Strach przed wizytą u dentysty jest powszechny i dotyka wielu osób. To uczucie lęku może zniechęcać do regularnych kontroli stomatologicznych i leczenia, co w dłuższej perspektywie będzie prowadzić do poważnych problemów z jamą ustną. Właśnie dlatego warto pracować nad swoim podejściem do tej kwestii i walczyć z obawami. Podpowiadamy, jak się za to zabrać.

Dentysta a edukacja – zrozumienie procesu leczenia

Jednym z kluczowych kroków w pokonywaniu lęku przed dentystą jest edukacja i zrozumienie, co dokładnie dzieje się podczas zabiegów stomatologicznych. Bardzo często strach wynika z niepewności i braku wiedzy na ten temat. Warto zadać swojemu lekarzowi pytania i poprosić o wyjaśnienie, jakie zabiegi będą przeprowadzane, dlaczego są konieczne i jakie korzyści przyniosą zdrowiu jamy ustnej. Dodatkowo, powinniśmy zastanowić się nad wyborem doświadczonego i empatycznego specjalisty, który potrafi tłumaczyć każdy krok zabiegu oraz dostosowywać tempo pracy do potrzeb pacjenta. Pozwoli to na zrozumienie procesu i zminimalizowanie lęku.

Dentysta a relaksacja – techniki radzenia sobie ze stresem

Relaksacja i techniki radzenia sobie ze stresem mogą pomóc znacznie zmniejszyć lęk przed wizytą u dentysty. Oddychanie głębokie, medytacja, czy słuchanie ulubionej muzyki podczas zabiegu mogą pomóc w zachowaniu spokoju. Niektóre gabinety stomatologiczne oferują również usługi związane z redukcją stresu, takie jak aromaterapia czy terapia dźwiękiem. Pamiętaj, że wielu dentystów jest przygotowanych do pracy z pacjentami, którzy odczuwają lęk. Jeśli masz problem z dentofobią, warto otwarcie porozmawiać o swoich obawach z lekarzem, który może dostosować podejście do Twoich potrzeb.

Systematyczność i profilaktyka jako klucz do zmniejszenia lęku przed dentystą

Regularne wizyty kontrolne u dentysty oraz dbanie o zdrowie jamy ustnej to dobry krok do zmniejszenia lęku przed zabiegami. Im wcześniej wykryte i leczone są problemy stomatologiczne, tym mniej inwazyjne i mniej bolesne będą leczenie. Dlatego warto przestrzegać zaleceń i regularnie odwiedzać gabinet stomatologiczny, nawet jeśli nie odczuwasz żadnych bóli. Szukając kliniki z przyjazną atmosferą i wyrozumiałym dentystą, warto zajrzeć do Perfekt Smile w pobliżu Lubawy. To miejsce polecane przez mieszkańców okolicznych miast.

Artykuł Dentysta – jak przestać bać się zabiegów? pochodzi z serwisu LoveZdrowie.pl.

Korzyści operacji plastycznej nosa

Operacja plastyczna nosa oferuje wiele korzyści estetycznych i funkcjonalnych. Pierwszą z nich jest możliwość korekty kształtu nosa, dostosowując go do indywidualnych preferencji i proporcji twarzy. Zabieg ten umożliwia zmniejszenie lub zwiększenie nosa, zmianę kształtu grzbietu, zaokrąglenie czy podniesienie koniuszka nosa. Dzięki temu pacjenci mogą uzyskać harmonijny wygląd twarzy, który poprawia ich samoocenę i pewność siebie.

Operacja plastyczna nosa ma również za zadanie poprawę funkcji oddychania. Często osoby z deformacjami nosa mają trudności z prawidłowym przepływem powietrza przez nozdrza. Zabieg chirurgiczny może poprawić strukturę wewnętrzną nosa, usunąć przeszkody i rozszerzyć drogi oddechowe, co przyczynia się do lepszego oddychania i większego komfortu życia.

Proces operacji plastycznej nosa

Przed przystąpieniem do operacji plastycznej nosa, pacjent spotyka się z doświadczonym chirurgiem plastycznym, który przeprowadza dokładną ocenę nosa, dyskutuje o oczekiwaniach i ustala plan zabiegu. Sam zabieg może być przeprowadzony zarówno w znieczuleniu miejscowym, jak i ogólnym, w zależności od preferencji pacjenta i wskazań lekarza.

Podczas operacji chirurg dokonuje cięć wewnątrz nosa lub na zewnątrz, w zależności od zakresu korekty. Następnie przystępuje do modelowania i dostosowywania struktury nosa, uwzględniając indywidualne preferencje pacjenta. Po zakończeniu operacji, nos jest owinięty opatrunkami, które stabilizują tkanki i wspomagają proces gojenia. Pacjent jest następnie przenoszony do sali pooperacyjnej, gdzie będzie pod obserwacją medyczną. Okres rekonwalescencji po operacji plastycznej nosa jest zwykle stosunkowo krótki, jednak wymaga odpowiedniego leczenia i pielęgnacji.

W pierwszych dniach po zabiegu, pacjent może odczuwać lekki ból, obrzęk i siniaki wokół nosa i oczu. Lekarz przepisuje odpowiednie leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, które pomagają złagodzić te dolegliwości. Ważne jest również przestrzeganie zaleceń dotyczących higieny nosa, takich jak płukanie solą fizjologiczną, aby zapobiec infekcjom i utrzymać drogi oddechowe czystymi.

Po około tygodniu pacjent odwiedza chirurga plastycznego w celu usunięcia szwów i oceny postępu gojenia. Choć większość siniaków i obrzęków ustępuje w ciągu kilku tygodni, pełne rezultaty operacji plastycznej nosa mogą być widoczne dopiero po kilku miesiącach, kiedy tkanki w pełni się zagoją i osiągną swoją ostateczną formę.

Przeciwwskazania i ryzyko operacji plastycznej nosa

Podobnie jak przy każdym zabiegu chirurgicznym, operacja plastyczna nosa wiąże się z pewnym ryzykiem. Należy pamiętać, że każdy przypadek jest indywidualny, dlatego ważne jest skonsultowanie się z doświadczonym chirurgiem plastycznym, który dokładnie oceni sytuację i omówi ewentualne ryzyko oraz przeciwwskazania.

Należy pamiętać, że operacja plastyczna nosa może być niewłaściwa dla osób z poważnymi problemami zdrowotnymi, takimi jak choroby serca, nadciśnienie, problemy z krzepliwością krwi czy niekontrolowane schorzenia zapalne. Palenie papierosów i spożywanie niektórych leków mogą również wpływać na proces gojenia i powodować powikłania.

Podsumowanie

Operacja plastyczna nosa to innowacyjny zabieg medycyny estetycznej, który umożliwia korektę kształtu i proporcji nosa, poprawę funkcji oddychania oraz osiągnięcie harmonijnego wyglądu twarzy. Dzięki zaawansowanym technikom chirurgicznym i opiece doświadczonego chirurga plastycznego, można uzyskać satysfakcjonujące rezultaty.

Ważne jest jednak skonsultowanie się z lekarzem przed przystąpieniem do operacji, aby ocenić indywidualne potrzeby, omówić oczekiwania i zrozumieć potencjalne ryzyko oraz przeciwwskazania. Warto pamiętać, że pełne rezultaty zabiegu widoczne będą po kilku miesiącach, gdy tkanki w pełni się zagoją.

Zachowując odpowiednią pielęgnację i przestrzegając zaleceń lekarza, pacjent może cieszyć się pięknym i harmonijnym nosem, który poprawia zarówno wygląd zewnętrzny, jak i funkcję oddychania. Operacja plastyczna nosa daje możliwość zwiększenia pewności siebie i polepszenia jakości życia.

Pamiętaj, że każdy przypadek jest unikalny, dlatego przed podjęciem decyzji o operacji plastycznej nosa ważne jest skonsultowanie się z doświadczonym specjalistą, który dobierze odpowiednią metodę i podejdzie do Twojego przypadku z indywidualnym podejściem. Operacja plastyczna nosa może być kluczem do osiągnięcia harmonii i zadowolenia ze swojego wyglądu.

Artykuł Operacja plastyczna nosa – dlaczego warto z niej skorzystać? pochodzi z serwisu LoveZdrowie.pl.

Tkanka tłuszczowa bywa bardzo trudna do zredukowania. Pomimo odpowiedniej i zbilansowanej, redukcyjnej diety oraz regularnych ćwiczeń na siłowni występują okolice ciała uporczywe w walce z nadmiernymi kilogramami. Należą do nich brzuch, boczki, uda (wewnętrzna i zewnętrzna strona), okolica kolan, podbródek czy ramiona. W takim przypadku doskonale sprawdzają się zabiegi odchudzające, wspomagające proces odchudzania, redukujące miejscowo nagromadzoną tkankę tłuszczową i modelujące sylwetkę. Ważne jest jednak, aby zabiegi były dobrane indywidualnie do potrzeb, wtedy osiąga się szybkie i zadowalające efekty.

Jakie zabiegi odchudzające wybrać?

Skutecznym zabiegiem odchudzającym, redukującym miejscowo nagromadzoną tkankę tłuszczową jest lipoliza iniekcyjna. Zabieg ma na celu podanie substancji ingerującej w budowę komórki tłuszczowej i doprowadzający do jej rozpadu. Alternatywą dla zabiegu lipolizy jest karboksyterapia – wstrzykiwanie medycznego dwutlenku węgla, który doprowadza do rozpadu komórek tłuszczowych.

Innym skutecznym zabiegiem rozbijającym tkankę tłuszczową oraz modelującym sylwetkę jest Icoone – masaż odchudzający, endermologiczny. Składa się z dwóch etapów drenażu limfatycznego całego ciała oraz opracowywania problematycznych partii pod kątem odchudzania, redukcji cellulitu czy ujędrniania skóry. Zabiegiem działającym na zasadzie masażu próżniowego jest również masaż bańką chińską. Skuteczny na cellulit i zbitą tkankę tłuszczową na ciele.

Bardzo skutecznym i dającym szybkie efekty wyszczuplające jest zabieg akustycznej fali uderzeniowej. Zabieg ingeruje w strukturę komórek tłuszczowych, doprowadzając do rozpadu kolagenu przez co adipocyt zostaje trwale uszkodzony i wydalony w procesie metabolicznym. Efekt widoczny jest już po 4 zabiegach.

Artykuł powstał w ramach płatnej współpracy z RosaMed Clinic.

Artykuł Co wspomaga odchudzanie? pochodzi z serwisu LoveZdrowie.pl.

Odchudzanie to długi proces. Wymaga dużej wytrwałości i sumiennego podejścia do diety oraz ćwiczeń. Zdarza się, że w perspektywie najbliższych tygodni czeka nas ważne wydarzenie, na którym chcemy wyglądać inaczej. Podstawą dobrego wyglądu jest nie lepszy makijaż czy szczuplejsze ciało, a samopoczucie. Jeśli jesteśmy zadowoleni z własnego ciała, tak też będziemy postrzegani przez innych. Jeśli jednak waga staje się nie powodem do dumy, a kompleksem, warto skłonić się ku zmianie. Poznaj metody, dzięki którym możesz w krótkim czasie odmienić swoje ciało.

Dieta i ćwiczenia na szybkie odchudzanie

Pierwszym krokiem do schudnięcia jest zmiana diety i zwiększony wysiłek fizyczny. Nie każdy wie, że nagły zryw do odchudzania może przysporzyć więcej kłopotów, niż korzyści. Źle dobrana dieta i nieumiejętne wykonywanie ćwiczeń to prosta droga do obniżenia kondycji zdrowotnej. Gwałtowne ograniczenie kalorii i głodówki są zazwyczaj pierwszym krokiem do zaburzeń odżywiania oraz niechcianego efektu jo-jo. To samo tyczy się ćwiczeń – niekonsultowanie codziennych treningów z trenerem bądź lekarzem może doprowadzić do kontuzji, która, chcąc nie chcąc, zostanie z nami na całe życie. Rozmywając wszelkie wątpliwości: tradycyjne odchudzanie i schudnięcie 5 kg w dwa tygodnie jest możliwe, ale wiąże się z ogromnym ryzykiem. Alternatywa dla osób, które chcą schudnąć szybko i zdrowo, są zabiegi laseroterapii.

Laseroterapia – czy to bezpieczny sposób na chudnięcie?

Laseroterapia to jeden z najnowocześniejszych filarów medycyny estetycznej. Technologia otworzyła możliwość wykonywania standardowych zabiegów bez wykorzystania skalpela i inwazyjnego ingerowania w ciało. Zabiegi odchudzające z zakresu laseroterapii są oparte na działaniu laserów. Najlepszą platformą laserową jest Fotona Dynamis Sp Pro, dostępna w gabinecie medycznym Wellclinic w Warszawie. Fotona, w oparciu o działanie wiązek lasera, wnika w tkanki tłuszczowe wybranych obszarów i pobudza je do redukcji. Efekt jest widoczny już po pierwszym zabiegu na odchudzanie. Przy wykonaniu pełnej serii składającej się z 3-4 zabiegów możemy zrzucić około 25 cm w obwodzie. Jest to zdecydowanie zachęcająca opcja, która pozwala na szybką metamorfozę przed ważnym wydarzeniem. Liczne badania kliniczne potwierdziły nie tylko skuteczność zabiegu na odchudzanie, ale także bezpieczeństwo. Tuż po laseroterapii możemy wrócić do codziennych czynności, bez miejscowego bólu oraz widocznych obrzęków.

Czy laseroterapia jest warta swojej ceny?

Pojedynczy zabieg odchudzający na wybrany obszar ciała w Wellclinic kosztuje 990 zł. Cena pełnej serii zabiegów liposukcji laserowej to 3490 zł.  Metoda sprawia, że efekt szczupłego ciała utrzymuje się przez długi czas, a wspierany odpowiednią pielęgnacją, dietą i wysiłkiem fizycznym może zostać z nami na stałe. Jest to jedyny odpowiedzialny sposób na odchudzanie w 2 tygodnie. Dodatkowym atutem zabiegu jest ujędrnienie ciała oraz redukcja cellulitu. Z tego względu zabieg rekomenduje się osobom z nadwagą, ale również narzekającym na wiotczejącą skórę i cellulit na udach czy pośladkach.

Artykuł Czy schudnięcie 5 kg w dwa tygodnie jest możliwe? pochodzi z serwisu LoveZdrowie.pl.

2 października 2022 marka Artego zorganizowała niezwykły event wprowadzający ideę Stylista zdrowia – Care for beauty, care for health. Ponad 100 fryzjerów z całej Polski wzięło udział w wydarzeniu zorganizowanym w Cukrowni Żnin i zdobyło nowe kompetencje, dzięki którym jeszcze uważniej będą mogli zatroszczyć się o swoich klientów. Dodatkowo, poza edukacją fryzjerów, Artego przekaże 50 000 zł dochodu ze sprzedaży biletów na program Daj Włos! Fundacji Rak’n’Roll. Dzięki temu Fundacja będzie mogła zakupić peruki z włosów syntetycznych i przekazać je podopiecznym w trakcie leczenia.

Stylista zdrowia

Artego oraz Fundację Rak’n’Roll łączy wspólny cel – zadbanie o zdrowie osób, z którymi współpracują. Jak mówi Joanna Rokoszewska-Łojko z Fundacji: Fryzjerki i fryzjerzy mają kontakt ze skórą głowy, której sam klient nie widzi. A że są ludźmi biegłymi w rozmowie, mogą też wskazać klientowi właściwe działanie. Ten projekt ma na celu uświadamianie fryzjerom, jak ważna jest otwartość na zauważanie zmian skórnych u klientek i klientów, rozwijanie umiejętności powiedzenia o nich oraz zachęcanie do wizyty u lekarza.

Inicjatywę Stylista zdrowia zainspirowała historia Ani i Ernesta, gości specjalnych eventu, którzy zwrócili uwagę, jak wyjątkowa jest relacja między stylistą a klientem i że wspólna uważność oraz praktyka mogą mieć realny wpływ na dalsze życie klientów. Uczestnicy wydarzenia mieli możliwość wymienić się swoimi doświadczeniami i zgodnie zauważyli,
że brakowało do tej pory przestrzeni, aby rozmawiać o zmianach na skórze głowy w salonach fryzjerskich. Wielu fryzjerów znalazło się wcześniej w podobnej sytuacji i nie mieli pewności, jak reagować. Jak mówi jedna z uczestniczek spotkania: Artego jako pierwsza marka powiedziała  na głos, że możemy powiedzieć klientce o zmianach na skórze głowy. Zawsze się tego bałam, ale teraz
to jest mój obowiązek.

Projekt spotkał się z bardzo pozytywnym odzewem, a fryzjerzy szybko zaczęli utożsamiać się z nowym terminem w branży beauty, który wprowadza Artego. Marka wierzy, że każdy stylista powinien zostać stylistą zdrowia. Dlaczego? Dorota Sielużycka, Brand Manager marki wyjaśnia: Dostrzegliśmy nową rolę fryzjera – Stylista Zdrowia, który dzięki swojej uważności może wesprzeć klienta w zachowaniu zdrowia. Jeżeli choć 1% fryzjerów zdecyduje się szerzej spojrzeć na swój zawód to będzie to wielki sukces kampanii.

W jaki sposób fryzjer powinien rozmawiać z Klientem?

Jak przekazać informację, gdy fryzjer zauważył znamię? Na te pytania styliści zdrowia znajdą odpowiedź w filmach przygotowanych na potrzeby kampanii. Psychoonkolog Małgorzata Ciszewska- Korona, która wzięła udział w kampanii Stylista Zdrowia odpowiada w nich: Najprościej. To jest podstawowa zasada, ponieważ jak zaczynamy „wymyślać” to najczęściej jesteśmy źle odebrani. Fryzjer to nie jest lekarz pierwszego kontaktu, to nie jest dermatolog, to nie jest onkolog. Fryzjer dba o skórę głowy i włosy. Dlatego tak ważne jest, aby był uważny i jeżeli zobaczy zmianę na skórze głowy, za uszami lub na karku, w delikatny sposób powiedział o tym Klientce lub Klientowi i zachęcił do pójścia do lekarza. Już w połowie listopada na youtube.pl na kanale artego polska, pojawią się kolejne filmy z psychoonkolog Małgorzatą Ciszewską- Korona, w których razem z Instruktorami marki artego, będą rozmawiać na temat profilaktyki w salonie fryzjerskim w ramach kampanii Stylista Zdrowia.

Dzięki podjętym działaniom Artego może nie tylko wesprzeć podopiecznych Fundacji,
ale również edukować społeczność. Jak mówi dr Adam Cichewicz specjalista dermatolog, który wziął udział w kampanii: bardzo ważna jest samokontrola własnego ciała, własnej skóry. I tutaj właśnie pojawia się rola fryzjera. Ponieważ to tak naprawdę tylko fryzjer jest w stanie, przy okazji wykonywania swojego zawodu, dostrzec tą zmianę, która może być potencjalnie złośliwą.

Więcej o kampanii STYLISTA ZDROWIA można znaleźć na www.stylistazdrowia.pl

Artykuł Stylista zdrowia – Care for beauty, care for health. pochodzi z serwisu LoveZdrowie.pl.

Czym dokładnie jest ultrasonografia? Na czym polega? Jakie są jej rodzaje? Kiedy warto ją wykonać? I trzeba jeszcze o tym wiedzieć? Odpowiedzi na wszystkie te i szereg innych pytań znajdują się poniżej. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z naszym artykułem.

Czym jest badanie ultrasonograficzne i co warto o nim wiedzieć? Ogólna charakterystyka

Najprościej rzecz ujmując ultrasonografia to obrazowe badanie, które umożliwia na przykład zobaczenie i ocenę narządów wewnętrznych w organizmie człowieka. To niewątpliwie jedno z najbardziej podstawowych badań. Lekarz zleca je w celach diagnostycznych. Głównie po to, aby określić stan pacjenta oraz podjąć decyzję odnośnie dalszego leczenia.

Warto wiedzieć, że pierwsze narzędzia do bada ultrasonograficznych powstały już na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku. Pierwotnie stosowano je do diagnostyki płodu. Dziś, jak wiemy, jest ono wykorzystywane powszechnie. Jest to badanie niedrogie i przede wszystkim nieinwazyjne oraz bezpieczne. Cechuje go również duża dokładność, a to sprawia, że można dzięki nim wykryć już nawet najdrobniejsze zmiany.

Źródło: Pexels

Na czym polega badanie ultrasonograficzne?

Jak powstaje obraz w ultrasonografii? Dzięki falom ultradźwiękowym. Ultrasonograf składa się z tak zwanego emitera oraz odbiornika fal ultradźwiękowych. Niezwykle istotną funkcję pełni głowica aparatu, która wyposażona jest w specjalny przetwornik.

Emiter wysyła fale o odpowiedniej częstotliwości, która skierowana jest do badanego obszaru. Fala rozchodzi się, odbijając się na tak zwanej granicy ośrodka. Później znów wraca do odbiornika. Po utworzeniu fala zamienia się w impulsy elektryczne. Do tego służą przetworniki piezoelektryczne. Obraz narządów wewnętrznych widoczny jest na monitorze dzięki impulsom akustycznym, które zamieniają się na elektryczne.

Badanie ultrasonografem wymaga od pacjenta odsłonięcia badanego fragmentu ciała. Później lekarz przykłada do skóry głowicę, wcześniej posmarowaną żelem. Przesuwając ją po określonym obszarze otrzymuje pełen obraz na swoim monitorze.

Podczas takiego badania USG lekarz jest w tanie ocenić kształt i wielkość narządów wewnętrznych czy ich strukturę. Może również odkryć ewentualne zmiany chorobowe i określić cechy, jakie w obrębie nich występują.

Jakie są rodzaje badania ultrasonograficznego?

Tak naprawdę badaniem tym można zbadać niemal każdy narząd i element, jaki występuje wewnątrz naszego ciała. Najczęściej wykonuje się ultrasonografię:

• jamy brzusznej,
• tarczycy,
• piersi,
• echo serca,
• węzłów chłonnych,
• oka,
• stawu kolanowego,
• stawu biodrowego,
• stawu łokciowego,
• nadgarstka,
• stawu skokowego.

Jak lekarz uzyskuje wynik badania ultrasonograficznego?

Wszystkie badania tego typu muszą być wykonywane według standardów, które opracowało Polskie Towarzystwo Ultrasonograficzne. Co oznacza to w praktyce? że każdy ultrasonograf musi posiadać właściwe parametry użytkowe i technologiczne. Badanie musi być wykonywane prawidłowo, uwzględniając kilka czynników. Przede wszystkim położenie czy strukturę badanej tkanki albo narządu.

Tylko w taki sposób lekarz otrzyma prawidłowy i nieprzekłamany wynik badania. Oczywiście przy tym wszystkim muszą być również spełnione określone warunki badania. Cały opis procedury USG oraz wyniki muszą zawierać takie elementy jak: opis położenia i wymiary organów, a także wszystkie ewentualne stwierdzone nieprawidłowości.

Źródło: Pexels

Jakie są wskazania do wykonania badania USG?

Badanie USG, tak jak już wspomnieliśmy wcześniej, jest zupełnie bezpieczne i nieinwazyjne. Pozwala wskazać i określić wszelkie ewentualne nieprawidłowości w narządów, co jest bardzo istotne. Szczególnie wczesne wykrycie zapewnia większe możliwości pełnego wyzdrowienia.

Najczęściej wykonywanym badaniem ultrasonograficznym jest USG jamy brzusznej. Przy okazji tego samego badania diagnozuje się często również zmiany w obrębie serca, tarczycy czy naczyń krwionośnych.

Badanie USG powinna wykonać każda osoba przy jakichkolwiek dolegliwościach bólowych w obrębie brzucha. Jeszcze innymi przesłankami do ultrasonografii są na przykład choroby wątroby, nerek, trzustki czy dróg żółciowych. To także wszelkiego rodzaju problemy trawienne czy nagła, niczym nie uzasadniona utrata wagi.

Artykuł Ultrasonografia – co to za badanie i co trzeba o nim wiedzieć pochodzi z serwisu LoveZdrowie.pl.

Czym dokładnie jest upośledzenie umysłowe? Na czym polega ta niepełnosprawność? Jakie są jej objawy i przyczyny? Jak wygląda leczenie? I co jeszcze warto o tym wiedzieć? Na wszystkie te i bardzo podobne pytania odpowiadamy poniżej. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z naszym artykułem.

Czym jest upośledzenie umysłowe i co warto o nim wiedzieć? Ogólna charakterystyka

Upośledzenie umysłowe to ogólnie bardzo obszerny termin. Obejmuje on naprawdę szerokie spektrum zaburzeń na tle rozwojowym. Mogą to być różne stopnie nasilenia. Warto wiedzieć, że upośledzenie umysłowe to nie choroba. To zespół objawów, które towarzyszą naprawdę wielu genetycznym czy neurologicznym chorobom. Na przykład zespołowi Downa albo porażeniu dziecięcemu.

Źródło: Pexels

Światowa Organizacja Zdrowia określa niepełnosprawność intelektualną jako obniżenie funkcjonowania intelektualnego. Do tego mogą zaliczać się również ograniczenia takich sprawności jak:

• radzenie sobie w pracy albo szkole,
• umiejętność porozumiewania się,
• wykonywanie zwykłych, codziennych czynności,
• samodzielne dbanie o własne zdrowie oraz bezpieczeństwo,
• umiejętność podejmowania decyzji oraz kierowania swoimi zachowaniami i działaniami,
• organizowanie sobie czasu wolnego,
• sprawność w różnego rodzaju czynnościach samoobsługowych.

Jakie choroby najczęściej prowadzą do upośledzenia umysłowego?

Warto pamiętać że niepełnosprawność intelektualna towarzyszy różnego rodzaju chorobom o różnych podłożach. Na przykład genetycznym czy metabolicznym. Do tych najczęściej występujących schorzeń, powodujących upośledzenia, zaliczają się:

• przede wszystkim zespół Downa,
• zespół Angelmana,
• zespół Jacobsena,
• padaczka,
• galaktozemia,
• autyzm dziecięcy,
• toksoplazmoza,
• zespół Retta,
• alkoholowy zespół płodowy,
• stwardnienie guzowate.

Jakie są kryteria diagnostyczne upośledzenia umysłowego?

• 69-55 IQ Wechslera – jest to upośledzenie umysłowe w stopniu najlżejszym,
• 54-35 IQ Wechslera- to upośledzenie w stopniu umiarkowanym,
• 34-20 IQ Wechslera – jest to upośledzenie umysłowe w stopniu znacznym,
• poniżej 20 IQ Wechslera – to upośledzenie umysłowe w stopniu głębokim.

Jakie są przyczyny niepełnosprawności intelektualnej?

Wśród przyczyn powstawania upośledzenie umysłowego wymienia się przyczyny pierwotne oraz przyczyny wtórne. Te pierwsze to:

• aberracje chromosomowe – to, najprościej rzecz ujmując, nadmiar chromosomów albo zmiana ich struktury. Taką najczęściej występującą aberracją jest trisomia 21, która powoduje zespół Downa,
• genetycznie powstawanie zaburzenia metabolizmu, np. galaktozemia.

Do przyczyn wtórnych powstania niepełnosprawności intelektualnej zaliczają się:

• zażywanie przez matkę podczas ciąży niedozwolonych substancji; do takich zaliczają się chociażby niektóre leki nasenne czy psychotropowe,
• choroby wirusowe przebyte podczas ciąży przez matkę; na przykład różyczka albo świnka czy półpasiec,
• niedożywienie albo niedobór istotnych witamin u matki,
• wszelkiego objawy psychoafektywne w ciąży; na przykład jakieś traumatyczne przeżycia albo stresujące sytuacje,
• tak zwane uszkodzenia radiacyjne czy mechaniczne dziecka w łonie matki,
• niedotlenienie oraz urazy przebyta w czasie porodu,
• różnego rodzaju infekcje układu nerwowego u noworodka; może to być chociażby zapalenie opon mózgowych,
• tak zwane uszkodzenia mechaniczne w obrębie kory mózgowej dziecka.

Jak wygląda leczenie upośledzenia umysłowego?

Na początek warto zaznaczyć, że niepełnosprawności intelektualnej nie da się wyleczyć. Da się jednak częściowo wpłynąć na rozwój niektórych funkcji intelektualnych. Szczególnie u dzieci, na wczesnym etapie występowania jakichkolwiek objawów.

To wszystko może sprawić, że w przyszłości łatwiej będzie dzieciom przystosować się do funkcjonowania w społeczeństwie. Dzięki z temu będą one w stanie osiągnąć taki poziom rozwoju, który jest niezbędny do osiągnięcia jak najbardziej optymalnej samodzielności.

Na pewno pierwszym ważnym krokiem w podjęciu jakiegokolwiek leczenia jest ustalenie stopnia niepełnosprawności. Później dopiero ustala się indywidualny proces leczenie czy rehabilitacji. Przede wszystkim najważniejszy jest trening poznawczy. Są to różne działania ukierunkowane na rozwój poznawczy mózgu.

Źródło: Pexels

Dziecko niepełnosprawne intelektualnie powinno również uczęszczać do specjalnej szkoły albo placówki wychowawczej. Może tam uczestniczyć w różnych programach edukacyjnych, które prowadzone są przed wyszkoloną kadrę.

Takie szkoły zazwyczaj dostosowują cały program nauczania do intelektualnych możliwości dziecka. Zajęcia tam rozwijają nie tylko mózg czy umysł, ale również motorykę oraz umiejętności psychospołeczne. Tam również dziecko ma możliwość kontaktu z rówieśnikami, z tym samym schorzeniem. To na pewno wpływa na niego w sposób bardzo pozytywny.

Artykuł Upośledzenie umysłowe – na czym polega niepełnosprawność intelektualna pochodzi z serwisu LoveZdrowie.pl.

Czym jednak dokładnie jest uraz głowy? Jak udzielić pierwszej pomocy w takim przypadku? Co trzeba wiedzieć o obrażeniach i objawach? I co jeszcze warto o tym wiedzieć? Odpowiedzi na wszystkie te i bardzo podobne pytania znajdują się poniżej. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z naszym artykułem.

Czym są urazy głowy i co warto o nich wiedzieć? Ogólna charakterystyka

Urazy głowy to te rodzaje urazów, które zawsze wzbudzają olbrzymi niepokój. Szczególnie częste są one przy wypadkach samochodowych czy po różnego rodzaju upadkach. Wyróżnia się wiele rodzajów urazów głowy. Różnią się one przede wszystkim stopniem zaburzeń świadomości, powikłaniami czy na przykład powierzchownością.

Źródło: Pexels

Jakie są typy urazów głowy?

Typy urazów głowy zależą przede wszystkim od okoliczności powstania urazów czy siły, jaka działa na głowę. Mogą różnić się one intensywnością, typem uszkodzonych tkanek czy stopniem niebezpieczeństwa. Wyróżniamy więc takie rodzaje urazów głowy:

• Wstrząśnienie mózgu. To najbardziej powszechny uraz. Jego powstanie możliwe jest nawet przy najmniejszym uderzeniu. Taka sytuacja powoduje przejściowe zaburzenia w mózgu i jego pracy. Nie występuje jednak uszkodzenie tkanek. Wstrząs taki zazwyczaj charakteryzuje się bólem głowy abo ogólną dezorientację.
• Krwiak powierzchowny albo stłuczenie w obszarze czaszki. Bardzo często współistnieje on ze wstrząśnieniem mózgu. Najprościej rzecz ujmując, jest to siniak. Zupełnie taki sam, jaki może wystąpić na różnych innych częściach ciała.
• Złamana kość czaszki. Zazwyczaj uraz ten występuje z innymi urazami. Najbardziej groźne są oczywiście te otwarte złamania. Przerywa się wtedy bowiem skóra głowy. Pęknięcie czaszki może również doprowadzić do zakażenia różnych struktur wewnątrz.
• Krwiak wewnątrzczaszkowy. Warto wiedzieć, że ten rodzaj urazu niekiedy doprowadza nawet do zgonu. Mogą przy tym występować takie objawy jak niedowład oraz ograniczenie świadomości. To wszystko spowodowane jest między innymi wzrostem ciśnienia w czaszce. Bardzo często trzeba brać wówczas pod uwagę interwencję chirurgiczną.

Jakie są objawy urazu głowy?

Urazy głowy charakteryzują się szeregiem objawów. Zależą one oczywiście od rodzaju i rozległości urazu. Pierwszym z nich może być utrata przytomności po uderzeniu. Dzieje się to bardzo często. Jeżeli ten stan trwa dłużej niż 6 godzin, to oznacza to przeważnie rozległe uszkodzenie mózgu. Niekiedy może to doprowadzić nawet do zgonu.

Takie rozległe urazy objawiają się też tak zwaną niepamięcią wsteczną. To, najprościej rzecz ujmując, brak możliwości przypomnienia sobie momentu wystąpienia urazu. Osoba taka nie jest również w stanie przypomnieć sobie o zdarzeniach, które bezpośrednio poprzedzały ten moment.

Do jeszcze innych, bardzo często występujących objawów urazów głowy, należą:

• bardzo silny ból głowy,
• mdłości oraz bardzo nasilone wymioty,
• wysięk wodnistej cieczy z nosa albo z ucha,
• ogólna dezorientacja; pogarszają się wtedy trudności z mówieniem, kojarzenie faktów, zaburzenia świadomości,
• znacznie podwyższone tętno,
• różnice w wielkości źrenic w obu oczach.

Jakie mogą wystąpić powikłania po urazie głowy?

W znacznej większości przypadków, wszystkie objawy urazu z czasem ustępują. Pacjent wraca wówczas do pełnej świadomości i sprawności fizycznej. Są jednak takie przypadki, w których dochodzi do trwałych urazów neurologicznych. Do tych zazwyczaj występujących należą:

• ogólne otępienie,
• padaczka pourazowa,
• niedowłady kończyć w różnym stopniu nasilenia,
• nawracające utraty przytomności,
• opadanie powiek,
• ubytki w polu widzenia,
• zaburzenia mowy o różnym stopniu nasilenia.

Uraz głowy – pierwsza pomoc. Jak powinna wyglądać?

Na początek warto wiedzieć, że skóra na naszej głowie jest naprawdę bardzo ukrwiona. To sprawia, że już przy najmniejszym nawet urazie może występować stosunkowo obfite krwawienie. Nie trzeba więc od razu panikować, ale spokojnie rozpoznać uraz. Być może to jedynie otarcie naskórka czy rozcięcie skóry głowy. Takim uszkodzeniom nie towarzyszy zazwyczaj uszkodzenie czaszki czy uraz mózgu.

Źródło: Pexels

Jak opatrzyć krwawiącą głowę? Powinniśmy zacząć od założenia opatrunku. Dobrze jest skorzystać z gazy jałowej. Opatrunek przykładamy do miejsca krwawienia i lekko uciskamy. Samemu możemy opatrzyć właściwie jedynie powierzchowne rany. Takie jak właśnie na przykład otarcie naskórka.

Gdy doszło do przerwania ciągłości skóry i wyraźnie widać brzegi rany, to konieczne jest natychmiastowe założenie szwów. Wówczas jednak trzeba udać się do szpitala.

W przypadku, gdy uraz jest poważny, a pacjent nieprzytomny, to należy postępować zgodnie z ogólną instrukcją udzielania pierwszej pomocy. Przede wszystkim stabilizujemy odcinek szyjny kręgosłupa, udrażniamy drogi oddechowe, sprawdzamy oddech i reakcje na bodźce. W tym samym czasie wzywamy karetkę.

Artykuł Uraz głowy – co warto wiedzieć o obrażeniach, objawach i pierwszej pomocy pochodzi z serwisu LoveZdrowie.pl.

Jakie są więc możliwe wskazania do wycięcia macicy? Jak przebiega operacja? Jakie są rodzaje operacji? Czym skutkuje usunięcie tego organu? I co jeszcze warto o tym wiedzieć? Na wszystkie te i bardzo podobne pytania odpowiadamy poniżej. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z naszym artykułem.

Wycięta macica – jakie są wskazania do operacji histerektomii?

Najprościej rzecz ujmując operacja wycięcia macicy to bardzo inwazyjny zabieg. Wykonuje się go jedynie w ściśle określonych sytuacjach. Prowadzi on po prostu do usunięcia macicy. Do takiej operacji najczęściej prowadzą nowotwory szyjki macicy albo jajnika. Jeszcze inne wskazania do takiego zabiegu, to:

• obniżenie albo wypadanie macicy,
• różnego rodzaju mięśniaki macicy; takie, których nie można usunąć laparoskopowo,
• nieefektywne leczenie profilaktyczne i zachowawcze endometriozy.

W naszym kraju, w ciągu roku, wykonuje się około 60 tysięcy takich zabiegów. Warto jednak wiedzieć, że wiele z tych operacji naprawdę można było uniknąć. Histerektomia zresztą, zawsze powinna być ostatecznością. W przypadku, gdy dostaniemy skierowanie od lekarza na taki zabieg, zawsze dopytajmy, czy nie ma innych sposobów. Czy nie ma innych metod leczenia naszej przypadłości.

Źródło: Pexels

Wycięta macica – jak wygląda operacja histerektomii?

Taki zabieg zawsze wykonuje się ze znieczuleniem ogólnym. Ewentualnie dolędźwiowym. Chirurg otwiera powłokę brzucha i usuwa macicę. Jeśli zachodzi taka konieczność, to usuwane są również jajniki, jajowody, szyjkę macicy i górną część pochwy. Zazwyczaj to właśnie już podczas operacji okazuje się, jaki będzie jej dokładny przebieg. I czy konieczne będzie usunięcie jedynie samej macicy, czy również jej przydatki.

Zazwyczaj kobietom, które nie ukończyły jeszcze 45. roku życia, zostawia się ten zdrowszy jajnik. Po to, aby zapewnić organizmowi źródło hormonów. Gdy mowa o starszych kobietach, podczas histerektomii, usuwa się również wszystkie przydatki macicy. Wszystko po to, aby zapobiec ryzyku ponownego rozwoju raka.

Po zabiegu kobieta powinna zostać na kilkudniowej hospitalizacji w celu obserwacji. W trakcie operacji pobierany jest również materiał histopatologiczny.

Niekiedy istnieje możliwość wykonania zabiegu laparoskopowo. Wówczas pacjentka jest znieczulana ogólnie. Lekarz wykonuje niewielkie nacięcie obok pępka i wprowadza wziernik. Na monitorze obserwuje wnętrze jamy brzusznej. Za pomocą specjalnego narzędzia odcina macicę, dzieli ją na niewielkie kawałki i wyjmuje. Zazwyczaj przez to nacięcie, ewentualnie przez pochwę.

Metodę tę stosuje się wówczas gdy nie zachodzi potrzeba radykalnego usunięcia macicy z przydatkami. To operacja znacznie mniej inwazyjna, jednak po niej pacjentka również powinna zostać w szpitalu.

Wycięta macica – jakie są skutki usunięcia macicy?

Usunięcie macicy bez jajników zawsze równa się zaprzestaniem miesiączkowania. Skąd to wynika? Z utraty błony śluzowej macicy, znajdującej się w jej trzonie. Gdy macica usunięta jest wraz z przydatkami, to równocześnie nastaje dla kobiety czas menopauzy. To z kolei wynika z tego, że jajniki wytwarzają hormony. Ich brak skutkuje potrzebą zastępczej terapii hormonalnej.

Takie działanie umożliwia spowolnienie rozwoju takich schorzeń jak osteoporoza czy chociażby choroba niedokrwienna. Terapia może zapobiegać również nocnym potom, suchości pochwy czy uderzeniom gorąca. Czyli wszystkim tym objawom, które towarzyszą klimakterium.

Poza tym usunięcie macicy, choćby był to zabieg częściowy, uniemożliwia ciąże. U pacjentek, które nie są jeszcze matkami, taką operację wykonuje się jedynie w bardzo uzasadnionych przypadkach. Wtedy, gdy nie istnieją już żadne inne metody.

Dodatkowo taka operacja powoduje często, że pacjentka nie czuje się już kobieco, a jej libido znacznie spada. Niektóre pacjentki jednak, z zachowaną szyjką macicy mówią, że znacznie lepiej oceniają teraz swoje współżycie.

Jeszcze jednym skutkiem histerektomii  jest możliwość znacznego przytycia. To przez to, że podczas rekonwalescencji i odpoczynku po zabiegu, kobieta jest mniej aktywna i nie podejmuje żadnego wysiłku fizycznego. Dlatego zawsze po operacji trzeba dostosować odpowiedni jadłospis z dokładnie wyliczonymi kaloriami.

Źródło: Pexels

Wycięta macica – jak powinna wyglądać rekonwalescencja po operacji?

Po operacji może wystąpić niewielkie krwawienie, które trwa najwyżej do kilku tygodni. Gdy tego objawu nie ma, zawsze należy skonsultować się z lekarzem. Bardzo ważne jest, aby kobieta swoją aktywność fizyczną zaczynała bardzo stopniowo. pozwoli to zapobiec poważnym powikłaniom pooperacyjnym. Kobieta jednak powinna dużo odpoczywać i stopniowo powracać do codziennego funkcjonowania i obowiązków.

Artykuł Operacja wycięcia macicy – wszystko co trzeba o tym wiedzieć pochodzi z serwisu LoveZdrowie.pl.

Dlaczego wody smakowe nie są zdrowe? Co mają w swoim składzie? Jak zrobić domową wodę smakową? I co jeszcze warto o tym wiedzieć? Odpowiedzi na wszystkie te i bardzo podobne pytania znajdują się poniżej. Serdecznie zapraszamy do zapoznania się z naszym artykułem.

Czym jest woda smakowa?

Co do zasady, woda nie może zawierać żadnych innych składników niż składniki mineralne. W innym wypadku nazywanie napoju wodą jest błędne. Bowiem to po prostu napój – nie woda. Produkty z tej kategorii napojów zawierają w sobie owocowe soki, cukry, sztuczne aromaty czy nawet słodziki i konserwanty.

Producenci tych smakowych wód, bardzo sprytnie obchodzą prawo i swoje produkty nazywają tak, aby kojarzyły się z wodą i piciem. Nie ma w nich niczego, co zmieniałoby kolor napoju. Przez to jeszcze bardziej produkty te przypominają wodę.

Oczywiście produkty te bardzo często bywają smaczne. Jednak wszystkie dodatki, które zawierają, nie są już tak dobre i mają bardzo niekorzystny wpływ na organizm.

Źródło: Pexels

Jaki jest skład wód smakowych?

Zazwyczaj wybór napoju wodnego zamiast soku, motywowany jest niższą zawartością cukrów. I to faktycznie zazwyczaj okazuje się prawdą. Wodne napoje bowiem zawierają około 4-6 gramy cukru w 100 ml napoju. A więc o połowę mniej niż tradycyjne soki. Jednak to tylko jeden w miarę pozytywny aspekt wody smakowej. Dalej nie jest już tak bardzo kolorowo.

Zagrożeniem, które wiąże się z piciem wody smakowej, jest przede wszystkich próchnica, nasilony apetyt i znacznie większa skłonność do odkładania tkanki tłuszczowej. Wszystko to dlatego, że źródłem cukru jest w tych wodach syrop glukozowo-fruktozowy.

W celu zmniejszenia kaloryczności tych napojów producenci dodają do wód sztuczne słodziki, sacharynę czy cyklaminiany. To związki, które zostały określone przez badaczy jako produkty działające rakotwórczo i zwiększające stężenie glukozy we krwi. Takie dodatki wywierają ogólnie bardzo niekorzystny wpływ na organizm człowieka.

Niekorzystny wpływ na organizm ma również półsyntetyczna sukraloza. Ta z kolei zaburza równowagę mikrobiologiczną w organizmie. Psuje się przez to nie tylko odporność, ale i nastrój.

Wody smakowe stosunkowo szybko ulegają kwaśnieniu. Właśnie dlatego często dodaje się do nich konserwanty. Te sztuczne dodatki to na przykład sorbinian potasu oraz benzoesan sodu. Oba te składniki często wywołują reakcję alergiczną, zawroty głowy a nawet podrażnienia układu trawiennego.

Bardzo niekorzystne są również sztuczne aromaty dodawane do wód smakowych. Jeśli już decydujemy się na kupno takiego napoju, to wybierzmy takie, które zawierają jedynie aromaty naturalne. Złe są również kwasy organiczne, chociażby cytrynowy. Powoduje rozwój próchnicy.

Jak zrobić domową wodę smakową?

Jedną z najlepszych wód smakowych, jakie możemy zrobić w warunkach domowych, jest woda z cytryną i miętą. Co będzie nam potrzebne do jej wykonania?

• połówka cytryny,
• około 15 listków świeżej mięty,
• litr ciepłej wody,
• opcjonalnie można dodać połówkę świeżej pomarańczy, łyżkę miodu lub ksylitolu.

Cytrynę oraz pomarańczę wyparzamy w gorącej wodzie i szorujemy skórkę. Owoce kroimy w plastry. Wszystkie nasze składniki wkładamy do dużej butelki wody oraz zalewamy ciepłą wodą. Całość odstawiamy na około 15 minut, a później dodajemy kostki lodu.

Tak przygotowana woda jest bardzo smaczna, a co najważniejsze niemalże nie ma w sobie cukru. Nawet bez dodatku pomarańczy woda smakuje wyśmienicie.

Źródło: Pexels

Jak oduczyć dziecko od wody smakowej?

• Na początek powinniśmy bardzo dokładnie wytłumaczyć dziecku, jaki skład mają wody smakowe i dlaczego nie są zdrowe.
• Starajmy się, aby w domu nigdzie pod ręką nie było wód smakowych ani żadnych sztucznych napojów. Sami dawajmy naszym dzieciom dobry przykład i pijmy tylko naturalną wodę. Dziecko nie będzie stosować się do rad rodziców, gdy ci sami nie przestrzegają zasad.
• Wodę mineralną zawsze zostawiajmy w dostępnych i widocznych miejscach, aby dziecko zawsze mogło po nią sięgnąć.
• Gdy nasze dziecko nie lubi pić czystej wody, to dodajmy do niej na przykład plasterek cytryny albo pomarańczy. listek mięty też będzie dobrym dodatkiem.
• Do szkoły pakujmy dzieciom czystą wodę. Możemy również zaopatrzyć go w stylowy bidon, który dziecko samodzielnie sobie wybierze i chętnie będzie z niego korzystać.
• Wody smakowe powinniśmy eliminować stopniowo. Szczególnie wówczas, gdy dziecko bardzo niechętnie do tego podchodzi.
• Zareklamujmy dziecku w jakiś sposób tę wodę mineralną. Opowiedzmy o tym, że woda pozwoli zachować mu dobrą sprawność fizyczną podczas grania w piłkę i poprawi samopoczucie. Dzięki temu ostatniemu dziecko będzie osiągało lepsze wyniki w szkole na sprawdzianach czy klasówkach. Czasem to naprawdę działa.

Artykuł Czy wody smakowe są zdrowe i jak zrobić taką domową wodę pochodzi z serwisu LoveZdrowie.pl.