Ακτιβιστής

Πρόσκληση - ξεκίνημα πυρήνα φίλων της "Ελπίδας για τη Δημοκρατία" στη Θέρμη, την Τετάρτη 24/6 στις 8.00 μμ

2026-06-23T23:59:33.850+03:00

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Πυρκαγιά από τον καταυλισμό των Ρομά πνίγει με καπνό την Περαία

2026-06-22T19:09:07.956+03:00

Απογευματινή πυρκαγιά που ξεκίνησε από τα τσαΐρια γέμισε με μαύρους καπνούς την Περαία και ανάγκασε την Πολιτική Προστασία να στείλει επείγουσα ειδοποίηση με το 112 στα κινητά κατοίκων της Περαίας.
Συνιστούσε στους κατοίκους να μείνουν στα σπίτια με κλειστά παράθυρα, προφανώς για την αποφυγή κινδύνων αναπνευστικών προβλημάτων, ιδιαίτερα σε πάσχοντες και ηλικιωμένους.

Το πρόβλημα με την καύση καλωδίων από τους ρομά προφανώς συνεχίζεται παρά τις προσπάθειες των δημοτικών αρχών. Εικάζουμε πως προήλθε από εκεί παρ'ότι δεν έχει υπάρξει επίσημη ενημέρωση από την Πυροσβεστική Υπηρεσία που επιλαμβάνεται της κατάσβεσης της φωτιάς.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Επιτυχής η 2η συνάντηση φίλων της Μαρίας Καρυστιανού στον Θερμαϊκό

2026-06-21T16:59:35.262+03:00

Επιτυχία σημείωσε η χθεσινή 2η συνάντηση στον Δήμο Θερμαϊκού, φίλων και υποστηρικτών της ΕΛΠΙΔΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ - ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ που έγινε στην Περαία.
Η μεγάλη προσέλευση καθώς και η ενθουσιώδης ενεργητική συμμετοχή πιστοποίησαν την τεράστια αποδοχή που συγκεντρώνει το κίνημα των Ανεξάρτητων Πολιτών της Μαρίας Καρυστιανού.
Παραβρέθηκαν και χαιρέτισαν μέλη του Συντονιστικού Κεντρικής Μακεδονίας, Θεσσαλονίκης και Β' Θεσσαλονίκης.
Μίλησαν πολλοί από τους παρισταμένους, από όλες τις περιοχές του Θερμαϊκού.

Ο φιλόξενος χώρος του Antico cafe - bistrot αποδείχθηκε μικρός.

Η συνάντηση εξουσιοδότησε τη Συντονιστική Επιτροπή του πυρήνα να εκδώσει ψήφισμα για τη σχεδιαζόμενη αμμοληψία 6 εκατομμυρίων κυβικών από το Φανάρι της Επανομής που το Υπουργείο Περιβάλλοντος ενέκρινε για την κατασκευή του 6ου Προβλήτα του ΟΛΘ. Και μάλιστα χωρίς να έχει προηγηθεί πλήρης Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων για την επιβάρυνση σε μια προστατευόμενη περιοχή από το δίκτυο Natura 2000.

Η επόμενη συνάντηση θα πραγματοποιηθεί σε δύο βδομάδες.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Πολιτική αθλιότητα. Ντοκουμέντο με αλισφερίσι Ρομά με πολιτευτή της ΝΔ που εμπλέκει τον Μητσοτάκη - Χρηματισμός ψηφοφόρων (Βίντεο)

2026-06-21T14:23:58.064+03:00

Τί γίνεται ρε παιδιά; Έτσι βγαίνουν οι βουλευτές από τη Νέα Δημοκρατία; Λαδώνουν (μόνο) τους ρομά για να τους ψηφίσουν; Έτσι βγαίνει ο Μητσοτάκης με 40%;

Και πώς αλήθεια, όπως λέει η πρώην βουλευτίνα της ΝΔ από τη Λάρισα, με τι θράσος ζητά πίσω χρήματα από τους ρομά στον καταυλισμό τους, όταν διαπίστωσε πως δεν πήρε τις αναμενόμενες ψήφους από αυτούς;

Και το σημαντικότερο:
Πώς θα έδινε λεφτά στο Μητσοτάκη για να τη βγάλει βουλευτίνα;
Έτσι γίνονται οι δουλειές στο σάπιο πολιτικό σύστημα;

Τί γίνεται ρε παιδιά;
Πόσο ακόμα θα ανεχθούμε τη σαπίλα και τη Μαφία.

Δείτε το αποκαλυπτικό βίντεο:

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο Τραμπ ετοιμάζεται να υπογράψει την παράδοση της Αμερικής και την στρατηγική της ταπείνωση

2026-06-17T17:05:59.991+03:00

από το The Intel Drop / reseauinternational.net

Επιτρέψτε μου να είμαι απερίφραστος μαζί σας σήμερα.

Το μνημόνιο συνεννόησης 14 σημείων που συνήφθη μεταξύ του Ιράν και των Ηνωμένων Πολιτειών είναι ένα από τα πιο εξαιρετικά διπλωματικά έγγραφα που έχουν δημιουργηθεί ποτέ.

Διαβάστε προσεκτικά αυτά τα 14 σημεία. Στη συνέχεια, αναρωτηθείτε: ποιος κέρδισε αυτόν τον πόλεμο;

Οι δηλωμένοι στόχοι των Ηνωμένων Πολιτειών, όταν ξεκίνησαν την Επιχείρηση Epic Fury παράλληλα με το Σιωνιστικό καθεστώς που υποστηρίζουν στις 28 Φεβρουαρίου 2026, ήταν σαφείς: να καταστρέψουν οριστικά το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, να εξαφανίσουν την πυραυλική του βιομηχανία, να εξουδετερώσουν την υποστήριξή του προς τις ομάδες αντίστασης σε όλη την περιοχή και -αν και αυτό δεν δηλώθηκε ποτέ επίσημα- να επιφέρουν αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη.

Κανένας από αυτούς τους στόχους δεν έχει επιτευχθεί. Κανένας.

Ο Ιρανός Ανώτατος Ηγέτης δολοφονήθηκε τις πρώτες ώρες της εκστρατείας. Το συμβατικό ναυτικό του καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό. Οι πυρηνικές του εγκαταστάσεις υπέστησαν σοβαρές ζημιές. Με βάση όλα τα μέτρα για την ακατέργαστη ισχύ πυρός, η Αμερική κέρδισε τη στρατιωτική μάχη.

Και όμως, να τι λέει στην πραγματικότητα η ειρηνευτική συμφωνία:

Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεσμεύονται να μην παρεμβαίνουν στις εσωτερικές υποθέσεις του Ιράν και να σέβονται την ιρανική κυριαρχία.
Ο ναυτικός αποκλεισμός — το απόλυτο μέσο καταναγκασμού των Ηνωμένων Πολιτειών — πρέπει να αρθεί πλήρως.
Οι αμερικανικές δυνάμεις πρέπει να αποσυρθούν από την περιοχή γύρω από το Ιράν.
Όλες οι κυρώσεις που σχετίζονται με το πετρέλαιο και τα πετροχημικά αναστέλλονται.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα ξεπαγώσουν ιρανικά περιουσιακά στοιχεία ύψους 24 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους πρέπει να παρουσιάσουν σχέδια ανοικοδόμησης για το Ιράν ύψους τουλάχιστον 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Ας πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. Το «ταμείο ανοικοδόμησης» είναι ευφημισμός, διπλωματικό πρόσχημα. Η ιστορία έχει έναν όρο για τον επιτιθέμενο που χρηματοδοτεί την ανοικοδόμηση της χώρας στην οποία επιτέθηκε: αποζημιώσεις. Και σε όλη την ιστορία των ένοπλων συγκρούσεων, μόνο οι ηττημένοι πληρώνουν αποζημιώσεις. Αυτό συνέβη κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων. Η Γερμανία τις πλήρωσε μετά και τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους. Η Ιαπωνία τις πλήρωσε μετά το 1945. Το Ιράκ τις πλήρωσε μετά τον Πόλεμο του Κόλπου.

Μετά το Ιράν, τώρα είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες που καλούνται να πληρώσουν.

Αν χρειαζόσασταν μόνο ένα στοιχείο για να καταλάβετε ποιος έχασε τον πόλεμο, αυτό είναι.

Και πάνω απ 'όλα, το ιρανικό πυραυλικό πρόγραμμα και η υποστήριξή του προς τους συμμάχους του στην περιοχή - τη Χαμάς, τη Χεζμπολάχ και τους Χούθι - αποκλείονται οριστικά από την ατζέντα των διαπραγματεύσεων.

Θα ήθελα να επιμείνετε σε αυτό το τελευταίο σημείο. Η Αμερική έχει πάει σε πόλεμο — ξοδεύοντας επίσημα 30 δισεκατομμύρια δολάρια (αν και νομίζω ότι το πραγματικό ποσό είναι πιο κοντά στα 200 δισεκατομμύρια δολάρια) σε 3 μήνες, εξαντλώντας τα αποθέματα πυρομαχικών της σε τέτοιο βαθμό που οι αναλυτές εκτιμούν ότι θα χρειαστούν 3 έως 5 χρόνια για να αναπληρωθούν, πυροδοτώντας μια παγκόσμια ενεργειακή κρίση που έχει επισκιάσει τις οικονομικές προοπτικές σε όλο τον κόσμο — και οι ιρανικοί πύραυλοι και οι γεωπολιτικές συμμαχίες του δεν εξετάζονται καν.

Αυτή δεν είναι συμφωνία ειρήνης. Είναι ένα έγγραφο παράδοσης , και το λέω αυτό εδώ και τουλάχιστον έξι εβδομάδες. Και είναι οι Ηνωμένες Πολιτείες που το υπογράφουν.

Δεν είναι περίεργο που ο Ντόναλντ Τραμπ πέρασε από μια ηχηρή νίκη στο να αυτοανακηρυχθεί ο πρώτος Αμερικανός πρόεδρος που υπέγραψε ειρηνευτική συμφωνία με το Ιράν! Η ταπείνωση είναι απόλυτη!

Ο μεγάλος Αμερικανός στρατηγός θα έθετε το ακόλουθο ερώτημα: ποια είναι η σχέση μεταξύ των μέσων και του σκοπού; Δεν δεσμεύεις την πιο ισχυρή στρατιωτική δύναμη στον κόσμο σε μια εκστρατεία αυτού του μεγέθους, δεν δολοφονείς έναν αρχηγό κράτους, δεν ξοδεύεις 200 δισεκατομμύρια δολάρια δημόσιου χρήματος, δεν βλέπεις τις περισσότερες από τις βάσεις σου στον Περσικό Κόλπο να καταστρέφονται από ιρανικούς βαλλιστικούς πυραύλους και δεν προκαλείς μια παγκόσμια πετρελαϊκή κρίση — μόνο και μόνο για να μην πετύχεις τελικά τίποτα από αυτά που έχεις θέσει ως στόχο να πετύχεις.

Μια διαρροή αξιολόγησης της Υπηρεσίας Πληροφοριών Άμυνας των ΗΠΑ (DIA) αποκάλυψε την αλήθεια: Το Ιράν είχε μετακινήσει ένα μεγάλο μέρος του αποθέματος εμπλουτισμένου ουρανίου του πριν από την έναρξη των επιθέσεων . Οι υπόγειες εγκαταστάσεις δεν καταστράφηκαν. Το πυρηνικό πρόγραμμα καθυστέρησε κατά μερικούς μήνες, όχι για αρκετά χρόνια. Ο Τραμπ ισχυρίστηκε στον κόσμο ότι είχε «καταστρέψει εντελώς και ολοκληρωτικά» τις πυρηνικές δυνατότητες του Ιράν. Η DIA δήλωσε το αντίθετο.

Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ της ιστορίας και της πραγματικότητας — και ο κόσμος παρακολουθεί τώρα την Αμερική να αντιμετωπίζει αυτό το κενό σε πραγματικό χρόνο.

Ας το συγκρίνουμε αυτό με το Βιετνάμ . Η Αμερική έχασε στο Βιετνάμ μετά από χρόνια χερσαίων πολέμων, 58.000 νεκρούς και την καταστροφή μιας γενιάς. Ήταν μια τραγωδία φθοράς: μια υπερδύναμη που σιγά σιγά αποστραγγιζόταν από τους πόρους της από έναν στρατό αγροτών.

Αυτό που συνέβη στο Ιράν είναι στρατηγικά πολύ χειρότερο και πολύ πιο ταπεινωτικό . Ήταν ένας αεροπορικός πόλεμος 100 ημερών, υψηλής τεχνολογίας - η Αμερική στο απόγειό της όσον αφορά την ισχύ πυρός, την τεχνολογική υπεροχή και την απελευθέρωση των δυνάμεών της. Βομβαρδιστικά stealth B-2, ομάδες κρούσης αεροπλανοφόρων και μερικά από τα πιο προηγμένα πυρομαχικά ακριβείας στον κόσμο. Και το Ιράν -αποδυναμωμένο, υπό την επήρεια κυρώσεων και αποκλεισμένο- στάθηκε στον αμερικανικό αετό, έκλεισε το Στενό του Ορμούζ, χτύπησε αμερικανικές βάσεις σε επτά χώρες και περίμενε.

Το Ιράν δεν χρειαζόταν να κερδίσει στρατιωτικά. Απλώς χρειαζόταν να μην χάσει πολιτικά. Και αυτό ακριβώς έκανε.

Το μνημόνιο συνεννόησης αποτελεί νίκη για το Ιράν. Παρά τις ζημιές που υπέστη, η Ισλαμική Δημοκρατία αναδύεται με την κυριαρχία της να έχει επιβεβαιωθεί και ενισχυθεί. Η ανασυγκρότησή της είναι εγγυημένη, η οικονομία της αναζωογονείται και το στρατηγικό της πρόγραμμα προστατεύεται. Μετά από όλη αυτή τη φασαρία, οι Αμερικανοί έχουν μόνο μία επιθυμία: να πάνε σπίτι.

Ας εξετάσουμε τώρα τι σημαίνει αυτό για τη Μέση Ανατολή στο σύνολό της — και για την ίδια την αμερικανική ηγεμονία.

Για επτά δεκαετίες, η αμερικανική κυριαρχία στη Μέση Ανατολή βασιζόταν σε μία θεμελιώδη αρχή: την ικανότητα των Ηνωμένων Πολιτειών να επιβάλλουν τη θέλησή τους με στρατιωτική βία. Κάθε ηγέτης στο Ριάντ, κάθε κυβέρνηση στο Αμμάν, κάθε υπολογισμός στο Κάιρο, την Άγκυρα και το Τελ Αβίβ καθοδηγούνταν από αυτήν την αρχή. Το τεράστιο δίκτυο αμερικανικών στρατιωτικών βάσεων - το Αλ Ουντέιντ στο Κατάρ, το αρχηγείο του Πέμπτου Στόλου στο Μπαχρέιν, οι εγκαταστάσεις στο Κουβέιτ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και αλλού - δεν ήταν απλώς ένα υλικοτεχνικό πλεονέκτημα. Ενσάρκωνε την αμερικανική βούληση. Διακήρυξε: «Είμαστε εδώ και αποφασίζουμε » .

Αυτός ο ισχυρισμός έχει πλέον διαψευσθεί.

Οι βάσεις μπορεί να εξακολουθούν να υπάρχουν, αν και οι περισσότερες έχουν κυριολεκτικά καταστραφεί. Τα πολεμικά πλοία μπορεί να εξακολουθούν να πλέουν. Αλλά τι αντιπροσωπεύει μια στρατιωτική βάση όταν η χώρα που είχε σκοπό να εκφοβίσει μόλις διαπραγματεύτηκε μια ειρηνευτική συμφωνία που προστατεύει τους πυραύλους της, τους συμμάχους της και την κυριαρχία της - και εξασφάλισε μια δέσμευση αποζημιώσεων 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων από τον επιτιθέμενό της στη διαδικασία; Η υποδομή της ηγεμονίας μπορεί να παραμείνει. Η αξιοπιστία που της έδινε νόημα έχει εξαφανιστεί.

Έτσι καταρρέουν οι αυτοκρατορίες: όχι πάντα μέσω μιας μόνο καταστροφικής ήττας, αλλά όταν ο κόσμος συνειδητοποιεί ότι η δύναμη καταναγκασμού του αυτοκράτορα έχει φτάσει στα όριά της. Όταν τα μικρότερα έθνη παρατηρούν τα επιτεύγματα του Ιράν και βγάζουν τα δικά τους συμπεράσματα. Όταν φίλοι και αντίπαλοι επανεκτιμούν τις θέσεις τους.

Το Ιράν όχι μόνο επέζησε από την αμερικανική στρατιωτική επίθεση. Έχει αποδείξει σε ολόκληρο τον Παγκόσμιο Νότο - σε όλα τα έθνη που έχουν ζήσει υπό τον ζυγό του αμερικανικού καταναγκασμού - ότι η αντίσταση είναι εφικτή, ότι η κυριαρχία μπορεί να υπερασπιστεί και ότι η πιο ισχυρή στρατιωτική μηχανή στον κόσμο μπορεί να ηττηθεί πολιτικά, ακόμη και όταν κερδίζει κάθε μάχη.

Αυτό είναι το τέλος της αμερικανικής ηγεμονίας στη Μέση Ανατολή. Όχι η αποδυνάμωσή της, ούτε η παρακμή της. Είναι το τέλος της.

Η ιστορία θα θυμάται αυτή τη στιγμή ως την εποχή που ο αμερικανικός αιώνας αντιμετώπισε τα όριά του με τον πιο άμεσο δυνατό τρόπο — όχι στις ζούγκλες της Νοτιοανατολικής Ασίας, ούτε στα βουνά του Αφγανιστάν, αλλά στον Περσικό Κόλπο, σε έναν πόλεμο που διήρκεσε 100 ημέρες και έληξε με τη συμφωνία της Ουάσιγκτον να ανοικοδομήσει ό,τι είχε καταστρέψει.

Ο αυτοκράτορας, στην πραγματικότητα, είναι γυμνός.

Και ο κόσμος το έχει προσέξει.

Πηγή: The Intel Drop via La Cause du Peuple

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το Δικαστήριο της ΕΕ ακυρώνει την ασυλία των πολιτικών στην Ευρωπαϊκή επικράτεια

2026-06-17T11:19:50.926+03:00

Υπογραμμίζοντας τις θεμελιώδεις αρχές της καλόπιστης συνεργασίας και της θεσμικής ισορροπίας, οι οποίες απαιτούν από κάθε θεσμικό όργανο της ΕΕ να ενεργεί αυστηρά εντός των ορίων των εξουσιών που του ανατίθενται από τις Συνθήκες, το Γενικό Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ακύρωσε σήμερα την απόφαση του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου (ΕΕΣ) με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, βάσει του άρθρου 19 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης, να επιτρέψει την κοινοποίηση από τα μέλη του προσωπικού πληροφοριών που αποκτήθηκαν κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους.
Η Γενική Εισαγγελέας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Laura Kövesi, χαιρετίζει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση έφεσης (T-99/25) : «Πρόκειται για μια ιστορική απόφαση, οι συνέπειες της οποίας, ελπίζω, θα γίνουν πλήρως κατανοητές σε όλα τα θεσμικά όργανα, τους φορείς, τις υπηρεσίες και τους οργανισμούς της ΕΕ. Το Δικαστήριο της ΕΕ το κατέστησε απολύτως σαφές: οι έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας είναι προς το συμφέρον της ΕΕ και τα θεσμικά όργανα που λαμβάνουν αιτήματα για άρση ασυλιών δεν μπορούν να καθορίσουν τους όρους υπό τους οποίους η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία εξουσιοδοτείται να διεξάγει αυτές τις έρευνες. Οι κανόνες εμπιστευτικότητας και οι ασυλίες υπάρχουν για την προστασία της ορθής λειτουργίας των θεσμικών οργάνων και όχι για να εμποδίσουν την αποκάλυψη της αλήθειας. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα συνεχίσει να εκπληρώνει την εντολή της ανεξάρτητα και αμερόληπτα, καθοδηγούμενη μόνο από αποδεικτικά στοιχεία και το νόμο».

Στην απόφασή του, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε λεπτομερέστερα ότι τα «συμφέροντα της Ένωσης» που μπορούν να δικαιολογήσουν την άρνηση χορήγησης άδειας για την αποκάλυψη πληροφοριών που σχετίζονται με την εργασία σε δικαστικές διαδικασίες πρέπει απαραίτητα να είναι συμφέροντα μεγάλης σημασίας που είναι ζωτικής σημασίας για την Ευρωπαϊκή Ένωση, κάτι που δεν προέκυπτε από την προσβαλλόμενη απόφαση.

Επιπλέον, το Δικαστήριο έκρινε σαφώς ότι η θέση του ΕΕΣ -η οποία συνέδεε την ακρόαση μαρτύρων με το ζήτημα της ασυλίας των υπό έρευνα προσώπων- βασιζόταν σε εσφαλμένη ερμηνεία του δικαίου της ΕΕ.

Το Δικαστήριο κατέστησε σαφές ότι η εξουσία αξιολόγησης του κατά πόσον πρέπει να αρθεί η ασυλία δεν μπορούσε να παρέχει στο εν λόγω θεσμικό όργανο την εξουσία να αμφισβητήσει την εκτίμηση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας σχετικά με τα πραγματικά περιστατικά στα οποία βασίζεται η έρευνα ή τον τρόπο διεξαγωγής της έρευνας. Διαφορετικά, αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα να στερηθεί η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία τη δυνατότητα να ασκήσει πλήρως τις εξουσίες που της ανατίθενται από το άρθρο 28(1) του κανονισμού για την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.

Όσον αφορά τα προηγούμενα αιτήματα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για άρση της ασυλίας, το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο δεν έχει λάβει έγκυρη απόφαση και ότι είναι προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Ένωσης να επιτρέψει στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να συγκεντρώσει πρόσθετα αποδεικτικά στοιχεία καθ' όλη τη διάρκεια της έρευνας, μεταξύ άλλων μέσω των καταθέσεων αξιωματούχων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η παρούσα απόφαση θα επιτρέψει στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να συνεχίσει την έρευνά της συλλέγοντας αμερόληπτα αποδεικτικά στοιχεία υπέρ ή κατά του προσώπου ή των προσώπων που αποτελούν αντικείμενο της έρευνας, και να λάβει τυχόν μέτρα που ενδέχεται να είναι κατάλληλα σύμφωνα με το ισχύον νομικό πλαίσιο.

Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία (EPPO) είναι η ανεξάρτητη εισαγγελία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι υπεύθυνη για τη διερεύνηση, τη δίωξη και την παραπομπή στη δικαιοσύνη εγκλημάτων κατά των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ.
(Λουξεμβούργο, 10 Ιουνίου 2026)

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

ΚΙΝΗΜΑ "ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ": «Ενεργειακό έγκλημα» η απολιγνιτοποίηση της χώρας - Σταματήστε τις κατεδαφίσεις στον ΑΗΣ Αγίου Δημητρίου

2026-06-16T23:02:59.732+03:00

Για «ολοκλήρωση ενός τεράστιου ενεργειακού εγκλήματος» σε βάρος της Δυτικής Μακεδονίας και της χώρας κάνει λόγο το Ανεξάρτητο Κίνημα Πολιτών «ΕΛΠΙΔΑ για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού, με αφορμή τη δρομολόγηση κατεδαφίσεων εγκαταστάσεων στον Ατμοηλεκτρικό Σταθμό Αγίου Δημητρίου.

Σε ανακοίνωσή του, το Κίνημα αναφέρει ότι βρίσκεται σε εξέλιξη διαγωνισμός «με τον χαρακτήρα του κατεπείγοντος» για την κατεδάφιση καμινάδων, πύργων ψύξης και άλλων δομικών στοιχείων της λιγνιτικής μονάδας «ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 5», η οποία έπαυσε να λειτουργεί στις 15 Μαΐου 2026.

Παράλληλα, υπενθυμίζει ότι τον Δεκέμβριο του 2025 είχε προηγηθεί η παύση λειτουργίας της μονάδας «ΜΕΛΙΤΗ 1», ενώ εκφράζει την αντίθεσή του και στην προγραμματισμένη για τον Σεπτέμβριο του 2026 διακοπή λειτουργίας της μονάδας «ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ 5».

Αναλυτικά η ανακοίνωση

Τούτες τις μέρες γινόμαστε μάρτυρες της ολοκλήρωσης ενός τεράστιου ενεργειακού εγκλήματος σε βάρος της Δυτικής Μακεδονίας και της χώρας μας συνολικά.

Διεξάγεται διαγωνισμός με τον χαρακτήρα του κατεπείγοντος για την κατεδάφιση καμινάδων, πύργων ψύξης και λοιπών δομικών στοιχείων της ατμοηλεκτρικής μονάδας παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με καύσιμο λιγνίτη ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 5. Προηγήθηκε πολύ πρόσφατα, στις 15/05/2026, η παύση λειτουργίας της μονάδας. Λίγους μήνες νωρίτερα, τον Δεκέμβριο του 2025, είχε οδηγηθεί σε παύση λειτουργίας η μονάδα ΜΕΛΙΤΗ 1, ενώ πρόσφατα ανακοινώθηκε επίσης η επικείμενη, τον Σεπτέμβριο του 2026, παύση λειτουργίας της υπερσύγχρονης μονάδας με καύσιμο λιγνίτη ηλικίας μόλις τριών ετών ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ 5.

Στο όνομα δήθεν της «ενεργειακής μετάβασης» (έως το 2050, όταν κατά τον προγραμματισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να έχουν μηδενισθεί οι ρύποι από καύση ορυκτών καυσίμων) ενταφιάζεται εντελώς από τώρα ο μαύρος χρυσός της Δυτικής Μακεδονίας, της Μεγαλόπολης και ολόκληρης της Ελλάδας, που επί 80 χρόνια έδωσε απασχόληση σε πολλές χιλιάδες εργαζομένων και ηλεκτροδότησε όλη τη χώρα με άφθονη και την φθηνότερη σε όλη την Ευρώπη ηλεκτρική ενέργεια, βοηθώντας στην συγκράτηση των τιμών και την ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο για τα επόμενα χρόνια της «ενεργειακής μετάβασης», η παρούσα κυβέρνηση αφαιρεί όλο αυτό το όφελος από τη χώρα και τους πολίτες και επιλέγει ως καύσιμο μόνο το πλήρως εισαγόμενο φυσικό αέριο, με την αέρια ή υγροποιημένη μορφή του (LNG).

Σε πλήρη αναντιστοιχία με την ελληνική κυβέρνηση, οι λοιπές ευρωπαϊκές χώρες που παράγουν ηλεκτρική ενέργεια με καύσιμο λιγνίτη, προτάσσοντας το καλό της χώρας τους, για λόγους εθνικού συμφέροντος και ασφάλειας εφοδιασμού, ζήτησαν εξαίρεση και διατήρησαν τον λιγνίτη κατά το διάστημα της «ενεργειακής μετάβασης», όπως η Γερμανία μέχρι το 2038 και η Πολωνία μέχρι το 2049. Η Ελλάδα δεν έκανε χρήση αυτού του δικαιώματός της με αποτέλεσμα τη συμβολή στην εκτίναξη των τιμών στην ενέργεια.

Αποκορύφωμα αυτής της αντίθετης προς τα εθνικά συμφέροντα τακτικής είναι η σπουδή της κυβέρνησης να κλείσει άμεσα (τον Σεπτέμβριο του 2026) και την ολοκαίνουρια εκσυγχρονισμένη μονάδα ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ 5, η οποία εξαρχής δεν αντίκειται στην ενεργειακή μετάβαση, αφού έχει χαμηλότερη εκπομπή CO2 ακόμη και από μια μονάδα φυσικού αερίου ανοικτού κύκλου, ενώ έχει και χαμηλότερο κόστος παραγωγής, όταν η τιμή του αερίου ξεπερνά τα 40 € ανά θερμική μεγαβατώρα. Ταυτόχρονα, η μονάδα ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑ 5 ενισχύει την ασφάλεια εφοδιασμού της χώρας και αντικαθιστά εισαγόμενη ενέργεια και εισαγόμενο φυσικό αέριο. Μάλιστα κόστισε 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ στον ελληνικό λαό και δεν έχει ούτε καν στοιχειωδώς αποσβεσθεί.

Επιπλέον, τεράστια προβλήματα δημιουργούνται ήδη από την απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας στην περιοχή, ενώ οι υποσχέσεις αρμοδίων για δήθεν δημιουργία άλλων θέσεων σε άλλους τομείς παραμένουν χωρίς το παραμικρό αντίκρισμα μέχρι σήμερα. Ανησυχία προκαλεί και το ζήτημα της τηλεθέρμανσης για τους 45.000 καταναλωτές σε Κοζάνη, Πτολεμαΐδα και Αμύνταιο, όπου πλέον συζητείται «προσωρινά» η χρήση πετρελαίου, με αποτέλεσμα να γίνονται βήματα προς τα πίσω, που αναιρούν την «ενεργειακή μετάβαση».

Πληροφορούμαστε ότι η Περιφερειακή Ένωση Δήμων (ΠΕΔ) Δυτικής Μακεδονίας, έχει υποβάλει στον Πρωθυπουργό υπόμνημα με προτάσεις για αντιμετώπιση των τεράστιων προβλημάτων, συμπεριλαμβάνοντας το αίτημα της παράτασης της λειτουργίας σταθμών, τουλάχιστον της ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑΣ 5.

Καλούμε την κυβέρνηση να προτάξει το συμφέρον της χώρας και των πολιτών, να προβεί σε ουσιαστικό διάλογο με τους τοπικούς φορείς και να αναθεωρήσει αυτές τις ανεξήγητες με την κοινή λογική και αντιβαίνουσες προς το κοινό καλό αποφάσεις της.

Στο μεταξύ, πρέπει άμεσα να σταματήσει η κυβέρνηση να συμπεριφέρεται ωσάν η χώρα να της ανήκει και να δημιουργεί τετελεσμένα, που αποκλείουν σε κάθε περίπτωση την επιστροφή σε προτέρα κατάσταση. Για παράδειγμα, η τυχόν χωροθέτηση της σχεδιαζόμενης νέας μονάδας φυσικού αερίου στην «αυλή» της ΠΤΟΛΕΜΑΪΔΑΣ 5, ώστε αυτή να μην μπορέσει ποτέ να επαναλειτουργήσει, συνιστά για το Κίνημά μας απιστία σε βάρος των συμφερόντων του Δημοσίου και καταστροφή δημόσιας περιουσίας, την οποία και θα καταγγείλουμε, αναζητώντας ποινικές και αστικές ευθύνες από τους υπεύθυνους πολιτικούς και υπηρεσιακούς παράγοντες.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ρ. Ρινάλντι: Το χθες, το σήμερα και το μέλλον της αριστεράς (Βίντεο)

2026-06-16T22:10:25.091+03:00

Αξίζει να ακούσει κανείς τις απόψεις του δημοσιογράφου και εκδότη του "Δρόμου της Αριστεράς" Ρούντι Ρινάλντι για το που πραγματικά βρίσκεται σήμερα η Αριστερά.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Πόλεμος κατά του Ιράν: Το Μνημόνιο Συνεργασίας – Μια μικρή παύση σε μια δεκαετή σύγκρουση

2026-06-16T01:09:50.309+03:00

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ισλαμική Δημοκρατία του Ιράν συμφώνησαν σε ένα Μνημόνιο Συνεργασίας, το οποίο υποτίθεται ότι θα τερματίσει τις τρέχουσες εχθροπραξίες μεταξύ της χώρας.

Ένα Μνημόνιο Συνεργασίας δεν είναι δεσμευτικό. Δεν έχει δημοσιευτεί κανένα κείμενο και οι δημόσιες παρατηρήσεις εκατέρωθεν υπονοούν ότι υπάρχουν διαφορετικές ερμηνείες για το τι υποτίθεται ότι σημαίνουν οι διάφορες ρήτρες του Μνημονίου Συνεργασίας.

Η συμφωνία, εάν επιβιώσει μέχρι τότε, αναμένεται να υπογραφεί στην Ελβετία την Παρασκευή.

Μέχρι περίπου την τελευταία στιγμή το Ιράν δεν ήταν διατεθειμένο να το υπογράψει. Υπήρχε, και υπάρχει , πολιτική αντιπολίτευση στο Ιράν κατά μιας συμφωνίας με τις ΗΠΑ. Υποστηρίζεται ότι το Ιράν βρίσκεται σε πλεονεκτική θέση. Θα μπορούσε και θα έπρεπε να απαιτήσει περισσότερα από όσα υποτίθεται ότι θα λάβει βάσει του Μνημονίου. Χωρίς να γνωρίζουμε τις λεπτομέρειες της κοινωνικοοικονομικής κατάστασης στο Ιράν, είναι δύσκολο να κρίνουμε αν αυτό ισχύει.

Την περασμένη Παρασκευή, το πρακτορείο ειδήσεων Mehr δημοσίευσε ένα προσχέδιο 14 σημείων του Μνημονίου Συνεργασίας . Αυτό το ιρανικό προσχέδιο περιελάμβανε:

Μόνιμος και άμεσος τερματισμός του πολέμου σε όλα τα μέτωπα, συμπεριλαμβανομένου του Λιβάνου.
Δέσμευση των ΗΠΑ για μη παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις του Ιράν και σεβασμό της κυριαρχίας της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν.
Πλήρης άρση του ναυτικού αποκλεισμού εντός 30 ημερών.
Η δέσμευση των ΗΠΑ να αποσύρουν τις δυνάμεις τους από το Ιράν.
Επαναδιάνοιξη των Στενών του Ορμούζ εντός 30 ημερών, βάσει των ιρανικών διευθετήσεων.
Αναστολή των κυρώσεων στις πωλήσεις και τα παράγωγα προϊόντων πετρελαίου και πετροχημικών προϊόντων, και πλήρης πρόσβαση του Ιράν στους χρηματοοικονομικούς του πόρους.
…

Τα σημεία 2, 3 και 6 προέρχονται απευθείας από τις Συμφωνίες του Αλγερίου του 1981, οι οποίες είχαν τερματίσει την κρίση ομηρίας στο Ιράν. Σύμφωνα με τη συμφωνία αυτή, οι ΗΠΑ είχαν δεσμευτεί να μην παρεμβαίνουν πολιτικά ή στρατιωτικά στις εσωτερικές υποθέσεις του Ιράν και να άρουν το πάγωμα των ιρανικών περιουσιακών στοιχείων και τις κυρώσεις κατά του Ιράν. Οι ΗΠΑ άρχισαν να παραβιάζουν αυτές τις δεσμεύσεις αμέσως μόλις υπογράφηκε η Συμφωνία.

Ενώ το Ιράν, το απόγευμα της Κυριακής (τοπική ώρα), εξακολουθούσε να διαφωνεί για την υπογραφή του Μνημονίου Συνεργασίας, το Ισραήλ, σε μια προσπάθεια να σαμποτάρει τη συμφωνία, εξαπέλυσε επίθεση στη Βηρυτό στον Λίβανο. Το Ιράν αποσύρθηκε αμέσως από το Μνημόνιο Συνεργασίας. Ανακοίνωσε επιθέσεις αντιποίνων εναντίον του ίδιου του Ισραήλ.

Ο Πρόεδρος Τραμπ, ο οποίος ήταν πολύ πρόθυμος να υπογράψει το Μνημόνιο Συνεργασίας, αναγκάστηκε να κάνει πρόσθετες παραχωρήσεις για να επαναφέρει τη συμφωνία σε καλό δρόμο:

1. Η προσθήκη της φράσης «εγγύηση της κυριαρχίας και του σεβασμού της εδαφικής ακεραιότητας του Λιβάνου» στο Άρθρο Ένα του μνημονίου· (Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ δεν είχε αποδεχτεί την συμπερίληψη αυτής της φράσης σε προηγούμενα σχέδια).

2. Η προσθήκη της φράσης «διαχείριση υπηρεσιών θαλάσσιας ναυσιπλοΐας στο Στενό του Ορμούζ» από το Ιράν και το Ομάν στο Άρθρο 5 του μνημονίου·

3. Εξαίρεση των πλοίων που διέρχονται από το Στενό του Ορμούζ από την καταβολή τελών για περίοδο 60 ημερών· (Το Ιράν σκοπεύει να αρχίσει να χρεώνει τα πλοία για τις υπηρεσίες μετά από αυτήν την περίοδο).

Η πηγή τόνισε επίσης ότι ο Τραμπ είχε επιμείνει ότι αμέσως μετά την ανακοίνωση της συμφωνίας, το Στενό του Ορμούζ θα έπρεπε να ανοίξει και ο αποκλεισμός να τερματιστεί ταυτόχρονα. Ωστόσο, το Ιράν δεν αποδέχτηκε αυτήν την πρόταση και συμφωνήθηκε ότι η διαδικασία επαναλειτουργίας του Στενού του Ορμούζ θα ξεκινούσε μετά την υπογραφή του μνημονίου την Παρασκευή.

Ο Τραμπ καταδίκασε επίσης δημόσια τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Νετανιάχου για την έναρξη της επίθεσης στον Λίβανο. Το Ιράν ακύρωσε τις επιθέσεις αντιποίνων.

Ο Τραμπ ανακοίνωσε ότι ο θαλάσσιος αποκλεισμός των ΗΠΑ εναντίον του Ιράν έχει αρθεί. Μετά την υπογραφή του Μνημονίου Συνεργασίας την Παρασκευή, το Ιράν θα άρει τον αποκλεισμό του Στενού του Ορμούζ. Το Ιράν θα λάβει επίσης τουλάχιστον ένα μέρος των χρημάτων που είχαν παγώσει οι ΗΠΑ. Μετά από 30 ημέρες θα ξεκινήσει μια συζήτηση διάρκειας 60 ημερών σχετικά με την αραίωση του ουρανίου υψηλού βαθμού εμπλουτισμού στο Ιράν σε αντάλλαγμα για την άρση των κυρώσεων.

Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι οι συζητήσεις θα οδηγήσουν σε κάτι.

Είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς τι θα ακολουθήσει τον Σεπτέμβριο μετά την αποτυχία τους. Ο Τραμπ δεν θα θέλει να βομβαρδίσει το Ιράν μόλις δύο μήνες πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές. Το Ιράν θα διστάσει να μπλοκάρει ξανά το Στενό του Ορμούζ. Αυτό καθιστά πιθανό ότι η σύγκρουση θα παραμείνει άλυτη και θα συνεχίσει να σιγοβράζει.

Έχει κερδίσει το Ιράν τη σύγκρουση μέχρι στιγμής; Όχι ακριβώς. Η ζημιά που έχει υποστεί είναι τεράστια. Δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι ο πόλεμος δεν θα ξαναρχίσει οποιαδήποτε στιγμή. Ο οικονομικός ασφυκτικός κλοιός των κυρώσεων δεν έχει αρθεί, και πιθανότατα δεν θα αρθεί.

Ωστόσο, το Μνημόνιο Συνεννόησης επιβεβαιώνει ότι κανένας από τους πολεμικούς στόχους των ΗΠΑ δεν έχει επιτευχθεί. Τα κυριαρχικά δικαιώματα του Ιράν να συνεχίσει τον εμπλουτισμό ουρανίου έχουν αναγνωριστεί. Οι δυνάμεις βαλλιστικών πυραύλων του δεν θα περιοριστούν. Η σχέση του με τη Χεζμπολάχ και άλλες συμμαχικές δυνάμεις έχουν ενισχυθεί και θα συνεχιστούν. Οι αραβικές χώρες του Κόλπου απομακρύνονται από τον προστάτη και κυρίαρχό τους, τις ΗΠΑ, και επιδιώκουν καλύτερες σχέσεις με το Ιράν.

Το πιο σημαντικό είναι ότι το Ιράν έχει αποκτήσει το δικαίωμα να ελέγχει το Στενό του Ορμούζ.

Ο Τραμπ ήταν πρόθυμος να υπογράψει το Μνημόνιο Συνεργασίας, επειδή η απώλεια προμηθειών πετρελαίου λόγω του αποκλεισμού του Πορθμού θα έχει σύντομα εξαιρετικά αρνητικό αντίκτυπο στην οικονομία των ΗΠΑ και την παγκόσμια οικονομία.

Ακόμα κι αν αρθούν οι περιορισμοί στο Στενό, θα χρειαστούν τρεις έως έξι μήνες για να επιστρέψουν οι προμήθειες πετρελαίου στα προηγούμενα επίπεδα. Ωστόσο, οποιαδήποτε περαιτέρω επιθετικότητα, πιθανότατα από το Ισραήλ, μπορεί να αναζωπυρώσει τη σύγκρουση και να επαναφέρει τον αποκλεισμό.

Ο κίνδυνος αιφνίδιων προβλημάτων εφοδιασμού και των συναφών αυξήσεων των τιμών δεν έχει (ακόμα) εξαλειφθεί.

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Στη φυλακή ο Γιωτόπουλος – Προηγήθηκε παρέμβαση Τουρκίας και ΗΠΑ στην ελληνική δικαιοσύνη

2026-06-15T18:52:28.906+03:00

Του Άρη Χατζηστεφάνου

Λίγες εβδομάδες μετά την ηχηρή παρέμβαση των υπουργείων Εξωτερικών της Τουρκίας και των ΗΠΑ στο έργο της ελληνικής δικαιοσύνης σχετικά με την υπό όρους απελευθέρωση του Αλέξανδρου Γιωτόπουλου, το ποινικό τμήμα του Αρείου Πάγου αναίρεσε την απόφαση του Δικαστικού Συμβουλίου.

Αν και συνήθως η άρνηση των δικαιωμάτων, που προβλέπει η νομοθεσία για τους κρατούμενους της 17 Νοέμβρη, αποδίδεται στην εκδικητικότητα της οικογένειας Μητσοτάκη, πολύ λιγότερος λόγος γίνεται για το ρόλο που ενδέχεται να παίζουν ξένες διπλωματικές αποστολές στις αποφάσεις των δικαστηρίων. Οι σχετικές δηλώσεις ξένων αξιωματούχων, συχνά αφορούν ακόμη και το ποιες θεατρικές παραστάσεις μπορούν να ανεβαίνουν στην Ελλάδα, γεγονός που μετατρέπει την Ελλάδα σε ένα είδος πολιτικού, δικαστικού και πολιτισμικού προτεκτοράτου.

Αξίζει να θυμηθούμε μερικές από τις σημαντικότερες παρεμβάσεις των τελευταίων χρόνων μέσα και από τις αποκαλύψεις των Wikileaks:

Ιδιαίτερα ηχηρή ήταν πάντα η αμερικανική παρέμβαση για τις απόλυτα νόμιμες άδειες που είχε λάβει ο Κουφοντίνας, χωρίς ποτέ να παραβιάσει τους όρους τους.

To 2017, ο πρέσβης Τζέφρυ Πάιατ επιτέθηκε για αυτό το λόγο στο Συμβούλιο των Φυλακών υποστηρίζοντας ότι η απόφασή του προσέβαλε τη μνήμη των θυμάτων και τους συγγενείς τους. Η πίεση μάλιστα προς την ελληνική κυβέρνηση, ώστε να μην εφαρμοστεί ο σωφρονιστικός κανονισμός, κλιμακώθηκε με ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Παρόμοια διπλωματική επίθεση εναντίον της χώρας μας πραγματοποίησαν οι ΗΠΑ και το 2018. Την ίδια χρονιά, μάλιστα, στο έργο της ελληνικής δικαιοσύνης είχε προσπαθήσει να παρέμβει και η πρέσβης της Βρετανίας, Κέιτ Σμιθ. Χρησιμοποιώντας πανομοιότυπες φράσεις με τον πρέσβη των ΗΠΑ είχε σημειώσει ότι «η μνήμη των θυμάτων τρομοκρατίας και τα συναισθήματα των οικογενειών τους προσβάλλονται βάναυσα» από την άδεια του Κουφοντίνα.

Με τις δηλώσεις τους, οι δυο διπλωμάτες δημιουργούσαν μια ψευδή εικόνα ότι οι καταδικασθέντες τρομοκράτες στην Ελλάδα βγαίνουν όποτε θέλουν από τη φυλακή, ενώ η πραγματικότητα ήταν ακριβώς η αντίθετη. Στη Βρετανία παραδείγματος χάριν, αρκετά μέλη του Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού λάμβαναν συχνά προσωρινές άδειες εξόδου, ενώ άλλα μέλη της οργάνωσης είχαν απελευθερωθεί πριν εκτίσουν ολόκληρη την ποινή τους. Αντίθετα στην Ελλάδα, αρκετοί κρατούμενοι έπρεπε να καταφύγουν σε απεργίες πείνας για να κερδίσουν τις σύντομες άδειες που δικαιούνταν βάσει του νόμου.

Το 2015, ο Αμερικανός πρέσβης Ντέιβιντ Πιρς απείλησε ότι ενδεχόμενη αποφυλάκιση του Σάββα Ξηρού της 17Ν μπορεί να είχε επιπτώσεις στις διαπραγματεύσεις της Ελλάδας για το χρέος

Το 2016, η αμερικανική πρεσβεία ζήτησε να μην ανέβει παράσταση του εθνικού θεάτρου που θα στηριζόταν σε κείμενα του Ξηρού.

Οι ξένες παρεμβάσεις μέσα από τα Wikileaks

Μια σύντομη περιήγηση σε παλαιότερα τηλεγραφήματα της αμερικανικής πρεσβείας, που έφερε στο φως το WikiLeaks, δείχνει ότι οι Αμερικανοί διπλωμάτες είχαν πολύ ισχυρές απόψεις, όχι μόνο για δικαστές που έκαναν τη δουλειά τους, αλλά και για δημοσιογράφους. Τον Οκτώβριο του 2005, ο πρέσβης Τσαρλς Ράις καταφέρθηκε εναντίον της εφημερίδας Ελευθεροτυπία, γιατί είχε εξασφαλίσει συνέντευξη με τον Δημήτρη Κουφοντίνα. Ο Ράις υποστήριζε ότι υπάρχει «διαρκής συμπάθεια στον ελληνικό Τύπο για τις λεγόμενες επαναστατικές πράξεις της 17Ν», ενώ κατηγορούσε ευθέως τους Έλληνες δημοσιογράφους ότι φτιάχνουν έτσι τις ερωτήσεις, ώστε να προωθήσουν την εικόνα του Κουφοντίνα ως ενός «ήσυχου, ιδεολογικού στοχαστή».

Να σημειωθεί ότι από το ίδιο τηλεγράφημα προκύπτει ότι η πρεσβεία βρισκόταν σε επαφή με την Ντόρα Μπακογιάννη και άλλους συγγενείς θυμάτων τρομοκρατίας (όπως ο γιός του Μομφεράτου), με τους οποίους φέρονται να συντόνιζαν από κοινού τις κινήσεις τους. Συγκεκριμένα, αναφέρεται ότι η πρεσβεία επικοινώνησε μαζί τους για να βεβαιωθεί ότι θα απαντούσαν με δικό τους κείμενο στη συνέντευξη Κουφοντίνα.

Πέντε χρόνια νωρίτερα το 2000, η πρεσβεία αναφερόταν σε δηλώσεις Ελλήνων πανεπιστημιακών και πολιτικών που προωθούσαν, όπως υποστήριζε, μια «πολιτική λύση» για το πρόβλημα της τρομοκρατίας. Ο πρέσβης Νίκολας Μπερνς, εξηγούσε ότι η πρεσβεία «θα πρέπει να αμβλύνει αυτού του είδους τις απόψεις όταν θα εφαρμόσει το πρόγραμμα ανταμοιβών». Το ποιοι έλαβαν αυτές τις «ανταμοιβές» και με ποιο τρόπο τις χρησιμοποίησε η πρεσβεία για να παρέμβει στον εσωτερικό διάλογο στην Ελλάδα, δεν το μάθαμε ποτέ.

Σε άλλα τηλεγραφήματα, η Πρεσβεία εξέφραζε την ανησυχία της για την αποφυλάκιση υπό όρους του πρώην συνεργάτη της 17Ν, Νίκου Παπαναστασίου, για λόγους υγείας. Στο τηλεγράφημα, μάλιστα, η πρεσβεία εξέταζε επικριτικά τη λειτουργία του ελληνικού δικαστικού συστήματος – και αυτό παρά το γεγονός, ότι δικαστές δεν έδιναν άδεια στον Ξηρό, παρά τα «σοβαρά προβλήματα υγείας από τα οποία υπέφερε». Να σημειωθεί ότι από τα αρχεία του Wikileaks δεν προκύπτει να υπήρξαν ανάλογες αντιδράσεις όταν αποφυλακίζονταν πραξικοπηματίες που είχαν συνεργαστεί με την Ουάσινγκτον, όπως ο Στυλιανός Παττακός, ο οποίος απελευθερώθηκε «λόγω ανηκέστου βλάβης της υγείας του»… 26 χρόνια πριν πεθάνει.

Μοχλός πίεσης για την εξωτερική πολιτική

Την ίδια περίπου εποχή, και συγκεκριμένα το 2002, ο μετέπειτα πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας, μιλώντας στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΙ, είχε καταγγείλει τις πιέσεις που ασκούσε η αμερικανική κυβέρνηση με πρόσχημα την τρομοκρατία. Ο ίδιος μάλιστα υποστήριζε ότι πρόθεσή τους ήταν «να αποδυναμώσουν τις αντιστάσεις της ελληνικής κυβέρνησης για να επιβάλλουν ορισμένους στόχους… κυρίως στα ελληνοτουρκικά». Ο Κάρολος Παπούλιας αναφερόταν σε εποχές πριν ακόμη από την εξάρθρωση της 17 Νοέμβρη, όταν μεγάλα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης αναπαρήγαγαν τις θέσεις του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, φωτογραφίζοντας ως τρομοκράτες αρκετά μέλη του αντιδικτατορικού αγώνα, αλλά και στελέχη του ΠΑΣΟΚ.

Ό,τι και αν πιστεύει κανείς για τα μέλη της 17 Νοέμβρη και όσο και αν καταδικάζει την τρομοκρατία, η υπόθεση φέρνει στο προσκήνιο τις συνεχείς παρεμβάσεις ξένων πρεσβειών με τρόπους που συχνά αποτελούν άμεση εμπλοκή στα εσωτερικά ζητήματα της χώρας. Καμία αναπτυγμένη χώρα στον κόσμο δεν θα επέτρεπε σε ξένους διπλωμάτες να κρίνουν τους θεσμούς της δικαιοσύνης, να απαξιώνουν μεγάλα μέσα ενημέρωσης και να παρεμβαίνουν, άλλοτε με μαστίγια και άλλοτε με καρότα στον πολιτικό διάλογο.

Παλαιότερα, τέτοιες παρεμβάσεις προκαλούσαν αντιδράσεις ακόμη και από το πολιτικό κατεστημένο της Ελλάδας. Τώρα τις δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα.

info-war.gr

Ο αποκλεισμός της Καρυστιανού και ο καθεστωτισμός που κρατά καθηλωμένο το ΠΑΣΟΚ

2026-06-14T08:54:54.792+03:00

του Παντελή Σαββίδη

Η ακύρωση της εκδήλωσης της Μαρίας Καρυστιανού στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών δεν είναι ένα απλό επεισόδιο διαχείρισης μιας αίθουσας. Είναι πολιτικό γεγονός. Και μάλιστα γεγονός αποκαλυπτικό. Διότι φωτίζει, με τρόπο σχεδόν ωμό, τη βαθύτερη μετάλλαξη ενός μέρους του πολιτικού συστήματος: από φορέα κοινωνικής εκπροσώπησης σε μηχανισμό αυτοπροστασίας.

Ο ΔΣΑ υποστηρίζει ότι η αίθουσα είχε παραχωρηθεί για μια επιστημονική εκδήλωση με θέμα τη Δικαιοσύνη και το Κράτος Δικαίου και ότι η παραχώρηση ανακλήθηκε όταν η εκδήλωση εμφανίστηκε ως πολιτική εκδήλωση κόμματος. Αν αυτός είναι ο κανόνας, τότε οφείλει να ισχύει για όλους. Όχι επιλεκτικά. Όχι κατά περίσταση. Όχι όταν ο πολιτικός φορέας είναι ανεπιθύμητος στο κατεστημένο. Όχι όταν το πρόσωπο που μιλά δεν ανήκει στις γνώριμες διαδρομές της εξουσίας.

Διότι το αρχείο των δημόσιων εκδηλώσεων δείχνει ότι ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών δεν υπήρξε ποτέ ένας αποστειρωμένος χώρος όπου απαγορεύεται ο πολιτικός λόγος. Στους χώρους του έχουν φιλοξενηθεί εκδηλώσεις με πολιτικά πρόσωπα, κομματικούς εκπροσώπους, πρώην υπουργούς, βουλευτές και αρχηγούς ή στελέχη κομμάτων. Έχουν συζητηθεί οι θέσεις πολιτικών κομμάτων για τη Δικηγορία και τη Δικαιοσύνη. Έχουν γίνει εκδηλώσεις για τη συνταγματική αναθεώρηση, για φορολογικά ζητήματα, για εθνικά θέματα, για το κράτος δικαίου. Και σωστά έγιναν. Διότι η Δικαιοσύνη δεν είναι τεχνικό ζήτημα. Είναι θεσμικό, κοινωνικό και βαθύτατα πολιτικό ζήτημα.

Άρα το ερώτημα δεν είναι αν ο ΔΣΑ μπορεί να φιλοξενεί πολιτικές συζητήσεις. Το έχει κάνει. Το ερώτημα είναι γιατί στην περίπτωση της Καρυστιανού ενεργοποιήθηκε ξαφνικά μια αυστηρότητα που δεν φάνηκε με την ίδια ένταση σε άλλες περιπτώσεις.
Εδώ αρχίζει το πρόβλημα. Διότι όταν ένας θεσμός εφαρμόζει τον κανόνα όχι ως αρχή αλλά ως εργαλείο αποκλεισμού, τότε ο κανόνας παύει να είναι θεσμικός και γίνεται καθεστωτικός. Και καθεστωτισμός δεν είναι μόνο η αυθαιρεσία της κυβέρνησης. Είναι και η νοοτροπία των ενδιάμεσων μηχανισμών εξουσίας που αισθάνονται ότι έχουν δικαίωμα να αποφασίζουν ποιος θα μιλήσει, ποιος θα ακουστεί και ποιος θα μείνει έξω από τον δημόσιο χώρο.

Από τη Νέα Δημοκρατία μια τέτοια συμπεριφορά δεν εκπλήσσει. Είναι κόμμα εξουσίας με βαθιά οργανική σχέση με το κράτος, με τους μηχανισμούς και με τις θεσμικές ισορροπίες που το ευνοούν.

Εκείνο που προκαλεί πολιτική απογοήτευση είναι η καταγγελλόμενη συμμετοχή ή σύμπλευση στελεχών που πρόσκεινται στο ΠΑΣΟΚ. Διότι το ΠΑΣΟΚ δεν γεννήθηκε ως κόμμα διαχείρισης του φόβου. Γεννήθηκε ως δύναμη ρήξης με το μετεμφυλιακό κατεστημένο, ως φορέας κοινωνικής ανόδου, ως πολιτική στέγη στρωμάτων που ζητούσαν θέση στην Ιστορία.
Το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου δεν ήταν απλώς ένα κόμμα. Ήταν κοινωνικό ρεύμα. Εξέφρασε ανθρώπους που μέχρι τότε ένιωθαν αποκλεισμένοι από τους μηχανισμούς ισχύος. Έβαλε στο προσκήνιο στρώματα που το προηγούμενο σύστημα κρατούσε στην περιφέρεια. Έδωσε γλώσσα, αυτοπεποίθηση και πολιτική ορατότητα σε κοινωνικές δυνάμεις που ζητούσαν αναγνώριση.
Αυτό το ΠΑΣΟΚ, όμως, μέσα στη μακρά μεταπολιτευτική του διαδρομή, αστικοποιήθηκε με την ταξική έννοια του όρου. Έγινε κόμμα συστήματος. Τα ριζοσπαστικά του αντανακλαστικά αντικαταστάθηκαν από τεχνικές διαχείρισης. Η κοινωνική του ένταση μετατράπηκε σε θεσμική αυτοπροστασία. Η κάποτε αντισυστημική του ενέργεια ενσωματώθηκε σε έναν μηχανισμό που πλέον φοβάται ό,τι γεννιέται έξω από αυτόν.

Η περίπτωση Καρυστιανού είναι ακριβώς αυτό που δεν αντέχει το σημερινό σύστημα. Μια γυναίκα που δεν προέκυψε από κομματικό σωλήνα, δεν αναδείχθηκε από μηχανισμό, δεν οφείλει την παρουσία της σε εσωκομματικές ισορροπίες. Προέκυψε από μια εθνική τραγωδία, από την οδύνη, από την απαίτηση για Δικαιοσύνη. Και, κυρίως, εξέφρασε κάτι που το πολιτικό σύστημα δεν θέλει να ακούσει: ότι η κρίση Δικαιοσύνης, η ατιμωρησία, η συγκάλυψη, η περιφρόνηση των πολιτών είναι παθολογίες ενός συστήματος που έχει μάθει να αυτοσυντηρείται.
Γι’ αυτό η αντίδραση απέναντί της είναι δυσανάλογη. Δεν φοβούνται απλώς μια εκδήλωση. Φοβούνται το σύμβολο. Φοβούνται ότι γύρω από το αίτημα της Δικαιοσύνης μπορεί να συγκροτηθεί μια νέα κοινωνική εκπροσώπηση. Φοβούνται ότι στρώματα πολιτικά, κοινωνικά και οικονομικά περιθωριοποιημένα θα βρουν φωνή έξω από τα υπάρχοντα κανάλια. Φοβούνται ότι η οργή για τις παθογένειες του συστήματος μπορεί να αποκτήσει πολιτική μορφή.

Και εδώ βρίσκεται η ιστορική ειρωνεία για το ΠΑΣΟΚ. Αυτό που έκανε το ΠΑΣΟΚ το 1974 —να μετατρέψει την κοινωνική περιφέρεια σε πολιτικό υποκείμενο— σήμερα το φοβάται όταν επιχειρεί να το κάνει κάποιος άλλος. Αντί να αναγνωρίσει το φαινόμενο, το αντιμετωπίζει ως απειλή. Αντί να ακούσει τα κοινωνικά ρεύματα που αναδύονται, τα βλέπει ως ανταγωνιστές.

Αντί να διορθώσει τις παρενέργειες του συστήματος, μοιάζει να τις υπερασπίζεται.

Αυτός ο καθεστωτισμός είναι που κρατά το ΠΑΣΟΚ καθηλωμένο. Δεν είναι μόνο θέμα αρχηγού. Δεν είναι μόνο θέμα επικοινωνίας. Δεν είναι μόνο θέμα τακτικής. Είναι θέμα πολιτικής αύρας. Όποιος κι αν βρισκόταν στην ηγεσία του, όταν το κόμμα αποπνέει φόβο απέναντι σε κάθε αυθεντική κοινωνική κινητοποίηση, δεν μπορεί να γίνει πλειοψηφικό ρεύμα. Μπορεί να γίνει εφεδρεία. Μπορεί να γίνει συμπλήρωμα. Μπορεί να γίνει διαπραγματευτής καρέκλας. Δεν μπορεί, όμως, να γίνει φορέας αλλαγής.

Η καταγγελλόμενη σύμπραξη στελεχών ή παραγόντων που πρόσκεινται σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ στο ζήτημα της ακύρωσης δείχνει και κάτι ακόμα: ότι πίσω από τις φραστικές αντιπαραθέσεις υπάρχει μια βαθύτερη συγγένεια καθεστωτικής νοοτροπίας. Όταν απειλείται ο κλειστός κύκλος της εξουσίας, οι παλιές διαχωριστικές γραμμές ξεθωριάζουν. Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ μπορούν να συγκρούονται ρητορικά, αλλά να συναντώνται πρακτικά όταν το διακύβευμα είναι η προστασία του υπάρχοντος πολιτικού οικοσυστήματος.

Αν ο ΔΣΑ θέλει να αποκλείει κομματικές εκδηλώσεις, ας τις αποκλείει όλες. Με σαφή, δημόσιο, γραπτό και ομοιόμορφο κανόνα. Αν όμως επιτρέπει πολιτικές συζητήσεις, παρουσιάσεις κομματικών θέσεων, παρεμβάσεις βουλευτών και εκδηλώσεις πολιτικών φορέων, τότε δεν μπορεί να κλείνει την πόρτα μόνο όταν εμφανίζεται η Καρυστιανού. Αυτό δεν είναι θεσμική ουδετερότητα. Είναι επικίνδυνη απόκλιση από τη δημοκρατική ισονομία.

Και ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών έχει ιδιαίτερη ευθύνη. Δεν είναι μια οποιαδήποτε αίθουσα. Είναι θεσμός που συνδέεται με το δικηγορικό σώμα, με την υπεράσπιση δικαιωμάτων, με τη δημόσια συζήτηση για τη Δικαιοσύνη. Σε μια χώρα όπου η εμπιστοσύνη στους θεσμούς δοκιμάζεται, όπου η Δικαιοσύνη βρίσκεται στο κέντρο της κοινωνικής αμφισβήτησης, ο ΔΣΑ δεν μπορεί να λειτουργεί ως θυρωρός του κατεστημένου. Οφείλει να λειτουργεί ως χώρος ελεύθερου θεσμικού διαλόγου.

Η υπόθεση Καρυστιανού δεν είναι απλώς υπόθεση μιας εκδήλωσης που ακυρώθηκε. Είναι καθρέφτης. Δείχνει ποιοι φοβούνται τον δημόσιο λόγο όταν δεν τον ελέγχουν. Δείχνει ποιοι επικαλούνται τους θεσμούς για να περιορίσουν τη δημοκρατική έκφραση. Δείχνει ποιοι, ενώ μιλούν για ανανέωση, αντιδρούν με αντανακλαστικά παλαιού καθεστώτος.

Και κυρίως δείχνει κάτι που αφορά το ΠΑΣΟΚ: ότι δεν μπορείς να διεκδικείς την κληρονομιά του Ανδρέα Παπανδρέου και ταυτόχρονα να στέκεσαι απέναντι σε ένα νέο κοινωνικό αίτημα Δικαιοσύνης. Δεν μπορείς να επικαλείσαι τη δημοκρατική παράδοση και να συναινείς στον αποκλεισμό μιας φωνής επειδή ενοχλεί. Δεν μπορείς να λες ότι θέλεις να εκφράσεις την κοινωνία και να φοβάσαι τη στιγμή που η κοινωνία βρίσκει μόνη της φωνή.

Αν οι πολιτικές εκδηλώσεις αποκλείονται, να αποκλείονται για όλους. Αν επιτρέπονται, να επιτρέπονται και στην Καρυστιανού. Οτιδήποτε άλλο δεν είναι κανόνας. Είναι επιλεκτική φίμωση. Και η επιλεκτική φίμωση, όταν γίνεται στο όνομα της θεσμικότητας, είναι η πιο επικίνδυνη μορφή καθεστωτισμού.

Πανικός σε ΝΔ και ΠΑΣΟΚ που με συμφωνία Τσιπραίων της ΕΛΑΣ ακύρωσαν εκδήλωση της ΕΛΠΙΔΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

2026-06-12T19:53:58.016+03:00

Προκλητική απόρριψη της προγραμματισμένης για σήμερα εκδήλωσης της ΕΛΠΙΔΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ στη αίθουσα του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, από τους εκπροσώπους της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ και του Τσίπρα που σαφώς ακολούθησαν οδηγίες των κομμάτων του συστήματος.

Λίγη ώρα πριν την εκδήλωση, αρνήθηκαν την παραχώρηση της αίθουσας με την ψευδή δικαιολόγηση πως αυτή δεν δίδεται για κομματικές εκληλώσεις.

Τα γεγονότα και η ιστορία όμως τους διαψεύει οικτρά, όπως αναφέρει το δελτίο τύπου του κινήματος που ανήρτησε πριν λίγο η Μαρία Καρυστιανού.

Πανικός έχει καταλάβει τα δύο συστημικά κόμματα που έτσι αποκαλύπτουν φοβικό σύνδρομο για την επιρροή της Ελπίδας για τη Δημοκρατία στην Ελληνική κοινωνία.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΚΙΝΗΜΑ «ΕΛΠΙΔΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ»
Κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή, λίγες ώρες πριν από την αποψινή εκδήλωση για τη Δικαιοσύνη με ομιλητές και συντονιστή τέσσερις έγκριτους δικηγόρους και χαιρετισμό της Προέδρου του Κινήματος «ΕΛΠΙΔΑ για τη Δημοκρατία», Μαρίας Καρυστιανού, η Διοίκηση του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών μετά από νυχτερινή συνεδρίαση του Δ.Σ. δια περιφοράς, απαγόρευσε ουσιαστικά έναν ανοιχτό διάλογο για το Κράτος Δικαίου.
Tα μέλη του Δ.Σ. του ΔΣΑ τράβηξαν έτσι το χαλί κάτω από τα πόδια των συναδέλφων τους και διέψευσαν την εμπιστοσύνη των ανθρώπων που ήρθαν από μακριά για να παρακολουθήσουν τις ομιλίες, ανακαλώντας την άδεια για παραχώρηση της αίθουσας του Συλλόγου για την εκδήλωση με τίτλο «ΕΛΠΙΔΑ για τη Δικαιοσύνη».
Συγκεκριμένα, όπως ενημερωθήκαμε άτυπα και αναμένοντας βέβαια την έγγραφη εξήγηση του ΔΣΑ, μετά από παρεμβάσεις συμβούλων προσκείμενων στο ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, αλλά και τη σύμφωνη γνώμη υποστηρικτών του Α. Τσίπρα, το Δ.Σ. του ΔΣΑ πήρε πίσω την άδεια παραχώρησης της αίθουσάς του σε δικηγόρους, μέλη, στελέχη και φίλους της «ΕΛΠΙΔΑΣ για τη Δημοκρατία», που θα μιλούσαν και θα συζητούσαν για τις αρχές του κράτους δικαίου και την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, δηλαδή για θέματα αμιγώς νομικά, τα οποία ο ΔΣΑ έχει και δική του αυτοτελή υποχρέωση να υπερασπίζεται με βάση το άρθρο 90 του Κώδικα περί Δικηγόρων.
Κατ’ αυτόν τον τρόπο, αντί της υπεράσπισης επήλθε η αποτροπή και η φίμωση του διαλόγου. Και ακόμη χειρότερα, καταγράφηκε μία σαφής αντιδημοκρατική διακριτική μεταχείριση με παλαιοκομματικά κριτήρια. Διότι παρά την απαγόρευση που επέβαλε σήμερα, ο ΔΣΑ στο παρελθόν έχει επανειλημμένα παραχωρήσει την αίθουσά του, και ορθώς, για εκδηλώσεις νομικού χαρακτήρα, που διοργάνωσαν ή στις οποίες συμμετείχαν κόμματα, ακόμη και με ομιλίες πολιτικών στελεχών τους.
Ο παρασκηνιακός πόλεμος εναντίον της «ΕΛΠΙΔΑΣ για τη Δημοκρατία» είναι λυσσαλέος, διότι το πολιτικό σύστημα κλυδωνίζεται και φαίνεται να κάνει τα πάντα ώστε οι φωνές που το απειλούν να σβήσουν και να φιμωθούν. Δεν θα τα καταφέρουν, διότι οι πολίτες συνειδητοποιούν τι συμβαίνει και το βασικότερο δεν ξεχνούν. Η εκδήλωση «ΕΛΠΙΔΑ για τη Δικαιοσύνη» αναβάλλεται, αλλά δεν ακυρώνεται, διότι η αλήθεια δεν τιθασεύεται. Ο νέος χρόνος και τόπος διεξαγωγής της θα ανακοινωθούν προσεχώς.

Η επαναφορά Τσίπρα ως «συμπληρώματος»

2026-06-07T18:37:29.748+03:00

του Ρούντι Ρινάλντι

Σχεδόν 24 ώρες μετά την εξαγγελία του «νέου» κόμματος Τσίπρα υπό το ακρωνύμιο ΕΛ.Α.Σ., αυτό σκαρφάλωσε αμέσως στη δεύτερη θέση στις δημοσκοπήσεις με ένα στρογγυλό 17%. Όλο το μιντιακό σύστημα, σαν να έπεσε γραμμή από κάποια κέντρα, σπρώχνει με φόρα Τσίπρα. Μέχρι και στελέχη της Ν.Δ. επαινούν τον «ώριμο» και «λαμπερό» Τσίπρα, που όμως «θα τον ξανανικήσουν». Προς το παρόν η πίεση μετατίθεται στον άλλο εταίρο του συστημισμού, το ΠΑΣΟΚ: αυτό χρειάζεται λίγο ακόμη «μασάζ» για να καταστεί εντελώς εύπλαστο, ώστε να συμβάλει στην επιχειρούμενη αναστήλωση ενός δικομματισμού (κεντροδεξιό μόρφωμα – κεντροαριστερό μόρφωμα) με ανακύκλωση του υφιστάμενου πολιτικού προσωπικού.

Η ανάσυρση του Τσίπρα από τη ναφθαλίνη γίνεται για να επιχειρηθεί μια επανασταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος με δύο πυλώνες. Πιο ιδιαίτερος στόχος είναι να περιμαζέψει τα ρετάλια του συριζικού κεντροαριστερού αστερισμού που διασκορπίστηκε από το 2015 και ύστερα, μετά τις παλινωδίες και τις ήττες του υπό τον κ. Τσίπρα. Ανασύρεται επειδή, όσα και να λέει περί «πατριωτισμού» και «ελληνικότητας», έχει δώσει εξετάσεις και απέκτησε διαπιστευτήρια, πως υπηρετεί την εξάρτηση και όλες τις ανάγκες του μεταπρατισμού. Άλλωστε είναι ο μόνος χώρος που ολόκληρο το πολιτικό προσωπικό του (όπου κι αν βρέθηκαν μετά τη θρυμματοποίηση του ενιαίου ΣΥΡΙΖΑ) δηλώνει σε όλους τους τόνους «περήφανο» για τη διακυβέρνηση 2015-19, για την ψήφιση του 3ου Μνημονίου (μαζί με τις άλλες συστημικές δυνάμεις), και φυσικά για τη συμφωνία των Πρεσπών, που υπογράφτηκε με άμεση καθοδήγηση και απαίτηση ΗΠΑ-Γερμανίας.

«Πίσω από τις λέξεις κρύβεται ο Αλέξης»: το παιχνίδι αυτό παίζεται αμοραλιστικά, και αποκλειστικά σε επικοινωνιακό επίπεδο. Το 2015, ως νέος πρωθυπουργός, πήγε στην Καισαριανή να καταθέσει στεφάνι στους 200 εκτελεσμένους, ενώ παζάρευε με την τρόικα. Τώρα διαλέγει ένα ακρωνύμιο που «παίζει» (σε λίγους) με τον ΕΛΑΣ της εποποιίας ενάντια στη ναζιστική κατοχή, αλλά και την ΕΛΑΣ ως αστυνομία τώρα. Θόρυβος να γίνεται, βαβούρα, αυτό συνιστούν οι επικοινωνιολόγοι. Το διαζύγιο με ό,τι σήμαινε η Αριστερά για τον τόπο σε περασμένες δεκαετίες έχει παρθεί από πολύ νωρίς. Μάλιστα ο ίδιος προέρχεται από την επιχείρηση κατασπατάλησης ενός μεγάλου κεφαλαίου για τον Τόπο και τον Λαό, που είχε χτιστεί με αγώνες, απλοχεριά και λεβεντιά από εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους στη χώρα μας.
Μέσα από αυτόν τον χώρο, ιδιαίτερα στην εποχή της κατασπατάλησης του κεφαλαίου του και της διάλυσης του «ηθικού πλεονεκτήματος», αναδείχθηκαν μηχανισμοί και ελεεινές μέθοδοι που καμία σχέση δεν είχαν με όποιο χειραφετητικό πρόταγμα. Η συνάντηση της σύνολης αριστεράς με τις παρυφές της εξουσίας (πρώτα στα χρόνια της συγκυβέρνησης με τη Ν.Δ. το 1989-90), και αργότερα με την «πρώτη φορά Αριστερά», επέφερε ακόμα περισσότερη διάβρωση και ενίσχυσε τις τάσεις διαζυγίου με ό,τι υπήρξε και συμβόλιζε η Αριστερά κάποτε.

Όσα κάνει τώρα ο Τσίπρας και η παρέα του, και όσα έχει δει ο απλός κόσμος (παραίτηση Τσίπρα, άφιξη Κασσελάκη που ο ίδιος ο Τσίπρας έφερε και μετά ροκάνισε, διασπάσεις, δύο κόμματα στη Βουλή, σιωπή Τσίπρα και επανεμφάνισή του), ευτελίζουν κι άλλο την έννοια της τρέχουσας και υπαρκτής αριστεράς. Ο ίδιος τώρα θέλει να πετάξει τα «βαρίδια» που τάχα τον εμπόδιζαν όσο ήταν αρχηγός. Καμιά αυτοκριτική. Δηλώνει όμως απερίφραστα: «Τώρα είμαι διαφορετικός»! Έλκεται άλλωστε προς το κέντρο, όραμά του ο… «δημοκρατικός καπιταλισμός». Ωστόσο, θέλει να μεταθέσει τον γενικότερο ευτελισμό στους πρώην συνεργάτες του: Θα πάτε στον εξώστη (πρώτη φάση), θα παραιτηθείτε από τα κόμματα που ανήκετε (δεύτερη φάση), θα δηλώσετε πρόθυμοι να έρθετε στο «κόμμα μου», κι εγώ θα δω τι θα κάνω με καθέναν ξεχωριστά…

Τώρα βρισκόμαστε στην εφαρμογή της τρίτης φάσης, δηλαδή του περιμαζώματος όσων προσέλθουν. Ο ΣΥΡΙΖΑ εξαφανίζεται μέσα από εξευτελιστικές διαδικασίες, για να γεννηθεί τι; Ένα κυνικό, χωρίς αρχές υποστύλωμα ενός υπό κατασκευή δικομματισμού που θα υπηρετεί καλύτερα και αποτελεσματικότερα το μεταπρατικό μοντέλο, τους ολιγάρχες και τις πρεσβείες, την Ελλάδα της εξάρτησης και της υποτέλειας. Και, όπου και όταν χρειαστεί, θα βάλουν κι αυτοί τις υπογραφές τους – διότι θα ζητηθούν και τέτοιες.
Το στίγμα της αναξιοπιστίας πάει μαζί με την έλλειψη μιας λαϊκής δυναμικής. Το σύστημα θέλει έναν «μη λαό», έναν λαό καθηλωμένο, αποδιοργανωμένο, αποπροσανατολισμένο, χωρίς προσδοκία καλύτερου μέλλοντος, σκέτο ψηφοφόρο διαχειριστών. Τον θέλει να σέρνεται στη λογική του «και μη χειρότερα θεέ μου». Σε αυτές τις συνθήκες, το «μπαλκόνι» ενός Τσίπρα είναι χρήσιμο ώστε να περιμαζευτεί ο κεντροαριστερός χώρος και να λειτουργήσει ως συμπληρωματικός βραχίονας. Το «συμπαράταξη» μπορεί να νοηθεί μόνο υπό την έννοια του «περιμαζώματος».

Θορυβώδης τενεκές, που θα αυτοπροσδιορίζεται ως χρυσός. Συνεπώς, διόλου «ελληνική αριστερή συμπαράταξη». Κόμμα Τσίπρα, και «σπρωχτό» με όλα τα μέσα!

(Δρόμος, φύλλο 779, 6/6/26)

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σκευωρία σε βάρος της Παρασκευής Τυχεροπούλου από τις Μητσοτακικές υπηρεσίες σπίλωσης και συκοφάντησης

2026-06-05T18:19:34.566+03:00

«Αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε εξέλιξη μία ακόμη προσπάθεια σπίλωσης και παγίδευσής μου, ένα ακόμη "συμβόλαιο εκτέλεσης" που φέρεται να εκτελεί μέσω της Υποδιεύθυνσης Δίωξης Οικονομικών Εγκλημάτων, η εγκληματική οργάνωση γύρω από τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Για τη μεθόδευση αυτή αξιοποιούνται πλαστά στοιχεία που κατασκευάστηκαν εις βάρος μου από τον πρώην Πρόεδρο Μπαμπασίδη και τα συνεργαζόμενα με αυτόν διευθυντικά στελέχη του πρώην ΟΠΕΚΕΠΕ που έχουν μεταφερθεί σε θέσεις ευθύνης στην ΑΑΔΕ...»

Η Παρασκευή Τυχεροπούλου περνάει στην αντεπίθεση με μια σκληρή δήλωση καταγγέλοντας επιχείρηση σπίλωσής της και κατασκευής ενοχοποιητικών στοιχείων σε βάρος της, μέσω του δικηγόρου της Αντώνη Βαγιάνου:

ΔΗΛΩΣΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΤΥΧΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

«Καταγγελία για νέα επιχείρηση σπίλωσης και κατασκευής ενοχοποιητικών στοιχείων. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε εξέλιξη μία ακόμη προσπάθεια σπίλωσης και παγίδευσής μου, ένα ακόμη «συμβόλαιο εκτέλεσης» που φέρεται να εκτελεί μέσω της Υποδιεύθυνσης Δίωξης Οικονομικών Εγκλημάτων, η εγκληματική οργάνωση γύρω από τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Σχετικά με τους ανυπόστατους ισχυρισμούς περί «κρυμμένων» αποφάσεων στο ερμάριό μου και υποτιθέμενων παράνομων αποφάσεών μου, η αλήθεια και το μέγεθος της μεθόδευσης αποκαλύπτεται από τα κάτωθι, που είναι ήδη σε γνώση των διωκτικών αρχών και αναγκάζομαι σήμερα να αναφέρω δημόσια για την προστασία μου:

1ον Ο ίδιος ο δικαστικός επιμελητής, που κλήθηκε από τη Διοίκηση Μπαμπασίδη να ανοίξει το ερμάριό μου, στο οποίο τάχα βρέθηκαν τα «κρυμμένα» έγγραφα για τα οποία με κατηγορεί, βεβαιώνει επί λέξει ότι: «εισήλθαμε στο γραφείο 503, στον 5ο όροφο, όπου διατηρούσε γραφείο η κ. Παρασκευή Τυχεροπούλου το Ντουλάπι με αριθμό 12 , ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΚΑΙ ΒΡΗΚΑ ΑΝΟΙΚΤΟ (!!!!). ΣΤΗΝ ΕΡΩΤΗΣΗ ΜΟΥ «ΠΟΙΟΣ ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ ΝΤΟΥΛΑΠΙ» ΜΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ Ο Κ. ΜΠΑΜΠΑΣΙΔΗΣ ΟΤΙ ΑΝΟΙΧΘΗΚΕ ΜΕ ΕΝΤΟΛΗ ΤΟΥ, ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΚΛΕΙΔΑΡΑ ΚΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ» (αναφέρονται 4 στελέχη του ΟΠΕΚΕΠΕ). Είναι προφανές ότι στελέχη του Οργανισμού, ενώ είχαν ήδη καλέσει τον δικαστικό επιμελητή, φρόντισαν να παραβιάσουν νωρίτερα το ερμάριό μου και να αλλοιώσουν το περιεχόμενό του, προκειμένου να «φυτευτούν» στοιχεία για λόγους εντυπώσεων.

Για την παράνομη αυτή παραβίαση έχω ήδη υποβάλει μήνυση, καθώς εντός του ερμαρίου φυλάσσονταν, εκτός από προσωπικά μου αντικείμενα, και απόρρητα έγγραφα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.

2ον Σε διάλογο της 21.10.2024, που περιλαμβάνεται στη δικογραφία που εστάλη στη Βουλή από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, ο Μπαμπασίδης ομολογεί στον Γ. Ξυλούρη ότι στέλεχος του ΟΠΕΚΕΠΕ, είχε ήδη δει «κρυφά και κλεφτά» το περιεχόμενο του ερμαρίου μου τουλάχιστον 4 ημέρες, πριν από το υποτιθέμενο άνοιγμά του από τον δικαστικό επιμελητή. Στον ίδιο διάλογο, η παραδοχή μεθόδευσης είναι κυνική, με αναφορές σε «μπόμπες» που θα σκάσουν στον αέρα για «να τελειώσουνε».

Από τα ανωτέρω προκύπτει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι το επικαλούμενο από τον Μπαμπασίδη, περιεχόμενο του ερμαρίου μου είναι το περιεχόμενο που ο ίδιος με τη συνέργεια και άλλων στελεχών του ΟΠΕΚΕΠΕ διαμόρφωσε με την αυθαίρετη προσθαφαίρεση εγγράφων.

Το δε βίντεο που διακινείται με το υποτιθέμενο άνοιγμα του ερμαρίου μου, αφορά το σκηνοθετημένο κόψιμο με τροχό του λουκέτου, που ο ίδιος ο Μπαμπασίδης είχε τοποθετήσει, μετά την παραβίαση του ερμαρίου μου.

3ον Ως προς τις 12 ιεραρχικές προσφυγές που τάχα «έκρυβα», πρόκειται για αποφάσεις που έφεραν κανονικά αριθμούς πρωτοκόλλου, βρίσκονταν στο Γραφείο Διοίκησης και ήταν σε πλήρη γνώση της υπηρεσίας. Οι αποφάσεις αυτές αφορούσαν τη δικαίωση ΝΟΜΙΜΩΝ παραγωγών, οι οποίοι προσκόμισαν πλήθος εγγράφων, όπως Ε9, μισθωτήρια και υπεύθυνες δηλώσεις, που τεκμηρίωναν τη νόμιμη κατοχή των αγροτεμαχίων τους. Οι αποφάσεις αυτές υπογράφονταν, πλην εμού, από δύο υφιστάμενούς μου καθώς και τον τότε Πρόεδρο του Οργανισμού.

Εντούτοις ο κ. Μπαμπασίδης, για την υπόθεση άσκησε πειθαρχική δίωξη και κατέθεσε μήνυση μόνο εις βάρος μου.

4ον Το πλέον εξωφρενικό είναι ότι μία από τις αποφάσεις αυτές ΕΙΧΕ ΓΙΝΕΙ ΔΕΚΤΗ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΑΣΙΔΗ! Παρά το γεγονός αυτό, ο κ. Μπαμπασίδης υπέβαλε μήνυση εναντίον μου ισχυριζόμενος ότι η εκ μέρους μου αποδοχή της ήταν παράνομη (!!!), αποκρύπτοντας ότι και ο ίδιος είχε συνυπογράψει τη σχετική απόφαση. Μάλιστα, στη δικογραφία που εστάλη στη Βουλή από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, υπάρχει διάλογος μεταξύ του κ. Μπαμπασίδη και Διευθυντικού Στελέχους του ΟΠΕΚΕΠΕ (που σήμερα διατηρεί τις αρμοδιότητές του στην ΑΑΔΕ) στον οποίο αποκαλύπτεται η προσπάθειά τους να αποκρύψουν την υπογραφή του με στόχο την παραπλάνηση των αρχών και την ενοχοποίησή μου.

Ο διάλογος αυτός, τον οποίο παραθέτω ολόκληρο όπως έχει δημοσιευθεί για να γίνει φανερό το μέγεθος του θράσους και του εγκληματικού σχεδιασμού, έχει ως εξής :

ΜΠΑΜΠΑΣΙΔΗΣ Κυριάκος: […] Μόνο ο Γ [αναφέρεται το όνομα του παραγωγού] είναι ένα θέμα τώρα δεν ξέρω.

Στέλεχος: Δεν πειράζει μην αγχώνεσαι με αυτό.

ΜΠΑΜΠΑΣΙΔΗΣ Κυριάκος: Ε πώς το αιτιολογείς μην αγχώνεσαι με αυτό;

Στέλεχος: Επειδή έχει την υπογραφή σου;

ΜΠΑΜΠΑΣΙΔΗΣ Κυριάκος: Ε; Ναι.

Στέλεχος: Ε θα βάλουμε το σχέδιο δεν θα βάλουμε το πρωτότυπο. (σ.σ. εννοεί στη μήνυση που πράγματι κατέθεσε ο Μπαμπασίδης εναντίον μου, στην οποία με κατηγορεί ότι έκανα παράνομα δεκτές τάχα ιεραρχικές προσφυγές, μεταξύ των οποίων και του συγκεκριμένου παραγωγού…)

ΜΠΑΜΠΑΣΙΔΗΣ Κυριάκος: Ναι αλλά αφού γράφει μέσα πρωτότυπο δεν γράφει στην λίστα;

Στέλεχος: (Ακατάληπτο περιεχόμενο) ντάξει.

ΜΠΑΜΠΑΣΙΔΗΣ Κυριάκος: Ε πώς να το κάνω;

Στέλεχος: Θα το φτιάξουμε. Κυριάκο θα το φτιάξουμε. Ας το βάλουμε το τέτοιο. Θα βάλουμε το Γ. τον γράψαμε δεν μπορείς να μην τον γράψουμε.

ΜΠΑΜΠΑΣΙΔΗΣ Κυριάκος: (Ακατάληπτο περιεχόμενο).

Στέλεχος: Τον γράψαμε ντάξει αλλά θα τον ε θα έχουμε μέσα το ακριβές αντίγραφο από τώρα μην αγχώνεσαι. Δεν φαίνεται η υπογραφή σου πουθενά.

ΜΠΑΜΠΑΣΙΔΗΣ Κυριάκος: Τέλος πάντων.»

Όλα τα ανωτέρω είναι σε γνώση των διωκτικών αρχών και επιτρέπουν σε κάθε καλόπιστο να διαγνώσει το μέγεθος της εις βάρος μου κατασκευής. Το γεγονός όμως, ότι σύμφωνα με δημοσιεύματα η Υποδιεύθυνση Δίωξης Οικονομικών Εγκλημάτων αναπαράγει τις ανωτέρω κατασκευασμένες κατηγορίες, είναι ένα γεγονός που θα πρέπει να ανησυχεί κάθε δημοκρατικό πολίτη, μία μάλιστα ημέρα μετά την κατάρρευση αντίστοιχης έμπνευσης σκευωρίας εις βάρος του συνδικαλιστή κ. Κώστα Ανεστίδη. Να σημειωθεί ότι σε λίγες ημέρες, εκκινεί η εκδίκαση σε δεύτερο βαθμό μίας από τις σοβαρότερες υποθέσεις γύρω από το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, στην οποία έχω κληθεί να καταθέσω ως μάρτυρας. Υπενθυμίζεται ότι ίδια προσπάθεια απονομιμοποίησης και ενοχοποίησής μου είχε μεθοδευτεί μέσω αντίστοιχων διώξεών μου και πριν την έναρξη της ίδιας δίκης σε πρώτο βαθμό».

Αθήνα, 4 Ιουνίου 2026

Ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Παρασκευής Τυχεροπούλου

Αντώνης Βαγιάνος

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Οικολογικά Αντι-βραβεία 2026 Απονέμονται με αφορμή την παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος

2026-06-04T16:39:22.568+03:00

Ανακοινώνονται και φέτος από την Οικολογική Κίνηση Θεσσαλονίκης τα βραβεία αντιοικολογικής δράσης σε δημόσια πρόσωπα, που έχουν διαπρέψει κατά τη διάρκεια της προηγούμενης χρονιάς για πράξεις ή παραλείψεις σε βάρος του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής. Τα βραβεία έχουν συμβολικό χαρακτήρα και αποτελούν ύστατη άμυνα σε όλους αυτούς που κάθε 5η Ιουνίου φορούν τα καλά τους ρούχα και πλέκουν εγκώμια σε ένα περιβάλλον που εξοντώνεται.

Καθώς η οικολογική κατάσταση του πλανήτη γνωρίζει μια επιδείνωση άνευ προηγουμένου, τα Οικολογικά Αντι-βραβεία είναι έτοιμα να γυριστούν πλέον και σε ταινία: “The Eco Anti-Awards Strike Back!”

Α. Βραβείο «ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΓΗ»

Το πρώτο βραβείο, ταυτόχρονα με το Νόμπελ Ειρήνης (εκείνο που του χάρισε η Μαρία Κορίνα Ματσάδο), απονέμεται στον Πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, για την ακλόνητη πίστη του ότι η κλιματική αλλαγή είναι μια «μεγάλη απάτη» και για την επιμονή του να επιβάλει τον νόμο των πετρελαϊκών κολοσσών ακόμη και με πολεμικές ιαχές – με το αζημίωτο φυσικά! Σε αντίθεση με όσους τον θεωρούν ναρκισσιστή, κακομαθημένο πλουσιόπαιδο ή απλά μια ακροδεξιά μαριονέτα αδίστακτων οικονομικών συμφερόντων, έχει αποδείξει την πνευματικότητά του και τη θεία του καταγωγή, σύμφωνα τουλάχιστον με τους Τηλε-Ευαγγελιστές Χριστιανο-Σιωνιστές που τον υποστηρίζουν. Αυτοί του προσφέρουν μια τεράστια δεξαμενή πιστών ψηφοφόρων μέσω των τηλεοπτικών τους δικτύων και σε αντάλλαγμα Εκείνος τους προσφέρει πρόσβαση στην εξουσία και νομοθετικές διευκολύνσεις. Κι έτσι όλοι μαζί μπορούν να αποθεώνουν τον Πρόεδρο που «σταμάτησε οκτώ πολέμους»…

Το δεύτερο βραβείο απονέμεται στον πρωθυπουργό του Ισραήλ Βενιαμίν Νετανιάχου, για τον εξωραϊσμό και εξευγενισμό του περιβάλλοντος στη Γάζα και πιο πρόσφατα, στον νότιο Λίβανο. Συν-δικαιούχος στο Νόμπελ Ειρήνης με τον Ντόναλντ Τραμπ, εφόσον υιοθέτησε ανθρωπιστικές πρακτικές «μη-γενοκτονίας», όπως οι περιπτώσεις όπου άμαχοι Παλαιστίνιοι δέχθηκαν πυρά ή βομβαρδισμούς ενώ περίμεναν ανθρωπιστική βοήθεια. Αδικαιολόγητα, ορισμένοι ψυχολόγοι μιλούν για την ανάγκη του θύτη να αποδείξει τη δύναμή του μέσω της απόλυτης επιβολής, προκειμένου να ξορκίσει το ιστορικό τραύμα της βίας που υπέστη ο λαός του.

Το τρίτο βραβείο απονέμεται στην Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα Φον Ντερ Λάιεν, για την προώθηση μιας πιο φιλόδοξης «Πράσινης Συμφωνίας», η οποία ατυχώς ονομάστηκε «Στρατηγική για την Αμυντική Βιομηχανία». Όπως και για την πολιτική στροφή του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, το οποίο υπό την ηγεσία της φλερτάρει ανοιχτά με την Ευρωπαϊκή Ακροδεξιά. Η «Πρόεδρος της Πολεμικής Οικονομίας» βραβεύεται για τη βαθιά της πεποίθηση ότι τα 650 δισεκατομμύρια ευρώ που λείπουν από την υγεία και την παιδεία θα επιστρέψουν στους πολίτες με τη μορφή θέσεων εργασίας σε εργοστάσια όπλων. Πρόκειται για μια μοναδική μετατροπή του παρωχημένου σχεδίου ειρηνικής συμφιλίωσης της Ευρώπης σε ένα σύγχρονο, δυναμικό σχέδιο διάσωσης της γαλλογερμανικής πολεμικής βιομηχανίας.

Β. Βραβείο «ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑ»

Το πρώτο βραβείο απονέμεται στον πρωθυπουργό κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, για την απαράμιλλη ικανότητα να βγάζει selfies σε καμένα δάση υποσχόμενος «ανασυγκρότηση», αλλά και για τη θεωρία του ότι η κλιματική κρίση αποτελεί τον τέλειο «αποδιοπομπαίο τράγο» για κάθε διαχειριστική αποτυχία του κρατικού μηχανισμού. Κρίμα είναι να έχει και αυτός την τύχη του Βίκτορ Όρμπαν, εφόσον η Ελλάδα διαφέρει ριζικά από την Ουγγαρία! Σύμφωνα με τον Δείκτη Κράτους Δικαίου (Rule of Law Index) του 2025, η Ελλάδα κατατάσσεται στην 29η θέση μεταξύ 31 χωρών της Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής (https://worldjusticeproject.org/rule-of-law-index/country/2025/Greece), αφήνοντας την Ουγγαρία απομονωμένη στην τελευταία θέση. Ο κ. Μητσοτάκης έχει διακριθεί για τον αγώνα του ενάντια στην υπονόμευση των ανεξάρτητων αρχών και τη χειραγώγηση της δικαιοσύνης. Αδίκως παραλληλίστηκε η υπόθεση των υποκλοπών (Predator) στην Ελλάδα με τη χρήση του λογισμικού Pegasus στην Ουγγαρία, ως εργαλείο παρακολούθησης πολιτικών αντιπάλων και δημοσιογράφων. Ο Όρμπαν χρειάστηκε να δημιουργήσει ένα ολόκληρο δίκτυο φιλικών επιχειρηματιών για να ελέγξει τα ΜΜΕ, ενώ στην Ελλάδα αρκούσε μια απλή «Λίστα Πέτσα» και η αυθόρμητη συγκέντρωση των μεγάλων τηλεοπτικών σταθμών στα χέρια ομίλων που διατηρούν άριστες σχέσεις με το Μαξίμου. Μήπως στην Ουγγαρία υπήρξε και σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ;;;

Το δεύτερο βραβείο απονέμεται στον υπουργό Εξωτερικών κ. Γιώργο Γεραπετρίτη, γνωστού και ως ΤΕΡΝΑπετρίτη, για τον ρόλο του στην προστασία της ελληνικής φύσης και… της ενεργειακής ελίτ. Η σύζυγός του είναι κόρη του Μιχαήλ Γουρζή, ο οποίος υπήρξε επί σειρά ετών αντιπρόεδρος και εκ των βασικών μετόχων της ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ. Η εν λόγω εταιρεία, κατά τη διάρκεια της θητείας της παρούσας κυβέρνησης, έχει αναλάβει πληθώρα εμβληματικών έργων (από την Εγνατία Οδό και το αεροδρόμιο στο Καστέλι μέχρι τεράστια αιολικά πάρκα). Ο όρος «διαπλοκή» δεν τον αφορά, αφού δεν ευνοεί τα μεγάλα ενεργειακά καρτέλ (φωτοβολταϊκά, αιολικά, υποδομές φυσικού αερίου και ηλεκτροπαραγωγής), ούτε και τον όμιλο με τον οποίο είχε συγγένεια, πριν τουλάχιστον περάσει ο έλεγχός του σε Άραβες «επενδυτές».

Το τρίτο βραβείο απονέμεται στον τέως Υπουργό Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, κ. Γιάννη Κεφαλογιάννη, για το μοναδικό δόγμα πρόληψης: «εκκενώστε τους οικισμούς, αφήστε τα δάση να καούν και μετά θα κάνουμε συσκέψεις για την ανασυγκρότηση». Ιδιαίτερη μνεία οφείλεται στη θριαμβευτική υλοποίηση του προγράμματος «Anti-Nero» (που χρηματοδοτείται από το Ταμείο Ανάκαμψης), το οποίο οι κακεντρεχείς οικολογικές οργανώσεις χαρακτήρισαν καταστροφικό. Ωστόσο, θα πρέπει να αναγνωριστεί η βαθιά του οικολογική σοφία: βάζοντας μπουλντόζες να ισοπεδώνουν την υπόροφη βλάστηση και να κατακρεουργούν τα δάση χωρίς μελέτες, ο κ. Κεφαλογιάννης εφάρμοσε το απόλυτο αξίωμα: «αν δεν υπάρχει δάσος, δεν υπάρχει και τίποτα για να καεί!» Φυσικά, ο νεαρός πολιτικός τίμησε την οικογενειακή παράδοση και τη βαριά πολιτική κληρονομιά του Ρεθύμνου. Την ώρα που το 112 χτυπούσε μανιωδώς, το πολιτικό του γραφείο έδινε τη δική του «Ενεργή Μάχη» στα τηλέφωνα, μεριμνώντας για τη «διάσωση» των ημέτερων αγροτικών επιδοτήσεων και των εικονικών κοπαδιών του ΟΠΕΚΕΠΕ. Και τελικά, κατάφερε να γίνει «καπνός» από το Υπουργείο του πριν προλάβει να σφίξει η ζέστη του καλοκαιριού!

Γ. Βραβείο «ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ»

Το πρώτο βραβείο απονέμεται στον Δήμαρχο Θεσσαλονίκης κ. Στέλιο Αγγελούδη, ο οποίος κατάφερε με συνοπτικές διαδικασίες να κατατροπώσει τη δημοκρατική διεκδίκηση για τη διενέργεια δημοψηφίσματος σχετικά με την ανάπλαση της ΔΕΘ. Ο κ. Αγγελούδης εξελέγη με κεντρική προεκλογική δέσμευση τη δημιουργία ενός μεγάλου πάρκου. Και σήμερα, επιμένει στη θέση για ενιαίο πάρκο περίπου 100-120 στρέμματα (από τα συνολικά 170 της έκτασης) στο νότιο τμήμα της ΔΕΘ. Το επίσημο σχέδιο που προωθεί το ΤΑΙΠΕΔ και η διοίκηση της ΔΕΘ βέβαια κάνει λόγο για «50% ελεύθερους χώρους και πράσινο». Ωστόσο, στην πολεοδομική γλώσσα, ο «ελεύθερος χώρος» περιλαμβάνει πλατείες, διαδρόμους κυκλοφορίας και ακάλυπτους χώρους ανάμεσα στα νέα κτίρια, και όχι απαραίτητα ένα ενιαίο, φυσικό πάρκο με χώμα και δέντρα. Ο κ. Αγγελούδης θα μείνει στην ιστορία της πόλης ως ο Δήμαρχος που κατάργησε τα δημοψηφίσματα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση πριν ακόμη αυτά εφαρμοστούν!...

Το δεύτερο βραβείο απονέμεται στον «παλαιοχριστιανό» Υφυπουργό Υποδομών και Μεταφορών κ. Νικόλαο Ταχιάο, ο οποίος συνεχίζει να καμαρώνει για τις νέες καθυστερήσεις του Μετρό προς Καλαμαριά. Οι καθυστερήσεις αυτές κοστίζουν στα δημόσια ταμεία άλλα 100 εκατομμύρια ευρώ σε μορφή απευθείας αποζημιώσεων στους εργολάβους, ανεβάζοντας, έτσι, τις αποζημιώσεις για τις καθυστερήσεις που η κυβέρνηση προκάλεσε από το 2019 μέχρι σήμερα, στο πρωτοφανές ποσό των 600 εκατομμυρίων ευρώ!

Το τρίτο βραβείο απονέμεται στον αντιπεριφερειάρχη Υποδομών και Δικτύων κ. Πάρι Μπίλλια, για τη διαχρονική του πίστη ότι η ανάπτυξη της Θεσσαλονίκης περνάει αποκλειστικά μέσα από μπετονιέρες, εργοτάξια και τεχνικά έργα που μοιάζουν να έχουν σχεδιαστεί στη δεκαετία του '70. Πιστός στρατιώτης των κεντρικών επιλογών του πρωθυπουργικού γραφείου, στηρίζει με πάθος κάθε έργο που ξεσηκώνει διαμαρτυρίες: Flyover, «ανάπλαση» ΔΕΘ, Κέντρο Καινοτομίας & Τεχνολογίας ThessIntec στον υγρότοπο που βρίσκεται στα Τσαΐρια Περαίας, αστική ανάπτυξη στη Μαρίνα Καλαμαριάς, αμμοληψίες από το Ακρωτήρι Επανομής για τον 6ο προβλήτα του ΟΛΘ, σταθμός LNG στο κέντρο του Θερμαϊκού!

Εύφημος μνεία γίνεται για τους «παραγωγικούς φορείς» της Θεσσαλονίκης (ΕΒΕΘ, ΒΕΘ, ΣΒΕ, ΣΕΒΕ, ΕΣΘ και ΣΕΤΕ)*, οι οποίοι έσπευσαν να ζητήσουν να προχωρήσει άμεσα η πρόταση του ΤΑΙΠΕΔ για την «ανάπλαση» της ΔΕΘ, επιθυμώντας διακαώς να έχουν τον πρώτο λόγο στην «ανάπτυξη» της πόλης. Βραβεύονται για την αστική τους κουλτούρα και για τον μακροπρόθεσμο ορίζοντα επενδύσεων που υπερασπίζονται τον δημόσιο χώρο, την ποιότητα ζωής των πολιτών, την αύξηση του πράσινου και τη μακροπρόθεσμη ελκυστικότητα της πόλης. Λειτούργησαν ως σοβαρό αντίβαρο στο ΤΑΙΠΕΔ, ενώ άσκησαν σοβαρή κριτική στο κράτος – εργολάβο, στην ατμοσφαιρική ρύπανση, στην κατάργηση του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου και στην αποσπασματική λογική των «μεγάλων έργων». Μόνο κακεντρεχείς τους χαρακτηρίζουν ως τη συντηρητική ελίτ της πόλης που την έχει καταδικάσει σε δεκαετίες μιζέριας, υποβάθμισης και ασφυξίας.

* Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης (ΕΒΕΘ), Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης (ΒΕΘ), Σύνδεσμος Βιομηχανιών Ελλάδος (ΣΒΕ), Σύνδεσμος Εξαγωγέων (ΣΕΒΕ), Εμπορικός Σύλλογος Θεσσαλονίκης (ΕΣΘ), Σύνδεσμος Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ).

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Πώς έγινε το Starlink εργαλείο στον πόλεμο που διεξήγαγε ο αμερικανικός στρατός εναντίον του Ιράν;

2026-05-31T01:23:18.556+03:00

από το Nournews

Η παραδοχή του Έλον Μασκ σχετικά με τη χρήση του δικτύου Starlink από το Πεντάγωνο εναντίον του Ιράν σήκωσε το πέπλο της μετατροπής των πολιτικών υποδομών σε μέσο πολέμου, όπου το οικονομικό κέρδος έχει θυσιάσει την ηθική, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ανθρώπινη ευθύνη στο βωμό των στρατιωτικών στόχων.

Οι πρόσφατες αποκαλύψεις του Έλον Μασκ σχετικά με τη χρήση του δορυφορικού συστήματος Starlink από το Πεντάγωνο για την καθοδήγηση drones στον πόλεμο κατά του Ιράν δεν είναι απλώς ένα στρατιωτικό ζήτημα ή μια οικονομική διαμάχη μεταξύ μιας ιδιωτικής εταιρείας και του αμερικανικού στρατού. Αποκαλύπτουν μια τρομακτική πραγματικότητα για την εξέλιξη της τεχνολογίας στον σύγχρονο κόσμο. Ένα σύστημα που αρχικά σχεδιάστηκε για να αναπτύξει παγκόσμιες επικοινωνίες, να εγγυηθεί ελεύθερη πρόσβαση στο διαδίκτυο και να υπηρετήσει την ανθρωπότητα χρησιμοποιείται τώρα για στρατιωτικές επιχειρήσεις, να καθοδηγεί όπλα και να επιδεινώνει την ανασφάλεια. Αυτό το γεγονός καταδεικνύει τα εύθραυστα όρια μεταξύ των πολιτικών τεχνολογιών και των στρατιωτικών εργαλείων, και πώς οι ηγεμονικές δυνάμεις έχουν ενσωματώσει την υποδομή επικοινωνιών στις πολεμικές τους μηχανές.
Κέρδος πριν από την ευθύνη: το πραγματικό πρόσωπο των τεχνολογικών γιγάντων

Αυτό που κάνει την υπόθεση ακόμη πιο εντυπωσιακή είναι η αντίδραση του Έλον Μασκ. Αντί να διαμαρτυρηθεί για τη στρατιωτική χρήση ενός πολιτικού συστήματος ή να κινηθεί νομικά εναντίον του Πενταγώνου για κακή χρήση, απλώς επικρίνει τους όρους και το ποσό της πληρωμής. Σαν το κύριο ζήτημα να μην ήταν η μετατροπή μιας υποδομής επικοινωνιών σε όπλο πολέμου, αλλά μάλλον τα έσοδα που παράγει. Αυτή η στάση αποκαλύπτει το πραγματικό πρόσωπο ενός τμήματος του τεχνολογικού καπιταλισμού, όπου το οικονομικό κέρδος έχει υπερισχύσει της ηθικής ευθύνης, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της εθνικής ασφάλειας.

Ο Μασκ επιβεβαιώνει ουσιαστικά ότι η στρατιωτική χρήση ενός πολιτικού συστήματος συνιστά παραβίαση, και όμως, ακόμη και αυτή η παραδοχή δεν τον οδηγεί ούτε στο να αναστείλει τη συνεργασία ούτε στο να εκφράσει δημόσια τη διαφωνία του. Δεν αναφέρει ούτε τα θύματα του πολέμου, ούτε τις ανθρώπινες συνέπειες αυτής της πράξης, ούτε καν την κοινωνική ευθύνη των εταιρειών τεχνολογίας. Η μόνη του ανησυχία συνοψίζεται σε μία φράση: «Πληρώστε περισσότερα». Αυτή η προοπτική δεν είναι απλώς μια προσωπική άποψη. Είναι εμβληματική μιας επικίνδυνης προσέγγισης όπου η τεχνολογία έχει αντικαταστήσει την ηθική και η ανθρωπότητα έχει υποβιβαστεί σε δεύτερο πλάνο υπέρ του οικονομικού οφέλους.
Starlink: Από εργαλείο επικοινωνίας σε συστατικό μιας πολεμικής μηχανής

Η χρήση του Starlink από το Πεντάγωνο καταδεικνύει τέλεια τη στρατιωτικοποίηση των πολιτικών υποδομών. Ο σημερινός κόσμος δεν κυβερνάται πλέον αποκλειστικά από τανκς και πυραύλους. Τα δίκτυα επικοινωνιών, οι δορυφόροι, οι ψηφιακές πλατφόρμες και το διαδίκτυο αποτελούν πλέον αναπόσπαστα μέρη του πεδίου της μάχης. Οι δυνάμεις που κάποτε υποστήριζαν την «ελευθερία της πληροφόρησης» χρησιμοποιούν τώρα τα ίδια εργαλεία για να κατευθύνουν στρατιωτικές επιχειρήσεις και να ασκούν πίεση στα έθνη. Αυτή είναι η μεγάλη αντίφαση που παρέμεινε κρυμμένη εδώ και χρόνια πίσω από παραπλανητικά συνθήματα.
Η τεχνολογία δεν είναι ουδέτερη: ο κρυφός βραχίονας των ηγεμονικών δυνάμεων

Υπό αυτές τις συνθήκες, οι ισχυρισμοί της Δύσης σχετικά με την τεχνολογική ουδετερότητα αμφισβητούνται περισσότερο από ποτέ. Πώς μπορούμε να μιλάμε για ανεξαρτησία των υποδομών επικοινωνιών όταν μια ιδιωτική εταιρεία μπορεί να διαδραματίσει ρόλο εν μέσω πολέμου; Πώς μπορούμε να πιστεύουμε στην τεχνολογική ουδετερότητα όταν ένα σύστημα σχεδιασμένο για δημόσιες επικοινωνίες χρησιμοποιείται για την καθοδήγηση μαχητικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών; Η πραγματικότητα είναι ότι ένα σημαντικό μέρος των παγκόσμιων τεχνολογιών δεν είναι πλέον απλώς ένα εργαλείο ανάπτυξης· έχει γίνει ο γεωπολιτικός βραχίονας των μεγάλων δυνάμεων.

Το πιο σημαντικό είναι ότι αυτή η υπόθεση δεν περιορίζεται στις Ηνωμένες Πολιτείες ή την Starlink. Η παραδοχή του Musk αποτελεί μια έντονη προειδοποίηση για το μέλλον του ψηφιακού κόσμου, ενός κόσμου όπου οι εταιρείες τεχνολογίας μπορούν να διαδραματίσουν ρόλο σε πολέμους ατιμώρητα, ενώ παράλληλα συνεχίζουν να παρουσιάζονται ως απλοί «πάροχοι υπηρεσιών». Εάν η στρατιωτική χρήση πολιτικών υποδομών μείνει ατιμώρητη σήμερα, η διαχωριστική γραμμή μεταξύ της εταιρείας τεχνολογίας και του αμυντικού εργολάβου θα εξαφανιστεί εντελώς αύριο.
Η σιωπή των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και η κατάρρευση των δυτικών συνθημάτων

Η σιωπή πολυάριθμων διεθνών οργανισμών και αυτοαποκαλούμενων υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων απέναντι σε αυτή την ενέργεια είναι επίσης ανησυχητική. Οι ίδιες ομάδες που καταδικάζουν έντονα ακόμη και τον παραμικρό περιορισμό στις επικοινωνίες σε ανεξάρτητα έθνη παραμένουν σιωπηλές σχετικά με τη στρατιωτική χρήση ενός πολιτικού συστήματος. Αυτό το διπλό μέτρο και σταθμά καταδεικνύει για άλλη μια φορά ότι έννοιες όπως τα ανθρώπινα δικαιώματα, η ελευθερία της επικοινωνίας και η τεχνολογική ουδετερότητα, σε πολλές περιπτώσεις, δεν είναι καθολικές αρχές, αλλά μάλλον πολιτικά εργαλεία που εξυπηρετούν τα συμφέροντα ηγεμονικών δυνάμεων.

Αυτό που συνέβη σήμερα δεν είναι απλώς ένα σκάνδαλο στα μέσα ενημέρωσης· είναι ένα σημάδι ότι ο κόσμος εισέρχεται σε μια νέα φάση σύγκρουσης, μια φάση όπου η τεχνολογία δεν είναι πλέον απλώς ένα εργαλείο για την ευημερία και την ανάπτυξη, αλλά μπορεί να γίνει στοιχείο του μηχανισμού του πολέμου, της πίεσης και της κυριαρχίας.

Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, η ευθύνη των εταιρειών τεχνολογίας δεν είναι πλέον μόνο τεχνική ή οικονομική. Είναι επίσης υπεύθυνες για τις συνέπειες των πράξεών τους στον άνθρωπο και στην ασφάλεια και δεν μπορούν πλέον να κρύβονται πίσω από εμπορικές συμβάσεις ή οικονομικές δικαιολογίες.

Εν ολίγοις, το Πεντάγωνο, χρησιμοποιώντας το Starlink, έχει δείξει την προθυμία του να εκμεταλλευτεί τις πολιτικές υποδομές για την εξυπηρέτηση των στρατιωτικών του στόχων. Ο Έλον Μασκ έχει επίσης δείξει ότι, για ορισμένους τεχνολογικούς γίγαντες, το οικονομικό κέρδος μπορεί να υπερισχύει της ηθικής, της ασφάλειας και των ανθρώπινων ζωών. Αυτή είναι η πραγματικότητα που ο κόσμος πρέπει να αντιμετωπίσει με σαφήνεια: αποδεικνύει ότι, αποκομμένη από οποιοδήποτε ηθικό και ανθρώπινο πλαίσιο, η τεχνολογία μπορεί να γίνει το πιο επικίνδυνο μέσο κυριαρχίας της εποχής μας.

πηγή: Nournews μέσω China Beyond the Wall

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ευθεία παρέμβαση – εντολή των ΗΠΑ στον Μητσοτάκη για την αποφυλάκιση Γιωτόπουλου: “Να επιστρέψει στη φυλακή”!

2026-05-31T01:07:39.975+03:00

Οι ΗΠΑ μέσω του Στέιτ Ντιπάρτμεντ “ζητούν”, δηλαδή απαιτούν από την ελληνική κυβέρνηση, υπό τη μορφή φανερής εντόλης “να πράξει ό,τι είναι δυνατόν ώστε ο Γιωτόπουλος να επιστρέψει στη φυλακή”!

Με λίγα λόγια, οι ΗΠΑ παρεμβαίνουν (ως μη όφειλαν και δεν δικαιούνται σύμφωνα με τα διεθνή κεκτημένα περί ανεξαρτησίας και κυριαρχίας των κρατών) στην ελληνική πολιτική τάξη, εν προκειμένω στην κυβέρνηση, ώστε αυτή με τη σειρά της, η κυβέρνηση, να παρέμβει στη δικαιοσύνη (ως μη οφείλει και δεν έχει το δικαίωμα σύμφωνα με την περίφημη διάκριση εξουσιών, την οποία αρέσκονται να περιφέρουν όπως και όταν τους βολεύει) προκειμένου ο πρόσφατα αποφυλακισθείς, Αλ. Γιωτόπουλος, να επιστρέψει στη φυλακή.

Εχει χαθεί πλέον κάθε πρόσχημα. Τα ελεύθερο και ανεξέλεγκτο αμερικανικό σουλάτσο (φανερό και μη φανερό) σε ολόκληρη την επικράτεια, στο έδαφος της οποίας οι ΗΠΑ έχουν σπείρει πολεμικές βάσεις, η εγχώρια αμερικανοδουλεία, αλλά και η απροκάλυπτη πλέον θεσμική κατάντια ώστε να θεωρείται κανονικό ότι μια κυβέρνηση μπορεί να παρεμβαίνει ωμά στη δικαιοσύνη και μάλιστα κατ’ εντολή των ΗΠΑ, δεν χρειάζονται κανένα “φερετζέ”.

Μέσω επίσημης τοποθέτησής του, το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, δηλώνει βαθιά απογοητευμένο και ζητά από την κυβέρνηση να κάνει ό,τι περνάει από το χέρι της για να οδηγηθεί ξανά στη φυλακή Αλ. Γιωτόπουλος που έχει καταδικαστεί ως ο «αρχηγός» της «17 Νοέμβρη». «Υποστηρίζουμε σθεναρά αυτή την προσπάθεια και καλούμε την ελληνική κυβέρνηση να πράξει ό,τι είναι δυνατόν ώστε ο Γιωτόπουλος να επιστρέψει στη φυλακή», αναφέρεται χαρακτηριστικά.

«Οι Ηνωμένες Πολιτείες εκφράζουν τη βαθιά τους απογοήτευση για την απόφαση του Εφετείου Πειραιά να αποφυλακίσει τον Αλέξανδρο Γιωτοπούλο, ηγέτη και εγκέφαλο της ακροαριστερής ελληνικής τρομοκρατικής οργάνωσης “17 Νοέμβρη”», αναφέρει η ανακοίνωση.

Και συνεχίζει υπενθυμίζοντας ότι «κατά τη διάρκεια της 27χρονης δράσης της, η “17 Νοέμβρη” δολοφόνησε τέσσερις Αμερικανούς κρατικούς λειτουργούς: τον Ρίτσαρντ Γουέλς, τον πλοίαρχο Τζορτζ Τσάντες, τον πλοίαρχο Γουίλιαμ Νορντίν και τον λοχία Ρόναλντ Στιούαρτ. Η οργάνωση δολοφόνησε επίσης έναν Βρετανό στρατιωτικό ακόλουθο, έναν υπάλληλο της τουρκικής πρεσβείας και 16 εξέχοντες Έλληνες πολίτες, μεταξύ των οποίων και τον γαμπρό του σημερινού πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη».

«Ο Γιωτόπουλος καταδικάστηκε σε 17 φορές ισόβια κάθειρξη και επιπλέον 25 χρόνια φυλάκισης για τον ρόλο του στην οργάνωση και εκτέλεση αυτών των στυγερών δολοφονιών. Δεν έχει ποτέ αναλάβει την ευθύνη για τις πράξεις του ούτε έχει εκφράσει μεταμέλεια. Σημειώνουμε ότι στις 25 Μαΐου ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου άσκησε έφεση ζητώντας την ακύρωση της υπό’ όρων αποφυλάκισης, καθώς ο Γιωτόπουλος δεν είχε εκτίσει τον ελάχιστο απαιτούμενο χρόνο κράτησης. Υποστηρίζουμε σθεναρά αυτή την προσπάθεια και καλούμε την ελληνική κυβέρνηση να πράξει ό,τι είναι δυνατόν ώστε ο Γιωτόπουλος να επιστρέψει στη φυλακή», προσθέτει η ανακοίνωση.

«Οι οικογένειες των Ρίτσαρντ Γουέλς, Τζορτζ Τσάντες, Γουίλιαμ Νορντίν και Ρόναλντ Στιούαρτ κουβαλούν το βάρος αυτών των απωλειών εδώ και δεκαετίες. Οι άνθρωποί τους έκαναν την ύψιστη θυσία υπηρετώντας το έθνος μας και αξίζουν δικαιοσύνη. Η τρομοκρατία δεν πρέπει ποτέ να γίνεται ανεκτή ή να δικαιολογείται. Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα συνεχίσουν να στέκονται στο πλευρό των θυμάτων της τρομοκρατίας και να συνεργάζονται με τους εταίρους τους ώστε όσοι διαπράττουν τέτοιες αποτρόπαιες πράξεις να αντιμετωπίζουν το σύνολο των συνεπειών των πράξεών τους», καταλήγει το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Θυμίζουμε ότι εξετάζεται το ενδεχόμενο ο Γιωτόπουλος να επιστρέψει στις φυλακές κατόπιν απόφασης της εισαγγελίας του Αρείου Πάγου και επιθυμίας του Κωνσταντίνου Τζαβέλλα να ασκήσει αναίρεση κατά της απόφασης αποφυλάκισής του.

Μετά την άσκηση της αναίρεσης, η πρόεδρος του Αρείου Πάγου αναμένεται να ορίσει άμεσα τη συνεδρίαση του ποινικού τμήματος του δικαστηρίου, σε σχηματισμό συμβουλίου, το οποίο θα εξετάσει την εισαγγελική πρόταση. Η συνεδρίαση του δικαστικού συμβουλίου εκτιμάται ότι θα πραγματοποιηθεί μέσα στο πρώτο δεκαήμερο του Ιουνίου.

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

«Σας πετάμε από όλη την Ελλάδα»

2026-05-30T17:15:50.728+03:00

Γράφει η Λάλε Άλατλι

Το παρόν ΔΕΝ αποτελεί προϊόν μυθοπλασίας. Τα πρόσωπα, τα ονόματα και οι καταστάσεις ΔΕΝ είναι φανταστικά και οποιαδήποτε ομοιότητα ΔΕΝ είναι συμπτωματική και ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.

Διάβασα τον τίτλο του μέιλ με μια ξαφνική ταχυκαρδία στο στήθος μου: «Σας πετάμε από όλη την Ελλάδα». Πέρασε ξαφνικά όλη μου η ζωή μου μπροστά από τα μάτια μου. Όπως λένε αυτοί που κοντεύουν πολύ στον θάνατο.

Σκέφτηκα ότι ζω εδώ και σχεδόν είκοσι χρόνια στην Ελλάδα. Είμαι ερωτικός μετανάστης, είχα ερωτευτεί την ελληνική γλώσσα, είχα παντρευτεί μαζί της, ήμασταν μαζί πολλά χρόνια κι έτσι έμεινα εδώ. Μέσα στα χρόνια αυτά η Ελλάδα έγινε το σπίτι για μένα, το καταφύγιό μου. Γνώρισα λαμπερούς ανθρώπους και οι περισσότεροι έγιναν η οικογένειά μου. Και τώρα, μας πετάνε από όλη την Ελλάδα;

Δούλευα πολύ σκληρά. Δίδασκα ατελείωτες ώρες, μετέφραζα ασταμάτητα σαν ένα μυρμήγκι, έκανα διερμηνείες σαν να μην υπάρχει αύριο. Πλήρωνα τους φόρους μου, τις ασφαλιστικές μου εισφορές, χωρίς να πάρω κανένα επίδομα. Και τώρα, μας πετάνε από όλη την Ελλάδα; Δεν μπορούσα να το πιστέψω.

Είχα και εξακολουθώ να έχω μια εφιαλτική περιπέτεια με το αίτημά μου για ιθαγένεια, αλλά τουλάχιστον, μπορούσα ακόμα να ζω εδώ που είναι η πατρίδα μου. Το σπίτι μου, η δουλειά μου, όλοι οι φίλοι μου, όλα τα κατοικίδιά/παιδιά μου ήταν στην Ελλάδα. Η ζωή μου, καλώς ή κακώς, κυλούσε εδώ. Και τώρα μας πετάνε από όλη την Ελλάδα;

Οι εξελίξεις, πρώτα με τον αιμοβορίδη, μετά με τον άλλον που πλεύρισε στις ζωές μας, αυτές των μεταναστών και προσφύγων, είχαν καταστρέψει τη ζωή μου, την ψυχολογία μου και την υγεία μου, αλλά εγώ, κρατώντας ακόμα στην καρδιά μου όλους τους Έλληνες, γνωστούς και άγνωστους, οι οποίοι έδειχναν μια τεράστια αλληλεγγύη σε όλες τις αδικίες, κατάφερνα να συνεχίσω να αγαπώ αυτόν τον τόπο. Και τώρα μας πετάνε από όλη την Ελλάδα; Μας το ανακοινώνουν με μέιλ κιόλας;

Υπήρξα μέλος σε παραπάνω από είκοσι εθελοντικές ομάδες, μάζευα σκουπίδια στις παραλίες, ήμουν αιμοδότρια, έγγραφα μικρά κείμενα, ποιήματα και δοκίμια στα ελληνικά, μετέφραζα βιβλία από και προς τα ελληνικά. Γιατί εδώ ήταν ο τόπος μου, εδώ ήταν οι άνθρωποι μου. Γιατί μας πετούν τώρα από την Ελλάδα;

Καταβρόχθιζα με μεγάλη λαιμαργία ελληνικά βιβλία. Αγάπησα τον Μίσσιο, τη Ζέη, τον Βάρναλη, τον Ρίτσο, τον Λουντέμη. Άκουγα ελληνική μουσική ακόμα και στον ύπνο μου. Είχα στην καρδιά μου την Καραΐνδρου, τον Χιώτη, τη Φαραντούρη, την Μπέλλου. Και τώρα θα με πετάξουν από την Ελλάδα;

Έκανα σχέδια για τα γεράματά μου σ’ αυτόν τον τόπο του πόνου και της χαράς. Θα έκανα περισσότερη εθελοντική δουλειά. Θα είχα μια ήσυχη ζωή, με τους φίλους μου, με τα αδέσποτα ζώα των δρόμων. Και σχεδίαζα ότι θα πέθαινα εδώ, σ’ αυτόν τον τόπο των φιλόξενων ανθρώπων και του αφιλόξενου κράτους. Αλλά τώρα, μας πετάνε από όλη την Ελλάδα! Όχι μόνο από Αθήνα και Θεσσαλονίκη, αλλά από όλη την Ελλάδα!

Είχα ιδρώσει από το άγχος. Έκλεισα τα μάτια μου για να μαζέψω δυνάμεις. Άκουγα τον αέρα που χάιδευε τις ελιές, κάτι πουλάκια από μακριά. Μύριζαν τα κιτρινισμένα χόρτα έξω. Ένιωθα την καρδιά μου να χτυπάει μέσα στον εγκέφαλό μου, στους καρπούς μου, στα πόδια μου. Πήρα μια βαθιά ανάσα και πάτησα το μέιλ να ανοίξει.

«Σας πετάμε από όλη την Ελλάδα τον Αύγουστο σε απίστευτες τιμές. Η τιμή του πακέτου περιλαμβάνει αεροπορικά εισιτήρια με φόρους και διαμονή σε δίκλινο δωμάτιο. Για περισσότερες πληροφορίες καλέστε μας στο…».

Το μέιλ που με είχε τρομοκρατήσει τόσο πολύ ήταν τελικά η διαφήμιση ενός ταξιδιωτικού γραφείου.

πηγή

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ένα κεράκι εκεί που σταμάτησε ο χρόνος !! (Βίντεο)

2026-05-28T23:26:29.348+03:00

Ο φίλος Απόστολος, πέρασε από το τόπο της τραγωδίας, στο πλαίσιο επαγγελματικού δρομολόγιου με το φορτηγό του. Σταμάτησε, απότισε τη δέουσα τιμή στους νεκρούς μας και μας έστειλε το βίντεο.

«Σήμερα στην επιστροφή από Βόλο σταμάτησα να ανάψω ένα κεράκι εκεί που σταμάτησε ο χρόνος!!!!»

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο Τσίπρας απαίτησε την απόλυση του Νίκου Παναγιωτόπουλου;

2026-05-27T19:00:02.284+03:00

Υπήρχαν κάποια κανάλια και κάποιοι δημοσιογράφοι που ξέφευγαν από τη σαπίλα.
Ο δημοσιογράφος που βλέπετε λέγεται Νίκος Παναγιωτόπουλος και ήταν ένας από αυτούς που μάλλον δεν ήταν ενταγμένοι στο payroll όπως άλλοι συνάδελφοί του.
Ήταν ο παρουσιαστής στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του KONTRA channel.
Μέχρι χθες όμως που στρίμωξε με ερωτήσεις που δεν ήταν επιτρεπτές - για το νεοφυές κόμμα Τσίπρα - την πιθανολογούμενη εκπρόσωπο τύπου του Αλ6 του ΕΛΑΣ.
Ρώτησε ο δημοσιογράφος για τα "μαύρα ταμεία" του ΣΥΡΙΖΑ, όπως τα χαρακτήριζε ο πρώην πρόεδρος του Σύριζα Στέφανος Κασσελάκης.
Τί το'θελε;
Σύμφωνα με το Νίκο Κοτζιά, πρώην ΥΠΕΞ του Τσίπρα, έπεσε τηλεφώνημα στο κανάλι (δεν λέει από πού, αλλά από πού φαντάζεστε εσείς;) και μετά από λίγο ο κακός δημοσιογράφος απολύθηκε.

Εκείνος με μια λιτή και αξιοπρεπή ανάρτησή του στο x , απλά μας πληροφορεί πως δεν θα τον ξαναδούμε στο δελτίο ....

Κάποιοι… ίσως με αναζητήσετε στο δελτίο του #KONTRA. Το καθημερινό μας ραντεβού δεν θα συνεχιστεί. KONTRA... stop
Θα συνεχίσουμε όμως να τα λέμε καθημερινά στον #Alpha_Radio_989, κάθε πρωί 8-9, θα με διαβάζετε στο #Newpost και θα με βλέπετε στα Vidcast.
Όσο για την τηλεόραση……
— Nikos Panagiotopoulos (@ni_pana) May 24, 2026

Νίκος Κοτζιάς: «Δεν θα σας πω ποιος πήρε τηλέφωνο και ζητούσε την παύση του δημοσιογράφου»

Ο πρώην υπουργός ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Κοτζιάς πραγματοποίησε ανάρτηση σχετικά με το συναινετικό διαζύγιο μεταξύ του Νίκου Παναγιωτόπουλου και του τηλεοπτικού σταθμού KONTRA - έτσι βαφτίστηκε η αιφνίδια απόλυση -, αφήνοντας αιχμές και κάνοντας λόγο για «νέα φρούτα και αριστερά γιουσουφάκα».

Κασσελάκης: "μαύρη σελίδα για την ελευθεροτυπία του τόπου και ο Αλέξης Τσίπρας οφείλει να δώσει απαντήσεις"

«Απολύθηκε δημοσιογράφος μετά από τηλεφώνημα, επειδή έκανε δύσκολες ερωτήσεις, στην εκπρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα. Αυτό μας λέει ο Νίκος Κοτζιάς, ο πρώην ΥΠΕΞ του Αλέξη Τσίπρα, προφανώς υπονοώντας ότι ο πρώην πρωθυπουργός έκανε αυτό το τηλεφώνημα. Μία από αυτές τις ερωτήσεις μάλιστα ήταν εάν υπήρχαν μαύρα ταμεία στον ΣΥΡΙΖΑ, επί προεδρίας Τσίπρα. Αυτό είναι μαύρη σελίδα για την ελευθεροτυπία του τόπου και ο Αλέξης Τσίπρας οφείλει να δώσει απαντήσεις, καθώς δεν είναι η πρώτη φορά που το περιβάλλον του παρεμβαίνει για να απολυθεί δημοσιογράφος. Εφόσον επιβεβαιωθεί η καταγγελία του Νίκου Κοτζιά, δυστυχώς θα πρόκειται για τις ίδιες πρακτικές του καθεστώτος Μητσοτάκη, από τον Αλέξη Τσίπρα», αναφέρει σε βίντεό του ο Στέφανος Κασσελάκης.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

𝚫ί𝛋𝛕𝛖𝛐 𝚬𝛉𝛆𝛌𝛐𝛎𝛕ώ𝛎 ℽ𝛊𝛂 𝛕𝛈𝛎 ℼ𝛒𝛐𝛔𝛕𝛂𝛔ί𝛂 𝛕𝛚𝛎 𝛂𝛅έ𝛔ℼ𝛐𝛕𝛚𝛎 𝛇ώ𝛚𝛎 𝛅𝛈𝛍𝛊𝛐𝛖𝛒ℽ𝛆ί 𝛐 ⅀𝚼.ℿ.&ℿ.𝚨.𝚭.𝚨.𝚯.

2026-05-27T18:10:02.188+03:00

Στη 𝛅𝛈𝛍𝛊𝛐𝛖𝛒𝛄ί𝛂 𝚳𝛈𝛕𝛒ώ𝛐𝛖 𝚫𝛊𝛋𝛕ύ𝛐𝛖 𝚬𝛉𝛆𝛌𝛐𝛎𝛕ώ𝛎 με στόχο την ενίσχυση της συνεργασίας με πολίτες που επιθυμούν να συμβάλλουν ουσιαστικά στην προστασία και την ευζωία των αδέσποτων ζώων συντροφιάς προχωρά ο ⅀ύ𝛎𝛅𝛆𝛔𝛍𝛐ς ℿ𝛒𝛐𝛔𝛕𝛂𝛔ί𝛂ς 𝛋𝛂𝛊 ℿ𝛆𝛒𝛊𝛃ά𝛌𝛌𝛐𝛎𝛕𝛐ς 𝚨𝛅έ𝛔ℼ𝛐𝛕𝛚𝛎 𝚭ώ𝛚𝛎 𝚨𝛎𝛂𝛕𝛐𝛌𝛊𝛋ής 𝚯𝛆𝛔𝛔𝛂𝛌𝛐𝛎ί𝛋𝛈ς.

Πρόκειται για ένα νέο εργαλείο συνεργασίας και ενεργής συμμετοχής των πολιτών των Δήμων Θερμαϊκού, Θέρμης και Καλαμαριάς οι οποίοι είναι μέλη του ΣΥ.Π.&Π.Α.Ζ.Α.Θ.

Μέσα από το Δίκτυο Εθελοντών, οι πολίτες θα έχουν τη δυνατότητα να συμμετέχουν ενεργά στη φροντίδα και υποστήριξη των αδέσποτων ζώων, ενισχύοντας το έργο του ΣΥ.Π.&Π.Α.Ζ.Α.Θ. και προάγοντας
την υπεύθυνη φιλοζωία,
την κοινωνική ευαισθητοποίηση και
την αλληλεγγύη στις τοπικές κοινωνίες.
Η συμβολή των εθελοντών αποτελεί πολύτιμο κρίκο στην κοινή προσπάθεια για τη δημιουργία ενός ισχυρού δικτύου προστασίας και φροντίδας των αδέσποτων ζώων συντροφιάς, συμβάλλοντας παράλληλα στη βελτίωση της καθημερινότητάς τους.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επισκεφθούν την ιστοσελίδα του ΣΥ.Π.&Π.Α.Ζ.Α.Θ. στο www.syppazath.gr, όπου υπάρχει το αντίστοιχο πεδίο/εικόνα για το «𝜧𝜼𝝉𝝆ώ𝝄 𝜟𝜾𝜿𝝉ύ𝝄𝝊 𝜠𝜽𝜺𝝀𝝄𝝂𝝉ώ𝝂»
Πατώντας πάνω σε αυτό, οι πολίτες οδηγούνται στην ηλεκτρονική πλατφόρμα, όπου μπορούν να υποβάλουν την αίτηση συμμετοχής τους , δηλώνοντας:
τα στοιχεία επικοινωνίας
τους τομείς ενδιαφέροντος
και τη διαθεσιμότητά τους

Ο ΣΥ.Π.&Π.Α.Ζ.Α.Θ., αναλαμβάνει αυτήν την πρωτοβουλία με γνώμονα την οργανωμένη και αποτελεσματική διαχείριση των αδέσποτων ζώων συντροφιάς και στο πλαίσιο εφαρμογής του Ν. 4830/2021 «Νέο πλαίσιο για την ευζωία των ζώων συντροφιάς - Πρόγραμμα AΡΓΟΣ».

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Στον Τσίπρα δεν του βγήκε το Κέντρο και ξαναανακάλυψε την Αριστερά

2026-05-27T17:44:48.441+03:00

Την πλειοψηφία των «δεσμεύσεων» θα μπορούσε να τις εξαγγείλει και ο Νίκος Ανδρουλάκης ακόμη και ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

γράφει ο Κώστας Βαξεβάνης

Το πρόβλημα με το να βάζεις πολύ ψηλά τον πήχη, είναι ότι μπορεί να περάσεις από κάτω. Η παρουσίαση του νέου κόμματος του Αλέξη Τσίπρα στο Θησείο, είχε σκηνοθεσία, φώτα, το παλιό σκηνοθετικό μοτίβο με το κοριτσάκι που φέρνει το μήνυμα (κάτι ανάμεσα στο κοριτσάκι της τελετής έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων και στο κοριτσάκι της Αλλαγής του Αντρέα Παπανδρέου), υποσχέσεις (ξανά) για μια άλλη Ελλάδα και κόσμο που ήθελε από κάπου να πιαστεί.

Στημένος πάνω σε μία κυκλική εξέδρα, ο Αλέξης Τσίπρας, προσπαθούσε να είναι κάτι το νέο και ωραίο που πρώτη φορά κατέβηκε στον πλανήτη της πολιτικής. Η δική μου πρώτη εντύπωση ήταν πως ο Τσίπρας αντιγράφει επικοινωνιακά τον Μητσοτάκη του 2019 , ο οποίος είχε χρησιμοποιήσει ακριβώς το ίδιο φόντο με την Ακρόπολη, παριστάνοντας ωστόσο τον Σταύρο Θεοδωράκη. Ένα υβρίδιο που προσπαθεί να δικαιολογήσει τη συνεχή ροπή προς την πολιτική μετάλλαξη.

Οι συναισθηματικές γενικότητες και οι ποιητικοφανείς βερμπαλισμοί, επιχειρούσαν να εμφανίσουν έναν πολιτικό που μόλις ανακάλυψε τι πρέπει να γίνει. Παίζοντας τον ρόλο «Σταύρος Θεοδωράκης ο Β΄», ο Αλέξης Τσίπρας, ανακάλυψε τις θάλασσες, τα λιόδεντρα, τις ομορφιές της Ελλάδας ως αντίδοτο στην φαρμακερή πολιτική του Μητσοτάκη. Την ίδια ώρα ωστόσο προσέφερε και «ολίγον από Αριστερά», με πρώτο και κύριο το όνομα του κόμματός του που είναι Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη. Ο πρώην πρωθυπουργός φαίνεται να επιβεβαιώνει τον εαυτό του, σε κείνη την αναφορά γκάφα στη «στροφή 360 μοιρών», επιστρέφοντας εκεί απ όπου ήθελε να απομακρυνθεί: την Αριστερά.

Σε μια πιο πραγματιστική ανάλυση που έκανε πολύ καλή φίλη για την εμφάνιση Τσίπρα, θυμίζει τον φανταστικό ήρωα στο «καφέ της Χαράς», Περίανδρο Πώποτα, ο οποίος έχει ως πολιτικό του σύνθημα το «Μπρος, πίσω». Προφανώς πρόκειται για μια κατά Μαραντζίδη μετάφραση της γνωστής τακτικής του Λένιν «Ένα βήμα μπρος, δυο βήματα πίσω», που τον εμφανίζει ως Πώποτα.

Από άποψη ουσίας, αυτό που παρουσίασε ο Τσίπρας δεν ήταν η διακήρυξη ενός κόμματος, όπως άλλωστε το κείμενο που εμφάνισε το Ινστιτούτο του πριν μερικές μέρες ως «Μανιφέστο» δεν ήταν μανιφέστο. Η διακήρυξη ενός κόμματος, περιλαμβάνει πολιτικές και ιδεολογικές αρχές του κόμματος, όχι με την έννοια του προσδιορισμού (Αριστερό ή Δεξιό κόμμα) αλλά με την έννοια της πολιτικής επεξεργασίες και των λύσεων. Οι αναφορές στα καρτέλ, την ακρίβεια, το Κράτος Δικαίου και όσα αναφέρθηκαν ως «δεσμεύσεις» ήταν γενικόλογες αναφορές προεκλογικού τύπου, χωρίς προγραμματική επεξεργασία. Δεν φτάνει να λες θα φορολογηθούν τα μεγάλα εισοδήματα (αυτό είναι προεκλογικό πυροτέχνημα) αλλά γιατί έχει σημασία να φορολογηθούν και πώς αυτό θα ενταχθεί σε μια ανασυγκρότηση της χώρας. Την πλειοψηφία των «δεσμεύσεων» θα μπορούσε να τις εξαγγείλει και ο Νίκος Ανδρουλάκης ακόμη και ο Κυριάκος Μητσοτάκης.

Την έλλειψη των προγραμματικών θέσεων με πρόσημο, ο Αλέξης Τσίπρας επιχείρησε να τις καλύψει με συναισθηματικές αναφορές στην Αριστερά. Θυμήθηκε την ΕΔΑ, τους αγώνες ακόμη και την Εθνική Αντίσταση. Έχει σημασία πως ως σύμβολο της Αντίστασης ανέφερε την Ηλέκτρα Αποστόλου, την ηρωίδα που βασάνισαν οι ασφαλίτες συνεργάτες των Γερμανών. Απέφυγε αναφορές στα σύμβολα της Εθνικής Αντίστασης Άρη Βελουχιώτη ή Στέφανο Σαράφη, προφανώς για να μην δυσαρεστήσει τον σύμβουλό του και αναθεωρητή της Ιστορίας Νίκο Μαραντζίδη, που τους έχει εμφανίσει ως σφαγείς που προκαλούσαν τους Γερμανούς κάνοντας Αντίσταση.

Ο Αλέξης Τσίπρας κατά τα λοιπά, σκηνοθέτησε τον εαυτό του, κατά τα πρότυπα Μητσοτάκη του 2019. Ο πρώην πρωθυπουργός έπαιξε με επιτυχία το ρόλο. Τολμώ να πω καλύτερα από τους δύο ηθοποιούς που προλόγισαν την εκδήλωση.

Κορυφαία στιγμή υποκριτικής ήταν όταν, ο Τσίπρας ανοίγει το γράμμα που του φέρνει το μικρό κοριτσάκι και μένει θεατρικά έκπληκτος διαβάζοντας το όνομα του κόμματος που ο ίδιος έχει επιλέξει!

Αμήχανες στιγμές στο έργο, ήταν όταν ενώ προσπαθούσε να παίξει τον «παλιό Αλέξη» έπρεπε να κοιτάει τις κακά τοποθετημένες οθόνες με το κείμενο της ομιλίας του και να εμφανίζεται έτσι ως Μεσσίας που αλληθωρίζει.

Ας δούμε όμως πώς προετοιμάστηκε όλο αυτό. Η παράσταση «ΕΛΑΣ ΕΛΑΣ τι θα γίνει φίλε μου με εμάς» άρχισε τις προετοιμασίες τον Μάρτιο του 2024. Ήταν τότε που η κάμερα του κινητού ενός επιβάτη σε αεροπορικό ταξίδι, φωτογραφίζει τον Αλέξη Τσίπρα να διαβάζει ένα memo της Γαλλικού κολοσσού επικοινωνίας Publicis. Το κείμενο φαίνεται να είναι η πρόταση της εταιρείας για το rebranding του Τσίπρα. Την αναδιαμόρφωση δηλαδή του προφίλ του. Όσα ακολουθούν, θυμίζουν τοποθέτηση προϊόντος. Ο Αλέξης Τσίπρας απομακρύνεται από την τρέχουσα πολιτική που καθορίζει η τοξικότητα Μητσοτάκη και φτιάχνει πολιτικό μάγουλο και μακιγιάζ. Φτιάχνει ένα Ινστιτούτο, ταξιδεύει πέραν του Ατλαντικού για να αποκτήσει εσάνς Χάρβαρντ, ζητάει συγνώμη για τη Novartis, διαρρέει ότι είναι πλέον ένας ώριμος συστημικός παίκτης και (κυρίως) υπογράφει, είτε το γράφει είτε όχι, ένα βιβλίο που ευλογεί τα γένια του και ξυρίζει ΣΥΡΙΖΑ τους ανθρώπους με τους οποίους έκανε το άλμα στην εξουσία. Άκρως αντιφατικός, υπερασπίζεται την διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, όχι αυτούς που ήταν μέλη της και ταυτόχρονα δείχνει πως θέλει να την ξεχάσει. Διατρανώνει ότι είναι άλλος, από αλλού και διακατέχεται ξαφνικά από τη λαγνεία του Κέντρου. Στις εμφανίσεις του, ο όρος Αριστερά δεν υπάρχει πουθενά. Του διαφεύγει ότι στη Γάζα γίνεται γενοκτονία και πως ο Νετανιάχου είναι δολοφόνος. Γύρω του, εμφανίζονται ως σύμβουλοι, πάτρωνες και αναλυτές, πρόσωπα όπως ο Νίκος Μαραντζίδης και ο Γιώργος Σιακαντάρης που υπήρξαν πολέμιοι του ίδιου και της πολιτικής του. Δηλώνουν δε δημόσια πως συνεχίζουν να μην εκτιμούν την διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και τον πρωθυπουργό Τσίπρα και να διαβεβαιώνουν πως είναι αυτός που έχει αλλάξει.

Φυσικά όλα αυτά έρχονται ως επιστέγασμα της βουλευτικής του αφωνίας. Παραμένει στη Βουλή επί δύο χρόνια, χωρίς να αρθρώσει λέξη ενάντια στον Μητσοτάκη. Αντιθέτως παρεμβαίνει παρασκηνιακά στο πρώην κόμμα του, το ΣΥΡΙΖΑ, δημιουργώντας διαλυτικές καταστάσεις στο όνομα της προσμονής της επιστροφής του. Αφού ζήτησε με παρέμβασή του να τελειώσει το «τραγικό φαινόμενο Κασσελάκη» (που ο ίδιος επέβαλε στο ΣΥΡΙΖΑ έχοντας την βεβαιότητα του ελέγχου του από το παρασκήνιο), εγκαταλείπει το κόμμα του με τον πιο προσβλητικό τρόπο. Απευθύνεται στο κόμμα, την ηγεσία, τα στελέχη με την απαξιωτική τοποθέτηση που τους εμφανίζει ανίκανους να κάνουν αντιπολίτευση. Αποδίδει στον εαυτό του κατ αξίωμα, τον ρόλο του σωτήρα και Μεσσία.

Μόνο που τα δημοσκοπικά δεδομένα που τόσο αγάπησε και μίσησε ο Τσίπρας, δείχνουν πως δεν έχει πρόσβαση στο ακροατήριο του Κέντρου. Έτσι ξαφνικά, στην παρουσίαση στη Ρεματιά Χαλανδρίου, ανακαλύπτει την «Κυβερνώσα Αριστερά» ξανά. Στο Θησείο, γίνεται η πλήρης μεταμόρφωση. Κάνει Αριστερό κόμμα, θυμάται την Εθνική Αντίσταση και ανακαλύπτει το φως του. Κατά την διάρκεια αυτών των τακτικισμών υπάρχουν μερικά μειονεκτήματα εκτός σκηνοθεσίας:

1. Ο Τσίπρας επιβεβαιώνει πάλι τον μισητό προσδιορισμό του κωλοτούμπα

2. Τελειώνει το παιχνίδι της επικοινωνιακής προσμονής και ξαναμπαίνει στο δια ταύτα της πολιτικής χωρίς να μπορεί να υποστηρίξει ότι προέρχεται από παρθενογένεση. Γιατί δεν έκανε όσα λέει ότι θα κάνει ως κυβέρνηση και γιατί δεν τα υποστήριξε ως Αντιπολίτευση;

3. Θα κινηθεί σε ένα εχθρικό περιβάλλον που ο ίδιος δημιουργεί με το χώρο του, έχοντας δηλώσει προκαταβολικά ότι οι άλλοι είναι οι αχρείαστοι και πεπαλαιωμένοι. Επιπλέον δεν θα ξέρει τι να κάνει όσους ψώνισε για να τον οδηγήσουν προς το Κέντρο κατηγορώντας την Αριστερά.

Ο Τσίπρας εγκατέλειψε τη λαγνεία του Κέντρου και έκανε την εκλογική του ανάγκη Αριστερά. Η σκηνοθεσία μόλις τελείωσε και αρχίζει η πραγματικότητα. Πόσο Πώποτα να αντέξει αυτή η Αριστερά;

ΥΓ: Ο Τσίπρας προφανώς επιθυμούσε ηρωικούς συνειρμούς εθνικής αντίστασης με το ΕΛΑΣ ως όνομα κόμματος αλλά μοιραία παραπέμπει στην Ελληνική Αστυνομία. Το δε σήμα, συγχωρέστε με, παρότι επιχείρησε την αντιγραφή από το αστέρι του ΣΥΡΙΖΑ, θυμίζει σήμα βενζινάδικου.

πηγή: documentonews

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

ΝΑ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ!!!

2026-05-27T17:00:21.948+03:00

Παυλος Πολακης

9 ώρ.

ΝΑ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ!!!
Πρεπει να φυγουν να ΑΝΑΣΑΝΕΙ  η χωρα !

Αντιγραφω αναρτηση του δικηγορου Ζαχαρια Κεσσε, διαβαστε να φριξετε πως «μπαζωνουν» το θεμα των υποκλοπων:

“Η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου φέρει κεντρική ευθύνη για τη συγκάλυψη στην υπόθεση των υποκλοπών. Η λειτουργία της θυμίζει πλέον σκυταλοδρομία προκαθορισμένων ρόλων και αποφάσεων.

 Ο σημερινός κάτοχος της «σκυτάλης» είναι ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Ε. Μπακέλας, ο οποίος εμφανίζεται να γνωρίζει, να συντονίζει και να χειρίζεται κρίσιμα ζητήματα της υπόθεσης πριν ακόμη του ανατεθούν επίσημα.

 Ο Ε. Μπακέλας έχει καταστεί, με άτυπες ή τυπικές αναθέσεις από τον Κ. Τζαβέλλα, το πρόσωπο που μονοπωλιακά διαχειρίζεται κάθε κρίσιμο ζήτημα που αφορά τις υποκλοπές.

 Στις 24.4.2026, λίγες ώρες μετά την αίτηση που κατέθεσα προς τον Κ. Τζαβέλλα, κλήθηκα από τον Ε. Μπακέλα στον Άρειο Πάγο, χωρίς να του έχει ανατεθεί επισήμως οποιαδήποτε αρμοδιότητα επί του ζητήματος.

 Κατά τη συνάντηση αυτή ενημερώθηκε προσωπικά από εμένα για νέα εμπιστευτικά στοιχεία, νέες μηνύσεις και για τον κίνδυνο που αντιμετωπίζουν συγκεκριμένα πρόσωπα, καθώς και για την ανάγκη ασφαλούς και εμπιστευτικής κατάθεσης εγγράφων.

 Ο ίδιος συμφώνησε ότι έπρεπε να αποφευχθεί η παραγραφή αδικημάτων, ότι υπήρχε δυνατότητα απευθείας παραπομπής σε δίκη των 9 συνεργών των 4 ήδη καταδικασθέντων ιδιωτών χωρίς νέα διαβίβαση της δικογραφίας στον Άρειο Πάγο και ότι εσφαλμένα οι πράξεις είχαν αποδοθεί ως κατ’ εξακολούθηση και όχι κατά συρροή.

 Παράλληλα, διατύπωσε άποψη ακόμη και για το ζήτημα της αυτοεξαίρεσης του Κ. Τζαβέλλα, διαβεβαιώνοντάς με ότι ανέμενε η υπόθεση να χρεωθεί σε άλλον εισαγγελικό λειτουργό του Αρείου Πάγου, κάτι που αποδείχθηκε αναληθές.

 Αμέσως μετά τη συζήτησή μας, και ενώ βρισκόμασταν έξω από το γραφείο του Κ. Τζαβέλλα, ο Ε. Μπακέλας εισήλθε στο γραφείο του μεταφέροντας όσα είχαν προηγηθεί. Λίγες ώρες αργότερα εκδόθηκε η γνωστή απαράδεκτη διάταξη του Κ.Τζαβέλλα με την οποία κρίθηκε ότι δεν υπήρχε λόγος περαιτέρω έρευνας, ενώ παράλληλα έκλεισε ο φάκελος ώστε να μην κατατεθεί κανένα νέο έγγραφο.

 Στις 7.5.2026, ο Κ. Τζαβέλλας ανέθεσε απευθείας στον Ε. Μπακέλα:
• τη νέα αίτηση ανάσυρσης από το αρχείο που υπέβαλε ο Χ. Σπίρτζης,
• καθώς και την αίτηση εξαίρεσης που είχε κατατεθεί κατά του ίδιου του Κ. Τζαβέλλα.

 Ο Ε. Μπακέλας έχει επιλεγεί να διαχειρίζεται όλες τις κρίσιμες πτυχές της υπόθεσης, παρά το γεγονός ότι δεν είναι ούτε ο αρχαιότερος ούτε ο εμπειρότερος μεταξύ των υπηρετούντων εισαγγελικών λειτουργών του Αρείου Πάγου. Αυτό συνιστά ευθεία απομάκρυνση από την παραδοσιακή λογική της επετηρίδας και της θεσμικής ουδετερότητας.

 Παρά το ότι έχει χρεωθεί την αίτηση ανάσυρσης ήδη από τις 7.5.2026, μέχρι σήμερα δεν έχει προβεί σε καμία ουσιαστική ενέργεια.

 Όλα τα παραπάνω δημιουργούν την εικόνα ενός μηχανισμού που λειτουργεί με στόχο όχι την αναζήτηση της αλήθειας, αλλά τον έλεγχο και την απορρόφηση κάθε κρίσιμης εξέλιξης στην υπόθεση των υποκλοπών.

Επισυνάπτω τα σχετικά έγγραφα που αποδεικνύουν την προβληματική χρέωση των αιτήσεων αποκλειστικά από τον Κ. Τζαβέλλα προς τον Ε.Μπακέλα με φωτογραφική παράκαμψη της μέχρι τώρα πρακτικής του Αρείου Πάγου και της επετηρίδας.”

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ιστιοπλοϊκοί αγώνες, OPEN TORNADO (CATAMARAN) (βίντεο)

2026-05-26T22:56:56.651+03:00

Του Γιώργου Νικολαΐδη

Ο Ναυτικός Όμιλος Ακτής Θερμαϊκού - ΝΟΑΘ σύμφωνα με το αγωνιστικό καλεντάρι της Ελληνικής Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας – ΕΙΟ και υπό την αιγίδα και υποστήριξη του Δήμου Θερμαϊκού, διοργάνωσε τους ιστιοπλοϊκούς αγώνες, OPEN Πανελλήνιο Πρωτάθλημα TORNADO (CATAMARAN) 2026 από την Πέμπτη 21 έως την Κυριακή 24 Μαΐου 2026 στο θαλάσσιο χώρο στην περιοχή της Περαίας και Νέων Επιβατών του Δήμου Θερμαϊκού. Οι εγκαταστάσεις του ομίλου βρίσκονται παραπλεύρως του πρώην ξενοδοχείου «Ξενία» στην Παραλία Περαίας και σημερινό ΣΑΕΚ Τουρισμού Θεσσαλονίκης.

Η επόμενη αγωνιστική συνάντηση θα είναι στο OPEN Πανελλήνιο διασυλλογικό «ΚΥΠΕΛΛΟ CATAMARAN ΑΛΜΠΑΤΡΟΣ 2026»προς τιμήν των 31ων γενεθλίων του ΝΟΑΘ και του ιδρυτη του και 1ο Πρόεδρο του ΝΟΑΘ Ιωαννίδη Στέργιο, από το Σάββατο 13 έως την Κυριακή 14 Ιουνίου 2026.

Οι εν λόγω διοργανώσεις, έχουν στόχο την προβολή του ναυταθλητισμού, τη ψυχαγωγία των επισκεπτών της περιοχής μας με ένα μοναδικό θέαμα χρωμάτων και ταχύτητας, καθώς και την ανάδειξη του παραλιακού μετώπου της Περαίας, Νέων Επιβατών και Αγίας Τριάδος, ως έναν μοναδικού κάλους και προτερημάτων θαλάσσιο στίβο αγώνων.

Ολυμπιονίκες και διακεκριμένα ονόματα της παγκόσμιας ιστιοπλοΐας, Όπως ο Κώστας Τριγκώνης, ο Ντάνη Πασχαλίδης, ο Νίκος Μαύρος και ο Παριανός Πολύδωρος συμμετείχαν στους αγώνες.
Δώδεκα αθλητές από τρεις ναυτικούς ομίλους στην κατηγορία του πρώην Ολυμπιακού αγωνίσματος CATAMARAN TORNADO, ένα σκάφος υψηλών επιδόσεων , μεγάλων ταχυτήτων και εντυπωσιακών εμφανίσεων.

Ο Όμιλος ευχαριστεί θερμά όσους βοήθησαν την διεξαγωγή του πανελλήνιου αυτού πρωταθλήματος.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το πολιτικοδημοσιογραφικό σύστημα σε αποστολή δολοφονίας της Μαρίας και της ΕΛΠΙΔΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

2026-05-25T21:18:12.581+03:00

του ακτιβιστή

Ο οχετός της "καθεστηκυίας τάξης" των κομμάτων δεν άργησε ούτε μέρα προκειμένου να υποδεχθεί με εμέσματα την διαυγή απλή και ξεκάθαρη Διακήρυξη Αρχών της ΕΛΠΙΔΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ της Μαρίας Καρυστιανού.
Σε διατεταγμένη υπηρεσία όλες οι φυλλάδες και οι ιστοσελίδες του συστήματος, Νεοδημοκρατικές, κεντρώες του κοιμισμένου, "αριστερές" της πλάκας, με δημοσιογράφους ενταγμένους στα διάφορα payrools του Μαξίμου κύρια αλλά και του rebranding εξαφανισμένου μέχρι πρόσφατα κολοτούμπα πολιτικού.
Δεν θέλουμε να επεκταθούμε στους λόγους για τους οποίους τα απανταχού λαμόγια και αρδάκια απέκτησαν προσφιλή στόχο την Μαρία και το κίνημα πολιτών. Είναι κατανοητό πιστεύουμε σε όλους πως ΦΟΒΟΥΝΤΑΙ.
Δείτε τα ξεράσματα που εκτόξευσαν το Σαββατοκύριακο από τα διάφορα κίτρινα εφαλτήρια και κρίνετε την διαπλοκή και τη διαφθορά που αντιπροσωπεύουν:

Κόμματα σαν αυτό της κ. Καρυστιανού κάνουν λόγο για «αποκατάσταση της δημοκρατίας» και για «καταπολέμηση των καρτέλ», λες και ζούμε σε κάποια λατινοαμερικανική μπανανία της δεκαετίας του 1970· υπόσχονται δημοψηφίσματα σε μια εποχή όπου μόνο οι πολιτικά αναλφάβητοι εξισώνουν τα δημοψηφίσματα με τη διεύρυνση της δημοκρατίας. Στην πραγματικότητα, το κόμμα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» είναι προϊόν εκμετάλλευσης: μια μητέρα που έχασε το παιδί της σε δυστύχημα, οφειλόμενο σε κρατική, επιχειρηματική και ατομική αμέλεια, ενδύεται, ως θύμα του Συστήματος, με ηθικό πλεονέκτημα και εκπροσωπεί τους εξοργισμένους, πολλοί εκ των οποίων έχουν εξοργιστεί για αιτίες που ελάχιστα σχετίζονται με την πολιτική. Αλλά, εδώ και δεκαετίες, έχει επικρατήσει η ιδέα ότι όλα είναι πολιτική· κι ότι όλα μας τα προβλήματα θα τα λύσει η «σωστή πολιτική».

Το νέο κόμμα δεν παρουσιάζει κανένα ενδιαφέρον. Δεν έχει προσελκύσει στελέχη με πολιτική πείρα, δεν έχει καμιά φρεσκάδα· είναι η θλιβερή εξέλιξη ενός προσωπικού πένθους. Δεν έχει καν το προσόν που διαφημίζεται ως «καθαρότητα»· ούτε κάποια ιδέα για τη διακυβέρνηση, για τη διπλωματία, για τις διεθνείς σχέσεις. Η πολιτική δεν ασκείται με περιστέρια που φτεροκοπάνε, ούτε με μαύρα τριαντάφυλλα γνωστών designers, ούτε με αναφορές στο «Έγκλημα και τιμωρία» του Ντοστογέφσκι —το οποίο δεν έχει καμία, μα καμία, αντιστοιχία με την πολιτική διαφθορά και την αρμόζουσα τιμωρία της.

Με λίγα λόγια, η εμφάνιση του εν λόγω νέου κόμματος, μετά τη συγκέντρωση οπαδών και φιλοθεάμονος κοινού στη Θεσσαλονίκη, μαρτυρεί περισσότερο αναπαλαίωση παρά ανανέωση: οπισθοδρομικό ιδίωμα μαζί με απλοϊκές αναλύσεις που μπορούν να ικανοποιήσουν αναρχικούς, θρησκευομένους, εθνικιστές, πουριτανούς και γενικότερα όποιους μουντζώνουν, ως μέρος της παραδοσιακής ελληνικής συμπεριφοράς, όλους τους κυβερνώντες, τους πολιτικούς και τους ειρωνικά οριζόμενους ως «πολιτικολογούντες»

Η επιλογή του γνωστού υμνητή του Πούτιν Θανάση Αυγερινού σε ρόλο παρουσιαστή και συντονιστή της ιδρυτικής εκδήλωσης, καθώς και η σύμπραξη προσώπων που έλκουν την καταγωγή τους από τα υπολείμματα του κάποτε αντιμνημονιακού χώρου, δεν αποτελούν μια απλή διακοσμητική επιλογή. Προσδίδουν στο εγχείρημα έναν σαφή πολιτικό προσανατολισμό, ο οποίος διαπνέεται από έναν έντονο αντιευρωπαϊσμό.

Σε αυτό το εκρηκτικό περιβάλλον, η θέση της Ελλάδας απειλείται άμεσα. Επειδή η στρατηγική συμμαχία της χώρας μας με το Ισραήλ αποτελεί ανάχωμα στον νέο-οθωμανικό αναθεωρητισμό, οποιαδήποτε αρνητική εξέλιξη, όπως στο Ιράν, δίνει αμέσως το δικαίωμα στην Τουρκία να επανέλθει επιθετικά, οξύνοντας τη στρατηγική της στο Αιγαίο με νέα casus belli και αναζητώντας νέες συμμαχίες με χώρες όπως η Σαουδική Αραβία και η Αίγυπτος. Καθόλου τυχαία δεν είναι άλλωστε η χρονική συγκυρία που η Τουρκία επιλέγει τη δρομολόγηση του εσωτερικου νόμου για τη Γαλάζια πατρίδα.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο φιλορωσικός απομονωτισμός και το φλερτ με τον φιλοευρασιατισμό στερούνται κάθε ίχνους ρεαλισμού. Η θεωρία ότι η Ελλάδα μπορεί να επιβιώσει αποκομμένη από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και τους συμμάχους της, τη στιγμή που η Τουρκία καραδοκεί, αποτελεί τουλαχιστον γεωπολιτική αφέλεια με ολέθρια επακόλουθα για την πατρίδα μας, για να μη τη χαρακτηρίσουμε υποβολιμαία.

Η Μαρία Καρυστιανού βρίσκεται ακόμα στην αφετηρία και η πολιτική πορεία της παραμένει γρίφος. Από τη διαδρομή του Μπέπε Γκρίλο έχει να πάρει πολλά, δεν θα ήθελε όμως να έχει και την πολιτική κατάληξή του, καθώς ο ιδρυτής του Κινήματος των Πέντε Αστέρων εξαφανίστηκε, έτσι όπως εντυπωσιακά εμφανίστηκε…

Σαν πολιτικός κομήτης…

Παρακάτω ένας "πανέξυπνος" πολιτικός αναλυτής προσπάθησε με πολύ οξυδερκή συλλογισμό να αποδώσει στην Μαρία Καρυστιανού την 7χρονη διακυβέρνηση Μητσοτάκη.....

Ισως έχει αξία η αναφορά στην εκδήλωση που διοργάνωσε ο Ν. Φαραντούρης με καλεσμένη την κ. Καρυστιανού και συμμετοχή του Χρήστου Ράμμου, πρώην προέδρου της ΑΔΑΕ, τον οποίο κάποιοι έφταναν να προτείνουν ακόμα και για ΠτΔ. Λίγο αργότερα, ο κ. Φαραντούρης διεγράφη από τον ΣΥΡΙΖΑ, εν συνεχεία συζήτησε με το κόμμα Καρυστιανού, ώσπου εν τέλει ο Νίκος Ανδρουλάκης τον υποδέχτηκε στο ΠΑΣΟΚ.

Και κάπως έτσι, παρά την κυβερνητική κόπωση και τόσες ανοιχτές υποθέσεις, η ΝΔ προηγείται ύστερα από 7 χρόνια διακυβέρνηση με 15 μονάδες.

Στη συνέχεια μια ιδιαίτερα "ευφυής" δημοσιογράφος του Σκάι, σε "πόνημά" της αναφέρθηκε στην ομιλία της Μαρίας Καρυστιανού και είπε ότι «της έμοιαζε σαν να την έγραψε το ChatGPT, αν μπεις στο ChatGPT να ζητήσεις μια ομιλία αντισυστημική, να ξεσηκώνει τα πλήθη, δεν είχε κάτι παραπάνω».

Άλλο σαΐνι της αρδίτικης δημοσιογραφίας κατέληξε στο βαρύγδουπο συμπέρασμα πως η Καρυστιανού "έκλεισε το θέμα Τέμπη":

Η οποία εκμεταλλεύθηκε στο έπακρο την τραγωδία των Τεμπών και την προσωπική της τραγωδία, για να μπει στην πολιτική κονίστρα και και να ανατρέψει το «διεφθαρμένο σύστημα».

Το πρώτο αποτέλεσμα αυτής της εξέλιξης είναι: «Τέμπη τέλος». Όπως είχαμε πει πολύ έγκαιρα, αν η κυβέρνηση Μητσοτάκη «μπάζωσε» τα Τέμπη, η Καρυστιανού τα αποτέλειωσε.

Υπάρχουν όμως κι άλλοι διάττοντες αστέρες της δημοσιογραφίας που χαίρονται για τους ηγέτες που έχουμε και εξορκίζουν την πιθανότητα να κυβερνηθεί η πατρίδα μας από θολά μορφώματα κλπ κλπ.

Μπορεί η Καρυστιανού και οι συμβουλάτορές της να νομίζουν ότι με φληναφήματα του τύπου «ούτε δεξιά ούτε αριστερά» θα γκρεμίσουν το «διεφθαρμένο σύστημα», αλλά σύντομα θα φανεί ότι τέτοια μορφώματα δεν απειλούν κανένα σύστημα. Η «λύση» που προσφέρουν είναι απατηλή. Ο Μίκης και ο Ρίτσος, τραγούδια των οποίων ακούστηκαν στον «Ολύμπιον», ήταν αριστεροί, δεν έλεγαν «ούτε δεξιά ούτε αριστερά».

Οι χώρες κυβερνώνται από παρατάξεις ή κόμματα που έχουν δομή, στελέχη, παράδοση, αρχηγούς, προγράμματα. Δεν μπορούν να κυβερνηθούν από θολά «κινήματα» και πρόσωπα της συγκυρίας, που, εκμεταλλευόμενα τραγωδίες, εκπέμπουν συγκίνηση, αναμασούν αντιπολιτικές ατάκες και διανθίζουν τις ομιλίες τους με «πατρίδα, θρησκεία, οικογένεια». Αυτά τα έλεγαν οι παλιοί εθνικόφρονες, τα λένε και οι νεότεροι αυτού του είδους, όπως ο Πλεύρης. Δεν χρειαζόμαστε άλλες τέτοιες «Ελπίδες».

Δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αυταπάτη. Η Καρυστιανού και το μόρφωμά της δεν έχουν καμιά σχέση με τον προοδευτικό κόσμο. Και όσοι «παραπλανηθούν» ανήκουν στην κατηγορία των καιροσκόπων.

Ήρθε και η ώρα να γράψουν και οι ρωσόφοβοι που κατατάσσουν το κίνημα στην Ακροδεξιά, ακροαριστερά, στους ρώσους, στα ψέκια και δεν συμμαζεύεται:Διαβάζω με ενδιαφέρον όσους εντοπίζουν στην πορεία της Μαρίας Καρυστιανού αυτό που θα λέγαμε «σύνδρομο της Βόρειας Ελλάδας». Μια ακατανίκητη ροπή προς την αντιεπιστημονική ερμηνεία του κόσμου και τον αντιδυτικισμό. Προς τις διάφορες ψεκασμένες θεωρίες συνωμοσίας, τη θρησκοληψία, την πατριδοκαπηλία, την επιστροφή στη δραχμή και τον διογκωμένο φιλορωσισμό.

Δεν γεννήθηκαν τυχαία, λένε, στη Βόρεια Ελλάδα οι Ψωμιάδηδες, οι Βελόπουλοι και οι Νατσιοί. Εντοπίζουν εκεί, σε υπέρμετρο βαθμό, τον ψυχολογικό διχασμό της σύγχρονης Ελλάδας που δεν έχει αποφασίσει ακόμη αν ανήκει στα Βαλκάνια ή στην Ευρώπη.

Η εκδήλωση του νέου εγχειρήματος στο «Ολύμπιον» ανέδειξε ένα χύμα και αλλοπρόσαλλο κοινό που προκάλεσε δικαιολογημένα έκπληξη και ειρωνείες. Ένα μείγμα παράξενων ανθρώπων, μεταξύ Ακροδεξιάς και Ακροαριστεράς, μεταξύ Νίκης και ΣΥΡΙΖΑ εμφανίστηκε εκεί. Μπορεί η Αριστερά να την ανέδειξε ως μάνα των Τεμπών και πασιονάρια της Δικαιοσύνης, αλλά η Καρυστιανού επέλεξε τη Δεξιά και ειδικά ό,τι εκπροσωπείται από θρησκόληπτους, αντιεμβολιαστές, δραχμιστές και, κυρίως, από διάφορους περιθωριακούς και ελαφροΐσκιωτους τύπους. Επιπλέον εμφάνισε και μια ιδιαίτερη συμπάθεια προς το Ξανθό Γένος. Σχολιάστηκε από πολλούς ότι πολλά από τα πρόσωπα που εμφανίζονται στο κόμμα της Καρυστιανού μοιάζουν περισσότερο ως πρωταγωνιστές εκπομπής της Αννίτας Πάνια. Κάποιοι ανάμεσά τους λειτουργούν ως εκπρόσωποι του ρωσικού σκοταδισμού και αντιδυτικισμού. Αλλά υπάρχουν και μπόλικοι που έρχονται από έναν κόσμο μιας καλλιτεχνικής και πνευματικής υποκουλτούρας.

Να και γραφικοί και παλαβοί κατ' άλλους:

Μόνο στην Ελλάδα ένα τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα (όπως συμβαίνει, δυστυχώς, παντού) θα έπαιρνε αυτές τις εξωφρενικές διαστάσεις. Και θα έκανε κάποιους ανθρώπους να πιστεύουν ότι μπορούν να μεταμφιεστούν σε κήνσορες και τιμωρούς, ενώ, υπό άλλες συνθήκες, θα παρέμεναν απλώς γραφικοί. Τόσο γραφικοί ώστε να λένε ότι θα βάλουν τους πολιτικούς φυλακή, θα γίνουν πρωθυπουργοί, θα κάνουν τους φτωχούς πλούσιους και θα λύσουν όλα τα προβλήματα. Προκαλώντας φυσικά μόνο γέλια στον περίγυρό τους. Αλλά η Βουλή δεν χωράει, πραγματικά, άλλους παλαβούς θαυματοποιούς. Το 2015 αναμετρηθήκαμε με μια παρέα που έπαιξε τη χώρα στα ζάρια. Όπως φαίνεται, το 2027 θα αναμετρηθούμε με μεγάλες δόσεις γραφικότητας και τρέλας. Πόσο να αντέξουμε.

Καιρός ήταν να επιστρατεύσουν και τον Ψωμιάδη:

«Ακόμα μια φορά ιδρύεται ένα κόμμα το οποίο τάζει. Όλα ωραία ακούγονται κυρία Καρυστιανού και πάρα πολύ ρομαντικά. Μπορεί στην ουσία να γίνει κάτι απ’ αυτά; Και δυστυχώς δεν βλέπω να αγγίζεις και τους νέους. Δεν το λέω εγώ, ο Ζορό τα λέει! Όχι ο Μπαντέρας αλλά ο Ζορό της καρδιάς μας».
Δεν θα σας περάσει καθάρματα .... όση χολή κι αν βγάζετε εναντίον του κινήματος που ήρθε για να μείνει και που θα σας ΑΝΑΤΡΕΨΕΙ !!

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου