστα Αρβανίτη

Με ανάρτηση του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ο αντιπρόεδρος της Left και εισηγητής της έκθεσης για το Κράτος Δικαίου, Κώστας Αρβανίτης, υπογράμμισε ότι, «η Έκθεσή μας για το Κράτος Δικαίου 2025 υπερψηφίστηκε από την Ολομέλεια με 387 ψήφους υπέρ, 191 κατά, 46 αποχές».

«Η δημοκρατία νίκησε σήμερα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Είναι η νίκη της συναίνεσης, της θεσμικής ευθύνης και της ευρωπαϊκής κανονικότητας απέναντι στις μικροπολιτικές λογικές και στις εθνικές σκοπιμότητες. Νίκησε η Ευρώπη», σημείωσε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Κώστας Αρβανίτης.

Και πρόσθεσε πως, «από το Α έως το Ω αυτή η Έκθεση δείχνει ΚΑΙ την ελληνική κυβέρνηση. Όσα κάποιοι προσπάθησαν να εμφανίσουν ως εσωτερικό ζήτημα, αναγνωρίζονται πλέον ως ευρωπαϊκή υπόθεση δημοκρατίας και θεσμικής λογοδοσίας. Ο αγώνας μας για να γίνει η Ελλάδα υπόδειγμα Κράτους Δικαίου σε μια Ευρώπη αρχών και αξιών συνεχίζεται εντός και εκτός συνόρων».

🚨 Και… ΕΓΚΡΙΘΗΚΕ!
🔻 Η Έκθεσή μας για το Κράτος Δικαίου 2025 υπερψηφίστηκε από την Ολομέλεια με 387 ψήφους υπέρ, 191 κατά, 46 αποχές.
🏛️ Η δημοκρατία νίκησε σήμερα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Είναι η νίκη της συναίνεσης, της θεσμικής ευθύνης και της ευρωπαϊκής κανονικότητας… pic.twitter.com/UN3oE2EnQ7
— Kostas Arvanitis 🔻 (@kostarvanitis) April 29, 2026

Ο αντιπρόεδρος της Left αφιέρωσε την Έκθεση στους δημοσιογράφους που χάθηκαν, δολοφονήθηκαν ή διώχθηκαν επειδή υπηρέτησαν την αλήθεια, καθώς και στους πολίτες και στις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών που αγωνίζονται καθημερινά απέναντι στη διαφθορά, στην αυθαιρεσία και στην υπονόμευση των θεσμών.

Η υπερψήφιση της Έκθεσης αποτελεί σημαντική θεσμική νίκη για τις δημοκρατικές δυνάμεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, καθώς διαμορφώθηκε μέσα από πολύμηνη, απαιτητική και ουσιαστική διαπραγμάτευση, με στόχο ένα ισχυρό κείμενο ευρείας αποδοχής που θα αποτελέσει σημείο αναφοράς για την προστασία του κράτους δικαίου στην Ευρώπη τα επόμενα χρόνια.

Οι βασικοί άξονες της Έκθεσης

Η Έκθεση καλύπτει το σύνολο των κρίσιμων ζητημάτων του κράτους δικαίου στην ΕΕ και περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων:

Ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και πρόσβαση των πολιτών στη δικαιοσύνη
Καταπολέμηση της διαφθοράς και ενίσχυση της λογοδοσίας
Ελευθερία του Τύπου και προστασία των δημοσιογράφων από απειλές και SLAPPs
Αντιμετώπιση παράνομων παρακολουθήσεων και καταχρηστικών λογισμικών όπως Predator και Pegasus
Προστασία της κοινωνίας των πολιτών
Θεμελιώδη δικαιώματα, ισότητα και προστασία μειονοτήτων
Κοινωνικά και οικονομικά δικαιώματα
Προκλήσεις της τεχνητής νοημοσύνης και των ψηφιακών πλατφορμών

Αιρεσιμότητα και ευρωπαϊκά κονδύλια

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται στη σύνδεση της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης με τον σεβασμό του κράτους δικαίου. Η Έκθεση ζητά ισχυρό και δίκαιο μηχανισμό αιρεσιμότητας, πλήρη διαφάνεια, λογοδοσία και προστασία των τελικών δικαιούχων, ώστε τα ευρωπαϊκά κονδύλια να υπηρετούν τους πολίτες και όχι πελατειακά δίκτυα ή αυταρχικές πρακτικές.

Σαφές μήνυμα και για την Ελλάδα

Η Έκθεση αναδεικνύει ζητήματα που αφορούν άμεσα και την Ελλάδα: το σκάνδαλο των υποκλοπών, τις πιέσεις στην ελευθερία του Τύπου, την ανάγκη πλήρους διερεύνησης υποθέσεων διαφθοράς, τη διαφάνεια στη διαχείριση δημόσιων πόρων και την ισχυρή προστασία των κοινωνικών δικαιωμάτων.

Όπως υπογράμμισε ο Κώστας Αρβανίτης: «Όσα κάποιοι προσπάθησαν να εμφανίσουν ως εσωτερικό ζήτημα, αναγνωρίζονται πλέον ως ευρωπαϊκή υπόθεση δημοκρατίας και θεσμικής λογοδοσίας».

Κλείνοντας, ευχαρίστησε τους συναδέλφους ευρωβουλευτές και τους συνεργάτες τους για την ποιοτική, αξιοπρεπή και δημιουργική συνεργασία που οδήγησε στην υπερψήφιση του κειμένου, τονίζοντας ότι η σημερινή ψήφος «δεν είναι το τέλος μιας διαδικασίας, αλλά η αρχή μιας νέας ευθύνης για να γίνει το κράτος δικαίου καθημερινή πραγματικότητα για κάθε πολίτη της Ευρώπης».

Αναλυτικά η δήλωση του Κώστα Αρβανίτη

«Η δημοκρατία νίκησε σήμερα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η υπερψήφιση της Έκθεσής μας για το Κράτος Δικαίου 2025, με ευρεία πλειοψηφία των πολιτικών ομάδων του δημοκρατικού τόξου, 387 ψήφους υπέρ, 191 κατά, αποτελεί νίκη της συναίνεσης, της θεσμικής ευθύνης και της ευρωπαϊκής κανονικότητας απέναντι στις μικροπολιτικές λογικές και στις εθνικές σκοπιμότητες. Νίκησε η Ευρώπη. Νίκησε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Νίκησε η Δημοκρατία.
Οι συνάδελφοι ευρωβουλευτές παραμέρισαν εθνικές μικροπολιτικές, κομματικές σκοπιμότητες και λογικές αδιαλλαξίας. Επέλεξαν τη συναίνεση, τη συνέπεια και τη διαφάνεια. Επέλεξαν να υπερασπιστούν τις κοινές ευρωπαϊκές αξίες.
Χθες, από το βήμα της Ολομέλειας στο Στρασβούργο, παρουσίασα μια Έκθεση 70 σελίδων, προϊόν πολύμηνης, απαιτητικής και ουσιαστικής διαπραγμάτευσης. Ένα ισχυρό κείμενο ευρείας αποδοχής, που συνδιαμορφώθηκε από τις δημοκρατικές δυνάμεις του Κοινοβουλίου και φιλοδοξεί να αποτελέσει σημείο αναφοράς για τα επόμενα χρόνια.
Την Έκθεση αυτή την αφιερώνω στους δημοσιογράφους που χάθηκαν, δολοφονήθηκαν ή διώχθηκαν επειδή έκαναν το καθήκον τους υπηρετώντας την αλήθεια. Την αφιερώνω επίσης σε κάθε πολίτη που δεν φοβήθηκε να σταθεί απέναντι στη διαφθορά, στην αυθαιρεσία και στα κλειστά συστήματα εξουσίας. Την αφιερώνω στην κοινωνία των πολιτών, που υπερασπίζεται καθημερινά τα δικαιώματα και τη δημοκρατία.
Η Έκθεση καλύπτει το σύνολο των κρίσιμων θεματικών του κράτους δικαίου: την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, την καταπολέμηση της διαφθοράς, την ελευθερία του Τύπου και την προστασία των δημοσιογράφων από απειλές και SLAPP’s, την αντιμετώπιση των παράνομων παρακολουθήσεων και των καταχρηστικών τεχνολογιών όπως Predator και Pegasus, την ενίσχυση της κοινωνίας των πολιτών, τα θεμελιώδη δικαιώματα, την ισότητα και την προστασία των μειονοτήτων, αλλά και τις νέες προκλήσεις της τεχνητής νοημοσύνης και των ψηφιακών πλατφορμών.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η σύνδεση της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης με τον σεβασμό του κράτους δικαίου. Επιμένουμε σε έναν ισχυρό και δίκαιο μηχανισμό αιρεσιμότητας, με πλήρη διαφάνεια, λογοδοσία και προστασία των τελικών δικαιούχων, δηλαδή των πολιτών. Τα ευρωπαϊκά κονδύλια πρέπει να υπηρετούν τη δημοκρατία, όχι να χρηματοδοτούν αυθαιρεσίες, πελατειακά δίκτυα ή παραβιάσεις δικαιωμάτων.
Πρόκειται για ζητήματα εξαιρετικά κρίσιμα και για την Ελλάδα. Για μια χώρα που έχει βιώσει το σκάνδαλο των υποκλοπών, πιέσεις στην ελευθερία του Τύπου, τραγωδίες που ανέδειξαν ζητήματα λογοδοσίας και διαφάνειας, αλλά και βαθιά κοινωνική ανασφάλεια, το μήνυμα της σημερινής ψήφου είναι απολύτως σαφές και δεν “κρύβεται” πίσω από επικοινωνιακές ασκήσεις: πραγματική ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, πλήρη διαλεύκανση υποθέσεων διαφθοράς, ουσιαστική προστασία της ερευνητικής δημοσιογραφίας, τερματισμό των παρακολουθήσεων, διαφάνεια στη διαχείριση δημόσιων και ευρωπαϊκών πόρων και ισχυρή προστασία των κοινωνικών δικαιωμάτων. Όσα κάποιοι προσπάθησαν να εμφανίσουν ως “εσωτερικό ζήτημα”, αναγνωρίζονται πλέον ως ευρωπαϊκή υπόθεση δημοκρατίας και θεσμικής λογοδοσίας.
Διεκδικούμε ένα Κράτος Δικαίου με επίκεντρο τον άνθρωπο. Μια δημοκρατία που δεν περιορίζεται μόνο στους θεσμούς, αλλά αγγίζει την καθημερινότητα των πολιτών: την ισότητα ενώπιον του νόμου, την πρόσβαση στη δικαιοσύνη, την προστασία από τη φτώχεια, τον κοινωνικό αποκλεισμό και την ανασφάλεια
Ευχαριστώ θερμά τους συναδέλφους ευρωβουλευτές και τους συνεργάτες τους για την ποιοτική, αξιοπρεπή και συχνά αντιπαραθετική αλλά δημιουργική συνεργασία που οδήγησε σε αυτό το αποτέλεσμα. Αποδείξαμε ότι όταν οι δημοκρατικές δυνάμεις βάζουν μπροστά το κοινό ευρωπαϊκό συμφέρον, μπορούν να πετυχαίνουν ουσιαστικές νίκες.
Η σημερινή ψήφος δεν είναι το τέλος μιας διαδικασίας. Είναι η αρχή μιας νέας ευθύνης: να μετατρέψουμε τις αρχές του κράτους δικαίου σε καθημερινή πραγματικότητα για κάθε πολίτη της Ευρώπης.»

Η ΑΥΓΗ

editor: Σπύρος Γκανής

Η Τουρκία παραδέχεται ότι κρατάει βασικά έργα "στα κρυφά " για να ξεπεράσει τους βαλκανικούς ανταγωνιστές της

2026-04-29T10:19:29.451+03:00

Η συνεργασία στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας μεταξύ Τουρκίας και Αλβανίας επεκτείνεται σταθερά, αποτελώντας κεντρικό πυλώνα των διμερών σχέσεων...

Η Τουρκία επιδιώκει μια ισορροπημένη στρατηγική στα Βαλκάνια που εξισορροπεί την αμυντική συνεργασία με την Αλβανία, αποφεύγοντας παράλληλα τις τριβές με τη Σερβία για το Κοσσυφοπέδιο, σύμφωνα με συζητήσεις στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων του Τουρκικού Κοινοβουλίου.

Η Τουρκία επιδιώκει μια ισορροπημένη στρατηγική στα Βαλκάνια που εξισορροπεί την αμυντική συνεργασία με την Αλβανία, αποφεύγοντας παράλληλα τις τριβές με τη Σερβία για το Κοσσυφοπέδιο, σύμφωνα με συζητήσεις στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων του Τουρκικού Κοινοβουλίου.

«Ενώ διεξάγουμε αυτές τις προσπάθειες με την Αλβανία, έχουμε επίγνωση ότι το Κοσσυφοπέδιο είναι ευαίσθητο όσον αφορά τη Σερβία και η Σερβία όσον αφορά την Αλβανία. Μέσω προσεκτικής διπλωματίας, πουλάμε κάτι σε κάθε πλευρά και παίρνουμε κάτι από την καθεμία», δήλωσε στους βουλευτές ανώτερος αξιωματούχος του Υπουργείου Εξωτερικών, περιγράφοντας μια πολιτική που δίνει έμφαση σε αμυντικά έργα χαμηλής προβολής και στην περιφερειακή τοποθέτηση χωρίς δημόσια κλιμάκωση. «Κατά καιρούς, το να κρατάμε ορισμένα έργα κάτω από το ραντάρ, ιδίως στην αμυντική βιομηχανία, ενισχύει το δίκτυό μας. Σε οποιαδήποτε περιφερειακή κρίση, οι χώρες τελικά θα στραφούν στην Τουρκία».

Η συνεδρίαση της 1ης Απριλίου επικεντρώθηκε σε μια σειρά στρατιωτικών συμφωνιών-πλαισίων με χώρες των Βαλκανίων, συμπεριλαμβανομένης της Αλβανίας, και στις νομικές και πολιτικές επιπτώσεις παρόμοιων συμφωνιών με τη Σερβία. Οι συζητήσεις τόνισαν την προσπάθεια της Άγκυρας να επεκτείνει τους αμυντικούς δεσμούς και τη βιομηχανική συνεργασία, διατηρώντας παράλληλα μια λεπτή ισορροπία μεταξύ Βελιγραδίου και Πρίστινας.

Οι βουλευτές εξέφρασαν ανησυχίες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο οι συμφωνίες της Τουρκίας με τη Σερβία ορίζουν το εδαφικό πεδίο εφαρμογής, ιδίως τη διατύπωση που αναφέρεται σε περιοχές υπό την κυριαρχία της Σερβίας σύμφωνα με την εθνική της νομοθεσία. Αυτή η διατύπωση αντικατοπτρίζει τη θέση του Βελιγραδίου ότι το Κόσοβο παραμένει μέρος της Σερβίας, ενώ η Τουρκία αναγνωρίζει το Κόσοβο ως ανεξάρτητο κράτος.

Ο Υφυπουργός Εξωτερικών Κεμάλ Μποζάι υπέδειξε ότι η διατύπωση ήταν σκόπιμα ευρεία για να αποφευχθεί ο εκτροχιασμός συμφωνιών που εξυπηρετούν τα τουρκικά οικονομικά και στρατηγικά συμφέροντα. Είπαν ότι η διατύπωση έχει σχεδιαστεί για να αποτρέψει τις διαμάχες με τη Σερβία, διατηρώντας παράλληλα τις υπάρχουσες ρυθμίσεις της Τουρκίας με το Κοσσυφοπέδιο.

Αξιωματούχοι αναγνώρισαν ότι οι διαφορετικές διεθνείς θέσεις για το Κοσσυφοπέδιο δημιουργούν νομική ασάφεια, αλλά δήλωσαν ότι η Άγκυρα επέλεξε ευέλικτη γλώσσα για να διασφαλίσει τη συνέχεια στην προστασία των επενδύσεων και την αμυντική συνεργασία. Μια πιο σαφής διατύπωση, υποστήριξαν, θα μπορούσε να είχε θέσει σε κίνδυνο τη συμφωνία εντελώς.

Επισήμαναν επίσης πρακτικές προκλήσεις επί τόπου, συμπεριλαμβανομένων των περιοδικών διαταραχών που επηρεάζουν τις μεταφορικές και εμπορικές συνδέσεις του Κοσσυφοπεδίου με τη Σερβία, και δήλωσαν ότι η Τουρκία έχει κατά καιρούς χρησιμοποιήσει τη διπλωματική της επιρροή για να μετριάσει τέτοια σημεία συμφόρησης. Η ευρύτερη προσέγγιση στοχεύει στη διατήρηση της πρόσβασης και της επιρροής και στις δύο πλευρές χωρίς να επιβάλλει μια δυαδική ευθυγράμμιση.

Οι συζητήσεις της επιτροπής τόνισαν ότι η Τουρκία διατηρεί παράλληλα νομικά και διπλωματικά πλαίσια τόσο με τη Σερβία όσο και με το Κοσσυφοπέδιο, επιτρέποντάς της να λειτουργεί σε κάθε μία από τις δύο χώρες χωρίς να συμβιβάζει επίσημα τις αντικρουόμενες αξιώσεις τους. Αξιωματούχοι δήλωσαν ότι αυτή η διττή προσέγγιση δεν θα υπονόμευε τις σχέσεις με το Κοσσυφοπέδιο, καθώς εξακολουθούν να ισχύουν ξεχωριστές συμφωνίες.

Η συμφωνία με την Αλβανία, η οποία εγκρίθηκε από την επιτροπή, επικαιροποιεί ένα πλαίσιο δεκαετιών για την επέκταση της συνεργασίας σε θέματα στρατιωτικής εκπαίδευσης, συνεργασίας στην αμυντική βιομηχανία, logistics, πληροφοριών και ανθρωπιστικών επιχειρήσεων.

Η συνεργασία στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας μεταξύ Τουρκίας και Αλβανίας επεκτείνεται σταθερά, αποτελώντας κεντρικό πυλώνα των διμερών σχέσεων. Στο πλαίσιο της στρατιωτικής συνεργασίας, η Τουρκία έχει προμηθεύσει εξοπλισμό, συμπεριλαμβανομένων 15 λεωφορείων και 40 οχημάτων, καθώς και υλικοτεχνική υποστήριξη προσαρμοσμένη στις ανάγκες του Υπουργείου Άμυνας της Αλβανίας. Οι εκπαιδευτικές δραστηριότητες βρίσκονται επίσης σε εξέλιξη, με τουρκικά προγράμματα στα Τίρανα να προετοιμάζουν υποψηφίους Αλβανούς κομάντος. Μια κοινή δομή 34 ατόμων λειτουργεί μεταξύ των δύο υπουργείων Άμυνας, ενώ μια αλβανική μονάδα πεζικού συμμετέχει στο πλαίσιο μιας τουρκικής λόχου ελιγμών στην αποστολή της Ευρωπαϊκής Δύναμης Βοσνίας-Ερζεγοβίνης (EUFOR Althea) στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, αντανακλώντας στενό επιχειρησιακό συντονισμό στον τομέα. Η συνεργασία έχει επίσης επεκταθεί στις προμήθειες, με την Αλβανία να λαμβάνει τουρκικά πυρομαχικά που παράγονται από την Roketsan και οβιδοβόλα 105 χιλιοστών που παρέχονται από τον κρατικό αμυντικό εργολάβο της Τουρκίας.

Η συζήτηση άγγιξε επίσης την ευρύτερη περιφερειακή δυναμική, συμπεριλαμβανομένης της ανταγωνιστικής επιρροής στα Βαλκάνια και του ρόλου των υποδομών και των δικτύων μεταφορών που συνδέουν την Αδριατική, τη Μαύρη Θάλασσα και πέρα από αυτήν. Οι αξιωματούχοι χαρακτήρισαν τη συμμετοχή της Τουρκίας ως μέρος μιας ευρύτερης προσπάθειας για την ολοκλήρωση των διαδρόμων μεταφορών, ενέργειας και ασφάλειας.

Παρά τις δημόσιες αναφορές σε στρατηγική ευθυγράμμιση, αξιωματούχοι τόνισαν ότι ορισμένες πτυχές της αμυντικής συνεργασίας παραμένουν σκόπιμα μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Είπαν ότι αυτή η προσέγγιση βοηθά στην αποφυγή πολιτικών αντιδράσεων σε μια περιοχή όπου οι ιστορικές εντάσεις παραμένουν ανεπίλυτες.

Ακολουθεί η στρατιωτική συμφωνία-πλαίσιο μεταξύ Τουρκίας και Αλβανίας

Οι συζητήσεις επεσήμαναν επίσης τη συμβολική και πρακτική σημασία της αμυντικής συνεργασίας με την Αλβανία, ιδίως στην ενίσχυση της παρουσίας της Τουρκίας κατά μήκος του Αδριατικού διαδρόμου. Αξιωματούχοι δήλωσαν ότι η επικαιροποιημένη συμφωνία αντικατοπτρίζει τις μεταβαλλόμενες γεωπολιτικές συνθήκες και την ανάγκη για πιο προηγμένο συντονισμό.

Ένα βασικό στοιχείο του στρατιωτικού αποτυπώματος της Τουρκίας στην Αλβανία είναι η ναυτική βάση Πασαλιμάν, όπου η Άγκυρα έχει πραγματοποιήσει εργασίες εκσυγχρονισμού και έχει παράσχει υλική υποστήριξη. Αξιωματούχοι δήλωσαν ότι βρίσκονται σε εξέλιξη προσπάθειες για την ενίσχυση του νομικού καθεστώτος που διέπει την εγκατάσταση και τη διερεύνηση τρόπων αύξησης της επιχειρησιακής της χρήσης.

Η βάση θεωρείται στρατηγικό πλεονέκτημα για την προβολή της παρουσίας της Τουρκίας στην Αδριατική και την υποστήριξη ευρύτερων περιφερειακών δραστηριοτήτων. Τούρκοι αξιωματούχοι την περιέγραψαν ως πλατφόρμα για την εμβάθυνση της διμερούς συνεργασίας, συμβάλλοντας παράλληλα στη νοτιοανατολική πλευρά του ΝΑΤΟ.

Ανέφεραν ότι η νέα συμφωνία με την Αλβανία θα μπορούσε να παράσχει ένα πλαίσιο για την επέκταση των δραστηριοτήτων στο Πασαλιμάν, συμπεριλαμβανομένης της εφοδιαστικής, της εκπαίδευσης και πιθανών κοινών επιχειρήσεων. Στόχος είναι η πληρέστερη ενσωμάτωση της εγκατάστασης στο περιφερειακό αμυντικό δίκτυο της Τουρκίας.

Σύμφωνα με τις ισχύουσες διμερείς συμφωνίες, το Τουρκικό Ναυτικό διατηρεί το δικαίωμα να χρησιμοποιεί την εγκατάσταση για τις δικές του επιχειρήσεις στο Ιόνιο και την Αδριατική Θάλασσα. Η Τουρκία συνεχίζει να παρέχει κρίσιμα οικονομικά πρωτόκολλα και υλικοτεχνική υποστήριξη που αποσκοπούν στην εκπαίδευση προσωπικού και την αναδιάρθρωση των Αλβανικών Ενόπλων Δυνάμεων ώστε να ευθυγραμμιστούν με τα πρότυπα του ΝΑΤΟ.

Η Τουρκία βλέπει τη συνεχιζόμενη ανάπτυξη του Πασαλιμάν εντός του ΝΑΤΟ ως ευκαιρία να ενισχύσει τον ρόλο της στη συμμαχία και να εξασφαλίσει μόχλευση έναντι της Ελλάδας, μιας γειτονικής χώρας με την οποία η Τουρκία έχει μακροχρόνιες διαμάχες για τα θαλάσσια σύνορα στο Αιγαίο.

Ακολουθεί η στρατιωτική συμφωνία-πλαίσιο μεταξύ Τουρκίας και Κοσόβου

NORDIC Monitor
editor: Σπύρος Γκανής

Ο Τραμπ θέλει να τιμωρήσει την Ισπανία και τους συμμάχους του ΝΑΤΟ για τον πόλεμο στο Ιράν

2026-04-29T08:40:19.934+03:00

Ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Πέδρο Σάντσες απέρριψε την έκθεση, δηλώνοντας ότι οι κυβερνήσεις «δεν αξιοποιούν τα ηλεκτρονικά μηνύματα».

Η Ουάσινγκτον εξετάζει το ενδεχόμενο τιμωρητικών μέτρων εναντίον των εταίρων του ΝΑΤΟ που θεωρεί απρόθυμους να υποστηρίξουν επιχειρήσεις στον πόλεμο του Ιράν, σύμφωνα με εσωτερικό email πολιτικής του Πενταγώνου.

Ένα email του Πενταγώνου αποκάλυψε ότι οι ΗΠΑ έχουν σκιαγραφήσει επιλογές για να τιμωρήσουν τους συμμάχους του ΝΑΤΟ επειδή δεν υποστηρίζουν τον πόλεμο κατά του Ιράν, συμπεριλαμβανομένης της αναστολής της Ισπανίας, εν μέσω αυξανόμενης ευρωπαϊκής περιφρόνησης της πολιτικής των ΗΠΑ και παράλληλης πίεσης από τις χώρες της ΕΕ για εμβάθυνση των δεσμών με την Κίνα.

Η Ουάσινγκτον εξετάζει το ενδεχόμενο τιμωρητικών μέτρων εναντίον των εταίρων του ΝΑΤΟ που θεωρεί απρόθυμους να υποστηρίξουν επιχειρήσεις στον πόλεμο του Ιράν, σύμφωνα με εσωτερικό email πολιτικής του Πενταγώνου.

Το υπόμνημα, που κυκλοφορεί σε ανώτερα κλιμάκια του Πενταγώνου, ορίζει τα δικαιώματα πρόσβασης, βάσεων και υπερπτήσεων ως «απλώς την απόλυτη βάση για το ΝΑΤΟ», σύμφωνα με Αμερικανό αξιωματούχο που μίλησε στο Reuters για το αποκλειστικό του έγγραφο. Προτείνει την αναστολή «δύσκολων» χωρών από βασικούς ρόλους της συμμαχίας, με την Ισπανία να αναφέρεται συγκεκριμένα λόγω της άρνησής της να επιτρέψει τη χρήση βάσεων ή εναέριου χώρου για επιθέσεις στο Ιράν.

Η Ισπανία φιλοξενεί δύο μεγάλες αμερικανικές εγκαταστάσεις - τον Ναυτικό Σταθμό Ρότα και την Αεροπορική Βάση Μορόν - καθιστώντας τη στάση της επιχειρησιακά σημαντική, ακόμη και αν η αναστολή θα ήταν σε μεγάλο βαθμό συμβολική από στρατιωτικής άποψης.

Μία επιλογή περιλαμβάνει την αναστολή της Ισπανίας από τις δομές του ΝΑΤΟ, ενώ μια άλλη προτείνει την επανεκτίμηση της διπλωματικής υποστήριξης των ΗΠΑ για τον βρετανικό έλεγχο των Νήσων Φώκλαντ, μια διαμάχη που χρονολογείται από τον πόλεμο του 1982, στον οποίο σκοτώθηκαν 650 Αργεντινοί και 255 Βρετανοί στρατιώτες.

Τα μέτρα στοχεύουν στη μείωση αυτού που οι αξιωματούχοι περιγράφουν ως ευρωπαϊκή «αίσθηση δικαιώματος», σηματοδοτώντας την απογοήτευση προς τους συμμάχους που αρνήθηκαν να υποστηρίξουν τις ναυτικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ για το άνοιγμα του Στενού του Ορμούζ μετά την έναρξη του πολέμου στις 28 Φεβρουαρίου.

Ο γραμματέας Τύπου του Πενταγώνου Κίνγκσλεϊ Γουίλσον δήλωσε ότι οι σύμμαχοι «δεν ήταν εκεί για εμάς», προσθέτοντας ότι το υπουργείο θα διασφάλιζε επιλογές ώστε οι εταίροι να «κάνουν το καθήκον τους».

Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ επανέλαβε αυτήν την άποψη, ρωτώντας «Δεν θα το κάνατε αν ήσασταν στη θέση μου;» όταν συζητούσε την πιθανή αποχώρηση των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ.

Επέκρινε επίσης άμεσα την Ισπανία, λέγοντας: «Τα οικονομικά τους στοιχεία... είναι απολύτως φρικτά», κατηγορώντας την ότι συνεισφέρει ελάχιστα στην άμυνα του ΝΑΤΟ.

Ο πρωθυπουργός της Ισπανίας Πέδρο Σάντσες απέρριψε την έκθεση, δηλώνοντας ότι οι κυβερνήσεις «δεν αξιοποιούν τα ηλεκτρονικά μηνύματα».

Παράλληλα, η Ισπανία συνέχισε την αντιπολεμική της στάση. Έχει πιέσει για την αναστολή της συμφωνίας ΕΕ-Ισραήλ, επικαλούμενη φερόμενες παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου, αν και το Euronews ανέφερε ότι η προσπάθεια δεν έχει συναίνεση, με τη Γερμανία και την Ιταλία να αντιτίθενται.

Εν τω μεταξύ, ο πρόεδρος Σάντσες, μιλώντας στην Κίνα, δήλωσε ότι η Ευρώπη θα πρέπει να «ενισχύσει τους δεσμούς της με την Κίνα», αντανακλώντας την ευρύτερη στρατηγική απόκλιση εντός της συμμαχίας.

Η διαμάχη έρχεται καθώς το ΝΑΤΟ, που πλέον είναι 76 ετών, αντιμετωπίζει ερωτήματα σχετικά με τη συνοχή του. Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, Πιτ Χέγκεθ, παραπονέθηκε ότι το ΝΑΤΟ δεν θα ήταν και τόσο καλή συμμαχία αν τα μέλη διστάσουν να δράσουν, σημειώνοντας ότι οι πύραυλοι του Ιράν μπορούν να φτάσουν στην Ευρώπη ακόμη και αν δεν είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο πόλεμος στο Ιράν, που βρίσκεται πλέον στην όγδοη εβδομάδα του, έχει αποκαλύψει διχασμούς σχετικά με την κατανομή του κινδύνου, την στρατιωτική πρόσβαση και το εύρος των υποχρεώσεων της συμμαχίας, με τις επιλογές πολιτικής να βρίσκονται υπό εξέταση, αλλά να μην έχουν ανακοινωθεί επίσημες αποφάσεις.

editor: Σπύρος Γκανής, με πληροφορίες από τον διεθνή τύπο

Τα ΗΑΕ αποχωρούν από τον ΟΠΕΚ και ΟΠΕΚ+ επικαλούμενα το εθνικό συμφέρον σε μια «νέα ενεργειακή εποχή»

2026-04-28T20:34:47.016+03:00

Τα ΗΑΕ εξήγησαν ότι η απόφασή τους «καθοδηγείται από εθνικά συμφέροντα και τη δέσμευση της χώρας να συμβάλει ενεργά στην κάλυψη των επειγόντων αναγκών της αγοράς...

«Ήρθε η ώρα να επικεντρώσουμε τις προσπάθειές μας σε ό,τι υπαγορεύει το εθνικό μας συμφέρον και στη δέσμευσή μας απέναντι στους επενδυτές, τους πελάτες, τους συνεργάτες μας και τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας», ανέφεραν τα ΗΑΕ σε ανακοίνωσή τους προς το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων WAM.

Η ιστορική απόφαση των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτω -ΗΑΕ- αποτελεί ένα σημαντικό πλήγμα για τη συμμαχία των παραγωγών πετρελαίου, ακριβώς τη στιγμή που η παγκόσμια ενεργειακή κρίση κλιμακώνεται λόγω του αποκλεισμού του Στενού του Ορμούζ από το Ιράν, αλλά το κράτος του Κόλπου επιμένει ότι η απόφασή του «ενισχύει την ικανότητα των ΗΑΕ να ανταποκρίνονται στις εξελισσόμενες ανάγκες της αγοράς».

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ανακοίνωσαν την Τρίτη ότι θα αποχωρήσουν από τον Οργανισμό Πετρελαιοεξαγωγικών Χωρών (ΟΠΕΚ) από την 1η Μαΐου.

«Ήρθε η ώρα να επικεντρώσουμε τις προσπάθειές μας σε ό,τι υπαγορεύει το εθνικό μας συμφέρον και στη δέσμευσή μας απέναντι στους επενδυτές, τους πελάτες, τους συνεργάτες μας και τις παγκόσμιες αγορές ενέργειας», ανέφεραν τα ΗΑΕ σε ανακοίνωσή τους προς το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων WAM.

Τα ΗΑΕ εξήγησαν ότι η απόφασή τους «ακολουθεί μια ολοκληρωμένη αναθεώρηση της πολιτικής παραγωγής των ΗΑΕ και της τρέχουσας και μελλοντικής τους δυναμικότητας και βασίζεται στο εθνικό μας συμφέρον και στη δέσμευσή μας να συμβάλλουμε αποτελεσματικά στην κάλυψη των πιεστικών αναγκών της αγοράς».

Η δραματική απόφαση των ΗΑΕ να αποχωρήσουν από τη συμμαχία των μεγαλύτερων παραγωγών πετρελαίου στον κόσμο και να λάβουν τις δικές τους κυρίαρχες αποφάσεις μακριά από τη Σαουδική Αραβία και τα άλλα μέλη του ΟΠΕΚ αποτελεί ισχυρό πλήγμα για τις χώρες εξαγωγής πετρελαίου, οι οποίες παράγουν το ένα τρίτο της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου, και σηματοδοτεί μια θεμελιώδη αναμόρφωση των παγκόσμιων ενεργειακών αλληλεπιδράσεων, ακριβώς τη στιγμή που η παγκόσμια ενεργειακή κρίση κλιμακώνεται λόγω του αποκλεισμού του Στενού του Ορμούζ από το Ιράν.

Τα ΗΑΕ έχουν επικρίνει στο παρελθόν τα μέλη του ΟΠΕΚ για αδράνεια και έλλειψη υποστήριξης κατά τη διάρκεια των επιθέσεων του Ιράν στο κράτος του Κόλπου, οι οποίες απορρόφησαν τους περισσότερους ιρανικούς πυραύλους και μη επανδρωμένα αεροσκάφη.

Για να καθησυχάσουν τις αγορές εν μέσω της κλιμακούμενης παγκόσμιας ενεργειακής κρίσης, τα ΗΑΕ δήλωσαν ότι «θα συνεχίσουν να ενεργούν υπεύθυνα», προσθέτοντας ότι η απόφαση «ενισχύει την ικανότητα των ΗΑΕ να ανταποκρίνονται στις εξελισσόμενες ανάγκες της αγοράς».

Επιπλέον, τα ΗΑΕ εξήγησαν ότι η απόφασή τους «καθοδηγείται από εθνικά συμφέροντα και τη δέσμευση της χώρας να συμβάλει ενεργά στην κάλυψη των επειγόντων αναγκών της αγοράς, ιδίως δεδομένης της συνεχιζόμενης γεωπολιτικής αστάθειας στο εγγύς μέλλον, που προκύπτει από τις διαταραχές στον Αραβικό Κόλπο και στο Στενό του Ορμούζ, οι οποίες επηρεάζουν τη δυναμική της προσφοράς».

Ένας από τους σημαντικότερους παραγωγούς πετρελαίου στον κόσμο, τα ΗΑΕ επιμένουν ότι τα μέλη του ΟΠΕΚ θα πρέπει να κάνουν περισσότερα για τη συμμαχία και για τα κράτη του Κόλπου που δέχτηκαν επίθεση από το Ιράν και σε ανακοίνωσή τους την Τρίτη, υπογράμμισαν ότι «έκαναν σημαντικές συνεισφορές και ακόμη μεγαλύτερες θυσίες προς όφελος όλων».

Στην ανακοίνωσή τους, τα ΗΑΕ επιμένουν ότι η απόφασή τους αποσκοπεί στην καλύτερη εξυπηρέτηση των παγκόσμιων αγορών ενέργειας, υπογραμμίζοντας ότι «τα ΗΑΕ είναι ένας αξιόπιστος παραγωγός μερικών από τα πιο ανταγωνιστικά από άποψη κόστους και χαμηλότερων εκπομπών άνθρακα βαρελιών στον κόσμο, τα οποία θα διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην υποστήριξη της παγκόσμιας ανάπτυξης και της μείωσης των εκπομπών».

Το κράτος του Κόλπου εξήγησε ότι «η απόφαση αυτή ευθυγραμμίζεται με το μακροπρόθεσμο στρατηγικό και οικονομικό όραμα των ΗΑΕ και την ανάπτυξη του ενεργειακού τους τομέα».

«Ενισχύει τη δέσμευση των ΗΑΕ στον ρόλο τους ως υπεύθυνου και αξιόπιστου παραγωγού που προβλέπει το μέλλον των παγκόσμιων αγορών ενέργειας», αναφέρει η δήλωση.

Η ανακοίνωση των ΗΑΕ έρχεται μια ημέρα μετά από μια καίρια δήλωση του Anwar Gargash, διπλωματικού συμβούλου του προέδρου των ΗΑΕ, ο οποίος έλεγε ότι «οι χώρες του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου υποστήριζαν η μία την άλλη από άποψη υλικοτεχνικής υποστήριξης, αλλά πολιτικά και στρατιωτικά, νομίζω ότι η θέση τους ήταν η πιο αδύναμη ιστορικά».

«Περιμένω αυτή την αδύναμη στάση από τον Αραβικό Σύνδεσμο και δεν με εκπλήσσει, αλλά δεν την περίμενα ούτε από τον ΣΣΚ και με εκπλήσσει», δήλωσε ο Anwar Gargash στο Φόρουμ Επιρροών του Κόλπου τη Δευτέρα.

πηγές: euronews & WAM

editor: Σπύρος Γκανής

Στεγαστική κρίση - δοκιμασία για την κοινωνική σταθερότητα της Ευρώπης; Συγκρούσεις ευρωβουλευτών στο The Ring (vid)

2026-04-28T18:23:33.108+03:00

H στεγαστική κρίση αποτελεί δοκιμασία για την κοινωνική σταθερότητα της Ευρώπης;

Η στέγαση δεν αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα της Ένωσης, αλλά είναι μια κοινή κρίση που επηρεάζει πολλούς ανθρώπους σε όλη την Ευρώπη. Και πάνω απ' όλα: η κρίση αυτή δεν θα επιλυθεί από μόνη της.

Σε αυτή τη νέα έπομπή του The Ring, που μεταδίδεται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις Βρυξέλλες, οι ευρωβουλευτές Dirk Gotink (ΕΛΚ) και Maria Ohisalo (Πράσινοι) έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο για την αυξανόμενη κρίση στέγασης στην Ευρώπη.

Η στεγαστική κρίση στην Ευρώπη δεν είναι πλέον επαπειλούμενη - ήδη συμπιέζει εκείνους που είναι λιγότερο σε θέση να την αντέξουν οικονομικά: τους ενοικιαστές και τα νοικοκυριά με χαμηλό εισόδημα.

Κατά την τελευταία δεκαετία, οι τιμές αυξήθηκαν κατακόρυφα, ενώ οι μισθοί παρέμειναν στάσιμοι, με αποτέλεσμα εκατομμύρια άνθρωποι να αγωνίζονται να αντέξουν οικονομικά τη βασική στέγαση.

Η πίεση είναι ιδιαίτερα έντονη στη Νότια Ευρώπη, όπου η αύξηση των ενοικίων, ο υπερτουρισμός και οι βραχυχρόνιες μισθώσεις στις πόλεις έχουν εκτοπίσει τους ντόπιους, τροφοδοτώντας διαμαρτυρίες και πολιτικές αντιδράσεις.

Ταυτόχρονα, υπάρχει έλλειψη υποδομών. Χώρες όπως η Γερμανία και η Ολλανδία χάνουν τους στόχους και τις προθεσμίες κατασκευής, ενώ οι λίστες αναμονής για κοινωνική στέγαση αυξάνονται συνεχώς, ορισμένες οικογένειες βρίσκονται σε λίστες αναμονής για δέκα χρόνια.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πιέζει για περισσότερες επενδύσεις και απλούστερους κανόνες για την ενίσχυση της προσφοράς προσιτής στέγασης, αλλά οι κυβερνήσεις παραμένουν διχασμένες ως προς το πόσο μακριά πρέπει να φτάσουν.

Η κρίση δεν αφορά πλέον μόνο τη στέγαση- γίνεται δοκιμασία του οικονομικού μοντέλου και της κοινωνικής σταθερότητας της Ευρώπης. Ποιος θα πρέπει λοιπόν να πληρώσει για να τη διορθώσει; Και πώς;

Στο The Ring αναμετρώνται δύο μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου: Dirk Gotink (ΕΛΚ) από τις Κάτω Χώρες, αντιπρόεδρος της ειδικής επιτροπής για την κρίση στέγασης στην ΕΕ, και η Maria Ohisalo (Πράσινοι), πρώην υπουργός στέγασης από τη Φινλανδία.

Καθώς οι τιμές της ενέργειας εκτοξεύονται στα ύψη αυτή τη στιγμή, αυτό καθιστά πολύ πιο ακριβή την κατασκευή κατοικιών. Αυτό καθιστά το έργο της χάραξης του δρόμου για μια στεγαστική πολιτική - μεταξύ άλλων και στην Ευρώπη - πολύ πιο περίπλοκο.

Ένα άλλο πρόβλημα είναι ο δημογραφικός παράγοντας. Οι νέοι εξακολουθούν να ζουν με τους γονείς τους επειδή δεν μπορούν να βρουν σπίτι, με τον μέσο όρο ηλικίας να είναι 26 ετών όταν φεύγουν - στη νότια Ευρώπη το ποσοστό αυτό ξεπερνά το 30%.

Η στέγαση δεν αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα της Ένωσης, αλλά είναι μια κοινή κρίση που επηρεάζει πολλούς ανθρώπους σε όλη την Ευρώπη. Και πάνω απ' όλα: η κρίση αυτή δεν θα επιλυθεί από μόνη της.

Αυτό το επεισόδιο της εκπομπής The Ring παρουσιάζει ο Stefan Grobe, η παραγωγή είναι του Luis Albertos και της Amaia Echevarria και η επιμέλεια του Βασίλη Γλυνού.

Παρακολουθήστε το The Ring στο Euronews TV ή στο παραπάνω player και στείλτε μας τις απόψεις σας γράφοντας στο thering@euronews.com.

editor: Σπύρος Γκανής

Σουδάν-ΟΗΕ: Η Unicef προειδοποιεί για την κατάσταση των παιδιών, των "πρώτων θυμάτων" του εμφυλίου πολέμου

2026-04-28T17:01:11.084+03:00

Σύμφωνα με τη Unicef, περίπου 33 εκατ. άνθρωποι στο Σουδάν έχουν ανάγκη από ανθρωπιστική βοήθεια, εκ των οποίων περισσότεροι από τους μισούς είναι παιδιά.

Είκοσι χρόνια μετά την κρίση στο Νταρφούρ, «εκατομμύρια παιδιά υφίστανται ακραία βία, πείνα και εκτοπισμούς. Αλλά αυτή τη φορά, η κρίση είναι βαθύτερη και η διεθνής βοήθεια απέχει πολύ από το μέγεθος των δεινών τους»

Εκατομμύρια παιδιά υποφέρουν από τη φτώχεια και τη βία στο Σουδάν, κυρίως στην περιοχή του Νταρφούρ, όπως προειδοποίησε σήμερα η Unicef εκφράζοντας τη λύπη της που η διεθνής προσοχή δεν ισοδυναμεί με την κινητοποίηση που έγινε πριν από 20 χρόνια.

«Ενώ ο πόλεμος στο Σουδάν εισέρχεται στον τέταρτο χρόνο του, τα παιδιά είναι τα πρώτα θύματα αυτής της κρίσης», δήλωσε σε δημοσιογράφους στη Γενεύη ο Σέλντον Γετ, εκπρόσωπος της Unicef -το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για τα Παιδιά-- στο Σουδάν.

Είκοσι χρόνια μετά την κρίση στο Νταρφούρ, «εκατομμύρια παιδιά υφίστανται ακραία βία, πείνα και εκτοπισμούς. Αλλά αυτή τη φορά, η κρίση είναι βαθύτερη και η διεθνής βοήθεια απέχει πολύ από το μέγεθος των δεινών τους», δήλωσε ο ίδιος, μιλώντας από το Πορτ-Σουδάν.

Ο Σέλντον Γετ έκανε έναν παραλληλισμό μεταξύ της σημερινής κατάστασης και της πρώτης έκθεσης "Child Alert" της Unicef για το Νταρφούρ που δημοσιοποιήθηκε το 2005, όταν μετά τη διεθνή κατακραυγή ακολούθησε τεράστια ανθρωπιστική κινητοποίηση.

«Ήμουν στο Νταρφούρ πριν από 20 χρόνια, και όλες οι διασημότητες του Χόλιγουντ τσακώνονταν για θέσεις στα αεροπλάνα, τα λεωφορεία και τα αυτοκίνητα», δήλωσε ο Σέλντον Γετ, προσθέτοντας ότι σήμερα το Νταρφούρ και το Σουδάν είναι απολύτως ξεχασμένα.

Σύμφωνα με τη Unicef, περίπου 33 εκατ. άνθρωποι στο Σουδάν έχουν ανάγκη από ανθρωπιστική βοήθεια, εκ των οποίων περισσότεροι από τους μισούς είναι παιδιά. Ο οργανισμός προειδοποίησε κυρίως για την «καταστροφική κατάσταση» στο Νταρφούρ όπου 5 εκατ. παιδιά «είναι αντιμέτωπα με ακραία φτώχεια».

«Σπίτια έχουν πυρποληθεί, σχολεία και κέντρα υγείας έχουν υποστεί ζημιές ή έχουν καταστραφεί. Οικογένειες έχουν αναγκαστεί να φύγουν».

Επί του πεδίου, «τα παιδιά σκοτώνονται, ακρωτηριάζονται, ξεριζώνονται από τα σπίτια τους και βυθίζονται στην πείνα, στις ασθένειες και στα ψυχικά τραύματα», δήλωσε ο Γετ.

Yποχρηματοδοτημένη η έκκληση για ανθρωπιστική βοήθεια-

Υπό πολιορκία για ενάμιση χρόνο πριν καταληφθεί τον Οκτώβριο του 2025 από τις παραστρατιωτικές Δυνάμεις Ταχείας Υποστήριξης (ΔΤΥ/RSF) --που μάχονται κατά του στρατού από το 2023-- η πόλη ελ-Φάσερ (πολιτεία του Βόρειου Νταρφούρ) αποτέλεσε θέατρο πολλών βιαιοτήτων.

«Από τον Απρίλιο του 2024, έχουν καταγραφεί περισσότερες από 1.5000 σοβαρές παραβιάσεις των δικαιωμάτων των παιδιών» στην πόλη αυτή, σύμφωνα με τον Σέλντον Γετ, όπως «η δολοφονία ή ο ακρωτηριασμός περισσοτέρων από 1.300 παιδιών... καθώς και σεξουαλικές βιαιότητες, απαγωγές και στρατολόγηση» με τη βία.

Από την έναρξη του πολέμου, τα Ηνωμένα Έθνη έχουν καταγράψει πάνω από 5.700 σοβαρές παραβιάσεις που έχουν διαπραχθεί από τις εμπόλεμες πλευρές σε βάρος παιδιών σε όλη τη χώρα, μεταξύ των οποίων πάνω από 4.300 δολοφονίες ή ακρωτηριασμοί, σύμφωνα με τη Unicef.

Και στη διάρκεια των τριών πρώτων μηνών της χρονιάς αυτής, τουλάχιστον 160 παιδιά σκοτώθηκαν και 85 τραυματίστηκαν, πρόσθεσε η Unicef.

«Δεν μπορούμε να αφήσουμε να επαναληφθεί η ιστορία. Τα παιδιά του Νταρφούρ έχουν ανάγκη από προστασία και από βιώσιμη πρόσβαση σε ανθρωπιστική βοήθεια. Τα εμπόλεμα μέρη πρέπει να βάλουν τέλος σε αυτόν τον βίαιο πόλεμο», δήλωσε σε ανακοίνωση η γενική διευθύντρια της Unicef Κάθριν Ράσελ.

Η Unicef εξέφρασε επίσης τη λύπη της που η ετήσια έκκληση της για ανθρωπιστική βοήθεια στο Σουδάν χρηματοδοτείται τώρα μόνο κατά 16%, κάτι που σύμφωνα με τον οργανισμό αυτό «θέτει σε κίνδυνο τις ζωτικής σημασίας υπηρεσίες που αφορούν εκατομμύρια παιδιά».

Η Unicef καλεί έτσι τους δωρητές «να προσφέρουν ευέλικτη και πολυετή χρηματοδότηση για να διατηρηθούν τα ζωτικής σημασίας προγράμματα και να προσφερθεί βοήθεια στα παιδιά».

ΑΠΕ-ΜΠΕ editor: Σπύρος Γκανής

antikry.gr

Δεν πάει στο συνέδριο της ΝΔ ο Κώστας Καραμανλής – Η συνάντηση με την Ντόρα Μπακογιάννη

Η συνάντηση με την Ντόρα Μπακογιάννη

Μέγαρο Μαξίμου: Κόντρα στην καταστολή οι φοιτητές ξεκαθάρισαν ότι δεν θα δεχθούν αναθεώρηση του άρθρου 16 και υποβάθμιση των σπουδών τους (VIDEO)

Το Ιράν διαψεύδει δημοσίευμα του Axios ότι Τεχεράνη και Ουάσινγκτον βρίσκονται κοντά σε συμφωνία

Ενεργειακή κρίση / Γιατί η Ισπανία έχει 3% αύξηση στα καύσιμα και η Ελλάδα 17%

Η Ελλάδα στο «κλαμπ των 2 ευρώ»

Η ψεύτικη αποκλιμάκωση

Ιορδανία-Κύπρος-Ελλάδα: Τα Στενά του Ορμούζ και οι συνέπειες του πολέμου στο Ιράν σε πρώτο πλάνο της 5ης τριμερούς συνόδου στο Αμμάν.

Ο Ιρανός ΥΠΕΞ, Αμπάς Αραγτσί, συναντήθηκε με τον Κινέζο ομόλογό του Γουάνγκ Γι στο Πεκίνο

Ο Ντόναλντ Τραμπ αναστέλλει την αμερικανική στρατιωτική επιχείρηση συνοδείας πλοίων, «Σχέδιο Ελευθερία», στα Στενά του Ορμούζ

Στο Πεκίνο

«Έτοιμη για διάλογο»

Νίκος Κοτζιάς / Υπάρχει αριστερά χωρίς ηθική;

Μαρία Καριστιανού / Πότε ανακοινώνει το κόμμα της και ποιος είναι ο απαράβατος όρος για τα στελέχη (vid)

Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι ικανοποιημένος από τη νέα πρόταση του Ιράν - Αμπάς Αραγτσί: H χώρα μου είναι έτοιμη να ακολουθήσει τη διπλωματική οδό.

Ιράν: Ανοικτοί στη διπλωματία, έτοιμοι για πόλεμο

Ινστιτούτο Τσίπρα: Συμπαράταξη Σοσιαλδημοκρατίας, Ριζοσπαστικής Αριστεράς και Πολιτικής Οικολογίας, η Κυβερνώσα Αριστερά της Νέας Εποχής

Ολόκληρo το μανιφέστο για τη Συμπαράταξη της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας, του ΙΝΑΤ

Η ελληνική πραγματικότητα

Η επταετής διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας

Προτεραιότητά μας ο κόσμος της εργασίας

Οι κοινωνικές αναφορές και οι συμμαχίες μας

Η γενιά της Ψηφιακής Εποχής

Η αντιμετώπιση της οικολογικής κρίσης

Είμαστε με το πρωτείο της δημοκρατίας

Δίκαιο και ισχυρό κοινωνικό κράτος

Εκπαίδευση, Πολιτισμός και Δημοκρατία​

Ένας κόσμος χωρίς έμφυλες διακρίσεις είναι ένας καλύτερος κόσμος

Τέσσερις πυλώνες προοδευτικής διακυβέρνησης για μια Ελλάδα με λιγότερες ανισότητες

Πυλώνας 1: Δημοκρατική διακυβέρνηση και Κράτος Δικαίου

Πυλώνας 2: Κοινωνική δικαιοσύνη και νέο παραγωγικό μοντέλο

Πυλώνας 3: Πράσινη και ψηφιακή μετάβαση με κοινωνικό όφελος

Πυλώνας 4: Καθολικό και ποιοτικό κοινωνικό κράτος με έμφαση στην υγεία και στην Εκπαίδευση.

Αμίρ Σαΐντ Ιραβάνι, μόνιμος αντιπρόσωπος του ΙΡΑΝ στον ΟΗΕ : «Όλα τα κράτη που εμπλέκονται στην επιθετικότητα ΗΠΑ-Ισραήλ πρέπει να λογοδοτήσουν»

Το πλήρες κείμενο της επιστολής του Ιρανού απεσταλμένου στα Ηνωμένα Έθνη έχει ως εξής:

Η προθεσμία του Τραμπ για τον πόλεμο με το Ιράν λήγει την 1η Μαΐου - Θα κάνει νέα εκεχειρία ή συνέχιση της σύγκρουσης; Τι λέει το Κογκρέσο;

Τι είναι η Απόφαση για τις Πολεμικές Δυνάμεις;

Δυνατότητα παράτασης, αλλά μόνο για 30 ημέρες

Πέντε ψηφίσματα κατά των στρατιωτικών επιχειρήσεων – και πέντε φορές ΟΧΙ

Το Κογκρέσο εξετάζει ήδη τις ενδιάμεσες εκλογές.

Ο ΟΗΕ προειδοποιεί ότι ο πόλεμος στο Ιράν θα μπορούσε να οδηγήσει 30 εκατομμύρια ανθρώπους στη φτώχεια

Απεργιακές κινητοποιήσεις για την Εργατική Πρωτομαγιά

Η εμπορική συμφωνία ΕΕ-Mercosur τίθεται σε "προσωρινή" ισχύ από 1η Μαΐου, παρά τις αντιρρήσεις των ευρωπαίων αγροτοκτηνοτρόφων.

Ιράν / Αποστολή του ΟΗΕ: «Όλο το εμπλουτισμένο ουράνιο του Ιράν υπό την επίβλεψη της ΔΟΑΕ»

«Πυρηνικές απειλές» και αλλαγές συνόρων στο Αιγαίο βλέπουν στην Τουρκία

Ιμπραχίμ Καραγκιούλ: «Δυτική περικύκλωση» και απειλές για επανασχεδιασμό συνόρων

Χουριέτ: Η Κύπρος, το «προκεχωρημένο φυλάκιο» κατά της Τουρκίας

Γενί Σαφάκ: «Χώρες-αντιπρόσωποι»

Ντέιλι Σαμπάχ: Η Ευρώπη δεν μπορεί χωρίς την Τουρκία

Αντίληψη περικύκλωσης και αναζήτηση αντιστάθμισης

Κώστας Αρβανίτης: «Η δημοκρατία νίκησε σήμερα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο» - Yπερψηφίστηκε η Έκθεση Κράτος Δικαίου στην Ευρώπη

Οι βασικοί άξονες της Έκθεσης

Αιρεσιμότητα και ευρωπαϊκά κονδύλια

Σαφές μήνυμα και για την Ελλάδα

Αναλυτικά η δήλωση του Κώστα Αρβανίτη

Η Τουρκία παραδέχεται ότι κρατάει βασικά έργα "στα κρυφά " για να ξεπεράσει τους βαλκανικούς ανταγωνιστές της

Ακολουθεί η στρατιωτική συμφωνία-πλαίσιο μεταξύ Τουρκίας και Αλβανίας

Ακολουθεί η στρατιωτική συμφωνία-πλαίσιο μεταξύ Τουρκίας και Κοσόβου

NORDIC Monitor editor: Σπύρος Γκανής

Ο Τραμπ θέλει να τιμωρήσει την Ισπανία και τους συμμάχους του ΝΑΤΟ για τον πόλεμο στο Ιράν

Τα ΗΑΕ αποχωρούν από τον ΟΠΕΚ και ΟΠΕΚ+ επικαλούμενα το εθνικό συμφέρον σε μια «νέα ενεργειακή εποχή»

Στεγαστική κρίση - δοκιμασία για την κοινωνική σταθερότητα της Ευρώπης; Συγκρούσεις ευρωβουλευτών στο The Ring (vid)

editor: Σπύρος Γκανής

Σουδάν-ΟΗΕ: Η Unicef προειδοποιεί για την κατάσταση των παιδιών, των "πρώτων θυμάτων" του εμφυλίου πολέμου

Yποχρηματοδοτημένη η έκκληση για ανθρωπιστική βοήθεια-

Εκπαίδευση, Πολιτισμός και Δημοκρατία

NORDIC Monitor
editor: Σπύρος Γκανής