<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-7282413750118890818</id><updated>2026-11-02T05:27:28.434-08:00</updated><category term="Bilinç Akışı"/><category term="Gündelik Şeyler"/><category term="can sıkıntısı"/><category term="kişisel"/><category term="gece"/><category term="deliriş"/><category term="Sürüngen"/><category term="kendimce"/><category term="hayata dair"/><category term="gibi"/><category term="Günümüz insanı"/><category term="Pisuvar"/><category term="Sigara"/><category term="sabah"/><category term="tuvalet muhabbeti"/><category term="şeyler"/><category term="Fantazi"/><category term="Felsefe"/><category term="Mitoloji"/><category term="Sisifos"/><category term="Sisyphos"/><category term="Stoa"/><category term="bitmeyen konuşmalar"/><category term="kısa yoğun öykü"/><category term="tuvalet"/><title type='text'>Hareketsiz Kaslarım</title><subtitle type='html'>Kişisel Blog</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default?redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><link rel='next' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default?start-index=26&amp;max-results=25&amp;redirect=false'/><author><name>Mehmet İnce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17316572634768990933</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo77I-mU_8jvebNvKA3dkF6H__e26g3Ss47oFHtgecmPkqeorlN2xKIJm43E4dFVxFl4CLCucGmgF4yYOyimuhTEqas6kPpqfpA_bf7AYv2Eiw5-vGTNKHcm75GED-Oqk/s113/100kdrm2.png'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>57</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7282413750118890818.post-8205844559840479889</id><published>2026-03-11T16:12:00.000-07:00</published><updated>2026-03-11T16:41:49.799-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Bilinç Akışı"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="deliriş"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="gece"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="kişisel"/><title type='text'>Kişisel Deliriş- 7</title><content type='html'>&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Okuyucuya, sayın okuyucuyu, sayılamayan okuyucu.(Sonda söylenen başta söylenmiştir) &lt;b&gt;Uyarı!&lt;/b&gt; Bu Tam
anlamıyla saçma bir yazıdır. Dileyen pas geçebilir. Dileyen öylece okuyup bir
şeyler bulabilir veya küfredebilir. Atış Serbest!&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;Ummalı bir günde, umman çölünde bir deve. Devirirken bir
devri, devrin ortasında örgüçleri, üzerinde bir bedevi. Umarak geçirilmiş, kum
taneleri arasında birikmiş. Görücü usulü evlilikler ile sürdürülmüş bir çağın,
zaman aralıklarında gözünü açmış kimseler, kimselere inanmayan, bilseler neler
yaşadıklarını o kimseler. Sözün, özün birbirine karıştığı, inen şeylere değin, yağmurun
toprakla buluştuğu. Aşıkların, kızgın çöl kumunda buluştuğu zamanlardı bunlar. Eskiden
güzel zamanlara atıflar atan, taklacı güvercin besleyen saldıray abinin
hikayesinde uyandım. Hikaye mi içimde uyandı yoksa orası meçhul. Saçmalama eşikleri
ile eşiksiz bir yerden geçme aralığında, dikdörtgen ve üçgen şekiller yalnızca
idealar dünyasında gerçek formunda bulunurlar. Platona selamımızı çaktıktan
sonra, çakmak isteyen bir çocuğa senin yaşın kaç diye sorma gafletinde bulundum,
hiç acımadan taktı bacağıma pıcağını. Saçmalamalar diyarından, alice harikalar
diyarına ne zaman geçeceğini düşünen genç dimağlar için, hiçbir şey anlatmayan
ama ama ve amma velakin fiyakalı ve çokça çaka satan yazılar kaleme almak kim
istemezdi ki? Üzgünüm ama bunları umursayan ve kasan, kasarak, koşarak
uzaklaşsın buradan lütfen. Bu bir kelimesel bir oyun yalnızca. Aşırı öznel yanlarını
kenara bırakırsak, okuyacak kişilere sabır dilemekten başka ne isteyebilir ki
yazar? İşte böyle böyle, delilik ile delirmelik şeylerin tatlı atıştırmalıklara
dönüştüğü. Her şeyin ama her şeyin yüzeyselleştiği ve hızlandığı bu çağ, çağrışımlara
gebe olanlar ile dokuzunda doğurmasın diye kadınlar, ellerinde pankartlar
açanları bile yıldırtan bu çağ. &lt;b&gt;Panoptikon&lt;/b&gt; ile sürekli izlendiğimiz, anonim
kalmakta artık zorlandığımız. Sürekli kendi iç sesimizin bir&lt;b&gt; panoptikona&lt;/b&gt;
dönüştüğünü unuttuğumuz bir yazı olmakla beraber. Şimdi burada bunları yazmanın,
her şeye rağmen bunları okuyacak kişi için birer umut olması istense bile. Bu
tamamen saçma bir yazı zaten be dostum diyerek, hemen buradan uzaklaşılabilir. Ardına bakmadan ve yazının anlamsızlığa takılmadan gündelik hayatına devam edebilir.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;height: 0px; text-align: left;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: verdana;&quot;&gt;&lt;br /&gt;x&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/feeds/8205844559840479889/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2026/03/kisisel-deliris-7.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/8205844559840479889'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/8205844559840479889'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2026/03/kisisel-deliris-7.html' title='Kişisel Deliriş- 7'/><author><name>Mehmet İnce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17316572634768990933</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo77I-mU_8jvebNvKA3dkF6H__e26g3Ss47oFHtgecmPkqeorlN2xKIJm43E4dFVxFl4CLCucGmgF4yYOyimuhTEqas6kPpqfpA_bf7AYv2Eiw5-vGTNKHcm75GED-Oqk/s113/100kdrm2.png'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7282413750118890818.post-1587064033322184065</id><published>2020-11-01T09:01:00.000-08:00</published><updated>2020-11-01T09:01:03.590-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="can sıkıntısı"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="deliriş"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="kendimce"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="kişisel"/><title type='text'>Kişisel Deliriş #6</title><content type='html'>&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin-bottom: 0cm; mso-layout-grid-align: none; text-autospace: none;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: TimesNewRomanPSMT;&quot;&gt;Rüyamda bir tahta ata biniyorum,
sonra attan atlıyorum. Sigara yakıyorum, sonuna kadar içmeden atıyorum.
Televizyona bakıyorum, sonra kapatıyorum. Birileri geliyor, bak böyle bir şey
var, bu senin gerçeğin diyor. Toplanıyoruz, toplumu oluşturuyoruz. Top
oynuyoruz kimi zaman, futbolcular çok fazla kazanıyor, izliyoruz. Kızıyoruz bir
yerde, o yere varınca duruyoruz. Sesimizi çıkartamıyoruz, çünkü toplum
nazarında kabul görmüş şeyler çoktan örgütlenmiş bulunuyor. Bulunduruyoruz
yanımızda yakın saydıklarımızı, sonra tek tek yaralanıyoruz. Bir savaşın galibi
savaşın kendisidir. Çıkıp biraz dolaşıyoruz, hava&lt;span style=&quot;mso-spacerun: yes;&quot;&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;güzel duruyor. Duruyoruz biraz, soluklanma
payı veriyoruz kendimize, biz olarak dolanıyoruz ortalıkta, kurumsala
çarpıyoruz, her şey kurumsalın boyunduruğunda, kurumsalın hükmüne ters düşen,
hemen ödüllendiriliyor. Kendimizi aşmaya çalışıyoruz, aşır vergisine maruz
kalıyoruz. Biri bizi anlarsa hemen korkuyoruz, anlamak o derece korkunç ve
angarya. Aslında anlıyoruz ama işimize geleni anlıyoruz. Bir kitap yollanıyor,
diyorlar ki bak bu tüm dünya denen gezegen ve gezegenlerin tek hakiminin size
sözleridir. Sözleniyoruz, evleniyoruz, çoluk çocuğa karışıyoruz. Diş ağrıları,
baş ağrıları arasında, kaygan hazlar arasında gidip geliyoruz. Yasağa olan
düşkünlüğümüz, müşkül bir hale sokuyor bizi. Kelimelerin ne anlama çıktığına bakmadan
bolca söylüyoruz, oysa ne kadar dikkatliyiz biliyoruz. Bildiğimiz bunca şey
arasında, bilmediğimiz şeyler gelince hemen karşı çıkıyoruz. Kulaklarımızın
paslandığı ihtimaline karşın, pas sökücülere karşı bir alerji geliştiriyoruz.
Kendimizce oynuyoruz, hükmetmek ve soyumuzu sürdürmeye uğraşıyoruz, yaratmaya yıkmaya çalışıyoruz. Çabalıyoruz, ölüme koşar adım gitmek için yaşamı unutuyoruz...&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;line-height: normal; margin-bottom: 0cm; mso-layout-grid-align: none; text-autospace: none;&quot;&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgse33TaH7AuDHMxZVNJ1_Bkl0cAVs26gS2Dpug6SYGICPDVH18zN6GMum3YSrQYydedyg_jxsdvJ9d25ond6-j1DpQx0NiENTSHvMK4QjGDPCvdb1SUmIuiiiuAL7soRZwGAbzoxEtLfWt/s480/578948_442577659111410_807117510_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;480&quot; data-original-width=&quot;397&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgse33TaH7AuDHMxZVNJ1_Bkl0cAVs26gS2Dpug6SYGICPDVH18zN6GMum3YSrQYydedyg_jxsdvJ9d25ond6-j1DpQx0NiENTSHvMK4QjGDPCvdb1SUmIuiiiuAL7soRZwGAbzoxEtLfWt/s320/578948_442577659111410_807117510_n.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; font-size: 12.0pt; mso-fareast-font-family: TimesNewRomanPSMT;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/feeds/1587064033322184065/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/11/kisisel-deliris-6.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/1587064033322184065'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/1587064033322184065'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/11/kisisel-deliris-6.html' title='Kişisel Deliriş #6'/><author><name>Mehmet İnce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17316572634768990933</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo77I-mU_8jvebNvKA3dkF6H__e26g3Ss47oFHtgecmPkqeorlN2xKIJm43E4dFVxFl4CLCucGmgF4yYOyimuhTEqas6kPpqfpA_bf7AYv2Eiw5-vGTNKHcm75GED-Oqk/s113/100kdrm2.png'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgse33TaH7AuDHMxZVNJ1_Bkl0cAVs26gS2Dpug6SYGICPDVH18zN6GMum3YSrQYydedyg_jxsdvJ9d25ond6-j1DpQx0NiENTSHvMK4QjGDPCvdb1SUmIuiiiuAL7soRZwGAbzoxEtLfWt/s72-c/578948_442577659111410_807117510_n.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7282413750118890818.post-6425873417426391777</id><published>2020-10-12T22:33:00.004-07:00</published><updated>2020-10-12T22:37:03.696-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="deliriş"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Gündelik Şeyler"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Günümüz insanı"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="kişisel"/><title type='text'>Kişisel Deliriş/6</title><content type='html'>&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: times;&quot;&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; Kendilerini
yönetemeyen insanlar, kendilerini yönetmeleri için başka insanları seçiyorlar.
İnsan olmayı, kendisini tanımayı reddediyorlar, en çok insan olmaktan yana
korkumuz. Gittikçe aşağı gördüğümüz hayvanlara imreniyoruz, ne kadar anda
kaldıklarını gördükçe geçmiş ve geleceğimizle ilgili oldukça endişeli hallere
bürünüyoruz. Geçmişimizle sonuna kadar övünüyor, fakat geçmişten ders çıkarmayı
hiç beceremiyoruz. Geçmişin şanlı ve görkemli zamanlarına duyduğumuz özlem,
geleceğimizi inşa etmemiz açısından pek parlak bir zemin sunmuyor bize. Anlamak
istemiyoruz, gerçekten kendi aklımızı kullanmaya cesaretimiz yok! Çünkü bize
öğretilen sorgulamamamız. Allah devletimize zeval vermesin diye söyleniyoruz,
daha bir sürü şeyi yalnızca gücümüzün yetmeyeceğini düşünerek, korkarak
yukarılara en yukarıya havale ediyor ve olduğumuz yere siniyoruz. Sindiğimizle
kalıyor, her eleştiride iktidarın kadiri mutlaklığını daha da perçinliyor ve
oyundan her çekilişimizde yine aynı şeyi yaptığımız için kendi içimizden büyük ikilemlere
düşüyoruz. Doğru olarak sarıldığımız her şeye öylesine sıkı sıkıya bağlıyız ki,
birisi eğer onun aksini iddia ederse ve doğrunun o olmadığını söylerse, onu
direkt bombardımana tutuyoruz ve olmayan hayali veya olan düşüncemizin
karşıtında bulunan yakıştırmalar yaparak o insanları ötekileştiriyoruz. Farklılığa
tahammülümüz yok, yeni olan bize ters kaçıyor, hakikat dediğimiz şeyin
gölgesinde onun buyurduklarına şükrederek veya bu yol için ant içerek
başkalarının ne düşündüğü veya hissetiklerini hiç ama hiç umursamadan
harcıyoruz insanları. Akıllıyız fakat akıllanmıyoruz, herkes dış görünüşünden,
dış seslerden yana epey endişeye kapılıyor ne derler ne düşünürler, güzel olmak
adına her şeyi mübah görüyoruz, kendimizi olduğumuz gibi kabullenemiyoruz çünkü
üzerimizdeki aygıtlar bunun yanlış olduğunu söylüyorlar. Her söylenene kucak
açıyoruz, olanı olduğunu gibi alıp kendi aklımızı yok sayıyoruz. Oysa herkes ne
kadar aklından şüphe etmeyecek kadar emin ve akıllı olduğunu düşünüyor. Düşüyoruz
birlikte, beraber olarak, sen osun ben buyum diyerek bölünüyoruz. En sonunda
esamemiz bile okunmacayak, olsun yaşasın bireycilik. İşimize geleni alıyor,
işimize gelmeyene sanane diyoruz, peki ya sıra bize geldiğinde kimse
kalmadığında onlara ne söyleyeceğiz?&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjLmfZnr_DEG7E2w21JdkFls3GrxM8xxQvDeM2saBIzq-Rmqvi2HBzWrT56uZmmYvQcZmCpIQVNTsqGrZjuKvEFjEu2H-OHrbGm-AukYT7VJfQXs1v0fsan-BcKXOnOAuY-2kC5fESWUo3R/s860/57-surrealist-resimler.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;727&quot; data-original-width=&quot;860&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjLmfZnr_DEG7E2w21JdkFls3GrxM8xxQvDeM2saBIzq-Rmqvi2HBzWrT56uZmmYvQcZmCpIQVNTsqGrZjuKvEFjEu2H-OHrbGm-AukYT7VJfQXs1v0fsan-BcKXOnOAuY-2kC5fESWUo3R/s320/57-surrealist-resimler.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-family: times;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/feeds/6425873417426391777/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/10/kisisel-deliris5.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/6425873417426391777'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/6425873417426391777'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/10/kisisel-deliris5.html' title='Kişisel Deliriş/6'/><author><name>Mehmet İnce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17316572634768990933</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo77I-mU_8jvebNvKA3dkF6H__e26g3Ss47oFHtgecmPkqeorlN2xKIJm43E4dFVxFl4CLCucGmgF4yYOyimuhTEqas6kPpqfpA_bf7AYv2Eiw5-vGTNKHcm75GED-Oqk/s113/100kdrm2.png'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjLmfZnr_DEG7E2w21JdkFls3GrxM8xxQvDeM2saBIzq-Rmqvi2HBzWrT56uZmmYvQcZmCpIQVNTsqGrZjuKvEFjEu2H-OHrbGm-AukYT7VJfQXs1v0fsan-BcKXOnOAuY-2kC5fESWUo3R/s72-c/57-surrealist-resimler.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7282413750118890818.post-169062955743898249</id><published>2020-09-16T16:09:00.002-07:00</published><updated>2020-09-17T00:26:58.383-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="deliriş"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="gece"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="hayata dair"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="kendimce"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="kişisel"/><title type='text'>Kişisel Deliriş#5</title><content type='html'>&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;i&gt;İnsan yoksa şüphe etmeyen bir varlık mı? Herkes kendinden ne
kadar emin ve bildiklerinden?&lt;/i&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&amp;nbsp;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Ben hayatın ortasında hayatın nasıl yaşanması gerektiğine,
düşünce denilen bu bulamacın içinde nasıl bir yol yordam izleneceğine değin
düşünüyorum. Ben özne olarak, varlığımda kuşatıyorum. Fakat görüyorum ki, çoğu
zaman birçok mecra içerisinde ve denk geldiğim şeyler neticesinde, insanlar
kendilerinde olan bilgilerin ne derece sarsılmaz ve kesinlikle yanlışlanamaz
olduklarına öylesine eminler ki, bu beni fazlasıyla endişelendiriyor. Yersiz endişelere
kapılıyorum, kimsenin düşünmediği değersiz gördüğü(değersizleştirdiği) şeylere
değin hiç önemi ve anlamı olmayan şeylere değin düşüncemin sınırları dahilinde
düşünüyorum. &#39;Descartes’ten&#39; bu yana değin varlığımı düşünmeye borçlu olduğumdan,
borç ödemeye de pek alışık olmadığımdan olsa gerek, varlığımın ve düşünmenin
ekseriyeti içerisinde kendi periferisinde hareketlerle dolanıp duruyorum. Sonra
adım adım ilerlediğim şeylerin, insanların koşar adım elde edebileceklerini
sanmasıyla bir duvara çarpıyorum. Bu duvar benim ördüğüm bir duvar mı? Çok fazla
soru işaretleri işin içine dahil olduğundan bu yana, sorulması ve sorgulanması
gereken şeylere değin her türden eleştiri statüsü kazanamamış olsalar dahi şeylere
maruz kalıyorum. Elbette herkes bu yarışta eşit şartlara sahip değil. &#39;Kant’ın&#39; yanına gelince kendinde şeylerde gördüğüm, daha önce okumadığım fakat çok kez
kendi içimde tanık olduğum bir ayırıma varıyorum. Kendinde şeyi(numen) kesinlikle
bilemez, yalnızca dış nesnelerin görünüşlerini bilebiliriz onlarda aslında sanıyorum
ki bizim keyfi adlandırmalarımızdan nasibini almış cisimcikler. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-tab-count: 1;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;Sonra tüm
bunların dışına atmaya çalışıyorum kendimi, bir de ne göreyim, gözlerim kan
ağlıyor adeta, insanlar gerçekten insanlar mı sorunsalı doğuyor. İnsanlık bir
kavram olarak kala kalıyor. Buzluğa attığımda bozulmasını ne kadar geciktirebilirim
diye endişeleniyorum. Farkındayım çok fazla endişeleniyorum. Endişelerim yüzünden
bir gün boğulabilirim. Öyleyse kim kurtaracak beni var olmaktan diye &#39;Pessoa&#39; ile
baş başa kalıyorum. Düşüncemin sınırları dahilinde bir düşünceden bir düşünceye
geçişin bir düşünceden başka bir düşünceye eklemlenmesi süreçlerini izliyorum,
takip ediyorum ya da takip ediliyorum. İnsan olmanın emarelerini yerine
getirebilir miyim diye düşünüyorum birden, sonra karşıma insanlık tarihinden bu
yana en çok cevabının bilindiği ve soruların çıktığı kadim dinler geliyor. Son durakta
iniyorum, 1500 yıldır yükümlü olduğumuz şeylerden bile sınıfta kalmayı(cehennem
başkaları mıdır? &#39;Sartre&#39; git kafamdan bu başka!) başarabilenlere hayretle
bakamıyorum, baka kalıyorum. Baka kalmak, bakkaldan bir şeyler almak arasında,
yaşantımı idame ettirebilmenin temel düzeyinde olan, yeme içme barınma
ihtiyaçlarıma çareyi &#39;Marx&#39; amca okuyarak bulmaya çalışıyorum. Fark ettim de kim
oluyor bu isimler, yazar burada bunları okuduğunu ima edip, bak ben biliyorum
havalarına giriyor mu acaba diye kendi kendime binbir takla atıyorum. En sonunda
taklacı güvercinlerle aynı kaptan içtiğim suyun tadına varıyorum.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-tab-count: 1;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;Gide gele
gele gide aşındığım bu hayatın naif veya nahif sorunları içerisinde, şirin uzay
gemimizin(dünya) birçok ortak özellik taşıdığım ve taşımadığım canlılarla sürdürdüğüm
bu mübadele belki mücadele daha doğrusudur. Çünkü insan bu ya genetiğinden mi
havasından suyundan mıdır net bir fikir birliğine erişilmemiş onca şeyle bir
arada olarak ortaya konmuş onca hakikatin farklı kulvarlarında koşan, koşan
atları izlemeyi de ihmal etmeyen ama kendisinin ne yöne koşacağını tam olarak
kestiremeyen. İnsan mı sanrı olarak ikilemleriyle birlikte, içinde yaşamın en
umulmaz, umudunu taşıyan, aktaran ve ölen. Binlercesi belki dahasıyla sürüyorum
atımı uzaklara. Dünyayı güzellik kurtaracak mı sahiden &#39;Mişkin&#39; ? Bilim bilmiyim…&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirUeLTKLK5BkasOE4xcsOE_bdykEMeE08POm5oeMddNEfO1rGPdb7hCxKDOvpBglX2SMPRBBTL6l0FoUD1T9cNFNM_NSEk0DFP04RJ-DRbwddEBlHID12BfQRpDSd4-K8D_Hz4-5gu7CnF/s576/426233_10151101861343881_319812550_n.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;576&quot; data-original-width=&quot;560&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirUeLTKLK5BkasOE4xcsOE_bdykEMeE08POm5oeMddNEfO1rGPdb7hCxKDOvpBglX2SMPRBBTL6l0FoUD1T9cNFNM_NSEk0DFP04RJ-DRbwddEBlHID12BfQRpDSd4-K8D_Hz4-5gu7CnF/s320/426233_10151101861343881_319812550_n.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/feeds/169062955743898249/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/09/kisisel-deliris5.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/169062955743898249'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/169062955743898249'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/09/kisisel-deliris5.html' title='Kişisel Deliriş#5'/><author><name>Mehmet İnce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17316572634768990933</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo77I-mU_8jvebNvKA3dkF6H__e26g3Ss47oFHtgecmPkqeorlN2xKIJm43E4dFVxFl4CLCucGmgF4yYOyimuhTEqas6kPpqfpA_bf7AYv2Eiw5-vGTNKHcm75GED-Oqk/s113/100kdrm2.png'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEirUeLTKLK5BkasOE4xcsOE_bdykEMeE08POm5oeMddNEfO1rGPdb7hCxKDOvpBglX2SMPRBBTL6l0FoUD1T9cNFNM_NSEk0DFP04RJ-DRbwddEBlHID12BfQRpDSd4-K8D_Hz4-5gu7CnF/s72-c/426233_10151101861343881_319812550_n.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7282413750118890818.post-4761258939613633134</id><published>2020-09-03T11:20:00.002-07:00</published><updated>2020-09-03T11:26:40.237-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Bilinç Akışı"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="bitmeyen konuşmalar"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="can sıkıntısı"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="kişisel"/><title type='text'>Bilinç Akışı Dizgesi/Bitmeyen Konuşmalar#1</title><content type='html'>&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUoQwiM2tiA0aIDHwfmkM4Cyr4F2j9_jY1c9WEzpSQ5q3uBLNhnGTjCLzh_-bl9RE2ep5wV57z_UUCBfVaP1CJRASr6SsRaerYkkUq6pMyxLBMSq0_7o3QhRH8fDqG26Zp_KJwLgNQl8_Z/s650/12.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;324&quot; data-original-width=&quot;650&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUoQwiM2tiA0aIDHwfmkM4Cyr4F2j9_jY1c9WEzpSQ5q3uBLNhnGTjCLzh_-bl9RE2ep5wV57z_UUCBfVaP1CJRASr6SsRaerYkkUq6pMyxLBMSq0_7o3QhRH8fDqG26Zp_KJwLgNQl8_Z/s320/12.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif; font-size: 12pt;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;, serif; font-size: 12pt;&quot;&gt;Hayatın seni nereye sürüklediğine bir baksana.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;Evet bakıyorum, etrafımda bi dolu insan var. Sürekli durmadan
koşuşturuyorlar nereye gittiklerini bilerek veya bilmeyerek öylece bir yerden
bir yere gidiyorlar. Dahası hepsi de bir şeylere inanıyor bu hayatta, hayatta
tutundukları şeylerin onlarına öldürmesine müsaade ediyorlar üstüne üstlük.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;Ne olmasını isterdin? Kim gerçekten neyi bilebilir ki?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;Elbette, bir şeyler olmasını istediğim falan yok, hem
istemek neyi değiştirir ki bu hayatta? Kendi krallığındaki değişen şeylerden
başka, kaldı ki bilmek dediğimiz şey nedir ki? elbette insanlar bir şeyleri
bilebilecek donanıma sahip değiller mi ?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;Belki, göreceli şeyler…&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;Tüm karamsarlıkların üzerime çöktüğü bir gece vakti
uyandım. Saat gecenin 3üydü ve şeytanla buluşma saatim olarak her gece rutinimi
oluşturabileceğimi nereden bilebilirdim ki? Bilmek, değiştirmedikten sonra
gerçekten ne işe yarıyordu bu hayatta? Kaldı ki hayat dediğim neydi sahiden,
birisi için bir yol birisi için gerçeklik, birisi için hiçliği barındırırken. Herkesin
hakikati kendisindedir diye düşündüm. Sonra tek bir hakikatten söz edebilmenin
olanaklı olmayacağına net bir biçimde kanaat getirdim. Elbette bu dahil diğer
tüm emin olduğum her şey ama her şey üzerine kumar oynanabilecek ve değişime
açık şeyler olarak kalacaktı hayatımda. Her şeye rağmen bir şeylere sıkı sıkıya
bağlanmış ve onların değişmeyeceğine inanan insanlardan olmak isterdim diye
geçirdim içimden. Sonra aklıma birden biri, gerçek uğruna, tüm doğrularının
yıkılacağını bildiğin halde bir insana gerçeğin ne olacağına ilişkin fikri
söylememin doğru olup olmayacağını geçirdim aklımdan. Naif sorular sormayı
bırakabilseydim belki ben de onlar gibi daha huzurlu ve mutlu olabilirdim. Ama bir
kere zehri almış olmam, daha sonra o zehirden arınmam için hiçbir panzehir
aramayışım içinde epey beni meşgul ediyordu zaten. Her halükarda, herkesin
yaratmış olduğu gerçeklikler ve doğrular üzerine, kişisel olan şeylere
saldırmaktan aslında bu bir saldırı değilse bile en azından o kategoriye dahil
edilebilir diye düşündüm kendimce. Kendimce iç geçirmelerim, hiç geçirmelerim
yok mu. O ağulu saatler içerisinde gecenin 3’ünde uyanmıştım bir kere, bir
kereye mahsus olacağını düşünsem bile her gece tekrarlayacağı hiç ama hiç
aklıma gelmezdi. Modern zamanlardan kalma bir alışkanlığın ceremesini çekiyorum
kim bilir, belki böyle bile değildir. Çok fazla belki dediğim içindir tüm cezam.
Tanrının saatini kurmayı unutmuş meleğinin cezası benimle buluşması ise bunda
benim ne gibi bir kabahatim olabilir diye düşündüm. Düşünmekten harekete
geçmeye fırsat bulamadığım zaman aralıkları günden güne uzuyordu, yalnızca
uzayan yollar değil, uzayıp giden bütün anlar gözümün önünde canlanıverdi
birden. Anlamsızlaşan her şeye karşın bir arşın yol alamadığım, hareketimi
kısıtlayan her düşünceye karşı yine de hareket etmek istemeyişimde apaçık
ortadaydı. Her şeyden söz etmeye kalkıştığım tüm vakitler beni iyice içine
hapseden bir mandalaya dönüşüyordu. Dönüşümler içerisinde bir sabah uyanıp bu
döngüyü kırmak hiç mi aklına gelmezdi insanın? Sahi gelse bile o sabaha kim
uyanacaktı ki? Bunca düşünce arasında bir o yana bir bu yana savrulan
insanların arasında gidip gelmeler, ancak kaygan bir zemini ve zillet zevkleri
içinde, kendi gerçekliklerinin sanki o zillet zevklerden çıkmadığını iddia eden
ve her defasında onu korkulacak ve sakınılacak bir şey olarak gösteren kaba
saba halk yığınlarıyla ne tür bir işim olabilirdi ki? Elbette bu bakış açımda
eksiklikler ve yanlılıkları barındıran bir taraf olduğunu yadsıyamazdım,
elbette herkes elinde bir kağıt ve kalem ile not tutup söylediğim her sözün
analizini yapmaya ve onları koşar adım eleştirmeye hazır kıta bekliyorlarken. Böylesi
bir durum içinde ben de kendimce hazırlıksız yakalanmış olarak elimde kahve
bardağı ile güne merhaba demeyi unutmamalıydım. Bunlar olurken en çok
kullandığım kelimelerin sıralamasını yapmayı da ihmal etmedim elbette. Bunlar,
bu nokta da, ve bağlacı, her şey, şey olarak uzayıp giden bu kelimeler sürekli
karşımda bir alacaklı gibi onları kullanmam için bana şantaj yapıyorlardı. Bense
onları savuşturmak için kelime daarcığıma yeni kelimeler eklemeyi her zaman
unutuveriyordum böyle bir diyalektik içerisinde bulunmamın, diğer insanlara
sakıncalı geleceğini düşündüğümden dolayı 12. Psikiyatr ile fikir uyuşmazlığım
ve düşüncelerime dayanamaması sonucu olarak serbestçe dolaşma hakkına
erişebildim. Tüm bunları daha öncesinden tasarladığımı söylemem gerekli,
söylemezsem eğer olası tüm karşıt şeylere karşı nasıl kendimi savunabilirdim. Savunma
sanayi nasıl ayakta kalırdı ben olmasam? Elbette bunları bir kenara bırakarak
saat 3’te uyanmış olmamım bana vermiş olduğu ve üzerimde hala etkisi olan tüm
bunların dışında şeytan ile ilk buluşmam böyle olmuştu. Bunca kafa karışıklığı
ve oradan oraya geçişlerin tüm sorumlusu şeytandan başka kim olabilirdi ki? Bende
tam olarak onu suçlayacaktım ki bir başıma olduğum gerçeğini göz ardı edemezdim.
Her ne kadar rasyonel bir zemine oturtamasam da gerçek gün gibi karşımda
duruyordu. Öyleyse şeytan bunun neresindeydi? Kafamda beliren bu soru ile,
saatlerin tüm ayarlarını gözden geçirdim. İnsanlığın en başından şimdiye değin
uzanan bu uzamın neresinde hangi saat beni uyandırmaya cüret etmişti? Bunu kim
söyleyebilirdi ki?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;,serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/feeds/4761258939613633134/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/09/bilinc-aks-dizgesibitmeyen-konusmalar1.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/4761258939613633134'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/4761258939613633134'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/09/bilinc-aks-dizgesibitmeyen-konusmalar1.html' title='Bilinç Akışı Dizgesi/Bitmeyen Konuşmalar#1'/><author><name>Mehmet İnce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17316572634768990933</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo77I-mU_8jvebNvKA3dkF6H__e26g3Ss47oFHtgecmPkqeorlN2xKIJm43E4dFVxFl4CLCucGmgF4yYOyimuhTEqas6kPpqfpA_bf7AYv2Eiw5-vGTNKHcm75GED-Oqk/s113/100kdrm2.png'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjUoQwiM2tiA0aIDHwfmkM4Cyr4F2j9_jY1c9WEzpSQ5q3uBLNhnGTjCLzh_-bl9RE2ep5wV57z_UUCBfVaP1CJRASr6SsRaerYkkUq6pMyxLBMSq0_7o3QhRH8fDqG26Zp_KJwLgNQl8_Z/s72-c/12.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7282413750118890818.post-7442316456098982698</id><published>2020-08-15T13:17:00.001-07:00</published><updated>2020-08-15T13:17:56.295-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Bilinç Akışı"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="can sıkıntısı"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Gündelik Şeyler"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="hayata dair"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="kişisel"/><title type='text'>Bilinç Akışı Dizgesi/kendini bilmek</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-family: times;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;Boğazımda kekre bir tat, neyi bilebilirim? Düşüncem;
düşündükçe esneyen bir yay ve sonsuza uzayan, sınırlandırılabilir olanın
sınırları ortasında. Gecenin en serin ucunda, göçebe uykuların, gizil
korkularıyla varlığımla kuşatıyorum etrafımı, etraf mı beni kuşatıyor yoksa?
Unutmak, hatırlamak ile neşe keder ile ve dahası hepsi tüm zıtlıkları ile
birlikte. Takıntı gibi, takılıp kaldığım zaman artığı hayatımın neresindeyim.
Gülmeceler ve bilmeceler ile birlikte, bilinmeyi bilmek ve bilinmek istemek, ve
bağlacı ile bağlandığım yaşamın ortasında sigara ile birlikte, tükenirken ve
tüketirken bilincim açık, bilinçli eylemlerin ‘’kötüsü’’ dahası istenilen ve
arzu edilen, tekrarlanan ve alışılmış olan ile birlikte. Şarkı tekrar ederken,
bende tekrar ediyorum. Yaşamda bulunmak ve yaşıyor olmak ile birlikte, düşünce
gezegeninde gezinirken, kapladığım yer ve konum. Kategorilerim. Susmayı da
becerebilsem daha ne kalır geriye, söz kınından çıkar ve doğrar tüm yaşamı. Söz
ile eylem. Sessizlik ile eldiven dahası delilik. Paradoksal olarak, paradigma
bağımlılığı. Gelenekler, yıkımın ortasında geçmişi ve geleceği kurarken.
Kurulan saat çalarsa eğer, gün doğunca iş vakti. Zaman içinde zamanla eriyen ve
bir an dahi kalmadığında aklım benden kaçmak isteyince, bulanma ve bulunma
halleri içerisinde insanım diyebilir miyim? Diyebileceğim şeylerin dışında ne
kalıyor geriye söylenebilecek olan? Kafa karışıklığına akıl yardım edebilirse,
nereye kadar direnebilir aklın yetkinliği? Tarihin tozlu raflarında,
alıştırmalar ve uzanımlar içerisinde, yaşamın eğrisi ve doğrusu ile, herkesin
haklılığı, tekil kalabalıklar yaratılmasında gizli. Gizli bir oyun içerisinde,
herkesin katılımı veya uzaklaşması ile başlayan biten tekrar başlayan,
başlatılan. Sonsuz kavramlar ile sonlu yaratılar arasında. Ölüm yaşam içinde
gezinen akıllı, düşünen varlığın alfabesi sırt çantasında elbette. Dikkatli
olmazsan, incilerini çalabilirler. Kutsanan yaşam artığı nüfus patlaması ile,
et parçası örtüsü gazete. Değerli atfedilen yaşam arifesi. Her düşünce kendini
meşrulaştırmak ister, ne tarz bir durumu dile getirse de iyi ve kötü onun için
artık niteliksizdir. Bu dünya için konuşulacaksa, naif bir deneycilik ile
açıklananla yetinilmiyor elbette. Susmayı bilmek, bilmek kendini, kendinin
kendisi ile yola devam etmek…&lt;/span&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgHBuFOaIg_vWupdQwcR7MtoxSuohCMnHQcDZPHwqVrniSVRa84IWP9puQugPLKBeJVjDeP2sdKkpf0roK4YG2SprnDwFm9J7pV3M4m8ODXS34OXA9VWF-bcj1JVx2ykdlH7z41dl2_KWGY/s640/429277_10151136725973881_2090672246_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;640&quot; data-original-width=&quot;640&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgHBuFOaIg_vWupdQwcR7MtoxSuohCMnHQcDZPHwqVrniSVRa84IWP9puQugPLKBeJVjDeP2sdKkpf0roK4YG2SprnDwFm9J7pV3M4m8ODXS34OXA9VWF-bcj1JVx2ykdlH7z41dl2_KWGY/s0/429277_10151136725973881_2090672246_n.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: times;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/feeds/7442316456098982698/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/08/bilinc-aks-dizgesikendini-bilmek.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/7442316456098982698'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/7442316456098982698'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/08/bilinc-aks-dizgesikendini-bilmek.html' title='Bilinç Akışı Dizgesi/kendini bilmek'/><author><name>Mehmet İnce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17316572634768990933</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo77I-mU_8jvebNvKA3dkF6H__e26g3Ss47oFHtgecmPkqeorlN2xKIJm43E4dFVxFl4CLCucGmgF4yYOyimuhTEqas6kPpqfpA_bf7AYv2Eiw5-vGTNKHcm75GED-Oqk/s113/100kdrm2.png'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgHBuFOaIg_vWupdQwcR7MtoxSuohCMnHQcDZPHwqVrniSVRa84IWP9puQugPLKBeJVjDeP2sdKkpf0roK4YG2SprnDwFm9J7pV3M4m8ODXS34OXA9VWF-bcj1JVx2ykdlH7z41dl2_KWGY/s72-c/429277_10151136725973881_2090672246_n.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7282413750118890818.post-6172156624315591679</id><published>2020-08-12T16:03:00.002-07:00</published><updated>2020-08-13T07:27:54.558-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Günümüz insanı"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Mitoloji"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Sisifos"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Sisyphos"/><title type='text'>Günümüz İnsanı ve Yunan Mitolojisindeki  Sisyphos</title><content type='html'>&lt;p&gt;&lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;span face=&quot;&quot; style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;, serif; font-size: 12pt;&quot;&gt;&quot;Sisyphos’u gördüm, korkunç işkenceler
çekerken: yakalamış iki avucuyla kocaman bir kayayı ve de kollarıyla
bacaklarıyla dayanmıştı kayaya, habire itiyordu onu bir tepeye doğru, işte kaya
tepeye vardı varacak, işte tamam, ama tepeye varmasına bir parmak kala, bir güç
itiyordu onu tepeden gerisin geri, aşağıya kadar yuvarlanıyordu yeniden baş
belası kaya, o da yeniden itiyordu kayayı, kan ter içinde...&quot;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background: white; color: #333333; line-height: 107%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: times;&quot;&gt;“Homeros” Sisyphos’tan
böyle bahsediyordu. Korkunç işkenceler çekerken gördüğünden. ‘Antik Yunan’
mitolojisinin kahramanı olan “Sispyhos”, dönemin şartlarında epey kurnaz ve düzenbazlığı
ile &amp;nbsp;çarptırıldığı ceza günümüz için bize
bir şeyler söyler mi? ‘Korint’ kralı olan “Sisyphos”, vakti zamanında Zeus’u
ele vermesiyle başına gelen hadiselerin sebebini anlayabiliriz. En önemli Tanrı
Zeus’u ispiyonladığı Asopos’a karşılığında şehrinin ortasından bir pınarın akıtılmasını
sağlatır. Elbette bu durum, Yüce “Zeus’un” kulağına gitmesiyle olaylar gelişir.
Ardından, yakalaması için “Zeus”, “Thanatos’u” gönderir. Fakat bizim “Sisyphos”
ölüm meleğini de kurnazlığı ile bir ağaca zincirler. Ve bu duruma Zeus müdahale
etmek durumunda kalır. Çünkü insanların ölmemelerine karşın, büyük bir kaosa sebebiyet
vereceğini düşünür. Ve kardeşi “Hades’e” onun yakalanacağına dair söz verir. Ve
“Zeus’un” emri ile “Hades’e” yardım eden “Ares” bizim “Sisyphos’u” yakalar ve “Hades’e”
teslim eder. Ölüler ülkesine götürülen “Sisyphos” buna katlanmak istemez ve
yine kurnazlığı ile kendisine cenaze töreni yapmamasını karısından ölmeden önce
ister. Ve “Hades’e” durumu anlatır, ardından karısını cezalandırmak için
tekrardan yer yüzüne çıkmak istediğini söyler. Durumu hoş karşılamayan “Hades”
törensizliğin olmayacağını düşünüp, tekrardan “Sisyohos’u” geri gönderir.
Fakat, kahramanımız yukarı çıktıktan sonra tekrardan geri dönmeyi reddeder. Ve
yıllarca yeryüzünde yaşamayı sürdürür. Bu duruma çok fazla sinirlenen “Hades” onu
yakalaması için haberci Tanrı “Hermes’i” yakalaması için görevlendirir. Yıllar
sonra yakalanan “Sisyphos” direkt olarak “Hades’e” teslim edilir. Ve “Hades”
tarafından sonsuza kadar sürecek o cezaya çarptırılır. Kaya parçasını bir dağın
tepesine çıkarıp, gün sonunda tekrardan yuvarlanmasını izlemek ve bunu sonsuza
kadar döndürme cezası. “Homeros” en başta dediği gibi korkunç acılar içinde
görmüştür onu.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background: white; color: #333333; line-height: 107%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: times;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-tab-count: 1;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;Bu hikaye bizi nereye sürükler? Gündelik hayatımız ve
insanın sınırlı varlığı içerisinde, benzer bir ceza olarak okuyabilir miyiz
gündelik yaşamımızı? Elbette, arasında epey farklar olduğu aşikar olsa bile,
günümüz insanının çabası da buna eşdeğerlik barındırır. Her gün yeni güne
başlayıp, bir şeyleri sürdürür insan, hiçbir şey istemese dahi, hayatını idame ettirebilmek
için yeme ve içme faaliyetini sürdürür. Dahası tüm gün didinir, ilerisi için
çabalar durur. Özellikle çalışanlar için bu sürekli bir döngü halini alır. “Albert
Camus’a” göre “Sisyphos’u” mutlu hayal etmemizi ister ve ekler. Her şeye
rağmen, Tanrıların bilmediği bir şeyi bildiği için, “Sisyphos” Tanrıları
yenmiştir. Umut etmek ve kaderini kabullenmek, şikayet etmemek. Günümüz için
ise, gerçekten çoğu zaman istemediğimiz şeyleri yapıp, istemediğimiz işlerde
çalışmak durumunda kalırız. Ve fazlasıyla istemediğimiz hayatı yaşamaya zorlayabilir
bizi şartlar. Tüm bunlara karşın, şikayet etmekten geri durmayız da ve sürekli
şartların, dış koşulların bizi çok fazla yıprattığı ve zorladığını dile
getiririz. Elbette bu böyledir. Herkes şanslı doğmaz ve yönlendirilmez. Fakat,
bu bizim şartlarımızı tekrardan düzeltemeyeceğimiz, sonsuza değin böyle
süreceği anlamı mı taşır? Bir ölçü de, böyle söylenebilir, istinaği durumları
göz ardı ederek bakabilirsek, her zaman için şartların daha iyileştirilebilir olacağını
söyleyebilmemiz mümkün gözükür. Mücadele etmeden hiçbir zaman olmaz. Ve
mutluluk gökten yağmaz, uğrunda çabalamayı gerektirir. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background: white; color: #333333; line-height: 107%;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;font-family: times;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; Elbette tüm bunların tersine yorumlanması da söz konusu
olabilir. Fakat, “Sisyphos” kaderine razı olarak, bu elbette körü körüne
bağlılık değildir kendi nezdimde, şartları düzene dönüştürür. Bizim içinde bir
tarafından tutulabilir olan bu hikaye, gündelik yaşamımız ve gelecek
planlarımız arasında, kendimize duraklar yaratabilmeli ve düş alanlarımızı diri
tutmaya çalışmalıyız. Elbette işler her zaman istenildiği gibi olmasa da, dünya
için sınırlı varlığımızı kuşatan bunca şeyi, akılsal bir çerçeve içinde, kendi
akıl süzgecimizden geçirerek iyileştirebileceğimizi düşünüyorum. Her ne kadar bir
mitoloji hikayesi olsa da, yaşantımızın bir çizgiye benzediği gerçeği ortadadır.
Ve ölüm bir ceza olmasa dahi, tüm bunca emeğin ve çabanın son durağı olduğu
kesindir. Yani, kendimize doğru bir yolculuğun, durak alanlarında çeşitli okumalar
yaparak, deneyimlenerek elde edilen şeylerin değerini kavramamız önemli
olacaktır. Bir ceza mahiyetinde anlamak yerine, olabildiğince kendi bakış
açılarımıza uygun şartları ve koşulları değerlendirip, geliştirip yolumuzu daha
yaşanılabilir kılmaya çabalamalıyız.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span face=&quot;&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;, serif; font-size: 12pt;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span face=&quot;&quot; style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;, serif; font-size: 12pt;&quot;&gt;Her gün didinip durmamız,
sonumuzun ölüm olduğunu bilmemiz bile bizi hayatın cazibesinden alı koyamıyor.
Öyleyse, şartlarımızı ve durumlarımızı bildiğimiz şeyin yani ölümün ötesinde,
bu hayatın içinde iyileştirmeliyiz, elbette kendi çabamız ve imkanlarımızla. Bu
dünya içerisindeki süremizi güzel geçirmek için, yoksa insan nasıl yaşarsa öyle
ölecektir.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;span face=&quot;&quot; style=&quot;background: white; color: #333333; font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;, serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;span style=&quot;background: white; color: #333333; line-height: 107%;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1lyy8cVN81HlvkjqirqA594SZnjFZSoOwGZMTCd4tVbh8iIXu9pSJeOcO-4FmPrNWOV87wE_PD8t-LUP7Eetq8Wa9e_wc-y5nF_89BuASUnOMQTRj_P-YuXvYxvEK04PQ6LKO1CdqLr6J/s273/sisiyphos.jpg&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;185&quot; data-original-width=&quot;273&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1lyy8cVN81HlvkjqirqA594SZnjFZSoOwGZMTCd4tVbh8iIXu9pSJeOcO-4FmPrNWOV87wE_PD8t-LUP7Eetq8Wa9e_wc-y5nF_89BuASUnOMQTRj_P-YuXvYxvEK04PQ6LKO1CdqLr6J/s0/sisiyphos.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span style=&quot;font-family: times;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;i&gt;&lt;span face=&quot;&quot; style=&quot;background-color: white; color: #333333; font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;, serif; font-size: 12pt;&quot;&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/feeds/6172156624315591679/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/08/gunumuz-insan-ve-yunan-mitolojisindeki.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/6172156624315591679'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/6172156624315591679'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/08/gunumuz-insan-ve-yunan-mitolojisindeki.html' title='Günümüz İnsanı ve Yunan Mitolojisindeki  Sisyphos'/><author><name>Mehmet İnce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17316572634768990933</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo77I-mU_8jvebNvKA3dkF6H__e26g3Ss47oFHtgecmPkqeorlN2xKIJm43E4dFVxFl4CLCucGmgF4yYOyimuhTEqas6kPpqfpA_bf7AYv2Eiw5-vGTNKHcm75GED-Oqk/s113/100kdrm2.png'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg1lyy8cVN81HlvkjqirqA594SZnjFZSoOwGZMTCd4tVbh8iIXu9pSJeOcO-4FmPrNWOV87wE_PD8t-LUP7Eetq8Wa9e_wc-y5nF_89BuASUnOMQTRj_P-YuXvYxvEK04PQ6LKO1CdqLr6J/s72-c/sisiyphos.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7282413750118890818.post-7088672484092656508</id><published>2020-08-08T08:51:00.003-07:00</published><updated>2020-08-10T10:52:36.850-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="can sıkıntısı"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Gündelik Şeyler"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="kişisel"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="kısa yoğun öykü"/><title type='text'>Kısa Yoğun Öykümsüler</title><content type='html'>&lt;p&gt;Devrik cümle krallığında saltanatımı sürerken, devrilen her
şeye uzanıyor kulaklarım, hepsini tek tek haberi geliyor elbette. Benden
kaçmaya çalışan tüm devrilmeyenlere karşın açtığım savaşta, kolluk kuvvetleri
olarak devrik cümlelerim ile her zaman güvenimi tesis etmeyi sağladım. Ülkemin
insanlarının bana katlanmalarını sağlamak için onlara vaat ettiğim toprakların
çoğunu, yaptığım sözleşmeler ile garanti altına almıştım çoktan. Toprak
bütünlüğünü sağlamayı sürdürdüğüm bu topraklarda, verimli mi verimli iş gücü
ile insanları imrendiren cinsten yetişen her türden sebze ve meyve ile
krallığımın baş simgesi olan greyfurtu bayrağımıza altından diktirmeyi de ihmal
etmedim. Devrik bir krallığın ortasında, kimsesi kalmayan kişiler içinde bir
yer tesis ettiğimden, kimsesizlerin kimsesi olarak gönüllere çoktan taht
kurdum. Her ipini koparan, ipe sapa gelmeyen, her türden ve düşünceden insana
ev sahipliği yapan krallığımda, bana karşı ayaklanmaların da kokusu çok uzakta
değil. Hissediyorum uzaklarda devrim için yanıp tutuşan, süvari birliklerini
hazırlamış insanların çiğ ete olan düşkünlüklerini. Kral çıplak olacağı vakti
dört gözle bekleyen bir grup ve yahut bir avuç insan mı demeliyim. En yakın
dostum vezirim ve damadım olan atlıgillerin en genç ve yetenekli kişisi van don
krieg ile birlikte topraklarımıza daha fazla toprak katmak için derince satranç
oyununda sohbetlere daldığımız zamanlar çok olur. Bu istediğimiz toprakların en
başında gelen kurallı cümlelerin topraklarına girmek için gün sayıyoruz. 4.
Sınıftan beri hayalini kurduğumuz krallığın artık daha geniş topraklara
yayılması an be an meselesi.&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMBz-ySOTfj505F1j2UmsvkJ5JJM55ztx85nl9nmwPB0x5FQl8XORoltwvGxy9wUwsb0i3d-C0lAlVBulE1VeRsWNQD8ySwEepuBlDuLTo0qB5o4wNqanU24xW1tpdOOiBjZC7hyphenhyphenvVplAP/s259/images1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;194&quot; data-original-width=&quot;259&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMBz-ySOTfj505F1j2UmsvkJ5JJM55ztx85nl9nmwPB0x5FQl8XORoltwvGxy9wUwsb0i3d-C0lAlVBulE1VeRsWNQD8ySwEepuBlDuLTo0qB5o4wNqanU24xW1tpdOOiBjZC7hyphenhyphenvVplAP/s0/images1.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/feeds/7088672484092656508/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/08/ksa-yogun-oykumsuler.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/7088672484092656508'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/7088672484092656508'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/08/ksa-yogun-oykumsuler.html' title='Kısa Yoğun Öykümsüler'/><author><name>Mehmet İnce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17316572634768990933</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo77I-mU_8jvebNvKA3dkF6H__e26g3Ss47oFHtgecmPkqeorlN2xKIJm43E4dFVxFl4CLCucGmgF4yYOyimuhTEqas6kPpqfpA_bf7AYv2Eiw5-vGTNKHcm75GED-Oqk/s113/100kdrm2.png'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMBz-ySOTfj505F1j2UmsvkJ5JJM55ztx85nl9nmwPB0x5FQl8XORoltwvGxy9wUwsb0i3d-C0lAlVBulE1VeRsWNQD8ySwEepuBlDuLTo0qB5o4wNqanU24xW1tpdOOiBjZC7hyphenhyphenvVplAP/s72-c/images1.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7282413750118890818.post-9030181837122981431</id><published>2020-08-07T11:02:00.008-07:00</published><updated>2020-08-10T10:55:34.971-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="deliriş"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Gündelik Şeyler"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="kendimce"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="kişisel"/><title type='text'>Kişisel Deliriş/4</title><content type='html'>&lt;p&gt;&amp;nbsp;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span face=&quot;&quot; style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; font-size: 11pt;&quot;&gt;Haklı bir isyana katılıyorum.
Birisi haklı, birileri haklı. Hakkını arıyoruz birilerinin. Ortada haklı olan
birilerinin hakkı dolaşıyor. Ortasındayız her şeyin. Uzaklıklar ve yakınlıklar
yok. Tam olarak ortada bir hak var ve onun etrafında dönüyoruz, herkes
kendisine biraz pay çıkarıyor. İnsanlıktan o kadar çok pay aldığımız
vakitlerde, dağıtmayı istediğimiz de kimse insanlık payından almak istemiyor
hakkı olduğu halde. Bir düşünce için, başka bir düşünceyi topa tutuyoruz,
surlar düştü düşecek. Zaman denen olgunun, karıncalarla işgal edilebileceği
kimin aklına gelirdi ki? Hakkı’yı tanımıyorum, ama bir hakkı olduğunu
savunuyorum. Doğru ve yanlış iç içe geçmiş bir vaziyette mola yerlerinde dahi
tartışılmaya yüz tutuyor. Yüz tutuyor bu aldıkların, hakkından fazlasını almış
olduğunla birlikte. Tüm haklar, tek bir hakkın rahmetiyle gün yüzüne çıkmadı mı
oysa? Belki böyle şeylere değinmek için, insanın gerçekten haklı olması gerekli
olabilir. Karşılaştırmalı bir durum söz konusu dahi olamaz, hakkını talep edip
alamayan onca Hakkı’ya söz hakkı dahi verilemiyor. Nedir bu hak meselesi?
Nereden gelir, nasıl olur kim bilir? Hak bir yerlerde yatarak beklerken, güneş
kremini unutmuş olabilir de. Fazla güneş ile nüfuza geçtiğinden hak yanmışta
olabilir. Olabilir şeyler hakkında konuşmak için, bilir kişilerden izin almakta
gerekebilir. Bu çağ öyledir, birileri senden fazlasını hak edip yemiş yutmuşsa,
söyleyeceklerine dikkat etmeli insan. Hak gasbından, canım ceza sisteminde
kendini bulabilir. Elbette, abartılıyor, abartıyor ve arttırıyorum. Hak için
hak için her şey. Belki diğer kavramları da dahil edersek, sözcük olarak
otururlarsa masaya, belki sözcülerinin söyleyeceği şeyler de çıkabilir kim bilir?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQM4u-sYSr8ouWERbOpwY0A5Fb22hHU5y_1H-RA03lxyJ-OQJ8Sgtky6-7YXsjBCM7q3zB_7uLXKt8gxYwR-YaaDj5xlP2Yilf60G_EZxp0NaIN3BnhQrT0vKDVcbFlZKDwNeQRwi6OM3P/s699/523196_428321010547357_1694294181_n.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;699&quot; data-original-width=&quot;566&quot; height=&quot;640&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQM4u-sYSr8ouWERbOpwY0A5Fb22hHU5y_1H-RA03lxyJ-OQJ8Sgtky6-7YXsjBCM7q3zB_7uLXKt8gxYwR-YaaDj5xlP2Yilf60G_EZxp0NaIN3BnhQrT0vKDVcbFlZKDwNeQRwi6OM3P/s640/523196_428321010547357_1694294181_n.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;p&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/feeds/9030181837122981431/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/08/kisisel-deliris4.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/9030181837122981431'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/9030181837122981431'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/08/kisisel-deliris4.html' title='Kişisel Deliriş/4'/><author><name>Mehmet İnce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17316572634768990933</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo77I-mU_8jvebNvKA3dkF6H__e26g3Ss47oFHtgecmPkqeorlN2xKIJm43E4dFVxFl4CLCucGmgF4yYOyimuhTEqas6kPpqfpA_bf7AYv2Eiw5-vGTNKHcm75GED-Oqk/s113/100kdrm2.png'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQM4u-sYSr8ouWERbOpwY0A5Fb22hHU5y_1H-RA03lxyJ-OQJ8Sgtky6-7YXsjBCM7q3zB_7uLXKt8gxYwR-YaaDj5xlP2Yilf60G_EZxp0NaIN3BnhQrT0vKDVcbFlZKDwNeQRwi6OM3P/s72-c/523196_428321010547357_1694294181_n.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7282413750118890818.post-7880932154117293221</id><published>2020-08-06T02:27:00.003-07:00</published><updated>2020-08-06T03:20:00.428-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Felsefe"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Stoa"/><title type='text'>Stoa Felsefesi ile  Sorunlarla Başa Çıkmak Mümkün Olabilir mi?</title><content type='html'>&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-indent: 35.4pt;&quot;&gt;&lt;span face=&quot;&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;, serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;Geçmişten günümüze uzanan
insan oğlunun yaşama serüveni içerisinde, insanların uğraşları sürekli olarak
değişip gelişerek, kimi zaman aynı kalarak hala günümüz yaşantısında önemli yer
tutmaktadır. Bunlardan çoğu, insanın uğraşları içerisinde olan ve ondan bağımsız
olmayan, gündelik hayatın meşgaleleri oluvermiştir. Bunların başında, yaşamı
sürdürebilmek için gerekli mesleki eğilimler, ruhu doyurabilmek için gerekli
bir takım sanatsal faaliyetler sürdürülmüştür. Ve bunların arasında geçmiş ve
gelecek ile ilgili olaylar, gündelik kaygılar, birtakım kişisel ruhsal
sorunlara dönüşmeye insanları rahatsız etmeye başlamıştır. Bunların yanı sıra,
eskiden beri özellikle ‘felsefe’ alanı içerisinde iyi bir yaşamın nasıl
olacağı, yaşamın nasıl yaşanmasına ilişkin şeylerin ne olacağına dair epey
üzerine düşünülmüştür. Bu durumda, bu sorulara karşı girişilen çabalar,
düşünceler ile farklı ekoller farklı yollar öne sürmüştür. Bunlardan bir tanesi
olan ‘’Stoacılık’’ insanın nasıl yaşaması gerektiğine dair ortaya koymuş olduğu
ilkeler ve akılsal çıkarımlar ile yazımızın konusunu oluşturmaktadır. Buradan
hareketle, Stoa Felsefesi günümüz ruhsal problemlerine karşın, hayatın nasıl
yaşanmasına karşın sunmuş olduğu reçeler ile günümüz yaşantısında belli bir
takım yardımcı rol üstlenebilir mi? Sorusu “Stoa” felsefesinin bize söylediği
yol üzerinden bir bakış sağlanacaktır.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-indent: 35.4pt;&quot;&gt;&lt;span face=&quot;&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;, serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;Stoa, Antik Yunan
mimarisinde bir sokak ya da agoranın yanında yer alan, üstü kapalı, sütunlu
yoldur. “Stoacılık” ise “ Kıbrıslı Zenon’un” kurmuş olduğu felsefi bir okuldur.
Stoa felsefesiyle birlikte oldukça farklı bir deneyimciliğe gireriz. Stoalılar
için dünya bir canlıdır, tıpkı iç içe geçtiği Tanrı gibi, yönelim ve
duygudaşlık yapısına yöne verir ve insan için yaşamak, evrensel yaşamla uyum
içinde yaşamaktır. İnsan ve dünyanın birbirine işleyişlerinin deneyimciliği.
Duyumlamak dışta bulunan tarafından dönüştürülmüş duyulara ve ruha sahip
olmaktır, bu dönüşüm, kendisine yol açanla uyum içinde olabilir ve bu durumda
doğrunun içindeyizdir ya da onunla uyuşmazlık içinde olabilir ve bu durumda da hatanın
ve tutkunun içindeyizdir. Bu durum biraz tasavvufta olan “ruhsal yükselişe”
benzetilebilir. Tabi birbirini evlendirmek adına bir benzerlik veya
birbirlerine bir yakınlık olması açısından şirin gösterilmek adına değil.
Tasavvufta olan ruhun yükselişinin ilk iki ve üçüncü kademeleri için, insanın
kendini anlaması açısından yardımcı olacaktır. 1. Ruhsal yükselişte kendini
tikel ruhunun farkına varması ve bunun bilincinde olmasına tekabül eder. 2. Ruhsal
yükselişte ise kainatta mevcut olan tüm tümel ruhların farkında olmasına işaret
eder. 3. Yükselişle birlikte hem tikel ruhu ve tümel ruhu kavrayıp, bütünlüğün idrakına
varmasıyla devam eder. Son kademeye değin süren süreçte 7. Ruha yükseliş ile
tamamlanan bu bakış açısında, her şey Tanrı olur. Buradan hareketle, aralarında
kurmuş olduğumuz bu benzerliğin, yalnızca farklı düşünüş biçimleri açısından da
paralellikleri olduğunu söyleyebiliriz. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-indent: 35.4pt;&quot;&gt;&lt;span face=&quot;&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;, serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;Stoa felsefesi, düşünceleri
ve hayat görüşleri bakımından belli bir insan(bilge) tipi ortaya koydular. Bu
insan(bilge) tipi hakiki bir hayatın amacını kişinin dinginliğinde (ataraxia)
ve tek olarak kendine yetmesinde (autarheia) görmek istiyordu. İnsanın hayatın
bu amacına götüren yol şudur; İnsan böyle bir hayata, ancak kendi içine
çekilerek, genel hayat ilişkilerinin dışına çıkmak, beraberinde daima ıstırap
ve acı getirebilen tutkulardan yüz çevirmek; dünyayı, olayları, hatta kendi
hayatını coşkusuz bir şekilde ele alarak, temelini sırf akılda bulan, varoluş
kaygılarından arınmış bir hayat için duygulardan sıyrılmakla erişebilir.
Mutluluk, mutsuzluk, bekleme ile aldanma, başarı ve başarısızlık, sevinçle
keder arasında sallantıda kalan, çeşitli amaçlar arkasında koşan insanların
etkin varoluşunun karşısına, kaderin dalgalarına terk edilmenin, sırf ‘tefekkürcü’
bir hayatın tutkusuz kayıtsızlığı konulmaktadır.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-indent: 35.4pt;&quot;&gt;&lt;span face=&quot;&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;, serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;Olayları böyle anlamak
belli bir hayat tarzını yansıtır kuşkusuz. Bu hayat tarzı, belli tarihsel bir
durumda, çığrından çıkmış hayatın karışıklığına egemen olmak isteyen belli bir
insan tipinde ortaya çıkmıştır. Bu şekilde aynı zamanda bilgeliğin de gerçek
bir türü ortaya çıkmıştır. Bu insan kavramında büyük bir irade saklıdır: bu
irade, düşünürü bilgi ve düşünme gibi araçlarla her şeyin (hatta,mutsuzluk,
haksızlık ve ölümünde) üstüne çıkarmaktadır. Bunun etkileri çoğu çağ içerisinde
hissedilip, belli bir takım filozof tiplerinde önemli şekil kazanmıştır. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-indent: 35.4pt;&quot;&gt;







&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-indent: 35.4pt;&quot;&gt;&lt;span face=&quot;&quot; style=&quot;font-family: &amp;quot;times new roman&amp;quot;, serif; font-size: 12pt; line-height: 107%;&quot;&gt;Tüm bu noktalardan
hareketle, günümüz yaşantısında karşılaştığımız problemleri, Stoacı bir bakış
açısı ile bertaraf edebilmemiz mümkün olabilir mi? Elbette bize sundukları ve
tarif ettikleri yol günümüz içerisinde bulunan yaşam açısından pek mümkün
gözükmüyor gibi, çok fazla uyarıcı ve etkileyici var, özellikle büyük şehirler
açısından bu durum epey hayli fazla problematiğe dönüşmekte. Yine de şartlar ne
olursa olsun, yaşamın her anında duyumsanabilecek ve uygulanabilecek şeyler
olarak gözükse de, bir an için yapılması mümkün gözükmüyor. Öncelikli olarak,
insanın gerçek anlamda kendi ile olan ilişkisi açısından salt bir şeffaflık
olması gerektiği ortaya çıkıyor. Tüm bu parametreler doğrultusunda, insanın
gündelik hayatının ve hayat tasarısının oluşturulmasında, kendi ile olan
ilişkilerinde, içinde bulunduğu mevcut durumu iyice kavrayıp ve buna karşın bir
tavır alması gerekliliği doğuyor. Elbette, yenilir yutulur basitlikte olmayan
durumlar için, daha anlaşılır olması içinde, işaret ettikleri dinginliğin bir
bakıma, uygulama açısından kendi içindeki güçlükleri &amp;nbsp;oluyor. Tüm bunların ışığında, insanın kendi
içine yönelişi, kendini ve evreni algılayışında gideceği değişikliğin, gündelik
hayata, ruhsal olaylara karşı etkisi elbette deneyimlenerek ortaya
çıkabilir.&amp;nbsp; İnsan bilmediği şeyden korkar
ve kaygılanır. Bilmeye başladıkça ise kaygıları azalır. Öyleyse, insanın akıllı
bir canlı olduğundan yola çıkarak, aklını kullanarak ve içindeki
duygu-durumlarının kontrolünü aklını kullanarak daha anlamlı kılabilirse,
yaşamı içerisinde oluşan tüm gerilimleri, kendi bilinçliliği içerisinde,
akılsak süzgecinden geçirerek, kendisi üzerindeki etkileri azaltabilir hale
getirebilir. Böylelikle, dinginliğin, hayatının her alanına nüfuz etmesine
olanak sağlamak için, elinde yeterli bir araç(akıl) olacaktır. İçinde
bulunduğumuz durumların, yalnızca bize has ve özel olmadığını, insanın
istedikten sonra ve elinde gerekli aletler olduğunda, yapamayacağı şeylerin
olmayacağını tarih sahnesinde de görmek mümkün. Elbette, tüm bunların işaret
etmiş olduğu, hayatımızın kontrolünün bizim elimizde olduğu ve akıl, doğa, her
şey ile bir ahenk içinde yaşamamız gerektiğini hatırlamak. Her tökezlediğimiz
zaman, şikayetimizin kaynağını kavrayabilmek ve bunun doğrultusunda elimizdeki
olanaklar ile bunlara çözümler getirebilmek elimizde, sadece ve sadece salt
istenç ile cesaret etmek başlamak için iyi bir başlangıç olacaktır. Ve elimizde
olmayan şeyler için üzelmek yersiz ve boş yere ızdırap olacaktır.&amp;nbsp;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_PVwlutfNfpWU5rYuljrMFtCSM3a_T0a3hVVRQFIDoYGWp9Uo27C7FLfw2Ag9S2avJXPeUPnPY37BMu0kBTiQOPdwBBy7tu4YMjB1YBxCN3wrfpv2_v81ZpPsQOMk2rIMK7SYdZhqGud9/s450/stoa-attalou.jpg&quot; style=&quot;display: block; padding: 1em 0px;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;337&quot; data-original-width=&quot;450&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_PVwlutfNfpWU5rYuljrMFtCSM3a_T0a3hVVRQFIDoYGWp9Uo27C7FLfw2Ag9S2avJXPeUPnPY37BMu0kBTiQOPdwBBy7tu4YMjB1YBxCN3wrfpv2_v81ZpPsQOMk2rIMK7SYdZhqGud9/s0/stoa-attalou.jpg&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_PVwlutfNfpWU5rYuljrMFtCSM3a_T0a3hVVRQFIDoYGWp9Uo27C7FLfw2Ag9S2avJXPeUPnPY37BMu0kBTiQOPdwBBy7tu4YMjB1YBxCN3wrfpv2_v81ZpPsQOMk2rIMK7SYdZhqGud9/s450/stoa-attalou.jpg&quot; style=&quot;display: block; padding: 1em 0px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Kaynakça&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_PVwlutfNfpWU5rYuljrMFtCSM3a_T0a3hVVRQFIDoYGWp9Uo27C7FLfw2Ag9S2avJXPeUPnPY37BMu0kBTiQOPdwBBy7tu4YMjB1YBxCN3wrfpv2_v81ZpPsQOMk2rIMK7SYdZhqGud9/s450/stoa-attalou.jpg&quot; style=&quot;display: block; padding: 1em 0px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Jean Brun - Stoa Felsefesi&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_PVwlutfNfpWU5rYuljrMFtCSM3a_T0a3hVVRQFIDoYGWp9Uo27C7FLfw2Ag9S2avJXPeUPnPY37BMu0kBTiQOPdwBBy7tu4YMjB1YBxCN3wrfpv2_v81ZpPsQOMk2rIMK7SYdZhqGud9/s450/stoa-attalou.jpg&quot; style=&quot;display: block; padding: 1em 0px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Felsefenin Temel Disiplinleri - Heinz Heimsoeth&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_PVwlutfNfpWU5rYuljrMFtCSM3a_T0a3hVVRQFIDoYGWp9Uo27C7FLfw2Ag9S2avJXPeUPnPY37BMu0kBTiQOPdwBBy7tu4YMjB1YBxCN3wrfpv2_v81ZpPsQOMk2rIMK7SYdZhqGud9/s450/stoa-attalou.jpg&quot; style=&quot;display: block; padding: 1em 0px;&quot;&gt;&lt;span style=&quot;color: black;&quot;&gt;Cavit Sunar - Tasavvuf Felsefesi ve Gerçek Felsefe&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/feeds/7880932154117293221/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/08/stoa-felsefesi-ile-sorunlarla-basa.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/7880932154117293221'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/7880932154117293221'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/08/stoa-felsefesi-ile-sorunlarla-basa.html' title='Stoa Felsefesi ile  Sorunlarla Başa Çıkmak Mümkün Olabilir mi?'/><author><name>Mehmet İnce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17316572634768990933</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo77I-mU_8jvebNvKA3dkF6H__e26g3Ss47oFHtgecmPkqeorlN2xKIJm43E4dFVxFl4CLCucGmgF4yYOyimuhTEqas6kPpqfpA_bf7AYv2Eiw5-vGTNKHcm75GED-Oqk/s113/100kdrm2.png'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_PVwlutfNfpWU5rYuljrMFtCSM3a_T0a3hVVRQFIDoYGWp9Uo27C7FLfw2Ag9S2avJXPeUPnPY37BMu0kBTiQOPdwBBy7tu4YMjB1YBxCN3wrfpv2_v81ZpPsQOMk2rIMK7SYdZhqGud9/s72-c/stoa-attalou.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7282413750118890818.post-3402312927046308647</id><published>2020-08-04T10:19:00.002-07:00</published><updated>2020-08-10T22:17:06.633-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Bilinç Akışı"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Gündelik Şeyler"/><title type='text'>Bilinç Akışı Dizgesi/ Zamansal</title><content type='html'>&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;font face=&quot;times&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Geçmişe özlem, kaygı artması. Öylece durmak. Beklemek,
geçişler zamanı. Sessizlik, yankılanınca duvardan, duvara geçen ses. Sessizlik
keskin, kesmek ile biçmek arası hep aynı yol içinde, zaman aşımında, zamandan
atlayan karınca. Karınca kararınca kararlı adımlarla ileri doğru marş! İfade
süsü, süs köpeği ile birlikte, mağaranın derinliklerinde, bakış, yıkımın
ortasında ateş dansı. Çığlık, bitimsiz ve biten giderek yitenle eş, leş
uzanıyor üzerinde gazeteler, çağrışım, çağ dışı bulunuyor. Sese dönüyor zaman,
yarılıyor, yanardağa atıyor kendini, aşağı, herhangi bir özel an yok, her an
biteviye. Sonsuz bölünüyor, sonsuzu doğuruyor. Gözleri görüyor, görmek biçimsel
bir hiç artık. Duyumsanan yakınında beliren, korku bu kesin korku keskin koku
alan buruna ziyan, aşkın bir hal, bırakıp gidilen kıyı çoktan uzakta kaldı.
Gözler tekrar bakıyor. Takıntı gibi oyuyor zaman, zaman zaman zaman zaman zaman
zaman zaman zaman zaman sonsuz zaman gibi sonlu bir kürede anlam anlam anlam
anlam anlam anlam arayışlar, bölünce geceyi. Işıldayan böcek, işsiz böcek,
devinim, hareket etmeyen hareket ettiriciyle birlikte. Her şeyin ortasında
kalan Afrikalı yerliler, zaman zaman içinde, kıskaçları ile birlikte. Sonsuz
sonsuz sonsuz sonsuz. Ortasında hiçliğin rengi mor! Mora çalan kalem, kalem,
yazıya düşünce, düşününcesi düşünce kanayan dizlerle birlikte, çağrı bir çağrı
yalnızca, orada duran bir çağrı, kimsenin istemediği. İkna etmek yok! Yasak
olana duyulan hınç duygu yok şimdi yok.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-XI5CAk-b2hJ670k1JxFGGMO53ukENuZAofamXuvxhwMP28-kgT-NTkaG7M8Od71x2nWWZ98BlW9ScaS8IGnXHAhyphenhyphen3_DLs4zVSD4uIndBKODEXYQFuvvxAtbvZD9o3jJWi1momBcAkufS/s1024/9174_surrealist.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; data-original-height=&quot;854&quot; data-original-width=&quot;1024&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-XI5CAk-b2hJ670k1JxFGGMO53ukENuZAofamXuvxhwMP28-kgT-NTkaG7M8Od71x2nWWZ98BlW9ScaS8IGnXHAhyphenhyphen3_DLs4zVSD4uIndBKODEXYQFuvvxAtbvZD9o3jJWi1momBcAkufS/s640/9174_surrealist.jpg&quot; width=&quot;640&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;font face=&quot;times&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;p&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;font face=&quot;times&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/font&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/feeds/3402312927046308647/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/08/bilinc-aks-dizgesi-zamansal.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/3402312927046308647'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/3402312927046308647'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/08/bilinc-aks-dizgesi-zamansal.html' title='Bilinç Akışı Dizgesi/ Zamansal'/><author><name>Mehmet İnce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17316572634768990933</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo77I-mU_8jvebNvKA3dkF6H__e26g3Ss47oFHtgecmPkqeorlN2xKIJm43E4dFVxFl4CLCucGmgF4yYOyimuhTEqas6kPpqfpA_bf7AYv2Eiw5-vGTNKHcm75GED-Oqk/s113/100kdrm2.png'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-XI5CAk-b2hJ670k1JxFGGMO53ukENuZAofamXuvxhwMP28-kgT-NTkaG7M8Od71x2nWWZ98BlW9ScaS8IGnXHAhyphenhyphen3_DLs4zVSD4uIndBKODEXYQFuvvxAtbvZD9o3jJWi1momBcAkufS/s72-c/9174_surrealist.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7282413750118890818.post-319290516232482623</id><published>2020-08-01T07:22:00.008-07:00</published><updated>2020-08-10T22:19:29.067-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="deliriş"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="hayata dair"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="kendimce"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="kişisel"/><title type='text'>Kişisel Deliriş/3</title><content type='html'>&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;Ne yapmak istediğinizi söyleyin? Söylemek ve eylemek
arasında gidip geliyoruz. Yaşamın içerisinde sürekli devinirken, ilişkiler ve
olaylar içerisinde zaman aşımına uğruyoruz. Herkes her şeye bir kulp takmayı
bildiğinden, kelimelerle sınırlandırmış ağlar ile çevrili etrafımız. Kurtuluş
fikri için herkesin cebinde bir plan mevcut, herkesler, herkesleşiyor sanırım.
Bir şeylere sınır getirmek içerisinde gerilimini de getirmiyor mu? Çok kez
sorumluluk ile harmanlanmış ve koşullanmış şartlarımız altında, ezilmekten
şarap dahi olamadığımız zamanlar çok yaklaştı. Yazıma hangi sosu vereceğime
kararsızım, bu hayatta yaptığımız birçok şey için çoğu zaman bir belirleyiciye
dönüşmüyor mu sahi? Naif sorular sormayı bırakırsam, cevaplarını herkeste
farklı gördüğümden tek bir kullanım kılavuzu mevcut olmayan yaşam. İliklerimize
kadar işliyor.&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-tab-count: 1;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;Bazen
insan her şeyin ne anlama geldiğini sormaktan kendini alı koymamalı, elbette bu
zamanların gelmesi için insanın boş vaktinin, nakite çevirmediği zamanlara
ihtiyacı vardır. Fakat sınırlardan söz ederken, çizdiğim sınırın içerisinde
dahi istisnai durumlar kaideyi bozguna uğrattığı anlar ola gelmiştir. Gelmiş
bulunduğumuz ve düşünme yetisiyle donandığımız bu yer küre de yaşayan tatlı
canlılar olarak, belki çok iyimser ya da kötümser olarak. Eyleyen ve düşleyen.
Düşerken düşünürken, düş iken olan şey ile varlığıyla etrafı kuşatan ve tasarlayan,
anlamaya çalışan şey ile. Şeyler arasında bir şey olarak, sürüngenlerle
birlikte, yakıp yıktığımız ve kavgalara tutuştuğumuz günleri geride bırakan bir
gün daha. Zaman aşımından bahsetmiştim, sahi bahsetmedim, sözü geçti halbuki.
Bunca belirsizlik ve bezginlik ile belirlediğimiz ve sınırlarını çizdiğimiz
yaşam. Anlamıyla- anlamsızlığıyla kucaklayıcı ve itici. &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;

&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;&lt;span style=&quot;mso-tab-count: 1;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;O kadar
lafın ardından yarım kalan şeyler olmuştur elbette, hayatta yarım kalmıyor mu
zaten bir yerden sonra. Hiçbir şey anlatmayan bir yazıyı, yazmaya uğraşmak ve
kimsenin okumayacağını bilerek veya bilmeyerek, sayın okuyucu ve sayılamayan
okuyucular arasında gidip gelmek. Derdimiz neydi bunca işe kalkıştık, hiçbir
şeyimiz yokmuş gibi. Anlam katmak, ortak anlamlarda anlamlaşmak ve anlama
karışarak, daha yaşanılır kılma arzusu ara sıra tırmalamaz mı hiç insanı? Sahi
soru sormalar en baştaydı, artık sona yaklaşmanın hüznünü giydiğim şu
vakitlerde her bitişin bir başlangıç olduğunu unutuveriyorum. Unutuş,
hatırlayışın kaynağı olmasın yoksa?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/feeds/319290516232482623/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/08/kisisel-deliris3.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/319290516232482623'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/319290516232482623'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/08/kisisel-deliris3.html' title='Kişisel Deliriş/3'/><author><name>Mehmet İnce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17316572634768990933</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo77I-mU_8jvebNvKA3dkF6H__e26g3Ss47oFHtgecmPkqeorlN2xKIJm43E4dFVxFl4CLCucGmgF4yYOyimuhTEqas6kPpqfpA_bf7AYv2Eiw5-vGTNKHcm75GED-Oqk/s113/100kdrm2.png'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7282413750118890818.post-6406474395974290847</id><published>2020-07-10T16:00:00.002-07:00</published><updated>2020-08-04T08:23:28.828-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="deliriş"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="kişisel"/><title type='text'>Kişisel Deliriş/2</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;Calibri&amp;quot;,sans-serif; font-size: 11.0pt; line-height: 107%; mso-ansi-language: TR; mso-ascii-theme-font: minor-latin; mso-bidi-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-bidi-language: AR-SA; mso-fareast-font-family: &amp;quot;Times New Roman&amp;quot;; mso-fareast-language: TR; mso-fareast-theme-font: minor-fareast; mso-hansi-theme-font: minor-latin;&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Bir telaş oyalıyor beni. İnsan
olduğum için sanıyorum. Düşünüyorum düşüyorum. Gündemin ortasında bir bomba
bırakılıyor, taraflar kendilerini belirliyor. Çok fazla yazı ve acı var. İnsan olmayı
düşünüyorum. Varlığım, hareket noktam hareketsizlikten başlıyor. Tarihin arka
odalarında ileri sürülen düşüncelerle bulanıyorum. Kanla yazılmamış bir yazı
görebilmek güç bela. Kuşatıyor kendimi telaş, yine telaşın tesiri altında günün
orta yerinde, gündemde olan şeylere değin düşünüyorum, düşüyorum da kendi
peşime düşüncemin. Sürüklüyor beni, bir kıyı bulamıyorum. Poetik şeyler yanı
başımda çoğu zaman, belki sandalımı bunlardan yapıyorum. Belkiler keşkeler ve
sanmalar arası yolculuklarımda, bir durak “ Etna Yanardağı” oluyor. Bir
rivayete göre zamanında orada yaşayan bir filozofun kendisini yanardağ attığı
söylentilerini işitiyorum. Empedokles’ten bu yana süren bir yangın ve hala
patlamalarıyla ara ara gündemi meşgul ediyor. Gündem için içi boşaltılan ve
şişirilen tartışmalar çarpıyor bir anda. İrkiliyorum ve insancıl olduğunu
düşünüyorum. Düşünüyorum da düşüşlerim en yakın arkadaşım oluveriyor. Belki bir
gün bende atlama eşiğine gelirim diye bekliyor gibi oluyorum. Bekliyorum yeni
doğacak günü, yeni olacak şeyleri. İnsan bu bekler ya bazen? Çoğu zaman
oyalandığım şeylere baka kalıyorum. Empedokles&#39;ten beridir uğraşların arasına ‘felsefe’
ile devam ediyorum. Biraz fazla düşünüyorum, hareket etmekten uzaklaştırdığı
dahi oluyor. Fazla düşüncelerden yaşamaya fırsat kalmadığında, tekrar patlıyor bir
şeyler başlıyor yeni bir ezgi. Taraflar seçiliyor yeniden. Yaşamın, uykuların
ve uykusuzlukların arasında sayıklamalarla sürüyorum atımı düşsel atımı
bilinmezliklere…&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/feeds/6406474395974290847/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/07/kisisel-deliris2.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/6406474395974290847'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/6406474395974290847'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/07/kisisel-deliris2.html' title='Kişisel Deliriş/2'/><author><name>Mehmet İnce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17316572634768990933</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo77I-mU_8jvebNvKA3dkF6H__e26g3Ss47oFHtgecmPkqeorlN2xKIJm43E4dFVxFl4CLCucGmgF4yYOyimuhTEqas6kPpqfpA_bf7AYv2Eiw5-vGTNKHcm75GED-Oqk/s113/100kdrm2.png'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7282413750118890818.post-7880699492788347609</id><published>2020-07-01T16:36:00.002-07:00</published><updated>2020-07-01T16:36:51.773-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="gece"/><title type='text'>Gece Sürüngenleri/8 </title><content type='html'>&lt;p class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;Keyfi krallıklar kuruyorum, kimseyle savaşmayan. Gecenin sürüngenleri
ile toplanıyoruz. Bir şeyler anlatıyorlar, seslerini duyan yalnızca benim. Bundan
dolayı bana deli muamelesi yapıyorlar. Sahi kim onlar diye geçiriyorum içimden,
bir mahallenin baskısını üzerime alıyorum hemen. Mahalle baskısından kaynaklı,
kaynak makinesi ile iyice yerine oturtulan şeyler bunlar. Şeyler arasında gidip
gelişlerim ne kadar üstün körü dedi sümüklü böcek, ben her şeyin üzerinden
geçerken bir iz bırakırım. Peki ya siz? Biz kimdik, kim olabilirdik bunlara
dair ufak bir soruşturmaya girişme fırsatı buldum kendimde hemen. Sabahın ilk
ışıklarına değin oturup bunun üzerine düşündüm, üşürdüm de zaman zaman. Pencere
açık kalınca en tatlı hayallere dalar insan, rüyalara bulanır da rüya mı gerçek
mi ayırt edemez bazen. Her şeyin başında gelişen olayların analizi neticesinde,
netleşti durumlarda. Sabahlara kadar otururmamalı insan, gün ışığında her şey
uluorta ve herkes uyanıkken eylemlerini gerçekleştirmeli. Böyle akıp giden bir
düzen var. Bu düzenin eğrisi ve dik açıları ile içinde debelenip duruyoruz çoğu
zaman. Tüm zaman aralıkları içerisinde gerçekten gecenin yeri bir ayrı çoğu kez.
Kaç kez bunu kendime rasyonel olarak anlatmaya çalışsam da hiçbir zaman bir
zemin bulamadım da zaten. Şimdilik gece sürüngenleri ve ben serimizin yeni bir
adımı olarak bir toz silme işlemi olarak bu satırlar akışında ve isteğe göre
ilerlesin…&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/p&gt;&lt;br /&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/feeds/7880699492788347609/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/07/gece-surungenleri8.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/7880699492788347609'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/7880699492788347609'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/07/gece-surungenleri8.html' title='Gece Sürüngenleri/8 '/><author><name>Mehmet İnce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17316572634768990933</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo77I-mU_8jvebNvKA3dkF6H__e26g3Ss47oFHtgecmPkqeorlN2xKIJm43E4dFVxFl4CLCucGmgF4yYOyimuhTEqas6kPpqfpA_bf7AYv2Eiw5-vGTNKHcm75GED-Oqk/s113/100kdrm2.png'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7282413750118890818.post-4392978554346792325</id><published>2020-04-03T15:13:00.002-07:00</published><updated>2020-08-04T16:52:49.430-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Fantazi"/><title type='text'>Fantazya Mecmuası#1</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; font-size: 11pt; line-height: 107%;&quot;&gt;&amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; Hüzünlü hikayeler nerede
biter. Develer boy ölçüşüyor, devletler ile. Artık boy uzunluğu hangi boydan
geldiğinle ölçülmüyor anlasana. Anlasana bir devenin boyunun ne zaman
büküldüğünü, küçük bir çocuğun ne zaman yaşama sevincini yitirdiğini. Dur durak
bilmeyen çöl yaşantılarında, edvarın sakalını topuz yapmasıyla başladı her şey.
Sakaldan topuz olur mu diye sormayın, savaş topuzu. O zamanlar savaşmak en
önemli şeydi hatırlayın. Hatırla, unutuşunu hatırla, nerede unuttuğunu hatırla.
Savaşın derinliklerinde yatan ve vaat edilen cennet topraklar içerisinde, bolca
seks oyuncağı, çılgın telefonlar ve televizyonlar vardı, otomatlar artık emre
amade bir vaziyette tuşlara dokunmadan hissediyordu. İnanır mısınız böyle bir
şeyi vardı, o dönem için konuşuyorum. Develer pirelerle sidik yarıştırırken ki
dönem işte. İşe geç kalma derdiyle, toplu taşımanın toplumlaşmaya ön ayak
olmadığı, insanların saatlerce çalışıp, uyuyup çalışıp tekrar uyumadığı. Yalnızca
kadın, kan ve paranın olduğu bir dönem. Elleri üşürken, üzerini örtecek
yalnızca ceylan derilerinin olduğu bir an hayalinde hayal ile an arasında gidip
gelirken, erken boşalmasıyla rüyasından uyandı çocuk. Ergenliğin belirtileri,
rüyaların rüyalı geçmesi olsa gerek. Bir çılgının idamında son isteği, en
ahlaksızın dahi aklına gelmeyen olan şey olacaktır. Elbette ne olacağını ben
bilemem, tanrısal bir bakış açısıyla yazıyor olmam, her şeyi bileceğim anlamına
mı geliyor acaba? Oradan bakınca, değerli atfettiğiniz şeyleri gözden geçirin. Kullanım
talimatını iyi okumadıysanız o biraz size dokunabilir. Elbette dokunmak,
hissetmek -mek -mak ekleri ile iş oluş hareket ve seks furyasıyla dolu günler. Saçmalamaya
müsait her ortam, kahve içmeyi hak ediyordur. Hak etmek hakka teslimiyet olarak
algılanmasın, algı kapılarını temizlemezsen, soğuk algınlığı kapını çaldığında
ne yaparsın? Alınganlığın ile algın arasında ince bir çizgi var adı sırat
olmalı, süratli atlar, artık yelelerini döküyorlar. Çünkü etrafta çok fazla
kusacak şey var. Belki bu başkadır, hadi yine masal anlatmalı insan. Durmadan yorulmadan.
Sözcükler hadi işinizi yapın…&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; font-size: 11pt; line-height: 107%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: calibri, sans-serif; font-size: 11pt; line-height: 107%;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/feeds/4392978554346792325/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/04/fantazya-mecmuas1.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/4392978554346792325'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/4392978554346792325'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/04/fantazya-mecmuas1.html' title='Fantazya Mecmuası#1'/><author><name>Mehmet İnce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17316572634768990933</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo77I-mU_8jvebNvKA3dkF6H__e26g3Ss47oFHtgecmPkqeorlN2xKIJm43E4dFVxFl4CLCucGmgF4yYOyimuhTEqas6kPpqfpA_bf7AYv2Eiw5-vGTNKHcm75GED-Oqk/s113/100kdrm2.png'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7282413750118890818.post-7369412400174170100</id><published>2020-01-10T17:11:00.003-08:00</published><updated>2020-08-04T08:23:28.844-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="can sıkıntısı"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="deliriş"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="hayata dair"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="kişisel"/><title type='text'>Kişisel Deliriş /1</title><content type='html'>&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
Yıkımın ortasında, ulaşılmayana değin sürdürülen özlem ile. Yerle
bir edilmeye çalışılan, arzu nesnesine yöneliş. Atar damarından akan kanın ne yöne
aktığını kestirememek kimi zaman, keyfi olanı isimlendirmenin ötesinde, aşkın
bir taşma ve ruhun esrimesi içerisinde, elde edilemeyenlerin toplamı kaç eder
sahi?&lt;span style=&quot;mso-tab-count: 1;&quot;&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;mso-tab-count: 1;&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
Çocuklara
anlatılan masalların birçok kesimi, kesip atılan gizil olan. Ailelerin sevdiği
renklerle büyüyen ve renklere dönüşen çocuklar için. Akşamları masaldan önce
ılık süt önemli elbette. Gözlerinin alabildiğince, sorgunun en keskin
yerlerinde gezinen aklın, zamanla ehlileştirilmeye tabi tutulmasında uyukluyorlar.
Bazıları şanslı atfedilebilir elbette, zamansal ve mekânsal şanslılıklar
içerisinde süregelen kovalamacalarla, bayramları yeni alınan kıyafetleri giyme
sevinci birleşiyor hepsi için, hepsi için mi hepsi biçim mi? Biçimlendirilen ve
tasarlanan şeylerde bugün, gün doğumuna yakın yakılan bir sigaranın son kalan
izmaritinde bir krallık yükseliyor. Yüksek hız korkusunu aşmış, beyni delmeye
çalışan düşünceler yumağı, bir kedi için oyun nesnesinden başka ne olabilir ki?
Kedi patilerine karışmış gece ile, sözcüklerin albenisini yitirdiği saatler,
süslü sözcükler makyajını temizleyecektir elbette. Elbet belki beti benzi atmış
bir akşama yaklaşınca, kendi kurgusal dünyasına da ters düşebilecek.&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
Aşıklar
şizofrendir, aşkınlığın gizli kafesinde barınan şeyler. İçkin olandan kopuş ve
unutuşun kaynağında hatırlanan bilinçaltı yansımaları, beynin içi kaplıysa aynalarla
çarpıp geri dönen dönemeçlere rastlanır elbet, yaslanır herkes arkasına
bazıları için dünya tek bir odak iken bazıları için bin bir cehennem
çağrıştırıcısı, ellerini uzat belki tutarsın ulaşılmaz olanı…&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/feeds/7369412400174170100/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/01/kisisel-deliris-1.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/7369412400174170100'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/7369412400174170100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2020/01/kisisel-deliris-1.html' title='Kişisel Deliriş /1'/><author><name>Mehmet İnce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17316572634768990933</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo77I-mU_8jvebNvKA3dkF6H__e26g3Ss47oFHtgecmPkqeorlN2xKIJm43E4dFVxFl4CLCucGmgF4yYOyimuhTEqas6kPpqfpA_bf7AYv2Eiw5-vGTNKHcm75GED-Oqk/s113/100kdrm2.png'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7282413750118890818.post-7931550918082142575</id><published>2019-05-13T08:24:00.000-07:00</published><updated>2019-05-13T08:24:22.116-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="hayata dair"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="kendimce"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="şeyler"/><title type='text'>Kendimce Şeyler</title><content type='html'>&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;background: white; color: #202124; font-family: &amp;quot;Arial&amp;quot;,&amp;quot;sans-serif&amp;quot;; letter-spacing: .1pt;&quot;&gt;Rahatsızlık veren şey nedir? İnsanın
yaşamında, rahatsızlık duyduğu şeyleri dile getirmesi ne içindir? Bu soruların
cevapları yine, insanın yaşadığı çevrenin içerisinde bulmak gerekliliği vardır.
‘’ neden ‘’ diye sormanın sonu gelmeyeceği gibi. Birey öncelikle, yaşadığı
çevre içerisinde öncelikle kendi güvenliğini temin altına almak zorunluluğuna
hapsolmuştur. Tüm bunların temelinde yatan şey, bize öğretilen şeylerin
boyunduruğundan değil de nedir? Uygulanmış olan ve izlenmekte olan yolun dışına
adım atılması dahilinde, gelişecek olan ve alınması gereken tedbirleri zorunlu
kılan, tam anlamıyla bize öğretilmiş ve dayatılmış olan şeyler değil midir?
Bireyin, kendi yaşantısı sınırları içerisin de ihtiyaç duyduğu. Yeme içme
barınma ve yaşama hürriyetine, engeller arz eden yine insanların yaratısı olan
normlar değil midir? Değişmesini istediğimiz ve bunun için örgütlemeye,
değiştirmeye çalıştığımız şey. Bir bireyin sıkıntısının, yankı bulması ve güç
istencinden öte nedir? Normal bir yaşantının sınırlarını çizmek oldukça
basitken, yaşamı zorlaştırmak ve çok fazla seçeneğe maruz bırakılmak, bireyin
kendi içinde ki tutarsızlıklarını bize sunmaktadır. Öğrenmiş olduğumuz ve
uygulamaya çalıştığımız, mevcut sistem de tutunabilmek adına, yaptırım kazanan
şeyler. Bunların dışına çıkıldığında, sadece insan olarak yaşamaya çalışmaya
çalışana uygulanan baskının açıklaması nedir? Sesimizi duyurabileceğimiz, ve
bir bütünü oluşturabileceğimiz, kendimizi ayrıştıracağımız, ötekilerden farklı
kılacak olan, yalnızca insan olarak yaşamayı tahayyül etmenin ötesinin
olmaması? Tüm olası olasılıklardan geçip, tüm bakınızlar ve dipnotları atlayıp.
En basite indirgeyerek ilerleme kaydetmeye çalışmak ütopik bir düşünceden öte
ne anlam ifade eder ki? Mevcut sorunların, sorun teşkil eden olayların, aslında
tamamı ile kurgusal olduğunu görmek ve bilmek. Bilmek eyleminin sınırlarında
dolaşan aklın, tüm bunları yıkmaya çalışmasıyla birlikte kendi nevrotik
yapısını keşfetmesi, bundan öte sergileyeceği tutumun yaratacağı zorlukları
görmesi, tüm bu zorluklara meydan okuması gerekliliği, fakat zorlukları
yaratanın gene insanın eliyle gerçekleştiği, gerçeğini ne yapmalıyız? Bir
düşüncenin, başka bir düşünce üzerinde kurmaya çalıştığı, baskı ve tahakkümü
hangi düşünce bertaraf edebilir? Mutlak bir düşün gerçekleşmesi, kötülüğün
çemberinden geçmeden olmayacağı gerçeğiyle birlikte, geçmişten günümüze,
uygulanmaya çalışılan ve eleştirilen yaptırımlar. Mevcut şartlarda, fırsat
dahilinde bir insanın tekeline geçmesiyle gene aynı resimleri önümüze
sunmayacak mı? Öyleyse gerçekten, ‘’ gerçekliğin’’ müphem bir olgu olarak hala
bir sır olması neticesinde. Bireyin yapması gerekli olan ve yaşama devam
edebilmesi için ihtiyaçlarını karşılama gereksinimini ‘’iyi veya kötü’’ olarak
tanımlamadan ve mücadelesinin haklı olarak tanımlamadan önce. Başka hiçbir
yolun gözükmediği gerçeğini ne değiştirebilir? Ne yapmak gerek, büyük resme bakıp
olayları algılayıp, tamamı ile bireysel bir kurtuluş düşünde çabalayıp,
sonrasına bu düşü ilahlaştırıp, küçük tarikatlar oluşturarak ilerlemeye
çalışmanın. Tarihte izdüşümleri mevcutken, olası kutuplaşmaları doğuracağından,
bunu yapmadan ilerlemenin bir mümkünü nedir? Hiçbir şeye değmeden bir şey
olmanın paradoksu içerisinde. Aklın sınırları içinde hiçbir şeyi ilahlaştırıp, yüceltmeden.
Sadece olanı görmekle ve analiz, tahlil ve kritiğini yaparak yol almanın ve
bundan başka bir çıkar yolun yaratılamamasının. Halen eskiden kalma ve üzerine
yeni bir şeylerden konmadan ilerleyerek gidilmeye çalışılan yol artık
aşınmıştır. İstenilen ve arzulanan, iyi yaşamın sınırlarının çizilmesin de
öncül olarak alabileceğimiz şey tam olarak nasıl ifade edilebilir?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot; style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/feeds/7931550918082142575/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2019/05/kendimce-seyler.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/7931550918082142575'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/7931550918082142575'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2019/05/kendimce-seyler.html' title='Kendimce Şeyler'/><author><name>Mehmet İnce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17316572634768990933</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo77I-mU_8jvebNvKA3dkF6H__e26g3Ss47oFHtgecmPkqeorlN2xKIJm43E4dFVxFl4CLCucGmgF4yYOyimuhTEqas6kPpqfpA_bf7AYv2Eiw5-vGTNKHcm75GED-Oqk/s113/100kdrm2.png'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7282413750118890818.post-2141818342355884293</id><published>2018-04-28T14:05:00.000-07:00</published><updated>2018-04-28T14:05:38.953-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="can sıkıntısı"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Pisuvar"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="tuvalet muhabbeti"/><title type='text'>Pisuvar Konuşmaları +2</title><content type='html'>&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
Tutunduğum şeyler beni öldürmeden evvel bir zamandı,
hatırladığım kadarıyla develer çocuklara masal anlatıyordu. Ve kutup ayılarıyla
dans eden çocuklar, hayvan haklarının en önde koruyucuları olmaya ant
içmişlerdi. Gelmiş bulunduğumuz zaman içerisinde, düşüncelerin etrafında,
kabileler gibi kurulmuş insanları gördüm.&lt;span style=&quot;mso-spacerun: yes;&quot;&gt;&amp;nbsp;
&lt;/span&gt;Kördüm, birileri bana para verir diye bekledim. Ama kimse beni
görmüyordu, sahi kim kördü? Sorular sorunları, sorunlar soruları, aklın hızında
gelişen, ışık hızını kıskandıran şeylere değin, dünyanın düz mü yoksa yuvarlak
mı olduğu tartışıla gelmiş bulunmakta. Bunların arifesinde, bir arife günüydü
net hatırladım. Hatıralarımı, küçük kavonozlara saklamıştım küçükken, küçükken
küçücükken, cücük biberlerle dost iken, bir varken bir yokken, içerisine
daldığım alemin pek saygın canlıları arasında kendime yer bulamadım. Elbette,
bu yenilgi sayılmazdı, kaçıncı kez yağan yağmurla birlikte, mensubu olduğum
kabileyle çıktığımız o danslar unutulmayacak kadar eğlence barındırıyordu.
Barınaklarımızda sönük bir alev bizi ağırlıyor, gecenin pençelerinde yıldızlardan
yıldızlara atlarken, kafalarımıza aldırış etmeden, ağustos böceklerinin
ışıklarını kendimize kibrit yaptık. Yaktık tüm göğü, ürperirken içimizde bir
dev, gözlerimizden akan zaman için betimsizdi. Tüm bunlara rağmen yine
yılmadan, yorulmadan çabaladık. O kaya parçası her gün yıkılmasına karşın,
karşı olduğumuz ne varsa hepsini içimizde büyüttük ve saldık ormanlara,
ağaçların bunca boynu uzun olmaları bu sebepten, sebepsiz yere yoğun hınca hınç
küfelerimizle yollarda harap olurken, bir arap yarımadasının kıyısında bulduk
kendimizi, elbette bununla bitmez bir serüvenin kapılarını aralamış olduk.
Olmuş bulunduk, sıkıntının beşiğinde, eli kanlı coğrafyalarda at sürerken,
göçebe yaşamlarımıza bir anlam biçtik. Kan akıtıyor ve kan akıyordu
nehirlerden, yazgımız bizi tarihin ortasında kanın çocukları olarak
karalamıştı, akıllıydık lakin akıllanmıyorduk. Ne büyük bir tezat dedi
büyüklerden bir ses, o sesi dinleyipte o ses şarkı yarışmasına katılanlar,
şimdi bunun kaymağını çoktandır yiyorlar. Bizse kaldık ıssızlığımızla bir
yerlerde. Olsundu, olabilecek tüm olasılıkların kenarında, yüzmeyi bilmeyen
mutlu çocuklar olarak kaldık. Neyse ki kendimizi böyle avuturken, avuntunun
direğini sağlamlaştırmak için ne eziyet çekmişiz, sonrası malum bir gündüz bir
gece derken, saksağanlarla saksıları ortak eyledik yazgımıza, yazgımız
yazılmazdan evvel bir tarihe denk düşüyor ve herkes üşüyordu. Hava soğuk,
dışarıda kar var ve rus romanlarına bir gönderme yapmayı istemedik elbette.
Kimdi bu rus romanları sus romanlarını yazıyorduk zaman zaman. Belli bir zaman
için devam ettik…&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/feeds/2141818342355884293/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2018/04/pisuvar-konusmalar-2.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/2141818342355884293'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/2141818342355884293'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2018/04/pisuvar-konusmalar-2.html' title='Pisuvar Konuşmaları +2'/><author><name>Mehmet İnce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17316572634768990933</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo77I-mU_8jvebNvKA3dkF6H__e26g3Ss47oFHtgecmPkqeorlN2xKIJm43E4dFVxFl4CLCucGmgF4yYOyimuhTEqas6kPpqfpA_bf7AYv2Eiw5-vGTNKHcm75GED-Oqk/s113/100kdrm2.png'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7282413750118890818.post-3115904924195260327</id><published>2018-04-28T12:32:00.000-07:00</published><updated>2018-04-28T12:32:34.690-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="can sıkıntısı"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Pisuvar"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="tuvalet"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="tuvalet muhabbeti"/><title type='text'>Pisuvar Konuşmaları</title><content type='html'>&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
Akşamın serinliğinde göğe bakarken, arka kapıdan uçarak
benden uzaklaşan kuşum için üzülmüştüm, duygusal bir çocukluk geçirdiğimi
söyleyemem. Ahmet okuysaydı, iyi çocuktu ama okumadı. Şartlar elvermedi ve
gitti serseri oldu. Tek kuşunu kaybetmiş olan Ahmet’in sayılı günleri kapısında
yazılıydı oysa. Çok geçmeden, kaçırmış olduğu tüm şeylere rağmen, tansığı beklemekten
hiç geri kalmayan kendisine söylendi durdu elbette. İçinden geldiği gibi
bakınırken sağına soluna, omzunda duran yavru serçeye su vermeyi unutmadı
elbette. Şimdiye değin, neyin ne olduğunu tüm bilgilerin içerisinde arayıp
bulmaya çalışırken, uykusundan uyandı bir vakit. Zambaklarla birlikte, maviye
çalan gökyüzünü çalıp kaçan hırsızlara küfürler savurarak seyretti. Suç ve
günah ikisi de ne anlamlı kelimelerdi ve insanın hayatında fazlaca nüfuz
ediyorlardı. İşte böyle bir vakitte yaratmış olmalı Tanrı diyerek, kutsal
kaseyi havaya savurup, gözlerini güzellikler ülkesinde açtı. Açılan gözleriyle
birlikte, göçlerin artması doğru ortantılı bir grafik sergiliyordu. İç açılar,
dış açılardan haracını keserken, içeride yaşamın zorluklarına akıl sır erdiremeyen
kozmos&lt;span style=&quot;mso-spacerun: yes;&quot;&gt;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;canlıları, şirin mi şirin yıllar
içerisinde yaşlanıyordu elbette. Biz içi sağlam, dışı ise yumuşak bir deriyle
kapladık. Modifiye şart mıydı Tanrım? Şimdi tüm bunlara aldırış etmeden önce,
hiç hayatlarındaki gerçek mananın ne olduğunu, orada bir şapkalı a olsaydı tam
anlamında olacaktı ki yapamadım üzgünüm çocuklar. Bunu deyince kızmayın bana,
kafalarda soru işaretleri, ne diyor acaba bu dingil diye geçirenler, ahlanıp
sızlananlar, kendilerini sıvazlayanlar hepsi aynı cehennemin çocukları değil miydi
sahi? Uzayıp giden günlere dek, içinde bulunduğu anın farkına varamayan
şimdinin çocuklarına bir armağan bu bayram. Evet hadi kutlayalım, hazırlıkları
tamamlayalım, 18. Geminin kalkışını şimdi kulaklarımızda zuhur eden sesleri
duyalım ve yanımızdakilere anlatalım. Şimdi şu an da olan ve olmakta olan,
parmaklarımın bana vermiş olduğu yetkiye dayanarak bu nikahı kıyıyorum size.
Evet oldu şimdi oldu. Hadi buna da bir kılıf uydurup itin götüne sokalım mı
beyler? Onumuruz kel kafamızdır! Hi ye hadi hadi durma sen de gel dünya çok
güzel bir yer dostum.&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;
&lt;br /&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/feeds/3115904924195260327/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2018/04/pisuvar-konusmalar.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/3115904924195260327'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/3115904924195260327'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2018/04/pisuvar-konusmalar.html' title='Pisuvar Konuşmaları'/><author><name>Mehmet İnce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17316572634768990933</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo77I-mU_8jvebNvKA3dkF6H__e26g3Ss47oFHtgecmPkqeorlN2xKIJm43E4dFVxFl4CLCucGmgF4yYOyimuhTEqas6kPpqfpA_bf7AYv2Eiw5-vGTNKHcm75GED-Oqk/s113/100kdrm2.png'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7282413750118890818.post-1444945233468370687</id><published>2017-01-20T17:48:00.004-08:00</published><updated>2018-01-26T14:22:10.428-08:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="can sıkıntısı"/><title type='text'>Herkesin Canı Sıkkın.</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;span style=&quot;font-family: &amp;quot;arial tur&amp;quot; , &amp;quot;sans-serif&amp;quot;; font-size: 12.0pt; line-height: 115%;&quot;&gt;Kimsenin
durup düşünmeye vakti yok. Herkesin canı sıkkın; kimsenin canı sıkılmıyor. Her
tarafta bombalar patlıyor. Herkesin canı sıkkın; kimsenin canı sıkılmıyor. Her
yandan tecavüz haberleri, bilinmeyen tacizler, ensest ilişkiler, korkuyla
örtünen genç yaşta çoluk çocuk daha niceleri. Herkesin canı sıkkın; kimsenin
canı sıkılmıyor. Akıl almaz olaylara alışan akla ziyan kısır döngü,
televizyonlar felaket saçıyor, beğenilmeyen diziler gerçek yaşantılarımızı
oluşturuyor, perde arkası oynanıyor tüm oyunlar. Herkesin canı sıkkın; kimsenin
canı sıkılmıyor. Bireyin, topluma entegresi, oluşan topluluğun herhangi bir
ismi alması ne fark eder? Daha uzayıp gider, savunanlar, savunulmayanlar,
ötekileştirilenler ve daha hangi anlamlarda ne varsa hepsi dahil. Herkesin canı
sıkkın; kimsenin canı sıkılmıyor. Uzay da hayat var mı? Bunlar dinimize göre
değil, aslında bak sen yanlış düşünüyorsun? Söylediklerin çok saçma? Yeni bir
buluş gündemde, kadınlar kapatılmalı mı, kapatılmamalı mı? Ahlak kurallarına
uyalım? Ölümden sonra hayat? Daha niceleri. Herkesin canı sıkkın; kimsenin canı
sıkılmıyor. Susunca bilge diyorlar, konuşunca boş boğaz. Bilgelik öyle susmayla
hemencecik olmaz. Arkadaşından kazık yedin? Ailen sana bakmadı mı? Hoşlandın mı
o kızdan? Tanrı var mı? Allah var? Sen kesin ulusalcısın? Yok o zaman liberal?
Sosyalisti unutmuşsun ama? Herkesin canı sıkkın; kimsenin canı sıkılmıyor.
Asgari ücretle çalıştın, kölelik kalktı diye haykıranlar nerede? Peki
kalkmadığını savunanlar? Ya da biraz boşlamış takılanlar? En iyisini bilenler,
her konuda fikir sahibi olup, ön planda olanlar? Herkesin canı sıkkın; kimsenin
canı sıkılmıyor. Sosyal medyadan gündemini seç, kafa patlatma, bırak aksın
kafan oraya. Tut bir şeylerin ucundan yak yık, delicesine savun, ya da
delicesine küfür et? Ya da herhangi bir şeyler yap? Ya da tüm her şeyi eleştir
hoşnutsuzca eleştirmeye devam et? Herkesin canı sıkkın; kimsenin canı
sıkılmıyor. Öyle ya da böyle bir şekilde düşünceden geçen veya geçmeyen her ne
varsa, hayat nasıl yaşanmalıysa, hayata nasıl bir değer yüklenmeliyse tüm o
evrelerden, tüm karmaşıklıklardan, ideolojilerden, toprak parçalarından,
döndüğünü sandığımız dünyadan, dönen şeylerden, değişen her şeyden, hep bir
kendimizi bulma arayışından, kimseyi bulamadığımız o gerçek denilebilecek olay.
Evirip çevirme lafları? Hoppala evrim varmış, devrim için umut besleyicilerle
kenevir karşıtı devlet tutuculuğunda. Bilincin akışına müsaade etmeden, toplu
bir biçimde tuttuklarımı söylemeye çabaladım. Tam olarak gene olmadı tam
yapamadım desem de. Benim canım hiç sıkkın değilmiş bunu anladım. Ne
söylenebilir ki?&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;/div&gt;
&lt;div class=&quot;MsoNormal&quot;&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/feeds/1444945233468370687/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2017/01/herkesin-can-skkn.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/1444945233468370687'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/1444945233468370687'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2017/01/herkesin-can-skkn.html' title='Herkesin Canı Sıkkın.'/><author><name>Mehmet İnce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17316572634768990933</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo77I-mU_8jvebNvKA3dkF6H__e26g3Ss47oFHtgecmPkqeorlN2xKIJm43E4dFVxFl4CLCucGmgF4yYOyimuhTEqas6kPpqfpA_bf7AYv2Eiw5-vGTNKHcm75GED-Oqk/s113/100kdrm2.png'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7282413750118890818.post-8154607780561316248</id><published>2015-12-22T15:25:00.001-08:00</published><updated>2020-08-04T18:34:24.612-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Bilinç Akışı"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Gündelik Şeyler"/><title type='text'>Bilinç Akışı Dizgesi/başsız merdiven</title><content type='html'>hep şikayet, ulu orta bir cinayet. kafa fokurdayan çaydanlık; ani fışkıran ters etki. Sigara hala yanıyor, olay mahali soğumamış.Soğuran havayla, ademden olma havva&#39;dan doğma, biraz dogmatik, ingilizce köpek dogmatiği, mat biraz karışınca. herhangi bir şeyden biraz demle ve iç belki iyi gelir. beklenti azlığı, azınlık; azgın bir çoğunluksa, saati vurunca zaman kendine gelir belki mekan. Zihin açıklığı, zırh gereksizliği eğrisinden aşağı sapma. saptırılan, bağlanması düşünülen olaydan uzak kaçan kimse. fallar, nalların uğuruyla uğultulara bırakırken kendini. kendisi, şeker kız kendi belki. Belki ötesi, köhnesinde gizli imparatorluk. Devinim, devrim yapıcılığı. Hazırlıksız yağan yağmura karşı isyan, keşmekeş, kesmeşeker. uyku gelintisi, çıktısını al odana as. oda belki buddha. Kartpostal hüznü, postal korkusu; darbe etkisi. Okunma azlığı, dipnot eksikliğinden ki, kimselerin sesini duymuştum bir zaman.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/feeds/8154607780561316248/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2015/12/bassz-merdiven.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/8154607780561316248'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/8154607780561316248'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2015/12/bassz-merdiven.html' title='Bilinç Akışı Dizgesi/başsız merdiven'/><author><name>Mehmet İnce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17316572634768990933</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo77I-mU_8jvebNvKA3dkF6H__e26g3Ss47oFHtgecmPkqeorlN2xKIJm43E4dFVxFl4CLCucGmgF4yYOyimuhTEqas6kPpqfpA_bf7AYv2Eiw5-vGTNKHcm75GED-Oqk/s113/100kdrm2.png'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7282413750118890818.post-7456371909227982355</id><published>2015-12-21T14:19:00.002-08:00</published><updated>2020-08-04T18:34:04.279-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Bilinç Akışı"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="gece"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Gündelik Şeyler"/><title type='text'>Bilinç Akışı Dizgesi/uzun gece merdiveni</title><content type='html'>uykusuzluk hali; ismin hallerine dahil değil. Her şey biraz diyalektik, çoğu şey görece. Körebe oyunu en uzun gece oynanıyor. Şimdiye zuhur eden bulunma hali. Halsizlik belirtileri, biraz diyalektik işte. elektrik kesik, eksik, eklemeler ve eklem bacaklılar karışınca. Aklın ehlileştirilmesi, iyilikler cehenneme dahil. Sürreal kafa, sürahi belki. Çığ düşmesi; ev içi gürültü. Karmaşa, kaotiklik ile yasak ilişki. Bunun meyvesi ise elma. Tükenmez, tüketim çılgınlıkları. Aklın, kendinden dolaylı yoldan kaçma girişimi. Bilinçli; bilinç ekseni eğik. Biraz tenha soğuk. Boğuk çıkan ses, çatallaşma. çatal, bıçak, at üçlemesi sorunsalı. Her şey bir şey diyor, bir söz, içinde kaç göz. Bakış açışı, bakan açısı ki pahalıdır bakan çantası. Her şey özel mülkiyet, akıl aşırı tekile kaçıyor. Ok&#39;un düştüğü yer uzay boşluğu. Hun mamülleri, un elemekten yıkılmış oysa. Biraz durağanlaşıyor, kim ne anlayacak, anlamın; anlam içinde anlamsızlığı ve istençsiz istek. Yanisi, yahni veganları sevmez. Dahil olmayanlar, parmağını şeriata kaptırdı. Her ideoloji, yozlaştırıyor. Yoz saçılırken, yosun tutuyor. Yoksun aslında, varoluş dönemeci. &amp;nbsp;Birkaçı eksik, eksiliyor sürekli. Uzay- zaman. ışığın hız tatmini. Ve böyle bir şeyler daha...</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/feeds/7456371909227982355/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2015/12/uzun-gece-merdiveni.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/7456371909227982355'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/7456371909227982355'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2015/12/uzun-gece-merdiveni.html' title='Bilinç Akışı Dizgesi/uzun gece merdiveni'/><author><name>Mehmet İnce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17316572634768990933</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo77I-mU_8jvebNvKA3dkF6H__e26g3Ss47oFHtgecmPkqeorlN2xKIJm43E4dFVxFl4CLCucGmgF4yYOyimuhTEqas6kPpqfpA_bf7AYv2Eiw5-vGTNKHcm75GED-Oqk/s113/100kdrm2.png'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7282413750118890818.post-862847814485416366</id><published>2015-12-05T13:20:00.006-08:00</published><updated>2020-08-04T09:46:58.326-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Bilinç Akışı"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="can sıkıntısı"/><title type='text'>Bilinç Akışı Dizgesi/1</title><content type='html'>&lt;font face=&quot;times&quot;&gt;&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Başlıyorum, yazımsal güç çakıyor. durgunlaşıyor öncesinde, hepsi iç içe giriyor. Kaotik bir hava, ufaktan soğumaya yüz tutmuş, imgeleri topluyor ağaçtan, özne kendisini tanımlıyor. Çığrışım, çağrışıma dönüşüyor, evriliyor her şey, bazense devriliyor. yıkıcı- yaratıcı güç beyinde her daim. Birkaçı gerçekleşebilir ancak, mevcudiyeti koruyor. kendi içinde özne, dış dünya algılamasına bulanıyor. Yenik düştüğü de olmuyor değil hani, kendimizi kandırmayalım özne. Başa seni koydun, varoluş özden önce gelmiştir, kokuşmuş ağzım varoş, varoluş betimsiz. Öylece duruyor, bir şey anlatma gereğinden doğmayan estetik kaygısı bu. Söylenenler söylenmiş, içerisinden işe yarayanlar kullanıma uygun olarak seçilmiş. Tarif ediyorum, önce ki yazımsal geçmişe baktığımda, aklımın sekseğinin resmiyle karşılaşıyorum. Milattan çok önceleri, daha yeni alışmışız yeryüzüne, anlatılanlara bakacak olursak eğer, Tanrı zuhur edecek, yakın zaman içerisinde. Zaman ve mekandan oluşuyor, daire şeklinde mavimsi, renk işini sonradan çözdüğümüzü varsayıyorum. Olasılıklı cümleler gebe kalınca, kürtaj yasağına takılıyor ama olsun. Bak buradan uzaklaşıyor şimdi. Aslında, insan kendini yazamaz diyor birileri, bazen haklı çıkartıyorum. hakkıyı da severdik ama ulusalcı takılıyormuş, ah ne çok yakıştırma yapmaktan keyif alıyormuşuz. ayşeler, ilyaslar ve daha nicelerine yakıştırdığımız, düğünlerinde para niyetine taktığımız şeyler bunlar halbuki. Yeni kelimeler dahil oluyor, ama unutuveriyorum çabucak. sanki 10 saniyelik bir çakıyor, sonra uçup gidiyor ah bak aklıma düştü. Tezahürü ortaya çıkarıyor, tahayyül ise olanaksızlaşıyor kimi yerde, kar yağabilir ondandır.&lt;/font&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/feeds/862847814485416366/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2015/12/yaksan-yapsan-giy.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/862847814485416366'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/862847814485416366'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2015/12/yaksan-yapsan-giy.html' title='Bilinç Akışı Dizgesi/1'/><author><name>Mehmet İnce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17316572634768990933</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo77I-mU_8jvebNvKA3dkF6H__e26g3Ss47oFHtgecmPkqeorlN2xKIJm43E4dFVxFl4CLCucGmgF4yYOyimuhTEqas6kPpqfpA_bf7AYv2Eiw5-vGTNKHcm75GED-Oqk/s113/100kdrm2.png'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7282413750118890818.post-7327698877771153425</id><published>2015-11-10T15:16:00.003-08:00</published><updated>2020-08-04T09:46:35.929-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Bilinç Akışı"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Gündelik Şeyler"/><title type='text'>Bilinç Akışı Dizgesi/2</title><content type='html'>&lt;span&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp; &amp;nbsp;&lt;/span&gt;Sığlığında konuşmaya çalıştım da boğuldum. can simidini de martılara atmıştım küçükken. kokusunda bulduğum nane aromasının tadını bildiğimden beri, naneli sigaralara karşı çıkışırken buldum. çıkış bu taraftaydı kimse söylemedi. kimse, hangi hisseyi paylaştıracağını bilmediğinden. bilim ile bilişin sınırlarında, sınır ötesi harekata maruz kalan bir çocuktu oysa. gece susamıştı, kalkıp su içtiğinde gün doğuyordu. sakallarında hüzün motif temalı sanat damlaları. San arttı, belki karttı ama tüketiliyordu. Tüketilen ve satın alınan kredi kartı geçmeyen yerlere meze satılan, esnafların kuyruklar halinde uçurtmaya bağlandığı bir zamandan kopmuştuk. Köpürüyordu, sabun sanmıştı oysa. Sanrılara davetiye çıkartırken, para çıkışmadığından eksik davetiye bastırdığı için üzülen bir çifttik bir ara. Sonra çiflikte bulduk kendimizi ki, kilerde zambaklarımızla tadını çıkartıyorduk karanlığın. karartılmış bir kara parçasından, köle ticareti yapmışlığımız zaman dilimlerine geldik. Sonra birden bir şey oldu. Öylece durmuştum.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/feeds/7327698877771153425/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2015/11/yeni-geldi-bak.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/7327698877771153425'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/7327698877771153425'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2015/11/yeni-geldi-bak.html' title='Bilinç Akışı Dizgesi/2'/><author><name>Mehmet İnce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17316572634768990933</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo77I-mU_8jvebNvKA3dkF6H__e26g3Ss47oFHtgecmPkqeorlN2xKIJm43E4dFVxFl4CLCucGmgF4yYOyimuhTEqas6kPpqfpA_bf7AYv2Eiw5-vGTNKHcm75GED-Oqk/s113/100kdrm2.png'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-7282413750118890818.post-8531088080433650637</id><published>2015-11-10T13:58:00.002-08:00</published><updated>2020-08-04T09:47:23.618-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Bilinç Akışı"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Gündelik Şeyler"/><title type='text'>Bilinç Akışı Dizgesi/3</title><content type='html'>Arkana yaslan, sakinleş, leş gibi kokabilirsin, korkabilirsin. Zaten koku almaz burnun. Önemli şeylerden bahset dur. Sadece bahset, hiçbir şey yapma. Söylemek çok daha kolay, uygulamaya geçmek çaba gerektirir. Gözlerini ovuştur. Tüm her şeyi geride bırak. Kendini bulabilirsen, buluşunu gösterme çabasına girme. Ama bunu isteyebilirsin. Bir şeyleri isteyeceksin. Öyle veya böyle isteyeceksin. Buna şartlayacaksın, saatlerini buna göre kuracaksın. Sabah yine seni yatağından kaldırması için çalan alarma müsade edeceksin. Güne atılacaksın. kapılacaksın bir şeylere. sürüklenip giderken, süpürüyor olucak birileri yolları. hiçbir iz bırakmadığından izinden koştuğunu farkedip bir şeylerin. Kendini unutacaksın. Hep birilerini göz önüne sokarak söylemelerden vazgeçişlere ilerleme bu. Su bulduğundan kurulacaksın oraya. Yayılacaksın belki de. Böyle gidip gelen şeyler olacak. Çoğu zaman olur veya olmaz işte.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/feeds/8531088080433650637/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2015/11/iki-dakika-kalms.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/8531088080433650637'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/7282413750118890818/posts/default/8531088080433650637'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://hareketsizkaslarim.blogspot.com/2015/11/iki-dakika-kalms.html' title='Bilinç Akışı Dizgesi/3'/><author><name>Mehmet İnce</name><uri>http://www.blogger.com/profile/17316572634768990933</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgo77I-mU_8jvebNvKA3dkF6H__e26g3Ss47oFHtgecmPkqeorlN2xKIJm43E4dFVxFl4CLCucGmgF4yYOyimuhTEqas6kPpqfpA_bf7AYv2Eiw5-vGTNKHcm75GED-Oqk/s113/100kdrm2.png'/></author><thr:total>0</thr:total></entry></feed>