Ανάρτηση για την ακρίβεια και τον πληθωρισμό έκανε ο κπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Κώστας Ζαχαριάδης.

Όπως γράφει: «Τον Μάιο, ο πληθωρισμός στην Ελλάδα διαμορφώθηκε σε επίπεδο 56% υψηλότερο από τον μέσο όρο της Ευρωζώνης, ενώ η χώρα κατέγραψε τις τρίτες μεγαλύτερες αυξήσεις τιμών, μετά τη Βουλγαρία και τη Λιθουανία.

Στον τομέα της ενέργειας, ο δείκτης τιμών σημείωσε άνοδο 20,2%, καταγράφοντας την τρίτη υψηλότερη επίδοση στην Ευρωζώνη. Στα τρόφιμα η αύξηση έφτασε το 7,9%, που ήταν η δεύτερη μεγαλύτερη, ενώ στις υπόλοιπες κατηγορίες αγαθών και υπηρεσιών διαμορφώθηκε στο 3,2%, αποτελώντας την τρίτη υψηλότερη αύξηση.

Οι πληθωριστικές επιδράσεις που σχετίζονται με τον πόλεμο είναι ουσιαστικά παρόμοιες σε όλες τις χώρες. Ωστόσο, στην Ελλάδα η κερδοσκοπία ευνοείται από τη συγκέντρωση της αγοράς και την ύπαρξη καρτελοποιημένων πρακτικών. Ο πληθωρισμός δεν αποτελεί ούτε φυσικό ούτε ουδέτερο φαινόμενο. Από τη μία πλευρά, συμβάλλει στη δημιουργία δημοσιονομικών υπερπλεονασμάτων, μέσω των αυξημένων εσόδων από τους υψηλούς συντελεστές ΦΠΑ και από τη μη αναπροσαρμογή της φορολογικής κλίμακας με βάση τον πληθωρισμό, δίνοντας παράλληλα τη δυνατότητα στην κυβέρνηση να προχωρά σε ορισμένες, εκλογικά στοχευμένες, παροχές. Από την άλλη, λειτουργεί ως βασικός μηχανισμός μεταφοράς εισοδήματος από τη μισθωτή εργασία προς τις μεγάλες επιχειρήσεις.

Σε αυτό το πλαίσιο μπορεί να αναζητηθεί η απάντηση στο ερώτημα γιατί η κυβέρνηση δεν προχωρά σε ουσιαστικές παρεμβάσεις για την αντιμετώπιση της ακρίβειας: Επειδή η υφιστάμενη κατάσταση εξυπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα».

{https://x.com/czachariadis/status/2063142788376514975}

Αναγνώστης μας απέστειλε ένα σχόλιο της «Αυγής» και έστω με καθυστέρηση το αναδημοσιεύουμε:

«..Ουδείς θυμήθηκε, ουδείς είδε, ουδείς διάβασε ότι το 2019 ο πρόεδρος της Βουλής Νικήτας Κακλαμάνης ήταν κατά όχι μόνο της δεύτερης θητείας Στουρνάρα, αλλά και κατά της πρώτης! Και το 2026 ψήφισε την τρίτη θητεία! Στις 3 Ιουνίου 2019 ο Ν. Κακλαμάνης (τότε αντιπρόεδρος της Βουλής) δήλωσε (στο Action24): «Εγώ πίστευα και πιστεύω ότι δεν έπρεπε να του είχε δοθεί ευκαιρία ούτε για την πρώτη του θητεία. Αυτή είναι η προσωπική μου άποψη. Είμαι λακωνικός και ο νοών νοείτω. Έχω τεράστιες ιδεολογικές διαφορές με τον κ. Στουρνάρα». Και συμπλήρωσε: «Σέβομαι και εκτιμώ το πρόσωπό του, αλλά κρίνω την πολιτική του, όταν λέω ότι δεν θα του έδινα ούτε πρώτη ευκαιρία, αυτό τα λέει όλα».

Με δεδομένο ότι ο Γ. Στουρνάρας δεν άλλαξε στο παραμικρό την πολιτική του και τις απόψεις του, το ερώτημα είναι τι άλλαξε για τον Ν. Κακλαμάνη, που εν τω μεταξύ από αντιπρόεδρος εκλέχτηκε με πρόταση του Κ. Μητσοτάκη πρόεδρος της Βουλής.

Ε.Σ.

Η Λώρα Ιωάννου αποκάλυψε πρώτη (ΕΔΩ) πως αποτελεί απόφαση του πρωθυπουργού να είναι ο Παύλος Μαρινάκης ο αντικαταστάτης του αναπληρωτή υπουργού Μεταφορών Κωνσταντίνου Κυρανάκη που αποτελεί τον νέο γραμματέα της ΝΔ.

Το ρίσκο Μητσοτάκη κατά τη γνώμη του περιβάλλοντος είναι πολύ μεγάλο.

Ο Παύλος Μαρινάκης υπήρξε ένας πολύ επιτυχημένος εκπρόσωπος για την κυβέρνηση. Η επιτυχία του είναι ακόμα μεγαλύτερη καθώς ανέλαβε τη θέση του εκπροσώπου το διάστημα η κυβέρνηση βρίσκεται σε μεγάλη πτώση και όχι στην αρχή της, οπότε ο ρόλος του θα ήταν εύκολος. Και ο ίδιος κατόρθωσε να μην κάνει λάθη, να μπαλώσει λάθη άλλων κοκ. Καλύτερος ασφαλώς για τον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση και όχι απαραιτήτως για την αλήθεια.

Για τον πρωθυπουργό θα αποτελέσει δύσκολη άσκηση η εξεύρεση νέου κυβερνητικού εκπροσώπου-αν και τον διάδοχο τον έχει απολύτως στο μυαλό του.

ΥΓ: Κάτι μας λέει πως «Παύλο θα λέει και θα... κλαίει»!

Β.Σκ.

Συνεδριάζει η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ.

Τα ψέματα τελείωσαν και η ώρα της κρίσης για τον ΣΥΡΙΖΑ έφτασε.

Τα μέλη της Κεντρικής Επιτροπής πρέπει να αποφασίσουν το μέλλον του κόμματος τους και το δίλημμα που μπαίνει μπροστά τους είναι το αν θα στηρίξουν το εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα, όπως θα εισηγηθεί ο Σωκράτης Φάμελλος ή αν θα επιλέξουν ένα σχέδιο που θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στην ύπαρξη ενός αντιπαραθετικού ψηφοδελτίου προς τον πρώην πρωθυπουργό.

Τα στρατόπεδα έχουν ήδη σχηματιστεί και προμηνύεται μια σφοδρή σύγκρουση, καθώς κανένας από τους κορυφαίους του ΣΥΡΙΖΑ δεν πιστεύει ότι θα επαναληφθεί το ήρεμο κλίμα της χθεσινής συνεδρίασης της Πολιτικής Γραμματείας, καθώς κρίνονται πάρα πολλά.

Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι η πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ κοιτάζει και με τη «βούλα» προς την πλευρά του Αλέξη Τσίπρα. Και αυτό παρά το γεγονός ότι δεν έχει υπάρξει κάποιο σήμα από την πλευρά της Αμαλίας- τουλάχιστον προς ώρας.

Η ομιλία του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ Σωκράτη Φάμελλου όταν ξεκινήσει:

Το Μπαχρέιν, που είχε γίνει στόχος ιρανικής επίθεσης ξανά νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, χαρακτήρισε τα νέα ιρανικά πλήγματα εναντίον του εδάφους του και εναντίον του γειτονικού Κουβέιτ «κατάφωρη επίθεση», προσθέτοντας ότι αναχαίτισε επτά πυραύλους.

«Το υπουργείο Εξωτερικών καταδικάζει έντονα αυτές τις νέες επιθέσεις», ανέφερε σε ανακοίνωσή του. «Αυτή η κατάφωρη επίθεση αποτελεί ξεκάθαρη παραβίαση της κυριαρχίας των δύο χωρών», πρόσθετε.

Οι Φρουροί της Επανάστασης- το επίλεκτο σώμα του στρατού του Ιράν- είχαν επισημάνει στη διάρκεια της νύκτας ότι εκτόξευσαν βαλλιστικούς πυραύλους εναντίον της αεροπορικής βάση Αλί αλ Σάλεμ στο Κουβέιτ, όπου σταθμεύουν αμερικανικά πολεμικά αεροσκάφη, και εναντίον του αρχηγείου του 5ου στόλου των ΗΠΑ στο Μπαχρέιν, σε απάντηση για τον αμερικανικό βομβαρδισμό εγκαταστάσεων ραντάρ στο ιρανικό έδαφος.

«Πολλοί στρατιωτικοί» του Λιβάνου, ανάμεσά τους και ένας αξιωματικός, σκοτώθηκαν σε πλήγμα του Ισραήλ εναντίον του οχήματος στο οποίο επέβαιναν στον δρόμο Ναμπατίγε- αλ Χαλντίγια, στο νότιο τμήμα της χώρας, ανακοίνωσε ο λιβανικός στρατός.

«Πολλοί στρατιωτικοί, ανάμεσά τους ένας αξιωματικός» σκοτώθηκαν «σε βάναυση ισραηλινή επίθεση που είχε στόχο ένα από τα οχήματα (του λιβανικού στρατού) στον δρόμο που συνδέει την αλ Χαλντίγια με τη Ναμπατίγε», διευκρίνισε σε ανακοίνωσή του ο στρατός.

Επίσης, ο Ιρανός υπουργός Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί κάλεσε σήμερα τον Λιβανέζο πρόεδρο Ζοζέφ Αούν, ο οποίος χθες ζήτησε από την Τεχεράνη να μην «παρεμβαίνει» πλέον στις υποθέσεις της χώρας του, να «σώσει» τον Λίβανο από τον «πραγματικό του εχθρό», το Ισραήλ.

«Με βάση τις δηλώσεις του Αούν θα μπορούσε κανείς να πιστέψει ότι το Ιράν είναι αυτό που έχει υπό την κατοχή του το ένα πέμπτο του Λιβάνου, έχει εκτοπίσει το ένα τέταρτο των Λιβανέζων και βομβαρδίζει τη χώρα του καθημερινά», έγραψε ο Αραγτσί στο Χ αναφερόμενος στο Ισραήλ χωρίς να το κατονομάζει.

{https://www.youtube.com/watch?v=K10MJfwuHYI}

«Αν ο Λίβανος ήταν διαπραγματευτικό χαρτί για το Ιράν, θα είχαμε καταλήξει σε συμφωνία εδώ και καιρό. Σώστε τον Λίβανο από τον πραγματικό σας εχθρό, κύριε πρόεδρε», πρόσθεσε.

Σε συνέντευξή που παραχώρησε χθες Παρασκευή στο τηλεοπτικό δίκτυο CNN ο Αούν κατηγόρησε το Ιράν ότι χρησιμοποιεί τον Λίβανο ως διαπραγματευτικό χαρτί στις συνομιλίες του με τις ΗΠΑ για τον τερματισμό του πολέμου, σε μια από τις πιο σκληρές επικρίσεις του μέχρι σήμερα κατά της Τεχεράνης και του συμμάχου της στον Λίβανο, της Χεζμπολάχ.

«Ο λαός του Λιβάνου πληρώνει το τίμημα (…) για χάρη» των συμφερόντων του Ιράν, κατήγγειλε ο Αούν. «Δεν είναι δική σας η χώρα, είναι δική μας (…) Δεν πρέπει να παρεμβαίνετε στη χώρα μας», τόνισε απευθυνόμενος στο Ιράν.

«Χρησιμοποιούν τον Λίβανο ως διαπραγματευτικό χαρτί στις συνομιλίες τους με τις ΗΠΑ», πρόσθεσε ο Λιβανέζος πρόεδρος. «Είναι απαράδεκτο».

Το Ιράν έχει θέσει ως προϋπόθεση οποιασδήποτε ειρηνευτικής συμφωνίας με τις ΗΠΑ τον τερματισμό των συγκρούσεων και στον Λίβανο. Παράλληλα την Πέμπτη οι Φρουροί της Επανάστασης – το επίλεκτο σώμα στρατού του Ιράν—απαίτησαν την απόσυρση του ισραηλινού στρατού από τον Λίβανο.

Την ίδια ημέρα η Χεζμπολάχ απέρριψε ένα νέο σχέδιο εκεχειρίας στο οποίο είχαν συμφωνήσει οι κυβερνήσεις του Λιβάνου και του Ισραήλ με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ, καθώς εκεχειρία που είχε ανακοινωθεί στις 17 Απριλίου δεν έγινε ποτέ σεβαστή. Βασικός όρος της συμφωνίας αυτής είναι η σιιτική οργάνωση να παύσει πυρ και να αποσύρει τους μαχητές της από τον νότιο Λίβανο.

Ο επικεφαλής της Χεζμπολάχ Ναΐμ Κάσεμ σε γραπτή του ανακοίνωση την Πέμπτη δήλωσε ότι τη συμφωνία απορρίπτει «μεγάλο μέρος του λιβανικού λαού».

Απαντώντας στον Κάσεμ ο Αούν σχολίασε χθες: «Η Χεζμπολάχ πρέπει να κατανοήσει ότι δεν υπάρχει άλλη λύση πέρα από το να καθίσουμε και να μιλήσουμε, δεν υπάρχει άλλο μέσο (…) για να σώσουμε ό,τι απομένει πέρα από τις διαπραγματεύσεις και τη διπλωματία».

{https://www.youtube.com/watch?v=Z-tEn2fsP5c}

«Πρόκειται για τον λιβανικό λαό όχι για τον λαό του Ναΐμ Κάσεμ», πρόσθεσε ο Αούν, τονίζοντας ότι «η πλειονότητα του λιβανικού λαού έχει μπουχτίσει» από τον πόλεμο μεταξύ του Ισραήλ και της Χεζμπολάχ.

Το Ισραήλ «μπορεί να ισοπεδώσει όλη τη χώρα, αλλά δεν θα καταφέρει ποτέ να πετύχει τον στόχο του», εκτίμησε ο ίδιος. «Το προσπάθησε στη Γάζα. Η Χαμάς εξακολουθεί να έχει απαιτήσεις, όχι;».

«Έχουμε μια μεγάλη ευκαιρία να βάλουμε τέλος στην κατάσταση εχθρότητας μεταξύ Λιβάνου και Ισραήλ», εκτίμησε ο Λιβανέζος πρόεδρος, προσθέτοντας, ωστόσο, ότι το ζήτημα της Χεζμπολάχ μπορεί να επιλυθεί μόνο εντός της χώρας.

Και απευθυνόμενος στο Ισραήλ o Αούν είπε: «πρέπει να επιδείξετε μια κάποια βούληση (…) να τερματίσετε αυτόν τον πόλεμο. (…) Εμείς είμαστε έτοιμοι, έχουμε τη βούληση και τη δέσμευση, εσείς;».

Η Χεζμπολάχ έσυρε τον Λίβανο στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή στις 2 Μαρτίου, αφού εξαπέλυσε πλήγματα εναντίον του Ισραήλ σε αντίποινα για τις αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις εναντίον του Ιράν.

Ο επικεφαλής της Νέας Αριστεράς, Γαβριήλ Σακελλαρίδης, μιλώντας στην εκπομπή «Σαββατοκύριακο από τις 5» της ΕΡΤ και στους δημοσιογράφους Δημήτρη Κοτταρίδη και Νίνα Κασιμάτη, μίλησε για τη ρευστότητα στις πολιτικές εξελίξεις, παρατηρώντας πως από τη μία υπάρχει η διαδικασία των διασπάσεων, αλλά οι διασπάσεις αυτές δημιουργούν και συνθήκες ανασύνθεσης.

«Πρόκειται για μια διαδικασία ρευστή μεν, αλλά συνθετική δε, μέσα από την οποία τα πολιτικά υποκείμενα τοποθετούνται ξανά στο πολιτικό σκηνικό με τον τρόπο που θεωρούν ότι ανταποκρίνεται περισσότερο στις ανάγκες των πολιτικών ακροατηρίων αλλά και της κοινωνίας», είπε.

Για τη Νέα Αριστερά, υπογράμμισε, το σημαντικό αυτή τη στιγμή είναι να υπάρξει μια συνθετική διαδικασία. Μέσα στη συνθήκη της κρίσης και της πολυδιάσπασης, όπως είπε, πρέπει να προκύψει διάθεση για διάλογο και κοινή δράση «επί τη βάσει προγράμματος».

Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης τόνισε ότι το κόμμα προσέρχεται δημόσια με πρόταση συνεργασίας πάνω σε συγκεκριμένα προγραμματικά σημεία που αφορούν τη στέγαση, την ενέργεια, την ακρίβεια, τη φορολογία και την ειρήνη στην περιοχή. Όπως είπε, η πρόταση αυτή απευθύνεται σε όσους επιθυμούν προγραμματικά να προσέλθουν σε μια τέτοια συζήτηση, ώστε να αναζητηθεί κοινός τόπος.

Παράλληλα σημείωσε ότι η ανάγκη αυτή αφορά όσους έχουν την αγωνία να υπάρχει ισχυρή Αριστερά την επόμενη μέρα, τόσο στο Κοινοβούλιο όσο και στην κοινωνία. Τόνισε επίσης ότι «η πρόταση αυτή γίνεται στο πλαίσιο της σαφέστατης οριοθέτησης που έχει κάνει η Νέα Αριστερά απέναντι στο κόμμα του κ. Τσίπρα, την ΕΛ.ΑΣ., για συγκεκριμένους πολιτικούς λόγους».

Όπως είπε, η σημερινή περίοδος δεν είναι περίοδος στην οποία μπορεί κανείς να πολιτεύεται «τσαλαβουτώντας σε θολά νερά δεξιά και αριστερά, με προτάσεις που στρογγυλοποιούνται και προσπαθούν να φανούν ευχάριστες σε όλα τα ακροατήρια».

Ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης τόνισε ότι στην κοινωνία υπάρχει πολύ μεγάλη δυσαρέσκεια και ένας καθημερινός αγώνας πολιτών και επιχειρήσεων να αντεπεξέλθουν στην κρίση του κόστους ζωής. Για αυτόν τον λόγο, «η Νέα Αριστερά θεωρεί ότι χρειάζονται συγκεκριμένες προτάσεις για την ακρίβεια, τα καρτέλ στην ενέργεια, τη στεγαστική κρίση, τον πληθωρισμό και τις εργασιακές σχέσεις, ώστε να μπορέσει να υπάρξει πραγματική διέξοδος».

Ο Επικεφαλής της Νέας Αριστεράς υπογράμμισε ότι η Αριστερά έγινε πλειοψηφική δύναμη στην κοινωνία όταν μίλησε καθαρά, συγκρούστηκε και δεν προσπάθησε να στρογγυλοποιήσει τον λόγο της. Όπως είπε, με αυτόν τον τρόπο ενέπνευσε την κοινωνία, κινητοποίησε τους πολίτες και κατάφερε να βάλει μπροστά τη δυνατότητα μιας αλλαγής.

Σημείωσε, δε, πως υπάρχουν αυτή τη στιγμή δύο κόμματα, το κόμμα του κ. Τσίπρα και το κόμμα του κ. Ανδρουλάκη, τα οποία εμφανίζονται δημοσκοπικά σε ένα εύρος γύρω στο 10% με 15%. Αν αυτά τα δύο κόμματα επιθυμούσαν πραγματικά να ανατρέψουν τον κ. Μητσοτάκη και να υπάρξει προοδευτική διακυβέρνηση στον τόπο, τότε, όπως σημείωσε, «το καλύτερο σήμα που θα έδιναν σε όλους θα ήταν αυτά τα δύο κόμματα να συνεργαστούν».

«Eίναι άδικο να μεταφέρεται η ευθύνη σε μικρότερες πολιτικές δυνάμεις, όπως η Νέα Αριστερά, για το γεγονός ότι δεν υπάρχουν τέτοιου τύπου συνεργασίες», υπογράμμισε.

Από τη δική της πλευρά, όπως είπε, «η Νέα Αριστερά έχει ως στόχο να κρατηθεί η Αριστερά ζωντανή στην κοινωνία με προτάσεις, οι οποίες να απαντάνε στα προβλήματα της κοινωνίας».

Οι κατσαρίδες είναι από τα πιο ανεπιθύμητα έντομα που μπορούν να εμφανιστούν σε ένα σπίτι.

Εκτός από το αίσθημα δυσφορίας που προκαλούν, μπορούν να μεταφέρουν μικρόβια και αλλεργιογόνες ουσίες, επηρεάζοντας την υγιεινή του χώρου. Αν και η οριστική εξάλειψή τους απαιτεί συνέπεια και πρόληψη, υπάρχουν αποτελεσματικοί τρόποι για να κρατήσετε τις κατσαρίδες μακριά από το σπίτι σας για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Το πρώτο και σημαντικότερο βήμα είναι η καθαριότητα. Οι κατσαρίδες αναζητούν τροφή και νερό, επομένως ακόμη και μικρά ψίχουλα ή υπολείμματα φαγητού μπορούν να τις προσελκύσουν. Φροντίστε να καθαρίζετε καθημερινά τις επιφάνειες της κουζίνας, να σκουπίζετε τα δάπεδα και να μην αφήνετε άπλυτα πιάτα στον νεροχύτη κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Επίσης, αποθηκεύστε τα τρόφιμα σε αεροστεγή δοχεία και μην αφήνετε τροφές εκτεθειμένες.

Εξίσου σημαντικός είναι ο έλεγχος της υγρασίας. Οι κατσαρίδες έχουν ανάγκη από νερό για να επιβιώσουν και συχνά εντοπίζονται κοντά σε διαρροές ή υγρά σημεία. Ελέγξτε τις βρύσες, τους σωλήνες και τα σιφόνια για τυχόν διαρροές και φροντίστε να αερίζετε σωστά μπάνια και κουζίνες. Ακόμη και μικρές ποσότητες στάσιμου νερού μπορούν να αποτελέσουν πηγή έλξης για τα έντομα.

Ένα ακόμη αποτελεσματικό μέτρο είναι το σφράγισμα πιθανών εισόδων. Οι κατσαρίδες μπορούν να περάσουν από μικρές ρωγμές σε τοίχους, πόρτες και παράθυρα. Χρησιμοποιήστε στόκο ή σιλικόνη για να κλείσετε χαραμάδες και τοποθετήστε σίτες σε παράθυρα και αεραγωγούς. Με αυτόν τον τρόπο μειώνετε σημαντικά τις πιθανότητες εισόδου τους στο εσωτερικό του σπιτιού.

Οι κάδοι απορριμμάτων απαιτούν επίσης ιδιαίτερη προσοχή. Χρησιμοποιείτε πάντα κάδους με καπάκι που κλείνει καλά και αδειάζετέ τους τακτικά. Τα οργανικά υπολείμματα αποτελούν ισχυρό πόλο έλξης για τις κατσαρίδες, ειδικά κατά τους θερμούς μήνες του χρόνου. Σε περιπτώσεις όπου έχουν ήδη εμφανιστεί κατσαρίδες, μπορούν να χρησιμοποιηθούν ειδικά δολώματα ή παγίδες που κυκλοφορούν στο εμπόριο.

Ωστόσο, αν το πρόβλημα είναι εκτεταμένο, η βοήθεια ενός επαγγελματία απεντομωτή είναι συνήθως η πιο αποτελεσματική λύση.

Η πρόληψη είναι το κλειδί για ένα σπίτι απαλλαγμένο από κατσαρίδες.

Με σωστή καθαριότητα, έλεγχο της υγρασίας, απομάκρυνση πηγών τροφής και σφράγισμα των πιθανών σημείων εισόδου, μπορείτε να δημιουργήσετε ένα περιβάλλον που δεν θα είναι φιλόξενο για αυτά τα έντομα.

Έτσι, το σπίτι σας θα παραμείνει πιο καθαρό, πιο υγιεινό και πολύ πιο άνετο για εσάς και την οικογένειά σας.

Πηγή southernliving.com

Συνεχίζεται σήμερα, Σάββατο 6 Ιουνίου, η διαδικασία των Πανελληνίων 2026 για τους υποψηφίους των Επαγγελματικών Λυκείων (ΕΠΑΛ), οι οποίοι διαγωνίζονται σε μαθήματα ειδικότητας. Συγκεκριμένα, οι υποψήφιοι εξετάζονται στα μαθήματα Ηλεκτροτεχνία 2, Αρχιτεκτονικό Σχέδιο, Προγραμματισμός Υπολογιστών και Ιστορία Σύγχρονης Τέχνης. Πρόκειται για αντικείμενα που απαιτούν εξειδικευμένες γνώσεις και αποτελούν βασικό μέρος της αξιολόγησης των μαθητών των αντίστοιχων ειδικοτήτων.Η διάρκεια εξέτασης για όλα τα μαθήματα είναι τρεις ώρες, με εξαίρεση το Αρχιτεκτονικό Σχέδιο, για το οποίο προβλέπεται τετράωρη εξέταση λόγω των αυξημένων απαιτήσεων του μαθήματος.

Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται από τους υποψηφίους του Αρχιτεκτονικού Σχεδίου, καθώς το Υπουργείο Παιδείας έχει εκδώσει συγκεκριμένες οδηγίες σχετικά με τον εξοπλισμό που επιτρέπεται να χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια της εξέτασης. Οι μαθητές πρέπει να έχουν μαζί τους τα απαραίτητα όργανα σχεδίασης, ενώ απαγορεύεται η χρήση βοηθημάτων όπως στένσιλ, κλιμακόμετρα, μοιρογνωμόνια, αριθμομηχανές και οποιοδήποτε ηλεκτρονικό μέσο. Η κατοχή απαγορευμένων αντικειμένων μέσα στην αίθουσα μπορεί να επιφέρει τις προβλεπόμενες κυρώσεις, ακόμη και μηδενισμό του γραπτού.

Καθώς η εξεταστική διαδικασία βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη, εκπαιδευτικοί συμβουλεύουν τους υποψηφίους να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους, να διαβάσουν προσεκτικά τα θέματα και να διαχειριστούν σωστά τον χρόνο τους. Η καλή προετοιμασία, η συγκέντρωση και η αυτοπεποίθηση αποτελούν σημαντικά εφόδια για την καλύτερη δυνατή απόδοση. Οι εξετάσεις των μαθημάτων ειδικότητας των ΕΠΑΛ θα συνεχιστούν σύμφωνα με το πρόγραμμα του Υπουργείου Παιδείας έως και τη Δευτέρα 15 Ιουνίου.

Πανελλήνιες 2026 ΕΠΑΛ: Αυτά είναι τα σημερινά θέματα σε Ηλεκτροτεχνία, Αρχιτεκτονικό Σχέδιο, Προγραμματισμό Η/Υ, Ιστορία Σύγχρονης Τέχνης

Το Υπουργείο Παιδείας λίγο μετά τις 10 ανακοίνωσε στην σελίδα του τα θέματα της σημερινής εξέτασης σε κάθε μάθημα.

Δείτε τα θέματα εδώ

ΗΛΕΚΤΡΟΤΕΧΝΙΑ ΙΙ

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ

ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

Η βιταμίνη Β12, γνωστή και ως κοβαλαμίνη, είναι μία από τις σημαντικότερες βιταμίνες για τη σωστή λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού.

Ανήκει στο σύμπλεγμα των βιταμινών Β και παίζει καθοριστικό ρόλο στην παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων, στη λειτουργία του νευρικού συστήματος και στη σύνθεση του DNA. Παρότι απαιτείται σε μικρές ποσότητες, η έλλειψή της μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα υγείας.

Ένας από τους βασικότερους ρόλους της βιταμίνης Β12 είναι η συμβολή της στον σχηματισμό των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Όταν τα επίπεδά της είναι χαμηλά, ο οργανισμός δυσκολεύεται να παράγει υγιή κύτταρα αίματος, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλοβλαστική αναιμία. Τα άτομα με έλλειψη Β12 συχνά αισθάνονται έντονη κόπωση, αδυναμία, ζάλη και μειωμένη αντοχή στις καθημερινές δραστηριότητες.

Παράλληλα, η βιταμίνη Β12 είναι απαραίτητη για την υγεία του νευρικού συστήματος. Συμβάλλει στη διατήρηση της μυελίνης, της προστατευτικής ουσίας που περιβάλλει τα νεύρα και επιτρέπει τη σωστή μετάδοση των νευρικών σημάτων. Η ανεπάρκεια της βιταμίνης μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα όπως μούδιασμα στα άκρα, προβλήματα ισορροπίας, δυσκολία συγκέντρωσης και διαταραχές μνήμης.

Σε σοβαρές περιπτώσεις, οι νευρολογικές βλάβες μπορεί να γίνουν μόνιμες. Οι κύριες πηγές βιταμίνης Β12 είναι τρόφιμα ζωικής προέλευσης, όπως το κρέας, το συκώτι, τα ψάρια, τα θαλασσινά, τα αυγά και τα γαλακτοκομικά προϊόντα. Για τον λόγο αυτό, οι χορτοφάγοι και ιδιαίτερα οι vegans διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο έλλειψης και συχνά χρειάζονται εμπλουτισμένα τρόφιμα ή συμπληρώματα διατροφής.

Επίσης, οι ηλικιωμένοι και τα άτομα με προβλήματα απορρόφησης στο γαστρεντερικό σύστημα ενδέχεται να παρουσιάσουν χαμηλά επίπεδα της βιταμίνης. Η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη για τους περισσότερους ενήλικες είναι περίπου 2,4 μικρογραμμάρια, αν και οι ανάγκες μπορεί να αυξηθούν κατά την εγκυμοσύνη και τον θηλασμό. Ευτυχώς, η έλλειψη Β12 μπορεί να διαγνωστεί εύκολα μέσω αιματολογικών εξετάσεων και να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά με διατροφικές αλλαγές, συμπληρώματα ή ενέσιμη χορήγηση όταν αυτό κρίνεται απαραίτητο.

Η βιταμίνη Β12 αποτελεί έναν αθόρυβο αλλά ζωτικής σημασίας παράγοντα για την υγεία. Η επαρκής πρόσληψή της συμβάλλει στην ενέργεια, στη νοητική λειτουργία και στη γενικότερη ευεξία, υπενθυμίζοντας ότι ακόμη και τα πιο μικρά θρεπτικά συστατικά μπορούν να έχουν τεράστια σημασία για τον οργανισμό μας.

Μάλιστα, 8 τροφές με περισσσότερη βιταμίνη Β12, είναι:

• συκώτι
• μύδια
• στρείδια
• μαγιά
• τόνος
• γιαούρτι
• σαρδέλες
• φυτικά γάλατα

Πηγή health.com

Στις 20 και 22 Ιουνίου θα διεξαχθούν οι εξετάσεις των Μουσικών Μαθημάτων στο πλαίσιο των Πανελληνίων 2026. Οι εξετάσεις αφορούν τα μαθήματα «Μουσική Αντίληψη, Θεωρία και Αρμονία» και «Μουσική Εκτέλεση και Ερμηνεία», τα οποία αποτελούν προϋπόθεση για την εισαγωγή στα πανεπιστημιακά τμήματα με μουσικό αντικείμενο.

Ειδικότερα, η εξέταση στα Μουσικά Μαθήματα είναι προαπαιτούμενο για εισαγωγή στα Τμήματα Μουσικών Σπουδών του ΕΚΠΑ, του ΑΠΘ, του Ιονίου Πανεπιστημίου, του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και στο Τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.

Οι υποψήφιοι καλούνται να βρίσκονται στα εξεταστικά κέντρα τουλάχιστον μισή ώρα πριν από την προγραμματισμένη ώρα εξέτασης. Για το μάθημα «Μουσική Αντίληψη, Θεωρία και Αρμονία» η διάρκεια εξέτασης είναι τρεις ώρες και τριάντα λεπτά, ενώ στο μάθημα «Μουσική Εκτέλεση και Ερμηνεία» η εξέταση της φωνητικής ή οργανικής εκτέλεσης διαρκεί από τέσσερα έως έξι λεπτά ανά υποψήφιο.

Πανελλήνιες 2026: Δείτε αναλυτικά την εγκύκλιο με τα εξεταστικά κέντρα για τα Μουσικά Μαθήματα

Οι καθημερινές μας συνήθειες συχνά αποκαλύπτουν μικρές αλλά ενδιαφέρουσες πτυχές της προσωπικότητάς μας. Μία από αυτές είναι ο τρόπος με τον οποίο επιλέγουμε να πίνουμε τον καφέ μας.

Αν και δεν υπάρχουν απόλυτοι κανόνες που να συνδέουν μια προτίμηση με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά χαρακτήρα, η ψυχολογία δείχνει ότι οι επιλογές μας συχνά αντανακλούν βαθύτερες στάσεις απέναντι στη ζωή. Έτσι, το άτομο που πίνει πάντα τον καφέ του σκέτο δεν είναι απαραίτητα απλώς συντηρητικό ή λιτό στις προτιμήσεις του. Συχνά φαίνεται να αναζητά μια πιο άμεση και «αφιλτράριστη πραγματικότητα».

Ο σκέτος καφές προσφέρει τη γεύση του χωρίς προσθήκες που αλλοιώνουν την έντασή του. Για κάποιους ανθρώπους, αυτή η επιλογή συνδέεται συμβολικά με την προτίμηση στην αυθεντικότητα. Δεν επιθυμούν να «γλυκάνουν» ή να τροποποιήσουν μια εμπειρία, αλλά να τη βιώσουν όπως ακριβώς είναι.

Στην ψυχολογία, η τάση αυτή μπορεί να σχετίζεται με την ανάγκη για ειλικρίνεια, σαφήνεια και άμεση επαφή με τα γεγονότα, ακόμη κι όταν αυτά δεν είναι ιδιαίτερα ευχάριστα. Οι άνθρωποι που επιλέγουν συστηματικά τον σκέτο καφέ συχνά περιγράφονται ως άτομα που εκτιμούν την απλότητα. Δεν αναζητούν απαραίτητα εντυπωσιασμούς ή περιττές λεπτομέρειες, αλλά επικεντρώνονται στην ουσία.

Αυτό δεν σημαίνει ότι είναι ψυχροί ή αυστηροί χαρακτήρες. Αντίθετα, μπορεί να διαθέτουν μια βαθιά εσωτερική σταθερότητα και να νιώθουν άνετα με την πραγματικότητα χωρίς να χρειάζονται συνεχείς εξωτερικές «ενισχύσεις» για να την κάνουν πιο ευχάριστη.

Παράλληλα, η επιλογή του σκέτου καφέ μπορεί να αντικατοπτρίζει μια μεγαλύτερη ανοχή στην ένταση και στις δυσκολίες. Όπως αποδέχονται την πικρή γεύση του καφέ, έτσι ενδέχεται να αποδέχονται και τις λιγότερο ευχάριστες πλευρές της ζωής χωρίς να προσπαθούν να τις αποφύγουν.

Η στάση αυτή συνδέεται με την ψυχολογική ανθεκτικότητα και την ικανότητα να αντιμετωπίζει κανείς τις προκλήσεις με ρεαλισμό. Φυσικά, κανείς δεν μπορεί να αναλύσει την προσωπικότητα ενός ανθρώπου μόνο από το πώς πίνει τον καφέ του.

Ωστόσο, οι μικρές καθημερινές επιλογές συχνά λειτουργούν ως συμβολικές εκφράσεις του τρόπου με τον οποίο βλέπουμε τον κόσμο.

Πηγή bolde.com

Ο Αντώνης Σαμαράς εξέφρασε τα συλλυπητήριά του για τον θάνατο του Γιώργου Σουφλιά, τονίζοντας πως «ο Γιώργος Σουφλιάς υπήρξε παλιός φίλος και συνάδελφος, αγωνιστής της Παράταξης, με μεγάλη προσφορά στους τομείς τους οποίους υπηρέτησε ως υπουργός αλλά και στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Λάρισα. Εκφράζω στους οικείους του τα ειλικρινή μου συλληπητήρια».

Ο πρώην υπουργός της Νέας Δημοκρατίας, Γιώργος Σουφλιάς, πέθανε σε ηλικία 85 ετών.

Ο Γιώργος Σουφλιάς τα τελευταία 15 χρόνια αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας και το τελευταίο διάστημα ήταν κατάκοιτος.

Ποιος ήταν ο Γιώργος Σουφλιάς

Ο Γιώργος Σουφλιάς γεννήθηκε στις 7 Ιουλίου του 1941 στην Αγία Τριάδα Φαρσάλων. Πρωτοεξελέγη βουλευτής Λάρισας το 1974 με τη Νέα Δημοκρατία και επανεξελέγη το 1977 όπου και διετέλεσε υφυπουργός Εσωτερικών στις κυβερνήσεις Κωνσταντίνου Καραμανλή και υφυπουργός Συντονισμού στην κυβέρνηση του Γεωργίου Ράλλη.

Για πρώτη φορά καθήκοντα υπουργού ανέλαβε στο Εθνικής Οικονομίας στην κυβέρνηση Τζαννετάκη το 1989. Στην περίοδο 1990-1993 διετέλεσε διαδοχικά υπουργός Οικονομικών, Εθνικής Οικονομίας και Παιδείας ενώ το 1997 διεκδίκησε ανεπιτυχώς την προεδρία της Νέας Δημοκρατίας στο τέταρτο συνέδριο του κόμματος.

Από τη Νέα Δημοκρατία διαγράφηκε το 1998 και επανεντάχθηκε σε αυτή το 2001.

Το 2004, ήταν η πρώτη φορά στην πολιτική του καριέρα που δεν εξελέγη βουλευτής Λάρισας αλλά με το ψηφοδέλτιο επικρατείας. Από το Μάρτιο 2004 έως και τον Οκτώβριο του 2009 ήταν υπουργός Περιβάλλοντος, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων τόσο στην πρώτη, όσο και στη δεύτερη κυβέρνηση Καραμανλή.

Στις εκλογές του Οκτωβρίου 2009 εξελέγη βουλευτής επικρατείας με τη Νέα Δημοκρατία ως επικεφαλής του ψηφοδελτίου, την επόμενη των εκλογών όμως ανακοίνωσε την αποχώρησή του από την πολιτική. Οι λόγοι ήταν οι κατηγορίες εναντίον του για την βαριά ήττα της Νέας Δημοκρατίας στις πρόωρες εκλογές, τις οποίες είχε εισηγηθεί ο ίδιος στον πρωθυπουργό, αν και ο Σουφλιάς είχε δηλώσει πως θεώρησε σωστή την απόφαση αυτή και πως οι πραγματικοί λόγοι της ήττας ήταν διαφορετικοί.

Έχει ενδιαφέρον, βρέθηκαν κάποιοι που θέλησαν να στοχοποιήσουν τον Γιάννη Δραγασάκη γιατί πήρε την έδρα που προέκυψε από την παραίτηση της Έφης Αχτσιόγλου! Μεταξύ αυτών και μέλος της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ που εδώ και καιρό διαπραγματεύεται με τον Νίκο Ανδρουλάκη -ή τουλάχιστον δεν το διαψεύδει!

Κάποιοι λένε «είναι μεγάλος σε ηλικία»! Πέρα από τον ηλικιακό ρατσισμό, ο Θοδωρής Δρίτσας που πήρε την έδρα του Αλέξη Τσίπρα είναι στην ίδια ηλικία με τον Γιάννη Δραγασάκη. Ενώ αμέσως μετά τον αντιπρόεδρο των κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ επιλαχών είναι ο Δημήτρης Βίτσας επίσης μεγάλης ηλικίας.

Η αλήθεια είναι πως άλλοι είναι οι λόγοι των επιθέσεων στον Γιάννη Δραγασάκη. Πρώτον, γιατί δεν είναι σε αντι-Τσίπρα κατεύθυνση και δεύτερον γιατί θα σηκώσει ψηλά τον πήχη της κοινοβουλευτικής δράσης.

ΥΓ: Ο Γιάννης Δραγασάκης έχει παραιτηθεί εδώ και μήνες από μέλος του ΣΥΡΙΖΑ. Συνεπώς δεν μπορεί παρά να είναι ανεξάρτητος.

Β.Σκ.

Νέα επίθεση σε εταιρίες δημοσκοπήσεων εξαπέλυσε ο Νίκος Ανδρουλάκης κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του Πολιτικού Συμβουλίου το μεσημέρι της Παρασκευής.

Σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες τις χαρακτήρισε ακόμα και «στημένες». Όπως φέρεται να είπε δεν είναι δυνατόν την ίδια ή την επόμενη μέρα να εμφανίζονται δημοσκοπήσεις που εμφανίζουν το ΠΑΣΟΚ με τέσσερις μονάδες διαφορά στην πρόθεση ψήφου.

Είπε και κάτι ακόμα όμως ο Νίκος Ανδρουλάκης. Πως στόχος του ΠΑΣΟΚ είναι η νίκη στις εκλογές «έστω και με μια ψήφο διαφορά». Ο στόχος αυτός όπως είπε δεν αλλάζει.

Η αλήθεια είναι όμως πως ο στόχος αυτός στην τελική ευθεία για τις εκλογές θα γυρίσει μπούμερανγκ για το ΠΑΣΟΚ ιδίως εάν οι δημοσκοπήσεις το φέρουν στην τρίτη ή την τέταρτη θέση. Και καλό θα είναι αυτό να το προσέξει η Χαριλάου Τρικούπη.

Β.Σκ.

Στη συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ το όνομα που ακούστηκε περισσότερο ήταν αυτό του Αλέξη Τσίπρα.

Και τι δεν ακούστηκε: Έκλεισε τις τράπεζες, είχε στόχο να βγάλει τη χώρα από την ευρωζώνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση και όλα όσα λέγοντας από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ το 2012-19.

Στην κριτική κατά Τσίπρα, που συμμετείχε και ο Νίκος Ανδρουλάκης, πρωτοστάτησαν η Άννα Διαμαντοπούλου (που έχει σταθερές θέσεις επί χρόνια), αλλά και ο Γιάννης Βαρδακαστάνης και -έκπληξη- η Τόνια Αντωνίου.

Τελικά όλα δείχνουν πως η ηγεσία της Χαριλάου Τρικούπη δεν κάνει ούτε καν διμέτωπο. Αλλά μονομέτωπο κατά του βασικού της αντιπάλου (όπως η ίδια στην πράξη θεωρεί) που είναι ο πρώην πρωθυπουργός και το νέο του κόμμα.

Β.Σκ.

Το Ιράν εκτόξευσε επτά πυραύλους εναντίον του Κουβέιτ και του Μπαχρέιν, ανέφεραν σήμερα οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις, διαβεβαιώνοντας ωστόσο ότι οι έξι από αυτούς αναχαιτίστηκαν και ο έβδομος δεν έφτασε στον προβλεπόμενο στόχο του.

«Το Ιράν εκτόξευσε επτά βαλλιστικούς πυραύλους προς το Κουβέιτ και το Μπαχρέιν (...) σύμφωνα με τις αρχικές εκτιμήσεις, οι έξι αναχαιτίστηκαν και ο έβδομος δεν έφτασε στον στόχο του», τόνισε μέσω X το μεικτό διοικητήριο των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων το οποίο είναι αρμόδιο για τη Μέση Ανατολή (CENTCOM, «κεντρική διοίκηση»), προσθέτοντας πως δεν αναφέρθηκε κανένας τραυματισμός ως τώρα και διαψεύδοντας πως υπήρξαν ζημιές σε αμερικανικές υποδομές στο Μπαχρέιν.

{https://x.com/MarioNawfal/status/2063069819084132818}

{https://x.com/HormuzReport/status/2063090787684954130}

Σε ανακοίνωσή τους που αναμεταδόθηκε από την κρατική ραδιοφωνία και τηλεόραση IRIB, οι Φρουροί της Επανάστασης υποστήριξαν πως «εχθρικές βάσεις στην περιοχή επλήγησαν από πυραύλους», στο πλαίσιο των αντιποίνων τους για αμερικανικούς βομβαρδισμούς εναντίον εγκαταστάσεων ραντάρ στο ιρανικό έδαφος.

Υπενθυμίζεται πως σειρά εκρήξεων ακούστηκε νωρίς το πρωί κοντά στο αεροδρόμιο του Κουβέιτ, καθώς και στο Μπαχρέιν, μεταδίδουν ανταποκριτές του Γαλλικού Πρακτορείου.

Στο Κουβέιτ, ακούστηκαν επανειλημμένοι κρότοι σε περιοχές κοντά στο διεθνές αεροδρόμιο, ενώ εκρήξεις που έμοιαζαν να οφείλονται σε αναχαιτίσεις από την αντιαεροπορική άμυνα ακούστηκαν στη Μανάμα, όπου ενεργοποιήθηκαν οι σειρήνες της αεράμυνας, ανέφεραν οι ανταποκριτές του AFP.

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ ενέκρινε την πιθανή πώληση συστημάτων άμυνας κατά μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων στο Κουβέιτ, εκτιμώμενης αξίας σχεδόν 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ανακοίνωσε χθες Παρασκευή το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του υπουργείου, το μικρό εμιράτο του Κόλπου ζήτησε να του διατεθούν συστήματα για την αντιμετώπιση drones, συναφής εξοπλισμός, υπηρεσίες και εκπαίδευση.

«Η προτεινόμενη πώληση θα βελτιώσει τη δυνατότητα του Κουβέιτ να αντιμετωπίζει τρέχουσες και μελλοντικές απειλές παρέχοντας μέσα ηλεκτρονικού πολέμου και αντιαεροπορικά όπλα εναντίον μη επανδρωμένων εναέριων συστημάτων», διαβεβαίωσε το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών στην ανακοίνωση που δημοσιοποίησε.

Βασικός ανάδοχος θα είναι αμερικανική κατασκευάστρια με έδρα την Καλιφόρνια, η Anduril, προστίθεται στην ανακοίνωση.

Δεν είναι ξεκάθαρο πότε θα παραδοθούν τα συστήματα αυτά. Συχνά οι συμφωνίες για την αγορά στρατιωτικών εξοπλισμών υλοποιούνται έπειτα από μακρές χρονικές περιόδους.

Το Κουβέιτ, στο έδαφος του οποίου βρίσκεται μεγάλη αμερικανική στρατιωτική βάση, έχει μπει επανειλημμένα στο στόχαστρο του Ιράν κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Μέση Ανατολή, που ξέσπασε με την αμερικανοϊσραηλινή επίθεση εναντίον της Ισλαμικής Δημοκρατίας την 28η Φεβρουαρίου.

Την Τετάρτη, επιδρομή drones έπληξε το διεθνές αεροδρόμιο του Κουβέιτ, σκοτώνοντας έναν άνθρωπο και τραυματίζοντας δεκάδες άλλους, παρά την υποτιθέμενη κατάπαυση του πυρός ανάμεσα στις ΗΠΑ και το Ιράν από την 8η Απριλίου.

Με μια λιτή τοποθέτηση της μέσω Instagram Story, η Αλίκη Καραμανλή, κόρη του πρώην πρωθυπουργού, Κώστα Καραμανλή και της Νατάσας Παζαΐτη, θέλησε να βάλει τέλος στα δημοσιεύματα και τις φήμες που τις τελευταίες ημέρες κυκλοφορούν στα social media και αφορούν την προσωπική της ζωή.

Η 23χρονη κόρη του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή και της Νατάσας Παζαΐτη, χωρίς να κατονομάζει συγκεκριμένα δημοσιεύματα ή αναρτήσεις, ξεκαθαρίζει ότι οι πληροφορίες που διακινήθηκαν δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

Συγκεκριμένα, μέσα από ανάρτησή της στον προσωπικό της λογαριασμό στο Instagram ανέφερε: «Τις τελευταίες ημέρες διαπιστώνω με έκπληξη, ότι κυκλοφορούν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης δημοσιεύματα και αναρτήσεις που αφορούν την προσωπική μου ζωή συνοδευόμενα, μάλιστα, από υποτιθέμενες λεπτομέρειες και δηλώσεις που ποτέ δεν έγιναν. Επειδή, έχω λάβει μεγάλο αριθμό μηνυμάτων και ερωτήσεων από ανθρώπους, που καλόβουλα πίστεψαν αυτές τις αναρτήσεις, αισθάνομαι την ανάγκη να ξεκαθαρίσω ότι η συγκεκριμένη «είδηση» είναι απολύτως ψευδής.

Είναι βέβαιο, ότι χρειάζεται μεγάλη προσοχή στη διαχείριση δήθεν πληροφοριών που ανεξέλεγκτα κυκλοφορούν στο διαδίκτυο, ώστε να μην αναπαράγεται περιεχόμενο χωρίς προηγουμένως να έχει επιβεβαιωθεί η αξιοπιστία του. Σε κάθε περίπτωση, θέλω να ευχαριστήσω θερμά για το ενδιαφέρον και την αγάπη σας. Αλίκη».

Μετά τις καταγγελίες του Αμαρουσίου για την ιδιοκτησία της ΚΑΕ Προμηθέας Πάτρας, η Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού κάλεσε για απολογία τη διοίκηση της ομάδας και τον Βαγγέλη Λιόλιο.

Σε σχετική ανακοίνωσή της μάλιστα, η ΕΕΑ κάνει λόγο για ανάκληση του πιστοποιητικού του Προμηθέα Πάτρας για την αγωνιστική περιόδου 2025-2026 και περιμένει εξηγήσεις από την πλευρά του Βαγγέλη Λιόλιου και της ομάδας.

Η ανακοίνωση της ΕΕΑ

1. Κλήσεις για παροχή εξηγήσεων στον Ευάγγελο Λιόλιο, την Καλαθοσφαιρική Ανώνυμη Εταιρεία με την επωνυμία «ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΑΤΡΩΝ ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΚΑΕ», καθώς και των μετόχων της Αθανάσιο Τριανταφυλλίδη, Χαράλαμπο Μιχαλόπουλο και Άγγελο Ζαννή, αναφορικά με την εξέταση των με χρονολογία 16.04.2026 και 14.05.2026 καταγγελιών (αριθμ.πρωτ.Ε.Ε.Α. 254/16.04.2026 και 306/14.05.2026) της Καλαθοσφαιρικής Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία «ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ 1896». Επίσης, κλήσεις στην ΚΑΕ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ 1896 και στους νομίμους εκπροσώπους της Δημοσθένη Στασινόπουλο, Θεοφάνη Ταρνατώρο και στον προπονητή Ηλία Παπαθεοδώρου. (Υπό διάσκεψη)

Κληθεί σε ακρόαση η ΚΑΕ ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ για

1. Ανάκληση του χορηγηθέντος πιστοποιητικού αγωνιστικής περιόδου 2025-2026 ( άρθρο 77α παρ παρ 3 εδ.τελ. και 7 σε συνδυασμό με άρθρο 69 παρ.12 Ν.2725/1999 όπως ισχύουν.

2. Ανάκληση των από 10/7/2020 αποφάσεων της Επιτροπής με τις οποίες χορηγήθηκε άδεια απόκτησης ποσοστού του μετοχικού κεφαλαίου της ΚΑΕ ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ στους Αθανάσιο Τριανταφυλλίδη, Χαράλαμπο Μιχαλόπουλο και Άγγελο Ζαννή σε ποσοστό 30%, 30% και 24,62 αντίστοιχα.

3. Παράβαση άρθρου 77ο παρ παρ 1 εδ.α, 9 και 10 σε συνδυασμό με άρθρο 83 παρ παρ 3 και 4 Ν.2725/1999 όπως ισχύουν.
Κληθεί σε ακρόαση Ευάγγελος Λιόλιος για παράβαση άρθρου 77ο παρ παρί εδα,9 και 10 σε συνδ. με άρθρο 83 παρ παρ 3 και 4 Ν. 2725/1999 όπως ισχύουν.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ”.

Μοιάζει με όνειρο θερινής νυκτός, αυτό που κάποτε ήταν αδιαπραγμάτευτο – και κατακτημένο με αγώνες- δικαίωμα. Είναι θλιβερά γκροτέσκο, αλλά αν κανείς βάλει στην αναζήτηση τις λέξεις «διακοπές» και «Έλληνες», θα εμφανιστεί ένας καταιγισμός δημοσιευμάτων με τον στερεοτυπικό τίτλο «άπιαστο όνειρο». Δεν είναι ένα και δύο, αλλά 16 ολόκληρα καλοκαίρια που οι Έλληνες ζουν σχεδόν αποκλεισμένοι από το περίφημο «ελληνικό καλοκαίρι».

Από το ξέσπασμα της μεγάλης οικονομικής κρίσης το 2010 μέχρι και σήμερα, ένας στους δύο δεν μπορεί να υποστηρίξει έστω και μια εβδομάδα διακοπών. Κι αυτό δεν είναι απλώς ένα οικονομικό στοιχείο, αλλά ένδειξη μιας δομικής αλλαγής στη ραχοκοκκαλιά της χώρας.

• 50% πολιτών δεν προγραμματίζει να κάνει διακοπές το καλοκαίρι του 2026.
• 34% θα κάνει περιορισμένες διακοπές.
• 14% δηλώνει πως θα ταξιδέψει όπως κάθε χρόνο.
• 2% θα φύγει περισσότερες ημέρες.

ΠΗΓΗ: Ινστιτούτο Έρευνας Λιανεμπορίου Καταναλωτικών Αγαθών (ΙΕΛΚΑ)

Το δωμάτιο του Γιάννη σχεδόν αιωρείται πάνω από τη θάλασσα. Μένει στην Μήλο από τις 15 Μαΐου και θα φύγει στα τέλη Οκτωβρίου. Δεν έχει κάνει κανένα μπάνιο – και μάλλον δεν θα προλάβει και πολλά, αφού δουλεύει σαν σερβιτόρος 12 ώρες την ημέρα, έξι μέρες την εβδομάδα για να μαζέψει χρήματα ώστε να μπορέσει να κάνει ένα μεταπτυχιακό στην Σκανδιναβία. «Δεν έχω κάνει κανονικές διακοπές τα τελευταία τρία χρόνια ούτε μια μέρα. Τα δύο προηγούμενα καλοκαίρια απλώς ο μισθός μου δεν έφτανε για να πληρώνω και το ενοίκιο και να ταξιδεύω, δεν έφτανε ούτε καν για να πηγαίνω σε μια συναυλία ή ένα θέατρο. Κάπως έτσι, αποφάσισα να παραιτηθώ, να δουλέψω φέτος σεζόν και να μαζέψω χρήματα για το μεταπτυχιακό. Δεν θα ζήσω σε μια χώρα που βρέχεται παντού από θάλασσα και δεν θα μπορώ ούτε καν να την δω. Βλέπω λοιπόν το μεταπτυχιακό σαν γέφυρα για μια καλύτερη ζωή στην Νορβηγία ή την Δανία – μέχρι τότε θα σερβίρω καφέδες και μοχίτο και θα ονειρεύομαι πιο ψυχρά, αλλά και πιο φιλόξενα για τους νέους κλίματα».

• από όσους σχεδιάζουν διακοπές, 42% υπολογίζουν να απουσιάσουν για 4 - 7 ημέρες.
• ένας στους τρεις θα λείψουν 8 - 14 ημέρες.
• ο μέσος χρόνος διακοπών διαμορφώνεται στις 11,4 ημέρες,

Τα στοιχεία επιβεβαιώνει πλήρως η εμπειρία της Κατερίνας, που το 2014 παρέλαβε από τους γονείς της την οικογενειακή επιχείρηση σε ένα νησί των Κυκλάδων. Η επιχείρηση αποτελείται από 8 μπανγκαλόουζ σε μικρή απόσταση από την θάλασσα, και σε εξίσου «μικρή» τιμή – ειδικά αν την συγκρίνει κανείς με το κατάλυμα στον απέναντι λόφο. Ενδεικτικά, την ώρα που η Κατερίνα χρεώνει 80 ευρώ ένα δίχωρο δωμάτιο με δική του κουζίνα, οι απέναντι σουίτες ξεκινούν από τα 280 ευρώ. Οι τιμές κλιμακώνονται ώστε τον Αύγουστο η Κατερίνα να φτάνει τα 120 ευρώ και ο γείτονάς της τα 600. Αυτή ακριβώς η εικόνα συμπυκνώνει όλες τις ανισότητες που ζουν οι δυο διαφορετικές Ελλάδες: μια εξαιρετικά ολιγάριθμη ομάδα ανθρώπων που έχει μπάτλερ μέχρι και να αγοράζει ταμπόν και μια μεγάλη πλειοψηφία που δεν μπορεί καν να φύγει ούτε λίγες μέρες από τα τσιμέντα των μεγαλουπόλεων. Κι όταν το κάνει, μετρά και το τελευταίο ευρώ.

• 35% θα κάνει διακοπές στο σπίτι στο χωριό.
• 35% επιλέγει διαμονή σε ενοικιαζόμενα.
• 14% θα μείνει σε ξενοδοχεία.
• 8% επιλέγει camping.
• 9% επιλέγει ταξίδι στο εξωτερικό.

«Οι Έλληνες έρχονταν οικογένειες και μεγάλες παρέες για ένα 10ημερο μέχρι και δυο εβδομάδες. Τώρα έρχονται το πολύ για 5 μέρες, μαγειρεύουν μέσα ή παίρνουν νουντλς, κονσέρβες και πατατάκια», λέει η Κατερίνα σημειώνοντας πως η ακρίβεια δεν περιορίζει μόνο τους ντόπιους επισκέπτες της. «Είχα πελάτες που έρχονταν Αύγουστο αεροπορικώς και τώρα ψάχνουν την χαμηλότερη τιμή – πολλές φορές έρχονται τον Ιούνιο. Επειδή μαζεύω τα σκουπίδια κάθε πρωί, παλιότερα έβρισκα 2-3 μπουκάλια κρασί, τώρα όλοι πίνουν μπίρες. Ή αγοράζουν σουβλάκια – σπάνια βγαίνουν έξω για κανονικό φαγητό, όταν η μερίδα φαγητό έχει φτάσει τα 20 ευρώ και 15 ευρώ μια σαλάτα. Οι συνάδελφοί μου πια δεν περιμένουν να βγάλουν χρήματα από τους Έλληνες, παρά μόνο από τους ξένους».

• 41% μαγειρεύει συχνά στις διακοπές.
• 70% επισκέπτεται συστηματικά σούπερ μάρκετ ή μίνι μάρκετ.
• 28% δεν μαγειρεύει ποτέ.

Παρόλα αυτά, που σε τίποτα δεν θυμίζουν την ξεγνοιασιά και την ανεμελιά των καλοκαιρινών τουριστών στα χρόνια προς της οικονομικής κρίσης, τα στοιχεία αφορούν εκείνους που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θα ξεφύγουν από την γκρίζα καθημερινότητα της πόλης έστω και για λίγο. Τι γίνεται όμως με όσους δεν μπορούν να βγουν στο κύμα έστω και για μια ολιγοήμερη ανάσα; Τι σημαίνει αυτό για την υγεία και την ευεξία των εργαζόμενων, ρωτήσαμε τον Θεόδωρο Κωνσταντινίδη, Ειδικό Ιατρό Εργασίας και Περιβάλλοντος, Καθηγητή στην Ιατρική του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου και Κοσμήτορα της Σχολής Επιστημών Υγείας.

Τα τελευταία χρόνια όλο και πιο πολλοί Έλληνες στερούνται τις διακοπές κι αυτό «προφανώς πρωτίστως υποδηλώνει χαμηλά έσοδα για την πλειονότητα των εργαζόμενων, πράγμα που υπονοεί ότι και σε άλλα πεδία υφίστανται υστερήσεις οικονομικού χαρακτήρα», μας λέει ο Καθηγητής. «Έχει επισημανθεί, άλλωστε, ότι οι οικονομικές δυσχέρειες του εργαζόμενου δυναμικού αποτυπώνονται σε περιορισμό της κατανάλωσης. Από μια άλλη θεώρηση γίνεται σαφές ότι σε άτομα που εργάζονται σε δύο εργοδότες, είτε με πιεστικά ωράρια εργασίας, λόγω υπερωριών, είναι εμφανές το πρόβλημα του περιορισμένου ελεύθερου χρόνου. Ποικίλοι λόγοι είναι πιθανό ότι μπορεί να οδηγούν σε στέρηση των διακοπών, έχοντας ως αποτέλεσμα πρόσθετη πίεση στους εργαζόμενους (εκτός από τους οικονομικούς), οδηγώντας στη μονοτονία της καθημερινότητας, χωρίς ανάπαυλα».

Όπως επισημαίνει ο Κωνσταντινίδης, «είναι σύνηθες σε εργαζόμενους όπως είναι οι ειδικευόμενοι ιατροί, κατά παράβαση της νομοθεσίας, να καταργείται στην πράξη ακόμα και το πενθήμερο, λόγω εφημεριών. Το πλέον αυτονόητο στις περιπτώσεις αυτές είναι να εμφανίζονται καταστάσεις εργασιακού άγχους ή και εξάντλησης κατά την εργασία, που νομοτελειακά οδηγούν σε σφάλματα ή σε άλλες περιπτώσεις σε ατυχήματα εργασιακού χαρακτήρα. Από τη σκοπιά αυτήν απειλείται ταυτόχρονα η υγεία και ασφάλεια των εργαζομένων. Επιπροσθέτως η ασάφεια μεταξύ εργασιακού χρόνου και χρόνου ανάπαυσης, όπως προκύπτει από τον συνεχή «βομβαρδισμό» ηλεκτρονικών μηνυμάτων, που φθάνουν στα λεγόμενα «έξυπνα» τηλέφωνα, αποτελεί ίδιου τύπου απειλή με ταυτόσημες συνέπειες για τους εργαζόμενους».

Οι Ιταλοί έχουν μια υπέροχη φράση για να περιγράψουν την ανεμελιά, την ξεγνοιασιά, όλο εκείνο το ανάλαφρο συναίσθημα που προκαλεί ο ήλιος και το αλάτι επάνω στα κορμιά μας. “Dolce far niente” – η γλύκα του τίποτα.

Πόσο απολαμβάνουμε αυτό το γλυκό τίποτα σήμερα; Ουδόλως οι περισσότεροι – είτε μετράμε φραγκοδίφραγκα για μια εβδομάδα σε έναν προορισμό (γεγονός εξαιρετικά αγχωτικό) είτε κάνουμε δουλειά με θέα την θάλασσα μένοντας διαρκώς συνδεδεμένοι με το γραφείο, είτε (ακόμα χειρότερα) αν καμωθούμε τους «τουρίστες στην πόλη μας», όπως θέλει ο υποκριτικός νεολογισμός να την αναγκαστική παραμονή στους τέσσερις τοίχους λόγω οικονομικής στέρησης. Σε κάθε περίπτωση, η έλλειψη καθαρού ξέγνοιαστου χρόνου είναι μια από τις μεγαλύτερες – και πιο αόρατες- ανισότητες της εποχής. Κι έχουμε φτάσει στο σημείο όχι μονάχα οι διακοπές να έχουν γίνει όντως … όνειρο θερινής νυκτός, αλλά πολλοί να μην κατεβάζουν διακόπτες ούτε καν στο τέλος της εβδομάδας.

• 31,5% των Ελλήνων μισθωτών εργάζεται ακόμα και το σαββατοκύριακο – πρόκειται για το υψηλότερο ποσοστό στην Ε.Ε. σύμφωνα με την Eurostat.
• 25% των εργαζομένων στη χώρα απασχολείται περισσότερες από 45 ώρες εβδομαδιαίως –επίσης το μεγαλύτερο ποσοστό στην Ε.Ε., όπου μέσος εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας είναι 36 ώρες.

Τι σημαίνει για τον εγκέφαλο να μην αποσυμπιέζεται ποτέ και να μην έχει καινούργια ερεθίσματα, ρωτήσαμε τον Θεόδωρο Κωνσταντινίδη. «Η πίεση των ρυθμών εργασίας, απαιτεί «αποσυμπίεση»… για να επανέλθει ισορροπία. Από τη σκοπιά της Νευροβιολογίας, πρακτικά ο εργαζόμενος εγκλωβίζεται σε χρόνιο άγχος, με ποικίλες εκφάνσεις σε επίπεδο βιολογίας και βιοχημείας για τον εγκέφαλο και τελικό αποτέλεσμα τον περιορισμό της συγκέντρωσης. Ταυτόχρονα αναφέρεται ότι διαταράσσεται η συναισθηματική ισορροπία, καθώς διαταράσσεται η αρμονία της εργασιακής ζωής, της οικογενειακής και της προσωπικής ζωής. Τελικά, αυτή η εντατικοποίηση στους ρυθμούς εργασίας οδηγεί στο ακριβώς αντίθετο από το προσδοκώμενο, δηλαδή σε μείωση της αποδοτικότητας και της παραγωγικότητας, που προφανώς απειλεί την ίδια την εργασία και την «υγεία» των επιχειρήσεων».

Χιλιάδες ασφαλισμένοι βρίσκονται κάθε χρόνο αντιμέτωποι με ένα σοβαρό πρόβλημα λίγο πριν από τη συνταξιοδότηση: ανακαλύπτουν ότι λείπουν ένσημα ή ολόκληρα διαστήματα ασφάλισης από τα αρχεία του ΕΦΚΑ. Το πρόβλημα αφορά κυρίως τον χρόνο εργασίας πριν από το 2002, καθώς τότε τα ασφαλιστικά στοιχεία τηρούνταν χειρόγραφα και σε πολλές περιπτώσεις δεν μεταφέρθηκαν σωστά στα ηλεκτρονικά συστήματα.

Η έλλειψη ενσήμων μπορεί να επηρεάσει τόσο το δικαίωμα συνταξιοδότησης όσο και το ποσό της σύνταξης. Για τον λόγο αυτό, οι ειδικοί συμβουλεύουν τους ασφαλισμένους να ελέγχουν εγκαίρως το ασφαλιστικό τους ιστορικό και να μην περιμένουν την τελευταία στιγμή για να διαπιστώσουν αν υπάρχουν κενά.

Ο πρώτος έλεγχος γίνεται ηλεκτρονικά

Το πρώτο βήμα είναι η είσοδος στις ηλεκτρονικές υπηρεσίες του e-ΕΦΚΑ. Μέσω της πλατφόρμας οι ασφαλισμένοι μπορούν να δουν τόσο το «Συνοπτικό Ιστορικό Ασφάλισης» όσο και το «Αναλυτικό Ιστορικό Ασφάλισης».

Στις συγκεκριμένες εφαρμογές εμφανίζονται οι ημέρες εργασίας, οι μήνες ασφάλισης, οι εργοδότες και οι ασφαλιστικές εισφορές που έχουν καταχωρηθεί. Έτσι, ο ασφαλισμένος μπορεί εύκολα να εντοπίσει περιόδους που λείπουν ή εμφανίζονται ελλιπείς.

Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται για τα χρόνια πριν από το 2002, καθώς αρκετά στοιχεία εκείνης της περιόδου δεν έχουν περαστεί στο ηλεκτρονικό σύστημα.

Τι γίνεται όταν λείπουν ένσημα

Αν ο ασφαλισμένος διαπιστώσει ότι δεν εμφανίζεται μέρος του χρόνου εργασίας του, πρέπει να αναζητήσει επιπλέον στοιχεία μέσα από τον «Ατομικό Λογαριασμό Ασφάλισης». Η πρόσβαση γίνεται με τη χρήση ΑΜΚΑ και ΑΦΜ.

Σε αρκετές περιπτώσεις, ο χρόνος ασφάλισης υπάρχει ήδη καταχωρημένος στην ΗΔΙΚΑ, αλλά δεν εμφανίζεται άμεσα στις βασικές καρτέλες. Αν τα ένσημα εντοπιστούν εκεί, θεωρούνται ανακεφαλαιωμένα και δεν απαιτείται πρόσθετη διαδικασία.

Όταν όμως ο χρόνος δεν προκύπτει ούτε από τα ηλεκτρονικά αρχεία, τότε ο ασφαλισμένος πρέπει να προχωρήσει σε αίτηση αναγνώρισης χρόνου ασφάλισης.

Η διαδικασία αναγνώρισης

Η αίτηση υποβάλλεται στην αρμόδια υπηρεσία συντάξεων του ΕΦΚΑ και συνοδεύεται από υπεύθυνη δήλωση απώλειας ασφαλιστικού βιβλιαρίου, εφόσον το βιβλιάριο δεν υπάρχει πλέον.

Στη συνέχεια, η υπηρεσία εξετάζει τα στοιχεία και διαβιβάζει το αίτημα στο υποκατάστημα του τόπου απασχόλησης, ώστε να γίνει έρευνα στα αρχεία. Μετά την ολοκλήρωση του ελέγχου εκδίδεται σχετική απόφαση, η οποία κοινοποιείται στον ασφαλισμένο.

Οι διαδικασίες αυτές συχνά απαιτούν χρόνο, ειδικά όταν πρόκειται για πολύ παλιές περιόδους εργασίας ή επιχειρήσεις που έχουν κλείσει.

Ποια δικαιολογητικά βοηθούν

Καθοριστικό ρόλο παίζουν τα αποδεικτικά στοιχεία που διαθέτει ο ασφαλισμένος. Όσο περισσότερα έγγραφα προσκομιστούν, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να αναγνωριστεί ο χαμένος χρόνος ασφάλισης.

Χρήσιμα θεωρούνται:

• παλιά ασφαλιστικά βιβλιάρια,
• προηγούμενα ή επόμενα βιβλιάρια από εκείνο που χάθηκε,
• βιβλιάρια υγείας,
• συμβάσεις εργασίας,
• βεβαιώσεις εργοδοτών,
• εκκαθαριστικά μισθοδοσίας,
• φορολογικά στοιχεία που αποδεικνύουν την εργασία.

Ακόμη και αποσπασματικά στοιχεία μπορούν να βοηθήσουν στην τεκμηρίωση της απασχόλησης.

Οι ασφαλισμένοι δεν πρέπει να περιμένουν τη σύνταξη

Εργατολόγοι και ειδικοί στην κοινωνική ασφάλιση επισημαίνουν ότι ο έλεγχος των ενσήμων πρέπει να γίνεται πολλά χρόνια πριν από την υποβολή αίτησης συνταξιοδότησης. Με αυτόν τον τρόπο υπάρχει χρόνος για αναζητήσεις, διορθώσεις και αναγνώριση ασφαλιστικού χρόνου χωρίς πίεση.

Σε αρκετές περιπτώσεις, ασφαλισμένοι ανακάλυψαν ελλείψεις όταν είχαν ήδη καταθέσει αίτηση σύνταξης, γεγονός που οδήγησε σε σημαντικές καθυστερήσεις στην απονομή της.

Η τακτική παρακολούθηση του ασφαλιστικού ιστορικού αποτελεί πλέον απαραίτητη διαδικασία για όλους τους εργαζομένους, ιδιαίτερα για όσους έχουν εργαστεί πριν από το 2002 σε διαφορετικούς εργοδότες ή ασφαλιστικά ταμεία.

Η ψηφιοποίηση των αρχείων προχωρά σταδιακά, ωστόσο παραμένουν ακόμη πολλές εκκρεμότητες από παλαιότερες δεκαετίες. Για τον λόγο αυτό, οι ασφαλισμένοι καλούνται να διατηρούν κάθε παλιό ασφαλιστικό ή εργασιακό έγγραφο που μπορεί να αποδεικνύει την επαγγελματική τους διαδρομή.

Αν ο στόχος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛ.Α.Σ.) και του Αλέξη Τσίπρα ήταν να προκαλέσουν την ανασύνθεση του αριστερού και προοδευτικού χώρου, θα έλεγε κανείς, με βάση τις πρώτες δημοσκοπήσεις, ότι ο στόχος αρχίζει να υλοποιείται.

Η κριτική και ο επιθέσεις είναι συνεχείς και από όλες τις πλευρές. Αυτό είναι θετικό γιατί σημαίνει, ότι το εγχείρημα προκαλεί ενδιαφέρον.

Ορισμένες επιθέσεις όμως, στερούνται στοιχειώδους πολιτικής λογικής και πρέπει να απαντηθούν.

Ας τις δούμε προσεκτικά:

1. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει κάνει αυτοκριτική. Στην Αριστερά αυτοκριτική κάνουν τα κόμματα και όχι τα πρόσωπα. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ ήθελε να κάνει αυτοκριτική για τις ήττες του 2019 και 2023 είχε την ευκαιρία να το πράξει το καλοκαίρι του 2023 μετά την παραίτηση του Αλέξη Τσίπρα. Τότε προτείναμε να γίνει πρώτα συνέδριο αυτοκριτικής και προοπτικής και μετά η εκλογή Προέδρου (που κατέληξε στην «στιγμή Κασσελάκη»). Η ΚΕ του κόμματος αποφάσισε να αυτοκτονήσει και να πάει σε άμεση εκλογή με τις γνωστές συνέπειες. Η πλειοψηφία των συντρόφων που αποχώρησαν και συγκρότησαν στη συνέχεια την ΝΕ.ΑΡ. τάχθηκε υπέρ της άμεσης εκλογής Προέδρου. Για την επιλογή αυτή δεν μπορεί να ευθύνεται ο πρώην Πρωθυπουργός. Ακόμα όμως και αν δεχθεί κάνεις ότι τα πρόσωπα οφείλουν να «αυτομαστιγωθούν» στην πλατεία, αξίζει να πούμε ότι, δεν θυμόμαστε κανέναν Πρόεδρο κόμματος, να παραμερίζει μετά την παραίτησή του, να δέχεται σιωπηλός επιθέσεις, να γράφει βιβλίο για τα γεγονότα, να παραιτείται από τη βουλευτική έδρα, να αναλαμβάνει τις ευθύνες για τις επιλογές των προσώπων και των πολιτικών, να μιλάει παρόλα αυτά για την ενότητα του χώρου κλπ. Αντίθετα θυμόμαστε σιωπηλούς, «απόστρατους» πρώην Πρωθυπουργούς είτε να μιλάνε στη «χάση και στη φέξη» είτε να αναπαύονται στα ορεινά έδρανα της βουλής. Αυτοκριτική π.χ. για την χρεοκοπία της χώρας πάντως, δεν τους θυμόμαστε να κάνουν. Αντί ο χώρος της Αριστεράς, να μάθει από τα ιδεολογικά, προγραμματικά και οργανωτικά ελλείμματα επιλέγει τον εύκολο δρόμο. Να ρίχνει το ανάθεμα σε ένα πρόσωπο. Λες και πριν τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα η Αριστερά ζούσε μέρες δόξας.

2. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει μετανοήσει για την καταστροφή του 2015. Έλα Χριστέ και Παναγία…Να μετανοήσει ο Αλέξης Τσίπρας που έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια και όχι εκείνοι που την έβαλαν... Είπαμε την ιστορία την γράφουν οι νικητές, αλλά εδώ έχουμε να κάνουμε με επιστημονική φαντασία.

3. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει αλλάξει σε τίποτα και ετοιμάζει τον ΣΥΡΙΖΑ νο2. Το νέο ξεκίνημα της ΕΛ.Α.Σ. συνοδεύεται από μια νέα πολιτική πρόταση, από νέα πρόσωπα και από ένα νέο μοντέλο κόμματος. Τι παραπάνω να εισφέρει κανείς σε μια νέα πολιτική προσπάθεια; Το γεγονός ότι ο επικεφαλής είναι το ίδιο πρόσωπο που διαχειρίστηκε με επιτυχία (όπως κρίνεται εκ του αποτελέσματος) μια χρεοκοπία που άλλοι κληροδότησαν δεν είναι βαρίδι, αλλά πλεονέκτημα, όπως αποτυπώνουν ήδη οι μετρήσεις. Οι πολίτες δεν επιβραβεύουν απλά το πρόσωπο, αλλά τους πολιτικούς συμβολισμούς που κουβαλά και την «ιστορική πραγματικότητα» που ένιωσαν στη ζωή τους. Οι πολίτες δεν είναι κουτοί για να τους ξεγελάσει κάποιος.

4. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν λέει κάτι καινούργιο. Μα, πότε προλάβαν να ακούσουν; Το νέο κόμμα υπάρχει δέκα μέρες. Για την «Ελπίδα για την Δημοκρατία» της κας Καρυστιανού για παράδειγμα, οι επικριτές του Τσίπρα περιμένουν να ακούσουν τις θέσεις του νέου κόμματος. Για το νέο κόμμα Τσίπρα όμως, όχι! Ξέρουν ήδη τι θα πει, τι σκοτεινούς σκοπούς έχει, ποια μεγάλα συμφέροντα τον πριμοδοτούν… Τον έχουν απορρίψει πριν τον ακούσουν. Λογικό….!Οι πρώτες βέβαια παρεμβάσεις για το μεγαλύτερο θέμα της ελληνικής κοινωνίας(ακρίβεια) έρχονται να τους διαψεύσουν. Επιπλέον, ο Αλέξης Τσίπρας στη διαδρομή του κατάφερε να συναντήσει την Αριστερά με την Σοσιαλδημοκρατία και έτσι να κυβερνήσει. Γιατί να αλλάξει τον πυρήνα μιας πετυχημένη συνταγής, που έπιασε το νήμα της «Κυβερνώσας Αριστεράς»; Αν κάποιοι απορρίπτουν την προοπτική κυβερνησιμότητας για την ευρύτερη Αριστερά είναι προτιμότερο να βγουν και να το πουν ανοιχτά δίνοντας μάχες οπισθοφυλακής. Πάντως ΣΥΡΙΖΑ νο2 δεν μπορεί να υπάρξει παρά μόνο ως φάρσα.

5. Ο Αλέξης Τσίπρας είναι μόνο επικοινωνία, περιτύλιγμα και «Rebranding» και έμεινε σιωπηλός 3 χρόνια. Εντωμεταξύ ο ίδιος έχει συστήσει Ινστιτούτο με καμιά 50αριά επιστήμονες από Ελλάδα και εξωτερικό και όχι ένα «αόρατο» ίδρυμα, όπως τον κατηγορούσαν (και έκαναν οι προκάτοχοί του) που δημοσιεύει μελέτες, συμμετέχει σε συνέδρια, παρεμβαίνει στο δημόσιο διάλογο και τροφοδοτεί το νέο φορέα με σύγχρονες επεξεργασίες. Ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας μήνες τώρα μέσω της «Ιθάκης» τοποθετείται συστηματικά σε όλα τα μεγάλα ζητήματα της επικαιρότητας με κριτική, αλλά και προτάσεις.

6. Ο Αλέξης Τσίπρας φτιάχνει ένα προσωποκεντρικό κόμμα. Σε δέκα μέρες υπήρξε διακήρυξη από 300 ανθρώπους από την κοινωνία των πολιτών και προέκυψαν δεκάδες χιλιάδες υπογραφές, δημιουργείται ηλεκτρονική πλατφόρμα, ετοιμάζονται όργανα, γίνονται καθημερινές συνεδριάσεις, εμφανίστηκαν νέα πρόσωπα σε μια συνθήκη πολιτικής ανανέωσης κλπ. Δεν θυμόμαστε ποτέ να δημιουργείται ένα κόμμα και να φυτρώνουν όργανα, συλλογικές εκφράσεις, διασύνδεση με το μαζικό χώρο μέσα σε 10 μέρες, ακόμα και όταν το κομματικό φαινόμενο δεν ήταν σε τόσο μεγάλη κρίση. Ψυχραιμία και υπομονή λοιπόν. Όλα θα γίνουν αλλά αλλιώς…

7. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν έχει σχέση με την Αριστερά και το σοσιαλισμό. Όσες φορές και αν κλείνει κανείς τη λέξη «Αριστερά» προσδιορίζεται, όχι από αυτό που λέει, αλλά από αυτό που προτείνει και κυρίως από αυτό που κάνει. Ο Μαμντάνι στη Νέα Υόρκη ποτέ δεν είπε τη λέξη Αριστερά. Είναι δεξιός..; Ορισμένοι σπεύδουν να ετεροπροσδιορστούν αποκλειστικά και μόνο για να συνεχίσουν να υπάρχουν. Όσο για το σοσιαλισμό μέχρι σήμερα, με την Αριστερά της εποχής (παραδοσιακή και μη) δεν είδαμε να έρχεται πιο κοντά όσο και αν ορκιζόταν φωναχτά σε αυτόν.

8. Ο Αλέξης Τσίπρας δεν επιδιώκει συνεργασίες. Σοβαρά τώρα; Δηλαδή και όσοι τις επιδιώξαμε εδώ και δύο χρόνια, τι εισπράξαμε από τα υφιστάμενα κόμματα του αριστερού και προοδευτικού χώρου; Μόνο χλεύη και απαξίωση. Σημειωτέο ότι όταν κάναμε την πολλή μεγάλη εκδήλωση στο θέατρο ΑΛΦΑ με Μ.Χριστοδουλάκη και Ε.Αχτσιόγλου το 2024 δεν πάτησε το πόδι του, ούτε ένας βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ. Τόση αγάπη για τις συνεργασίες, οι όψιμοι υποστηρικτές! Η σύνθεση απέτυχε με ευθύνη των υφιστάμενων προοδευτικών κομμάτων. Η κοινωνία δεν μπορεί να περιμένει και ζητά αλλαγή πολιτικής. Είναι ή ώρα μιας μεγάλης υπέρβασης αλλά και μιας νέα ενότητας στο έδαφος της κυβερνώσας Αριστεράς. Τα υπόλοιπα είναι παραγοντισμοί, αλισβερίσια και προφάσεις εν αμαρτίαις.

Η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη είναι ένας νέος τόπος συνάντησης των αριστερών και προοδευτικών πολιτών, που ταράζει λιμνάζοντα και βαλτωμένα νερά. Αξίζει να στηριχθεί από όλους τους πολίτες, γιατί έμαθε από το θες και θέλει να παλέψει για το αύριο. Ορισμένοι θα επιλέγουν να κοιτούν το δέντρο. Εμείς θα συνεχίσουμε να κοιτάμε προς το «δάσος».

(Ο Διονύσης Τεμπονέρας είναι Στέλεχος ΕΛ.Α.Σ.)

Φέτος, πρώτη φορά µετά το 2006, στο πλαίσιο της ετήσιας έκθεσής του για την Ελλάδα, το ∆ιεθνές Νοµισµατικό Ταµείο προχώρησε και σε αξιολόγηση του χρηµατοπιστωτικού τοµέα. Το Ταµείο αναλύει τρεις σοβαρές αδυναµίες στο σύστηµα: στην ποιότητα των κεφαλαίων του, στην ποιότητα της πιστωτικής επέκτασής του και στο θέµα (που, πλέον, έχει καταστεί πολύ µεγάλο λαϊκό πρόβληµα...) της διαχείρισης του ιδιωτικού χρέους.

Στο τελευταίο, το ∆ΝΤ υπενθυµίζει κάτι που καθ’ ηµάς υπάρχει ροπή να λησµονείται: ότι µπορεί οι ισολογισµοί των τραπεζών να απαλλάχθηκαν από τα κόκκινα δάνεια, αλλά δεν απαλλάχθηκε από αυτά η οικονοµία µας. Τη βαραίνει ένα βουνό από 2,9 εκατ. δάνεια, αρχικής αξίας 72,6 δισ. ευρώ, που κρατούν σε καθεστώς ιδιότυπης οµηρίας 2,4 εκατ. δανειολήπτες. Ενώ οι ξένοι επενδυτές που ελέγχουν τους servicers, αφού έβγαλαν δισ. κέρδη στο εξωτερικό αφορολόγητα (λόγω προνοµιακού µνηµονιακού καθεστώτος), υποεπενδύουν σε ανθρώπους και συστήµατα, µε συνέπεια να επιτείνουν τη διαιώνιση του προβλήµατος και, µαζί, των δηµοσιονοµικών κινδύνων που ελλοχεύουν.

Οσον αφορά την πιστωτική επέκταση, το Ταµείο επισηµαίνει ότι οι τέσσερις συστηµικές τράπεζες έχουν µεγάλη έκθεση δανεισµού στους ίδιους πελάτες. Τα δέκα µεγαλύτερα κοινά ανοίγµατά τους σε επιχειρήσεις αντιστοιχούν στο 81% των Tier I κεφαλαίων τους. Αυτό, εκτός του ότι παραπέµπει στο µεταξύ

Ποιες αδυναµίες λέει το ∆ΝΤ να προσέξουµε στο χρηµατοπιστωτικό µας σύστηµα.

σοβαρού και αστείου λεγόµενο πως το σύστηµα δανείζει όσους δεν έχουν ανάγκη και αποκλείει όλους τους άλλους, κρύβει και κινδύνους: Αν ένας ή περισσότεροι µεγάλοι όµιλοι αντιµετωπίσουν πρόβληµα, ο κίνδυνος θα µεταδοθεί ακαριαία σε όλο το τραπεζικό σύστηµα.

Η τρίτη αδυναµία που επισηµαίνει το ∆ΝΤ είναι η ποιότητα των εποπτικών κεφαλαίων, διότι σηµαντικό µέρος τους δεν είναι παρά ο αναβαλλόµενος φόρος. Προφανώς δεν υπάρχει άµεσο ρίσκο. Αλλά σε περίπτωση µιας σοβαρής (π.χ. από κάποια εξωτερική αιτία) κρίσης, οι αναβαλλόµενες φορολογικές απαιτήσεις καθώς και οι κρατικές εγγυήσεις του συστήµατος «Ηρακλής» θα µπορούσαν να αναβιώσουν τον φαύλο κύκλο σύνδεσης κράτους - τραπεζών.

Φέτος οι τράπεζες είχαν µια µεγάλη ευκαιρία να το κάνουν, αξιοποιώντας τα υψηλά κέρδη τους. Προτίµησαν να µοιράσουν το 50%-55% των κερδών τους σε µερίσµατα (που, µάλιστα, ο όγκος τους φεύγει από την Ελλάδα και πάει στους ξένους µεγαλοµετόχους τους), ενώ ειδικά η Εθνική (πάλαι ποτέ η πιο συνετή και φιλική στο δηµόσιο συµφέρον) έσπασε κάθε ρεκόρ, µοιράζοντας το 80% των καθαρών προ φόρων κερδών της – λες και δεν υπάρχει αύριο...

Με τη διανοµή υψηλού µερίσµατος –µας λένε οι τράπεζες– γίνονται ελκυστικές στους επενδυτές, πολλώ δε µάλλον που επί χρόνια δεν διένεµαν µέρισµα ολωσδιόλου.

Υπάρχει ένα βάσιµο και, κατά τη γνώµη µας, ορθό αντεπιχείρηµα: ότι οι ελληνικές τράπεζες καθίστανται ελκυστικές όταν µεριµνούν να γίνουν πιο ισχυρές και βάσιµα δηµιουργούν µεγάλες προσδοκίες. Αυτό θα απαιτούσε να µοιράσουν λιγότερα κέρδη ως µέρισµα φέτος (ίσως 30%) και µε τα υπόλοιπα να αποµειώσουν δραστικά τον αναβαλλόµενο φόρο. Φαίνεται, όµως, ότι ο κυρίαρχος βραχυπροθεσµισµός δεν αφήνει ούτε αυτές ανεπηρέαστες.

(Ο Κώστας Καλλίτσης είναι δημοσιογράφος - Το άρθρο αποτελεί αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Η Καθημερινή» της Κυριακής)

Η κυβέρνηση παρουσιάζει τη συνταγματική αναθεώρηση ως μια μεγάλη θεσμική μεταρρύθμιση. Ως μια ευκαιρία εκσυγχρονισμού του πολιτικού συστήματος.

Στην πραγματικότητα όμως συμβαίνει κάτι τελείως διαφορετικό. Η πρόταση συνταγματικής αναθεώρησης του 2026 δεν αποτελεί την αρχή μιας νέας εποχής. Αποτελεί την τελευταία προσπάθεια αναπαλαίωσης της παλιάς Μεταπολίτευσης. Την τελευταία προσπάθεια διάσωσης ενός πολιτικού μοντέλου που έχει χάσει την κοινωνική, πολιτική και ηθική του νομιμοποίηση.

Πενήντα ένα χρόνια μετά το 1975, το πολιτικό σύστημα επιχειρεί να μπαλώσει τα λάθη του, να τα κρύψει κάτω από το χαλί, χωρίς να αναμετρηθεί με τις αποτυχίες του. Προσπαθεί να ενισχύσει τους μηχανισμούς του, χωρίς να εξετάσει γιατί οι πολίτες έχουν πάψει να το εμπιστεύονται. Προσπαθεί να αναθεωρήσει το Σύνταγμα, χωρίς να αξιολογήσει τους λόγους που οδήγησαν τη χώρα στη σημερινή παρακμή.

Η χρεοκοπία της Μεταπολίτευσης

Το πρώτο μεγάλο πρόβλημα είναι ότι η συζήτηση διεξάγεται σαν να συνεχίζεται ένα επιτυχημένο μοντέλο, που χρειάζεται ορισμένες διορθώσεις. Όμως, αυτό το πολιτικό σύστημα χρεοκόπησε τη χώρα. Αυτό το πολιτικό σύστημα οδήγησε την Ελλάδα στα μνημόνια, στη μαζική φτωχοποίηση, στη φυγή εκατοντάδων χιλιάδων νέων στο εξωτερικό και στη μεγαλύτερη οικονομική και κοινωνική κρίση της μεταπολεμικής της ιστορίας. Και όμως, ούτε μία από τις βαθύτερες αιτίες αυτής της χρεοκοπίας δεν βρίσκεται στο επίκεντρο της αναθεώρησης.

Δεν γίνεται καμία συζήτηση για την αδιαφάνεια. Δεν συζητείται η διαπλοκή οικονομικής, πολιτικής και επικοινωνιακής ισχύος. Δεν συζητείται η αδυναμία των θεσμών να ελέγξουν αποτελεσματικά την εξουσία. Δεν συζητείται η δομή ενός κράτους που συχνά λειτουργεί περισσότερο προς όφελος οργανωμένων συμφερόντων παρά προς όφελος της κοινωνίας.

Ακόμη πιο εντυπωσιακό είναι ότι απουσιάζει εντελώς η συζήτηση για τη διαφθορά. Σύμφωνα με όλες σχεδόν τις μεγάλες έρευνες κοινής γνώμης των τελευταίων ετών, η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών θεωρεί ότι η διαφθορά κυριαρχεί στη δημόσια ζωή. Σε ορισμένες μετρήσεις το ποσοστό αυτό προσεγγίζει το σύνολο της κοινωνίας. Όταν μια κοινωνία θεωρεί σχεδόν καθολικά ότι η διαφθορά αποτελεί δομικό χαρακτηριστικό του πολιτικού συστήματος, το πρόβλημα παύει να είναι μόνο ηθικό. Γίνεται βαθιά πολιτικό και θεσμικό.

Το ίδιο συμβαίνει και με το κράτος δικαίου. Για πρώτη φορά μετά την παλιά Μεταπολίτευση, η δημόσια συζήτηση περιστρέφεται γύρω από ζητήματα που παλαιότερα θεωρούνταν αδιανόητα. Η ανεξαρτησία των θεσμών. Η αποτελεσματικότητα των ελεγκτικών μηχανισμών. Η ισονομία. Η ίση μεταχείριση των πολιτών απέναντι στην εξουσία. Η κρίση εμπιστοσύνης προς τη Δικαιοσύνη έχει φτάσει σε πρωτοφανή επίπεδα. Η δυσπιστία προς τους θεσμούς έχει γίνει σχεδόν καθολική. Ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας αμφισβητεί πλέον την ικανότητα του κράτους να λειτουργεί ως ουδέτερος εγγυητής του δημόσιου συμφέροντος. Αυτή είναι η πραγματική θεσμική κρίση της εποχής μας. Κι όμως, η πρόταση αναθεώρησης συμπεριφέρεται σαν να πρόκειται για μια δευτερεύουσα λεπτομέρεια. Για πρώτη φορά μετά από μισό αιώνα, διακύβευμα των επόμενων εκλογών είναι η Δημοκρατία και η Δικαιοσύνη.

Η κυριαρχία της μειοψηφίας

Η πρόταση για αναθεώρηση του Συντάγματος αποφεύγει, επίσης, να αγγίξει το αξιακά σημαντικότερο πολιτικό πρόβλημα της χώρας. Τη σταδιακή μετατροπή της Δημοκρατίας σε ένα σύστημα διακυβέρνησης που καθορίζεται από μια μειοψηφία. Τυπικά οι εκλογές φαίνεται να διεξάγονται κανονικά. Οι κυβερνήσεις φαίνεται να εκλέγονται νόμιμα. Το κοινοβουλευτικό σύστημα φαίνεται να λειτουργεί. Ουσιαστικά όμως, ολοένα μικρότερο τμήμα της κοινωνίας συμμετέχει στις διαδικασίες που παράγουν πολιτική. Η αποχή αυξάνεται. Η εμπιστοσύνη μειώνεται. Η συμμετοχή συρρικνώνεται. Κι όμως, αντί να αναζητηθούν τρόποι ώστε να επιστρέψει η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία στη Δημοκρατία, η συζήτηση περιορίζεται στον τρόπο με τον οποίο θα συνεχίσει να λειτουργεί το ίδιο σύστημα με ακόμη μικρότερη συμμετοχή.

Αυτή είναι ίσως η πιο ανησυχητική παραδοχή αυτής της προσπάθειας αναθεώρησης. Ότι η απουσία της πλειοψηφίας αντιμετωπίζεται ως μία φυσιολογική κατάσταση. Ότι αρκεί μια οργανωμένη εκλογική μειοψηφία για να κυβερνά επ' αόριστον. Ότι η στρατηγική των κομμάτων εστιάζεται πλέον μόνο στη συσπείρωση ενός εκλογικού πυρήνα αρκετού για την κατάκτηση της εξουσίας. Αυτή είναι η σύγχρονη πολιτική κανονικότητα.

Η κυβέρνηση δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται για την επιστροφή των πολιτών στη Δημοκρατία. Ενδιαφέρεται να διατηρήσει την εκλογική βάση που της επιτρέπει να κυβερνά. Δεν αναζητά τρόπους να εντάξει ξανά την κοινωνική πλειοψηφία στη λήψη αποφάσεων. Δεν αναζητά τρόπους αναδιανομής της πολιτικής ισχύος. Δεν αναζητά νέες μορφές συμμετοχής. Δεν αναζητά νέες μορφές δημοκρατικού ελέγχου. Αναζητά τρόπους ώστε το υπάρχον σύστημα να συνεχίσει να λειτουργεί παρά τη διαρκή απομάκρυνση της κοινωνίας από αυτό.

Η συζήτηση που δεν γίνεται

Η πρόταση αναθεώρησης μοιάζει περισσότερο με πράξη αυτοσυντήρησης παρά με πράξη δημοκρατικής αναγέννησης. Το πολιτικό σύστημα της παλιάς Μεταπολίτευσης αντιλαμβάνεται ότι κλείνει τον ιστορικό του κύκλο. Αντιλαμβάνεται ότι η κρίση εμπιστοσύνης βαθαίνει. Αντιλαμβάνεται ότι η κοινωνική νομιμοποίηση φθίνει. Αντιλαμβάνεται ότι η σχέση πολιτών και εξουσίας έχει τραυματιστεί.

Αντί όμως να ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση για τα αίτια της χρεοκοπίας, για τη διαφθορά, για το κράτος δικαίου, για τη διακυβέρνηση της μειοψηφίας και για την επανίδρυση της Δημοκρατίας, επιχειρεί μια ακόμη τεχνική προσαρμογή.

Η ουσία αυτής της αναθεώρησης δεν βρίσκεται στα όσα περιλαμβάνει. Βρίσκεται σε όσα αποφεύγει. Στη συζήτηση που δεν γίνεται.

Η Ελλάδα του 2026 δεν χρειάζεται άλλη μία αναθεώρηση της παλιάς Μεταπολίτευσης.

Χρειάζεται να ανοίξει η συζήτηση για την αποκατάσταση του κράτους δικαίου. Για τον περιορισμό της διαφθοράς. Για την ανάκτηση της εμπιστοσύνης προς τους θεσμούς. Για τον τρόπο που η εξουσία θα επιστρέψει στους πολίτες. Η κυβέρνηση συζητά την πέμπτη αναθεώρηση του ίδιου πολιτικού μοντέλου. Η κοινωνία αναζητά ήδη τη Νέα Μεταπολίτευση.

(Ο Δημήτρης Τζιώτης είναι Σύμβουλος Στρατηγικής και συγγραφέας- Το νέο βιβλίο του με τίτλο « Το Σύνταγμα της νέας Μεταπολίτευσης» κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Παπαζήση)

Μίνι ανασχηματισμό προκαλεί η απόφαση του Κ. Μητσοτάκη να βάλει «τιμονιέρη» στη Ν.Δ. έναν υπουργό. Τον αναπληρωτή υπουργό Μεταφορών Κωνσταντίνο Κυρανάκη. Κίνηση με διπλό συμβολισμό.

Τι συμβολίζει η επιλογή Κυρανάκη για τη Ν.Δ.

Πρώτον, δείχνει την διάθεση για τον απόλυτο έλεγχο του κόμματος εκ μέρους του πρωθυπουργού. Αφού ως γνωστόν ο Κ. Κυρανάκης προέρχεται από τους 30ρηδες που στήριξαν εξ αρχής τον Κ. Μητσοτάκη και ανδρώθηκαν πολιτικά επί ημερών του.

Δεύτερον, την ομολογία του Μαξίμου ότι το κόμμα υστερεί σε πολλές περιφέρειες και ότι η επανασυσπείρωση σε συνθήκες εκλογικού πολέμου απαιτεί πολύ και συστηματική δουλειά. Από ένα πρόσωπο, που μπορεί περάσει αποτελεσματικά την «γραμμή» της κυβέρνησης και να μαζέψει - στο βαθμό που αυτό είναι εφικτό - εκλογικές απώλειες.

Έρχεται μίνι ανασχηματισμός

Η «τρύπα» που αφήνει στο κυβερνητικό σχήμα η μετακίνηση Κυρανάκη σε συνδυασμό με την τραγική απώλεια του υφυπουργού Περιβάλλοντος Ν. Ταγαρά ανοίγουν τον ασκό των σεναρίων για ευρύ ανασχηματισμό. Με τις πληροφορίες του Dnews να επιμένουν ότι δεν επίκεινται σαρωτικός ανασχηματισμός. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να υπάρξουν ηχηρές - έστω σημειακές - αλλαγές.

Σενάριο μετακίνησης του Παύλου Μαρινάκη στο Μεταφορών

Όπως για παράδειγμα, το σενάριο που θέλει τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη να παίρνει το χαρτοφυλάκιο του Κώστα Κυρανάκη στο υπουργείο Μεταφορών. Με τον πρωθυπουργό να πετάει για τις ΗΠΑ και κανείς να μην μπορεί αυτή τη στιγμή είτε να επιβεβαιώσει είτε να διαψεύσει μία τόσο σημαντική αλλαγή.

Το σκεπτικό μιας τέτοιας πιθανής μετακίνησης δεν φαίνεται να συνδέεται τόσο με μία αιφνιδιαστική στροφή του Κ. Μητσοτάκη για πρόωρες εκλογές τον Σεπτέμβριο αλλά με την εδραία πεποίθηση του πρωθυπουργού ότι το χαρτοφυλάκιο των τρένων μετά την τραγωδία των Τεμπών κρίνεται απόλυτα κρίσιμο στον δρόμο για τις εκλογές.

Θέλει βαρύ όνομα για να τρέξει την ασφάλεια των τρένων

Εν ολίγοις, ο πρωθυπουργός που θέλει να δείξει στην κοινωνία ότι έχει σε πρώτη προτεραιότητα την ασφάλεια των τρένων, δεν φαίνεται διατεθειμένος να τοποθετήσει στο συγκεκριμένο υπουργείο έναν απλό βουλευτή. Αλλά κάποιο βαρύ όνομα, είτε υπουργό, είτε νεότερο πρόσωπο με αναγνωρισμένα καλή πορεία όπως ο Π. Μαρινάκης.

Εξάλλου τυχόν μετακίνηση του κυβερνητικού εκπροσώπου στο Μεταφορών, που θα μπορούσε να εκληφθεί ως «τίτλοι τέλους» της κυβερνητικής θητείας - αφού ο κυβερνητικός εκπρόσωπος είναι υποχρεωμένος να αποχωρήσει 40 ημέρες πριν από τις εκλογές εφόσον πολιτεύεται - αντικρούεται από το παρακάτω επιχείρημα. Από όσους επιμένουν ότι ο Μητσοτάκης εκλογές δεν πρόκειται να κάνει, αν δεν έχει μπει το νερό στο αυλάκι σε σχέση με την ασφάλεια των τραίνων. Αν δεν αρχίσει η παραλαβή νέων τρένων, αν δεν ολοκληρωθεί η 717 λόγω Ντάνιελ και αν δεν γίνει η επέκταση του Μετρό Θεσσαλονίκης στην Καλαμαριά.

Αποκλείονται καραμπόλες με Σκέρτσο και Θεοδωρικάκο

Με το «μυστήριο» του επόμενου υπουργού Μεταφορών να αιωρείται, καλά πληροφορημένες πηγές του Μαξίμου αποκλείουν - προς ώρας - καραμπόλες όπως την μετακίνηση του Άκη Σκέρτσου στην θέση του κυβερνητικού εκπροσώπου ή την μετακίνηση του Τάκη Θεοδωρικάκου στο Μαξίμου. Σε κάθε περίπτωση - υπό κανονικές συνθήκες - η απομάκρυνση του Παύλου Μαρινάκη από το νευραλγικό πόστο του κυβερνητικού εκπροσώπου θα πρέπει να είναι μία κίνηση καλά ζυγισμένη, αφού κατά κοινή ομολογία έχει πετύχει στο πόστο του…

Υποψήφιοι για την θέση του Ν. Ταγαρά

Υποψήφιοι για την επίσης «κενή» νευραλγική θέση του Νίκου Ταγαρά στο υφυπουργείο Περιβάλλοντος είναι οι βουλευτές Μαριλένα Σούκουλη, ο Δ. Σταμενίτης και Μ. Σενετάκης. Όλοι με γνώσεις μηχανικής. Κι αν όλα τα παραπάνω σενάρια μένει να αποδειχθούν μέχρι την Πέμπτη, οπότε και θα ανακοινωθούν οι αλλαγές και θα αποκρυσταλλωθούν οι αποφάσεις του πρωθυπουργού (αμέσως μετά την εκλογή νέου Γραμματέα στο κόμμα), μία νέα προσθήκη στο κυβερνητικό σχήμα πρέπει να θεωρείται βέβαιη.

Επανέρχεται ο Τ. Χατζηβασιλείου στο υπ. Εξωτερικών

Ποια προσθήκη; Αυτή του Τ. Χατζηβασιλείου, ο οποίος απαλλαγμένος από τις κατηγορίες εμπλοκής του στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ επιστρέφει στο υπουργείο Εξωτερικών. Μετά την απόφαση του Μαξίμου να επανασυστάσει το χαρτοφυλάκιο Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, που είχε καταργηθεί μετά την αποχώρηση του Μ. Βαρβιτσιώτη το 2023 από το υπουργείο. Κίνηση που κρίνεται απαραίτητη, προκειμένου να γίνει η προετοιμασία της Ελλάδας για την ανάληψη της Ευρωπαϊκής Προεδρίας τον Ιούνιο του 2027.

Πρόεδρος της Επιτροπής Αναθεώρησης του Συντάγματος ο Βορίδης

Οι ειδήσεις για τις πιθανές μετακινήσεις ή αξιοποιήσεις κυβερνητικών στελεχών δεν σταματούν εδώ. Βέβαιη πρέπει να θεωρείται η απενεργοποίηση του Μ. Βορίδη οι μετοχές του οποίου βρίσκονται πολύ ψηλά μετά την επιχείρηση «σκούπα» που σχεδίασε και εκτέλεσε για να τελειώσει - τουλάχιστον σε κοινοβουλευτικό επίπεδο - σειρά σκανδάλων.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Dnews ο Μάκης Βορίδης προαλείφεται βραχυπρόθεσμα να αναλάβει την Προεδρία της Επιτροπής για την Συνταγματική Αναθεώρηση. Επιτροπή που έχει δίμηνο ορίζοντα λειτουργίας αφού αναμένεται να συγκροτηθεί την Τετάρτη με στόχο να έχει παραδώσει το τελικό πόρισμα της στις 4 Αυγούστου. Την ημέρα που θα κλείνει η Βουλή για καλοκαίρι.

Και στο βάθος ευρύς ανασχηματισμός

Και λέμε βραχυπρόθεσμα διότι μακροπρόθεσμα ανοίγονται και άλλοι ορίζοντες. Ο πρωθυπουργός μπορεί να μην κάνει τώρα ευρύ ανασχηματισμό διότι θέλει να κρατάει ανοιχτό και το ενδεχόμενο των πρόωρων (για πολλούς και διάφορους λόγους) αλλά αυτό μπορεί να αλλάξει, αν οι εκλογές προκηρυχθούν το 2027. Και σε αυτόν τον πιθανό τελευταίο εκλογικό ανασχηματισμό, ο Μάκης Βορίδης είναι βέβαιον ότι θα είναι «παρών».

Ο Αύγουστος θεωρείται ο πιο «δυνατός» μήνας του καλοκαιριού και η περίοδος αναγνωρίζεται για την έντονη κινητικότητά της στα νησιά, ωστόσο οι τιμές, συχνά, είναι απαγορευτικές για όσους επιλέγουν να ταξιδέψουν για μερικές ημέρες ηρεμίας.

Ταυτόχρονα, οι καλοκαιρινές διακοπές κρίνονται αναγκαίες και μπορούν να αποφορτίσουν τους επισκέπτες από την έντονη καθημερινότητα και τη βοή της πόλης.

Έτσι, όσο πιο σύντομα μέσα στο χρόνο επιλέξετε τον προορισμός σας και κάνετε τις απαραίτητες κρατήσεις η διαμονή είναι όλο και πιο οικονομική.

Ορισμένα νησιά, διατηρούν τις προσιτές τους τιμές όλο το καλοκαίρι, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τα καταλύματα και τη διαμονή.

Πιο συγκεκριμένα, για το διάστημα από 1η έως 8 Αυγούστου, αναζητήσεις σε δημοφιλείς διαδικτυακές πλατφόρμες μίσθωσης καταλυμάτων δείχνουν ότι αρκετοί προορισμοί εξακολουθούν να προσφέρουν οικονομικές επιλογές, αν και η ζήτηση αυξάνεται συνεχώς όσο το καλοκαίρι προχωρά.

Η Χίος, η Σάμος και η Σύρος, θεωρούνται μερικά από τα πιο δημοφιλή νησιά για τις καλοκαιρινές διακοπές, με τις τιμές των καταλυμάτων να είναι ακόμη προσιτές.

Τα 3 νησιά με προσιτές τιμές για το 2026

Χίος

Η Χίος αποτελεί έναν μοναδικό προορισμό καθώς συνδυάζει αυθεντική νησιωτική ατμόσφαιρα, πλούσια ιστορία και εντυπωσιακά φυσικά τοπία. Είναι ευρέως γνωστή για τα μαστιχοχώρια και τις ήρεμες παραλίες με τα γαλάζια νερά, γεγονός που την καθιστά τον απόλυτο προορισμό για ήρεμες διακοπές.

Οικονομικά, για τις αρχές του Αυγούστου, το νησί παραμένει προσιτό, με τις τιμές σε καταλύματα να κυμαίνονται στα 50 – 55 ευρώ το δίκλινο. Η σύντομη κράτηση, έχει καθοριστικό ρόλο, καθώς όσο το καλοκαίρι προχωρά και η ζήτηση αυξάνεται οι τιμές ενδέχεται να διαφοροποιηθούν.

Σάμος

Η Σάμος, θεωρείται ένα από τα πιο «πράσινα» νησιά του Αιγαίου με πλούσια βλάστηση και εντυπωσιακές παραλίες, ένας τόπος ιδανικός για φυσιολάτρες.

Σύμφωνα με τις δημοφιλείς διαδικτυακές πλατφόρμες μίσθωσης καταλυμάτων, οι τιμές για τις ημερομηνίες 1η έως 8 Αυγούστου, ξεκινούν από 40 έως 45 ευρώ τη βραδιά, ιδιαίτερα προσιτές τιμές για την συγκεκριμένη περίοδο που ο τουρισμός αυξάνεται σημαντικά.

{https://www.youtube.com/watch?v=0Kd_Ik4d_ys}

Σύρος

Η Σύρος, βρίσκεται στις Κυκλάδες και ξεχωρίζει αυτό τα υπόλοιπα νησιά του συμπλέγματος χάρη στον ιδιαίτερο χαρακτήρα της και την πλούσια ιστορία που την ακολουθεί. Πρόκειται για έναν αρχοντικό νησί με πλούσια πολιτιστική κληρονομιά και καλοδιατηρημένα νεοκλασικά.

Ως ένα από τα μεγαλύτερα νησιά των Κυκλάδων. Διαθέτει πληθώρα επιλογών σε καταλύματα και τρόπους διασκέδασης. Συγκριμένα, οι τιμές για ένα δίκλινο δωμάτιο ξεκινούν περίπου από τα 60 ευρώ τη βραδιά για τις ενδεικτικές ημερομηνίες από 1η έως 8 Αυγούστου.

{https://www.youtube.com/watch?v=eEhF3xxM2oc}

Παρά το γεγονός ότι μέχρι και σήμερα εντοπίζονται οικονομικές τιμές στα καταλύματα ορισμένων νησιών οι ταξιδιώτες θα πρέπει να κινηθούν εγκαίρως, και να πραγματοποιήσουν τις απαραίτητες κρατήσεις, καθώς όσο το καλοκαίρι προχωράει, οι τιμές, πιθανά, να προσαρμόζονται αναλόγως.

Το Big Bang (η μεγάλη έκρηξη) του πολιτικού συστήματος μόλις ξεκινάει.

Η ίδρυση της ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα και η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού ανακατεύουν ήδη το πολιτικό σκηνικό στο σύνολό του ενώ η επικείμενη ανακοίνωση του κόμματος του Αντώνη Σαμαρά θα επηρεάσει περισσότερο το νυν κυβερνών κόμμα.

Η ΕΛ.Α.Σ. ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ - ΟΙ ΝΕΕΣ ΔΙΑΣΠΑΣΕΙΣ ΣΥΡΙΖΑ ΚΑΙ ΝΕΑΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ: Η ανακοίνωση του κόμματος του Αλέξη Τσίπρα διασπά για μια ακόμα φορά τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και τη Νέα Αριστερά. Κυρίως όμως αμφισβητεί τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης από το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη. Ο ΣΥΡΙΖΑ, ως έχει, δεν έχει καμία δυνατότητα να κατέβει στις εκλογές, ενώ αναλόγως με την απόφαση που θα ληφθεί στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής το Σάββατο (το κείμενο έχει φύγει για το τυπογραφείο πριν καν συνεδριάσει η Πολιτική Γραμματεία το απόγευμα της Παρασκευής) θα διασπαστεί είτε αποχωρώντας οι υποστηρικτές της στήριξης του κόμματος Τσίπρα ή η ομάδα Πολάκη-Παππά- Δούρου που ο πρώην πρωθυπουργός δεν πρόκειται να τους κάνει δεκτούς στο νέο του κόμμα. Το αμέσως επόμενο διάστημα μάλιστα δεν αποκλείεται να τεθεί και θέμα ηγεσίας με πρόταση μομφής από τη συγκεκριμένη ομάδα στον Σωκράτη Φάμελλο. Ερώτημα είναι τι θα απογίνει ο ΣΥΡΙΖΑ: Είτε η ομάδα Πολάκη-Παππά-Δούρου θα αποχωρήσει εφόσον η Κουμουνδούρου αποφασίσει ότι δεν κατεβαίνει στις εκλογές και στηρίξει τον Τσίπρα, είτε σε διαφορετική περίπτωση θα αποχωρήσουν μαζικά από τον ΣΥΡΙΖΑ ουκ ολίγοι βουλευτές και δεκάδες στελέχη. Αυτή τη στιγμή ο Φάμελλος με τους υποστηρικτές του Τσίπρα κατέχουν την πλειοψηφία, πλην όμως όταν ξεκινήσουν οι αποχωρήσεις σε έναν μικρό ΣΥΡΙΖΑ η ομάδα Πολάκη-Παππά-Δούρου ενδέχεται να αποκτήσει την πλειοψηφία.

Σε περίπτωση που αυτό δεν είναι δυνατόν θα πρέπει να πιθανολογήσουμε πως θα ιδρυθεί από τη σημερινή μειοψηφία ένα νέο κόμμα που θα επιχειρήσει να μπει στη Βουλή- ήδη ο «αψύς Σφακιανός» λανσάρει το όνομα «Έντιμη Ελλάδα». Την ίδια στιγμή η Νέα Αριστερά φαίνεται να βρίσκεται σε αδιέξοδο και ενώπιον νέας διάσπασης. Ο Γιάνης Βαρουφάκης φέρεται να είναι θετικός σε συνεργασία με τη Νέα Αριστερά του Γαβριήλ Σακελλαρίδη θέτει όμως ως όρο να μην συμμετέχει σε αυτή ο Ευκλείδης Τσακαλώτος που τον αντικατέστησε στο υπουργείο Οικονομικών και εφάρμοσε το τρίτο μνημόνιο, κάτι που ο Γ. Σακελλαρίδης δεν μπορεί να το δεχθεί. Σε περίπτωση που ναυαγήσει η προσπάθεια συνεργασίας ΜέΡΑ25 με Νέα Αριστερά δεν θα πρέπει να αποκλειστεί συνεργασία των Πολάκη-Παππά- Δούρου με το κόμμα Σακελλαρίδη, παρότι εδώ υπάρχει το εμπόδιο Πολάκης! Ο Νίκος Βούτσης πάντως και ο Νίκος Φίλης τάσσονται ήδη υπέρ της δημιουργίας ενός «μικρού Συνασπισμού» της Νέας Αριστεράς με τον εναπομείναντα ΣΥΡΙΖΑ. Μύλος δηλαδή, πλην όμως το κόμμα Τσίπρα θα «καταπιεί» το συγκεκριμένο χώρο.

ΤΟ ΚΟΜΜΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ: Η «Ελπίδα για την Δημοκρατία», όπως δείχνουν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, διεμβολίζει κυρίως την Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου, εξαφανίζει ουσιαστικά τη Νίκη του Δημήτρη Νατσιού, επηρεάζει την Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου, δεν αφήνει ανεπηρέαστη ούτε τη Νέα Δημοκρατία, ενώ -όπως και το κόμμα Τσίπρα- φέρνει στην κάλπη ψηφοφόρους που σε διαφορετική περίπτωση θα απείχαν.

Η ΕΠΑΝΟΔΟΣ ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΣΑΜΑΡΑ ΚΑΙ Η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: Το μεγαλύτερο πρόβλημα αυτή τη στιγμή για το Μαξίμου. Το κόμμα του πρώην πρωθυπουργού - η εξαγγελία του θα γίνει το φθινόπωρο με τη στήριξη του «καραμανλικού» μπλοκ- ενδέχεται να οδηγήσει τη Νέα Δημοκρατία να μάχεται όχι για το 28,31% των ευρωεκλογών αλλά για το 25%, για το όριο δηλαδή που προβλέπει ο νόμος για το κλιμακωτό bonus των 50 εδρών που προβλέπει ο εκλογικός νόμος για το πρώτο κόμμα. Επιπλέον η ΝΔ ενδέχεται να αντιμετωπίσει την επόμενη μέρα στρατηγικά προβλήματα, ακόμα και συνοχής και ενότητας.

Η ΜΑΧΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΠΙΚΕΦΑΛΗ ΤΟΥ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΥ ΠΟΛΟΥ: Ο Αλέξης Τσίπρας κερδίζει αυτή τη στιγμή τον Νίκο Ανδρουλάκη, με το ΠΑΣΟΚ να δίνει μάχη με την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» για την τρίτη θέση. Το φθινόπωρο η τόσο κρίσιμη αυτή μάχη θα έχει ουσιαστικά τελειώσει, με το κόμμα που θα ηγείται της αντιπολίτευσης να αρχίσει να διεμβολίζει τα όμορφα κόμματα που θα αρχίσουν να αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα.

(Το κείμενο έχει γραφεί για την εβδομαδιαία εφημερίδα «Στο Καρφί» που κυκλοφορεί από το Σάββατο )

Συχνές είναι οι διαφωνίες που προκύπτουν στις πολυκατοικίες όταν ένας ιδιοκτήτης επιθυμεί να προχωρήσει σε εργασίες ή τροποποιήσεις στο διαμέρισμά του ή σε χώρους που συνδέονται με αυτό. Το βασικό ερώτημα που τίθεται στις περισσότερες περιπτώσεις είναι αν απαιτείται η συναίνεση των υπόλοιπων συνιδιοκτητών ή αν ο ιδιοκτήτης μπορεί να προχωρήσει αυτόνομα στις παρεμβάσεις που σχεδιάζει.

Γενικός κανόνας είναι ότι ένας ιδιοκτήτης μπορεί να πραγματοποιεί εργασίες στο εσωτερικό του διαμερίσματός του χωρίς να ζητήσει τη συναίνεση των υπόλοιπων, εφόσον αυτές δεν επηρεάζουν κοινόχρηστους ή κοινόκτητους χώρους, δεν μεταβάλλουν την όψη του κτιρίου και δεν θίγουν δικαιώματα άλλων συνιδιοκτητών. Εργασίες όπως το βάψιμο εσωτερικών χώρων, η αντικατάσταση δαπέδων ή οι συνήθεις επισκευές θεωρούνται συνήθως ιδιωτικές παρεμβάσεις.

Αντίθετα, η συναίνεση των συνιδιοκτητών μπορεί να καταστεί απαραίτητη όταν οι εργασίες αφορούν τμήματα του κτιρίου που θεωρούνται κοινόχρηστα ή κοινόκτητα ή όταν μεταβάλλουν την εξωτερική εικόνα της πολυκατοικίας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι αλλαγές στα κουφώματα. Όταν τα νέα κουφώματα έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά με τα υφιστάμενα, ως προς το χρώμα, το υλικό, το σχέδιο και τις διαστάσεις, συνήθως δεν προκύπτει ζήτημα. Αν όμως οι αλλαγές αλλοιώνουν την όψη του κτιρίου, ενδέχεται να απαιτείται συναίνεση ή να υπάρχουν σχετικές προβλέψεις στον κανονισμό της πολυκατοικίας.

Ανάλογα ισχύουν και για την αλλαγή χρωματισμού στην πρόσοψη. Η εξωτερική όψη δεν θεωρείται αποκλειστικά υπόθεση του κάθε ιδιοκτήτη, καθώς αποτελεί μέρος της συνολικής εικόνας του κτιρίου. Για τον λόγο αυτό, παρεμβάσεις που μεταβάλλουν την εμφάνιση της πρόσοψης συχνά απαιτούν προηγούμενη συνεννόηση με τους υπόλοιπους συνιδιοκτήτες.

Οι τέντες αποτελούν μία ακόμη περίπτωση όπου η συναίνεση μπορεί να αποδειχθεί αναγκαία. Σε πολλές πολυκατοικίες προβλέπονται συγκεκριμένα χρώματα και τύποι τεντών ώστε να διατηρείται η αισθητική ομοιομορφία. Η εγκατάσταση διαφορετικών κατασκευών ενδέχεται να προκαλέσει αντιδράσεις ή διαφωνίες.

Ιδιαίτερα αυστηρό είναι το πλαίσιο για το κλείσιμο μπαλκονιών με τζαμαρίες ή αλουμίνια. Πρόκειται για παρέμβαση που επηρεάζει άμεσα την όψη του κτιρίου και συχνά δημιουργεί πολεοδομικά και ιδιοκτησιακά ζητήματα. Αντίστοιχα, η κατασκευή πέργκολας ή στεγάστρου δεν θεωρείται απλή εργασία και μπορεί να απαιτεί τη συναίνεση των συνιδιοκτητών, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά της κατασκευής και τις προβλέψεις του κανονισμού.

Από τις περιπτώσεις όπου η συναίνεση θεωρείται κρίσιμη είναι οι παρεμβάσεις στην ταράτσα ή το δώμα της πολυκατοικίας. Καθώς οι χώροι αυτοί είναι κατά κανόνα κοινόκτητοι και κοινόχρηστοι, κανένας ιδιοκτήτης δεν μπορεί να προχωρήσει μονομερώς σε κατασκευές ή άλλες μεταβολές. Ακόμη και όταν κάποιος διαθέτει δικαίωμα αποκλειστικής χρήσης, αυτό δεν του παρέχει αυτομάτως το δικαίωμα να κατασκευάζει ή να μεταβάλλει τον χώρο κατά βούληση.

Το ίδιο ισχύει για την εγκατάσταση ηλιακών θερμοσιφώνων και φωτοβολταϊκών συστημάτων στην ταράτσα. Επειδή οι εγκαταστάσεις αυτές καταλαμβάνουν κοινόχρηστο χώρο και επηρεάζουν τη χρήση του από τους υπόλοιπους ιδιοκτήτες, συχνά απαιτείται προηγούμενη συνεννόηση και συναίνεση.

Συναίνεση μπορεί επίσης να απαιτείται για παρεμβάσεις στον ακάλυπτο χώρο, στην πιλοτή, στη στέγη, στους κοινόχρηστους διαδρόμους και γενικότερα σε κάθε χώρο που δεν ανήκει αποκλειστικά σε έναν ιδιοκτήτη. Η τοποθέτηση αποθηκών, στεγάστρων, περιφράξεων, θέσεων στάθμευσης ή άλλων κατασκευών σε τέτοιους χώρους δεν μπορεί να γίνεται μονομερώς.

Αντίστοιχα, ζητήματα ανακύπτουν και με τη διέλευση σωληνώσεων, καλωδίων ή άλλων εγκαταστάσεων από κοινόχρηστους χώρους. Όταν επηρεάζεται η χρήση ή η πρόσβαση των υπόλοιπων συνιδιοκτητών, η συναίνεση αποτελεί συχνά προϋπόθεση για την υλοποίηση των εργασιών.

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι ιδιοκτήτες θα πρέπει πάντοτε να συμβουλεύονται τον κανονισμό της πολυκατοικίας και τη σύσταση οριζόντιας ιδιοκτησίας πριν προχωρήσουν σε οποιαδήποτε παρέμβαση. Σε γενικές γραμμές, όταν οι εργασίες περιορίζονται αποκλειστικά στο εσωτερικό του διαμερίσματος και δεν επηρεάζουν κοινόχρηστους χώρους, την όψη του κτιρίου ή τα δικαιώματα άλλων ιδιοκτητών, δεν απαιτείται συναίνεση. Όταν όμως οι παρεμβάσεις αγγίζουν κοινόκτητα τμήματα ή μεταβάλλουν τα χαρακτηριστικά της πολυκατοικίας, η συνεννόηση με τους συνιδιοκτήτες αποτελεί συνήθως απαραίτητη προϋπόθεση.

Απτή στήριξη σε χιλιάδες φορολογούμενους με ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο αναμένεται να προσφέρει η επικείμενη αύξηση του ακατάσχετου ορίου τραπεζικών καταθέσεων από τα 1.250 ευρώ στα 1.600 ευρώ που ανακοινώθηκε από τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κυριάκο Πιερρακάκη. Πρόκειται για μια παρέμβαση που έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία οι κατασχέσεις και οι δεσμεύσεις τραπεζικών λογαριασμών από την ΑΑΔΕ παραμένουν σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα, ενώ δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις πολιτών που διαμαρτύρονται ότι είδαν να δεσμεύονται ακόμη και ποσά τα οποία, βάσει της νομοθεσίας, θα έπρεπε να προστατεύονται.

Η αύξηση του ορίου είναι σημαντική για μισθωτούς, συνταξιούχους και ευάλωτα νοικοκυριά, καθώς διευρύνει το ποσό που μπορεί να παραμένει διαθέσιμο σε έναν δηλωμένο ακατάσχετο λογαριασμό χωρίς να κινδυνεύει από κατασχέσεις λόγω οφειλών προς την Εφορία ή τα ασφαλιστικά ταμεία.

Σήμερα, η νομοθεσία προβλέπει ότι οι καταθέσεις φυσικών προσώπων σε έναν και μοναδικό δηλωμένο τραπεζικό λογαριασμό προστατεύονται μέχρι το ποσό των 1.250 ευρώ μηνιαίως. Για να ισχύσει η προστασία, ο λογαριασμός πρέπει να έχει δηλωθεί ηλεκτρονικά στην ΑΑΔΕ ως ακατάσχετος. Εφόσον πρόκειται για λογαριασμό μισθοδοσίας ή σύνταξης, η δήλωση πρέπει να αφορά αποκλειστικά τον συγκεκριμένο λογαριασμό.

Με την αύξηση του ακατάσχετου στα 1.600 ευρώ, το περιθώριο προστασίας διευρύνεται κατά 350 ευρώ, γεγονός που αναμένεται να καλύψει ένα πολύ μεγαλύτερο τμήμα των μισθών και των συντάξεων που καταβάλλονται σήμερα.

Οι βασικοί κερδισμένοι της αλλαγής θα είναι οι εργαζόμενοι με μηνιαίες αποδοχές από 1.250 έως 1.600 ευρώ. Μέχρι σήμερα, ένα μέρος των χρημάτων αυτών μπορούσε να βρεθεί εκτός προστασίας, εφόσον υπήρχε ενεργή κατάσχεση από την ΑΑΔΕ. Με το νέο όριο, οι συγκεκριμένοι μισθωτοί θα μπορούν να διατηρούν ολόκληρο το ποσό του μισθού τους στον δηλωμένο ακατάσχετο λογαριασμό.

Κερδισμένοι θα είναι επίσης χιλιάδες συνταξιούχοι που λαμβάνουν κύριες και επικουρικές συντάξεις οι οποίες συνολικά υπερβαίνουν τα 1.250 ευρώ αλλά παραμένουν κάτω από τα 1.600 ευρώ. Για την κατηγορία αυτή, η νέα ρύθμιση σημαίνει ότι μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός τους θα παραμένει προστατευμένο από μέτρα αναγκαστικής είσπραξης.

Παράλληλα, όφελος αναμένεται να έχουν και όσοι λαμβάνουν αναδρομικά ποσά μισθών ή συντάξεων. Σύμφωνα με την ισχύουσα νομολογία και τις σχετικές ερμηνείες της νομοθεσίας, οι τράπεζες δεν μπορούν να αντιμετωπίζουν τα αναδρομικά ως ένα ενιαίο ποσό που καταβλήθηκε σε μία ημερομηνία. Αντίθετα, οφείλουν να εξετάζουν τη χρονική περίοδο στην οποία αντιστοιχούν οι αποδοχές αυτές και να υπολογίζουν την προστασία με βάση το μηνιαίο ακατάσχετο όριο.

Η αύξηση του ορίου δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι όλοι οι οφειλέτες θα προστατεύονται αυτόματα.

Η πρώτη μεγάλη παγίδα αφορά όσους δεν έχουν δηλώσει ακατάσχετο λογαριασμό στην ηλεκτρονική πλατφόρμα της ΑΑΔΕ. Χωρίς τη σχετική δήλωση, η προστασία δεν ενεργοποιείται και οι καταθέσεις μπορούν να δεσμευθούν ακόμη και αν βρίσκονται κάτω από το νέο όριο των 1.600 ευρώ.

Η δεύτερη αφορά τους πολίτες που διατηρούν περισσότερους από έναν τραπεζικούς λογαριασμούς. Η προστασία εξακολουθεί να ισχύει μόνο για έναν λογαριασμό και σε ένα μόνο πιστωτικό ίδρυμα. Εάν ένας φορολογούμενος διαθέτει καταθέσεις σε άλλες τράπεζες ή σε δεύτερο λογαριασμό που δεν έχει δηλωθεί, τα ποσά αυτά δεν καλύπτονται από το ακατάσχετο.

Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται και στους κοινούς λογαριασμούς. Σύμφωνα με τη νομοθεσία, το ακατάσχετο όριο ισχύει για κάθε συνδικαιούχο ξεχωριστά, υπό την προϋπόθεση ότι όλοι οι συνδικαιούχοι έχουν δηλώσει τον ίδιο λογαριασμό ως ακατάσχετο.

Εάν αυτό δεν συμβαίνει, τότε δημιουργείται σοβαρός κίνδυνος κατασχέσεων ακόμη και για ποσά χαμηλότερα του ορίου. Για παράδειγμα, σε έναν κοινό λογαριασμό όπου κατατίθεται σύνταξη 1.000 ευρώ και ο δεύτερος συνδικαιούχος έχει ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο, η τράπεζα μπορεί να θεωρήσει ότι το ποσό ανήκει κατά 50% σε κάθε δικαιούχο. Σε μια τέτοια περίπτωση μπορεί να δεσμευθεί μέρος των χρημάτων, παρότι η συνολική κατάθεση βρίσκεται κάτω από το ακατάσχετο όριο.

Η αύξηση στα 1.600 ευρώ δεν μεταβάλλει επίσης τους κανόνες που ισχύουν για μισθούς και συντάξεις όταν αυτά τα ποσά υπερβαίνουν συγκεκριμένα όρια. Η νομοθεσία εξακολουθεί να προβλέπει ότι για αποδοχές άνω των 1.000 ευρώ μπορούν να εφαρμοστούν συγκεκριμένοι κανόνες παρακράτησης και κατάσχεσης, ανάλογα με το ύψος του εισοδήματος και το είδος της απαίτησης.

Αυτό σημαίνει ότι ένας φορολογούμενος με εισόδημα σημαντικά υψηλότερο των 1.600 ευρώ δεν θα προστατεύεται πλήρως. Το νέο όριο απλώς αυξάνει το τμήμα του εισοδήματος που παραμένει ασφαλές από κατασχέσεις στον δηλωμένο τραπεζικό λογαριασμό.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα εργαζομένης με καθαρό μισθό 1.450 ευρώ και ληξιπρόθεσμες οφειλές προς την εφορία. Με το σημερινό καθεστώς, μέρος των χρημάτων της βρίσκεται πάνω από το όριο των 1.250 ευρώ. Με το νέο ακατάσχετο των 1.600 ευρώ, ολόκληρος ο μισθός της θα προστατεύεται.

Αντίστοιχα, συνταξιούχος που λαμβάνει συνολικές συντάξεις 1.580 ευρώ και έχει χρέη προς το Δημόσιο θα βλέπει πλέον το σύνολο των μηνιαίων αποδοχών του να καλύπτεται από το ακατάσχετο.

Διαφορετική είναι η εικόνα για εργαζόμενο με μισθό 1.900 ευρώ. Στην περίπτωση αυτή, τα πρώτα 1.600 ευρώ θα προστατεύονται, όμως το ποσό που υπερβαίνει το όριο θα εξακολουθεί να είναι εκτεθειμένο σε μέτρα αναγκαστικής είσπραξης.

Αναμφισβήτητα η αύξηση του ακατάσχετου αποτελεί ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, καθώς προσαρμόζει το όριο στις σημερινές οικονομικές συνθήκες και στο αυξημένο κόστος ζωής. Την ίδια στιγμή, ωστόσο, τονίζουν ότι η αποτελεσματικότητα του μέτρου θα κριθεί από την εφαρμογή του στην πράξη. Οι τράπεζες καλούνται να τηρούν αυστηρά τα όρια προστασίας και να ελέγχουν την προέλευση των ποσών που πιστώνονται στους λογαριασμούς, ενώ η ΑΑΔΕ οφείλει να διασφαλίζει ότι οι δηλωμένοι ακατάσχετοι λογαριασμοί εξαιρούνται από τις διαδικασίες κατάσχεσης μέχρι το προβλεπόμενο όριο.

Το νέο βιβλίο του Αντώνη Μαυρόπουλου με τίτλο Waste Side Stories (εκδόσεις Τόπος) κυκλοφορεί ήδη στα βιβλιοπωλεία. Με αφορμή την πρώτη επίσημη παρουσίαση του βιβλίου, την ερχόμενη Δευτέρα 8 Ιουνίου, στις 19:00, στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων (Ακαδημίας 50) συζητάμε με το συγγραφέα για το νέο του βιβλίο.

Μιλάς για ένα βιβλίο που το κουβαλούσες χρόνια στο μυαλό σου ως «εν δυνάμει» έργο, ένα βιβλίο που ξεκίνησε από μια υπόσχεση που έδωσες στην κόρη σου. Τι σε έσπρωξε τελικά να το γράψεις;

Πιστεύω ότι όποιος γράφει, ότι και αν γράφει, ξεκινάει από την ανάγκη να δώσει σχήμα, σάρκα και οστά στη διαρκή ρευστότητα των σκέψεων. Είναι μία προσπάθεια να αποκρυσταλλώσεις και ταυτόχρονα να κάνεις διαυγείς και ορατές τις δυναμικές που διέπουν τις σκέψεις σου. Και όσο περισσότερα χρόνια σε απασχολούν, τόσο πιο ανακουφιστική είναι η συγγραφή.

Από τη μια μεριά υπήρχαν ιστορίες - βιώματα τα οποία είχα υποσχεθεί στην κόρη μου ότι θα τα αποτύπωνα για να μη χαθούνε. Από την άλλη, αυτές οι ιστορίες με σμίλεψαν κοινωνικά και πολιτικά. Δεν τις έζησα «ουδέτερα» αλλά με χρωμάτισαν, και εγώ, με τη σειρά μου, άφησα μία χρωματιστή κουκίδα στη συνολική εικόνα τους. Η αύρα των βιωμάτων μου είναι η νοηματοδότηση τους, είναι αυτό που κάνει τα πέπλα της ζωής μας να κυματίζουν όσα χρόνια και αν περάσουν. Στο μυαλό μου δεν μπορώ να διαχωρίσω τον αέρα από την κίνηση των πέπλων και για αυτό παρουσιάζω τις ιστορίες μαζί με τις ιδέες και τους συνειρμούς που μου γέννησαν. Το έχει πει και ο Φλωμπέρ: η τέχνη της συγγραφής είναι η τέχνη να ανακαλύπτεις τι πραγματικά πιστεύεις.

Έχουμε ένα βιβλίο που ξεκινάει από τη φαλαινοθηρία, περνάει από φαβέλες και χωματερές, καταλήγει στο Βιετνάμ και τη Γάζα και αναφέρεται στο φάσμα της πείνας που επιστρέφει. Με μια πρώτη ματιά όλα αυτά μοιάζουν εντελώς ασύνδετα. Και όμως στο βιβλίο βάζεις όλα αυτά τα κομμάτια στο ίδιο παζλ.

Πιστεύω βαθιά πως κάθε βιβλίο είναι ένα ταξίδι. Έγραψα αυτό το βιβλίο προσπαθώντας να κάνω τον αναγνώστη να ταξιδέψουμε μαζί, στο χώρο και το χρόνο. Να δούμε την ιστορία των βιομηχανικών επαναστάσεων, όταν θεμελιώθηκε η απόλυτη εμπορευματοποίηση της φύσης. Να κατανοήσουμε ότι η περιβαλλοντική κρίση έχει μεγάλο ιστορικό βάθος.

Στη σημερινή πολύπλευρη κρίση νιώθω την ανάγκη να ξανασυνδέσουμε τα κομμάτια του κόσμου μας. Περιβάλλον, οικονομία, τεχνολογία, θεσμοί και καθημερινή ζωή αλληλοεπηρεάζονται σε πραγματικό χρόνο και διαμορφώνουν ταχύτατα νέες πραγματικότητες. Η αποσπασματική θέαση είναι παραπλανητική και συχνά οδηγεί σε παραίτηση. Χρειαζόμαστε νέα εργαλεία κατανόησης της πολυπλοκότητας, διεπιστημονικές γέφυρες και κατανόηση των αλληλεξαρτήσεων, ώστε να βλέπουμε τα νήματα που ενώνουν το τοπικό με το παγκόσμιο, το ατομικό με το συλλογικό, το παρόν με το μέλλον.

Ακολούθησα τον ειρμό των σκέψεων όπως ξεδιπλωνόταν από κάθε ιστορία. Για την ακρίβεια, η ιστορία, όπως την ανασύνθετα και την ξαναζούσα, με οδηγούσε στα θέματα που σχολιάζω, και τα θέματα που σχολίαζα σε κάθε κεφάλαιο μου άνοιγαν τον δρόμο για να διαλέξω την επόμενη ιστορία. Με αυτόν τον τρόπο, το αποτέλεσμα είναι ένα βιβλίο-κολλάζ προσωπικών ιστοριών, επιστημονικών θεωρήσεων αλλά και γεγονότων. Πολλά πράγματα παίρνουν την τελική μορφή τους προς το τέλος του βιβλίου, όταν έχουν τοποθετηθεί τα περισσότερα από τα κομμάτια του παζλ. Και νομίζω ότι αναπόσπαστο μέρος αυτού του παζλ είναι και τα τραγούδια και οι μουσικές του βιβλίου τα οποία έχω μαζέψει σε μία ξεχωριστή playlist στο YouTube με τίτλο “Waste Side Stories” για να μπορεί να τα βρει γρήγορα και εύκολα ο κάθε αναγνώστης.

Και ποια είναι τελικά η κόκκινη γραμμή που συνδέει όλα αυτά τα γεγονότα;

Η έννοια του μεταβολικού ρήγματος (δηλαδή της διαταραχής του φυσικού από τον κοινωνικο-οικονομικό μεταβολισμό) είναι αυτή που αποτέλεσε και αποτελεί το πλαίσιο που κάνει το κολλάζ του βιβλίου συνεκτικό. Το μεταβολικό ρήγμα είναι μία έννοια με ρίζες στον Μαρξ που πλέον χρησιμοποιείται από αρκετούς ερευνητές για την ανάλυση της σύγχρονης περιβαλλοντικής κρίσης. Προσπάθησα να περιγράψω και να παρακολουθήσω το μεταβολικό ρήγμα ως προϊόν και οργανικό συστατικό της ανάπτυξης των αγορών, της παγκοσμιοποίησης και της κυριαρχίας του τραπεζικού – χρηματοπιστωτικού τομέα.

Στο βιβλίο το παρακολουθώ να μεταμορφώνεται: από περιβαλλοντικό ρήγμα γίνεται σωματικό μέσω της διατροφής μας, και τελικά γνωσιακό ρήγμα στον ίδιο τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο και τη φύση.

Μου έκανε εντύπωση ότι στον τίτλο και στο εξώφυλλο υπάρχει μια σύμπτωση: «απόβλητοι» οι άνθρωποι, «απόβλητα» τα υλικά. Γράφεις ότι ο σημερινός καπιταλισμός παράγει με τον ίδιο μηχανισμό τα βουνά των σκουπιδιών αλλά και «απόβλητους ανθρώπους» και ολόκληρους «απόβλητους» λαούς. Γιατί και πώς;

Υπάρχουν άπειρα στατιστικά (κάποια και στο βιβλίο) για τα βουνά των αποβλήτων που παράγονται στις σημερινές κοινωνίες. Ωστόσο λίγοι άνθρωποι ξέρουν ότι στον σημερινό κόσμο, τουλάχιστον 1,1 δισεκατομμύριο άνθρωποι, κάποιοι υπολογίζουν και 1,6 δις, ζουν σε φαβέλες, σε παραγκουπόλεις με ανύπαρκτες υποδομές. Και πολλοί ερευνητές εκτιμούν ότι το 2030, ένας στους τέσσερις κατοίκους του πλανήτη θα ζει σε τέτοιες φτωχογειτονιές, με άθλιες συνθήκες υγιεινής.

Τις τελευταίες δύο τρεις δεκαετίες παρατηρούμε ότι ενώ οι παγκόσμιες ανισότητες μεταξύ των χωρών έχουν μειωθεί, η ανισότητα έχει αυξηθεί σημαντικά στο εσωτερικό των περισσότερων χωρών. Φαίνεται λοιπόν ότι στον σημερινό κόσμο η οικονομική μεγέθυνση από μόνη της, μετρούμενη με όρους ΑΕΠ, δεν είναι ικανή να αντιμετωπίσει την ακραία φτώχεια. Αντίθετα, γεννάει συνεχώς νέους φτωχούς και αποκλεισμένους, με συστημικό και μόνιμο τρόπο, και μάλιστα ο αριθμός τους αυξάνεται ακόμη και στην περίοδο μίας ανεπανάληπτης οικονομικής μεγέθυνσης. Είναι ακριβώς η ίδια ανάπτυξη που γεννάει βουνά αποβλήτων και τοξικών ουσιών, βουνά αποβλήτων που γίνονται όλο και μεγαλύτερα όσο περισσότερο μιλάμε για ανακύκλωση.

Πρόκειται, κυριολεκτικά, για τους απόβλητους και τα απόβλητα του συστήματος, δηλαδή για ανθρώπους που πετιούνται έξω από την επίσημη οικονομία και κοινωνική οργάνωση, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που τα απόβλητα πετιούνται έξω από τις βιομηχανίες που τα παράγουν και τα σπίτια μας.

Κάνεις και μία αναλογία των χωματερών με τους χώρους υποδοχής προσφύγων.

Τη σχετική αναλογία την οφείλουμε στον Ζίγκμουντ Μπάουμαν που με το έργο του ανέδειξε τα προσφυγικά στρατόπεδα ως χώρους όπου συγκεντρώνονται τα «ανθρώπινα απόβλητα» της σύγχρονης εποχής. Είναι χώροι όπου στοιβάζονται εκατομμύρια άνθρωποι που αδυνατούν, μόνιμα ή προσωρινά, να αφομοιωθούν ξανά σε δομές «κανονικής» ζωής. Πρόκειται για τις «πόλεις του πουθενά», όπου

επικρατεί μια «παγιωμένη προσωρινότητα» και οι «περιττοί» άνθρωποι μετατρέπονται σε έναν πολτό μιας απρόσωπης μάζας, εξαρτημένης πλήρως από την ανθρωπιστική βοήθεια. Αυτοί οι χώροι αποτελούν μια μορφή «ανθρώπινων χωματερών».

Είναι και κάτι ακόμα που οφείλουμε να αναλογιστούμε όλοι στα σοβαρά: ότι ο πόλεμος είναι ακριβώς εκείνη η δραστηριότητα που κατεξοχήν παράγει λαούς που πρέπει να εξοβελιστούν από την κανονικότητα του ύστερου καπιταλισμού σα να είναι απόβλητοι. Γιατί τι άλλο παρά μετατροπή της Παλαιστίνης σε χωματερή και των Παλαιστινίων σε απόβλητο λαό είναι η γενοκτονία που διαπράττει το Ισραήλ με την ανοχή και υποστήριξη της Δύσης; Τι άλλο παρά μετατροπή των Ουκρανών σε απόβλητο λαό είναι η εμμονή της ΕΕ για πόλεμο με τη Ρωσία «μέχρι του τελευταίου Ουκρανού»; Η μαζική κατανάλωση και η μαζική καταστροφή είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος: της κανονικότητας της παγκόσμιας αγοράς.

Στο βιβλίο έχεις αφιερώσει ένα κεφάλαιο στο Ανθρωπόκαινο, την εποχή στην οποία ο άνθρωπος έχει γίνει η κυρίαρχη δύναμη στον πλανήτη. Αν καταλαβαίνω καλά συντάσσεσαι με αυτούς που κάνουν κριτική σε αυτή την έννοια και μάλιστα αντιπροτείνεις τον όρο Αγγλόκαινο. Ποιες είναι οι αφετηρίες της κριτικής σου;

Αντιμετωπίζω το αφήγημα του Ανθρωπόκαινου κριτικά. Το μεγάλο πλεονέκτημα αυτού του αφηγήματος είναι ότι θέτει την ανθρωπότητα, τον χρόνο και την ιστορία στο επίκεντρο, αποδίδει, δηλαδή, έναν υλικό και ιστορικό χαρακτήρα στα φαινόμενα.

Ωστόσο, τα στατιστικά στοιχεία σε παγκόσμια κλίμακα, που είναι καθοριστικά

στο αφήγημα, δημιουργούν μια οφθαλμαπάτη που σβήνει τόσο την ασυμμετρία των ευθυνών όσο και την ασυμμετρία των επιπτώσεων. Για παράδειγμα,

μια γρήγορη ματιά στα δεδομένα εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα αποκαλύπτει ότι μέχρι το 1980 ο άνθρωπος του Ανθρωπόκαινου φαίνεται να μιλάει σχεδόν αποκλειστικά αγγλικά. Σε αθροιστικούς όρους, από το 1800 έως το 1950, το 65% των εκπομπών άνθρακα εκπέμπονταν μόνο από τη Μεγάλη Βρετανία και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Επομένως, θα μπορούσαμε άνετα να μιλήσουμε για Αγγλόκαινο αντί για Ανθρωπόκαινο.

Θεωρώ ότι είναι πολιτικά επείγον να αντικαταστήσουμε στο αφήγημα του Ανθρωπόκαινου τον αόριστο όρο «άνθρωπο» με τα έθνη και τις εταιρείες, τους θεσμούς και τα φαντασιακά, τις τεχνολογίες και τις ιδεολογίες που έχουν το τιμόνι του Ανθρωπόκαινου. Να μιλήσουμε για το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα, τους παγκόσμιους πολέμους, τη στροφή στη μαζική κατανάλωση προϊόντων μιας χρήσης, τον φορντισμό, την παγκοσμιοποίηση και τη βίαιη εμπορευματοποίηση μέσω ιδιωτικοποιήσεων, την άνιση ανταλλαγή μεταξύ πλούσιων και φτωχών χωρών, την αποικιοκρατία, το εμπόριο σκλάβων και τον ιμπεριαλισμό Γάλλων, Βρετανών και Αμερικανών. Αυτές οι ποιοτικές πλευρές μετουσιώθηκαν στα ποσοτικά παγκόσμια στατιστικά του Ανθρωπόκαινου, αλλά δεν πρέπει να κρύβονται πίσω από αυτά.

Ξεκίνησες αυτό το βιβλίο εν μέρει για την κόρη σου, για να μη χαθούν κάποιες ιστορίες. Τι κόσμο τελικά θα παραδώσουμε όλοι στα παιδιά μας; Και τι είναι αυτό που σε κρατάει ακόμη αισιόδοξο;

Αν δεν αλλάξουμε κάτι, ο κόσμος που θα παραδώσουμε στα παιδιά μας είναι ένας κόσμος με όλο και περισσότερα βουνά αποβλήτων και όλο και περισσότερους απόβλητους ανθρώπους. Ένας κόσμος όπου ένας στους τέσσερις θα ζει σε φαβέλα, όπου ο πόλεμος ξαναγίνεται «κανονικός» τρόπος διαχείρισης των πόρων, όπου λίγες εταιρείες ελέγχουν ακόμη και τους σπόρους που μας ταΐζουν. Αυτή είναι η τροχιά του «business as usual», και δεν είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας, συμβαίνει ήδη και τα παιδιά μας το ξέρουν και το ζούνε ήδη.

Παραμένω όμως αισιόδοξος δύο λόγους. Ο πρώτος: τίποτα απ' όλα αυτά δεν είναι φυσικός νόμος. Είναι κοινωνικές επιλογές. Και ό,τι έχει φτιαχτεί από ανθρώπους, μπορεί από ανθρώπους να αλλάξει. Η φτώχεια, η ρύπανση, η πείνα εν μέσω αφθονίας δεν είναι η μοίρα μας, είναι το αποτέλεσμα συγκεκριμένων κοινωνικών επιλογών και σχέσεων εξουσίας που μπορούν να ανατραπούν.

Ο δεύτερος λόγος: σε όλα μου τα ταξίδια, ακόμη και στις πιο άθλιες χωματερές και παραγκουπόλεις του κόσμου, συνάντησα ανθρώπους που αρνούνταν να γίνουν «απόβλητοι». Φτωχούς και κατατρεγμένους ανθρώπους που οργανώνονταν, μοιράζονταν, αντιστέκονταν, γελούσαν. Η αξιοπρέπεια και η αλληλεγγύη φυτρώνουν ακόμη και στα πιο αφιλόξενα εδάφη, πανέμορφα λουλούδια ανθίζουν ακόμα και στις χωματερές. Και στον επίλογο του βιβλίου μιλάω για μία συγκλονιστικά αισιόδοξη στιγμή που χαράχθηκε στο μυαλό μου σε μία χωματερή της Νικαράγουας.

Γι' αυτό πιστεύω ότι το πως θα εξελιχθεί ο κόσμος μας δεν είναι γραμμένο σε πέτρινες πλάκες. Εξαρτάται από το αν θα ξεπεράσουμε την απελπισία της μοναξιάς και τη μοναξιά της απελπισίας, αυτό το «είμαστε λίγοι» και το «δεν γίνεται τίποτα» που είναι τα πιο πολύτιμα όπλα των κυρίαρχων.

Δεν είμαστε λίγοι, το 90% των ανθρώπων στη γη έχει άμεσο υλικό συμφέρον για να αλλάξει η πορεία των πραγμάτων και να τερματιστεί η ξέφρενη πορεία προς την περιβαλλοντική και κοινωνική καταστροφή. Και δεν γίνεται τίποτα γιατί ακόμα δεν έχουμε βρει την κοινή γλώσσα και τα πολιτικά αιτήματα που θα μετατρέψουν την εμπειρία του κόσμου σε κοινωνική πάλη, σε πολιτικά αιτήματα και προγράμματα που θα αλλάζουν την κατάσταση. Και η αναζήτηση αυτής της κοινής γλώσσας και αυτών των πολιτικών είναι κάτι που αξίζει να ξεκινήσουμε και να μεταφέρουμε σαν ελπίδα στα παιδιά μας. Χρειαζόμαστε ένα νέο κοινωνικό-πολιτικό διαφωτισμό που θα νοηματοδοτήσει τις αποσπασματικές μας εμπειρίες. Η ιστορική αισιοδοξία είναι το ελάχιστο καθήκον μας μπροστά στο θαύμα της ζωής.