Κυκλοφοριακές ρυθμίσειςθα εφαρμοστούν την Κυριακή 6 Ιουνίου από τις 08:00 έως τις 12:00 σε δρόμους του κέντρου της Αθήνας. Ο λόγος είναι η διεξαγωγή του αγώνα ποδηλασίας «6ος Αγώνας Run Bike Care», που οργανώνει ο Σύλλογος Καρκινοπαθών «Κ.Ε.Φ.Ι.» Αθηνών.

Η διαδρομή περιλαμβάνει την Πλατεία Συντάγματος, τη Λεωφόρο Βασ. Αμαλίας, τη Λεωφόρο Βασ. Όλγας και τη Λεωφόρο Βασ. Σοφίας.

Οι αγώνες θα διεξαχθούν στην εξής διαδρομή : Πλ. Συντάγματος (Εκκίνηση) – Φιλελλήνων – Λεωφ. Βασ. Αμαλίας – Λεωφ. Βασ. Όλγας – Λεωφ. Βασ. Κων/νου – Λεωφ. Βασ. Σοφίας – Ακαδημίας – Σίνα – Πανεπιστημίου – Πλ. Συντάγματος (Τερματισμός)

Οι κυκλοφοριακές ρυθμίσεις:

- Σταδίου, σε όλο το μήκος της και στις καθέτους αυτής μέχρι την πρώτη παράλληλη οδό,

- Φιλελλήνων, σε όλο το μήκος της και στις καθέτους αυτής μέχρι την πρώτη παράλληλη οδό,
Πλ. Συντάγματος

- Λεωφ. Βασ. Όλγας, σε όλο το μήκος της και στις καθέτους αυτής μέχρι την πρώτη παράλληλη οδό,

- Λεωφ. Συγγρού, στο τμήμα της μεταξύ της οδού Αθ. Διάκου και της Λεωφ. Βασ. Αμαλίας, στο ρεύμα κυκλοφορίας προς την Πλ. Συντάγματος.

- Λεωφ. Βασ. Αμαλίας, σε όλο το μήκος της και στις καθέτους αυτής μέχρι την πρώτη παράλληλη οδό, στο ρεύμα κυκλοφορίας προς την Πλ. Συντάγματος,

- Πανεπιστημίου (Ελ. Βενιζέλου), στο τμήμα της μεταξύ της Λεωφ. Βασ. Αμαλίας και της οδού Ιπποκράτους και στις καθέτους αυτής μέχρι την πρώτη παράλληλη οδό,

- Ακαδημίας, στο τμήμα της μεταξύ της οδού Χαρ. Τρικούπη και της Λεωφ. Βασ. Σοφίας και στις καθέτους αυτής μέχρι την πρώτη παράλληλη οδό,

- Λεωφ. Βασ. Σοφίας, στο τμήμα της μεταξύ των Λεωφόρων Βασ. Αμαλίας και Βασ. Κων/νου και στα δύο ρεύματα κυκλοφορίας και στις καθέτους αυτής μέχρι την πρώτη παράλληλη οδό,

- Λεωφ. Βασ. Σοφίας, στο τμήμα της μεταξύ της οδού Ζαχάρωφ κα της Λεωφ. Βασ. Κων/νου και στις καθέτους αυτής μέχρι την πρώτη παράλληλη οδό, στο ρεύμα κυκλοφορίας προς Λεωφ. Βασ. Κων/νου,

- Λεωφ. Βασ. Κων/νου, σε όλο το μήκος της και στις καθέτους αυτής μέχρι την πρώτη παράλληλη οδό, στο ρεύμα κυκλοφορίας προς Αρδηττού,

- Ηρ. Αττικού, σε όλο το μήκος της και στις καθέτους αυτής μέχρι την πρώτη παράλληλη οδό,

- Μελεάγρου, στο τμήμα της μεταξύ της οδού Ησιόδου και της Λεωφ. Βασ. Κων/νου,

- Αραβαντινού, στο τμήμα της μεταξύ της οδού Ησιόδου και της Λεωφ. Βασ. Κων/νου,
- Κλεάνθους, στο τμήμα της μεταξύ της οδού Βασ. Γεωργίου Β΄ και της Λεωφ. Βασ. Κων/νου.

Σημεία κάθετων διελεύσεων

Απαγόρευση της κάθετης διέλευσης των οχημάτων από την διαδρομή διεξαγωγής των αγώνων, κατά τις ώρες που θα ισχύσει απαγόρευση της κυκλοφορίας, εξαιρουμένων των παρακάτω ελεγχόμενων κόμβων:

-Λεωφ. Βασ. Σοφίας – Ρηγίλλης,

- Λεωφ. Βασ. Κων/νου – Βασ. Γεωργίου Β΄.

Η ΕΛΑΣ καλεί τους οδηγούς για την καλύτερη εξυπηρέτησή τους και την αποφυγή πρόσθετων κυκλοφοριακών προβλημάτων, να αποφύγουν τη διέλευση των οχημάτων τους στις παραπάνω οδούς, Λεωφόρους και Πλατείες κατά τα αναφερόμενα χρονικά διαστήματα.

Οι αναδρομικές αυξήσεις στις συντάξεις ειδικών κατηγοριών δημοσίων υπαλλήλων και στρατιωτικών φέρνουν στο προσκήνιο νέο κύκλο παρεμβάσεων στο ασφαλιστικό σύστημα, με το οικονομικό επιτελείο να επιχειρεί την αποκατάσταση αδικιών που προέκυψαν τα προηγούμενα χρόνια. Η νέα ρύθμιση, που περιλαμβάνεται στο νομοσχέδιο του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών για τα έκτακτα μέτρα στήριξης των εισοδημάτων, αφορά πρόσωπα που εξαιρέθηκαν από τις διατάξεις του νόμου Κατρούγκαλου και διατήρησαν το προγενέστερο καθεστώς υπολογισμού των συντάξεών τους.

Σύμφωνα με τις προβλέψεις της διάταξης, οι συντάξεις των συγκεκριμένων κατηγοριών θα επανυπολογιστούν στο 80% των αποδοχών των εν ενεργεία δημοσίων λειτουργών και υπαλλήλων που ανήκουν στην ίδια κατηγορία. Η αλλαγή αυτή οδηγεί σε αυξήσεις που κατά μέσο όρο φτάνουν τα 100 ευρώ τον μήνα, ενώ οι ήδη συνταξιοδοτημένοι δικαιούχοι θα λάβουν και αναδρομικά ποσά για το διάστημα που μεσολάβησε από την εφαρμογή των σχετικών εξαιρέσεων μετά την 1η Ιανουαρίου 2017.

Δικαιούχοι του μέτρου είναι δημόσιοι υπάλληλοι και λειτουργοί, πολιτικοί ή στρατιωτικοί, οι οποίοι υπέστησαν αναπηρία άνω του 67% ή κρίθηκαν πλήρως ανίκανοι για εργασία εξαιτίας τρομοκρατικής ενέργειας που στράφηκε εναντίον τους λόγω της υπηρεσιακής τους ιδιότητας ή κατά την άσκηση των καθηκόντων τους. Για τις κατηγορίες αυτές το Δημόσιο διατηρεί ειδικό καθεστώς προστασίας, αναγνωρίζοντας τις ιδιαίτερες συνθήκες υπό τις οποίες επήλθε η ανικανότητα.

Για τους πολιτικούς υπαλλήλους, η σύνταξη θα υπολογίζεται με βάση τον προκαταληκτικό βαθμό ή μισθολογικό κλιμάκιο στο οποίο θα εξελίσσονταν κανονικά έως την ολοκλήρωση της υπηρεσιακής τους πορείας. Παράλληλα, θα προσμετρώνται επιδόματα που αντιστοιχούν σε 35 έτη πραγματικής υπηρεσίας. Αντίστοιχο πλαίσιο ισχύει και για τους στρατιωτικούς, με τον υπολογισμό να γίνεται βάσει του ανώτερου βαθμού στον οποίο θα μπορούσαν να προαχθούν, χωρίς ωστόσο να υπερβαίνονται συγκεκριμένα ανώτατα όρια ανά κατηγορία προσωπικού.

Ιδιαίτερη πρόβλεψη υπάρχει και για τους οπλίτες, καθώς ορίζεται ότι η σύνταξή τους δεν μπορεί να υπολείπεται της σύνταξης που λαμβάνει ανάπηρος πολέμου οπλίτης με το ίδιο ποσοστό αναπηρίας. Με τον τρόπο αυτό επιχειρείται να διασφαλιστεί ένα ελάχιστο επίπεδο προστασίας και αξιοπρεπούς διαβίωσης για όσους υπέστησαν σοβαρές βλάβες κατά την εκτέλεση της υπηρεσίας τους.

Το νομοσχέδιο καθορίζει επίσης ποια επιδόματα θα συνυπολογίζονται στις συντάξιμες αποδοχές. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται η πάγια αποζημίωση δικαστικών λειτουργών, το επίδομα διδασκαλίας και έρευνας των πανεπιστημιακών, το νοσοκομειακό επίδομα των γιατρών του ΕΣΥ, το ειδικό επίδομα έρευνας για επιστήμονες και ερευνητές, καθώς και το επίδομα ειδικών καθηκόντων των διπλωματικών υπαλλήλων. Στις συντάξιμες αποδοχές εντάσσεται επίσης μέρος του επιδόματος θέσης ευθύνης και το επίδομα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας, εφόσον αυτά υπόκεινται σε ασφαλιστικές εισφορές κύριας σύνταξης.

Παράλληλα, προβλέπεται ότι οι ετήσιες αυξήσεις των συντάξεων βάσει πληθωρισμού και ανάπτυξης θα καταβάλλονται μόνο εφόσον είναι μεγαλύτερες από τις αυξήσεις που προκύπτουν μέσω της αναπροσαρμογής των μισθών των εν ενεργεία υπαλλήλων. Με αυτόν τον μηχανισμό αποφεύγεται η διπλή ενίσχυση, ενώ διατηρείται η σύνδεση των συντάξεων με τις μισθολογικές εξελίξεις στο Δημόσιο.

Η νέα παρέμβαση έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία το ασφαλιστικό σύστημα βρίσκεται εκ νέου στο επίκεντρο, λόγω των συνεχών αιτήσεων συνταξιοδότησης, των συζητήσεων για τα πλασματικά έτη και των προσδοκιών για νέες αυξήσεις στις κύριες συντάξεις.

Η Κορινθία αποτελεί ένα από τους πιο αγαπημένους και κοντινούς στην Αθήνα προορισμούς για σύντομες αποδράσεις. Συνδυάζει σε απόλυτη αρμονία το βουνό και τη θάλασσα, την ιστορία και τα εντυπωσιακά φυσικά τοπία, με τις παραλίες της να γίνονται πόλος έλξης για τους επισκέπτες, ιδιαίτερα κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

Αν και οι περισσότεροι επισκέπτες γνωρίζουν μερικές από τις πιο δημοφιλείς παραλίες, όπως το Ξυλόκαστρο ή το Λουτράκι, υπάρχουν ορισμένοι «κρυμμένοι» θησαυροί που παραμένουν σχετικά άγνωστες στο ευρύ κοινό, διατηρώντας έτσι τον αυθεντικό τους χαρακτήρα.

Οι εντυπωσιακές παραλίες της Κορινθίας

Σκαλωσιά:

Σε απόσταση μόλις μία ώρα από την Αθήνα, κοντά στο Λουτράκι, απλώνεται η παραλία Σκαλωσιά, μία ακτή ανάμεσα σε βράχους και πλούσια βλάστηση που διατηρεί τον ήρεμο και αυθεντικό της χαρακτήρα.

Η πρόσβαση γίνεται μέσω ενός σύντομου χωματόδρομου, ωστόσο τα καταγάλανα νερά και το τοπίο ανταμείβει όσους επιχειρούν να περάσουν την μέρα τους εκεί. Η παραλία, διαθέτει λευκό βότσαλο και ήρεμα, καθαρά νερά, χωρίς τουριστικές εγκαταστάσεις, επομένως οι επισκέπτες θα πρέπει να έχουν προνοήσει για τα απαραίτητα.

Ιδιαίτερα την ώρα του ηλιοβασιλέματος, το τοπίο «βάφεται» με ροζ και πορτοκαλί χρώματα, δημιουργώντας μία άκρως ρομαντική ατμόσφαιρα.

{https://www.youtube.com/watch?v=cVU2gJ3ezDY}

Μικρό Αμόνι:

Πρόκειται για έναν μικρό κολπίσκο στην περιοχή του Σοφικού στις ακτές του Σαρωνικού που θυμίζει περισσότερο νησί παρά ηπειρωτική Ελλάδα.

Η παραλία, ξεχωρίζει για τον ήρεμο χαρακτήρα, την πλούσια βλάστηση, το βότσαλο και τα κρυστάλλινα νερά της, ενώ προσφέρει φυσική σκιά λόγω των πεύκων που την πλαισιώνουν.

Τα νερά της, παραμένουν συνήθως ήρεμα, καθώς είναι προστατευμένα από τον αέρα και η περιοχή προσφέρει το αίσθημα της απομόνωσης μακριά από την έντονη καθημερινότητα.

Απέχει σχεδόν 1,5 ώρα από την Αθήνα οδικώς και αποτελεί ιδανική επιλογή για οικογένειες και παρέες.

{https://www.youtube.com/watch?v=Ir9nVc_Cb58&list=RDIr9nVc_Cb58&start_radio=1}

Οι δύο αυτές παραλίες, αν και σχεδόν άγνωστες στο ευρύ κοινό, αποδεικνύουν την ομορφιά της Κορινθίας, που παραμένει ανέγγιχτη από τον μαζικό τουρισμό.

Τα κόμματα δεν γεννιούνται στο κενό. Γεννιούνται όταν η πραγματικότητα τα απαιτεί — όταν το υπάρχον πολιτικό σύστημα αποτυγχάνει να αντιπροσωπεύσει αυτό που ζουν οι άνθρωποι, όταν δεν εκφράζουν ανάγκες και μετατρέπονται σε μουσεία παλιών βεβαιοτήτων, φιλολογικές λέσχες προσωπικών διαδρομών ή σε κυνικούς μηχανισμούς αυτοσυντήρησης.

Στην Ελλάδα των τελευταίων χρόνων, το πολιτικό σύστημα έχει στενέψει επικίνδυνα. Η χώρα λειτουργεί ουσιαστικά με ένα μόνο κόμμα διακυβέρνησης παρά το γεγονός πως η κοινωνία αποδοκιμάζει μαζικά αυτό που βιώνει. Και είναι απολύτως λογικό αυτό καθώς η μεγάλη πλειοψηφία ζει καθημερινά την ακρίβεια, την ανασφάλεια, την αδικία. Όμως αυτή η κοινωνική δυσφορία δεν έχει βρει ακόμη πειστική κυβερνητική έκφραση και αυτό είναι πρόβλημα Δημοκρατίας.

Γιατί όταν μια κυβέρνηση μπορεί να κυβερνά επί επτά χρόνια — παρά τη φθορά, παρά τις αυξανόμενες ανισότητες, παρά τη θεσμική απαξίωση, παρά τα σκάνδαλα και τις κραυγαλέες αποτυχίες της — τότε κάτι δεν λειτουργεί σωστά. Οι πολίτες παύουν να πιστεύουν ότι υπάρχει εναλλακτική, συνηθίζουν το λιγότερο, συμβιβάζονται με το άδικο. Με τον τρόπο αυτό- σιγά σιγά- η πολιτική μετατρέπεται από πεδίο ελπίδας σε πεδίο παραίτησης. Επτά χρόνια κυριαρχίας της Νέας Δημοκρατίας έχουν οδηγήσει σε αυτό ακριβώς το τέλμα — ενώ η κατασυκοφάντηση κάθε προοδευτικής στιγμής από το παρελθόν επιχειρεί να εξουδετερώσει ακόμη και τη σκέψη και τη φαντασία μιας διαφορετικής πραγματικότητας.

Σε αυτήν τη συνθήκη, η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη δεν έρχεται να γεμίσει έναν κατάλογο κομμάτων αλλά να απαντήσει σε ένα κεντρικό και υπαρκτό πολιτικό κενό. Η χώρα χρειάζεται αξιόπιστη, ισχυρή προοδευτική εναλλακτική και τη χρειάζεται άμεσα. Κανείς δεν έχει την πολυτέλεια της αναμονής, της ωρίμανσης των πολιτικά ανώριμων και της κατανόησης της κατάστασης που βιώνουν οι τρεις στους τέσσερις Έλληνες. Εάν κάποιος δεν το έχει καταλάβει μέχρι σήμερα, μάλλον δεν θα μπορέσει να το καταλάβει και αύριο.

Τα ερωτήματα που θέτει αυτή η αναγκαιότητα είναι απλά — και δεν χρειάζονται ιδεολογικές ακροβασίες για να απαντηθούν. Ποια η αξία της αύξησης των ονομαστικών εισοδημάτων, όταν ο μισθός και η σύνταξη τελειώνουν στα μέσα του μήνα; Όταν η αγοραστική δύναμη συρρικνώνεται ενώ οι τιμές στο σούπερ μάρκετ, στο ρεύμα, στα καύσιμα σπάνε ρεκόρ; Ποια η αξία μιας ανάπτυξης από την οποία μεγάλα κοινωνικά στρώματα είναι δομικά αποκλεισμένα; Όταν το ΑΕΠ ανεβαίνει αλλά οι ανισότητες διευρύνονται, η μεγέθυνση γίνεται στατιστικό επίτευγμα — χρήσιμο στα επιτελεία επικοινωνίας, αδιάφορο για τη ζωή των ανθρώπων. Ποιο το μέλλον ενός νέου ανθρώπου που δεν μπορεί να νοικιάσει σπίτι, που μένει μέχρι τα 35 με τους γονείς του, που η δημιουργία οικογένειας μοιάζει οικονομικό ρίσκο; Αυτό δεν είναι πολιτισμικό φαινόμενο αλλά οικονομική αδικία με δημογραφικές συνέπειες που αρχίζουμε μόλις να υπολογίζουμε. Και ποια η κοινωνική συνοχή, όταν η πρόσβαση σε υγεία και παιδεία εξαρτάται από το πάχος του πορτοφολιού; Όταν η ιδιωτική δαπάνη γίνεται προαπαιτούμενο και όχι επιλογή;

Αυτά είναι τα πραγματικά ερωτήματα της εποχής. Πέρα από ιδεολογισμούς, πέρα από κομματικές ταυτότητες. Είναι η καθημερινή εμπειρία εκατομμυρίων — εργαζόμενων, μικρομεσαίων, νέων, ανθρώπων της περιφέρειας, γειτονιών της Θεσσαλονίκης και όλης της χώρας που νιώθουν ότι κανείς δεν τους ακούει.

Ο στόχος μας είναι διπλός. Πρώτον, να γίνουμε το σημείο αναφοράς της πλειοψηφίας που απορρίπτει τη σημερινή κατεύθυνση. Δεύτερον — και αυτό είναι το ουσιαστικό — να ανατάξουμε τη χώρα στα κρίσιμα επίπεδα: κοινωνική συνοχή, κράτος πρόνοιας, αγοραστική δύναμη, δημόσια υγεία, παραγωγική ανταγωνιστικότητα που δεν αφήνει κανέναν πίσω. Να χτίσουμε ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο — με φορολογική δικαιοσύνη, με κανόνες απέναντι στα ολιγοπώλια, με ανάπτυξη που μετριέται στη ζωή των ανθρώπων και όχι μόνο σε δείκτες.

Εμείς δεν θέλουμε να συνεχίσουμε σε μια κοινωνία του ενός τετάρτου των προνομιούχων. Η πρότασή μας είναι συμπεριληπτική. Δεν ζητάμε από τους πολίτες να πιστέψουν σε μια ταμπέλα. Τους ζητάμε να συμμετάσχουν σε μια προσπάθεια — αλλαγής πολιτικής, όχι απλώς εναλλαγής προσώπων. Στόχος μας να κάνουμε ξανά την πολιτική χρήσιμη στη ζωή των ανθρώπων. Η ώρα δεν περιμένει.

(Ο Αντώνης Σαουλίδης είναι Δικηγόρος Παρ'Αρείω Πάγω, MA-IR, MA-EYP, Υποψήφιος Διδάκτωρ Ειδικευμένος σε θέματα Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Πιστοποιημένος Υπεύθυνος Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων)

Η δολοφονία της Βασιλικής πριν από λίγες ημέρες προστίθεται σε έναν μακρύ, επώδυνο και διαρκώς διευρυνόμενο κατάλογο γυναικών που έχασαν τη ζωή τους επειδή ήταν γυναίκες. Μια ακόμη ζωή που αφαιρέθηκε βίαια. Μια ακόμη οικογένεια που βυθίστηκε στο πένθος. Μια ακόμη κοινωνία που δηλώνει συγκλονισμένη μπροστά σε ένα έγκλημα το οποίο, δυστυχώς, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί μεμονωμένο περιστατικό.

Για άλλη μία φορά τα μέσα ενημέρωσης αφιερώνουν αμέτρητες ώρες συζητήσεων, οι πολίτες εκφράζουν οργή και θλίψη, οι δημόσιες τοποθετήσεις πληθαίνουν. Ωστόσο, μετά από κάθε νέα γυναικοκτονία, το ουσιαστικό ερώτημα παραμένει αμείλικτο: γιατί εξακολουθούν να δολοφονούνται γυναίκες από συντρόφους, συζύγους ή πρώην συντρόφους τους; Γιατί η κοινωνία εξακολουθεί να μετρά νεκρές γυναίκες; Η απάντηση δεν μπορεί να περιοριστεί στην ατομική ευθύνη του δράστη, όσο αυτονόητη και αδιαπραγμάτευτη κι αν είναι αυτή. Οι γυναικοκτονίες δεν γεννιούνται στο κενό. Τροφοδοτούνται από ένα κοινωνικό και πολιτισμικό περιβάλλον που εξακολουθεί να αναπαράγει στερεότυπα, να ανέχεται σχέσεις κυριαρχίας και να αντιμετωπίζει τη γυναίκα ως κτήμα, ως προέκταση της ανδρικής εξουσίας ή ως αντικείμενο ελέγχου.

Η γυναικοκτονία δεν εμφανίζεται ξαφνικά. Σπάνια αποτελεί μια στιγμιαία έκρηξη. Συνήθως είναι η τελευταία πράξη μιας μακράς αλυσίδας βίας: λεκτικών επιθέσεων, ψυχολογικής κακοποίησης, απειλών, εκφοβισμού, απομόνωσης, οικονομικού ελέγχου και συστηματικής υπονόμευσης της αυτονομίας της γυναίκας. Είναι η κορύφωση μιας πορείας που συχνά εξελίσσεται μπροστά στα μάτια συγγενών, φίλων, γειτόνων και θεσμών, χωρίς να αναγνωρίζεται έγκαιρα η επικινδυνότητά της. Γι’ αυτό και η συζήτηση για τις γυναικοκτονίες δεν αφορά μόνο τις γυναίκες. Αφορά ολόκληρη την κοινωνία. Αφορά τους άνδρες που επιλέγουν να μη σιωπούν απέναντι στον σεξισμό και στη βία. Αφορά τους/τις φίλους/ες και τις/τους συναδέλφισσες/ους που αναγνωρίζουν εγκαίρως τα σημάδια μιας κακοποιητικής συμπεριφοράς. Αφορά τους/τις γονείς που μεγαλώνουν αγόρια μαθαίνοντάς τους ότι ο σεβασμός δεν είναι αδυναμία και ότι η αγάπη δεν ταυτίζεται με την κατοχή. Αφορά τα σχολεία, τα πανεπιστήμια, τους χώρους εργασίας, τα μέσα ενημέρωσης και κάθε θεσμό που συμβάλλει στη διαμόρφωση κοινωνικών αντιλήψεων.

Η βία κατά των γυναικών συνιστά κατάφωρη παραβίαση θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι διεθνείς οργανισμοί επισημαίνουν εδώ και δεκαετίες ότι πρόκειται για ένα παγκόσμιο φαινόμενο που διαπερνά όλες τις κοινωνίες, ανεξαρτήτως οικονομικής ανάπτυξης, μορφωτικού επιπέδου, πολιτισμικής παράδοσης ή θρησκευτικής ταυτότητας. Η γυναικοκτονία αποτελεί την πιο ακραία έκφραση αυτής της βίας, την ορατή κορυφή ενός παγόβουνου που παραμένει σε μεγάλο βαθμό αθέατο. Στην Ελλάδα, έπειτα από τόσες χαμένες ζωές, δεν υπάρχει πλέον χώρος για υπεκφυγές και ωραιοποιήσεις. Οι γυναικοκτονίες δεν είναι «οικογενειακές τραγωδίες», ούτε «εγκλήματα πάθους», ούτε «δράματα της στιγμής». Πρόκειται για εγκλήματα έμφυλης βίας. Η Βασιλική δεν μπορεί να επιστρέψει. Μπορεί, όμως, να μας υποχρεώσει να μη συνηθίσουμε ποτέ την απώλεια των γυναικών ως μέρος της καθημερινότητας. Γιατί κάθε γυναικοκτονία που ξεχνιέται, προετοιμάζει το έδαφος για την επόμενη. Κάθε φορά που χρησιμοποιούνται εξωραϊστικοί όροι, συγκαλύπτεται η πραγματική φύση του προβλήματος και αποδυναμώνεται η κοινωνική συνείδηση γύρω από αυτό.

Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλεί και η επίμονη άρνηση της Πολιτείας να αναγνωρίσει ρητά τον όρο «γυναικοκτονία» στον Ποινικό Κώδικα. Ασφαλώς η αφαίρεση ανθρώπινης ζωής τιμωρείται ήδη αυστηρά από το ποινικό δίκαιο. Ωστόσο, η απουσία του όρου στερεί από την κοινωνία και τους θεσμούς τη δυνατότητα να αναδείξουν με σαφήνεια το έμφυλο κίνητρο που βρίσκεται πίσω από πολλές δολοφονίες γυναικών. Όταν η γυναικοκτονία παραμένει αόρατη ως ιδιαίτερη μορφή βίας, δυσκολότερα καταγράφεται, μελετάται και αντιμετωπίζεται ως διακριτό κοινωνικό φαινόμενο. Η ονομασία δεν είναι μια συμβολική λεπτομέρεια· είναι πράξη αναγνώρισης μιας πραγματικότητας που κοστίζει ζωές και προϋπόθεση για πιο στοχευμένες πολιτικές πρόληψης, προστασίας και ευαισθητοποίησης. Γιατί όπως έχω ήδη γράψει ό,τι δεν κατονομάζεται, συχνά αποσιωπάται· και ό,τι αποσιωπάται, δύσκολα αντιμετωπίζεται

Η μνήμη της Βασιλικής δεν πρέπει να μετατραπεί σε ακόμη έναν αριθμό σε μια στατιστική καταγραφή. Δεν πρέπει να χαθεί μέσα στον καταιγισμό της καθημερινής επικαιρότητας. Οφείλει να γίνει αφορμή για συλλογική αφύπνιση, κοινωνικό αναστοχασμό και ουσιαστική δράση. Η προστασία της ζωής και της αξιοπρέπειας των γυναικών δεν αποτελεί «γυναικείο ζήτημα». Είναι ζήτημα δημοκρατίας, ισότητας, ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κοινωνικής δικαιοσύνης. Γι’ αυτό και η παρουσία όλων μας στις δημόσιες κινητοποιήσεις έχει ιδιαίτερη σημασία. Όχι μόνο των γυναικών, αλλά και των ανδρών, των νέων ανθρώπων, των εργαζομένων, των οικογενειών, κάθε πολίτη που αρνείται να συμβιβαστεί με την κανονικοποίηση της βίας. Η κοινωνική πίεση παραμένει ο ισχυρότερος μοχλός για την ενίσχυση της πρόληψης, την αποτελεσματική προστασία των θυμάτων, τη στήριξη των επιζωσών και την ουσιαστική απονομή δικαιοσύνης.

Οι φεμινιστικές οργανώσεις καλούν σε συγκέντρωση διαμαρτυρίας στις 9 Ιουνίου (Άγνωστος Στρατιώτης, 7μμ) στην Αθήνα. Η συμμετοχή δεν αποτελεί απλά μια πράξη αλληλεγγύης. Είναι μια δημόσια δέσμευση ότι δεν θα συνηθίσουμε τη βία, ότι δεν θα αποδεχθούμε τη σιωπή, ότι δεν θα επιτρέψουμε να συνεχιστεί η ατιμωρησία και η αδιαφορία. Είναι η δήλωση μιας κοινωνίας που διεκδικεί το αυτονόητο: να μπορεί κάθε γυναίκα να ζει ελεύθερη, ασφαλής και ισότιμη. Γιατί καμία γυναίκα δεν πρέπει να φοβάται για τη ζωή της. Γιατί καμία Βασιλική δεν πρέπει να χαθεί ξανά.

(Η Μαρία Γκασούκα είναι Ομότιμη Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αιγαίου-Μέλος Επιστημονικού Συμβουλίου Ινστιτούτου Αλέξης Τσίπρας)

Θα μπορούσε να είναι ιστορία οποιουδήποτε αριστερού κάποιας ηλικίας. Τώρα που η τράπουλα πάλι ανακατεύεται, παλιοί φίλοι ξανασμίγουν, παλιοί φίλοι χωρίζουν η ξαναχωρίζουν, τώρα που η Αριστερά για άλλους πολυδιασπάται χωρίς αιτία , κατά άλλους ενώνεται για το νεο μεγάλο άλμα, θέλω να σας πω μια ιστορία. Για να καταλάβετε - όσοι ακόμα δεν το έχετε συνειδητοποιήσει - ότι ακριβώς την ώρα των κρίσεων και των ανακατατάξεων χρειάζονται χαμηλοί τόνοι και σεβασμός στην επιλογή του άλλου .

Μια φορά και έναν καιρό μια ομάδα συντρόφων και συντροφισσών αποφάσισε να φύγει από τον Συνασπισμό της Αριστεράς και της Προόδου που είχε πρόεδρο τον Νίκο Κωνσταντόπουλο ο οποίος είχε συνάψει Συμμαχία με το Αριστερό Ρεύμα (υπό μια έννοια και με βάση τα πρόσωπα το Αριστερό Ρεύμα ήταν ο πρόδρομος της ΛΑΕ και της Ομπρέλας του ΣΥΡΙΖΑ ). Κοινό σημείο που ένωνε τον κεντροαριστερό Κωνσταντόπουλο με τους ούλτρα αριστερούς του ΣΥΝ ήταν η αντίθεση προς τον Κώστα Σημίτη, που είχε έρθει στο Συνέδριό μας και είχε προτείνει ανοιχτά συνεργασία. Αντίθεση που για τα παιδιά του Αριστερού Ρεύματος είχε πιο ιδεολογική βάση, για τον Κωνσταντόπουλο πιο προσωπική. Εμείς που συμπαθούσαμε τον αριστερό εκσυγχρονισμό και κυρίως την αντιεθνικιστική εξωτερική πολιτική του Σημίτη συγκροτήσαμε την ΑΕΚΑ. Ανανεωτική Εκσυγχρονιστική Κίνηση της Αριστεράς . Πάντα της Αριστεράς γιατί μπορεί να είμαι «δεξιός» από τότε που τσάντιζα τον Χαρίλαο, αλλά «δεξιός» πάντα της Αριστεράς, πάντα υπήρχε το απαραβίαστο σύνορο. Στην ΑΕΚΑ , λοιπόν, ήμουν επικεφαλής 200 το πολύ φίλων.

Δεν είμασταν πολλοί αλλά κάναμε μεγάλη φασαρία γιατί είμασταν οι πιο σταθεροί υποστηρικτές του Σημίτη στην σύγκρουση του με τον Χριστόδουλο για το θέμα των ταυτοτήτων. Το πήραμε επάνω μας γιατί η άλλη Αριστερά, ενώ συμφωνούσε επί της ουσίας δεν ήθελε να ταυτιστεί με τον Σημίτη, ενώ το μισό ΠΑΣΟΚ δεν ήθελε να τα χαλάσει με το το χριστεπώνυμο εκλογικό πλήθος. Τότε γνώρισα τον Σημίτη, που με ευχαρίστησε για την στάση της ΑΕΚΑ στις ταυτότητες και για την υποστήριξη του νόμου Γιαννίτση για το ασφαλιστικό και μετά με έκανε Υφυπουργό Εσωτερικών για 8 μήνες. Για αυτή μου την θητεία με κατηγορούν ότι «εξαργύρωσα την αντιστασιακή μου δράση» οι απόντες, οι απολίτικοι και γενικώς οι μισούντες την γενιά του Πολυτεχνείου η οποία δεν λέει να ησυχάσει και είναι καρφί στα μάτια όλων αυτών. Και μέχρι τέλος έτσι θα το πάμε.

Ενώ, λοιπόν, δίναμε αυτόν τον τιτάνιο αγώνα απέναντι σε φανατικούς ή κρυπτοχριστιανούς σε όλο το πολιτικό φάσμα, είχα και εσωτερικά προβλήματα στην ΑΕΚΑ. Γιατί είχαν έρθει μαζί μας δυο φίλοι, κυριολεκτικά Διόσκουροι , από την άκρα δεξιά πτέρυγα του ΚΚΕ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ, ο Θανάσης Γεωργακόπουλος και ο Τάκης Κατσαρός. Εξαιρετικά παιδιά, διαβασμένα πανέξυπνα , με πίστη στις απόψεις τους κάπως υπερβολική (σε βαθμό φανατισμού) και με όλες τις παθογένειες της Ανανεωτικής Αριστεράς με κορυφαία την τάση για αέναη διάσπαση . Για να μην σας κουράζω, πήγαν για ακατανόητους λόγους να διασπάσουν την ΑΕΚΑ των διακοσίων αλλά οι ημέτερες δυνάμεις - κυρίως προερχόμενες από το ΚΚΕ- αμύνθηκαν του πατριού εδάφους και κατέπνιξαν την στάση εν τη γενέσει της. Μετά από λίγο τα ξαναβρήκαμε και έκτοτε όποτε συναντιόμασταν τους έθετα το ερώτημα «Καλά βρε αθεόφοβοι, την ΑΕΚΑ των διακοσίων βρήκατε να διασπάσετε; Αν μείνετε οι δυο σας, θα διασπαστείτε και πάλι;»

Πού να ήξερα ότι αυτό δεν ήταν ρητορικό ερώτημα, όπως νόμιζα αρχικά. Τα ΄φέρε έτσι η ζωή ώστε οι μέχρι τότε αχώριστοι τράβηξαν εκ διαμέτρου αντίθετες πορείες: ο Θανάσης στο αντι-ΣΥΡΙΖΑ Μέτωπο. Δεν θα τον πω ακροκεντρώο γιατί εσχάτως σαν να συνέρχεται ελαφρώς. Ο δε Τάκης επικεφαλής της οιονεί μπολσεβίκικης τάσης της Νέας Αριστεράς. Έτσι τους έχω πάλι απέναντι μου γιατί από διαφορετική αφετηρία και οπτική ορμώμενοι σε ένα ομονοούν και πάλι , στην ακραία αντίθεση τους με τον Τσίπρα.

Θα μπορούσε να σταματήσει εδώ η ιστορία ως αυτοτελές κωμικό επεισόδιο. Όμως είχαμε στην ΑΕΚΑ ένα άλλο επεισόδιο. Στις δημοτικές εκλογές το 2002 η ΑΕΚΑ ήταν προσανατολισμένη κατά κανόνα στην υποστήριξη υποψηφίων του ΠΑΣΟΚ. Στον Πειραιά, όμως, αποφασίσαμε να στηρίξουμε τον Συνδυασμό το «Λιμάνι της Αγωνίας» με επικεφαλής τον φίλο Θοδωρή Δρίτσα. Το Λιμάνι της Αγωνίας είχε δημοτική παρουσία, ενδιαφερόταν ειλικρινά για την πόλη και ο Θοδωρής ήταν και είναι μαχητής και πολύ γλυκός άνθρωπος. Τον είχα γνωρίσει από σπόντα όταν ο μεγάλος του αδελφός είχε έρθει να με μετακινήσει στην παρανομία από ένα σπίτι που κρυβόμουν στους Αμπελοκήπους σε ένα άλλο στον Πειραιά. Αυτά δεν ξεχνιούνται, πόσο μάλλον που ο μεγάλος αδελφός Δρίτσας δεν ήταν στο ΚΚΕ αλλά λειτούργησε αυτοβούλως στο πλαίσιο της αντιδικτατορικής αλληλεγγύης. Έμαθε ότι κινδύνευα και έτρεξε χωρίς δεύτερη σκέψη.

Τέλος πάντων στην προεκλογική συγκέντρωση του Θοδωρή στον Πειραιά κατεβήκαμε και εμείς της ΑΕΚΑ με τις πενιχρές μας δυνάμεις. Ο Θοδωρής πάντα ευγενικός μας υποδέχθηκε και φωτογραφήθηκε μαζί μας. Πολλοί όμως σύντροφοι δεν είχαν ξεπεράσει το πρόσφατο τραύμα της αποχώρησής μας από τον Συνασπισμό. Στον Πειραιά και λόγω του Θοδωρή το πάνω χέρι το είχαν διαχρονικά οι ούλτρα αριστεροί.

Ένιωθες, λοιπόν, την παγωμάρα, την προσπάθεια να μην συναντηθούν τα βλέμματα, την βούληση να τελειώσει όσο το δυνατόν νωρίτερα αυτή η αναγκαστική κοινή παρουσία. Έχει και συνέχεια η Ιστορία. Το 2015 μετά την αναγκαία στροφή που έκανε ο Τσίπρας και αργότερα μετά την Συμφωνία των Πρεσπών πολλοί της ΑΕΚΑ μαζί με άλλους συγκροτήσαμε την κίνηση «Γέφυρα» , στηρίξαμε και μετά ενταχθήκαμε στον ΣΥΡΙΖΑ. Εκεί, οι Πειραιώτες συναντηθήκαμε ξανά με τον Θοδωρή και τους άλλους ούλτρα αριστερούς συντρόφους. Οταν μετά την ήττα του 2023 προέκυψε Κασσελάκης φύγαμε όλοι μαζί στην Νέα Αριστερά.

Η ιστορία μετά είναι γνωστή και πρόσφατη και ολοκληρώνεται αυτές τις ημέρες και στην Νέα Αριστερά και στον ΣΥΡΙΖΑ. Θα είναι η διάλυση όπως πιστεύουν αυτοί οι σύντροφοι; Θα είναι μια αναγκαία νέα αρχή με καλύτερες προϋποθέσεις και πιο σταθερή βάση, όπως πιστεύω εγώ και κυρίως ένα μεγάλο κομμάτι του εκλογικού σώματος της Αριστεράς; Θα δείξει η εξέλιξη, η ζωή, η πεισματάρα πραγματικότητα. Με τον Θοδωρή και τόσους άλλους και άλλες, μέσα σε μισό αιώνα βρεθήκαμε, χωρίσαμε , ξανασμίξαμε και τώρα είμαστε χώρια. Μέσα στις διαδρομές και τις περιπέτειες της Αριστεράς μπλέξαν οι γραμμές μας και τα θέλω μας . Δεν είναι εύκολο να ξεμπλέξουν παρά τις προσωρινές διαφωνίες και διαφορετικές πορείες.

Γι΄ αυτό όλοι μας χαμηλούς τόνους, σεβασμό στους συντρόφους μας με τους οποίους πάντα θα μας ενώνουν περισσότερα και μεγαλύτερα από αυτά που τώρα μας χωρίζουν. Εις το επανιδείν.

Με μια απόφαση που επί της ουσίας δεν αλλάζει και πολλά στη ζωή στον «πλανήτη» ΣΥΡΙΖΑ -τουλάχιστον έτσι όπως διαμορφώθηκε από την ημέρα που ο Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε το νέο του κόμμα και μετά- ολοκληρώθηκε η συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος.

Τα «στρατόπεδα» που ήδη είχαν σχηματιστεί από το προηγούμενο διάστημα, κατέγραψαν δυνάμεις, όπου μετρήθηκε σαφής υπεροχή των «προεδρικών». Η πλειοψηφία υπό τον Σωκράτη Φάμελλο, πέτυχε τον πρώτο -αλλά όχι οριστικό- στόχο που ήταν η πολιτική απόφαση για τη στήριξη του πρώην πρωθυπουργού, ενώ η ομάδα των Πολάκη, Παππά, Δούρου, πήρε παράταση «ζωής» ώστε να οργανωθεί για την τελική «μάχη» - που, πάντως, δύσκολα θα πραγματοποιηθεί πριν από τον Σεπτέμβριο.

«Αψιμαχίες» πριν τον τελικό γύρο

Όσοι ανέμεναν πως σήμερα θα γίνονταν το τελικό ξεκαθάρισμα στην Κουμουνδούρου, διαψεύστηκαν. Τα πράγματα στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής εξελίχθηκαν απρόσμενα ήρεμα, αν λάβουμε υπόψη μας την κρισιμότητα της απόφασης που ελήφθη.

Το πώς θα κυλούσε η χθεσινή ημέρα, έγινε καθαρό ήδη από την Παρασκευή. Ο Σωκράτης Φάμελλος έδειξε χωρίς αμφιταλαντεύσεις προς την πλευρά του Αλέξη Τσίπρα, πετυχαίνοντας να κερδίσει την πολιτική απόφαση στήριξης του κόμματος του πρώην πρωθυπουργού. Και μάλιστα, με σημαντική άνεση – όπως αναφέρουν από το επιτελείο του.

Από εκεί και πέρα, όμως, απέφυγε να «δυναμιτίσει» ακόμα περισσότερο το ήδη τεταμένο κλίμα, καθώς δεν επέμεινε στο επίδικο, το οποίο δεν ήταν άλλο από το αν θα υπάρχει ή όχι αντιπαραθετικό προς την ΕΛΑΣ ψηφοδέλτιο στις επόμενες εκλογές. Είναι προφανές ότι στόχος της πλειοψηφίας είναι να μην υπάρχει.

Και αυτό θα προσπαθήσει να πετύχει όταν θα υπάρξει η επόμενη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ. Άλλωστε, στελέχη πρώτης γραμμής όπως η Όλγα Γεροβασίλη, ο Κώστας Ζαχαριάδης και η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου, το είπαν ξεκάθαρα.

Βουλευτές, όπως ο Κώστας Μπάρκας και ο Γιώργος Γαβρήλος, είπαν την «πικρή» αλήθεια. Πως η βάση έχει ήδη διαλέξει τον πρώην πρωθυπουργό και απομακρύνεται ταχύτατα από το κόμμα, με τις οργανώσεις να μετατρέπονται σε «κουφάρι».

«Ανασυγκρότηση» για Πολάκη, Δούρου, Παππά

Εξαίρεση ως προς το σκέλος της βάσης, πιθανότατα να αποτελεί ο Παύλος Πολάκης, που διαθέτει «ορκισμένους» υποστηρικτές. Το ερώτημα, ωστόσο, είναι αν αρκούν για να οδηγήσουν τον ΣΥΡΙΖΑ ή ένα άλλο κόμμα μέχρι το 3% και τη Βουλή.

Όπως και να έχει, δυνάμεις μέτρησαν και στη συμμαχία του χανιώτη βουλευτή με τη Ρένα Δούρου και τον Νίκο Παππά. Δεν κατάφεραν να κερδίσουν την πλειοψηφία, όμως εκτιμούν ότι έχασαν μια «μάχη» και όχι τον «πόλεμο». Όπως είπε ο Παύλος Πολάκης μετά την ολοκλήρωση της συνεδρίασης, δεν σκοπεύουν να φύγουν από τον ΣΥΡΙΖΑ.

Και στο μέλλον, με μια διαφορετική σύνθεση του οργάνου -σε περίπτωση μαζικών αποχωρήσεων το καλοκαίρι μεσαίων στελεχών της Κεντρικής Επιτροπής- η απόφαση θα μπορεί να ανατραπεί. Άλλωστε, ο χανιώτης βουλευτής -που παραμένει εκτός Κοινοβουλευτικής Ομάδας και οργάνων- φρόντισε να στείλει ξεκάθαρο μήνυμα πως δεν σκοπεύει να χαρίσει τον ΣΥΡΙΖΑ.

Σχεδόν ...ημιεπίσημες είναι οι διαρροές από το Μαξίμου ότι ο πρωθυπουργός εξετάζει τον Οκτώβριο ως μήνα προσφυγής στις κάλπες.

Οι λόγοι είναι ουκ ολίγοι:

-Πρώτα απ΄ όλα και παρά τις κυβερνητικές θριαμβολογίες ο «βαρύς» χειμώνας που αναμένεται τόσο στην οικονομία όσο και στην αγοραστική δύναμη των πολιτών καθώς η ακρίβεια καλπάζει ανενόχλητη.

-Δεύτερον, να μην προλάβει να οργανωθεί ο Αλέξης Τσίπρας καθώς η ΕΛ.Α.Σ. δείχνει αυτή τη στιγμή να αποτελεί τον δεύτερο πόλο στην πολιτική ζωή της χώρας και τον βασικό αντίπαλο του Κυριάκου Μητσοτάκη.

-Τρίτον, να μην έχει χρόνο μετά την ίδρυση του κόμματός του ο Αντώνης Σαμαράς. Το κόμμα του πρώην πρωθυπουργού αποτελεί αυτή τη στιγμή το νέο μεγάλο πονοκέφαλο για το Μέγαρο Μαξίμου καθώς ισχυρή είναι η πιθανότητα η ΝΔ -με την εμφάνιση του κόμματος Σαμαρά- να μην αγωνίζεται για να κρατήσει το ποσοστό των ευρωεκλογών (28,31%) αλλά να ξεπεράσει το 25%, το ποσοστό δηλαδή που απαιτείται για να λάβει το πρώτο κόμμα το κλιμακωτό bonus των 50 εδρών.

-Τέταρτον, η «κατρακύλα» του ΠΑΣΟΚ επιτρέπει το διεμβολισμό του με το «δίλημμα» ότι «διαφορετικά θα έρθει ο Τσίπρας»!

-Και πέμπτο, θα προλάβει τα σκάνδαλα και τις παραπομπές «γαλάζιων» υπουργών στο Ειδικό Δικαστήριο, καθώς πχ αμέσως μετά τον Σεπτέμβριο θα κριθεί αν ο Χρ. Τριαντόπουλος θα πρέπει να παραπεμφθεί στο Ειδικό Δικαστήριο για το «μπάζωμα» στο χώρο της τραγωδίας των Τεμπών.

Οι αποφάσεις του πρωθυπουργού για το χρόνο των εκλογών θα ληφθούν από τον ίδιο εντός του Αυγούστου.

Καθοριστικό ρόλο θα παίξει και το εκλογικά στοχευμένο «πακέτο» που θα εξαγγελθεί στη ΔΕΘ, την πρώτη εβδομάδα του Σεπτεμβρίου.

Η προχθεσινή δήλωση του Αντώνη Σαμαρά από το Ηράκλειο ότι «έχω πάρει τις αποφάσεις μου και θα τις ανακοινώσω όταν και όπως πρέπει» και ότι «η μεγάλη κεντροδεξιά παράταξη έμεινε χωρίς εκπροσώπηση» ήρθε να ενισχύσει περαιτέρω τα σενάρια περί δημιουργίας νέου πολιτικού φορέα. Παρότι ο πρώην πρωθυπουργός απέφυγε να ανοίξει πλήρως τα χαρτιά του, οι αναφορές του θεωρήθηκαν από πολλούς ως η πιο σαφής μέχρι σήμερα ένδειξη ότι βρίσκεται ένα βήμα πριν από την ίδρυση κόμματος.

Η προοπτική αυτή προκαλεί εμφανή νευρικότητα στο κυβερνητικό στρατόπεδο. Όχι μόνο επειδή ένα κόμμα υπό τον Αντώνη Σαμαρά θα μπορούσε να δημιουργήσει έναν ακόμη πόλο στα «δεξιά» της Νέας Δημοκρατίας, αλλά κυρίως επειδή θα διεκδικήσει ψήφους από την ίδια εκλογική «δεξαμενή» που επέτρεψε στο κόμμα του Κυριάκου Μητσοτάκη να κερδίσει σε δύο συνεχόμενες εκλογικές διαδικασίες. Σε μια περίοδο κατά την οποία οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η αυτοδυναμία μόνο δεδομένη δεν μπορεί να θεωρείται, οποιαδήποτε διαρροή ψηφοφόρων αποκτά ιδιαίτερη πολιτική σημασία.

Ίσως γι' αυτό παρατηρείται το τελευταίο διάστημα μία έντονη αδυναμία διαμόρφωσης ενιαίας πολιτικής «γραμμής» απέναντι στον πρώην πρωθυπουργό. Κυβερνητικά στελέχη και βουλευτές προσεγγίζουν το ζήτημα με εντελώς διαφορετικό τρόπο, αποκαλύπτοντας την αμηχανία που επικρατεί στο εσωτερικό της παράταξης και φυσικά εντός του Μεγάρου Μαξίμου.

Ο Χάρης Θεοχάρης, για παράδειγμα, επέλεξε τη σκληρή γραμμή, φτάνοντας στο σημείο να χαρακτηρίσει τον Αντώνη Σαμαρά ως «ακροδεξιό», ενώ η Σοφία Βούλτεψη υποστήριξε ότι η διαγραφή του υπήρξε «ένα αμφίδρομο λάθος», στέλνοντας ένα εντελώς διαφορετικό μήνυμα. Άλλα στελέχη, πάλι, δεν έκρυψαν τον προβληματισμό τους για τις πιθανές εκλογικές επιπτώσεις μιας τέτοιας κίνησης και ειδικότερα για το ενδεχόμενο να χαθεί ο στόχος της αυτοδυναμίας.

Οι δημόσιες τοποθετήσεις των τελευταίων εβδομάδων είναι ενδεικτικές.

Ο Δημήτρης Καιρίδης δήλωσε πως «θα είναι αρνητική εξέλιξη αν κάνει κόμμα ο Σαμαράς».

{https://exchange.glomex.com/video/v-dizpatrvxf1t?integrationId=40599y14juihe6ly}

Ο Γιώργος Βρεττάκος τόνισε: «Ελπίζω και εύχομαι να μην κάνει κόμμα ο Σαμαράς γιατί δεν θα είναι καλό για την παράταξη».

{https://exchange.glomex.com/video/v-dizmx7b7076h?integrationId=40599y14juihe6ly}

Από την πλευρά του ο Στέλιος Πέτσας σημείωσε: «Αυτό που μπορεί να μας κόψει την αυτοδυναμία είναι η δημιουργία κόμματος από τον Α. Σαμαρά».

{https://exchange.glomex.com/video/v-diy0ppqbd94x?integrationId=40599y14juihe6ly}

Οι πρώτες αντιδράσεις μετά την ομιλία Σαμαρά στο Ηράκλειο

Αντίστοιχη εικόνα καταγράφηκε και μετά τη χθεσινή ομιλία του πρώην πρωθυπουργού στην Κρήτη. Ο Κωστής Χατζηδάκης υποβάθμισε την απειλή, εκτιμώντας ότι ένα νέο κόμμα θα προκαλούσε «κάποια μικρή ζημιά» στη Νέα Δημοκρατία και μεγαλύτερη στον ίδιο τον Αντώνη Σαμαρά.

{https://exchange.glomex.com/video/v-dj1tj9f4emb5?integrationId=40599y14juihe6ly}

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, ο οποίος επιχείρησε να παρουσιάσει το θέμα ως υπόθεση «προσωπικής ατζέντας» και «προσωπικών πικριών», υποστηρίζοντας ότι η ρητορική του πρώην πρωθυπουργού δεν απευθύνεται στους ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας.

{https://exchange.glomex.com/video/v-dj1sssfe1kft?integrationId=40599y14juihe6ly}

Στον αντίποδα, ο Δημήτρης Μαρκόπουλος παραδέχθηκε ότι ο Αντώνης Σαμαράς δεν θα έπρεπε να έχει οδηγηθεί σε αυτή την επιλογή, σημειώνοντας πως «τον συμβούλεψαν λάθος», ενώ προειδοποίησε ότι εφόσον τελικά προχωρήσει στη δημιουργία κόμματος, θα αποτελεί πλέον πολιτικό αντίπαλο της Νέας Δημοκρατίας.

{https://exchange.glomex.com/video/v-dj1rivx5hgsx?integrationId=40599y14juihe6ly}

Ακόμη πιο χαρακτηριστική ήταν η τοποθέτηση του Άγγελου Συρίγου, ο οποίος αναγνώρισε ευθέως ότι το εκλογικό κοινό στο οποίο απευθύνεται ο πρώην πρωθυπουργός είναι το ίδιο που στήριξε τη Νέα Δημοκρατία στις τελευταίες εκλογές και ότι «σίγουρα θα αποσπάσει ένα ποσοστό», κάτι που δεν έχει καμία απολύτως ταύτιση με τη σχετική δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου.

{https://exchange.glomex.com/video/v-dj1ca8ce6iw1?integrationId=40599y14juihe6ly}

Σε κάθε περίπτωση, οι αντιφατικές τοποθετήσεις κυβερνητικών στελεχών αποκαλύπτουν ότι το Μέγαρο Μαξίμου δεν έχει ακόμη καταλήξει σε ενιαία στρατηγική απέναντι στον Αντώνη Σαμαρά. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ένα νέο κόμμα δεν θα επηρεάσει ουσιαστικά τη Νέα Δημοκρατία, ενώ άλλοι προειδοποιούν ανοιχτά για απώλεια ψηφοφόρων και κίνδυνο για την αυτοδυναμία. Και μόνο αυτή η εικόνα αρκεί για να δείξει ότι το ενδεχόμενο δημιουργίας νέου κόμματος από τον πρώην πρωθυπουργό προκαλεί ήδη έναν σημαντικό πονοκέφαλο στο κυβερνητικό στρατόπεδο.

Έξι δημοσκοπήσεις από ισάριθμες εταιρείες δημοσιεύθηκαν τις τελευταίες ημέρες, μετά την ανακοίνωση της ίδρυσης της ΕΛΑΣ και, παρά τις σημαντικές αποκλίσεις που καταγράφονται σε επιμέρους ποσοστά, καταλήγουν σε ένα εντυπωσιακά κοινό συμπέρασμα: η Νέα Δημοκρατία διατηρεί την πρώτη θέση, η ΕΛΑΣ παγιώνεται στη δεύτερη, ενώ η Ελπίδα για τη Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ δίνουν μάχη για την τρίτη θέση.

Με βάση τον μέσο όρο των έξι αυτών μετρήσεων, η Νέα Δημοκρατία συγκεντρώνει 25,7%, η ΕΛΑΣ 13,8%, η Ελπίδα για τη Δημοκρατία 9,9% και το ΠΑΣΟΚ 9,4%. Με άλλα λόγια, το νέο κόμμα του Αλέξη Τσίπρα δεν εμφανίζεται απλώς στη δεύτερη θέση, αλλά αποκτά με το «καλημέρα» σαφές προβάδισμα έναντι των υπόλοιπων δυνάμεων της αντιπολίτευσης.

Η σημασία του ευρήματος δεν βρίσκεται μόνο στα ποσοστά, αλλά κυρίως στη σταθερότητά τους. Και οι έξι εταιρείες (Prorata, Metron Analysis, Pulse, Alco, Real Polls, Marc) καταγράφουν την ΕΛΑΣ στη δεύτερη θέση, με διψήφια ποσοστά και σταθερό προβάδισμα είτε έναντι του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, είτε έναντι του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού. Πρόκειται για μια εικόνα που δύσκολα μπορεί να αποδοθεί αποκλειστικά στη συγκυριακή δυναμική ή ίσως την αρχική δημοσιότητα που συνοδεύει ένα νέο πολιτικό εγχείρημα.

Αντιθέτως, αυτό που φαίνεται να καταγράφεται είναι η ταχεία ανασυγκρότηση του προοδευτικού χώρου γύρω από ένα νέο κέντρο βάρους. Η ΕΛΑΣ απορροφά μεγάλο μέρος της εκλογικής και πολιτικής επιρροής που είχε κάποτε ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ταυτόχρονα προσελκύει ψηφοφόρους από ευρύτερα ακροατήρια της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς, όπως φαίνεται και από τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των ερευνών. Το αποτέλεσμα είναι ότι ο Αλέξης Τσίπρας εμφανίζεται πλέον, με βάση την τάση που διαμορφώνεται, ως ο βασικός πολιτικός εκφραστής του προοδευτικού χώρου.

Ο μεγάλος στόχος της ΕΛΑΣ για το επόμενο διάστημα δεν είναι απλώς να διατηρήσει τη δεύτερη θέση, αλλά να διευρύνει περαιτέρω την εκλογική της επιρροή, ώστε μέχρι τη ΔΕΘ να έχει παγιωθεί στη συνείδηση των πολιτών ως η μοναδική αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση εξουσίας απέναντι στη Νέα Δημοκρατία.

Αν η ανοδική τάση που καταγράφεται στις πρώτες δημοσκοπήσεις συνεχιστεί, τότε από το φθινόπωρο η πολιτική συζήτηση δεν θα αφορά, όπως σήμερα, το ποιος ηγείται της αντιπολίτευσης - αν και αυτό φαίνεται ήδη να έχει κριθεί - αλλά κατά πόσο η ΕΛΑΣ μπορεί να εξελιχθεί στον πρώτο πραγματικά ανταγωνιστικό πόλο απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη και να διεκδικήσει με αξιώσεις τη διακυβέρνηση της χώρας. Με άλλα λόγια, το ερώτημα δεν θα είναι αν ο Αλέξης Τσίπρας επέστρεψε στην πολιτική σκηνή, αλλά αν μπορεί να μετατρέψει τη σημερινή δυναμική σε ένα πλειοψηφικό ρεύμα.

Η εξέλιξη αυτή εξηγεί και την ένταση των πολιτικών αντιδράσεων που προκάλεσε η επιστροφή του πρώην πρωθυπουργού απ’ όλες τις πλευρές. Διότι η συζήτηση δεν αφορά πλέον την επανεμφάνιση ενός πρώην πρωθυπουργού, αλλά την ανάδειξη ενός πολιτικού φορέα που μέσα σε ελάχιστες ημέρες καταγράφεται ως ηγετική δύναμη στον χώρο της προοδευτικής αντιπολίτευσης και ως ο πιθανότερος αντίπαλος του Κυριάκου Μητσοτάκη στην επόμενη φάση του πολιτικού κύκλου, που οπωσδήποτε δεν θα αντίστοιχος των προηγούμενων.

Αναλυτικά τα ευρήματα σχετικά με την πρόθεση ψήφου για τα τέσσερα πρώτα κόμματα στις τελευταίες έξι δημοσκοπήσεις:

PRORATA

• Νέα Δημοκρατία: 24%
• ΕΛΑΣ: 14,5%
• Ελπίδα για τη Δημοκρατία: 9,5%
• ΠΑΣΟΚ: 8,5%

METRON ANALYSIS

• Νέα Δημοκρατία: 22,7%
• ΕΛΑΣ: 12,1%
• ΠΑΣΟΚ: 9%
• Ελπίδα για τη Δημοκρατία: 8,3%

PULSE

• Νέα Δημοκρατία: 25,5%
• ΕΛ.Α.Σ.:13,5%
• ΠΑΣΟΚ: 10%
• Ελπίδα για τη Δημοκρατία: 9,5%

ALCO

• Νέα Δημοκρατία: 23,5%
• ΕΛΑΣ: 12,8%
• ΠΑΣΟΚ: 10%
• Ελπίδα για τη Δημοκρατία: 9,5%

REAL POLLS

• Νέα Δημοκρατία: 27,5%
• ΕΛΑΣ: 14,1%
• Ελπίδα για τη Δημοκρατία: 11,4%
• ΠΑΣΟΚ: 8,6%

MARC

• Νέα Δημοκρατία: 30,8%
• ΕΛΑΣ: 15,7%
• Ελπίδα για τη Δημοκρατία: 10,9%
• ΠΑΣΟΚ: 10,3%

Πριν τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης και με το βλέμμα στραμμένο στις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις, η κυβέρνηση επεξεργάζεται ένα πακέτο φορολογικών παρεμβάσεων που θα απευθύνεται κυρίως στους ελεύθερους επαγγελματίες και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Στο επίκεντρο των συζητήσεων βρίσκεται η κατάργηση του τεκμαρτού τρόπου φορολόγησης από το 2027, ένα μέτρο που εξετάζεται ως μία από τις σημαντικότερες εξαγγελίες της φετινής ΔΕΘ και το οποίο φιλοδοξεί να σηματοδοτήσει μια νέα προσέγγιση στις σχέσεις της κυβέρνησης με τους αυτοαπασχολούμενους.

Η εφαρμογή του τεκμαρτού εισοδήματος αποτέλεσε μία από τις πιο αμφιλεγόμενες φορολογικές παρεμβάσεις των τελευταίων ετών. Παρά το γεγονός ότι σχεδιάστηκε ως εργαλείο αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις σε μεγάλο μέρος των ελεύθερων επαγγελματιών, οι οποίοι υποστήριξαν ότι φορολογούνται με βάση εισοδήματα που δεν ανταποκρίνονται πάντα στην πραγματική οικονομική τους κατάσταση. Η δυσαρέσκεια που καταγράφηκε σε επαγγελματικούς κλάδους, επιστημονικούς συλλόγους και ενώσεις αυτοαπασχολουμένων έχει οδηγήσει το κυβερνητικό επιτελείο στην αναζήτηση μιας πιο μόνιμης και πολιτικά αποδεκτής λύσης.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το οικονομικό επιτελείο εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο το τεκμαρτό σύστημα να ολοκληρώσει τον κύκλο του στο τέλος του 2026, ώστε από το 2027 οι ελεύθεροι επαγγελματίες να επιστρέψουν σε ένα καθεστώς φορολόγησης που θα βασίζεται αποκλειστικά στα πραγματικά δηλωθέντα εισοδήματα. Η αλλαγή, εφόσον οριστικοποιηθεί, θα αποτυπωθεί στις φορολογικές δηλώσεις που θα υποβληθούν το 2028 και αναμένεται να αποτελέσει κεντρικό στοιχείο του πακέτου μέτρων που θα παρουσιάσει ο πρωθυπουργός από το βήμα της ΔΕΘ.

Κατάργηση του τεκμαρτού

Η προοπτική κατάργησης του τεκμαρτού συνδέεται άμεσα με την πρόοδο που καταγράφεται στον τομέα της ψηφιακής παρακολούθησης των συναλλαγών και της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής. Κυβερνητικά στελέχη επισημαίνουν ότι το μέτρο θεσπίστηκε ως μεταβατική παρέμβαση και όχι ως μόνιμο χαρακτηριστικό του φορολογικού συστήματος. Όπως αναφέρουν, όσο περιορίζεται το κενό ΦΠΑ και αυξάνονται τα έσοδα από τον εντοπισμό αδήλωτης φορολογητέας ύλης, τόσο μειώνεται η ανάγκη ύπαρξης ενός μηχανισμού τεκμαρτού προσδιορισμού εισοδήματος.

Καθοριστικό ρόλο στη συγκεκριμένη στρατηγική διαδραματίζει η πλήρης ανάπτυξη των ψηφιακών εργαλείων ελέγχου. Η καθολική εφαρμογή των ηλεκτρονικών βιβλίων myDATA, η διασύνδεση των ταμειακών μηχανών με τα POS, η επέκταση των ηλεκτρονικών πληρωμών, η σύνδεση των επιχειρήσεων με το σύστημα IRIS, η ηλεκτρονική τιμολόγηση και τα ψηφιακά δελτία αποστολής δημιουργούν, σύμφωνα με την κυβέρνηση, ένα περιβάλλον στο οποίο η φορολογική διοίκηση μπορεί να παρακολουθεί αποτελεσματικότερα την πραγματική οικονομική δραστηριότητα χωρίς την ανάγκη τεκμαρτών υπολογισμών.

Η κατάργηση του τεκμαρτού εισοδήματος δεν θα είναι, ωστόσο, η μοναδική παρέμβαση που εξετάζεται ενόψει ΔΕΘ. Στο τραπέζι βρίσκονται επίσης η μείωση της προκαταβολής φόρου για επιχειρήσεις και επαγγελματίες, η μείωση του φορολογικού συντελεστή για τα νομικά πρόσωπα, καθώς και η επέκταση της κατάργησης του τέλους επιτηδεύματος και στις επιχειρήσεις.

Στο κυβερνητικό στρατόπεδο θεωρούν ότι ένα τέτοιο πακέτο μέτρων μπορεί να συμβάλει στην αποκατάσταση των σχέσεων με μια κοινωνική και επαγγελματική ομάδα που διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην οικονομία και παραδοσιακά επηρεάζει τις πολιτικές εξελίξεις. Για τον λόγο αυτό, η κατάργηση του τεκμαρτού εισοδήματος από το 2027 αναδεικνύεται ήδη ως μία από τις πιο ισχυρές υποψηφιότητες για να αποτελέσει το κεντρικό φορολογικό μήνυμα της κυβέρνησης από το βήμα της φετινής Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης.

Αντίστροφη μέτρηση για το τελευταίο μάθημα για τις Πανελλήνιες 2026 για τους υποψηφίους της Ομάδας Προσανατολισμού Ανθρωπιστικών Σπουδών, αυτό της Ιστορίας. Η εξέταση του μαθήματος δεν αποσκοπεί αποκλειστικά στην αναπαραγωγή ιστορικών γνώσεων, αλλά και στην αξιολόγηση της ικανότητας των υποψηφίων να προσεγγίζουν κριτικά και να αξιοποιούν ιστορικές πηγές. Η επεξεργασία παραθεμάτων αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της εξεταστικής διαδικασίας, καθώς ελέγχει δεξιότητες ιστορικού γραμματισμού, όπως η κατανόηση, η ερμηνεία, η αξιολόγηση και η σύνθεση ιστορικών πληροφοριών. Καθώς οι υποψήφιοι προετοιμάζονται για την εξέταση της Ιστορίας, είναι χρήσιμο να υπενθυμιστούν ορισμένες βασικές αρχές που διέπουν τη μεθοδολογία ανάλυσης των ιστορικών πηγών τονίζει στο Dnews η Πέννυ Γρίβα Φιλόλογος – Συγγραφέας εκδ. Upbility.

Η πηγή ως συμπληρωματικό και όχι ως αυτοτελές στοιχείο της απάντησης

Ένα από τα συχνότερα σφάλματα των μαθητών είναι η αντιμετώπιση της πηγής ως αυτόνομου κειμένου, αποκομμένου από το περιεχόμενο του σχολικού εγχειριδίου. Ωστόσο, η
λογική των εξεταστικών θεμάτων προϋποθέτει τη σύνθεση των πληροφοριών της πηγής με τις ιστορικές γνώσεις που παρέχει το σχολικό βιβλίο. Η πηγή λειτουργεί είτε επιβεβαιωτικά είτε επεξηγηματικά είτε συμπληρωματικά ως προς την ιστορική αφήγηση και δεν υποκαθιστά τη συστηματική ιστορική γνώση. Συνεπώς, η απάντηση οφείλει να στηρίζεται πρωτίστως στα δεδομένα του σχολικού εγχειριδίου και να ενσωματώνει οργανικά τις πληροφορίες που αντλούνται από το παράθεμα.

Η σημασία της εξωκειμενικής προσέγγισης

Πριν από την ανάλυση του περιεχομένου, είναι απαραίτητη η αναγνώριση της ταυτότητας της πηγής. Ο μαθητής καλείται να εξετάσει:

● τον δημιουργό της πηγής,
● τον χρόνο και τον τόπο σύνταξής της,
● το είδος και την κατηγορία της,
● τη σχέση του συντάκτη με τα γεγονότα που περιγράφονται,
● το ιστορικό και ιδεολογικό πλαίσιο μέσα στο οποίο δημιουργήθηκε.

Η διερεύνηση των παραπάνω στοιχείων επιτρέπει την κατανόηση της οπτικής γωνίας του δημιουργού και συμβάλλει στην αξιολόγηση της αξιοπιστίας και της εγκυρότητας της
μαρτυρίας του.

Διάκριση μεταξύ ιστορικής πληροφορίας και ιστορικής ερμηνείας

Κάθε ιστορική πηγή περιέχει πληροφορίες, αλλά ενδέχεται ταυτόχρονα να περιλαμβάνει αξιολογικές κρίσεις, ιδεολογικές τοποθετήσεις ή προσωπικές ερμηνείες του συντάκτη της. Η κριτική ανάγνωση προϋποθέτει ότι ο υποψήφιος μπορεί να διακρίνει το γεγονός από το σχόλιο και την αντικειμενική πληροφορία από την υποκειμενική αποτίμηση. Η διάκριση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία στις δευτερογενείς πηγές, όπου η ιστορική ερμηνεία αποτελεί συχνά βασικό χαρακτηριστικό του κειμένου.

Η κειμενική και διακειμενική επεξεργασία

Κατά την κειμενική προσέγγιση, ο μαθητής οφείλει να εντοπίσει τις πληροφορίες που σχετίζονται άμεσα με το ζητούμενο της ερώτησης και να αναγνωρίσει τα επιχειρήματα ή τις
ερμηνείες που διατυπώνονται. Παράλληλα, απαιτείται διακειμενική προσέγγιση, δηλαδή σύγκριση και συσχέτιση των στοιχείων της πηγής με το σχολικό βιβλίο ή με άλλες πηγές που ενδεχομένως παρατίθενται. Η διαδικασία αυτή επιτρέπει την επιβεβαίωση, τη συμπλήρωση ή και την αναθεώρηση επιμέρους πληροφοριών, οδηγώντας σε μια πιο ολοκληρωμένη κατανόηση του ιστορικού φαινομένου.

Η σύνθεση ως βασικό ζητούμενο

Η απάντηση δεν πρέπει να περιορίζεται σε απλή παράθεση πληροφοριών ούτε σε περίληψη του παραθέματος. Αντιθέτως, ο υποψήφιος καλείται να δημιουργήσει ένα ενιαίο ιστορικό κείμενο, στο οποίο οι γνώσεις του σχολικού βιβλίου και τα στοιχεία της πηγής θα συνδυάζονται με λογική αλληλουχία και τεκμηριωμένη επιχειρηματολογία. Η χρήση κατάλληλων μεταβατικών και συνδετικών φράσεων διευκολύνει τη σύνθεση και προσδίδει συνοχή στο κείμενο. Εκφράσεις όπως «όπως επιβεβαιώνεται από την πηγή»,
«συμπληρωματικά στοιχεία παρέχονται», «η μαρτυρία φωτίζει περαιτέρω» ή «σύμφωνα με τον συντάκτη» συμβάλλουν στην αποτελεσματική ενσωμάτωση των πληροφοριών.

Η σημασία της κριτικής αξιολόγησης

Η ιστορική σκέψη δεν εξαντλείται στην καταγραφή γεγονότων. Η αξιολόγηση της αξιοπιστίας της πηγής, η αναγνώριση πιθανών αποσιωπήσεων, η διερεύνηση των προθέσεων του συντάκτη και η κατανόηση του ιστορικού πλαισίου αποτελούν ουσιώδεις πτυχές της ιστορικής μεθόδου. Ο υποψήφιος που προσεγγίζει την πηγή με κριτικό πνεύμα αποδεικνύει ότι έχει κατανοήσει όχι μόνο το ιστορικό περιεχόμενο αλλά και τον τρόπο με τον οποίο παράγεται και ερμηνεύεται η ιστορική γνώση.

Η επιτυχής επεξεργασία μιας ιστορικής πηγής προϋποθέτει συνδυασμό γνώσεων, μεθοδολογικής επάρκειας και κριτικής σκέψης. Οι υποψήφιοι που θα αντιμετωπίσουν την
πηγή ως αντικείμενο ιστορικής διερεύνησης και όχι ως απλό κείμενο προς αναπαραγωγή θα μπορέσουν να ανταποκριθούν αποτελεσματικότερα στις απαιτήσεις της εξέτασης. Η
συστηματική εφαρμογή των αρχών της εξωκειμενικής, κειμενικής και διακειμενικής προσέγγισης αποτελεί την ασφαλέστερη οδό για την παραγωγή μιας τεκμηριωμένης και
υψηλού επιπέδου ιστορικής απάντησης.

(Η Πέννυ Γρίβα είναι καθηγήτρια φιλόλογος, Professional IB Tutor και συγγραφέας με πολυετή εμπειρία στη διδασκαλία και την προετοιμασία μαθητών για τις Πανελλαδικές Εξετάσεις και το πρόγραμμα IB. Εξειδικεύεται στη Νεοελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία, στο IB Greek A, στα Αρχαία Ελληνικά, στα Λατινικά και στην Ιστορία, ενώ παράλληλα δραστηριοποιείται ως δημιουργός εκπαιδευτικού υλικού, με στόχο τη συστηματική, ουσιαστική και υψηλού επιπέδου προετοιμασία των μαθητών.)

Τον κώδωνα του κινδύνου για τις δημοσιονομικές επιπτώσεις των μη καταγεγραμμένων συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων στην Ευρώπη κρούει νέα μελέτη του ΚΕΦΙΜ, υποστηρίζοντας ότι η εξαίρεσή τους από τους επίσημους δείκτες δημόσιου χρέους έχει συμβάλει στη δημιουργία ενός κλίματος εφησυχασμού που αποκρύπτει το πραγματικό μέγεθος των μελλοντικών βαρών.

Σύμφωνα με τη μελέτη, οι μελλοντικές συνταξιοδοτικές υποχρεώσεις των κρατικών και ιδιωτικών συστημάτων ασφάλισης, για τις οποίες δεν έχουν σχηματιστεί αντίστοιχα αποθεματικά, δεν συνυπολογίζονται στο δημόσιο χρέος βάσει των κανόνων του Μάαστριχτ. Ως αποτέλεσμα, η επίσημη δημοσιονομική εικόνα των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης εμφανίζεται σημαντικά βελτιωμένη σε σχέση με τις πραγματικές υποχρεώσεις που έχουν αναληφθεί για τις επόμενες δεκαετίες.

Το ΚΕΦΙΜ εκτιμά ότι αυτή η λογιστική προσέγγιση έχει ευνοήσει τη συσσώρευση μεγάλων συνταξιοδοτικών δεσμεύσεων χωρίς την αντίστοιχη δημοσιονομική πίεση για τη χρηματοδότησή τους. Η απουσία τους από τους επίσημους δείκτες χρέους, σημειώνεται στη μελέτη, έχει περιορίσει τα κίνητρα για έγκαιρες μεταρρυθμίσεις και έχει ενισχύσει την αντίληψη ότι τα δημόσια οικονομικά είναι πιο βιώσιμα από ό,τι στην πραγματικότητα.

Η εικόνα γίνεται ακόμη πιο ανησυχητική όταν ληφθεί υπόψη το λεγόμενο «κρυφό» συνταξιοδοτικό χρέος. Στην Ελλάδα υπολογίζεται στο 403% του ΑΕΠ, ενώ σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες καταγράφονται ακόμη υψηλότερα ποσοστά, όπως στην Ισπανία (496%), στην Αυστρία (450%) και στην Ιταλία (429%). Παράλληλα, Γαλλία, Σλοβενία και Πορτογαλία εμφανίζουν επίσης επίπεδα που υπερβαίνουν το 370% του ΑΕΠ.

Κατά το ΚΕΦΙΜ, η μη αποτύπωση αυτών των υποχρεώσεων στους επίσημους λογαριασμούς δυσκολεύει τη συγκρισιμότητα των ευρωπαϊκών στοιχείων με εκείνα άλλων ανεπτυγμένων οικονομιών, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο Καναδάς και η Αυστραλία. Επιπλέον, δημιουργεί κινδύνους για τη μακροπρόθεσμη δημοσιονομική σταθερότητα και για τη βιωσιμότητα πρωτοβουλιών όπως ο κοινός ευρωπαϊκός δανεισμός.

Η μελέτη υπογραμμίζει ότι οι χώρες που έχουν αναπτύξει κεφαλαιοποιητικά συνταξιοδοτικά συστήματα εμφανίζουν χαμηλότερες μελλοντικές υποχρεώσεις και μεγαλύτερη δημοσιονομική ανθεκτικότητα. Για τον λόγο αυτό προτείνει την ευρύτερη εφαρμογή κεφαλαιοποιητικών μηχανισμών και την ενσωμάτωση των συνταξιοδοτικών δεσμεύσεων στην αποτίμηση του δημόσιου χρέους, ώστε να αποτυπώνεται με μεγαλύτερη ακρίβεια η πραγματική δημοσιονομική κατάσταση των κρατών.

Greece’s main left-wing opposition party has moved a step closer to aligning itself with former Prime Minister Alexis Tsipras’s emerging political project, exposing deep divisions within Syriza over its future and raising fresh questions about the shape of the country’s fragmented center-left.

After a marathon meeting on Saturday, Syriza’s Central Committee endorsed a proposal by party leader Sokratis Famellos to position the party alongside Tsipras’s new political initiative, rejecting calls from internal critics for Syriza to contest future elections independently.

The vote marks the most significant sign yet that Tsipras, who led Greece through the turbulent years of the eurozone crisis before stepping down after Syriza’s electoral collapse in 2023, could once again become the central figure around whom much of the Greek left reorganizes itself.

But the decision has intensified a fierce internal struggle over whether Syriza should merge into a broader progressive movement or preserve its organizational independence after years of electoral decline and internal turmoil.

Speaking to party officials, Famellos argued that Syriza should support Tsipras’s initiative as part of a wider effort to rebuild a viable progressive alternative to Prime Minister Kyriakos Mitsotakis’s center-right government.

The proposal was strongly opposed by a faction led by prominent party figures including Pavlos Polakis, Nikos Pappas and Rena Dourou, who warned that the strategy risks reducing Syriza to a political shell while encouraging individual defections to Tsipras’s new movement.

“We are not talking about cooperation. We are talking about self-dissolution,” Dourou told the meeting, accusing the leadership of steering the party toward irrelevance under the guise of unity.

The debate reflects a broader crisis confronting Greece’s left. Once the dominant opposition force and a governing party that captured international attention during Europe’s sovereign debt crisis, Syriza has struggled to recover from successive electoral defeats, internal leadership battles and the brief, controversial tenure of former leader Stefanos Kasselakis.
Several speakers acknowledged the party’s deteriorating position. George Gavrilos, a Syriza lawmaker, reportedly described the party as politically relevant but organizationally weakened, while arguing that its electoral trajectory had effectively reached “game over.”

Supporters of closer cooperation with Tsipras contend that political realities leave Syriza with few alternatives. Opinion polls place the party in low single digits, while Tsipras’s new initiative has generated interest across parts of the broader center-left and progressive electorate.

“The major issue is the creation of a strong progressive pole with governing prospects,” former minister Mariliza Xenogiannakopoulou told party members, describing Tsipras’s initiative as a source of hope not only for Syriza supporters but for a wider spectrum of progressive voters. She argued that competing electoral lists between Syriza and Tsipras’s movement would be “unthinkable.”
Opponents counter that no formal political agreement exists and that Syriza risks surrendering its identity without securing meaningful influence over any future alliance. Pappas warned that the party should not become a “reservoir of political personnel” waiting to be absorbed into another organization.

Polakis, one of Syriza’s most recognizable and combative figures, delivered the sharpest attack, criticizing both Famellos and Tsipras while insisting that any cooperation with other left-wing forces must take place on equal terms. “Not ‘dissolve yourselves and come join us,’” he said. “No. Dignity.”

The outcome leaves Syriza officially aligned with Tsipras’s broader political initiative, but far from united. Instead, Saturday’s meeting underscored how the battle over the future of Greece’s left is increasingly becoming a battle over whether Syriza remains a political force in its own right — or evolves into a supporting actor in a new project led once again by the man who defined the party’s rise.

Greece’s luxury vacation-home market is experiencing a record year in 2026, as affluent international buyers continue to pour into some of the Mediterranean’s most coveted destinations, driving demand to unprecedented levels and reshaping the country’s high-end real-estate sector.

Foreign purchasers now account for between 60% and 85% of demand in Greece’s premier second-home markets, including the Cyclades islands, the Ionian Sea region, the Peloponnese and the northern peninsula of Halkidiki, according to a new report by real-estate brokerage Engel & Völkers Greece.

The surge highlights Greece’s growing appeal among wealthy investors seeking more than a traditional holiday home. Increasingly, buyers view luxury residential properties as long-term lifestyle assets that offer privacy, exclusivity and protection against economic uncertainty. The strongest demand is coming from buyers in the U.K., Germany, France, Switzerland, the U.S. and Israel.

“The market is being reshaped by a clear shift toward quality investments,” said George Petras, chief executive of Engel & Völkers Greece. According to the report, high-net-worth individuals are prioritizing rare properties that combine unobstructed sea views, architectural quality and close proximity to nature.

At the same time, a shortage of premium inventory is adding upward pressure on prices. The supply of newly built, energy-efficient homes remains limited, particularly in destinations where development restrictions constrain new construction. In Mykonos, a freeze on new building permits has increased the scarcity value of existing properties, while islands such as Hydra and Spetses continue to face strict planning regulations that restrict expansion.

Demand is also shifting toward turnkey homes equipped with sustainability features, including bioclimatic design, infinity pools and advanced energy systems. Buyers are increasingly willing to pay a premium for properties that require little additional investment and meet modern environmental standards.

Among the Cyclades, Paros has emerged as one of the strongest-performing markets, while Mykonos continues to attract global wealth despite prices starting at around €7,500 per square meter. Santorini remains highly sought after for luxury properties overlooking its iconic caldera. Smaller islands such as Tinos, Syros and Andros are also attracting buyers looking for authentic year-round destinations.

Elsewhere, Corfu, Porto Heli and Messinia continue to draw strong international interest, while Halkidiki has become a favorite among buyers from Central Europe and the Balkans. Prime waterfront properties there now command prices of up to €14,000 per square meter, underscoring the strength of demand.

Μετά έναν ολόκληρο μήνα διακοπής, προκειμένου να γίνουν οι απαραίτητες εργασίες στο κτίριο στο campus ΓΑΙΟΠΟΛΙΣ το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων, που δικάζει την πολύκροτη υπόθεση των Τεμπών επέστρεψε αποφασισμένο να συνεδριάζει ολόκληρο το καλοκαίρι. Ή για την ακρίβεια, σχεδόν ολόκληρο. Η τελευταία συνεδρίαση του δικαστηρίου ορίστηκε για τις 28 Ιουλίου. Θα διακόψει τον Αύγουστο για να επανέλθει τον Σεπτέμβριο.

Το ερώτημα για το πότε θα ορκιστεί ο πρώτος μάρτυρας παραμένει δύσκολα προβλέψιμο. Ακόμη δεν έχουν ολοκληρώσει τις τοποθετήσεις τους όλοι οι δικηγόροι - πολιτικής αγωγής και υπεράσπισης - επί της εισαγγελικής πρότασης για την υποστήριξη των κατηγοριών. Η τελευταία συνεδρίαση, την Τετάρτη 3 Ιουλίου διακόπηκε στην τοποθέτηση της κ. Κωνσταντοπούλου. Η συνεδρίαση του Τριμελούς Εφετείου θα συνεχιστεί στις 9 Ιουνίου με την ολοκλήρωση της τοποθέτησης της κ. Κωνσταντοπούλου και των νομικών παραστατών συγγενών θυμάτων και επιζώντων που δεν το έπραξαν. Στη συνέχεια θα τοποθετηθούν πάντα επί της εισαγγελικής πρότασης οι συνήγοροι υπεράσπισης των κατηγορουμένων. Θα ακολουθήσουn ενστάσεις επί του κατηγορητηρίου. Συνεπώς, δύο είναι οι κυρίαρχες προβλέψεις: όλα να πάνε καλά και ο πρώτος μάρτυρας να ορκιστεί προς το τέλος Ιουλίου και η δεύτερη ο πρώτος μάρτυρας να ορκιστεί στις συνεδριάσεις του Σεπτεμβρίου. Υπάρχει και μία τρίτη εκτίμηση, αυτή που «λέει» ότι οι δύο προαναφερόμενες είναι εξαιρετικά… αισιόδοξες.

Οι πρώτοι μάρτυρες που θα καταθέσουν στην δίκη, η οποία έχει συγκεντρώσει μεγάλο κοινωνικό ενδιαφέρον θα είναι δύο υπάλληλοι της Αυτοκινητόδρομος «ΑΙΓΑΙΟ» και θα συνεχίσουν οι δύο αστυνομικοί του Α.Τ. Τεμπών, που έφτασαν πρώτοι στον τόπο του δυστυχήματος.

Όλο τον Ιούνιο το δικαστήριο θα συνεδριάζει κάθε Τρίτη και Τετάρτη μέχρι και την 1η Ιουλίου. Τις δύο πρώτες εβδομάδες του Ιουλίου ορίστηκαν τρεις συνεδριάσεις, από Δευτέρα έως Τετάρτη και τις δύο τελευταίες εβδομάδες κάθε Δευτέρα και Τρίτη.

Το Ελληνικό δημόσιο

Στις τελευταίες συνεδριάσεις οι τόνοι ανέβηκαν με αφορμή την δήλωση στήριξης της κατηγορίας από την πλευρά του ελληνικού δημοσίου. Να σημειωθεί ότι οι εκπρόσωποι του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους δήλωσαν υποστήριξη της κατηγορίας μόνο για τους τρεις σταθμάρχες και τον πρώην επιθεωρητή διοίκησης του ΟΣΕ στη Λάρισα. Άπαντες βαρύνονται και με το κακούργημα της διατάραξης ασφάλειας συγκοινωνιών, που είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο πολλών ανθρώπων. Στην τοποθέτηση της η επικεφαλής του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους στη Λάρισα κ. Βάια Παπακωνσταντίνου εξήγησε ότι το δημόσιο θεωρεί ότι «οι τέσσερις υπάλληλοι του ΟΣΕ είναι στο βασικό πυρήνα του εγκλήματος». Η παράσταση του ελληνικού δημοσίου χαρακτηρίστηκε εξαρχής από νομικούς κύκλους ως «υποκριτική». Κατά τη διάρκεια των τελευταίων συνεδριάσεων χαρακτηρίστηκε επίσης «προσχηματική», «αβάσιμη» και «πρόχειρη». Ο βασικός λόγος που επικαλέστηκαν οι δικηγόροι, κυρίως των συγγενών των θυμάτων και των επιζώντων δεν είναι ότι αιφνιδιαστικά το δημόσιο αποφάσισε να υποστηρίξει την κατηγορία, χωρίς να διαρρεύσει οτιδήποτε από το περιεχόμενο της παράστασης. Δεν είναι ούτε καν ότι στην δίκη για τους Ελεγκτές της Εθνικής Αρχής Διαφάνειας το ελληνικό δημόσιο διά των νομικών του συμβούλων αποφάσισε να υπερασπιστεί τους κατηγορούμενους της υπόθεσης, ενώ στη μεγάλη δίκη των Τεμπών αποφάσισε να δηλώσει ότι στηρίζει την κατηγορία.

Ο βασικός λόγος για την απόρριψη της παράστασης έτσι όπως αυτός εκφράστηκε από τους δικηγόρους της πολιτικής αγωγής είναι ότι το ίδιο το δημόσιο δεν φρόντισε να ολοκληρώσει τα έργα που θα διασφάλιζαν την ομαλή κυκλοφορία των τρένων και του σιδηροδρόμου εν γένει (φωτεινοί σηματοδότες, αυτόματη πέδηση, επικοινωνία σταθμαρχών και μηχανοδηγών, τηλεδιοίκηση), οπότε φτάσαμε στο σιδηροδρομικό δυστύχημα της 28ης Φεβρουαρίου 2023 που κόστισε τη ζωή 57 ανθρώπων και τον τραυματισμό 180 επιβατών. Οι 36 κατηγορούμενοι είναι ανώτεροι υπάλληλοι του ΟΣΕ (βασικός μέτοχος του Οργανισμού είναι το δημόσιο) καθώς και υπάλληλοι της ΕΡΓΟΣΕ, δύο ανώτεροι αξιωματούχοι του υπουργείου Μεταφορών και η πρώην πρόεδρος της Ρυθμιστικής Αρχής Σιδηροδρόμων.

Σε ποιόν ανήκει το τροχαίο υλικό;

Απορριπτική επί της παράστασης υποστήριξης της κατηγορίας από το ελληνικό δημόσιο ήταν και η πρόταση της Εισαγγελέως της έδρας, στη λογική ότι δεν υπέστη άμεση υλική ζημία το δημόσιο, παρά μόνο ο ΟΣΕ, ως ο αποκλειστικός κύριος της σιδηροδρομικής υποδομής της χώρας. Εν ολίγοις αυτό που είπε η Εισαγγελέας είναι ότι κάτοχος του τροχαίου υλικού του δυστυχήματος είναι ο ΟΣΕ.

Σε ποιόν ανήκει όμως το τροχαίο υλικό; Το ερώτημα παραμένει αναπάντητο 3 χρόνια και 4 μήνες μετά το δυστύχημα. Η εκπρόσωπος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους ζήτησε χρόνο στην τελευταία συνεδρίαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων προκειμένου να βρει τον κάτοχο και να τον γνωστοποιήσει στη δίκη.

Η εισαγγελική πρόταση

Η πρόταση της Εισαγγελέως της έδρας για τις παραστάσεις υποστήριξης της κατηγορίας είναι αυτή που συγκεντρώνει το ενδιαφέρον στις δύο τελευταίες συνεδριάσεις.

Η Εισαγγελέας πρότεινε την απόρριψη των παραστάσεων υποστήριξης της κατηγορίας γενικά, από συγγενείς θυμάτων και από επιζώντες και επιζώσες, για την κατηγορία της παράβασης καθήκοντος που βαραίνει 3 κατηγορούμενους (τα δύο μέλη της επιτροπής που ενέκριναν την μετάταξη του σταθμάρχη κόντρα στο νόμο και το όριο ηλικίας που θέτει και στον πρώην πρόεδρο του ΟΣΕ, ο οποίος βαρύνεται και με κακούργημα). Είναι το σημείο της πρότασης στο οποίο εξέφρασαν όλοι οι δικηγόροι της πολιτικής αγωγής τις αντιρρήσεις τους.

Επίσης η Εισαγγελέας πρότεινε την απόρριψη των παραστάσεων υποστήριξης των κατηγοριών από την πλευρά του σωματείου των μηχανοδηγών, ενώ πρότεινε να γίνουν δεκτές οι παραστάσεις των δικηγορικών συλλόγων, καθώς πρόκειται για ζήτημα μεγάλου κοινωνικού ενδιαφέροντος.

Όταν ένα ολόκληρο Θέμα Δ του 1994 (που τότε έκρινε μια ολόκληρη χρονιά) «στριμώχνεται» σε δύο υποερωτήματα του Θέματος Γ στις Πανελλήνιες 2026 για μόλις 8 μόρια, είναι απόλυτα λογικό να υπάρχει αγανάκτηση για τον όγκο και την πίεση χρόνου.

Η μεγαλύτερη απόδειξη για το πόσο «φορτωμένα» και απαιτητικά ήταν τα φετινά θέματα κρύβεται στο Θέμα Γ2 (υποερωτήματα α και β). Αυτό που φέτος αντιστοιχούσε σε μόλις 8 στις 100 μονάδες του γενικού βαθμού, πριν από 32 χρόνια αποτελούσε ένα αυτόνομο, πλήρες Θέμα Δ (του 1994) τονίζει στο Dnews η Χημικός - Βιοχημικός BSc, MSc, MBA Κατερίνα Ηλιοπούλου (iliopouloukaterina.gr).

Η μετατροπή ενός παλιού Θέματος Δ σε απλά υποερωτήματα ενός Θέματος Γ αναδεικνύει δύο βασικά ζητήματα που αντιμετώπισαν οι μαθητές μέσα στην αίθουσα:

Η υποτίμηση του βαθμού σε σχέση με τον κόπο

Μια άσκηση που κάποτε απαιτούσε τον δικό της αποκλειστικό χρόνο και χάριζε το 25% της βαθμολογίας, φέτος «κοστολογήθηκε» για 8 μόρια. Οι μαθητές έπρεπε να επιστρατεύσουν υψηλή στρατηγική σκέψη και καθαρό μυαλό για ένα υποερώτημα, την ώρα που το ρολόι έτρεχε εις βάρος τους.

Ποσότητα και δυσκολία στο κόκκινο

Η τάση των τελευταίων ετών να ζητούνται «τα πάντα σε χρόνο μηδέν» έφτασε φέτος στο απόγειό της. Το γεγονός ότι ένα θέμα του '94 ενσωματώνεται έτσι απλά, αποδεικνύει ότι οι απαιτήσεις για ταχύτητα γραφής και επεξεργασίας έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο.

Οι υποψήφιοι του 2026 δεν εξετάστηκαν μόνο στη Χημεία. Εξετάστηκαν στην αντοχή, στη διαχείριση πανικού και στην ικανότητά τους να γράφουν με ταχύτητα πολυβόλου. Όταν η επιτροπή εξετάσεων θεωρεί ότι ένα Θέμα Δ του παρελθόντος χωράει πλέον στο 1/3 ενός φετινού Θέματος Γ, γίνεται σαφές ότι το άριστα φέτος δεν απαιτούσε απλώς έναν πολύ καλό μαθητή, αλλά έναν πολύ αποτελεσματικό και γρήγορο λύτη τονίζει εμφατικά η κα Ηλιοπούλου.

Δεν είναι τυχαίο ότι μετά την φετινή εξέταση πολλοί καθηγητές μίλησαν για θέματα υπερβολικά πυκνά και χρονικά ασφυκτικά. Οι άριστοι μαθητές πρέπει ασφαλώς να ξεχωρίζουν. Το ερώτημα όμως είναι αν οι Πανελλήνιες οφείλουν να αναδεικνύουν τον καλύτερο γνώστη της Χημείας ή τον ταχύτερο λύτη ασκήσεων. Γιατί όταν ένα Θέμα Δ του 1994 χωράει πλέον σε λίγες γραμμές ενός Θέματος Γ, τότε το πρόβλημα δεν είναι μόνο η δυσκολία. Είναι οι ίδιες οι απαιτήσεις του εξεταστικού μοντέλου. Γιατί η βαθμολογία να εξαρτάται από το ποιος μπορεί να γράψει πιο γρήγορα. Ένα δίκαιο εξεταστικό σύστημα οφείλει πρωτίστως να μετρά τη γνώση, την κατανόηση και την κριτική σκέψη και όχι την ικανότητα των μαθητών να δίνουν μάχη με τον χρόνο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο.

Δείτε το θέμα του 1994 εδώ στη σελίδα 47

Το φετινό θέμα

Οι αναβαθμολογήσεις γραπτών στις Πανελλήνιες παραμένουν ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα σημεία του εξεταστικού συστήματος. Παρότι η διαδικασία έχει βελτιωθεί τα τελευταία χρόνια και θεωρείται κατά βάση αξιόπιστη, εξακολουθεί να γεννά ερωτήματα για το κατά πόσο αποτυπώνει με απόλυτη ακρίβεια την πραγματική επίδοση των υποψηφίων. Σύμφωνα με την ανάλυση του μαθηματικού και εκπαιδευτικού αναλυτή Στράτου Στρατηγάκη, το βασικό ζήτημα δεν είναι μόνο ο αριθμός των αναβαθμολογήσεων, αλλά οι «γκρίζες ζώνες» που δημιουργούνται από τον τρόπο που λειτουργεί το σύστημα βαθμολόγησης.

Βαθμολόγηση στις Πανελλήνιες 2026: Όταν η διαφορά δεν φτάνει ποτέ στον τρίτο βαθμολογητή

Κάθε γραπτό βαθμολογείται από δύο βαθμολογητές. Αν η διαφορά τους υπερβαίνει τις 12 μονάδες, τότε το γραπτό οδηγείται σε τρίτο βαθμολογητή. Αν όμως η διαφορά είναι 12 ή μικρότερη, η διαδικασία σταματά εκεί, ακόμη κι αν οι δύο βαθμολογίες απέχουν σημαντικά ως προς το αποτέλεσμα. Αυτό, όπως επισημαίνεται, δημιουργεί το εξής παράδοξο: γραπτά που ενδέχεται να έχουν ουσιαστική απόκλιση δεν ελέγχονται ποτέ από τρίτο βαθμολογητή, άρα ο τελικός βαθμός μπορεί να επηρεαστεί σημαντικά από δύο μόνο αξιολογήσεις. Αυτό σημαίνει ότι αν ένας βαθμολογητής δώσει 100 και ο δεύτερος 88, το γραπτό δεν αναβαθμολογείται. Ο τελικός βαθμός προκύπτει από τον μέσο όρο, δηλαδή 94. Όμως κανείς δεν γνωρίζει ποια από τις δύο εκτιμήσεις ανταποκρίνεται πραγματικά στην ποιότητα του γραπτού. Στην πράξη, ο υποψήφιος μπορεί να έχει χάσει ή να έχει κερδίσει εκατοντάδες μόρια χωρίς να υπάρχει καμία πρόσθετη αξιολόγηση

Παραθέτοντας σχετικά στοιχεία από το 2020 και το 2025 ο κ. Στρατηγάκης σημειώνει ότι «ότι τον μεγαλύτερο αριθμό αναβαθμολογήσεων με διαφορά έχουμε στο μάθημα της Νέας Ελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας. Πρόκειται για το μοναδικό μάθημα στο οποίο εξετάζονται όλοι οι υποψήφιοι, γι’ αυτό ο αριθμός των αναβαθμολογήσεων είναι τόσο μεγάλος. Πρέπει να προσέξουμε και το ποσοστό, που σ’ αυτή την περίπτωση μας δίνει καλύτερη εικόνα. Βλέπουμε ότι το ποσοστό των αναβαθμολογήσεων σ’ αυτό το μάθημα έχει μειωθεί στο μισό και αυτό είναι πολύ θετικό. Βοήθησε πολύ σ’ αυτό η αλλαγή στον τρόπο εξέτασης του μαθήματος. Στα υπόλοιπα μαθήματα του πίνακα υπάρχουν τα Αρχαία Ελληνικά και η Ιστορία.» Όπως επισημαίνει στη Νέα Ελληνική Γλώσσα και Λογοτεχνία το ποσοστό αναβαθμολογήσεων μειώνεται σημαντικά από 17,17% το 2020 σε 8,92% το 2025, ενώ και ο συνολικός αριθμός γραπτών που αναβαθμολογούνται σχεδόν υποδιπλασιάζεται. Η μείωση αυτή δείχνει ότι οι αλλαγές στον τρόπο εξέτασης και αξιολόγησης έχουν συμβάλει θετικά στη μείωση των αμφισβητήσεων στη βαθμολόγηση.

Στα Αρχαία Ελληνικά, επίσης καταγράφεται πτώση τόσο στο ποσοστό όσο και στον αριθμό αναβαθμολογήσεων (από 3,66% σε 2,05%), γεγονός που υποδηλώνει μεγαλύτερη σταθερότητα και πιθανώς πιο ομοιόμορφη βαθμολόγηση. Αντίθετα, στην Ιστορία, το ποσοστό αναβαθμολογήσεων παραμένει σχεδόν σταθερό (4,35% το 2020 και 4,38% το 2025), παρότι ο αριθμός των περιπτώσεων μειώνεται ελαφρώς. Αυτό δείχνει ότι το πρόβλημα δεν έχει ουσιαστικά μεταβληθεί ως προς τη συχνότητά του. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η Πληροφορική, όπου το ποσοστό αναβαθμολογήσεων αυξάνεται σημαντικά από 0,88% σε 2,03% και ο αριθμός υπερδιπλασιάζεται. Η εξέλιξη αυτή μπορεί να υποδηλώνει είτε αυξημένη δυσκολία ή ασάφεια στα θέματα είτε διαφοροποιήσεις στον τρόπο βαθμολόγησης.

Η «αθόρυβη» επίδραση στους βαθμούς

Η περίπτωση ενός γραπτού που βαθμολογείται, για παράδειγμα, με 100 από τον έναν βαθμολογητή και 88 από τον δεύτερο, καταλήγει σε τελικό βαθμό 94. Σε επίπεδο μορίων, η διαφορά αυτή μπορεί να σημαίνει εκατοντάδες μόρια πάνω ή κάτω, χωρίς αυτό να γίνεται εμφανές ως πρόβλημα του συστήματος. Με άλλα λόγια, η αναβαθμολόγηση δεν αφορά μόνο τις περιπτώσεις μεγάλων αποκλίσεων, αλλά και τις «σιωπηλές» διαφορές που δεν ενεργοποιούν καν τον μηχανισμό ελέγχου. Ακόμη και όταν ενεργοποιείται ο τρίτος βαθμολογητής, τίθεται ζήτημα για τον τρόπο υπολογισμού του τελικού βαθμού. Σήμερα, λαμβάνονται υπόψη οι δύο μεγαλύτερες βαθμολογίες από τις τρεις. Όμως έχει διατυπωθεί η άποψη ότι αυτή η πρακτική μπορεί να μην αποδίδει πάντα τη δικαιότερη εικόνα του γραπτού. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι πλησιέστερες βαθμολογίες μεταξύ τους ενδέχεται να αντανακλούν πιο αξιόπιστα την πραγματική επίδοση, σε σχέση με την απλή επιλογή των υψηλότερων τιμών. Έτσι, εύλογα εγείρεται το ερώτημα αν το σύστημα επιδιώκει να «εξισορροπήσει» τον βαθμό ή να τον αποτυπώσει με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια.

Σύμφωνα με τον κ. Στρατηγάκη «Στον πίνακα 2 βλέπουμε τη βαθμολογία ενός υποψηφίου: ο πρώτος βαθμολογητής βαθμολογεί με 100 ο δεύτερος με 88. Το γραπτό δεν πηγαίνει σε τρίτο αναβαθμολογητή, βάσει του νόμου. Ο τελικός βαθμός του υποψηφίου είναι 94, δηλαδή 18,8. Με υπολογισμό των μορίων με συντελεστή 25%, χωρίς δηλαδή βαρύτητα, το γραπτό του υποψηφίου θα δώσει 4.700 μόρια.Το γραπτό θα έπρεπε να βαθμολογηθεί με 100, που θα έδινε 5.000 μόρια ή με 88, που θα έδινε 4.400 μόρια. Αυτό σημαίνει ότι ο υποψήφιος ή έχασε 300 μόρια ή κέρδισε 300 με τον τελικό βαθμό 94, που δεν άξιζε. Είναι μεγάλη η διαφορά για να περάσει απαρατήρητη και, κυρίως, δεν καταγράφεται πουθενά. Δεν θεωρείται πρόβλημα.»

Όπως σημειώνει ο κ. Στρατηγάκης «Το σωστό θα ήταν να μετράνε οι δύο πλησιέστεροι. Σκοπός μας δεν είναι να δώσουμε στον υποψήφιο τον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, αλλά αυτόν που αξίζει στο γραπτό του, διότι διαφορετικά αδικούνται οι υπόλοιποι υποψήφιοι. Στο παράδειγμά μας στον πίνακα 3 ο τρίτος βαθμολογητής βαθμολογεί με 90 και οι βαθμοί που μετράνε είναι το 90 και το 100, που είναι οι υψηλότεροι. Οι πλησιέστεροι βαθμοί, όμως, είναι το 87 και το 90, πράγμα που μας κάνει να υποθέσουμε ότι ο λάθος βαθμός είναι το 100, αφού οι άλλοι δύο είναι πολύ κοντά. Αυτό σημαίνει ότι ο σωστός βαθμός θα ήταν το 88,5 και όχι το 95, που τελικά υπολογίζεται. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να ευνοηθεί ο υποψήφιος κατά 325 μόρια, διότι αυτή είναι η διαφορά του τελικού βαθμού που θα μετρήσει από τον βαθμό που θα έπρεπε να πάρει το γραπτό του υποψηφίου.»

Οι «γκρίζες ζώνες» της αξιολόγησης

Το βασικό συμπέρασμα της ανάλυσης είναι ότι η αναβαθμολόγηση δεν είναι απλώς μια τεχνική διαδικασία διόρθωσης λαθών, αλλά ένα σημείο όπου αποκαλύπτονται οι εγγενείς δυσκολίες της ανθρώπινης αξιολόγησης. Δύο διαφορετικοί βαθμολογητές μπορεί να έχουν διαφορετική αντίληψη για την ίδια απάντηση, και το σύστημα καλείται να μετατρέψει αυτή τη διαφορά σε έναν ενιαίο αριθμό, ο οποίος θα καθορίσει την πορεία ενός υποψηφίου. Μια μικρή απόκλιση στη βαθμολόγηση μπορεί να μεταφραστεί σε σημαντική μεταβολή μορίων, χωρίς να υπάρχει πάντα επαρκής μηχανισμός «διόρθωσης» της τελικής εικόνας. Έτσι, η αναβαθμολόγηση αναδεικνύεται ως εργαλείο που προσπαθεί να εξασφαλίσει δικαιοσύνη, αλλά ταυτόχρονα αποκαλύπτει τα όρια της ίδιας της αξιολόγησης.

Καταλήγοντας ο κ. Στρατηγάκης τονίζει ότι «Στα πλαίσια της συζήτησης που έχει ανοίξει για το Εθνικό Απολυτήριο, που δυστυχώς ασχολείται μόνο με την αξιολόγηση των μαθητών, έχουν ακουστεί διάφορες γνώμες για τη βαθμολόγηση των γραπτών. Κάποιο λένε ότι είναι απαραίτητο να δημιουργηθεί σώμα βαθμολογητών, που θα είναι εκπαιδευμένοι και θα βαθμολογούν σωστά. Προφανώς η ιδέα είναι πολύ καλή. Δεν νομίζω ότι χωρά συζήτηση. Η εφαρμογή της όμως, είναι προβληματική. Οι βαθμολογητές είναι καθηγητές της αντίστοιχης ειδικότητας. Η συμμετοχή στην βαθμολόγηση είναι υποχρεωτική, διότι η συμμετοχή των καθηγητών είναι πολύ μικρή. Η αμοιβή των 2,1 ευρώ ανά γραπτό μεικτά οδηγεί στην αποχή των καθηγητών από τη βαθμολόγηση των γραπτών και γι’ αυτό τον εξαναγκασμό τους για τη διόρθωση. Η απόσταση από αυτό που έχουμε σήμερα μέχρι αυτό που θέλουμε (το σώμα βαθμολογητών) είναι πάρα πολύ μεγάλη, όπως βλέπουμε. Μεγαλώνει πολύ μάλιστα αν αναλογιστούμε ότι θα πρόκειται για τη βαθμολόγηση όλων των μαθητών και των τριών τάξεων του Λυκείου σε 7 γραπτά κατά μέσο όρο. Δεν ξέρω αν αυτή η απόσταση μπορεί να καλυφθεί, καλό είναι όμως οι προτάσεις να συνοδεύονται και από τον τρόπο υλοποίησής τους για να μη λέμε λόγια του αέρα.Το αδιάβλητο του συστήματος, που όντως υπάρχει δεν αρκεί, για να δικαιολογεί τις αστοχίες του, όπως οι αναβαθμολογήσεις των γραπτών.». Επομένως η ανάγκη για μεγαλύτερη ακρίβεια και ενιαία αξιολόγηση παραμένει ανοιχτή πρόκληση για το εκπαιδευτικό σύστημα.

Οι σχέσεις ΗΠΑ–Ισραήλ φαίνεται να εισέρχονται σε μια νέα, πιο ευαίσθητη φάση, καθώς το Πεντάγωνο φέρεται να έχει αναβαθμίσει την αξιολόγηση αντικατασκοπευτικής απειλής για το Ισραήλ στο υψηλότερο επίπεδο, χαρακτηρίζοντάς την «κρίσιμη», σύμφωνα με αμερικανικά μέσα ενημέρωσης.

Όπως αναφέρει το New York Times, που επικαλείται δύο εν ενεργεία και έναν πρώην Αμερικανό αξιωματούχο, η Υπηρεσία Πληροφοριών Άμυνας (DIA) εξέδωσε εσωτερική έκθεση τις τελευταίες εβδομάδες, στην οποία εκφράζονται αυξημένες ανησυχίες για πιθανή εντατικοποίηση ισραηλινών προσπαθειών παρακολούθησης Αμερικανών κυβερνητικών στελεχών.

Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η έκθεση της DIA αναφέρει ότι υπάρχουν ενδείξεις πως το Ισραήλ επιχειρεί να αποκτήσει πρόσβαση σε εσωτερικές συζητήσεις της αμερικανικής κυβέρνησης, ειδικά γύρω από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή και τις αποφάσεις της κυβέρνησης Τραμπ για τη διαχείριση της σύγκρουσης με το Ιράν.

Η έκθεση, που φέρεται να εκτείνεται σε επτά σελίδες, περιλαμβάνει αναφορές και παραδείγματα περιστατικών που οδήγησαν στην αναβάθμιση της αξιολόγησης, χωρίς ωστόσο να δίνονται δημόσια λεπτομέρειες για συγκεκριμένες επιχειρήσεις ή πρόσωπα.

Σκιά στις σχέσεις στενών συμμάχων

Η εξέλιξη αυτή καταγράφεται σε μια περίοδο έντονων εντάσεων μεταξύ Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ, με επίκεντρο τη στρατηγική απέναντι στο Ιράν και τη γενικότερη διαχείριση της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή.

Παρά το γεγονός ότι ΗΠΑ και Ισραήλ παραμένουν στενοί σύμμαχοι, το νέο πλαίσιο υποδηλώνει αυξημένη δυσπιστία σε επίπεδο υπηρεσιών πληροφοριών, με ορισμένους αξιωματούχους να κάνουν λόγο για «επιθετική δραστηριότητα συλλογής πληροφοριών» από πλευράς ισραηλινών υπηρεσιών.

Διαψεύσεις από Ισραήλ και Λευκό Οίκο

Η ισραηλινή πρεσβεία στην Ουάσιγκτον απορρίπτει κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς, υποστηρίζοντας ότι το Ισραήλ δεν διεξάγει επιχειρήσεις κατασκοπείας κατά Αμερικανικών κυβερνητικών φορέων και ότι οι δραστηριότητες των υπηρεσιών του στοχεύουν αποκλειστικά εχθρικά κράτη.

Αντίστοιχα, πηγές του Λευκού Οίκου χαρακτήρισαν τις αναφορές «ανακριβείς» και βασισμένες σε μη τεκμηριωμένες πληροφορίες.

Η υπόθεση έρχεται τη στιγμή που η ένταση στην περιοχή έχει αυξηθεί, με τις ΗΠΑ να εμπλέκονται σε στρατιωτικές και διπλωματικές κινήσεις γύρω από τον πόλεμο με το Ιράν. Παράλληλα, καταγράφονται ανησυχίες για την ασφάλεια των ενεργειακών οδών και των στρατιωτικών εγκαταστάσεων στην ευρύτερη περιοχή.

Αναλυτές σημειώνουν ότι, ακόμη κι αν οι καταγγελίες δεν επιβεβαιωθούν πλήρως, η ίδια η ύπαρξη μιας τέτοιας εκτίμησης στο εσωτερικό του Πενταγώνου δείχνει την πολυπλοκότητα και την ευαισθησία των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών.

Στη σύλληψη 37χρονου Παλαιστίνιου προχώρησαν οι αστυνομικές αρχές στην Κρήτη, στο πλαίσιο έρευνας για υπόθεση τρομοκρατικής δραστηριότητας και πιθανές διασυνδέσεις με άτομα που έχουν απασχολήσει πρόσφατα τις κυπριακές αρχές.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο άνδρας φέρεται να κατάγεται από τη Λωρίδα της Γάζας και κατηγορείται ως μέλος της Χαμάς, ενώ ερευνάται η εμπλοκή του σε εκπαίδευση και μετακινήσεις που σχετίζονται με την υποστήριξη τρομοκρατικών ενεργειών. Παράλληλα, εξετάζεται το ενδεχόμενο σχεδιασμού επίθεσης με εκρηκτικά σε κρουαζιερόπλοιο.

Η επιχείρηση οργανώθηκε μετά από αξιοποίηση πληροφοριών και στενό συντονισμό των αρμόδιων υπηρεσιών ασφαλείας, με τις αρχές να εστιάζουν τόσο στις επαφές του συλληφθέντος όσο και σε πιθανές διεθνείς διασυνδέσεις του.

Στο πλαίσιο των ερευνών πραγματοποιήθηκαν κατ’ οίκον έρευνες σε Κρήτη και Αθήνα, όπου κατασχέθηκαν κινητά τηλέφωνα, ηλεκτρονικός υπολογιστής, αποθηκευτικά μέσα, τραπεζικές κάρτες και εργαστηριακός εξοπλισμός, τα οποία αναμένεται να εξεταστούν από τα εγκληματολογικά εργαστήρια.

Ο 37χρονος αναμένεται να οδηγηθεί στον αρμόδιο εισαγγελέα, ενώ η έρευνα συνεχίζεται για τη διακρίβωση του πλήρους εύρους της δραστηριότητάς του και των τυχόν συνεργών ή διασυνδέσεών του εντός και εκτός Ελλάδας.

Εξιτήριο έλαβε νωρίτερα σήμερα ο Αμερικανός γιατρός ο οποίος νοσηλευόταν σε νοσοκομείο του Βερολίνου, καθώς είχε προσβληθεί από τον ιό του Έμπολα ενώ βρισκόταν στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. «Έλαβα φροντίδα πρώτης κατηγορίας», δήλωσε ο ίδιος.

Ο 39χρονος γιατρός από τις ΗΠΑ παρέμεινε επί δύο εβδομάδες σε καραντίνα στην ειδική πτέρυγα απομόνωσης του πανεπιστημιακού νοσοκομείου του Βερολίνου Charité και, όπως ανακοινώθηκε, είναι καλά στην υγεία του και ήδη από τις 30 Μαΐου δεν ανιχνεύεται ο ιός στο αίμα του. Σύμφωνα με τα διεθνή πρωτόκολλα, η αρμόδια υγειονομική αρχή ήρε σήμερα την εντολή απομόνωσής του. Η σύζυγος και τα τέσσερα παιδιά του έφθασαν στο Βερολίνο λίγες ημέρες αργότερα από τον ίδιο και ταξινομήθηκαν ως «επαφές υψηλού κινδύνου», ήταν ωστόσο ασυμπτωματικοί και τέθηκαν σε καραντίνα σε ξεχωριστό τμήμα του νοσοκομείου. Σήμερα έλαβαν και εκείνοι εξιτήριο.

Ο ίδιος ο ασθενής ευχαρίστησε θερμά την ομάδα του νοσοκομείου: «Έλαβα φροντίδα πρώτης κατηγορίας, συμπεριλαμβανομένων πειραματικών θεραπειών οι οποίες δοκιμάζονται αυτή τη στιγμή για την αντιμετώπιση ιών αυτού του τύπου. Η ευγνωμοσύνη μου δεν περιγράφεται επαρκώς με λόγια», δήλωσε και πρόσθεσε ότι η σκέψη του βρίσκεται στους ανθρώπους στο Κονγκό οι οποίοι δεν έχουν τη δυνατότητα να λάβουν ανάλογη φροντίδα.

Ο γιατρός νοσηλεύθηκε στην ειδική πτέρυγα απομόνωσης της κλινικής Βίρχοου, στην οποία διασφαλίζονται οι απαραίτητες συνθήκες απομόνωσης. Σύμφωνα μάλιστα με το ομοσπονδιακό υπουργείο Υγείας, ήταν απολύτως σαφές ότι δεν υπήρχε κίνδυνος για το κοινό ή άλλους ασθενείς, ενώ ελήφθησαν και τα ενδεδειγμένα μέτρα για την προστασία του προσωπικού.

Η τακτική κατανάλωση συγκεκριμένων φυτικών τροφών, όπως τα όσπρια και τα προϊόντα σόγιας, μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στη μείωση του κινδύνου εμφάνισης υψηλής αρτηριακής πίεσης, σύμφωνα με νέα επιστημονική ανάλυση που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό BMJ Nutrition, Prevention and Health.

Όπως αναφέρει το eatingwell, η υπέρταση αποτελεί μία από τις σημαντικότερες προκλήσεις δημόσιας υγείας παγκοσμίως, επηρεάζοντας περίπου 1,4 δισεκατομμύρια ανθρώπους και αυξάνοντας σημαντικά τον κίνδυνο καρδιαγγειακών νοσημάτων. Επειδή συχνά δεν παρουσιάζει συμπτώματα, θεωρείται «σιωπηλός» παράγοντας κινδύνου, γεγονός που καθιστά κρίσιμη την πρόληψη μέσω του τρόπου ζωής.

Η ερευνητική ομάδα εξέτασε τη σχέση μεταξύ κατανάλωσης φυτικών τροφών και υπέρτασης, αναλύοντας δεδομένα από μεγάλες πληθυσμιακές μελέτες.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα:

• Η υψηλότερη κατανάλωση λαχανικών, όπως φασόλια, φακές και ρεβίθια, συνδέθηκε με 16% χαμηλότερο κίνδυνο υπέρτασης.
• Για κάθε 100 γραμμάρια λαχανικών ημερησίως, ο κίνδυνος φάνηκε να μειώνεται κατά περίπου 12%.
• Σε ορισμένα επίπεδα κατανάλωσης (περίπου 170 γραμμάρια την ημέρα), η μείωση του κινδύνου έφτανε έως και 30%.

Αντίστοιχα, η κατανάλωση σόγιας εμφάνισε επίσης σημαντικά οφέλη:

• Οι καταναλωτές σόγιας είχαν περίπου 19% χαμηλότερο κίνδυνο υπέρτασης.
• Η μέγιστη μείωση του κινδύνου κυμάνθηκε κοντά στο 28%–29%, κυρίως σε μέτρια επίπεδα κατανάλωσης.

Οι επιστήμονες προειδοποιούν: συσχέτιση, όχι αιτιότητα

Παρότι τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά, οι ερευνητές τονίζουν ότι πρόκειται για παρατηρητική μελέτη, γεγονός που σημαίνει ότι δεν αποδεικνύεται άμεση αιτιώδης σχέση.

Άτομα που καταναλώνουν περισσότερα όσπρια και σόγια ενδέχεται να ακολουθούν συνολικά πιο υγιεινό τρόπο ζωής, με περισσότερη άσκηση ή λιγότερα επεξεργασμένα τρόφιμα, στοιχεία που επίσης επηρεάζουν την αρτηριακή πίεση.

Η ανάλυση κατέγραψε διαφοροποιήσεις ανάμεσα στις επιμέρους μελέτες, κάτι που αποδίδεται σε πολιτισμικές διαφορές στη διατροφή και στον τρόπο παρασκευής των τροφίμων.

Για παράδειγμα, τα όσπρια μπορεί να καταναλώνονται απλά βρασμένα ή σε συνδυασμό με αλμυρά συστατικά, ενώ η σόγια εμφανίζεται σε διάφορες μορφές, από φρέσκα προϊόντα έως ζυμωμένα ή επεξεργασμένα τρόφιμα.

Τι σημαίνει για την καθημερινή διατροφή

Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι η ένταξη περισσότερων φυτικών τροφών στη διατροφή αποτελεί έναν απλό και πρακτικό τρόπο υποστήριξης της καρδιαγγειακής υγείας.

Μικρές αλλαγές, όπως η προσθήκη ρεβιθιών σε σαλάτες, η χρήση φακών σε σούπες ή η κατανάλωση τόφου και edamame, μπορούν να συμβάλουν στη συνολική βελτίωση της διατροφής.

Ωστόσο, υπογραμμίζεται ότι οι τροφές αυτές δεν αντικαθιστούν την ιατρική αγωγή σε άτομα με υπέρταση, αλλά λειτουργούν υποστηρικτικά στο πλαίσιο ενός υγιεινού τρόπου ζωής.

Οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις ανακοίνωσαν απόψε ότι έπληξαν «περίπου 150» θέσεις του φιλοϊρανικού λιβανικού κινήματος Χεζμπολάχ μέσα σε 48 ώρες στο νότιο Λίβανο, όπου ο πρόεδρος Ζοζέφ Αούν κατήγγειλε τις «αδιάκοπες ισραηλινές επιθέσεις, που μένουν ατιμώρητες» παρά την κατάπαυση του πυρός που υποτίθεται ότι βρίσκεται σε ισχύ.

Μεταξύ των στόχων ήταν κυρίως «αποθήκες όπλων, επιτελεία και εκτοξευτήρες» πυραύλων ή ρουκετών, αναφέρεται σε ισραηλινή στρατιωτική ανακοίνωση.

Τρεις ανήλικοι ηλικίας 6, 7 και 9 χρόνων τραυματίστηκαν ελαφρά, όταν τα αυτοκίνητα στα οποία επέβαιναν συγκρούστηκαν, το μεσημέρι, στη διασταύρωση Πλανών, στη Χαλκιδική.

Το περιστατικό συνέβη όταν το αυτοκίνητο ενός 73χρονου υπήκοου Ρωσίας, στο οποίο επέβαινε ο 7χρονος, συγκρούστηκε πλαγιομετωπικά με αυτοκίνητο που οδηγούσε ένας 42χρονος, το οποίο με τη σειρά του συγκρούστηκε πλαγιομετωπικά με το αυτοκίνητο που οδηγούσε μια 44χρονη, στο οποίο επέβαιναν ο 6χρονος και ο 9χρονος.

Πέθανε σε ηλικία 93 ετών η Μπερναντέτ Σιράκ, πρώην Πρώτη Κυρία της Γαλλίας και σύζυγος του πρώην προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας, Ζακ Σιράκ, σύμφωνα με γαλλικά μέσα ενημέρωσης και επίσημες ανακοινώσεις της οικογένειας.

Η Μπερναντέτ Σιράκ, το γένος Σοντρόν ντε Κουρσέλ, «έφυγε το βράδυ, γαλήνια, περιτριγυρισμένη από τους δικούς της. Είχε γίνει 93 ετών» στις 18 Μαΐου, δήλωσε η κόρη της. Ο Ζακ Σιράκ πέθανε το 2019 σε ηλικία 86 ετών.

Ήταν η μόνη πρώτη κυρία που είχε ασκήσει και η ίδια αιρετό αξίωμα, αυτό της νομαρχιακής συμβούλου του Κορέζ (κεντροδυτική Γαλλία), του νομού στον οποίο εκλεγόταν συνεχώς από το 1979 ως το 2015.

Σύζυγος για πάνω από εξήντα χρόνια του Ζακ Σιράκ, είχε μείνει για καιρό στη σκιά του «ψηλού» και είχε συνοδεύσει τον σύζυγό της σε όλη τη διάρκεια της πορείας του προς το προεδρικό μέγαρο των Ηλυσίων (βουλευτής, υπουργός, πρωθυπουργός, δήμαρχος του Παρισιού) μέχρι και τη νίκη του στις προεδρικές εκλογές του 1995, στην τρίτη προσπάθειά του.

Ο γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν χαιρέτισε μια «μεγάλη κυρία της καρδιάς» η οποία «σημάδεψε την ιστορία μας». Η σύζυγός του Μπριζίτ Μακρόν, στην οποία η Μπερναντέτ Σιράκ είχε δώσει τη θέση της το 2019 επικεφαλής του οργανισμού των γαλλικών νοσοκομείων Fondation des Hôpitaux de Paris-Hôpitaux de France, εξέφρασε τον «απέραντο σεβασμό» της για τη δράση της.

Γεννημένη στις 18 Μαΐου 1933 στο Παρίσι, η Μπερναντέτ Σοντρόν ντε Κουρσέλ μεγάλωσε σε μια οικογένεια διπλωματών στο πολύ σικ 16ο διαμέρισμα της γαλλικής πρωτεύουσας.

Ιδιαίτερα υψηλά είναι τα πρώτα αποτελέσματα από τη λειτουργία του πιλοτικού συστήματος «έξυπνων» καμερών οδικής ασφάλειας, το οποίο καταγράφει και βεβαιώνει παραβάσεις του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας με τη χρήση τεχνητής νοημοσύνης.

Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, έχουν εντοπιστεί περίπου 2.500 παραβάσεις στο αρχικό στάδιο εφαρμογής του συστήματος, το οποίο καλύπτει σημεία υψηλής κυκλοφοριακής επιβάρυνσης και επικινδυνότητας.

Οι παραβάσεις αφορούν κυρίως υπερβολική ταχύτητα, παραβίαση ερυθρού σηματοδότη, χρήση κινητού τηλεφώνου κατά την οδήγηση, καθώς και μη χρήση ζώνης ασφαλείας ή προστατευτικού κράνους.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι το ποσοστό των ενστάσεων που γίνεται δεκτό δεν ξεπερνά το 2%, γεγονός που οι αρμόδιες αρχές αποδίδουν στην ακρίβεια των ψηφιακών καταγραφών και στην τεκμηρίωση των παραβάσεων μέσω οπτικού υλικού.

Το νέο μοντέλο ελέγχου εντάσσεται στον ευρύτερο σχεδιασμό ψηφιοποίησης της οδικής αστυνόμευσης, με στόχο την ενίσχυση της οδικής ασφάλειας και τη μείωση των τροχαίων ατυχημάτων. Μέσω του συστήματος, οι οδηγοί ενημερώνονται ψηφιακά για τις παραβάσεις τους και έχουν τη δυνατότητα ηλεκτρονικής υποβολής ένστασης.

Παράλληλα, το δίκτυο καμερών αναμένεται να επεκταθεί σημαντικά τους επόμενους μήνες, καλύπτοντας περισσότερα σημεία του οδικού δικτύου, με τις αρχές να εκτιμούν ότι η παρουσία τους ήδη λειτουργεί αποτρεπτικά στην παραβατικότητα.

{https://exchange.glomex.com/video/v-dj25zg4t4nnd?integrationId=40599v1wlakx6ykh}

Παρά τη συνεχιζόμενη διπλωματική κινητικότητα μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης, ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται πεπεισμένος ότι η ιρανική ηγεσία θα αναγκαστεί τελικά να αποδεχθεί μια συμφωνία για τον τερματισμό του πολέμου που μαίνεται εδώ και μήνες στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Σε αποκλειστική συνέντευξή του στην εκπομπή «Meet the Press» του NBC News, ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε ότι οι Ιρανοί ηγέτες δεν έχουν ακόμη προχωρήσει σε τελική συμφωνία επειδή παραμένουν «ισχυροί» και «περήφανοι», επιμένοντας ωστόσο ότι οι επιλογές τους στενεύουν.

«Είναι ισχυροί, είναι περήφανοι. Υπάρχουν πράγματα που ποτέ δεν πίστευαν ότι θα έκαναν και τώρα θα πρέπει να τα κάνουν. Δεν έχουν άλλη επιλογή και αυτό απαιτεί χρόνο», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Τραμπ, μιλώντας στην δημοσιογράφο Kristen Welker από το Chippewa Falls του Ουισκόνσιν.

Διαπραγματεύσεις εν μέσω πολέμου

Οι δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου έρχονται σε μια περίοδο ιδιαίτερα αυξημένης έντασης, καθώς ο πόλεμος μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν έχει εισέλθει ήδη στον τέταρτο μήνα του. Αν και οι δύο πλευρές είχαν συμφωνήσει σε εκεχειρία τον Απρίλιο, η οποία παρατάθηκε επανειλημμένα, τα τελευταία γεγονότα καταδεικνύουν ότι η κατάσταση παραμένει εξαιρετικά εύθραυστη.

Η ένταση αναζωπυρώθηκε μετά τις αμοιβαίες στρατιωτικές ενέργειες στην περιοχή του Στενού του Ορμούζ, ενός από τα σημαντικότερα ενεργειακά περάσματα του πλανήτη. Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Μάρκο Ρούμπιο, υποστήριξε ενώπιον του Κογκρέσου ότι η στρατιωτική επιχείρηση με την κωδική ονομασία «Επιχείρηση Επική Οργή» έχει πλέον ολοκληρωθεί, διευκρινίζοντας ότι οι πρόσφατες αμερικανικές ενέργειες ήταν αμυντικού χαρακτήρα.

Όπως ανέφερε, οι Ηνωμένες Πολιτείες απάντησαν σε επιθέσεις που πραγματοποιήθηκαν εναντίον πλοίων στην περιοχή του Ορμούζ, τονίζοντας ότι η Ουάσινγκτον θα συνεχίσει να προστατεύει τις δυνάμεις και τα συμφέροντά της στην περιοχή.

Οι επιπτώσεις από το κλείσιμο του Ορμούζ

Η κρίση έχει ήδη προκαλέσει σοβαρές αναταράξεις στις διεθνείς αγορές ενέργειας. Το προσωρινό κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ από το Ιράν επηρέασε σημαντικά τη διακίνηση πετρελαίου παγκοσμίως, οδηγώντας σε αύξηση των τιμών του αργού και των καυσίμων.

Η εξέλιξη αυτή έχει δημιουργήσει πρόσθετες πιέσεις στην αμερικανική κυβέρνηση, καθώς οι αυξήσεις στις τιμές της βενζίνης επηρεάζουν άμεσα τα αμερικανικά νοικοκυριά και την οικονομία.

«Χρειάζονται χρόνια για να λυθούν τέτοιες συγκρούσεις»

Απαντώντας στην κριτική που δέχεται για την καθυστέρηση επίτευξης συμφωνίας, ο Τραμπ υποστήριξε ότι τέτοιου είδους συγκρούσεις δεν επιλύονται μέσα σε λίγες εβδομάδες.

«Αυτοί οι άνθρωποι πολεμούν εδώ και 47 χρόνια. Χρειάζονται χρόνια για να γίνουν αυτά τα πράγματα», δήλωσε, προσθέτοντας ότι η δική του κυβέρνηση κινείται ταχύτερα από προηγούμενες αμερικανικές διοικήσεις σε ανάλογες κρίσεις.

Μάλιστα, συνέκρινε τη σημερινή κατάσταση με τον πόλεμο του Βιετνάμ, υπογραμμίζοντας ότι εκείνη η σύγκρουση διήρκεσε σχεδόν δύο δεκαετίες.

Η εικόνα του ιρανικού στρατού

Ο Αμερικανός πρόεδρος ισχυρίστηκε ότι οι αμερικανικές επιχειρήσεις έχουν προκαλέσει σοβαρά πλήγματα στις στρατιωτικές δυνατότητες του Ιράν.

Σύμφωνα με τον ίδιο, έχουν καταστραφεί μεγάλο μέρος των εγκαταστάσεων παραγωγής drones, αρκετές βάσεις εκτόξευσης πυραύλων καθώς και σημαντικές υποδομές κατασκευής οπλικών συστημάτων.

Παρόλα αυτά, αναγνώρισε ότι η Τεχεράνη εξακολουθεί να διαθέτει αξιόλογες στρατιωτικές δυνατότητες.

«Θα έλεγα ότι έχουν απομείνει περίπου το 21% με 22% του πυραυλικού τους οπλοστασίου σε σχέση με όταν ξεκίνησε η σύγκρουση. Πρόκειται ακόμη για σημαντικό αριθμό πυραύλων και μη επανδρωμένων αεροσκαφών», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Οι εκτιμήσεις αυτές φαίνεται να επιβεβαιώνονται από τις πρόσφατες επιθέσεις που εξαπέλυσε το Ιράν στην περιοχή του Περσικού Κόλπου, οι οποίες έπληξαν στόχους σε διάφορα σημεία της περιοχής, μεταξύ των οποίων και το Διεθνές Αεροδρόμιο του Κουβέιτ.

Το πυρηνικό πρόγραμμα και το δίλημμα της επόμενης ημέρας

Ο Τραμπ επανέλαβε ότι η στρατιωτική εκστρατεία κρίθηκε απαραίτητη προκειμένου να αποτραπεί η ανάπτυξη πυρηνικών όπλων από το Ιράν, θέση που υποστηρίζουν σταθερά τόσο ο ίδιος όσο και κορυφαία στελέχη της κυβέρνησής του.

Παράλληλα, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο λήψης πιο σκληρών αποφάσεων εάν οι διαπραγματεύσεις δεν αποδώσουν καρπούς.

«Κάποια στιγμή θα πρέπει να ληφθεί μια απόφαση. Είτε θα υπογράψουμε μια συμφωνία είτε θα ακολουθήσουμε έναν άλλο δρόμο», δήλωσε, στέλνοντας σαφές μήνυμα προς την Τεχεράνη. Και κατέληξε με μια χαρακτηριστική προειδοποίηση: «Ο άλλος δρόμος δεν είναι ευχάριστος».

Μακριά από τα παρκέ και τις αγωνιστικές υποχρεώσεις, ο Γιάννης Αντετοκούνμπο επέλεξε να απολαύσει στιγμές χαλάρωσης στο κοσμοπολίτικο Μονακό, έχοντας στο πλευρό του τη σύζυγό του, Μαράια.

Το διάσημο ζευγάρι βρέθηκε στις εξέδρες του Monaco Grand Prix, ενός από τα πιο εμβληματικά και προβεβλημένα γεγονότα του παγκόσμιου μηχανοκίνητου αθλητισμού, προσελκύοντας τα βλέμματα των φιλάθλων και των φωτογράφων.

Ο Έλληνας σούπερ σταρ του NBA εμφανίστηκε ιδιαίτερα χαλαρός και ευδιάθετος, απολαμβάνοντας την ατμόσφαιρα της διοργάνωσης και συνομιλώντας με προσωπικότητες από τον χώρο του αθλητισμού και της ψυχαγωγίας.

{https://www.instagram.com/p/DZPwHSdstUg/}

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε η επιχείρηση διάσωσης και μεταφοράς ενός 59χρονου Τσέχου υπηκόου, ο οποίος τραυματίστηκε κατά τη διάρκεια πεζοπορίας στον Όλυμπο.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, ο άνδρας τραυματίστηκε έπειτα από πτώση στη θέση «Λούκι» του Μύτικα, μία από τις πλέον απαιτητικές διαδρομές του βουνού. Αρχικά μεταφέρθηκε από προσωπικό του καταφυγίου στο Καταφύγιο Κάκκαλος, όπου του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες μέχρι να οργανωθεί η επιχείρηση αεροδιακομιδής.

Με εντολή της ηγεσίας του Πυροσβεστικού Σώματος κινητοποιήθηκε ελικόπτερο, το οποίο απογειώθηκε από τη Θεσσαλονίκη μεταφέροντας ιατρικό προσωπικό. Στη συνέχεια παρέλαβε ομάδα πυροσβεστών από το Λιτόχωρο και κατευθύνθηκε στο ελικοδρόμιο του καταφυγίου, όπου επιβιβάστηκε ο τραυματίας.

{https://www.facebook.com/reel/1757153415664471}

Ουσιαστική επαφή με τον προορισμό, με γνώμονα τη βιωσιμότητα και την ποιότητα της εμπειρίας, αναζητά ο σύγχρονος Ευρωπαίος ταξιδιώτης, σύμφωνα με νέα μελέτη της European Travel Commission (ETC), σε συνεργασία με την MINDHAUS.

Η ανάλυση χαρτογραφεί πέντε προφίλ: τους "Off-beat Destination Seekers", που αποφεύγουν τον συνωστισμό, τους "Gen Z Remote Adventurers", που συνδυάζουν ταξίδια με εργασία, τους "Hassle-free Holidaymakers", που δίνουν προτεραιότητα στην άνεση, τους "Impact-aware Travellers", με αυξημένη περιβαλλοντική συνείδηση, και τους "Eco-responsible Explorers", το πιο περιβαλλοντικά ευαισθητοποιημένο κοινό.

Από τα ευρήματα προκύπτει ότι το 64% των Ευρωπαίων ήδη υιοθετεί τουλάχιστον μία υπεύθυνη συμπεριφορά, έχοντας ισχυρή πρόθεση για ταξίδια και διάθεση να δαπανήσει σημαντικά ποσά. Ειδικότερα, 8 στους 10 σχεδιάζουν ένα ταξίδι εντός Ευρώπης και 4 στους 10 προϋπολογίζουν δαπάνη άνω των 1.500 ευρώ. Πρόκειται για ταξιδιώτες που επιλέγουν εναλλακτικούς προορισμούς, διαμονές μεγαλύτερης διάρκειας και συχνότερα ταξίδια εκτός αιχμής.

Ενδεικτικά, το 51% στρέφεται σε λιγότερο δημοφιλείς προορισμούς και το 10% σε πιο απομακρυσμένες περιοχές, ενώ τα ταξίδια τους είναι πιο προσεκτικά σχεδιασμένα, με το 50% να επιλέγει διαμονές άνω των επτά διανυκτερεύσεων και το 67% να ταξιδεύει κατά την ενδιάμεση ή χαμηλή περίοδο, συμβάλλοντας έτσι στην καλύτερη κατανομή των τουριστικών ροών.

Η τάση αυτή εκτείνεται σε διαφορετικά είδη ταξιδιών: το 22% επιλέγει διακοπές ήλιου και θάλασσας, ενώ από 15% αντίστοιχα επιλέγουν ταξίδια πόλης, εμπειρίες πολιτισμού και δραστηριότητες κοντά στη φύση, και το 10% ταξίδια ευεξίας. Την ίδια στιγμή, ως βασικά κριτήρια επιλογής προορισμού παραμένουν σταθερά η ασφάλεια (45%), οι αξιόπιστες καιρικές συνθήκες (35%), οι ελκυστικές προσφορές (30%) και η φιλοξενία των ντόπιων (28%).

Ταυτόχρονα, αναδεικνύεται το ζήτημα του συνωστισμού, με το 25% να δηλώνει ότι ανησυχεί για τον μεγάλο αριθμό επισκεπτών και το 26% να προτιμά συνειδητά μη πολυσύχναστους προορισμούς. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι μόλις το 15% αναφέρει ότι προβληματίζεται για το προσωπικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα των ταξιδιών του.

Ο γενικός διευθυντής της MINDHAUS, Κωνσταντίνος Τριανταφύλλης, σχολιάζοντας τα αποτελέσματα της μελέτης της ETC, αναφέρει: «Ο ευρωπαϊκός τουρισμός δεν εξελίσσεται απλώς σε επίπεδο τάσεων, αλλά σε επίπεδο αξιών, αποτυπώνοντας μια σαφή μετάβαση προς πιο συνειδητές ταξιδιωτικές επιλογές. Αυτό μεταφράζεται σε ένα νέο πλαίσιο ζήτησης, όπου η εμπειρία και η ποιότητα αποκτούν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της τουριστικής αξίας. Σε αυτό το περιβάλλον, καθίσταται κρίσιμο οι προορισμοί να μπορούν να ανταποκρίνονται ουσιαστικά στις μεταβαλλόμενες προσδοκίες των ταξιδιωτών και να ενισχύουν τη μακροπρόθεσμη ανταγωνιστικότητά τους μέσα από πιο βιώσιμες στρατηγικές ανάπτυξης».

Σημειώνεται ότι η ανάλυση βασίζεται στις απαντήσεις περίπου 24.000 Ευρωπαίων που συμμετείχαν στην κυλιόμενη έρευνα της ETC Monitoring Sentiment for Intra-European Travel (MSIET), την περίοδο Οκτώβριος 2024 - Μάρτιος 2026.

Στο Πακιστάν μετέβη ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων του Λιβάνου, στρατηγός Ροντόλφ Χαϊκάλ, ύστερα από πρόσκληση του Πακιστανού ομολόγου του, στρατάρχη Ασίμ Μουνίρ, σε μια επίσκεψη που πραγματοποιείται σε ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία για τη Μέση Ανατολή.

Η επίσκεψη έρχεται την ώρα που το Ισλαμαμπάντ διαδραματίζει ενεργό διπλωματικό ρόλο σε περιφερειακές πρωτοβουλίες αποκλιμάκωσης και σε προσπάθειες διαμεσολάβησης που σχετίζονται με τις συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή. Πληροφορίες από διεθνή μέσα συνδέουν το ταξίδι με τις ευρύτερες διαβουλεύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη γύρω από τις εξελίξεις μεταξύ Ισραήλ, Λιβάνου και Ιράν.

{https://x.com/AlArabiya_Eng/status/2063287926201438658/photo/1}

Αν και οι λιβανικές αρχές δεν έχουν δώσει λεπτομέρειες για την ατζέντα των συνομιλιών ούτε για τη διάρκεια της επίσκεψης, η χρονική συγκυρία θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική, καθώς συνεχίζονται οι διεθνείς προσπάθειες για σταθεροποίηση της κατάστασης και αποτροπή νέας κλιμάκωσης στην περιοχή.

Ο στρατηγός Χαϊκάλ, ο οποίος βρίσκεται στην ηγεσία του λιβανικού στρατού από το 2025, αναμένεται να έχει επαφές με την πακιστανική στρατιωτική ηγεσία, με βασικό αντικείμενο τις περιφερειακές εξελίξεις, ζητήματα ασφάλειας και τις προοπτικές αποκλιμάκωσης της έντασης στη Μέση Ανατολή.