Blog van Ted Verbeek en ZwemConsult

De opleidingen Zwembadtechniek van ZwemConsult

2017-11-17T15:36:00.000+01:00

De opleidingen Zwembadtechniek
De beroepsopleiding Zwembadtechniek van het Nationaal Platform Zwembaden|NRZ, door ZwemConsult Zwembadmachinist genoemd, is ontwikkeld om vakmensen voor deze branche deskundig op te leiden en te certificeren. De wet- en regelgeving stelt hieraan strenge eisen. Helaas is de wetgeving omvangrijk en zeer lastig te doorgronden. De regelgeving is zelfs nog lastiger. Hierna worden beiden in leesbare begrippen uiteengezet.

De wetgeving voor de ZwembadBranche is zeer omvangrijk en kent vele elementen. De aansprakelijkheid berust bij de werkgever en de werknemer. In preventieve zin dient een dossier aanwezig te zijn waarin alle elementen zijn beschreven inclusief een controleschema. Het geheel omvat zowel de accommodatie als de vakmensen die daarin werken. Bij calamiteiten dient achteraf te worden aangetoond dat alles is gedaan om dit te voorkomen.
Een vakman is een persoon die zijn kennis kan aantonen met een diploma dat is goedgekeurd door het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. Een diploma wordt uitgereikt na het voltooien van een opleiding en afleggen van een staatsexamen via de Dienst Uitvoering Onderwijs (DUO). Voorbeelden zijn de MBO monteur elektrotechnische installaties en HBO elektrotechnisch ingenieur.
Beide genoemde vakmensen zijn bekwaam in de elektrotechniek. De zwemaccommodatie omvat echter vele technische disciplines. Het gebouw zelf en de installaties daarin voor verwarming, luchtbehandeling, drinkwater, zwemwater, afvalwater, heftoestellen en nog vele andere elementen vergen speciale vakkennis. En dus specifiek opgeleide en gediplomeerde vakmensen.
Het is aan te bevelen maar niet altijd noodzakelijk om alle vakbekwaamheden te beheersen. Bij uitvoerende handelingen dient de technische medewerker over de benodigde kennis en kunde van de betreffende elementen te beschikken. Dit kan ook worden gerealiseerd door te werken in teamverband. Denk hierbij aan een bouwproject waarin de ijzervlechter, timmerman en dakdekker ieder hun specialisme beoefenen. Alleen de opzichter van de opdrachtgever en de uitvoerder van de bouwonderneming beheersen, en zijn verantwoordelijk voor, alle disciplines. In de ZwembadBranche zijn dit de complexeigenaar en de exploitant of hun aantoonbaar vakbekwame vertegenwoordigers op de locatie.
Het is niet altijd noodzakelijk om de vakbekwaamheid met een diploma te borgen. Op kleine onderdelen kan soms worden volstaan met een korte opleiding of training welke worden afgerond met een certificaat. Een certificaat is een bewijs van deelname aan de opleiding maar geen erkend diploma omdat het staatsexamen ontbreekt. Er bestaat ook een tussenvariant. Een aantal brancheverenigingen en opleidingsinstituten geven ook diploma’s uit welke wel voldoen aan de regelgeving van de staatsexamens maar niet door het Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (OCW) zijn erkend. Dit worden Branchecertificaten genoemd en onder andere toegepast in de ZwembadBranche.

Vakbekwaamheid kent meerdere niveaus. Het benodigde niveau gaat samen met de complexiteit en verantwoordelijkheid per element. Voor het ontwerpen en goedkeuren van een elektrisch schema is de opleiding en bekwaamheid van HBO elektrotechnisch ingenieur noodzakelijk. Voor het aanleggen en in bedrijf stellen van deze elektrische installatie is MBO monteur elektrotechnische installaties nodig. Deze monteur kan worden bijgestaan door een vakbekwame VMBO assistent. De vakbekwaamheid is door het Ministerie OCW vastgelegd in een raamwerk. Dit raamwerk telt acht niveaus van basiseducatie tot universiteit, ook wel competentieprofielen genoemd. Het beschrijft per niveau de bijbehorende kennis, vaardigheden, mate van verantwoordelijkheid en zelfstandigheid. Dat is handig voor werkgevers zodat zij kunnen zien wat een (potentiële) werknemer weet en kan. Werknemers en studenten krijgen hiermee inzicht in hun werk- en denkniveau, wat hen handvatten geeft voor een impuls aan de verdere loopbaanontwikkeling.

De opleiding zwembadmachinist kent vier opleiding- en functieniveaus welke certificeerbare eenheden Technische Dienst (TD) of uitstroomprofielen worden genoemd. De gehele opleiding telt elf vakdisciplines welke onderling weer zijn verdeeld in niveaus.

Uitstroomprofiel TD1 ofwel Onderhoudsmedewerker is dé basisopleiding voor alle medewerkers in een zwemaccommodatie. Met deze kennis ben je in staat om dagelijks toezicht te houden op de technische veiligheid. Je leert handelingen zoals watermeten, de basiskennis van waterbehandelingsinstallaties en het filterspoelen.
De module TD1 is gesplitst in twee onderdelen:
1. Basiskennis van de waterkringlopen en filtratie (TZ1).
2. Chemische basiskennis en het watermeten (TC1).
Beide vakken kunnen apart worden gevolgd en afgerond met een toets en certificaat. Deze functionaris dient ook gecertificeerd te zijn als VOP (Voldoende Opgeleid Persoon) en B-VCA (Basis Veiligheid Checklist Aannemers).

Uitstroomprofiel TD2 ofwel Medewerker Technische Dienst is voor medewerkers die regelmatig technische basiswerkzaamheden verrichten. Zij fungeren als assistent van de Senior Medewerker Technische Dienst. Om examen te mogen doen volgen is het bezit van het NPZ-Branchecertificaat TD1 verplicht. Alsook de certificeringen VOP en B-VCA. De opleiding omvat acht vakdisciplines:
1. Praktische kennis van zwemwaterinstallaties (TZ2).
2. Uitgebreide theoretische chemische kennis en praktische toepassing (TC2).
3. Basiskennis van de luchtbehandelingsinstallaties(TL2).
4. Basiskennis van drinkwaterinstallaties (TS2).
5. Basiskennis van verwarmingsinstallaties (TV2).
6. Basiskennis van meet- en regeltechniek (TM2).
7. Basiskennis van bouwkundige aspecten (BC2).
8. Basiskennis van Wettelijke kaders en veiligheidsvoorschriften (WB2).
Alle acht vakken kunnen apart worden gevolgd en afgerond met een toets en certificaat.

Uitstroomprofiel TD3 ofwel Senior Medewerker Technische Dienst beheerst alle technische werkzaamheden en kan deze zelfstandig verrichten onder verantwoording van het Hoofd Technische Dienst. Is belast met de uitvoering van de onderhoudsplanning. Adviseert het Hoofd Technische Dienst of management planmatig en budgettair. Om examen te mogen doen is het bezit van de NPZ-Branchecertificaten TD1 en TD2 verplicht. Alsook certificeringen VOP en B-VCA. De opleiding omvat tien vakdisciplines.
1. Uitgebreide theoretische kennis van zwemwaterinstallaties (TZ3).
2. Praktische kennis van de luchtbehandelingsinstallaties (TL3).
3. Praktische kennis van drinkwaterinstallaties (TS3).
4. Praktische kennis van riolering en lozingen (TR3).
5. Praktische kennis elektrische installaties (TE3).
6. Praktische kennis van verwarmingsinstallaties (TV3).
7. Praktische kennis van meet- en regeltechniek (TM3).
8. Praktische kennis van bouwkundige aspecten (BC3).
9. Praktische kennis van Wettelijke kaders en veiligheidsvoorschriften (WB3).
10. Praktische kennis van Beheer en management (M3).

Uitstroomprofiel TD4 ofwel Hoofd Technische Dienst beheerst alle disciplines. Geeft leiding aan de technische dienst. Is belast met het opstellen van en de controle op de onderhoudsplanning. Adviseert de directie planmatig en budgettair. Is budgethouder. Om examen te mogen doen is het bezit van de NPZ-Branchecertificaten TD1, 2 en 3 en de certificeringen VP (Vakbekwaam Persoon) en VOL-VCA (Veiligheid voor Operationeel Leidinggevenden VCA) verplicht. De opleiding omvat tien vakdisciplines.
1. Uitgebreide kennis en vaardigheid zwemwaterinstallaties (TZ4).
2. Uitgebreide kennis en vaardigheid luchtbehandelingsinstallaties (TL4).
3. Uitgebreide kennis en vaardigheid drinkwaterinstallaties (TS4).
4. Uitgebreide kennis en vaardigheid riolering en lozingen (TR4).
5. Uitgebreide kennis en vaardigheid elektrische installaties (TE4).
6. Uitgebreide kennis en vaardigheid verwarmingsinstallaties (TV4).
7. Uitgebreide kennis en vaardigheid meet- en regeltechniek (TM4).
8. Uitgebreide kennis en vaardigheid bouwkundige aspecten (BC4).
9. Uitgebreide kennis van Wettelijke kaders en voorschriften (WB4).
10. Uitgebreide kennis van en vaardigheid in Beheer en management (M4).

Meer weten? info@zwemconsult.nl

De NPZ beroepsopleiding zwembadtechniek is gestart

2017-10-16T17:19:00.003+02:00

De NPZ Beroepsopleiding Zwembadtechniek is gestart

Tijdens het ZwembadBranche Congres (ZBB) is de officiële aftrap gegeven voor de opleiding zwembadtechniek van de NPZ-NRZ. Na vele jaren inspanning door de werkgroepleden is het nu een feit.

Het volledige pakket omvat 4 opleidingsniveaus.

Meer weten? Inschrijven? Ga naar de website van ZwemConsult of bel met Ted Verbeek.

Dagcursus winterklaar maken en opstarten buitenbad

2017-10-03T11:23:00.000+02:00

Dag cursus winterklaar maken en opstarten buitenbad

Na een publicatie op mijn blog over het winterklaar maken van een buitenbad ontving ik zeer veel verzoeken voor aanvullende informatie. Nu valt deze kennis onder mijn opleiding Zwembadmachinist. Ik kom echter tegemoet aan de behoefte van mijn netwerk. Dus hierbij:

Schrijf nu in voor een korte cursus "Winterklaar maken in het najaar en opstarten in het voorjaar van een buitenbad". Deze cursus wordt bij voldoende deelnemers gestart te Driebergen. Of op basis van incompany in uw eigen zwembad.

U kunt hier aanvullende informatie vinden over ZwemConsult.

Kom je ook naar de ZwembadBranchedag?

2017-09-20T17:17:00.000+02:00

Op 11 oktober start de ZwembadBranchedag (ZBB) te Utrecht

Ted Verbeek (ZwemConsult) is ook aanwezig met een presentatie over het onderwerp:

Wetgeving & Techniek: Wie is waarvoor verantwoordelijk?
Klik op de link hierna voor meer informatie:

https://www.zwembadbranche.nl/dag/workshops/

Naar ik hoop tot ziens.

Les 1 - Zwemmend Redden voor Zwembaden

2017-09-17T16:46:00.000+02:00

Les 1 - Zwemmend Redden voor Zwembaden

De Reddingsbrigade bestaat 100 jaar. En dat mag gevierd worden.

De vrijwilligers van deze Bond zetten zich overal in om de veiligheid in en om het water te borgen. Ook in de zwembaden. Alleen gaat het daar wel eens een "beetje mis". Want een zwembad kent specifieke eigenschappen. Daarom is er een speciale opleiding ontwikkeld voor beroepskrachten in de ZwembadBranche. Deze opleiding, Zwemmend Redden voor Zwembaden (ZRZ) genoemd, is verplicht voor alle toezichthouders in openbare zwembaden.

Deze keuze is bewust gemaakt om misverstanden te voorkomen. In het verleden waren vele opleidingen en diploma's toegestaan om beroepshalve in een zwembad te mogen werken. Instructeurs en trainers met een goede opleiding van zwembonden zoals de KNZB, NOB, NCS, NTB, KNBRD en Gehandicaptensportbond waren zeer bekwaam. Evenals de studenten van ROC's, CIOS en Sportacademie. Maar de behaalde en verstrekte diploma's van deze studenten waren inhoudelijk niet gelijk. Ergo, de verschillen waren zelfs enorm groot. Daarom besloot de ZwembadBranche één uniform diploma voor allen in te voeren. En dat is ZRZ.

Het verschil zit voornamelijk in de gesteldheid van het water. De Reddingsbrigade is getraind in het toezicht houden op en Zwemmend Redden in troebel water. In een zwembad zit echter helder water met zicht tot op de bodem. Andere omstandigheden vergen aangepaste handelswijzen.

Een aantal verschillen zijn bijvoorbeeld:

Bij troebel water ga je altijd voorzichtig te water. In een zwembad maak je een kopsprong mits de waterdiepte voldoende is voor jouw vaardigheid.
In buitenwater kan de drenkeling volledig gekleed zijn. In een zwembad is het verplicht in badkleding te zwemmen.
In buitenwater kan de afstand tussen de drenkeling en de oever groot zijn. In een zwembad bedraagt de afstand tussen de drenkeling en de badrand maximaal 25 meter maar meestal minder gezien de bassinafmetingen in Nederland.

Reddingsbrigadeleden zijn getraind om zelfstandig en zo nodig alleen te handelen indien de omstandigheden dat vereisen. Denk aan een calamiteit waarbij iemand in het water valt terwijl een lid van de Reddingsbrigade toevallig in de buurt is. Die persoon zal dan, desnoods alleen, doen wat mogelijk is.

Een badmeester is echter gebonden aan regels. In ieder geval beschikt een zwembad over een toezichtplan en calamiteitenplan. Daarin staat exact beschreven hoe de toezichthouder moet handelen. In teamverband wel te verstaan. Dus eerst het team waarschuwen en pas dan handelen.

Buiten het zwembad zijn niet altijd de juiste reddingsmiddelen voorhanden. Het is dan improviseren met dat wat beschikbaar is.

In een zwembad zijn alle vereiste middelen aanwezig die dan ook moeten worden gebruikt.

Het ZRZ is ontwikkeld in nauwe samenwerking tussen Reddingsbrigade Nederland en het Nationaal Platform Zwembaden | NRZ. Het voorbeelddiploma hieronder is de enige echte:

Over deze onderwerpen gaan de lessen Zwemmend Redden voor Zwembaden. Ik publiceer ook over de andere vakspecialismen. Dus het verschijnen van les 2 kan nog even duren.

Vaartips Zeehondentocht vanaf Vlieland deel 2

2017-09-17T15:06:00.002+02:00

Vaartips voor een tocht naar de Zeehonden op de Engelse Hoek vanaf Vlieland deel 2
Ik schreef al eerder een stukje op deze blog over een vaartocht vanaf Vlieland naar de Engelse Hoek met een eigen boot(je). Daarin stonden enkele adviezen. Hierbij een vervolg.

Tijdens mijn tochten over de Wadden met mijn eigen boot(je) nam ik altijd de juiste voorzorgsmaatregelen. Zoals de voorschriften omschrijven. Maar toch kan het dan mis gaan.
Het weer is onvoorspelbaar. In bepaalde seizoenen kan een mooie vaardag binnen een half uur veranderen in lastige omstandigheden. Zeemist is daarvan een voorbeeld.
Zeemist is een laag hangende mistbank van ongeveer 5 tot 10 meter hoog. Het ontstaat zodra warme en koude lagen lucht op elkaar botsen. En die warmteverschillen doen zich vooral snel voor op de Wadden. Bij hoog water is het overal ongeveer even warm. Maar bij laag water vallen de zandbanken droog. Die warmen dan op door de zon waarbij het water verdampt. In die situatie ontstaat zeemist. Soms binnen een half uur. Het zicht is dan minder dan 10 meter.
Zeemist is op afstand te herkennen aan een vage streep boven de horizon. En voor je het weet zit je er midden in. Met een snelle boot zoals ik heb kun je dan nog weg vluchten naar een veilige haven. Wees hierop voorbereid!

Kijk nu even naar het gemarkeerde punt A op de waterkaart
Op dit punt botsen 2 zeestromingen. De zeestroom loopt vanaf de Vliehors richting Terschelling. Bij een aantal dagen stevige wind uit het Noord-Westen ontstaat bij de Doggersbank een flinke zeegang. Deze zet door via de hoofdvaargeul langs Vlieland en botst bij punt A op de stroming vanaf de Wadden. En die golfslag dien je niet te onderschatten. Zie het plaatje hierna:

Op dit punt moet de MS Vlieland 90 graden naar bakboord (=links) maken. En komt dan dwars op de golven terecht. Tijdens situaties als deze staan de eilanders altijd met camera's klaar op het Hoge Duin. Leedvermaak? Arme varensgasten. Zeebenen en een sterke maag zijn dan vereist. Dit plaatje werd genomen tijdens de storm op 13 september. Nu zijn de schippers van de Vlieland bedreven en vakbekwaam. En die schuit kan wel tegen een stootje. Zij varen nog uit tot en met windkracht 10. Ook in de winter! Complimenten voor Rederij Doeksen.

Controleer dus eerst zelf de golfslagcondities indien je vanaf de jachthaven van Vlieland uit varen gaat door bij de "punt" te gaan kijken. Of vraag de havenmeester om advies.
Doe dit vooral ook voor je vertrekt vanaf Harlingen. Tot aan Griend lijkt het soms rustig. Maar zodra je om dit vogeleiland heen bent neemt de golfhoogte toe. Je kunt dan nog uitwijken naar Terschelling. Maar eenmaal in de Vliestroom aangekomen ben je aan de beurt. Dus bezint eer ge begint!

Mocht je toch in ruw water terecht komen, hierbij een aantal tips.
Je kunt redelijk veilig over een hoge golf varen zolang die niet gaat "krullen". Doe dit niet door er recht tegenin te gaan maar schuin. En met een gematigde snelheid. Bij een te hoge snelheid wordt je gelanceerd en maak je een sprong. Leuk als je boot stevig genoeg is. En het vereist lef.

(De Glastron in Live and Let Die 007 sprong 36 meter over de dijk met politieauto). Ik sprong ooit 25 meter ver. Maar ging in het verleden ook 2 maal over de kop. Eenmaal in een schroefbeweging. En eenmaal in een salto achterwaarts. Dus weet waar je aan begint.

Indien je er recht tegenop gaat zal de boot op het kantelpunt voorover vallen. Maar als je er schuin tegenop gaat kun je achter de golfkam wegdraaien. Oefen dit eerst bij rustig water. Kijk ook goed naar brandingsurfers die dezelfde techniek toepassen.
Een tweede techniek vergt een zelflozende boot. Mijn Whaler heeft die eigenschap. Indien het zwaartepunt van de boot goed is verdeeld kun je een "Jump" maken. Zet stevig aan en neemt vervolgens volledig gas terug. De boeg zal dan naar beneden duiken. Indien je dit op het juiste moment doet duik je met boot en al in de golf en kom je, volgelopen, aan de andere zijde weer boven. Met een Jetdrive kun je die duik nog eens extra aanzetten door van vol gas vooruit naar vol gas achteruit te gaan. Maar nogmaals, eerst oefenen in rustige omstandigheden.
Of ga eens mee met een Jet aangedreven Reddingsboot Graaf van Bylandt van de KNRM. Dat kan tijdens de open dagen.

Nog een laatste tip. Het is bij Vlieland niet toegestaan om met een waterscooter te varen. Alleen echte boten zijn toegestaan. Zie het vaarreglement en de kaarten, voorkom een boete en teleurstelling.

Vooraankondiging Beroepsopleidingen ZwembadBranche Ted Verbeek

2017-09-10T21:00:00.000+02:00

Met mijn staat van dienst en opgedane ervaringen beschik ik over voldoende stof om deze blog flink te vullen met artikelen. Maar nu kreeg ik weer eens een leuke ingeving. Jaren geleden ontwikkelde ik e-zwemles en stelde het gratis ter beschikking. Samen op zwemles is niet alleen van mij maar ik voerde het wel daadwerkelijk door als lesmethode in mijn zwemschool.
Dus waarom geen gratis beroepsopleiding ontwikkeld?
Deze blog is daartoe een prima medium.

Ik ben benieuwd wie daarin interesse heeft. Dus geef een berichtje terug om mij te motiveren. Bij voldoende reacties zal ik mijn best doen wekelijks een les te beschrijven die is gefundeerd op de praktijk. Want theorie is al voldoende beschikbaar. Onderwerpen zullen dan betrekking hebben op de vakken:

Zwemmend Redden voor Zwembaden (module ZRZ)
Toezichthouder (module CE-1)
Assistent zweminstructeur (module CE-2)
Zweminstructeur Zwem-ABC en Aquaspecialist (module CE-3)
Management voor Zwembaden (module CE-4)
Aankomend medewerker technische dienst (module TD-1)
Medewerker technische dienst (module TD-2)
Senior medewerker technische dienst (module TD-3)
Hoofd technische dienst (module TD-4)
VCA basis en VOL
VOP en VP

Het zal me wel enkele jaren kosten om dit alles te publiceren. Is het wel haalbaar? Maar ik heb geen haast. Beschouw het maar als mijn hobby.

En gratis? Ben je gek of zo? Volgens de ene helft van de ZwembadBranche al vanaf mijn geboorte. Dat zijn meestal mijn vrienden. De andere helft vindt me ook een beetje vreemd. Dat zijn meestal natte sparringspartners.

In ieder geval is mijn drijfveer nog als vanouds. Ieder kind moet leren zwemmen. En dat kan alleen met behulp van goed opgeleide vakmensen.

Leren zwemmen is een eerste levensbehoefte en dient dus gratis te zijn . Ook de beroepsopleidingen. Beschouw het maar als mijn donatie aan de maatschappij.

Ik ben benieuwd naar de reacties.

Beroepsexamen ZwembadBranche doen. Hoe en waarom.

2017-09-10T15:16:00.000+02:00

Examen doen in een beroepsopleiding van de ZwembadBranche is moeilijk? Nee hoor.
Je dient natuurlijk wel de lesstof te beheersen. En het vak in de praktijk te kunnen uitoefenen. Maar een cursist met de juiste opleiding bij een erkend instituut is daar goed op voorbereid.

Het verschil tussen een cursus en een opleiding is aanzienlijk.

Een cursus duurt meestal kort en wordt afgerond met een certificaat. Dit certificaat is een bewijs van deelname, meer niet. Soms volgt een korte test op het begrijpen van de lesstof via een mondelinge of schriftelijke toets. Het is dan de organisator of de docent van de cursus die bepaalt of je een certificaat krijgt uitgereikt of niet. Een certificaat wordt niet officieel gecontroleerd door een externe partij. En wordt dus niet vanzelfsprekend aanvaard door andere opleiders. Indien een certificaat voldoende bekendheid geniet binnen de ZwembadBranche vormt het soms wel een aanbeveling bij de werkgevers.

Een echte opleiding duurt meestal langer dan een cursus. Een echte opleiding wordt afgerond met een diploma. Het verstrekken van een diploma is aan strikte regels gebonden. Hierna staan enkele voorwaarden:

Erkend opleidingsinstituut
Vastgestelde competenties
Examenreglement is bepalend
Examenvragen zijn getoetst
Examenresultaat valt onder cesuur
Examinatoren zijn benoemd

Deze lijst is nog veel langer en vormt slechts een globale opsomming. Een examen zwemonderwijzer onder auspiciën van de NPZ|NRZ verzorgt door bv. ZwemConsult is als volgt georganiseerd:

Tijdens de opleiding dien je een aantal theoretische vragen te beantwoorden. Deze antwoorden worden beoordeeld met een cijfer door de docent. De beoordeling gebeurt aan de hand van vastgestelde antwoorden die zijn opgetekend in een docentenboek. Er kan dus geen sprake zijn van subjectiviteit bij het beoordelen. De cijfers samen vormen een gemiddeld theoretisch eindcijfer dat mee telt voor je eindexamen.

Tijdens je opleiding dien je stage te lopen. De cursist wordt in het zwembad begeleid door een mentor. De docent van het opleidingsinstituut heeft regelmatig overleg met die mentor. Daarnaast komt de docent of een collega jouw praktijklessen beoordelen. Die beoordelingen zullen plaatsvinden ongeveer halverwege je stage en tegen het einde. Je behaalde cijfers vormen samen een gemiddeld praktijk eindcijfer dat mee telt voor je eindexamen.

De schriftelijke werk met cijfers, je lesvoorbereidingen plus beoordelingen en de behaalde resultaten vormen samen je portfolio.

Indien je gemiddelde eindcijfers voor theorie en praktijk voldoende zijn mag je op voor het afrondende mondelinge eindexamen. Hierbij gaan 4 cursisten met 2 examinatoren in gesprek gedurende 1 uur. In dit gesprek komen alle behandelde onderwerpen en opgedane ervaringen aan bod. Iedere kandidaat krijgt voor dit eindgesprek een individueel eindcijfer.

Hoera, ik ben geslaagd. Dus dan krijg ik mijn diploma?

Nee. Je dient voor de opleiding zwemonderwijzer in dit voorbeeld ook te beschikken over een geldig diploma C van het Zwem-ABC, een geldig diploma EHBO en een geldig diploma Zwemmend Redden voor Zwembaden. Pas indien je over deze diploma's beschikt krijg je het diploma zwemonderwijzer.

Hieruit blijkt dus het verschil tussen een certificaat en diploma. Dus overweeg goed aan welke opleiding je begint en controleer vooraf de wijze van afronding.

Een zwembadmachinist houdt de boel drijvend

2017-09-08T17:35:00.000+02:00

Zwembadmachinist? Nooit van gehoord!
Ieder zwembad is voorzien van een technische installatie. Het water moet worden behandeld. De lucht dient fris te zijn. Alle apparatuur zoals beweegbare bodems en speelobjecten vergen onderhoud. De lijst is onvoorstelbaar lang.
Dit filmfragment geeft enig inzicht.
Helaas is dit beroep dermate complex dat er nu een drastisch tekort ontstaat aan deskundige vakmensen. Dus is het tijd voor actie.

Deze bijzonder functie wordt ook wel beschreven met andere namen die dan meestal de inhoud van het werk trachten te beschrijven zoals "medewerker technische dienst zwembadbranche". Probeer dat maar eens op je visitekaartje te zetten. De naam zwembadmachinist dekt evenals de oude titel badmeester de lading volledig.

Het werkpakket is dermate complex geworden dat meerdere functieniveaus bestaan.
Het start met de functie onderhoudsmedewerker. Deze taken dienen ook te worden beheerst door de medewerkers in het zwembad zoals de toezichthouders en zweminstructeurs. Watermeten vormt hierbij de kern. Daarnaast is deze medewerker bekend met de werking van de technische installaties en signalering van storingen.
Het tweede opleidingsniveau noemen we medewerker technische dienst. Deze functionaris beheerst alle uitvoerende werkzaamheden welke onder toezicht van een expert worden uitgevoerd. Daarnaast beschikt deze medewerker over een ruime kennis van alle aspecten zoals bijvoorbeeld de bacteriologie.
De senior medewerker technische dienst beheerst alle disciplines volledig en is in staat om met zijn of haar technische kennis en ruime praktijkervaring een gehele accommodatie te bedienen en onderhouden. Dat kennisniveau omvat bijvoorbeeld ook het behandelen van rioolwater.

Volg wel de juiste opleiding bij een erkende school. Deze zijn te traceren via de NPZ|NRZ.

Nieuwsgierig geworden? Op de website van ZwemConsult is alle informatie te vinden. Of neem even contact op.

Ouders op de (zwem-) zaal, wat een kabaal

2017-09-06T13:18:00.000+02:00

Ouders zijn lastige wezens.
Zij voelen zich betrokken bij de ontwikkelingen van hun kind. Willen zich overal mee bemoeien. Trekken de kennis en vaardigheid van de docent in twijfel. Vinden meestal dat hun kind best wel naar het diepe kan. En natuurlijk kan hun kind al diploma zwemmen!
Om dit gezeur te voorkomen verbannen wij die ouders liefst zo snel mogelijk naar verre oorden wat in de praktijk neerkomt op de horecaruimte van de accommodatie. Een gedwongen scheiding van tafel en kind zogezegd.

Helaas bestaan ook lastige wetten en regels. Ouders hebben zeggenschap over hun kind. Je mag het kind van een ander niet aanraken. En je dient als docent pedagogisch en didactisch correct te handelen.

In de ZwembadBranche ontnemen we de ouders het liefst die zeggenschap. De docenten weten het immers beter en dienen de macht te hebben. Inmenging van het ouderlijk gezag werkt alleen maar verstorend op de ontwikkeling van het kind.

Je kunt een kind maar het beste laten voelen hoe het moet dus pakt de docent het kind vast. Bij de voeten, handen, billen, etc.. En af en toe onder water duwen helpt ook prima bij het watervrij maken. Hoe moet het anders?
De docent doet dat op correctie wijze en met eerzame bedoelingen. Want voor je het weet (...). De juiste handelswijze is ook preventief beschreven en vastgelegd in de gedragscode Bond en Blauw.
Maar helaas hebben de ouders wel het recht om te controleren op dat juiste handelen. Daarom plaatsen de zwembadexploitanten camera's in de zwemzaal en monitors in de wachtruimte van het zwemziekenhuis.

Dat zelfde recht op informatie komt tot uiting in de eerste en laatste 5 minuten van de zwemles. De docent wordt dan bestookt met vragen op de zwemzaal waardoor de effectieve lestijd steevast onder druk komt te staan.
Om hier paal en perk te stellen bieden de exploitanten een uitweg door het aanbieden van een maandelijks inloopspreekuur. Dat noemen zij dan meestal een "kijkles". Omdat er tijdens zo'n les nauwelijks ordentelijk onderwijs kan worden gegeven ontaard een dergelijke bijeenkomst veelal in een tumultueuze "vraagles".

Zou het ook anders kunnen?

Er is veel lef nodig om een gevestigde orde ter discussie te stellen. En het krijgt zelfs iets van een zelfmoordpoging als je het ook daadwerkelijk tracht te praktiseren.

Ik mocht dit zelf ervaren toen ik jaren geleden e-zwemles ontwikkelde en in de markt zette. Lesgeven per computer op afstand waarbij geen direct contact bestaat tussen de docent en ouder met kind was zogezegd onmogelijk aldus veel vernomen kritiek. Er was ook veel andere kritiek. Maar als ik die hier publiceer krijg ik waarschijnlijk last met de wetgeving op correct taalgebruik.
In de praktijk werkt het echter uitstekend. Veel ouders maken gebruik van mijn gratis digitale lespakket. De lessen zijn toegankelijk via alle schermformaten, m.a.w. op iedere plaats en tijd. Dient gezegd dat het vaak gezinnen betreffen die enige tijd in het buitenland verblijven welke hun kind graag een Nederlandse zwemlesmethode bij brengen opdat het bij terugkomst niet uit de pas loopt, c.q. zwemt.

Een tweede experiment drukte ik enige jaren terug door bij mijn Zwemschool de Zeehond waar ik beschikte over een zwembassin van 140 centimeter diep.
De veiligheid dient centraal te staan. Maar ik wilde hiervoor absoluut niet gebruik maken van drijfmiddelen! Dus zette ik voor ieder kind een individuele hulpinstructeur in de bak. Om dit een beetje betaalbaar te houden waren die hulpinstructeurs vrijwilligers die ik zelf aanwees.
Bij het aanmelden werd dit aspect duidelijk aangegeven in de zwemlesovereenkomst. Ieder ouder diende een volwassen begeleider beschikbaar te stellen die de eerste 20 lessen mee het water inging als hulpinstructeur. De daarop volgende lessen diende die begeleider op de banken in de zwemzaal langs de badrand plaats te nemen en beschikbaar te zijn voor het verlenen van assistentie. De gedragsregels waren simpel. Tijdens de lessen dient de ouder exact de instructies van de docent op te volgen. Op de zwemzaal is praten verboden, fluisteren mag zolang de les daar niet onder lijdt.

Dit experiment werd een doorslaand succes. Binnen een half jaar bestreek ik een straal van 50 kilometer met mijn lesmethode. Ouders zijn dus best bereid te reizen voor maatwerk onderwijs.

Leuke bijkomstigheid was dat mijn vele stagiairs van de Beroepsopleiding Zwemonderwijs ook confronterende ervaringen konden opdoen. Dit was even iets anders dan de standaard stage. Bijna al mijn afgestudeerde oud stagiairs hebben nu een goede baan en staan nog steeds open voor dit inzicht en de praktische toepasbaarheid. Helaas zie ik nog niet veel zwemlesaanbieders die van van deze methode gebruik maken.

Nu, op weg naar de BREZ-2018, hoop ik ook op dit punt herzien inzicht te mogen aantreffen bij de opleidingsinstituten. Mis deze kans niet is mijn credo.

Vragen en suggesties zijn welkom.

Wie is de ZwemConsult?

2017-09-02T17:06:00.001+02:00

Op deze blog staat nog niets over mijzelf. Dus hierbij.

Ik ben Ted Verbeek.

Al 40 jaar beroepshalve betrokken bij de ZwembadBranche. Ter land, ter zee en in de lucht. Dat laatste vooral na een heftige stoelgang aldus mijn vrienden. Tja....., wij zijn me er eentje. Want een dag niet gelachen is een dag niet geleefd.

Ik noem me nog steeds trots met een vleugje nostalgie: Badmeester. Of Zwembadmachinist. Want ik beheers alle disciplines van het vak vanaf het eerste uur. Natuurlijk volgde ik regelmatig de nodige bijscholingen. Maar of ik er ook "wijzer" van werd? In ieder geval een stuk ouder (...).

Ik tracht me netjes te gedragen, wat niet altijd lukt met mijn aanvallen van humor. Maar bij gelegenheid kleed ik me in ieder geval "netjes" en gepast. Op de groepsfoto met het voltallige Stichtingsbestuur en Team droeg ik bijvoorbeeld een keurige stropdas, door mijn schoonmoeder gebreid, van geitenwol. Zonde om de oude sokken weg te gooien.

Ik sta geheel links. De goede vriend Theo die mij, gehurkt met zijn schouder ondersteunt, werkt nog steeds in zwembad de Zwoer. En is eveneens lid van den Zottenclub. Moet ook wel als je het zo lang wilt volhouden in de zwembaden. Deze foto is omstreeks 1987 gemaakt.

Natuurlijk verdien ik mijn boterham via de ZwembadBranche. Maar ik tracht ook mijn steentje bij te dragen aan de maatschappij in de vorm van praktische sponsoring. En dat doe ik liever in natura dan met geld. Niet commerciële instellingen kunnen op mij rekenen tegen hooguit onkostentarief. Het gratis e-zwemles is daarvan ook voorbeeld.

Ik sta altijd open om kennis te maken met enthousiaste mensen die iets van het vak en de Branche willen leren. Dus neem gerust contact op. Ik ben gemakkelijk te vinden via de reguliere media.

Vaartips Zeehondentocht vanaf Vlieland

2017-09-02T15:41:00.000+02:00

Vaartips voor een tocht naar de Zeehonden op de Engelse Hoek vanaf Vlieland

Deze week was het weer zo ver. Een berg oproer over het wel of niet toestaan van recreatietochten naar de Zeehonden op de Wadden. Zie hier een reportage van RTL-nieuws.
In maak deze tocht al jaren en begrijp de ophef wel. Er zijn vele geschreven en ongeschreven regels die niet altijd worden gerespecteerd. Er circuleren afbeeldingen van "watersporters" die aanlanden op de platen en mensen die zich nabij of tussen de rustende zeehonden begeven. Zo moet het dus niet!
Een goede schipper gaat voorbereid de zee op en respecteert de regels.

De Engelse Hoek waar het filmpje over gaat ligt ver buitengaats. En is nauwelijks bereikbaar vanaf Harlingen of Texel. Een goed vertrekpunt is Terschelling of Vlieland. Overvaren met een kleine boot van Harlingen naar een waddeneiland is niet zonder gevaar. Deze tocht bedraagt 40 kilometer via de officiële vaargeul en minimaal 30 via de "korte" route. Ik waag me er niet aan!
Rederij Doeksen staat boten op trailers toe aan boord van de veerboten. Mits niet langer dan 5 meter en niet hoger dan 190 centimeter op de trailer. Ik liet mijn boot dus altijd overzetten met de MS Vlieland. Op het eiland verzorgden de transsportbedrijven (Zeelen of Jan van Vlieland) aldaar de korte tocht naar en het te water laten in de Jachthaven. De trailer werd gestald op het industrieterrein.

Hierbij enkele tips en adviezen:
Varen op volle zee vereist de juiste boot! Je wilt niet weten wat ik soms zag passeren. Levensgevaarlijk. Een goede boot is speciaal ontworpen voor de zee. Vroeger had ik een Zodiac MK2 met een zware Johnson. Maar al enige jaren beschik ik vol trots over de, naar mijn mening, beste zeewaardige boot ooit ontwikkeld, zie foto:

De Boston Whaler Outrage is speciaal ontwikkeld voor ruwe omstandigheden. Veel professionals gebruiken ze als rescueboot. Mijn oldtimer boot is een zeer speciaal type Rage 14 Jetdrive. Slechts 425 centimeter lang (14 voet) en 180 centimeter breed. Voorzien van een V4 OMC motor van 2250 cc (Johnson/Evinrude) welke vanaf fabriek is gemonteerd op een zware Jet. De combinatie is ontworpen voor langdurig en intensief gebruik.

Een zeewaardige boot heeft een hulpmotor. Mijn boot is voorzien van een 3.3 pk Mariner als thuisbrengertje.

Je dient te beschikken over goede communicatieapparatuur. De mobiele telefoon is niet betrouwbaar. Op grote delen van de Waddenzee en de Vliehors heb je geen mobiel bereik. Neem dus minimaal een Marifoon mee. De goedgekeurde types zijn voorzien van ATIS. Zodra je de zendknop indrukt ontvangt het dichtstbijzijnde station automatisch al je gegevens en kan je dan volgen indien nodig. Tussen Vlieland en Terschelling is dit de Brandaris op kanaal 2. Havenmeester Vlieland is kanaal 7. Kanaal 16 is het noodkanaal. Ik luister ze tegelijk uit via Triplewatch, een stand die op veel marifoons mogelijk is.

Geef bij vertrek aan welke tocht je gaat maken en wanneer je denk terug te komen. Voorkom dat je vermist wordt.
Draag altijd een reddingsvest. Is ook verplicht volgens het vaarreglement.
Een gewoon anker werkt niet, de zee is meestal te diep. Neem dus een drijfanker mee.
Zorg voor goede boordverlichting.
Zorg voor een radarreflector.
Neem de juiste papieren zeekaarten mee. Vertrouw niet op de elektronica. Ik heb overigens wel een Garmin met de BlueChart® g2 digitale zeekaarten aan boord.

De tocht start met het uitluisteren van de weerberichten. Ga niet uit varen boven windkracht 4 met een kleine boot. Je slaat waarschijnlijk al om bij het vertrek uit de haven.

En anders wel op de punt van Vlieland waar de stromingen elkaar kruisen. Zie hierna de zeekaart en de uit gezette tocht naar de Engels Hoek:

Op punt B kan de stroomsnelheid oplopen tot boven de 20 kilometer per uur. Bij afgaand water botsen bij punt B de getijdenstromen tegen elkaar waardoor puntige golven ontstaan. Alleen met de juiste boot en voldoende vermogen kun je hier passeren. Ik ga meestal net buiten de geul langs de strandlijn over de ondiepten. Maar pas op! Dit kan alleen met een Jet. En net na de punt ligt een strekdam die niet ziet maar wel moet ontwijken. Een ervaren strandwachter herkent aan de golven de ondiepten. Kun je dit niet? Ga dan eerst met een ervaren schipper op pad om het te leren.

Vanaf punt B bij de geel/zwarte boei koers je naar punt C via de rode boeien. Denk er aan dat je hierbij de hoofdvaargeul kruist. Geef zeeschepen de ruimte en laat met je koers goed zien wat de bedoeling is.

Deze tocht gaat met de klok mee rondom de Engels Hoek. Blijf ongeveer 100 meter vanaf de vloedlijn koersen. Bij de passage van punt C naar D passeer je de "Gronden". Deze ondiepten zijn berucht en vormen een scheepskerkhof. Let dus op de waterdiepte. Zodra het water een lichtere kleur krijgt heb je nog ongeveer 1 meter onder de kiel. En ook hier weer, met een schroef aangedreven boot heb je dan al snel problemen. Met mijn Jet kan ik door 25 centimeter diepte in noodgevallen.
Op dit stuk zie je vaak al zeehonden omdat de gronden hun jachtterrein is, er zwemt erg veel vis. Houd dus afstand en stoor ze niet onnodig.

Het traject punt D naar E vereist lef! Zelfs bij halftij kan het gebeuren dat hier maar 75 centimeter staat. Indien je nog een tijdje van de zeehonden wilt genieten in de lagune tussen de plaat en Terschelling (zie traject E naar F) dien je hier wel tijdig te passeren. Anders loop je vast bij punt F op weg naar G. Dit punt is een risico. Ik liep er menig keer vast en diende dan te wachten op hoger water. Weet dus waar je aan begint!
De veiligste route vanaf punt F loopt via het Schuitengat langs Terschelling, via Griend en vervolgens via de hoofdgeul langs de Richel. Dit is de route van veerboot Friesland. Maar wel 25 kilometer omvaren.
Een iets kortere veilige route voor een kleine boot loopt via de Slenk. Deze is aan begin en eind aangegeven met tonnen en op route met staken (takken).
Het alternatief is de zelfde route terug varen die je al kwam. Vandaar het dringende advies, vaar alleen bij opkomend tij.

Van punt G naar H en dus het vertrekpunt kun je een stuk afsnijden door de ondiepten van de Richel te volgen. Maar ook hier, let op! Het laatste stukje van punt H naar de haven van Vlieland heeft een grote ondiepte in de vorm van een zanddrempel. Ook zijn er op dat stuk van de route twee doodlopende geulen richting Richel. Vergis je dus niet. En neem anders de hoofdvaargeul.

Durf je het nog steeds aan met de eigen kleine boot na het lezen van dit stukje? Een mooie tocht toegewenst!
Maar bij twijfel, NIET DOEN.
Kies in dat geval voor veilig en ga mee met de grote jongens. Het schip hierna, de Ocean King (thans de Geus geheten) is 12 meter lang en voorzien van een 500 pk diesel. En de schipper Jan is een zeer ervaren oude rot:
Robbentochten vanaf Vlieland

Zwemles geven in een buitenbad, hoe doe je dat?

2017-09-01T13:01:00.000+02:00

Zwemles geven in een buitenbad, hoe doe je dat?
Al bij de introductie van het Zwem-ABC omstreeks 1997 werd onderscheid gemaakt tussen lesgeven in een ideaal binnenbad, een diepwaterbad en een buitenbad. Het is nauwelijks mogelijk een werkzame lesmethode te ontwikkelen die onder alle omstandigheden kan worden toegepast. Dit stukje gaat dieper in op methodieken voor een buitenbad.

Een zwemdocent zal de biomechanica als grondslag nemen voor het ontwikkelen en toepassen voor een lesmethode.

Gaan we uit van het natuurlijk drijfvermogen en evenwicht van het menselijk lichaam in water?
Of helpen we dat drijfvermogen en evenwicht een handje door drijfmiddelen toe te passen?

Daarnaast zal de zwemdocent de principes van de trainingsleer meewegen in de lesopbouw.

Beide uitgangspunten gaan zeer lastig samen. Vanuit de praktijk benaderd en samengevat in twee stellingen:

Eerst conditie op bouwen en pas dan correct bewegen.
Eerst correct leren bewegen en pas dan conditioneren.

Bij het ontdekkend leren zonder drijfmiddelen zal het kind zelf ervaren welke bewegingen resultaat boeken en hoe het niet werkt. Er zullen dus technische fouten in de stuwbewegingen waarneembaar zijn tijdens het leerproces. Maar door het vele bewegen zal de conditie snel toenemen.

Bij het gebruik van drijfmiddelen kan het kind op rustige wijze de juiste techniek gefaseerd verkennen. Pas bij een volledig correcte beweging wordt het conditionele aspect toegevoegd.

In een ideaal zwembad met beweegbare bodem en lekker warm water zijn beide opties mogelijk.

In een diepwaterbad dient altijd de veiligheid centraal te staan. De keuze voor drijfmiddelen is dan snel gemaakt. Overigens niet noodzakelijk want "samen op zwemles" geeft ook mogelijkheden. Maar dat is een ander verhaal.

Een standaard buitenbad bestaat niet. De waterdiepten kunnen variëren. Soms zelfs is dat water troebel indien het een natuurbad betreft. De weersomstandigheden vormen de meest belemmerende factor. Bij warm zonnig weer is in principe alles mogelijk. Maar bij koud regenachtig en winderig weer zijn die omstandigheden soms verontrustend.

Dus hoe ontwikkel je nu een perfecte lesmethode voor een buitenbad?

Ik riep "eureka" omstreeks 1997 tijdens de implementatie van het Zwem-ABC in het buitenbad te Oudewater. Waarom eigenlijk één methode? Twee tegelijk kan ook! Dus ging ik experimenteren en ontwikkelde al doende de duale lesmethode.

Bij goed weer pas je de primaire methode toe zonder drijfmiddelen.
Bij goed weer is het beweegritme laag en de methode ontdekkend.
Bij goed weer zwem je in zwemkleding zonder schoenen.
Bij slecht weer pas je de secundaire methode toe met drijfmiddelen.
Bij slecht weer is het beweegritme hoog en gericht op meters maken.
Bij slecht weer zwem je volledig gekleed met schoenen.

Deze lijst is nog veel langer.

Beide tegengestelde lesmethoden vloeien ineen voor de zomervakantie. Dus ongeveer na 10 lesweken halverwege de opleiding. De resterende weken van het seizoen kunnen de kinderen met een technisch correcte grof- tot fijnmotorische beweging redelijk lange afstanden overbruggen. Daarnaast zijn de veiligheid en oriëntatie onderwater al behoorlijk goed ontwikkeld.

Gemeten over een respondent van 80 kinderen in het eerste seizoen behaalde al 70% het diploma A binnen 20 lesweken, ofwel 20 klokuren zwemles. Gedurende seizoen 1998 en 1999 werd de methode scherp geslepen en steeg dit percentage naar 80%. Het dient vermeld dat het abonnementssysteem extra zwemmen buiten de lestijden sterk aanmoedigde. Deze kinderen hadden veelal 40 of meer klokuren waterervaring opgedaan bij het diplomazwemmen.

Meer weten? Stuur een berichtje via het contactformulier.

Publicatie op ZwembadBranche

2017-09-01T10:37:00.002+02:00

ZwemConsult is onderdeel van een intensief netwerk binnen de ZwembadBranche.
Veel enthousiaste vakgenoten delen hun kennis met het doel de zwemveiligheid en zwemvaardigheid in Nederland te doen toenemen.
En daartoe delen wij de beschikbare kennis ook onderling via de beschikbare media. Zie hier een voorbeeld van een collega:

Het buitenbad winterklaar maken.

Een buitenbad is ook een uitstekende ijsbaan

2017-08-31T17:54:00.000+02:00

Het idee is niet nieuw. Een buitenzwembad gebruiken als ijsbaan.
Veel accommodaties zijn voorzien van een verwarmd gebouw met daarin kleedhokjes, toiletten, warme douches en ook een horeca-uitgiftepunt. Soms zelfs een compleet restaurant. Een zwembad ligt meestal ook in of nabij de bebouwde kom en is gemakkelijk bereikbaar voor jong en oud. Dus waarom niet?

Wel dienen enkele preventieve maatregelen te worden genomen. Zie o.a. mijn blogbericht over het winterklaar maken van een buitenzwembad.
In ieder geval dienen de bassinranden te worden beschermd tegen beschadigingen. Schaatsen zijn voorzien van scherpe metalen punten. Indien deze tegen de badrand knallen is de schade al snel ernstig. Neem nog voor de vorst in valt de juiste maatregelen. Dat kan door planken verticaal langs de badranden te hangen. Deze planken kunnen dan tegelijk dienen als vorstbescherming.
Ook ideeën om de bruikbaarheid van een buitenzwembad te vergroten. Laat een bericht achter met uw suggesties. Alvast bedankt namens de ZwembadBranche.

De betekenis van het ZwemConsult Logo

2017-08-31T15:10:00.001+02:00

De reddingsboei staat voor het bieden van hulp. Praktiseren en onderwijzen van Zwemmend Redden valt daaronder. Maar ook het verzorgen van zwemles aan kinderen en beroepsonderwijs voor de ZwembadBranche, zowel "nat" als "vet".

Nat beroepsonderwijs omvat de opleidingen Toezichthouder, Zwemonderwijzer, Aquaspecialist en Manager. Vet beroepsonderwijs omvat de modulen Technische Dienst (Zwembadmachinist) en de secundaire opleidingen VCA en VP.
Het bieden van ondersteuning en advies aan zwembadexploitanten mag natuurlijk niet onvermeld blijven.

De zeehond verwijst naar mijn opgedane ervaring als medewerker Technische Dienst (Zwembadmachinist) bij het Zeehondencentrum Pieterburen.

Naast het bedienen en onderhouden van de technische installaties was het ook mijn taak om de zeehonden in de leeggepompte bassins te vangen en klaar te zetten voor het uitzetten in zee.

Hiertoe diende ik de bassins leeg te pompen want anders krijg je ze niet te pakken.

Het complete logo verwijst ook naar mijn hobby, de watersport. Vanaf mijn geboorte tot 21e jaar woonde ik op een boot en leerde roeien, wrikken, zeilen en varen met een motor. Die motoren werden steeds zwaarder, de boten sneller. Waterskiën volgde al snel. Via mijn jaren bij de strandwacht ontstond ook de ervaring op zee. En dat varen op zee mag ik tegenwoordig graag doen met mijn speciale klassieke boot. Een Boston Whaler Rage 14. Volledig gereviseerd en thans voorzien van een 150 pk Jetdrive. Deze boot heeft dus geen schroef maar een pomp zodat zeehonden geen letsel kunnen oplopen.

De wadden zijn mijn favoriete stek. Vanuit de haven van Vlieland maakte ik menige tocht. Langs de zandplaten maar ook op volle zee naar Terschelling en verafgelegen eilandjes zoals de Richel en Engelse Hoek.

Het tabblad "watersport" omvat dus blik op mijn natte hobby. Veel lees en kijkplezier.

Buitenbad winterklaar maken

2017-08-31T13:21:00.001+02:00

Het einde van het buitenbadseizoen 2017 is weer in zicht.

De meeste zwembaden sluiten de 2e zaterdag van september. Na een afsluitingsfeestje en het uitzwaaien van de vaste bezoekers sluit de poort definitief. Voor de bezoekers wel te verstaan, niet voor het zwembadteam! Er dient dan nog veel werk te gebeuren.

De accommodatie dient in de winterstand te worden gezet. En dat is nog niet simpel. Hierbij een verkort overzicht met aandachtspunten. Neem bij twijfel contact op met ZwemConsult voor meer informatie.

Ieder zwembad is anders. Vele factoren bepalen de werkzaamheden bij het winterklaar maken:

Het start met het vaststellen van de ondergrond en het grondwaterpeil?
Indien het bassin boven het grondwaterpeil ligt is geen gevaar aanwezig. Maar een bassin dat in het grondwater ligt kan gaan drijven als een boot. Een dergelijk bassin dient altijd gevuld met water te blijven. Ongeacht het funderingstype.

Een bassin leeg laten overwinteren is mogelijk indien het grondwaterpeil en de fundering dit toelaten. Bij een bassin op heipalen dienen deze trekbestendig te zijn. De palen zijn dan van beton en onder een hoek in de bodem geslagen.

Een bassin leeg laten overwinteren voorkomt kapotvriezen van het bassin. Maar niet van de wandbekleding. Indien de bekleding bestaat uit componentenverf is dit meestal wel mogelijk. Een bassin met een kunststof bekleding zoals PVC, polyester of epoxy kan problemen geven. Indien water achter deze bekleding komt via een beschadiging ontstaan "blazen" die lastig zijn te repareren.

Een betegeld bassin behoeft specifieke aandacht. Indien de tegels met specie zijn gezet is de laag cement achter de tegels doordrenkt met water. Het kan tot wel een half jaar duren voordat het water is weggelopen. Indien de voegen tussen de tegels bestaan uit poreus cement zal dit effect nog sneller optreden. Bij kunststof voegmateriaal kan dit echter ook voor komen. In al deze gevallen is vorstschade niet uit te sluiten.

Algemeen advies is om een bassin gevuld te laten overwinteren.

Bij vorst zal een laag ijs in het bassin ontstaan. Een paar centimeter kan geen kwaad. Maar vanaf 5 centimeter ijs kan permanente schade ontstaan. Die schade ontstaat tijdens de dooifase. Smeltend ijs zet uit en drukt dan de bassinbekleding en soms zelfs het bassin zelf kapot.

Daarom dient een vorstbeveiliging te worden aangebracht. Langs de bassinranden worden houten balken, strobalen of speciaal gefabriceerde schuimblokken geplaatst waardoor het ijs bij dooi kan uitzetten.

Een tweede methode is regelmatig het water onder de ijsvloer in beweging brengen. Dit kan soms met de circulatiepompen. Of met vooraf geplaatste dompelpompen die zijn voorzien van stukken brandslang. Een derde methode is afkomstig uit de watersport. Op de bassinbodem worden speciale bruisblokken geplaatst die met slangen zijn verbonden aan een compressor.
De hiervoor genoemde methoden werken prima.
Een vierde methode geniet de voorkeur bij een combibad (binnen en buitenbad). Het terugspoelen van de filters gebeurt met buitenbadwater. Hierdoor daalt het waterniveau en breekt het ijs. In tweede fase laat je warm binnenbadwater naar het buitenbad lopen. Hierdoor smelt het ijs en breekt het ook omdat het waterpeil stijgt. En water verversen moeten we toch (30 liter per bezoeker), dus het kost niets. Wel dient de kringloop en het leidingsschema hierop te worden aangepast.

Ga ervan uit dat de vorstgrens bij een elfstedenwinter 60 centimeter diep kan komen. Het bouwvoorschrift gaat uit van 80 centimeter. Dus alle leidingen onder de grond binnen die grens kunnen bevriezen. Helaas zijn er meestal geen afsluiters geplaatst tussen de bassinwand en de aangesloten leidingen. Dit vormt dus een extra aandachtspunt.

In uiterst geval van nood kan de badcirculatie worden gestart. Door het toevoegen van zout of chloor aan het water kan het ijs dan ontdooien. Dit vereist wel dat de machinekamer kan worden gebruikt.

Veiligheidshalve dient een machinekamer te zijn voorzien van een vorstbeveiliging. De simpele variant werkt elektrisch. Maar dit kan duur worden bij een stevige winter. Een eenvoudige cv-ketel en een paar radiatoren werken beter en goedkoper. De hoofdverwarmingsinstallatie kan ook worden gebruikt. Maar doe dit niet met een hele grote cv-ketel, dat is niet rendabel. Bij een cascadeopstelling is het wel mogelijk.

Overwinteren zonder vorstbeveiliging is sterk af te raden. De leidingen zijn nauwelijks volledig droog te krijgen. Zelfs niet als ze worden doorgeblazen met perslucht.

Veiligheidshalve dient ieder gesloten watercircuit in de machinekamer te zijn voorzien van voldoende antivries of definitief vervangen door glycol.

De elektronica in de machinekamer dient onder spanning te blijven. Goede stroomkasten, elektrolyse-apparatuur en meettableaus zijn standaard voorzien van verwarmingselementen. Maar die werken alleen als de spanning aanwezig is.

Ter afsluiting. Iedere goede machinekamer is voorzien van een afvoerput. Deze ligt meestal diep onder met maaiveldniveau en het rioolstelsel. Daarom staat in die put een klokpomp met een terugslagklep. Controleer deze pomp en vooral de klep regelmatig op een juiste werking. Indien de pomp stuk gaat kan de machinekamer vol lopen. Indien de klep stuk gaat kan rioolwater teruglopen in de machinekamer. Bij een aansluiting op een zogeheten drukriool kan dit zeer snel gaan.

ZwembadBranche versus Wetgeving een dilemma?

2017-08-27T12:37:00.001+02:00

De ZwembadBranche dient zich te conformeren aan de Wetgeving. In alle opzichten. Dat is helaas nog niet simpel.
Kenmerkend voor de ZwembadBranche is het samenspel tussen vele disciplines. Juist in deze sector komen veel juridische elementen samen. Waardoor soms overlapping en tegenstrijdigheid ontstaat.

Ik tracht het bedoelde met enkele praktijkvoorbeelden te verhelderen:

In zwembaden zijn brandhaspels geplaatst. Deze blusmiddelen dienen te voldoen aan de geldende wetgeving. Oeps! Probleempje.

Brandhaspels
Volgens de wettelijke regelgeving voor en van de brandweer, ook wel brandweerbesluit genoemd, dient een slang op die haspel volledig gevuld te zijn met water. De reden hiervan is begrijpelijk. Een lege slang kan tijdens het oprollen plat worden gedrukt en/of "knikken". Hierdoor is het blusmiddel onbruikbaar. Na het opendraaien van de kraan komt er onvoldoende water(druk) of zelfs geheel niets uit de spuitmond. Bij inspectie zal een haspel met lege slang dus worden afgekeurd en wellicht besanctioneerd.

Volgens de legionellawetgeving mogen geen "loze" leidingen met stilstaand water in de installatie aanwezig zijn. Dit vormt een zeer grote bron van bacterieontwikkeling. Vooral indien de omgevingstemperatuur ligt tussen de 20 en 60 graden. Bijna alle brandhaspels in een zwembad bevinden zich binnen deze temperatuurzone.
Op basis van de legionellawet dient de slang op een haspel dus leeg te zijn. Anders vormt de slang immers een "loze" leiding met stilstaand water. Bij controle zal een haspel met een volle slang dus worden afgekeurd en wellicht besanctioneerd.

En nu? Wat we ook doen, het is altijd in strijd met de wetgeving. Toch?

Drenkeling
Je hoopt dat het nooit gaat gebeuren. Maar als het je dan toch overkomt handel je zoals aangeleerd. En natuurlijk conform de geldende wet- en regelgeving.
Om het niet al te ingewikkeld te maken splits ik alvast enkele onderdelen:

Drenkeling vervoeren naar de kant = Zwemmend Redden voor Zwembaden (ZRZ)
Drenkeling op de kant brengen = Bedrijfshulpverlening (BHV)
Drenkeling stabiliseren = Medisch handelen (EHBO/MFA/etc..)

Hoe breng je op verantwoorde wijze een drenkeling op de kant?

De antwoord staat beschreven in de wettelijk verplichte Risico-Inventarisatie en Evaluatie (RI&E). Volgens het Arbobesluit artikel 5.2 en de toegepaste NIOSH-methode van het SCW mag het, te tillen, gewicht maximaal 23 kilo bedragen onder de meest ideale omstandigheden. Dus met een gestrekte rug vanuit de bovenbenen tillen. Dat lukt dus niet vanaf de badrand bij een drenkeling in het water. In die situatie bedraagt het maximale gewicht 15 kilo. Op peuters na wegen drenkelingen meer! Dus is met de hand eruit tillen niet toegestaan.

Ik verwijs nu bewust naar de zogeheten "handreiking-methode" zoals aangeleerd in de beroepsopleidingen. Die is dus volgens de Arbowet aan strikte regelgeving gebonden.

Een drenkeling, zwaarder dan 15 kilo, of bij de handreiking met 2 redders tegelijk toegepast 30 kilo, dient dus met hulpmiddelen op de kant te worden geholpen. Zoals bv. een Tillift, Beweegbare bodem of Glijbaan methode.

Zie hier slechts 2 voorbeelden. Menig zwembadmanager kan de lijst met vele tegenstellingen completeren.

Een duivels dilemma voor de eindverantwoordelijke eigenaar en exploitant van de zwemaccommodatie.

Chloor, een middel of een kwaal?

2017-08-26T14:58:00.000+02:00

Chloor in zwemwater, is het middel beter dan de kwaal?
In Nederland is het verplicht om zwemwater te voorzien van voldoende chloor. Dit is beschreven in de WHVBZ (Wet Hygiëne en Veiligheid Badinrichtingen en Zwemgelegenheden) en bekrachtigd in het BHVBZ (Besluit Hygiëne en Veiligheid Badinrichtingen en Zwemgelegenheden). Naar verwachting worden beiden vervangen door de Omgevingswet in 2019. Is Chloor in zwemwater dan ook nog verplicht?

Waarom dienen wij eigenlijk Chloor toe aan zwemwater? Of breder neergezet, waarom desinfecteren wij zwemwater?
In Nederland kunnen we overal zwemmen. In meren, rivieren, de zee en nog vele andere varianten. In dit water zit geen desinfectiemiddel.
In Nederland gebruiken we veel water via de kraan, douche, badkuip en nog vele andere varianten. In dit water zit geen desinfectiemiddel, tenzij het waterleidingbedrijf anders beslist. En dat komt zelden voor.
Dus waarom nu juist wel het zwemwater in zwembaden desinfecteren?

Bacteriën komen overal voor in onze dagelijkse omgeving. Wij raken continue besmet. En dat is niet erg. Sterker nog, ons lichaam ontwikkelt op deze wijze een biologische weerstand tegen het ziek worden.
Deze weerstand wordt soms zelfs opgebouwd door het bewust toedienen, denk hierbij aan vaccinatie.
Waarom zijn wij dan zo bang voor zwembadwater?

Natuurlijk maken wij collectief gebruik van zwemwater in een zwembad. De kans is sterk aannemelijk dat je bij de tewaterlating in de urine, faeces, snot, tenenkaas of andere welriekende lichaamsafscheidingen van een voorganger duikt. Deze beeldvorming bezorgt menig zwembadbezoeker kennelijk acuut "klotsende oksels".
Maar is die beschreven situatie dan anders in natte omstandigheden buiten het zwembadwater?

Chloor is een gemeen goedje! Indien je het op de huid krijgt dringt het langs die weg in het lichaam. Als zwembadmachinist met ervaring sprekend, als ik weer eens chloor over de handen kreeg proefde ik dit binnen 10 minuten in de mond. Je hoeft het dus niet via de mond binnen te krijgen!

Chloor trachten wij zo goed mogelijk uit het milieu te weren. Chloortreinen en tanktransport over de weg worden zo goed mogelijk uitgebannen. Lozingen op het riool idem. Behalve in een zwembad. Waarom?

Natuurlijk kunnen wij chloor uitbannen in de ZwembadBranche. Desinfecteren kan ook anders. De mogelijkheden zijn al volop ontwikkeld en in gebruik. UV-licht, ultrasoongeluid, cavitatiepijpen, glaskorrelfiltratie, koolstof/hydro-antraciet filtratie zijn slechts enkele voorbeelden.
Met andere woorden: in het gehele waterbehandelingsproces buiten het zwembassin is het gebruik van chloor compleet overbodig.

Chloor wordt dus alleen preventief toegepast in het zwembassin. En juist daar ontstaat het lichaamscontact. Wij springen bij ieder badbezoek dus eigenlijk in een chemische gifbelt. Omdat we zo bang zijn om ziek te worden?

Het alternatief?
Geen chemicaliën zoals chloor meer toevoegen aan het zwembadwater. Houd het simpel!
Natuurlijk lopen we dan een risico. Net als bij zwemmen in buitenwater, tijdens het douchen of drinken uit de kraan.
Dit risico kan in een zwembad ook weer worden beperkt. Een zwembassin circuleert via een zeer geavanceerde zwembadmachinekamer. De minimum rondpomptijd is ook al geregeld met wetgeving. Het risico is dus al geminimaliseerd.

Dus ben ik nieuwsgierig naar mijn insteek.
Wel of geen Chloor in zwembaden gooien?
Reacties zijn welkom.

Vervoersgrepen te water bij drenkeling

2017-08-25T15:15:00.000+02:00

Welke vervoergreep pas je toe bij een drenkeling?
Ik geef al decennia les in Zwemmend Redden. In zwembaden en voorheen bij de strandwacht als instructeur.
Daarbij leer je bevrijdingsgrepen en vervoersgrepen.

Een bevrijdingsgreep pas je toe als je iets fout hebt gedaan. Je dient er immers voor te zorgen dat de drenkeling je niet vast pakt. Maar daar gaat mijn vraag nu niet over.

Een vervoersgreep gebruik je om een drenkeling naar de kant te brengen indien het niet lukt met hulpmiddelen. Daartoe zijn een aantal grepen beschikbaar, ik noem de voornaamste:

kopgreep
okselgreep
polsgreep
schoudergreep
zeemansgreep (ook wel houdgreep genoemd)

Het beheersen van deze grepen is verplicht voor het beroepsdiploma Zwemmend Redden voor Zwembaden (ZRZ).

Lastig te onthouden, je doet het immers niet iedere dag. En de doelen zijn ook niet even helder. Mijn uitleg is ongeveer het volgende:

De kopgreep is voor bewusteloze drenkelingen. Zo blijven de ademhalingswegen vrij van water.
De okselgreep is voor een drenkeling bij bewustzijn, bv. iemand met kramp.
De polsgreep is voor een tegenspartelende drenkeling, bijvoorbeeld iemand met een epileptische aanval.
De schoudergreep is mij onduidelijk. De zwaardere variant, de oksel-nekgreep is afgeschaft omdat een drenkeling die niet gered wil worden het zelf lekker mag uitzoeken. Dus die schoudergreep? Mij een raadsel.
De zeemansgreep geeft de kans om een arm te benutten bij de stuwbeweging. Handig voor grote afstanden. Maar hoe lang is een zwembad in Nederland?

Kijk nu even naar het filmpje op YouTube:

Vicegrip

Volgens mij lijkt deze greep alle hiervoor benoemde doelstellingen te omvatten. De ademhaling is vrij. De armen zijn redelijk omkneld.

En bovenal, er is oogcontact mogelijk. Eventueel rug- en nekletsel worden gestabiliseerd. De greep is toepasbaar bij een drenkeling aan de oppervlakte (zoals op het filmpje) maar ook bij een drenkeling op de bodem.

Dus waarom moeilijk doen als het ook simpel kan. 1 greep volstaat! Toch?

Zwembadmachinist? Is dat een rare snuiter?

2017-08-25T14:40:00.000+02:00

Een zwembadmachinist is een onbekende titel geworden in de ZwembadBranche.
Evenals Treinmachinist, Hoofdmachinist, Rioolmachinist, etc.. Tegenwoordig trachten we de in de titel van het beroep ook de specifieke vaardigheden te vatten. Maar is de naam: Medewerker Technische Dienst ZwembadBranche niet een beetje te veel van het goede?

Dan dienen we de treinmachinist wellicht Voertuigdeskundige zonder besturingsapparatuur in de vorm van een stuurwiel maar met grote verantwoording voor passagiers en passanten van de railverbinding te gaan noemen? Bij de oude NS noemden we ze de "Meester". Gelijk aan de boordwerktuigkundige scheepsmachinist op de zeevaart.

En probeer deze vakgebieden eens samen te vatten in een woord:

Luchtbehandeling
Verwarmingstechniek
Elektrotechniek
Bouwkunde
Weg en Waterbouwkunde
Waterbehandeling
Chemicus
ICT deskundige

Lukt het? Dat wordt een mond vol hé. Dus blijf ik mijzelf maar gewoon zwembadmachinist noemen. Ik ben al gek, gewoon doen is al moeilijk zat.

Ik ben zweminstructeur en weet dus alles!

2017-08-25T14:22:00.001+02:00

Ik ben zweminstructeur en weet dus alles!
Was het maar waar. Hoe langer ik in het vak zit, hoe gekker en ingewikkelder het wordt. Voor mij in ieder geval. Een voorbeeld: welke zwemslag dient nu centraal te staan in de opleiding? Weet jij het? Ik niet!
De omstandigheden waarin gezwommen wordt verschillen sterk. Ik denk dan aan een vierkant zwembad met helder water zonder golfslag, een golfslagbad, een wildwaterrivier, een baggersloot, een groot meer met troebel en soms diep koud water, de rivieren, de zee, de branding langs de kust, etc..

In Nederland en in de opleidingenstructuur hoor ik toch heel vaak dat de schoolslag de belangrijkste is. Bij doorvragen waarom volgt meestal de argumentatie; je kunt het lang volhouden en er dus grote afstanden mee afleggen; je hoofd bevind zich boven water zodat oriënteren goed lukt.

Leuk. Maar nu mijn visie in vragende vorm:

Waarom zwemmen de lange baanzwemmers borstcrawl en geen schoolslag?
Op de rug kun je toch heerlijk rustig drijven zonder moet te worden?
Wel eens geprobeerd om in een golfslagbad of door de branding langs de kust te zwemmen met een reguliere zwemslag?

En dan lestechnisch benaderd:

De schoolslag is lastig aan te leren, min of meer tegennatuurlijk?
De borstcrawl kun je opbouwen vanuit de natuurlijke "hondjes" beweging?
Op de rug (enkelvoudige rugslag) kun je ademhalen wanneer je maar wilt, dus voor de hand liggend?
De rugcrawl benut ook de armstuwing ten opzichte van de enkelvoudige rugslag, dus logisch?
De samengestelde rugslag geeft meer rendement dan de enkelvoudige, die armen hebben we toch niet voor niets?

Praktisch benaderd:

In de branding zwem je tijdens het evenwijdig zwemmen met de vloedlijn bij voorkeur een zijslag zoals bv. de zeemanslag, zijslag of Northern Kick. Indien je daarbij het gezicht richt op de kust en duinenrij is oriëntatie simpel en spoelen de golven vanaf achter over je hoofd.
Door de branding zwemmen doe je het beste met de vlinderslag. Het rite van de dubbele arminsteek synchroniseer je met de golfslaglengte.

De logica kun je dus op meerdere wijzen benaderen en onderbouwen. Toch?

Ik heb mijn zwemdiploma en mag dus (...)

2017-08-25T13:50:00.000+02:00

Ik heb mijn zwemdiploma en mag dus in het diepe!
Hoera, dat is dus goed geregeld. Maar niet heus!
Want welk diploma bedoelen wij eigenlijk? Er zijn verschillen, vele verschillen zelfs. Dit vereist wellicht enige uitleg voor de iets jongere garde. Zie hierna een stukje geschiedenis.

Opa en Oma, en ik ben ook al niet zo jong meer, behaalden ooit, indien zij in gelegenheid waren, hun diploma A van de KNZB in particulier verband of bij de zwemvereniging danwel via het Ministerie van Onderwijs. In de Branche zweefde de uitspraak "Dit diploma A kon je behalen met droge haren". Concreet: de eisen waren 1 baan gekleed en in zwemkleding 3 banen buik en aansluitend 2 banen rug. Af te ronden met 1 minuut watertrappen.
Het aspect waterveiligheid kwam hierbij eigenlijk niet in beeld. Het moest dus anders!

Aansluitend, zo omstreeks 1984, werd het Basiszwemdiploma geïntroduceerd. Dit diploma omvatte ongeveer de eisen van het huidige diploma C van het Zwem-ABC. Hoewel een aantal zwembaden en lesteams hun best deden kwam het niet echt van de grond. De opleiding duurt te lang, de kosten zijn te hoog en nog een aantal andere negatieve factoren vormden de grondslag voor deze mislukking. Dit werd nog gepoogd recht te zetten door een mosterdgeel gekleurde "Tussentijdse toets op weg naar (...)" te introduceren. Maar dat mocht niet baten. Ook bleven de mensen vasthouden aan de letterprincipes A, B en C. Dus welk diploma was het dan? Uiteindelijk volgden de meeste zwemopleiders de volgorde, eerst Oud-A, dan Oud-B, soms de tussentijdse toets en dan af te ronden met het Basiszwemdiploma. Probeer dat maar eens uit te leggen aan het publiek.

Dus werd het in 1993 afgeschaft en vervangen door het huidige Zwem-ABC. Hierin zijn in ieder geval de letters weer terug ingevoerd. Daarnaast zijn er 3 examenmomenten A + B op weg naar de eindstreep C. Beter uit te leggen dus. En gefaseerd aan te bieden waardoor de opleidingskosten kunnen worden gefaseerd en beheerst.

Maar helaas, ook dit ging en gaat weer mis. Naast de Nationale Raad Zwemdiploma's (later aangevuld met Nationaal Platform Zwembaden tot NPZ-NRZ, hoe verzin je zo'n naam?) stonden meerdere organisaties te trappelen om zich als aanbieder van een erkende reeks zwemdiploma's te presenteren. Met als gevolg dat er nu naar mijn weten 9 aanbieders operationeel zijn.

En daarmee kom ik dus bij de kernvraag. Alleen in het diepe met een diploma.

Welk diploma? Oud-A - Basiszwemdiploma - Zwem-ABC-deel-A - STA (Internationaal erkend diploma)? Of de Engelse, Belgische, Franse, Amerikaanse, Australische variant? En wat te doen met de diploma's van de Reddingsbrigade, de Onderwatersportbond en de Watervrienden?

Helaas is dit niet gereguleerd door een onafhankelijke instantie zoals de Rijksoverheid, lees de Minister. De Branche dient het zelf te regelen! Dat lukt naar mijn mening al 40 jaar niet, helaas. Met alle gevolgen van dien.

Misschien is het een oplossing de kreet, alleen in het diepe met een diploma, te vervangen door: Je moet eerst proefzwemmen onder toeziend oog van de zwemonderwijzer voor je in het diepe of golfslagbad mag. Maar dit blijft een noodmaatregel natuurlijk.

Zwem-ABC, wat moet je er mee?

2017-08-25T12:58:00.002+02:00

Het diploma Zwem-ABC, wat moet je er mee?
Gedurende mijn lange periode in zwembadland zie ik steeds weer de aandacht uitgaan naar de eisen van de zwemdiploma's. De, te zwemmen, afstanden en/of techniek van de zwemslagen staan dan centraal. Maar waarom eigenlijk?
Een diploma is naar mijn beleving niet meer dan een bewijs dat je tijdens een toetsmoment hebt voldaan aan gestelde criteria. Helaas is een dergelijk bewijs een eigen leven gaan leiden. Het diploma en de eisen zijn verworden tot opleidingsdoel. De zwemtechnieken die je voor dat diploma dient te beheersen idem. En dat vind ik jammer!

Volgens mij is het doel om te leren zwemmen, voorkomen dat je niet verdrinkt bij het te water raken. In veel situaties zal dat gebeuren nabij een oever van een sloot, vallen van een steigertje, terecht komen in dieper water tijdens het natte spelen, etc.

Voor die omstandigheden is volgens mij het kunnen afleggen van grotere afstanden niet belangrijk. Ook de toegepaste stuwbeweging is niet relevant. Zolang je maar aan de kant komt en er weer uit kunt klimmen! Toch?

Dus stel ik in mijn lessen dit thema aan de orde. Waar dienen we mee te beginnen tijdens de eerste lesfase. Wat zijn dan de leerdoelen.
Pas later, zodra het te water raken via vallen en springen, het oriënteren te water (waar is de oever?), het korte stukje water overbruggen met een beweegvorm en het op de kant klimmen, worden beheerst start ik pas met het aanleren van de officiële zwemslagen.
En ook dan maakt het mij niet uit welke slag als eerste wordt aangeboden. Dat laat de leerling wel zelf blijken op natuurlijke wijze.

Gelukkig wordt deze visie steeds meer gedragen. Projecten zoals NL-Zwemveilig en de ontwikkeling van de BREZ-2018 spelen hierop in. Eindelijk.

Beroepsopleiding Zwembadmachinist

2017-08-24T12:08:00.002+02:00

ZwemConsult is ontwikkelaar van de integrale beroepsopleiding Zwembadmachinist TD1 - TD2 - TD3 - TD4. In nauwe samenwerking met de ZwembadBranche zijn gekoppelde competentieprofielen vastgesteld voor vier niveaus welke synchroon lopen met de certificeerbare eenheden allround zwemonderwijzer CE1 - CE2 - CE3 - CE4.

Aanleiding
Er is een toenemende behoefte aan technische bekwaamheid op de dagelijkse werkvloer van badinrichtingen. Ook gericht op de toekomst, mede door de te verwachten wijzigingen in de Bhvbz (van middel- naar doelvoorschriften), is een belangrijke rol weggelegd voor technische zwembadmedewerkers. Binnen de beroepsopleidingen zit geen opleiding Zwembadtechniek. Het werkgebied is met de tijd verschoven van dagtaak naar nevenfuncties waardoor het vakmanschap versnippert is over verschillende opleidingen.

Inleiding
Er is een NPZ werkgroep Opleidingen Zwembadtechniek opgestart, waar gewerkt is aan een beschrijving van noodzakelijke leerdoelen op het gebied van zwembadtechniek. Nationaal Platform Zwembaden | NRZ (NPZ | NRZ) coördineert deze werkgroep die als eerste doel heeft om kaders vast te stellen waaraan opleidingen zwembadtechniek dienen te voldoen. Hierdoor kunnen de in de markt aangeboden opleidingen beter met elkaar vergeleken worden en sluiten de verschillende onderdelen beter bij elkaar aan. Dit alles om wildgroei in de opleidingen te voorkomen.
Er is een toenemende behoefte aan technische bekwaamheid in de ZwembadBranche. De te verwachten wijzigingen in de BhvBZ (van middel- naar doelvoorschriften) leggen een nog zwaardere wissel op de
technische afdeling, zowel uitvoerend als beheersmatig. Binnen de beroepsopleidingen bestaat geen specifieke opleiding ZwembadTechniek. Maar binnenkort dus wel.
Een goed gefundeerde opleiding zwembadtechniek omvat meer dan de waterbehandeling alleen, véél meer. Ook de luchtbehandeling speelt een grote rol en in het najaar 2015 werd het elektrotechnische installatievoorschrift NEN-1010 drastisch herzien. Maar ook de koudetechniek, installatietechniek, werktuigbouwkunde, bouwkunde en liftinstallaties zijn belangrijke elementen. Daarnaast dienen certificeringen als Voldoende Opgeleid persoon (VOP) en Installatieverantwoordelijke NEN3140 verplicht te worden geborgd. En dit is nog maar een beperkte opsomming. Een goed opgeleide technisch medewerker beheerst alle denkbare componenten van het gehele gebouw.
Het is natuurlijk niet nodig dat alle medewerkers van de technische dienst volledig vakbekwaam zijn en is dit wel haalbaar? Met dit uitgangspunt voor ogen heeft de Werkgroep een splitsing gemaakt tussen uitvoering, beheer en verantwoording. Hierdoor ontstaan keuzemogelijkheden. Alles zelf doen, een gedeelte uitbesteden aan specialisten of alles uitbesteden.

NPZ werkgroep Opleidingen Zwembadtechniek
Een NPZ werkgroep Opleidingen Zwembadtechniek heeft het volledige werkterrein van de zwembadtechniek geïnventariseerd en uitgewerkt in een opleidingsmatrix (concentrisch). Een opleidingstraject bestaande uit bovengenoemde 4 schaalniveaus (uitstroomprofielen). Voor de vier schaalniveaus zijn taken en verantwoordelijkheden beschreven (voor de verschillende werkgebieden; zwembadtechniek en chemie, bouwkundige aspecten, wettelijke kaders/voorschriften en veiligheid en beheer/management).