Czym się kierować przy wyborze projektu domu?

Wybór odpowiedniego projektu domu jest kluczowym elementem, który wpływa nie tylko na komfort życia w przyszłości, ale także na koszty budowy i eksploatacji. Aby dokonać najlepszego wyboru, należy wziąć pod uwagę kilka istotnych kwestii.

Po pierwsze, bardzo ważne jest zastanowienie się nad potrzebami i oczekiwaniami wszystkich domowników. Rozmiar rodziny, tryb życia, a także plany na przyszłość (np. powiększenie rodziny) to kluczowe aspekty, które należy uwzględnić. Dom powinien być dostosowany nie tylko do obecnych, ale i przyszłych potrzeb.

Po drugie, należy zwrócić uwagę na działkę, na której planowana jest budowa. Wymiary, kształt, nachylenie terenu, a także kierunek świata, od którego działka jest oświetlona, mają bezpośredni wpływ na wybór projektu. Niektóre projekty lepiej sprawdzą się na wąskich działkach, inne będą wymagały większej przestrzeni.

Po trzecie, ważne jest, aby uwzględnić aspekty finansowe. Budżet, jaki dysponujemy na budowę domu, może znacząco zawęzić wybór projektów. Warto również zwrócić uwagę na koszty eksploatacji przyszłego domu – energooszczędne rozwiązania, choć często droższe w budowie, mogą przynieść oszczędności w dłuższej perspektywie.

Kolejnym aspektem jest styl architektoniczny – warto wybrać projekt budynku mieszkalnego, który będzie odpowiadał naszym estetycznym preferencjom, ale jednocześnie harmonizował z otoczeniem.

Ostatnią, ale równie ważną kwestią jest zgodność projektu z przepisami prawa budowlanego i miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Przed zakupem projektu warto sprawdzić, czy nie ma ograniczeń, które mogłyby uniemożliwić jego realizację.

Gotowy czy indywidualny projekt domu?

Wybór między gotowym projektem domu a projektem indywidualnym jest jednym z kluczowych rozstrzygnięć przy planowaniu budowy domu. Oba podejścia mają swoje zalety i wady, które warto rozważyć w kontekście własnych potrzeb, budżetu oraz oczekiwań co do przyszłego domu.

Gotowe projekty domów są zazwyczaj dostępne w szerokiej gamie stylów i rozmiarów, co pozwala na wybór projektu bliskiego naszym oczekiwaniom. Są one również znacznie tańsze niż projekty indywidualne, a cały proces od zakupu projektu do rozpoczęcia budowy jest zdecydowanie krótszy. Gotowe projekty często zostały już wcześniej wybudowane, co daje możliwość zobaczenia ich w rzeczywistości oraz sprawdzenia, jak funkcjonują na co dzień. Jednakże, mogą one nie w pełni odpowiadać indywidualnym potrzebom i oczekiwaniom wszystkich domowników.

Z drugiej strony, projekt indywidualny tworzony jest od podstaw z myślą o konkretnym kliencie. Daje to nieporównywalną możliwość dostosowania każdego aspektu projektu do własnych potrzeb, stylu życia oraz preferencji estetycznych. Projekt indywidualny może również uwzględniać specyfikę działki, na której ma stanąć dom, co jest szczególnie ważne w przypadku działek o nietypowych kształtach lub trudnym terenie. Oczywiście, taka personalizacja ma swoją cenę – projekty indywidualne są znacznie droższe i wymagają więcej czasu na przygotowanie niż gotowe projekty.

Decydując się na jeden z tych dwóch wariantów, warto zastanowić się nad swoimi priorytetami. Jeśli kluczowe jest dla Ciebie szybkie rozpoczęcie budowy i ograniczenie kosztów, gotowy projekt może być najlepszym wyborem. Jeżeli jednak marzysz o domu, który w pełni odpowiada Twoim oczekiwaniom i jesteś gotowy zainwestować więcej czasu i środków finansowych, projekt indywidualny będzie dla Ciebie odpowiedni.

Artykuł Jak wybrać odpowiedni projekt domu dla Twojej rodziny? pochodzi z serwisu DomNaMedal.pl.

W dzisiejszych czasach elewacja domu to nie tylko jego wizytówka, ale także odzwierciedlenie indywidualnego stylu właściciela. W tym artykule przyjrzymy się bliżej, jak te elementy mogą odmienić wygląd naszego domu, dodając mu charakteru i elegancji.

Bonie elewacyjne

Bonie stanowią jeden z najbardziej klasycznych elementów dekoracji elewacyjnej, który nie traci na popularności nawet w obecnych czasach. Te pionowe pasy na fasadach budynków, imitujące ramy czy też podziały na kamienne bloki, potrafią nadać konstrukcji unikatowy i wyrafinowany charakter. Niezależnie od tego, czy zdecydujemy się na bonie w tradycyjnej, barokowej formie, czy też postawimy na bardziej nowoczesne i minimalistyczne rozwiązania, z pewnością przyciągną one uwagę i podkreślą indywidualny styl naszego domu.

Współczesne bonie często wykonuje się z lekkich i trwałych materiałów, takich jak styropian pokryty specjalną masą tynkarską, co ułatwia ich montaż i pozwala na dowolne kształtowanie form. Dostępne są różnorodne wzory i szerokości, dzięki czemu możemy dopasować je do ogólnej koncepcji architektonicznej naszego domu. Ponadto, bonie mogą być malowane na dowolny kolor, co daje jeszcze więcej możliwości personalizacji elewacji.

Wybierając bonie jako element dekoracyjny, warto zwrócić uwagę na ich proporcje i rozmieszczenie, aby harmonijnie współgrały z pozostałymi detalami architektonicznymi. Dobry projekt elewacji online i profesjonalnie wykonane bonie nie tylko estetycznie wzbogacą wygląd budynku, ale również mogą pomóc wizualnie podkreślić jego strukturę i podział przestrzenny. To uniwersalne rozwiązanie, które sprawdzi się zarówno w przypadku budynków o bardziej klasycznym wyglądzie, jak i tych o nowoczesnej, minimalistycznej formie.

Ornamenty na elewacji

Ornamenty to jeden z najchętniej wybieranych elementów dekoracyjnych, które dodają elewacji niepowtarzalnego charakteru. Można je spotkać w różnorodnych formach – od klasycznych rozet, przez finezyjne motywy roślinne, po geometryczne wzory inspirowane nowoczesnym designem. Ich zastosowanie jest niezwykle szerokie: mogą zdobić zarówno fasady budynków mieszkalnych, jak i obiekty użytkowe czy sakralne.

Dzięki nowoczesnym technologiom produkcji, ornamenty wykonane są z materiałów wysokiej jakości, które są odporne na działanie czynników atmosferycznych i nie tracą swojego uroku nawet po wielu latach. Co więcej, dostępność różnorodnych wzorów i możliwość wykonania ornamentów na indywidualne zamówienie sprawiają, że każdy może znaleźć coś dla siebie, niezależnie od preferowanego stylu.

Współczesne ornamenty elewacyjne często łączone są z innymi elementami dekoracyjnymi, takimi jak listwy czy gzymsy, tworząc spójną i harmonijną kompozycję. To sprawia, że elewacja nabiera trójwymiarowości i staje się bardziej wyrazista.

Gzymsy elewacyjne

Gzymsy są jednym z najstarszych elementów dekoracyjnych stosowanych w architekturze. Ich początki sięgają czasów antycznych, kiedy to zdobiły one świątynie i pałace, nadając im majestatyczny wygląd. Dziś gzymsy wracają do łask, ale w odświeżonej formie, idealnie wpisującej się w współczesne trendy w projektowaniu elewacji.

Nowoczesne gzymsy charakteryzują się prostotą i minimalizmem. Odeszło się od bogato zdobionych, barokowych form na rzecz gładkich, geometrycznych kształtów, które doskonale komponują się z nowoczesną architekturą. Dostępne są zarówno w wersji tradycyjnej, wykonanej z gipsu czy kamienia, jak i w nowoczesnych materiałach, takich jak lekki beton architektoniczny czy tworzywa sztuczne, co znacznie ułatwia ich montaż i pozwala na większą swobodę w projektowaniu.

Gzymsy pełnią nie tylko funkcję estetyczną, ale także praktyczną, chroniąc elewację przed czynnikami atmosferycznymi, takimi jak deszcz czy śnieg, co przyczynia się do przedłużenia żywotności fasady. Ich zastosowanie pozwala na stworzenie ciekawej gry światłocieni na elewacji, co dodatkowo podkreśla indywidualny charakter budynku.

Listwy i sztukateria okienna

Listwy i sztukateria okienna to detale, które mogą całkowicie odmienić charakter elewacji, nadając jej wyrafinowanego i dopracowanego wyglądu. Te elementy dekoracyjne, choć subtelne, odgrywają kluczową rolę w kształtowaniu wizualnego aspektu zewnętrznej części budynku. Współczesne trendy w architekturze zewnętrznej coraz częściej podkreślają znaczenie małych detali, które dodają elegancji i unikatowości.

Listwy elewacyjne, wykonane zwykle z trwałych materiałów takich jak poliuretan lub tworzywa sztuczne odporne na warunki atmosferyczne, mogą być zastosowane do kreowania różnorodnych efektów wizualnych. Od klasycznych, prostych linii po bardziej złożone, profilowane wzory – możliwości są praktycznie nieograniczone. Dzięki temu, każdy może znaleźć coś dla siebie, niezależnie od preferowanego stylu architektonicznego.

Sztukateria okienna to z kolei elementy, które podkreślają i ramują okna, jednocześnie chroniąc elewację przed niszczącym działaniem czynników zewnętrznych. Odpowiednio dobrane, mogą one stanowić piękny akcent dekoracyjny, który wyróżni budynek na tle innych. Dodatkowo, sztukateria okienna może wpływać na optyczne powiększenie lub zmniejszenie proporcji okien, co pozwala na osiągnięcie pożądanego efektu estetycznego.

Artykuł Jakie dekoracje elewacyjne są teraz na topie? pochodzi z serwisu DomNaMedal.pl.

Czym dokładnie jest ogród w szkle? Jak zaaranżować kwiaty w szkle? Jakie rośliny wybrać? I jak taki ogród pielęgnować? Na wszystkie te i inne pytania odpowiadamy poniżej. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z naszym artykułem.

Ogród w szkle – ogólna charakterystyka

Ogród w szkle, najprościej rzecz ujmując, to kompozycja roślinna, która stworzona została w szklanych pojemniku. Może być to kompozycja jednogatunkowa bądź wielogatunkowa. Mimo że pomysł może wydawać się zupełnie nowatorski, to wcale tak nie jest. Warto bowiem wiedzieć, że idea ta zrodziła się już w XIX wieku. Wówczas w takich naczyniach przewożono rośliny na statkach, aby zabezpieczać je przed szkodnikami. Dokładnie sposób ten wymyślił Nathaniel Bagshaw Ward.

Dzisiaj wyróżniamy dwa główne rodzaje ogrodów w szkle:

• ogród w szkle zamknięty. W tym złożonym i samowystarczalnym mikro-ekosystemie wytwarza się specjalny mikroklimat. Ten typ ogrodu nie wymaga więc ani podlewania ani nawożenia. Taki ogród sam utrzymuje równowagę, a z zewnątrz czerpie jedynie energię słoneczną. Przemiany, które w takim ogrodzie zachodzą, dają możliwość roślinom przeprowadzanie fotosyntezy. Rośliny też same wytwarzają substancje odżywcze.
• ogród w szkle otwarty. Ten typ roślin nie jest zupełnie oddzielony od świata zewnętrznego. Nie ma więc osobnego ekosystemu, dlatego wymaga regularnego podlewania. Dokładnie w ten sam sposób, jak inne rośliny doniczkowe. Otwarty ogród w szkle z pewnością stanowi jednak piękną dekorację w domu. Szczególnie nadaje się do nowoczesnych wnętrz.

Potrzebne materiały

Aby samodzielnie wykonać własny ogród w szkle, przyda ci się kilka standardowych materiałów. Przed rozpoczęciem właściwych działań, przygotuj więc:

• Szklane naczynie. To, jak dokładnie ma wyglądać pojemnik zależy od typu roślin, które chcielibyśmy w nim posadzić. Wybierając pojemnik w sklepie zdecyduj się na taki, które pasować będzie do rozmiaru roślin. Jeśli chodzi o kształt, to zależy on jedynie od twojej wyobraźni.
• Rośliny. Na pewno powinny być to rośliny o małych rozmiarach.
• Żwir, keramzyt albo kamyki. Te materiały przydadzą ci się do wykonania warstwy drenażowej. Warto wiedzieć, że materiał ten musi być dokładnie odkażony.
• Elementy dekoracyjne. Mogą to być na przykład ozdobne kamyczki, figurki czy gałązki.

Jak stworzyć ogród w szkle – krok po kroku

1. Wybrane naczynie bardzo dokładnie umyj i odkaź. Usuń wszystkie zanieczyszczenia, jak chociażby pozostałości z etykiet. Wszystkie one będą bardzo szpecić naszą dekorację. Później cały pojemnik dokładnie osusz. Możesz to zrobić wycierając go suchą i miękką ściereczką.
2. Ułóż warstwę drenażu. Ten punkt jest bardzo istotny, gdyż inaczej w naczyniu będzie zbierała się woda. Możesz do tego użyć małe kamyczki. Taka warstwa powinna mieć od dwóch do pięciu centymetrów.
3. Teraz ułóż drugą warstwę drenażu. Powinien nią być węgiel aktywowany. Pomaga on w walce z bakteriami i grzybami.
4. Trzecia warstwa to już ziemia właściwa. Powinna być ona przepuszczalna i dobrana właściwie do gatunku roślin. Wysypujemy dosyć sporą warstwę ziemi. Dobrze, gdy ziemia nie jest ułożona równo, ale tworzy różnego rodzaju niewielkie wzniesienia. Wówczas uzyskamy bardziej efektywną dekorację.
5. Wybierz rośliny. Na pewno do tego rodzaju uprawy powinieneś wybrać rośliny miniaturowe, łatwe w uprawie i niewymagające częstego podlewania. Do tej grupy należą chociażby kaktusy czy draceny. Nie powinno się łączyć roślin o różnych wymaganiach. Dobrze jest również wybrać rośliny wolno rosnące. Inaczej będą szybko przyrastać. Do tej grupy zależą zaś różne sukulenty, trzykrotka, skalnica rozłogowa, bluszcz, peperomia czy miniaturowe storczyki. Do ozdoby można skorzystać również z mchu albo paproci.
6. Posadź wybrane rośliny. Korzenie roślinek dokładnie otrzepujemy z zalegającej ziemi. Sadzimy je jak najdalej od ścianek naczynia. Gdy roślina ma rozbudowany system korzeniowy to korzenie te dokładnie skracamy do takiej długości, która pozwala na przykrycie ich warstwą ziemi. Warto pamiętać, że przy sadzeniu nie dosypujemy dodatkowej jej warstwy. Dlatego wcześniej musisz pamiętać o tym, aby usypać odpowiednio grubą warstwę ziemi.
7. Dekoracja. To czas na wszystkie dodatkowe dekoracje. Nasz ogród możemy udekorować drobnymi kamyczkami, kolorowym żwirem czy gałązkami. To zależy jedynie od naszej fantazji i wyobraźni.

Pielęgnacja

Ogród, szczególnie otwarty pielęgnujemy jak zwykle rośliny doniczkowe. stawiamy go w takim miejscu, jakie preferują rośliny w nim posadzone. Pamiętajmy jednak, że ściany naczynia dosyć szybko się nagrzewają. Nie warto więc stawiać go w bezpośrednim słońcu. Podlewanie roślin wykonujemy również według ich wymagań. Pamiętajmy, że rośliny po kilku latach mogą zdecydowanie urosnąć. Wówczas konieczne będzie przesadzenie ich do większego naczynia.

Artykuł Jak zaaranżować kwiaty w szkle – poradnik krok po kroku pochodzi z serwisu DomNaMedal.pl.

Czym dokładnie są rośliny okrywowe? Jaką pełnią rolę w ogrodzie? Jakie rośliny okrywowe są najbardziej popularne? I co jeszcze warto o nich wiedzieć? Na wszystkie te i inne pytania odpowiedzi znajdziecie poniżej. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z naszym artykułem.

Rośliny okrywowe – ogólna charakterystyka

Najprościej rzecz ujmując rośliny okrywowe to te, które szybko zarastają duże powierzchnie. Inaczej można nazywać je również roślinami płożącymi albo zadarniającymi. Ich pędy i liście pokrywają ziemię i nieco przypominają gęsty kobierzec. Szczególnie te dosyć niskie.

Rośliny okrywowe bardzo często spełniają funkcję tradycyjnego trawnika. Również bowiem osłaniają glebę oraz znacznie ograniczają rozwój chwastów. Nie wymagają wielu zabiegów pielęgnacyjnych, a często mają znacznie większe wartości dekoracyjne, niż trawnik, jaki niemal każdy ma wokół domu. Większość z tych roślin kwitnie albo ma kolorowe liście czy pędy. Nie trzeba ich często kosić.

Byliny wiosenne na przykład zazwyczaj mają tyle pięknych kwiatów, że kompletnie nie widać spod nich liści ani kawałka ziemi. Takie barwy u poszczególnych roślin wiosennych, cieszą oko przez około trzy tygodnie. Przez pozostałe miesiące pozostają zielone. Ten typ roślin bardzo szybko się rozrasta, dzięki rozwiniętemu systemowi rozłóg.

Rośliny okrywowe świetnie sprawdzają się w skalniakach i ogrodach skalnych. Wśród tych roślin znajdują się nie tylko byliny ale również krzewinki i inne małe krzewy. Często rośliny te sadzi się w miejscach trudno dostępnych dla kosiarki. Na stromych skarpach, przestrzeniach między drzewami czy płytami chodnikowymi i nierównych terenach.

Rośliny okrywowe – zastosowanie

Zazwyczaj rośliny okrywowe stosuje się na skarpach oraz jako alternatywa dla trawnika tradycyjnego. Warto wiedzieć, że w zakupie rośliny te mogą być droższe niż chociażby zwykła trawa. Jednak na przestrzeni lat wymagają one mniejszego nakładu pracy i wysiłku. Dla jakich innych powodów warto posadzić rośliny okrywowe na skarpach? Zapobiegają one erozji gleby, są mrozoodporne i wytrzymałe na susze.

Zamiast tradycyjnego trawnika rośliny te sadzi się w trudno dostępnych miejscach, gdzie koszenie trawy byłoby znacznie utrudnione. Można więc posadzić je pod drzewami, gdzie niemal ciągle jest cień czy w przestrzeniach między płytami chodnikowymi. Dobrze rosną również na piaszczystych podłożach i tam, gdzie nie można wysiać tradycyjnego trawnika.

Rośliny okrywowe bardzo często sadzi się w miejscach publicznych, jak na przykład parkingi czy pasy zieleni między drogowymi pasami.

Przykłady popularnych roślin okrywowych

• Barwinek pospolity. To rodzaj krzewinki, który świetnie sprawdza się pod krzewami. Jest zielony również zimą, a wiosną kwitnie na różne kolory. Często sadzi się go również na skarpach.
• Bluszcz pospolity. Jest pnączem, ale jego pędy mogą płożyć się po ziemi. Mają zielone liście, których roślina nie zrzuca na zimę. Dobrze rosną w cieniu i półcieniu.
• Dąbrówka rozłogowa. Jest to roślina wieloletnia i nie ma specjalnych wymagań pielęgnacyjnych. Ma bardzo dekoracyjne liście. Roślina tworzy rozety, z których wyrastają kwiaty. Szybko się rozrasta.
• Gajowiec żółty. Rośnie dziko, ale w ogrodach spotyka się jej ozdobną odmianę. Jej pędy pięknie się płożą. Najczęściej sadzi się ją pod drzewami i krzewami, gdyż roślina lubi półcień. Dodatkowo ma właściwości zdrowotne.
• Macierzanki. Wyróżniamy wiele gatunków macierzanek. Jako rośliny okrywowe najczęściej wykorzystuje się macierzanki piaskowe i zwyczajne. Ma smaczne i bardzo aromatyczne zioła. Dobrze czuje się dosłownie w każdych warunkach.
• Kopytnik pospolity. Znany jest przede wszystkim z parków czy lasów. Jest bardzo niski i ma zielone błyszczące liście. Przez zimę pozostają one zielone. Kobierzec kopytnika wygląda naprawdę bardzo dekoracyjnie i atrakcyjnie.

Rośliny okrywowe zamiast trawnika

Świetną alternatywą dla tradycyjnego są niektóre rośliny okrywowe. Są bardzo atrakcyjne i zazwyczaj zielone nawet zimą. Zależnie od odmiany dobrze rosną albo w cieniu, albo w słońcu. Wszystkie rośliny okrywowe nadają się do posadzenia na skarpach. Tam właśnie najczęściej koszenie trawnika jest bardzo utrudnione.

Ten typ roślin najczęściej tworzy tak zwane rozłogi, które rozrastają się zazwyczaj bardzo szybko i intensywnie. Tworzą niejako zielone dywany.

Podsumowując – na trawnik tradycyjny na równym terenie nadają się jedynie niektóre rośliny okrywowe. Na skarpy i w trudno dostępne miejsca – wszystkie z nich.

Podsumowanie

Rośliny okrywowe są bardzo wdzięczne, łatwe w pielęgnacji i pięknie się prezentują. Mogą zdobić skarpy i trudno dostępne miejsca. Często wykorzystuje się je jako alternatywę dla tradycyjnego trawnika. Zachęcamy do posadzenia ich i cieszenia się ich atrakcyjnością.

Artykuł Czym są rośliny okrywowe – wszystko, co warto o nich wiedzieć pochodzi z serwisu DomNaMedal.pl.

Jak więc urządzić ogród tanim kosztem? Z jakich rozwiązań warto skorzystać? I co jeszcze warto o tym wiedzieć? Na wszystkie te i inne pytania odpowiedzi znajdują się poniżej. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z naszym artykułem.

Jak oszczędzić pieniądze podczas urządzania ogrodu – podstawowe zasady

• Przede wszystkim oszczędzaj już na etapie budowy. Z terenu, na którym stać będzie budynek, zdejmij warstwę ziemi urodzajnej. Gdy złoży się ją w pryzmę warto obsiać ją roślinami na zielony nawóz. To sprawi, że nie ulegnie ona erozji i jałowieniu.
• Nie wyrzucaj cegieł. Nie warto wyrzucać starych cegieł czy płyt chodnikowych. Elementy te mogą ci się przydać do stworzenia efektownych zakątków w twoim ogrodzie.
• Ziemię i gruz z wykopów wykorzystaj do kształtowania terenu. Nie wyrzucaj tego, albo wykorzystaj do skarp wokół tarasu czy altany. Ziemia ta też świetnie sprawdzi się do wału wzdłuż ogrodzenia.
• Wybierz tanią wersję ogrodzenia. Możesz zdecydować się chociażby na ocynkowaną siatkę i rozpiąć ją na metalowych słupkach. Płot z drewnianych sztachet będzie wyglądał bardzo uroczo.

Dobry plan to podstawa

Aby urządzić ogród tanim kosztem warto stworzyć najpierw dobry plan. Gdy prace ogrodowe i potrzebne elementy odpowiednio rozplanujesz to będziesz mieć pewność, że nie kupisz niczego niepotrzebnego. Prawdopodobnie unikniesz również poprawek, które często pochłaniają nie tylko czas, ale i pieniądze.

Ogród warto zakładać etapami. Do kolejnego zabieraj się jedynie wówczas, gdy na sto procent ukończysz poprzedni. To najlepsza metoda na unikanie powtórek, poprawek czy różnego rodzaju zniszczeń.

Meble DIY

Zazwyczaj sporą część pieniędzy pochłaniają meble ogrodowe. Kanapy, fotele, krzesła, stół czy leżaki nie są tanie. A przecież można zrobić je zupełnie samemu, znacznie mniejszym kosztem. Nie musisz przy tym wcale rezygnować z wygody i atrakcyjności ogrodu.

Świetnie sprawdzą się popularne zresztą meble z palet. Są bardzo łatwe w wykonaniu i wyglądają bardzo oryginalnie. Najpierw wystarczy oczyścić kupione albo zdobyte palety z wszystkich zadrapań. Łącz je dowolnie i twórz siedziska, kanapy i stoły. Dodaj do tego kolorowe poduchy, które uatrakcyjnią twoje miejsce do relaksu.

Innym sposobem jest wykorzystanie do tego ściętych pni z drzew. Wystarczy, że na dokładnie oczyszczony pień położysz szklany blat. Tym sposobem otrzymasz oryginalny stolik. Pamiętaj, że szkło również może być z odzysku.

Dobrym pomysłem jest kupienie mebli na pchlim targu czy w komisie. Możesz odnowić je po swojemu, nadając im oryginalnego charakteru. Dobrym pomysłem będzie odmalowanie ich na kolorowo. Tak samo możesz postąpić z meblami znalezionymi w piwnicy albo na strychu u babci. Nadając im drugie życie z pewnością uatrakcyjnisz swój ogród.

Oświetlenie

Dobrym pomysłem będzie oświetlenie solarne. Ich kupno jest stosunkowo tanie, a dalsze użytkowanie zupełnie darmowe. Lampy te ładują się bowiem słońcem i nie wymagają żadnych baterii ani prądu. Możesz skorzystać także z dekoracyjnych lampek ogrodowych na baterie i większych lamp, które dają więcej światła. W przypadku, gdy twój ogród jest sporych rozmiarów, to oświetlenie go tanim kosztem może stać się nieco trudniejsze.

Rośliny z odzysku

Świetnym sposobem na budżetowe urządzenie ogrodu mogą być rośliny z odzysku. Szczególnie gdy zdecydujesz się na różnorodność roślin z drugiej ręki. Wówczas nie będziesz musieć kupować ich w centrach ogrodniczych. Na portalach społecznościowych miast często pojawiają się ogłoszenia odnośnie oddawania roślin za darmo. Warto z takich korzystać. Często występują tam rośliny trudne do kupienia.

Rośliny z odzysku to więc przynajmniej podwójna korzyść. Nie dość, że oszczędzasz pieniądze, to umożliwiasz roślinom drugie życie. Warto również pamiętać, że często te rośliny mogą być trudne do kupienia, a wieć oryginalne. To z pewnością uatrakcyjni twój ogród.

Wypożyczanie narzędzi

Zazwyczaj zabierając się za urządzanie ogrodu pierwszym punktem jest wycieczka do sklepu ogrodniczego po niezbędne narzędzia. Po co jednak kupować, skoro można je wypożyczyć? Tym bardziej, jeśli zamierzamy je użyć tylko raz. Wszystkie potrzebne narzędzia możesz pożyczyć od znajomych albo sąsiadów za butelkę dobrego wina. To z pewnością niższy koszt niż kupienie ich wszystkich.

Drugim sposobem jest zastanowienie się, czy któreś z tych narzędzi możesz wykorzystać w innych celach, niż pierwotny. Może bowiem okazać się, że jednego narzędzia wykorzystasz na wiele sposobów. To sprawi, że nie będziesz musieć zaopatrywać się w kilka różnych. To naprawdę spora oszczędność. Narzędzia ogrodnicze bowiem nie należą do najtańszych, szczególnie te markowe, które są najlepsze. Dokładnie takie możesz wypożyczyć od znajomych.

Artykuł  Jak urządzić ogród tanim kosztem – pomysły na ogród pochodzi z serwisu DomNaMedal.pl.

Iglaki w ogrodzie

Po iglaki sięgamy tak często nie bez powodu. Większość z tych roślin nie jet bowiem wymagająca w uprawie, a wszystkie stanowią piękną dekorację ogrodu. Iglaki są bardzo łatwo dostępne i zielone nawet zimą. Gdy dobierzemy je odpowiednio możemy stworzyć z nich piękne kompozycje i aranżacje. Iglaki pięknie prezentują się na rabatach i skalniakach. Mogą stanowić elementy centralne albo dodatkową dekorację. Często sadzi się je jako żywopłoty.

Najbardziej popularne iglaki na rabaty

• Żywotnik zachodni. Ten iglak est bardzo popularny i znany wszystkim jako tuja. Zazwyczaj wykorzystuje się ją na żywopłoty. Rosną bardzo szybko i dorastają do dwóch metrów wysokości. Tuje lubią miejsca słoneczne, ale dobrze radzą sobie również w tych cienistych. Tuja to roślina mrozoodporna i zielona w zimie. Należy ją jednak regularnie podlewać i nawozić. Tuję często dotykają choroby, głównie fytoftoroza. Tuję można umieścić również na skarpie, jako element centralny. Polecany jest na rabaty w dużych ogrodach.
• Jałowiec pospolity. Ten iglak także z powodzeniem sprawdzi się jako żywopłot i element centralny rabaty. Ma kłujące igły, a jego owoce są jak najbardziej jadalne. Osiąga wysokość znacznie większą od tui, bo nawet sześć metrów. Nie wymaga zbytniej pielęgnacji i jest łatwy w uprawie. Polecany jest do dużych rabat w większych ogrodach.
• Cyprysik. To bardzo niska odmiana tradycyjnego cyprysa. Można sadzić go zarówno jako żywopłot, ale pięknie wygląda w rabacie. Są wiecznie zielone i lubią słońce. Jeśli chodzi o podłoże to nie ma większych wymagań. Cyprysiki pięknie komponują się ze wszystkimi rodzajami roślin. W rabacie mogą być ich uzupełnieniem albo stanowić punkt centralny.
• Karłowata kosodrzewina. Rosną w formie płożącej, dlatego idealnie nadają się na skalniaki, skarpy i rabaty. Pięknie komponują się z każdym innym typem roślin. Są wiecznie zielone, wytrzymałe i zmienne w formie. Ma stosunkowo małe wymagania pielęgnacyjne. Kosodrzewina karłowata jest rozłożysta u krzaczasta, pięknie się rozgałęzia. Najczęściej wykorzystuje się ją jako roślinę okrywową.
• Karłowaty świerk biały. To kolejny iglak idealnie nadający się na male rabaty. Roślina tworzy gęsty i regularny stożek. Jest zielona nawet zimą. Ma niewielkie wymagania glebowe i pielęgnacyjne. Jest mrozoodporny. Świetnie nadaje się na rabaty, wrzosowiska czy skalniaki. Najlepiej komponuje się wśród innych roślin karłowatych. Często uprawia się go w donicy.
• Jodła koreańska Pinocchio. Cechuje się bardzo powolnym wzrostem i kulistym pokrojem. Ten rodzaj jodły jest polecany do wszystkich skalniaków, rabat i skarp. Szczególnie pięknie komponują si w ogrodach japońskich. Wersje na pniu dobrze jest zestawiać z roślinami płożącymi i niskimi bylinami. Jodła koreańska lubi glebę przepuszczalną i średnio wilgotną. Preferuje stanowisko słoneczne.

Komponowanie iglaków ogrodowych

Iglaki do ogrodu, tak naprawdę, można komponować na naprawdę wiele sposobów. Właściwie ogranicza nas jedynie nasza wyobraźnia. Iglaki ogrodowe wykorzystuje się najczęściej jako:

• Solitery. To wszystkie odmiany, które najlepiej wyglądają posadzone osobno. Zazwyczaj są to duże drzewa i większe krzewy, jak chociażby jałowiec pospolity.
• Rośliny okrywowe. Inaczej rośliny płożące. Są one niskie i rozłożyste. Pokrywają glebę i często występują jako alternatywa dla tradycyjnego trawnika. Najlepiej sprawdzają się jako część kompozycji o różnych wysokościach roślin.
• Żywopłoty. To rośliny posadzone w szeregu, które pełnią funkcję ogrodzenia albo zielonej ściany. Często są tłem dla innych roślin. Żywopłoty najczęściej tworzy się z żywotnika zachodniego.

Iglaki mają przeróżne kształty, wysokości i kolory. To sprawia, że można tworzyć z nich bardzo kreatywne aranżacje i kompozycje na rabatach. Zazwyczaj dobrze znoszą cięcie, więc można je dowolnie formować. Wiosną stanowią tło dla innych kolorowych roślin.

Warto decydować się na te gatunki, które mają stonowaną kolorystykę i tradycyjną formę. Wówczas pięknie wyglądają wkomponowane w bardziej dekoracyjne rabaty, skalniaki czy wrzosowiska. Warto zwracać uwagę na tempo ich wzrostu. Nie jest dobrze, gdy przytłaczają one  inne nasadzenia. Ogólnie dobrze est dopasować iglaki do wielkości przestrzeni i rabaty. Warto pamiętać, aby na małe powierzchnie wybierać odmiany miniaturowe.

Iglaki mogą stanowić również centralną ozdobę ogrodu. Szczególnie wówczas gdy uformuje się z nich dekoracyjny, charakterystyczny kształt. Często występują jako drzewka bonsai. Głównie w ogrodach stylizowanych na ogrody japońskie.

Artykuł Jak komponować rabaty z iglakami – sprawdź nasze propozycje pochodzi z serwisu DomNaMedal.pl.

Fontanna na balkon

Na początek warto zaznaczyć, że nie każda fontanna nadaje się na balkon. Tak samo nie każdy balkon jest stworzony pod fontannę. Zbyt ciężka dekoracja może powiem poważnie zaszkodzić konstrukcji balkonu. Wówczas musimy zdecydować się na dużo lżejszy model.

Dzisiaj producenci oferują naprawdę wiele fontann, od stojących po te umieszczane na ścianie. Wybór jest więc spory. Szczególnie te ścienne cieszą się dużym zainteresowaniem wśród kupujących. Taka fontanna będzie pięknie wyglądać w ogrodzie wertykalnym, czyli na ścianie gęsto porośniętej różnorodną roślinnością.

Te bardziej nowoczesne fontanny są zazwyczaj stojące, często mają kształt kuli i najlepiej wyglądają w całej swojej okazałości. Można umieścić je w specjalny widocznym miejscu, albo nawet na podeście.

Fontanna na taras

Na tarasie z pewnością spotkamy mniej ograniczeń, niż podczas aranżowania balkonu z fontanną. Na pewno w tym przypadku nie będzie interesowała nas ciężkość instalacji. Możemy więc zdecydować się na okazałe i duże fontanny. Ograniczają nas tutaj jedynie pieniądze i wielkość powierzchni tarasu.

Fontanna umieszczona na tarasie z pewnością urozmaici jego wygląd. Szczególnie pięknie będzie komponowała się ona ze stylowymi donicami. Doda oryginalności i przyciągnie uwagę gości. Dobrze będzie wyglądała wyeksponowana przez nastrojowe oświetlenie.

Jak zaaranżować fontannę na balkonie

Wbrew pozorom nie jest to trudne zadanie. Wystarczy jedynie dysponować odpowiednią przestrzenią. W sklepach producenci oferują naprawdę szeroki wybór różnych oczek wodnych i mini fontann. Są one przeznaczone właśnie na balkon. Za ich pomocą możemy stworzyć tam mały ogródek wodny i klimatyczną przestrzeń do odpoczynku. Miejsce, w którym szemrze woda i skrzy się maleńka tafla wody na pewno pomoże w relaksacji i odprężeniu.

Właściciele lodżii mogą na bocznej ścianie umieścić źródełko, mniej więcej półtora metra nad podłogą. Takie źródełko składa się z pionowej płyty i wbudowanej w nią rury, w której wypływa woda do niżej znajdującej się misy. Dysza i miska zazwyczaj są zdobione. W obudowie misy znajduje się pompa napędzająca strumień.

Na takiej samej albo bardzo podobnej zasadzie działają strumyczki z tryskającą wodą i ceramiczne pojemniki z mini fontanną. Obie te dekoracje zajmują naprawdę niewiele miejsca. Nadają się na każdy typ balkonu.

Trochę więcej powierzchni trzeba przeznaczyć na mini jeziorko. Jego główną zaletą jest posadzenie w nim roślin. Formy, które dedykowane są do umieszczenia na balkonie kupić można w sklepach specjalistycznych. Podpowiadamy, że najbardziej wygodne modele to trójkąty. Można na przykład ustawić je w narożnikach. Na takie oczko nadają się także szczelne pojemniki wyłożone wcześniej folią.

Jak zrobić balkonową fontannę z misy

Jeśli chcemy własnoręcznie stworzyć fontannę na balkon, to zróbmy ją z ciężkiej misy. To najłatwiejszy i najbardziej efektywny sposób. Oto poradnik krok po kroku.

• Dużą misę ustawiamy w wybranym przez nas miejscu. Wybierzmy go starannie, aby nie przenosić później często ciężkiego pojemnika.
• Do pojemnika wkładamy pompę. Przez zrobiony otwór w dnie wyciągamy przewód zasilający na zewnątrz.
• Otwór na dnie zaklejamy. Możemy to zrobić przy pomocy masy szpachlowej, która odporna jest na wodę. Dobrym sposobem jest również wykorzystanie silikonu sanitarnego. Pozostawiamy ją na kilka godzin do całkowitego wyschnięcia.
• W pojemniku możemy stworzyć coś na kształt małej kaskad, wykorzystując do tego kamienie. Przyklejamy je od największego do najmniejszego, tworząc stożek. Korzystamy z kleju, który odporny jest na wilgoć.
• Kaskadę mocno przytwierdzamy do naszej fontanny.
• Do pompy mocujemy elementy, które będą wyprowadzać wodę do góry. Ustawiamy wszystkie elementy dekoracyjne i przeprowadzamy przez nie wężyk, który prowadzi do pompy.
• Do misy nalewamy wodę.
• Włączamy pompę i cieszymy się piękną, klimatyczną dekoracją.

Pielęgnacja fontanny

W pielęgnacji fontanny szczególnie istotna jest jakość wody i jej stały poziom. Zwracajmy na to uwagę głównie w upalne dni, gdy ten poziom wody może się szczególnie zmniejszać. Zazwyczaj dzieje się to poprzez parowanie czy rozchlapywanie jej rzez przez dzieci, które chcą się schłodzić. Trzeba więc regularnie tę wodę dolewać.

Ważna jest też jej jakość. Trzeba usuwać z niej wszelkie zanieczyszczenia, jak chociażby liście. Gdy mamy taką możliwość wodę można nawet całkowicie wymienić na świeżą. Zimą zupełnie usuwajmy ją z fontanny, aby mróz nie uszkodził misy. Nie jest to zadanie trudne i czasochłonne, a pozwoli cieszyć się fontanna również w kolejnych latach.

Artykuł Fontanna na balkonie – czy to możliwe? pochodzi z serwisu DomNaMedal.pl.

Co symbolizuje wieniec adwentowy? W jakim celu go przygotowujemy? Jakie znaczenie niesie ze sobą? I co jeszcze warto o nim wiedzieć? Odpowiedzi na wszystkie te pytania znajdują się poniżej. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z naszym artykułem.

Czym jest adwent

W kościele katolickim adwent trwa cztery tygodnie. Poprzedza święta Bożego Narodzenia, czyli przyjście Jezusa na świat. Celem adwentu jest odpowiednie przygotowanie wiernych na to wydarzenie. To czas refleksji, przemyśleń, zwolnienia w życiu codziennym.

W dawnych czasach adwent był czasem postu, jednak dzisiaj post praktykuje się jedynie w piątki. W czasie adwentu w kościołach odbywają się roraty. Są to specjalne nabożeństwa, podczas których przygotowuje się na przyjście Jezusa. Z tym okresem związane są też na przykład wieńce adwentowe.

Wieńce adwentowe – historia

Tradycja wieńców adwentowych jest bardzo stara, Sięga wielu lat wstecz. Pierwsze dekoracje powstały w XIX wieku w Niemczech. Zwyczaj ten wprowadził pastor, prowadzący dom dla sierot. Chcąc umilić im czas oczekiwania na święta stworzył pierwszy wieniec. Składał się z zielonych gałązek i miał pośrodku cztery świecie. Został umieszczony w pokoju modlitw, gdzie gromadzili się wszyscy jego podopieczni. Z biegiem lat ta tradycja objęła cały kraj i później inne części świata.

W Polsce zwyczaj tworzenia wieńców adwentowych pojawił się z woku 1925. Ewoluował przez wszystkie te lata i praktykuje się go do dnia dzisiejszego.

Jak wygląda tradycyjny wieniec adwentowy

Pierwotna forma wieńca adwentowego obejmowała gałązki z drzew iglastych. Ułożone one były w kształcie koła. Na tym okręgu umieszczano cztery świecie. Kiedyś było ich 24, po jednej na każdy dzień adwentu. Wówczas codziennie zapalano jedną. Tuż przed świętami Bożego Narodzenia świeciły się już wszystkie.

Z biegiem lat 24 świecie zastąpiono czterema. Miały one oznaczać każdą z czterech niedziel adwentu. Na każdej niedzielnej mszy świętej, zapalano jedną z nich. Odliczały one czas do narodzin Jezusa.

Dzisiejsze wieńce adwentowe również mają kształt koła i zazwyczaj składają się z iglaków. Dodatkowo zdobione są różnymi dekoracjami, jak na przykład czerwone kokardki czy szyszki.

Wieńce adwentowe – symbolika

Najważniejszym elementem wieńca adwentowego z pewnością są świece. Ich obecność jest bardzo ważna, mimo że dziś est uch tylko 4 , a nie 24, jak to było w pierwotnych wersjach wieńców. W każdą niedzielę, podczas adwentu, zapala się jedną z nich. Tuż przed Bożym Narodzeniem świecą się już wszystkie. Jest to znak, że zbliża się jeden z ważniejszych momentów w życiu każdego katolika. Każda świeca ma inne znaczenie i symbolikę.

• Pierwsza świeca. Ta świecie oznacza przebaczenie grzechu pierworodnego, z którym rodzi się każdy człowiek.
• Druga świeca. To symbol wiary w patriarchów Narodu Wybranego.
• Trzecia świeca. Symbolizuje radość króla Dawida.
• Czwarta świeca. Ostatnia świeca stanowi symbol przyjścia Jezusa na świat. Wraz z jego narodzinami na świecie zagościć ma pokój oraz sprawiedliwość.
• Kolisty kształt wieńca. Symbolizuje nieskończoność i wieczność. Wieniec adwentowy nie ma bowiem ani początku ani końca.
• Zielone gałązki. Oznaczają życie wieczne które dane jest od Boga każdemu z nas.
• Światło świec. Symbolizuje światłość życia.
• Wieniec adwentowy. Ogólnie wieniec adwentowy oznacza rodzinę, która oczekuje na narodziny Jezusa i święta Bożego Narodzenia.

Jak zrobić wieniec adwentowy – krótki poradnik krok po kroku

• Znajdź postawę wieńca. Może to być koło druciane, ze styropianu czy innego w miarę trwałego materiału.
• Do podstawy przymocuj zielone gałązki. Zrób to przy pomocy cienkiego drucika. Staraj się nie zostawiać pustej przestrzeni. Dokładaj kolejne gałązki tak, aby powstała zielona podstawa wianka. Staraj się układać gałązki ciasno i pod kątem, aby zachodziły one na siebie.
• Udekoruj wieniec. Możesz wzbogacić go wykorzystując inne kolorowe gałązki, czerwone kokardki czy szyszki. Dobrym pomysłem będzie tez na przykład wykorzystanie mchu albo ostrokrzewu.
• Umieść świece. To najważniejsze elementy każdego tradycyjnego wieńca adwentowego. Możesz umieścić je przy pomocy specjalnych podstawek, drutów albo wykałaczek. Drucik albo wykałaczkę przycinamy na długość około siedmiu centymetrów i wbijamy w podstawę naszych świec. Świecie rozmieszczamy mniej więcej w różnych odległościach o siebie.

Czasem oprócz tradycyjnych wieńców adwentowych ze świecami przygotowuje się typowo dekoracyjne. Można je powiesić na drzwiach wejściowych albo położyć jako ozdobę na stół. W tym ostatnim przypadku czasem umieszcza się jedną symboliczną świecę na środku. Takie wieńce adwentowe typowo dekoracyjne można tworzyć na wiele sposobów.

Artykuł Wieńce adwentowe – symbolika, historia, jak zrobić pochodzi z serwisu DomNaMedal.pl.

Asamblaż – historia

Najprościej rzecz ujmując asamblaż jest rodzajem kolażu. Polega na tworzeniu kompozycji z innych gotowych elementów. Asamblaż to forma przestrzenna. Wszystkie przedmioty, które się na kompozycję składają mogą być użytkowe, albo nie. Mogą to więc być na przykład nożyczki czy śrubokręt, ale również strzępki materiału albo papier.

Termin wprowadzono w latach pięćdziesiątych XX wieku, więc stosunkowo niedawno. Wprowadził je Jean Dubuffet. Stworzył on pierwotny asamblaż, wykorzystując do tego skrzydła motyli. Warto wspomnieć, że już dużo wcześniej artyści tworzyli coś na kształt dzisiejszego asamblażu. Z użyciem nieartystycznych tworzyw pracowali przecież Marcel Duchamp czy Pablo Picasso.

W roku 1961 zorganizowano pierwszą wystawę związaną z asamblażem. Było to w Museum of Modern Art w Nowym Jorku. Wystawa nazywała się „Sztuka Asamblażu”. Swoje prace zaprezentowali tam na przykład Georges Braque, Marcel Duchamp, Man Ray czy Joseph Cornell. W naszym kraju pionierem asamblażu był Władysław Hasior.

Asamblaż – czym jest

Jest to po prostu forma artystyczna. Wyraża ona ponowoczesny światopogląd. Wedle niego sztuka jest rodzajem kolekcjonerstwa czy tworzenia nowej całości z różnych dostępnych elementów czy odpadków. Wedle tego światopoglądu  artystą jest osoba działająca na wielkim śmietniku kultury. Artystka w jakiś sposób przetwarza elementy z tego wielkiego śmietnika.

Sztuka jest więc rodzajem jakiegoś recyklingu. To odzyskiwani tego, co zostało wyrzucone, zużyte i porzucone. To przetwarzanie ogranych schematów. Istotne znaczenie ma w tym wszystkim przetwarzanie motywów kultury masowej. A należą do nich chociażby reklama czy erotyki.

Asamblaż w Polsce

Za pioniera asamblażu w Polsce uznaje się Władysława Hasiora. Stworzył on cykl „Sztandary” czy „Czarny Krajobraz I”. W pracach tego artysty bardzo często pojawiają się  motywy typowo mesjańskie. Należą do nich chociażby cierpienie i śmierć. Te przybierają charakter masowy i nawiązują często do doświadczeń wojennych. Towarzyszą im symbole sakralne, przede wszystkim krzyż. Hasior odwoływał się również do Podhala i sztuki ludowej.

Władysław Hasior

Władysław Hasior urodził się 14 maja 1928 roku w Nowym Sączu. Zmarł 14 lipca 1999 roku w Krakowie. Hasior byl polskim artystą – malarzem, rzeźbiarzem i scenografem. Od zawsze związany był z Podhalem.

Studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Otrzymał nawet stypendium francuskiego Ministra Kultry. Od roku 1957 wystawiał swoje prace indywidualnie i brał udział w wystawach zbiorowych. Zarówno w kraju, jak i za granicą.

Swoją twórczością nawiązywał do nowoczesnych nurtów artystycznych. Należały do nich surrealizm, rzeźby abstrakcyjne czy nowy realizm. Pasjonowała go również twórczość o charakterze ludowym. W swoich kompozycjach wykorzystywał elementy gotowe, jak sam o nich mówił: zużyte rekwizyty codzienności. Kolekcjonował je wszystkie z swoim zakopiańskim domu. Uważany za pioniera asamblażu w Polsce.

Inni twórcy polscy

Jako innego polskiego artysty można wymienić również Włodzimierza Borowskiego. Ten z kolei nawiązywał do Marcela Duchampa. Za jego najsłynniejszą kompozycję uznaje się „Artony”. To kompozycja składająca się ze szkła i różnego rodzaju rurek. Zyskuje ona wyrazistość po podłączeni jej do prądu. Wówczas świeciła na przeróżne kolory.

Twórcą asamblaży był także Tadeusz Kantor. Był on pionierem zupełnie nowej formy asamblażu – obrazu. Nakleja się na niego przeróżne elementy i przedmioty. Kluczem do interpretacji takiego obrazu było jego „opakowanie”. A więc ukrywanie czegoś znacznie głębszego. Częstymi motywami tych kompozycji były parasole. Jedna z najsłynniejszych asamblaży tego twórcy były „Infantki Velazqueza” czy „Ambalaż Hołdu Pruskiego”.

Artykuł Czym jest asamblaż – sprawdź, co warto o nim wiedzieć pochodzi z serwisu DomNaMedal.pl.

Jak wykonać doniczki z cementu? Co warto przygotować? Jak się do tego zabrać? Na wszystkie te i inne pytania odpowiedzi znajdują się poniżej. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z naszym artykułem.

Styl industrialny – ogólna charakterystyka

Styl industrialny najczęściej kojarzy się z ceglanymi ścianami, betonowymi podłogami, wielkimi oknami i przemysłowym oświetleniem. Te elementy są kwintesencją tego nurtu. Właściwie, oprócz dodatków, nie wiele już trzeba aby wnętrze zyskało charakter indywidualny.

Czasem do tego opisu dodaje się także bogatą historię danego wnętrza. Styl industrialny bowiem zazwyczaj najłatwiej jest uzyskać w starych magazynach, browarach czy przestrzeniach pofabrycznych. Znalezienie takich pomieszczeń ułatwiają deweloperzy, którzy wychodzą naprzeciw zapotrzebowaniu. Dzisiaj przestrzenie industrialne łatwo jest uzyskać w starych kamienicach. Zarezerwowany jest głównie dla dużych apartamentów, lokali gastronomicznych czy salonów fryzjerskich.

Industrialne dodatki

Styl industrialny jest bardzo uniwersalny, prosty i surowy. Materiały, z których najczęściej się korzysta podczas projektowania to chociażby cegła, beton czy metal. Jednak warto pamiętać, że stanowią one bazę. Styl industrialny można budować również z innymi dodatkami i materiałami, które zazwyczaj są świetnym uzupełnieniem.

We wnętrzach industrialnych często występuje potrzeba ocieplenia. Sam styl jest przecież bardzo surowy. Często więc dodaje się różne przytulne dodatki. Wygodne meble jednak, puszyste fotele czy kominek mogą znacznie pomóc w oswojeniu tych wnętrz.

Dodatki typowo industrialne jednak, to na przykład:

• metalowe półki na ścianach,
• gołe żarówki,
• betonowe doniczki,
• metalowe wysięgniki lamp,
• proste regały.

Dlaczego warto zdecydować się na doniczki z cementu

Przede wszystkim beton jest materiałem bardzo plastycznym, z którego można tworzyć przeróżne kształty i przedmioty. Zazwyczaj tworzy się z niego elementy dekoracyjne, najczęściej donice. W ten sposób możemy uzyskać oryginalne elementy do naszych przestrzeni. Nie tylko do wnętrz, ale i na przykład do ogrodów, na balkon czy taras.

Niezwykłą frajdę z pewnością sprawia samodzielne ich tworzenie. Poza tym, beton jest bardzo solidny i przede wszystkim długowieczny. Nie są właściwie do zniszczenia ni stłuczenia, jak to jest w przypadku donic ceramicznych. Doniczki z cementu ważą sporo, a rośliny dzięki temu zyskują dużą stabilność.

Betonowe doniczki hand made – co przygotować

Zanim zaczniesz tworzyć doniczki z betonu, przygotuj sobie wszystkie potrzebne przedmioty:

• folię do zabezpieczenia miejsca pracy,
• jednorazowe rękawiczki,
• beton albo cement (bez kruszywa albo piasku),
• woda,
• olej albo wazelina,
• pędzel, aby rozprowadzić olej czy wazelinę,
• mieszadło do betonu, może to być łyżka czy kijek,
• dwie formy; większą i mniejszą; mogą to być na przykład miski, stare doniczki, opakowania po jogurtach, czy samodzielnie wykonana forma,
• obciążniki; kamienie, butelki wypełnione wodą,
• taśma klejąca,
• nożyczki,
• szpachelka do wyrównania cementu.

Donice betonowe – jak zrobić krok po kroku

• Po pierwsze przygotuj zaprawę betonową. Dokładną instrukcję, jak to zrobić, zaczerpnij od producenta. Zazwyczaj znajduje się ona na opakowaniu. Cały proces naprawdę nie jest skomplikowany. Wystarczy wsypać zawartość opakowania do wiaderka i stopniowo dolewać wodę, cały czas mieszając masę. Cały ten proces dobrze jest wykonywać w jednorazowych rękawiczkach.
• Przygotuj formy. Warto posmarować je najpierw olejem wewnątrz. Umożliwi to łatwiejsze wyjęcie zrobionych betonowych donic, gdy masa odpowiednio zastygnie.
• Zaprawę wlewamy do większej formy. Całe to działanie  usprawniamy kielnią albo łopatką. Zaprawa musi dobrze  wypełnić dno formy.
• Mniejszą formą dociskamy wylany beton. To etap, w którym właściwie określamy grubość dna donicy. Zależy to od tego, jak mocno dociśniemy mniejszą formę. Należy więc zrobić to przemyślanie.
• Określamy kształt naszej doniczki. Robimy to, wypełniając odstęp między mniejszą a większą formą. Nie jest to skomplikowane, ale oczywiście warto ten kształt wcześniej przemyśleć.
• Czekamy na zastygnięcie. To długi proces, który trwa zazwyczaj trzy dni. Beton musi dokładnie zastygnąć i potem wyschnąć.
• Wyjmujemy mniejszą formę i całą konstrukcję. Robimy to bardzo ostrożnie. Gdy wykonamy to zadanie, to właściwie cały proces tworzenia donicy już za nami. Gdy powstały jakieś nierówności, to niwelujemy je przy pomocy papieru ściernego. Nie jest to bardzo konieczne, gdyż te nierówności same w sobie mogą mieć walory dekoracyjne. Świetnie się też wpasują w styl industrialny.

Artykuł Jak zrobić doniczki z cementu – instrukcja krok po kroku pochodzi z serwisu DomNaMedal.pl.