Czym jest zasada memoriałowa?

Zacznijmy od początków, kiedy to zaczęto stosować zasadę memoriałową. Należy ich szukać na przełomie XIV i XV wieku. Wówczas powstały ogólne zasady rachunkowości. Zasada memoriałowa wywodzi się w okresu, kiedy to księgowość służyła przede wszystkim do kontrowania pożyczek i terminów spłat różnych odsetek. Większe znaczenie zasada memoriałowa zaczęła przybierać w ubiegłym wieku. Wówczas bardziej zaczęto zwracać uwagę na poprawne wyniki przedsiębiorstw.

Czym jest zasada memoriałowa? Najprościej rzecz ujmując zasada ta mówi o ewidencjonowaniu przychodów oraz kosztów w okresie, którego one dotyczą, niezależnie od czasu ich zapłaty. Inaczej, każda z dokonanych transakcji musi być precyzyjnie zaksięgowana w czasie, w którym ona zaszła, a nie w momencie przepływu pieniędzy. To sprawia, że dane sprawozdanie pokazuje rzeczywistą sytuację firmy i wyniki jej działalności.

Zasada memoriałowa, niewątpliwie pozwala na podejmowanie efektywnych decyzji związanych z gospodarką. Sprawozdanie finansowe sporządzone według zasady memoriałowej zawiera więc wszystkie istotne fakty związane z efektami transakcji. To również zbiór informacji na temat zobowiązań oraz należności związanych z zawartymi już transakcjami. Tymi, które nie zostały jeszcze zapłacone.

Jakie są zalety stosowania zasady memoriałowej?

Przewodnik po nowym systemie sprawozdawczości finansowej zawiera wszystkie zalety zasady memoriałowej. Jakie więc korzyści płynął z memoriału? Oto one:

• Zasada ta pokazuje pełny i całkowity obraz aktywów oraz pasywów.
• Memoriał umożliwia na stosowanie długookresowej perspektywy w kontekście sytuacji finansowej danej firmy czy przedsiębiorstwa.
• Zasada umożliwia analityczny podgląd zapisów księgowych.
• Opisywana zasada niewątpliwie zwiększa efektywność kontroli przez spójne zapisy.
• Zasada memoriałowa jest promowana przez znaczną część międzynarodowych standardów rachunkowości.

Jakie są wady stosowania zasady memoriałowej?

Warto pamiętać również o tym, że żadna metoda nie jest doskonała, i metoda memoriałowa, również ma swoje wady. Oto one:

• Metoda ta jest zdecydowanie bardziej skomplikowana niż metoda kasowa.
• Zasada ta pociąga za sobą zmniejszenie płynności finansowej przez różnego rodzaju obciążenia podatkowe w kontekście wystawionych faktur. Tych, których kontrahenci nie opłacili.
• Memoriał może być nieco trudniejszy do interpretacji, szczególnie dla kogoś, kto zupełnie nie zna się na rachunkowości, albo zna się tylko pobieżnie.

Czym jest zasada kasowa?

Zasada kasowa, jak już wspomnieliśmy wcześniej, jest stosowana zazwyczaj jako alternatywa zasady memoriałowej.  Związana jest ona z księgowaniem rzeczywistych wpływów oraz wydatków. Zasada ta nie obejmuje ujmowania w sprawozdaniu tych zamówień, które jeszcze oczekują na zapłatę. Nie są tam zawarte również te zamówienia, których nie opłaciło także przedsiębiorstwo.

Metoda kasowa jest znacznie łatwiejsza od memoriałowej w kontekście interpretacji. Dają obraz tego, jakie kwoty w danym okresie czasu były w kasie i zostały z niej wyciągnięte. W metodzie tej dużo pewniej czują się ci, którzy nie mają jeszcze doświadczenia w rachunkowości.

Jakie są zalety stosowania zasady kasowej?

W tym przypadku wyróżnia się dwie główne zalety i są to:

• Zasada kasowa jest zwykle zdecydowanie prostsza od metody memoriałowej.
• Metoda ta obrazuje rzeczywisty przepływ finansów.

Jakie są wady stosowania metody memoriałowej?

Do wad zaliczają się przede wszystkim:

• Metoda ta zdecydowanie nie umożliwia długofalowej analizy sytuacji finansowej w organizacji.
• Może prowadzić do nieprawidłowej interpretacji kondycji finansowej w przedsiębiorstwie w danych okresach czasu. Głównie w wyniku nieuwzględnienia faktycznego wyniku.

Jakie występują różnice między metodą memoriałową a kasową?

Wszystkie największe różnice między metodą memoriałową a kasową, wskazane zostały już w artykule. Teraz jednak podsumujmy je wszystkie.

Artykuł Czym różni się zasada memoriałowa od zasady kasowej i wszystko co warto o nich wiedzieć pochodzi z serwisu BossFinance.pl.

Czym dokładnie jest zasiłek opiekuńczy na osobę starszą? Ile wynosi? Komu przysługuje? Jak go zdobyć? I co jeszcze warto o tym wiedzieć? Na wszystkie te i inne pytania odpowiadamy poniżej. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z naszym artykułem.

Czym jest zasiłek opiekuńczy na osobę starszą?

Najprościej rzecz ujmując zasiłek opiekuńczy na osobę starszą to świadczenie, które wypłacane jest na podstawie Ustawy z dnia 28 listopada 2003 roku o świadczeniach rodzinnych. Przepisy, które są tam zawarte wskazują na warunki otrzymywania świadczeń rodzinnych. Ustawodawca określa warunki, na podstawie których można otrzymać świadczenia, i są to:

• posiadanie obywatelstwa polskiego,
• zamieszkiwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres zasiłkowy, w którym otrzymywane jest świadczenie rodzinne.

Zasiłek opiekuńczy nad osobą starszą przysługuje osobie, która opiekuje się starszą osobą po 75. roku życia. Taka osoba starsza, musi być również niezdolna do samodzielnej egzystencji albo posiadać rzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności. Świadczenie to przyjmuje postać pieniężną i przyznawane jest co miesiąc. Jego celem jest pomoc osobom, którzy zajmują się starszymi, chorymi ludźmi. Ludzie ci z reguły potrzebują bowiem znacznie więcej opieki i uwagi, a także leków czy rehabilitacji. Warto wiedzieć, że ten rodzaj świadczenia może przyjmować formę zasiłku opiekuńczego na tatę, czy innego członka rodziny.

Jak otrzymać zasiłek opiekuńczy na osobę starszą?

Gdy dana osoba pragnie ubiegać się o zasiłek opiekuńczy na osobę starszą musi złożyć odpowiedni wniosek do właściwego urzędu. Zazwyczaj urzędem tym jest ośrodek pomocy społecznej. Warto jednak wiedzieć, że do tego potrzebne są jeszcze inne dokumenty. Jakie? Chociażby potwierdzenie niezdolności do samodzielnej egzystencji przez osobę starszą.

Warto wiedzieć, że świadczenie nie obowiązuje w przypadku profesjonalnej i całodobowej opieki nad osobą starszą. Chodzi po prostu o sytuację, gdy taka osoba znajduje się w instytucji opieki.

Ile wynosi zasiłek opiekuńczy na osobę starszą?

Na początek warto zaznaczyć, że kwota świadczenia, o którym mowa w artykule, w żadnym wypadku nie zależy od zarobków opiekuna  albo samej starszej osoby. Kwota ta bowiem regulowana jest przepisami prawa. Od roku 2019 wysokość tego świadczenia nie zmieniała się. Od tamtej pory cały czas wynosi ona 215, 84 złotych miesięcznie. Widzimy więc, że kwota ta nie jest wysoka, a wręcz przeciwnie – jest bardzo niska. Faktycznie ma ona stanowić jedynie wsparcie dla osoby starszej i pokrywać jedynie podstawowe wydatki.

Jak przyznawany jest zasiłek opiekuńczy na osobę starszą KRUS w 2022 roku?

Zupełnie inaczej przyznawane są świadczenia w przypadku osób starszych, ubezpieczonych w KRUS. Chodzi tutaj więc o rolników i hodowców. Ten temat reguluje ustawa z dnia 28 listopada 2003 roku na temat świadczeń rodzinnych. Jeśli więc pragniemy otrzymać zasiłek na opiekę nad starszą osobą, to powinniśmy złożyć odpowiedni wniosek.

Do wniosku należy dołączyć również oświadczenie o zaprzestaniu prowadzenia działalności rolnej. Wśród dokumentów powinna również znajdować się podpisana klauzula o świadomości karnej w kontekście składania nieprawidłowych oświadczeń. Świadczenie obowiązuje w przypadku rolników, którzy nie prowadzą już gospodarstwa rolnego.

Gdzie szukać pomocy w opiece nad osobą starszą?

Opieka nad seniorem niewątpliwie jest zadaniem trudnym. Świadczenia związane z opieką nad osobą starszą mają w jakiś sposób zrekompensować opiekunom wynagrodzenia. Jednak oczywiście wielu z nich nie może porzucić pracy zawodowej. Warto wiedzieć, że seniorom ze skierowaniem lekarskim przysługuje darmowa opieka pielęgniarki.

Osoba starsza, może również ubiegać się o turnusy rehabilitacyjne. Na nie również przysługuje właściwe dofinansowanie. Warto też wiedzieć, że senior może skorzystać także z miejsca w domu pomocy społecznej. Zawsze jednak na takie miejsce czeka się przynajmniej kilka miesięcy. Oczywiście senior zawsze może starać się o miejsce w prywatnym domu opieki. W tym jednak przypadku należy mieć na uwadze dosyć wysokie koszty.

Jakie są najważniejsze zasady w opiece nad osobą starszą?

• Przede wszystkim odpowiednia dieta. Menu seniora powinno dostarczać wszystkich niezbędnych witamin oraz składników odżywczych. Dieta nie może przy tym bardzo obciążać żołądka.
• Monitorowanie stanu zdrowia. Chodzi tu o regularne podawanie leków i zgłaszanie niepokojących objawów lekarzom.
• Właściwa pielęgnacja. Szczególnie chodzi tu o osoby leżące. Te muszą unikać odleżyn i dbać o rehabilitację.
• Codzienna higiena. Seniora należy oczywiście regularnie myć i przebierać, czy zmieniać pieluchę.

Artykuł Ile wynosi zasiłek opiekuńczy na osobę starszą pochodzi z serwisu BossFinance.pl.

Czym jest zryczałtowany podatek dochodowy?

Najprościej rzecz ujmując, zryczałtowany podatek dochodowy płacony jest przez przedsiębiorcę, który rozlicza się wyłącznie z osiągniętego przychodu. Ryczałt nie obejmuje więc kosztów uzyskania przychodu. Jenak przedsiębiorca taki zobowiązany jest do ewidencjonowania przychodów. W praktyce oznacza to, że musi on rejestrować każdą sprzedaż czy świadczenie usług. Oczywiście takie, które realizowane są w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Kogo nie obejmuje zryczałtowany podatek dochodowy?

Warto zaznaczyć, że są tacy przedsiębiorcy, których ten rodzaj podatku nie obejmuje. W ten sposób nie zawsze mogą rozliczać się ci, którzy są zatrudnieni na etat i planują założyć własną działalność gospodarczą. Chodzi o osoby, chcące zajmować się w swojej firmie tym samym, co ich pracodawca. Większa szansa na podatek zryczałtowany występuje wówczas, gdy prowadzący przedsiębiorstwo planuje przeprowadzanie transakcji ze swoim pracodawcą – poprzednim lub obecnym.

Zryczałtowany podatek dochodowy nie obejmuje również tych, którzy prowadzą własną działalność gospodarczą z obszarze:

• prowadzenia aptek,
• działalności w obszarze kupna oraz sprzedaży tak zwanych wartości dewizowych,
• działań w obszarze handlu częściami oraz akcesoriami do różnego typu pojazdów mechanicznych,
• działalności związanych z produkowaniem wyrobów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, na bazie odrębnych przepisów, wyłączając produkowanie energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii.

Warto również wiedzieć, że ta forma rozliczania w obecnym roku nie jest możliwa dla kogoś, kto w ubiegłym roku przekroczył przychód:

• 9 188 200 złotych z działalności, którą podatnik prowadzi samodzielnie albo w formie spółki cywilnej oraz jawnej osób fizycznych, w przypadku, gdy tę kwotę przekroczyła suma przychodów wszystkich wspólników, którzy rozliczają się miesięcznie.
• 9 188 200 złotych z działalności prowadzonej samodzielnie albo w formie spółki cywilnej czy jawnej osób fizycznych, którzy rozliczają się kwartalnie.

Powyższe kwoty ustalane są w euro i później przeliczane na walutę polską. Robi się to na bazie średniego kursu euro ogłoszonego przez NBP z 1 października roku, który poprzedza rok podatkowy.

Ryczałt nie obejmuje też podatników podejmujących wykonywanie działalności gospodarczej w danym roku podatkowym po zmianie działalności:

• samodzielnie na działalność, która prowadzona jest w formie spółki z małżonkiem,
• w formie spółki z małżonkiem na działalność, w przyszłości prowadzoną samodzielnie przez jednego małżonka albo przez każdego z małżonków,
• samodzielnie przez małżonka na działalność, w przyszłości prowadzoną samodzielnie przed drugiego małżonka.

Wszystko w przypadku, kiedy małżonek albo oboje małżonków przed określoną zmianą rozliczali się z tytułu tej działalności na zasadach ogólnych.

Jakie są stawki ryczałtu zryczałtowanego podatku dochodowego?

Ten typ rozliczania wymaga wybrania odpowiedniej stawki. Stawka ta zależy od rodzaju prowadzonej działalności gospodarczej. W obecnym roku stawki te to: 17%, 15%, 12,5%, 12%, 10%, 8,5%, 5,5%, 3% i 2%. Zryczałtowany podatek dochodowy możliwy jest do opłacania korzystając z jednej stawki. W przypadku, gdy działalność gospodarcza jest różna – to można korzystać z kilku.

Kiedy zgłosić zryczałtowany podatek?

Gdy dany przedsiębiorca wybierze już rozliczanie w formie zryczałtowanego podatku, musi on sporządzić:

• pisemne oświadczenie, które potem przedsiębiorca dostarcza do naczelnika właściwego urzędu skarbowego albo
• zaktualizowany wniosek CEIDG -1, który przedsiębiorca powinien dostarczyć do jakiegoś wybranego urzędu gminy albo miasta.

Artykuł Czym jest zryczałtowany podatek dochodowy – wszystko co warto o tym wiedzieć pochodzi z serwisu BossFinance.pl.

Czym dokładnie zajmuje się komornik? W jakich przypadkach możemy złożyć na niego skargę? Jaka jest ku temu podstawa prawna? Kto taką skargę może wnieść? I co jeszcze warto wiedzieć na ten temat. Na wszystkie te i inne pytania odpowiadamy poniżej. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z naszym artykułem.

Kim jest komornik i na czym polegają jego obowiązki?

Najprościej rzecz ujmując komornik to funkcjonariusz służ publicznych, który pracuje przy sądzie rejonowym. Jego zawód często zalicza się do grupy zawodów, w której znajduje się również prokurator czy sędzia. Warto jednak wiedzieć, że komornicy są przedsiębiorcami, sami więc prowadzą swoją kancelarię i działają na własny rachunek.

Głównym zadaniem osoby, która zajmuje się tą profesją, jest prowadzenie egzekucji sądowych. Oznacza to działania, które prowadzą do ściągnięcia z majątku dłużnika należności dla danego wierzyciela. W obszarze tych działań komornik doprowadza do wykonania orzeczenia sądu, prościej – egzekwuje ustaloną kwotę pieniężną.

Praca komornika polega na formalnym postępowaniu. W czasie jego trwania osoba zadłużona nie może już podnosić zarzutu, że roszczenie zostało już wcześniej zaspokojone, albo co gorsza, że nie istnieje. Należy również wskazać na fakt, że do kompetencji komornika nie należy badanie słuszności zobowiązania. On jedynie weryfikuje wniosek w kontekście formalnym. Sprawdza więc, czy został on właściwie sporządzony.

Skarga na komornika – podstawa prawna

Podstawą prawną możliwości złożenia skargi na komornika jest artykuł 767 Skarga na czynności komornika Kodeksu postępowania cywilnego. W artykuły wskazane są również najbardziej istotne zasady, które dotyczą składania skargi i jej rozpatrywania.

Innym ważnym dokumentem w tym kontekście jest również Wyrok Sądu Najwyższego z 31 stycznia 2002 roku. Jest jeden fragment jego treści, który szczególnie może interesować pokrzywdzonego. Określone w nim jest na czym może polegać uchylenie czynności egzekucyjnej, która jest skutkiem oskarżenia. Sąd Najwyższy wskazał w tym fragmencie: sprowadza się przede wszystkim do stwierdzenia, że czynność ta była wadliwa. Nie jest to równoznaczne z unicestwieniem samej czynności.

Kto może złożyć skargę na czynności komornika?

Skargę na czynności komornika może wnieść każdy, kogo prawa zostały naruszone oraz ten, kto podejrzewa, że do takiego naruszenia mogło dojść. Warto jednak wiedzieć, że skarga na czynności komornika często jest również wnoszona przez inne organy czy instytucje.

Do takich instytucji należą chociażby: prokurator, organizacja pozarządowa cz Rzecznik Praw Obywatelskich. Zaskakujący może być również fakt, że taką skargę może wnieść także sąd. Ten sam, przez którego doszło do rozpoczęcia egzekucji.

Kiedy można wnieść skargę na czynności komornika?

Sama możliwość wniesienia skargi jest oczywiście możliwa w każdym momencie. Zawsze przecież można wypełnić pismo i wysłać go. Nie zawsze jednak takie pismo zostanie przyjęte. Jakie sytuacje wyklucza Kodeks postępowania cywilnego?

• wezwanie komornika do usunięcia braków pisma,
• zawiadomienie o czasie wykonywania czynności związanych z egzekucją,
• uiszczenie przez danego komornika podatku od produktów i usług.

Poza sytuacjami, które wymieniliśmy powyżej skargę na komornika można wnieść również w przypadku, gdzie działania komornicze skutkowały naruszeniem albo zagrożeniem praw pokrzywdzonego. Taką możliwość mamy również w momencie zaniechania przez komornika sądowego działań. To jest szczególnie ważne w przypadku pokrzywdzonych, którzy są wierzycielami.

Do jakiego sądu wnieść skargę na czynności komornika?

Według paragrafu 1. artykułu 727 kodeksu postępowania cywilnego skarga na komornika powinna być złożona do sądu rejonowego. Taką sprawą będzie zajmować się wówczas odpowiedni sąd dla siedziby kancelarii komorniczej. Ważny jest także paragraf 5. Według niego skargę należy wnieść do komornika, którego ta skarga dotyczy. Taki komornik później składa ją do właściwego sądu.

Skąd ta konieczność wniesienia skargi bezpośrednio do komornika? Związane jest to z dostarczeniem do sądu kompletu dokumentów. To przekłada się na czas rozpatrzenia skargi. Gdy skargę składalibyśmy wprost do sądu to ten wystąpiłby do komornika z żądaniem przedstawienia argumentacji podjętych czynności. Gdy dokument przekazujemy do komornika to ten przekazuje go do sądu wraz z wymaganym uzasadnieniem.

Ile wynosi opłata za wniesienie skargi na komornika?

Opłata ta jest kwotą stałą i wynosi dokładnie 50 złotych. Opłatę taką uiszcza się w kasie sądu odpowiedniego dla wniesienia skargi. Opłaty takiej nie można przekazać komornikowi wraz z doręczeniem mu pisma. Opłacenie wniesienia skargi możliwe jest za pomocą przelewy bankowego, znaków opłaty sądowej kupionych na portalu gov.pl i znaków opłaty sądowej kupionych z kasie sądu.

Artykuł Skarga na czynności komornika – opłata, podstawa skargi, jak zgłosić pochodzi z serwisu BossFinance.pl.

Czym dokładnie są rozliczenia międzyokresowe? Jakie ich rodzaje wyróżniamy? W jaki sposób oblicza się koszty w rozliczeniach międzyokresowych? I co jeszcze warto o tym wiedzieć? Odpowiedzi na wszystkie te i inne pytania znajdują się poniżej. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z naszym artykułem.

Czym są rozliczenia międzyokresowe kosztów?

Najprościej rzecz ujmując rozliczenia międzyokresowe kosztów to jeden z kilku sposobów prowadzenia ewidencji wydatków oraz przychodów w organizacji czy firmie. Zasady stosowania każdego z tych sposób są bardzo ściśle sprecyzowane.

Każda firma jest zobowiązana do katalogowania wyników jej działalności, dzieląc je na okresy. To działania zgodne z tak zwaną zasadą periodyzacji prowadzenia działalności. Rozliczenia międzyokresowe służą do wypełniania tego działania. Warto wiedzieć, ze do rejestrów firmowych należy wprowadzać wszelkie koszty, które dotyczą działania i funkcjonowania organizacji.

Rozliczenia międzyokresowe kosztów przeprowadza się w czasie, który wskazany jest w odpowiednich przepisach. Należy pamiętać, że terminów tych nie można przekraczać. Są one niejako granicą prowadzenia ewidencji księgowych.

Zasady rachunkowości w kontekście rozliczeń międzyokresowych kosztów

Odpowiednie ujęcie kosztów z podziałem na okresy możliwe jest wówczas, gdy stosuje się zasady rachunkowości. Do zasad tych należą:

• Zasada memoriału. Zasada ta to ujmowanie w księgach rachunkowych danej jednostki całości osiągniętych przychodów i obciążających ją kosztów. Tych, które związane są z danym rokiem obrotowym.
• Zasada współmierności kosztów i przychodów. Ta z kolei polega na tym, że zadaniem danych jednostek jest zaliczanie do aktywów albo pasywów danego okresu sprawozdawczego i odpowiadających im przychodów.
• Zasada ostrożności. Ten typ z kolei nakazuje, aby wszystkie składniki aktywów oraz pasywów wyceniane były bardzo ostrożnie. W ten sposób, aby nie doprowadzić do zawyżenia albo zaniżenia przychodów oraz kosztów.

Rozliczenia międzyokresowe kosztów – podział

Rozliczenia międzyokresowe kosztów dzielą się ze względu na rodzaj oraz charakter kosztu na RMK czynne i RMK bierne. Polskie prawo nie mówi o limicie czasowym, w jakim możliwe jest rozliczenie kosztów międzyokresowych. Ważne jest jednak to, aby czas i sposób rozliczania był motywowany charakterem kosztów. Oczywiście wszystko przy jednoczesnym zachowaniu ostatniej ze wspomnianych zasad, czyli zasady ostrożności.

RMK czynne

Rozliczenia międzyokresowe czynne związane są z sytuacją, kiedy wszelkie ponoszone koszty dotyczą jedynie przyszłych okresów rozliczeniowych. Koszty te uwzględnia się więc w następnym okresie. Nie zważając na to, że cenę płaci się w obecnym roku. Rozliczenia czynne ujmowane są w części składowej majątku, najprościej rzecz mówiąc – jako aktywa.

Przy rozliczaniu tego typu bierze się pod uwagę konto 641. Konto to dotyczy rozliczeń czynnych. W rejestrze, jako debet, podaje się koszty z przyszłego roku, a w dziale kredytowym – rozliczenie pozostałej reszty.

Rozliczenia międzyokresowe czynne obejmują kwestie nie tylko finansowe, ale również operacyjne. W skład rozliczeń finansowych i operacyjnych mogą wchodzić na przykład:

• wartość dyskonta weksli własnych,
• gwarancje bankowe, opłacone z góry,
• podatki kosztowe opłacone już z góry,
• prenumeraty czasopism i inne regularnie pobierane kwoty,
• opłacane z góry ceny wynajmu różnego rodzaju powierzchni magazynowej czy biurowej,
• prace badawcze, do czasu ustalenia ich wyników.

RMK bierne

Do tego typu rozliczeń zaliczają się kwoty mające być zapłacone w przyszłości. Wszystkie środki, które zostaną przeznaczone na ten cel, nazywa się czasem rezerwami. Można je wykorzystać na dane wydatki. Rozliczenia międzyokresowe bierne wycenia się zazwyczaj na dzień bilansowy w precyzyjnie wyliczonej wartości.

Do ewidencji tych rozliczeń służy konto 642. Strona kredytowa w nim to miejsce na rezerwę funduszy i kosztów poniesionych w przyszłości. Debet to miejsce na koszty rodzajowe, które wykorzystują te rezerwy. Warto wiedzieć, że wszystkie fundusze tego rodzaj zalicza się do tak zwanych pasywów. Przykłady rozliczenia biernego to chociażby:

• odprawy dotyczące rent bądź emerytur pracowników z konkretnym stażem pracy,
• koszty rękojmi i napraw gwarancyjnych,
• wynagrodzenia jako przywilej za niewykorzystane urlopy personelu,
• potencjalne straty, które wynikają z braku ukończonych usług z obszaru długoterminowych zobowiązań,
• wszelkiego rodzaju nagrody związane z jubileuszami dla konkretnych pracowników.

Jak obliczyć koszty w rozliczeniach międzyokresowych?

Robi się to na dwa sposoby:

• koszty rozliczane proporcjonalnie do wysokości świadczeń,
• koszty, które rozliczane są adekwatnie do upływu czasu od danego terminu.

Artykuł  Czym są rozliczenia międzyokresowe kosztów – wszystko co warto o tym wiedzieć pochodzi z serwisu BossFinance.pl.

Jak długo jednak przechowywać dokumentację pracowniczą? Jaka jest w ogóle podstawa prawna dotycząca obowiązku prowadzenia dokumentów? I co jeszcze warto o tym wiedzieć? Na wszystkie te i inne pytania odpowiadamy poniżej. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z naszym artykułem.

Czym jest dokumentacja pracownicza?

Pod tym pojęciem występują akta osobowe poszczególnych pracowników i cała pozostała dokumentacja związana ze stosunkiem pracy personelu. Obszar dokumentacji pracowniczej został określony w Rozporządzeniu Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 10 grudnia 2018 roku w sprawie dokumentacji pracowniczej.

Obszar akt osobowych obejmuje 4 grupy:

• Część A. To oświadczenia albo dokumenty, które dotyczą danych osobowych, zgromadzonych w wyniku z rekrutacją. To również badania i orzeczenia lekarskie dotyczące wszelkiego typu badań lekarskich.
• Część B. To z kolei oświadczenia i dokumenty, które dotyczą zawarcia stosunku pracy i przebiegu zatrudnienia konkretnego pracownika.
• Część C. Do tej części należą oświadczenia i dokumenty dotyczące rozwiązania albo wygaśnięcia stosunku pracy.
• Część D. To odpisy o zawiadomieniu o ukaraniu i pozostałe dokumenty dotyczące ponoszenia przez personel odpowiedzialności porządkowej albo odpowiedzialności. To wszystko opisane jest w osobnych przepisach.

Warto też wspomnieć o dokumentacji w sprawach, które powiązane są z samym stosunkiem pracy. Te dokumenty obejmują:

• ewidencjonowanie czasu pracy,
• ubieganie się oraz korzystanie z urlopu wypoczynkowego,
• kartę wypłacanego wynagrodzenia za pracę oraz pozostałych świadczeń dotyczących pracy; to też wnioski pracownika o wypłatę wynagrodzenia do rąk własnych,
• kartę ewidencji przydziału ewentualne odzieży oraz obuwia roboczego czy innych środków ochrony indywidualnej; to również dokumenty dotyczące wypłaty ekwiwalentu za używanie osobistej odzieży, ich prania i konserwacji.

Obowiązek prowadzenia dokumentacji pracowniczej

Obowiązek prowadzenia dokumentacji pracowniczej znajduje się w przepisie artykułu 94. kodeksu pracy. Nakłada on na firmę obowiązek prowadzenia w formie papierowej albo elektronicznej:

• akt osobowych poszczególnych pracowników,
• dokumentacji w sprawach, które związane są ze stosunkiem pracy.

Wszystkie te rodzaje dokumentacji mają jedną wspólną nazwę – dokumentacji pracowniczej.

Warto również widzieć, że ten sam artykuł nakazuje również gromadzić dokumentację w sposób, który umożliwia zachowanie jej poufności, integralności oraz dostępności i kompletności. Należy przechowywać je w warunkach, gdzie nie zostaną w żaden sposób uszkodzone ani zniszczone. Jak długo? Przez właściwy okres po rozwiązaniu albo wygaśnięciu stosunku pracy.

Jak długo przechowywać dokumentację pracowniczą?

Zgodnie z obowiązującą ustawą akta pracownicze przechowuje się 10 lat. To o całe 40 lat krócej niż wcześniej. I to niezależnie od tego czy jesteśmy pracodawcami czy zleceniodawcami. Czas przechowywania dokumentacji pracowników, których zatrudniło się między 1 stycznia 1999 roku a grudniem 2018 roku można skrócić z 50 do 10 lat. Można to jednak zrobić jedynie wówczas, jeśli spełnimy wszystkie dodatkowe warunki wynikających z ustawy. Te warunki to:

• przekazanie do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oświadczenia
• przekazanie raportu informacyjnego.

Wszystkie akta pracownicze personelu, który został zatrudniony przed 1 stycznia 1999 roku pracodawca ma obowiązek przechowywać przez 50 lat.

Warto pamiętać, że w przypadku, gdy pracodawca nie złoży za swój personel raportów informacyjnych ZUS, to będzie on zobowiązany do pewnych zasad. Jakich? Musi on przechowywać listy płac, karty wynagrodzeń oraz wszelkie inne dowody, na bazie których ustalana jest podstawa emerytury czy renty. Te świadczenia przyznawane są na starych zasadach. Przez 50 lat od momentu zakończenia przez danego pracownika pracy u konkretnego pracodawcy.

Jak liczyć okres przechowywania dokumentów? Nie jest to wbrew pozorom trudne zadanie. Pracodawca przechowuję dokumentację pracowniczą przez 10 lat od końca roku, w którym ustalony został stosunek pracy. Przykładowo, gdy umowa skończy się dnia 15 maja 2022 roku, to koniec tego okresu mija 31 grudnia 2032 roku.

Co w przypadku gdy pracownik nie odbierze swoich akt?

W takim przypadku należy wszystkie te dokumenty zniszczyć w czasie maksymalnie roku po upływie terminu, na który wyznaczony był odbiór akt. Do czasu zniszczenia tych dokumentów każdy pracownik ma prawo je odebrać.

Ustawa z dnia 10 stycznia 2018 roku jasno wskazuje również, że każdy pracodawca musi przekazać pracownikowi dokument, w którym zawarta jest informacja o czasie przechowywania jego dokumentów czy akt osobowych. Na dokumencie musi znajdować się wyznaczona data odbioru. Warto jednak pamiętać, że obowiązek ten dotyczy wyłączni tych pracodawców, którzy przechowują akta w formie papierowej.

Artykuł Jak długo przechowywać dokumentację pracowniczą pochodzi z serwisu BossFinance.pl.

Czym dokładnie jest Fundusz Private Equity? W czym podobne są do funduszów inwestycyjnych, a czym się od nich różnią? I co jeszcze warto o tym wiedzieć? Na wszystkie te i inne podobne pytania odpowiadamy poniżej. serdecznie zapraszamy do zapoznania się z naszym artykułem.

Czym jest Fundusz Private Equity?

Najprościej rzecz ujmując, private equity to podmiot, który dokonuje inwestycji w prywatne przedsiębiorstwa. Dlaczego? Ponieważ ma nadzieję na zyski, które są efektem wyjścia z danej inwestycji albo pobierania z niej wszelkich odsetek czy dywidend. Warto również wiedzieć, że private equity zazwyczaj prowadzony jest przez wykwalifikowaną kadrę zarządczą. Cały kapitał, który jest przechowywany w funduszach, pochodzi od:

• instytucji finansowych,
• organizacji państwowych,
• firm i przedsiębiorstw,
• osób prywatnych.

Private equity to niewątpliwie bardzo obszerne zagadnienie i określenie finansowania przedsiębiorstw, które nie są notowane na giełdzie. Inwestuje się jedynie w te prywatne przedsiębiorstwa, które nie podlegają regulacjom rynków giełdowych. Wyjątkiem jest pewna sytuacja. Taka, w której zadaniem inwestycji jest wycofanie danego podmiotu z tak zwanego rynku papierów wartościowych.

Jak działa Fundusz Private Equity?

Nie ma znaczenia, jaki jest rodzaj przeprowadzonej inwestycji. Private equity w wykonaniu funduszu, dosłownie w każdej sytuacji wygląda dokładnie tak samo. Wyróżnia się cztery kroki życia Funduszu Private Equity:

• pozyskanie pieniędzy przez fundusz,
• rozpoczęcie inwestycji,
• działania, mające na celu zwiększenie wartości spółek,
• wyjście z inwestycji.

Pierwszym etapem jest, jak widać powyżej, pozyskanie funduszy przeznaczonych później na finansowanie inwestycji. W tym czasie fundusz znajduje również inwestorów. Takich, którzy pragną zainwestować w tak zwane spółki pozagiełdowe. W kolejnym kroku zarząd funduszu rozpoczyna proces finansowania konkretnych spółek. Robi to zgodnie z przyjętym wcześniej planem, dotyczącym inwestycji.

Kolejny etap to podjęcie czynności, których efektem ma być zwiększenie wartości tak zwanego doinwestowanego przedsiębiorstwa. W tym celu fundusz zazwyczaj zdobywa dla przedsiębiorstwa na przykład: profesjonalnych doradców branżowych czy managerów. Działania te zazwyczaj mają na celu ekspansję przedsiębiorstwa na nowe rynki czy wchłonięcie mniejszych podmiotów.

Ostatni etap działania Funduszu Private Equity to wyjście z danej inwestycji. Robi się to poprzez odzyskanie wszystkich zainwestowanych środków oraz przelanie zysków do inwestorów.

Private equity – formy inwestowania

Finansowanie private equity przybiera naprawdę różne formy. Jak inwestować? Do tych najbardziej popularnych zalicza się:

• kupno udziałów spółki kapitałowej,
• kupno akcji spółki kapitałowej,
• udzielanie młodym przedsiębiorstwom pożyczek,
• kupno wyemitowanych przed młode przedsiębiorstwo obligacji,
• zamiana obligacji na różnego rodzaju akcje,
• finansowanie mezzanine.

Private equity – wady oraz zalety

Przedsiębiorstwa mają naprawdę wiele możliwości finansowania. Często jednak wybierają private equity. Dlaczego? Inaczej niż kredyty albo pożyczki, fundusze te nie wymagają wielu zabezpieczeń. W ich obszarze nie występują również regularne spłaty czy odsetki, które naliczane są za potencjalne opóźnienia. Zabezpieczeniem w ich przypadku są wykupione akcje czy różne udziały.

Jest również nieco ciemniejsza strona korzystania z Funduszu Private Equity. Firmy, które się na niego decydują powinny być przygotowane na to, że tak zwane zewnętrzny inwestor będzie po prostu jednostką decyzyjną. Zarząd, który do tej pory decydował, straci więc swoją niezależność.

Fundusz Private Equity w Polsce

Polska Akademia Rozwoju Przedsiębiorczości uznaje za symboliczny początek finansowania PE/VC transakcję z roku 1991. Opisywany model inwestowania ma więc w naszym kraju już 28 lat.

Artykuł Jak działa Fundusz Private Equity – sprawdź, co warto o tym wiedzieć pochodzi z serwisu BossFinance.pl.

Jak więc wzrosną pensje w 2022 roku? Jak wyglądają albo wyglądać będą podwyżki w budżetówce? Którzy pracownicy mogą na nie liczyć? Czy takie podwyżki to w ogóle dobry pomysł? I co jeszcze warto o tym wiedzieć? Odpowiedzi na wszystkie te i inne pytania znajdują się poniżej. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z naszym artykułem.

Podwyżki o 20%, których chcą związki zawodowe

Związki zawodowe pracowników organizacji państwowych doszły do wniosku, że w budżetówce potrzebne są podwyżki rzędu 20%. Wszystkie te nadzieje na polepszenie sytuacji finansowej podsycane są szalejącą inflacją oraz podwyżkami w pewnym sektorze. Jakim? Chodzi o sektor medyczny.

Okazuje się jednak, że rząd nie zaplanował wzrostu kwoty wynagrodzeń w budżetówce. Mimo to jednak płace w niektórych grupach zawodowych wzrosną.

Szalejąca wokół inflacja sprawia, że na obecny rok zaplanowane były dwie podwyżki związane z wynagrodzeniem minimalnym:

• pierwsza z tych podwyżek miała miejsce w styczniu i wyniosła 490 złotych brutto miesięcznie,
• druga, z kolei, miała nastąpić w lipcu, a jej wysokość to 250 złotych brutto miesięcznie.

W związku z tym wszystkim, trzy główne związki zawodowe w naszym kraju zaproponowały podniesienie wynagrodzeń pracowników, którzy pracują w budżetówce o 20%. Zawnioskowano również o przegląd wynagrodzeń w sektorze związanym z finansami publicznymi.

Podwyżki w budżetówce 2022 a stanowisko rządu

W poprzednich latach rząd nie zakładał żadnych podwyżek w budżetówce. Plan zakładał wówczas, że pensje w obecnym roku będą dokładnie takie same jak w roku 2021. W praktyce oznacza to jednak obniżenie pensji . Należy bowiem pamiętać o wysokiej, szalejącej wokół inflacji. Zakładano wówczas, że jeśli w 2022 roku tych podwyżek nie będzie, to być może wzrosną one w efekcie dialogu społecznego w 2023 roku.

Wynagrodzenia w roku 2023

Rząd w połowie czerwca zazwyczaj przedstawia makroekonomiczne założenia do budżetu na kolejny rok. Jednym z tych założeń jest wskazanie średniorocznego wzrostu wynagrodzeń w tak zwanej budżetówce. Na 2023 rok został on ustalony na poziomie 100%. Co oznacza to w praktyce? To po prostu zamrożenie automatycznych podwyżek.

Warto jednak wspomnieć o tym, że rząd wskazuje, iż dla pewnych grup zawodowych pensja może wzrosnąć. Zmiana ta jednak nie będzie dotyczyć wszystkich pracowników z danej grupy. W praktyce bowiem, środki te mogą zostać przekazane na utworzenie nowych miejsc pracy oraz sfinansowanie nagród.

Brak podwyżki dla budżetówki to tak naprawdę obniżka?

Tak, a to wszystko za sprawą inflacji. Jeszcze w ubiegłym roku rząd wskazywał, że inflacja w roku 2022 będzie wynosiła ponad 9%. Wszyscy ekonomiści mówili jednak, że inflacja w rzeczywistości będzie o trzy punkty procentowe większa.

Skutkiem szalejącej inflacji jest spadek siły nabywczej pieniądza. To w praktyce oznacza, że za dokładnie taką samą kwotę pieniędzy można kupić mniejszą ilość produktów czy skorzystać z mniejszej ilości usług. W rzeczywistości więc podwyżki na tym samym poziomie to tak naprawdę ich obniżenie.

Czy Polski Ład może być jakąkolwiek szansą dla budżetówki?

Niemal wszyscy zainteresowani zadają sobie pytanie, czy brak podwyżek w budżetówce zostanie w przyszłym roku jakkolwiek zrekompensowany? Niewątpliwie jednak obniżenie siły nabywczej pieniądza w jakiś sposób zostanie nieco złagodzony właśnie przez Polski Ład. Tak zwana kwota wolna od podatku wzrośnie bowiem o 30 tysięcy złotych. Co oznacza to w praktyce? Przede wszystkim to, że pracownicy, którzy dostają wynagrodzenie poniżej krajowego średniego, otrzymują nieco wyższe kwoty pensji miesięcznych.

Jacy pracownicy budżetówki mogą liczyć na podwyżki?

Taką grupą zawodową z pewnością są pracownicy medyczni. W obecnym roku mogą oni liczyć na pewne podwyżki wynagrodzeń. Pracownicy tacy otrzymują zasadnicze wyższe o przynajmniej 17%. Mówi się, że rekordziści zarobią aż o 41% więcej. Ten wzrost wynagrodzeń ma wynieść państwo ponad siedem miliardów złotych.

Artykuł Podwyżki w budżetówce 2022 – sprawdź, co warto o tym wiedzieć pochodzi z serwisu BossFinance.pl.

Czym dokładnie jest praca chałupnicza? Na czym polega? Czym można zajmować się w jej ramach? Czy to się opłaca? I co jeszcze warto o tym wiedzieć? Na wszystkie te i inne pytania odpowiadamy w poniższym tekście. serdecznie zapraszamy do zapoznania się z naszym artykułem.

Czym jest praca chałupnicza?

Najprościej rzecz ujmując praca chałupnicza to wykonywanie zlecenia w zaciszu domu. W Polsce taką pracą chałupniczą jest zazwyczaj skręcanie długopisów. W Sieci jednak znajduje się naprawdę wiele ofert pracy chałupniczej, które dotyczą na przykład szycia czy tworzenia kartek okolicznościowych. Praca taka wykonywana jest na zlecenie konkretnej firmy, organizacji czy przedsiębiorstwa.

Warto odróżnić prace chałupniczą od freelancerów i osób pracujących zdalnie. W definicji pojęcia „chałupnictwo” wyróżnia się bowiem drobną wytwórczość, niekiedy rzemieślniczość czy czasowość. Ten ostatni aspekt mówi o tym, że osoby parające się chałupnictwem nie podpisują umów długoterminowych. Nie są również zatrudnieni. Oni po prostu wykonują tak zwaną pracę nakładczą.

Umowa tego rodzaju pracy powinna być stworzona na piśmie. Musi również określać rodzaj pracy, jaka będzie wykonywana, kwotę wynagrodzenia czy sposób dostarczenia półproduktów. Niekiedy zdarza się również, że ten typ racy wykonywany jest na umowę o pracę czy o dzieło. Nie zdarza się to jednak zbyt często, to bardzo rzadkie przypadki. W ofertach prac chałupniczych niemal zawsze jest podkreślone, że chodzi wyłącznie o pracę dodatkową.

Kto może wykonywać pracę chałupniczą? Czy to praca dla wszystkich?

Tak naprawdę każdy, kto tylko chce, może zająć się chałupnictwem. Nie zależnie od tego, czy jesteśmy już gdzieś zatrudnieni, czy nie. Ten rodzaj pracy nie wymaga również specjalnych kwalifikacji i umiejętności. Z wyjątkiem zadań, których powierzenie wiąże się z praktyczną wiedzą, na przykład z zakresu szydełkowania czy lutowania.

Praca chałupnicza to idealne źródło dochodów dla studenta. Ten rodzaj wykonywania pracy raczej bez trudu można połączyć z zajęciami na uczelni. Tak samo mogą wykonywać ją emeryci, pragnący dorobić sobie do emerytury. Tak naprawdę chałupnictwo jest dla wszystkich tych, którzy chcą się nim zająć. Bez względu na wiek, wykształcenie czy pracę zawodową. To wszystko nie gra wielkiej roli i warto o tym pamiętać, gdy chcemy ten rodzaj pracy podjąć.

Ile można zarobić na pracy chałupniczej?

Jak pewnie wszyscy domyślamy się odpowiedzi, że nie można jednoznacznie wskazać zarobków w pracy chałupniczej. niemal wszystkie oferty, jakie znaleźć można w Internecie, obiecują spore zarobki. Jednak w rzeczywistości zależy to oczywiście od rodzaju zlecenia i czasu pracy, jaki trzeba poświęcić na realizację zlecenia.

Widełki tych zarobków wahają się między 30 złotych a 3000 złotych brutto. Nie jest jednak problemem znaleźć ogłoszenia, których autorzy oferują nawet 7000 złotych brutto. Ogłoszenia takie dotyczą zazwyczaj działań promocyjno-reklamowych dla różnych przedsiębiorstw zewnętrznych.

W tych znacznie prostszych pracach chałupniczych, jak chociażby skręcanie długopisów, stawki są zdecydowanie niższe. Za złożenie jednego długopisu producenci płacą zazwyczaj 90 groszy. Twierdzą oni, że na skręcenie jednego długopisu potrzebne jest około 30 sekund.

Co znaczy chałupnictwo z dowozem do domu?

Mówi się, że praca chałupnicza nie wymaga nawet wychodzenia z domu. Co więcej, niektóre takie prace można wykonywać w dowolnych miejscach. Do zrealizowania tych zleceń potrzebne są zazwyczaj jakieś materiały. Zazwyczaj zleceniodawcy materiały te dostarczają wprost do domu zleceniobiorcy. O tym czy materiały zostaną nam dostarczone, napisane jest zazwyczaj w ogłoszeniu.

Należy więc dokładnie czytać takie oferty, ponieważ możemy ominąć zapis, że za wszystkie materiały trzeba wpłacić dodatkowe pieniądze. Warto wiedzieć, że takie transakcje w głównej mierze są nieuczciwe. Takie firmy często po prostu wyłudzają pieniądze, oszukując zleceniobiorcę. Materiały i surowce, za które zapłaciłeś, mogą przecież nigdy nie dotrzeć do Twojego miejsca zamieszkania.

Sprawdź więc dokładnie, czy zlecająca firma ma w ogóle jakąś nazwę. Często bowiem w ofertach podawane są jedynie same imiona zlecających. Poszukaj precyzyjnie adres przedsiębiorstwa i jakiekolwiek dane kontaktowe. upewnij się, że organizacja posiada swój PIN i REGON. Wszystkie te dane mogą uwiarygodnić zleceniodawcę. Takie szczegóły znaleźć można na przykład na stronie Głównego Urzędu Statystycznego, Krajowego Rejestru Sądowego czy chociażby Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.

Przykłady chałupnictwa

• szycie pościeli,
• szydełkowanie,
• składanie pudełek,
• skręcanie długopisów,
• składanie zabawek,
• wypełnianie ankiet,
• klejenie kopert.

Artykuł Praca w domu – chałupnictwo. Czy to się opłaca? pochodzi z serwisu BossFinance.pl.

Czym dokładnie jest podpis elektroniczny? Ile kosztuje podpis elektroniczny? Co wpływa na tą cenę? Jaki jet zakres jego możliwości? I co jeszcze warto o nim wiedzieć? Na wszystkie te i inne pytania odpowiadamy poniżej. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z naszym artykułem.

Czym jest podpis elektroniczny?

Najprościej rzecz ujmując podpis elektroniczny to bardzo wygodne i komfortowe rozwiązanie. To podpis składany online, który ma dokładnie taką samą moc prawną, jak podpis złożony odręcznie. Taka forma podpisu została umożliwiona po to, aby ułatwić podpis wszystkich niezbędnych dokumentów, gdy nie jesteśmy na miejscu. Podpis elektroniczny zdecydowanie usprawnia procedurę. Ta procedura zresztą przebiega w sposób niezwykle bezpieczny. W żadnym wypadku nie musimy martwić się o to, że ktoś, kto nie powinien, wykorzysta nasz podpis kwalifikowany.

Do czego służy podpis elektroniczny?

Na pewno wielu z nas zadaje sobie pytanie, do czego właściwie służy podpis elektroniczny, inaczej podpis kwalifikowany. Tak naprawdę daje on naprawdę spore możliwości. Pierwszym i głównym celem jest możliwość złożenia deklaracji w systemie Płatnik. Oprócz tego użytkownik podpisu elektronicznego ma również możliwość uwierzytelnić swoje dane na tak zwanej Platformie Usług Elektronicznych ZUS, albo złożyć pismo na platformie ePUAP.

Ten rodzaj podpisu niewątpliwie ułatwia i usprawnia proces składania deklaracji podatkowych online do różnego typu urzędów. Można nim też podpisywać sprawozdania finansowe w KRS czy umowy. Kwalifikowany podpis umożliwia także branie udziału w tak zwanych aukcjach na platformach przetargowych online. Co jest niezwykle pomocne, gdy akurat nie możemy zrobić tego bezpośrednio na miejscu.

Podpis elektroniczny pozwala też na złożenie wniosku do KRS celem założenia spółki z ograniczoną odpowiedzialnością czy zgłoszenia dokumentów finansowych.

Jak działa kwalifikowany podpis elektroniczny?

Podpis kwalifikowany bazuje na certyfikatach, karcie i urządzeniu czytającym. Całościowy pakiet, który składa się na podpis elektroniczny to dwie grupy certyfikatów, które potwierdzają podpis. Certyfikaty te dzielą się na zewnętrzne i wewnętrzne. Te pierwsze zawierają informacje o autentyczności podpisu, te drugie – o jego właścicielu.

Należy wiedzieć, że wszystkie najważniejsze dane zakodowane są na tak zwanej karcie kryptograficznej. Przypomina ona zwykłą kartę płatniczą. Gdy płatnik pragnie złożyć swój podpis, wystarczy, że włoży kartę w urządzeniu. Cały ten proces trwa nie dłużej niż minutę.

Jak uzyskać podpis kwalifikowany?

aby go zdobyć należy podjąć kilka kroków, które nie są bardzo skomplikowane. Na początek trzeba znaleźć firmę, która takie usługi posiada w swojej ofercie. Takie usługi posiadają między innymi:

• Kwalifikowane Centrum Dostawcy Kluczy CenCert,
• Polska Wytwórnia Papierów Wartościowych,
• Krajowa Izba Rozliczeń,
• Powszechne Centrum Certyfikacji Certum.

Wybór usługodawcy zależy od Ciebie. Wiele firm wymaga osobistej wizyty w siedzibie, jednak znaleźć można również takie, które zakup usługi oferują przez internet. W tym ostatnim wypadku obowiązkiem jest posiadanie profilu zaufanego. Tylko tak potwierdzimy swoją tożsamość i nasze dane osobowe.

Po zawarciu umowy z usługodawcą otrzymamy tak zwaną kartę kryptograficzną, na niej zapisany będzie certyfikat kwalifikowany. Będzie też czytnik kart, który podłącza się do komputera i aplikacja, którą należy na tym komputerze zainstalować. Do autoryzacji czasem wykorzystuje się również aplikację mobilną. Tą z kolei należy zainstalować na smartfonie.

Gdy już podepniemy do komputera czytnik kryptograficzny, to po uruchomieniu programu wybieramy dokument do podpisu. Swoje działania zatwierdzamy wpisując kod PIN.

Ministerstwo Rozwoju zaleca, aby nie otwierać ponownie raz podpisanego dokumentu. Takie działania mogą bowiem spowodować błędy. Bez problemu jednak wyślemy taki dokument do odpowiedniego urzędu czy klientów.

Ile kosztuje podpis elektroniczny?

Każdy, kto decyduje się na zakup karty kryptograficznej musi mieć na uwadze, że nie jest to darmowa usługa. Jest bowiem zupełnie odwrotnie niż założenie profilu zaufanego. Na jakie koszty więc musimy się przygotować?

To już nie jest takie oczywiste. Kwota zależy od kilki czynników. Pierwszym z nich jest wybór dostawcy. Warto też wiedzieć, że usługa sprzedawana jest w różnych pakietach, których ceny się od siebie różnią. W rzeczywistości jest to kwota rzędu między 200 a 500 złotych. Podpis kwalifikowany z certyfikatem to kwota około 400 złotych brutto. Dostępne na rynku są również jednorazowe podpisy kwalifikowane. Ich cena to około 20 złotych.

Artykuł Ile kosztuje podpis elektroniczny pochodzi z serwisu BossFinance.pl.