Czy złoto w prezencie to dobry pomysł? Tego rodzaju upominek może mieć wartość nie tylko sentymentalną, ale również – inwestycyjną.

Na jakie okazje złoto jest dobrym prezentem?

Złote monety czy sztabki możemy z powodzeniem wręczyć komuś jako upominek. Pytanie, na jakie okazje będzie to prezent odpowiedni? Złoto może wydawać się dość zobowiązującym przedmiotem, dlatego też warto rozważnie dobierać okazje. Świetnym pretekstem do takiego zakupu będą jubileusze, chrzciny czy komunie – jest to upominek, który na pewno docenią rodzice na przykład obdarowanego dziecka, ponieważ ma on bardzo wielowymiarową wartość. Złota będzie dobrym prezentem zawsze wtedy, gdy zechcemy jakąś okazję upamiętnić lub jeżeli będziemy poszukiwali upominku, który z obdarowanym pozostanie przez długie lata i nie będzie też typowo praktycznym wyborem.

Na jakiego rodzaju złoto postawić?

Zdecydować można się zastanowić nad wyborem złotych monet, albo też sztabek. W przypadku sztabek często mówimy o naprawdę drobnych płytkach złota, które zapakowane są w karty wielkości karty kredytowej. Nawet jednak tak niewielka ilość kruszcu ma wartość, która z czasem może znacząco wzrosnąć. Wybierając złoto na prezent, warto przede wszystkim nie dać naciągnąć się na niskiej wartości medale bite przez różne instytucje, monety pozłacane. Istotna jest tu waga kruszcu, a także jego unikatowość. Często konkretne monety są bite w limitowanych edycjach i to od ilości sztuk również zależy ich wartość. Im bardziej unikatowy jest dany numizmat, tym droższy on będzie na rynku, szczególnie po latach. Jeśli chodzi o sztabki złota, żeby mieć pewność, że kupujemy produkt certyfikowany, zapoznać możemy się na przykład z ofertą salonów jubilerskich, które nimi handlują. Wraz z zakupioną sztabką dostaniemy też certyfikat poświadczający autentyczność produktu, jego faktyczną wagę. Gdzie jeszcze można się zaopatrywać? Warto zaglądać do sklepów numizmatycznych i skorzystać z porady eksperta, który potrafi odróżnić naprawdę wartościowe przedmioty od podróbek.

Warto sprawdzić również ofertę Allegro. Znaleźć tam można wiele propozycji złotych monet, sztabek, od weryfikowanych sprzedawców lub osób prywatnych, o których opinie łatwo zweryfikować na portalu. Lepiej uważać na niezweryfikowane sklepy internetowe czy sprzedaż prowadzoną przez social media – w ten sposób można z łatwością nabyć kruszec o dużo niższej wartości niż ta, którą wskazywałyby jego cena. „Zostałem poproszony o bycie ojcem chrzestnym dziecka, ale nie chciałem dawać po prostu pieniędzy. Te szybko się mogą rozejść i dziecku nic po nich nie zostanie. A tak za kilka-kilkanaście lat będzie mogło samo zdecydować, czy chce je sprzedać czy na przykład przetopić na obrączki ślubne – mówi pan Michał”, klient jednego z oddziałów Mennicy Skarbowej.

Czy prezent o wartości inwestycyjnej to dobry pomysł?

Wydawać by się mogło, że prezenty powinny przede wszystkim sprawiać radość tu i teraz. Komuś, kto nie kolekcjonuje monet lub nie jest inwestorem, kupno takiego przedmiotu może się wydawać złym pomysłem, warto jednak wziąć pod uwagę, że prezent, który ma wartość inwestycyjną to także symbol tego, że o relacji z drugą osobą myślimy długofalowo. Wręczając taki upominek mówimy, że chcemy, aby komuś dobrze się wiodło, a jego przyszłość była bezpieczniejsza. Ponadto nie da się ukryć, że złoto to prezent niezwykle elegancki. Kruszce zawsze będą mieć określoną wartość, nawet jeśli nieopłacalne będą inne opcje inwestycyjne, dlatego też warto w nie inwestować.

Artykuł Kiedyś takie prezenty mogła sobie wręczać arystokracja. Teraz w złoto na prezent inwestuje każdy pochodzi z serwisu Finansjusz.pl.

Platformy streamingowe z wideo na życzenie znacznie się rozwinęły w ciągu ostatnich kilku lat. Oglądanie filmów i seriali przez internet, wtedy tylko, kiedy widz ma na to ochotę, wpisuje się w potrzeby dzisiejszych odbiorców.

Platformy streamingowe z wideo na życzenie znacznie się rozwinęły w ciągu ostatnich kilku lat. Oglądanie filmów i seriali przez internet, wtedy tylko, kiedy widz ma na to ochotę, wpisuje się w potrzeby dzisiejszych odbiorców. Pandemia przyczyniła się do tego, że jednak częściej oglądamy filmy w zaciszu swojego domu, nie zaś w kinie. Być może dlatego wartość takich spółek jak Netflix wyraźnie wzrosła. Jak zatem inwestować w akcje Netflixa?

Czym jest firma Netflix?

Zanim inwestor podejmie się zakupu akcji Netflixa, powinien mieć świadomość, w co tak naprawdę lokuje swoje środki finansowe. Zasadniczo Netflix nie jest tylko portalem, gdzie obejrzeć można hitowe seriale i pełnometrażowe filmy. Jej działalność dotyczy branży medialnej i rozrywkowej.

Firma Netflix powstała w 1997 roku i na samym początku jej działalność opierała się o wysyłkowe wypożyczanie płyt DVD z filmami. Dopiero wiele lat później, bo w 2010 roku Netlix zdecydowało się na rozszerzenie swojej działalności. Spółka zaczęła wówczas oferować dostęp dla użytkowników przez internet do filmów i seriali, z wykorzystaniem mediów strumieniowych. Dziś Netflix jest też producentem seriali i filmów. Wystarczy przy tym wspomnieć o tym, że właśnie Netflix wyprodukował autorskie seriale, jak „House of Card” czy hitowy „Dom z papieru”.

Wycena akcji spółki Netflix

Netflix jest spółką giełdową i dobrze radzi sobie na rynku. Zanim inwestor podejmie się jakiejkolwiek inwestycji w akcje, powinien się zastanowić, czy rzeczywiście warto wybrać akurat te, a nie inne walory. Przyjrzeć należy się wykresom notowań akcji. W 5-letnim okresie notowań akcji Netflixa wyraźnie widać, że w 2017 i 2018 roku notowały one umiarkowany wzrost, by odbić się w 2018 roku. Z początkiem 2020 roku zaliczyły nieznaczny spadek wartości, ale w II połowie 2020 roku i w pierwszych miesiącach 2021 utrzymuje się wysoka wycena akcji Netflixa. Obecnie trzeba za nie zapłacić nieco ponad 490 dolarów za sztukę. Kapitalizacja Netflixa wynosi 218,11 mln dolarów, a w obiegu jest 440 mln akcji. Zobacz też: https://www.xtb.com/pl/edukacja/godziny-handlu

Jak inwestować w akcje Netflixa?

Spółka Netflix jest spółką giełdową, a jej notowania odbywają się na amerykańskiej giełdzie NASDAQ pod skrótem NFLX. Trzeba więc założyć rachunek maklerski u brokera, który oferuje możliwość lokowania środków na giełdzie w Nowym Jorku, a nie każdy może to zaproponować klientowi. Inwestycje w akcje Netflixa mogą odbywać się w sposób bezpośredni, co polega po prostu na złożeniu przez inwestora zlecenia kupna papierów wartościowych po każdej cenie lub po z góry ustalonej cenie. Inwestycje krótkoterminowe w akcje Netflixa niekoniecznie są polecane obecnie inwestorom. Bardziej nadają się one do długoterminowego inwestowania.

Jeśli jednak inwestorowi zależy na czasie i nie chce zamrażać na dłużej swoich pieniędzy, może zdecydować się na kontrakty CFD na akcje Netflixa. Mowa tu o kontraktach na różnice kursowe, w przypadku których można stosować dźwignię finansową dla zwielokrotnienia zysków przy minimalnym wkładzie własnym. Takie działanie związane jest jednak z wysokim poziomem ryzyka inwestycyjnego, z czego gracz powinien zdawać sobie sprawę. Kontrakty CFD pozwalają na zarabiania na akcjach Netflixa w przypadku wzrostu lub spadku ich ceny. Inwestor lokujący swoje środki w kontrakty CFD zakłada się z drugą stroną kontraktu i zobowiązuje się do rozliczenia go w przyszłości. Jeśli przewidywania inwestora okażą się słuszne, wówczas zarobi on na całej inwestycji, a dźwignia finansowa jeszcze bardziej zwiększy jego zyski. Zobacz: https://www.xtb.com/pl/cashstocks/nflx-us-1

Kolejną alternatywą dla inwestorów chcących zainwestować w akcje Netflixa może być zainteresowanie się zakupem funduszy ETF, które posiadają tę właśnie spółkę w swoim portfelu. Pamiętać należy jednak, że w przypadku ETF-ów lokuje się pieniądze nie tyle w akcje jednej spółki, ale akcje spółek z podobnej kategorii czy rynku.

Artykuł Inwestowanie w akcje Netflix pochodzi z serwisu Finansjusz.pl.

Pozycjonowanie ma kluczowe znaczenie dla eCommerce: wyszukiwanie organiczne jest największym kanałem ruchu i przychodów.

Dlatego wybraliśmy kilka świetnych wskazówek SEO dla e-commerce – abyś i Ty mógł zacząć planować działania związane z większą widocznością w wynikach wyszukiwania. Optymalne SEO dla eCommerce zawsze przełoży się na większy ruch i przychody oraz dobry współczynnik odrzuceń.

Pozycjonowanie stron internetowych pod docelowe słowa kluczowe

Jeśli nie zajmujesz pozycji w rankingu pod kątem słów kluczowych na rynku docelowym, najprawdopodobniej tracisz sprzedaż z powodu utraconego ruchu internetowego. Właśnie dlatego pozycjonowanie stron internetowych Warszawa w tym stylu naprawdę ma sens. Jeśli sam nie masz czasu na to, aby dowiedzieć się, jak uzyskać szczegółowe instrukcje dotyczące wyszukiwania i rankingu najlepszych docelowych słów kluczowych – mądrym krokiem byłoby skonsultować się z  freelancerem, bądź agencją dla której copywriting jest chlebem powszednim. W aspekcie długoterminowym taka decyzja opłaca się dużo bardziej.

Nie zapomnij o optymalizacji na stronie

Istnieje kilka elementów, które należy wziąć pod uwagę przy optymalizacji na stronie, od słów kluczowych po media społecznościowe.

Jakim elementom należy przyjrzeć się w szczególny sposób planując SEO Warszawa?

• tytuły i opisy meta,
• tagi nagłówka,
• treść.

Jak widać dobrej jakości copywriting Warszawa w tym kontekście również ma niebanalne znaczenie. To tworzy rzeczywisty tekst na stronie. Nawet jeśli Twoja witryna jest nastawiona na handel elektroniczny, nie oznacza to, że powinieneś wykluczać treści, które są przydatne i odpowiednie dla kupującego. Planując pozycjonowanie w Warszawie pamiętaj, że wyszukiwarki czytają i indeksują witryny za pomocą tekstu, dlatego zdecydowanie zaleca się karmienie ich treściami, których potrzebują, a nikt nie wykona tego lepiej niż profesjonalna Agencja SEO, czy doświadczony copywriter. Więc nie marnuj ani chwili! Rusz SEO strony w tym kierunku, aby zwiększyło ruch i przychody z organicznych wyszukiwań.

Artykuł Działania SEO – nie zapomnij o pozycjonowaniu dla organicznych wyników! pochodzi z serwisu Finansjusz.pl.

Monopol – czyli 1 dominujący przedsiębiorca

W przypadku rynku, na którym występuje monopol, jeden podmiot lub związek kilku zrzeszonych firm, taki jak kartel czy trust przyjmuje dominującą pozycję w produkcji dóbr lub świadczeniu usług. Za sprawą swojej pozycji rynkowej jest w stanie samodzielnie kształtować cenę, do której dostosować się muszą konsumenci.

W tym modelu, przedsiębiorca wykorzystuje przewagi konkurencyjne i efekty skali. Doprowadza do upadku potencjalną konkurencję. Przewagi te wynikają z posiadanej infrastruktury, takiej jak stacje przesyłowe, linie należące do sieci wysokiego napięcia czy rurociągi. Koszty stworzenia nowej infrastruktury skutecznie zniechęcają nowych producentów do wejścia na rynek. Poza tym, dotyczy to też uzyskanych patentów, posiadanych praw własności czy przyznanego prawa wyłączności na działalność na konkretnym rynku lub ukształtowane przez lata know how.

Monopolista – cenotwórca na rynku 

Popyt na dostarczane dobra przez firmy na takim rynku jest wysoki. Brak bliskich substytutów dla danej produkcji, dodatkowo zwiększa i zmusza konsumentów do korzystania z usług danego przedsiębiorstwa. Wówczas, w tym modelu to nie punkt przecięcia popytu i podaży, a firmy dyktują i kontrolują ceny. Ekonomia nie jest w stanie skutecznie wyeliminować dyskryminacyjnych zachowań monopolistów takich jak różnicowanie cen dla konkretnych grup klientów.

Monopolista czyli mój konkurent czy wróg?

Problem monopoli dotyczy najcześciej branż gospodarki, które dostarczają wielu konsumentów usług sieciowych. Dobra publiczne, takie jak edukacja, kultura czy sieci energetyczne nie są konkurencyjne w konsumpcji, ani żaden konsument nie może zostać wyłączony z korzystania.

Przykładami monopolistów są gazociągi, przedsiębiorstwa wytwarzające energię elektryczną, Polskie Koleje Państwowe czy firmy operujące na rynkach dóbr rzadkich takich jak diamenty. Przykładem rzadziej prezentowanym w ekonomii są kasety VHS, firmy je produkujące w celu polepszenia swojej pozycji rynkowej zastosowały narzędzia, jakie oferuje ekonomia zależności.

W początkowej fazie pozwalały na dłuższe nagrywanie niż konkurencja. Mimo zastosowanych przez inne firmy ulepszeń, zdobyte wcześniej zaufanie i przywiązanie klientów procentowało przez dłuższy czas.

Monopol a rynek monopolistyczny 

Mimo, iż pojęcia te na pierwszy rzut oka wydają się być synonimami, znacząco się od siebie różnią. Rynek monopolistyczny, inaczej nazywany konkurencją monopolistyczną charakteryzuje się występowaniem na danym rynku wielu podmiotów, z których każdy nieskutecznie dąży do uzyskania pozycji monopolisty.

Rynki takie występują najczęściej w gospodarkach regionalnych, w sytuacjach, w których kilka małych podmiotów konkuruje nie ceną, a różnorodnością oferowanych produktów. Dzięki specjalizowaniu się w konkretnym produkcie, dany podmiot jest w stanie osiągnąć niewielką przewagę na rynku poprzez oferowanie zindywidualizowanego produktu, nieposiadającego substytutu.

Koszty osiągnięcia przewagi obejmują koszty wejścia na dany rynek, zróżnicowanie produktu, a następnie skuteczne poinformowanie potencjalnych nabywców.

Oligopol

Oligopolem nazywamy model opisujący rynek, na którym kilku przedsiębiorców kontroluje ilość oferowanego dobra. Podobnie jak monopol, nie jest to rynek doskonale konkurencyjny. Można go zaklasyfikować jako model istniejący w gospodarkach pomiędzy konkurencją monopolistyczną a monopolem. Poprzez zmniejszenie podaży, uczestnicy rynku mogą sztucznie zwiększać popyt, w konsekwencji wpływać na cenę swojego produktu. Ekonomia wyróżnia dwa rodzaje oligopoli (czysty i zróżnicowany),dzieląc je na kategorie w ramach oferowanych produktów.

Czysty dotyczy producentów konkretnych produktów takich jak ropa naftowa czy stal. Firmy nie są w stanie wpływać na cenę na rynku, ale mogą dostosowywać ilość oferowanego dobra do oczekiwanych zysków. Najsłynniejszym przykładem jest kartel OPEC, którego cechą charakterystyczną jest legalność działań. Z różnych przyczyn, kraje współtworzące OPEC decydują się w zależności od sytuacji w gospodarce światowej na zmniejszanie lub zwiększanie ilości wydobywanej ropy.

Natomiast oligopol zróżnicowany łączy producentów dóbr spełniających podobne funkcje, ale o niewiele różniących się parametrach. Ekonomia wskazuje na przykłady takie jak rynki samochodów, cukiernicze czy piwowarski.

Polityka cenowa oligopolu 

Ekonomia wskazuje, że na rynku doskonale konkurencyjnym, którym oligopol nie jest, na cenę wpływa podaż i popyt na dane dobro. W tym modelu ceny zmieniają się zdecydowanie rzadziej, ponieważ ich wysokość zależy od poziomu dostosowania, jakie wykonają producenci.

Zachowania producentów w oligopolu 

W zależności od charakterystyki danego rynku i kondycji całej gospodarki, firmy operujące w oligopolu mogą prowadzić do przywództwa cenowego, dominującego podmiotu lub do porozumienia pomiędzy konkurentami. Rolę przywódcy obejmie firma, która osiągnie najniższe koszty produkcji. Dominujący podmiot zajmuje właśnie taką pozycję na rynku, a pozostałe firmy  są w stanie osiągnąć widocznie mniejszy udział w dostarczaniu danego dobra.

Możliwa konkurencja w oligopolu jest ograniczona, dlatego motywuje to podmioty do zawierania porozumień. Dokonywane zmowy mogą przyjmować formy karteli, syndykatów, trustów i holdingów. Ekonomia wskazuje, że porozumienia te mogą dotyczyć ceny, wielkości produkcji, podziału zysków, metod obniżania kosztów czy warunków sprzedaży.

Artykuł Monopol i oligopol – wyjaśnienie pojęć, podobieństwa i różnice pochodzi z serwisu Finansjusz.pl.

Teoria Cyklu Życia Organizacji Ichaka Adizesa to cykl modeli organizacyjnych, który pomaga menedżerom zrozumieć i przewidzieć wyzwania, przed jakimi może stanąć organizacja w trakcie swojego istnienia.

Jak już wspomniano, koncepcja cyklu życia organizacji została opracowana przez konsultanta biznesowego i byłego profesora Ichaka Adizesa. Według niego organizacje przechodzą przez pięć etapów rozwoju: narodziny, wzrost, dojrzałość, schyłek i śmierć. Każdy etap trwa przez określony czas, po czym następuje przejście do następnego.

Celem tego artykułu jest wprowadzenie do modelu cyklu życia organizacji oraz przedstawienie pewnych spostrzeżeń na temat tego, jak menedżerowie mogą radzić sobie z tymi wyzwaniami.

Ogólny rys zagadnienia

Model cyklu życia organizacji określa, w jaki sposób organizacje rosną, dojrzewają i upadają w czasie. Faza wzrostu organizacji rozpoczyna się w momencie, gdy organizacja zdobywa oparcie na rynku i rozwija ofertę produktów lub usług.

W miarę jak firma ugruntowuje swoją pozycję w środowisku, w którym działa, nasila się konkurencja, co prowadzi do dojrzałości, ponieważ firma stara się osiągać coraz wyższe poziomy efektywności poprzez minimalizację kosztów i kontrolę jakości. Na tym etapie niektóre firmy mogą poszukiwać możliwości dywersyfikacji na nowe produkty lub usługi w celu zwiększenia bieżącego strumienia przychodów lub stworzenia całkowicie nowego.

Z czasem może dojść do nasycenia rynków, co utrudnia dalszy wzrost, a nawet stwarza ryzyko wejścia w okres schyłkowy, w którym nie ma żadnych przewidywalnych perspektyw poprawy udziału w rynku. Może to prowadzić do tego, że organizacje będą opowiadać się za nowymi strategiami wzrostu, nawet jeśli nie nadszedł jeszcze odpowiedni moment, co może prowadzić do dywersyfikacji na rynkach wschodzących lub opracowywania nowych produktów, zanim staną się one rzeczywiście potrzebne.

Model cyklu życia organizacji

Model cyklu życia organizacji zakłada istnienie czterech faz życia organizacji: narodzin, wzrostu, dojrzałości i schyłku. Każda faza charakteryzuje się określonymi czynnikami, które wpływają na funkcjonowanie organizacji w danym czasie, co pomaga opracować odpowiednie strategie skutecznego radzenia sobie z każdą sytuacją. Poniżej omówione zostaną bardziej szczegółowo poszczególne fazy, w tym wyzwania związane z zarządzaniem, jakie pojawiają się w każdej z nich, oraz sugerowane strategie postępowania.

4 etapy cyklu życia organizacji

Cykl życia organizacji to teoretyczny schemat faz, które zazwyczaj przechodzi organizacja. Cykl życia organizacji składa się z czterech faz: planowania, wzrostu, dojrzałości i schyłku. Każda faza cyklu życia organizacji charakteryzuje się określonymi działaniami i problemami.

Uruchomienie / planowanie

Planowanie dla organizacji oznacza określenie, jaki rodzaj działalności będzie ona podejmować i jak będzie się rozwijać.

Wzrost

Wzrost to zazwyczaj okres, w którym organizacja staje się bardziej stabilna, zwiększa swoje rozmiary i liczbę pracowników.

Dojrzałość

Dojrzałość obejmuje stabilną siłę roboczą z dobrymi relacjami między pracownikami.

Spadek

Schyłek charakteryzuje się starzejącą się siłą roboczą, mniejszą liczbą klientów oraz zmniejszającymi się zyskami lub stratami.

Teoria – cykl życia przedsiębiorstwa

Teoria ta została stworzona przez Ichaka Adizesa w książce zatytułowanej „Corporate Lifecycles: The Role and Interaction of Management and Markets” i została przyjęta przez wiele organizacji, aby pomóc im w planowaniu przyszłości.

Ichak Adizes urodził się w Izraelu w 1936 roku i uzyskał tytuł licencjata na Uniwersytecie w Tel Awiwie, a następnie przeniósł się do Ameryki, gdzie uzyskał tytuł MBA na UCLA. Po ukończeniu studiów został jednym z partnerów założycieli Horwitz, Adizes & Company Inc, firmy konsultingowej zajmującej się zarządzaniem przedsiębiorstwem.

Koncepcja Modelu Cyklu Życia Organizacji została opracowana w oparciu o trzy główne założenia:

• wszystkie systemy istnieją w ramach większego środowiska;
• wszystkie systemy mają granicę, która oddziela je od ich otoczenia;
• wszystkie systemy muszą pobierać materiały ze swojego otoczenia, aby się utrzymać.

Przyjmując koncepcję systemu otwartego jako punkt wyjścia, można stworzyć model umożliwiający śledzenie relacji między funkcjami w dowolnej organizacji.

Model ten uwzględnia zmiany zachodzące w każdej fazie cyklu życia organizacji, opisując główne czynniki, które wpływają na wyniki organizacji w danym czasie. Ponadto pomaga on opracować odpowiednie strategie skutecznego radzenia sobie z tymi sytuacjami.

Zastosowanie modelu cyklu życia organizacji

W modelu cyklu życia organizacji wyróżnia się pięć głównych etapów, które należy zidentyfikować przed rozpoczęciem wdrażania:

• Etap „co” – w którym podejmowane są decyzje dotyczące rodzaju działalności, w jaką zaangażuje się organizacja i jak będzie się rozwijać;
• Etap „gdzie” – na którym podejmowane są decyzje dotyczące lokalizacji zasobów lub obiektów, np. biur, magazynów itp;
• Etap „jak” – na którym podejmuje się decyzje o tym, jak wykorzystać nowe możliwości, takie jak budynek lub fabryka, co można osiągnąć poprzez wykorzystanie działów lub outsourcing;
• Etap „sytuacji” – w którym podejmuje się decyzje dotyczące sposobu wypełnienia nowo powstałych zdolności organizacyjnych, np. jakie role będą pełnić osoby zatrudnione w organizacji;
• Etap „kontroli” – w którym menedżerowie zapewniają wdrożenie mechanizmów kontrolnych, aby cele określone w pierwszym etapie „co” zostały osiągnięte podczas wszystkich pozostałych etapów: planowania, wzrostu, dojrzałości i schyłku.

Kluczowe wyzwania w fazie planowania

1. Wybór między strategiami dywersyfikacji i penetracji rynku, które mogą mieć wpływ na długoterminowe wyniki finansowe – bardziej znany jako wybór portfela.
2. Ustalenie, czy zlecać na zewnątrz usługi niezwiązane z podstawową działalnością firmy.
3. Określenie, ile zasobów i pracowników jest potrzebnych do realizacji celów organizacji (w tym kluczowych stanowisk).

Kluczowe wyzwania w fazie wzrostu

1. Wysokie koszty wynikające z konieczności osiągnięcia korzyści skali, np. zatrudnienia większej liczby przedstawicieli handlowych lub zwiększenia mocy produkcyjnych.
2. Radzenie sobie z rosnącą konkurencyjnością, zwłaszcza jeśli firma rozszerzyła działalność na zupełnie inny rodzaj branży.
3. Organizacja może przechodzić okresy szybkiej ekspansji wymagające większych inwestycji w celu utrzymania sukcesu, co może spowodować wzrost wskaźnika zadłużenia poza możliwy do opanowania poziom.
4. Dążenie do większej efektywności wymaga bardziej efektywnych systemów kontroli w celu zarządzania wzrostem złożoności organizacyjnej.
5. Utrzymanie standardów obsługi klienta może stać się coraz trudniejsze.
6. Szczególne problemy może sprawiać kontrola nad kluczowymi zasobami, zwłaszcza jeśli są one oddalone od głównej siedziby organizacji.
7. Struktury kontroli stają się bardziej złożone w miarę rozwoju organizacji. Na przykład menedżerom zajmującym się oddziałami znacznie trudniej jest monitorować ich działalność.
8. Potrzeba zawierania strategicznych sojuszy może stanowić dodatkowe wyzwanie w zarządzaniu, ponieważ zwiększa poziom współzależności między organizacjami, co może być problematyczne, jeśli nie zostaną wprowadzone odpowiednie mechanizmy kontroli.

Kluczowe wyzwania faza dojrzałości

1. Stagnacja tempa wzrostu spowodowana nasyceniem rynków, co utrudnia osiągnięcie korzyści skali, więc konieczne staje się poszukiwanie nowych sposobów rozszerzenia działalności.
2. Opór menedżerów wobec jakichkolwiek zmian w strategii pomimo niższych wskaźników wzrostu, spowodowany brakiem zainteresowania obecną strategią i/lub uświadomieniem sobie, że nie ma lepszych alternatyw.
3. W niektórych branżach dochodzi do nasycenia rynku, co skutkuje niższą rentownością i utrudnia kierownictwu uzasadnienie dalszych inwestycji bez dowodów na dobry zwrot z kapitału.
4. Konkurencja może zmusić organizacje do wojny cenowej lub nadmiernych przecen, co może prowadzić do tymczasowego zwiększenia udziału w rynku, ale kosztem, który może osłabić długoterminową rentowność.
5. Strategie różnicowania stają się mniej skuteczne, ponieważ klienci kupują produkty, kierując się najniższą ceną, a lojalność wobec marki maleje.
6. Rentowność ma tendencję do obniżania się w miarę dojrzewania organizacji i stawiania czoła większej presji cenowej ze strony konkurentów.

Kluczowe wyzwania fazy schyłkowej

1. Potrzeba dywersyfikacji na nowe rynki, produkty lub działania w miarę spowolnienia wzrostu.
2. Problemy wynikają z braku popytu na obecne produkty lub usługi, co wymaga zarządzania nadwyżką mocy produkcyjnych.
3. Problemem staje się przestarzała technologia, co powoduje utratę udziału w rynku.
4. Zwiększona aktywność związków zawodowych: W każdej branży, w której związki zawodowe mają duże wpływy, może dojść do niepokojów i akcji strajkowych, jeśli żądania nie zostaną spełnione, co będzie miało wpływ na koszty i zakłócenia w produkcji, a w konsekwencji na rentowność. Jeśli doprowadzi to do sporów prawnych i opłat odszkodowawczych, może pociągnąć za sobą znaczne
5. Przy niższym poziomie rentowności istnieje ryzyko, że organizacje staną się celem przejęcia.

Strategie w różnych fazach

Wzrost

Organizacje muszą zwiększyć swój zasięg geograficzny, aby uzyskać dostęp do nowych rynków i klientów, a także rozszerzyć zakres oferowanych produktów lub usług. Może również zaistnieć potrzeba dywersyfikacji na pokrewne rodzaje działalności, aby uzupełnić istniejącą działalność.

Dojrzałość

Jest to kluczowy moment dla kierownictwa, ponieważ będzie ono musiało opracować strategię, która pozwoli na skuteczne zarządzanie spadkiem, a jednocześnie zapewni, że zasoby nie będą marnowane na zbyt wczesną ekspansję w przynoszących straty obszarach działalności.

 Spadek

Ważne jest, aby w momencie, gdy organizacja uzna, że popyt się zmniejszył, nie inwestować dalszych środków w rozwój; zamiast tego kierownictwo powinno szukać sposobów wycofania się z pewnych działań, jeśli jest to ekonomicznie uzasadnione.

Kilka ważnych elementów, które pomogą zrozumieć Cykl Życia Organizacji

Cykl Życia Organizacji to ogólny schemat faz, które zwykle przechodzi organizacja. Cztery główne fazy tego cyklu to planowanie, wzrost, dojrzałość i schyłek, które następują po sobie. Każda faza ma swoją unikalną charakterystykę, którą menedżerowie muszą zrozumieć, jeśli chcą z powodzeniem przeprowadzić swoją organizację przez cykl.

Czas trwania każdej fazy może się różnić w zależności od kilku czynników, takich jak ograniczenia zasobów lub siły zewnętrzne, które utrudniają przechodzenie między etapami. Na przykład upadek organizacji może zostać przyspieszony, gdy przepływy pieniężne są niewystarczające do sfinansowania projektów lub gdy wzrost stawek podatkowych zmniejszy marże zysku, a popyt na produkty spadnie z powodu pogorszenia koniunktury, co zmniejszy przychody ze sprzedaży itp.

Teoria cyklu życia przedsiębiorstwai ma większe zastosowanie do organizacji non-profit, publicznych lub wolontariackich niż do firm nastawionych na zysk. Na przykład faza schyłkowa w cyklu życia firmy często oznacza, że nie jest ona już w stanie generować zysków wystarczających na pokrycie kosztów i dlatego musi ogłosić niewypłacalność i zakończyć działalność. Z kolei organizacje charytatywne nie muszą być rentowne i mogą kontynuować działalność przy ograniczonych zasobach, jeśli mają wystarczająco dużą bazę darczyńców, którzy regularnie przekazują datki na ten cel.

Wielkość organizacji: Jak można się spodziewać po każdym modelu rozwoju organizacyjnego, wielkość organizacji ma znaczenie, jeśli chodzi o przyjęcie teorii Adizesa. Model Cyklu Życia Organizacji ma zastosowanie tylko w większych organizacjach, ponieważ jego skuteczność maleje w małych i średnich firmach.

Model Cyklu Życia Organizacji jest bardzo skuteczny w planowaniu strategicznym, zwłaszcza w fazach wzrostu i dojrzałości organizacji, kiedy menedżerowie są w stanie lepiej przyjrzeć się zagadnieniom związanym z długofalowym rozwojem.

Artykuł Cykl życia przedsiębiorstwa – opis poszczególnych etapów życia organizacji pochodzi z serwisu Finansjusz.pl.

Czym jest strategia konkurencji cenowej?

Tak właściwie z konkurencją cenową każdy człowiek ma styczność na co dzień. Chodzi oczywiście o to, że przedsiębiorcy starają się sprzedawać swoje produkty lub usługi po cenie nie niższej niż konkurencja. Taką strategię bardzo często wybierają firmy, które stawiają dopiero pierwsze kroki na rynku i muszą zachęcić klientów do skorzystania z ich oferty. Konkurencję cenową nierzadko wprowadzają też sklepy internetowe. Zwłaszcza, gdy muszą dołożyć wszelkich starań, aby osiągnąć wyższą pozycję na rynku od swoich rywali.

Czy konkurencja cenowa jest  korzystna dla przedsiębiorców?

Mogłoby się wydawać, że obniżanie cen jest korzystne dla przedsiębiorców, ale czy w rzeczywistości jest to sposób na sukces firmy? Niekoniecznie. Szczególnie, kiedy strategia nie zostanie dobrze przemyślana. Wystarczy bowiem, że konkurencja również zdecyduje się na sprzedaż produktów lub usług po niższej cenie. Co prawda dany przedsiębiorca może ponownie obniżyć swoje ceny, ale do czego to będzie prowadzić? Do wojny cenowej.

Polega ona przede wszystkim na tym, aby jedna firma sprzedawała swoje produkty taniej od drugiej. Jednak długofalowe działania skutkują dużą ilością sprzedanych produktów, ale z bardzo niską marżą. Co ostatecznie powoduje niewielkie zyski i małą opłacalność prowadzenia firmy. Tym sposobem przedsiębiorca jest stratny, ponieważ traci pieniądze. Zresztą odbija się to również na klientach.

Niska cena jest z reguły związana ze słabą jakością produktów. Mimo że firmy doskonale zdają sobie sprawę, że wojny cenowe mogą być niekorzystne, to na rynku nadal są one prowadzone. Głównie dlatego, że każdy przedsiębiorca błędnie wierzy, że uda mu się uzyskać najniższą cenę i pokonają konkurencję.

Czym jest konkurencja pozacenowa?

Chociaż dla klientów cena ma ogromne znaczenie i każdy z nich cieszy się, kiedy może kupić dany produkt lub usługę stosunkowo tanio. Jednak nie jest to jedyny ich wymóg. Przede wszystkim klienci mają też inne potrzeby, niekoniecznie związane z ceną. I właśnie w tym momencie pojawia się konkurencja pozacenowa.

Jest to strategia uwzględniająca potrzeby niemające związku z ceną. W pierwszej kolejność należy wymienić jakość produktów. Kiedy klient zauważy, że dany produkt jest lepszy, może posłużyć przez kilka kolejnych lat, czy będzie bardziej przydatny niż jego tańsza wersja. To nawet za wyższą cenę klient będzie skłonny go kupić. Z tym że należy pamiętać, że strategia konkurencji pozacenowej wymaga od przedsiębiorcy pokazania, że rzeczywiście produkt jest dobrej jakości i warty swojej ceny.

Nie bez znaczenia jest też marka. Im wyższą pozycja firmy na rynku, tym większe szanse na to, że klienci zdecydują się skorzystać z oferty. Ten fakt potwierdzają, chociażby największe firmy działające w Polsce, które sprzedają swoje produkty za niebotycznie wysokie ceny, a mimo to nasi rodacy chętnie po nie sięgają.

Jakimi kryteriami można się kierować w strategii pozacenowej?

Strategia pozacenowa może dotyczyć nie tylko jakości produktów. Warto także zadbać o różnego rodzaju działania marketingowe w celu dotarcia do klientów. Jeśli firma będzie dla nich widoczna, znana i obecna w różnych kanałach sprzedażowych, to istnieje duże prawdopodobieństwo, że klienci będą korzystać z oferty, ponieważ nie wszystkim będzie odpowiadało szukanie innej firmy, która oferuje konkretny produkt lub usługę za niższą cenę. Dlatego bardzo często decydują się na zakup produktów, kiedy mogą liczyć na dodatkowe korzyści, np.:

• Zniżki dla stałych klientów.
• Bezpłatną dostawą (jeśli produkt był zamawiany w sieci).
• Gratisy.
• Dodatkowa gwarancja.

Strategia cenowa i pozacenowa – różnice

Tak właściwie podstawowa różnica między strategią cenową a pozacenową jest widoczna już na samym początku. Cenowa polega na tym, że przedsiębiorca manipuluje cenami w taki sposób, aby były one korzystne dla klientów, a jednocześnie niższe niż u konkurencji. Z tym że ta metoda nie zawsze sprawdza się na rynku, ponieważ nasi rywale mogą zastosować tę samą technikę sprzedaży, a przecież w handlu głównie chodzi o to, aby zarobić. Natomiast strategia pozacenowa jest ściśle związana z marką oraz wyższą jakością produktu.

Strategia cenowa i pozacenowa – jak to wygląda w praktyce?

We wszelkich działaniach sprzedażowych na rynku trzeba pamiętać o konkurencji. To właśnie ona jest największym zagrożeniem dla naszej firmy. Jeśli przedsiębiorca zdecyduje się więc na obniżkę cen, musi wcześniej sprawdzić możliwości swojego przeciwnika i swoje własne – czy po raz kolejny będzie mógł sobie pozwolić na ten sam krok.

Przy strategii pozacenowej ma większe pole do manewru, ponieważ nawet jeśli konkurencja będzie wprowadzała podobne udogodnienia dla swoich klientów, to przedsiębiorca może wprowadzać inne, coraz korzystniejsze. Tym samym będzie miał szans na zatrzymanie dotychczasowych klientów i swojej pozycji na rynku.

Artykuł Konkurencja pozacenowa i cenowa – czym są i jak wyglądają w praktyce pochodzi z serwisu Finansjusz.pl.

Badanie, które jest prowadzone i finansowane przez firmę zajmującą się badaniem rynku, ale nie jest przeznaczone dla żadnego konkretnego klienta, nazywa się badaniem syndykatowym. Wyniki takiego badania są często przekazywane w formie raportów, prezentacji, danych pierwotnych itp. i są udostępniane na otwartym rynku do zakupu przez każdego.

W badaniach syndykatowych problem badawczy i zakres badania jest formułowany przez firmy badawcze w oparciu o ich doświadczenie i metodologię. Dlatego często wymagają one dopracowania, gdy chcemy je wykorzystać zamiast niestandardowych badań rynku.

Spróbujmy teraz zrozumieć różne czynniki związane z badaniami syndykatowymi, takie jak: dlaczego się je przeprowadza, jakie jest ich zastosowanie, kto powinien z nich korzystać, kiedy je stosować itd.

Dlaczego przeprowadza się badania syndykatowe?

Badania syndykatowe są prowadzone przez firmy zajmujące się badaniem rynku w różnych celach:

• Aby zaktualizować swoją bazę wiedzy na temat kluczowych branż, w których się specjalizują lub chcą się specjalizować.
• Aby wykorzystać zasoby ludzkie w okresie przestoju.
• Aby zwiększyć rozpoznawalność swojej firmy poprzez wykorzystanie badań syndykatowych jako sposobu na uzyskanie rozgłosu.
• Zaprezentowanie umiejętności firmy.
• Aktualizowanie trackerów branżowych i baz danych udostępnianych klientom w ramach abonamentu.

Są to główne powody, dla których firma zajmująca się badaniem rynku inwestuje swoje fundusze i czas w przeprowadzenie badania syndykatowego, nie mając pewności, że jej koszty się zwrócą.

Kiedy stosuje się badania syndykatowe?

Badania syndykatowe są często wykorzystywane podczas badań eksploracyjnych, które mają nieustrukturyzowaną formę. Stosuje się je również w następujących przypadkach:

• Gdy chcesz uzyskać informacje o rynku przed opracowaniem planu pełnowymiarowego badania rynku na zamówienie.
• Gdy chcesz wykorzystać wskaźniki danych i wykresy podczas prezentacji, a nie masz czasu na przeprowadzenie badań na zamówienie.
• Gdy chcesz przygotować prezentację dla inwestora i potrzebujesz różnych wskaźników danych w krótkim czasie.
• Gdy budżet na badania jest ograniczony.
• Gdy potrzebujesz informacji do wykorzystania w pracy naukowej.
• Gdy pracujesz w agencji informacyjnej i potrzebujesz danych do swojego artykułu lub artykułu prasowego.
• Jesteś inwestorem lub inwestorem venture capital i chcesz być na bieżąco z trendami w różnych branżach, na rynkach i w firmach, które Cię interesują.

Dlaczego warto korzystać z badań syndykatowych?

Syndykatowe raporty badawcze powinny być wykorzystywane w procesie badań rozpoznawczych, aby uzyskać więcej informacji o rynku, branży lub firmie mniejszym kosztem i w krótszym czasie. Wiele firm dostarczających syndykatowe raporty badawcze często oferuje również usługi dostosowywania ich do potrzeb klienta.

Może to naprawdę pomóc w zidentyfikowaniu firm, do których należy zwrócić się z prośbą o przygotowanie propozycji badań w przyszłości, kiedy będzie się chciało przeprowadzić niestandardowe badania rynku.

Krótko mówiąc, jeśli budujesz swoją bazę wiedzy na temat jakiegoś problemu biznesowego/badawczego, a nie chcesz wydawać ogromnych kwot lub masz bardzo mało czasu, powinieneś skorzystać z syndykatowych raportów badawczych.

Jaki jest koszt badań syndykatowych?

Koszt raportów z badań syndykatowych różni się w zależności od raportu i wydawcy (firmy zajmującej się badaniem rynku, która przeprowadza badania syndykatowe). Jedno jest jednak pewne – raporty syndykatowe są znacznie tańsze w porównaniu z badaniami rynku na zamówienie. Średnio są one prawie 10 razy tańsze niż badania rynku na zamówienie o tym samym zakresie.

Głównym powodem niższej ceny raportów syndykatowych jest fakt, że są one udostępniane każdemu, kto chce je kupić na otwartym rynku. Natomiast w przypadku niestandardowych badań rynku dane są udostępniane wyłącznie klientowi i często są objęte umowami o zachowaniu poufności.

Dlatego też firma prowadząca badania syndykatowe wycenia swoje raporty na niższe ceny i ma nadzieję odzyskać poniesione koszty dzięki sprzedaży wielu klientom na całym świecie.

Gdzie znaleźć badania syndykatowe?

Teraz pojawia się pytanie, w jaki sposób lub gdzie można zdobyć raporty z badań syndykatowych. Otóż raporty z badań syndykatowych można pozyskać z jednego z następujących źródeł:

1. Stowarzyszenie branżowe

Stowarzyszenia branżowe są dobrym źródłem gotowych informacji o swojej branży i rynku. Zatrudniają one firmy zajmujące się badaniem rynku, aby przeprowadzały dla nich badania, a następnie często udostępniają wyniki tych badań publicznie dla wszystkich.

Mogą one być dobrym źródłem, jeśli chcesz znaleźć informacje na poziomie makro o dowolnej branży lub rynku, ale mogą być bardzo mało przydatne, jeśli Twoje potrzeby są bardzo specyficzne.

2. Biblioteki uniwersyteckie

Biblioteki uniwersyteckie lub bibliotekarze szkół wyższych często mają dostęp do cyfrowych baz danych, które dostarczają informacji badawczych i jeśli masz do nich dostęp, możesz znaleźć ogromny zbiór informacji. Ma to swoje ograniczenia, gdy szukasz czegoś bardzo konkretnego, ale często dostarcza wystarczająco dużo informacji, które mogą Ci pomóc w większym stopniu.

3. Portale z raportami z badań rynkowych

Jest to najwygodniejszy sposób na znalezienie i zakup syndykatowych raportów z badań rynku. Aby znaleźć i kupić raporty z badań syndykatowych, można skorzystać z portali takich jak Market Research Reports. Portale te rozpowszechniają raporty syndykatowe oferowane przez wiele renomowanych firm zajmujących się badaniem rynku globalnego.

Mogą one również pomóc w znalezieniu badań najlepiej dostosowanych do potrzeb użytkownika. Ponadto, ponieważ współpracują one bezpośrednio z firmami zajmującymi się badaniem rynku, mogą również pomóc w dostosowaniu raportu syndykatowego lub przeprowadzeniu pełnowartościowego badania rynku na zamówienie.

Artykuł Czym są badania syndykatowe i kto je wykonuje pochodzi z serwisu Finansjusz.pl.

Przez myśl przechodzą inwestycje w akcje, obligacje, czy surowce. Niemniej jednak przeciętny Kowalski często nie ma wystarczającej wiedzy. Brak doświadczenia może z kolei sprawić, że wyjdziemy na tym, jak Zabłocki na mydle. Z pomocą przychodzą na szczęście wyspecjalizowane jednostki, które pomagają w odpowiedniej alokacji kapitału. Mowa o funduszach inwestycyjnych.

Czym są fundusze inwestycyjne?

Zanim podejmiemy jakąkolwiek decyzję dotyczącą powierzenia naszych środków finansowych zewnętrznej organizacji warto, abyśmy zgłębili nieco temat i wiedzieli, czy ta alternatywa jest dla nas odpowiednia.

Z technicznego punktu widzenia fundusze inwestycyjne są osobami prawnymi, których wyłączna działalność opiera się na lokowaniu środków pieniężnych określone w ustawie instrumenty finansowe. Mówiąc prostszym językiem są to jednostki, które za naszą zgodą inwestują nasze środki pieniężne w celu ich pomnożenia. Teraz warto skupić się na ich podziale oraz na tym, jak inwestować w fundusze inwestycyjne.

Podział funduszy inwestycyjnych

Dzisiejszy rynek oferuje wiele rozwiązań. Konkurencja jest ogromna, w związku z czym możemy spotkać się z wieloma możliwościami wyboru. Odpowiedź na to, jak inwestować w fundusze inwestycyjne może być różnorodna.

Niemniej jednak fundusze inwestycyjne mają swój podział, który jest ściśle definiowany w naszej gospodarce. Wraz z tymi różnicami pojawiają się pewne specyficzne cechy.

Przede wszystkim możemy podzielić fundusze inwestycyjne ze względu na kryterium formy prawnej. Z takim zagadnieniem spotkamy się jednocześnie najczęściej. W związku z tym wyodrębniamy:

• fundusze inwestycyjne otwarte
• specjalistyczne fundusze inwestycyjne otwarte
• fundusze inwestycyjne zamknięte

Fundusz inwestycyjny otwarty jest najbardziej powszechnym rozwiązaniem. Klienci, poprzez nabywanie jednostek uczestnictwa powierzają swoje pieniądze specjalistom. Nasz kapitał, w zależności od wyboru, jest lokowany w różne instrumenty finansowe. Najczęstszym wyborem są różnorodne papiery wartościowe (akcje, obligacje), czy prawa majątkowe.

Specjalistyczny fundusz inwestycyjny otwarty jest nieco bardziej skomplikowanym zagadnieniem. Przede wszystkim jego działalność, podobnie jak innych, określa statut. Niemniej jednak możemy się tutaj spotkać z pewnymi dodatkowymi ograniczeniami. Uczestnikami takiego funduszu mogą być wyłącznie podmioty, które spełniają warunki określone w statucie.

Dodatkowo, taki fundusz może posiadać stosowne ograniczenia mówiące o tym, kiedy klient może żądać odkupienia jednostek uczestnictwa. Przykładowo, jeżeli tak określa status, jednostki uczestnictwa mogą nabyć wyłącznie osoby fizyczne oraz podmioty gospodarcze, których kwota inwestycji nie będzie niższa niż 50 tys. zł. W takiej sytuacji do takiego rozwiązania nie przystąpią osoby, które np. chcą przeznaczyć na inwestycje 20 tys. zł.

Warto zwrócić uwagę, że takie ograniczenie często nie funkcjonuje przy zwykłych funduszach inwestycyjnych otwartych. Specjalistyczny fundusz inwestycyjny otwarty może lokować aktywa funduszu np. w tytuły uczestnictwa emitowane przez fundusze zagraniczne lub jednostki uczestnictwa innych funduszy inwestycyjnych otwartych.

Ostatnią możliwością jest fundusz inwestycyjny zamknięty. Jest to, podobnie jak pozostałe opcje, forma zbiorowego inwestowania, która ma na celu pomnażanie kapitału. Niemniej jednak różnice pomiędzy powyższymi opcjami są znaczące. Przede wszystkim mówimy tutaj o nabywaniu certyfikatów inwestycyjnych, a nie jednostek uczestnictwa.

Dodatkowo, fundusz inwestycyjny zamknięty posiada restrykcje które mówią, że nabycie certyfikatów może nastąpić wyłącznie w określonym czasie. Co więcej, podobnie jak w przypadku specjalistycznych funduszy inwestycyjnych otwartych, to statut określa, kto może przystąpić do kupna. Fundusze te mogą dodatkowo dzielić się na publiczne oraz niepubliczne. W szczególności ta druga opcja jest zarezerwowana tylko dla nielicznej grupy inwestorów.

Jeżeli chodzi o aktywa, w które taki fundusz lokuje pieniądze to jest tutaj spora dowolność. Możemy spotkać się z akcjami, obligacjami, surowcami, czy udziałami w innych spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością.

Jak wybrać odpowiednią formę inwestycji?

Jak można zauważyć, istnieje mnóstwo rozwiązań na prawidłową alokację kapitału. Niemniej jednak nie wszystkie opcje są dostępne dla każdej osoby, która przysłowiowo wejdzie z ulicy i będzie chciała zainwestować.

Najpopularniejszą, najbardziej powszechną i ogólnodostępną metodą jest zakup jednostek uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym otwartym. Niemniej jednak wybór takiej opcji wiąże się również z pewnymi przemyśleniami. Wystarczy spojrzeć na ofertę, jaką oferują dane podmioty i okaże się, że może nas to przyprawić o ból głowy.

Przede wszystkim należy określić własny profil ryzyka na jakie jesteśmy w stanie się narazić. Udzielenie odpowiedzi na to pytanie to połowa sukcesu. Fundusze inwestycyjne oferują różnorodne portfele. Jedne są bardziej bezpieczne, inne nieco agresywniejsze. Korzyści z pierwszego rozwiązania są takie, że inwestor może liczyć na większy spokój, lecz też musi być przygotowany na niższe możliwe zyski.

Osoby o nieco mniejszej awersji do ryzyka oraz przygotowane na możliwość straty powinny wybrać portfele nieco bardziej agresywne. Środki w takim przypadku mogą być lokowane np. w akcje start-upów, czy obligacje rozwijających się państw. Warto zauważyć, że w przypadku powodzenia mamy szansę na osiągnięcie ponadprzeciętnych zysków. Niemniej jednak, ogólna sytuacja makroekonomiczna nakazuje nam mieć na uwadze ryzyko straty. Świetnym przykładem może być ogólnoświatowy krach, który zapoczątkowała trudna sytuacja na rynku nieruchomości w Stanach Zjednoczonych.

Odpowiednia dywersyfikacja

Często w odniesieniu do inwestycji mówi się o prawidłowej dywersyfikacji. To pojęcie odnoszące się do odpowiedniego rozproszenia ryzyka, dzięki czemu zostaje ograniczona możliwość straty. W przypadku funduszy inwestycyjnych również powinniśmy mieć to na uwadze, niemniej zagadnieniem zajmują się dogłębnie specjaliści. To oni tworzą odpowiednio zdywersyfikowane portfele inwestycyjne.

Zasada inwestowania oraz popełnianie błędy

Na koniec warto skupić się na podstawowych zasadach inwestowania oraz najczęściej popełnianych błędach. Przede wszystkim należy stwierdzić, że każdy z nas jest w stanie ponieść określone ryzyko. Bez niego nie możemy mówić o inwestycjach. Warto jednak, aby ta wiedza przekładała się na świadome wybory.

Fundusze inwestycyjne pozwalają na nabycie jednostek uczestnictwa oraz certyfikatów inwestycyjnych. Tworzą z założenia dobrze zbudowane portfele. Niemniej jednak należy mieć na uwadze, że zajmują się tym ludzie, którzy również popełniają błędy. Co więcej, niejednokrotnie nie są w stanie przewidzieć sytuacji makroekonomicznej, w związku z czym nawet najwyższa staranność może okazać się złudna.

Częstym błędem podczas inwestycji jest lokowanie całego kapitału w jeden portfel. W przypadku błędu osoby zarządzającej ucierpią na tym całe nasze zainwestowane pieniądze. Rozsądnym rozwiązaniem jest wybór kilku portfeli inwestycyjnych. Najlepiej, jeżeli część pieniędzy spożytkujemy w inny sposób np. inwestując w nieruchomości. Doprowadzimy do sytuacji podwójnej dywersyfikacji. Jednej, za sprawą wyspecjalizowanych podmiotów oraz drugiej, na własną rękę.

Artykuł Inwestowanie w fundusze inwestycyjne – czym jest fundusz inwestycyjny, na czym polega inwestowanie i jak robić to z głową pochodzi z serwisu Finansjusz.pl.

Naturalnie, trend ten skłania wielu właścicieli firm do zastanowienia się: Gotówka czy bezgotówkowość? Który rodzaj płatności będzie najkorzystniejszy dla moich klientów i oczywiście wyników finansowych firmy?

Aby wybrać właściwą drogę, należy zastanowić się nad potrzebami swoich klientów. Jak powiedziała nam ostatnio Dawn Brolin, dyplomowany księgowy publiczny, certyfikowany ekspert ds. badania nadużyć finansowych i właścicielka Powerful Accounting: „Im więcej opcji płatności, tym łatwiej klientom robić z Tobą interesy.”

Obrót gotówkowy i bezgotówkowy

Płatności bezgotówkowe są wygodne, ale mają swoje minusy.

Nikt nie może zaprzeczyć, że bezgotówkowe metody płatności to przyszłość. Według raportu McKinsey Global Payments Report 2020, w 2020 r. płatności bezgotówkowe stanowiły 72% wszystkich transakcji. W samej branży detalicznej odnotowano 30% wzrost wydatków online w porównaniu z rokiem 2019, na co z pewnością miała wpływ pandemia COVID-19.

Wielu klientów preferuje płatności bezgotówkowe ze względu na wygodę. Mogą dokonywać zakupów w zaciszu własnego domu, nie muszą nosić przy sobie gotówki, a transakcje są zazwyczaj szybsze.

Statystyki i trendy mówią same za siebie: „Przedsiębiorstwa muszą przyjrzeć się zachowaniu konsumentów i popytowi na opcje płatności bezgotówkowych. Większość konsumentów nie nosi przy sobie dużej ilości gotówki jak kiedyś – w czasie pandemii liczba wypłat z bankomatów spadła o około 25%. Podczas gdy liczba bezgotówkowych transakcji płatniczych wzrosła o ponad 75%. Liczby te mówią same za siebie: zwłaszcza firmy detaliczne muszą oferować opcje bezgotówkowe, aby zachować konkurencyjność i zapewnić swoim klientom wygodę zakupów”.

Czynnik wygody ulega jednak osłabieniu – zarówno dla firmy, jak i dla klienta – gdy przedsiębiorstwa zaczynają rozważać możliwość dopuszczenia wyłącznie płatności bezgotówkowych.

Każdy właściciel firmy z pewnością wie, że transakcje bezgotówkowe są droższe, ponieważ wiążą się z różnymi opłatami związanymi z aktywacją, przetwarzaniem, debetami i utrzymaniem. Opłaty te są ponoszone zarówno przez konsumentów, jak i przedsiębiorstwa.

Koszty nie ograniczają się tylko do opłat. Firmy ponoszą również koszty sprzętu lub oprogramowania do prowadzenia punktów sprzedaży lub obsługi kart kredytowych online. Jest to kolejny koszt prowadzenia działalności, podobnie jak potencjalna potrzeba zatrudnienia ekspertów IT, którzy zapewnią sprawne działanie systemów, za co także zapłaci w jakiejś części klient.

A co, jeśli te systemy nie działają bezproblemowo? Jeśli terminal do obsługi kart kredytowych ulegnie awarii, firma działająca w systemie bezgotówkowym nie będzie w stanie pobierać płatności, co może spowodować znaczne straty.

Ucierpieć mogą nie tylko firmy detaliczne, ale także instytucje finansowe. Wraz ze wzrostem liczby płatności bezgotówkowych w Ameryce, instytucje finansowe muszą więcej inwestować w swoją infrastrukturę techniczną, aby obsłużyć napływ nowych kont bankowych i transakcji oraz odpowiednio zabezpieczyć dane wrażliwe.

Bezpieczeństwo danych osobowych

W tym miejscu pojawia się kolejny istotny punkt ryzyka. Płatności bezgotówkowe wymagają od konsumentów posiadania kont w bankach, platformach peer-to-peer lub aplikacjach bankowości mobilnej, takich jak Apple Wallet. Zakładając konta, konsumenci dają tym firmom dostęp do swoich danych osobowych i historii zakupów. Dla wielu konsumentów jest to naruszenie prywatności, na które nie mogą się zgodzić.

Badanie FDIC dotyczące korzystania z usług bankowych i finansowych przez gospodarstwa domowe wykazało, że brak zaufania do banków i obawy o prywatność to dwa z trzech głównych powodów, dla których konsumenci unikają korzystania z usług bankowych.

Poza tym, że dane osobowe i informacje o transakcjach są zdane na łaskę instytucji finansowej, która może je sprzedać, istnieje również poważne ryzyko związane z bezpieczeństwem cybernetycznym. Wszyscy widzieliśmy nagłówki gazet o dużych sprzedawcach detalicznych (a co za tym idzie, ich klientach) narażonych na niebezpieczeństwo z powodu włamania do jednego z ich systemów danych lub płatności. Jest to główne ryzyko związane z rozwiązaniami bezgotówkowymi – oprócz potencjalnego uszczerbku na reputacji firmy, jaki może spowodować tego rodzaju oszustwo lub atak cybernetyczny.

Dostęp do usług  i włączenie społeczne.

Płatności bezgotówkowe to wygodna usługa, na którą nie każdy konsument może sobie pozwolić. Do otwarcia rachunku bankowego wymagane są środki pieniężne i dowód tożsamości. Aby połączyć mobilne metody płatności z kontami bankowymi, konsumenci muszą najpierw mieć możliwość zakupu telefonu komórkowego. Według tego samego badania FDIC, brak wystarczającego kapitału jest najważniejszym powodem, dla którego konsumenci pozostają nieubankowieni.

Nie są to powody, dla których należy rezygnować z płatności bezgotówkowych, ale podkreślają one, jak ważne jest, aby zawsze oferować klientom gotówkę jako opcję.

Dlaczego gotówka pozostaje istotnym uzupełnieniem płatności bezgotówkowych.

Gotówka nie ma tych samych barier wejścia, co płatności bezgotówkowe.

Niektóre firmy mają klientów, którzy w dużej mierze nie posiadają rachunku bankowego i są uzależnieni od możliwości płacenia gotówką. Jest to ważny element równania, który sprzedawcy detaliczni i inne firmy muszą wziąć pod uwagę przy określaniu opcji płatności. W niektórych stanach zakaz płatności gotówką jest kwestionowany jako forma dyskryminacji takich grup społecznych, jak nieudokumentowani imigranci, rodziny o niskich dochodach czy osoby starsze.

W rzeczywistości niektóre stany, takie jak Massachusetts, New Jersey, Rhode Island i wiele miast w USA wymagają od firm przyjmowania płatności gotówkowych ze względu na dyskryminujący charakter wymogu płatności kredytowych.

Pozostaje jeszcze kwestia prywatności. Wielu klientów może korzystać z płatności bezgotówkowych, ale woli tego nie robić. Gotówka nie wiąże się z żadnymi zobowiązaniami: Nie wymienia się żadnych danych, nie przechowuje się też żadnych cyfrowych zapisów historii zakupów. Transakcja – a tym samym dane osobowe – pozostają prywatne. Gotówka jest też bardziej prywatna niż płatność czekiem, który pozostawia zapis nazwiska, adresu i banku. Dla konsumentów, którzy obawiają się, że ich dane osobowe mogą zostać zhakowane lub wykorzystane do oszustwa, lub dla tych, którzy po prostu nie chcą pozostawiać śladów cyfrowych, które inni mogliby znaleźć, gotówka jest najbezpieczniejszą metodą płatności.

Prywatność gotówki zmniejsza również ryzyko dla firm. W przypadku płatności fizycznych ryzyko naruszenia danych jest niewielkie. Naruszenie lub wyciek danych szkodzi reputacji firmy i może obniżyć zaufanie do marki.

Zaletą jest także poprawa przepływu gotówki w firmach. Gotówka musi fizycznie przejść z rąk do rąk w miejscu i czasie dokonywania zakupu. Dla firm jest to ogromna korzyść, ponieważ środki pieniężne należą do użytkownika w momencie dokonywania transakcji. W momencie finalizacji transakcji gotówkowej przedsiębiorstwo może zaksięgować wpływ gotówki i zaliczyć ją do przychodów. Z kolei w przypadku płatności bezgotówkowych przetwarzanie może trwać kilka dni, a nawet tygodni.

Uzyskiwanie natychmiastowego przychodu za pomocą gotówki eliminuje również ryzyko oszustw lub obciążeń zwrotnych związanych z tymi transakcjami – ryzyko, które zawsze występuje w przypadku transakcji bezgotówkowych. Obciążenia zwrotne zdarzają się najczęściej, gdy transakcja została zrealizowana przy użyciu skradzionej lub sfałszowanej karty kredytowej. W przypadku nieuczciwych zakupów dokonanych przy użyciu kart kredytowych, operatorzy kart kredytowych często obciążają rachunkiem firmy.

Nie znaczy to, że gotówka nie ma żadnych ograniczeń jako metoda płatności – trudniej ją śledzić i wiąże się z nią ryzyko związane z bezpieczeństwem – ale bledną one w porównaniu z wartością, jaką niesie ze sobą opcjonalne przyjęcie gotówki. Ponadto, dzięki odpowiednim usługom zarządzania gotówką i proaktywnej strategii, można w znacznym stopniu zniwelować te minusy.

Artykuł Jak konsumenci mogą płacić za transakcję – wszystko co powinieneś wiedzieć o obrocie gotówkowym i bezgotówkowym pochodzi z serwisu Finansjusz.pl.

Księgi rachunkowe danej spółki mogą zostać powierzone podmiotowi zewnętrznemu. Innymi – firma może zatrudnić księgową na etat lub korzystać z usług biura rachunkowego. Korzystanie z zewnętrznych biur jest wygodne, a czasem bywa nawet opłacalne, ale to przedsiębiorca pozostaje osobą odpowiedzialność za prawidłowe prowadzenie ksiąg rachunkowych. Dlatego właśnie warto wiedzieć, jakie elementy zawierają prawidłowo prowadzone księgi rachunkowe.

5 najważniejszych elementów ksiąg rachunkowych:

Najważniejszymi elementami składowymi ksiąg rachunkowych są:

• dziennik
• konta księgi głównej
• konta ksiąg pomocniczych
• bilans próbny
• inwentarz.

Dziennik ksiąg rachunkowych

Dziennik zawiera chronologicznie uporządkowane działania gospodarcze, które miały miejsce w konkretnym roku (okresie sprawozdawczym). Obroty w dzienniku powinny być zgodne z obrotami zestawień obrotów i saldem kont w księdze głównej. Zapisy w dzienniku należy kolejno numerować, a obroty, czyli suma zapisów powinny być liczone w sposób ciągły.

Ważne, aby każdy z zapisów w dzienniku umożliwiał w sposób jednoznaczny powiązanie go z zatwierdzonymi dowodami księgowymi. Jeżeli księgi rachunkowe są prowadzone w systemie komputerowym, ten powinien automatycznie nadawać numery kolejnym pozycjom, podczas ich wprowadzania.

Konta księgi głównej w księgach rachunkowych

Konta księgi głównej to inaczej zbiór kont syntetycznych z Zakładowego Planu Kont. W księdze głównej obowiązuje zasada podwójnego zapisu. Oznacza to, że każda operacja gospodarcza powinna być zapisana po stronie debetowej i kredytowej właściwych kont księgowych. Przedsiębiorstwo dokonuje zapisu po dwóch przeciwnych stronach – Winien (Wn lub Dt) lub Ma (Ct), tej samej kwoty, z tego samego dokumentu księgowego.

Pod datą otwarcia ksiąg rachunkowych w księdze głównej, wprowadza się salda początkowe aktywów i pasywów, a następnie w kolejnych miesiącach dokonuje się zapisów księgowych do odpowiednich kont. Co ważne, na kontach księgi głównej dokonuje się zapisu, po uprzednim lub równoczesnym zarejestrowaniu zdarzeń w dzienniku, w sposób chronologiczny.

Czym jest Zakładowy Plan Kont?

Zakładowy Plan Kont to schemat wykorzystywany w księgowości. Uwzględnione są w nim wszystkie konta przedsiębiorstwa oraz przyjęte przez jednostkę zasady ewidencji zdarzeń gospodarczych.

Zakładowy Plan Kont zawiera zwykle:

• listę kont syntentycznych, czyli inaczej konta księgi głównej,
• schemat działania kont analitycznych, pomocniczych,
• klasyfikację poszczególnych grup kont analitycznych,
• metody wyceny rzeczowego majątku obrotowego,
• powiązania kont księgi głównej z kontami pomocniczymi.

Konta ksiąg pomocniczych w księgach rachunkowych

Inaczej określane jako konta analityczne, działają na zasadzie zapisu powtarzanego, czyli powtórzeniu zapisu z konta księgi głównej. Ważne, aby zapis znajdował się po tej samej stronie, został dokonany w tym samym czasie i w równej wysokości. Zapisy znajdujące się w księgach pomocniczych uszczegóławiają i dopełniają adnotacje kont księgi głównej, dlatego powinny być wprowadzane systematycznie.

Rejestrowane są w wyodrębnionych systemach księgowych lub kartotekach, określanych jako zbiory kont. Obecnie coraz częściej korzysta się z komputerowego zbioru danych. Wszystkie zapisy kont pomocniczych muszą się zgadzać z saldami i danymi w księdze głównej.

Konta ksiąg pomocniczych prowadzone są przede wszystkim dla:

• środków trwałych,
• wartości niematerialnych i prawnych,
• rozrachunków z pracownikami,
• rozrachunków z kontrahentami,
• operacji zakupu,
• operacji sprzedaży,
• kosztów składników aktywów,
• ewidencji operacji gotówkowych.

Bilans próbny ksiąg rachunkowych

Bilans próbny to bardzo prosty sposób na sprawdzanie raz w miesiącu lub częściej, czy zapisy w dzienniku i księdze głównej są ze sobą zgodne. Pełni funkcję informacyjną, sprawozdawczą i kontrolną. Salda kont w których uwzględnione są również obroty, stanowią podstawę dla sporządzenia bilansu, a obroty kont wynikowych, zawierające koszty i przychody, odpowiadają rachunkowi zysków i strat.

Inwentarz ksiąg rachunkowych

Inwentarz to element, który powinna uwzględnić w księgach rachunkowych szczególnie firma, która dopiero zaczyna prowadzić pełną księgowość. Jest to wykaz aktywów i pasywów, potwierdzony przez inwentaryzację. Dotyczy to bowiem podmiotów, które początkowo były zwolnione z tego obowiązku, zgodnie z art. 2 ust 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości.

Według niej osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych, a także spółki partnerskie, prowadzić uproszczoną ewidencję operacji gospodarczych, czyli tzw. księgę przychodów i rozchodów, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły mniej niż 2 000 000 euro w polskiej walucie.

Artykuł Elementy ksiąg rachunkowych – co powinny zawierać prawidłowo prowadzone księgi rachunkowe pochodzi z serwisu Finansjusz.pl.