ΛΑΔΑΔΙΚΑ

ΛΑΔΑΔΙΚΑ ΙΣΟΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

noreply@blogger.com (Anonymous) — Sat, 16 Jul 2016 11:46:00 +0000

Τα Λαδάδικα τα θυμάμαι από μικρός, όταν μαζί με τον πατέρα μου κατεβαίναμε σχεδόν κάθε δεύτερη ημέρα, για να κάνει αγορές για το Παντοπωλείο του.

Θυμάμαι στενά στρωμένα καλντερίμι, παλιά μαγαζιά με ξύλινα πορτοπαράθυρα να ξεχειλίζουν από πραμάτειες, μυρωδιές κάθε είδους να τρελαίνουν τη μύτη, παστουρμάδες, σαλάμια, ρίγανη, πατάτες, κρεμμύδια, μπαχαρικά, βότανα, έλαια, ανακατεμένα με ευωδιά φρεσκοφτιαγμένων καλαθιών και σαρώθρων, που θύμιζαν νιοθέριστα στάχυα και πεζοδρόμια μικρά, πάντα γεμάτα "χίλια δύο είδη".

Και εκείνο το τυρί, πω, πω, πω! "Τύρος τελεμές", ποιότης αρίστη, να αναδύεται κατάλευκη "Αφροδίτη" από την ολόφρεσκη άλμη (αλμύρα)! Πού να βρεις τώρα εκείνη την γεύση... Στο μαγαζί μας ερχόταν κόσμος ακόμη και από μακριά για εκείνο το τυρί και για άλλα δυο ακόμη ψαγμένα που φέρναμε! Και το μυστικό ήταν, πως ο αείμνηστος ο πατέρας, ο κυρ Χρήστος, έβαζε εμένα, τρίτη, τετάρτη Δημοτικού και το δοκίμαζα τενεκέ προς τενεκέ. Είχα ταλέντο, λέει, σε γεύση και όσφρηση. Μια, δυο, τρεις, με είχαν μάθει κι οι χονδρέμποροι και άνοιγαν ευθύς τον καλύτερο τενεκέ, για να τελειώνουμε μιαν ώρα αρχύτερα, καθότι ο μικρός δεν δωροδοκούνταν με τίποτα...

Πιο πολύ κινούμασταν στα Άνω Λαδάδικα, για πατάτες, κρεμμύδια, σκούπες, αυγά, ψιλικά από του Ψωμιάδη, διάφορα πλαστικά είδη, τυρί, κασέρι, σαλάμια και κεφαλοτύρι, χαρτιά και λαδόκολλες για τύλιγμα, σπάγγους και απορρυπαντικά, ενώ στα Κάτω Λαδάδικα, που σήμερα έχουν μετατραπεί σε κάτι σαν του Ψυρρή και την Πλάκα της Αθήνας, αγοράζαμε συνήθως βούτυρα από το γωνιακό "Αλπίνο" και απέναντί του στον πεζόδρομο, αμάν τι γινόταν. Κρεμόταν τα σαλάμια και οι παστουρμάδες σαν γιορτινές σημαιούλες και σακάτευαν μύτες! Μοσχομύριζε ο τόπος! Αλίπαστα και αλύπητα! Σου άνοιγε η όρεξη στο δευτερόλεπτο και ο καθαρός αέρας του Θερμαϊκού, που έφτανε επίτηδες λες σταλμένος από το κοντινό λιμάνι, σε έκανε "αερόστατο"...

Πιο εκεί πάλι, υπήρχαν πολλά μισογκρεμισμένα μαγαζιά, πεσμένα από σεισμούς και εγκατάλειψη και κάτι ποντικοί κόβαν συχνά βόλτες, ψάχνοντας για καμιά πεταμένη δραχμή ή δεκάρα, που είχε αξία, όχι αστεία τότε!
Θυμάμαι ένα μαγαζί ήταν μισογκρεμισμένο, αλλά αυτό δεν φαίνεται να πείραζε ιδιαίτερα τον ιδιοκτήτη του, που πουλούσε τσουβάλια, εκείνα που έμοιαζαν με μάλλινα, τα σχοινένια, που μπαλώνονταν κιόλας και σήκωναν "γουρούνι στο σακί"...

Όμορφες θύμισες. Ανεξίτηλες ευωδιές και φωνές όλο σπιρτάδα, να μη χαθεί πελάτης. Και τώρα πλέον να μην χαθεί το χρώμα και εκείνες οι υπέροχες ελληνικές λέξεις στις ταπεινές, απλές, ξύλινες, σανιδένιες επιγραφές των καταστημαρχών της χονδρικής στα Λαδάδικα: "σάρωθρα", "έλαια", "σάπων", "εδώδιμα - αποικιακά", Θεσσαλονίκη όλο αναμνήσεις, ήχους κι αρώματα. Που εδώ θα την ζωντανέψουμε, θα την γνωρίσουμε, θα την κουβεντιάσουμε και θα την γιορτάσουμε!

Από τα Λαδάδικα, μέχρι όλες τις καλές γωνιές και γειτονιές της πόλης, από τη θάλασσα ως τα περήφανα Κάστρα της, από τα Μουσεία ως τις Βυζαντινές Εκκλησίες και τον Αη Δημήτρη της, από τα κεφάτα και πονεμένα τραγούδια ως τις ουράνιες ψαλμωδίες της.

Γιατί η Θεσσαλονίκη, η αρχοντοκυρά της παινεμένης Μακεδονίας μας, είναι μοναδική και ασύγκριτη. Στην ζεστασιά των ανθρώπων, στην παρέα, στις γεύσεις, στους καημούς, στην ένδοξη καταγωγή και ιστορία της από την αδελφή του Μεγαλέξανδρου, αλλά και ξακουστή για τα όμορφα κορίτσια και τα ατμοσφαιρικά στέκια της.
Μαζί θα τα ανακαλύψουμε. Γιατί...
ΛΑΔΑΔΙΚΑ = Θεσσαλονίκη

ΤΑ ΨΗΛΑ ΒΟΥΝΑ ΠΟΥ ΔΡΟΣΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΠΟΛΗ

noreply@blogger.com (Anonymous) — Wed, 22 Jun 2016 14:06:00 +0000

Το πρώτο αναγνωστικό που γράφτηκε στη δημοτική, τη ζέουσα γλώσσα των νεοελλήνων, αυτό που με τις ολοζώντανες περιγραφές του και το λεπτό του χιούμορ εκπαίδευσε τις νεότερες γενιές και σφράγισε πολλών τα παιδικά χρόνια, έρχεται τώρα σε μορφή θεατρικής παράστασης!

Τα ψηλά βουνά του Ζαχαρία Παπαντωνίου θα παρουσιαστούν, σε σκηνοθεσία Γιάννη Ρήγα, στη θεατρική παράσταση του Νέου Θεάτρου Θεσσαλονίκης, που ανεβαίνει στη σκηνή του Φεστιβάλ Μονής Λαζαριστών την Πέμπτη 23 Ιουνίου 2016, στις 21:00.

Πρόκειται για ένα από τα καλύτερα έργα της νεοελληνικής λογοτεχνικής μας παράδοσης, που κρύβει στις σελίδες του την απελευθερωμένη νοσταλγία των παιδιών και μνήμες της ανοιχτής φύσης απ’ όπου προέρχεται. Τα ψηλά βουνά, άφησαν να φανεί το πνεύμα του παιδαγωγού Παπαντωνίου, που μας κληροδότησε ένα έργο ουσιαστικό, ένα αξεπέραστο κατόρθωμα για την πενιχρή ιστορία της παιδαγωγικής μας λογοτεχνίας και συγχρόνως μια σπάνια νότα δροσιάς και ψυχικής ευφορίας για το ελληνικό σχολείο.

Η ταυτότητα της παράστασης

Σκηνοθεσία: Γιάννης Ρήγας

Μουσική: Γιώργος Χριστιανάκης

3D animation & video art: Στάθης Μήτσιου

Κοστούμια – εικαστικά: Χρήστος Μπρούφας

Κίνηση – χορογραφία: Ειρήνη Καλογηρά

Μάσκες: Πένη Ντάνη

Βοηθός σκηνοθέτη: Ιωάννα – Μαρκέλα Χαλκιά

Η επιλογή κειμένων είναι του Ανδρέα Καρακίτσιου, και η δραματουργική επεξεργασία του θιάσου.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Γιούλη Βάλλα, Τριαντάφυλλος Δελής, Ιωάννα Διαμαντίδου, Μάριος Ζαρδαβάς, Πέτρος Παπαζήσης, Στέφανος Πίττας, Χρήστος Τσαβλίδης.

Τιμές εισιτηρίων:

6€ (προπώληση)

8€ (ταμείο)

Ώρα έναρξης: 21.00

Φεστιβάλ Μονής Λαζαριστών 2016

Κολοκοτρώνη 21, 564 30 Σταυρούπολη

Θεσσαλονίκη

ΤΑ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΑ ΡΩΣΙΚΑ ΜΠΑΛΕΤΑ ΜΟΣΧΑΣ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

noreply@blogger.com (Anonymous) — Wed, 15 Jun 2016 13:56:00 +0000

Μια μοναδική εμπειρία θα βιώσουν όσοι βρεθούν την Κυριακή 03 Ιουλίου 2016, στις 20:00, στο Φεστιβάλ Μονής Λαζαριστών! Τρία αριστουργήματα του κλασικού μπαλέτου θα παρουσιαστούν σε μια ενιαία παράσταση από τα Αυτοκρατορικά Ρωσικά Μπαλέτα Μόσχας (Imperial Russian Ballet of Moscow) που ιδρύθηκαν για να γιορταστούν τα 50χρονα της εντυπωσιακής σκηνικής παρουσίας της Μάγιας Πλισέτσκαγια, της μεγάλης μπαλαρίνα των Μπολσόι!

Η Carmen, το Bolero και η Chopiniana, έργα πασίγνωστα και σπουδαία, θα μαγέψουν τους θεατές, αυτήν τη φορά ερμηνευμένα από ένα σχήμα που έχει τη σφραγίδα της καλλιτεχνικής συνεργασίας ανάμεσα στη Μάγια Πλισέτσκαγια και του πρώτου χορευτή Γκεντιμίνας Ταραντά. Το μπαλέτο που οι δυο τους δημιούργησαν συνεχίζει την μεγάλη ρωσική παράδοση επιλέγοντας πάντοτε στο ρεπερτόριό του αυθεντικά ρωσικά έργα μπαλέτου. Το συγκρότημα αποτελείται από 40 συντελεστές, χορευτές και σολίστες με εξέχουσα θέση στον καλλιτεχνικό χώρο της Ρωσίας.

Ο Γκεντιμίνας Ταραντά, καλλιτεχνικός διευθυντής των Αυτοκρατορικών Ρωσικών Μπαλέτων Μόσχας, είναι μια δυναμική προσωπικότητα και ένας εξέχων χορευτής που το κοινό του Μπολσόι κυριολεκτικά λάτρεψε. Με τη γοητεία και το απαράμιλλο γεμάτο ενέργεια στιλ του ερμήνευσε ως χορευτής τους πιο δυναμικούς και μαγευτικούς ρόλους, συνδυάζοντας τη δραματικότητα έκφρασης με τα χαρακτηριστικά ενός άρτιου χορευτή κλασικού μπαλέτου και αυτός ο συνδυασμός τον έκανε να ξεχωρίσει αμέσως και να αγαπηθεί από το κοινό.

Carmen

Μουσική: G.Bizet – R.Schedrin

Χορογραφία: Alberto Alonso

Πρωταγωνίστρια του έργου είναι η Κάρμεν, μία από τις καπνεργάτισσες της Σεβίλλης, με πνεύμα ερειστικό και ανεξάρτητο, μια τσιγγάνα που λατρεύει τον έρωτα και τη ζωή. Είναι μια γοητευτική προσωπικότητα που με ευκολία γοητεύει τον αφελή δεκανέα Ντον Χοσέ, που αναγκάζεται να την οδηγήσει στη φυλακή ύστερα από ένα καυγά. Είναι όμως, κεραυνοβόλα ερωτευμένος μαζί της και την ακολουθεί στα κακόφημα καπηλειά της περιοχής. Η Κάρμεν του εξομολογείται λέγοντάς του : «Αν δεν με αγαπάς εσύ, εγώ τότε σε λατρεύω. Αν όμως, εγώ σε αγαπώ, τότε κακομοίρη μου φυλάξου!».

Νύχτες ερωτικές και αξημέρωτα οδηγούν τον Ντον Χοσέ ακόμη και στο έγκλημα για την αγάπη της Κάρμεν. Φυγάς και λιποτάκτης, καταλήγει σε ενέδρα λαθρεμπόρων και η Κάρμεν βρίσκει νέο έρωτα στο πρόσωπο του ταυρομάχου Εσκαμίγιο. Ο Ντον Χοσέ δεν έχει άλλη επιλογή. Παρακαλεί την Κάρμεν να μείνει μαζί του. Διαφορετικά απειλεί να τη σκοτώσει. Κάτι που όπως της λέει το προτιμάει από το να τη χάσει. Η Κάρμεν αρνείται να χάσει την ελευθερία της. Προτιμάει το θάνατο. Τότε ο Ντον Χοσέ τη σκοτώνει και παραδίνεται…

Bolero

Μουσική: Μ.Ραβέλ

Χορογραφία: Νικολάι Αντρόσοβ

Κοστούμια: Άλα Κοζέβνικοβα

Η ιδέα είναι του Γκεντιμίνας Ταραντά

Πάνω σε ένα θρόνο υπάρχει μια λαμπρή θεότητα την οποία προσκυνούν ιερείς και ιέρειες. Η μουσική ακούγεται όλο και πιο δυνατά, λες και βάλθηκε κάποιος να ζωντανέψει το είδωλο μετατρέποντάς το από ένα σιωπηλό άγαλμα σε μια ολοζώντανη θεότητα, η οποία στη συνέχεια κατεβαίνει στη γη πατώντας πάνω σε μια σκάλα από ανθρώπινα σώματα. Μέσα από τις κινήσεις του χορού, το σώμα της ενώνεται με το σώμα του αρχηγού των ιερέων που είναι και ο μοναδικός που έχει αποκτήσει το δικαίωμα να αγγίξει τη θεότητα. Η επαφή τους του φέρνει μέθη και αρχίζει να νιώθει ίσος με τη θεότητα, αλλά αυτό είναι μια αυταπάτη, μια παραίσθηση που προκαλείται από τη μαγευτική γοητεία της. Στο τέλος η θεότητα ανεβαίνει και πάλι στο θρόνο της σπρώχνοντας με μεγαλοπρεπή τρόπο στην άβυσσο τον παράφρονα που την καταδιώκει…

Chopiniana

Μουσική: Φρεντερίκ Σοπέν

Ενορχήστρωση: Αλεξάντερ Γκλαζουνόφ

Χορογραφία: Μιχαήλ Φόκιν

Είναι ένα από τα πιο ρομαντικά μπαλέτα. Αποτελεί φόρο τιμής της εποχής του ρομαντισμού. Η χορογραφία εδώ και εκατό χρόνια είναι μια μεγάλη ευκαιρία να θαυμάσουμε το ταλέντο του νεαρού ποιητή, τις μούσες και φυσικά τη χορογραφία του Μιχαήλ Φόκιν.

Τιμές εισιτηρίων:

15€ (φοιτητικό, παιδικό)

20€ (κανονικό)

Ώρα έναρξης: 21.00