Czym jest Muuto? To słowo w języku fińskim oznacza zmianę. Jednak miłośnikom dekoratorstwa i aranżacji wnętrz kojarzy się raczej ze znaną na rynku marką akcesoriów. Muuto to brand, którego powstanie miało miejsce w 2006 roku. Od tego czasu firma dostarcza wyjątkowe elementy wyposażenia wnętrz, które świetnie prezentują się w każdej przestrzeni. Komu szczególnie się spodobają i w jakim stylu najlepiej się odnajdą? Kilka wskazówek znajdziesz poniżej.

​Dla kogo dodatki Muuto?

Marka Muuto spodoba się przede wszystkim tym, którzy lubią niekonwencjonalne podejście do tradycji. Projektanci, którzy tworzą dla tego brandu stawiają przede wszystkim na innowacyjne wykorzystanie dobrze znanego wzornictwa skandynawskiego. Materiały takie jak drewno, szkło czy skóra są wykorzystywane regularnie przy typowych designach Muuto, dlatego jeśli jesteś ich miłośnikiem, z pewnością trafią w Twój gust estetyczny. Jeżeli masz zacięcie ekologiczne, także docenisz tę markę, gdyż stara się ona minimalizować swój wpływ na środowisko i tworzyć trwałe produkty zamiast szybko wymienialnych śmieci.

​Muuto – w jakim stylu sprawdzą się te produkty?

Nie da się ukryć, że Muuto oddaje hołd przede wszystkim stylowi skandynawskiemu i dużej mierze opiera się na wzorcach z niego zaczerpniętych. Nie brakuje tutaj nawiązań do tradycji, jednak jest ona przekształcona na nowoczesną modłę, więc skandynawski design zyskuje nowe oblicze. W produkcji akcesoriów, marka nie stroni od naturalnych materiałów, bardzo charakterystycznych dla aranżacji w stylu skandynawskim. Zatem jeśli chcesz urządzić pokój lub cały dom zgodnie z tym trendem, w kolekcji Muuto znajdziesz to, czego szukasz.

​Polecane gadżety od Muuto

Asortyment Muuto jest zróżnicowany, jednak szczególną uwagę warto zwrócić na lampy, w tym stojący model Post Floor Lamp. Dwa źródła światła osadzone na stalowej podstawie oraz magnetyczne złącze sprawiają, że jest ona nienachalnie estetyczna i funkcjonalna. Niezwykle ciekawe są również tace na akcesoria wykonane w minimalistyczny lecz ciekawy sposób. Więcej gadżetów tutaj: https://sklep.bakata.pl/nasze-marki/muuto. Sprawdź wszystkie i wybierz swoje ulubione.

Artykuł Wybieramy akcesoria … pochodzi z serwisu CudneOgrody.pl.

Czym dokładnie jest lawenda? Jak sadzić, uprawiać i pielęgnować roślinę? Jakie może być jej zastosowanie? I co jeszcze warto o tym wiedzieć? Odpowiedzi na wszystkie te i bardzo podobne pytania znajdują się poniżej. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z naszym artykułem.

Czym jest lawenda i co warto o niej wiedzieć?

Lawenda to mała krzewina zimozielona. Jej maksymalna wysokość to około 70 centymetrów. Cechą charakterystyczną lawendy są lekko wzniesione drewniejące od spodu pędy. Zakończone są one kwiatostanami w formie kłosów. Liście, jak już wspomnieliśmy wcześniej, są zimozielone. Obecnie wyróżnia się ponad 40 gatunków tej rośliny. Lawenda naturalnie występuje na obszarach śródziemnomorskich. Właściwie od Wysp Kanaryjskich aż po Indie. Daje to nam więc naprawdę szeroki obszar występowania.

W naszym kraju takie uprawy nie są prowadzone jedynie na plantacjach czy przez specjalistów hodowców. Lawendę bardzo często spotkać można w przydomowych ogródkach czy w doniczkach na tarasach albo balkonach. Lawenda to krzew wiecznie zielony, który wytwarza niezwykły, aromatyczny zapach. Kwiaty lawendy również są niezwykle atrakcyjne i przyciągające wzrok niemal każdego, kto obok rośliny przechodzi. Kwiaty rośliny przybierają różne kolory. Mogą być one niebieskie, fioletowe, białe czy purpurowe.

Jakie odmiany lawendy uprawiane są w Polsce?

• Hidcote. To jedna z najbardziej popularnych i najchętniej uprawianych lawend w naszym kraju. Należy do rodziny wąskolistnych i posiada niezwykle urocze ciemnoniebieskie kwiaty. Rośnie nieco wolniej od innych gatunków. Jednak jej zaletą niewątpliwie jest fakt, że jest znacznie odporniejsza nie tylko na suszę, ale również na mróz czy nadmiar wody. Dorasta do 55 centymetrów wysokości. Można robić z niej dekoracje albo wykorzystywać w kuchni jako dodatek do herbat, ciast, a nawet mięs.
• Munstead. To lawenda, która rośnie zdecydowanie szybciej od swojej poprzedniczki. Jest wąskolistna. Po roku w gruncie dorasta aż do 60 centymetrów. Szczególnie upodobali ją sobie fotografowie, bo przepięknie prezentuje się ona na sesjach zdjęciowych. Kolor jej kwiatów to bardzo delikatny i subtelny fiolet. Ma tez zdecydowanie łagodny zapach. Nadaje się do spożywania, gdyż to typ lawendy kulinarnej.
• Blue Scent. Lawenda ta jest dość drobna i kwitnie właściwie do pierwszych przymrozków. Jej kwiaty są bardzo ciemne i niezwykle urocze. Należy do typów lawendy kulinarnej,a  to oznacza że można stosować ją jako dodatek w kuchni. Wytwarza się z niej susz i komponuje subtelne dekoracje.

Jak uprawiać i pielęgnować lawendę?

• Lawenda najlepiej rośnie posadzona w grupie. Zazwyczaj sadzi się ją wzdłuż ścieżek, deptaków czy na żwirowych rabatach.
• Niektórzy są zdania, że najpiękniej prezentuje się wśród takich roślin jak róże, szałwia, liliowce czy niektóre gatunki traw ozdobnych.
• Można uprawiać ją jako mini żywopłoty.
• Świetnie nadaje się ona do uprawy w ziołowym ogródku. Taki zresztą można stworzyć nie tylko w ogrodzie, ale również w skrzyniach na tarasie, czy balkonie.
• Krzewinki niezwykle uroczo będą prezentować się w glinianych donicach.
• Zakątek z lawendą powinien być zaciszny i osłonięty przed mroźnymi wiatrami.
• W uprawie tej krzewinki największym dla niej zagrożeniem jest zbyt mokre podłoże.
• Niezwykle istotne jest, aby lawendę sadzić w przepuszczalnym, ciepłym oraz luźnym podłożu.
• Podłoże do uprawy lawendy można wzbogacić kompostem bogatym w składniki odżywcze.

Jakie jest zastosowanie lawendy?

• W kuchni, jako przyprawa i dodatek do niektórych dań, na przykład z mięsem.
• Suszoną lawendę używa się do dekoracji mieszkań.
• Jako zapach odświeżający do szaf.
• Do dekoracji ogrodów, tarasów i balkonów.

Artykuł Lawenda – sadzenie … pochodzi z serwisu CudneOgrody.pl.

Jak więc sadzić, uprawiać i pielęgnować róże? Jakie rodzaje możesz posadzić w swoim ogródku? I co warto o nich wiedzieć? Odpowiedzi na wszystkie te i bardzo podobne pytania znajdują się poniżej. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z dalszą częścią naszego artykułu.

Czym są róże i co warto o nich wiedzieć?

Najprościej rzecz ujmując, róże to krzewy, które należą ro rodziny różowatych. To niewątpliwie jedne z najbardziej znanych i powszechnych kwiatów ogrodowych. Warto wiedzieć, że róże są uprawiane od prawie 5000 lat. Na świecie występuje ponad 200 gatunków dzikich i przynajmniej 20 tysięcy odmian szlachetnych. Na ich popularność składa się wiele czynników. Przede wszystkim jednak jest to niezwykły zapach, cudne kwiaty czy naprawdę długi okres kwitnienia. Róża bez wątpienia uważana jest za królową polskich kwiatów.

Róże mają tak naprawdę wiele zastosowań, nie tylko te ozdobne. Niekiedy kwiaty róży używa się również w kuchni, jako dodatek do niektórych dań i potraw. Zazwyczaj uprawia się je w gruncie w ogrodzie, ale również w donicach, na kobiercach czy w formie żywopłotu. Wyróżnia się kilka podstawowych grup róż. Są to:

• Róże wielokwiatowe. To zdecydowanie najbardziej liczna grupa tych kwiatów. Takie róże dorastają do wysokości 120 centymetrów, choć oczywiście są również niższe. Ten rodzaj tworzy duże oraz pełne kwiaty. Są one pojedynczo osadzone na łodydze. Kwiaty takie wyróżniają się niezwykłym zapachem. Kwitną od czerwca do końca jesieni. Kilka razy w roku.
• Róże rabatowe. Ta grupa kwiatów wyróżnia się dosyć niskim wzrostem, ale silnym rozkrzewieniem. Produkują one od kilku do nawet kilkudziesięciu kwiatów na jednym pęzie. Kwitną obficie od początku lata aż do późnej jesieni. Róże cechują się stosunkowo dużą odpornością na niskie temperatury.
• Róże miniaturowe: karłowe. Jak sama nazwa wskazuje, róże te są niskie. Kwitną właściwie przez cały sezon. Są zdecydowanie łatwe w uprawie oraz niezwykle wytrzymałe na mróz. Oprócz tego, odporne są też na większość chorób. Szczególnie stosuje się przy obsadzaniu rabat i skalniaków.
• Róże parkowe. Te róże są zdecydowanie silnie rosnące. Mają sztywne i proste pędy. Kwiaty kwitną obficie i  one duże. Większość odmian z tej grupy produkuje kwiaty przez cały sezon. Takie różne nadają się do nasadzeń pojedynczych.

Jak sadzić uprawiać i pielęgnować róże ogrodowe?

Róże ogrodowe, przed posadzeniem, moczymy w wodzie przez około 10 godzin. Później należy przyciąć pędy naziemne do mniej więcej 20 centymetrów. Te uszkodzone albo słabe usuwamy zupełnie. Następnie wkładamy roślinę do ziemi. Po posadzeniu, teren wokół można obsypać kompostem. Późniejsza pielęgnacja róży opiera się przede wszystkim na jej przycinaniu. Dzięki takim działaniom roślina ma zdecydowanie ładniejszy pokrój i kwitnie znacznie obficiej. Do pierwszego cięcia przystępujemy tuż po ustaniu mrozów, a więc wczesną wiosną. Na cym polega pozostała pielęgnacja róży?

• regularne odchwaszczanie,
• spulchnianie terenu wokół rośliny,
• regularne podlewanie podłoża, w taki jednak sposób aby nie było ono mokre, ale wilgotne,
• ochrona przez różnymi szkodnikami i chorobami,
• stosowanie odpowiednich dla róż nawozów ze zwiększoną ilością fosforu; można też stosować nawozy potasowe,
• cięcie przekwitłych już kwiatów,
• usuwanie dzikich pędów z podkładek,
• ochrona roślin przez nadmiernym mrozem; w tym celu wystarczy usypać kopczyki na wysokość około 30 centymetrów,
• róże pnące okrywamy w celu ochrony słomianą matą,
• rośliny, które rosną w doniczce możemy okryć tak zwaną agrowłókniną,
• okrywanie takie musi odbyć się przed pierwszym mrozem,
• róże odkrywamy wiosną, tuż po ustąpieniu ostatnich przymrozków.

Artykuł Róże ogrodowe – … pochodzi z serwisu CudneOgrody.pl.

Czym dokładnie jest azalia? Jak ją pielęgnować w domu, a jak w ogrodzie? I co jeszcze warto o tym wiedzieć? Odpowiedzi na wszystkie te i bardzo podobne pytania znajdują się poniżej. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z dalszą częścią naszego artykułu.

Czym jest azalia i co warto o niej wiedzieć?

Azalie to grupa roślin, która do Europy została sprowadzona z Azji i Ameryki Północnej oraz Południowej. Są azalie, które można sadzić w ogrodzie i są takie, które nadają się jedynie do uprawy domowej. Niektóre odmiany azalii mogą dorastać do dwóch metrów wysokości. Te rośliny sadzone w ogrodzie zrzucają liście na zimę. Jednak rośliny zimozielone je zostawiają. A do takich należą chociażby rododendrony.

Azalie sadzi się z sadzonek, które kupuje się w sklepie ogrodniczych. Występują tam one w postaci roślin doniczkowych. Najlepiej jest kupować je i sadzić w kwietniu. Azalia, która kupowana jest z myślą o posadzeniu w ogrodzie powinna być silna oraz mocno ukorzeniona. Większość gatunków tej rośliny wymaga warunków, które w naszym klimacie nieraz nie są możliwe do spełnienia. Z tego też względu azalie zazwyczaj uprawia się w domach. Te w ogrodzie wymagają szczególnego traktowania i ochrony przed zimą.

Azalie to grupa różaneczników. Często nazywane są rododendronami, należą do rodziny wrzosowatych. Azalie mają liście średniej wielkości, są one owalne i delikatnie owłosione. Mają również mniejsze od innych różaneczników kwiaty o pięciu pręcikach. Kwitnienie azalii przypada na okres maj-czerwiec.

Te najczęściej uprawiane polskich ogrodach, to:

• azalie wielokwiatowe – wraz z wiekiem krzewy te stają się coraz bardziej zwarte; ich liście przebarwiają się i przed zimą opadają,
• azalie japońskie – te z kolei mają niski i zwarty pokrój; ich liście są wiecznie zielone, również zimą.

Jak uprawiać i pielęgnować azalie w ogrodzie?

Azalie uprawiane w ogrodzie wymagają gleby próchniczej oraz przepuszczalnej. Powinna mieć ona kwaśny odczyn. Miejsce do posadzenia kwiatów powinniśmy najpierw dokładnie odchwaścić. Później glebę przekopujemy i mieszamy z obornikiem albo kompostem. Aby zakwasić podłoże pod azalie można użyć nieodkwaszonego torfu albo kory sosnowej. Stanowisko powinno być stosunkowo rozległe. Warto sadzić azalie obok siebie. Dlaczego? Wówczas kwiaty jeszcze bardziej wyrażają swoją urodę i piękno.

Azalie mają płytki system korzeniowy. Różaneczniki więc świetnie rosną pod drzewami, które ten system mają głębszy. Chodzi chociażby o sosny. Specjalne nawozy do azalii zaczynamy stosować już wczesną wiosną, zanim rozpoczną one wegetację. Azalie należy również regularnie podlewać. W okresie upałów dobrze jest również zraszać ich korony. Warto pamiętać, że azalie, które rosną w ogrodzie, w żadnym wypadku nie wymagają przycinania.

Jak uprawiać i pielęgnować azalie w domu?

W tym wypadku chodzi przede wszystkim o odpowiednie stanowisko. Azalia doniczkowa lubi bardzo jasne i słoneczne miejsce z lekko rozproszonym światłem. Idealnym dla niej miejscem będzie na przykład parapet pod oknem, które osłonięte jest firanką. Warto również zadbać o właściwą wilgotność powietrza. Niektórzy uważają, że azalię warto jest trzymać na podstawce wypełnioną kamyczkami i do połowy wodą. Należy również wiedzieć, że azalie po prostu nie znoszą przeciągów.

dla azalii do doniczki dobrze jest zastosować ziemię, która przeznaczona jest typowo dla tych roślin. Ewentualne nawożenie zawsze przeprowadzamy tuż po podlaniu rodziny. Nie zasilajmy nigdy podłoża, gdy jest ono suche.  Jeśli chodzi o przesadzanie tych roślin, to robimy to wówczas, gdy azalia już przekwitnie. Zazwyczaj więc przesadza się ją początkiem września.

Artykuł pochodzi z serwisu CudneOgrody.pl.

Czym jest goździk? Co warto wiedzieć o kwiatach? A co o przyprawie? Czy to ta sama roślina? I co jeszcze warto wiedzieć na ten temat? Na wszystkie te i bardzo podobne pytania odpowiadamy poniżej. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z dalszą częścią naszego artykułu.

Czy kwiat i przyprawa goździk to ta sama roślina?

Wielu z nas na hasło „przyprawa goździki”przychodzą od razu na myśl ozdobne kwiaty. Trzeba jednak wiedzieć, że przyprawa ta nie ma za wiele wspólnego z kwiatami. Oprócz jednego. Otóż pąki drzewa goździkowego pachną zupełnie tak samo jak pąki ozdobnych roślin ogrodowych. Niektórzy uważają więc, że nazwa kwiatów pochodzi właśnie od tej pachnącej przyprawy.

Co warto wiedzieć o przyprawie goździki?

Przyprawa goździki to właściwie pąki kwiatowe pochodzące z drzewa o nazwie goździkowiec korzenny. Takie rośliny uprawiane są przede wszystkim w Indonezji. Właśnie z tamtego obszaru pochodzi większość goździków, które kupowane są w naszych polskich i europejskich sklepach. Warto jednak wiedzieć, że plantacje takich drzew spotkać można również na Zanzibarze czy Sri Lance. Niezależnie jednak od kraju pochodzenia, pąki kwiatów goździkowca bardzo często suchy się ręcznie. Schną one w określonych warunkach przez nawet kilka dni.

Do Europy przyprawa ta trafiła wraz z kupcami z Bliskiego Wschodu. Już od samego początku wykazywała ona niezwykłe właściwości smakowe i lecznice. I to głównie z tego względu została u nas bardzo dobrze przyjęta. Przyprawa była wówczas również stosunkowo droga, zdobycie jej niekiedy dosłownie graniczyło z cudem. Dziś jednak sytuacja ta wygląda całkowicie inaczej i przyprawy te znaleźć możemy w każdym sklepie spożywczym czy na targach.

Goździki często łączy się obecnie z cynamonem czy gałką muszkatołową. Warto wiedzieć, że właściwie nie zawierają one żadnych kalorii. Tak naprawdę w ich skład wlicza się błonnik, olej goździkowy, witaminy oraz minerały. Goździki mają w sobie liczne składniki odżywcze. Dlatego więc zdecydowanie warto po nie sięgać. Możemy znaleźć w nich wapń, potas czy sód.

Co warto wiedzieć o kwiatach goździkach?

Goździki to dość delikatne i skromne kwiaty ozdobne sadzone w ogrodach. Przeważnie rosną na rabatach i skalniakach albo wzdłuż alejek. Wśród goździków występuje aż 300 ich gatunków. Niektóre z nich są jednoroczne, inne to rośliny wieloletnie. Rośliny te nie są wysokie i dorastają zazwyczaj do 40 centymetrów. Szczególnie w naszym kraju cieszą się one ogromną popularnością. Nic zresztą dziwnego, kwiaty goździków są bardzo mięsiste i o pięknych kolorach. Przyciągają wzrok z dalekiej nawet odległości. Bardzo dużą popularnością cieszą się obecnie goździki dwukolorowe, ciemno bordowe i żółte. Kwiaty są raczej odporne na różne warunki atmosferyczne.

Goździki występują na większości kontynentów. Uprawiane są właściwie od starożytności. Są niewymagające i zachwycają swoją urodą. Kwitną od maja aż do końca września. niektóre odmiany, te późne, mogą kwitnąć nawet do końca października, aż do pierwszych mrozów.

Różne odmiany goździków mają różne wymagania. Zazwyczaj jednak preferują glebę piaszczysto-gliniastą. Ewentualnie żyzną i próchniczą. Ale czy goździki lubią promienie słoneczne? Jak najbardziej. Ich stanowisko powinno więc być bardzo nasłonecznione, ale jednocześnie osłonięte przed wiatrem. To właściwie wszystkie warunki, jakich wymagają goździki. Do tego dochodzi jeszcze również regularne podlewanie. Jednak kwiaty nie potrzebują tej wody bardzo dużo. Wystarczy, aby gleba była ciągle wilgotna.

Warto wiedzieć również, że goździki można uprawiać w domu. Zazwyczaj decydują się na to ci, którzy dopiero zaczynają swoją przygodę z hodowlą kwiatów doniczkowych. Dlaczego? goździki bowiem nie są bardzo wymagające. O czym zresztą już wcześniej wspomnieliśmy.

Artykuł Goździk – kwiat i … pochodzi z serwisu CudneOgrody.pl.

Jakie jednak wymagania ma pelargonia? Jak ją hodować i uprawiać? I co jeszcze warto o niej wiedzieć? Odpowiedzi na wszystkie te i bardzo podobne pytania znajdują się poniżej. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z dalszą częścią naszego artykułu.

Co warto wiedzieć o pelargoniach?

Niewątpliwie pelargonie królują na balkonach i tarasach większości Polaków. Dlaczego? Odpowiedź jest banalnie prosta: kwiaty te są po prostu piękne! Dodatkowo naprawdę banalnie proste w utrzymaniu. Kwiaty kwitną nieustannie od wiosny do końca jesieni. Mnogość kolorów, kształtów i liści jest naprawdę ogromna, dlatego z pewnością każdy znajdzie wśród nich coś dla siebie. W sklepach ogrodniczych znajdziemy nie tylko pelargonie znane przez babcie. Są bowiem również te najbardziej egzotyczne, nowoczesne odmiany.

Pelargonie to rodzaj roślin, do którego należy niemal 270 gatunków kwiatów. Te pochodzą przede wszystkim z Afryki Południowej. Warto jednak wiedzieć, że niektóre rodzaje pelargonii pochodzą również z Australii, Turcji czy Iraku. W naszym polskim klimacie kwiaty czują się najlepiej właśnie na balkonach i tarasach.

Pelargonie mają bardzo obfite liście zebrane niejako w kępy. Między nimi rosną łodygi, które zakończone są dużymi kwiatostanami z drobnymi kwiatkami. Te z kolei zebrane są w grona. Kwiaty pelargonie pachną naprawdę nieziemsko i co więcej, przyciągają do siebie pożyteczne owady.

Jakie są najpopularniejsze odmiany pelargonii?

• Pelargonia rabatowa. To zdecydowanie najbardziej popularna odmiana pelargonii. Króluje ona na polskich balkonach i tarasach. Takie kwiaty mogą być również z powodzeniem sadzone w gruncie.
• Pelargonia bluszczolistna. Ten rodzaj, od swojego poprzednika, różni się przede wszystkim kształtem liści. Są one zdecydowanie drobniejsze oraz bardziej błyszczące. Łodygi tych liści zwisają i tworzą swoiste kaskady. Rośliny te są naprawdę bardzo okazałe.
• Pelargonia wielkokwiatowa. Ten rodzaj zwany jest również pelargonią angielską. Charakteryzuje się ona dużymi i dwukolorowymi kwiatostanami. Pachnie bardzo intensywnie. Warto wiedzieć, że odmiana ta jest zdolna do odstraszania komarów.

Jak uprawiać i pielęgnować pelargonię?

Pelargonie wymagają przede wszystkim właściwego miejsca do rozwijania się. Należy umieścić je z pewnością od strony południowej. Kwiaty lubią bowiem być skąpane w słońcu. Warto wiedzieć, że pelargonię można też uprawiać w półcieniu. W takim jednak wypadku kwiaty mogą kwitnąć nieco mniej i wolnej od tych w słońcu.

Kluczowa jest też gleba. Dobrze jest zaopatrzyć się w ziemię dedykowaną roślinom kwitnącym. Taką można dostać w każdym sklepie ogrodniczym. Warto przed posadzeniem rośliny stworzyć warstwę drenażową. Wykorzystajmy do tego na przykład keramzyt, ewentualnie drobne kamyczki.

Jeśli zaś chodzi o podlewanie, to ta czynność po prostu musi ci wejść w krew. Pelargonia bowiem wymaga wilgotnego podłoża. Roślina nie toleruje suszy. W suszy po prostu uschnie. Szczególnie więc trzeba zadbać o to latem, gdy panują nieraz nieznośne upały. W takim wypadku pelargonie warto podlewać nawet dwa razy dziennie, rano i wieczorem. Nie zalewajmy ich jednak, gdyż pędy rośliny mogą zacząć obumierać.

A co z nawożeniem? Roślina, jak każda inna, potrzebuje do wzrostu niezbędnych składników odżywczych. Warto więc regularnie ją nawozić. Dobrze jest używać do tego preparatów w płynie. Stosujemy je mniej więcej co dwa tygodnie, rozpoczynając od momentu kwitnienia.

Jakie są domowe sposoby na nawożenie pelargonii?

• Skórka od banana. Należy włożyć ją po prostu pod warstwę ziemi w doniczce czy gruncie.
• Wywar z warzyw. Do podlewania pelargonii wykorzystujemy wodę po gotowanych warzywach. Musi być ona najpierw przestudzona i bez soli.
• Mikstura z cebuli. Lupiny zalewamy wodą, gotujemy i studzimy. Później odżywiamy nią pelargonie.

Artykuł Jakie wymagania ma p … pochodzi z serwisu CudneOgrody.pl.

Czym dokładnie jest sasanka ogrodowa? Jak ją hodować i pielęgnować? Gdzie najlepiej ją posadzić? I co jeszcze warto o niej wiedzieć? Odpowiedzi na wszystkie te i bardzo podobne pytania znajdują się poniżej. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z dalszą częścią naszego artykułu.

Co warto wiedzieć o sasance ogrodowej?

Sasanka ogrodowa to niewielka roślina. Dorasta najwyżej do 45 centymetrów wysokości. Swoje pędy rozwija już właściwie wczesną wiosną. Chwilę później rosną jej liście. Liście są odziomkowe, jedwabiście owłosione i szarozielone. Wszystkie zebrane są w niewielką rozetę. Jeśli chodzi o kwiaty to wyrastają one na dosyć sztywnym i wzniesionym pędzie. Kwiaty są sporej wielkości i rosną pojedynczo. Mają kształt dzwonkowaty, a kolor fioletowo-niebieski. 

Po przekwitnięciu pędy sasanki wydłużają się. Na ich szczycie zaczynają się pojawiać puszyste i kuliste kwiatostany. Te podobne są nieco do owocostanów powojników, które zawierają liczne nasiona. W czasie przekwitania sasanki zmieniają również liście, które stają się gładkie i błyszczące. Jesienią liście stają się zupełnie suche, a cała roślina spędza zimę pod ziemią jako rozgałęzione kłącze.

Sasanka pochodzi od roślin jaskrowatych. Do tych należy również około 30 innych gatunków. Sasanki w naturze występują głównie na górskich terenach Europy i Azji Środkowej. Wiele z nich jest właśnie uprawianych w przydomowych ogródkach. W naszym kraju aż sześć gatunków sasanki jest pod ochroną.

Jej łacińska nazwa to pulsatilla, co oznacza dzwonić, uderzać. Wynika to przede wszystkim z samego kształtu kwiatów. A te przecież przypominają dzwoneczki. Co ciekawe, jej niemiecka nazwa to kuhschelle. A ta pochodzi bezpośrednio od dzwonka, który niegdyś wieszany był na szyi krowy.

Na jakie odmiany sasanki warto zwrócić uwagę?

• Rubra,
• Pink Shades,
• Alba,
• Pearl Bells,
• Papageno,
• Blaue Glocke.

Jak uprawiać i pielęgnować sasanki?

Sasanki najlepiej czują się na stanowiskach słonecznych i ciepłych. Wynika to przede wszystkim z przyzwyczajeń pochodzących z ich naturalnego środowiska. Podłoże dla sasanek powinno być lekko przepuszczalne, nie musi być jednak żyzne. Zapotrzebowanie na pokarm tych roślin nie jest jakoś bardzo wygórowane. To sprawia, że sasanki nie potrzebują specjalnego nawożenia. Bardzo źle reagują one na nadmiar azotu w glebie. W miarę dobrze zniosą jednak trochę dopływu z sąsiednich rabat.

Kwiaty te są wrażliwe na wilgoć, nie lubią nadmiernego zastoju wody. Podłoże dla nich nie musi więc być bardzo wilgotne, może być wręcz suche. Co nie znaczy jednak, że sasanki nie potrzebują nawadniania. Długie okresy suszy z pewnością odbiją się na nich negatywnie. W naszym klimacie jednak sasanki jak najbardziej da się hodować. Kwiaty w ciągu lata dobrze znoszą upały. W zimie są mrozoodporne do nawet minus dwadzieścia stopni Celsjusza.

Jak rozmnażać sasanki w przydomowym ogródku?

Młode sadzonki sasanek można kupić w sklepie ogrodniczym i od razu wsadzić je do gruntu. Takie rośliny sadzić możemy praktycznie od wiosny aż do jesieni. Pamiętajmy jednak, aby nie robić tego w czasie największych upałów. Sasanka nie należy do najtańszych sadzonek. Dlatego jeśli potrzebujemy sporą ilość tych kwiatów, to być może warto wyhodować je samemu. Jak?

Nasiona wysiewa się najpierw do pojemnika albo do gruntu już jesienią. Zimowa aura pobudza je do kiełkowania. Te siewki, które się rozwinęły, pielęgnujemy. Pozostałe musimy wyrzucić. Kiedy siewki przemienią się w sasanki, będą tworzyć sobie podziemne pnącza. Z nich właśnie wyrosną małe rozetki. aby je rozsadzić wystarczy delikatnie oddzielić od rośliny.

Artykuł Sasanka ogrodowa w p … pochodzi z serwisu CudneOgrody.pl.

Co więc najczęściej atakuje bukszpany? Jakie szkodniki warto znać? Jak z nimi walczyć? I co jeszcze warto o tym wiedzieć? Na wszystkie te i bardzo podobne pytania odpowiadamy poniżej. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z naszym artykułem.

Co warto wiedzieć o bukszpanach?

Bukszpan to dekoracyjny, wolno rosnący oraz zimozielony krzew. Występuje również nieraz w formie stosunkowo niskiego drzewka, które dorasta maksymalnie do trzech metrów wysokości. Czym się wyróżnia? Przede wszystkim bardzo gęstym zielonym ugałęzieniem i drobnymi błyszcząco zielonymi listkami. Krzew idealnie znosi przycinanie, dzięki czemu można nadawać mu dowolne kształty i formy.

Bukszpan należy do najczęściej uprawianych krzewów w naszym kraju. Zazwyczaj hoduje się go na żywopłoty i różne ciekawe formy geometryczne. Te najbardziej powszechne odmiany to:

• Bukszpan wiecznie zielony – Suffruticosa.  Ten rodzaj świetnie sprawdza się na niskie żywopłoty. Warto wiedzieć, że można strzyc go bez obaw, bo doskonale znosi takie zabiegi. Ma podłużne i jasnozielone listki. To odmiana karłowata, a więc nie przekracza zwykle metra wysokości.
• Bukszpan wiecznie zielony – Elegantissima. Ten rodzaj z kolei nadaje się na niskie formowane żywopłoty. Można uprawiać go też w pojemnikach czy donicach. Jego liście mają białą obwódkę. Szczególnie pięknie wyglądają one wiosną.
• Bukszpan wiecznie zielony – Faulkner. To również odmiana, która tak, jak poprzedniczka, nadaje się na niskie formowane żywopłoty. Charakteryzuje się przede wszystkim owalnymi i lśniącymi listkami.

Co zazwyczaj atakuje bukszpany?

Ćma bukszpanowa

To niby zupełnie niepozorna nazwa. Jednak warto wiedzieć, że to naprawdę inwazyjny owad. W ostatnich latach atakuje on niestety bukszpany w dosłownie całej Europie. Owad przyszedł do nas z Chin i czyni prawdziwe spustoszenie. Po czym poznać ćmę bukszpanową? Po pajęczynach i gąsienicach, które pojawiają się na liściach. Taki owad doprowadza do zamierania rośliny. Warto wiedzieć też, że owad w bardzo krótkim czasie doprowadza do obumarcia wszystkich roślin w ogrodzie.

Przędziorek bukszpanowiec

Jego larwy wylęgają się wiosną, po ustąpieniu przymrozków. Właściwie są niewidoczne gołym okiem. Na ich atak szczególnie narażone są młode rośliny. Żerowanie tych owadów sprawia, że liście bukszpanu są pełne drobnych cętek. Cętki te przeobrażają się w wielką plamę, a później liście brązowieją.

Wzdymacz bukszpanowy

To właściwie niewidoczne gołym okiem roztocza. Atakują wczesną wiosną młode liście. Liście na ich skutek drobnieją i ulegają niejako deformacji. później wyraźnie widać powiększanie pąków liściowych. Następnie liście tracą kolor i brązowieją.

Jak walczyć z tymi szkodnikami?

• Ćma bukszpanowa. Przede wszystkim warto regularnie przeprowadzać lustrację naszych krzewów. Jeśli zaobserwujemy na liściach jaja albo gąsienice, to ściągnijmy je ręcznie. Zniszczone części roślin warto oddzielić i spalić. Na ćmę można również wykorzystać różnego rodzaju pułapki. Chociażby tablice lepowe albo wabienie za pomocą feromonów. Ewentualnie pozostaje nam zwalczanie biologiczne czy chemiczne. Wówczas używa się do tego różnego rodzaju preparaty ekologiczne.
• Przędziorek bukszpanowiec. Aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia tego szkodnika warto dbać o systematyczne nawadnianie rośliny. Wiosną warto prewencyjnie zastosować specjalny oprysk, który niszczy ewentualne jaja. Jeśli to nie pomoże to pozostaje nam jedynie jeszcze silniejszy oprysk.
• Wzdymacz bukszpanowy. Aby zapobiec pojawieniu się wzdymacza bukszpanowego należy wiosną skorzystać z dedykowanego oprysku. Można znaleźć je w każdym sklepie ogrodniczym, pytając o niego sprzedawcę. Takim środkiem, wiosną, w odstępie dziesięciu dni, dwukrotnie opryskujemy bukszpan.

Artykuł Co najczęściej ata … pochodzi z serwisu CudneOgrody.pl.

Czym dokładnie jest drzewko szczęścia, czyli grubosz? Jak go uprawiać i pielęgnować? I co jeszcze warto o nim wiedzieć? Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z naszym tekstem. Odpowiedzi na wszystkie te i bardzo podobne pytania znajdują się w dalszej części artykułu.

Jak wygląda drzewko szczęścia?

Drzewko szczęścia, jak już wspomnieliśmy wcześniej, to po prostu grubosz. To botaniczna nazwa drzewka. Grubosz to rodzina gruboszowatych. W jej skład wchodzą również różnego rodzaju sukulenty, byliny czy rośliny jednoroczne. Rośliny gruboszowate mogą występować w różnych formach. Zawsze jednak łączy je przynajmniej jedno – podobieństwo liści. Te są grube oraz mięsiste. Ich wygląd i budowa sprawia, że są przystosowane do gromadzenia wody.

Rośliny są zróżnicowane ze względu na wzrost. Niektóre z nich osiągają kilkanaście centymetrów, a jeszcze inne mogą przybierać postać kilkumetrowych krzewów. Kwiaty takich roślin zazwyczaj zebrane są w bardzo gęste kwiatostany. Rośliny hodowane w domowych warunkach nie kwitną, z wyjątkiem tych wieloletnich.

Najczęściej hodowane w naszych domach gatunki grubosza, pochodzą przede wszystkim z południowej Afryki. Najpopularniejszy gatunek to crassula ovata. I to właśnie ta roślina nazywana jest drzewkiem szczęścia.

Jaka jest symbolika drzewka szczęścia?

Grubosz pełni istotną rolę w feng shui. To chińska sztuka aranżacji wnętrz. Według niej przestrzeń aranżuje się zgodnie z żywiołami czy dziedzinami życia. Efektem takiej dekoracji ma być harmonia i zachowanie wewnętrznej równowagi. Ważnym aspektem w tym wszystkim jest rozmieszczenie przedmiotów, które mają przyciągać pozytywną energię. Takim remedium jest właśnie drzewko szczęścia. Przyciąga ono dobrobyt i odsuwa kłopoty finansowe. 

Według legendy istniało kiedyś ogromne drzewo, z którego spadały monety. Działo się to podczas każdego podmuchu wiatru. Pozostałością właśnie tej legendy jest dziś zwyczaj hodowania grubosza w chińskich domach. Jego okrągłe grube liście kojarzą się z małymi pieniążkami, W Polsce jednak grubosz hodowany jest głównie ze względu na swoje walory dekoracyjne.

Jak pielęgnować grubosza?

Grubosze z reguły należą do roślin naprawdę wytrzymałych. Są raczej odporne na jakieś drobne zaniedbania. Jeśli chodzi o wymagania, to grubosz przede wszystkim powinien stać w słonecznym, jasnym miejscu. W żądnym wypadku jednak tam, gdzie występuje szczególnie mocne i bezpośrednie nasłonecznienie. Jako jego miejsce możemy wybrać parapet o zachodniej albo wschodniej strony. Grubosze lubią przewiew. Latem więc dobrze jest wystawić roślinę na balkon. W zimie roślina powinna przebywać w temperaturze około 15-18 stopni. 

Grubosz nie potrzebuje jakiejś dużej ilości wody. Jeśli mowa o podlewaniu, to powinniśmy robić to tylko wówczas, gdy ziemia w doniczce jest wyraźnie przesuszona. Jak należy wykonywać podlewanie grubosza? Małą ilość odstanej albo przefiltrowanej wody wlewamy do podstawki. Jej nadmiar należy szybko usunąć. Jak już wspomnieliśmy, roślina nie lubi wilgotnego podłoża. Ogólnie rzecz ujmując, roślinę lepiej jest przesuszyć niż przemoczyć.

Od wiosny do jesieni roślinę dobrze jest nawozić. Raz w miesiącu podlejmy grubosza nawozem do sukulentów albo kaktusów. Wybierzmy nawóz o większej ilości potasu i fosforu. Czasem, w przerwie między podlewaniem, warto wykonać delikatne zamgławianie rośliny.

Jak przycinać grubosza?

W pielęgnacji grubosza ważne jest również jego przycinanie. Czynność ta jest konieczna wówczas, jeśli w drzewka chcemy uformować bonsai. Drzewko dobrze jest ciąć wiosną w zależności od efektu, jaki pragniemy uzyskać. Nie przycinajmy go jednak zbyt radykalnie. Dlaczego? Ponieważ potrzebuje on sporo czasu, aby znów się zagęścić. W innych przypadkach nie musimy go przycinać, gdyż w swojej naturalnej formie ma on naprawdę ładny pokrój.

Artykuł Drzewko szczęścia … pochodzi z serwisu CudneOgrody.pl.

Jak wygląda charakterystyka wrzosu pospolitego? Jak sadzić, uprawiać i pielęgnować roślinę? I co jeszcze warto o tym wiedzieć? Na wszystkie te i  bardzo podobne pytania odpowiadamy poniżej. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z dalszą częścią naszego artykułu.

Co warto wiedzieć o wrzosie pospolitym?

Wrzos pospolity to bardzo niska i urocza krzewinka z rodziny wrzosowatych. W swoim naturalnym środowisku występuje w lasach oraz na polanach, właściwie na terenie całej Polski. Ogólnie wrzosy pospolite spotkać możemy na terenie całego naszego kontynentu, w części Azji i Afryki. To bardzo ceniona i chętnie uprawiana roślina ogrodowa.

Wrzosy tworzą bardzo charakterystyczne kobierce, które mogą niekiedy przypominać wrzośca. Wrzos pospolity dorasta przeważnie do około 40 centymetrów wysokości. Jego listki występują w formie maleńkich igiełek i mogą mieć różne barwy. Zazwyczaj zieloną, pomarańczową albo szarą.

Wrzos pospolity to roślina, która kwitnie mniej więcej od końca lipca nawet do początku listopada. Odmiana pączkowa może mieć kwiaty aż do pierwszych przymrozków. Kwitnienie wrzosów jest przeważnie bardzo obfite. Kwiaty są drobniutkie i zebrane w długie kłosy. Zazwyczaj w kolorze fioletu i odcieniach różu. Często jednak spotkać można również odcienie bieli, a nawet czerwieni.

Jak i gdzie sadzić wrzosy?

Wrzosy śmiało sadzić można w doniczkach, które potem stawiane są na tarasach i balkonach. W takiej formie doskonale sprawdzają się jako ozdoby sezonowe. Wrzosy sadzone w pojemnikach bardzo rzadko przeżywają do kolejnego roku. Wrzosy z doniczki, przed nadejściem pierwszych przymrozków, warto przesadzić do gruntu. Należy również dokładnie zabezpieczyć doniczkę styropianem.

Jeśli chodzi o ogród, to przede wszystkim warto zadbać o odpowiednie podłoże. O takie warto spytać w sklepie ogrodniczym. Wrzosy warto sadzić w odrębnym miejscu i należy wymienić wcześniej całą ziemię na danym obszarze. Idealne komponują się jednak z wrzoścami, azaliami czy rododendronami.

Wrzosy najlepiej jest sadzić jesienią, kiedy temperatura jest jeszcze wyrównana, a ziemia odpowiednio wilgotna. Wrzosy uwielbiają miejsca słoneczne i osłonięte od wiatru.

Jak przycinać wrzosy?

W przypadku wrzosów cięcie jest niezbędnym elementem pielęgnacji. Rośliny, których się nie przycina, są rzadkie i zdrewniałe przy podstawie. A to zdecydowanie obniża ich walory dekoracyjne. Wrzosy jednak przycinamy dopiero po kwitnieniu. Robimy to co roku. Najlepiej więc późną jesienią, albo dopiero wiosną. Szybsze cięcie może im bardzo zaszkodzić. Dlaczego? Zwiększy to bowiem ich wrażliwość na mróz.

Jeśli wiemy, że po przycięciu mają wystąpić przymrozki, to osłońmy krzewy agrowłókniną, aby rośliny nie zmarzły. Pojedyncze rośliny śmiało można ciąć sekatorem. Jednak te większe elementy wymagają specjalnych nożyc do żywopłotu. Do cięcia wrzosów wybierzmy suchy dzień.

Jak pielęgnować wrzosy?

Podłoże do wrzosów musi być kwaśne. Ziemia powinna być próchnicza oraz przepuszczalna. Na ciężkich glebach należy poprawić drenaż. Jeśli chodzi o podlewanie roślin to wrzosy lubią rzadkie ale obfite nawadnianie. Przede wszystkim przed zimą i w czasie upałów należy dbać o ten element pielęgnacji. Wrzosy nie lubią stać w wodzie ani zraszania liści.

Wrzosy pospolite negatywnie znoszą wszelkie nawozy mineralne. To dlatego, że po prostu nie potrzebują obfitego zasilania. Jedynie w czasie wiosny dobrze jest zasilić glebę tak zwanym nawozem zasilającym. Rekomenduje się w takiej sytuacji specjalny nawóz do wrzosów. Warto jednak wiedzieć, że dawka powinna być o połowę mniejsza niż zaleca to producent na opakowaniu.

Artykuł Wrzos pospolity – … pochodzi z serwisu CudneOgrody.pl.